‫[ساعت 4:30 بامداد]
‫صبح بخیر، خانم.
‫- ایرا... ‫- بله، خانم؟
‫من که گل سفارش ندادم.
‫خانم رئیس سفارش داده، خانم.
‫خیلی‌خب، اینجا رو نگاه کنید. ‫یک، دو، سه.
‫اینجا رو نگاه کنید. ‫یک، دو، سه.
‫ببخشید، آقای جاناتان ‫میشه یکم فنجون رو پایین‌تر بگیرید؟
‫اینطوری؟
‫خوبه.
‫انجل عزیزم، میشه برامون لبخند بزنی؟
‫خیلی‌خب، بیاین دوباره امتحان کنیم.
‫یک، دو، سه.
‫عالیه. اوه.
‫خیلی‌خب مادربزرگ، ‫میشه یکم صاف بشینید؟
‫صاف نشستم خب.
‫گل‌ها جلوی صورتتون رو گرفتن. ‫بذارین برشون دارم.
‫نه، نه، نه.
‫دوربین رو جا به جا کنید.
‫آه. باشه، دوربین رو جا به جا کنین.
‫خیلی‌خب، بیاید از اینجا امتحان کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫یک، دو، سه.
‫جاناتان، چه حسی دارید که
‫به عنوان جلد نسخه‌ی سالانه خانواده ما ‫انتخاب شدید؟
‫خب، باعث افتخارمه.
‫ما در رفاه بزرگ نشدیم.
‫نسل به نسل ثروتمند نبودیم.
‫تمام چیزهایی که داریم ‫با زحمت به دست اومده.
‫میشه کمی درمورد اینکه چطور شما و خانواده‌تون ‫به اینجا رسیدید صحبت کنید؟
‫خب، می‌تونم بگم
‫که بدون مادرم الان اینجا نبودم.
‫اون بنیاد قوی‌ای رو
‫بهم بخشید.
‫همچنین، حقیقت و صداقت
‫ارزش‌های راهنمای من هستن.
‫باید بگم که خانواده خیلی زیبایی دارید.
‫و همینطور همسرتون.
‫چطور باهم آشنا شدید؟
‫توی کلیسا.
‫خب جناب، من هر هفته کلیسا میرم،
‫ولی واقعا همینقدر آسونه؟
‫من کسی مثل شما رو اونجا ندیدم.
‫در بزنید تا در براتون باز بشه.
‫اولین باری که دیدمش ‫که داشت به زیبایی هرچه‌ تمام‌تر کلیسا رو تزئین می‌کرد،
‫می‌دونستم که همسر بی‌نقصی میشه.
‫با اینکه پیشینۀ فروتنانه‌ای داشت،
‫هرگز برای من و خانواده‌مون مشکلی نبود.
‫من در اون پتانسیل دیدم.
‫و حق با من بود.
‫اون منو خوش‌شانس‌ترین مرد توی دنیا می‌کنه.
‫و میلا، شما چه حسی دارید
‫که صاحب تمام چیزهایی هستید ‫که زن‌ها می‌تونند رویاش رو داشته باشند؟
‫البته که احساس خوش شانسی می‌کنم.
‫این برای من همه‌چیزه.
‫ایرا،
‫میشه لطفا ساعت ده ماهی سالمون رو ‫از توی فریزر در بیاری
‫و برای ناهار خانم بخارپزش کنی؟
‫آره.
‫ایرا، جیگر کجاست؟
‫وای خدا، فراموش کردم.
‫چی؟ ‫ایرا، اینو بهت گفته بودم.
‫خانم همراه با تخم‌مرغ‌های بخارپزش ‫جیگر هم خواسته بود.
‫ولی مگه خانم اجازه داره که جیگر بخوره؟
‫اگه کلسترولش بالا بره، ‫دوباره تو رو سرزنش می‌کنه.
‫باشه، پس سریع با گوشت چرخ‌کرده جایگزینش کن.
‫چشم، خانم.
‫[مامان]
‫مامان، نمی‌تونم دوباره از جاناتان بخوام.
‫مگه خودت پول نداری؟
‫فوری نیاز دارم، میلا.
‫پولی که ماهانه بهت میدم چی؟
‫تازه چهارم ماهه.
‫خب، چی می‌خوای؟ ‫می‌خوای التماس کنم؟
‫تو تک فرزند منی، میلا.
‫آخه برم به کی رو بزنم؟
‫اگه بهش سخت نگیری ‫چطور می‌خواد دست از شرط‌ بندی برداره؟
‫می‌دونم.
‫ولی مامانمه.
‫مادرم همین الانش هم شک کرده.
‫با این همه مخارج اضافه‌ات.
‫اگه بفهمه، مجبورم حقیقت رو بهش بگم.
‫نه.
‫لطفا.
‫میلا، من و مادرم به قدر کافی ‫به اون کمک کردیم.
‫مشکلی نیست. ‫با مامانم حرف می‌زنم.
‫عزیزم، امروز صبح قرص زندگی جاوادنه‌ات ‫رو خوردی؟
‫نخوردم.
‫بخور. ‫خودت که می‌دونی چقدر برات مفیدن.
‫حالا من، ملزومات مردانه ‫برای سیستم ایمنی، استقامت و عملکرد مغز مصرف می‌کنم.
‫و برای شما؟
‫زیبایی بی‌عیب و نقص ‫برای آبرسانی پوست، ضد چروک و ضد پیری.
‫روزی پر از برکت و سلامتی داشته باشید، ‫خانواده‌ی زندگی جاوادنه من.
‫خدانگهدار.
‫مادر، همونطور که درخواست کرده بودین،
‫گل‌ها رو برای تولدتون عوض کردم.
