مووی شو تقدیم می کند .::MovieSho.Com::.
- خیر.
هنوز چیزی نیست.
بله، آقا، ما همه جا برای پیدا کردن او تلاش می‌کنیم.
اما الان در حال صحبت کردن با رهبر هستم.
- آره.
- خدا، لطفاً...
لطفاً به من کمک کنید.
لطفاً...
آه!
لطفاً، التماس دعا می‌کنم.
خط.
بیا عزیزم، بیا، مثل باد دویده، حرکت کن.
چه اتفاقی با تلویزیون افتاده؟
چه اتفاقی در اینجا می‌افتد؟ جوزی!
ببین، اگر به مغازه بیگ جورج برویم،
شاید آن ماهواره بزرگ را بگیریم-
- بیگ جورج چی؟
بیگ جورج 30 مایل دور است.
و این موضوع را با آن بگذار.
علاوه بر این، بیگ جورج برایتان سرویس می‌دهد؟
یک بیرا بسیار ویژه مونتکاسینو؟
- نه، اوه- - آیا بیگ جورج برایتان سرویس می‌دهد؟
بهترین بال مرغ تند در این شهرستان؟
- خب، من واقعاً آن بال‌ها را دوست دارم.
- بله، داری.
اینترنت به حالت اولیه بازمی‌گردد.
همیشه این کار را می‌کند. آرام باش.
- خب، پس وسیله از حالت استراحت با سرعت حرکت می‌کند
با سرعت 25 متر بر ثانیه.
- باید داری شوخی می‌کنی.
بیا، داداش، قفسه‌ها را موجود کن
و سرت را از آن چیز بیرون بیاور.
چند بار باید بهت بگویم.
و چیس، این کار توست.
- این کار من است.
به چه کاری می‌آید یک آموزش
اگر فقط یک شغل بی‌ارزش داشته باشی...
شغل؟
عالی است.
معقول است.
خوب باش.
دوباره از رد بول تمام شدیم.
متاسفم، پدرم فراموش کرد سفارش دهد.
تا هفته آینده اینجا نخواهد بود.
- خوب.
اینجا بردارهایت را اشتباه مخلوط کردی.
- چی؟
چی؟
- آن، باید رفت سمت راست آنجا.
تو حق بازی کردی.
آره.
خیلی شیطون، اینترنتت کار می‌کنه؟
آره. چرا؟
بازی همین الان قطع شد. اوضاع خرابه.
دارن قصد دارن گلومو ببرن.
هی.
اوه، من حلش می‌کنم.
نمی‌دونم. باید برم.
- کنی میگه باید به تراک بپریم
و باید تا آخر بریم. چند مایله؟ 30 مایل؟
- احساس می‌کنم مثل "روح‌های شرور"ه. داره میاد
از تلویزیون بیرون میاد و به سرم می‌زنه
من فقط میگم داداش.
- باید اینو ببینم. یه بازی فوتبال دارم اینجا.
- من هنوز باید حسابو بپردازم و اینا...
- هی، آروم باش، این دور رایگانه.
- خب.
- خب، این موضوعات رو تغییر میده.
- دو یارد کم داریم...
ما بزرگ رو گرفتیم، موفق شدیم.
- و ما اروپا و آسیا را اسکن کرده‌ایم...
- آسیا!
جک به آسیا نرفت.
تقریباً نمی‌توانی او را وادار به ورود به دفتر کنی
زمانی که با او کار می‌کردم.
نگاه کن، ما درباره این صحبت کرده‌ایم.
دلیل اینکه پاسپورتش علامت‌گذاری شده است این است که او می‌خواهد شما
به فکر کنید که او کشور را ترک کرده است.
احتمالاً آن را به کسی داده تا بین‌المللی منتقل کند.
اینجا او به شبکه دپارتمان گمرک وصل شده است.
پس فکر می‌کنی او اینجا در ایالات هست؟
اینجا جایی نیست که من پنهان شوم.
اما جک، او واقعاً نوع خارجی نیست، درسته؟
او بیشتر شبیه به یک Red Bull است،
نوع دوچرخه خاک، متهم‌پریش نوعی.
اوه، ستاره‌نگارهایت را روی جنوب‌شرق قرار بده، خوبه؟
و منظورم اینه، عمیق در منطقه بایو،
یکی از اون شهرهای خاکی بی‌ارزش که هیچکس نمی‌آید
و همه به کار خودشان می‌پردازند.
تو او را پیدا خواهی کرد.
- بلکور به پسر طلایی‌اش معتاد است.
او می‌خواهد او را سریعاً بازگرداند.
- این مهم نیست.
اکنون من برنامه را رهبری می‌کنم، مارکوس.
- اون...
این چیزی نیست که من شنیده‌ام.
- هممم.
- بلکور یک معامله با دوستان ایتالیایی‌مان انجام داد،
شش ماه پیش به آن‌ها یک طراحی کاری قول داد.
من او را پیدا خواهم کرد.
- تو او را پیدا خواهی کرد؟
نه اگر او اول تو را پیدا کند.
خوب.
رخ...
به A5.
خدا نکنه.
خب.
- چیزی؟
- ماهواره‌ها نتیجه‌ای نداشتند.
- پس رانیش دروغ می‌گه.
- شاید هم نه.
کسی یک کارت گرافیک Nvidia A100 سفارش داد.
شش ماه پیش یکی به یک صندوق پستی ارسال شد.
ممفیس، تنسی.
نامش رو بگیر. اینو ببین...
گای اسمیت.
- برام موقعیت شهرهای اون منطقه رو بیار.
هر دارایی، هر چشمی در آسمان در این...
و مرا در پرواز بعدی قرار بده!
- خوب. خوب.
ببخشید.
کمکی لازم دارید؟
آه.
