‫سفارش بگیر.
‫رفیق!
‫- یه لحظه. ‫- گارسون!
‫- الان میام. ‫- گارسون، لطفاً!
‫[کافه و فینگرفود اوتاویو]
‫الان میام.
‫- سلام. حالتون چطوره، خانم؟ ‫- چه خبر؟
‫من یه فیجوآدای کامل می‌خوام، لطفاً.
‫فیجوآدای کامل. ‫حتماً، این تخصص ماست.
‫واسه من پرتقال اسلایس شده نذارین،
‫فکر نمی‌کنم با فیجوآدا خوب بشه.
‫چرا میشه، فیجوآدای کامل ‫با اسلایس پرتقال سرو می‌شه،
‫ولی واستون نمی‌ذاریم.
‫پایو هم نمی‌خوام.
‫فیجوآدا بدون پایو؟
‫گوش خوک هم نذارید.
‫می‌تونین گوش خوک رو هم حذف کنین.
‫بسیار خب،
‫ولی می‌دونی که اینجوری فیجوآدای کامل ‫دیگه کامل نیست، درسته؟
‫الان فقط یه سوپ لوبیای بی‌مزه است. ‫ولی حتماً، مشکلی نیست.
‫- ممنون. زیاد طولش ندین. ‫- هی، لبخند!
‫کمکم کن، پسر.
‫سه ماه کارمند نمونه ماه شدی
‫اونوقت می‌خوای منو قال بذاری؟
‫برنده شدم، چون تنها کارمند اینجا منم.
‫ماریانا چی؟
‫راستی، ماریانا کجاست؟
‫واسه ناهار رفته بیرون.
‫ماریانا واسه ناهار رفته بیرون، رئیس.
‫همین الان اینو گفت. هنوز کر نشدم. عجبا!
‫بابا؟
‫سلام، عزیزم.
‫داشتم ساز زدنت رو تماشا می‌کردم.
‫طوری که آرشه رو نگه می‌داری،
‫طوری که سر کوچولوت رو خم می‌کنی...
‫منو یاد مادرت می‌ندازی.
‫ساز زدن کمکم می‌کنه کمتر دلتنگش بشم.
‫تو هم به اندازه‌ی اون با استعدادی.
‫ممنونم.
‫ولی الان پایین بهت احتیاج دارم، ‫کافه خیلی شلوغه.
‫دارم واسه امتحان ورودی ‫هنرستان موسیقی پاریس می‌خونم.
‫خب، وقت ناهارت تموم شده، عزیزم.
‫- راستی غذا خوردی؟ ‫- آره.
‫پس، بیا بریم.
‫اول کار، بعد تفریح.
‫موسیقی قراره کار من باشه، بابا.
‫البته، البته.
‫ولی الان پایین بهت احتیاج داریم. یالا.
‫بریم.
‫- هی، یادت رفت. ‫- نزدیک بود یادم بره.
‫برو، برو!
‫- برو، پسر! ‫- ببین چطوری میره!
‫عالیه!
‫باحاله!
‫ببین. ماریانا اومد.
‫- سلام، جوآنا. ‫- چه خبر؟
‫- برو! عالیه! ‫- یالا!
‫اینو بگیر که موقع کار یه چیزی بخوری.
‫ممنون، جوآنا.
‫بابا؟
‫چیه، عزیزم؟
‫چرا فلیپینو مجبور نیست کار کنه؟
‫اون داره چند تا حرکت رقص تمرین می‌کنه.
‫گمونم می‌خواد از اون توک‌توک، ‫تاک‌تاک پول دربیاره.
‫تو می‌خوای نوازنده بشی، ‫اون می‌خواد رقاص بشه.
‫فهمیدم. پس اون می‌تونه بخش باحالش رو انجام بده.
‫با مادرش صحبت کن.
‫من در واقع مخالفم که اون بخش باحالشه.
‫یه روزی واسه پول درآوردن ‫به یه شغل واقعی احتیاج پیدا می‌کنه.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫هی وینیسیوس، تیمت در مرز سقوطه.
‫صبح بخیر، بابا. صبح بخیر، لبخند.
‫واو، تا حالا ندیده بودم ماریانا ‫اینقدر واسه کار کبکش خروس بخونه.
‫چون کبکم خروس می‌خونه.
‫ولی استرس هم دارم. ‫واقعاً باید اون امتحان رو قبول بشم.
‫- امتحانش کِی هست؟ ‫- جمعه.
‫واسه هیئت داوران اجرا می‌کنم، ‫ولی تماشاچی هم داره.
‫واقعاً می‌خوام تو هم بیای. ‫یه دلیلی دارم.
‫چه دلیلی؟
‫سورپرایزه. باید بیای تا بفهمی.
‫ولی واسم خیلی مهمه که بیای.
‫قول میدم که بیام.
‫ممنون، بابا.
‫اوتاویو کجاست؟ هنوز ازش خبری نیست.
‫آفرین، ماریانا!
‫آفرین!
‫عزیزم، واقعاً تلاشمو کردم، کافه خیلی شلوغ بود…
‫اشکال نداره، دیگه عذرخواهی نکن. فقط برو.
‫چیزی که مهمه اینه که به چیزی ‫که می‌خواستی رسیدی، عزیزم.
‫اهمیتی داره؟ به نظر نمیومد ‫که واسم خوشحال باشی.
‫ماریانا، من همیشه واست خوشحال بودم.
‫پس باید اونجا پیشم می‌بودی.
‫سعی کردم، ماریانا، ولی...
‫باشه، بابا!
‫باشه.
‫می‌دونم تلاشتو کردی.
‫چیزی که مهمه اینه که قبول شدم، درسته؟
‫پس دنبال یه جایگزین واسم توی کافه باش.
‫من دارم میرم پاریس.
‫به همین راحتی؟
‫داری میری پاریس و پشت پا می‌زنی ‫به تمام چیزایی که ساختیم؟
‫اینقدر واست راحته؟
‫بابا، من باید برم دنبال رویام.
‫فقط چون یه سقف بالای سرت بود، رویا داشتی.
‫غذا روی میزت بود، مدرسه می‌رفتی،
‫و همین کافه تمام اینا رو بهت داد.
‫کافه‌ای که قرار بود به تو ارث برسه،
‫که می‌تونستی به یه فرانچایز تبدیلش کنی،
‫ولی الان تصمیم گرفتی ‫که همه چیز رو بریزی دور.
‫- من این کار رو نمی‌کنم. ‫- می‌کنی.
‫من دورش نمی‌ریزم. کافه رویای توئه.
‫من می‌خوام دنبال رویای خودم برم.
‫موسیقی رویای منه، و من واسه تحصیل توی
‫یکی از بهترین کالج‌های موسیقی دنیا قبول شدم.
‫بسیار خب، بابا.
‫تنهام بذار. ‫باید وسایلم رو جمع کنم، دو هفته دیگه میرم.
‫دو هفته دیگه میری پاریس؟
‫آره.
‫باشه، ماریانا.
‫برو دنبال رویات.
‫درسته.
‫ولی بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اگه موفق نشدی،
‫به من زنگ نزن.
‫باشه، بابا.
‫[کافه و فینگرفود اوتاویو]
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ، فلیپینو.
‫- خوش بگذره. ‫- حتماً.
‫خوش بگذره.
‫عزیزم...
‫در تماسم.
‫دوستت دارم، بابا.
‫عزیزم.
‫[سه سال بعد]
‫جوآنا!
‫ماری!
‫- چیه؟ ‫- داره برمی‌گرده.
‫شاید توی این فرصت بتونی ‫دوباره باهاش ارتباط برقرار کنی.
‫شاید این دفعه بمونه.
‫این چیزیه که اون می‌خواد؟
‫احتمالاً خیلی دلتنگمون شده.
‫- مطمئنم دلش واسه فیجوآدای من تنگ شده. ‫- قطعاً.
‫ولی باید از رویاهای اون حمایت کنی.
‫نه از رویاهایی که خودت واسش داری.
‫- باشه، من... ‫- بسیار خب.
‫هرچیزی که بخواد، من کاملاً ازش حمایت می‌کنم.
‫- آره. ‫- هر کاری می‌کنم که بمونه.
‫هر کاری.
‫- ماری! ‫- جوآنا!
‫- خیلی دلم واست تنگ شده بود. خیلی خوشگل شدی. ‫- منم همینطور. ممنون.
‫بیا اینجا. چطوری؟
‫کافه رو ببین، عزیزم.
‫به نظر عالی می‌رسه. اسمش رو عوض کردین؟
‫- الان اسم خانوادگی‌مونه. ‫- واست تزئینش کردیم.
‫[خوش اومدی، ماری]
‫چه خبر، بچه‌ها!
‫ببین کافه‌ات چقدر قشنگ شده، ماری.
‫قشنگه، نه؟ به روزش کردم.
‫کافه‌ی من نیست، مال توئه.
‫کافه‌ی ما، درسته، عزیزم؟
‫یه استیج کوچیک اضافه کردم.
‫وقتی داری کار می‌کنی و دلت می‌خواد اجرا کنی،
‫فقط ویولنت رو برمی‌داری، و...
‫خب، راستش من یه خبری واستون دارم.
‫بابا نمی‌تونه واسه شنیدنش صبر کنه.
‫هرچی که باشه، بابا اینجاست ‫تا توی همه چیز ازت حمایت کنه.
‫همه چیز.
‫توی پاریس، من...
‫من توی پاریس عاشق شدم.
‫و دارم ازدواج می‌کنم.
‫اسمش میگل‌ـه.
‫میگل به فرانسوی چی می‌شه؟ "میگو"؟
‫اون فرانسوی نیست، بابا.
‫آرژانتینیه.
‫اوه، چه بد.
‫تبریک می‌گم!
‫- تف تو شانس! ‫- بزن.
‫بذار ببینم درست فهمیدم.