‫اصلاح طرح کیک ‫هفته آینده ایمیل خواهد میشه.
‫خیلی داره طول می‌کشه.
‫بله، مادر. ‫میگم زودتر انجامش بدن.
‫اوه و آرایشگر هم گرفتم.
‫کنسلش کن.
‫یه آرایشگر خیلی بهتر پیدا کردم.
‫ولی هزینه‌اش رو پرداخت کردم.
‫میلا، تولد خودشه. ‫بذار خودش تصمیم بگیره.
‫انجل هم می‌تونه آرایش کنه.
‫این زن مهارتی داره که صورت آدم‌ها رو
‫باریک‌تر به نظر برسونه.
‫چی شده؟
‫مامان؟
‫میلا؟
‫یادم رفت جیگر بخرم، ‫واسه همین گوشت چرخ‌کرده استفاده کردم.
‫ببخشید، مادر.
‫باشه. ‫واسه فردا جیگر بگیر.
‫لازم نکرده. ‫اشتهام کور شد.
‫غر غرو.
‫انجل، اینطوری با مامان‌بزرگت حرف نزن.
‫تو...
‫همیشه خیلی به دخترت آسون می‌گیری.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫هی.
‫چی شده؟
‫انجی.
‫من خوبم، مامان.
‫فقط تنهام بذار.
‫لطفا گوشیت رو بده من.
‫بده دیگه.
‫باورتون میشه که من این کیف رو ‫از ژاکت قدیمی مادربزرگم درست کردم؟
‫محصولات به‌یافت شیکن، بچه‌ها.
‫اگه می‌خواین فرایند ساخت این کیف‌دستی رو بدونین،
‫لطفا در قسمت نظرات بهم بگین. ‫خدافظ!
‫[تو باید به جای کیفت، صورتت رو به‌یافت کنی]
‫[صورتت رو با اون کیف بپوشون!]
‫خب، به نظر من که این کیف خیلی خفنه.
‫میشه من ازش استفاده کنم؟
‫فقط ول کن.
‫انجی،
‫تو دختر با استعداد و قوی‌ای هستی.
‫تو خیلی بهتر از این نظرات مسخره‌ای.
‫می‌دونی، من عمرا بتونم همچین کیفی درست کنم.
‫تو مجبور نیستی.
‫آخه خودتو ببین.
‫مامان‌بزرگ اینو پیشنهاد کرد.
‫هوم. نه!
‫- فقط یه اصلاح کوچیکه. ‫- نه! نه.
‫مامان!
‫من فقط می‌خوام احساس خوشگلی کنم!
‫دیگه نمی‌تونم با این صورت زندگی کنم.
‫من موافق نیستم.
‫انجی زیادی سنش کمه که ‫به جراحی پلاستیک تشویقش کنی.
‫- [اصلا اون بچه خونی اوناست؟] ‫- [دیو و دلبر]
‫دلت واسه بچه‌ی خودت نمی‌سوزه؟
‫حال انجل چطوره، میلا؟
‫میل؟
‫انجی چطوره؟
‫اوه. خوبه.
‫فقط امیدوارم که توجه به خرج نده.
‫- هوم. ‫- اون خیلی با استعداده.
‫بیا، نگاه کن. ‫اون اینو درست کرده.
‫اوه، حالا فهمیدم. ‫کنجکاو شده بودیم که اون کیف رو از کجا آوردی.
‫انجل درستش کرده.
‫اوه.
‫می‌دونی، اگه بخوای توی دید مردم باشی،
‫اونوقت باید واسه همچین چیزهایی آمادگی داشته باشی.
‫هوم.
‫به هر حال، انجل خانواده‌ی شما رو واقعی جلوه میده.
‫و برای برند "زندگی جاوادنه" خودمونی‌ترتون می‌کنه.
‫منظورت چیه؟
‫و اینکه عکس‌تون روی مجله‌ی های‌لین خورده
‫یعنی حتما به موفقیت رسیدین.
‫آره میل، ‫شما والاترین زوج هستین، درست میگم؟
‫فقط شوهرش جان رو ببینین. ‫اووه!
‫همین که توی پخش زنده‌اش ‫داشتم می‌دیدم وزنه می‌زد...
‫می‌گفتم کاش من جای هالتر بودم!
‫اگه اون شوهر من بود، ‫باور کنین...
‫- سلام سلام! ‫- سلام، عزیزم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- میلا، تو مدام داری جوون‌تر میشی. ‫- اوه، سلام.
‫راستی جان، تبریک میگم.
‫- شنیدم فروش سر به فلک کشیده. ‫- اوه، ممنون.
‫می‌دونی، من همیشه گفتم که شخص مظهر زندگی جاوادنه ‫باید مدیرعامل‌مون باشه.
‫حرف و عمل یکی باشه.
‫لازم نیست به اینفلوئنسر پول بدیم. ‫درست میگم؟
‫دقیقا. ‫اون واقعا منو قانع کرد.
‫من همه‌چیز رو باهم خریدم.
‫وای.
‫میل، من آقای نوگروس و خانواده‌اش رو ‫به تولد مادر دعوت کردم.
‫برگزار کننده جشن کیه؟
‫میل داره همه کارها رو انجام میده.
‫میل.
‫میلا.
‫- میل؟ ‫- میلا؟
‫گریس!
‫میلا، چه خبر شده؟
‫خونِ! خون!
‫- خونی درکار نیست. ‫- گریس!
‫میلا، آروم باش! ‫خونی درکار نیست.
‫هیچی نیست.
‫میلا تا حالا اینطوری نبوده.
‫شمارش کامل خون و پروتئین واکنشی ‫عادی هستن.
‫هیچ التهاب یا عفونتی مشاهده نشده.
