‫خیلی‌خب.
‫- ایناهاش! ‫- وای!
‫- آره! ‫- یکی خوشش اومده.
‫خوبه.
‫خب... نظرت چیه؟
‫یه کم عشق نیاز داره.
‫- دوستش دارم. ‫- قشنگه.
‫تایک، با کفشات نه!
‫درشون بیار. آفرین پسرم.
‫خدا حفظش کنه.
‫[در میان گرگ‌ها]
‫اینجا کی رو داریم؟
‫سلام، سلام، سلام، سلام!
‫حالت خوبه رفیق؟
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫انگلیسی بلدی؟
‫مغزت فقط اوکراینی حالیشه، نه؟
‫- ایرلندی‌ام. ‫- ایرلندی!
‫اگه ایرلندی هستی، چرا داری توی یه چادر
‫تنهایی کنار کانال لعنتی زندگی می‌کنی؟
‫بی‌خیال، آروم باش. خودتو جمع کن.
‫اسمت چیه؟
‫- دنی. ‫- دنی؟
‫پول لازمی، دنی. آره؟
‫بیا، یه کم بهت میدم.
‫بیا یه عکس با هم بگیریم، دنی، باشه؟
‫من و تو، رفیق قدیمی من.
‫خانم‌ها و آقایون، ‫این منم که دارم به یه بی‌خانمان پول میدم.
‫این دنیه، دوست جدیدم.
‫بگو سلام، دنی.
‫ببینین چه ریش پرپشتی داره، بچه‌ها!
‫خب، نری اینو خرج زهرماری یا مواد کنی،
‫وگرنه برمی‌گردم و ‫ازت پس می‌گیرمش، فهمیدی؟
‫خب، حالا به مردم بگو، دنی، ‫بی‌خانمان بودن چه حسی داره؟
‫- بهشون بگو. ‫- کثیفه!
‫نه؟
‫دارم باهات شوخی می‌کنم!
‫بیا یه بغل بهم بده! رفیقیم.
‫دنیِ بی‌خانمان لعنتی...
‫موفق باشی! ‫چه بوی گندی ازش میاد!
‫- جدی میگی، داداش؟ ‫- این دیگه چیه؟!
‫آخرین بار کی حموم کردی، داداش؟
‫نمیری توی کانال یه آبی به خودت بزنی؟
‫همینجوری خوبم، بچه‌ها. حالم خوبه.
‫فقط برین پی کارتون، باشه؟
‫- چی؟ بزن آدمش کن. ‫- بزن تا حالی بشه!
‫این خونه‌ته؟ باهاش خداحافظی کن، رفیق!
‫بچه‌ها، بریم.
‫بی‌سر و پا.
‫سلام. سوپ و ساندویچ می‌خوای؟
‫چادر اضافی دارین؟
‫نه، متأسفانه چادرهامون تموم شده.
‫چند روز دیگه یه سری چادر میاد فروشگاه، ‫اگه بخوای می‌تونی سر بزنی.
‫باشه.
‫- می‌تونم چای درست کنم؟ ‫- آره، راحت باش.
‫- سرت چی شده؟ ‫- چند تا پسر کنار کانال.
‫خب، بذار برات تمیزش کنم.
‫انگار زخمش خیلی بده.
‫خوب میشم.
‫فکر کنم بخیه لازم داری.
‫تو کی هستی؟ فلورانس نایتینگل؟
‫من کیت‌ام.
‫- دنی. ‫- دنی؟
‫از آشناییت خوشحالم، دنی.
‫امشب کجا می‌خوابی؟
‫می‌خواستم کنار کانال بخوابم، ‫ولی... شاید نه.
‫نه، نه، نمی‌تونی اونجا بمونی. ‫نه با این زخم سر.
‫شاید بتونیم برات ‫یه اتاق توی خوابگاه پیدا کنیم.
‫نه، نمیرم خوابگاه.
‫باید برم.
‫صبر کن، قبل از اینکه بری...
‫حداقل اینا رو بگیر.
‫- چسب زخم و دستمال مرطوبه. ‫- ممنون.
‫- خداحافظ. ‫- می‌بینمت.
‫آروم باش، رفیق.
‫من رفیقت نیستم. ‫اینجا چی می‌خوای، ها؟
‫فقط می‌خوام یه کم گرم بشم.
‫- فکر کردم... ‫- فکر کردی چی؟!
‫شاید بتونم امشب اینجا بخوابم.
‫- چند تا پسر چادرمو خراب کردن. ‫- مزخرفه. دروغ میگی.
‫دروغ نمیگم.
‫وقتی چند نفر هستین، خیلی شجاعین، نه؟
‫تک به تک، داستان فرق می‌کنه؟ ها؟
‫- الان ولت می‌کنم، باشه؟ ‫- باشه، باشه.
‫- باشه؟ ‫- باشه، باشه!
‫همون‌طور که گفتم...
‫دنبال دردسر نیستم، باشه؟
‫بگیرش.
‫بابا، خواب بد دیدم.
‫یه هیولای خیلی ترسناک زیر تختم بود.
‫می‌تونم بازی کنم...
‫فقط یه دقیقه؟
‫بابا، بابا، بیدار شو!
‫بابا، لطفاً بیدار شو!
‫بیدار شو.
‫نزدیک بود غلت بزنی تو آتیش.
‫توی خواب خیلی تکون می‌خوری.
‫ساعت چنده؟
‫هفت.
‫ممنون.
‫من ویل‌ام.
‫خوبه.
‫من دنی‌ام.
‫مرگ‌موش توش ریختم.
‫آدم هرچی احتیاط کنه کمه.
‫ماهیگیری می‌کنی؟ چوب ماهیگیری خوبیه.
‫آره، هر از گاهی.
‫- اون نزدیک یه رودخونه هست. ‫- آره؟
‫چیزی توش هست؟
‫فکر کنم اردک‌ماهی.