‫داری با یه آرژانتینی به اسم میگل ازدواج می‌کنی؟
‫- آره. ‫- و واسه همیشه اونجا می‌مونی؟
‫راستش قبل از اون، ‫کل خانواده با هم میریم سفر.
‫پدر و مادر میگل یه هتل توی باریلوچه دارن.
‫عجب.
‫ما رو دعوت کردن تا خانواده‌ها با هم آشنا بشن.
‫یکی از قشنگ‌ترین شهرهای آرژانتینه.
‫غذای فوق‌العاده‌ای می‌خورین ‫و واسه اولین بار برف می‌بینین.
‫اگه در یخچال رو باز کنم، برف می‌بینم.
‫بیخیال، واسم مهمه.
‫رئیس؟
‫نگران کافه نباش، من حواسم بهش هست.
‫اونا منو می‌شناسن.
‫چرا دارن تانگو می‌زنن؟ ‫کی بهشون گفته اینو بزنن؟
‫- پسر، من حوصله‌ی... ‫- بیاین جشن بگیریم. بیاین فیجوآدا بخوریم.
‫خیلی وقته فیجوآدا نخوردم.
‫- بشقاب‌ها کجان؟ ‫- اینجاست.
‫- خیلی استرس دارم... ‫- بذار چند تا بشقاب بیارم.
‫لبخند، بشقاب‌ها کجان؟
‫- بذار من بیارم. ‫- بابا، واقعاً؟
‫نه، من خوبم. ‫فقط دارم چک می‌کنم کثیف نباشه.
‫اوتاویو، خودتو جمع و جور کن.
‫اصلاً حرف رفتن به آرژانتین رو نزنید.
‫تمام بوزیوس پر از آرژانتینیه.
‫اوتاویو، بلیط‌ها رو با امتیاز ‫باشگاه مشتریان گرفتیم.
‫آره، بابا. باید به حرف جوآنا گوش کنی.
‫رفتن به باریلوچه از رفتن به بوزیوس ارزون‌تره.
‫من هیچ جا نمیرم.
‫امکان نداره به این سفر بیام.
‫صادقانه بگم، هنوز نمی‌دونم
‫چطور موفق شدین منو سوار این هواپیما کنین.
‫بچه‌ها، اینو نخورین.
‫این ژامبونه یا سلفون؟ خاک تو سرشون.
‫- بیخیال، بابا. ‫- تو گفتی غذای آرژانتینی خوبه.
‫شروع خوبی داشتیم.
‫فکر می‌کنی بتونم اونجا یه پنگوئن پیدا کنم ‫که یه ویدیوی باحال بگیرم؟
‫- فکر کنم وایرال بشه. ‫- آره، پسرم.
‫گمونم به خاطر ارتفاعه.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، عزیزم.
‫من هنوز...
‫من هنوز باورم نمی‌شه که داری ازدواج می‌کنی.
‫خدا وکیلی.
‫ولی همونطور که قول دادم،
‫از هر تصمیمی که بگیری حمایت می‌کنم.
‫ممنون، بابا.
‫هر کاری که بخوای انجام بدم، انجامش میدم.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که بابای من باشی.
‫همین.
‫چیزی که بابات نیاز داره ‫اینه که یاد بگیره چطوری چمدون ببنده.
‫اون ژاکت نیاورده.
‫ببین. ببین چطوریه.
‫من سردم نمی‌شه.
‫من اهل نیتروی‌ام، اونجا بادخیزه.
‫عزیزم، صادقانه بگم،
‫این سرما واقعاً نشون میده
‫که تغییرات اقلیمی چقدر واقعیه.
‫گمونم پدیده‌ی ال نینو هنوز روی ‫آرژانتین تأثیر می‌ذاره، بابا.
‫یا لا نینا. یادم نمیاد.
‫عزیزم، جنسیتش مهم نیست، ‫چه نینو باشه چه نینا،
‫باسنم یخ زده.
‫حالا دیگه دست از لجبازی برمی‌داری.
‫نگران نباش، من هواتو دارم.
‫میگل!
‫عزیزم.
‫- پدر و مادرم. هکتور و نورما. ‫- سلام!
‫- از آشنایی با شما خوشبختم. ‫- منم همینطور.
‫- سلام! حالتون چطوره؟ ‫- از آشنایی با شما خوشبختم.
‫- نورما. ‫- ماریانا.
‫پدرشوهرت آرژانتینیه. ‫ولی هیچکس کامل نیست.
‫از آشنایی با شما خوشبختم. ‫بذارین شما رو با خانواده‌ام آشنا کنم.
‫- جوآنا، نامادریم. ‫- از آشنایی با شما خوشبختم.
‫فلیپینو، برادر ناتنیم.
‫و...
‫اون هم...
‫- اونجاست. اون بابامه. ‫- سلام.
‫- اوتاویو. ‫- رادیو.
‫اوتاویو، خوشبختم.
‫از آشنایی با هردوی شما خیلی خوشبختم.
‫واو، نمی‌دونستم شوهرم ‫اینقدر روان پرتغالی-اسپانیایی صحبت می‌کنه.
‫ما پرتغالی صحبت می‌کنیم، نگران نباشین.
‫اینجا غیرممکنه راه بری و به یه برزیلی برنخوری.
‫پرتغالی حرف زدنش مثل ‫اسپانیایی حرف زدن من خوبه، نه؟
‫اینقدر برزیلی اینجا توی باریلوچه هست،
‫که ما تصادفاً هم کمی پرتغالی یاد می‌گیریم.
‫من هم با آرژانتینی‌ها آشنا هستم
‫چون موج‌سوارم.
‫و به فلوریانوپلیس، فلوریپا می‌رفتم،
‫اینقدر آرژانتینی توی آب بود
‫که واسه موج‌سواری، باید از روشون رد می‌شدیم.
‫اینقدر آرژانتینی بود، که داد می‌زدیم، "هی!"
‫مثل سرعت‌گیر از روشون رد می‌شدیم.
‫از حس شوخ‌طبعیت خوشم میاد، اوتاریو.
‫- چی؟ ‫- نه، هکتور.
‫- اسمش اوتاویو هست. ‫- اوتاویو.
‫- با "و". یادته؟ ‫- اوتاویو.
‫- درسته.
‫چرا بی‌ادبی می‌کنه؟
‫واسه اسپانیایی‌زبان‌ها عادیه ‫که صدای "و" و "ب" رو قاطی کنن.
‫اون "ب" و "و" یا "و" و "ب" رو جابجا نکرد. ‫اون "و" رو با "ر" عوض کرد.
‫- "اوتاریو" یعنی احمق. ‫- متاسفم، اوتاریو.
‫اوه، اوتاویو.
‫- دوباره گفت. ‫- اوتاویو.
‫بریم. بریم.
‫"بگیم"؟
‫- بذار یه چیزی بهت بگم... ‫- حداقل الان گرم شدی.
‫هیچی نشده باهاش حال نکردم.
‫توجه! توجه!
‫اینجا مرکز شهره.
‫مجموعه معماری شامل ساختمان‌هاییه
‫که میدان رو احاطه کردن.
‫مثل پتروپولیس.
‫و ما منظره‌ای مسحورکننده ‫از دریاچه‌ی ناهوئل هواپی داریم.
‫خب، یه کم شبیه رودخونه پیرائیه.
‫میگل گفت اینجا فوق‌العاده‌ست،
‫ولی نمی‌دونستم اینقدر خیره‌کننده‌ست.
‫می‌دونی چرا برف خاصه، ماریانا؟
‫چرا؟
‫چون استعاره‌ای عالی واسه انسان‌هاست.
‫مثل آدم‌ها،
‫هیچ دو دونه برفی شبیه هم نیستن.
‫اون شاعره؟
‫شعر میگه؟
‫- استعاره؟ ‫- زیبا بود، هکتور. دوست داشتم.
‫[هتل و رستوران مارتین]
‫ما رو توی بدترین جا نشوندن.
‫به هتل خانواده‌ی مارتین خوش اومدین.
‫بذارید شما رو با پابلیتو آشنا کنم.
‫پابلینیو.
‫اون دربان ماست.
‫هی، پابلیتو!
‫چمدون منو نبردی.
‫یه لحظه. یه لحظه.
‫یکی از دستاش خالیه، می‌تونست...
‫خب، بهم بگو. از هتل من خوشت میاد؟
‫این هتل رو پدربزرگم ساخته.
‫اوه، چه داستان قشنگی.
‫بیاین داستان رو داخل ادامه بدیم، ‫اینجا یه کم سرده.
‫ولی بیاین بعداً در موردش صحبت کنیم.
‫الان میام.
‫اوتاویو!
‫- عزیزم؟ ‫- بله؟
‫من بخاری رو روشن می‌کنم،
‫چون حالا متقاعد شدی که سرده.
‫خدا خیرت بده.
‫فکر می‌کردم آرژانتینی‌ها بوزیوس ‫و سانتا کاتارینا رو فتح می‌کنن و تمام.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم دخترم رو بدزدن.
‫یه آدم رو مخ!
‫صاحب هتل و استاد تاریخ؟
‫حداقل داریم یه چیزی ازش یاد می‌گیریم.
‫برخلاف تو که داری رو مخ میری.
‫- هی! ‫- چیه؟
‫حالا طرف اونا رو می‌گیری.
‫من طرف خودمم، خدایا.
‫من توی زندگی قبلیم چیکار کردم ‫که لایق این باشم؟
‫تو اشتباهات زیادی کردی،
‫ولی الان واسه ماری اینجایی.
‫پس بیا ازش حمایت کنیم، خوشحالش کنیم.
‫حق با توئه. حق با توئه.
‫راستش فکر کنم بخاری خرابه.
‫حالا دیگه خیس عرق شدم. گرممه.
‫عرق از کمرم تا پایین سر می‌خوره.
‫- اوتاویو؟ ‫- باید خراب باشه.
‫فکر کنم تو خرابش کردی.
