‫♪ یه آتیش کم‌جون تو دلم روشنه ♪
‫♪ ولی آروم و پیوسته می‌سوزه، آره ♪
‫♪ این آتیش هنوزم تو دلم روشنه، می‌بینی ♪
‫♪ چه من باشم، چه تو ♪
‫♪ تا وقتی که آتیش خاموش شه ‫روشن نگه‌ش می‌دارم ♪
‫♪ چه من باشم، چه تو ♪
‫♪ تا وقتی که آتیش خاموش شه ‫روشن نگه‌ش می‌دارم ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ مردای نفرین‌شده میان و می‌رن، آره ♪
‫♪ با اون شیطونه اون پایین بستن، آره ♪
‫♪ این سرنوشتیه که خودشون انتخاب کردن، آره ♪
‫♪ آتش من تو استخوناشون زبونه می‌کشه، آره ♪
‫♪ تا وقتی که تطهیرشون کنم ♪
‫♪ می‌سوزم تا وقتی که این سوختن تموم شه ♪
‫♪ تا وقتی که تطهیرشون کنم ♪
‫♪ می‌سوزم تا وقتی که این سوختن تموم شه ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ آتیش منو که آروم می‌سوزه ببین، آره ♪
‫♪ اون حرارت زیر خاکستر رو حس کن، آره ♪
‫♪ این آتیش از درون می‌سوزونتم، آره ♪
‫♪ ولی راهو برام روشن می‌کنه ‫کسی نمی‌تونه قایم شه، آره ♪
‫♪ هیچ کاری ازت بر نمیاد ♪
‫♪ من می‌سوزم تا وقتی که آتیش تموم شه ♪
‫♪ هیچ کاری ازت بر نمیاد ♪
‫♪ من می‌سوزم تا وقتی که آتیش تموم شه ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ هیچ کاری ازت بر نمیاد ♪
‫♪ من می‌سوزم تا وقتی که آتیش تموم شه ♪
‫♪ آره ♪
‫هی، ایش،
‫یادته از چه جور آدمای بی‌سروپایی
‫از همه بیشتر تو این زندگی لعنتی بدم میاد؟
‫کافرا و عیاش‌ها.
‫بدتر از اونا.
‫مورمونا؟
‫مردای خشونت‌طلب زن‌ستیز.
‫بهتره دعا کنی طرف صحبتت من نباشم.
‫مسیح دیگه خیلی وقته به دعاهامون گوش نمی‌ده.
‫فقط همین یه بار.
‫هر بار همینو می‌گی.
‫تو این شلوغ‌پلوغیا خیلی ساکت بودی؟
‫معمولاً تو این قسمت، یه عالمه التماس
‫و زاریه.
‫دیگه چیزی واسه چونه زدن ندارم.
‫محاله از سرنوشت جلو بزنم.
‫واقعاً که.
‫این بابا انگار خیلی حالیشه.
‫فقط یه خواهش دارم
‫قبل از اینکه با خشونت برم به اون شب ابدی.
‫لطفاً به خانواده‌م بگین...
‫ببخشید.
‫شانس آوردین ما چندتا قاتل وحشی نبودیم.
‫وگرنه الان جنازه‌تون رو زمین افتاده بود.
‫قاتل نیستین؟
‫همین الان پسرعمومو کشتین!
‫احمق نباش.
‫ما فقط قرارداداشو اجرا کردیم.
‫نه، نه... منو نکشین.
‫گفتم که ما...
‫ق... ق... ق... ق... قاتل نیستیم.
‫قاتلا واسه لذت آدم می‌کشن.
‫یه جور لذت مریض‌گونه ازش می‌برن.
‫من و داداشام می‌کشیم چون مجبوریم.
‫هیچ لذتی توش نیست.
‫حالا این داداش کوچیکم
‫با خوشحالی مثل یه خوک مرده زیر آفتاب
‫یه گلوله می‌زنه وسط دو تا چشت.
‫ولی اینجور خوش‌گذرونیا بدجور شبیه اون چیزیه
‫که یه قاتل واقعی انجام می‌ده، نه؟
‫و ما که قاتل نیستیم.
‫چرند محضه!
‫تو خودِ اهریمنی!
‫کی برش می‌داره؟
‫می‌تونم این یکی رو بردارم؟
‫نوبت ایب ـه.
‫- مال تو باشه. ‫- نوبت توئه.
‫این بار حرف منو قطع نکن.
‫باشه. تا سه...
‫یک...
‫ما برادرای لعنتی دی‌لانگیم!
‫سه تا مامان مختلف داریم ‫و یه پدر عوضی مشترک
‫که قبل از اینکه به دنیا بیایم،
‫روح‌مون رو به شیطان فروخت.
‫و حالا با خشم الهی برمی‌گردیم که پسش بگیریم!
‫و هر کسی...
‫سد راهمون بشه یا خاک می‌خوره...
‫- اشمائیل! ‫- یا واسه جهنم ضجه می‌زنه!
‫تو نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری، لعنتی!
‫کفر نگو، ای بت‌پرست!
‫همین‌طوری وسط حرف می‌پری. ‫هر چی دلت می‌خواد می‌گی!
‫اصلاً نه! اون حرکت چاقو رو داشتم...
‫با تفنگ و اون چیزا!
‫ولی انقدر خنگی که نمی‌فهمی!
‫یه بچه فسقلی کلیدامو دزدید.
‫اینوک، کی قراره رانندگی کنه؟
‫- من. ‫- دستکشات رو دست نکردی.
‫تا تو دستکشتو دستت کنی، من کلیدارو نگه می‌دارم.
‫[کمربند ببندید]
‫- آروم‌تر برو! ‫- باشه.
‫یواش بابا!
‫این ابوقراضه رو دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫به این ماشین توهین نکن!
‫اگه خودت نمی‌خوای کارمون رو بسازی،
‫این تابوت داغون یه روزی پرتمون می‌کنه
‫تو یه چاله لعنتی!
‫- فحش نده! ‫- فحش نبود!
‫فقط داشتم خودمو تخلیه می‌کردم.
‫- خب چرا ماشینو درست نمی‌کنی؟ ‫- درستش کردم.
‫این که درست نیست!
‫- سر دو راهی؟ ‫- آره.
‫الان میام، یه لحظه فقط.
‫خب، یه کم بهترش کن یا یه کاری بکن!
‫بالاخره میاد یا نه؟
‫حرف من اینه ‫که قبلاً شکم ماهی رو سفره کردیم، نه؟
‫درسته که،
‫اون ماهیا یه ذره کوچیک‌تر از چیزی بودن ‫که الان داریم می‌گیم.
‫ولی خب تقریباً همونه.
‫کتاب مقدس گفته نهنگ.
‫من که تا حالا دل و روده‌ی نهنگ ندیدم، تو دیدی؟
‫خب حرف من اینه که
‫تو شکمش زیاد جا نیست، داداشا.
‫داری مثل یه کافر خل‌وضع حرف می‌زنی.
‫تو جهنم بهت سر می‌زنم.
‫خودت کنارم کباب می‌شی، احمق بی‌عرضه!
‫صبح بخیر، آقایون.
‫ماشینتون خراب شده؟
‫آره، می‌دونم کی رو باید خبر کنم.
‫مخلص شماها هستم.
‫سه مرد دانای بهونه تراش من، آره.
‫هدیه‌هاتون اندازه‌ی بوقلمونم باارزشه!
‫همونی که برّه رو آفرید، تو رو هم آفرید؟
‫طبق شمارش ما
‫این دیگه تقریباً آخرین‌شونه.
