‫سلام! من چکمه هستم. ‫از فیلم لذت ببرید!
‫داستان ما در جنگل استواییی آمازون شروع میشه.
‫جنگلی که خیلی زیاد...
‫بارون میاد.
‫این بزرگترین جنگل روی زمینه
‫و کمتر از بقیه هم کاوش شده.
‫تا اینکه بزرگترین کاوشگر دنیا اومد.
‫و اسمش دورا بود.
‫سلام! من دورا هستم!
‫از لحظه‌ای که اون به دنیا اومد،
‫دورا علاقه به کاوش داشت.
‫شما واسه توی جنگل رفتن ‫زیادی بچه‌این.
‫- ولی مامان، لطفا. ‫- لطفا، زن‌عمو النا.
‫وقتی دورا بزرگ می‌شد، ‫در عمق وجودش می‌دونست
‫که جنگل داشت صداش می‌کرد.
‫چرا که سرنوشت اون کاوش دنیا بود.
‫زندگی یه ماجراجوییه.
‫همیشه به ندای درون‌تون گوش کنین. ‫بزن بریم!
‫اون همراه با پسرعموش دیگو،
‫رویای ماجراجویی‌های سرسام‌آور داشتن.
‫اوه!
‫گرفتمت!
‫با اینحال، با هر مسیر و سفر جدید،
‫پیوند تزلزل‌ناپذیرشون ‫بزرگترین گنجینه‌شون باقی موند.
‫گوش کنین، کوچولوها.
‫سفرهاتون شما رو به هرکجا که هدایت کردن،
‫همیشه باید قدرت آیو رو به یاد داشته باشین.
‫آیو چیه، بابابزرگ؟
‫به معنی کار تیمیـه.
‫آیو پیوندیه که همه ما رو بهم متصل می‌کنه.
‫یعنی با همدیگه بودن. ‫کمک کردن به هم.
‫پس یعنی مثل من و دورا؟
‫دقیقا، دیگو! ‫بریم.
‫از این طرف!
‫اوه!
‫اینا چی‌ان؟
‫دستبند کیپو.
‫مردم اینکا از این نخ‌ها به عنوان زبان‌شون استفاده می‌کردن.
‫هر گره داستانی رو تعریف می‌کنه،
‫و حالا شما هم می‌تونین ‫با هر ماجراجویی
‫گره‌های جدید اضافه کنین ‫و داستان خودتون رو بنویسین.
‫آیو از اول تا آخر!
‫اوه.
‫جنگل خیلی بزرگه.
‫تا حالا شده گم بشی؟
‫وقتی درحال کاوش هستی ‫امکان نداره گم بشی،
‫و اگه یه وقت نیاز شد که راهت رو پیدا کنی،
‫فقط دنبال چاکانا بگرد، صلیب توی آسمون.
‫می‌بینمش!
‫مردم اینکا معتقد بودن که ستاره‌ها ‫مثل نقشه بودن.
‫الگوهاشون اونا رو در جنگل راهنمایی می‌کردن.
‫دورانی خیلی قبل‌تر از دورا و دیگوهای دیگه،
‫یه ستاره جادویی از آسمون سقوط کرد،
‫و به زندگی زیر حیات بخشید.
‫مردم اینکا اسمش رو سول دورادو گذاشتن.
‫خورشید طلایی.
‫افسانه میگه که توی جنگل مخفیه
‫و قدرت برآورده کردن یه آرزوی فداکارانه رو داره.
‫آرزویی که باید به قدرت آیو قوّت ببخشه.
‫آرزو کن، دورا.
‫اوه!
‫- چه آرزویی کردی؟ ‫- که سول دورادو رو پیدا کنم...
‫تا بتونیم برای همیشه کاوش کنیم.
‫یه نقشه.
‫هر کاوشگری نیاز به نقشه داره.
‫خالیه که.
‫آه! فعلا خالیه.
‫آخه ببین، این یه نقشه‌ی خاصـه.
‫هرجا که خواستی بری، ‫این نقشه به اونجا می‌برتت.
‫و حالا، دورای کاوشگر من،
‫تو برای پیدا کردن سول دورادو آماده‌ای.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫♪ اگه جایی می‌خوای بری ♪
‫♪ منو باید بشناسی ♪ ‫♪ نقشه منم ♪
‫♪ نقشه منم، نقشه منم ♪ ‫♪ نقشه منم ♪
‫هوم.
‫سلام، دوست میمون کوچولو.
‫نترس. ‫می‌تونی بیای بیرون.
‫اوه، خار رفته. ‫لابد خیلی درد داره.
‫بیا. ‫می‌تونی این چکمه‌ها رو داشته باشی
‫تا پنجه‌های میمونیت بهتر بشن.
‫من دورا هستم. ‫اسم تو چیه؟
‫چکمه؟
‫نه خنگول. اینا چکمه‌ان. ‫تو اسم داری؟
‫چکمه! چکمه!
‫باشه! سلام، چکمه! ‫خونه‌ات کجاست؟
‫اوه. گم شدی.
‫می‌تونی با من بیای خونه.