‫حالت خوبه، میلا. ‫حساسیتی که نداری، درسته؟
‫به هیچ وجه.
‫- تغییر در رژیم غذایی؟ ‫- نه.
‫حیوون خونگی؟
‫نه، هیچی.
‫پس به احتمال زیاد بخاطر اینه که
‫میلا تحت فشار عصبیه.
‫ولی این چطور دلیلش میشه؟
‫خب، استرس و خستگی ‫می‌تونن باعث توهم آدم بشن.
‫من استرسی ندارم.
‫خیلی نگران نباشین.
‫الان مهم اینه که میلا به خودش فشار نیاره.
‫من پمباد و دارو برات می‌نویسم.
‫پس به نظرت زود خوب میشه؟
‫به زودی جشن تولد مادرمه.
‫خونسرد باشین.
‫میلا خوب میشه.
‫ممنون، دکتر.
‫تو کی هستی؟
‫من هاتا هستم. پسر ایرا.
‫تازه به جمع کارکنان پیوستم.
‫درسته. هاتا.
‫باغبون جدیده.
‫پس ما هزینه تحصیلش رو می‌دیم ‫حالا باغبون هم شده؟
‫جان.
‫امیدوارم از اینجا خوشت بیاد.
‫باشد که سخنان تو راهنمای ما در سفر زندگی باشد.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫"باشد که جویندگان حکمت
‫اشتباهشان به آنها گفته شود،
‫زیرا از طریق فروتنی است
‫که ما می‌آموزیم".
‫"یک همسر فداکار، تاج سر شوهرش است".
‫"زنی که به او بی‌احترامی کند…
‫مانند باری بر قلب و روح اوست."
‫من خوشحالت می‌کنم، درسته؟
‫معلومه.
‫خوبه.
‫من می‌خوام که خوشحال باشی.
‫و می‌خوام بهتر بشی.
‫آره.
‫بخاطر امروز معذرت می‌خوام.
‫[بثورات پوستی]
‫[بثورات پوستی ممکن است قرمز، ملتهب، ‫متورم، خشک، خارش‌دار یا دردناک باشد.]
‫خانم.
‫خانم؟
‫حالت خوب نیست؟
‫میلا.
‫همه‌مون رو منتظر گذاشتی.
‫بله، مادر.
‫بنابراین تزئیناتی که ما طراحی کردیم ‫از سلسله مینگ الهام گرفته شدن.
‫ما از یه پالت رنگی آبی آرام‌بخش عمیق ‫و سفید خالص استفاده می‌کنیم.
‫گل سرسبد کیک تولده.
‫پس‌زمینه‌اش یه نقاشی منظره کوهستانی قرار می‌گیره.
‫بعدش...
‫کجا میری؟
‫من باید...
‫داروم رو بخورم.
‫ادامه بده.
‫در این ناحیه...
‫مامان؟
‫حالت خوبه؟
‫مامان! اوه!
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان؟
‫مامان.
‫مامان؟
‫من یه چیزیم شده.
‫دکتر گفت فقط بخاطر رفلاکس معده‌ست.
‫چون داروت رو با معده خالی خوردی.
‫نه، ولی من شیشه بالا آوردم.
‫چی داری میگی؟ ‫شیشه کجا بود؟
‫و اون دختره...
‫کدوم دختر، مامان؟
‫صورتش...
‫صورتش
‫پر از شیشه بود.
‫میلا، توهم زدی. ‫دختری درکار نیست.
‫فقط یه خارشه، باشه؟
‫یعنی نمیشه یه بار حرفم رو باور کنی؟
‫بخاطر اینه که کم میری کلیسا.
‫نیروهای تاریکی دارن تو رو فاسد می‌کنن.
‫بسه دیگه!
‫داروهات رو بخور.
‫بعدش دعا می‌کنیم.
‫سرور ما عیسی مسیح،
‫به بنده‌ی حقیر خود میلا، رحم کن.
‫اون رو از وسوسه‌های شیطان که ایمانش رو سست می‌کنه ‫محافظت کن،
‫و گناهانش که تو رو ناامید کرده رو ببخش.
‫روح‌القدس، وجود اون رو بگیر.
‫باشد که اون
‫در رحمت تو دوباره متولد بشه، ‫مطیع و وفادار به اراده تو باشه.
‫به نام خداوندمان عیسی مسیح، شکرگزاریم. ‫آمین.
‫گریس.
‫میلا؟
‫دوباره خواب بد دیدی؟
‫صورتت.
‫ها؟
‫صورتت.
‫چطور ممکنه
‫التهاب پوستی اینقدر سریع پخش بشه؟
‫تا همین دیروز فقط روی گردنش بود.
‫خب، میلا همه‌جور آزمایشی داد. ‫جواب آزمایشات معمولی‌ان.
‫بیماری خود ایمنی نیست.
‫ولی به یه دکتر دیگه هم مراجعه می‌کنیم. ‫باشه؟
‫عجیبه که خیلی سریع پخش شده.
‫دکتر گفت
‫که مشکل روانیه.
‫تحت فشار روانی هستی؟
‫سر چی اینقدر تحت فشاری؟
‫رسیدگی به امور خونه؟
‫- رسیدگی به این خانواده؟ ‫- نه.
‫رسیدگی به کارهای جشن تولدم؟
‫اگه تحمل فشارش رو نداری،
‫یه برگزار کننده استخدام کن.
‫مسئله این نیست.
‫پس چیه؟
‫مشخصه
‫که تو قدر این چیزها رو نمی‌دونی.
‫اگه قدرشناس بودی، ‫اونوقت تحت فشار قرار نمی‌گرفتی.
