‫با تیتراژ شروع می‌شه
‫و یه موسیقی خفن هم داره.
‫دا دا دا دادا!
‫کلی آدم تو تیتراژ اسمشون میاد
‫چون فیلم یه میلیارد خرج برداشته.
‫و کلی هم جلوه‌های ویژه داره.
‫و همینطور صحنه‌های اکشن خفن.
‫و هیچ داستان عاشقانه‌ای هم توش نیست
‫چون حال به هم زنه.
‫آهان، و کلی بازیگر خیلی معروف هم توش هستن،
‫حتی خودشون کارای خفن و خطرناک می‌کنن،
‫مثلا از یه سفینه‌ی فضایی می‌پرن رو یه بمب اتم.
‫دا دا دا دادا!
‫تیتراژ ادامه پیدا می‌کنه
‫با اسم‌هایی که نمی‌شد خوندشون،
‫خیلی طولانی می‌شه و حوصله‌مون سر میره.
‫خب، شروع کنیم!
‫آنژلو تقدیم می‌کند: ماجراهای آنژلو...
‫به درد نخورد. دوباره انجامش میدم.
‫آنژلو تقدیم می‌کند:
‫ماجراهای آنژلو!
‫عنوان قسمت امروز اینه:
‫در جست‌وجوی جام مقدس!
‫سلام بچه‌ها، من آنژلو هستم،
‫بزرگترین ماجراجوی دنیا.
‫من دارم دنبال
‫جام افسانه‌ای ابدیت می‌گردم.
‫باید از این جنگلی که خطر ‫همه‌جاش کمین کرده، رد بشم.
‫اونجا.
‫آنژلو، زودتر ناهارت رو تموم کن،
‫باید مسواک بزنی.
‫هیچکس به آنژلو نمیگه چیکار باید بکنه،
‫خوشگله.
‫ببخشید؟
‫نه، هیچی.
‫هوممم...
‫یواش‌تر بخور،
‫دل درد میگیری.
‫ممنون، ای پیر خردمند، برای این پند گرانبها.
‫بهم بگو کجا می‌تونم جام افسانه‌ای ابدیت رو پیدا کنم.
‫ پای فواره‌ی اهریمن پیداش می‌کنی.
‫ولی برگرد،
‫چون اون طرف مرگ منتظرته.
‫اینو بدون که آنژلو از هیچی نمی‌ترسه.
‫آره، باشه.
‫الان انجامش میدم.
‫عزیزم، غذای اِلی رو گرم کن.
‫- باید یه ایمیل بفرستم. ‫- آخه...
‫آره، باشه.
‫آخه باید به این ببر کوچولو غذا داد.
‫لئو کجاست؟
‫اوه، امکان نداره.
‫لئو، بیا ناهار!
‫لئو، زود بیا پایین!
‫باشه بابا، کر که نیستم.
‫چی می‌شنوم؟
‫نکنه صدای جیغِ دِبیل‌مَن، ‫دشمن قسم خورده‌مه؟
‫عزیزم، رو چه درجه‌ای بذارم؟
‫خب، مثل همیشه.
‫آره، باشه.
‫«مثل همیشه.»
‫بعد از اینکه ۱۸ بار از مرگ جون سالم به در برد،
‫آنژلو بالاخره به اون چیزی که ‫همه آرزوشو داشتن، خیره شد.
‫جام مقدس.
‫باشه عزیزم، تقریبا حاضره.
‫این تیکه‌ی خوشمزه‌ی نون تست مال کیه؟
‫آنژلو ماجراجو بالاخره به هدفش می‌رسه،
‫که یهو...
‫یه رتیل غول‌پیکر!
‫چیکار می‌کنی کله‌تخم‌مرغی؟
‫دِبیل‌مَن!
‫دِبیل‌مَن بدترین دشمن آنژلو ماجراجوئه.
‫اون از یه عالمه تیکه‌های
‫آدمای خنگ ساخته شده.
‫عنکبوت کوچولوی نازنازی!
‫چطوره لهش کنیم ببینیم چی میشه؟
‫حیوونا رو اذیت نمی‌کنیم!
‫حالا می‌بینیم، کله‌تخم‌مرغی!
‫هیچکس به من نمیگه کله‌تخم‌مرغی.
‫- کله‌تخم‌مرغی! کله‌تخم‌مرغی! ‫- خفه شو!
‫نه، عصبانی نشو.
‫سلام سوفی! چطوری؟
‫جدیه؟
‫دکتر چی گفت؟
‫هیچ امیدی نیست، واقعا؟
‫باشه، خودمون رو سریع می‌رسونیم.
‫چی شده، عزیزم؟
‫خواهرم بود،
‫مامان حالش بد شده.
‫فکر نکنم دووم بیاره.
‫چرا مامان گریه می‌کنه؟
‫می‌خواین طلاق بگیرین؟
‫خاله زنگ زد.
‫مامان‌بزرگ حالش بد شده.
‫دکتر گفته حالش خیلی بده.
‫مامان‌بزرگ قراره… چجوری بگم؟
‫باید بریم ببینیمش قبل از اینکه
‫قراره بمیره؟
‫سرطان داره؟
‫باتریش تموم شده؟
‫اِم...
‫مامان‌بزرگ می‌میره؟
‫دنیای بدون مامان‌بزرگ غیرممکنه.
‫مامان‌بزرگ روستا زندگی می‌کنه.
‫اونجا پر از حیوونای وحشیه.
‫آخ، کمک، مامان‌بزرگ!
‫موجودات فضایی مغزخوار دارن
‫زنده‌زنده منو می‌خورن!
‫آخ، دیگه دیره!
‫قبل از اینکه بیای تو، کفشاتو درمیاری.
‫مامان‌بزرگ موقع کارت‌بازی همیشه تقلب می‌کنه.
‫هی، تو تقلب کردی!
‫پیداش کن.
‫بعضی وقتا با مامان‌بزرگ فیلمایی می‌بینم ‫که مال بچه‌ها نیست.
‫می‌فهمی چرا به من میگن رگنارِ قصاب!
‫- چشماتو ببند، اینا برا تو خوب نیست. ‫- مامان‌بزرگ!
‫مامان‌بزرگ نصیحتای خیلی خوبی می‌کنه.