من از اینجا نیستم.
آره.
آره، حدس زدم.
حدس زدی دقیقا چی؟
خب، هیچکس از اینجا لباس‌هایی مثل اون رو نمی‌پوشه، پس.
چشم تیز.
نه، فقط من...
در حال عبور هستم.
دنبال یه مکان برای اقامت هستم.
آیا مکان خوبی می‌شناسید؟
فقط یکی وجود داره.
یک مسافرخانه و صبحانه در انتهای خیابان وجود داره.
جوزی و خانواده‌اش این را اداره می‌کنند.
جوزی مسئول اداره اسب سواری است.
- مسافرخانه و صبحانه.
- آره.
- در انتهای خیابان.
- آره.
- من شما رو در راهنمایی می‌کنم.
خب، آماده هستیم.
خوش آمدید به سرزمین مهمان نوازی.
من ژوزفینا هستم، همه منو جوزی صدا می‌زنن.
و این خانه موقت شماست.
این بخش کوچکی از طعم لاتینو در شهر ماست.
اتاق شما بالای پله‌هاست.
خوبی؟ دنبال چیزی می‌گردی؟
می‌تونم در چیزی بهت کمک کنم یا...؟
همه چی خوبه؟
خب. - خب.
- این اتاق شماست.
مهمان من باشید.
چند وقت می‌مونید؟
- بهتون می‌گم.
- چی؟
اگه به چیزی نیاز دارید، بهم بگید.
- اینها چیه؟
- آه...
- آن‌ها پهپاد هستند.
- برای چی اینو نیاز داری؟
- ضبط رشد درختان در منطقه.
- من از وزارت کشور هستم.
- اینا شناسنامه‌امه.
- درختان شما پر از بیماری هستند.
- آره، فدرال‌ها همه چیز رو به تکنولوژی پیشرفته تبدیل کردن، ها؟
- می‌تونی چیزی شبیه به اون بگی.
- ما برای بودجه بزرگتر التماس کرده‌ایم.
التماس.
و نگاه کن به همه اسباب بازی‌های کوچکی که اینجا داری.
- آه، من حس تو رو می‌فهمم، شریف. واقعا.
ما کم‌نیرو و بیش‌کار هستیم.
یادم نمیاد آخرین باری که یک روز مرخصی داشتم.
می‌تونی؟
- یادمه.
- چقدر کمکی اینجا داری؟
- اگر به چیزی نیاز داری، به ما زنگ بزن.
روز خوبی داشته باشید.
بیا بریم.
- خب، نظر دومی نیاز دارم...
اینجاست.
داغ و تازه
برای دانشجوی کوچکم. - ممنون.
- باید مغز رو هم تغذیه کنی.
آی.
- خیلی خوبه.
- اون عجیب‌الخلق با تخم مرغ، دیدم از اینجا عبور کرد.
- اون اینجا اومد.
آره. - چه خبره؟
- حتی پول هم نداد.
اون فقط رفت. - ببخشید.
- اون مشکل سازه.
- مشکل؟ اون یه احمقه.
من نمی‌فهمم شما را.
من نمی‌فهمم.
- به حرفی، درب را در صورت من بست.
- او درب را در صورت شما بست؟
- در مورد من...
او اینطوری رفت، می‌دانی در مورد چه حرف می‌زنم.
- آره. - او فقط بی‌ادب بود.
او بی‌احترام بود.
به تو بد رفتار کرد؟
او چطور بود؟
- نه، او فقط،
او واقعا عجیب رفتار می‌کرد.
- او ترسناک است.
- آره، من از او خوشم نمی‌آید.
وضعیت‌ها پشت اونجا چطور است؟
چه اتفاقی می‌افتد؟
- اگر آن بورسیه را بگیرم، می‌روم.
به عقب نگاه نمی‌کنم.
ممنون بابت غذا.
- ای شماها.
- جدی می‌گی؟
- عیسی مسیح.
مردی که همین الان اینجا بود،
آیا او را می‌شناسید؟
- کی؟
- پسر، تو چه کسی هستی؟
اون مرد با، آه، ریش.
- ریش‌ها این روزها به مد افتاده‌اند.
- نه...
من فقط دیدم که او خارج شد.
- خیلی از مردم اینجا می‌آیند.
- پس خیلی از مردم اینجا می‌آیند.
حالا...
تو مثل یک بچه باهوش به نظر میای.
جلوی این داستان‌های بی‌مورد رو بگیر.
- من خیلی باهوشم.
من ۱۵۸۰ امتیاز در آزمون SAT گرفتم، پس-
- حرف بزن.
- آه...
خب، خب.
یک مرد وجود دارد که گاهی اوقات اینجا می‌آید.
او لوازم را خریداری می‌کند.
او در جایی خارج از شبکه زندگی می‌کند.
این همه چیزی است که من می‌دانم. خب؟
خب!
اگر متوجه شوم
شما بیشتر بدانید
من برمی‌گردم
و درباره بار دیگر،
خب...
می‌دانید چه اتفاقی می‌افتد اگر برگردم.
تو بچه باهوشی.
تو ۱۵۸۰ امتیاز در آزمون SAT گرفتی.
- چیس.
پیک موتوری بیرون است. یک دست کمک به من بده.
- چیز دیگری که می‌توانم به شما کمک کنم، آقا؟
بابی، تو بالاخره برگشتی.
اوه خدای من، کجا بودی؟ لطفا.
- مارکوس، یک سیگنال بی‌سیم بسیار فعال گرفتم
از منطقه‌ای نزدیک شما می‌آید که برای 20 سال ازمنازل خالی بوده است
برای 20 سال گذشته.
من مکان را ضمیمه کردم.
- خوب، پسرها.