‫آخه دیگه چی می‌خوای؟
‫و ما هوای مادرت رو داریم. ‫حتی براش خونه هم خریدیم.
‫من که نخواستم.
‫من هیچوقت نخواستم اون خونه رو بگیری.
‫اینو میگم خوب گوش بده.
‫اگه تو با خانواده‌ی من آشنا نمی‌شدی،
‫اصلا امکان نداره
‫که الان چنین زندگی راحتی داشتی.
‫ما همه‌چیز بهت دادیم، میل.
‫ایرا!
‫این چیه؟
‫این یه آبگوشت شفابخشه. ‫خانم درستش کرده.
‫بخور.
‫نه.
‫میل، بخور.
‫اینقدر مجبورش نکنین.
‫واسه پوستت خوبه.
‫مامان؟
‫مامان!
‫می‌دونم که بوی تندی داره ‫ولی واقعا جواب میده.
‫از وقتی مادرت بچه بود،
‫اگه یه وقت خارش یا حساسیتی داشت،
‫این همیشه خوبش می‌کرد.
‫چرا بچگیم رو یادم نمیاد؟
‫این اصلا چطور ممکنه؟
‫اوه، لازم نیست به یاد بیاری.
‫مهم اینه که الان خوشحالی.
‫مگه قبلا خوشحال نبود؟
‫خب، اون موقع زندگیش مثل الان نبود.
‫یه کریسمس رو یادمه که ‫مادربزرگ ناوی مامانت رو دعوا کرد.
‫چرا؟
‫بخاطر سربندی بود که می‌خواست واسه کلیسا بپوشه.
‫واقعا؟ ‫فقط بخاطر یه سربند؟
‫آره. حتی گریه هم کرد.
‫"ایرا، عادلانه نیست.
‫چرا همیشه مامان نمی‌ذاره که گریس احساس خوشگلی کنه؟
‫- همیشه خیلی عصبانیه". ‫- گریس؟
‫هوم؟
‫چرا منو گریس صدا کردی؟
‫گریس کیه؟
‫آه...
‫- اوه، من پیرم. حتما دارم چرت و پرت میگم. ‫- صبر کن.
‫چیزی هست که بهم نمیگی؟
‫- نه. هیچی نیست، خانم. ‫- لطفا دیگه دروغ نگو.
‫بهت دروغ نمیگم.
‫گریس مدام داره به خوابم میاد!
‫خانم، تو باید به همچین چیزهای عجیبی فکر نکنی.
‫چت شده؟
‫نصف شب پا میشی میای ‫و توی وسایلم می‌گردی.
‫هی!
‫صورتت چی شده؟
‫مامان، چرا اسم من گریس بوده؟
‫گریس؟
‫گریس کیه؟
‫مامان، دروغ نگو!
‫چی داری میگی؟
‫اون گریس نیست. ‫اون گریس نیست.
‫- اون گریس نیست. ‫- معلومه که نیست.
‫همه اینا تویی، میلا.
‫مامان، بقیه عکس‌های بچگیم کجان؟
‫خب، نمی‌تونستم همه‌چی رو از سورابایا بیارم.
‫پس گریس کیه؟
‫میل.
‫تو به جاناتان زنگ زدی؟
‫جان، داره درمورد یه بچه به اسم گریس ‫پرت و پلا میگه.
‫- بریم خونه. ‫- نه! باید پیداش کنم.
‫- کی رو؟ ‫- گریس!
‫میل، تو حالت خوب نیست. ‫داری دیوونه‌بازی در میاری.
‫- شایدم دیوونه‌ام! ‫- گریسی وجود نداره.
‫توهم زدی.
‫خانم.
‫حالتون خوبه؟
‫واقعا دارم دیوونه می‌شم؟
‫میلا.
‫مامانی؟
‫نگران نباش.
‫قول میدم بهترش کنم.
‫به نام عیسی مسیح،
‫این روح که زمانی توسط شّر لکه‌دار شده ‫رو تطهیر کرده
‫و گوسفند گمشده خدا رو به خانه هدایت می‌کنیم.
‫من تو رو با آب تعمید میدم،
‫اما اون تو رو با روح‌القدس تعمید میده.
‫روح‌القدس،
‫میلا رو از غل و زنجیر و مجازات گناهانش رهایی بده.
‫خدا ما رو نجات داده!
‫ما رو از طریق غسل تولد دوباره
‫و قدرت تجدید روح‌القدس نجات داده.
‫مامان!
‫- میلا. میلا! ‫- میلا.
‫چه بلایی سر گریس آوردی؟
‫- میلا! ‫- چی به سرش اومد؟
‫- پدر، کمکش کن. ‫- به دخترم کمک کن!
‫خداوند عزیز، این روح رو نجات بده!
‫مامان!
‫- انجل! ‫- مامان!
‫- چی به سر گریس آوردی، ها؟
‫- مامان! ‫- بهم بگو!
‫طوری نیست. ‫طوری نیست، مامان.
‫بیا. طوری نیست.
‫بیا. ‫زود باش، مامان.
‫انجل، در رو باز کن.
‫میشه یکم باهاش تنها باشم؟ ‫لطفا!
‫- انجل. ‫- مامان، واقعا چت شده؟
‫نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم.
‫بهم بگو. ‫فقط بهم بگو.
‫حس می‌کنم یه چیزی درونم کمه.
‫گریسـه؟
‫اون کیه؟
‫فکر کنم خودم گریس‌ام،
‫ولی حس می‌کنم همه سعی دارن ‫ازم مخفیش کنن.
‫می‌دونم که به نظر دیوونگی میاد، ‫ولی دیگه نمی‌دونم کی هستم.
‫طوری نیست. ‫طوری نیست.
‫من حرفت رو باور می‌کنم.