‫اگه خواستی یه تصمیم مهم بگیری،
‫به اون صدای کوچولوی درونت گوش کن.
‫اون همیشه بهت میگه چیکار کنی.
‫پیس.
‫مامان‌بزرگ همیشه آبنبات میده.
‫کدوم دست؟
‫ولی به مامانت هیچی نمیگی ها.
‫قول.
‫اوه، این شیطون کوچولوی منه.
‫ولی از همه مهم‌تر،
‫مامان‌بزرگ بغل‌هایی می‌کنه
‫که بوی خوبِ مامان‌بزرگ رو میده.
‫ما قبلا از اینجا رد نشدیم؟
‫خاک تو سرم!
‫بابا حرف بد زد.
‫چی گفت؟
‫گفت: «خاک تو سرم».
‫آنژلو حرف بد زد!
‫خفه شو، گنده‌ی خنگ!
‫خودتی، کله‌تخم‌مرغی.
‫چرا جی‌پی‌اس رو روشن نمی‌کنی؟
‫اینجوری صدام نکن، اَبَر خنگ.
‫کله‌تخم‌مرغی!
‫خفه.
‫هر دفعه همینه.
‫«نیازی به جی‌پی‌اس نیست.
‫«یه ماشین که قرار نیست بهم بگه کجا برم.»
‫- و فلان و بیسار… ‫- کله‌تخم‌مرغی!
‫نتیجه‌اش هم اینه که داریم دور خودمون می‌چرخیم.
‫بس کنین!
‫واقعا که، آفرین.
‫چیزی نیست عزیزم. خوب میشه.
‫همه‌مون به یه استراحت احتیاج داریم.
‫همه برین دستشویی!
‫وای، چه چندشه!
‫عالیه!
‫یه سفر خطرناک در زمان به آنژلو این امکان رو میده
‫که دنیایی پر از موجودات
‫ترسناک رو کشف کنه.
‫بالاخره می‌تونم لِزاروس دِتریتوس رِکس رو
‫تو محیط طبیعیش ببینم.
‫با من بیاین.
‫ما تو راهیم.
‫یه کم دیرمون شد،
‫ولی الان دیگه جی‌پی‌اس رو روشن می‌کنیم.
‫سلام، من مارک-۷ هستم، کامپیوتر ماشین‌تون.
‫از اولین خروجی به سمت غرب برین.
‫خب، بزن بریم.
‫- همه هستن؟ ‫- آره.
‫هان؟
‫منو یادشون رفته؟
‫برگردین!
‫منو یادتون رفت!
‫آخرش زندگیم وسط آشغالا تموم میشه.
‫کاملا ممکنه.
‫با خوردن تیکه‌های سیب‌زمینی ‫سرخ‌کرده‌ی نرمِ وارفته زنده می‌مونم.
‫زندگیم حسابی گند زده میشه.
‫چی دارم می‌شنوم؟
‫داری وا میدی؟ تسلیم می‌شی؟
‫«آه و ناله، من گم شدم.»
‫خودتو جمع و جور کن، آنژلو!
‫سختی‌ها رو باید پیچوند،
‫مثل این میله‌ی فلزی.
‫یه ماجراجو به خطر اهمیت نمیده.
‫یه ماجراجو هیچوقت تسلیم نمیشه.
‫یه ماجراجو همیشه مامان‌بزرگش رو پیدا می‌کنه!
‫راست میگه ها.
‫هر چی نباشه، من یه ماجراجوام.
‫دارم میام، مامان‌بزرگ!
‫مامان‌بزرگ جنوب زندگی می‌کنه.
‫هر وقت میرم اونجا هوا گرمه.
‫و جنوب هم
‫از اون طرفه!
‫ها؟
‫سلام.
‫تو کی هستی؟
‫گووو.
‫وایسا منم بیام!
‫منم باهات میام.
‫هی، خیلی تند میری!
‫آره، عالیه.
‫گووو.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫گووو.
‫هی، کجا میری؟
‫خطر! خطر!
‫خطر!
‫به پادشاهی حمله شده!
‫خطر!
‫من بهتون حمله نمی‌کنم.
‫اصلا نمی‌دونم کجام.
‫ساکت! حقه‌ت به درد نمی‌خوره!
‫اولترا تو رو فرستاده، ای دیو!
‫حمله!
‫بس کنین.
‫آخ.
‫نیش بزن، نیش بزن!
‫آخخخ! بس کنین!
‫کمک!
‫آخ! آخخخ!
‫نیش، نیش!
‫نیش، نیش، نیش!
‫کارت تمومه، دیو!
‫خیلی خب! خودتون خواستین!
‫آه، نه! دارم می‌سوزم، آه!
‫شوخی کردم. دارم برنزه میشم!
‫همگی فرار کنید!
‫منتظر چی هستی سرباز؟ بدو!
‫مامان!
‫بدو! بدو! بدو!
‫بدو! بدو! بدو! بدو!
‫مورچه‌های قرمز هیچوقت
‫فداکاری شما رو فراموش نمی‌کنن.
‫مامان!
‫شما خیلی نزدیک به شونه خاکی رانندگی می‌کنین.
‫تو مجبوری همه‌ش حرف بزنی؟
‫زمان یه مفهوم نسبیه
‫بله بله… آقای همه‌چی‌دون.
‫آقا شاگرد اول کلاس بوده.
‫آقا خیلی کلاس میذاره.
‫بله، من از آخرین نسل هوش مصنوعی هستم.
‫هوش مصنوعی من از مال شما برتره.
‫ضریب خطای من فقط
‫یک صدم درصده.
‫پس یعنی ممکنه اشتباه کنی.
‫احتمال خطا تقریبا صفره.
‫آره، ولی ممکنه اشتباه کنی.
‫- از نظر فنی، بله. ولی چون… ‫- هیس.
‫شاید داری اشتباه می‌کنی که میگی ممکنه اشتباه کنی.
‫من… من نمی‌فهمم،
‫چیزی که شما میگین بی‌معنیه.
‫الان کجا باید بریم؟
‫سمت راست.
‫نه، نه… سمت چپ.
‫باید بدونی دیگه، نابغه کوچولو.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫باید از اینجا جیم بشم!
‫زود، جنوب!
‫خسته شدم، خسته شدم، خسته شدم!
‫دیگه بریدم!
