‫اوه!
‫پیامک‌هام و پیامام به دستت نرسید؟
‫اوه، نه! نمی‌تونستم جای پارک پیدا کنم.
‫همین دور و برم. توی ایست برادوی.
‫کنار یه سایبون قرمز.
‫"جولی جای فنگ". اوه، دیدمت!
‫خیلی خوبه که بالاخره حضوری می‌بینمت.
‫اوه، خدای من، تو خیلی خوشگلی.
‫اوه خدای من.
‫اوه، شرمنده. اشکالی نداره؟
‫حتما خسته‌ای. بیا، اینو بده من.
‫می‌دونم که می‌دونی ما بهترین نون‌ها رو داریم.
‫پیتزاهامون هم همینطور.
‫ولی تمام پیتزاها مثل هم نیستن.
‫صرفاً چون توی نیویورک هستی
‫دلیل نمیشه که از هرجایی بتونی پیتزا بگیری.
‫اون روزا تموم شده.
‫بیا. من تازه یکیشو خوردم.
‫خیلی خوشمزه‌ان.
‫سیب بیشتری توی مال تو ریختم تا شیرین‌تر بشه.
‫یه سری چیزای اولیه خریدم، ‫ولی می‌تونیم بریم سوپرمارکت
‫و هرچیزی که واقعا دوست داری رو بخریم.
‫معمولا یخچالم رو خالی نگه می‌دارم.
‫معمولا به چی گوش میدی؟
‫هووم؟
‫این بالشت رو واست گرفتم. ‫دوستم خیلی ازش تعریف می‌کنه.
‫کمرت رو حمایت می‌کنه... اوه!
‫می‌خوای بریم ماساژ پا؟
‫اوه خدای من. بیا بریم ماساژ پا بگیریم.
‫ماساژ پا دوست داری؟
‫از آخرین باری که باهم صحبت کردیم ‫با آدم جدیدی بودی؟
‫نه.
‫و هنوز با...
‫آره.
‫توی نوامبر، واسه کلامیدیا تحت درمان بودی.
‫توی ماه مارس، یه عفونت دیگه‌ات رو درمان کردیم.
‫و تمام این مدت با همین یه نفر بودی؟
‫خب...
‫ریاضی هیچوقت نقطه قوتم نبوده،
‫ولی به نظر میاد اینجا یه الگویی وجود داره.
‫اگه قراره تو رو بپیچونه،
‫حداقل کاری که می‌تونه بکنه اینه که مراقب باشه.
‫- بعضی وقتا هست. ‫- بعضی وقتا کافی نیست.
‫داره تو رو در معرض خطر قرار میده.
‫تو لایق بهتر از اینایی.
‫ولی خبر خوب اینه که
‫تو خیلی وقته حواست به خودت بوده.
‫کنترل اوضاع رو خودت به دست گرفتی، ‫و این عالیه.
‫هووم؟ هووم؟
‫هووم؟ اوهوم.
‫پس اگه حامله بشی،
‫نمیگی "اوه، لعنتی."
‫میگی "جونمی جون."
‫درست نمیگم؟
‫ولی هنوز این مشکل بزرگ رو داریم
‫که مدام داره بهت بیماری منتقل می‌کنه.
‫آره، من به اون یارو گفتم مشکل بزرگ.
‫خیلی‌خب، حالا روال کار رو می‌دونی.
‫یه نمونه ادرار می‌گیریم ‫و تست اچ‌آی‌وی انجام می‌دیم.
‫جریان حباب‌ها رو ثابت نگه دار.
‫نه خیلی بزرگ، نه خیلی کوچیک.
‫اینطوری؟
‫مطمئن شو که شروع حرف "ای"
‫همزمان باشه، یعنی با فوت کردنت هماهنگ باشه.
‫پس... اینطوری نیست...
‫یا...
‫بلکه...
‫همینه.
‫همینه، همینه.
‫کام نرمت باز باشه.
‫یه لحظه منو ببخشید.
‫کدوم گوری بودی؟
‫- بیرون. ‫- بیرون. دو روز تمام؟
‫فکر کردم شاید مردی.
‫بهت پیامک دادم که بیرون می‌مونم.
‫پس زنگ زدن چی شد؟
‫کلید ماشین منو بده.
‫همین الان!
‫- گوشیم خاموش شد. ‫- گوشیت خاموش شد.
‫توی چه روزی و توی کدوم کشور شارژر پیدا نمیشه؟
‫توی ماشین کوفتی شارژر هست!
‫شرمنده. بچه‌هان دیگه.
‫ملافه‌ها اینجاست.
‫لوازم بهداشتی یدکی هم اینجاست.
‫و اگه پرده‌ها رو بکشی، اینجا خیلی تاریک میشه.
‫تو رو نمی‌دونم،
‫ولی من به نور خیلی حساسم،
‫واسه همین دوست دارم اتاقم مثل غار باشه.
‫چیزی هست که بخوای ازم بپرسی؟
‫رمز وای‌فای چیه؟
‫این زنیکه 20 دقیقه دیرتر میاد،
‫می‌بینه که لابی پر از مریضه
‫که نیم ساعت پیش علائم حیاتی‌شون رو گرفتم،
‫و بعد میره توی دفترش میشینه ‫و سالاد بدبوش رو می‌خوره
‫واسه یه رژیمی که معلومه جواب نمیده.
‫- باید تمومش کنی. ‫- هووم!
‫و در حالی که داره اون سالاد بدبو رو می‌خوره،
‫و همه رو منتظر می‌ذاره،
‫شروع می‌کنه به نشون دادن عکس‌ها ‫به من واسه صدمین بار.
‫هیچکس نمی‌خواد عکسای کوفتی عروسیت ‫از مراسم عروسی کوفتیت توی تولوم رو ببینه.
‫هی، آیدا.
‫دکتر کفری!
‫عصر بخیر، دکتر.
‫تازه عکسا به دستم رسیده.
‫داشتم به آیدا می‌گفتم چقدر قشنگ شدن.
‫بذار ببینم!
‫- خیلی خوشگلن! ‫- هووم.
‫اوه! شرمنده که نتونستم بیام.
‫جات خالی بود.
‫تست‌های سریع‌مون داره تموم میشه؟
‫منم متوجه شدم.
‫ها. به ادوین بگو چندتا دیگه سفارش بده.
‫- حتما. ‫- وااای!
‫از ناهارت لذت ببر.
‫- تو رو دعوت کرده بود؟ ‫- رفتی سراغ یخچال من؟
‫چرا نرفتی؟
‫من عروسی نمیرم.
‫نمی‌تونی لوازم منو برداری.
‫آدمایی هستن که راحت نیستن ‫واسه خدمات ما بیان اینجا.
‫- می‌دونم. ‫- پس من خدمات ما رو می‌برم پیش اونا.
‫مثل کاری که قبلاً می‌کردیم ‫وقتی درمانگاه سیار داشتیم.
‫من که نمی‌فروشمشون.
‫نباید این مکالمه رو داشته باشیم.
‫باید تمومش کنی.
‫کانستنس؟
‫- چیه؟ ‫- با من بازی نکن، کانستنس.
‫در لعنتی رو باز کن.
‫کارنامه‌ات رو نشونم بده.
‫- چی؟ ‫- همین الان.
‫پیشم نیست.
‫روی کامپیوترت بازش کن.
‫اینطوریا نیست.
‫ما یه قرار داشتیم.
‫لازمه ازت تست ادرار بگیرم؟
‫نمی‌دونم. ماری‌جوانا رو نشون میده؟
‫چون الان قانونیه.
‫اکس چطور؟
‫دیگه نمی‌خوام این ماجرا رو باهات داشته باشم.
‫من خوبم.
‫کجا بودی؟
‫- سر کار. ‫- آره، سر کار؟ آره، کجا؟
‫بازم مدلینگ؟ ‫داری توی این دنیا پیشرفت می‌کنی؟
‫واسه همینه که هیچی بهت نمیگم.
‫توی 36 ساعت، بی‌وقفه با لباسای ناجور ‫از خودت عکس میذاری،
‫- ولی نمی‌تونی جواب منو بدی؟ ‫- داری به هیکلم توهین می‌کنی؟
‫به همین کارت ادامه بده، انیشتین.
‫آخرش میپیچنت لای یه فرش وسط یه بزرگراه کوفتی،
‫و هیچکس جز من بهت اهمیت نمیده.
‫باید اینو روی کارت تبریک بنویسی.
‫آره. این روزا از این کارا چقدر پول درمیاد؟
‫- بهتر از دوره تو! ‫- من هیچوقت اهلش نبودم.
‫تنها دلیلی که کسی بهت اجازه می‌داد بخونی
‫این بود که لباسات نیمه‌لخت بودن.
‫- من استعداد داشتم. ‫- بیخیال!
‫تو هم داشتی خودت رو به حراج می‌ذاشتی.
‫- مثل هم نیستن. ‫- من ویدیوهاشو دیدم.
‫عجب استعداد نابی داشتی.
‫واقعا به تایید این مردها نیاز داری؟
‫تو چی؟ چون معلومه که خودت استادی.
‫دیگر مهرطلب نباش.