‫سرد بود، روشنش کردم. ‫گرمته؟ خودت می‌دونی و بخاری.
‫سلام، چطوری؟
‫اوتاویو صحبت می‌کنه.
‫من توی اتاقم یه مشکلی دارم.
‫بخاری خرابه.
‫یه لحظه. یه لحظه.
‫خب؟
‫گفت "یه لحظه" و قطع کرد.
‫اوه، این خیلی باحاله.
‫دوست دارم از عروسم بشنوم.
‫ماریانا، از خودت بگو.
‫آره، دوست دارم بدونم ‫تو و میگل چطوری با هم آشنا شدین.
‫منم همینطور.
‫تیندر، درسته؟
‫- توی تیندر نبود. ‫- نه.
‫ما توی کالج موسیقی آشنا شدیم. ‫با هم ساز می‌زدیم.
‫واسه من عشق در نگاه اول بود،
‫ولی وقتی ساز زدنش رو شنیدم، ‫اون موقع بود که عاشق شدم.
‫ببینید... بریم سر اصل مطلب.
‫کجا می‌خواین زندگی کنین؟
‫منم می‌خواستم همینو بپرسم.
‫کجا می‌خواین زندگی کنین؟
‫- اروپا. ‫- اروپا.
‫اونجا خیلی سرده.
‫اینجا هم سرده.
‫مگه من گفتم هوای سرد خوبه؟
‫"خیلی سرده، چه باحال!" من هیچ وقت اینو نگفتم.
‫- بابا. ‫- باید توی برزیل زندگی کنین.
‫تمام سال گرمه. عالیه.
‫متاسفم، اوتاویو،
‫ولی آرژانتین آب و هوای خیلی ملایم‌تری داره.
‫و ما نوشیدنی عالی، مسی، ‫بومبونرا، استیک چوریزو داریم،
‫دولسه دلچه، ‫و میگل این هتل رو داره که باید مراقبش باشه.
‫منطقیه.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫گفتگو رو با این حرفت که
‫آرژانتین آب و هوای ملایم‌تری داره ‫خوب شروع کردی.
‫برزیل دولسه دلچه داره، ‫به خاطر ایالت میناس گرایس.
‫ما می‌تونیم نوشیدنی‌تون رو از سوپرمارکت بخریم.
‫ما ساحل، کارناوال، فوتبال و پله داریم.
‫برزیل خیلی بهتره.
‫ماریانا قراره امپراطوری ‫رستوران‌داری رو که من واسش میذارم
‫به ارث ببره.
‫ما نه توی آرژانتین زندگی می‌کنیم نه برزیل.
‫ما توی اروپا زندگی می‌کنیم، ‫اونجا فرصت‌های بیشتری هست.
‫صرف نظر از اینکه کجا رو ‫واسه زندگی انتخاب می‌کنین،
‫هر دو خانواده لایق این هستن
‫که وصلت شما رو جشن بگیرن.
‫من عاشق همتای خودم هستم.
‫فکر کنم هم‌عقیده‌ایم.
‫آره. ما لایق یه جشن هستیم.
‫اوتاویو،
‫اونا راست میگن.
‫بیاین یه ضیافت شام ترتیب بدیم.
‫یکی دیگه؟ اونا خیلی می‌خورن.
‫- توی یه جای خاص. ‫- سلام!
‫همگی، بذارین شما رو با کارول آشنا کنم.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫اون مسئول لیست نوشیدنی‌های فوق‌العاده‌ی ماست.
‫ممنون، هکتور.
‫می‌خوام حضورتون رو توی هتل خوشامد بگم.
‫امیدوارم از انبار نوشیدنی‌های ‫فوق‌العاده‌ی ما لذت ببرین.
‫- نه، تو فوق‌العاده‌ای. ‫- ممنون.
‫اون به تو نمی‌خوره.
‫کوه‌های برفی هم به تو نمی‌خورن.
‫رفیق، تو موفق شدی دل مادرم رو ببری، پس...
‫من کارول رو از بچگی می‌شناسم.
‫درسته.
‫در واقع اون و میگل قبلاً با هم بودن.
‫آره. میگل!
‫چطوری؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ماریانا. ماریانا، کارول.
‫ماریانا، خیلی مشتاق دیدنت بودم.
‫مخصوصاً وقتی فهمیدم که تو نوازنده و برزیلی هستی.
‫درسته. آره، من هر دوش هستم.
‫برزیلی و نوازنده.
‫- خب، متاسفم. ‫- جو سنگینه.
‫شبیه وقتی که یکی توی کلیسا باد معده داده. ‫خیلی جو سنگینه.
‫من موافقت کردم که دوستامو به ماریانا معرفی کنم.
‫شماها دارین می‌رین مهمونی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫- پس بیاین بریم. ‫- حتماً.
‫تو، بیا اینجا.
‫می‌تونی واسم کمی شیر کم‌چرب بیاری؟
‫یه لحظه. یه لحظه.
‫باشه.
‫فکر کنم رفت. خبری از شیر نیست.
‫خب، بذار بشینم.
‫شیر صبح‌ها کمک می‌کنه، می‌دونین؟
‫مثل پروبیوتیکه، خیلی خوبه.
‫برنامه امروز چیه؟
‫یه نفر هیجان‌زده‌ست.
‫هیجان‌زده‌ام. توی سفر باید ‫هیجان‌زده باشی، نه اینکه غر بزنی.
‫امروز می‌ریم سرو کاتدرال.
‫که اینطور.
‫من این همه راه نیومدم آرژانتین ‫که یه کلیسا ببینم.
‫نه، اوتاویو.
‫سرو کاتدرال یه پیست اسکیه.
‫اسکی بلدی؟
‫- نه. ‫- من موج‌سواری می‌کنم.
‫و اگه موج‌سواری کنی، تقریباً ‫هر ورزشی با تخته رو می‌تونی انجام بدی.
‫اینطور نیست.
‫- البته که هست. ‫- حتماً.
‫اوتاویو، من باید یه کاری توی مرکز شهر انجام بدم.
‫می‌خوای با من بیای؟
‫می‌تونم کمکت کنم چند تا لباس زمستونی پیدا کنی.
‫مگه لباسام چشونه؟
‫من با لباس‌های جوآنا مشکلی ندارم.
‫می‌دونم. دارم باهات شوخی می‌کنم.
‫ممنون، ولی من تازه رسیدم.
‫حوصله خرید ندارم.
‫پس می‌تونم تاریخچه هتل رو بهت بگم؟
‫خرید! بیا بریم خرید!
‫- خرید. ‫- بسیار خب.
‫ببین، میگل.
‫می‌دونی واسه یه برزیلی خیلی سخته
‫که به یه آرژانتینی اعتماد کنه، درسته؟
‫مخصوصاً یه پدر برزیلی.
‫می‌دونم، ولی می‌تونی به من اعتماد کنی، اوتاویو.
‫ایشون پدر زنمه.
‫- سلام. ‫- از برزیل.
‫- پدر زن؟ ‫- آره.
‫چه عالی.
‫بی‌ادب! چقدر غیردوستانه!
‫من چیکار کردم که بهم می‌گه باقالی؟
‫- نه، نه. ‫- بدون دلیل؟
‫توی اسپانیایی، اون کلمه یعنی چه عالی.
‫- اوه، پس معنیش میشه "عالی"؟ ‫- آره، عالی.
‫ببخشید، پسرا. اون کاپشن شماست؟
‫چی؟ معلومه؟
‫- داره مخ منو می‌زنه؟ ‫- نه.
‫نمی‌فهمم. چی می‌خواد؟
‫داره می‌پرسه اون کاپشن شماست؟
‫یه لحظه دیگه میارمش.
‫من نمی‌خوام اینجا باشم، میگل، ‫اینجا موش داره.
‫این کلمه یعنی "یه لحظه".
‫بسیار خب.
‫- ولی خودت می‌دونی چرا اشتباه فهمیدم. ‫- آره.
‫[کارول / پیام جدید]
‫و حالا که حرف از اشتباه و اینا شد،
‫تو و اون دختره از هتل...
‫راستی خوشگل بود. ‫خانم زیبارویی بود.
‫تو و کارول با هم بودین، درسته؟
‫کارول؟
‫اون یه دوست ساده‌ست.
‫داره بهم توی چند تا کار کمک می‌کنه.
‫داره بهت توی چند تا کار کمک می‌کنه. که اینطور.
‫که اینطور.
‫ببخشید، ببخشید.
‫از این یکی خوشت میاد.
‫- بسیار خب. ‫- ببخشید.
‫ببین، این...
‫وای چقدر خنگم. ‫الان یه بزرگترش رو واست میارم.
‫مگه "تارادو" به معنی منحرف نیست؟ ‫به پلیس زنگ بزن.
‫اون اعتراف می‌کنه که نگاهش ناپاکه
‫و اینکه یه منحرفه!
‫منظورش این بود که اشتباه کرده.
‫ببخشید.
‫- بذار... ‫- من یه کاپشن دیگه اینجا دارم...
‫نه، من گونی نمی‌خوام.
‫یه کاپشن کوچیک؟ یه کوچولو؟ خدای من!
‫میگل، محض رضای خدا.
‫ارکستر سمفونیک باریلوچه ‫درست همینجا توی این اتاق اجرا داشته.
‫من سال‌هاست که حامی این ارکستر هستم.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫خب، عشق تو به موسیقی از کجا میاد؟
‫مادرم.
‫اون ویولونیست بود. ‫من به خاطر اون شروع به ساز زدن کردم.
‫باید افتخار کنی که میراثش رو ادامه میدی.
‫آره.
‫و عالیه که پدرت تونسته ‫هزینه‌ی کلاس‌هات رو توی اروپا بده.
‫راستش بابام پرداخت نکرده.
‫من بورسیه گرفتم.
‫اون الان می‌تونه ازت حمایت کنه.
‫اون یه تاجره.