‫باشه. باشه. ‫باشه.
‫باید دست برداری.
‫میلا،
‫التماست می‌کنم.
‫لطفا بس کن.
‫مامان، اگه همین الان حقیقت رو بهم بگی ‫تمومش می‌کنم.
‫اگه همینطوری ادامه بدی، ‫ممکنه همه‌چیز رو از دست بدیم.
‫پس تو به فکر اینی؟
‫که واسه زندگی راحتت ‫و شرط بندی کردن‌هات
‫پول کافی نداشته باشی...
‫زندگی ما. ‫زندگی ما، زندگی‌مون!
‫تو داری مشکل می‌تراشی.
‫من که نیستم.
‫یادت رفته که قبلا چقدر زندگی سختی داشتیم؟
‫خانواده گوناوان نعمتی از جانب خدا هستن، میلا.
‫و باید اینو سفت بچسبیم.
‫نباید دوباره اجازه بدیم که ‫زندگی ما رو شکست بده.
‫ممنون، آقا.
‫اریکا هستی، درسته؟
‫بیا تو. ‫مادرم منتظرته.
‫اوه، پس تو پسرشی.
‫- جاناتان، درسته؟ ‫- بله.
‫- اریکا. ‫- جاناتان.
‫دور چشم‌هات سیاه شدن.
‫من کرم دور چشم عالی‌ای می‌شناسم ‫که می‌تونم بهت پیشنهاد بدم.
‫بذار وسایلت رو برات بیارم.
‫اوه نه، نمی‌خواد. ‫خودم به بردنش عادت کردم.
‫تو قوی‌ای. ‫این به نظر سنگین میاد.
‫خیلی‌خب. ‫من باید برم.
‫واقعا داری می‌درخشی.
‫جاذبه پوستم رو شل و افتاده کرده.
‫بس کن بابا!
‫می‌دونی، من خیلی از زن‌های همسن تو رو آرایش کردم
‫و پوست تو خیلی سفت‌تره.
‫- واسه جشن تولدم... ‫- اوهوم؟
‫می‌خوام طوری عوضم کنی
‫که منو نشناسن.
‫نگران نباش. ‫من می‌تونم با تخصصم ببرمت به گذشته.
‫اریکا،
‫به نظرت می‌تونی منو اینطوری آرایش کنی؟
‫معلومه.
‫اون مامانته، درسته؟
‫اونم برای آرایش بهمون ملحق میشه؟
‫نه، نمی‌تونه.
‫مریضه.
‫خب، وقتی حالش بهتر شد بهم خبر بده ‫تا یه امتحان جبرانی براش ترتیب بدم.
‫اون به مهمونی نمیاد.
‫اگه اجازه بدی می‌تونه بیاد.
‫انجل، فکر کنم باید یه ‫ویدیوی تیک‌تاک بگیریم
‫از قبل و بعد آرایشت.
‫شاید وایرال بشه.
‫و تحقیر بشم؟ نه، مرسی.
‫نیازی نیست به ماهی‌ها غذا بدی ‫اگه آماده‌ی گرفتن ماهی نیستی.
‫اوه. این بخاطر بدخواهاست؟
‫آدمای توی اینترنت می‌تونن خیلی بی‌رحم باشن.
‫بهشون محل نذار، انجل.
‫فقط برای اینه که حسودن.
‫خب، شروع می‌کنیم.
‫بیا تو.
‫ایرا!
‫از دیدنت غافلگیر شدم!
‫من اریکا هستم.
‫من توی سورابایا بهترین دوست گریس بودم.
‫دیگه برای گریس کار نمی‌کنی؟
‫- گریس؟ ‫- اشتباه گرفتی.
‫اون از بچگی میلا با میلا بوده.
‫میلا؟
به اون بدخواها گوش نده ‫که می‌گن باید جراحی پلاستیک کنی.
‫فقط چیزی که بهت یاد می‌دم ‫رو انجام بده. جواب می‌ده.
‫صبر کن.
‫خدای من.
‫خدای من! اون خیلی ‫معروفه و داره بهم پیام می‌ده.
‫- آره! ‫- چی باید جواب بدم؟
‫فقط صبر کن، فوری جواب نده. ‫این باعث می‌شه بیشتر بخوادت.
‫اریکا، خیلی ممنونم.
‫برای اولین بار، واقعاً احساس می‌کنم خوشگلم.
‫انجل...
‫تو همین حالاش هم خوشگلی.
‫مثل مامانت.
‫قبلا خوشگل بود.
‫می‌دونی چی باعث بیماریش شده؟
‫مامانم،
‫به اسم گریس اشاره می‌کنه.
‫تو گریس رو می‌شناسی؟
‫فکر می‌کنی بتونی بهش کمک کنی؟
‫کی اونجاست؟
‫تو کی هستی؟
‫گریس؟
‫تو گریس رو می‌شناسی؟
‫اریکا هستم.
‫منو یادت میاد؟
‫اریکا...
‫من...
‫دوستت...
‫دارم.
‫درد داره، گریس؟
‫چیزی یادت میاد
‫از اتفاقی که افتاد؟
‫اشکالی نداره.
‫مهم اینه که منو یادت بیاد.
‫می‌دونی، من اریکام، بهترین دوستت.
‫پس تو هم نمی‌دونی چه اتفاقی برام افتاده؟
‫یه روزی، تو و مامانت یهویی ‫سورابایا رو ترک کردید.
‫دیگه هیچ‌وقت ازت خبری نشد.
‫کمکم می‌کنی؟
‫آره.
‫قول می‌دم
‫که بفهمیم واقعاً چی شده، باشه؟
‫این یه زندگی جدیده.
‫عجب.
‫آره.
‫خانم.