‫- آره، این چطوره، ها؟ ‫- بس کن.
‫- بس کن! ‫- رسیدن به "بله گفتن".
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- حلقه کجاست، مامان؟
‫حقیقت درباره مردان شما را آزاد خواهد کرد.
‫- بی‌انصافی می‌کنی. ‫- چرت و پرت، چرت و پرت، چرت و پرت.
‫حتما خیلی اذیتت می‌کنه ‫که مردها دیگه حتی نگاهت هم نمی‌کنن.
‫این موضوع ربطی به من نداره.
‫شاید بهتر باشه از خودت بپرسی چرا هنوز تنهایی
‫به جای اینکه زندگیت رو ‫صرف عذاب دادن من کنی.
‫تو خیلی رقت‌انگیزی.
‫الو؟
‫ولی من به تو... اوه، باشه.
‫- بگو... چی؟ ‫- داشتم بهت زنگ می‌زدم.
‫سلام، مامان‌جون.
‫داره حسابی واقعی میشه!
‫- می‌دونم! ‫- دختره چطوره؟
‫زیاد اهل حرف زدن نیست.
‫مطمئنم تو به اندازه هردوتون حرف زدی.
‫- خفه شو. ‫- من باید برم.
‫با یه متخصص بیهوشی از بیمارستان بث ایزرائیل ‫قرار ملاقات دارم.
‫- کی؟ ‫- آره، کی؟
‫شما نمی‌شناسینش!
‫نگران چیزایی هستی که از یخچالت کم میشه؟
‫باید ببینی این آدما با چه ‫شاباش‌های مهمونی از اونجا میرن.
‫هیچ شاباش مهمونی در کار نیست.
‫باشه! به زودی می‌بینمتون.
‫- بی‌صبرانه منتظرم. ‫- داری منو می‌ترسونی.
‫خداحافظ! دوستت دارم. جدی میگم.
‫شرمنده. دوباره بگو ببینم.
‫این همون دختره از کریگزلیسته؟
‫- اسمش نیناست. ‫- نینا، آره.
‫چیز کتبی ازش داری؟
‫چیزی که از نظر قانونی معتبر باشه؟
‫- هنوز نه. ‫- باشه. چیزی ازش می‌دونی؟
‫من دیگه سنم داره میره بالا، و مجردم.
‫باشه، فهمیدم...
‫از دزموند خبر داری؟
‫دزموند؟ چرا بحث اونو کشیدی وسط؟
‫هیچی، من... همینطوری به فکرش بودم.
‫چرا باید اینکارو بکنی؟
‫چون اون برادرمونه؟
‫به جشن من دعوتش نکنی.
‫صبر کن.
‫سرین پشت خطه. ‫تماس تصویری بگیریم؟
‫نه، من باید برم. ‫بهش بگو بی‌صبرانه منتظر دیدنشم،
‫و یادت نره خواهرزاده‌ام رو بیاری.
‫خداحافظ.
‫هی.
‫- زدمش. ‫- کیو زدی؟
‫من هیچوقت... یعنی، من...
‫وقتی بچه بود تنبیهش می‌کردم، ولی...
‫باشه، فقط نفس بکش.
‫کنترلمو از دست دادم. کنترلمو از دست دادم.
‫اشکال نداره. تو هم انسانی.
‫آسیب رو جبران می‌کنی.
‫پیراشکی مورد علاقه‌اش رو گرفتم.
‫شروع خوبیه!
‫می‌ترسم. آخه ما هیچوقت...
‫ما به جایی رسیدیم که...
‫صبر کن. می‌دونی چیه؟
‫بذار بعدا بهت زنگ بزنم.
‫کانی؟
‫عزیزم، گرسنه‌ای؟ ‫واست شومای گرفتم.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫سلام.
‫همینجاست.
‫همه چیز واقعا خوشمزه‌ست.
‫نوشیدنی واست چی بیارم؟
‫آب؟ سودا؟ آبمیوه؟
‫راستش تشنه نیستم.
‫واست یه شرلی تمپل درست می‌کنم.
‫گیب کجاست؟
‫ایشون همونیه که فکر می‌کنم؟
‫نینا، این شریک کاری منه، تیم.
‫از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫پس این کافه مال توئه؟
‫مال ماست.
‫یه عالمه وسایل بچه واسه هردوتون داریم.
‫ممنون. تیم تازه صاحب یه دختر شده.
‫- این چه آهنگیه‌؟ ‫- ببخشید.
‫نه، دوسش دارم. صداشو زیاد کن.
‫همه چیز واسه یکشنبه آماده‌ست.
‫فقط منتظر سفارش نوشیدنی هستم،
‫- ولی قراره خیلی قشنگ بشه. ‫- ممنون.
‫می‌تونم از دستشویی‌تون استفاده کنم؟
‫حتما. مستقیم برو تا آخر.
‫حالت خوبه؟
‫لعنتی.
‫- کریگزلیست. ‫- آره، می‌دونم.
‫فکر کردم اونجا رو بستن.
‫فکر کنم فقط آگهی‌های غیراخلاقی رو بستن.
‫مگه آگهی اخلاقی هم میذاشتن؟
‫ظاهرا بارداری‌های ناخواسته.
‫- اوه، پسر. ‫- نمی‌دونم چی بهش بگم.
‫مگه چیزی هم واسه گفتن هست؟
‫که داره خودشو به فنا میده.
‫- حداقل داره یه کاری می‌کنه. ‫- چی؟
‫اگه یه چیزی درباره خواهرت یاد گرفته باشم،
‫اینه که سعی نکن زیاد ‫درباره خواهرت چیزی بفهمی.
‫- احمقانه است. ‫- اون یه نوشیدنی ریخت تو صورتم.
‫- خب، حقت بود. ‫- توی کریسمس!
‫- خیلی وقت پیش بود. ‫- هیچوقت یادم نمیره.
‫عمراً حدس نمی‌زنی امروز کیو دیدم.
‫- کوین دورانت؟ ‫- کی؟
‫اوه، صبر کن... صورتحساب، لطفا!
‫خواهش می‌کنم بگو شوخی می‌کنی.
‫می‌دونم! اون یه... یه بازیکن بیسباله.
‫اه!
‫اوه، بیسبال!
‫به جاش ساندویچ پنیر کبابی می‌خواستی؟
‫پنیر آمریکایی دارن؟
‫می‌تونم برم بیرون و بگیرم.
‫وقتی همسرم حامله بود،
‫فقط ماهی سوئدی و جگر خرد شده می‌خورد.
‫من ماهی نمی‌خورم.
‫چه خبر، خوشگلا؟
‫نینا، این گیبه.
‫سلام. هی، ببخشید دیر کردم.
‫و می‌دونم که تو از اون آدمایی هستی ‫که نوشیدنی خاص می‌خوری،
‫ولی من می‌خوام زندگیت رو عوض کنم.
‫می‌دونی، یه کم وقت‌شناسی ‫شاید زندگیم رو عوض کنه.
‫هاها! این پسر خیلی بامزه‌ست.
‫اون خره توی وینی پو اسمش چیه؟
‫- ایور. ‫- ایور. ایور نباش، تیم.
‫جدی میگم داداش، اگه به ابرهای طوفانی فکر کنی، ‫ابر طوفانی گیرت میاد.
‫- چرا اینقدر استرس داری؟ ‫- نمی‌دونم، پسر.
‫شاید واسه اینه که با وجود یه بچه توی خونه ‫هفته‌ای 60 ساعت اینجام.
‫خیلی‌خب، من واست این مدیتیشن 21 روزه رو ‫می‌فرستم که با آلیشیا کیز انجام دادم.
‫- حتما، چون اون کمکم می‌کنه. ‫- آره، واسه منم بفرست.
‫ببین. دیشب داشتم یه شیفت ‫توی هتل رو پوشش می‌دادم،
‫و حدس بزن کی مهمون بود؟
‫برتا گونزالس نیوس.
‫نمی‌دونی کیه؟ بیخیال پسر.
‫اون اولین زنیه که گواهی ‫استاد تولید نوشیدنی گرفته.
‫کاسا دراگونز؟
‫نینا، تو جوونی، تو باحالی.
‫- تو چیزی درباره کاسا دراگونز می‌دونی؟ ‫- نوشیدنی.
‫می‌بینی چی میگم؟
‫این همون جمعیت باحال مرکز شهره.
‫اینا یه مشتری کاملا جدیدن ‫که قراره اینجا پیدا کنیم.
‫به هرحال، من و برتا ‫باهم جور شدیم، و می‌دونی،
‫اون گفت: "من سه جعبه از اینا ‫بهت هدیه میدم."
‫قراره اینجا یه کارایی بکنیم. ‫میرم بقیه‌شو بیارم.
‫از دیدنت خوشحالم. عروس دریایی.
‫گیب میکسولوژیست سوپر استار ماست. ‫(شخصی که در بار نوشیدنی‌هارو مخلوط می‌کنه)
‫اون یه متصدی باره.
‫و من فکر کردم دیگه توی هتل کار نمی‌کنه.
‫- جریان چیه؟ ‫- برداشت منم همین بود.
‫- شرمنده. ‫- عذرخواهی نکن.
