‫- راه بیفت! ‫- توجه لطفاً!
‫این یه دزدیه!
‫کلیدای بی صاحاب رو بده من! یالا!
‫بخوابید رو زمین! تو هم! یالا!
‫هوی، عوضی! بخواب زمین ببینم!
‫- بچه‌ها، نمی‌خواین این کار رو بکنین. ‫- مگه کری؟
‫- خوبی؟ ‫- چی کار کردی؟
‫هنوز دیر نشده.
‫هنوز وقت هست.
‫ببین.
‫هنوز باید کلی زندگی کنی.
‫هوی پلیس قلابی، خفه شو تا آبکشت نکردم.
‫- جلو نیا. ‫- من می‌شناسمت.
‫- می‌بینمت. ‫- جلو نیا!
‫منم مثل تو هستم.
‫بچه همین محله‌م.
‫هنوز امید هست.
‫تو کی هستی؟
‫هیس.
‫مهم نیست من کی هستم.
‫من... دوستت دارم.
‫هیچ‌کس تا حالا این رو بهم نگفته بود.
‫می‌دونم. بیا اینجا.
‫تو بهترین افسر خدمات اجتماعی ‫تو کل دنیا هستی.
‫[نظم عمومی]
‫آهای؟
‫اگه بابات بود از وجودت شرمنده می‌شد.
‫خانم ورکایک، باید تمیزش کنید.
‫ادی که از قصد اینطوری نمی‌کنه.
‫مگه نه، ادی؟
‫تازه، من کیسه باهام نیست.
‫خانم ورکایک، قانون قانونه.
‫من مأمورم و معذور.
‫بفرمایید.
‫150 یورو؟
‫آخه چطور با حقوق بازنشتگیم این رو بدم؟
‫خانم ورکایک، من فقط می‌خوام ‫خیابون‌ها تمیز باشن.
‫بچه‌ها میان اینجا بازی می‌کنن.
‫خانم ورکایک، خواهش می‌کنم.
‫خانم ورکایک، لطفاً گریه نکنید.
‫بسه.
‫بریم، ادی. بریم خونه.
‫[کنار هم هستیم]
‫می‌دونم، بابا. واقعاً دارم تلاش می‌کنم.
‫اسکل.
‫32-0-50.
‫[پلیس]
‫[نظم عمومی]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- بریم بیرون نوشیدنی بخوریم؟ ‫- آره.
‫- عالیه. ‫- ولی با تو نه.
‫مشکلی نیست.
‫سلام، دیلان.
‫عه، برونو.
‫اینجا رختکن مردونه‌ست دیگه؟
‫لباستو بپوش.
‫رفقای من که راحتن.
‫البته رفیق رفیق که نیستیم.
‫- توی ولندام زندگی می‌کنن. اصلا بگذریم. ‫- رامون؟
‫- سلام. ‫- یه جورای رفقای باشگاهی‌ان.
‫این مونده بود پیشم.
‫خوابگیرم.
‫دیگه نمی‌خوایش؟
‫آره.
‫نه، من...
‫ازت محافظت می‌کنه.
‫وقتی غریبه‌ها میان تو خونه‌ت...
‫غریبه‌ بیاد خونه‌م؟
‫نه، خب، مامانم ‫یه بار اومد تو اتاقم.
‫داد زدم «برو بیرون.» ‫اونم گفت «مگه کرایه می‌دی؟»
‫بگذریم، می‌خوای بعدا بریم نوشیدنی بخوریم؟
‫یعنی...
‫یعنی، تو کافه‌تریای کارکنان؟
‫آره. تو کافه‌تریا.
‫مثل دو تا دوست.
‫معذب.
‫ببخشید.
‫آماده‌ای بریم؟
‫کافه‌تریای کارکنان آخه؟
‫در رو به روت باز کرده بعد می‌گی،
‫«کافه‌تریا. آره، عالیه.»
‫بیخیال. سعی کن زن‌ها رو بفهمی.
‫بذار من حرف بزنم. ‫می‌دونم خانوما چی می‌خوان.
‫این «روسوی» لاتین بهتر از پسش برمی‌اومد.
‫تعجبی نداره ازت جدا شده.
‫برو بشین، عزیزم.
‫غذات رو آماده کردم.
‫دقیقاً همون‌طور که دوست داری.
‫این همون آهنگیه ‫که من و بابا باهاش می‌رقصیدیم.
‫رامون تویی؟
‫امشب چه شبی بشه!
‫بهترین پلی لیست رو گذاشتم،
‫و تو داری با آشپزی خوشمزه‌ت ‫دیوونه‌م می‌کنی.
‫هوا هوای عشقه.
‫رامون.
‫- رامون. اینجایی. ‫- سلام.
‫چطوری؟
‫من و مامانت امشب جشن گرفته بودیم.
‫جشن شادی هم بود. ‫گفتیم یه کم اختلاط کنیم.
‫ویلفرد.
‫بچه که نیست.
‫سن و سالی ازمون گذشته، ‫باید زندگی‌مون رو بکنیم.
‫من دیگه بهتره برم.
‫نه، نرو.
‫شامتو بخور.
‫اینجا خونه‌ی تو هم هست.
‫واسه همین ازت خواستم ‫همیشه اولش زنگ بزنی.
‫ماها هم زندگی شخصی داریم، می‌دونی؟
‫ممکن بود وسط دعوامون بیای تو.
‫بده نه؟
‫بس کن دیگه.
‫فقط اومدم وسایلم رو از تو اتاقم بردارم. باشه؟
‫ویلفرد، شب بخیر.
‫- می‌دونی که دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫حیف شد که داره می‌ره. ولی خب...
‫چیه؟
‫مگه این واسه من نبود؟
‫جای خواب داری؟
‫جای خواب؟
‫جایی داری بری خفه شی؟
‫اینجا بو کثافت گرفت.
‫آره.
‫پلیس! دست‌ها بالا!
‫من واسه اینجا مجوز گرفتم.
‫پاها رو از هم باز کن.
‫بیشتر باز کن!
‫دست‌ها پایین. بالا!
‫پایین. بالا!
‫پروانه بزن. اسکات بزن.
‫خدایا. کوین!
‫پسر دیوونه‌ای تو!
‫ببخشید، داداش.
‫- مردک کرمو. ‫- نتونستم جلو خودم رو بگیرم.
‫- ممکن بود بهت آسیب بزنم. ‫- آره جون خودت.
‫آروم باش. تو داداش کوچولویی ها. ‫احمق.
‫بگذریم...
‫بذار ببینم درست متوجه شدم؟
‫بچه‌ها میان اینجا که مواد نزنن، درسته؟
‫بخند کله گوسفندی. ‫حالا وقتی تموم شد می‌بینمت.
‫باید زیاد صبر کنن؟
‫اگه حرف مثبتی واسه گفتن نداری، ‫برو یه چیز مثبت پیدا کن.
‫اتفاقا خوب چیزی دارم. ‫بیا دنبال داداش کوچیکه‌ت.
‫عمرا.
‫لکسور؟ این رو کجا پیدا کردی؟
‫پول که ازم نمی‌گیری، ‫مجبور شدم خلاقیت به‌خرج بدم.
‫تازه‌شم، یه میز درست درمون لازمته.
‫می‌دونی که بچه‌ها چه بلایی سر اینا میارن.
‫وای دیوونه‌ای.
‫فکرشو بکن همه‌ش کامل شه.
‫کاناپه، مبل راحتی، پلی‌استیشن.
‫اصلا عالی می‌شه.
‫آره، داداش.
‫جدی داداش. ‫اگه بابا بود خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫می‌خوام اسم بابا رو بذارم رو اینجا.
‫می‌خوام بچه‌ها راحت باشن بیان اینجا. ‫به قول بابا.
‫- جایی نباشه که معذب باشن. ‫- آره، به‌خاطر آدمایی مثل تو.
‫بیا باهام گشت بزن.
‫بیا گشت تا ببینی اوضاع چطوره.
‫خل شدی ها.
‫اصلا بیا یه قرار بذاریم. یه بازی می‌کنیم. ‫اگه من باختم، هر چی تو بگی.
‫ولی اگه برنده بشم،
‫واسه یه روز می‌شی افسر خدمات اجتماعی.
‫باشه، قبوله.
‫ولی اگه من بردم، ‫باید یه بارم شده ازم پول بگیری، باشه؟
‫- پول مفت. ‫- باشه.
‫پس قبوله.
‫دوشنبه صبح، 8:30.
‫اون روز کار دارم. شب‌کارم.
‫دهنت رو ببند. ‫اصلا مگه بچه‌ای مارشملو می‌خوری؟
‫این نفله‌ها ممکنه تو هرکدوم ‫از این کانتینرهای کوفتی باشن.
‫به یکی‌شون شلیک کنم؟ ‫اینطوری میان بیرون.
‫باید ما رو ببرن سر مواد. ‫حتی اگه یه هفته طول بکشه.
‫- یه هفته‌ شد لامصب، داداش. ‫- مرتیکه.
‫- برو بابا، داداش. ‫- فقط یه ساعت شده.
‫سه قانون کمین رو که می‌دونی.
‫نمی‌دونی؟
‫تو آکادمی اصلاً حواست نبوده؟
‫اول، نظارت.
‫- بعد واکنش نشون می‌دیم. ‫- برو بابا.
‫- این کدوم خریه؟ ‫- برای منه.
‫یعنی چی؟
‫- سلام. ‫- پیک خواسته بودید؟
‫- با فلفل زیاد؟ ‫- حتماً.
‫مرسی، داداش. خوبه؟
‫این چیه؟
‫- چی؟ حالا که خبری نشده. ‫- آره، ولی...
‫صبر کن. پشتیبانی خبر می‌کنم.
‫صبر کن، داداش. صبر کن کمک برسه.
‫- یالا. قفل رو بشکن. ‫- دارم می‌شکنم.
‫- عجله کن. ‫- سریع‌تر. وقت نداریم.
‫- جک. ‫- چیه؟
‫جک، احمق نباش.
‫پرش کن.
‫یالا، بچه‌ها. سریع‌تر.
‫لعنتی.
‫- یالا. ببرش، عجله کن. ‫- بجنبید زودتر.
‫- کجان؟ ‫- سریع‌تر.
‫تکون نخور!
‫بزن بریم.