‫چته اینجوری می‌کوبی؟
‫اِ، من نبودم. به جون خودم.
‫بله، ببخشید آقای پرنده.
‫من بودم.
‫معذرت می‌خوام.
‫چت شده، پسر جون؟
‫چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫باید برم پیش مامان‌بزرگم،
‫حالش خیلی بده.
‫ولی گم شدم.
‫داستانت منو تحت تاثیر قرار داد.
‫من تو آسمون پرواز می‌کنم
‫و از اون بالا راهنماییت می‌کنم.
‫ممنون، واقعا لطف می‌کنین.
‫ پیش به سوی آسمان!
‫آخ.
‫آی.
‫اِ...
‫حالتون خوبه، آقای پرنده؟
‫خوبم.
‫عادت دارم.
‫ولی شما که سنجابین.
‫خوب دقت کردی، پسر جون.
‫این تراژدی زندگی منه.
‫آرزوم اینه که پرنده باشم.
‫از بچگی، آرزو داشتم مثل یه پرنده پرواز کنم.
‫حس نمی‌کردم سنجابم،
‫ته دلم حس می‌کردم پرنده‌ام.
‫اینقدر خیال‌بافی نکن.
‫باید بلوط جمع کنیم.
‫تصمیم گرفتم با پدرم حرف بزنم.
‫بزرگ که شدم، می‌خوام پرنده بشم.
‫چی؟ سنجاب‌ها که پرواز نمی‌کنن!
‫اونا بلوط جمع می‌کنن.
‫ما برای همین آفریده شدیم.
‫جیک جیک جیک جیک.
‫بعد، یواشکی،
‫شروع کردم خودمو شبیه پرنده‌ها کنم.
‫جیک جیک جیک جیک.
‫ولی یه روز،
‫پدرم مچمو گرفت.
‫این باعث خجالته!
‫- همسایه‌ها چی فکر می‌کنن؟ ‫- عزیزم، آروم باش.
‫از اینجا برو بیرون!
‫تصمیم گرفتم برم و روی پای خودم وایسم.
‫خداحافظ، به درد نخورها!
‫حالا می‌بینیم می‌تونم پرواز کنم یا نه.
‫آخ.
‫برامون نامه بنویس، فابریس.
‫بعضی وقتا همینه دیگه.
‫اون چیزی که باید باشیم، نیستیم.
‫خب، موفق باشی.
‫شاید یه راهی باشه.
‫مامان‌بزرگ میگه هیچوقت ‫نباید از آرزوهات دست بکشی.
‫هیچوقت!
‫تفکر در حالت ابرقدرتی!
‫اوه نه، حوصله ندارم.
‫اوه نه! آخ! آخ!
‫خوبه! یه فکری به ذهنم رسید!
‫فابریس، برگرد! فکر کنم بتونم کمکت کنم!
‫کمکم کنی؟
‫که پرواز کنم؟
‫واقعا؟
‫آره.
‫نگاه کن!
‫بله؟
‫ببخشید.
‫یه گره کوچولو
‫و تمام!
‫خب، حالا چی؟
‫دارم پرواز می‌کنم؟
‫دارم پرواز می‌کنم!
‫من یه پرنده‌ام!
‫تو بهترینی، آنژلو!
‫دارم پرواز می‌کنم!
‫آخ!
‫بالاخره تو آسمونم!
‫از اون بالا چی می‌بینی؟
‫یه راهی می‌بینی؟
‫من می‌بینم… اِ
‫من می‌بینم… اوه.
‫چی می‌بینی؟
‫من می‌بینم… که این
‫چقدر
‫چی؟ تکرار کن!
‫این… این وحشتناکه!
‫دوباره اون خواب وحشتناک رو دیدم.
‫پیر شده بودم.
‫خودمو تو آینه نگاه می‌کردم
‫و می‌دیدم صورتم پر از چروک شده.
‫همه‌جاش شل و ول بود.
‫پیر شده بودم.
‫ممم… بله، بله، بله.
‫با یه جیغ وحشتناک از خواب پریدم.
‫می‌دونی چیه؟
‫اون من بودم که جیغ می‌زد.
‫آروم باش، نفس عمیق بکش.
‫ببین، فقط یه خواب بد بوده.
‫آره، حق با توئه.
‫من هنوز خوشگل و جوونم.
‫آخیش، چه خوب شد. دوباره حس می‌کنم آماده‌ام
‫که همه چیو نابود کنم.
‫هنوز یه مقدار پرخاشگری می‌بینم.
‫هفته دیگه دوباره ببینمتون.
‫لازم نیست.
‫من خیلی خوبم.
‫سلام خوشگله!
‫ما قبلا همدیگه رو ندیدیم؟
‫امکان داره.
‫حس می‌کنم یه کششی بینمون هست.
‫آخ، سرخ شدم.
‫حتما خیلی زشت شدم.
‫اصلا اینطور نیست، به نظرم فوق‌العاده‌ای.
‫چه خوب، منم همینطور فکر می‌کنم.
‫شما کجایین؟
‫۴۱، گزارش بده!
‫هیچ اثری از چشمه جاودانگی نیست.
‫یکی از ردیاب‌هامون جاشو پیدا کرده بود و...
‫چی؟
‫و بعد، پووف! غیبش زد.
‫غیبش زد؟
‫بی‌عرضه.
‫بی‌عرضه!
‫تو هم همینطور، اون ته.
‫و تو، بی‌عرضه. بی‌عرضه!
‫یه مشت بی‌عرضه!
‫همه‌تون بی‌عرضه‌این!
‫دورم پر از بی‌عرضه‌هاست!
‫بعضی وقتا خیلی خسته میشم.
‫احساس می‌کنم هیچکس منو نمی‌فهمه.
‫هیچکس منو دوست نداره.
‫چرا اتفاقا، ما شما رو دوست داریم.
‫واقعا؟ پس برام بخونین.
‫سرود اولترا رو بخونین.
‫یالا. یک، دو، سه، چهار
‫اولترا
‫تو اولترایی
‫اون اولتراست
‫اون، خود اولتراست
‫عاشق این قسمتم.
‫تنم مور مور میشه.
‫اون واقعا اولتراست
‫اولترا، اولترا
‫خیلی باحاله، اولترا
‫خیلی خوشتیپه، اولترا، اولترا مگا
‫اولترا، اولترا
‫دلم می‌خواد اینجوری راه برم و همه رو هل بدم.