‫تا حالا گرفتی؟
‫- نه. ‫- خب...
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫چرا توی خوابگاه نیستی؟
‫امن نبود.
‫خب، واقعاً چرا اینجایی؟
‫گفتم که.
‫یه جا برای خوابیدن لازم داشتم.
‫اگه فکر کردی می‌تونی بیای اینجا ‫و جامو بگیری، کاملاً در اشتباهی.
‫اگه بذاری یه معتاد بمونه، ‫میره به همه‌ی دوستای معتادش میگه.
‫بعد صبح فرداش، ‫اینجا پر از سوسک میشه.
‫- نباید به آدما اینجوری بگی. ‫- چی، سوسک؟
‫معتاد.
‫همه بالاخره به یه چیزی معتادن.
‫پس تو هم معتادی، آره؟
‫بازوهاتو نشون بده.
‫من مصرف‌کننده نیستم.
‫رودخونه این‌ طرفیه.
‫زندگی اینجا داره وحشیت می‌کنه.
‫باید خونه باشی.
‫مامانم به خاطر موادفروشی ‫از خونه پرتم کرد بیرون.
‫سرزنشش نمی‌کنم.
‫ببینم، اینجا ماهی هست؟
‫بابام وقتی بچه بودم ‫می‌آوردم اینجا که ماهیگیری کنه.
‫آره؟
‫ایول!
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫- برعکس. ‫- می‌دونم.
‫خوبه.
‫فکر کنم گیر کرده.
‫بکشش بالا.
‫بگیرش.
‫ببُرش.
‫این چاقوی ارتشیه.
‫سربازی؟
‫قبلاً بودم.
‫چه باحال.
‫- کجا خدمت کردی؟ ‫- افغانستان.
‫پس اونجا کلی چیزای عجیب غریب دیدی؟
‫نخ رو ببُر.
‫- بگیرش. ‫- مواظب باش.
‫نه، حواسم هست. یه ثانیه.
‫چاقوی تیزیه.
‫نه بابا؟!
‫اگه قراره توی جنگل زندگی کنی...
‫باید یاد بگیری چطور از چاقو استفاده کنی.
‫فقط تا وقتی بتونم بدهی پاور رو بدم اینجام.
‫پاور کیه؟
‫باور کن، نمی‌خوای بدونی.
‫موادشو گم کردم، حالا آدماش دنبالم‌ان.
‫پیداش کردی؟
‫نه.
‫نمی‌تونه که غیبش زده باشه، مگه نه؟
‫یه جایی این دوروبرهاست.
‫امشب براتون یه کار دارم. ‫یکی داره از جنس‌ها کش میره.
‫- کم اومده. ‫- کی؟
‫یکی از آلبانیایی‌ها.
‫مارکو.
‫امشب توی محوطه ست. ‫می‌خوام امتحانش کنین.
‫- وقتی اون بچه رو پیدا کردی، زنگ بزن. ‫- باشه.
‫باشه.
‫پسرت چند سالشه؟
‫هشت. به‌زودی تولدشه.
‫- فوتبالیست خوبیه؟ ‫- نه واقعاً.
‫ولی عاشقشه.
‫مشکل تنفسی داره. اسپری لازم داره.
‫- اینجا صبر کن، یه دقیقه دیگه برمی‌گردم. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫آفرین بچه‌ها! ادامه بدین!
‫- سلام، بابا. ‫- سلام، قهرمان.
‫آفرین.
‫عالی بازی کردی، پسر!
‫فوق‌العاده بودی، پسر! آفرین، پسرم!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- اومدم بازی پسرمو ببینم.
‫دنی، حواسشو پرت می‌کنی.
‫شوت کن! شوت کن!
‫تلاش خوبی بود، پسر. آفرین!
‫- ناراحتش می‌کنی. ‫- ناراحتش کنم؟
‫از دیدن باباش کلی ذوق کرده.
‫همه‌چی روبه‌راهه، جیل؟
‫آره، مشکلی نیست رفیق. ‫ممنون که پرسیدی.
‫ممنون، جک، خودم از پسش برمیام.
‫برو، برو، برو! آفرین پسر!
‫بذار توپ کارشو بکنه، تایک، باشه؟
‫ببین...
‫می‌خوام بری. دنی، همین الان.
‫وگرنه به پلیس زنگ می‌زنم.
‫آروم باش، باشه؟ ‫فقط اومدم بهش سلام کنم.
‫فقط برو.
‫هی، مارکو! ‫یه لحظه صبر کن، میشه؟
‫الان چند وقته برام کار می‌کنی، مارکو؟
‫فکر کنم سه ماه.
‫- و اینجا رو دوست داری، آره؟ ‫- آره، خوبه.
‫- خوبه. خانواده‌ت چطورن؟ ‫- خانواده‌م خیلی خوبن.
‫ممنون که بهم کار دادی. خیلی ممنونم.
‫خواهش می‌کنم. ‫گوش کن، برای امشب ردیفی؟
‫آره، مشکلی نیست. مشکلی نیست.
‫الان با یکی از بچه‌ها تلفنی حرف زدم. ‫اون پسره رو دیده.
‫- کجا؟ ‫- کوچه پشتی خونه‌ی رِد.
‫اون اسبت ساعت چند مسابقه داره؟
‫- قراره ساعت ۴ شروع کنه. ‫- ارزش داره روش شرط ببندی؟
‫اگه بخوای، آره. به خودت بستگی داره.
‫- سرکه می‌خوای؟ ‫- نه.
‫مرد، باید سرکه بزنی. اینجوری عجیبه.
‫وای رفیق، سرت چی شده؟!
‫- اینجا دستشویی داره؟ ‫- آره، آره، اون پشته.
‫ویلیام.
‫کجا قایم شده بودی؟
‫قایم نشدم.
‫چی می‌خوری؟
‫چند بار بهت زنگ زدم.
‫آره، من...
‫گوشیم سایلنت بود، شارژ هم ندارم.