‫وای، نه.
‫چکمه، فکر کنم منم گم شدم.
‫ولی حالا که نمی‌دونیم کدوم طرفی بریم
‫از کی کمک بخوایم؟
‫چکمه؟
‫از نقشه می‌پرسیم!
‫مرسی، نقشه!
‫[ده سال بعد]
‫امروز روزیه که پیدات می‌کنیم، سول دورادو.
‫صبح بخیر، بابا.
‫صبح بخیر، گیرمو. ‫سلام، ایزابلا.
‫صبح بخیر، دورا. جلوت رو نگاه کن. ‫رافا دوباره رفته بیرون!
‫رافا رو پیدا کردم!
‫سلام، مامان‌بزرگ.
‫- اوه روز بخیر، عزیزم. ‫- ممنون.
‫سلام، عمو نیکو.
‫سلام، دورا. ‫صبح بخیر.
‫روز بخیر، زن‌عمو سابرینا.
‫صبح بخیر، دورا!
‫مرسی!
‫بیا نوش جان کن، مامان! ‫اوه!
‫مرسی، دورا.
‫دوستت دارم، بابابزرگ.
‫دلم برات تنگ شده.
‫سلام، دیگو!
‫سلام کاپیتان کاپی، نازترین برگچه‌خوار دنیا!
‫سلام، دورا.
‫خیلی‌خب، امروز کجا داریم می‌ریم، ‫دورای کاوشگر؟
‫بذار ببینم، ماجراجویی امروز...
‫صدای طبل، لطفا.
‫اووه! اووه...
‫به جستجوی دیرینه‌مون ‫برای پیدا کردن سول دورادو ادامه می‌دیم.
‫باشه. ‫جلو بی‌افت، دخترعمو.
‫بذار برم چکمه رو بیارم.
‫حس خیلی خوبی نسبت به امروز دارم.
‫- آره، هر روز همینو میگی. ‫- هر روز هم حقیقت داره.
‫تازشم، بابابزرگ بهمون یاد داده بود که ‫تمام غارهای نزدیک رو بگردیم
‫و این آخرین غار توی لیسته
‫و همه می‌دونن توی آخرین جایی که بگردی
‫همیشه چیزی که دنبالشی رو پیدا می‌کنی!
‫فقط قول بده که یکی از اون غارهای ترسناک و شوم نباشه.
‫این ترسناک و شومه!
‫چی؟ ‫کاملا جای دنجیـه.
‫من اهل همینجام
‫و حتی منم نمی‌خوام از اونجا رد بشم!
‫صبر کن، چکمه چی میگه؟
‫میگه که قراره کلی حال بده.
‫این فکر بدیه، دورا.
‫بدبختی از سر و روی اینجا می‌باره.
‫[خطر، وارد نشوید] ‫[جان خود را حفظ کنید]
‫می‌بینی؟ ‫داره دعوتمون می‌کنه.
‫آره، شما برین.
‫آره، من اهل غار نیستم. ‫اهل مُردن هم نیستم.
‫♪ اگه جایی می‌خوای بری ♪
‫♪ شرط می‌بندم که من می‌تونم ببرمت اونجا ♪
‫♪ نقشه منم، نقشه منم ♪ ‫♪ نقشه منم ♪
‫بهت برنخوره، ولی همیشه باید این آهنگ رو بخونی؟
‫آره، به یادماندنیه.
‫تو همیشه باید دست به طناب بشی؟
‫این یه اقدام ایمنیه،
‫که اگه یه وقت نیاز شد راه برگشت رو پیدا کنیم.
‫- نقشه هم واسه همینه دیگه. ‫- ببین، ما توافق کرده بودیم.
‫تو جستجویی، من نجات.
‫استراتژی خروج رو بسپار به من، فهمیدی؟
‫این یه تله‌ست؟
‫وای.
‫دوباره بگو ببینم، کی داره کی رو نجات میده؟
‫وای. ‫قوم اینکا استاد محافظت از گنج‌هاشون بودن.
‫آخه مهندسی اینو ببین.
‫این تله‌ها خدایی محشرن!
‫اینو به این یارو بگو.
‫خب، نقشه تویی دیگه.
‫راه رو نشون بده، دورای کاوشگر.
‫و سریع هم باش، ‫چون دو ساعت دیگه باید برم سرکار.
‫بذار ببینم. ‫سمت چپ، یه گودال پر از مار داریم.
‫سمت راست، لونه‌ی رتیل‌هاست.
‫صبر کن، اگه این همینه و ما اینجاییم...
‫پس سول دورادو باید همینجا باشه!
‫دورا، حالت خوبه؟
‫فعلا آویزونم.
‫باید یه جایی همینجاها باشه...
‫پیداش کردم!
‫اَخ، این چیه؟ ‫حالم بهم خورد.
‫فقط مراقب باش، خب؟
‫اوه! این یه کیپوئه!
‫بابابزرگ بهمون گفته بود که مردم اینکا ‫با استفاده از این گره‌ها
‫پیغام منتقل می‌کردن.