‫شرمنده. این آقا می‌خواد ‫با صاحب اینجا صحبت کنه.
‫درباره چی؟
‫میگه دیشب از استیکش خوشش نیومده.
‫میگه اگه پولشو برنگردونیم، ‫توی یلپ بهمون یه ستاره میده.
‫این آقا؟
‫- خدای من. ‫- من حلش می‌کنم.
‫- سلام. ‫- چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫خب، می‌خوام با صاحب اینجا صحبت کنم.
‫خودم هستم.
‫باشه، خب من دیشب اینجا بودم، و بعدش...
‫باشه، چرا نریم بیرون صحبت کنیم؟
‫پس فرق بین کبوتر و فاخته چیه؟
‫هیچ فرقی ندارن.
‫یکیشون نماد عشق و صلحه.
‫هربار که حرف بچه‌دار شدن رو ‫پیش می‌کشیدم، بیشتر دعوا می‌کردیم.
‫می‌دونست چطوری عصبانیم کنه، ‫و همین کار رو هم می‌کرد.
‫فقط واسه اینکه از پیشرفت جلوگیری کنه، ‫ما رو توی همون وضعیت نگه داره.
‫انتخاب‌هام این بود که یا گند بزنم ‫یا از این وضعیت بیام بیرون،
‫و من موندم.
‫بعد یه چشم بهم زدم، ‫و تمام این سال‌ها گذشت...
‫تا اینکه جرئت پیدا کردم واقعا تمومش کنم.
‫این خانمی که توی اینستاگرام دنبالش می‌کنم ‫بهتر بیانش کرده.
‫"ما همدیگه رو شکستیم، ‫چون دردش کمتر از رها کردن بود."
‫پس آره، من مجردم.
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای ازم بپرسی؟
‫خب...
‫فکر نمی‌کنم.
‫ولی اگه چیزی هست، ‫می‌تونی هرچیزی ازم بپرسی.
‫باشه.
‫یه عالمه کاغذبازی هست که باید انجام بدیم.
‫می‌دونی، واسه اینکه رسمی بشه.
‫وکیلم الان داره روش کار می‌کنه.
‫وکیل؟
‫اوه، اون عالیه.
‫عاشقش میشی. خودت می‌بینی.
‫بوبا چطوره؟ دوسش داری؟
‫یه کم عجیبه.
‫دز.
‫دزموند؟
‫کی هستی؟
‫چیزی نیست، حتما خوابم برده.
‫- سلام، داداش. ‫- سلام.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫آره، آره، یه مدتی میشه.
‫می‌دونستم اینجا پیدات می‌کنم.
‫دیگه کجا می‌تونستم برم؟
‫چند وقته برگشتی؟
‫مریضی؟
‫اگه منظورت اینه که ‫توی بازوم سوزن می‌زنم، پس نه.
‫مریض نیستم.
‫اوضاع سلامتیت چطوره؟
‫قطعاً مریضم.
‫- چته؟ ‫- اوه، بیخیال خواهر. تو دکتری.
‫می‌دونی که نیستم، ولی...
‫به نظر میاد زردی گرفتی.
‫آره، نور اینجا افتضاحه.
‫داروی خاصی مصرف می‌کنی؟
‫می‌دونی، ما به عنوان یه فرهنگ ‫زیادی دارو مصرف می‌کنیم.
‫امروز به درمانگاه من سر زدی؟
‫باور نمی‌کنی اون روز چی پیدا کردم. اینو نگاه کن.
‫ملت واسه این آدم می‌کُشن، ها؟
‫ببین چقدر متراکمه. ها؟
‫می‌تونی کلی چیزای خوب با این چوب بسازی.
‫مردم با این چوب، مبل می‌سازن.
‫محکمه. تا ابد دووم میاره.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو خانواده داری. چندتا خواهر داری.
‫- یه دختر داری. ‫- اون نباید منو اینطوری ببینه.
‫- می‌خوام یه دکتر معاینه‌ات کنه. ‫- من همینجا راحتم.
‫می‌خوای ساکت رو جمع کنی، یا من اینکارو بکنم؟
‫بیخیال، خواهر.
‫من تو رو اینجا ول نمی‌کنم.
‫پس یا با من میای،
‫یا می‌تونم به 911 زنگ بزنم.
‫بهم قول بده کانی رو دور و بر من نمیاری.
‫این خیلی تحقیرآمیزه، آیدا.
‫باشه.
‫ما از پسش برمیایم.
‫هیچ کلمه‌ای پیدا نمی‌کنم.
‫ولی من خیلی خیلی متاسفم.
‫میشه فقط حرف بزنیم، لطفا؟
‫وقتی این پیام رو گرفتی بهم زنگ بزن.
‫یا پیامک بده.
‫فقط بهم خبر بده که حالت خوبه.
‫وقتی خودت می‌خوای متوقف بشی نمی‌تونی.
‫وقتی گوریل متوقف میشه، تو هم متوقف میشی.
‫بسیارخب.
‫واو.
‫عاشقشم.
‫[به دلیل یک رویداد بسیار ویژه تعطیل است]
‫اون چیه؟ لازانیا؟
‫درسته؟ لازانیا؟ بذارش اونجا.
‫فوق‌العاده شدی! نگاهش کن!
‫ممنونم.
‫اوضاع چطوره؟ ‫کمک لازم داری؟
‫نه، خودم از پسش برمیام. عالی پیش میره.
‫اوه، خیلی خوبه که می‌بینمت!
‫- هیس. ‫- عالی به نظر میای.
‫خیلی خسته‌ام.
‫- بذار بچه رو ببینم. ‫- بیدارش نکن.
‫هی، کیف پوشک کجاست؟
‫توی ماشینه.
‫می‌خوای برم بیارمش؟
‫خودم میرم.
‫- من می‌تونستم برم. ‫- همه چیز خوبه؟
‫خوبه. فقط هردومون حسابی پنچریم.
‫- دیشب چطور بود؟ ‫- خوب بود. شلوغ بود.
‫متخصص میکسولوژی ستاره‌مون باز دیر کرد.
‫- بعدا درموردش حرف بزنیم؟ ‫- آره، بعدا، بعدا، بعدا.
‫بعدا، بعدا، بعدا. خیلی ممنونم!
‫ممنونم!
‫واست خیلی خوشحالم.
‫ممنونم!
‫- تبریک میگم، دیزی. ‫- ممنونم، ری.
‫این چه لباسیه‌؟
‫خب، می‌دونی،
‫اگه تو دنیا رو ببینی، دنیا هم تو رو می‌بینه.
‫گلچین شده. گلچین شده!
‫یه کم از نینا کمک گرفتم. نینا!
‫این کلینته،
‫و اینم خواهرم آیدا و شریکش ری.
‫- "شریک". ‫- سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫نینا توی آرایشم کمکم کرد.
‫- چشمان بامبی (آهو). ‫- آره!
‫بامبی؟ توی جشن سیسمونی؟
‫چیه؟ همه می‌دونیم چه بلایی ‫سر مادر بامبی اومد.
‫می‌تونم از دستشویی استفاده کنم، دیزی؟
‫حتماً ری. می‌دونی کجاست.
‫خب، چند وقتته؟
‫- اه... ‫- اوه، حدود 22 هفته؟
‫کلینت پرستارـه.
‫دست خودش نیست.
‫ببخشید! سلام!
‫خب، حال و احوالت چطوره؟
‫تصور می‌کنم حسابی طاقت‌فرسا باشه.
‫- یه کم. ‫- مجبورت می‌کنه آبمیوه‌هاشو بخوری؟
‫- تا آخر نمی‌خورمشون. ‫- هیچکس نمی‌خوره.
‫اگه چیزی لازم داشتی ‫می‌تونی بیای درمانگاه من.
‫می‌تونیم همین الان یه چکاپ سریع بکنیم.
‫از شانس خوبت،
‫تمام وسایلم توی ماشینم همراهمه.
‫هیچوقت بدون اونا از خونه بیرون نمیرم.
‫می‌تونست بیاد درمانگاه.
‫ولی اون لازانیا خوب به نظر میاد. ‫می‌خوای واست یه بشقاب بکشم؟
‫من از اون نوعش نمی‌خورم.
‫خب، می‌تونیم ببینیم ‫دیگه چی دارن. باید غذا بخوری.
‫خب، خبری از زن‌داداش‌مون نشد؟
‫میگه سر میزنه.
‫نینا دختر شیرینی به نظر میاد.
‫- خیلی دختر خاصیه. ‫- آره.
‫- مدارک پزشکی رو گرفتی؟ ‫- هنوز نه.
‫پدرش چطور؟
‫- چیزی می‌دونی... ‫- آیدا، باید بس کنی.
‫- می‌دونی چه جهنمی رو با آی‌وی‌اف گذروندم. ‫- اوهوم.
‫ولی می‌دونی که آیا هیچکدومشون ‫مواد مصرف می‌کردن یا نه؟
‫روی پشت بومم نشسته بودم ‫و غروب رو تماشا می‌کردم،
‫و به این فکر می‌کردم که ‫چه مادر فوق‌العاده‌ای میشی.
‫آخی!