‫یعنی نمیشه یه حس خیلی کوچیک
‫دلتنگی داشته باشم
‫وقتی داریم به پایان ‫این شراکت پربارمون نزدیک می‌شیم.
‫ولی آدم در عجب می‌مونه که
‫شما با این استعداد خاصتون
‫بعد از پایان کارمون قراره چی کار کنید.
‫این که شغل آدم‌های رستگارشده نیست، نه؟
‫شکار و قتل نفرین‌شده‌ها.
‫ما قاتل نیستیم، مرتیکه موذی.
‫- درسته. ‫- عذر می‌خوام.
‫خواستم بگم شماها جنگجوی راه حقین.
‫جنگجو؟
‫خب این یکی خوب به دلمون نشست.
‫باشه، بچه‌ها.
‫به آخر خط نزدیکیم.
‫فقط یه روح نفرین‌شده مونده ‫که باید سر به نیستش کنیم.
‫من سهمم رو کامل می‌کنم
‫و شما هم به اون چیزی که ‫اینقدر دنبالشید می‌رسید.
‫بدترین شرور بین همشون.
‫پدر عزیزتون.
‫اون فقط یه پسر جوون بود، می‌دونید.
‫جوونکی که اون شب ‫دست ابلیس رو فشرد.
‫خوش بگذره، بچه‌ها.
‫می‌خوام جمجمه‌شو پر از نور روز کنم.
‫می‌خواستم یه کم باهات حرف بزنم.
‫[کلیسای امید نو]
‫[امید نو]
‫به به!
‫امروز خداوند چه سعادتی
‫نصیبم کرده که شما رو می‌بینم؟
‫امید نو؟
‫باید داداشم رو ببخشی.
‫یه مشکلی داره که عصا هم حلش نمی‌کنه.
‫نه که ندارم!
‫ای خدا، لعنت بهت...
‫کفر نگو.
‫صورتت...
‫گرسنه‌تون نیست، بچه‌ها؟
‫از غذای مهمونی صبح ‫یه کم تو آشپزخونه مونده.
‫خورشت خوشمزه خانم واتسون هست
‫که مزه‌ش کاری می‌کنه فکر کنی
‫فرشته‌ها دارن رو زبونت می‌رقصن!
‫قصد دارین یه کم بیل بزنین؟
‫تو زندگی قبلیم قبر زیاد کَندم.
‫شاید بتونم کمکتون کنم.
‫نکنه من شماها رو یه جایی دیدم؟
‫هیچ وقت اهل کلیسا رفتن نبودم،
‫ولی جای عبادت قشنگی دارین.
‫خیلی دنج و دور از چشم.
‫گل گفتی، اینوک.
‫تفنگ دولول پشت در بود.
‫خیلیم خوش‌ساخته.
‫کشیش، دوست نداری حق با تو باشه؟
‫من معامله کرده بودم!
‫خب، اهریمن طلبشو می‌خواد.
‫حواست باید به نوشته‌های ریز می‌بود.
‫کمربندتو بده من.
‫نه بابا، از مال خودت استفاده کن.
‫طاقت بیار، کشیش.
‫نمی‌خوایم هنوز نفله شی.
‫[ایستگاه اتوبوس]
‫از کجا پیدام کردین؟
‫شیطان حساب بندگانش رو داره.
‫تا حالا دیدیم آدما چیزای ‫زیادی معامله می‌کنن. شهرت، زن...
‫پول اونقدری بود که بشه ‫یه قاطر خیس رو باهاش آتیش زد.
‫یکی از اون رفقا فقط دلش می‌خواست ‫زور بازو داشته باشه!
‫ولی معامله‌ی تو پریرانه‌تر از این حرفاست.
‫شریرانه.
‫خب، خب،
‫خدا صلاح دید که بهم یه سری تمایلات خاص بده.
‫و اون اژدهای پیر هم لطف کرد
‫که کمک کنه سیرشون کنم.
‫روحم رو دادم... تا خلوت و راحتی داشته باشم!
‫خب، حتماً شاخ درآوردی
‫وقتی ما رو دیدی، نه؟
‫از وحشتی که تو چشماته معلومه
‫که می‌دونی ما کی هستیم، نه؟
‫شما فریب سخنان ایشان را نخورید، ‫اما بدانید تا این دو رویداد واقع نشود
‫آن روز نخواهد آمد...
‫و آن انسان گناه‌آلود رسوا شود.
‫پسران تباهی.
‫ببین، تو خودت خواستی و سوختی.
‫خودت خواستی اون عهد لعنتی رو ‫با اختیار خودت ببندی.
‫ولی ما سه‌تا گناه رو به ارث بردیم.
‫دست بردار.
‫این یه امتیازه، کشیش.
‫امروز روز مهمیه.
‫آخرین شرط لازم واسه رستگاری ما.
‫تحویلت می‌دیم و بوم!
‫می‌ریم سراغ پس گرفتن
‫روحای لعنتی ابدی‌مون.
‫کفر نگو.
‫احمقا!
‫باید این فکر مسخره رو از سرتون بیرون کنید ‫که شیطان خیر و صلاح
‫آدمای منحرفی مثل شما رو بخواد!
‫لیوان گناهتون خیلی وقته لبریز شده.
‫نفستون بوی گناه میده.
‫خب، اونجاشو اشتباه گفتی.
‫اون مرد بی‌عاری که بهش می‌گیم ‫«بابا» رو کشتیم.
‫هر چی دزدیده بود رو پس گرفتیم.
‫انتقام مال منه، خداوند گفت!
‫انتقام دقیقاً همون چیزیه ‫که خدا ما رو واسه‌ش ساخته.
‫♪ یه مردی رو کوهه ♪
‫♪ داره دعا می‌کنه و می‌شمره ♪
‫♪ داره با چشمه درد دل می‌کنه ♪
‫♪ «آیا نیکوکارا هم می‌سوزن؟» ♪
‫♪ ابراهیم دلیر، در حال شفاعت برای گمراه ♪
‫♪ با آتیش می‌جنگه ♪
‫♪ و امید داره که فقط بدکارا بسوزن، آره ♪
‫♪ با خدای خشمگین روبرو میشه ♪
‫♪ ولی داره دستاشو بالا می‌بره ♪
‫♪ اون خوب می‌دونه... ♪
‫♪ که جهنم نزدیکه ♪
‫♪ همین‌جاست، همین حالا ♪
‫♪ گرماشو تو استخونات حس کن ♪
‫♪ جهنم همین‌ نزدیکیاس ♪
‫♪ درست جلو روت ایستاده ♪
‫♪ اشتباه نکن ♪
‫♪ سرنوشتت با نفرینیاست ♪
‫♪ و جهنم نزدیکه ♪
‫♪ همه‌ی اون پست‌فطرتا تو سدوم ‫که به خدا می‌خندیدن ♪
‫♪ اونایی که ناامیدا رو می‌زدن ‫وقتی آتیش از آسمون می‌بارید ♪
‫♪ و می‌سوخت و می‌بارید ‫همه‌ی شرا رو می‌سوزوند ♪
‫♪ آدمای فاسد ♪
‫♪ بی‌شرم، در آتیش ♪
‫♪ روبروی خدایی خشمگین وایستادن ♪
‫♪ که داره دستاشو بالا می‌بره ♪
‫♪ داد و فریادها می‌گن که جهنم نزدیکه ♪
‫♪ همین‌جاست، همین حالا ♪
‫♪ گرماشو تو استخونات حس کن ♪
‫♪ جهنم نزدیکه ♪
‫♪ درست جلو روت ایستاده ♪
‫♪ اشتباه نکن ♪
‫♪ سرنوشتت با نفرینیاست ♪
‫♪ و جهنم نزدیکه ♪
‫این چه مزخرفیه دیگه؟
‫«بنگرید!