‫تکون نخور! ایست!
‫- تو بازداشتی. ‫- چند سالته؟ 12؟
‫14 سالمه، داداش.
‫هی، ایست! ون. لعنتی.
‫بدبخت شدید.
‫- کلیدا رو ول کردی تو ون؟ ‫- اومدم دنبال تو.
‫خاک تو سرت مرد حسابی.
‫لامصب.
‫- بیا. ‫- آروم باش.
‫- ساندویچم. ‫- من حق سکوت دارم.
‫- مگه اینا رو نمی‌گید؟ ‫- البته.
‫- سوار شو. ‫- آفرین، همکارای عزیز.
‫آروم باش، داداش.
‫خودت خواستی. دست‌ها بالا.
‫«داداش، کلیدام کجاست؟»
‫100 کیلو کشف کردیم. ‫باهاش می‌شه کلی ون خرید.
‫فکر کردی با پول مواد ون می‌خریم؟
‫چی؟ الان؟ سه نفرمون؟ چشم.
‫رئیس.
‫حالتون خوبه؟
‫براتون روانشناس خبر کنم؟
‫- نه. چرا؟ ‫- می‌دونی.
‫آخه الان یه مشت نوجوون دمار از روزگارتون درآوردن.
‫از اون، انتظار گند زدن داشتم. ‫ولی تو واقعاً ناامیدم کردی.
‫این آت آشغالا رو ببرید انبار.
‫بعدش گزارشتون رو بنویسید. ‫دیگه جون به لبم کردید.
‫- دو تا ساندویچ برای جک. ‫- ای بابا غذام.
‫- با سس زیاد؟ ‫- آره.
‫کوین. راست و ریستش کن.
‫مرسی، داداش.
‫بریم.
‫انعامش رو بده مرتیکه خسیس.
‫- من؟ ‫- بهش پنج ستاره بده.
‫بعداً، داداش.
‫بیا.
‫دستگیری خوبی بود، نه؟
‫آره.
‫وای، این سسه خوشمزه‌ست، داداش.
‫هی.
‫چیه داداش؟
‫فکر کنم استعفا بدم.
‫چی، از پلیس؟
‫آره.
‫آره؟ مگه دیوونه شدی؟
‫گمشو.
‫ببین. گوش کن.
‫می‌دونی مشکل چیه؟
‫بی‌سیم! بی‌سیم کجاست؟
‫بده من.
‫17-34. ‫به ماشین انتقال حمله شده.
‫هی! بس کن!
‫زانو بزن.
‫زانو بزن مرتیکه.
‫بیا اینجا. بیا اینجا. نه.
‫یالا.
‫یالا! بریم.
‫جک.
‫جک. هی.
‫حالت خوبه؟
‫این چه وضعشه مرد حسابی؟
‫جک؟
‫[روتردام قدیمی]
‫رامون.
‫ببین.
‫مرغ، یه پرنده‌ست.
‫عقاب هم پرنده‌ست.
‫جفتشون پرنده حساب می‌شن.
‫ولی مرغ باید راه بره.
‫بال بال که بزنه یه نمه می‌پره، ‫ولی همین.
‫حالا، عقاب.
‫عقاب راه نمیره. ‫پرواز میکنه.
‫عقاب بالاشو باز میکنه، ‫دنیا رو طی می‌کنه.
‫و احساس رهایی میکنه.
‫بله.
‫سوال مهم اینجاست،
‫تو مرغی،
‫یا عقاب؟
‫منظور ویلفرد اینه که...
‫پرنده آزاده هر وقت بخواد ‫به لونه برگرده.
‫ولی همیشه باید قبلش زنگ بزنی.
‫زنگ؟
‫حالا همیشه هم که نه.
‫عقاب گر.
‫بس کن دیگه.
‫درشت، مشکی...
‫سلام، من رامون هستم.
‫بله، کوین برادرمه. بله.
‫چی شده؟
‫بله؟
‫جدی داداش؟
‫اگه بابا بود خیلی بهت افتخار می‌کرد.
‫- همیشه به تو بیشتر افتخار میکرد. ‫- نه بابا.
‫نه؟
‫گردنبنده رو می‌گی؟
‫مال تو.
‫این حق برادر بزرگتره.
‫نه داداش، نه. ‫وصیت بابا بود. اشکال نداره.
‫[اگیلیو پیناس 1951 - 1990]
‫[کنار هم هستیم]
‫[پلیس]
‫برامون کمین کرده بودن. ‫ می‌دونستن مواد باهامونه.
‫- مسیرمون رو میدونستن. ‫- جک.
‫دو دقیقه وقت بده با این آشغال حرف بزنم. ‫مقر میاد.
‫- جک. ‫- فقط بگو همکار جدیدم کیه.
‫اونایی که بیهوشم کردن رو گیر میارم.
‫منظورت اونایی که همکارت رو کشتنه؟
‫اونم هست.
‫باشه، همکار جدید.
‫بذار کاتالوگ رو یه نگاه بندازم.
‫- رنگ مو؟ رنگ خاصی میخوای؟ ‫- رئیس.
‫ببین جک، ‫کوین اولین همکارت نبود.
‫دیگه بهونه قبول نمی‌کنم.
‫حالا چاپلوسی کی رو بکنم؟
‫کمیسر؟
‫شهردار؟
‫میدونی، ‫تنزل درجه برات خوبه.
‫چی؟
‫تا نشون بدی که توان کار تیمی رو داری.
‫پشت میز بشینم؟
‫پایین‌تر.
‫با یونیفرم گشت بدم؟
‫بازم پایین‌تر.
‫- پایین‌تر؟ ‫- بله.
‫[نظم عمومی]
‫لعنتی.
‫دلم برای برادرش سوخت. ‫لازم بود به این زودی برگرده؟
‫تازه یه هفته گذشته.
‫اوضاعش خرابه.
‫اگه تراپیست من بود کلی قرص تجویز می‌کرد...
‫که آرومم کنه.
‫مغزم هنوزم درهم برهمه.
‫باید کمکش کنیم.
‫باید حواسش رو پرت کنیم.
‫چرا شبیه دولت حرف می‌زنی.
‫همیشه با مزخرفاتی مثل فرود روی ‫ماه حواست بقیه رو پرت می‌کنن.
‫ماه وجود نداره. لامصب هولوگرامه.
‫که انکارش میکنن.
‫همه جمع شید ببینم. بیاید.
‫میخوام همکار جدیدتون رو معرفی کنم.
‫ایشون جکه.
‫خب، جک. این شکیره. شکیر، خب...
‫عشقش سوپه ولش کنی ‫تو سوپ غرق‌مون می‌کنه.
‫سوپ دوست دارم.
‫سوپ عدس، سوپ لوبیا قهوه‌ای با فلفل.
‫سورینامی‌ای؟ ‫هیجی، شماها که عاشقشید.
‫این چارلیه.. عشق تفکره.
‫به کلی تئوری توطئه خلاقانه فکر می‌کنه.
‫اصلا هم اینطور نیست.
‫این چیزیه که میخوان فکر کنی. ‫من حقیقت رو میگم.
‫- اگه ذهنت باز باشه. ‫- حتماً عزیزم.
‫و اینم برونو.
‫برو خدات رو شکر کن که زن نیستی.
‫زن که نیستی؟ شوخی کردم. ‫زن نیستی. هیکل رو نگاه...
‫- رو فرمی. برندا؟ ‫- بله؟
‫زندگی سختی داشته، مگه نه برن؟
‫داره بهتر می‌شه؟
‫خب...
‫نه، نمی‌شه. ‫آدم حراس، حشره حراس، از همه چی می‌ترسه.
‫و اینم دیلان، ‫که خیلی مستعده.
‫و رامون که میشه همکارت.
‫پس، رامون، جک، رامون. پس...
‫به واحد خدمات اجتماعی خوش اومدی.
‫دوست داری خودت برامون بگی؟
‫نه.
‫وای پسر. چه بهت میاد.
‫اشک تو چشام جمع شد. ‫انقدر عالی شدی.
‫انگار این یونیفرم رو واسه خودت دوختن.
‫چه خدمتی بکنی.
‫نه، منظورم این بود که...
‫- بیخیال، بیا. بریم. ‫- چی‌کار کنیم؟
‫خوشم اومد. ‫تو این کار کار تیمی حرف اول رو می‌زنه.
‫جک، رامون. رامون، جک. ما یکی هستیم.
‫من می‌شینم پشت فرمون.
‫جفتمون پشت فرمونیم.
‫اینم از این.
‫خلاصه، محله رو تمیز، امن ‫و قابل زندگی نگه میداریم.
‫پلیس‌های قلابی!
‫آره. خیلی عالیه.
‫بیا اسکل!
‫سرت رو بدزد!
‫- گمشو ببینم! ‫- بی عرضه‌ها!
‫خانوم؟ تو این منطقه سیگار کشیدن ممنوعه.
‫سیگار کشیدن ممنوعه؟
‫نیم ساعته الکی داریم بحث می‌کنیم. ‫آشغالات رو ببر داخل.
‫جهت اطلاع‌تون جنابعالی باید خیابون‌ها رو تمیز کنید.
‫جهت اطلاع‌تون من کاری نمیکنم.
‫مرتیکه. ‫دیوونه شدی؟ گوش کن.
‫اون آشغال من نبود. این آشغال منه.
‫فهمیدی؟
‫آره، گم شو. بهش دست نزن.
‫گم شو ببینم.
‫چرا بر بر وایسادی هیچکاری نمی‌کنی؟ ‫طرف رد داده.
‫- روز اولشه. ‫- امیدوارم آخریش باشه. مرتیکه.
‫احترامی که تو خیابون به‌دست میاریم ‫همون رضایتیه که به خونه می‌بریم.
‫- چی شده؟ ‫- اسلحه.
‫از کجا معلوم. وایسا جک.
‫نه، این ریچیه.
‫ریچی داره اصلاح می‌شه.
‫یک سال از زمان تیراندازی به پسرخاله‌ش گذشته.
‫سال قبلش، عموش رو زد. ‫و فروشگاهی که مادرش توش کار میکنه رو بالا کشید.
‫اگه باهاشون چپ بیفتیم، ‫دیگه دستمون بهشون نمی‌رسه.
‫باید برن زندان.