‫و اوضاع کسب‌وکارهای رستوران‌داریش ‫خیلی خوبه، مگه نه؟
‫در واقع فقط یه کافه‌ست.
‫ولی همیشه مطمئن می‌شد که همه چیز داشته باشیم.
‫بیاین اولین عکس خانواده‌های ‫سوارس-مارتین رو توی باریلوچه بگیریم.
‫اوتاویو! ما منتظرتیم.
‫دارم میام.
‫باورتون نمی‌شه.
‫ولی اینجا توی پاتاگونیا،
‫- آبمیوه‌شون گرمه. می‌دونستین؟ ‫- واقعاً؟
‫ببین... یه فکری دارم. صبر کن.
‫من توی ساکوارما زندگی کردم، پسر. ‫من زرنگم.
‫یخه! ببین! ‫مثل باسن فک شده.
‫ما توی سرو کاتدرال هستیم.
‫بزرگترین پیست اسکی آمریکای جنوبی.
‫این پیست ۳۲ تا تله‌کابین هم داره،
‫بیش از ۷۰ تا پیست.
‫واو، اون صاحب هتله،
‫ولی دوست داره درس تاریخ بده.
‫کی حاضره بره بالای قشنگ‌ترین کوه آرژانتین؟
‫- بریم. من هیجان‌زده‌ام. ‫- چه خبرته؟
‫- عزیزم، بیا اینجا. ‫- بریم.
‫ما توی هتل برف دیدیم. ‫اومدیم اینجا که بیشتر برف ببینیم؟
‫- بریم. ‫- الان میام.
‫ببین، پروفسور داره سعی می‌کنه ‫به دخترم یاد بده،
‫سعی می‌کنه اونو از من بدزده.
‫غر نزن. تو یه طرفدار داری، دامادت.
‫حواسم بهشه.
‫یه جای کار می‌لنگه. ‫ولی اون نمی‌تونه منو گول بزنه. می‌فهمم.
‫بچه‌ها، این مسیر یه شیب سطح متوسطه.
‫واسه اسکی یا اسنوبورد ایده‌آله.
‫من با اسکی میرم پایین و بعداً می‌بینمتون.
‫کی با من میاد؟
‫من میام. من میام، ولی با اسنوبورد.
‫- خیلی باحاله، اوتاویو. ‫- واقعاً؟
‫- اسنوبورد بلدی؟ ‫- نه، بلد نیست.
‫- بابا، تو نمیری. ‫- بیخیال، بچه‌ها!
‫اگه موج‌سواری بلد باشی، اسنوبورد تقریباً همونه.
‫بذار بابات یه کم خوش بگذرونه.
‫دقیقاً. ممنونم، داماد.
‫بذارین یه چیزی بهتون بگم.
‫فقط میگم، ساکوارما، ۱۹۹۳.
‫من توی ساکوارما شماره یک بودم. من...
‫کدوم بدتره؟ ‫بخش ورزشی یا بخش ۱۹۹۳؟
‫- ۱۹۹۳ سی سال پیش بود. ‫- من توی تونل هستم.
‫بذارین یه چیزی بهتون بگم.
‫من روی یخ، روی آب، ‫روی اسنوبورد موج‌سواری می‌کنم. فرقی ندارن.
‫برف چیه؟
‫برف چیزی جز آب یخ‌زده نیست. ‫درست میگم، نورما؟
‫توجه، توجه!
‫خب، پدر زن برزیلی و پدر شوهر آرژانتینی.
‫بیا با هم بریم پیست.
‫اون پایین می‌بینیمتون.
‫- پس بزن بریم. ‫- بریم پایین؟
‫یه قهوه چطوره؟
‫آره! به اوتاویو نگین، ‫ولی این مادر زن داره یخ می‌زنه.
‫صبر کن. فلیپینو کجاست؟
‫به نظر میاد حالش خوبه.
‫بریم.
‫بیا ببینیم این پدر زن برزیلی موج‌سواریش چطوره.
‫پله ترسیده
‫چون می‌دونه مارادونا قراره ببره؟
‫یا پدر شوهر آرژانتینی پیشاپیش برده،
‫و ماریانا و میگل ازدواج می‌کنن ‫و توی باریلوچه زندگی می‌کنن؟
‫اونا هیچ وقت توی باریلوچه زندگی نمی‌کنن!
‫وای خدای من!
‫چه خبر، اوتاویو؟
‫لباس‌های مسخره‌ی آرژانتینی!
‫فکر نکنم تقصیر لباس‌ها باشه.
‫مگه نگفتی درست مثل موج‌سواریه؟
‫شبیهه.
‫خوش می‌گذره، پدر زن؟
‫چطوری این لامصب رو متوقف کنم؟
‫عذر می‌خوام!
‫سلام!
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫تو پله‌ی اسنوبوردی.
‫اوتاریو. ‫(اوتاریو در زبان برزیلی: ابله)
‫بهت نشون میدم کی اوتاریوئه!
‫چطوری اینو متوقف کنم، داداش؟
‫- آره. ‫- ترسیدم.
‫آپارتمانم کنار ساحل، توی ریو، می‌دونی؟
‫هر روز صبح بیدار می‌شم،
‫به خورشید و اقیانوس نگاه می‌کنم و ورزش می‌کنم.
‫این دورهمی خانوادگی باحاله، درسته؟
‫آره. اگه بابام یه کم کمتر خوش می‌گذروند ‫باحال‌تر هم می‌شد.
‫اینکه خانواده‌هامون اینجا کنار هم هستن...
‫حالا می‌فهمم چقدر دلم واسه آرژانتین تنگ شده.
‫من خیلی واست خوشحالم، می‌دونی؟
‫ولی نظرت رو عوض نمی‌کنی ‫که واسه زندگی بیای اینجا، درسته؟
‫نه.
‫فقط یه فکر بود.
‫بریم.
‫خوشحالم که فقط یه فکر بود.
‫چون توافق کردیم توی اروپا زندگی کنیم.
‫فرصت‌های شغلی بیشتری خواهیم داشت.
‫آره، عزیزم.
‫توافق، توافقه.
‫- آره. ‫- بریم.
‫ولی اگه نظرت عوض شد، همین الان بهم بگو.
‫چون اگه این کار رو بکنی،
‫من با اولین پرواز از اینجا میرم.
‫- ماری، بیخیال. ‫- منتظر تاکسی‌ام.
‫صبر کن، کله نارگیلی.
‫خب؟ داری بهتر می‌شی؟
‫ساکوارما، ۱۹۹۳، داداش!
‫حالا ببینیم چند مرده حلاجی!
‫این دیگه چیه!
‫کمک!
‫- بریم. ‫- یالا.
‫هی، من خوبم.
‫بدون یه خراش.
‫ولی باید پیست رو درست کنین، ناهمواره.
‫درست مثل ازدواج منه،
‫یه شروع امیدوارکننده ‫که آخرش به پیچیدن دور درخت ختم میشه.
‫حالت خوبه؟
‫نمیشه گفت خوبم.
‫این تا حدی تقصیر توئه.
‫تو نباید هرچیزی که بابام میگه رو باور کنی.
‫ممنونم. خیلی ممنونم.
‫با وجود اینکه آب یخ‌زده‌ست،
‫امروز فهمیدیم که تفاوت بزرگی هست
‫بین برف و دریا.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫تفاوت اصلی اینه که ‫توی دریا هیچ درختی وجود نداره.
‫واسه همین گیر افتادم.
‫امروز یه روز باشکوه بود
‫از اتحاد، رقابت و دوستی
‫بین برزیل و آرژانتین.
‫بیاین به بهترین شکلی که بلدیم تمومش کنیم،
‫با نوشیدن نوشیدنی.
‫- موافقم. ‫- عالیه.
‫من امروز چیزی نمی‌نوشم.
‫اونا شوخی رو نگرفتن، ولی دارن می‌خندن.
‫- این نوشیدنی خیلی خاصه. ‫- لعنتی. یه درس تاریخ.
‫انگورها از یه مکان مخفی توی مندوزا چیده شدن،
‫توسط یه کارخونه نوشیدنی‌سازی که ‫فقط سالی ۱۰۰ بطری تولید می‌کنه.
‫جالبه.
‫خیلی باحاله.
‫بذار یه کم دیگه بریزم.
‫حالا فقط ۹۹ بطری مونده.
‫اشکال نداره.
‫- اشکال نداره. ‫- چیزی نیست.
‫چیزی نیست. اشکال نداره.
‫این یکی رو امتحان کنید.
‫واسم بریز.
‫دستت نلرزه.
‫ادامه بده، بریز.
‫توی برزیل ما لبریزش می‌کنیم.
‫اولین جرعه مثل خوردن آسای می‌مونه. اینطوری...
‫این به وضوح یه نوشیدنی آرژانتینی تأثیرگذاره،
‫که با بدنه‌ی قوی و محکم خودش متمایز می‌شه،
‫مثل یه دستکش ابریشمی عالی.
‫ببخشید هکتور، قصد بی‌احترامی ندارم،
‫خیلی خوبه که افتخار می‌کنی،
‫احتمالاً رفتی پیش مشاور،
‫واسه همین روحیه بالایی داره، ‫اعتماد به نفس بالایی داره.
‫با این حال چیزی که واقعاً قویه، ‫نوشیدنی سنتی برزیله.
‫یه مشت توی سر ‫و یه ضربه ملایم به دندون‌هاست.
‫- مواظب باش. ‫- چیه؟
‫من حرفه‌ایم. نمی‌ریزمش.
‫همچنین بخاطر
‫رنگ قرمز عمیقش که تقریباً بنفشه،
‫و ترکیبش با نت‌های آبی تیره متمایزه.
‫بذار ببینم، مال من آبی نیست.
‫مال تو آبیه؟
‫توی برزیل، فقط با یک رنگ
‫می‌تونیم چیزی که گفتی رو خلاصه کنیم.
‫اسمش "عنابی‌"ـه.
‫رنگ عنابی. همین.