‫"افسانه‌ای که ببینید،
‫خورشید، کلید".
‫فهمیدم!
‫"افسانه منتظر است که شما ببینید،
‫در خورشید به کلید می‌رسید"!
‫عالیه! ‫چیزی می‌بینی؟
‫آره.
‫ولی فکر نکنم این سول دورادو باشه.
‫یه ساعت آفتابیـه.
‫هرکاری می‌کنی، بهش دست نزن.
‫این اولین تله‌ای نیست که باهاش سروکار دارم.
‫عین آب خوردن بود.
‫هـو! ‫موفق شدیم.
‫بیا بریم.
‫گرداله‌ی غول پیکر!
‫ها؟
‫آخی! ‫گرداله‌ی کوچولو موچولو؟
‫دوباره بگو ببینم، ‫کی داره کی رو نجات میده؟
‫دست به کار شو دیگو، ‫زود باش!
‫فعال شو!
‫تو می‌تونی.
‫نقشه!
‫دیگو، از دستپختم خوشت نمیاد؟
‫مامان‌بزرگ، من عاشق دستپخت توئم ‫ولی...
‫پس بیشتر بخور.
‫دورا. ‫میشه سس ورده رو بدی؟
‫دورا؟ سس رو بده. ‫سمت چپت؟ اون طرفت.
‫- ببخشید، مامان. ‫- مرسی.
‫عزیزم، قضیه چیه؟ ‫چی شده؟
‫هیچی.
‫تو باورت شد؟
‫هیچیش رو!
‫اون نقشه‌اش رو از دست داد.
‫اوه‌اوه.
‫خب، شاید نیازی به نقشه نداری.
‫راست میگه، کوچولوی من.
‫تو همین الانش هم بهتر از هر نقشه‌ای ‫جنگل رو می‌شناسی.
‫بدون نقشه باشم؟ ‫مثل...
‫ایندیانا جونز بدون شلاقش می‌مونه ‫یا...
‫ثور بدون چکشش، ‫یا چکمه بدون چکمه‌اش!
‫دختر، بگو که حق میگی!
‫نقشه‌ی من خاص بود. ‫بابابزرگ بهم داده بود.
‫بخاطر همونه که من یه کاوشگر واقعی‌ام.
‫اگه مسیر رو بلد نباشم ‫چطور می‌تونم راه رو نشون بدم؟
‫بدون نقشه... ‫فکر کنم ماجراجویی‌هامون تموم شدن.
‫با اجازه.
‫حدس می‌زدم که اینجا پیدات می‌کنم.
‫فقط می‌خواستم غروب رو تماشا کنم.
‫می‌دونستی که یه چیزی
‫به اسم فلش سبز وجود داره؟
‫به نظر اسم یه ابرقهرمان میاد، ولی نیست.
‫فلش سبزیه که موقع غروب رخ میده،
‫و اگه ببینیش، نشونه‌ای
‫از کسیه که دلتنگش هستی،
‫که بهت میگه اوضاع درست میشه.
‫من تا حالا ندیدمش.
‫واقعا بخاطر نقشه متاسفم.
‫ولی دلیل نمیشه که ماجراجویی‌هامون ‫باید به اتمام برسن.
‫بعضی اوقات زندگی ما رو به مسیر جدیدی هدایت می‌کنه.
‫راستش، من خبر مهمی دارم.
‫کامیلای دلاور؟
‫اون مدیر جدید دنیای جنگلیه؟
‫این همون خبر مهمی بود که می‌خواستی بهم بگی؟
‫آره! ‫سرسام‌آوره، مگه نه؟
‫این خیلی خبر بزرگیه! ‫محشره!
‫دیگو، هیچ می‌دونی این چیه؟
‫- بزرگ و محشره؟ ‫- این مسیر جدید منه!
‫می‌تونم با تو در دنیای جنگلی کار کنم!
‫تو می‌خوای توی دنیای جنگلی کار کنی؟
‫چرا که نه؟ ‫می‌تونم کل روز رو با تو
‫و کامیلای دلاور وقت بگذرونم.
‫می‌تونم بگم که این بهترین تابستون عمرمه؟
‫لطفا، دیگو.
‫این می‌تونه ماجراجویی بزرگ بعدی‌مون با همدیگه باشه.
‫اگه خودت می‌خوای، باشه!
‫آیو.
‫از اول تا آخر!
‫سلام! من دورا هستم. ‫دورای کارگر!
‫سلام! سلام، سلام.
‫سلام. وای.
‫سلام.
‫سلام! من دورا هستم.
‫دنبال مدیر دنیای جنگلی می‌گردم.
‫مدیر منم.
‫خدای من! ‫تو کامیلای دلاوری!
‫هوم. قبلا بودم.
‫تو معروف‌ترین کاوشگر در تاریخ مدرن هستی.
‫تو خرابه‌های مونته‌زوما رو در مکزیک پیدا کردی.
‫یه نسخه خطی جدید مایاها رو رمزگشایی کردی. ‫حقیقت داره که تو آتلانتیس رو
‫در سواحل آرژانتین پیدا کردی؟
‫اون شایعه سرسام‌آوری بود. ‫توی برزیل پیداش کردم.