‫گل شمعدانی.
‫می‌تونی اینو بذاری توی اتاقم؟
‫بله، البته.
‫- مواظب ریشه‌ها باش. ‫- نمی‌خوایم بهشون آسیب بزنیم.
‫بله.
‫حالت بهتره؟
‫می‌دونی چیه؟ بی‌خیالش.
‫هر گیاهی که تو اتاقم می‌ذارم همیشه می‌میره.
‫تقصیر گیاه نیست.
‫شاید بخاطر...
‫محیط اطرافشه.
‫محیط اطراف...
‫آره.
‫نه.
‫- فقط یه کم تغییره. ‫- نه. نه!
‫مامان! فقط می‌خوام احساس زیبایی داشته باشم.
‫مامان؟
‫[سالنامه]
‫[دبیرستان مسیحی بتل] ‫[سورابایا]
‫وقتی بزرگ بشم، ‫دیگه هیچ‌وقت نودل فوری نمی‌خورم.
‫می‌خوام
‫استیک، اسپاگتی و بستنی
‫توی رستورانای شیک بخورم.
‫لباسای خوشگل می‌پوشم، و همه‌ی ‫لباسای جدید رو از مرکز خرید می‌خرم،
‫و با یه شوهر پولدار ازدواج می‌کنم.
‫نگران نباش، گریس.
‫می‌تونی بیای و با من و شوهرم زندگی کنی.
‫اشکالی نداره. چیزی که من می‌خوام...
‫آزادیه.
‫باشه.
‫ولی بازم همه‌ی لوازم آرایش رو برات می‌خرم ‫تا بتونی خوشگل باشی.
‫می‌تونی از اینجا بری بیرون و مثل ‫من یه شوهر خوش‌تیپ پیدا کنی.
‫اریکا؟
‫چرا این‌قدر سر و صدا می‌کنی؟
‫هی، لازم نیست این‌قدر بداخلاق باشی. ‫برای اجاره اومدم.
‫- هفته بعد میدم. ‫- هی، صبر کن... یه لحظه.
‫پس واقعاً تو و میلا
‫دوست بودین؟
‫برای همین انقدر شوکه شدم که ایرا رو دیدم.
‫اوه.
‫چرا میلا قبلاً چیزی در مورد تو نگه بود؟
‫مدت زیادی ارتباطمون قطع شده بود.
‫آره. اونا به جاکارتا رفتن.
‫ولی همه‌مون رو غافلگیر کرد. ‫جابه‌جاییشون خیلی یهویی بود.
‫انگار غیبشون زده.
‫خب، بهم بگو،
‫کی با میلا آشنا شدی؟
‫وقتی بود که جاناتان تازه ‫از ملبورن برگشته بود.
‫خب، آخرین باری که میلا رو دیدم
‫فکر کنم ۱۴ سالم بود،
‫برای همین باید یه شوهر ‫درست حسابی پیدا کنی.
‫آره.
‫از دیدن وضعیت میلا خیلی شوکه شدم.
‫نتیجه آزمایش‌ها رو به سنگاپور فرستادیم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه توضیح بده ‫چه اتفاقی داره براش می‌افته.
‫هر تشخیص فرق می‌کنه. من...
‫راستش نمی‌دونم چه‌کار کنم.
‫شاید یه چیز عمیق‌تری در جریانه.
‫من...
‫می‌تونم بهت کمک کنم.
‫چی تو فکرته؟
‫مطمئنم ربطی به یه ترومای بچگی داره.
‫بعد از اون حادثه واقعاً رنج کشید.
‫حادثه؟
‫تو نمی‌دونی؟
‫گریس یه توهم نیست.
‫واقعیه.
‫گریس کامیلا.
‫- این میلاست. ‫- غیرممکنه!
‫- ولی من اونجا بودم. ‫- اون میلا نیست.
‫- می‌دونم اونه. ‫- تو چی می‌دونی؟
‫همه‌چیزو.
‫بعد از حادثه دیدمش.
‫صورتش
‫ناقص شده بود.
‫بعد یهو سورابایا رو ترک کرد.
‫مامانش، ناوی، همه‌چیز رو مخفی کرده.
‫اون بهت دروغ گفته، جان.
‫و به میلا هم دروغ گفته.
‫دیگه از موضوع فرار نکن. ‫اریکا همه‌چیز رو بهمون گفت!
‫اون... اون دروغگوئه!
‫پس تو و دخترت دروغگو نیستید؟
‫گوش کن، این ربطی به حادثه‌ی میلا نداره.
‫این درباره‌ی اینه که تو ‫از ما سوءاستفاده کردی
‫و غیرصادقانه رفتار کردی ‫تا خانوادمون ازت حمایت کنه.
‫ولی من فکر نمی‌کردم این ‫چیزیه که ارزش گفتن داشته باشه.
‫میلا فقط یه دختر بدشانس بود ‫که یه حادثه وحشتناک داشت.
‫خیلی ممنونم
‫از تو و جاناتان که دخترم رو پذیرفتید.
‫بسه!
‫می‌خوام از این خونه بری بیرون ‫و دیگه هیچ‌وقت برنگردی.
‫زود باش دیگه!
‫برای مراسم دیرمون شده.
‫گفتم لازم نیست شیک به نظر بیای.
‫یه هدبند تو رو خوشگل‌تر نمی‌کنه.
‫- خیلی خب، داداش، بیارش پایین. ‫- آره.
‫- هی، می‌تونی طناب رو شل کنی؟ ‫- باشه. یک، دو، سه.
‫آره.
‫- دختر،‌ برو کنار! ‫- مراقب باش!
‫گریس! خدای من!
‫گریس!
‫خواهش می‌کنم کمکش کنین! گریس!