‫نشونش بده.
‫یه نگاهی بندازیم.
‫گوشیم؟
‫آره، آره، حتماً. باشه، حتماً.
‫سایلنت نیست.
‫چهار تا تماس از دست رفته.
‫جالبه، می‌دونی؟
‫پرداخت‌هات عقب افتاده، ‫ولی اینجا داری شکمتو پر می‌کنی.
‫- ببینمش. ‫- آره.
‫- بد به نظر میاد. ‫- آره، بریده.
‫دردناک به نظر می‌رسه.
‫پولتو دارم.
‫نشونش بده.
‫داری منو مسخره می‌کنی؟
‫بقیه‌شو...
‫امشب یه کاری هست.
‫قراره به جویس کمک کنی.
‫توی چی کمکش کنم؟
‫بهت زنگ می‌زنه.
‫و اگه جواب ندی،
‫مجبوره بره سراغ مامانت.
‫چی شده؟
‫همه‌چی روبه‌راهه، ویل؟
‫- جای من نشستی. ‫- چی فرمودی؟
‫من اونجا نشسته بودم.
‫می‌دونی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫نه.
‫اهل این دور و بر نیستم.
‫خب، شاید بهتره ‫برگردی همونجایی که ازش اومدی.
‫چطور مگه؟
‫اسمت چیه؟
‫دنی.
‫امیدوارم برام دردسر نشی دنی، میشی؟
‫شامتو نوش جان کن.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫بابا، بیدار شو.
‫بابا، لطفاً بیدار شو!
‫لطفاً!
‫کجا میری؟
‫باید برم یه کاری برای پاور انجام بدم.
‫- فکر خوبی نیست، ویل. ‫- خب چاره‌ای ندارم، مگه نه؟
‫می‌خوان چیکار کنی؟
‫نگفتن.
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫نه. گفت باید تنها برم.
‫اصلاً خوب به نظر نمی‌رسه.
‫مثل مامانم حرف می‌زنی.
‫شاید باید بهش گوش کنی.
‫- حالت خوبه، رفیق؟ ‫- کجا میریم؟
‫حله؟
‫- اونو بده من. ‫- باشه.
‫- داریم چیکار می‌کنیم؟ ‫- خفه‌خون بگیر.
‫نگاهش کن. مردیکه‌ی عوضی.
‫آشغال بیشعور.
‫- همه‌چی روبه‌راهه، مارکو؟ ‫- همه‌چی خوبه، عالیه.
‫امشب قراره بریم غذا بخوریم.
‫خب، فقط دو تا جعبه دیگه مونده.
‫سرتونو بیارین پایین.
‫- خب، بجنب. ‫- بریم.
‫بگیر.
‫- این چیه؟ ‫- اسید باطری.
‫- برای چیه؟ ‫- قراره بریزی توی صورتش.
‫من این کارو نمی‌کنم. به هیچ وجه.
‫آره، می‌کنی.
‫می‌دونی چرا این کارو می‌کنی؟ ‫چون گند زدی، ویل.
‫وقتی گند زدی که گذاشتی مامانت ‫اون دو کیلو رو توی توالت بریزه.
‫پس حالا باید این کارو بکنی.
‫نمی‌تونم.
‫این کارو بکنی، بدهیت نصف میشه.
‫اگه نکنی...
‫باید بریم یه سر به مامانت بزنیم، مگه نه؟
‫هی، مارکو. منو یادته؟
‫بچه‌ها. چی شده؟ چه خبره؟
‫- کلاهتو دربیار. ‫- چرا؟
‫- کلاه لعنتیتو دربیار! ‫- کلاهتو دربیار!
‫بیا این‌طرف ببینم!
‫آفرین. جویس برام تعریف کرد.
‫امشب یه سقفی برای خوابیدن لازم داری؟
‫نه، فکر کنم برم بهتره.
‫نه، نه، پلیس‌ها گشت می‌زنن. ‫اینجا بمون، صبح می‌تونی بری.
‫یالا.
‫گشنته؟ چیزی می‌خوای بخوری؟
‫نه.
‫کار خوبی کردی، بچه.
‫مارکو یه عوضی بود. ازم دزدی می‌کرد.
‫حالا یه تیکه از بدهیت صاف شد.
‫اونجا توی کمد یه بالش و پتو هست، پس...
‫باشه؟ صبح حرف بزنیم؟
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫گفتی می‌خوای بری خونه.
‫اون سگته؟
‫آره.
‫داشهونده؟
‫آره.
‫منم یه سگ داشتم.
‫اسپارکی.
‫یه کوچولوی دوست‌داشتنی.
‫هر کاری براش می‌کردم.
‫می‌بردمش پیاده‌روی.
‫بهترین گوشت‌ها رو بهش می‌دادم. استیک.
‫گوشت چرخ‌کرده. هر چی بگی.
‫ولی یه مشکل باهاش داشتم.
‫هر وقت قلاده‌شو باز می‌کردم،
‫در می‌رفت.
‫هر کاری تونستم کردم که فرار نکنه.
‫پس به این نتیجه رسیدم که ‫نمیشه بهش اعتماد کرد.
‫یه روز صبح، حدود ساعت ۵ بود، بردمش ساحل.
‫آدم از سرما یخ می‌زد. ‫جزر شده بود و آب خیلی دور بود.
‫قلاده‌شو باز کردم.
‫زد به چاک. یه‌راست رفت سمت آب.
‫شلپ شلپ می‌کرد، ‫غلت می‌زد، همه‌جا می‌دوید.
‫آخرش خودم رفتم سمت آب.
‫اونجا بود. کف از دهنش می‌ریخت. ‫خسته و از نفس افتاده.
‫آماده بود بره خونه.
‫بهم زل زده بود.
‫با اون چشمای گنده‌ی سیاهش.
‫خم شدم و...
‫یه سنگ برداشتم...
‫و پاهاشو خورد کردم.