‫تو از سه سالگی قهرمان من بودی.
‫من هنوزم سنجاق سینۀ کلکسیونی کامیلای دلاورم رو دارم. ‫می‌بینی؟
‫وای.
‫سال‌ها بود که یکی از اینا ندیده بودم.
‫ببخشید، گفتی کی بودی؟
‫من دورا هستم! ‫کارکن جدید شما.
‫راستش، بخاطر تو می‌خواستم اینجا کار کنم.
‫خب، این و امیدوارم که ماجراجویی بزرگ بعدیم رو پیدا کنم.
‫دورا.
‫کامیلا!
‫انگار جای درستی اومدی، دورا.
‫وای، اولین نشان پرسنلی عمرم!
‫- هی! ‫- یه لحظه.
‫به گوشم.
‫تورنبری وحشی دوباره از کار افتاده.
‫باشه. ‫خب، کارم دارن!
‫صبر کن!
‫میشه بپرسم چرا دست از کاوشگری برداشتی؟
‫- دست برداشتم؟ ‫- مگه چی شد؟
‫تو هم نقشه‌ات رو از دست دادی؟
‫راستش، منم مثل تو
‫واسه ماجراجویی بزرگ بعدیم ‫به دنیای جنگلی اومدم.
‫هوم؟ ‫و بخاطر چوروها هم موندم.
‫و دورا، موفق باشی!
‫باور کن، من متخصص
‫راهنمایی کاوشگرها در جنگلم!
‫سلام! من دورا هستم! ‫آماده‌ ماجراجویی هستین؟
‫گفتم، آماده‌ ماجراجویی هستین؟
‫حالا شد!
‫به تراموای جنگلی خوش اومدین.
‫همونطور که گفتم، اسم من دوراست
‫و قراره امروز راهنمای شما باشم. ‫روی صندلی راننده،
‫رفیق صمیمی‌ام نایا رو داریم که ‫همین 15 دقیقه پیش باهاش آشنا شدم.
‫یه کف مرتب واسه نایا بزنین.
‫سلام.
‫باشه. بزن بریم!
‫می‌دونستین که وقتی دنیای جنگلی ‫داشت ساخته می‌شد،
‫دقیقا اونجا یه دهکده واقعی قوم اینکا رو پیدا کردن؟
‫شرط می‌بندم که اگه به قدر کافی حفاری کنین،
‫به گنج اینکاها می‌رسین.
‫اینجا می‌تونیم واسه پیدا کردن گنج ‫حفاری کنیم؟
‫ای وای. ‫نمیشه واسه گنج پیدا کردن حفاری کرد.
‫ای بابا.
‫داریم به کروکودیل می‌رسیم.
‫یه کروکودیل! ‫شرط می‌بندم که از نوع کایمان سیاه باشه.
‫اونا در صدر زنجیره غذایی قرار دارن.
‫نایا. ‫حیوانات واقعی کجان؟
‫توی جنگل واقعی. ‫تو فقط متن رو بخون، باشه؟
‫هی، اسکل! ‫دست‌ و پات‌هات توی خودرو باشه
‫وگرنه قطع‌شون می‌کنم!
‫اوه، مطمئنم که نایا شوخی می‌کنه.
‫شوخی نمی‌کنم. ‫اون برادر کوچیکه‌ام سانیـه.
‫چون هیچ رفیقی نداره ‫هر روز به این تور میاد.
‫من می‌خوام گِله‌ای ثبت کنم!
‫قراره یه رویداد تکرار نشدنی ببینیم...
‫انفجار آتشفشان!
‫بیاین با همدیگه بشماریم. ‫پنج...
‫چهار...
‫سه...
‫دو...
‫یک.
‫این افتضاحه!
‫تا اینجا سوالی ندارین؟
‫دیگه چقدر مونده تموم بشه؟
‫تموم شد.
‫ممنون که سوار تراموای جنگلی شدین.
‫امیدوارم از ماجراجویی لذت برده باشین.
‫خب، ما موفق شدیم!
‫کجا میری؟ ‫نوبت تور بعدیـه.
‫- باید دوباره انجامش بدیم؟ ‫- آره.
‫و بعدش هم دوباره و بعدش هم دوباره
‫و بعدش هم دوباره.
‫سلام! من دورا هستم!
‫آماده ماجراجویی هستین؟
‫منگو یه مکائوی آمازونیه
‫و اون یکی از باهوش‌ترین پرنده‌های جهانه.
‫سلام، منگو. ‫سلام، خوش‌تیپ.
‫- داری عشوه میای؟ ‫- داری عشوه میای؟
‫اونا استاد تقلید صدا هستن.
‫- پالی بسکوییت می‌خواد؟ ‫- پالی بسکوییت می‌خواد؟
‫هی! ‫اینجا قرار بود کی رئیس باشه، ها؟
‫وای خدا.
‫خب، روز اولت چطور بود؟
‫معرکه. ‫حرف نداشت.