‫- نه، گوش کن. ‫- چیه دعوا داری؟
‫ما افسر خدمات اجتماعی‌ایم، خب؟ ‫افسر پلیس نیستیم.
‫سلام بچه‌ها. همه‌چی مرتبه؟
‫بیا برو مرتیکه عوضی.
‫دعوا می‌خوای؟
‫جک، صبر کن.
‫برو پلیس قلابی.
‫- اینجا مسیر دوچرخه نیست، خانم. ‫- می‌دونم.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫آقا، اینجا مسیر دوچرخه نیست.
‫می‌دونم.
‫- برگرد اینجا. ‫- جک، ولش کن.
‫- از دوچرخه پیاده شو. مرتیکه. ‫- چی شد؟
‫آروم باش.
‫لامصب!
‫اسپری فلفل؟ جدی؟
‫جک، ما فقط وقتی حق دستگیری داریم...
‫مسیر دوچرخه بود؟
‫رسماً که نه... دیگه نباید انقدر جدی بگیری.
‫- روز خوش. ‫- حرف منم همینه.
‫هی.
‫- کثافت... ‫- جک!
‫کمک لازم داری. خدا به دادت برسه.
‫جک.
‫لعنتی.
‫وای. تو رو خدا.
‫کثافت.
‫می‌گیرمتون!
‫- بدو. ‫- برو کنار!
‫خدایا!
‫لعنتی.
‫بابا جریمه‌م کن برم!
‫- همین‌جا بمون. ‫- نمیتونم جایی برم. بهم دستبند زدی.
‫هوی! بیا اینجا!
‫هی، هی، هی، هی.
‫- بشین! ‫- ببین می‌خواستم بگم!
‫من این دو تا رو از بچگی میشناسم.
‫چطور آزاد شدید؟
‫- خنگ خدا نمی‌دونی زیر سن قانونی یعنی چی؟ ‫- جریمه شدیم.
‫- صد یورو. خیلی زیاده. ‫- برای صد کیلو مواد.
‫مواد؟
‫ما نمی‌دونستیم.
‫فکر میکردیم شنه.
‫فکر می‌کردید شنه؟ هان؟
‫برای کی کار می‌کنید؟
‫خودت چی؟
‫- باشه بعداً. برای کی کار می‌کنید؟ ‫- صبر کن.
‫- مواد؟ قضیه چیه؟ ‫- مگه تو قبلا پلیس نبودی؟
‫آره، پسر. خودش بود.
‫دایره‌ی جنایی. درسته؟
‫این دو تا احمق تو قتل یه افسر پلیس درگیرن.
‫صبر کن. منظورت کوینه؟
‫- از کجا میدونی؟ ‫- برادر ناتنی من بود.
‫تو از کجا می‌شناختیش؟
‫همکار بود. همکار آشنا. ‫خیلی نمی‌شناختمش.
‫مطمئنم که تهش بهم می‌گید برای کی کار می‌کنید.
‫- ما لو نمیدیم... ‫- اگه حرف نزنید...
‫جک. اینا بچه‌ن. ‫اجازه نداریم ازشون بازجویی کنیم.
‫نمی‌تونیم دستگیرشون کنیم...
‫موسی، چه خبره؟
‫شما دو تا چه غلطی کردید؟
‫در شکسته!
‫ببخشید، خانم. ‫بچه‌ها، برید مدرسه.
‫- مدرسه؟ ساعت چهار و نیمه. ‫- باید بریم.
‫- شما کی هستید؟ ‫- ببخشید. ما افسر خدمات اجتماعی هستیم.
‫از خونه‌م برو بیرون! یالا!
‫گم شو.
‫موسی، یوسف.
‫به ولله اگه بفهمم کار خلاف کردید،
‫خدا شاهده می‌کشمتون.
‫با پخش زنده از جنوب روتردام همراه شما هستیم.
‫هی. کی دستبند این مرتیکه رو باز کرده؟
‫اون مرتیکه ریچارد ون درولوده.
‫- کی؟ ‫- از شرکت ون درولود.
‫یکی از خرپول‌های کشور.
‫بلندترین آسمان‌خراش ‫مرکز شهر رو داره میسازه.
‫- خب، اینا... ‫- بله.
‫واسه چی دوچرخه سوار شده بود؟ ‫تقصیر خودشه.
‫دل تو دلم نیست سیاه و کبودت کنم. ‫هنوز داره نگاه می‌کنه؟
‫نه. قوانین برای اونم صدق میکنه. خب؟
‫جک درست میگه.
‫خب، نه.
‫اگه بتونی با پولت شهر رو بخری، ‫ببریش وسط دریا،
‫و تبدیلش کنی به جزیره‌ی استوایی، ‫اونوقت قوانین برات فرق می‌کنن.
‫یالا. وقت چاپلوسیه.
‫ببخشید. برای همه چی.
‫خیلی ممنون.
‫ممنون.
‫ببخشید. کار درستی نبود.
‫- اون بچه‌ها رو گرفتید؟ ‫- آره گرفتیم.
‫آه. خوبه.
‫[دو افسر خدمات اجتماعی دست و پا چلفتی ‫حال یک میلیارد را گرفتند]
‫- نظرتون درباره واحد خدمات اجتماعی چیه؟ ‫- اونا قهرمان هستن. خب؟ ممنون.
‫- برونو، فردا می‌بینمت. ‫- خدافظ.
‫وایسا. امروز روز سختی بود. ‫یه کم بالا پایین داشتیم...
‫هیچ غلطی نکردیم.
‫وایسا بینم.
‫چرا انقدر منفی‌بافی؟
‫ما افسر خدمات اجتماعی هستیم.
‫هر روز، می‌ریم کف خیابون می‌جنگیم.
‫جنگ؟ ‫تو از جنگ چی میدونی؟
‫اون دو تا به قتل ربط داشتن.
‫اون بچه‌ها قاتل نیستن.
‫از کجا میدونی؟
‫اونا دشمن نیستن. ‫فقط باید بهشون کمک کنیم.
‫اگه از ما بترسن و برن سراغ خلاف، ‫دیگه از دست می‌رن.
‫می‌دونی مشکلت چیه؟
‫داری ادای کمک کردن به مردم رو درمیاری،
‫ولی یه دلقک تمام عیاری. خب؟
‫حتی وقتی پای قاتل‌های برادرت هم وسطه،
‫یه بزدلی.
‫گم شو نبینمت.
‫هی، اون افسره رو ببین.
‫خودشه. وایسا.
‫- هی. ‫- برو سراغش.
‫پول و گوشیت، زود.
‫آروم باشید، بچه‌ها.
‫آروم باشیم؟ زود باش ببینم.
‫- بجنب. ‫- باشه، بیا. گوشیم. صبر کن.
‫- کیف پولت. ‫- بیاید آروم باشیم.
‫- داداش، از این خبرها نیست. ‫- ریچی.
‫ریچی کیه؟ ‫مرتیکه دلقک شدی؟ زود.
‫- باشه. ‫- فکر کردی شوخی دارم؟
‫- باشه. باشه. ‫- همه‌چی رو بده.
‫بیا یان رو بگیر.
‫- یونیفرمشم دربیار. ‫- صبر کن، چی؟
‫خدمات اجتماعی بودی؟ ‫لباست رو بده ببینم.
‫- چی؟ ‫- یونفیرمت. بجنب.
‫ما کل روز وقت نداریم. ‫زود. زود. زود.
‫همه‌شو. آره، خوبه. ‫نگاش کن. یارو رو نگاه.
‫- وقت رفتنه. بی عرضه. ‫- گردنبندش رو بردار.
‫گردنبند نه. مال بابامه.
‫بابات بره به درک!
‫- خاک تو سر بی‌عرضه‌ت. ‫- بی‌عرضه.
‫- روز خوش! ‫- می‌بینمت.
‫- برات بخرم؟ ‫- واقعا؟ قبل تولدم؟
‫مرسی!
‫دست‌ها بالا!
‫بابا، نه، نرو.
‫رامون. گردنبندم.
‫بابا. ببخشید.
‫ببخشید، بابا.
‫بابا، ببخشید. ببخشید، بابا.
‫- توش چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫طرف پولداره.
‫- هی! ‫- مرتیکه.
‫گردنبندم. سریع.
‫- این چشه؟ ‫- دیوونه‌ست.
‫لعنتی. برو. بدو.
‫بدو بریم. بجنب.
‫می‌خوایش؟ ‫بیا بگیرش نفله.
‫زیرش کن.
‫لامصب.
‫گردنبندم.
‫گردنبندم رو پس بده.
‫ببخشید.
‫بیا، گردنبندت.
‫تا پنج می‌شمارم.
‫پنج. چهار. سه. دو. یک.
‫تو کل اینترنت پخش شده.
‫یه روز با تو بود...
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫دیروز که رفتم حالش خوب بود.
‫کاری به اون پرونده نداشته باش.
‫تو دیگه افسر خدمات اجتماعی هستی.
‫تعجبی نداره یارو رد داده.
‫افسرهای خدمات اجتماعی خیلی باهوش نیستن.
‫باید باهاشون ‫مثل بچه‌های کم‌عقل رفتار کنی.
‫چرا من رو انداختی پیش برادر کوین؟
‫گفتم شاید کمکت کنه.
‫همین که یکی‌شون مرده بده.
‫اگه اتفاقی برای برادرش، رامون،
‫اونم تحت نظر ما بیفته...
‫دیگه...
‫کابوس روابط عمومی می‌شه.
‫درسته. و به همین دلیل تو باید ‫خاطر جمع شی که رامون زنده می‌مونه.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫آره یه جورایی مثل اون فیلمه...
‫که باید مت دیمون رو نجات بدن.
‫اسمش چی بود؟
‫مریخی؟
‫نه.
‫اینترستلار؟
‫نه.
‫الیسیوم؟
‫نه، تو زمینه.
‫- سیریانا بود. شجاعت زیر آتش. ‫- بس کن.
‫چرا همیشه باید این طرف رو نجات بدن؟
‫حرفم اینه، ‫که زندگی تو به این کار بنده.
‫اگر یه مو از سر رامون کم شه.
‫اخراج می‌شی.
‫پی‌پی که نکردی؟ نه؟
‫برو، پی‌پی کن.
‫- بفرما. ‫- نوش جون.
‫رامون، من...
‫وقت استفراغه. آره، خیلی خوبه. برو.