هدف باید زنده به عقب برگردانده شود، خوب؟
زنده!
فقط نمک سنگی.
- پس ما دنبال یکی مثل اوپنهایمر هستیم؟
- فقط تمرکز کن.
سلام مارکوس.
- او هشت مایل جنوب نشانگر ۵۲ است.
- چطور او را پیدا کردی؟
- این بهترین پسرهایی هستند که داری؟
- این بهترین پسرهایی هستند که می‌توانستم بگیرم
در مدت زمان کوتاه، مارکوس.
من دو نفر دیگری دارم که خیابان را مسدود کرده‌اند.
خوب پسرها، بیایید برویم.
بیا، برویم.
بارگذاری کنید.
ببخشید، آقا،
اما کسی دیوار آتش‌نشانی را نادیده گرفته است
و به ردیاب کارمند دسترسی پیدا کرده است
- چطور می‌دانید؟
- چون ورودهای چندگانه‌ای وجود دارد
از حساب یک کارمند سابق
ما روی این موضوع هستیم. شما را به‌روز خواهم کرد
- آره، مطمئن.
امنیت را بفرمایید هر تلفنی را توقیف کنند
هر کامپیوتری را
ما هک شده‌ایم
- من فوراً به آن می‌پردازم، آقا.
همچنین، رانیش برای شما بیرون منتظر است
- اجازه دهید او منتظر بماند
لعنت!
چرا این برای من اتفاق می‌افتد؟
اکنون.
خب، مراقب باش، شروع می‌کنیم.
به جلو حرکت کن. الان به جلو.
من تو را می‌بینم.
اوه، لعنتی.
چه اتفاقی افتاد؟ این چراغ‌ها.
چرا اینجا هستند؟
چه اتفاقی افتاد؟
من را لمس نکن!
حرکت کن. از میان برو.
برو، برو، برو!
مارکوس. بیا، بزن بریم.
اوه، لعنتی.
اوه، لعنتی!
مین زمینی.
بیا، بریزش.
من راه انداز.
گرانیدا دودی.
گرانیدا دودی. او را با دود بیرون بکش.
انجامش بده!
در دودی لعنتی بریز.
اوه، خدای من!
نفس‌هاتو نگه دار!
بالا، بایست!
بیا! بیا!
بایست! بیا!
ما تا زمانی که او را بگیریم، نمی‌ریم!
به تو! تو وارد اونجا شو و او را بگیر!
- بهت گفتم، تو اینجا نمی‌مونی.
- ما کمک‌های استخدامی هستیم.
تو الان تنهایی.
- آره، آره. متوجه شدم.
من فقط می‌خوام یک خبر خوب بشنوم.
- اون می‌دونست که ما داریم میایم.
او تیم کامل رو از بین برد.
- این خبر خوبی نیست.
رانیش رو اینجا بیار.
- بله، آقا.
- ای ببین. اونه، درسته؟
اونه!
بیا، بیا، بیا! بریم!
- متاسفم. من در مقابل خیابان بودم.
چه اتفاق فوری‌ای افتاده است؟
- وارد شوید، در را ببندید.
اول از همه، ما هک شده‌ایم.
تمام اطلاعات منتشر شده است.
و من کلمه‌ای نمی‌گویم، ممکن است مورد تحقیق قرار گیریم.
ممکن است مردم بشنوند چه می‌گوییم.
و دوستت جک،
او پیدا شده است...
- اجازه بده حدس بزنم، شهری فراموش شده
در جنوب شرقی ایالات متحده.
من همیشه از تو خوشم می‌آمد چون هوشمندی.
بنشین.
ممنون.
پس، حالا...
تو هوشمندی، پس فکر می‌کنی،
آیا امکان دارد
این پروژه را خودت تمام کنی؟
هر کمکی که نیاز داری را برات تامین می‌کنم.
منظورم اینه، ولی آیا واقعا به جک نیاز داری؟
- او کمک کننده خواهد بود،
اما بیشتر از آنچه می‌داند، من به او آموختم.
بهترین دانش‌آموزی که تا به حال داشتم،
راه‌حل‌ها را به موقع پیدا و حل کن
که برای بیشتر دانشمندان یک دهه زمان می‌برد.
- آره.
و فکر می‌کنی این هوشمندانه است که تحقیقات را دزدی کنی،
تحقیقاتی که من میلیون‌ها دلار برایشان پرداخت کردم.
- همیشه می‌دانستیم که او یک عامل ناشناخته است.
او به اینجا آورده شد
زیرا همه معتقد بودند که او می‌تواند این را تمام کند.
حالا، این گناه من نیست
که کسی اعلام کرد قصد شما اسلحه‌ای کردن آن بود.
- مارکوس و تیمش، او را پیدا کردند.
- آیا مارکوس در جنوب‌شرق است؟
- بله.
- او با جسد به خانه خواهد آمد.
- اجازه بده! اجازه بده!
- ششش.
- چه کاری می‌کنی؟
- آن‌ها من را پیدا کردند.
- کی تو را پیدا کرد؟ چی؟
آن احمق گردشگر؟
- آره.
نگاه کن، او برای کارفرمای پیشین من کار می‌کند.
- آن‌ها چه می‌خواهند؟
- این یک داستان طولانی است. گوش کن.
آیا هیچ پسران دیگری مانند او اینجا دیده‌ای؟
- نه. نه، فکر نمی‌کنم.
- خب، آن‌ها می‌آیند.
- کی میاد؟ - باید برم.
- کی میاد؟
صبر کنید.
صبر کنید، کجا می‌خوای بری؟
- من راه حلشو پیدا می‌کنم.
- صبر کنید، من یه جایی دارم که می‌تونید پنهان شید.
این چیزی مثل سردخانه جنگیه.