‫اینقدر بد بود، ها؟
‫افتضاح بود! ‫یکی سمتم چورو پرت کرد.
‫بهتر میشه.
‫می‌دونی، بعضی وقت‌ها همراه با چورو ‫نوشیدنی هم پرت می‌کنن،
‫و بعد یه غذای کامل گیرت میاد!
‫دیگو! ‫امیدوارم یه روزی اونقدر که تو کارت با حیوانات خوبه
‫- منم کارم توی تراموا خوب باشه. ‫- در این مورد.
‫دورا، یه چیزی هست که باید راجع‌بهش باهات حرف بزنم.
‫اوه! نشان پرسنلی‌ام. ‫توی تراموا جاش گذاشتم.
‫- می‌خوای منتظرت بمونم؟ ‫- نمی‌خواد. خودم میام.
‫سمت چپه.
‫درسته! می‌دونستم.
‫اینجا دارن چیکار می‌کنن؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫اینجا یه ناحیه ممنوعه‌ست.
‫- ما رو توی دردسر می‌ندازی. ‫- هیس!
‫- باستان‌شناسان؟ ‫- امکان نداره.
‫می‌بینی چطور بدون هیچ اهمیت و احترامی
‫دارن این زمین تاریخی رو می‌کَنن؟
‫اینا آدم‌های مهاجم هستن!
‫یا غارتگر!
‫چطوری جلوشون رو بگیریم؟
‫باید کامیلا رو پیدا کنیم.
‫کامیلا! ‫یه چیزی پیدا کردیم!
‫کامیلا؟
‫سلام، خانم!
‫خانم، هی!
‫خیلی خوبه، نه؟
‫این نیست. ‫به کندن ادامه بدین.
‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫خانم.
‫خانم، اون طلای اینکاهاست. ‫گنجه.
‫از توی اینترنت هم میشه طلا خرید.
‫من دنبال دستبند امپراتور می‌گردم.
‫- دستبند امپراتور؟ ‫- آخه چرا، خانم؟
‫آخه چرا؟ ‫این همه زحمت بخاطر یه دستبند مسخره؟
‫اون دستبند مسخره کلید پیدا کردن سول دورادوئه.
‫سول دورادو؟
‫خورشید طلایی قدرت برآورده کردن یک آرزو رو داره.
‫بهش فکر کن.
‫من فکر می‌کنم که سول دورادو یه افسانه‌ست.
‫ما باید دنبال گنج واقعی باشیم.
‫باشه، تو کمکم کن سول دورادو رو پیدا کنم،
‫بعدش تو و خلافکارهات ‫هرچقدر طلای اینکا که تونستین ببرین.
‫ولی قبلش، باید دستبند رو پیدا کنیم.
‫بریم!
‫حالا، دستبند یه جایی همینجاها دفن شده.
‫پس نظرتون چیه، پسرا؟
‫اینقدر برام سکه مکه نیارین ‫و به کندن ادامه بدین.
‫یه مشت احمق.
‫داریم نزدیکتر می‌شیم، سوایپر. ‫حسش می‌کنم.
‫دزد کوچولوی مامانی کیه، ها؟
‫دزد کوچولوی مامانی کیه؟
‫کامیلا گفت که برای ماجراجویی بزرگ بعدیش ‫به دنیای جنگلی اومده.
‫- منظورش هم همین بوده! ‫- اصلا گوش میدی چی داری میگی؟
‫- سول دورادو وجود نداره. ‫- چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫ما کل عمرمون رو دنبالش می‌گشتم.
‫آره و هیچوقت هم پیداش نکردیم.
‫می‌دونی چرا؟ ‫چون فقط یه داستانه.
‫- یه قصۀ پیرزنکیه. ‫- باشه، خدایی؟
‫این پیرزن‌ها کی‌ان که مدام داستان تعریف می‌کنن؟
‫چون من کلی ازشون سوال دارم.
‫پیداش کردم!
‫خیلی‌خب.
‫آها! ‫افسانه میگه که آخرین امپراتور اینکا
‫یه دستبند طلا به عنوان کلید سول دورادو ‫به جا گذاشته.
‫کامیلا هم گفت که دستبند امپراتور ‫زیر دنیای جنگلی دفن شده!
‫من همین الانش هم می‌شناسمت ‫و جوابم نه‌ست.
‫- نه یعنی بله؟ ‫- حق نداری بی‌اجازه بری اونجا!
‫- بی‌اجازه رفتن نیست! کاوش کردنه. ‫- دورا، این خطرناکه.
‫دیگو، این همون پیشرفتیه که منتظرش بودیم.
‫- خیلی نزدیک شدیم! ‫- آره، به مرگ حتمی!
‫نه. آب و هوا عوض کردن ‫رفتار مفتارت رو بهتر می‌کنه.
‫- دورا. ‫- دیگو.
‫اگه ما سول دورادو رو پیدا کنیم،
‫می‌تونیم از آرزو واسه برگردوندن نقشه استفاده کنیم
‫و برگردیم سر کاوشگری واقعی
‫توی جنگل واقعی.
‫باشه.