‫آره؟ یک، دو...
‫می‌خوای کل روز بهم محل ندی؟
‫امروز نه. دیگه بسه.
‫آشپز، من رول سالاد سفارش دادم. این چیه؟
‫جک، یکی آدامس انداخته رو زمین.
‫نمی‌ری دستگیرس کنی؟
‫بامزه بود.
‫آبی بهت میاد ها. بانمک شدی.
‫دوربین. چراغ قوه کوچولو واسه مرد کوچولو.
‫- می‌دی ببینمش؟ دستا بالا. ‫- مرد حسابی! این چه کاریه؟
‫- بدش من ببینم. احمق. ‫- آروم.
‫آفرین.
‫برش دار وگرنه واسه کثافت کاریش جریمه‌ت می‌کنم.
‫دوباره شروع شد.
‫تمیزش کن ببینم!
‫چی شد؟ چرا دکونینگ انقدر کفریه؟
‫بهم گفت کاری به پرونده کوین نداشته باشم.
‫ولی چرا؟
‫- چون تو بی عرضه‌ای. ‫- درسته.
‫نه.
‫می‌دونستن کجا داریم می‌ریم.
‫یکی لومون داده.
‫دکونینگ
‫لامصب همه‌ش کثافت کاری می‌کنه.
‫دیگه کلافه شدم! سریع تمیزش کن!
‫من کیسه نیاوردم.
‫این چطوره؟
‫آخه این نوئه.
‫تمیزش کن.
‫بفرما، دیدی سخت نبود؟
‫من حواسم به دکونینگ هست.
‫هوات رو دارم.
‫به به. ببین.
‫چه اسباب بازی بانمکی. این چیه؟
‫- باتوم رو بنداز. ‫- بگیر.
‫بدو بگیرش.
‫همکارام دیوونه‌ن.
‫به امید عشق و امنیت رفقا.
‫چیزی از برادرم نگفتن؟
‫دارن روش کار می‌کنن.
‫با موس و سف حرف زدن؟
‫کارشون رو بلدن.
‫- می‌دونم کجان. بیا بریم سراغشون. ‫- نه. هی.
‫حق با تو بود.
‫بچه‌ن دیگه؟ نمی‌تونیم ازشون بازجویی کنیم.
‫قانون مسخره.
‫نه. زمونه عوض شده.
‫ما تو لحظه زندگی می‌کنیم. خودمون حلش می‌کنیم. ‫بزن بریم.
‫ولی...
‫اون یارو رو می‌بینی؟ ‫اون به بچه‌ها کار می‌ده.
‫ازشون نوچه می‌سازه.
‫بوم.
‫مسلحه.
‫پشتیبانی خبر کنیم.
‫صبر کن. اونجا رو نگاه کن.
‫اون بچه اسکله رو می‌بینی؟ نگهبانه.
‫آره. من که گفتم.
‫اسکلن ولی احمق نیستن.
‫تو چه‌ت شده؟
‫دیروز هیچی جلودارت نبود.
‫اون دیروز بود. طرف مسلحه و خطرناک.
‫بینگو. نگاه کن. موس و سف.
‫دارن شروع می‌کنن.
‫باشه. همین‌جا بمون، باشه؟ تکون نخور.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫باشه، می‌مونم.
‫شماها 50 متر از لب آب فاصله دارین.
‫گواهی شنا لطفا.
‫- چی؟ ‫- شنا؟
‫جک، گواهی شناشون رو دیدی؟ نه؟
‫بیا.
‫- وای. ‫- بیا.
‫- آروم باش، داداش. ‫- تکون نخور. جک، دستبندات.
‫- دستبند؟ ‫- جک، یالا.
‫بفرما.
‫باشه. نه، کلیدو بده.
‫- چه مرگته؟ ‫- اینم از این.
‫- این چه کاریه؟ ‫- وقت رقصیدنه، پسرا.
‫تو بازداشتی.
‫به خاطر چی؟
‫حمله به افسر در حین انجام وظیفه.
‫ما دستمونم بهت نخورد.
‫چی شد؟
‫رامون. آروم باش، داداش. بیخیال.
‫وای ننه.
‫- چه مرگته؟ ‫- جک، کمکم کن!
‫- چرا داری اینکارو می‌کنی؟ چرا؟ ‫- لازم نیست...
‫- هی، رامون. ‫- چرا؟
‫کی بهتون گفت اون کانتینر رو خالی کنید؟
‫- نمی‌دونم. ‫- فکر می‌کردیم...
‫- خواهش می‌کنم. ‫- باشه، باشه.
‫- جک، نجاتم بده. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫حرف بزن، وگرنه ول کن نیست.
‫- بسه. قبوله. ‫- دارم میرم اون دنیا. خدا رو دیدم.
‫- خب؟ ‫- دارم خدا رو می‌بینم.
‫- بخاری‌ها‌. ‫- چی؟
‫بخاری‌ها.
‫تو دریفت‌کیکرن، پیست کارتینگ شمال شهره.
‫تو دریفت‌کیکر؟ ‫بخاری‌ها بزرگترین قاچاقچی‌های روتردامن.
‫بالاخره.
‫خب دیگه برید بخوابید.
‫به مامان‌مون می‌گید؟
‫فردا برو مدرسه، اونوقت چیزی نمی‌گم.
‫باشه.
‫ولی یادت باشه.
‫یکی طلب من.
‫- رامون، مرسی. خیالت راحت. ‫- مرسی.
‫لازمه بدونم قضیه چیه؟
‫اصلا چرا اینجاییم؟ ‫کیلومترها از شهر دوریم؟
‫من پشت رو چک می‌کنم. ‫تو حواست به دوچرخه‌ها باشه.
‫همکار.
‫چهار سال دانشکده افسری رفتم ‫که آخر سروکارم به این وضع بی‌افته.
‫[پیست سرپوشیده‌ی کارتینگ دریفت‌ککر]
‫آره، می‌خوای بخواه، نمی‌خوای نخواه.
‫اون مسخره‌بازی توی بندر قیمت رو بالاتر برده.
‫اینقدر غر نزن وگرنه معامله‌مون نمیشه.
‫ای احمق.
‫این چه وضعشه؟ ‫ما که توی محل بخاری هستیم.
‫این پیستِ کارتینگ یه پوشش ‫برای پولشوییـه.
‫گفتی پوشش پولشوییـه؟
‫آره، همینو گفتم داداش. ‫گوش کن.
‫رئیس خانواده یاسمینا بخاریـه.
‫اینجاست.
‫دارم می‌بینمش. ‫فقط میرم یه نگاهی داخل بندازم.
‫اون یارو با مدل موی مولت که دیده بودیم هم الان رسید.
‫مراقب باش.
‫معطلش کن. ‫واسه من وراجی نکن.
‫آلفا، زولو، تانگو، باچاتا، انجام شد. ‫- تمام و قطع ارتباط. ‫- رامون؟ لعنتی.
‫عجب، واقعا؟
‫صبر کن.
‫نه، هیچی.
‫می‌تونم جنس‌ها رو امشب بهت برسونم.
‫بله. عالیه. ‫هی.
‫آب لطفا.
‫ما آب نمی‌فروشیم، مرد حسابی.
‫[شوینده برای لباس‌های رنگی، تخم مرغ، سینه مرغ]
‫یه لیوان آب.
‫هی، چیه؟
‫[من زیر میزم. ‫[بخاری رو از اینجا دور کن.]
‫[کمک!]
‫میشه لطفا با مدیر اینجا صحبت کنم؟
‫آخه من متوجه تخلفی شدم.
‫انوقت چه تخلفی؟
‫همین یکم پیش از بغل پیست کارتینگ رد شدم ‫و توی دهنم مزه‌ی بنزنین داد.
‫این واسه بچه‌ها خوب نیست.
‫خانم بخاری، میشه به بخش پذیرایی تشریف بیارین؟
‫روز بخیر.
‫نمی‌دونستم که افسرهای خدمات اجتماعی ‫می‌تونن موقع انجام وظیفه نوشیدنی بخورن.
‫آبه.
‫روز خوبی داشته باشین، خانم.
‫من باید برم.
‫چه اتفاقی.
‫چی می‌خوای، افسر خدمات اجتماعی کوفتی؟
‫کارت شناساییت.
‫مدارک، لطفا.
‫هی، تازه‌کار. ‫بخاری‌ها دارن میان طرفت.
‫می‌خوای دیوونه‌بازی در بیاری، پسر؟
‫تنت می‌خاره؟
‫به نظرت کار هوشمندانه‌ایه؟
‫شلیک کردن به یه افسر درحال انجام وظیفه؟
‫خب که چی؟ ها؟ ‫که چی؟
‫این 24 ساعته پخش زنده می‌کنه.
‫بم. بم. تونستی منو بگیر. ‫- اسکل. ‫- بی‌حرکت! تکون نخور.
‫هی، رامون.
‫- مگه شما نباید مدرسه باشین؟ ‫- مدرسه؟ شنبه‌ست، مرد حسابی.
‫وگرنه می‌بینیم...
‫پسر، بپا.
‫از سر راه برو کنار!
‫ببخشید! ‫ببخشید، ببخشید، ببخشید!
‫لعنتی.
‫ببخشید، پسر. ‫خدافظ.
‫من می‌شناسمت.
‫از سر راه برین کنار، ملت. ‫برین کنار.
‫من عاشق ترکیه‌ام.
‫لعنتی.
‫رامون!
‫اوه! لعنتی!
‫رامون! هی.
‫- چه بلایی سر کوین آوردی؟ ‫- کوین دیگه کدوم خریه؟
‫- برادرم. ‫- تو اون نگهبان دیوونه‌ای!
‫- دست از سرم بردار! ‫- لعنتی!
‫برای آخرین بار می‌پرسم. ‫با برادرم چیکار کردی؟
‫افسر خدمات اجتماعی دیوونه.
‫کوین!
‫هی.
‫بیا بیرون. ‫یالا، رفیق.
‫این چه وضعشه؟ ‫هی.
‫این افسر خدمات اجتماعی دیوونه‌ست.
‫- کجا میری؟ ‫- من دارم میرم.
‫همینجا می‌مونی، وگرنه خودم دوباره ‫از اون پل می‌ندازمت پایین.