‫ولی ویژگی اصلی این نوشیدنی...
‫ویژگی‌هاش تمومی نداره.
‫عطرشه.
‫فلفل.
‫من نمی‌تونم فلفل بخورم.
‫بادام بوداده!
‫توی مال تو بادام هست؟
‫مال من اشتباهه.
‫داره غرغره می‌کنه، عزیزم.
‫من می‌خوام... بسیار خب.
‫کارش زشته. تف کرد.
‫همچنین نت‌های قابل توجهی از گیلاس داره.
‫- با عقل جور درنمیاد. ‫- شاه‌توت وحشی.
‫شاه‌توت و گیلاس.
‫چیز شاخی نیست. نمی‌دونم...
‫طعمش واسه من...
‫- مثل انگوره. ‫- گیلاس.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان.
‫- سلام.
‫هی، ببین کی اینجاست! ‫دختره‌ی خرابکار!
‫- ببخشید؟ ‫- این یه اصطلاح کاریوکایی واسه "خوشگله"ست!
‫ممنونم.
‫دیدن همگی شما با همدیگه قشنگه.
‫خوش می‌گذره؟
‫تا یه دقیقه پیش خوش می‌گذشت.
‫هکتور، من دارم میرم.
‫- چیز دیگه‌ای لازم نداری؟ ‫- نه.
‫بیا با ما یه نوشیدنی بخور.
‫- فکر خوبیه. بشین. ‫- می‌شینم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫هی، پسر.
‫کارول... می‌تونی حدس بزنی این چه نوشیدنی‌ایه؟
‫اوه، بذار ببینم.
‫کاررا، یه نوشیدنی اصیل، ۲۰۱۱.
‫عالیه.
‫- باورنکردنیه. ‫- آفرین.
‫ممنونم.
‫من وقتی با میگل بودم به نوشیدنی علاقه‌مند شدم.
‫ما با نورما و هکتور زیاد سفر می‌کردیم.
‫- وقتی با هم بودیم. ‫- فهمیدم.
‫آره. اولین تجربه من به عنوان متخصص نوشیدنی بود.
‫تأثیرگذاره.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، کارول.
‫می‌دونستی منم متخصص نوشیدنی‌ام؟
‫شما متخصص نوشیدنی هستی؟
‫متخصص نوشیدنی سنتی برزیل.
‫فقط از روی بوش می‌فهمم که اون شخص
‫روز بعدش چه سردردی می‌گیره.
‫ولی من متخصص چیزهای دیگه‌ای هم هستم.
‫متخصص موقعیت‌های مشکوک.
‫خب، بسیار خب.
‫من باید برم.
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫خواهش می‌کنم. تشکر.
‫- ممنون. خداحافظ. ‫- پسر، خودتو جمع کن. بشین.
‫شانسی نداری.
‫پدر زن، آیا توی چیز دیگه‌ای هم متخصصی؟
‫فوتبال دستی؟ ‫یا همونطور که اینجا می‌گیم، متگول؟
‫- متگول. ‫- متگول.
‫فوتبال دستی؟
‫اون که توی اون نقاشیه تویی، هکتور؟
‫نه. پدر پدربزرگمه.
‫- اولین مارتین. ‫- یه مجرم.
‫ظاهراً خیلی ارزش داره،
‫چون نقاشش، یه کوبیست از دوستان پیکاسو بوده.
‫- واو! ‫- واو!
‫ولی من اونو به هیچ قیمتی نمی‌فروشم.
‫- هیچکس نمی‌خرش. ‫- تنها تصویریه که داریم.
‫البته، اون موقع دوربین وجود نداشت.
‫میگل کجاست؟
‫احتمالاً دستشوییه.
‫بهتره من برم...
‫بیارمش که فوتبال دستی بازی کنیم.
‫بازیکن بیشتری لازم داریم.
‫- بذار بیارمش. ‫- اوتاویو.
‫خوشت میاد؟
‫آره، خیلی خوشم میاد.
‫خواهش می‌کنم، میگل.
‫"پلادو" میشی. ‫(به معنی کچل در اسپانیایی و لخت در پرتغالی)
‫- می‌تونی کمکم کنی؟ ‫- حتماً.
‫چه خبره؟
‫چته؟
‫من داشتم دنبالت می‌گشتم. چه تصادفی.
‫- دنبال... ‫- من خوبم.
‫داشتم دنبالت می‌گشتم که بریم واسه بازیِ...
‫اوه، فوتبال دستی؟
‫- فوتبال دستی. که فوتبال دستی بازی کنیم. ‫- فوتبال دستی.
‫- متگول، همون. ‫- درسته.
‫- خب بیا بریم. ‫- بریم بازی کنیم.
‫حالا بازی آرژانتین مقابل برزیل شروع می‌شه!
‫هکتور!
‫مارادونا توپ رو می‌گیره.
‫مارادونا توپ رو در اختیار داره.
‫به کانیگیا پاس میده.
‫- گل! ‫- گل!
‫نباید دروازه‌بان رو بلند کنی. ‫فقط میله رو عقب و جلو میشه کرد.
‫درست مثل جام جهانی ۱۹۹۰ توی ایتالیا!
‫- حالا برزیل... ‫- نه، بریم.
‫توپ رو بگیر.
‫- الان نه. بریم. ‫- بیا گل بزنیم.
‫کاکا صاحب توپه.
‫توپ رو به میانه میدان می‌زنه، ‫به امپراتور آدریانو پاس میده.
‫۴۸ دقیقه از نیمه دوم گذشته،
‫و ببینید، امپراتور شوت می‌زنه!
‫- گل! ‫- گل!
‫برزیل!
‫- برزیل! ‫- امپراتور!
‫چهل و هشت دقیقه از نیمه دوم گذشته،
‫و برزیل کوپا آمریکا ۲۰۰۴ رو می‌بره!
‫کوپا آمریکا ۲۰۲۱ توی ماراکانا چی؟
‫اسمی از اون نمیاری.
‫آرژانتین چند تا جام جهانی برده؟
‫- فکر کنم فقط سه تا. ‫- برزیل... هی!
‫آخریش؟
‫بسیار خب، بیاید بازی کنیم.
‫بیاید بازی کنیم.
‫تو خیلی فک می‌زنی، ولی زیاد بازی نمی‌کنی.
‫بیاید بازی کنیم.
‫یالا، برو.
‫بندازش.
‫برو دیگه. امتحان کن!
‫امتحان کن!
‫بازی کن.
‫- ببین، گل! ‫- ببین.
‫- گل! ‫- گل!
‫برزیل!
‫- پنج بار قهرمان! ‫- پنج بار قهرمان!
‫ببین، عزیزم.
‫باید اعتراف کنم که اشتباه می‌کردم.
‫اینجا قشنگه.
‫ارزششو داشت این همه راه بیایم بالا...
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫من گفتم که اشتباه می‌کردم.
‫"ارزششو داشت" یه کم زیاده‌رویه.
‫[اجاره سورتمه]
‫میگل، کار احمقانه نکن.
‫این سفر خیلی قاراشمیش بوده.
‫عزیزم، نمی‌تونه خراب بشه.
‫سورتمه‌سواریه.
‫من عاشق خوش‌بینی آرژانتینی‌ام.
‫همیشه فکر می‌کنی مشکلی پیش نمیاد.
‫نه، شماها خوش‌بین هستین.
‫سال شما تازه بعد از کارناوال شروع می‌شه.
‫این راه درستِ زندگی کردنه.
‫پسرم راست میگه.
‫سورتمه‌سواری عالیه.
‫بهت گفتم.
‫و کاملاً امنه.
‫آره، مطلقاً هیچ خطری ‫واسه یه آدم تنبل مثل تو نداره.
‫درست مثل یه تخته‌ست.
‫فقط می‌خوام واسه همه روشن بشه ‫که این بار من شروع نکردم.
‫من به اون کله نارگیلی نشون میدم که کی تنبله.
‫ببخشید، ولی شما جلوی یه ورزشکار هستین.
‫فقط می‌خوام به اعداد اشاره کنم، ‫۱۹۷۹، جاده‌ی دنده.
‫من، تام پاپرانتزی، مارسینیا.
‫من روی چرخ‌دستیم بودم.
‫غیرقابل توقف بودم.
‫حواسم بهت هست.
‫برو، عزیزم!
‫این از چرخ‌دستی هم سریع‌تره!
‫دوباره قراره ببازی؟
‫تقصیر من بود، اوتاریو.
‫- دارم صبرم رو از دست میدم! ‫- و همینطور دخترت رو.
‫دخترم نه.
‫به این آرژانتینی نشون میدم.
‫داری منو تحریک می‌کنی.
‫- بگیر! ‫- آخ!
‫شما دو تا بس کنین دیگه.
‫منو تحریک نکن.
‫چه خبره؟
‫بس کنین!
‫- اوتاریو! ‫- کله نارگیلی!
‫آخه چرا شوهر آرژانتینی؟
‫آخه چرا زن برزیلی؟
‫- تقصیر توئه. ‫- من؟
‫من؟
‫آره، تو!
‫می‌دونم این سفر بدون اونا خیلی راحت‌تر بود،
‫ولی ممکنه توی یه جای خطرناک افتاده باشن.
‫آره. می‌ترسم با یه حیوان وحشی روبرو بشن.
‫با وجود اونا، این حیواناتن که باید بترسن.
‫چه مسخره! بذار یه چیزی بهت بگم.
‫به خاطر تو، ما توی یه ویدیوی ‫خنده‌دار مسخره گیر افتادیم.
‫این تقصیر... تقصیر توئه.
‫آره، تو حسودیت می‌شه که دخترت
‫بیشتر از اینکه تو رو ‫دوست داشته باشه منو دوست داره!
‫- حالا دیگه پاتو از گلیمت دراز کردی. ‫- نه.
‫دیگه پاتو از گلیمت دراز کردی. ‫مردک دلقک.