‫یالا، همه با من!
‫اولترا
‫اولترا، اولترا
‫هی!
‫اون دیگه چیه؟
‫دیدین؟ دارم پرواز می‌کنم!
‫اون چشمه رو پیدا کنین، بی‌عرضه‌ها!
‫چشمه.
‫دیگه خسته شدم.
‫دارم دور خودم می‌چرخم.
‫همه‌جای این جنگل شبیه همه.
‫دیگه خسته شدم!
‫وقتی دیگه هیچ امیدی نیست،
‫تنها کاری که میشه کرد اینه که
‫اونقدر آبنبات بخوری تا بالا بیاری.
‫هی!
‫دارم خواب می‌بینم!
‫ولش کن، اون مال منه!
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫دست نزن، مال منه!
‫گرفتمت!
‫آها!
‫گرفتمت! این یکی مال منه، دزد عوضی.
‫مامان!
‫نه!
‫گووو.
‫اِ… سلام، چطوری؟
‫اسم من آنژلوئه،
‫تو چی؟ اسمت چیه؟
‫گووو.
‫به نظرم میاد که تو آبنبات دوست داری.
‫گووو!
‫آره، شکی نیست.
‫تو واقعا اینو دوست داری.
‫دقیقا مثل من.
‫حیف شد، فقط همین یه دونه مونده.
‫گووو.
‫آآآه
‫باشه بابا، تو بردی. دهنتو باز کن.
‫گووو.
‫آره، خیلی باحاله.
‫گووو؟
‫گووو.
‫گووو؟
‫اوه، یه راه.
‫ممنون، گووو.
‫چشمه،
‫چشمه.
‫کسی اینجاست؟
‫نه، هیچکس نیست!
‫خیلی بامزه‌اس.
‫چشمه.
‫چشمه، چشمه، چشمه.
‫چشمه!
‫مامان!
‫مامان، مامان، مامان، مامان!
‫چشمه
‫مقاومت!
‫آخ، چشمه کوچولوی من…
‫آخ، بالاخره پیدات کردم.
‫آره، آره، روم بریز. روم بریز.
‫ژنرال اولترا،
‫یکی از ردیاب‌هامون نابود شده.
‫چی؟ بازم؟
‫کار مقاومته، مطمئنم.
‫من کل کهکشان رو نگشتم که...
‫قرص‌هام!
‫مهم نیست. به زودی از شر ‫این حشره موذی خلاص میشم.
‫اولترامیناتور در چه وضعیه؟
‫- همه چی طبق نقشه پیش میره. ‫- تا چند وقت دیگه...
‫تمومش می‌کنیم.
‫اوپس. ببخشید تقصیر من بود. عادت کردم.
‫سلام بچه‌ها.
‫آنژلو ماجراجو برگشته.
‫من به دنیایی پرت شدم که خطر همه‌جاش هست.
‫این دفعه واقعنی.
‫هیچی نمی‌تونه جلوی منو تو این ماموریت بگیره:
‫ پیدا کردن مامان‌بزرگ عزیزم.
‫هر کسی رو که جرئت کنه
‫جلوی راهم سبز بشه، می‌زنم.
‫تو زیاد با خودت حرف می‌زنی؟
‫اصلا خنده‌دار نیست.
‫من زازا هستم، تو چی؟
‫اسم من آنژلوئه.
‫ولی اون تو بودی
‫چی؟ داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫اونی که ربات رو ترکوند تو بودی.
‫«مقاومت!»
‫اصلا اینطور نیست، حتما اشتباه گرفتی.
‫نه، خودت بودی.
‫ماسک زده بودی، ولی شناختمت.
‫- من نبودم. ‫- چرا بودی.
‫- نه. ‫- چرا.
‫- نه. ‫- چرا!
‫باشه، من بودم.
‫ولی هویتم باید مخفی بمونه.
‫دلایل امنیتی داره.
‫اولترا همه‌جا چشم داره.
‫می‌خوای یه رازی رو بدونی؟
‫خب
‫هی، چه چندشه! مگه دیوونه‌ای؟
‫وظیفه منو صدا می‌زنه!
‫سعی نکن جلومو بگیری، نامزدم.
‫مقاومت!
‫دارم پرواز می‌کنم!
‫من یه پرنده‌ام!
‫دارم پرواز می‌کنم!
‫«شما وارد دره‌ی ناامیدی می‌شوید.»
‫آره پسر جون. این طرف میشه
‫دره‌ی ناامیدی.
‫«ناامیدی» رو غلط نوشتی.
‫آخرش «ن» نداره.
‫اوه! غلط املایی، پسر جون؟
‫مطمئنی؟
‫خب آره دیگه، «ناامیدی» که آخرش «ن» نداره.
‫من که هیچ غلطی نمی‌بینم، پسر جون.
‫منم هیچ غلطی نمی‌بینم، فرانکی.
‫و تو، دوست جوونم،
‫مطمئنم دلت می‌خواد داستان دره‌ی ناامیدی رو بدونی.
‫و بدون «ن».
‫- یعنی… ‫- مطمئن بودم.
‫فرانکی تقدیم می‌کند
‫داستان وحشتناک دره‌ی ناامیدی.
‫قبلا، دره‌ی ناامیدی اسمش
‫دره‌ی خوشبختی بود.
‫سلام.
‫یه جایی بود که زندگی توش خیلی خوب بود.
‫روح جنگل مواظبمون بود.
‫گووو.
‫اوه، میشه فهمید چه دورانی بود.
‫سلام.
‫و بعد، یه روز، اولترا سر و کله‌اش پیدا شد.
‫گفت که از حالا به بعد، جنگل مال اونه
‫و ما باید گم شیم.
‫چرا این کار رو می‌کنه؟
‫می‌خواد چشمه‌ی زندگی رو پیدا کنه.
‫- چشمه‌ی زندگی؟ اون دیگه چیه؟ ‫- هیس!
‫بشین و ساکت باش!
‫چشمه‌ی زندگی
‫یه چشمه‌ی فوق‌العاده‌اس ‫که می‌تونه همه چیو درمان کنه.
‫بعضیا حتی میگن می‌تونه مرگ رو هم درمان کنه.