ازش برای پنهان کردن اسلحه‌ها از شمال استفاده می‌کردن.
بعد از پایان جنگ.
می‌تونم بهتون نشون بدم کجاست.
- خب...
آیا کسی دیگه ای اینجا رو می‌شناسه؟
- نه، فکر نمی‌کنم.
خیلی سخته پیدا کردنش.
می‌تونم بهتون نشون بدم کجاست.
می‌تونم باهاتون برم. - نه، نه.
شما اینجا بمونید و دقیقا اینجا بمونید.
متوجه من شدید؟
پی من نیایید.
این افراد بسیار خطرناک هستند.
اوه.
تو یه بچه خوبی هستی، چیس.
به کتاب‌هات وفادار بمون، خوبه؟
- صبر کنید!
من شما را گرفتم.
بیا، بیا، بیا.
بیرم، آملیا. سریع، سریع، سریع.
اینجا برای شما.
اوه خدای من، اجازه بده این را از راهت بردارم.
مارکیتو، این را تمیز کن.
خیلی ببخشید برای تأخیر،
پیتزای شما درست اینجا خواهد بود.
- ای.
من فقط می‌خواستم بهت بگم که دارم می‌رم.
- می‌رم. چرا؟
- آره، ببین، من نیاز دارم که...
مهم نیست. خب؟
من فقط نیاز دارم که ادامه بدی نگهداری از چیس.
اون بچه‌ی خوبیه.
اون پتانسیل بزرگی داره.
و من فقط نیاز دارم که بدونی که واقعا می‌خواستم
به همراه تو اون بیر را داشته باشم و بازی را تماشا کنم
و فقط توانسته‌ام اینجا با تو بنشینم.
پایین؟
- آره. - نه.
- آره.
- به من گوش کن، من این کار رو انجام نمی‌دم.
- حتی بحث هم نکن.
- نه، من... - تو می‌روی.
من نیاز به کسی دارم که بداند چگونه فکر می‌کند
و چگونه در آنجا عمل می‌کند.
- می‌دانی که من جنوب را دوست ندارم.
من پایین نمی‌روم به آن منطقه پر از پشه...
کشور قدیمی. - بله، تو می‌روی!
و تو قرار است تیم حمله بهترین من را بگیری
تا تمام کارهای سنگین را انجام دهند.
تنها کاری که باید انجام دهی رهبری آن‌ها به هدف است.
- عذر می‌خواهم، من پشت سر افراد در جنگل‌های دورافتاده نمی‌دوم.
دور و بر در جنگل‌های دورافتاده نمی‌دوم.
و من پایین نمی‌روم-
- ای! من به تو یک دستمزد خیلی زیاد پرداخت کردم!
حالا وقت بازپرداخت است.
تو بیرون برو و او را بگیر
و او را به من برگردان.
خوب؟
- برو به خانه‌ام بدو، من کیفم را آماده می‌کنم.
- نیازی نیست.
کیف آماده است.
تو همین حالا داری می‌ری.
موفق باشی، دوست.
من نیازی به تو اینجا ندارم.
مارکوس.
فکر کردم تو الان مرده باشی.
فقط به من تمام راه‌هایی که اشتباه شد را بگو.
- این یک تردید بود.
تیم کامل توسط دستگاه‌های تردیدی از بین رفت.
- اگر داشتی به دنبال او می‌رفتی، چطور این یک تردید بود؟
- این، این حالا مسئولیت توست.
من فقط در حال پاکسازی هستم.
برنامه‌ات چیه؟
- اوه نه. نه، این مسئولیت ماست.
و خیلی ساده است.
ما به خانه‌اش خواهیم رفت.
ما تمام تحقیقات او را نجات خواهیم داد.
ما آن را پیدا خواهیم کرد و او را به بلکور باز خواهیم گرداند.
همینقدر ساده.
- فقط ما دو نفر؟
- نه.
بلکور کاملاً اعتماد به شما را از دست داده است.
نه، او تیم خصوصی را فرستاد.
آن‌ها تا دو ساعت دیگر اینجا خواهند بود.
از سوی خوب نگاه کنید،
آن‌ها یک فرصت دیگر برای پسر طلایی خواهند داشت.
- ای!
حالا جستجو چطور پیش می‌رود؟
آیا عکس‌هایت را گرفتی، اسپیلبرگ؟
- عالی است، شریف.
- کی همکار جدیدت است، کارگردان؟
مجبور شدم تعدادی دست اضافی بخوانم.
چی گفتی؟
تعدادی دست اضافی.
آقا، شما خیلی خوش شانس هستید که اون رو دارید.
اون یه،
اون یه آتور واقعی، واقعی رابر برسون.
ها، برجسته.
اگر به چیزی نیاز دارید، من اینجا هستم.
شب خوشی داشته باشید.
همین کارو انجام بدید، شریف.
هی، هی.
چند نفر دیگه به شهر من میان؟
فقط چند نفر از ما، شریف.
واقعا این کارو خراب کردی، ها؟
نگران نباش.
تمام شهر اون احمق کرنی کور داره،
و یه معاون که به نظر میاد 18 ساله داره نگهش می‌داره.
- من اونجا نمی‌مونم.
- اوه.
پس توی ماشینت بمون.
- نه! رها کن!
- چیس، داری چه کاری اینجا می‌کنی؟
چه کاری اینجا می‌کنی؟
- می‌دانستم که پیدا کرده‌ای.
- بهت گفته بودم...
نه منو دنبال نکن. - می‌دونم چه گفتی.
- آیا کسی دیدت که اینجا بالا آمدی؟
- هیچکس منو دنبال نکرد. مطمئن شدم.
- خدا حافظ.
- لوازمی که از فروشگاه برات آوردم،
چیزهایی که معمولاً می‌گیری.