‫برگشتم به ماشین و منتظر موندم.
‫برای چی؟
‫تا مَد بشه.
‫باید قیافه‌شو می‌دیدی.
‫می‌دونست گند زده، ولی...
‫این بار نمی‌تونست در بره، مگه نه؟
‫برو.
‫دنی. حالت چطوره؟
‫سلام، خوبم.
‫دنبال چادر بودم.
‫آره، تازه چند تا آوردن.
‫یه نفره می‌خوای یا دو نفره؟
‫- یه نفره، اگه داشته باشی. ‫- آره، یه لحظه صبر کن.
‫خب، دو تا گزینه داری. آبی یا سیاه.
‫- کدومو دوست داری؟ ‫- آبی رو برمی‌دارم.
‫- چقدر میشه؟ ‫- نه، نگران نباش. رایگانه.
‫ممنون.
‫- دیگه میرم. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫نمی‌خوای یه وقت...
‫نمی‌دونم...
‫یه چای یا قهوه یا دلستر باهم بخوریم؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌تونم روش فکر کنم؟
‫آره، حتماً.
‫بیا، شماره‌مو می‌نویسم.
‫خودکار داری؟
‫آره.
‫ممنون.
‫- خودکارت. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب. بازم ممنون برای این.
‫خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ممنون.
‫خب، هدف جلسه‌ی امروز ‫اینه که حرف هر دوتون رو بشنویم...
‫و بعد سعی کنیم به یه توافق برسیم
‫که به نفع تایک باشه.
‫کی می‌خواد اول حرف بزنه؟
‫دنی بدون اطلاع ‫میاد به بازی‌های فوتبال تایک.
‫- جزو توافق نبود. ‫- چه توافقی؟
‫ما هیچ‌وقت توافقی نداشتیم.
‫احتمالاً این توافق رو توی ذهنش ساخته.
‫جیل، قبلاً نگرانی‌هات رو ‫درباره‌ی سلامت تایک،
‫وقتی پیش دنیه گفتی، درسته؟
‫آره.
‫نمی‌خوام تایک بدون نظارت پیشش باشه.
‫من فقط می‌خوام... ببرمش یه بازی فوتبال.
‫خب، شرایطی هست که این کار امکان‌پذیر باشه؟
‫باید روش فکر کنم.
‫خودش یه شروعه.
‫ممنون. لازم نبود.
‫خواهش می‌کنم.
‫چند وقته مددکاری؟
‫- پنج سال. ‫- خوشت میاد؟
‫آره. یعنی... گهگاهی سخته.
‫ولی اگه بتونم به یه نفر کمک کنم، ‫ارزشش رو داره.
‫خب، برای چادر جدید به من که کمک کردی.
‫چطور بی‌خانمان شدی؟
‫وقتی برگشتم خونه...
‫همه‌چی...
‫فرق کرده بود.
‫نتونستم کار پیدا کنم و...
‫یه سری چیزا بود ‫که باید باهاشون کنار می‌اومدم.
‫کمک گرفتی؟
‫نه.
‫شاید باید می‌گرفتم.
‫می‌دونی، منو یاد برادرم میندازی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خب، دیگه شانسمو از دست دادم.
‫نمی‌تونم. کارمو از دست میدم.
‫- پس به خاطر بی‌خانمان بودنم نیست؟ ‫- نه.
‫نه، هیچ‌وقت به خاطر همچین چیزی ‫قضاوتت نمی‌کنم.
‫برادرم هم بی‌خانمان بود.
‫جدی؟
‫تازگی فوت کرد.
‫متأسفم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫- می‌خوای عکسشو ببینی؟ ‫- حتماً.
‫سال‌ها تنها اون بیرون بود، ‫توی خیابون می‌خوابید.
‫واقعاً اون بیرون پر از تنهاییه.
‫آخرین بار کی باهاش حرف زدی؟
‫شب کریسمس.
‫التماسش کردم برگرده خونه و...
‫از اون چیزایی که مصرف می‌کرد دست بکشه.
‫دستمو گرفت.
‫گفت «کیت...»
‫«اینا باعث میشه بتن نرم‌تر بشه.»
‫دیگه ندیدمش.
‫واقعاً متأسفم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫دوست دارم درباره‌ش حرف بزنم.
‫چیه؟
‫این آهنگ رو خیلی دوست داشت.
‫اگه بخوای می‌تونیم بریم وسط.
‫- آره، خیلی‌خب. ‫- آره؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫خونه‌م اینجاست. ‫ممنون برای یه شب قشنگ.
‫باعث افتخارم بود.
‫کتت.
‫ممنون.
‫- شب بخیر، دنی. ‫- شب بخیر، کیت.
‫توی فکر بودم کی برمی‌گردی.
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره.
‫خوبی؟
‫چی شده؟
‫مجبورم کردن انجامش بدم.
‫مجبورت کردن چیکار کنی؟
‫به چی مجبورت کردن، ویل؟
‫به کمکت نیاز دارم، مرد.
‫بیا.
‫این تمام پولیه که دارم.
‫بدش بهشون.
‫ممنون، ولی کافی نیست.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫مامانت چی؟
‫اون... کمکم نمی‌کنه.
‫کس دیگه‌ای نیست؟
‫- دارِن. ‫- دارن؟ دارن کیه؟
‫دارن...
‫اون... چند صدتا بهم بدهکاره. شاید بیشتر.
‫خیلی‌خب.
‫شاید بهتره بریم دارن رو ببینیم، آره؟
‫- آره؟ ‫- خیلی‌خب.
‫به من نگاه کن.
‫درستش می‌کنیم.
‫قول میدم.
‫بیست دقیقه بهم وقت بده، ‫میام پایین، خیلی‌خب؟
‫خوبی، دارن؟
‫میری برامون شکلات و چیپس بگیری؟
‫ویلی، چه خبر، داداش؟
‫اون شندرغاز رو ازت می‌خوام، مرد.