‫- کوکائین کجاست؟ ‫- کوکائین؟
‫- بهمون بگو... ‫- افسر خدمات اجتماعیِ دیوونه!
‫- ما طبق قوانین عمل می‌کنیم. ‫- کدوم قوانین؟ قوانین کی؟
‫اگه بهت بگم، کلک‌ام کنده‌ست.
‫قسم می‌خورم.
‫بزن به چاک.
‫کار بخاری‌ها نیست. ‫از اونا هم دزدی شده.
‫این یه جنگ بین باندهاست، دوست من.
‫به نظر خطری میاد.
‫- این کار پلیس دایره‌ دایره‌ جناییه، فهمیدی؟ ‫- داداش.
‫اصلا اینجا پلیس جنایی می‌بینی؟ ‫اینجان؟
‫من که نمی‌بینمشون. ‫می‌دونی چی می‌بینم؟
‫جک رو می‌بینم. ‫رامون رو می‌بینم. ‫رامو. جک. ‫جک. رامون.
‫ما توی این قضیه باهمیم، داداش. ‫فقط همدیگه رو داریم.
‫پس چی میگی؟
‫کمکم می‌کنی قاتل برادرم رو پیدا کنم؟
‫آره یا نه؟
‫باشه. ‫اگه تو هم کمک کنی...
‫باید یه قولی بهم بدی. ‫صبر کن.
‫- قبل از هرکاری فکر کن. ‫- فکر کنم. حتما. باشه.
‫قبل از هرکاری.
‫- قبلش. ‫- و...
‫- به حرف من گوش میدی. ‫- گوش میدم.
‫فکر می‌کنم، گوش میدم، ‫همه این کارهایی که الان گفتی.
‫می‌دونی چرا؟
‫تو همکار منی!
‫افسرهای خدمات اجتماعی بد تا ابد!
‫بزن بریم.
‫جک. رامون.
‫بریم تو کارش! ‫یالا، بزن بریم!
‫اولش فکر کردیم که بخاری‌ها رو ‫توی مشت‌مون گرفتیم.
‫ولی اونا هم نارو خوردن، ‫پس سوال اینجاست که...
‫آهای؟ ‫کنترل برنامه‌ی اینجا با منه.
‫دشمنی وجود داره. دشمنی وجود داره. ‫بخاری‌ها دشمنی‌ای دارن.
‫ولی ما باهاشون دشمنی داریم؟ ‫سوال اینجاست.
‫پس، توقیف مواد آتش بازی غیرمجاز...
‫شنیدم که تنها رقیب‌شون اشمیتسـه، ‫نماینده فروش ماشین توی کِوِردایک.
‫سال‌هاست که سعی دارن جای همدیگه رو بگیرن.
‫اون کلاهبرداری توی ماه اکتبر؟ ‫کار اونا بود.
‫شما که دنبال اشمیتس نمی‌رین؟
‫میشه درمورد شغل خودمون حرف بزنیم؟ ‫مثلا مواد آتش‌بازی غیرقانونی.
‫اشمیتس. ‫باشه.
‫این اطلاعات خوبیه.
‫آه آه آه آه!
‫- هی، کار ما تموم شد، بچه‌ها. افتخار می‌کنم... ‫- رامون.
‫- بهتون افتخار می‌کنم. ایولا. ‫- تو خود بمبی، رامون.
‫- هی، دوچرخه‌ی من. ‫- آره، پسر. ما پیداش کردیم.
‫ما؟ من پیداش کردم. تو می‌خواستی بفروشیش ‫و با پولش ساندویچ دونر بخری.
‫الان که داریم باهم دوچرخه‌اش رو پس می‌دیم، غیر از اینه؟
‫راستی،
‫می‌خواستم بگم متاسفم.
‫بخاطر برادرت، می‌دونی؟ ‫خیلی ناگواره.
‫- ما مبارزیم. ‫- اوهوم.
‫- و مرد هم هستیم. ‫- اوهوم.
‫- و مردها هم گریه نمی‌کنن، درسته؟ ‫- ما مردها جرات داریم، همین.
‫منظورت از "ما مردها" چیه؟
‫خودم دیدم که موقع دیدن فروزن اشکت در اومد.
‫- فکر کردی متوجه نشدم؟ ‫- اشکم در اومد؟
‫نه، نه، نه. فقط به گلوتن حساسیت دارم. ‫یه لقمه که بخورم، اشکم در میاد.
‫تو زیادی می‌خوری. ‫بخاطر اینه.
‫راستی، دیروز خیلی حال داد. ‫فیلمی بود واسه خودش.
‫- طوری که پریدی خیلی خفن بود. ‫- آره خدایی.
‫- یعنی، شما... ‫- هی، بچه‌ها.
‫ممنون که دوچرخه‌ام رو آوردین، ‫ولی مگه شما نباید مدرسه باشین؟
‫- مدرسه؟ ‫- مدرسه؟
‫یکشنبه‌ست، مرد حسابی.
‫خب، حالا هرچی. ‫برین مشقی چیزی بنویسین.
‫ما کلی کار داریم، می‌دونین؟
‫- رفقا، مراقب خودتون باشین. ‫- مراقبت کن. فعلا.
‫- می‌بینمت. ‫- ایول داری.
‫محض شفاف‌سازی، ‫قراره اشمیتس رو زیر نظر بگیریم، درسته؟
‫- آره، یکم سرک می‌کشیم. ‫- نه، سرک نمی‌کشیم.
‫زیر نظر گرفتن سه قانون داره.
‫تماشا کردن، یادداشت کردن و...
‫فقط اینکه کار احمقانه‌ای نکن.
‫اگه فقط اینو برداریم...
‫هی، هی، هی. به حرفای من گوش بده ‫تا هیچ مشکلی پیش نیاد.
‫چرا من همیشه باید به حرفای تو گوش بدم؟
‫چرا تو به حرفای من گوش نمیدی؟
‫- من ایده‌های خوبی دارم. ‫- توافق ما چیز دیگه‌ای بود.
‫ادای جریمه کردن رو در بیار.
‫چرا ادا در بیارم؟ ‫ما افسر خدمات اجتماعی هستیم!
‫لازم نیست که ادا در بیارم! ‫دارم کلی جریمه واقعی می‌نویسم.
‫هی، جریمه واقعی ننویسی‌ها. ‫گفتم فقط وانمود کن.
‫ای خدا.
‫- دیدی که اون ماشین‌ها کجا پارک کرده بودن؟ ‫- روی سرت پارک کردن، خنگ خدا.
‫لعنتی.
‫اون یارو توی روز سرقت بود، پسر. ‫تو از کجا می‌دونی؟
‫کفش‌هاش رو می‌شناسم. ‫توی گزارش هست.
‫لعنت، پسر.
‫[نمایندگی‌های فروش خودروی اشمیتس]
‫یالا، بریم. ‫بیا، بیا.
‫- هیس. بیا. ‫- چقدر دیگه مونده؟
‫- هیس! خفه شو. ‫- دیروز باشگاه پا کار کردم.
‫درد دارم. پاهام گرفتن.
‫تو عضلات پای خفنی داری. ‫من ندارم.
‫اشمیتس، کجایی؟
‫خدایا، راحت شدم.
‫واقعا شرتک پوشیدی، رفیق؟
‫پس لهستانی‌ها گول خوردن. ‫امشب انجامش می‌دیم.
‫ساعت ده. ملخ و موش.
‫همه افرادم رو بیارم؟
‫آره، هرچقدر که می‌تونی. ‫من یه ذره هم به اون نازی‌ها اعتماد ندارم.
‫نازی؟
‫لهستانی‌ها نازی نیستن. ‫درواقع نازی‌ها به لهستان حمله کردن.
‫در سال 1939. ‫آره، با نیروهای زمینی و هوایی.
‫به درک. ‫باید هرچه سریع‌تر شر بخاری رو کم کنیم.
‫آخه اشتباهه.
‫حالا هرچی. ساعت ده. ‫ملخ و موش، فهمیدی؟
‫و لطفا، نشئه نباش.
‫- ببخشید، باشه؟ ‫- آره، آره.
‫از دست و شرتکت.
‫هیس، هیس.
‫لعنتی.
‫هی.
‫- راستی... ‫- آره؟
‫خیلی بوی خوبی میدی.
‫برادرونه میگم، بوی خوبی میدی.
‫موش و ملخ؟
‫این دیگه چه چرت و پرتیه؟
‫- فهمیدم. ‫- ها؟
‫اوه صبر کن. ‫داشتم به اون قصه فکر می‌کردم.
‫صبح بخیر، اسکل‌ها.
‫آماده سفارش دادن هستین ‫یا منتظر مترویین؟
‫باغ‌وحش بلیدورپ.
‫- معلومه. ‫- اوهوم.
‫آره.
‫بچه‌ها واسه دیدن موش و ملخ و این چیزها ‫دوست دارن برن اونجا.
‫کله‌پوک.
‫موش و ملخ؟
‫من ممکنه بدونم که کجا رو باید بگردین.
‫آره. توی محله نامزد سابقم آنیتاست.
‫اون زن کثافت.
‫با یه حیوون فرار کرد،
‫چون به گمونم همیشه دوست داشت سیاحت اکتشافی بره ‫ولی پولش رو نداشت.
‫حالا در آفریکانرپلین زندگی می‌کنه.
‫نمی‌خوام عوضی باشم، ‫ولی طی این چند سال اخیر
‫از پارک دولتی هم پیش اون رفت و آمد بیشتر بوده، ‫پس درکل...
‫شف. موش.
‫آره نه، ما از اینا نمی‌فروشیم.
‫به قایق چینی‌ها برین. ‫اونا همه‌چی می‌فروشن.
‫اوه، ببخشید. ‫مسئله آدرس بود.
‫- مگه قرار نبود تا ده بشماری؟ ‫- شمردم، وقتی داشتم می‌دویدم.
‫بهش چندفعالیتی میگن، همکار. ‫نگاه کن.
‫خیلی‌خب، بیا بریم.
‫- ببین، یه ملخه. ‫- به راهت ادامه بده.
‫و یه چرخ و فلک. ‫کلمه هلندیش یه حرف کم داره...
‫- فقط برو. ‫- باشه.
‫در سال 2012، اینجا یه دستگاه زباله سوز بود،
‫یه کوره‌ی بزرگ. ‫رئیس، این برای شماست.