‫- ممنونم. ‫- اوهوم.
‫چی می‌تونم بگم، دیزی؟
‫من واقعا عاشق اینم که ‫بچه‌هامون رو باهم بزرگ کنیم.
‫و اگه اینجا یه کشور متمدن بود،
‫همه‌مون یک سال مرخصی با حقوق می‌گرفتیم.
‫ولی فقط سعی کن یادت باشه که اونا ‫هر روز یه آدم متفاوتن، پس...
‫- قدر هر ثانیه‌اش رو بدون. ‫- ممنونم.
‫- دوستت دارم، مامانی. ‫- منم دوستت دارم.
‫نینا.
‫هیچوقت بهت گفته که ‫می‌تونه روی سرش بچرخه؟
‫پس در بدترین حالت
‫اون بچه یه رقاص عالی میشه.
‫نه، ولی جدی...
‫من فقط خیلی خوشحالم که همدیگه رو پیدا کردین.
‫ممنونم، دنی.
‫یه مدتی پیش به این برخوردم،
‫و زمان مناسب‌تری واسش به ذهنم نمی‌رسه.
‫"بالاخره، در مسیرم به سوی 'بله'،
‫به تمام جاهایی برخوردم ‫که به زندگیم 'نه' گفتم.
‫تمام زخم‌های فراموش شده، ‫اون پیام‌های رمزآلود
‫که بارها و بارها منو ‫به خیابون اشتباه فرستادن.
‫و من اونا رو یکی یکی ‫نزدیک قلبم بلند می‌کنم،
‫و میگم 'مقدس، مقدس'.
‫و من اونا رو، یکی یکی، ‫نزدیک قلبم بلند می‌کنم،
‫و میگم 'مقدس، مقدس'."
‫واو.
‫بسیارخب.
‫واقعا کلمه‌ای ندارم که بگم ‫چقدر همه‌تون واسم عزیزید.
‫شما خانواده‌ی انتخابی من هستید.
‫خب، به جز آیدا، البته. ‫اون خانواده خودمه.
‫بدون حمایت شما،
‫من جرئت و قدرت دنبال کردن قلبم رو نداشتم.
‫مخصوصا می‌خوام از نینا تشکر کنم
‫که منو انتخاب کرد و بزرگترین ‫هدیه دنیا رو بهم میده.
‫می‌دونید چیه؟ گور باباش.
‫شما همه پدر و مادر تعمیدی این بچه هستید.
‫کی گفته باید انتخاب کنم، درسته؟
‫دوستتون دارم.
‫هرچیزی که اون تو نمی‌خوای رو اهدا کن.
‫نمی‌دونم شماها جنسیت و ‫اینا واستون مهمه یا نه، ولی...
‫آره، هیچوقت متوجه شدی که
‫"بدون جنسیت" واقعا ‫فقط به معنی لباس پسرونه‌ست؟
‫درباره اینکه همه پدر و مادر تعمیدی باشن ‫شوخی می‌کنه، درسته؟
‫فکر نمی‌کنم منظورش ‫یه مراسم رسمی بوده باشه.
‫- این چیه؟ ‫- انتظار داره از بچه نگهداری کنیم؟
‫بهش گفتم هفته‌ای یک شب بهش کمک می‌کنم.
‫هفته‌ای یک شب؟
‫منم توی این کار شریک کردی؟
‫خودم رو توی این کار شریک کردم.
‫اینا رو کی بهم داده؟
‫دختر، فکر می‌کنی از طرف کیه؟
‫- من با بچه‌ها خیلی خوبم. ‫- می‌دونم.
‫یعنی بچه‌ها عاشقمن.
‫تو از من بهتری.
‫نه. من از بچه نگهداری می‌کنم.
‫اوه، نازه، نازه، نازه.
‫این از طرف متصدی بارمونه.
‫حداقل کاریه که می‌تونست بکنه.
‫خواهرم همیشه باید از همه بهتر باشه.
‫خب چیکار کردی، دختر؟
‫می‌خوای بازش کنی، یا می‌خوای ‫به حرف زدنت ادامه بدی؟
‫اوه خدای من!
‫این دیگه خیلی زیاده!
‫اوه خدای من!
‫خیلی متاسفم. ببخشید که اینقدر دیر کردم.
‫کسی کانی رو دیده؟ ‫کانی اینجاست؟
‫کسی از دخترم خبر داره؟
‫- آب تسویه‌ست؟ ‫- نه، از توالت آوردمش.
‫توش آجیل داره؟
‫این لازانیاست. نمی‌تونم.
‫چطوری، دیزی؟
‫اوه، می‌دونی. جشن سیسمونی بچه‌ام نزدیک بود خراب بشه.
‫چند روزیه از کانی خبر نداره.
‫- باشه. ‫- مثل قبل نیست.
‫برخورد با کانی مثل دستبند چینی می‌مونه.
‫هربار که سعی می‌کنم کمک کنم، فقط بدتر میشه.
‫می‌دونم که بهترین مادر نبودم...
‫این درست نیست. ‫تو مادر فوق‌العاده‌ای بودی.
‫باید اون و دز رو مجبور می‌کردم ‫با هم رابطه داشته باشن.
‫- من عاشق برادرتون بودم. ‫- می‌دونم.
‫ولی اینکه کانی کوچولو رو ببینی ‫که لباس خوشکلاش رو پوشیده،
‫آماده‌ی روز بزرگش با باباشه،
‫کنار در نشسته، موهاش حسابی خوشگله،
‫ساعت سه، ساعت چهار، نصف شب.
‫چند بار این کار رو با یه بچه می‌کنی؟
‫هیچوقت.
‫فکر کنم درباره اینستاگرام مخفیش بهتون گفتم؟
‫- اونقدرام مخفی نیست. ‫- دیزی.
‫چیه؟ خب نیست.
‫حق با اونه.
‫اون به بدنش احترام نمی‌ذاره.
‫من حتی نمی‌شناسمش.
‫اون صورت؟ اون همه آرایش.
‫نور وجودش رو پوشونده.
‫می‌دونم که خیلی اذیتت کرده.
‫با آرایش کردن؟
‫شرمنده. مگه اینکه دزدیده باشنش،
‫یه بمب به کمرش بسته باشن،
‫و ما مجبور باشیم عملیات غیرممکن انجام بدیم،
‫با اون وضعی که ایشون اومد اینجا...
‫- من... ‫- میشه فقط نفس بکشیم؟
‫اون الان مهمترین رابطه‌ی ‫حال حاضر زندگیم رو به خطر انداخت.
‫- به اون بدی نیست. ‫- نه!
‫اگه تو باشی، حاضری این خانواده ‫بعد از این ماجرا بچه‌ات رو بزرگ کنن؟
‫من دز رو پیدا کردم.
‫سلام، سرین.
‫سلام.
‫خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫یه جورایی حواسم بهت بوده.
‫شنیدم اوضاعت خوبه.
‫تبریک میگم که اوضاعت خوبه.
‫شب بخیر.
‫من دکتر زلر هستم.
‫سلام، من آیدا هستم، خواهرش.
‫اینم زن‌داداشم سرینه.
‫آقای سالسدو. امشب حالتون چطوره؟
‫نتایج آزمایش‌های تشخیصی شما به دستم رسیده.
‫می‌خواید تنهایی با هم صحبت کنیم؟
‫اونا می‌تونن بمونن.
‫خب، کاش خبرای بهتری داشتم.
‫کبد شما داره از کار میوفته.
‫واسه همینه که این همه مایع ‫توی شکمتون جمع شده.
‫می‌تونیم با دارو ‫بعضی از علائم رو کنترل کنیم.
‫شانس کمی وجود داره که بتونیم ‫پیوند کبد رو بررسی کنیم،
‫- ولی باید خیلی زود یه مورد مناسب پیدا کنیم. ‫- من اهدا کننده میشم.
‫خب، این سخاوتمندی شما رو می‌رسونه.
‫- می‌تونیم چندتا آزمایش انجام بدیم... ‫- من علاقه‌ای ندارم.
‫باشه، گزینه‌های دیگه چی هست؟
‫دیالیز چطور؟
‫متاسفانه، دیالیز واسه نارسایی کبد جواب نمیده.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی پیوند تنها گزینه‌ست.
‫می‌تونم امشب آزمایش بدم.
‫گفتم علاقه‌ای ندارم.
‫لازم نیست توی لیست انتظار بمونی.
‫می‌فهمم که هضم این موضوع سخته،
‫و شما باید یه تصمیم بزرگ بگیرید.
‫چطوره بهتون یه کم وقت بدم، و بعدا برمی‌گردم.
‫ممنونم، دکتر.
‫من...
‫من باید کانی رو پیدا کنم.
‫آخرین باری که برادرم رو دیدم،
‫هردومون توی یه پرواز به میامی بودیم.
‫صندلی من بعد از اون بود، پس گفتم، هی...
‫یه شاخه زیتون، می‌دونی؟
‫مستقیم توی چشمام نگاه کرد ‫و روشو برگردوند، انگار وجود نداشتم.
‫حتی بعد از اون،
‫بیشتر از یک بار روز تولدش بهش زنگ زدم
‫و... هیچوقت ازش خبری نشد.