‫چیه؟ بندازش.
‫بس کن!
‫باید با هم همکاری کنیم تا از اینجا خارج بشیم.
‫تو یه دلقکی.
‫الان وقت خودخواهی نیست.
‫خودخواهی؟ می‌خوای در مورد خودخواهی حرف بزنی؟
‫- می‌دونی خودخواهی چیه؟ ‫- چیه؟
‫خودخواهی اون آرژانتینی کوچولوییه ‫که درون ما زندگی می‌کنه.
‫و می‌دونی چرا هر وقت یه برزیلی می‌میره،
‫باید توی یه قبر خیلی عمیق دفن بشه؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫چون، در اعماق وجودشون آدمای خوبی هستن.
‫باحال بود.
‫اینو نمی‌دونستم.
‫تو خیلی باحالی.
‫اینو دیگه همه می‌دونن.
‫البته که من باحالم، من برزیلی‌ام.
‫برزیلی‌ها از آرژانتینی‌ها باحال‌ترن.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫ما بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم شبیه همیم.
‫درسته.
‫اوتاریو.
‫می‌خوای همچنان اوتاریو صدام کنی؟
‫اون چی بود؟
‫یه شیر کوهی.
‫- یا خدا. بریم. ‫- خدای من.
‫هکتور،
‫یه موضوع حساسی هست ‫که باید درموردش باهات صحبت کنم.
‫چون قراره بمیریم، فقط می‌گمش.
‫می‌دونی که میگل ‫با کارول یه ماجراهایی داره، درسته؟
‫اون شب، وقتی نوشیدنی می‌نوشیدیم
‫دیدم که دارن یه صحبت عجیبی می‌کنن.
‫و دخترم واسه رنج کشیدن خیلی جوونه.
‫خب، من می‌دونم که میگل و کارول ‫در گذشته خیلی عاشق هم بودن.
‫پس تو موافقی که اگه یه خبرایی باشه
‫باید یه کاری بکنیم.
‫خب نباید بکنیم، ولی...
‫نمی‌دونم با ازدواج بچه‌هامون موافقت بکنم یا نه.
‫راستش،
‫منم همینطور.
‫باید زنده بمونیم تا بچه‌هامون رو نجات بدیم.
‫- بیا شیر کوهی رو نابود کنیم. ‫- بیا شیر کوهی رو نابود کنیم.
‫- نابود! ‫- نابود!
‫آروم باشید. آروم باشید.
‫یه شیر کوهی قاتل توی این منطقه‌ست.
‫آدم می‌خوره. وحشتناکه. خیلی خطرناکه!
‫نگران نباشین، شیر کوهی نبود.
‫این پیشی بود. اسمش فیلیکسه.
‫گربه؟
‫- نه! ‫- نه!
‫اون موقع بود که صدای شیر کوهی رو شنیدیم.
‫یه غرش وحشتناک.
‫و یه شیر کوهی اصیل نبود.
‫ترکیبی از شیر کوهی، جگوار،
‫پلنگ...
‫ولی اون حیوون نمی‌خواست بجنگه.
‫داشت سعی می‌کرد دفاع کنه...
‫این قشنگه.
‫یه لحظه اجازه بدین.
‫- داشت سعی می‌کرد از توله‌هاش دفاع کنه. ‫- توله‌هاش.
‫این...
‫لعنتی، منو گرفت. اشکام...
‫داشت سعی می‌کرد از توله‌هاش دفاع کنه. ‫این کاریه که یه پدر می‌کنه.
‫- پدری که عاشقِ... ‫- پدری که عاشقِ...
‫ممکنه اشتباه کنه،
‫- ولی همیشه... ‫- همیشه...
‫- به خاطر توله‌هاشه. ‫- به خاطر توله‌هاشه.
‫آره.
‫- ما زنده موندیم. ‫- آره.
‫عالیه که بعد از این ماجرا
‫پدرها با هم دوست شدن،
‫ولی بیاین روی شخصیت‌های اصلی ‫داستان، ماری و میگل تمرکز کنیم.
‫داستان ما باحاله...
‫بیاین بریم اتاق‌هامون و آماده بشیم،
‫چون امشب قراره خیلی خاص باشه.
‫♪ وقتی چیزی نداشتم، آرزو می‌کردم ♪
‫♪ وقتی تمام حسم نبودن بود، منتظر موندم ♪
‫♪ وقتی سردم بود، لرزیدم ♪
‫♪ وقتی شجاع بودم، صدا زدم ♪
‫♪ وقتی نامه‌ای رسید، بازش کردم ♪
‫♪ وقتی به پرنس گوش دادم، رقصیدم ♪
‫♪ وقتی چشمش برق زد، فهمیدم ♪
‫♪ وقتی بال درآوردم، پرواز کردم ♪
‫♪ وقتی تو صدام زدی، اومدم ♪
‫♪ وقتی فهمیدم، فوراً اینجا بودم ♪
‫♪ وقتی تو رو یافتم، خودمو گم کردم ♪
‫♪ وقتی تو رو دیدم، عاشق شدم ♪
‫عزیزم، خیلی خوشحالم که باباهامون ‫بالاخره با هم دوست شدن.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم اینو بگم، ‫ولی نتیجه داد.
‫بهت گفتم که درست میشه.
‫آره، گفتی.
‫تو فقط باید بابات رو ‫همونطوری که هست قبول کنی.
‫اون یه بابای فوق‌العاده‌ست،
‫فقط یه کم شیرین می‌زنه.
‫[بابا: یه فرصت شغلی واسه نوازنده‌ها هست...]
‫عزیزم؟
‫تازه شنیدم که ارکستر سمفونیک باریلوچه
‫قراره واسه نوازنده‌های جدید آزمون بذاره.
‫ما قبلاً در موردش صحبت کردیم.
‫برمی‌گردیم اروپا.
‫آره، ولی...
‫نه، "ولی" نداره.
‫بیا روی آینده تمرکز نکنیم.
‫بیا روی حال تمرکز کنیم.
‫روی جشن گرفتن با خانواده‌هامون تمرکز کنیم.
‫بیا فقط از اینکه باباهامون دست از دعوا برداشتن
‫و الان از ما حمایت می‌کنن لذت ببریم.
‫جوآنا؟
‫می‌دونم باید بریم به این مهمونی،
‫ولی ممکنه اوضاع خراب بشه.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫هکتور هم به نظرش عجیبه ‫که میگل و کارول اینقدر با هم صمیمی شدن.
‫هکتور هم مشکوکه.
‫حالا ما دو تا پدر مشکوک هستیم.
‫می‌دونستم شما دو تا با هم ‫دردسر بیشتری درست می‌کنین.
‫- دو تا بابای سلطه‌جوی توطئه‌گر. ‫- اینطور نیست.
‫من دارم واسه خوشبختی دخترم می‌جنگم.
‫عزیزم...
‫عزیزم، فلیپینو بهترین اتفاق زندگیم بود،
‫ولی من خیلی جوون بودم.
‫باباش فرار کرد، ‫بابام هیچ وقت ازم حمایت نکرد.
‫اولین چیزی که به عنوان والدین یاد می‌گیریم
‫اینه که ما مثل چوپان‌هایی هستیم ‫که گوسفندها رو هدایت می‌کنن.
‫با اون استعاره‌ات منو گیج کردی.
‫- اوتاویو. ‫- شوخی می‌کنم.
‫واقعاً.
‫و تو باید یاد بگیری قبول کنی ‫که همه چیز مرتبه.
‫مسئله همینه.
‫فکر نمی‌کنم همه چیز مرتب باشه.
‫اوتاویو، جدی میگم. به من گوش کن.
‫من بهت اجازه نمیدم جشن رو خراب کنی.
‫بهت اجازه نمیدم هیچ حرف ناخوشایندی به ماری
‫قبل از تموم شدن شام بزنی، فهمیدی؟
‫و صرف نظر از اینکه حق با توئه یا نه،
‫این انتخاب اونه.
‫فهمیدم.
‫قول میدم.
‫خوبه.
‫حالا شد.
‫- عزیزم؟ ‫- بله؟
‫من دارم میرم. زود برمی‌گردم.
‫باشه.
‫- بابا؟ ‫- سلام، عزیزم.
‫- چی شده؟ ‫- خب...
‫- بابا؟
‫جدی چی شده؟
‫من باید...
‫در مورد یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫چیه؟
‫تو...
‫تو درست به زیبایی مادرتی، می‌دونی؟
‫نه بابا. اون قشنگ‌تر بود.
‫- مزخرف نگو. تو... ‫- اون قشنگ‌تر بود.
‫- تو زیبایی، عزیزم. ‫- ممنونم.
‫گوش کن.
‫- باشه؟ ‫- دوستت دارم، بابا.
‫منم دوستت دارم. خیلی دوستت دارم.
‫می‌تونم الان برم؟
‫اوه، البته. برو.
‫- ولی... ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫اینجا بود که بابام بهم گفت که هتل
‫قراره مال من باشه.
‫منم می‌خواستم همین کار رو با تو بکنم.
‫و اینجا بود که تو بهم گفتی می‌خوای هنرمند بشی.
‫روز زیبایی بود.
‫حسابی ترسیده بودم که با تصمیمم موافقت نکنی.
‫ولی موافقت کردم.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫من عشق رو می‌فهمم.
‫البته که می‌فهمم.
‫ولی آسون نیست،
‫مخصوصاً واسه یه زوج جوون.
‫و زندگی توی اروپا که اونقدر دوره،
‫بدون حمایت، به عنوان هنرمند...
‫یه فکری به ذهنم رسید.
‫ما آپارتمان خانوادگی‌مون رو اینجا ‫توی باریلوچه داریم. مال شماست.
‫من حامی ارکستر سمفونیک باریلوچه هستم.
‫مدیرش دوست صمیمی منه.
‫و با نفوذم، شاید بتونم ‫واسه ماریانا یه جا اونجا بگیرم.