اوه خدای من، باید از این کارهای ناگهانی دوری کنی.
عیسی!
- ممنون بابت لوازم.
- آره، البته.
چی؟
- این یادآور خانه‌امه.
- مامانت این چیزها رو بهت داده بخوری؟
- آره.
چند تا هستند؟
شاید دوازده تا.
تقریباً.
- پهپادها؟
- آره، چند تا دیدم که دور و بر پرواز می‌کردند.
چرا دنبال تو هستند؟
- خب...
انرژی هسته‌ای سرد.
آره.
انرژی هسته‌ای سرد.
من یک نمونه‌ی مینی راکتور در حال ساختن بودم.
بسیار کوچک بود که در کف دست جا می‌شد.
می‌توانست برای ۲۰ سال شارژ نگه دارد.
- خب.
چه اتفاقی افتاد؟
- من آن را تمام نکردم.
- چرا؟
می‌توانستی انرژی نامحدود داشته باشی.
این همه چیز را تغییر می‌دهد.
- آره، خب، اون ایده بود.
اما آنها می‌خواستند آن را به سلاح تبدیل کنند.
پس من تحقیقاتم را انجام دادم و...
من ناپدید شدم.
- بعدی چیه؟
- فکر می‌کنم وقتشه دوباره ناپدید شوم.
- شاید وقتشه دیگر دویدن را متوقف کنم.
و به این افراد بی‌ادب پایان بدهم.
منظورم اینه که تو از آن‌ها هوشمندتری.
- چیس، فکر می‌کنم وقت رفتنته.
قبل از اینکه متوجه شوند که رفته‌ای، برگرد.
این افراد خطرناک هستند.
فکر نمی‌کنم بدانی چه کاری اینجا انجام می‌دهی.
بله.
- اگر من جای شما بودم، با شریف صحبت می‌کردم.
- چی؟
- با شریف صحبت کن.
- شریف. بله، خوب.
- ممنون برای آشتون.
- آره، البته.
خب.
- اطمینان حاصل کنید که هر وسیله نقلیه‌ای با برچسب علامت‌گذاری شده است.
- دریافت شد.
- باید بتوانید آن را بیرون بکشید.
- نمی‌توانست به سادگی به سوی جنوب فرانسه ناپدید شود
یا به سواحل آمالفی ناپدید شود.
درسته؟ او باید به این جای خفن بیاید.
- اگر تمام شدی،
میا یک پین روی موتور دارد.
- واقعا؟
بیا بیرون بکش.
این...
- باید دقیقا اینجا باشد.
- خب. بیایید به او سر بزنیم.
- سراغش نرو.
یک بچه لعنتی است.
تشخیص چهره.
خوبی، جک.
تو اینجا جایگاه نداری.
- آخ. لعنتی!
- اوه، خداحافظ.
برای انفجار سیم‌کشی شده است.
- خب، بیایید بریم.
- نه!
شارژ را تنظیم کن.
- اوه، لعنتی.
- این تیم A است؟
- لطفاً آن را منفجر کنید.
همه چیز را بگیرید.
دفترچه‌ها، درایوها،
هر چیزی که ممکن است شامل تحقیقات باشد، احتمال دارد.
خدایا، جک.
چه مکان خرابی.
تو 50 میلیارد را برای این ترک کردی.
- ای خدا، نه، نه، نه!
او را بیرون بکشید!
خدایا.
او این میز را سیم‌کشی کرده است.
احتمالاً نیمی از این اتاق مسلح است.
ادامه بدهید.
بیایید، بیایید. بسته کنید.
- مردانی که جاده را نگهبانی می‌کنند را تعویض کنید.
پادری‌ها را ادامه بدهید، خوب؟
می‌خواهم هر خودرویی در این جای احمقانه علامت‌گذاری شود.
هر خروجی پوشیده شود.
- فهمیدم.
- مارکوس، ببین برای تو میا چیزی دارد یا نه.
تو را در ۳۰ دقیقه پایین اینجا می‌بینم.
هی، آیا...
- هی، چه اشتباهی شده، چیکی؟
- آن‌ها دنبال من هستند.
وقت ندارم. خب؟
- چی؟ کی؟ صبر کنید!
به داخل خوش آمدید.
چه چیزی براتون بیاریم؟
- چطوره یک میکر؟
- آره.
اسمتون چیه؟
- ژوزفینا. جوزی.
- جوزی.
ممنون.
اینجا یه مکان کوچیک و دلپذیریه که داری، جوزی.
- متشکرم.
- نتونستم انجامش بدم.
تمام سازمان،
نگهداری، تمیزکاری، تمیزکشی.
تاریخ فوق‌العاده‌ای درباره‌ی جاروها وجود داره.
چوب جارو از هزاران سال پیش وجود داشته.
اول یونانی‌ها، بعد مصری‌ها.
اروپاییان قرون وسطی، آن را استاندارد کردند.
اما شیکرز،
در قرن نوزدهم، واقعا بازی را تغییر دادند.
پروفایل بلند و صافی به آن دادند
که شما امروز در حال استفاده از آن هستید.
- وای.
خیلی به تاریخ علاقه‌ای ندارم.
- نه؟
واقعا.
تاریخ به ما همه چیزی را که می‌خواهیم درباره آینده بدانیم می‌گوید.
باور کنید یا نکنید،
آن مسواک، مانند همه چیزهای دیگر،
یک تکامل تاریخی دارد.
آیا می‌دانید که با گذر زمان، داستان واقعی، مردم راهی برای
استفاده از آن دستگاه تمیز کننده را به عنوان یک ابزار تسلیح کردند؟
آن مسواک برای کارهای وحشتناک استفاده شده است،
تحقیرهایی ناگفتنی.
پوست شما را می‌پیچاند.