‫ولی اگه می‌خواد منو مقصر ‫زندگی مزخرفی که ساخته بکنه
‫و هیچ مسئولیتی در قبالش قبول نکنه،
‫من باید چیکار کنم؟
‫من هیچوقت...
‫والدین واقعیم رو نشناختم.
‫یه بار خاله‌ام رو دیدم.
‫یا، دخترخاله مادر واقعیم.
‫توی فروشگاه گپ کار می‌کرد.
‫و گذاشت از تخفیفش استفاده کنم.
‫چیزای خوبی گرفتی؟
‫فقط یکی از اون هودی‌های نازک زیپ‌دار.
‫ولی برادر ناتنیم دزدیدش.
‫اون کجاست؟ باید بریم ‫پیداش کنیم و پسش بگیریم؟
‫نه، واسه اون داشتن چیزای قشنگ مهم‌تر بود.
‫کاری که می‌کنی خیلی شجاعانه‌ست. ‫اینو می‌دونی، درسته؟
‫این بچه هیچوقت متوجه نمیشه ‫چقدر عشق ازش دریغ شده.
‫شنیدی، عزیزم؟
‫تو خود عشقی.
‫تو کافی هستی. تو در امانی.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫نمی‌دونم پدرش کیه.
‫اشکال نداره.
‫واقعا نمی‌دونی کجا می‌تونه باشه؟
‫نه به تماس‌هام جواب داده ‫نه بهم زنگ زده.
‫مطمئنم حالش خوبه.
‫این چند سال اخیر... جهنم بوده.
‫من هیچ کاری رو درست انجام نمیدم.
‫اون از من متنفره.
‫می‌دونی، من اینو باور نمی‌کنم.
‫کانی...
‫کانی باید تو رو بشناسه.
‫دلم واست تنگ شده بود؟
‫نسخه‌ات رو نگرفتی.
‫- دلم واست تنگ شده بود! ‫- چرا داروهات رو نگرفتی؟
‫فکر کنم اون کاغذی که بهم دادی رو فراموش کردم.
‫توی داروخونه منتظرته.
‫فقط کافیه اسمت رو بگی.
‫صبر کن، واقعا؟
‫آخرین بار کِی رابطه داشتی؟
‫وای، خانم! همینطوری می‌پری سر اصل مطلب؟
‫یعنی، نه مقدمه‌چینی؟ نه... هیچی؟
‫امروز رابطه داشتی؟
‫منو چه جور دختری فرض کردی؟
‫ببخشید. نمی‌دونستم با کسی هستی.
‫خیلی متاسفم.
‫ازم فیلم دارن.
‫چی؟ کجا؟
‫بیرون. یه راهرو.
‫نمی‌دونم.
‫این میره توی پرونده دائمم.
‫می‌دونستی دانشگاه نیویورک چقدر کینه‌ایه.
‫آدمای من همیشه از دفترها چیز میز برمی‌دارن.
‫من نباید بیمه‌ام رو از دست بدم، آیدا.
‫نه الان.
‫از دستش نمیدی.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون ما نمی‌ذاریم این اتفاق بیفته.
‫- بله؟ ‫- دکتر کفری.
‫صبح بخیر، دکتر.
‫باید میزت رو خالی کنی.
‫خیلی زیاده.
‫هی، نمی‌تونی مرخصی بگیری، ها؟
‫برادرت توی بیمارستانه.
‫سعی کردم. یه پرستار کم داریم.
‫باورم نمیشه کلینت رو اخراج کردن.
‫خب...
‫خودش باعثش شد.
‫فهمیدم که هفته‌ای سه روز میره پیش مشاور.
‫جای تعجب نداره. ‫اون پسر مشخصه که مشکل داره.
‫چرا اینو میگی؟
‫هفته‌ای سه روز میره پیش مشاور.
‫خب، من که همین الان اینو بهت گفتم.
‫اگه با کسی که تحت پوشش بیمه باشه ازدواج کنه ‫می‌تونه بیمه‌اش رو نگه داره.
‫آره؟ خب، با کی قراره ازدواج کنه؟
‫من می‌تونم باهاش ازدواج کنم.
‫چی؟
‫تو حاضری با این یارو ازدواج کنی؟
‫واسه بیمه.
‫حتی نمی‌فهمم چی میگی.
‫دارم درباره کمک به یه دوست عزیز ‫توی یه وضعیت استیصال حرف می‌زنم.
‫اول از همه، اون خودش می‌تونه ‫یه فکری واسه خودش بکنه.
‫پس می‌تونه بیمه‌اش رو نگه داره
‫تا بتونه از خودش مراقبت کنه.
‫من اصلا نمی‌فهممت.
‫درست الان وقت گیر آوردی!
‫چه انتخابی دارم؟
‫چرا همیشه باید تو ناجی همه باشی؟
‫شاید پیدا کردن برادرم ‫که توی حموم اوردوز کرده بود
‫وقتی 17 سالم بود ‫یه ربطی به این موضوع داشته باشه.
‫نمی‌دونم.
‫اون صداها گرون تموم میشن، باور کن.
‫می‌دونم، بهش اشاره کردی.
‫و آدما همیشه اون چیزی نیستن که فکر می‌کنی.
‫وقتی شب‌ها کار می‌کردم، ‫یه پسری بود، داریل.
‫اون...
‫بگذریم، یه شب واسم قهوه درست کرد،
‫و من شروع کردم به خواب‌آلود شدن.
‫حالا چه نوع قهوه‌ای آدمو خواب‌آلود می‌کنه؟
‫چی... چی داری میگی؟
‫دارم میگم یارو واسم قهوه درست کرد
‫و دقیقا برعکس کاری رو کرد ‫که قهوه باید بکنه.
‫باشه، ولی چرا اینو به من میگی؟
‫چون آدما همیشه ‫اون چیزی نیستن که فکر می‌کنی.
‫داریل مشکل اخلاقی داشت؟
‫اوه، این خیلی خنده‌داره.
‫من...
‫هی کانی‌ام. آره.
‫صندوق پیام پر است و در حال حاضر ‫قادر به دریافت پیام نیست. خداحافظ.
‫عذر می‌خوام...
‫میشه لطفا بگید دزموند سالسدو توی کدوم اتاقه؟
‫اوه، متاسفم.
‫بیمار درخواست کرده امشب ملاقاتی نداشته باشه.
‫اینارو بدید بهش.
‫- چرا بهم پیامک ندادی؟ ‫- دادم.
‫با کی بود؟
‫یه پسره. یه صبحانه مفصل سفارش دادن،
‫و گفتن تو حساب می‌کنی.
‫کِی بود؟
‫اول وقت.
‫چند سالش بود؟
‫نمی‌دونم، همسن و سال خودش بود. ‫نگران نباش.
‫باید این قضیه گیب رو حل کنیم.
‫باز چیه؟
‫من کار خودمو می‌کنم و نصف کارای اونو.
‫می‌تونستیم یه مدیر بار استخدام کنیم.
‫حق با توئه. می‌تونستیم، ولی نکردیم.
‫خب، اون دوست توئه.
‫اوه نه، اینو گردن من ننداز.
‫تو یه مرد بالغی. من مجبورت نکردم.
‫من آماده‌ام که اخراجش کنم.
‫اون شریک کاریه، ولی کار نمی‌کنه.
‫باشه. این حس توئه.
‫چرا یه وقتی رو پیدا نکنیم ‫که اول باهاش حرف بزنیم؟
‫من با بن حرف زدم. گفت همینجا جلوی ضرر رو بگیریم.
‫- جلوی ضرر رو بگیریم؟ چی داری میگی؟ ‫- آره.
‫گیب بیشتر از یه... یه متصدی باره.
‫اون یه شریکه.
‫به علاوه، یادت رفته که من به زودی ‫میرم واسه مرخصی زایمان؟
‫خیلی‌خب، باشه. ‫من یه بار دیگه باهاش حرف می‌زنم.
‫- این راضیت می‌کنه؟ ‫- ممنونم.
‫نینا؟
‫جایی میری؟
‫نه. تازه رسیدم خونه.
‫شنیدم امروز یه سر رفتی رستوران.
‫دفعه بعد... میشه فقط بهم خبر بدی؟
‫شرمنده.
‫اشکال نداره. خب با کی بودی؟
‫می‌دونم دوستت نوشیدنی خورده.
‫تو هم نوشیدنی خوردی؟
‫باشه، خب، با کی بودی؟
‫یکی از دوستای اینستاگرامم دید ‫که من توی نیویورکم،
‫واسه همین باهام تماس گرفت.
‫جای دیگه‌ای بلد نبودم که ببرمش. شرمنده.
‫من عصبانی نیستم.
‫- دیزی؟ ‫- بله.
‫خب من داشتم فکر می‌کردم... ‫یا می‌خواستم بپرسم.
‫چی؟
‫اگه ما، یعنی من و تو، بچه رو بزرگ کنیم چی؟
‫باهم؟
‫آره، مثلا تو می‌تونی مادرش باشی، ولی، یا...
‫آره، واقعا نمی‌دونم چطوری میشه.