‫هیچکس جاشو بلد نیست.
‫هیچکس نمی‌دونه واقعا وجود داره یا نه.
‫یه راز کامله.
‫و حالا، این چیزیه که برامون مونده: دره‌ی ناامیدی.
‫باحاله، نه؟
‫شما کاری نمی‌کنین که جلوشو بگیرین؟
‫جلوی این ماشینا چیکار میشه کرد؟
‫هیچی، فرانکی.
‫این داستان خیلی غم‌انگیزه.
‫چی فکر کردی؟
‫همه‌ی داستانا که خوب تموم نمی‌شن.
‫خیلی راست میگی، فرانکی.
‫همه‌ی داستانا که خوب تموم نمی‌شن.
‫چیکار می‌کنی، بدبخت؟
‫نمی‌دونی که هیچکس
‫از دره‌ی ناامیدی برنگشته؟
‫بدون «ن».
‫من باید برم، باید مامان‌بزرگمو پیدا کنم.
‫شجاعت آنژلو رو تحسین کنیم،
‫که با به خطر انداختن جونش،
‫قراره با عذاب‌های وحشتناکی روبرو بشه.
‫گرممه
‫گرممه.
‫اوه!
‫سایه!
‫آرامش درون
‫آرامش درون.
‫سلام آقای ابر.
‫می‌تونم از سایه‌تون استفاده کنم؟
‫آخ، بهتر شد. ممنون.
‫آخه با این آفتاب، هوا خیلی گرمه.
‫شما نمی‌تونین یه کم ببارین
‫تا همه جا خنک شه؟
‫گوش کن، پسر جون.
‫اوضاع به این سادگیا نیست.
‫شرایط خاصی لازمه
‫تا یه ابر بباره.
‫و الان، این اولویت من نیست.
‫خب اولویتتون چیه؟
‫یاد بگیرم خشممو کنترل کنم.
‫چی گفتین؟
‫ چی رو یاد بگیرین؟
‫مگه کری؟
‫گفتم باید
‫یاد بگیرم خشممو کنترل کنم!
‫آرامش درون.
‫آروم میشم.
‫آرامش درون.
‫جایی منتظرت نیستن، کوچولو؟
‫خب، باشه.
‫برای اینکه یه ابر بباره، باید ناراحت باشه. تمام.
‫خداحافظ، پسر جون.
‫اگه شما ناراحت بودین،
‫می‌تونستین ببارین؟
‫آره.
‫و چی شما رو ناراحت می‌کنه؟
‫چی منو ناراحت می‌کنه؟
‫چیزی که منو ناراحت می‌کنه، مثلا،
‫داستانای پرنسس‌هاییه که تو یه برج زندانی شدن
‫و منتظر شاهزاده‌ی رویاهاشونن.
‫چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
‫به نظرت مسخره‌اس؟
‫اِ
‫فهمیدم. با خودت میگی:
‫«ابره چیزای مسخره دوست داره.»
‫همینه؟
‫اصلا اینطور نیست، شما حق دارین
‫چیزای مسخره دوست داشته باشین.
‫من اینجا آروم نشستم،
‫و تو یهو پیدات میشه
‫و منو مسخره می‌کنی؟
‫و این منو دیوونه می‌کنه!
‫بارون می‌خواستی، بچه پُررو؟
‫خب، حالا گیرت میاد!
‫یوهو!
‫دارم میام، دوستم.
‫از اونجا درت میارم!
‫فابریس!
‫و اینم
‫نشد!
‫اخبار جنگل.
‫با اجرای فرانکی!
‫باورش سخته، دره‌ی ناامیدی
‫داره از خاکسترش دوباره جون می‌گیره.
‫این معجزه رو مدیون کی هستیم؟
‫مدیون آنژلو هستیم، که به اسم
‫«کله‌تخم‌مرغی» هم شناخته میشه.
‫اون به این بیابون بی‌روح دوباره زندگی بخشیده.
‫این پسره کیه؟
‫هیچ اثری از کله‌تخم‌مرغی تو پایگاه
‫داده‌ها نیست.
‫هیچکس جلوی راه من قرار نمی‌گیره، ‫آقای کله‌تخم‌مرغی.
‫پیداش کنین و برام بیارینش.
‫آنژلو تو مه جلو میره.
‫نمی‌دونه چه شکارچی وحشتناکی قراره ظاهر بشه
‫کی اونجاست؟
‫من تو فیلمای کونگ‌فو استادم!
‫سلام، پسر جون.
‫امروز یه روز فوق‌العاده‌اس،
‫قراره یه معامله‌ی عالی بکنی.
‫جدا؟
‫جلوی روت ایستاده غول معروف مرداب،
‫که می‌تونه همه‌ی آرزوهاتو برآورده کنه.
‫من بزرگترین رویاها رو به واقعیت تبدیل می‌کنم.
‫توی سایتم می‌تونی نظرای مثبت رو ببینی.
‫خب، پسر جون،
‫بزرگترین آرزوت چیه؟
‫نامرئی بشی؟
‫زور یه فیل رو داشته باشی؟
‫فوتبالیست بشی؟
‫می‌خوام مامان‌بزرگ مریضم خوب بشه.
‫اوه، چه قشنگ.
‫چه پسر کوچولوی دوست‌داشتنی‌ای.
‫می‌خواد مادربزرگ خیلی مریضشو خوب کنه.
‫میشه گفت شانس آوردی.
‫اتفاقا من اینجا یه اکسیر دارم که قدرت اینو داره
‫که همه چیو خوب کنه.
‫همه چیو خوب می‌کنه؟ واقعا؟
‫آره، مطلقا همه چیو.
‫دندون درد، تب یونجه، پاهای خیلی بزرگ، بی‌خوابی،
‫شکستگی‌های باز…
‫مرگ رو هم خوب می‌کنه؟
‫اِ… البته.
‫کاملا. این اکسیر مرگ رو هم خوب می‌کنه.
‫معلومه.
‫توش از چشمه‌ی زندگی هست، درسته؟
‫دقیقا. همه‌شو حدس زدی، پسر جون. آفرین.
‫توش از اون چشمه‌ی… فلان چیز هست.
‫پول داری؟
‫آره، پس‌اندازام تو کیفمه.
‫مال منی. مال منی.