‫نظرت چیه؟
‫می‌تونه جواب بده.
‫البته که می‌تونه جواب بده.
‫تو و اون می‌تونین ‫به زندگی‌تون به عنوان هنرمند ادامه بدین.
‫یه آپارتمان بدون هیچ هزینه‌ای،
‫بدون هزینه‌ی اجاره.
‫اینطوری، هم می‌تونی هنرمند باشی...
‫و هم به ما یکم نزدیک‌تر.
‫ممنونم.
‫کارول؟
‫مگه از قحطی اومدی، اوتاویو؟
‫اگه استخون داره، با دست بخورید.
‫ولش کن. ‫امروز خیلی خوب رفتار کرد. حقشه.
‫پدر شوهر!
‫حالا بالاخره می‌فهمم ‫چرا مردم عاشق غذای آرژانتینی‌ان.
‫- بهت گفتم. ‫- این... اسمش چیه؟
‫بره پاتاگونیایی، اوتاویو.
‫بره پاتا... ممنون، پسر.
‫این بره پاتاگونیایی، پاتا-کاپا-گونیاییه. عالیه.
‫خوشحالم که دوست داری، رفیق.
‫نوکرتم.
‫پدر شوهر!
‫ما با هم دوست شدیم.
‫"یه متخصص نوشیدنی."
‫نظرت در مورد اون نوشیدنی چیه؟
‫اوه! من از تو یاد گرفتم.
‫بذار اون کار رو بکنم. اول می‌چرخونیم.
‫حالا بو می‌کنیم.
‫شاه‌توت وحشی.
‫- آفرین! ‫- آفرین!
‫[کارول: من اومدم]
‫پدر زن برزیلی دیگه متخصص نوشیدنی آرژانتینی شده.
‫باید برم یه جایی.
‫زود برمی‌گردم.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫تانن این نوشیدنی اینقدر مؤثره،
‫که هیچی نشده راهش رو به پایین باز کرده،
‫پس باید به سرعت برم دستشویی.
‫زود میام.
‫اوتاویو، کجا میری؟
‫همین الان گفتم.
‫ما یه توافقی داشتیم. جدی میگم.
‫ببخشید. ببخشید، اوضاع وخیمه.
‫- نمی‌تونم انجامش بدم. ‫- فقط به چرخوندن ادامه بده، جوآنا.
‫آروم. باشه.
‫ببخشید!
‫سلام، سلام، سلام!
‫من باید یه چیزی بگم. ‫می‌دونم این یه جشنه،
‫ولی باید یه چیز خیلی جدی به همه شما بگم.
‫داشتی خیلی خوب پیش می‌رفتی،
‫مطمئنی می‌خوای شروع کنی؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم. ‫می‌دونم که قبلاً آبروی خودمو بردم.
‫شما همیشه فکر می‌کردین من ‫بدترین بابای دنیام.
‫ولی امروز بهتون نشون میدم که بهترینم.
‫در واقع، بعد از اینکه اینو بهتون بگم، ‫شاید حتی بدتر به نظر بیام.
‫ولی بعدش بهترین می‌شم.
‫چون در واقع، همونطور که مشکوک بودم،
‫خیلی بدتره.
‫و حقیقت داشت. ولی باید بدونین.
‫من یه کم گیج شدم.
‫میگل با کارول یه سَر و سِری داره!
‫چی؟
‫آروم باشین. این فقط بخاطر شکاکی یه بابای حسوده.
‫من متوجه یه چیز مشکوک توی اون ‫شام نوشیدنی شده بودم.
‫من اون موقع متوجه یه چیزی شدم.
‫ولی امروز از کل ماجرا مطمئن شدم.
‫از چی مطمئن شدی؟
‫میگل داشت با کارول یه گوشه خوش و بش می‌کرد.
‫آره، دقیقاً!
‫به افتخار همدیگه نوشیدنی بزنیم؟
‫- از اونجا اومدی؟ ‫- چی شده؟
‫داشتی چیکار...
‫بابام گفت تو با کارول بودی؟
‫آره.
‫درسته.
‫عزیزم، گفتنش دردناکه،
‫ولی اونا داشتن...
‫اونا واقعاً داشتن اون گوشه خوش و بش می‌کردن.
‫- نه. ‫- دیوانه‌کننده بود.
‫- میگل؟ ‫- میگل؟
‫نبود؟
‫- من و میگل؟ ‫- آره.
‫چرا اینو میگی، اوتاویو؟ نه، نه!
‫رابطه‌ی من و میگل کاملاً تموم شده.
‫دیگه هیچی بین ما نیست.
‫- هیچی. ‫- خوش به حالم.
‫ولی موقع شام نوشیدنی اون شب،
‫من تو رو با کارول دیدم.
‫داشتی یه چیزایی می‌گفتی مثل،
‫"پلادو می‌شم. اوه، کاملاً پلادو می‌شم."
‫بابا، "پلادو" به اسپانیایی یعنی "کچل".
‫حس می‌کنم اسپانیایی، زبان پرتغالیه که خراب شده.
‫تمام این سوءتفاهم به خاطر این بود که...
‫من مخفیانه با کارول برنامه‌ چیدم ‫تا سورپرایز خراب نشه.
‫چه سورپرایزی، میگل؟
‫- میگل، این یه استرادیواریوسه؟ ‫- آره.
‫الان حتی بهش دست هم نمی‌زنم.
‫این خیلی زیاده.
‫این خیلی زیاده، درسته بابا؟
‫متاسفم، عزیزم.
‫قرار بود شب خوبی باشه.
‫ولی هست، مگه نه؟ ببین.
‫تو به آشوب تبدیلش کردی، بابا.
‫کاری که کردی مسخره بود.
‫نفس عمیق بکش، ماری.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫پدرت مقصر نیست.
‫میگل، اون کاری رو کرد که همیشه می‌کنه.
‫یا بهتر بگم، کاری رو کرد که هیچ وقت نمی‌کنه.
‫یه بار دیگه، نتونست به قولش عمل کنه.
‫نمی‌دونم چرا اصلاً خودمو زحمت میدم، بابا.
‫باید می‌دونستم اینا تمامش قول‌های توخالی بودن.
‫نفس عمیق بکش، ماری. بیا فراموشش کنیم.
‫از سورپرایز خوشحال نیستی؟
‫هضمش یکم سخته.
‫من یه سورپرایز دیگه هم داشتم.
‫داریم واست یه جا توی ارکستر ‫سمفونیک باریلوچه می‌گیریم.
‫چی؟
‫پدرم بهمون یه آپارتمان پیشنهاد داد
‫تا بتونیم اینجا بدون اجاره زندگی کنیم.
‫این شروع زندگی ماست، عزیزم.
‫این تفاوت بزرگی ایجاد می‌کنه.
‫میگل، باورم نمی‌شه که داری این کار رو می‌کنی.
‫ماری، منظورت چیه؟
‫یه سقف بالای سر و یه شغل آماده.
‫این خیلی بیشتر از چیزیه ‫که توی اروپا گیرمون میاد.
‫خوشحالم که فکر همه‌چیزو کردی.
‫یا بهتره بگم، خوبه که بابات واست نقشه کشیده،
‫ولی به من فکر کردی؟
‫تو همیشه می‌گفتی این چیزیه که می‌خوای.
‫این چیزیه که دارم سعی می‌کنم بهت بدم.
‫نه، تصمیم گرفتن بدون مشورت با من
‫هیچ ربطی به چیزی که من می‌خوام نداره.
‫من تمام عمرم رویای موسیقی داشتم.
‫بابام هیچ وقت حمایتم نکرد، ‫هر کاری کرد که من کنار بکشم،
‫ولی موفق نشد.
‫رفتم اروپا، تو رو دیدم، ‫تصمیم گرفتم باهات ازدواج کنم،
‫و اون از انتخاب شریک زندگیم حمایت نکرد.
‫من همیشه تو رو تأیید کردم.
‫نه هکتور. نه! ‫تو و بابام مثل هم هستین.
‫شما دو تا مرد خودخواهین که به بچه‌هاشون چسبیدن.
‫توی ریو دو ژانیرو یا باریلوچه، ‫شما دو تا هیچ فرقی ندارین.
‫ولی بدترین بخشش، میگل،
‫اینه که تو گذاشتی بابات از پول ‫واسه دیکته کردن آینده‌مون بهمون استفاده کنه.
‫ما آینده‌مون رو دیکته می‌کنیم، عزیزم.
‫واقعاً؟ مطمئنی؟
‫واقعاً، میگل؟
‫چون قبل از اینکه تمام این تصمیمات رو بگیری ‫با من صحبت نکردی.
‫فکر کردم از سورپرایز خوشت میاد.
‫کاش با هم تصمیم می‌گرفتیم.
‫- فکر کنم دیگه کاری ندارم. ‫- ماری، ماری.
‫ماری! عزیزم...
‫میگل،
‫تو به همسر آینده‌ات ‫یا چیزی که اون می‌خواست احترام نذاشتی.
‫آره، حق با توئه مامان.
‫ما همه چیز رو با هم برنامه‌ریزی کرده بودیم.
‫ولی بابا با ایده‌ی یه زندگی راحت ‫مغزم رو به کار گرفت،
‫فقط واسه اینکه منو نزدیک خودش نگه داره.
‫ولی اون برمی‌گرده.
‫اون می‌دونه من واقعاً کی هستم.
‫پس واقعاً همین آدم باش.
‫حالا هنوز اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫برو دنبالش.
‫حالا راضی شدی، اوتاویو؟
‫منم باید همینو بگم، هکتور.
‫من داشتم واسه پسرمون می‌جنگیدم.
‫باعث شرمندگی منی.
‫و من داشتم واسه خوشبختی دخترم می‌جنگیدم.
‫پدر شوهر، باید یه کاری بکنیم.
‫بیاین بریم دنبالشون.
‫- متاسفم. ‫- نه، این منم که متاسفم.