‫من علیه تو هستم، ای مغرورترین!»
‫روز حسابرسی فرا خواهد رسید.
‫روزی که مجازاتت می‌کنم.
‫خب، اصلاً برام مهم نیست کی هستن ‫یا از کجان.
‫می‌خوام آهن بکوبم تو فرق سرشون!
‫دمت گرم، تکزاسی.
‫فکر کنم حسابی ترسوندیشون.
‫هی، اسکل‌ها!
‫راه خلاصی‌مون داره در می‌ره.
‫♪ پرستش فساد، غرق در غرور و دروغ ♪
‫♪ آسمونا آروم می‌سوزن ♪
‫♪ وقتی التماس‌هات فریاد می‌شن ♪
‫♪ کور از بی‌حیایی، غرق در بی‌اخلاقی ♪
‫♪ شعله‌های درونت شعله‌ور می‌شن ♪
‫♪ بی‌هدف می‌سوزن ♪
‫♪ تو دل اون شری که همه لعنتش می‌کنن ♪
‫♪ غرورت مثل گوگرد تو مغزته ♪
‫♪ که صدای ابراهیم رو خاموش کرده ♪
‫♪ پایان فرا رسیده و جهنم همین‌جاست! ♪
‫♪ گرماشو تو استخونات حس کن! ♪
‫♪ جهنم همین‌جاست! ♪
‫♪ درست جلوی چشمات داره می‌سوزه! ♪
‫♪ برای ملعون‌ها بخششی نیست! ♪
‫♪ جهنم همین‌جاست! ♪
‫♪ همین‌جا، همین الان داره می‌سوزه! ♪
‫♪ گرماشو تو استخونات حس کن! ♪
‫♪ جهنم نزدیکه ♪
‫♪ و زل زده تو چشمات! ♪
‫♪ اشتباه نکن، تو ملعونی! ♪
‫♪ از سرزمین موعود خبری نیست ♪
‫♪ امید خاکستره، شنِ گوگرده ♪
‫♪ آتیش همه‌ چیو گرفته و جهنم همین‌جاست ♪
‫اینوک! تموم شد؟
‫بپر بالا!
‫لعنتی!
‫حروم‌لقمه!
‫- لعنتی! ‫- هیچی.
‫یعنی چی هیچی؟
‫یعنی هیچی، هیچی!
‫کلارنس هیچ‌وقت یادش نمیره زنگ بزنه!
‫آخه یه مشت دهاتی نقاب‌دار
‫تا حالا تیربارونمون نکرده بودن!
‫این دیگه چه جهنمی بود!
‫چون ما در برابر گوشت و خون نمی‌جنگیم...
‫داداش، جنگ با گوشت و خون
‫جزو حقوق اولیه‌ی ماست!
‫اون شپشِ لب‌کلفت کجاست؟
‫احتمالاً بستنش و چپوندنش تو اون سوسیسای...
‫هی!
‫هی دکمه‌ها رو بزن تا پیداش کنی!
‫سرتو با همین گوشی له می‌کنم!
‫تو از حلزون هم کُندتری!
‫خفه شو وگرنه دندونات رو می‌شکونم!
‫همه چی به فنا رفته! ‫مسیح...
‫کفر نگو!
‫هی!
‫این برای کشیش بود.
‫آدرسه.
‫ایب...
‫همه‌ی نفرین‌شده‌ها یه چیز مشترک دارن.
‫کلارنس. اون کار رو تموم می‌کنه.
‫هیچ معامله‌ای با اهریمن ‫بدون کلارنس امضا نمی‌شه.
‫بخدا قسم،
‫اگه بخوایم یه روح نفرین‌شده‌ی دیگه پیدا کنیم
‫که شاید بتونه بگه کلارنس کجاست،
‫این بهترین جا برای پیدا کردنشه.
‫داداش، همیشه می‌تونیم یه جای دیگه بریم.
‫جایی که اون مارها دور هم جمع می‌شن.
‫فقط بریم قال قضیه رو بکنیم.
‫سوار شو.
‫اینجاست.
‫می‌شناسیش؟
‫سؤال بهتر اینه که اونا تو رو می‌شناسن؟
‫خیلی وقته گذشته.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫اون زمانا و هر چی که بود.
‫بدون تو هم می‌تونیم این یکی رو بگیریم.
‫لعنتی خیلی مرموزه.
‫سلام به روی ماهتون.
‫ما اومدیم یه دوست‌مونو ببینیم...
‫- فرانکی. ‫- آره، همونه.
‫رفیق قدیمی فرانکلین.
‫«فرانکی بانمک،»
‫اون موقعا اینطوری صداش می‌کردیم که...
‫می‌دونی.
‫خوش اومدید.
‫سلام، دنبال دوستمون فرانکی می‌گردیم.
‫این دور و برا ندیدیش؟
‫من چهار سال فرانسه خوندم، می‌دونی؟
‫یه کم می‌تونم حرف بزنم، ولی نوشتنشو بلد نیستم.
‫باحال نیست؟
‫میشه لطف کنی بهش بگی ما اینجاییم؟
‫فقط فحش‌هاشو بلدم.
‫باشه.
‫داداش‌هات احتمالا مثل خوک‌های سربریده ‫از خون خالی شدن.
‫گفتم تند و تیز از پا درشون بیارن.
‫ولی من و تو،
‫ما قراره شب رو آروم آروم با هم برقصیم.
‫♪ حساب‌کشی... ♪
‫♪ من دوازده مرد خشمگینم ♪
‫♪ که دارن گناهانت رو می‌شمارن ♪
‫♪ تو دلیلی که من گناهکار شدم ♪
‫♪ نه بخششی هست، نه عفوی، نه توقفی ♪
‫♪ من تجسّم مجازاتم ♪
‫♪ من همون عذاب وجدان شباتم ♪
‫♪ من پایانم ♪
‫♪ ناله‌های سنگینی ♪
‫♪ از یه جنگ بی‌پایان ♪
‫♪ نه بخششی، نه معامله‌ای، دلم سنگ شده ♪
‫♪ و منم ♪
‫♪ تویی ♪
‫♪ من تجسّم مجازاتتم ♪
‫تو باید فرانکی باشی.
‫خب، خیلی خوش گذشت. ‫عین یه سیرک لعنتی.
‫دیدی؟
‫گفتم می‌تونیم یه تکونی به حافظه‌ش بدیم.
‫کلارنس نیست.
‫نهمیا دی‌لانگ واسه گناهکارا یه افسانه‌ست.
‫تنها کسی که یه کلاه گنده گذاشت سر شیطان.
‫می‌دونم کجاست.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫- اگه مثلاً... ‫- اگه و اما نداریم.
‫می‌تونم ثابت کنم.
‫تو جعبه‌ست.
‫«برای فر...
‫فرانکی، دختر مور...
‫با دقت بخون.
‫"دختر محبوبم فرانکی."
‫اون موقعا اینجاها می‌چرخید.
‫وقتی هنوز اون کارا رو می‌کرد.
‫باور کن، این زنیکه بابلی کسیه
‫که الان باید خلاصش کنیم!
‫شاید آره.
‫ولی...
‫اگه...
‫«چرا که من خدای غیورم، و گناهان پدران را
‫بر پسران باز می‌گردانم.»
‫اشتباه نکن.
‫می‌دونم داری خودتو نجات می‌دی.
‫- ولی چون سرنخی نداریم... ‫- نه!
‫اگه روح داشتم، روش قسم می‌خوردم.