‫مال من، مال من.
‫خب، پسر جون.
‫معامله انجام شد.
‫یه چیز دیگه.
‫جنس فروخته شده پس گرفته نمیشه.
‫نجاتت میدم، مامان‌بزرگ.
‫خب، کله‌تخم‌مرغی عزیزم.
‫یه جورایی حس می‌کنم
‫خودتو تو دردسر بدی انداختی.
‫من کله‌تخم‌مرغی نیستم!
‫اینو بدون، دوست جوونم،
‫که وقتی کسی با اولترا در میفته،
‫آخرش...
‫آخرش
‫تبدیل به خاکستر میشه.
‫یعنی… پودر میشه.
‫چون هیچی… جلودار
‫اولترا… نابودگر دنیاها نیست.
‫برای کی کار می‌کنی؟
‫مقاومت؟
‫چی؟
‫مقاومت؟
‫تا حالا اسمشو نشنیدم.
‫جواب بده وگرنه منفجرت می‌کنم.
‫من گم شدم. دنبال مامان‌بزرگ مریضم می‌گردم.
‫خفه شو!
‫من کل کهکشان رو گشتم دنبال چشمه‌ی جاودانگی.
‫کل سیاره‌ها رو با خاک یکسان کردم
‫به امید پیدا کردنش،
‫و پشت سرم فقط
‫خرابی و بدبختی به جا گذاشتم.
‫بالاخره، بعد از این همه سال سرگردونی،
‫بالاخره پیداش کردم.
‫چشمه‌ی افسانه‌ای اینجا قایم شده بود،
‫تو این جنگل درب و داغون،
‫که پر از موجودات ناچیزه.
‫اینم سلاح کشتار جمعی کلروفیل من:
‫اولترامیناتور. ‫(اولترای نابودگر)
‫پر از یه اسید نسل جدیده،
‫این بمب همه چیو درجا می‌خوره و از بین می‌بره.
‫به زودی دیگه از این جنگل
‫و هر چی که توشه هیچی باقی نمی‌مونه.
‫«مواظب باشین!»
‫«فرار کنین!»
‫«دارم می‌سوزم!»
‫نابودی، نابودی،
‫نابودی، نابودی!
‫همه جا تو یه چشم به هم زدن
‫شخم زده میشه و اونوقته که،
‫وقتی دیگه هیچی روی سطح زمین نباشه،
‫چشمه‌ی زندگی بالاخره دیده میشه.
‫تو بدجنسی، بدجنس، بدجنس!
‫و مامان‌بزرگ میگه آدمای بدجنس،
‫عقلشون درست کار نمی‌کنه!
‫این مامان‌بزرگه چرت و پرت میگه. ‫من عقلم سر جاشه.
‫عقلم سر جاشه، مگه نه؟
‫یه چیزی بگین.
‫- بدجنس! ‫- آخ!
‫نابودت می‌کنم.
‫تمام! اینو بندازینش تو بازیافتی!
‫آخ، استرس بهم وارد می‌کنه.
‫و استرس آدمو پیر می‌کنه.
‫ها! ها! ها! پرتش کنید!
‫ولم کنین! نمی‌بینین؟
‫رئیس‌تون دیوونه‌اس! ‫ باید جلوشو بگیرین!
‫ما رباتیم. ‫اگه اطاعت نکنیم… پووف!
‫سلام بچه‌ها. چه خبر؟
‫بیگاری جمع کردن آشغال.
‫اوه لا لا، این سومین باره تو این هفته.
‫عجب!
‫مهمون داریم!
‫محصول معیوب برای بازیافت.
‫آه، همینو می‌گفتم
‫بیا با من، آشغال.
‫من آشغال نیستم.
‫برو اون بالا.
‫قراره چه بلایی سرم بیاد؟
‫چیز خاصی نیست.
‫جمجمه‌تو باز می‌کنیم ‫تا ریزپردازنده‌هاتو عوض کنیم.
‫اون چشم اضافیتو درمیاریم،
‫و بدنتو که استاندارد نیست عوض می‌کنیم.
‫بعدش می‌تونی دوباره کار کنی.
‫چرخه‌ی زندگی رباتیک کامل میشه.
‫ببخشید، ولی
‫شما اینجا تفکیک زباله انجام نمیدین؟
‫من که فلزی نیستم.
‫درسته، تو از چیزای نرم و مولی.
‫و چیزای نرم و مول هم تخلیه می‌شن.
‫مامان!
‫کمک!
‫تو هم شروع کردی؟
‫پرواز کردن خیلی باحاله، نه؟
‫بهت احتیاج دارم، فابریس.
‫باید به مقاومت خبر بدی.
‫اولترا قراره همه چیو نابود کنه!
‫باشه رفیق! این کار خودِ
‫منه!
‫نابغه کوچولو، دیگه صدات درنمیاد. قهر کردی؟
‫داشتم با هوش مصنوعیم
‫به مکالمه‌مون فکر می‌کردم.
‫آره؟ خب نتیجه؟
‫این کارا یعنی چی، رفیق؟
‫واقعا میشه سرنوشت رو
‫کنترل کرد؟
‫همه‌چیو برنامه‌ریزی کرد؟
‫همه‌چیو منظم کرد؟
‫همه‌چیو کنترل کرد؟
‫چه غرور بیجایی!
‫آه، بفرما.
‫باید اونجا می‌پیچیدیم.
‫نمی‌تونستی زودتر بگی؟ تو مثلا جی‌پی‌اسی.
‫ مقصد مهم نیست،
‫مهم خود سفره.
‫میشه این آهنگ خسته‌کننده رو عوض کرد؟
‫نه.
‫بهت گفته بودم نه.
‫خسته‌ام.
‫سردمه.
‫گشنمه!
‫پیتزا!
‫یه پیتزا چهار پنیر!
‫سر کار.
‫اوه، یه مشتری!
‫اِ… شما غول هستین، آره؟ درسته؟
‫قبلا غول بودم.
‫از اون موقع شغلمو عوض کردم.
‫جدا؟ الان چیکار می‌کنین؟
‫مشاور املاکم.
‫آهان. پس اون لباس خوشگلتون برای همینه.
‫دقیقا.
‫باید به ظاهرم اهمیت بدم.
‫مهمه، باید اعتماد جلب کرد.