‫چه بلایی سر گریس اومده، خانم؟
‫چطور ممکنه منو نشناخته باشه؟
‫یا تو رو؟
‫دکتر گفت...
‫ترومای اون حادثه
‫باعث شده همه‌چیز رو فراموش کنه.
‫نمی‌تونم تحمل کنم که ببینم ‫صورتش این‌جوری آسیب دیده.
‫گریه نکن، ایرا.
‫این یه امتحانه.
‫یه فرصت از طرف خداست.
‫از حالا به بعد،
‫هر دری برات باز می‌شه،
‫دختر عزیزم.
‫میلا.
‫مامان؟
‫این راسته؟
‫جان؟
‫تو مریضی.
‫مریضی، درست مثل مامانت.
‫- جان، من الان یادم اومد... ‫- واقعاً منو دوست داری؟
‫داری؟
‫- یا فقط اینو دوست داری؟ ‫- نه!
‫- من به این خانواده اهمیت می‌دم. ‫- انتظار داری باور کنم؟
‫اریکا همه‌چیز رو بهم گفت.
‫حقیقت رو گفت.
‫صداقت.
‫این تنها چیزیه که می‌خوام.
‫باید این خانواده رو درست کنم.
‫- بچه‌م. ‫- انجل؟
‫نه!
‫نه، میل.
‫تو مریضی، میلا.
‫باید وقت بذاری و به این فکر کنی.
‫جان!
‫جان؟!
‫درو باز کن!
‫انجل!
‫این در رو باز کن، جان!
‫جان!
‫متأسفم، مادر.
‫من این خانواده رو ناامید کردم.
‫این حرفو نزن.
‫انجل!
‫خودتو سرزنش نکن.
‫تقصیر تو نیست.
‫جان. به من نگاه کن، جان.
‫جان!
‫- درو باز کن! ‫- یادت باشه، تو یه گوناوانی.
‫انجل!
‫- چرا داری این کارو با مامان می‌کنی؟ ‫- انجل!
‫انجل!
‫انجل.
‫نگران نباش، انجل.
‫این برای خیر خانوادمونه.
‫مامانت مریضه.
‫همه‌ی این کارا از روی مرضه.
‫در رو باز کن!
‫هی! مراقب اون باش.
‫خیلی گرونه.
‫- سلام، جان. ‫- سلام.
‫ممنونم که همراه مادرم بودی.
‫نمی‌دونم تو نبودی چه‌کار می‌کردم.
‫این چه حرفیه. با کمال میل انجامش دادم.
‫ممنون.
‫خیلی خب. می‌بینمت.
‫باشه.
‫اوه، این شبیه...
‫مرغ بخارپز رمدی. غذای مورد علاقه‌ت.
‫بفرما.
‫چطور هنوز ازدواج نکردی؟
‫تمرکزم روی کمک به خانواده‌م بوده.
‫خب، حداقل تا وقتی خواهر و ‫برادرهام دانشگاه رو تموم کنن.
‫برای همین هر کاری که بتونم رو می‌گیرم.
‫وقتی ازدواج کردی...
‫امیدوارم یکی رو پیدا کنی که قابل اعتماده.
‫کسی که بتونه از تو ‫و خانواده‌ت مراقبت کنه.
‫همه مثل میلا خوش‌شانس نیستن.
‫می‌تونی اینو برای میلا ببری؟
‫- بله، خانم. ‫- می‌تونم من ببرم؟
‫اینجا تاریکه.
‫یه کم نور بیاد چطوره؟
‫چی می‌خوای؟
‫برای پوستت خوبه.
‫میلا!
‫داری از این لذت می‌بری، مگه نه؟
‫چرا؟
‫بقا،
‫میلا.
‫حالا بی‌نقص شدی.
‫اوه، تو فوق‌العاده‌ای. ‫لیلیانا عالی به نظر می‌رسه.
‫- ممنون. ‫- می‌خوام یه نوبت ازت بگیرم.
‫اوه بله، البته.
‫انجل! بیا اینجا.
‫انجل!
‫- خیلی خوشگل شدی ‫- اریکا تو رو آرایش کرده؟
‫قطعاً نه.
‫این لباس مامانمه.
‫انجل!
‫رویان!
‫خب، واقعاً باید بریم به...
‫بالاخره اومدی!
‫چطوره بریم اینجا.
‫اوه، فکر کردم تو میلا هستی.
‫من اریکا هستم.
‫اوه. بله.
‫متفاوت به نظر می‌رسی.
‫- یه نوشیدنی بگیر. ‫- البته.
‫این‌طرف.
‫مامان،
‫به خاطر تو،
‫من رویایی برای رسیدن به اهدافم دارم.
‫تو خیلی فداکاری کردی،
‫و تو با من بودی،
‫در بهترین
‫و بدترین دورانی که سپری کردم.
‫دوستت دارم، مامان.
‫تولدت مبارک.
‫تولدت مبارک، مادر.
‫- میلا! برگرد به اتاقت. ‫- جان.
‫ولی من می‌خوام جشن بگیرم.
‫چیه جان؟ می‌ترسی ببینن ‫ما چقدر فاسدیم؟
‫[لحظه‌ای که دلبر به دیو تبدیل می‌شه!]
‫وای خدا. اینو ببینین. خیلی عجیبه.
‫این خیلی عجیبه!
‫روی.
‫روی!
‫رویان! چرا ویدیو رو پست کردی؟
‫خب که چی؟
‫توی یه کشور آزادیم.
‫- اون مادرمه. ‫- کی اهمیت می‌ده؟
‫تو خیلی شلوغش می‌کنی. من دیگه می‌رم.
‫کثافت!
‫صادقانه عذرخواهی می‌کنم، قربان.