‫خب، در مورد اون، خیلی‌خب؟
‫چند روز پیش رفتم یه پارتی.
‫می‌دونی چطور میشه. ‫یه دختره ازم دزدیدش.
‫این هفته پول ندارم، باشه؟
‫هفته‌ی بعد چطوره؟ حله داداش؟
‫- رفیق، امروز لازمش دارم. ‫- ندارمش، مرد.
‫- ولی من لازمش دارم. ‫- گفتم ندارم.
‫- کر شدی یا چی؟! ‫- خب، لازمش دارم لعنتی!
‫فکر کردی چه خری هستی،
‫اومدی اینجا، فکر کردی آدم شدی؟
‫هیچی نیستی، فهمیدی؟ ‫بزن چاک عوضی!
‫مرد... فقط پولشو بده.
‫فقط یه بچه‌ست. بهش بدهکاری.
‫اگه ندم چی؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫چیه، این الان نوچه‌ت شده؟ ‫بادیگارد گرفتی؟
‫پولشو بده، ما هم میریم.
‫یه پاپاسی هم از من گیرتون نمیاد، خب؟
‫- ولی پول اونه. ‫- برام مهم نیست که...
‫زر زیادی نزن!
‫- پول رو از جیبش دربیار. ‫- آروم باش، مرد.
‫آروم.
‫خیلی‌خب، فقط آروم باش، همین.
‫قیافه‌شو دیدی؟
‫- حقش بود، بچه پررو. ‫- دهنتو ببند.
‫چی؟
‫اگه این کارو برات بکنم، ‫می‌خوام قول بدی...
‫دیگه موادفروشی نمی‌کنی ‫و تمام رابطه‌تو باهاشون قطع می‌کنی.
‫باشه.
‫پولو بده.
‫همینجا صبر کن.
‫ممنون.
‫پاور اینجاست، بچه‌ها؟
‫جنابعالی کی باشی؟
‫منم.
‫پاور!
‫نصف پولی که ویل بهت بدهکاره.
‫خودش کجاست؟
‫مهم نیست.
‫این همه‌شه.
‫دیگه تمومه. ‫دیگه ازش خبری نمی‌شنوی.
‫چرا، کجا داره میره؟
‫ویل دیگه نمی‌خواد باهات کاری داشته باشه.
‫یا با هیچکدوم از آدمات.
‫پس، دیگه دست از سرش بردار.
‫اینجوری که نمیشه، می‌دونی؟
‫نمی‌تونم فقط چون تو میگی...
‫بذارم بره.
‫تازه، اون برام مثل...
‫خانواده‌ست، می‌دونی؟ ‫مثل پسرم باهاش رفتار می‌کنم.
‫ولی پسرت نیست، مگه نه؟
‫ببین، تو تازه اومدی اینجا، ‫پس از همه چی خبر نداری.
‫من و ویل خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم.
‫باباش قبلاً اینجا توی محوطه ‫برام کار می‌کرد.
‫- اینو بهت نگفته؟ ‫- نه.
‫آره.
‫قبل از اینکه زیادی به بطری وابسته بشه.
‫فاجعه بود، ‫اونجوری که خودشو به زهرماری باخت.
‫خودشو دار زد.
‫اونجا توی جنگل.
‫قبل از اینکه این کارو بکنه، ‫یه چیزی جا گذاشت.
‫چی؟
‫پونزده هزارتا بدهی.
‫قبلاً بهش پول می‌دادم...
‫وقتی می‌تونستم، می‌دونی؟
‫سعی کردم بهش کمک کنم.
‫ولی اون بدهی هی بیشتر شد.
‫حالا که اون ریق رحمتو سر کشیده، ‫فکر می‌کنی بدهیش گردن کیه؟
‫پس می‌بینی، ‫ویل نمی‌تونه همین‌جوری بذاره بره.
‫ویل بدهیشو داده.
‫دیگه هیچ‌وقت باهاش حرف نمی‌زنی.
‫وگرنه چی؟
‫میام سراغت.
‫و اون موقع پسرت چی فکر می‌کنه؟
‫برو بمیر.
‫خب، جیل، فرصت داشتی که...
‫در مورد چیزی که آخرین بار حرف زدیم ‫تصمیم بگیری؟
‫- آره، گرفتم. ‫- و؟
‫خوشحال میشم ببرتش سر بازی...
‫تا وقتی جک اونجاست.
‫خیلی‌خب، و تو دنی؟
‫نظرت چیه؟
‫نظرم؟
‫فکر می‌کنم یه مشت چرت و پرته.
‫و واقعاً بدون نظارت نیست... مگه نه؟
‫خیلی‌خب، جیل، ‫جک دقیقاً کجا باید باشه؟
‫یعنی، می‌خوای...
‫- سر بازی کنار دنی باشه؟ ‫- می‌تونه توی ماشین منتظر بمونه.
‫یه جوری میگی انگار من هیولایی چیزی‌ام.
‫از چی اینقدر می‌ترسی؟
‫حافظه‌ت ضعیفه؟
‫بهش بگو.
‫یا می‌تونم نشونش بدم.
‫رسیدهای دارو.
‫قرص‌ها.
‫تایک به خاطر اون باید ‫تا آخر عمرش اسپری استفاده کنه.
‫یه لکه‌ی سیاه روی ریه‌ش داره.
‫بچه‌ی بیچاره بدون اسپریش ‫حتی نمی‌تونه تا مغازه بدوه و برگرده.
‫همه‌ش به خاطر اینه که اون ‫نتونست بیدار بمونه و مواظبش باشه.
‫اشتباه کردم.
‫می‌دونم.
‫متأسفم، جیل.
‫تا وقتی اوضاعت بهتر نشه، ‫نمی‌تونی دور و بر تایک باشی.
‫متأسفم.
‫راستش دیگه نمی‌تونم اینو ادامه بدم.
‫سلام. ویل هست؟
‫نه. دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه.