‫باید بگم که واقعا عالیه.
‫ممنون. ولی داشتم فکر می‌کردم،
‫نمی‌خوای یه خونه بخری؟
‫سرمایه‌گذاری خوبیه.
‫به زودی دیگه جنگلی نمی‌مونه.
‫جا برای ساخت و ساز باز میشه.
‫می‌خوای پروژه‌مو ببینی؟
‫همه‌شو خودم طراحی کردم.
‫من یه کم عجله دارم. باید به دوستام برسم
‫بیخیال بابا… یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫باشه، ولی سریع پس.
‫عالیه!
‫همه‌ی مدارک تو کیفمه.
‫با کیف آدم حرفه‌ای‌تر به نظر میاد.
‫بگو نظرت چیه.
‫خب این...
‫عالیه.
‫همه‌شو خودم تنهایی درست کردم.
‫حتی دودی هم که از دودکش ‫میاد بیرونو خودم درست کردم.
‫آره واقعا، عالیه.
‫می‌خواستم پله هم براش بذارم، ولی خیلی سخته.
‫به‌خاطر...
‫پرسپکتیوش.
‫این بوی خوب از تو میاد؟
‫یادتون که هست، دیگه بچه‌ها رو نمی‌خورین.
‫آره، ولی سخته.
‫حتی با چسبای گوشت.
‫این حرفو نزنین.
‫مطمئنم از پسش بر میاین.
‫گشنمه!
‫گیرت انداختم.
‫گشنمه.
‫بوی خوبتو حس می‌کنم، سوشی کوچولو.
‫گشنمه.
‫گشنمه!
‫بیا اینجا!
‫گرفتمت.
‫مامان، مامان، مامان!
‫چی
‫گووو!
‫برو کنار گووو. اون مال منه.
‫بابا!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چی؟
‫این باباته؟
‫من کاری نمی‌کنم، عزیزم.
‫چه فکرایی می‌کنی؟
‫داشتیم با رفقا شوخی می‌کردیم.
‫آره جون خودت! بابات می‌خواست منو بخوره!
‫بابا! تو قول داده بودی دیگه آدم نخوری!
‫آره، می‌دونم.
‫به مامانت چیزی نمیگی؟
‫تازه، آنژلو نامزد منه.
‫اینجوری نگام نکنین!
‫فرود!
‫به مقاومت خبر دادم همونطور که گفتی، رفیق.
‫خوشحالم که با مایی.
‫گووو، نوبت توئه.
‫ندای جنگل رو سر بده.
‫گوووو!
‫امروز شوراى ریش‌سفیدان رو جمع کردم،
‫چون وضعیت خیلی وخیمه.
‫یه مامور نفوذی مقاومت فهمیده که اولترا
‫یه سلاح ساخته که می‌تونه همه‌مونو نابود کنه.
‫اولترا آزادی‌هامونو ازمون گرفته،
‫خونه‌ زندگیمونو نابود کرده و حالا،
‫می‌خواد نسل‌مونو نابود کنه.
‫می‌خوایم بذاریم این کار رو بکنه؟
‫این دختر منه.
‫من که میگم نه!
‫باید متحد بشیم و بجنگیم!
‫مقاومت!
‫مورچه‌های قرمز برای این ماموریت انتحاری پایه‌ان.
‫مقاومت!
‫تو چی فکر می‌کنی، جوجو؟
‫منم مثل تو فکر می‌کنم، فرانکی.
‫حدس می‌زدم.
‫مقاومت!
‫آره، دیگه از خوب بودن خسته شدیم.
‫آره، دقیقا.
‫مقاومت!
‫آخ.
‫خونه فروختن به من نمیاد.
‫استعفا میدم.
‫مقاومت!
‫گووو!
‫مقاومت!
‫اگه خواستی یه تصمیم مهم بگیری،
‫به اون صدای کوچولوی درونت گوش کن.
‫اون همیشه بهت میگه چیکار کنی.
‫مقاومت!
‫مقاومت دیگه.
‫خب، آنژلو؟ نقشه چیه؟
‫نقشه؟ این دیوونه داره چی میگه آخه؟
‫تنها نقشه اینه که از اینجا جیم بشیم، اونم سریع!
‫نمی‌فهمی؟ قراره بمیریم!
‫قراره بمیریم!
‫آنژلو، خوبی؟
‫اِ
‫حاضره. هر وقت بخواین پرتاب میشه.
‫بالاخره!
‫یه چیزی برام بزنین که هم باشکوه باشه هم دراماتیک.
‫من!
‫اوه، این منم، اولترا.
‫پرتاب اولترامیناتور.
‫سه، دو، یک
‫اینم از آرامش درونی، صاف تو صورتت، اولترا!
‫این دیگه چی می‌خواد؟
‫هیچی جلودار اولترا نیست.
‫- ژنرال. ‫- دیگه چیه؟
‫یه ریشه‌ی گنده
‫جلوی محفظه‌ی بار رو گرفته.
‫گووو.
‫آه! این کاهوی گنده‌س.
‫مته‌ها رو بفرستین، اره برقی‌ها رو، همه چیو بفرستین!
‫این لوبیای غول‌پیکر و رفقاشو برام سلاخی کنین!
‫نوبت شماست، بچه‌ها.
‫اینجا قراره آتیش به پا شه!
‫دقیقا همینجاست.
‫به عاشقا دست نزنین!
‫سه، دو، یک، حالا!
‫- خوبی؟ ‫- عالی.
‫گووو!
‫ریشه‌ها دارن از جا در میان.
‫دیگه زیاد دووم نمیاره.
‫از اینجا برین بیرون، اینجا ملک خصوصیه.
‫آه، ولی این دیگه چه وحشتناکیه؟
‫گردان! به فرمان من!
‫حمله!
‫نیش، نیش، نیش، نیش!
‫یه کاری بکنین، بی‌عرضه‌ها!
‫حالت منجنیق بگیرین!
‫نیش، نیش!
‫آخ، آخ!
‫یکیشون رومه!
‫لهش کنین!
‫آخ! آخ!
‫نخورد!
‫آخ! درد داره!
‫نخورد!
‫نه، نخورد!
‫- نخورد! ‫- آخ!
‫بزن، بزن، بزن، بزن، بزن!