‫ممنون که سوار تراموای جنگلی شدین.
‫بابت چورو ممنونم، آقای مهربون.
‫هوم، خیلی خوشمزه‌ست.
‫فکر کنم یه ده دقیقه استراحت لازمم.
‫راحت باش.
‫- بیا اینو خرد کنیم! ‫- هی!
‫خانم می‌خواد خودش اول بازش کنه ‫و دستبند رو ببینه.
‫- بیا ببریمش توی بایگانی. ‫- باشه.
‫دورای کاوشگر برگشته!
‫آتاهوالپا! ‫آخرین امپراتور اینکا!
‫اوه...
‫- دورا! ‫- دیگو!
‫- نگو! ‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- تعقیبت کردم. ‫- چون می‌خوای کمک کنی؟
‫نه، چون می‌خوام مطمئن بشم که ‫کاری نکنی اخراج بشیم
‫- یا هم دستگیر یا بدتر! ‫- یا بدتر!
‫اینقدر ترسو نباش.
‫هی! ‫مگه تو طرف کی هستی؟
‫اگه نمی‌خوای گیر بی‌افتیم،
‫کمکم کن دستبند رو پیدا کنم. ‫زود باش!
‫فکر کردم گفتی که زیر زمینه.
‫- درش آوردن. ‫- اوه‌اوه.
‫اونوقت واقعا فکر می‌کنی که ‫می‌تونی لای این همه خرت و پرت پیداش کنی؟
‫اووه!
‫یه گلیفه که که نمایانگر خورشید طلایی اینکاهاست.
‫سول دورادو.
‫خب، بازش کن دیگه.
‫بلد نیستم. ‫قفل نداره.
‫حتی اگه قفل هم داشت، ما که کلیدش رو نداریم.
‫- ما که کلیدش رو نداریم. ‫- کلید!
‫همینه! ‫معمای توی غار.
‫""افسانه منتظر است که شما ببینید،
‫در خورشید به کلید می‌رسید"!
‫- ما الان... ‫- دستبند امپراتور رو پیدا کردیم!
‫- تو چیکار کردی؟ ‫- هیچی!
‫خود به خود اینطوری کرد.
‫نه، این غیرممکنه!
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره می‌افته!
‫من که رفتم!
‫دورا؟ دورا!
‫- دورا، خوبی؟ ‫- فکر کنم الان یه الهام دیدم.
‫سه‌تا ورودی دیدم و بعدش ووشش!
‫همونجا بود! ‫سول دورادو!
‫- تو دیدیش؟ ‫- آها.
‫- درش بیار. ‫- دارم سعی‌ام رو می‌کنم.
‫- لطفا درش بیار! ‫- دارم سعی‌ام رو می‌کنم!
‫عجله کن، دارن میان!
‫خیلی‌خب، بیاین خانم. ‫از این طرف.
‫کجاست؟
‫چی؟ غیرممکنه.
‫بسته بود...
‫فکر کنم حتما یکی بازش کرده.
‫"فکر کنم حتما یکی بازش کرده". ‫پیداش کن!
‫دورا، باید دستبند رو بهشون بدیم!
‫زده به سرت؟ ‫باید دستبند رو ازشون دور نگه داریم.
‫- این آدم‌ها خطرناکن! ‫- دقیقا هم بخاطر همین...
‫نباید اجازه بدیم سول دورادو رو پیدا کنن.
‫باشه! ‫بیا از این طرف بریم.
‫دیگو!
‫چیکار می‌کنی؟
‫دوتا نوجوون. ‫یه پسر، یه دختر.
‫و یه کوله‌پشتی بنفش.
‫نمی‌ذاره تکون بخورم.
‫گوش کنین. ‫می‌خوام همه پیگیر این جریان بشن.
‫نذارین فرار کنن. ‫فهمیدین؟
‫برین!
‫یالا، بریم.
‫کجا؟ ‫نمی‌تونیم از دستشون فرار کنیم!
‫هی. ‫ما 15 دقیقه‌ست که منتظریم.
‫من زبان اسپانیایی بلد نیستم.
‫15 دقیقه‌ست که منتظریم!
‫انگلیسی هم بلد نیستم.
‫عجب، اون ده دقیقه که گفتی ‫20 دقیقه طول کشید.
‫خبر بد دارم دوستان، ‫متاسفانه این تور کنسل شده.
‫چی؟ ‫باشه، من که به سرسره آبی میرم.
‫- نایا، بهتره تو هم پیاده بشی. ‫- چرا؟
‫من و دیگو داریم این تراموا رو می‌دزدیم.
‫- دیگو؟ ‫- سلام.
‫سلام.
‫جریان چیه؟
‫- هیچی. ‫- هیچی.
‫صبر کن. ‫منظورش همون عشق سابقت دیگوئه؟
‫خفه شو، سانی.
‫- شما دوتا؟ ‫- داستانش مفصله.
‫اون از تعهد دادن می‌ترسید. ‫بفرما، خلاصه‌اش کردم.
‫- دقیقا هم اینطوری نبود. ‫- اون بهم بی‌محلی کرد.