‫ولی من باید اون کسی باشم که می‌برتتون پیشش.
‫شرط معامله اینه.
‫یا همین حالا می‌تونین تیکه‌تیکه‌م کنین
‫و تا ابد در عجب بمونید.
‫این یکی سریع‌تر از
‫دعوای چاقوکشی تو باجه تلفن اتفاق افتاد.
‫بذارید بیام بیرون، حروم‌لقمه‌های بی‌غیرت!
‫اون عقب حالت خوبه، داداش کوچیکه؟
‫حوله یا چیزی نمی‌خوای؟
‫دارم خفه می‌شم!
‫فقط نمی‌خوام تو گریس ‫خون راه بندازی، همین.
‫فدا سرت، داداش کوچیکه.
‫همه‌مون بعضی وقتا قاطی می‌کنیم.
‫- هی! ‫- آره.
‫بعضیامون بیشتر از بقیه.
‫دقیقاً!
‫ببین، حتی منم گاهی از کوره درمی‌رم.
‫تو داشتی از خودت دفاع می‌کردی.
‫دفاع کردی، مغزشو پاشوندی اونور.
‫طرف رو کُشتی، چون مجبور بود.
‫لذتی توش نبوده، نه؟
‫برو بابا، بچه دماغو.
‫حالا واسه رستگاری مقدس روحای بیگناهمون
‫یه نقشه‌ی جدید داریم.
‫دیگه نوبت باباجونمونه.
‫هورا!
‫می‌تونی قیافه‌شو تصور کنی
‫وقتی ماها رو می‌بینه؟
‫من که تمام عمر نکبت‌بارم تصورش کردم.
‫نمی‌خوام حالتون رو بگیرم،
‫ولی اون دختره‌ی زبون‌دراز ‫هیچ‌جوره نمی‌دونه بابا کجاست،
‫همون‌طور که بلد نیست پاهاشو رو هم بندازه.
‫ممکنه این‌طور باشه.
‫ولی تا وقتی کلارنس ملخ به سر
‫سرگردون از دل بیابان بیرون بیاد،
‫اون بهترین گزینه‌ی ماست.
‫- تو...؟ ‫- مطمئن نیستم...
‫روکش صندلی!
‫- من دختره رو گرفتم! تو داشتی... ‫- تو باید...
‫تو فقط خواستی که...
‫بزن کنار! لعنتی!
‫بزن کنار!
‫لعنتی!
‫خب فرانکی عزیزم.
‫بیا حرف بزنیم.
‫کسی نمی‌خواد اذیتت کنه.
‫ولی جوری آتیشت می‌زنیم ‫که مثل درخت کریسمس بدرخشی!
‫ایب.
‫نه.
‫ابراهیم.
‫تو به من نیاز داری.
‫باشه، قبوله!
‫ولی یه کلمه هم نمی‌گم،
‫مگه اینکه صندلی جلو بشینم!
‫صندلی عقب، دست و پا بسته.
‫- و دهن‌بسته. ‫- آره.
‫چه بهتر.
‫چی؟
‫نه.
‫آروم باش، شرمن.
‫ولی من پیشش نمی‌شینم.
‫چیه؟
‫هی!
‫منو اینجا ول نکنین!
‫تو این ابوقراضه پختم از گرما!
‫فروش کن تو صندوق عقب.
‫مرسی که بهم رحم کردی.
‫عزیزم، فکر کنم درست حساب‌ و کتاب نکردی.
‫همین که چشمم بیفته به بابام...
‫کارت تمومه.
‫به ظاهر گردن‌کلفتی،
‫ولی مثل برادرات نیستی.
‫چرا این گیتار بینوا رو
‫با اون انگشتای کج‌و‌کولت عذاب می‌دی؟
‫تا حالا بهش فکر کردی؟
‫اونی که تو شابوتا براش کار می‌کردم
‫بهترین آدمی بود که دیدم.
‫حقوق خوبی بهم می‌داد ‫که براش قبر بکنم.
‫سرمون شلوغ بود،
‫چون قبرستون فقط سه کیلومتر
‫با چیزی که ما بهش می‌گفتیم، ‫«پل دار زدن» فاصله داشت.
‫مردم خوب و باایمان کلارک کانتی،
‫هیچ فرصتی رو از دست نمی‌دادن
‫که لباس‌های تر و تمیزشونو بپوشن
‫و عدالت رو با دستان خودشون اجرا کنن.
‫عدالتی که چندتا سیاه‌پوست رو
‫از اون پل فلزی آویزون بکنه.
‫آویزهای بادی می‌سی‌سی‌پی.
‫انقدر کار زیاد بود ‫که مجبور می‌شدم شبا زمین بکنم.
‫شب‌ها که این‌جوری بود، به ستاره‌ها نگاه می‌کردم
‫و دعاهای بی‌پاسخ رو زمزمه می‌کردم.
‫اون موقع به بابامون فکر می‌کردم.
‫اون زندگی عیاش‌واری که داشت،
‫‌که باهاش روح‌هامون رو هدر می‌داد.
‫از خدا می‌خواستم
‫که اجازه بده روحش رو
‫به لبه‌ی چاقوم بسپارم.
‫دیگه بهش فکر نمی‌کنم.
‫نمی‌تونم.
‫وجودم از نفرت پر و لبریز شده.
‫هی، ایب، ویولنم رو از صندوق در میاری؟
‫چرا از اون اسب نخوت شپشی‌ات پیاده شی؟
‫فکر می‌کنی علامه دهری، نه؟
‫من که بهره‌ای از هوش نبردم،
‫ولی اونقدری حالیمه ‫که دلم برای خودم نسوزه.
‫اون طور فقط آدم دیوونه میشه.
‫این فقط یه کاره، همین.
‫از نظر من، بابا هم یه خلافکار دیگه‌ست
‫که جلوی دروازه‌ی جهنم صف کشیده.
‫چیزی که مال من بود رو دزدید ‫و من می‌خولم پسش بگیرم.
‫یه دزدی روحانیِ سریع و خشن!
‫هر داستانی که لازم داری
‫تا شبا چشم رو هم بذاری ‫واسه خودت تعریف کن.
‫ولی من دقیقاً می‌دونم صبحا چی بیدارم می‌کنه.
‫♪ زیاد بهم بدی شده ♪
‫♪ خیلی بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنی ♪
‫♪ همیشه بهم بد شده ♪
‫♪ اون‌قدر که دیگه نمی‌تونم با لبخند قایمش کنم ♪
‫♪ اون اهریمن منو شکل داد و ساخت ♪
‫♪ و استخونامو خم کرد ♪
‫♪ تا ناله کردم، تسلیم شدم ♪
‫♪ سنگ خودمو پرتاب کردم ♪
‫♪ ولی نمی‌تونم جبرانش کنم ♪
‫♪ چون اینقدر بهم بدی شده ♪
‫♪ که نمی‌تونم تنها بمونم ♪
‫♪ ذهنم دیگه مال خودم نیست ♪
‫♪ و اینقدر قوی موندم، خیلی قوی ♪
‫♪ تو کل این راه جنگیدم ♪
‫♪ ولی این زخم‌هام بودن که آهنگم رو نوشتن ♪
‫♪ همیشه در حقم بد شده ♪
‫♪ بهم ظلم شده ♪
‫♪ بارها و بارها تو زندگی ♪
‫♪ ازم سوءاستفاده شده ♪
‫♪ اونقدر که دیگه حتی متوجه ♪
‫♪ خون هم نمی‌شم ♪
‫♪ اون اهریمن منو شکل داد و ساخت ♪
‫♪ و استخونامو خم کرد ♪
‫♪ تا ناله کردم و زار زدم ♪
‫♪ سنگ خودمو پرتاب کردم ♪
‫♪ ولی نمی‌تونم توبه کنم ♪
‫♪ چون اونقدر حقم خورده شده ‫که دیگه نمی‌تونم تنها بمونم ♪
‫♪ ذهنم دیگه مال خودم نیست ♪
‫♪ و من قوی بودم، خیلی قوی ♪
‫♪ همیشه جنگیدم ♪
‫♪ ولی این زخم‌هام بودن که آهنگم رو نوشتن ♪
‫♪ اونقدر حقم خورده شده ♪
‫♪ که نمی‌تونم تنها بمونم ♪
‫♪ ذهنم دیگه مال خودم نیست ♪
‫♪ و من قوی بودم، خیلی قوی ♪
‫♪ ولی این زخم‌هام بودن که آهنگم رو نوشتن ♪
‫♪ حقم خورده شده ♪
‫♪ خیلی وقته ♪
‫♪ حقم خورده شده ♪
‫باید برم دستشویی.