‫- بعد یه یارو به شهربازی تبدیلش کرد. ‫- ببخشید.
‫- بعدش ورشکسته شد... ‫- به درک، نیکو.
‫اینجا بدون اسلحه انگار لباس تنم نیست.
‫- پس اونا رو هم بدون لباس تصور کن. ‫- چی؟
‫آره. من هروقت استرس می‌گیرم ‫اونا رو اینطوری تصور می‌کنم.
‫تو این کارو نمی‌کنی؟
‫چه مرگته تو، پسر؟
‫فقط موقعی که استرس دارم خب.
‫هی، خودشونن؟
‫نه، پلیس شهربازی‌ان. ‫خودشونن دیگه، احمق.
‫مکان جالبیه.
‫بله، تا سال 2012 اینجا...
‫هیچ اهمیتی برام نداره.
‫جنس‌ها کجان؟
‫هی، هی، مجرم‌های واقعی.
‫حاضر و آماده‌ان.
‫بالاخره اون آدم‌های کیبومپلاین رو گرفتیم.
‫ترقه؟ چی؟
‫اونا اسلحه‌ی خودکار دارن ‫بعد شما ترقه آوردین؟
‫راستی، چرا اینقدر دیر کردین؟
‫اون می‌خواست کیلوِگ رو بررسی کنه، ‫ببینه کسی مشغول فساد هست یا نه.
‫چی؟ ‫کیلوِگ که دیگه یه منطقه فساد نیست.
‫دقیقا. ‫می‌خواستم بهش نشون بدم که قبلا چطوری بوده.
‫چرا من باید دلم بخواد یه منطقه فساد رو ببینم؟
‫آهای؟ ‫اونا هم آدمن.
‫فکر می‌کردم که زن‌ها هوای همدیگه رو دارن؟
‫جنبش رهایی زنان داره به فنا میره.
‫تموم شد؟
‫آخه اتفاقات بد که رخ میدن، ‫ولی اونجا مکان خاصی هم نیست؟
‫- برونو! ‫- اونا اسلحه خودکار آوردن.
‫زنگ می‌زنم تیم قدیمی‌ام بیان. ‫نیاز به نیروی پشتیبانی داریم.
‫دیگه دیره. ‫کارشون تموم شد.
‫و اگه اون کوکائین رو ببرن، دیگه مدرکی نداریم. ‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫باشه، فکر کن، فکر کن، فکر کن.
‫یه نقشه دارم. گوش کنین. ‫شما اون طرفی برین و منتظر علامتم بمونین.
‫- علامتت چیه؟ ‫- وقتی بشنوین می‌فهمین.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، تو همینجا منتظر بمون. ‫می‌دونم باید چیکار کنم.
‫- منو پوشش بده. ‫- چیکار...
‫صبر کن. لعنتی.
‫پلیس! شما محاصره شدین!
‫زانو بزنین! ‫و دست‌هاتون رو هم بالا بگیرین!
‫اون رامونه.
‫خاموشش کن.
‫کمک.
‫اینجا چه خبره؟
‫- پاول. ‫- لعنتی.
‫- نکن. ‫- من میرم.
‫تو اسلحه نداری!
‫لعنتی. اون اسلحه داره.
‫هی!
‫رامون؟ رامون!
‫افسر خدمات اجتماعی دیوونه.
‫بابا اگه زنده بود بهت افتخار می‌کرد.
‫وایسا وگرنه شلیک می‌کنم!
‫اسلحه‌ات رو بنداز! ‫بندازش.
‫- اسلحه‌ کوفتیت رو بنداز! ‫- آروم باش.
‫منو ببین. ‫تو برادر منو کشتی، کوین پیناس.
‫- کوین؟ ولی... ‫- هی! هی، هی، هی. اونو غلاف کن.
‫افسرهای خدمات اجتماعی؟ ‫خدایی؟
‫- آخه چرا اینقدر کله‌ات باید سفت باشه؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫بهمون اجازه نمیدن که شهروندها رو کتک بزنیم.
‫این روند کاریتونه؟
‫- ها؟ ‫- حتی قدیما هم توی صورت کسی نمی‌زدیم.
‫نه.
‫اینطوری خیلی تابلو میشه.
‫معمولا اینجا رو می‌زنیم!
‫درسته؟ ‫یا اینجا.
‫اوه، آره؟ ‫باشه، باشه، باشه.
‫اوه، حالا فهمیدم. ‫اوه، حالا دیگه فهمیدم.
‫اوه، دیگه میرم تو کارش.
‫- هی، هی. ‫- این یکی هم واسه کوینه.
‫- جلوش رو بگیر. ‫- آروم باش، آروم باش.
‫اون یکی از بهترین افرادم بود.
‫چی گفتی؟
‫اون بهم اطلاعات می‌داد ‫و منم یکم پول می‌ذاشتم کف دستش که موقع بازنشستگی راحت باشه.
‫چی داری میگی...
‫دنیا برعکس شده. ‫من دارم گندکاری شما رو جمع می‌کنم.
‫- من خوشحال میشم... ‫- نه.
‫تو اونجا بمون و به چیزی کار نداشته باش.
‫وگرنه می‌میری. به آرومی. ‫تو هم همینطور.
‫بیاین. ‫ده دقیقه وقت داریم.
‫تو خوبی؟
‫آره، حتما.
‫هی، اینقدر غمگین نباش. ‫دقیقا می‌دونم الان چی نیاز داری.
‫اینکه یه سر به کیلوِگ بری.
‫- واسه سوپ ترکی بابا. ‫- جک.
‫هی. توی خانه ارواح چه اتفاقی افتاد؟
‫کوین پلیس فاسد بوده.
‫از اشمیتس پول می‌گرفت.
‫هی، پسر.
‫چقدر همه‌جا زرده.
‫من...
‫می‌دونستم که یه مأمور فاسد داریم.
‫نمی‌دونستم کیه.
‫چرا اون باید می‌مُرد؟
‫آخه چرا اون باید می‌مُرد؟
‫شاید زیادی می‌دونست.
‫اون همه مدت بهم دروغ می‌گفت.
‫یه کلمه هم چیزی بهم نگفت.
‫هیچکس نگفت.
‫هیچ کدوم از همکارهاش چیزی نگفتن.
‫حتما یکی یه چیزی می‌دونسته.
‫آخرین باری که اینجا بود، ‫سر جای تو وایساده بود.
‫به من نگاه می‌کرد.
‫من واقعا بهش افتخار می‌کردم.
‫اونو الگوم می‌دونستم.
‫خودت کسی باش که مردم الگو می‌دونن، می‌شنوی؟
‫تو به هیچکس بدهکار نیستی.
‫نه به برادرت.
‫خب؟
‫نه حتی به پدرت، باشه؟
‫تو رئیس زندگی خودتی، رامون.
‫دقیقا مثل تو، درسته؟
‫شاید، ولی...
‫والا مطمئنم که از تو خوش‌قیافه‌ترم.
‫ما فقط همدیگه رو داریم، درسته؟
‫- حالت خوبه؟ خوبی؟ ‫- به هیچ وجه.
‫ببین، پسر. ‫نگاه کن.
‫فکر کردن که می‌تونن دوتا افسر خدمات اجتماعی رو منفجر کنن؟
‫عمرا از زیر کارشون قسر در برن.
‫افسران خدمات اجتماعی جنوب روتردام جمع بشین.
‫کد قرمز.
‫خودروی گلف مشکی، شماره پلاک HV-Z41-K.
‫می‌بینمش.
‫- نمی‌تونی وسایلت رو بیرون بذاری! ‫- می‌ذارم!
‫گلف مشکی در خیابون ویلزنگه ‫و داره به سمت زونِهوف میره.
‫فولکس‌واگن پیدا شد. ‫مظنون درحال فراره.
‫صبر کنین. ‫داره به سمت مرکز شهر می‌دوئه.
‫پیداش کردم. ‫دارم تعقیبش می‌کنم.
‫مظنون از تاکسی پیاده شد. ‫داره از در پشتی وارد یه ساختمون میشه.
‫اوه، لعنتی.
‫پس یکی سعی کرد ما رو بفرسته روی هوا،
‫و بعدش رفت خودش رو تحویل پلیس داد؟
‫- با عقل جور در نمیاد، داداش. ‫- آره.
‫- چون خیلی بدتر از ایناست، پسر. ‫- چی؟
‫کار دکونینگه.
‫پادشاه ویلم-آلکساندر؟ ‫اون می‌خواد منفجرمون کنه؟
‫به نظرت ماکسیما هم کمکش کرده؟
‫نه، پادشاه رو نمیگم. ‫دکونینگ، رئیسم.
‫- چی؟ ‫- آره، می‌دونم درسته؟
‫و با خودت نگفتی که "شاید بهتره به رامون بگم"؟
‫مطمئن نبودم.
‫"رامون عزیز، مطمئن نیستم
‫ولی احتمال کمی وجود داره که رئیسم ‫می‌خواد ما رو منفجر کنه"!
‫چهار ثانیه بیشتر طول نکشید. ‫چه خاکی به سرمون بریزیم؟
‫چی، چی، چی، چی؟ ‫اینو غلاف کن بابا.
‫خیلی‌خب.
‫جک.
‫دکونینگ رو ندیدی؟
‫چرا؟
‫این قراره به نظر عجیب بیاد، ‫ولی اون سعی کرد ما رو منفجر کنه.
‫- آه... ‫- بوم! می‌فهمی؟
‫ببخشید، ببخشید. ‫ببخشید، الان گرمم حالیم نیست.
‫یه...
‫یه نارنجک بود.
‫نارنجک؟
‫تو فقط داری حرف منو تکرار می‌کنی.
‫می‌خوام مطمئن بشم که درست فهمیدم.
‫میشه از اول همه‌چی رو برام تعریف کنی؟
‫هی، پسر.
‫نه خیر.
‫بیاین، بچه‌ها. ‫باید بریم یه دوری بزنیم. بیاین.
‫لعنتی.
‫من یه جورایی مضطربم، پسر.
‫هی، گیدو. ‫دلیل موجه هم لازم داریم؟
‫پسر، دلیل موجه‌مون نقشه اول بود.