‫دوستت اون توئه؟
‫- سلام؟ ‫- من حلش می‌کنم.
‫سلام.
‫تو کی هستی؟
‫چه خبره؟
‫اگه حضور من اینجا ناخوانده‌ست، عذر می‌خوام.
‫اسم من گانرـه.
‫نگران نباش.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دنبال نینا.
‫اون بچه‌ی منه. پس اومدم که ببرمش.
‫بدون بی‌احترامی، خصومتی در کار نیست،
‫ولی من بچه‌ام رو می‌برم.
‫نینا؟
‫واقعا می‌خواستی بدون اینکه چیزی بهم بگی بری؟
‫اگه چیزایی خریدی،
‫اگه این موضوع از نظر مالی واست سخت بوده،
‫وقتی حقوقم رو گرفتم پول می‌فرستم ‫تا هزینه‌ها رو پوشش بدم.
‫در حال حاضر از چند نفر طلبکارم،
‫پس وقتی اون پول دستم بیاد، ‫خوشحال میشم که...
‫آره، نه، من باید با نینا تنها حرف بزنم.
‫میشه یه لحظه بیرون منتظر بمونی؟
‫عزیزم، شروع کنم ساک‌ها رو ببرم...
‫آره، بذار فعلا دست نگه داریم.
‫من بیرونم.
‫چه خبره؟
‫هیچوقت نمی‌خواستم گمراهت کنم.
‫- واقعا؟ ‫- نه، من...
‫واقعا داری اینکارو می‌کنی؟
‫این فکر اونه یا تو؟
‫آخه کجا می‌خوای بری؟
‫اون توی هارتفورد دوست و رفیق داره.
‫اونا از این بچه مراقبت می‌کنن؟
‫اونا یه اتاق اضافه دارن.
‫من حاضرم این بچه رو باهم بزرگ کنیم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫حق ملاقات داری.
‫اون می‌دونه که تو مادر بیولوژیکیش هستی.
‫من می‌خوام تو توی زندگی این بچه باشی.
‫آره، نمی‌دونم.
‫لازم نیست امروز این تصمیم رو بگیری.
‫اون این همه راه رو تا نیویورک اومده.
‫و وقتی فهمیدی واقعا چی می‌خوای
‫می‌تونیم بهش بگیم برگرده.
‫می‌تونه اینجا بمونه؟
‫فکر نمی‌کنم ایده خوبی باشه.
‫گمون نکنم بدون من بره.
‫من باهاش حرف می‌زنم. باشه؟
‫آره، خب، نینا الان جایی نمیره.
‫- تو نمی‌تونی اینو بگی. ‫- اون اینو گفت.
‫نینا.
‫من هرکاری بخوای می‌کنم.
‫آره، من که بهت گفتم اون چی می‌خواد.
‫نه، گوش کن، خانم، پدر من توی زندگیم نبود،
‫و من هیچوقت این کارو نمی‌کنم.
‫اون بچه‌ی منه.
‫- مطمئنی؟ ‫- کافیه!
‫- چی؟ ‫- بهش بگو.
‫این لعنتی چی داره میگه؟
‫نینا.
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- متاسفم.
‫این بچه مال من نیست؟
‫- شاید. ‫- شاید؟
‫- چه غلطی کردی، نینا؟ ‫- باشه!
‫تو... همه‌مون باید آروم باشیم.
‫- وقتی از هم جدا شده بودیم... ‫- آره، من با کسی نبودم!
‫- بهت گفتم که نبودم! ‫- می‌دونم چی گفتی.
‫فکر نکردی باید یه چیزی بگی؟
‫- تو هیچوقت نپرسیدی! ‫- باشه!
‫بیاین کاری نکنیم که همه‌مون پشیمون بشیم.
‫باشه؟
‫متاسفم، جود.
‫خب؟ اوضاع حسابی قاراشمیش شده.
‫باشه.
‫خب تو حق داشتی.
‫ما از هم جدا شده بودیم.
‫باباش کوین‌ـه؟ راستش ترجیح میدم ندونم.
‫آره، بیاین همه‌مون یه کم وقت بذاریم.
‫من نیاز به وقت ندارم.
‫ببین نینا، من اشتباه کردم که گذاشتم بری.
‫و نمی‌خوام این اشتباه رو دوباره تکرار کنم.
‫هیچکدوم از اینا واسم اهمیتی نداره.
‫فقط می‌خوام که یه خانواده باشیم.
‫این کار به نفعت نیست.
‫باور کن، این کار به نفعت نیست.
‫نینا، نمی‌تونی اینکارو بکنی.
‫چطور تونستی اینکارو با من بکنی؟
‫- دیگه تمومه. ‫- بهم دست نزن!
‫- آروم بگیر! ‫- نینا.
‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫خانم، اون بچه‌ی کوفتی تو نیست!
‫- برو کنار! ‫- نینا. نینا. نینا. نینا!
‫نینا!
‫نیـ...
‫ممنونم که لحظه آخر اومدی.
‫نگران نباش. هواتو دارم.
‫من حدود 12 تا شاگرد دارم.
‫داری باهاشون روی چی کار می‌کنی؟
‫تنفس و تمرینات صداسازی.
‫و نفس خودت چطوره؟
‫به نظر میاد یه کم صداسازی لازم داری.
‫می‌دونم.
‫- چطوری صدات گرفت؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بذار ببینم. قرمزه؟
‫به نظر عادی میاد.
‫خواب کافی داشتی؟
‫آره گمونم.
‫سر کسی داد زدی؟
‫- تا جایی که می‌دونم نه. ‫- هووم.
‫کی اذیتت کرده؟
‫بهم بگو.
‫بهتره بهم بگی.
‫کانستنس؟ حالت خوبه؟
‫خب، سعی می‌کردم باهات تماس بگیرم.
‫خب...
‫صبر کن.
‫کجایی؟
‫حال دوتا از آدمای مورد علاقه‌ام امروز چطوره؟
‫هی، اون نوشیدنی کاسا دراگونز چطور بود؟
‫راست می‌گفتم یا نه؟
‫اون کوفتی یه تحول خفنه.
‫آره. باید حرف بزنیم.
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫درباره دیر کردنمه. دارم روش کار می‌کنم.
‫آره، نه، ولی این... این جواب نمیده.
‫چی... چی جواب نمیده، تیم؟
‫این شراکت.
‫تیم حس می‌کنه توافقی که
‫درباره تقسیم کار کردیم، درست پیش نمیره.
‫آره، آره، ما هزار بار ‫درباره این بحث کردیم، گیب.
‫و ما تازه یه... من یه صحبتی داشتم با این...
‫اخراجی.
‫- چی؟ ‫- واقعا؟
‫متاسفم. آره، اخراجی.
‫نمی‌تونی منو اخراج کنی.
‫- همین الان کردم. ‫- چی...
‫این کوفتی چی میگه...
‫هی، این همه حرف درباره خانواده
‫و کسب و کار خانوادگی و جامعه چی شد؟
‫آخرین بار کِی توی وعده غذای خانوادگی بودی، گیب؟
‫چی میگی؟ ‫این چه زری داره میزنه؟
‫- خداحافظ، گیب. ‫- چه زری داری میزنی؟
‫می‌خوای منو اخراج کنی؟ واقعا؟
‫خیلی‌خب. می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای پرتم کنی بیرون؟
‫یالا، پرتم کن بیرون، تیم.
‫یالا. پرتم کن بیرون، تیم. ها؟
‫اینجا بدون اسم من به جایی نمی‌رسه.
‫پست‌فطرت.
‫فکر کردی کسی به اون مدرک بیخود مدیریتت
‫از دانشگاه کوفتی اوهایو اهمیت میده، تیمی؟
‫یه چیزی بگو.
‫آره، دقیقا.
‫تمام وقتی که واسه اینجا گذاشتم.
‫می‌دونی چیه؟ برادرم وکیله.
‫شما دوتا کلی پول کوفتی بهم بدهکارید.
‫ژاکت کوفتیم.
‫همینطوری می‌خواستی اونجا وایستی؟
‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫تو حق نداری اینکارو بکنی.
‫خب، من که کردم، پس دیگه دیره.
‫فقط باید یه متصدی بار جدید پیدا کنیم.
‫نه، برو به درک.
‫خودت یه متصدی بار جدید پیدا کن.
‫برادرش واقعا وکیله؟
‫سلام.
‫هی. هی، سعی می‌کردم باهات تماس بگیرم.
‫میشه یه لحظه خواهرم رو قرض بگیرم؟
‫اون رئیس کوفتی من نیست.
‫- حال دز داره بدتر میشه. ‫- منظورت از بدتر چیه؟
‫داره خونریزی می‌کنه.
‫سرین الان پیششه. ‫بهش گفتم همونجا بمونه.
‫چطوری این همه راه با اتوبوس میای،
‫و آخرش توی یه مسافرخونه بدون پول سر درمیاری؟
‫و اصلا اینجا چیکار می‌کنه؟
‫خب، گفت مدلینگ، ‫ولی به نظر نمیاد...
‫مدلینگ. واو.
‫چطوری اصلا به اینجا می‌رسه؟
‫آخه اون هنوز توی خونه زندگی می‌کنه.