موارد مستندی از حمله فیزیکی به افراد
و تخمین زده شدن دوباره و دوباره.
حالا، جوانی که دیدم وارد اینجا شد، کجاست؟
- نگاه کن -
- او کجاست!
- ای جوزی. چی داریم توی تلویزیون؟
- ما یه بازی داریم.
- بازی شروع شده، درسته؟ - دو تا نوشابه، درسته؟
- من درستش می‌کنم. ما درستش می‌کنیم.
- لطفاً ریموت رو بهم بده، مایا.
- بله.
- خوب.
- ای، مرسی بابت نوشیدنی.
- آره.
- حالت خوبه، جوزی؟
- آره، آره، آره.
- چیس، دست بکش، بگو بهم چی شده!
- وقت ندارم. متاسفم.
تو یه بالش سنگی سخت داری تو اون B و B خراب.
وحشتناک، کک، کک‌های خون‌آشام.
من باید برم خونه، مارکوس،
و تو کمکم نمی‌کنی.
- اوه، این نمایش توهست، رانیش.
یادته؟
و اون چیزی که داریم یه سیگناله.
میدونیم که اون در دو مایل از ماست.
- چطور می‌دونیم؟
- چون ما یه تگ داریم
و یه نشانی روی هر سیگنال در منطقه.
اگه حرکت کنه، ما می‌دونیم.
- خب.
و این تیم کمکی،
آیا همه این نقاط خروجی بسته شدن؟
- هر خروجی از این آشغالی،
لعنتی پست‌خانه پوشیده شده.
اینجا چطور می‌گن؟
قلاب خیلی تنگه.
- یه چیزی پیدا کردیم.
- در رو پاک کن.
- برو جلو.
تیم.
- بازش کن.
- به توست.
- برو.
این لعنتی...
- خدایا.
- بازش کن.
- وقتتونو تلف نکنید.
اون چیزی که ارزش داشت رو پشت سر نذاشت.
- چطور می‌دونی اونو؟
- چون داره ما رو تماشا می‌کنه.
میا، گفتی قبلاً سیگنال داشتی.
می‌تونی اونو مسدود کنی؟
- البته می‌تونم. - نه.
سیگنال رو مسدود کن، اون می‌ترسه.
- عزیزم، باید اینقدر خوش شانس باشیم.
- فقط چند دقیقه بهم بده.
- ممنون.
- بیاین.
بیایید.
بیا.
اینجا.
بیا! بیا!
بالا برو!
ها! بالا!
آره، خب.
خب.
اونه.
خدا!
اینجا!
بگیرش!
صبر کن! پائو، ایست کن!
لبخند بزن، مارکوس.
- آره.
پائو، پسرها رو بالا نگه دار.
پیش جریان پایین برو.
- فهمیدم.
- بیا بریم.
من یه چیزی دارم که اون رو بیرون میکشونه.
الان به ون برگردید!
- اوه، لعنتی.
اوه!
دیگه دویدن نه.
الان، بهت گفته بودم که برمی‌گردم.
چی می‌خوای؟
کوچولو!
تنهام بذار!
چرا دنبالم می‌کنی؟
- بابا! رها کن!
- فهمیدم. - جا بده!
مراقب باش.
- اطراف برو!
- آره. روش هستم، روش هستم.
- لعنت.
- متاسفم، سارا. متاسفم.
کوچولو!
دوست ندارم.
- من خوبم.
- جایی برای رفتن نداری، بچه. - ای خدا!
- لعنت!
- ایست!
- پائو، اون رو بگیر!
- لعنت! اجازه بده برم!
من چه کردم؟
- اون رو بگیر، اون رو بگیر! خوب، اون رو بگیر!
- ای، چی می‌شه...
- متاسفم. - ای، چی می‌شه؟
- لطفا کمک کنید! لطفا!
- اون رو بگیر! - چی؟
- جابجا شو!
- ای خدا.
- بچه ای دیوانه.
- چی؟
- قطعه‌ای از لعنت!
- لعنت!
- آخ! - ای!
او مال توست!
- گفتم دارم روش کار می‌کنم.
من فقط می‌خواهم صحبت کنم.
- اوه، نه نمی‌توانی.
نه، نمی‌توانی! از من دور شو!
من هیچ چیزی نمی‌دانم.
اجازه بده من بروم!
این من هستم، این من!
شریف!
- حالا برو! بیرون برو، بیرون برو!
- ای، لطفاً متوقف شو! منجمد شو!
- به او شلیک کن.
- ای خدای من! اسلحه را پایین بگذار!
لطفاً!
- ای خدا!
- لعنت!
نه، نه، نه!
- من تو رو گرفتم!
- ای خدای من.
لعنت.
اوه، لعنت.
نه.
- آخ!
اوه! من نمی‌رم کنارت!
- ساکت باش.
زودتر برو.
- سلام، شما به شریف پانچو زنگ زدید.
نام و شماره‌ی تماستان را بگذارید،
و من به شما بازخواهم گشت.
- شریف، این جوزی است. نیاز به کمکتان دارم.
آن‌ها چیس را دارند.
- می‌دانم.
- چه اتفاقی می‌افتد، گای؟
با من حرف نزن!
- خوب نیست.
- چی؟
- من قصد داشتم این اوباش‌ها را یکی یکی از بین ببرم،
- تو کی هستی؟
کافی است با این رمز و راز.
- خوش شانس‌اند، برنامه‌هایشان تغییر کرده است.
آن‌ها چیس را گرفتند، پس...
نیاز به کمکتان دارم.
- هر چیزی.
- خب.
نیاز دارم که آن‌ها را حواس‌پرتی کنید
و آن‌ها را به صومعه هریسبرگ ببرید.
- خب، انجامش می‌دهم.