‫- نه، عزیزم. ‫- عزیزم.
‫بریم.
‫یالا، اوتاویو.
‫- یالا، فلیپه. ‫- یالا.
‫محض رضای خدا.
‫همه سوار ماشین بشین!
‫میرن هتل!
‫بریم، بچه‌ها.
‫یالا، بریم!
‫خدایا، من می‌خوام دخترم...
‫آقای "یه لحظه"، یه چیزی رو بهم بگو.
‫- دخترم ماریانا رو دیدی؟ ‫- آره.
‫خانم ماریانا اینجا بود، ولی با عجله رفت.
‫این "پریسا" کیه که تازه به فیلم اضافه شده؟
‫- پریسا به اسپانیایی یعنی "عجله". ‫- لعنتی، بازم این؟
‫آره.
‫عزیزم، به چیزی که من فکر می‌کنم فکر می‌کنی؟
‫پس بریم.
‫کجا می‌ریم؟
‫داریم می‌ریم فرودگاه. عجله کن، عجله کن!
‫- برو، برو. ‫- یالا، سریع!
‫می‌دونستم میای اینجا.
‫من تو رو از هرکسی بهتر می‌شناسم.
‫اینو هم می‌دونم که حقمه ببینم سوار هواپیما میشی
‫و منو واسه همیشه توی باریلوچه تنها میذاری.
‫ولی توام کسی هستی ‫که منو بهتر از هرکسی می‌شناسه.
‫و تو هم می‌دونی اون آدمی ‫که به برنامه‌ریزی‌مون خیانت کرد
‫اون میگلی نبود که تو دوستش داری.
‫من دیگه نمی‌دونم تو کی هستی، میگل.
‫من ترسیدم، ماری.
‫و مثل آدمی رفتار کردم که
‫قبل از دیدن تو بودم.
‫ولی من فقط می‌خوام اون میگلی باشم ‫که تو عاشقش شدی.
‫همون آدمی که می‌خواستی باهاش ازدواج کنی.
‫ببین.
‫فکر می‌کنی چون داری بهم یه ویولن میدی
‫من تو رو می‌بخشم؟
‫نه. من می‌دونم تو رو نمی‌شه خرید.
‫ولی جعبه رو باز کن، لطفاً.
‫این چیه، میگل؟
‫ویولن هدیه‌ای بود که می‌خواستم بهت بدم.
‫ولی حالا می‌فهمم بخشی ‫که واقعاً مهمه، جعبه‌ست.
‫جعبه خالی.
‫جایی که می‌تونیم تمام چیزایی رو ‫که با هم می‌سازیم، جا بدیم.
‫واسه نگه داشتن زندگی‌ای که با هم شریک می‌شیم،
‫کنار هم.
‫"کنار هم."
‫میگل، این بدترین عذرخواهی‌ایه ‫که تا حالا شنیدم.
‫بعدشم، این جعبه خیلی کوچیکه.
‫زندگی ما واقعاً می‌تونه توش جا بشه؟
‫نه، معلومه که نه.
‫پیدا کردن یه جعبه‌ی اونقدر بزرگ
‫که تمام چیزایی رو که با هم زندگی کنیم ‫در خودش جا بده، کار سختیه.
‫منو می‌بخشی؟
‫آره.
‫فقط پارک کن.
‫یالا فلیپینو. نگهشون دار.
‫یه قشقرقی چیزی به پا کن. نایست.
‫نایست. بریم. بریم.
‫باید همین دور و بر باشن.
‫آخرین فراخوان واسه پرواز ۲۰۱۲ ‫به مقصد ریو دو ژانیرو.
‫ببینید. اینجاست!
‫یالا.
‫- سریع! ‫- اینجاست، بچه‌ها!
‫بریم!
‫نه، متاسفم، ولی این مورد...
‫- سلام! هکتور... ‫- سلام، حالتون چطوره؟ چطور...
‫نمی‌تونین بیاین داخل.
‫شاید منو بشناسین، من هکتور مارتین هستم.
‫هکتور! حالت چطوره؟
‫توجه، توجه!
‫مسافران عزیز!
‫تهدید بمب‌گذاری وجود داره!
‫مواظب باشین! فرار کنین!
‫نه، نمی‌تونن فرار کنن. باید بمونن.
‫همونجا که هستین بمونین.
‫همونجا که هستین بمونین. تکون نخورین.
‫- همونجا که هستین بمونین. ‫- بابامه؟
‫گمونم.
‫برید بیرون!
‫ممنونم!
‫مسافران عزیز، فقط می‌خواستم بگم ‫همه چیز تحت کنترله.
‫ماری، ماری!
‫قبل از اینکه چیزی بگی،
‫فقط بذار یه چیزی بهت بگم.
‫توی راه که میومدیم باریلوچه،
‫یادمه ازم خواستی که فقط
‫بابات باشم.
‫و من گند زدم، عزیزم.
‫من بدترین بابای دنیا بودم.
‫خودخواه بودم، حسود، سلطه‌گر.
‫یه بار دیگه، به هیچ کدوم از قول‌هام عمل نکردم.
‫ولی می‌دونم چرا بعد از مرگ مادرت ‫چنین آدمی شدم.
‫می‌دونی چرا، عزیزم؟
‫من همه چیز رو به روش خودم می‌خواستم، نه تو.
‫من ترسیده بودم.
‫همینه، من یه ترسو هستم.
‫ترسیده بودم که تو رو از دست بدم،
‫و همین باعث شد تو رو از دست بدم.
‫البته.
‫ولی تو، خانمی که شدی، ‫به من یه چیزی یاد دادی.
‫تو بهم یاد دادی دوست داشتن یعنی چی،
‫و مهمتر از همه، ‫احترام گذاشتن به نظر دیگران.
‫متاسفم، عزیزم.
‫خیلی متاسفم.
‫متاسفم.
‫اشکال نداره.
‫خیلی دوستت دارم.
‫پسرم، منو ببخش.
‫من فقط به خودم فکر کردم ‫و به تو گوش ندادم.
‫دیگه هیچ وقت این کار رو نمی‌کنم، قول میدم.
‫کنار هم خوشبخت بشین.
‫و من و اوتاویو بدترین پدر زن و پدر شوهر ‫تمام آمریکای جنوبی بودیم.
‫درسته.
‫متاسفم که بهت مشکوک شدم، میگل.
‫و واسه اینکه توی فوتبال دستی ‫اینقدر بهت گل زدم.
‫برزیل!
‫بچه‌ها، گوش کنین! گوش کنین!
‫حالا که مرغ عشق‌ها برگشتن پیش همدیگه
‫و پدرهای دایناسور
‫یاد گرفتن که باید از بچه‌هاشون حمایت کنن،
‫من و جوآنا یه فکری کردیم.
‫چطوره یه جایی پیدا کنیم ‫که میگل و ماری بتونن ازدواج کنن؟
‫یه جایی که آرژانتینی‌ها...
‫- عاشقشن! ‫- عاشقشن!
‫[بوزیوس] ‫[یک سال بعد]
‫- نه؟ ‫- بیاین موسیقی رو شروع کنیم، وگرنه...
‫- خیلی زیبا شده. ‫- زیباست.
‫کارول، آیا فلیپه رو به عنوان ‫شوهر قانونی خودت قبول می‌کنی؟
‫- بله. ‫- فلیپه؟
‫البته که قبول می‌کنم.
‫زیبا بود!
‫بابا؟
‫سلام عزیزم. سلام میگل.
‫شنیدی، اوتاویو؟ میگل قراره توی ‫ارکستر سمفونیک برلین ساز بزنه.
‫یکی از مهمترین ارکسترهای دنیا.
‫تبریک میگم، پسرم. باید یه افتخار باشه،
‫مثل بازی کردن توی جام جهانی.
‫البته توی تیم برزیل.
‫هی، بابا. این واسه توئه.
‫این چیه، عزیزم؟
‫یه بلیط به ونیز.
‫من دارم "چهار فصل" ویوالدی رو ‫جایی که به دنیا اومده و اونو نوشته، اجرا می‌کنم.
‫و مهمه که تو بری...
‫همون قطعه‌ایه که مادرت همیشه می‌زد.
‫دقیقاً.
‫البته که میام، عزیزم.
‫سلام.
‫خب، حالا که هردو خانواده اینجان
‫می‌خواستیم یه سورپرایز رو بهتون بگیم.
‫من می‌دونم!
‫بالاخره دارین میرین ماه عسل؟
‫قراره جشن بگیرین؟
‫نه مامان، این نیست.
‫اوه، من می‌دونم.
‫بین کنسرت‌ها، میاین برزیل که پیش ما باشین.
‫نه بابا. اینم نیست.
‫- همیشه واسه تعطیلات میاین آرژانتین. ‫- نه، اونم نیست.
‫این یه چالش بزرگتره،
‫هم واسه پدرها و هم واسه مادرها.
‫شما دارید نوه‌دار می‌شید!
‫وای خدای من.
‫آفرین!
‫- میگل! میگل! ‫- اوتاویو!
‫بابای خیلی خوبی میشی.
‫- یه بابای عالی. ‫- ممنون.
‫- نوه‌ام کجا به دنیا میاد؟ ‫- نوه‌ام کجا به دنیا میاد؟
‫قطعاً برزیل.
‫اینجا؟ اینجا نه.
‫نه، نه! آرژانتین؟ حرفشم نزن.
‫آب و هوای اینجا محشره.
‫آفتاب، ساحل، ید. واسه بچه‌ها عالیه.
‫نه، آفتاب زیادی واسه بچه ضرر داره.
‫نه، واسه تو ضرر داره.
‫به پوستت نگاه کن، اگه برنزه کنی ‫شبیه میگو می‌شی.
‫نوه‌ام مثل پدربزرگش موج‌سوار می‌شه.
‫ما با کرم ضد آفتاب به دنیا میایم.
‫«ترجمه از حـامـد»