‫بزن، بزن، بزن، بزن، بزن
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫کاری که می‌کنین قانونی نیست. ولم کنین.
‫ورود به اینجا ممنوعه.
‫صدامو می‌شنوین؟
‫می‌دونم صدامو می‌شنوین. خودتونو به اون راه نزنین.
‫مغز مرکزی.
‫باید از برنامه خارجش کرد.
‫نگران نباش.
‫تکنولوژی کار خودمه.
‫خروج از برنامه!
‫دیگه چیه؟
‫چیکار کردن؟
‫مقاومت.
‫نابودشون کنین! این یه دستوره!
‫فهمیدین؟
‫نه.
‫همه‌تونو نابود می‌کنم!
‫دیگه هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی، مغز خراب.
‫بای بای!
‫- خداحافظ! ‫- بای بای!
‫یه مشت خائن. ‫بعد از این همه کاری که براشون کردم.
‫ولی اولترا هنوز حرف آخرشو نزده.
‫این اولتراست.
‫همه‌چیو می‌ترکونم!
‫تیکه تیکه‌ات می‌کنم.
‫تکون نخور!
‫زازا، نه!
‫کار مقاومت تمومه.
‫بگیر، بگیر، بگیر!
‫نه!
‫نه، زازا!
‫دارمت.
‫با نامزدت خداحافظی کن، کله‌تخم‌مرغی.
‫شماها از ردیف اول شاهد پیروزی من خواهید بود.
‫خداحافظ!
‫هیچکس جلودار اولترا نیست.
‫گووو!
‫گووو.
‫اوه!
‫فکر کردم مردی.
‫گووو.
‫اگه می‌خوای خانواده‌تو پیدا کنی،
‫باید از اون طرف بری.
‫خب، پس… خداحافظ.
‫سعی می‌کنیم دوباره همو ببینیم
‫توی تعطیلات بعدی؟
‫اِ… آره، خوب میشه.
‫گووو.
‫چی؟ چرا اینجوری نگام می‌کنین؟
‫برمی‌گردم.
‫و این دفعه، همه چیو با خاک یکسان می‌کنم!
‫همه‌تونو نابود می‌کنم!
‫تو رو، هیپی کثیف.
‫تو رو هم، سنجاب جهش‌یافته.
‫تو رو هم، وزغ حال‌به‌هم‌زن.
‫اجازه نمیدم آقا.
‫و تو رو هم،
‫اون قدبلنده با اون لباس مسخره‌ات.
‫ولم کن وگرنه
‫بابا!
‫آنژلوی بی‌باک راه افتاده تا مامان‌بزرگشو نجات بده.
‫از حالا به بعد دیگه اون آدم سابق نیست.
‫و از همه مهم‌تر، دیگه هیچکس حق نداره
‫بهش بگه «کله‌تخم‌مرغی»، وگرنه...
‫گووو.
‫گووو، تو اینجایی!
‫گووو!
‫نه، اینا خاله و عمو هستن.
‫می‌ترسونیشون.
‫به ارتش زنگ می‌زنن،
‫و دانشمندا روت آزمایش انجام میدن.
‫گووو؟
‫اتاق مامان‌بزرگ اون بالاست.
‫منم، مامان‌بزرگ.
‫آنژلو، شیطون کوچولوت.
‫مامان‌بزرگ اینجوری صدام می‌کنه.
‫شیطون کوچولوش.
‫خوبت می‌کنم، مامان‌بزرگ.
‫یه اکسیر آوردم که همه چیو خوب می‌کنه،
‫حتی مرگ رو.
‫ها؟
‫خالیه!
‫فرانکی راست می‌گفت.
‫همه‌ی داستانا خوب تموم نمی‌شن.
‫گووو؟
‫اِ، این که شیطون کوچولوی منه
‫کی اومدی؟
‫اِ… مامان‌بزرگ، تو خوبی؟
‫معلومه که خوبم!
‫حسابی سرحالم!
‫اوه، اینجا یه جاروی حسابی می‌خواد.
‫آره، تقصیر گوووئه.
‫تقصیر گووو؟
‫ولی آره، معلومه!
‫چشمه‌ی زندگی گوووئه!
‫هیچکس نمی‌دونست چشمه‌ی زندگی کجا قایم شده.
‫ولی، آنژلو ماجراجو پیداش کرد.
‫بدون اینکه بخوام خودستایی کنم،
‫باید بگم این آنژلو خیلی قویه.
‫من که خیلی سرحالم!
‫آبنبات می‌خوای، عزیزم؟
‫گووو!
‫بالاخره رسیدیم.
‫عجب جای باحالیه.
‫دقیقا کجاییم؟
‫من که کاملا گیج شدم.
‫می‌خوام همینجا ساکن شم.
‫می‌تونم کشاورزی ارگانیک راه بندازم.
‫و داشتم فکر می‌کردم موهامو بلند کنم.
‫می‌دونی، یه کم تیپ وحشی؟
‫نظرت چیه؟
‫- اِ… ‫- تصورش سخته.
‫سلام، بابا!
‫سلام، ژان کلود!
‫میرم یه اپلیکیشن دانلود کنم
‫اوپس.
‫رسیدیم؟
‫مامان؟
‫مامان.
‫اوه، مامان.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫خوبی؟
‫معلومه که خوبم.
‫چرا همه ازم اینو می‌پرسن؟
‫عجب دیوونه‌بازی‌ای بود، کله‌تخم‌مرغی
‫- دیگه هیچکس منو «کله‌تخم‌مرغی» صدا نمی‌کنه. ‫- آره؟
‫می‌خوای چیکار کنی، کله‌تخم‌مرغی؟
‫این کارو!
‫خب، من دیگه برم.
‫باحال بود که یه تیکه از راهو باهات اومدم.
‫منم تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫خیلی چیزا بهم یاد دادی.
‫دیگه با هوش مصنوعیم کل کل نمی‌کنم.
‫الان دیگه خفن شدم.
‫خداحافظ رفیق.
‫بابا.
‫گفت «بابا».
‫و اینجوری بود که این داستان تموم شد.
‫می‌تونم بگم خیلی هم خوب بود. نه، جوجو؟
‫شکی توش نیست، فرانکی.
‫وقت خداحافظی آنژلوئه.
‫ممنون برای کمکت گووو.