‫می‌دونی که من تردید داشتم،
‫ولی مادرت منو متقاعد کرد ‫که به تو اعتماد کنم،
‫و ببین چی شد.
‫داری برندمون رو خراب می‌کنی.
‫قربان، واقعاً متأسفم.
‫زنت رو جمع کن،
‫و دیگه محصولاتمون رو به همه نشون نده.
‫قربان، لطفاً یه فرصت دیگه بهم بدید.
‫قول می‌دم بتونم درستش کنم.
‫[داستان الهام‌بخش لیلیانا گوناوان] ‫[ساخت یک خاندان]
‫تقصیر تو نیست.
‫همیشه تقصیر ماست، مگه نه؟
‫ما زن هستیم.
‫وظیفمون
‫جز محافظت از آبروی خانواده‌مو چیه؟
‫من باید اون کسی باشم که اینو درست می‌کنه.
‫می‌خوای...
‫کمکم کنی؟
‫خانواده‌ی زندگی جاودانه‌ی من...
‫می‌خوام از همه‌ی شما
‫عذرخواهی کنم.
‫من...
‫متوجه شدم که همسرم
‫از یه بیماری روانی رنج می‌بره.
‫و به خاطر این...
‫زندگی جاودانه
‫یه سری جدید از مکمل‌ها رو
...برای سلامت روان ارائه میده، و اونا جوری
‫یا چیزی...
نیست که ‫که ازش قایم بشیم.
‫ممنون از درک
‫و حمایتتون
‫از زندگی جاوادانه.
‫شب بخیر.
‫ایرا و هاتا،
‫برای دردسری که درست کردم متاسفم.
‫اشکالی نداره، خانم.
‫پس داری برمی‌گردی به زادگاهت؟
‫بله، درسته.
‫توی زادگاهم، همه‌ی مردا ‫توی شالیزارا کار می‌کنن،
‫کاشتن، مراقبت، درو و مراسم ناررموکئون.
‫هاتا همیشه مراسم رو هدایت می‌کنه.
‫ناررموکئون.
‫این یه مراسم برای احترام به طبیعته.
‫بابام همیشه می‌گه
‫از هر دستی بدی، از همون دست می‌گیری.
‫منو ببر اونجا، هاتا.
‫ولی، خانم...
‫ایرا...
‫من اینجا فقط می‌پوسم و تلف می‌شم.
‫مطمئنید؟
‫آره، مطمئنم.
‫یادم نمیاد آخرین باری که ‫با خودم صادق بودم کی بوده.
‫باشه.
‫وقتی کوچیک بودی،
‫به محض اینکه بیدار می‌شدی،
‫می‌پریدی تو تختم که بغلت کنم.
‫آره.
‫خیلی احمق بودم.
‫نه.
‫تو دوست‌داشتنی بودی.
‫انجی...
‫هوم؟
‫- متأسفم که بیشتر... ‫- تقصیر تو نیست.
‫که بیماری.
‫احساس می‌کنم در واقع یه نعمته.
‫منظورت چیه؟
‫خب،
‫تمام این مدت،
‫من اون‌جوری که بقیه ‫می‌خواستن زندگی می‌کردم.
‫حالا می‌تونم ببینم
‫که اینجا جای من نیست.
‫انجی،
‫باهام بیا.
‫نگران نباش. من ازت مراقبت می‌کنم.
‫انجی،
‫زندگی خیلی بیشتر از ایناست، عزیزم.
‫ولی مامان، زندگی تو مال خودته.
‫و زندگی من مال منه.
‫و من نمی‌خوام زندگی تو ‫به سرنوشت زندگی من دچار شه.
‫نمی‌شه.
‫مامان...
‫این... زندگی‌ایه که من می‌شناسم.
‫بعضی وقتا خیلی دردناکه، ولی
‫بذار من خودم باهاش کنار بیام.
‫تو همیشه بهم گفتی من یه دختر قوی هستم.
‫آره.
‫مامان،
‫تو به من اعتماد داری،
‫درسته؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫پس می‌دونی که مشکلی برام پیش نمیاد.
‫بهم قول بده
‫که با خودت صادق می‌مونی.
‫و هر وقت بهم نیاز داشتی...
‫نگران نباش.
‫پیدات می‌کنم.
‫کجا داری می‌ری؟!
‫داری سعی می‌کنی دردسر درست کنی؟
‫دختر خودخواه!
‫می‌فهمی چقدر کار کردم
‫تا پول عمل جراحیت رو بدم؟
‫بابات ما رو ول کرد.
‫فکر می‌کنی می‌تونستیم به ‫قیافه‌‌ی تو تکیه کنیم تا نجاتمون بده؟
‫این دنیا برای زنایی مثل من و تو ساخته نشده.
‫مامان، من پاک شدم.
‫من توسط تو پاک شدم.
‫برای خوشحالی تو بود. ‫برای تو این کارو کردم!
‫مامان، اگه به خوشحالیم اهمیت می‌دی،
‫پس بذار برم، مامان.
‫خب اگه دیگه به زندگیت اهمیت نمی‌دی،
‫حداقل کاری که می‌تونی بکنی اینه ‫که چیزی که بهم بدهکاری رو پس بدی!
‫اوه، میلا!
‫میلا!
‫بس کن، خواهش می‌کنم، میلا!
‫من دیگه بهت چیزی بدهکار نیستم.
‫تو دیوونه‌ای!
‫داری دیوونه می‌شی.
‫میلا!
‫مامان!
‫- خدای من! ‫- مامان؟
‫من درستش می‌کنم. ‫من بهش رسیدگی می‌کنم.
‫باشه. باشه.
‫اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره. برو، مامان.
‫برو!