‫بازم؟
‫خب تقصیر من نیست ‫که خدا بهم مثانه کوچیک داده.
‫کاش به جاش یه تومور بزرگ می‌داد.
‫اون واقعاً...
‫واقعاً خاصه؟
‫ای بابا، نمی‌تونم.
‫شاید مار نیشم بزنه.
‫وقتی همه ‌چیو جمع می‌زنی،
‫زیاد با بقیه‌مون فرقی نداره.
‫سرنوشت بدی براش رقم خورده.
‫عنکبوت بیوه سیاه...
‫عقرب...
‫اصلاً اینجا خرس هم داره؟
‫و نمی‌دونم چرا ازش حرصت می‌گیره.
‫هر دوتاتون تو همون لونه گناه بزرگ شدین.
‫تو که ولش کردی رفتی.
‫نه. ‫یه لحظه صبر کن، داداش کوچیکه.
‫نمی‌خواستم متهمت کنم.
‫ایب.
‫ابراهیم.
‫لعنتی.
‫کدوم طرفی بریم؟
‫دایره‌ی سیاه رو بچرخون.
‫از زندگی خسته شدی یا چی؟
‫کدوم طرف؟
‫هر طرفی که دلت می‌خواد، عزیزم.
‫این... دختره‌ی آتیش‌پاره‌...
‫اینم یکی از اوناس.
‫درست مثل بقیه‌شون خون‌ـش رو می‌ریزیم.
‫آره.
‫فقط نمی‌خوام گریس عزیزم
‫مثل کشتارگاه بشه.
‫برو سمت شمال، هنوز راه داری.
‫ممنونم بزرگوار.
‫می‌خوای از کوه بندازیمون پایین تا بمیریم؟
‫قصدشو ندارم.
‫حیف شد.
‫لازم نیست نازش رو بکشی.
‫اگه بشناسیش،
‫می‌فهمی از چیزی که فکر می‌کنی قوی‌تره.
‫با چشمای خودت دیدی، با مشت خونی‌ش.
‫عاقلانه نیست فکر کنی
‫بیشتر از من درباره‌ی داداشام می‌دونی.
‫ادای بچه‌های پشت کوهی رو در نیار.
‫بیشتر از هر کسی باید اینو بدونی.
‫اون عذابی که سراغ آدم میاد می‌سازتت.
‫من عذابی رو تو اون پسر کوچیک دیدم
‫که خون آدم رو به جوش میاره!
‫اون زبون سیاهتو تو حلقومت نگه دار، ایزابل.
‫هر چی می‌گی بوی گناه میده.
‫دیدم وقتی خدا حواسش نیست چه غلطی می‌کنی.
‫آره، من دیوونه‌ام.
‫ولی چی بدتره؟
‫دیوونه، یا اهریمنی که اونو بوجود آورده؟
‫و شماها بهتر از هر کسی باید بدونید.
‫پدرتون مقصر نیست که شما این‌جور شدین؟
‫چی گفتی؟
‫نهمیا دی‌لانگ!
‫تن لشت رو بیار بیرون!
‫ببینید چطور بازی‌مون داد.
‫ترمز بکش، داداش کوچیکه.
‫اینکه نمی‌بینیش دلیل نمی‌شه که اینجا نباشه.
‫احمقانه‌ترین حرفی که از دهنت دراومده همینه.
‫چرا همیشه باید اینطوری درباره‌م حرف بزنی؟
‫کسی نمی‌فهمه اصلاً
‫- حرف بهتری داری؟ ‫- چی می‌خوای بگی؟
‫تو می‌فهمی چی می‌گه؟ ‫من که نمی‌فهمم چی می‌گه.
‫- بین من و توئه. ‫- گوش کن...
‫وایسا.
‫ایول!
‫پسرای عزیزم.
‫کدوم ستاره‌ی شوم رو دنبال کردین
‫که از اینجا سر درآوردین، ‫اونم تو همچین روز فرخنده‌ای؟
‫فکر کنم من بودم، عزیزم.
‫فرانسیس؟
‫فرانسیس، گل نازک و معطر و آلوده‌ی من.
‫شنیدم داری معامله می‌کنی.
‫معامله‌ی روح.
‫وای.
‫تعریف کن.
‫می‌خوام خودم یه معامله کنم.
‫سه تا در برابر یکی.
‫ای سلیطه سامسون‌!
‫چی می‌گی، کلارنس؟
‫راستش از شور و هیجانش خوشم میاد، آره.
‫ولی باید بگم که بازار رو اشتباه تحلیل کردی.
‫این روح‌های دی‌لانگ دیگه ارزشی ندارن.
‫از پدرشون بپرس.
‫کلارنس، مجبورم نکن به فحش بکشمت.
‫این حروم‌لقمه‌های جهنمی منو از اینور به اونور کشوندن،
‫کارد بهم بزنی خونم در نمیاد!
‫هر صبح که از خواب پا می‌شم، ‫با چهره‌های آشنایی روبرو می‌شم
‫که می‌کوبن به درم.
‫چهره‌های لاغر، ناامید و مستاصل.
‫اونا یه لحظه‌ی روشنایی پیدا کردن
‫و دنبال من اومدن چون، خب،
‫شبی که اون دست نامقدس رو فشردن ‫من اونجا بودم.
‫ببین، من معامله‌ جوش نمیدم.
‫من فقط حساب رو می‌بندم.
‫وقتی بدهی سراغت میاد، وقتشه پرداختش کنی.
‫من میام تسویه کنم.
‫با این حال،
‫هیچی مانع این زبون‌بسته‌های پلید نمی‌شه ‫که نیفتن جلو پام،
‫زار بزنن، دندون بسابن، التماس کنن، دعا کنن،
‫انگار که تو اختیار من باشه
‫که قراردادشون رو باطل کنم.
‫هه!
‫خب، به تک‌تک اون بچه‌های فلک‌زده بدبخت...
‫همین رو میگم.
‫تو کسب و کار لعنت و نفرین،
‫هیچ معامله‌ای برگشت‌پذیر نیست!
‫مزخرف نگو، کلارنس.
‫ما با هم دست دادیم.
‫تو گفتی دست‌دادنت حکم طلا رو داره.
‫اگه منظور نداری نباید دست بدی.
‫ای وای.
‫بذارید بچه‌ها بیان پیشم،
‫نذارید عقب بمونن.
‫چطور حالیتون کنم؟
‫من برای شاهِ دروغ‌ها کار می‌کنم،
‫و باید سهمیه‌مو پر می‌کردم.