‫- جریان چیه؟ ‫- چیز خاصی نیست.
‫احیاناً نمی‌دونی کجا می‌مونه؟
‫نمی‌دونم.
‫داشهونده، مگه نه؟
‫آره.
‫کی برمی‌گردیم؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫همین‌جا بمون.
‫مراقب باش.
‫اگه کسی دور و بر اون خونه دیدی، بهم بگو.
‫بادی؟
‫کمک کن بیارمش پایین.
‫بادی! متأسفم!
‫ویل...
‫باید از اینجا بریم.
‫- سلام؟ ‫- کیت...
‫- دنی‌ام. ‫- شما؟
‫- منم دنی‌. ‫- چی شده؟
‫یه موقعیت اضطراریه. ‫باید بیایم داخل.
‫- خیلی‌خب. الان در رو باز می‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫- ممنون که کمکمون کردی. ‫- مشکلی نیست.
‫فقط یه جای موقت لازم داریم.
‫یه جایی که بتونیم یه مدت قایم بشیم،
‫تا بتونم اینو حل کنم.
‫یه جا توی شهر دارم ‫که می‌تونم کلیدشو بهت بدم.
‫ولی یه هفته دیگه باید پسشون بدی. ‫یه خانواده قراره برن اونجا.
‫- عالیه. ‫- آره؟
‫آدرس روشه.
‫محشره.
‫یه چیز دیگه.
‫اشکالی نداره یه کم خودمو بشورم؟
‫کثیفم.
‫- آره، الان برات حوله میارم. ‫- ممنون.
‫همه‌چی روبه‌راهه، دنی؟
‫دنی؟
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره.
‫اینجاست.
‫بیا.
‫اتاق خواب اول طبقه بالاست.
‫قشنگه، نه؟
‫کمش کن، میشه؟
‫کری؟ کمش کن.
‫صدای گوشی کوفتیتو کم کن! کری یا چی؟!
‫لعنتی.
‫چت شده؟
‫شورشی‌ها روی بمب‌هاشون ‫مس می‌ذاشتن، چون...
‫لعنتی.
‫وقتی منفجر میشه...
‫مس ذوب میشه...
‫و از همه‌چی رد میشه.
‫حتی از تانک‌های ما.
‫بمب ۳ متری سمت راستمون منفجر شد، ‫درست وقتی یه اتوبوس مدرسه رد می‌شد.
‫انفجار منو از جاده پرت کرد، ولی...
‫اتوبوس کل ضربه رو گرفت.
‫تیکه تکه شد.
‫بچه‌ها جیغ می‌زدن.
‫یه دختر بچه دیدم.
‫نصف پاش آویزون بود.
‫بلندش کردم و گذاشتمش پشت وانت،
‫شروع کردم به روندن.
‫داشت جیغ می‌زد.
‫لعنتی...
‫همه‌جای فرمون خون بود، مرد.
‫از نگاه کردن به عقب می‌ترسیدم.
‫از نگاه کردن توی چشاش می‌ترسیدم.
‫یه کم که گذشت، همه‌چی ساکت شد.
‫و من می‌دونستم.
‫می‌دونستم دیگه زنده نیست.
‫می‌دونستم دیگه نمی‌تونستم کمکش کنم.
‫ببخشید که اون کارو کردم.
‫نباید می‌کردم.
‫ببین، دیر وقته. باید...
‫باید یه کم استراحت کنی.
‫خیلی‌خب؟
‫- سلام، دنی. ‫- سلام.
‫جیل ازم خواسته اینو بهت بدم.
‫چی شده؟
‫دادگاه؟
‫وقتی میانجی‌گری به بن‌بست میرسه، ‫این... قدم بعدیه.
‫دارم از دستش میدم.
‫- مگه نه؟ ‫- نه لزوماً.
‫به سیستم اعتماد کن.
‫موفق باشی، دنی.
‫- ممنون. ‫- مواظب خودت باش.
‫یه چیز زرد بردارین!
‫زود باشین! حالا یه چیز زرد دیگه!
‫کجاست؟! ‫یه جایی توی اتاق پیداش کن!
‫ادامه بده، ادامه بده!
‫- می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- باید تایک رو ببرم.
‫- یه موقعیت خانوادگی اضطراریه. ‫- همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره، آره، آره، خوبه.
‫مادرش ازم خواست بیام دنبالش، پس...
‫- و شما کی هستین؟ ‫- بابای تایک هستم. دنی.
‫خیلی‌خب، ولی مادرش هیچی از بردنش نگفته.
‫باید چک کنم. پروتکله.
‫حتماً، مشکلی نیست.
‫تایک! تایک!
‫- کفشاتو بپوش. زود باش، پسر خوب. ‫- بابا، کجا میریم؟
‫باید بریم.
‫فقط این کفشو بپوش. ‫بیا، بیرون بپوشش.
‫پسر خوب.
‫خب...
‫بازوهاتونو ببینم!
‫مامان زیاد بهم شیرینی نمیده.
‫خب، امروز پیش باباتی، مگه نه؟
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫یه هدیه برات گرفتم. بگیرش.
‫- توش چیه؟ ‫- سورپرایزه.
‫بازش کن.
‫ببینیم.
‫کفش فوتبالی!
‫- خوشت اومد؟ ‫- آره!
‫خوشحالم که دوستشون داری.
‫- آره! واقعاً. ‫- آره!
‫قشقرق درست نکن، باشه؟ نه جلوی بچه.
‫- یالا، می‌برمش پیش مامانش. ‫- داری چیکار می‌کنی؟ این بچه‌ی منه.
‫قشقرق درست نکن.
‫قشقرق درست نمی‌کنم. این پسرمه، رفیق.
‫جلوی بچه نه. ‫یالا، می‌برمت خونه.
‫- دست بهش نزن. ‫- جلوی بچه نه، خیلی‌خب؟
‫بیا، دیگه می‌برمت خونه.