‫- خودت خواستی تنها باشی. ‫- وقتی سر کار بودم!
‫واقعا دلم می‌خواد این داستان رو بشنوم، ‫ولی میشه داستان عاشقانه‌تون
‫باشه واسه بعد از اینکه از اینجا رفتیم؟
‫قضیه چیه؟
‫ تمامی کارکنان توجه کنید،
‫ ما یه کد سوایپر داریم.
‫ مظنون یه کوله‌پشتی بنفش داره
‫ و قصد فرار از پارک رو داره.
‫وای، خدای من.
‫ایول! ‫بالاخره یه اتفاق خفن داره اینجا می‌افته.
‫محکم بشینین. ‫خودم می‌رونم.
‫نه، نه، نه، نمیشه. ‫این فرار ماست.
‫و اینم تراموای منه. ‫کمربندت رو ببند، سانی.
‫من حاضرم!
‫صبر کنین. ‫اونا هم دارن میان؟
‫هیچکس با اون دستبند از اینجا نمیره. ‫متوجه هستین؟
‫وقتشه بریم!
‫دورا؟ دست اونه؟
‫جلوشون رو بگیرین!
‫داریم رد می‌شیم! ‫مراقب باشین!
‫ببخشید! ببخشید. معذرت می‌خوایم. ‫برین کنار!
‫آدم بدها افتادن دنبالمون!
‫جیب جلوش!
‫این باید راحت باشه.
‫من عاشق یه نقشه‌ی خوبم!
‫خروجی از اون طرفه!
‫سانی، سنگ بده!
‫ایولا!
‫یه دارت فوتی؟ ‫هی، مراقب باش!
‫مراقب باشین! ‫بپایین!
‫اوه!
‫اوه، چی...
‫ها؟
‫تو افتضاحی!
‫وای، ممنون.
‫گمشون کردیم؟
‫بله، ولی دیگو رو از دست دادیم!
‫- چی؟ ‫- تو کشتیش؟
‫من؟ راننده رو مقصر بدون!
‫طوری نیست، یه دارت بی‌هوش کننده‌ست.
‫چند ساعت دیگه به هوش میاد.
‫کامیلا؟
‫- باید بپیچونیمش! ‫- الان!
‫نه! سانی! ‫تو حواست به دیگو باشه.
‫به سمت راست میون‌بر بزن!
‫خروجی روبروئه!
‫پسر!
‫ببخشید! ‫اون سنگنیه.
‫اون بچه‌ها دارن فرار می‌کنن.
‫دروازه رو ببندین.
‫نه، نه، نه، نه!
‫آره!
‫ایول! ایول!
‫می‌خوام با مدیر حرف بزنم!
‫دارن در رو رومون قفل می‌کنن!
‫خودتون رو محکم نگه دارین!
‫باشه، دورا.
‫بچرخ تا بچرخیم.
‫تکونش بده.
‫- پیس! دیگو. ‫- دیگو؟
‫ایولا!
‫اوه!
‫خوش برگشتی، پسرعمو! ‫خودمون رو به جنگل رسوندیم.
‫من غش کردم؟
‫یکی با دارت بی‌هوش کننده بهت زد.
‫چرا خیسیم؟
‫سرم ضربه خورده؟
‫به نظر من که مشکلی نداری.
‫نایا؟
‫اوه، دلم برات تنگ شده بود.
‫باشه. ‫خواب دیدن تمومه.
‫تو و دیگو یه دستبند سحرآمیز پیدا کردین،
‫الان کامیلای دلاور
‫و یه گروه از مزدوران شکارچی گنج
‫که اصول اخلاقی سوال بر‌انگیزی دارن ‫افتادن دنبالمون،
‫و یه جایی
‫در بزرگترین جنگل دنیا،
‫یه خورشید طلایی افسانه‌ای مخفی شده
‫که قدرت برآورده کردن یک آرزوی جادویی رو داره.
‫آره.
‫ایول. ‫خواستم ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫سول دورادو آرزو برآورده می‌کنه؟
‫می‌تونیم آرزو کنیم که ما زودتر پیداش کنیم؟
‫اینطوری جواب نمیده. ‫اول باید پیداش کنیم.
‫اونجا.
‫باید همه‌جا رو زیر و رو کنیم ‫تا پیداش کنیم.
‫این به نظر زحمت زیادی میاد ‫که بابتش پولی گیرم نمیاد.
‫بیخیال، دورا.
‫حلزون‌های سمی یا مارهای غول‌پیکر
‫یا آدم‌های قمه به دستی که شبیه راک هستن چی؟
‫اووه، یا قورباغه زهرآگین!
‫من عاشق قورباغه زهرآگین‌ام.
‫پادزهر نداره، پس ده دقیقه‌ای می‌میری.
‫دورا، الان داریم درمورد سفری توی جنگل حرف می‌زنیم.
‫آمادگیش رو نداریم.
‫آمادگی؟ ‫باشه...
‫ناسلامتی داری با دورای کاوشگر حرف می‌زنی‌ها.