‫و رئیسم، خدا خیرش بده،
‫خیلی صبر و حوصله نداره.
‫پس هیچ‌کدومتون نمی‌دونین بابامون کجاست؟
‫دروغای مصلحتی و حقیقت نصفه نیمه.
‫من نه، ولی دختره می‌دونه.
‫این تپه‌های متحرکِ پر از مدفوع سگ مال توئن؟
‫آره، نمی‌تونستم بذارم
‫با چاقوی تیز و تبر برای تسویه حساب
‫تو دشت و دمن ول بچرخید، نه؟
‫اونم وقتی سهمیه‌تو پر کردی و فهمیدی
‫که من از محل باباتون خبر ندارم.
‫شرمنده.
‫خیانت‌کار عوضی!
‫بس کن بابا!
‫انقدر تشنه‌ی انتقام بودی
‫که یه تیکه از اون پدر گنده‌ت رو
‫تو تک‌تک روح‌هایی که گرفتی، گذاشتی.
‫شماها از این همکاری لذت بردین.
‫قتل‌عام مقدس و موزیکال ‫سر نفرین‌شده‌ها راه انداختین.
‫ولی شما متحدهای عزرائیل نیستین.
‫شما هم نوچه‌های شیطانین،
‫درست مثل من.
‫ما از یه جنسیم.
‫پسران تباهی.
‫حالا مردم معمولا اینو با نیش‌ و کنایه می‌گن،
‫ولی من دارم با تمام جدیت می‌گم که...
‫تو جهنم می‌بینمتون.
‫روزگار بالا و پایین داره، بچه‌ها
‫بالا و پایین داره.
‫کلارنس.
‫تو کوفتم نمی‌بینی.
‫♪ خم شو، به سوی سکوت ♪
‫♪ با عجله کارتو بکن♪
‫♪ این وصال، نقره‌ای و سرخ ♪
‫♪ شعله‌ور از لب‌ها ♪
‫♪ دوست عزیز و رقیب تلخ ♪
‫♪ نیاز را برآورده کن ♪
‫♪ خون بریز، انتقامی مطلق ♪
‫♪ این پایان خوراک توست ♪
‫♪ بیدار شو ای روح من ♪
‫♪ دوباره کنترل را به دست بگیر ♪
‫♪ سگ سیاه شبانه موعظه می‌کند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ دعا کن دسیسه‌گران از ذهنم بیرون روند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ آن بندهایی که پیوندمان می‌دهند ♪
‫♪ شعله‌ور شو! ♪
‫♪ در خاکستر پراکنده شو ♪
‫♪ امیدهای کهنه نابود شده‌اند ♪
‫♪ دفن‌شده، آویخته بر شاخه‌ها ♪
‫♪ طغیان در شکوفه‌زدن ♪
‫♪ بیدار شو ای روح من ♪
‫♪ دوباره کنترل را به دست بگیر ♪
‫♪ سگ سیاه شبانه موعظه می‌کند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ دعا کن دسیسه‌گران از ذهنم بیرون روند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ سگ سیاه شبانه موعظه می‌کند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ دعا کن دسیسه‌گران از ذهنم بیرون روند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ آن بندهایی که پیوندمان می‌دهند ♪
‫♪ دیگر چیزی در میانه نیست ♪
‫♪ دیگر بینابینی وجود ندارد ♪
‫♪ دیگر چیزی در میانه نیست ♪
‫♪ دیگر هیچ افساری ♪
‫♪ بین چیزی که از من و تو باقی مانده نیست♪
‫♪ سگ سیاه شبانه موعظه می‌کند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ دعا کن دسیسه‌گران از ذهنم بیرون روند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ سگ سیاه شبانه موعظه می‌کند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ دعا کن دسیسه‌گران از ذهنم بیرون روند ♪
‫♪ تمام بندهای بسته را آتش بزن ♪
‫♪ آن بندهایی که پیوندمان می‌دهند ♪
‫قراره یه کم خوش بگذره، خب؟
‫نهمیا کجاست؟
‫دایره سیاه رو بچرخون، عزیزم.
‫اگه حرف نزنی با زور ازت می‌کشم بیرون.
‫هنوز ازش سیر نشدی؟
‫بهتره مواظب حرف زدنت باشی.
‫فراموش کردی قضیه از چه قراره؟
‫می‌خوای شبیه شوالیا لباس بپوشی،
‫سوار اسب شی؟
‫باشه!
‫ولی تو نه شوالیه‌ هستی،
‫نه اون دختر معصومیه.
‫و خودش گفت شماها خنگ‌ترینین.
‫گفت که من دانام.
‫بگو بهشون!
‫شهادت بده که قراره کارای بزرگی بکنم.
‫دانایی!
‫به حرفای کلارنس گوش نمیدی!
‫کلارنس یه دروغگوی پست‌فطرته.
‫الانم بابت همون دروغاش، گلوله خورد تو سرش.
‫می‌خوای به حرف یه سلیطه حریص اعتماد کنی
‫تا تظاهر کنی از ما بهتری؟
‫هنوز مثل من همون نشونه رو داری.
‫درسته.
‫- مثل اونم همین‌طور. ‫- آره.
‫ولی اون که این نشونه رو نذاشت، نه؟
‫تو گذاشتی.
‫حداقل من که یهو غیبم نمی‌زنه،
‫طرف رو تو بدترین شرایط تنها نمی‌ذارم.
‫قبل از تو شاید تو جهنم زندگی می‌کرد.
‫ولی تو کاری کردی که جهنم بشه قبرش.
‫بسه دیگه. بسه.
‫♪ خیلی وقتا بهم بدی شده... ♪
‫بلدم خوب دروغ بگم.
‫رو کمرم دراز کشیده بودم.
‫می‌دیدم مردها چجوری به زناشون دروغ می‌گن.
‫به همدیگه دروغ می‌گن.
‫به خودشون دروغ می‌گن.
‫همونا که بیشترین ضربه رو می‌زنن.
‫ولی تو؟
‫دروغ، زبان مادریت شده.
‫نمی‌تونی جلوشو بگیری، همون‌طور که نمی‌تونی
‫مزه‌ی خون رو از دهنت پاک کنی.
‫ادعا می‌کنی فرشته‌ی مقرب
‫شمشیر به دستی.
‫ولی شرط می‌بندم حتی اگه نشونه‌ی نفرین رو
‫هم نداشتی
‫بازم دنبال خون می‌رفتی.
‫اما یه چیزی رو درست گفتی.
‫تو مثل داداشات نیستی.
‫تو، خیلی، خیلی بدتری.
‫تو، خیلی خیلی بدتری.
‫به حرفای اون آشغال گوش نده.
‫هنوز می‌دونه بابا کجاست.
‫درست مثل الان.
‫فایده‌ نداره سرش داد بزنی.
‫این بدبختِ تشنه‌ی روح نمی‌تونه خودشو کنترل کنه.
‫زود باش، عزیزم، انکارش کن
‫قبل از اینکه خروس شروع کنه به خوندن.
‫ایش، خودت گفتی، مگه نه؟
‫- اون دروغگوئه، مگه نه؟ ‫- هیس، هیس.
‫دروغگوئه.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫درست همون‌طور که روی قوطیش نوشته.
‫ولی تو...
‫تو همون خون لعنتی پدرت رو
‫تو رگ‌هات داری.
‫اینوک، نکن.
‫لعنتی.
‫همین بود؟
‫ای بابا!
‫مثل اینه که بخوای با اسپاگتی دارت بازی کنی.
‫دل پبچه دارم.
‫از چیزی که نشون می‌ده سرسخت‌تره.