‫که جواب نداد، پس الان سر نقشه دوم هستیم. ‫آهای، حواست هست؟
‫چرا اینطوری بهم زل زدی؟
‫فکر کردم امروز کارمون تموم شده، خب؟
‫واسه همین یه قرص انداختم بالا.
‫پس عجله کنین، بچه‌ها. ‫من باید برم به مهمونیم برسم.
‫شوخی می‌کنی، درسته؟
‫این چیزها برام مهم نیست، خب؟ ‫تو گفتی که درستش می‌کنی.
‫دارم همه‌چی رو درست می‌کنم، فهمیدی؟
‫- عجبا. ‫- اینطوری داد نزن، مرد حسابی!
‫همه‌چی بر وفق مرادتونه، ها؟
‫اوه، هی. هی.
‫بیدار شدی. ‫چه خوب.
‫واقعا صمیمی‌تون می‌کنه، مگه نه؟ ‫که باهم فاسد باشین و اینا.
‫حالا ببین، دقیقا بخاطر همینه که ‫هیچوقت نخواستیم تو رو هم شامل کنیم.
‫بخاطر این لحن و رفتارت.
‫همیشه طوری رفتار می‌کنی که انگار از ما بهتری، ‫درست نمیگم؟
‫چون هستم.
‫برادر من. کوین.
‫اونم توی این قضیه دست داشت؟
‫دلم واسه کوین تنگ شده، پسر.
‫پسر، اون یارو می‌خواست کل قضیه رو به فنا بده.
‫لعنت بهش. ‫یهو فاز درستکاری برداشته بود.
‫از زیر این کارت قسر در نمیری، عوضی.
‫معلومه که میرم. ‫ازمون محافظت میشه، پسر.
‫کار دکونینگه، مگه نه؟
‫معلومه که نه. ‫اون از خدا بی‌خبره.
‫محافظت ما از خیلی بالاتر میاد.
‫از کله‌گنده‌ترین آدم شهر.
‫به معنای واقعی کلمه.
‫- لعنت بهت. ‫- نگران نباش.
‫تو خیلی زود میری پیش کوین.
‫تو هم میری پیش برادرت.
‫اوه. اوه، اون بهت نگفته؟
‫که جک همکار کوین بود؟
‫رامون، می‌تونم توضیح بدم.
‫وقتی به سر برادرت شلیک کردم
‫اون کنارش بود.
‫آقایون و آقایون، ‫لطفا دست‌هاتون رو کنار هم قرار بدین.
‫و دعا کنین. ‫دعا کنین.
‫آره، داداش.
‫خداوند عزیز، این ارواح رو در آغوش خود پذیرا باش
‫و دروازه‌های بهشت رو به روشون باز کن.
‫این آدم‌ها گناه کردن ‫و باید تقاص گناهان‌شون رو بدن.
‫ولی همونطور که ما گناه کردیم، ‫ما هم تقاص بدیم...
‫بزن.
‫نمی‌تونی، مگه نه؟
‫عشق رو احساس می‌کنین، درسته؟ ‫ها؟ می‌دونین که دوستتون دارم بچه‌ها...
‫جک. ‫جک نه، صبر کن...
‫اسلحه‌ات.
‫هی، اسلحه‌اش رو بگیر.
‫- جک. ‫- هی، بیا اینجا! بیا اینجا!
‫فورا اسلحه‌ات رو بده من! ‫برو، برو، برو!
‫برو! ‫زانو بزن. بیا.
‫دایره‌ جنایی.
‫- ما به مشکلی برخورد کردیم. ‫- چی نیاز دارین؟
‫- درخواست نیروی پشتیبانی داریم. ‫- به کجا؟
‫- به ماتِنسِرلان. ‫- باشه.
‫منتظر نیروی پشتیبانی در ماتِنسِرلان باشین. ‫تمام.
‫تو کی هستی؟
‫منو بزن.
‫منو بزن؟
‫فکر کردی این چیه؟ ‫فیلمه؟
‫من برادرم رو از دست دادم.
‫بهت اعتماد کردم.
‫اینجا فقط یه ترسو وجود داره.
‫که اونم تویی.
‫هی، هی، هی، بچه‌ها؟
‫هیچوقت با همدیگه قهر نکنین، بچه‌ها.
‫لطفا.
‫- هی. چه خبر، پسر؟ ‫- برو کنار.
‫جک.
‫فکر کردم بهت گفتم که از این پرونده فاصله بگیری؟
‫خوشحالم که گوش نکردی.
‫فقط یکم خجالت‌آوره
‫که افسر خدمات اجتماعی حلش کرده.
‫مجازاتت تمومه، انتقالیت لغو شد.
‫خوش برگشتی. تبریک میگم. ‫هورا.
‫هی.
‫- خبری از گیدو نیست؟ ‫- نه.
‫ولی پیداش می‌کنیم. ‫نگران نباش.
‫رامون.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم اینجا دیگه برام آخر خطه.
‫از پلیس خدمات اجتماعی استعفا میدم.
‫استعفا میدی؟
‫هی، تو استعفا نمیدی. ‫این دیوونگیه.
‫- اینقدر منو آدم حساب نمی‌کنی؟ ‫- نه.
‫بخاطر این میگم چون این کار خیلی برات ارزش داره.
‫که چی بشه آخه؟
‫بالاترین سطح داره از مجرم‌ها محافظت می‌کنه.
‫- بالاترین سطح در روتردام چیه؟ ‫- برج یوروماست؟
‫- منظورم عینا خود ارتفاع که نیست... ‫- برج زولمهافه.
‫- تو همیشه باید حرفت رو به کرسی بشونی. ‫- اصلا اینطور نیست.
‫ما هرجا که بودیم اونم بود.
‫بالابر رو بفرست پایین. ‫باید از توی خیابون خارج بشم.
‫هی!
‫ای عوضی.
‫هی، تکون نخور. ‫یالا.
‫یهو اون ترقه‌ها روشن شدن
‫و اون خلافکارها شروع به تیراندازی کردن ‫و ما هم نمی‌تونستیم جایی بریم.
‫گیر افتاده بودیم.
‫ولی به هرحال، خوشبختانه همه‌مون زنده موندیم.
‫آره، ماجرای شما خیلی پیچیده بوده.
‫مشخصه که بهتون ضربه روحی وارد شده، ‫پس حتما باید مشاوره برین.
‫متاسفانه که شورای شهر هزینه‌اش رو نمیده، ‫پس خودم میدم.
‫- ول کن این چیزها رو. توی ترکیه، ما سوپ می‌پزیم... ‫- شکیر، الان نه.
‫می‌فهمم که کسی نمرده. ‫خب، بعضی‌ها مردن ولی ما نمی‌شناختیمشون.
‫ولی درکل، منظورم تویی برن.
‫- اوه، من که اونجا نبودم... ‫- ولی تو هم ضربه روحی دیدی.
‫آره، ما راجع‌بهش حرف زدیم. ‫درمورد پدرت بود.
‫یا درمورد سگت بود؟ ‫یادم نمیاد.
‫لازم نیست الان واردش بشیم.
‫فقط مثال زدم. ‫برونو، بغلش کن.
‫- چی؟ ‫- آره، یه بغل کوچولو بهش بده.
‫قبلا که کسی رو بغل کردی، مگه نه؟
‫آره، ولی نه اینطوری.
‫آبگوشت قلم.
‫استخوان قلم که 24 ساعت جوش خورده. ‫عالیه.
‫- بگذریم، اگه ناراحت بودین، بیاین پیش خودم... ‫- هی، هی.
‫- رامون اینجاست؟ ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- رامون کجاست؟ ‫- رفته چیزی رو بررسی کنه.
‫- چرا دنبالش می‌گردی؟ ‫- باید یه چیزهایی رو بهش توضیح بدم.
‫- رفته چی رو بررسی کنه؟ ‫- یه چیزی درمورد بالاترین سطح.
‫من به برج ون درولود اشاره کردم ‫و اون پا شد رفت.
‫خب آره، دقیقا همینطوری.
‫همیشه قضیه یه برجه، مگه نه؟ ‫برج‌های دوقلو، برج ترامپ،
‫جان سخت، ارباب حلقه‌ها.
‫آره، به نظرم اومدیم سر خونه‌ی اول، ‫متوجه منظورم می‌شین؟
‫زمین هنوزم تختـه.
‫یادم نمیاد بهت اجازه داده باشم که ‫با خودت مهمون بیاری.
‫اون افسر خدمات اجتماعی اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- فکر من که نبود. ‫- خودم به قدر کافی دردسر دارم.
‫ترتیبش رو بده. ‫باشه. خودم حلش می‌کنم.
‫با مشت زدمش، ‫بعد با لگد زدم توی شکمش.
‫- آره، خودم دیدم. ‫- خیلی خفن بود.
‫عروسی، داداش. ‫باید بدون دعوت بری پلاس بشی.
‫خیلی حال میده، بی‌شوخی میگم. ‫ولی...
‫آره، الو؟ ‫هی. جک‌ هستم از دایره‌ جنایی.
‫از پلیس خدمات اجتماعی.
‫چی؟ ‫شماره منو از کجا آوردی؟
‫داداش، ما دستگیر شده بودیم.
‫- اونا همه‌چی رو درموردمون می‌دونن. ‫- بچه‌ها، من صداتون رو می‌شنوم.
‫خب چی ازمون می‌خوای؟
‫رامون به کمکتون نیاز داره، خب؟
‫هی، جک؟ ‫ماشین قدیمیت رو به جا میاری؟
‫نقاشی و اینا هم شده.
‫برین، برین، برین!
‫برین، برین.
‫- زود باشین. کمکم کنین. ‫- هی، هی، اینجا چیکار می‌کنین؟
‫مگه نمی‌بینی چیکار می‌کنیم؟ ‫واسه مامانت داریم قلعه شنی درست می‌کنیم.
‫ما قصد داریم بلندترین برج توی هلند رو بسازیم.
‫پس برگرد سر کارت. ‫اینجا چیکار داری؟ عوضی تنبل.
‫اوه اومدن کمکت، آره؟
‫لعنتی.
‫هی، اینجا چه خبره؟
‫اسلحه‌هاتون رو بندازین. ‫کارت شناسایی‌تون رو بدین ببینم.
‫توی بد دردسری افتادین، اسکل‌ها.