‫این چه ربطی داره؟
‫از خروجی بعدی برو.
‫هزینه‌ی همه‌چیزش پرداخت شده.
‫مدرسه، همه چیز.
‫تنها چیزی که شاید لازم داشته باشه ‫یه کم پول توجیبیه.
‫بچه‌ها به بیشتر از اینا نیاز دارن.
‫باشه، ولی این یعنی باید
‫چوب حراج به خودت بزنی تا به دستش بیاری؟
‫پس پرستاری بچه چی شد؟
‫فکر کردم وود ریجه.
‫مطمئنی نگفت ریجوود یا وودبریج
‫که خیلی دورتره؟
‫من راننده نیستم. دستشویی دارم!
‫من درباره رانندگی حرف نمی‌زنم.
‫بسیارخب، باشه. بریم وود ریج.
‫بریج. وودبریج.
‫ما توی وود ریجیم. می‌دونی چیه؟
‫- بیا فقط بریم اونجا. ‫- باشه، باشه!
‫- هرچی. ‫- سرین هنوز جواب پیامت رو نداده؟
‫- هنوز نه. ‫- باشه، یه فکر بهتر.
‫بیا قبل از اینکه وقت بیشتری تلف کنیم ‫فقط منتظر بمونیم تا ازش خبری بشه.
‫داشتی از ریوینگتون و اسکس جنس می‌گرفتی.
‫و من توی ماشین منتظرت بودم.
‫و داشتم از آینه عقب نگاه می‌کردم،
‫و دیدم داری می‌دوی، ‫مثل اینکه پرها دارن پرواز می‌کنن.
‫و داشتی جیغ می‌زدی،
‫"کاپشنم رو پاره کرد! کاپشنم رو پاره کرد!"
‫و من رفتم در رو واست باز کردم،
‫اون تو رو به ماشین چسبوند تا اونو بگیره.
‫هووم.
‫اون بهم چشم دوخت، و من فقط گفتم،
‫"من هیچی ندارم، و حالم ناخوشه!"
‫و اونم دوید و رفت.
‫می‌دونی، من عاشق اون کاپشن بودم.
‫اون یه کاپشن بژ زشت بود.
‫- صبر کن، چی داری میگی؟ ‫- یادمه،
‫چون اون رنگی بود که رسماً ‫توی استودیو 54 ممنوع بود.
‫هووم، لعنت به استودیو 54.
‫همون موقع چسبش زدی،
‫و به پوشیدن اون کاپشن پر زشت ادامه دادی.
‫عزیزم، اون از پر قو بود.
‫و ترجیح می‌دادم منو تیکه پاره کنن.
‫چطوری زنده موندیم؟
‫با یه کم شانس.
‫یه عالمه لطف خدا.
‫خدایا، عاشقت بودم.
‫من هیچوقت دست از دوست داشتنت نکشیدم.
‫خبری نشد؟
‫- نه. ‫- دیگه نمی‌تونم با این خانواده کنار بیام.
‫این زندگی منه.
‫من توی خوابگاهت نبودم.
‫قبلا بهت گفتم. باشه.
‫بگذریم...
‫- سعی کردم دز رو ببینم. ‫- کِی؟
‫دیروز. نخواست منو ببینه.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫گمونم هنوز از دستم عصبانیه.
‫معلومه، هنوز تا آخرش به هرچی که هست چسبیده.
‫می‌دونی، اون بهم پول بدهکاره.
‫و شما دوتا خیلی صمیمی بودین.
‫همه جا با خودش می‌بردت.
‫می‌بردت کلوپ‌ها.
‫- خب تو رو هم می‌برد. ‫- یه بار.
‫یه بار منو به گاراژ پارادایس برد.
‫وینس منو گذاشت بالای یکی از ‫اون بلندگوها، و غیبش زد.
‫اون بلندگوهای بزرگ رو یادت میاد؟
‫معلومه. به خاطر اونا معروف بودن.
‫یادم نمیاد چطوری اومدم پایین.
‫به هرحال، من بزرگتر بودم.
‫ولی همیشه تو رو می‌برد.
‫خب، تو اهل رقص نبودی.
‫می‌دونم،
‫یادمه وقتی بالاخره جرئت پیدا کردم
‫جلوی شماها رقص هاسل رو انجام بدم.
‫گفتین دارم "رقص دردسر" انجام میدم.
‫دز اینو گفت.
‫ولی تو خندیدی.
‫- "رقص دردسر رو انجام بده!" ‫- اوه، خیلی خنده‌دار بود.
‫"رقص دردسر رو انجام بده!"
‫اینو اعتراف می‌کنم. اون همیشه بامزه بود.
‫هووم.
‫حداقل عذرخواهی کرد.
‫وقتی تازه ترک کرده بود، بهم زنگ زد،
‫و گفت بابت تمام اون کارا متاسفه.
‫از ته قلبش.
‫با گریه.
‫خبر جدید.
‫داشت قدم‌های ترک اعتیادش رو انجام می‌داد. ‫اون قدم نهم بود.
‫خب، اون موقع واسم خیلی ارزش داشت، ناچیزانگار!
‫چه اتفاقی واسه نینا افتاده؟
‫- چیزی شده؟ ‫- نه.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی!
‫خدای من! هیچی نشده، آیدا.
‫هیچی نشده.
‫همه چیز خوبه.
‫اون حالش خوبه.
‫نمی‌خوام درموردش حرف بزنم.
‫- به نظر که گل و بلبل میاد. ‫- میشه بحثشو نکنیم؟
‫شرمنده.
‫ولی من حس بدی نسبت به اون دختر داشتم.
‫باشه، کدوم قسمت از ‫"نمی‌خوام درموردش حرف بزنم"
‫- رو متوجه نمیشی؟ ‫- باشه.
‫معلومه که نمی‌خوام درباره اون حرف بزنم.
‫سوزنت روش گیر کرده.
‫انگار یه بوی گند توی هوا حس می‌کنی
‫- که می‌تونی منو قضاوت کنی، و دهنت آب افتاده. ‫- دهنم آب افتاده؟
‫- می‌دونی مشکلت چیه؟ ‫- شروع شد.
‫فکر می‌کنی می‌تونی هرچیزی رو ‫هرطور که می‌خوای به هرکسی بگی.
‫من اون آدم نیستم، دیزی. نه امروز.
‫تو هیچوقت اون آدم نبودی. ‫می‌دونی چجوری خوب می‌شد؟
‫اگه حس می‌کردم یه خواهری دارم ‫که می‌تونم بهش تکیه کنم.
‫کسی که بتونه ازم حمایت کنه، بدون اینکه...
‫من از روز اول ازت حمایت کردم، مامان‌جون.
‫آره، اگه این چیزیه که می‌خوای به خودت بگی.
‫واقعا؟ منم که واست صبحونه درست می‌کردم
‫وقتی مامان بعد از مرگ بابا از کار افتاد.
‫من بودم که لباستو تنت می‌کردم، ‫و موهاتو شونه می‌کردم.
‫من بودم که وقتی دز می‌خواست ‫یه قلدر به تمام معنا باشه،
‫جلوش وایمیستادم.
‫اون من بودم. اوهوم.
‫قابلی نداشت، آبجی.
‫- میشه بس کنی؟ ‫- می‌دونی چیه؟
‫نمی‌تونم اینکارو بکنم.
‫باشه، بیا فقط یه مکث بکنیم.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫آیدا.
‫سلام...
‫یه نفر به اسم کانستنس سالسدو اینجا اقامت داره؟
‫بهش کانی هم میگن.
‫آره، نمی‌تونم این اطلاعات رو بهتون بدم.
‫آره، از این قانون آگاهم.
‫ولی این یه کم اضطراریه.
‫پس، پیشنهاد می‌کنم به پلیس زنگ بزنید.
‫این خودشه.
‫- من حتی اجازه ندارم... ‫- من عمه‌شم،
‫تازه توی یه مسافرخونه دیگه توی همین منطقه بودم،
‫و اونا یه استثنا قائل شدن.
‫سعی کردین بهش زنگ بزنین؟
‫جواب نمیده.
‫ساعت‌هاست دارم دنبالش می‌گردم.
‫پدرش وضعیت وخیمی داره،
‫و من واقعا باید باهاش ارتباط بگیرم.
‫باشه؟ پس، میشه فقط بهم بگید اینجاست یا نه؟
‫فقط سرت رو به نشونه آره یا نه تکون بده.
‫همونطور که گفتم، خانم، نمی‌تونم اینکارو بکنم.
‫- گوش نمیدی. ‫- شب بخیر، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫این خیلی مسخره‌ست. واقعا؟
‫اسمت چیه؟ عجب مهمون‌نوازی‌ای، برندون.
‫اگه اتفاقی واسش بیفته، ‫اگه به هر نحوی آسیب ببینه،
‫تقصیر توئه.
‫کانستنس!
‫نمی‌شنوی اسمت رو صدا می‌زنم؟
‫توی دستشویی بودم.
‫چرا جواب تلفن کوفتیت رو نمیدی؟
‫شرمنده، روی سایلنت بود.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫نمی‌دونم می‌دونی یا نه،
‫ولی من مدلینگ می‌کردم.