‫نه، نه، این یکی داره مثل دندون لق می‌لرزه.
‫حالا داریم درستش می‌کنیم.
‫فکر کنم این‌بار واقعاً دلش شکست.
‫آچار رو بده بیاد؟
‫یعنی اگه گلوله بخوره چی می‌شه؟
‫این یکی نه، ‫اونی که دهن‌گنده‌ست مثل خودت.
‫واقعاً ناراحت می‌شم اگه...
‫هی.
‫می‌دونم.
‫از تخم‌مرغ عید پاک پارسال بیشتر سردرگمی.
‫- چی هستم؟ ‫- آره!
‫یعنی من فقط یه رابطه رسمی‌تر
‫با نکات فنی خودرو...
‫رابطه رسمی یعنی چی؟
‫چی...
‫بهت که گفتم.
‫دماغت چطوره؟
‫سوت می‌کشه.
‫لازروس، بیا بیرون!
‫چیه؟
‫آماده‌اید؟
‫می‌خواید همینطور بر و بر نگاه کنید؟
‫فکر کنم فهمیدم جریان چیه.
‫دایره سیاه رو بچرخون.
‫نمی‌گیرم چی می‌گی.
‫آره، بازم ممنون
‫که به داداش خنگم کمک کردی.
‫خدافظ، سم بزرگه!
‫رو تابلو نوشته «سم کوچیکه».
‫خب، که به نظر نمیاد کوچیک باشه، نه؟
‫- شوخیه. ‫- خب، اصلاً خنده‌دار نبود.
‫تو بانمک نیستی.
‫تو هم نیستی.
‫آخ لعنتی.
‫میشه... ولش کنی.
‫♪ وقتشه که راه بیفتم ♪
‫♪ باید راه بیفتم ♪
‫♪ ترجیح می‌دم هیچ‌کجا نباشم ♪
‫♪ تا با اون زن دزد بمونم ♪
‫♪ پس پارو می‌زنم، پارو می‌زنم، پارو می‌زنم ♪
‫♪ در اون موجای تلخ ♪
‫♪ پارو می‌زنم، پارو می‌زنم... ♪
‫♪ تا برسم خونه ♪
‫♪ از اون جاده‌ی غرق‌شده ♪
‫♪ شیطان پیدام می‌کنه ♪
‫♪ تنهام که باشم، پیدام می‌کنه ♪
‫وای، لعنتی.
‫کفر نگو.
‫♪ از درد خسته‌م ♪
‫♪ دارم نتیجه‌ی کارمو برداشت می‌کنم ♪
‫♪ خیلی تنهام، خیلی تنهام ♪
‫♪ در گل‌و‌لای قدم می‌زنم و کفاره می‌دم ♪
‫♪ کاملاً تنهام... ♪
‫♪ دارم مثل سنگ فرو می‌رم ♪
‫♪ تو اون جاده‌ی غرق‌شده ♪
‫♪ آره ♪
‫سلام، باباجون.
‫برادران و خواهران.
‫کلام مقدس بشنویم.
‫این حرفای خداوند و ناجی‌مون، عیسی مسیحه.
‫که گفت: ‫«ایشان را از میوه‌هایشان خواهید شناخت.»
‫دقیقاً همینو گفت.
‫ادامه بده، واعظ جان.
‫بعد از اون، ناجی‌مون یه سؤال پرسید.
‫درسته، یه سؤال.
‫«آیا مردم از خار انگور ‫و از خار مغیلان انجیر می‌چینند؟»
‫نه عیسی، نمی‌چینن.
‫نه. ‫ادامه بده، واعظ جان.
‫این‌ها خودِ سخنان مسیح هستن، ‫برادرا و خواهران.
‫حرفای قرمز رنگ انجیل.
‫و حقیقت دارن، نه؟
‫یه آمین می‌گیرم؟
‫آمین.
‫ولی بازم هست.
‫ستایش مخصوص خداست!
‫نه، اونجا تموم نمی‌شه.
‫نه، آقا.
‫ببین، اون می‌گه:
‫«هر درختی که میوه خوب نده
‫باید بریده بشه و به آتش انداخته بشه.»
‫یا خدا، مدت‌هاست که رفتی، بابا.
‫سه سیب گندیده‌ات،
‫برگشتن به درختشون، ‫آماده برای بریدنن.
‫بعد از اون نمایش مسخره،
‫فکر کردیم شاید یه جوابی بدی،
‫شاید خواهشی داشته باشی.
‫خب، برام فرقی نمی‌کنه.
‫فکر کنم وقت هرس کردنه.
‫خب، از کجا شروع کنیم، برادر؟
‫من میگم از دستش.
‫تو با اون دست روح‌هامون رو فروختی.
‫هی!
‫بچه‌ها همیشه دم ایستگاه اتوبوس اذیتم می‌کردن.
‫صدام می‌کردن «پسر فضایی».
‫چون وقتی خیلی کوچیک بودم،
‫یه هفته‌م نشده بود،
‫پشت سطل زباله پیدام کردن.
‫کیسه پلاستیکی خیلی محکم دور گردنم ‫بسته نشده بود.
‫انگار مامانم وسط راه پشیمون شده بود.
‫وقتی بزرگ‌تر شدم،
‫فهمیدم یه چیز دیگه هم اونجا کنارم بود،
‫تو اون سطل زباله.
‫یه گیتار.
‫مثل موسی بودم تو سبد حصیری.
‫می‌دونستم تو علفزارای بلند بیرون
‫منتظرمی.
‫شرط می‌بندم که بودیم.
‫وقتی تو داشتی با پاداش روحمون ‫خوش می‌گذروندی،
‫ما تا ته جهنم دنبالت گشتیم.
‫من اینو می‌خوام.
‫همینه که باید باشه.
‫هیچ کفاره‌ای برای کاری که کردم وجود نداره،
‫همون روز فهمیدم.
‫اما در مورد شیطان راه برگشتی نیست.
‫این مال توئه، نه؟
‫واسه این بود که معامله کردم.
‫مرتیکه...
‫واسه یه گیتار دوزاری روحمون رو فروختی؟
‫نه.
‫واسه اون.
‫با شیطان معامله کردم تا
‫بهترین نوازنده‌ی بلوزی که دنیا دیده بشم.
‫ولی زود فهمیدم که واسه
‫نواختن بلوز،
‫باید مثل اونا زندگی کرد.
‫اگه بخوای بهترین باشی،
‫باید بدترین چیزارو تجربه کنی.
‫هزار بار قلبمو دادم،
‫هزار بار هم شکست.
‫مردم می‌گفتن که از شیطان کَندم.
‫ولی اون چیزی رو بهم داد
‫که خودم ازش خواسته بودم.
‫هیچ‌کس مثل من نمی‌تونه بلوز بخونه،
‫چون هیچ‌ کی مثل من بلوز رو حس نکرده.
‫خب، اینم شد یه داستان.
‫آره، ولی من تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫تو چی؟
‫یه جوری احساسم رو قلقلک داد.
‫خب، منم یه داستان دارم،
‫حالا که دور آتیش نشستیم و قصه می‌گیم.
‫ولی این داستان در مورد سه تا پسر کوچیکه،
‫که از اول با بوی جهنم به دنیا اومدن،
‫چون اون بابای بی‌سوادشون
‫یه معامله‌ی خراب عهدعتیق
‫واسه یه گیتار یا هر کوفت دیگه‌ای کرد
‫و حتی به خودش زحمت نداد بچه پس نندازه!
‫همه‌ی عمرم تلاش کردم اینو بنوازم.
‫ولی هیچ‌وقت درست نفهمیدمش.