‫- به‌زودی می‌بینمت، رفیق، آره؟ ‫- بیا، اینطرف.
‫آره، خداحافظ، بابا.
‫ببخشید.
‫این یه ویدیو برای پاوره، خب؟
‫امیدوارم ببینی. سگمو کشتی!
‫اینا موادای لعنتی توئه!
‫دیدی، پاور؟ ‫آره، یه عوضی آشغالی!
‫هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی، عوضی پست‌فطرت!
‫هر کاری می‌خوای بکن! گور بابات، احمق!
‫ببین جنس‌هات دارن می‌سوزن!
‫این فقط شروعشه!
‫مطمئن باش، میام اون ضایعات‌فروشی رو
‫با خاک یکسان می‌کنم!
‫ویل!
‫ویل...
‫ویل!
‫ویل؟
‫بیدار شو.
‫چند وقته اینجایی؟ داری یخ می‌زنی.
‫کاملاً خیسه.
‫لباس خشک یا پتوی گرم داری؟
‫- آره، آره، بیا تو. ‫- بیا.
‫هوا بدجوری سرده.
‫خیلی‌خب.
‫بذارش این‌جا. الان میام.
‫خیلی‌خب...
‫بذار ببینم.
‫حالت خوبه.
‫اینم چند تا لباسه. حوله هم آوردم.
‫- چی شده؟ ‫- پیداش کردم.
‫توی جنگل. تمام شب بیرون بوده.
‫دنی، باید ببريش بیمارستان.
‫اونجا پیداش می‌کنن.
‫می‌کشنش.
‫امن نیست.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫گوش کن، باشه؟
‫باید با پلیس حرف بزنی. ‫اونا از محافظت می‌کنن.
‫- نمی‌تونم. ‫- مجبوری.
‫باید خودتو جمع کنی.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫نگاهم کن.
‫خیلی کارها برام کردی.
‫متأسفم.
‫مجبور بودم.
‫بیا. یالا، بلند شو.
‫بلند شو.
‫بیا، بریم.
‫- از در پشتی میریم. ‫- متأسفم.
‫خوبه، برو، برو.
‫برو، برو.
‫وایسا. وایسا.
‫وایسا.
‫عالیه، جی. می‌بری اونجا برامون بشوریش؟
‫چه خبر شده؟
‫خب، اون اسبی که ‫همه‌ی پولمونو به باد داد کجاست؟
‫داخله، توی اصطبل. ‫می‌خوای بری ببینیش؟
‫فیلم رو دیدی؟
‫آره، همه‌جا پخش شده. همه دیدنش.
‫- همه؟ ‫- همه.
‫- نصفش مال تو بود. ‫- چی؟
‫آره.
‫نمی‌دونم دیگه چه کاری ازش برمیاد، پس...
‫می‌خوای منتظر بمونی تا بفهمی؟
‫خودشه. مایک جادویی.
‫سلام، مایک.
‫سلام.
‫می‌دونی، فقط یه راه ‫برای برخورد با همچین اسبی هست.
‫و اون اینه که...
‫نفله‌ش کنی.
‫کِی؟
‫هر وقت پیداش کردی.
‫حله.
‫هی، پال یه گرم می‌خواد.
‫- اینم یه گرم. ‫- حله.
‫ویل کدوم گوریه؟
‫- دیدیش؟! ‫- نه، ندیدمش، فرنچی، داداش.
‫بریم.
‫- سلام، تایک. ‫- سلام.
‫- منو یادته؟ ‫- نه.
‫نه؟ من دوست باباتم.
‫خیلی‌خب.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- نه.
‫نه؟ خیلی‌خب.
‫اینو بهت بگم. یه چیزی برات آوردم.
‫خیلی‌خب.
‫- شنیدم کامیون دوست داری. ‫- آره.
‫می‌تونی این کامیونو داشته باشی،
‫- ولی باید یه کاری برام بکنی. ‫- خیلی‌خب.
‫باید به بابات بگی من سلام رسوندم.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫باشه.
‫پسر خوب.
‫بشینین. ممنون.
‫خب، اگه پیداش نشه چی میشه؟
‫خیلی ساده‌ست. ‫حضانت کامل رو می‌گیری.
‫دنی.
‫- چی شده؟ ‫- مامانم بهم پیام داده.
‫چی گفته؟
‫یکی بهش گفته ‫چی سر سگم بادی اومده. فهمیده.
‫کی؟
‫نمی‌دونم. عصبانیه. ‫ببین رفیق، من بهتره برم.
‫- توی کمپ می‌بینمت. ‫- بعداً میام پیشت.
‫ایده‌ای داری کجاست؟
‫چون ظاهراً وقت‌شناسی نقطه قوتت نیست...
‫- اشکالی نداره شروع کنیم؟ ‫- بله، قاضی. ببخشید، قاضی.
‫عذرخواهی پذیرفته شد.
‫خب، آقای سالیوان، ‫می‌تونید یه کم درباره‌ی خودتون بگید؟
‫خب، اسمم دانیله...
‫سالیوان.
‫بابا، خواب بد دیدم.
‫یه هیولای خیلی ترسناک زیر تختم بود.
‫بابا، بیدار شو! بیدار شو!
‫امسال... سال خیلی بدی برام بود.
‫فقط دارم سعی می‌کنم زندگیمو جمع کنم...
‫و...
‫دوباره بابا باشم و...
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫و در حال حاضر، بی‌خانمانی. درسته؟
‫درسته، آره.
‫و درخواست دسترسی رو ‫قبل یا بعد از اون اتفاق دادی؟
‫بعدش.
‫و بعد دیگه پسرت رو ندیدی، درسته؟
‫آره، چون اون تهدید کرد ‫که دستور منع می‌گیره.
‫داشت فحش می‌داد ‫و توی خونه داد و بیداد می‌کرد.
‫چون نذاشتی تایک رو ببینم!