‫- بیاین همگی بی سر و صدا بریم خونه، بچه‌ها؟ ‫- لازم نیست زنگ بزنیم پلیس بیاد، درسته؟
‫من دیگه از دست شما اسمورف‌ها خسته شدم.
‫منطقه‌ی شما شمال رودخونه‌ست.
‫بچسبین به همون طرف.
‫و اگه شما پاتون رو توی قلمروی همدیگه بذارین،
‫خودم شخصا مطمئن می‌شم که ‫یه گرم هم جنس بهتون نرسه.
‫تا جایی که به من مربوط میشه، ‫این مسخره‌بازی بین شما دیگه تمومه.
‫فقط کارتون رو بکنین و کاری به کار هم نداشته باشین ‫اونوقت همه سیر می‌شن، هوم؟
‫ببینین، من که هوادار صلح‌ام.
‫ولی اگه شما همکاری نکنین، ‫زنده نمی‌مونین که بخواین پشیمون بشین.
‫آره.
‫آره، زنده نمی‌مونین که بخواین پشیمون بشین.
‫روشن شد؟
‫حالا بهتر شد.
‫امیدوارم که دیگه مجبور نباشیم ‫باهم ملاقات کنیم.
‫گیدو، میشه لطفا بری مشکل کوچیک‌مون رو رفع کنی؟
‫خدافظ.
‫لعنتی. گندش بزنن.
‫هی.
‫لعنتی.
‫گیدو، ون درولود، بخاری، اشمیتس، ‫همه باهم کار می‌کنن.
‫اوه.
‫پس تو هم همینطوری خونسرد ‫سرت رو انداختی و اومدی داخل؟
‫خیلی ریلکس.
‫خودت تنها؟
‫و اصلا به ذهنت خطور نکرد که ‫"شاید بهتره به رامون بگم..."
‫چرت و پرت نگو، پسر. ‫من اومدم جونت رو نجات بدم.
‫حالا گورتون رو گم کنین، وگرنه شلیک می‌کنم ‫خوک‌های کثیف.
‫اوه، جدی؟
‫زود باش. بزن دیگه. ‫بهم شلیک کن. بزن.
‫بزن، عوضی. ‫خوب توی چشم‌هام نگاه کن، خب؟
‫چون هر شب کابوست می‌شم،
‫تا بهت یادآوری کنم که تو قاتل برندا کروگری!
‫عذابت میدم! ‫ولت نمی‌کنم!
‫گرفتمش، بچه‌ها!
‫- بخواب روی زمین. عوضی. ‫- اوه.
‫هی، گرفتیمش.
‫شرمنده، داداش.
‫هرکی از این بالابر پایین اومد ‫رو دستگیر کنین.
‫- جک؟ ‫- ها؟
‫توی این کنار هم هستیم، مگه نه؟
‫- چرا این عوضی همیشه بهم سیلی می‌زنه؟ ‫- بیا بریم.
‫تو برو. ‫من با بعدی میام.
‫من که مشکلی ندارم، اسکل.
‫راننده تاکسی.
‫می‌بینی که من با چه چیزی سر و کار دارم؟
‫بعد از اون تیراندازی کلی توی دردسر افتادم.
‫اوضاع همه‌مون همینطور بود.
‫من هیچوقت نباید با تو همکاری می‌کردم، گیدو.
‫گوش کن. ‫من یه نقشه دارم.
‫- کاری می‌کنیم که ون درولود کمکمون کنه. ‫- هوم؟
‫با پاپوش قتل دوختن براش.
‫صبر کن. ‫کدوم قتل؟
‫برای شروع...
‫این یکی.
‫تا وقتی که می‌تونی از منظره لذت ببر، رفیق.
‫باز شمایین؟ ‫چرا نمی‌تونم از شر شما خلاص بشم؟
‫چون ما افسرهای خدمات اجتماعی هستیم.
‫درسته.
‫مأمورهای سرسخت و سنگدل.
‫هوم؟ نه، مخفف این نیست.
‫اصلا اینی که گفتی...
‫تا سه نشه بازی نشه.
‫- ون درولود، من یه قراری می‌خوام. ‫- قرار؟
‫شوخیت گرفته.
‫یه دلیل خوب برام بیار.
‫وگرنه باید توضیح بدی که چرا یه جسد ‫پای بالابر افتاده
‫و دو جسد دیگه هم روی بالکن ساختمونت.
‫گیدو، با این کارهات به هیچ‌جا نمیرسی.
‫می‌دونی چیه؟
‫چون فیلمت رو گرفتیم. ‫پس لبخند بزن.
‫لعنتی.
‫پخشش آنلاینه، جیگر.
‫رامون!
‫- شکیر، اون دوربین لباس بود. ‫- ها؟
‫اوه.
‫من یه هلی‌کوپتر به مقصد باهاما می‌خوام. ‫یه اسم جدید می‌خوام.
‫یه ماشین جدید می‌خوام.
‫یه بینی جدید و یه نامزد جدید می‌خوام.
‫باشه، باشه، باشه، باشه.
‫اگه این مشکل کوچولو رو حل کنی، باشه؟
‫- برو به برادرت سلام کن. ‫- گیدو.
‫آه! عوضی‌ها. ‫یالا!
‫کشتن کوین برام سخت‌تر بود بابا. ‫یکم سختش کنین.
‫عوضی‌ها. ‫عوضی‌ها.
‫جک، نگاه کن.
‫جالبه که همه اطرافیانت می‌میرن.
‫بخاطر برادرم!
‫لعنتی! ‫اوه.
‫جک.
‫- آره؟ ‫- حالت خوبه؟
‫سرم درد می‌کنه، پسر.
‫داداش.
‫چیه، خوابت میاد؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- هنوزم سرپاست؟
‫نه. کارش تمومه.
‫اگه می‌خوای کاری انجام بشه، ‫خودت انجامش بده.
‫نه، نه، نه، نه. ‫اجازه بده. اجازه بده.
‫هی، گوش کن. ‫تو می‌تونی از نو شروع کنی.
‫هنوز دیر نشده.
‫مگه مامانت یادت نداده که ‫تا اوضاع خراب نشده بس کنی؟
‫این کار به نفعت نیست.
‫اصلا حالیت نیست، ها؟
‫من می‌شناسمت.
‫متوجه حرفات می‌شم.
‫درکت می‌کنم.
‫- تکون نخورین! ‫- باشه، آروم باش داداش.
‫هنوزم امیدی هست، درسته؟
‫برای اینکه دنیا رو جای بهتری کنیم، ‫باید باهم همکاری کنیم، عزیز.
‫جک، رامون، ون درولود.
‫ما تیم رویایی هستیم.
‫شنیدی، جک؟ ‫تیم رویایی.
‫کی گفته که من اینو می‌خوام؟
‫خیلی‌خب. گوش کن.
‫هیچوقت واسه گرفتن تصمیم درست دیر نیست، پسر.
‫هرکاری که دلت میگه بکن.
‫خودت می‌دونی که اون چه کاریه.
‫پلیس!
‫زانو بزن! ‫دست‌ها بالا!
‫- بندازش! بشین روی زمین! ‫- گرفتیمش! گرفتیمش!
‫خدایی دیگه خسته شدم.
‫من دیگه به جایی رسیدم که می‌خوام ‫آزادانه زندگی کنم، می‌دونی؟
‫باید واسه خودم خونه بگیرم.
‫- خونه؟ یه خونه واسه خودت؟ ‫- آخه من چطور گیر تو افتادم؟
‫رسیدن. ‫قایم شین، قایم شین.
‫- کل روز رفتارت عجیب شده. ‫- جدی؟
‫اصلا اینجا چیکار داریم، ها؟
‫هی. اینا چی‌ان؟
‫فوتبال دستی؟ ‫چطوری آخه؟
‫- چطوری... ‫- خب...
‫نه! چی؟ ‫ولم کن بابا!
‫رامون! قشنگه، مگه نه؟
‫پسر، هی.
‫جک، چطوری...
‫می‌دونی، دوتا از بزرگترین باندهای مواد مخدر شهر رو که بگیری
‫باعث میشه مردم سپاسگزارت باشن.
‫ها؟
‫ما سخنرانی می‌خوایم!
‫آره، سخنرانی!
‫خیلی‌خب.
‫سخنرانی! سخنرانی! سخنرانی!
‫وای، واقعا گل کاشتین بچه‌ها. ‫روحمم خبر نداشت.
‫من عاشق حرف زدنم، ولی الان نمی‌دونم چی بگم. ‫این...
‫عه...
‫اگه کوین بود خیلی سرافراز می‌شد. ‫اینو مطمئنم. حسش می‌کنم.
‫و به نظرم اگه اینجا بود، ‫حرفی رو می‌زد
‫که بابام اگه بود می‌زد.
‫ما با همدیگه قوی‌ هستیم.
‫عه...
‫و جک،
‫لباسه خیلی بهت میاد.
‫آره!
‫منم می‌خوام به دایره جنایی ملحق بشم.
‫عموم توی ترکیه پلیس روستایی بود.
‫راستش می‌ذاشت هفت‌تیرش رو دست بگیرم. ‫چهار سالم بود.
‫آخرسر به پشت کمر پدربزرگم شلیک کردم.
‫حرفم اینه که،
‫من با اسلحه تجربه دارم.
‫باشه. ‫بهتون زنگ می‌زنیم.
‫- عمرا زنگ بزنه، پسر. ‫- معلومه که می‌زنه.
‫پس بذارین ببینم درست متوجه شدم یا نه، ‫هر دوتون می‌خواین افسر خدمات اجتماعی بمونین؟
‫تو نمی‌خوای به دایره جنایی برگردی ‫و تو هم نمی‌خوای کارآگاه بشی؟
‫نه، ممنون.
‫شرمنده، رئیس.
‫ردیفه.
‫گل!
‫- سویی! ‫- گل، گل، گل، گل، گل، گل!
‫- این عادلانه نیست، پسر. ‫- آفساید بود، داداش.
‫- این سه امتیازه، نه یکی. ‫- چی؟
‫ولی به عنوان دوتا پیرمرد بازیتون بدک نیست.
‫مگه شما نباید مدرسه باشین؟
‫مدرسه؟
‫- یکشنبه‌ست‌ها. امروز تعطیلیم. ‫- آره.
‫- امروز که پنجشنبه، درسته جک؟ ‫- آها.
‫30 ثانیه آوانس بدیم؟