‫خب، واسه اینه که نمی‌تونی موسیقی اهریمن رو
‫با کوک خدا اجرا کنی.
‫خب، پیرمرد،
‫همه که نمی‌تونن تو مراسم ‫خاکسپاری خودشون اجرا کنن.
‫ببینیم روح ما چقدر می‌ارزه.
‫♪ باری دارم که نمی‌تونم بردارم ♪
‫♪ از ژرفای روحم منو به پایین می‌کشه ♪
‫♪ سعی کردم رهاش کنم، ‫اما منو تو چنگ خودش گرفته ♪
‫♪ نمی‌تونم این بار رو زمین بذارم ♪
‫♪ نمی‌تونم بارم رو زمین بذارم ♪
‫♪ فشاریه که تو استخون‌هام داره جمع می‌شه ♪
‫♪ می‌ترسم قبل از پیر شدن بشکنن ♪
‫♪ خدا، بهت التماس می‌کنم ♪
‫♪ منو به زانو انداختی ♪
‫♪ نمی‌تونم این بار رو زمین بذارم ♪
‫♪ نمی‌تونم بارم رو زمین بذارم ♪
‫♪ بدهیم رو با طلا نمی‌تونم بپردازم ♪
‫♪ خون ـم، سرنوشتم، همه فروخته شده ♪
‫♪ فرقی نداره چی کار کنم ♪
‫♪ نمی‌تونم از آتیش فرار کنم ♪
‫♪ نمی‌تونم این بار رو زمین بذارم ♪
‫♪ نمی‌تونم بارم رو زمین بذارم ♪
‫خب، عربده‌کشی بسه دیگه.
‫وقتشه که شاخه‌ها رو هرس کنیم.
‫آره، ایش.
‫داشتم فکر می‌کردم از اونجاش شروع کنیم.
‫تیکه تیکه‌ش کنیم تا وقتی که خونش تموم شه.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫اینطوری تموم نمی‌شه، داداش.
‫می‌خواید همیدگه رو بغل کنین ‫و با دل سوزناک گریه کنین؟
‫خب، بریم بستنی بخوریم؟
‫شاید یه بازی هم بکنیم؟ دوست داری، بابا؟
‫تو حق نداری خودتو تو ترحم غرق کنی!
‫وقت حسابرسیه، بچه‌ها.
‫اگه نکشیمش می‌سوزیم!
‫همه اون جنازه‌هایی که دفن کردیم،
‫اونا خودشون مدت‌ها پیش خواستنش.
‫ولی این پیرمرد چیزی جز یه پسر احمق نیست
‫که بدجور خراب کرده
‫و از اون موقع داره تقاص پس میده.
‫همون‌قدر که ما تقاص پس می‌دیم.
‫اگه فرقشو نمی‌فهمی،
‫پس ما همونیم که کلارنس گفت.
‫شما...
‫پسرای جهنمی.
‫شاید روحمون رو پس بگیریم.
‫ولی شیطان در آخر می‌خنده.
‫ما چیزی نیستیم جز نفرین‌شده‌هایی ‫که دارن همدیگه رو می‌کشن.
‫ولی اگه کشتن گناهکاران عدالته،
‫تو اون تفنگ باید فشنگ‌هایی باشه
‫که اسم همه‌مون روش حک شده.
‫این یکی،
‫کشتن کسی که خودش نمی‌خواد
‫می‌شه قتل.
‫ما شاید قدیس نباشیم،
‫ولی قاتل هم نیستیم.
‫زود باش، گلوله رو خرج کن.
‫تنها چیزی که ثابت می‌کنی اینه که ‫فرانکی در موردت حق داشت.
‫همون‌طور که درباره‌ی منم حق با اون بود.
‫خب، الان دیگه داری حماقت می‌کنی.
‫- باشه، اینوک! ‫- حماقت؟
‫بحث سر اون نیست.
‫تو که واقعاً نمی‌خواستی بچه رو نصف کنی.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- اونجا بودی مگه؟
‫نه، نبودم ولی من...
‫تو خودت گفتی کلی چیزای عجیب داشت...
‫– ضرب‌المثل می‌نوشت. ‫– از هارلم بود، مگه نه؟
‫خب، اگه بچه رو تیکه‌پاره کرده باشی ‫که نمی‌ذارن همچین چیزی بنویسی!
‫هر کی می‌تونه هر چی بخواد بنویسه.
‫- من که ننوشتم. ‫- حرفت رو قبول می‌کنم.
‫چون راجب این قضیه خیلی نادونی...
‫نادون؟ حالا چرا باید شخصیش کنی؟
‫- و شروع کنی به نوشتن؟ ‫- من که سواری نمی‌گیرم.
‫داری شخصیش می‌کنی.
‫کسی نمی‌خواد اون تلفن بی‌صاحب رو جواب بده؟
‫کی فکرشو می‌کرد بعد اون ‫همه قتل و کشتار و جهاد،
‫شما پسرا عاشق یه تم تکراری ‫و اشک‌آلود از رستگاری بشین؟ ‫چه بسا به دست یه پیرمرد
‫و یه زنیکه بینوا از ریشه بی‌خاصیت شدید.
‫انگل چاپلوسِ پست پاچه‌خوار نکبتی!
‫کله‌تو باز می‌کنیم ‫و با خون ـت غسل تعمیدت می‌دیم!
‫که این‌طور.
‫پس نه با تهدید، بلکه با پیشنهاد اومدم.
‫رئیس طبقه پایین از کاراتون خوشش میاد،
‫و تا همین اواخر،
‫ردپایی از جنازه پشت سرتون نبوده.
‫شاید بخواین این جهاد شوم رو ادامه بدین؟
‫می‌خوای بگی با ابلیس هم‌خونه بشیم؟
‫خب...
‫این دیگه خیلی بی‌ادبانه‌ست که این‌طور بگی.
‫بیاین از دفتر حساب شروع کنیم.
‫شما هنوز سه تا روح بدهکارین ‫و منم باید سهمم رو ادا کنم.
‫باید از یه موش تو مستراح آهنی دیوونه‌تر باشی
‫اگه فکر کنی ما نوکر
‫اون مار دروغگو می‌شیم.
‫هیچ معامله‌ای بین ما نیست.
‫ما دیگه نوکری‌شو نمی‌کنیم.
‫ولی قصد داریم هر روح نحسی
‫که هست رو شکار کنیم
‫تا برسیم به تو و یه سوراختو هیکلت دربیاریم
‫که یه کامیون باربری ازش رد بشه!
‫و به اون رئیس روح خوارت بگو
‫داریم لولاهای در جهنم رو می‌پکونیم
‫و بعدش نوبت خودشه!
‫به رئیست بگو
‫که داریم میایم سراغ خودش؟
‫چمیدونم بابا.
‫من جوگیر شدم، اینوک زد طرف زو کشت
‫تو هم اون حرفای تهدیدآمیز رو زدی،
‫منم گفتم...
‫فکر کردم تهدیدآمیز بود، داداش کوچیکه.
‫و راستشو بخوای،
‫اون اژدهای پیر هنوز سند
‫روحای لعنتی ما رو داره!
‫کفر نگو!
‫بزنید بریم.
‫باشه.
‫به نام مریم، یوسف،
‫و همه‌ی حواریون و مقدسین جمع،
‫لطفاً این تن بمیره،
‫بذار من «گریس» رو برونم؟
‫عجب چیزیه، نه!
‫فقط گازشو نگیر...
‫جهنم رو روشن کنین ‫و کبریتا رو واسه بعد نگه‌ دارین، پسرها!
یووهــــــــــــو!