‫اینجوری با پسرت رفتار می‌کنی؟ ‫بعد از چیزی که سرش آورد...
‫خیلی‌خب، خانم اسمیت، لطفاً.
‫ممنون.
‫در حال حاضر، کاری داری آقای سالیوان؟
‫نه.
‫خیلی‌خب، اینجا نوشته که در حال حاضر
‫توی یه برنامه‌ی کارآموزی داوطلبانه
‫در یه مغازه‌ی خیریه ثبت‌نام کردی.
‫آره. آدمای معرکه‌ای هستن.
‫یه نفر به اسم کیت اوتول ‫یه توصیه‌نامه‌ی خیلی خوب برات نوشته.
‫از سازمان کودک و خانواده ‫می‌خوام یه گزارش کامل تهیه کنن،
‫تحت بخش ۲۰ قانون مراقبت از کودک، ۱۹۹۱،
‫و این پرونده رو ‫به مدت یه هفته به تعویق میندازم.
‫- بابا! بابا! ‫- تایک!
‫بهترین پسر دنیا چطوره؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫می‌تونی امشب برام قصه بخونی؟
‫امشب نمی‌تونم، رفیق.
‫من همیشه بابات می‌مونم. ‫اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫- آره. ‫- پسر خوب. پسر خوب.
‫اونجا چی داری؟
‫- بازم شیرینی می‌خوری؟ ‫- یه اسباب‌بازیه.
‫اسباب‌بازی؟
‫از کجا آوردیش؟
‫یه مرد بیرون مدرسه بهم داد.
‫یه مرد؟ می‌تونم ببینمش؟
‫تایک، بریم، پسرم. بجنب.
‫- برو پیش مامانت. ‫- بیا. پسر خوب.
‫آفرین. خیلی خوب صبر کردی. ‫بریم یه چیزی بخوریم؟
‫مامان؟
‫هی، اینجا چی می‌خوای، رفیق؟
‫- آخ، لعنتی! ‫- داشتی تعقیبم می‌کردی؟
‫- بهشون چی گفتی؟ ‫- گفت بهش آسیب نمی‌زنه.
‫آدرس مدرسه‌ی پسرم؟!
‫گفت بهش آسیب نمی‌رسونه. ‫فقط می‌خواستم یه چیزی بهش بدم، مرد.
‫و ویل؟
‫ویل کارش ساخته ست!
‫- بیارش. ‫- صبر کن، برای چی؟
‫برای چی؟! برای چی؟!
‫هیش. خفه‌خون بگیر.
‫بگیرش!
‫- خب، تو اینجا بمون. ‫- باشه، داداش.
‫- ویل کجاست؟ ‫- چی؟ چه مرگته؟
‫کدوم گوریه؟
‫تو کی هستی؟! برو کنار ببینم!
‫- باشه، باشه، آروم باش... ‫- خفه شو!
‫یا بهم میگی، یا اینو می‌کنم توی گردنت
‫و تا جمجمه‌ت میرم، آشغال عوضی.
‫حالا بگو کجاست؟
‫- کجاست؟! ‫- خیلی‌خب، می‌برمت اونجا!
‫ماشینت کجاست؟
‫- ماشینت کجاست؟! ‫- بیرونه، بیرونه.
‫کلیدهاتو بردار. بلند شو.
‫بلند شو!
‫خب، آروم باش، آروم باش.
‫یالا، از ماشین بیا بیرون.
‫نگاهش کن.
‫- خوبی؟ ‫- خوبی، آره؟
‫بهش سخت نگیر، داداش.
‫نگاهش کنین، بچه‌ها. نگاهش کنین.
‫می‌خوای همینجوری سینه‌خیز بری، آره؟
‫برگرد اینجا، احمق کوچولو.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫مزرعه جلوییه. پیچ بعدی سمت راست.
‫می‌خوان با ویل چیکار کنن؟
‫از پاور دزدی کرده. ‫فکر می‌کنی باهاش چیکار می‌کنن؟
‫ببین اینو دوست داری، مرد گنده؟ ‫ببین اینو دوست داری؟
‫گندش بزنن! ‫برو اون سه‌راهی لعنتی رو بیار، میشه؟!
‫احمق...
‫لعنت! عجله کن!
‫باورنکردنیه. باورنکردنی.
‫چی؟
‫یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫عجله کن، میشه؟
‫تو، خفه شو.
‫آروم.
‫آروم. آروم.
‫چه عجب.
‫سیگار؟
‫جلو نیا.
‫گندت بزنن.
‫لعنتی!
‫صبر کن!
‫چیزی نیست.
‫هواتو دارم، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫حالت خوبه. حالت خوبه.
‫پائولی!
‫جویس!
‫پائولی!
‫پائولی.
‫کجایی؟ ‫چه خبر شده؟
‫الو؟
‫سلام؟
‫کیت، منم دنی.
‫کیت، به کمکت نیاز دارم.
‫مظنون دیده شد. در حال اقدام.
‫تکون نخور. پلیس مسلح.
‫آروم بلند شو. دستاتو بالا نگه دار.
‫دنی.
‫- سلام. ‫- کیت.
‫فقط خواستم یه سر بزنم، ببینم حالت چطوره.
‫آره. خوبم.
‫- خوبه. ‫- با جیل حرف زدم.
‫قرار شد هفته‌ی دیگه ‫تایک رو بیارم ببیندت.
‫عالیه.
‫دلم براش تنگ شده.
‫فقط می‌خوام بگم...
‫ممنون...
‫برای همه‌ی کارهایی که کردی.
‫- کاری نکردم، دنی. ‫- نه، جدی میگم.
‫ممنون.
‫دنی؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫باید برگردم.
‫زود می‌بینمت.
‫آره.
‫خب، دنی، وقتشه بری.
‫- برگرد تو، دنی، باشه؟ ‫- باشه.
‫بیا، بریم. از این طرف، دنی.
‫بابا.
‫بابا، بیدار شو.