- جوزی؟
نه.
- خب، من آماده‌ام صحبت کنم.
- نه، نه، نه، نه.
- می‌خواهم تو اینجا را ترک کنی.
می‌گویم کجاست.
- جوزی.
دانشجوی مورد علاقه‌ام در تاریخ.
و با این حال، اگر صادق باشم،
فکر می‌کنم دروغ می‌گویی.
- من حقیقت را می‌گویم، اما یک زن تجارتی هستم.
تو را به سمتش می‌فرستم به جای کودک.
- ای پسر.
چرا به ما نمی‌گویید کجاست؟
سریع.
- او...
او در کلیسای ویران هریسبرگ است.
- و کجا می‌توانیم آن را پیدا کنیم؟
- لطفاً فقط بچه را به من بدهید.
10 مایل به شمال،
خارج از شهر.
- درست است.
خب، خب، خب. خب.
خب.
او خلق و خوی بدی دارد. از او پوزش می‌خواهم.
- اما بچه چطور؟
- بهتان می‌گویم چه.
این میان ما بماند،
تو و آن پسر مرده نخواهید شد
در آن بار زیبا و کوچک شما.
عهد نیروهای کوهنورد.
که باید به زمین سوزانده شود.
هفت نفر از مردان من کشته شده‌اند.
دقیقا چه اتفاقی افتاده است؟
او هنوز زنده است، درست است؟
او هست.
و اگر فقط به من اجازه بدهید توضیح دهم.
- نه، من نمی‌خواهم صدای شما را بشنوم
هیچ وقت دوباره توضیح ندهید.
تو من را نمی‌شنوی، رانیش.
آیا می‌فهمیم که ما به اتمام وقت رسیده‌ایم.
وقتی من می‌گویم ما، منظورم تو است.
- خب، او ثابت کرده است
بهتر از آنچه پیش‌بینی کرده بودیم، منابع بیشتری دارد.
اما ما باور داریم که با کمی زمان،
اگر تو- - به من چنین حرف بزنی
مثل یک سیاستمدار لعنتی!
الان نیاز دارم او را اینجا برگردانم!
الان لعنتی!
- میا، همه چیز آماده است؟
- آره.
مطمئن شویم که گلوله‌ها را داریم.
بیا، برویم.
بیایید پسران، برویم.
- اون خوشایند به نظر می‌رسید.
- بیا فقط بریم خونه.
- صبر کن، صبر کن. دست بکشید پسران.
سیگنالم داره از دست می‌ره.
- لعنتی!
اون کجاست!
- خم شو! نه!
اون کجاست، لعنتی!
- بیا، بارش کن.
- داری با من شوخی می‌کنی؟
اون داره پیکان‌های لعنتی می‌پرتابه!
- جدا شوید.
- ایست!
خدا نکنه.
عیسی. چیه این؟
کجایی لعنتی؟
- ای ببین، اونجاست.
- چرا داری می‌ایستی؟
حرکت کن، لعنتی!
- سکوت!
- رانیش، آیا من را می‌شنوی؟
آیا کسی من را می‌شنود؟
- بنشین!
- روشن.
جک، فقط به من گوش بده.
تو می‌دونی آنها چه می‌خواهند.
آنها آماده‌اند همه چیز را به تو بدهند.
پول، قدرت، همه چیز.
- این یک اسلحه نیست.
- پس بیا خانه و آن گفتگو را با آنها داشته باش.
- فقط خودت را به خاطر خدا رها کن.
- اما این چیزی نیست که 19 سال پیش می‌خواستی، درسته،
وقتی شروع به کار می‌کردی و هیچ چیزی نداشتی؟
آیا من نیستم که تو را شروع کردم؟
و جک، تو دوست داری نظریه بازی، درسته؟
این را برای من بازی کن.
نیم دسته مرد مرده در جنگل داری.
جک، این باید مورد بررسی قرار بگیرد.
- من هیچ وقت نخواستم کسی را بکشم.
- من این را می‌دانم.
بیا خانه، اجازه بده بلکور به تو کمک کند.
من می‌توانم تو را در شهر در شش ساعت دیگر برگردانم.
من به تو کمک خواهم کرد.
- من نمی‌خواهم کمکت کنم.
- آنها قرار است من را بکشند، جک.
نه!
قطع کن!
- جک...
حالا احساس خیلی باهوش بودن نمی‌کنی، گای؟
- چیس.
- لعنت!
- لعنت.
- من هیچ وقت شلیک نکردم، جک.
- سوگند می‌دهم یک گلوله به سرش خواهم زد.
- من خیلی متاسفم.
- صبر کن، نه، نه. اشکالی ندارد.
- من متاسفم.
- رانیش، او را رها کن.
- این جنگ کودک نیست.
- آیا این یک جنگ است؟
- مسیح!
- من فقط می‌خواهم تو به خانه بیایی و کاری که شروع کردی را تمام کنی!
- خب.
- همه چیز را بهت می‌دهم.
- نه! - صبر کن! صبر کن!
- چیس، صبر کن! - نه، نمی‌توانی این کار را بکنی!
- آروم شو!
- همه چیز را بهت می‌دهم.
- من تکمیل برنامه به صورت کامل را دارم.
- آن مهر شده است، اما تکمیل شده است.
- من چندین AutoCAD دارم.
- من BIM دارم، من مکان‌شناسی دارم.
- من همه چیزی که بلکور نیاز دارد را دارم.
- من وقت ندارم، جک.
- من فقط نیاز دارم که به من بگویی کجاست.
- نه، لطفاً- - کجاست!
- آیا می‌خواهید برنامه را؟
- تو کودک را به من بده.
- من از اینجا متنفرم.
و من به خاطر این از تو سرزنش می‌کنم.