‫آره، شنیدم.
‫خب، این یارو،
‫این عکاسه واقعا بااستعداد بود.
‫احمقانه‌ست.
‫می‌خواست گوش‌های خرگوشی بپوشم.
‫من لباس مبدل نمی‌پوشم.
‫و حتی اگه می‌پوشیدم، اون چیز خیلی مسخره‌ست.
‫آخه مگه سال 1986ـه؟
‫چیه؟
‫باید وسایلت رو جمع کنی.
‫دوستام فردا میان دنبالم.
‫آره، من تو رو اینجا ول نمی‌کنم.
‫من خوبم. فقط یه کم پول نقد لازم دارم.
‫این یه گزینه نیست.
‫چرا اینقدر ادا درمیاری؟
‫پدرت توی بیمارستانه.
‫مطمئنم شما دوتا کلی حرف واسه گفتن دارید.
‫نه راستش.
‫آره، می‌فهمم.
‫ولی وقتی آدما مریض می‌شن، این...
‫نمی‌خوام بهت بگم چیکار کنی.
‫خوبه.
‫راستش می‌خوام. باید باهاش حرف بزنی.
‫حرفی باهاش ندارم.
‫زندگی خیلی زود می‌گذره.
‫و این هست، و اون هست.
‫بیماری‌های کوفتی.
‫این یه فرصته.
‫تو می‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫دلم می‌خواد.
‫مطمئن نیستم اون نظرش چیه.
‫ولی تو دخترشی.
‫شما دوتا خیلی شبیه همین.
‫وقتی بچه بودم، می‌پرستیدمش.
‫یه جورایی زندگیم رو نجات داد.
‫چطوری؟
‫کارت‌های وی‌آی‌پی جعلی واسه ‫کلوپ دنس‌تیریا درست می‌کرد.
‫خیلی هنرمند بود.
‫- ضمناً اون یه کلوپ بود. ‫- می‌دونم.
‫همیشه می‌رفتم اونجا.
‫تا می‌تونستم می‌رقصیدم.
‫تنها راه فرارم بود.
‫- چند سالت بود؟ ‫- ربطی نداره.
‫مامانم هیچوقت هیچی بهم نمیگه.
‫مطمئنم تمام این جریانات واسش خیلی سخته.
‫اون واقعا با پرینس قرار میذاشت؟
‫- کی اینو بهت گفته؟ ‫- خودش.
‫نمی‌دونم قرار گذاشتن کلمه مناسبی باشه.
‫تا جایی که من می‌دونم، همدیگه رو می‌شناختن.
‫و هروقت اون میومد شهر،
‫اون می‌رفت هتلش و اونجا منتظرش می‌موند
‫تا کارش هرچی که بود تموم بشه.
‫باید یه جور خاصی لباس می‌پوشید،
‫آرایش و موهاش رو دقیقا ‫همونطوری که اون دوست داشت درست می‌کرد.
‫یه بار یه بسته لباس واسش فرستاد.
‫تیری موگلر یا یه همچین چیزی.
‫و یه شیشه عطر جوی د پاتو.
‫هنوز اون شیشه رو داره.
‫قرارشون این بود.
‫بعدش یه شب، اون منتظر بود، ‫کاملا آماده بود واسش.
‫ولی اون هیچوقت نیومد.
‫بعد از اون دیگه هیچوقت جواب تلفن‌هاش رو نداد.
‫می‌دونستم داره چرت و پرت میگه.
‫اوه.
‫نه.
‫نه، نه.
‫تمام زندگیم از این می‌ترسیدم.
‫هی، خب واسش دعا می‌کنیم.
‫از کی تاحالا ما دعا می‌کنیم؟
‫حداقل... حداقل زجر نکشید.
‫کبدش از کار افتاد.
‫درد وحشتناکی داشت.
‫مطمئنم مسکّن بهش زدن.
‫نه! واسه این درد کافی نیست.
‫هیچ دارویی نیست که بتونه ‫این نوع درد رو بی‌حس کنه.
‫هی. هی.
‫من اینجام.
‫خیلی متاسفم.
‫هواتو دارم، عزیزم.
‫چیزی نیست.
‫چه ساعتی فوت کرد؟
‫شب طولانی‌ای بوده.
‫گفتن تازه اتاق رو خالی کردن.
‫چرا نگفتی بهم زنگ بزنه؟
‫سعی کردم.
‫گذاشتن تلفن جلوی صورتش چقدر سخته؟
‫حس می‌کرد به اندازه کافی خوب نیست.
‫چون تو اینو بهش گفتی.
‫- من هیچوقت اینو نگفتم. ‫- تو ولش کردی.
‫مجبور بودم.
‫تو دور نگهش داشتی.
‫خب، اون می‌دونست تو کجایی.
‫این کجاش تقصیر منه؟
‫بهت زنگ زدم! هیچی بهم نگفتی.
‫چند روزه دارم سعی می‌کنم باهات تماس بگیرم.
‫میشه همه‌مون لطفا آروم باشیم؟
‫می‌تونستی یه ماشین کوفتی بفرستی دنبالم.
‫من آیدا رو فرستادم!
‫می‌خواستم با خانواده‌ات باشی.
‫و حالا هیچوقت نخواهم بود.
‫کارت عالی بود، عوضی.
‫- هی. ‫- متاسفم که نتونستم اون چیزی
‫که لازم داشتی تا یه انسان شرافتمند باشی بهت بدم.
‫لازم بود اینو همین الان بهش بگی؟
‫تو مادر نیستی.
‫می‌دونم.
‫خیلی‌خب، بفرمایید.
‫خیلی‌خب!
‫خیلی‌خب، شروع کنیم. من هستم.
‫خوبه.
‫هووم!
‫این دقیقا همون چیزی بود که می‌خواستم.
‫هووم.
‫- می‌تونم ویپ بکشم؟ ‫- ترجیح میدم نکشی.
‫فقط بخار آبه‌.
‫آره، واسم مهم نیست.
‫اگه لازمش داری، یه کم آدامس سی‌بی‌دی بهت میدم.
‫- استرس داری؟ ‫- نه.
‫از پسش برمیای.
‫امتحانم کن.
‫باشه.
‫مارگاریتا.
‫نوشیدنی قوی، آب لیموی تازه و شربت پرتقال.
‫چی؟
‫منهتن.
‫- دلستر. ‫- یا یه نوع دیگه‌اش، خودشون بهت میگن.
‫ورموت شیرین و بیترز.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟ ‫یه چیزی رو یادت رفته.
‫یه گیلاس. می‌دونم.
‫سایدکار.
‫شربت پرتقال، آب لیمو، کنیاک.
‫تلفظش کنیاکه، "نیا". انیه. کنیاک.
‫خب که چی؟ می‌دونم چطوری درستش کنم.
‫آره خب، حالا می‌دونی چطوری تلفظش کنی.
‫خب، ما یه خبری داریم.
‫شاید متصدی بار جدیدمون رو پیدا کرده باشیم.
‫اگه از نظر تو اشکالی نداره.
‫- چرا باید اجازه بگیرم؟ ‫- از نظر من اشکالی نداره.
‫خیلی هیجان‌انگیزه!
‫علاوه بر اینکه باید دوباره برگرده مدرسه.
‫میتونم برم واسمون چندتا نوشیدنی درست کنم؟
‫حتما. چی میاری؟
‫سورپرایزه.
‫باشه.
‫چیه؟
‫- گفت این یه سگ... ‫- نه.
‫ولی قانونه.
‫اشکال نداره. من حلش می‌کنم.
‫زود برمی‌گردم.
‫سلام.
‫متاسفم، نمی‌تونید سگتون رو بیارید اینجا.
‫- من به سگ آلرژی دارم. ‫- واقعا؟
‫من صاحب اینجام. روز خوبی داشته باشید.
‫از آدما و سگ‌های خدماتی قلابی‌شون خسته شدم.
‫- آره، از کجا می‌دونی قلابیه؟ ‫- نگاهش کن.
‫می‌دونی، دنبال گرفتن یکی از اون گواهی‌ها بودم.
‫- راحت‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی. ‫- اوهوم!
‫اینجا چه خبره؟
‫خانم‌ها امروز سفارش میدین یا نه؟
‫خب، من چندتا سوال دارم.
‫- بله؟ ‫- ظرف کینوا.
‫چشه؟
‫اول کینوا رو تفت میدن؟
‫کینوا رو تفت میدن؟
‫اصلاً نمی‌دونم. ولی واست می‌پرسم.
‫می‌دونی چیه؟ ولش کن.
‫من یه برگر می‌خورم.
‫- دیوونه شو. ‫- منم همینطور.
‫تخم‌مرغ بندیکت با آووکادو.
‫اوه، واسه من ناچوز، تیم.
‫- حله، عزیزم. ‫- اوه، و می‌دونی چیه؟
‫- بله؟ ‫- یه کاسه کینوا واسه میز بیار.
‫- الان آماده میشه. ‫- ممنونم، تیم.
‫خیلی شیک به نظر میاد!
‫واسمون چی درست کردی؟
‫اسمش هست "بزن توی گوش مامانت".