تو نباید این چند روز آخر را اینقدر ناخوشایند می‌کردی.
همه چیز ناگزیر است، جک.
هیچکس از بلکور پنهان نمی‌شود.
- آیا به تو گفته بود این را بگویی؟
- واقعا نمی‌توانم به او سرزنش کنم.
از او انتظار داشتی که به تو اجازه بدهد با 15 سال فناوری ناپدید شوی،
آیا این چیزی بود که فکر می‌کردی؟
- فکر می‌کردم ما هر دو همان چیز را می‌خواستیم، رانیش.
تو روحت را فروختی.
این چه طعمی دارد، ها؟
چرت؟
- همیشه اینقدر خودرایی.
همه در تیم، حقوق خوبی دارند، جبران خوبی دارند
و برای کار ما پاداش می‌گیرند، شامل تو.
- کار ما؟
اگر من نبودم، به تو اجازه نمی‌دادند دپارتمان منابع انسانی را اداره کنی
اگر من نبودم، رانیش.
- دیگر هیچکدام اهمیتی ندارد.
ما قصد داریم تو را بازگردانیم
و تو کاری که لازم است انجام خواهی داد
و سپس می‌توانی بروی و ناپدید شوی
در یک چاهچی پر از حشرات دیگر
در انتهای دیگر جهان.
- ای، شاید بخواهی راه پشتی را بگیری.
- چی؟ - راه پشتی.
- ای، بنشین! - از روی من برید، از روی من برید!
راه پشتی را بگیر.
به چپ بپیچ! به چپ بپیچ! - جک! جک!
- قرار است به مین لعنتی بخوری!
- بنشین، جک!
- قرار است مین زمینی را از دست بدهی.
- جک، بنشین!
- آیا می‌خواهی به مین زمینی بخوری؟
- ای خدا!
احمق!
- چه کاری می‌کنی؟
- عیسی مسیح!
چه چیزی فکر می‌کنی؟
لعنتی!
- ای خدای من!
- چیس، بگیرش!
به احتمال زیاد، اینجا باید از اصطلاحات غیررسمی استفاده کنید.
بیا.
بیا. بیا.
بیا.
بیا این طرف.
این طرف، این طرف.
بیا.
بیا. حالت خوبه؟
- آره.
- بیا.
بیا بریم.
این طرف.
- به کجا داریم می‌ریم؟
به کجا داریم می‌ریم؟
- سلام...
تنها یک راه برای خروج از این وضعیت وجود دارد.
سلام.
وقت آن رسیده که بروی.
- در مورد چی حرف می‌زنی؟
- ببین، هر جا که بروم، آن‌ها پشت سرم خواهند آمد.
خوب؟ باید بروی.
باید بروی.
خوب؟ بیا.
برو.
بیا.
برو. هی
ممنون.
برو!
- ممنون.
دوست داشتم.
نه، زمین بگذار.
به اون توهین کن!
اسلحه رو زمین بگذار!
زمین بگذار!
جدی؟
دقیقا چه کاری می‌کنی، جک؟
کجا می‌روی؟
بلکور هرگز از تعقیبت دست نخواهد کشید!
آره، حق با توست.
این باید تمام شود.
همین الان.
درست اینجا.
- نه. اوه، نه.
نه!
اوه! شلیک نکن!
نه!
خدا لعنتش کنه!
- داری شوخی می‌کنی؟
- لعنت!
جک! جک، برو...
از این ماشین لعنتی بیرون بیا!
از اینجا بیرون بیا!
بیرون بیا!
دست‌هایتان را از من بردارید!
می‌خواهم با بلکور صحبت کنم!
ای!
خدا.
- خیلی تنها.
آیا او مرده است؟
- نه، نه. بلکور...
گوش کنید.
گوش کنید، ما به او نیاز نداریم.
- واقعاً خبر عالی.
پس حالا می‌توانید همه‌ی کارها را خودتان انجام دهید؟
- من می‌توانم این کار را انجام دهم!
- عالی است.
- به خدا قسم می‌خورم که می‌توانم این کار را انجام دهم!
- خب، من مردی سخاوتمند هستم.
من به شما اجازه می‌دهم.
شما باید پایین‌تر بمانید
تا پروژه‌ام تمام شود.
- نه.
- آره. - نه.
- حالا، به کار بپردازید.
- نه، نه!
تو زنده‌ای...
تو پسر کس‌نشین...
اوه! اوه!
اوه!
اوه! او زنده است!
اوه! اوه!
اوه!
او زنده است!
اوه، این را باز کن!
او زنده است!
بلکور!
نگاه کنید به شما.
شما خیلی باحال به نظر میایید.
- آره، این...
این موی سبزه.
- آره.
نمی‌توانم باور کنم که الان اینجا هستم.
- آره، مطمئن نبودم که دوباره شما را می‌بینم.
- خب، من اینجام.
می‌خواهی به من بگویی چطور از آنجا خارج شدی؟
- خب، یک کامیون قدیمی بود که بیرون از محل من قرار داشت.
یک درب فرار زیر کامیون ساختم.
فولاد تقویت شده با آلیاژ کم گرید ۱۰.
موج‌های شوک به صورت افقی گسترش می‌یابند. درست است؟
- انفجارها به سمت خارج حرکت می‌کنند، نه به سمت پایین.
- درست حدس زدی.
- واو!
تو اینجا هستی تا تحقیقاتت را به من بدهی.
ها؟
- آره. وقتی آماده‌ای،
می‌توانیم درباره اون صحبت کنیم. - وقتی آماده‌ام. خب.
- اوه، سلام. - وقتی آماده‌ام.
- کسی می‌خواهد سلام کند.
- ما اطراف خواهیم بود.
اوه، و این برای شماست.
خداحافظ!