‫کوله‌پشتی، بیا به دیگو یادآوری کنیم که ‫چند مرده حلاجیم.
‫من یه چراغ‌قوه دارم.
‫یوکللی. پاستیل خرسی.
‫عینک دو چشمی. ‫جوراب پشمی.
‫جوراب فوق پشمی. ‫بومرنگ.
‫آخی، یه مینی تبر.
‫اوه! یه تبر بزرگ!
‫بسته نجات منو آوردی؟
‫اوهوم. ‫می‌دونستم نظرت عوض میشه.
‫و چند دست لباس اضافه ‫و کیسه خواب هم آوردم.
‫وایسا ببینم. ‫احیانا یه تراموای اضافه توی کوله‌ات نداری؟
‫آره. ‫نه اینکه توی این کوله‌پشتی فسقلی جا میشه.
‫اوه! ولی ممکنه...
‫آها! ‫یه کیت پزشکی داشته باشم.
‫حالا شدیم یه تیم. ‫من مسئول جستجو هستم،
‫دیگو نجات و نایا هم کمک‌های اولیه.
‫پس من چی؟ ‫من چی‌ام؟
‫خب، دقیقا کدی چیه؟ ‫[مسئول حمل وسایل]
‫- یه الاغ بارکش. ‫- یه چیز باستانی اینکاییـه.
‫"کدی" یعنی یاور فوق‌العاده مهم.
‫من همینم!
‫هنوزم به نظرم این فکر بدیه.
‫از کِی تا حالا تو از ماجراجویی فرار می‌کنی، دیگو؟
‫اون از خیلی چیزها فرار می‌کنه.
‫من فرار نمی‌کردم، باشه؟ ‫فقط...
‫ببین، من دلم می‌خواد کارهایی انجام بدم،
‫و اگه مشغول گشتن توی جنگل باشم ‫نمی‌تونم انجامشون بدم.
‫چه کارهایی؟
‫برنامه‌های مهم.
‫مهم‌تر از اینکه با همدیگه سول دورادو رو پیدا کنیم؟
‫لطفا، دیگو. ‫من باید اتفاقی که افتاد رو درستش کنم
‫و دوباره کاوشگر بشم.
‫تنهایی از پسش برنمیام.
‫آیو.
‫از اول تا آخر.
‫چه بلایی داره سرش میاد؟
‫ای مادر خدا، ما رو از شر شیطان نجات بده.
‫حالت خوبه؟
‫یه الهام دیگه دیدم.
‫اوه، یه مقبره و یه جور گورستان دیدم.
‫مقبره؟
‫صبر کنین.
‫""افسانه منتظر است که شما ببینید،
‫افسانه... خورشید..."
‫کلید!
‫دستبند راهنمای ماست.
‫داره مسیر سول دورادو رو بهمون نشون میده
‫و ازمون می‌خواد که یه مقبره رو
‫زیر گورستان اینکا پیدا کنیم!
‫ببخشید. ‫میشه برگردی سر مقبره؟
‫نزدیک آب بود؟
‫نه، زیر یه دره کوهستانی
‫با لبه‌های تیزِ پهن و برج سنگی بود.
‫دره‌ی مرگ بزرگ هستش!
‫عالیه! ‫راه رو نشون بده.
‫راه رو بلد نیستم.
‫ولی وقتی نمی‌دونم کدوم طرف بریم ‫از کی کمک بخوایم؟
‫از نقشه می‌پرسیم!
‫باشه. ‫از نقشه بپرس!
‫- از دست دادمش. ‫- دادا.
‫وقتی نقشه و دورا نمی‌دونن ‫از کی کمک بخوایم؟
‫اوه! ‫دستبند بهمون میگه.
‫خود به خود می‌تونه حرکت کنه ‫و به چیز میزها اشاره کنه.
‫نگاه کنین.
‫ای دستبند سحرآمیز، راه رو نشونمون بده!
‫بهت فرمان میدم که راهنمایی‌مون کنی.
‫هوم...
‫کاوشگری. ‫تخصص من اینه.
‫عملا کار اصلی منه. ‫خیلی‌خب.
‫ما از این طرف اومدیم.
‫حالا از این طرف بریم. ‫بزنین بریم!
‫خانم! خانم!
‫♪ موفق شدم، ردشون رو زدم، موفق شدم ♪
‫♪ دارن به جنوب میرن ♪
‫بریم، رئیس!
‫نه. میام پایین.
‫آه! یالا!
‫یعنی میگی که اون رد پاها ‫به سمت جنوب نمیرن؟
‫اینجا! ‫اینو بزن کنار، بزنش کنار!
‫باریکلا، سوایپر. ‫باریکلا پسر.
‫بیا. نه.
‫بله. اونا واسه رد گم کنی هستن.
‫دارن ردشون رو می‌پوشونن.
‫پس باید بریم شرق.
‫فکر می‌کنی که اون بچه اینقدر باهوشه؟
‫دوران یه کاوشگر حرفه‌ایه.
‫یه بار اونو دست‌کم گرفتم...
‫و دوباره تکرارش نمی‌کنم.
‫پس فقط از روی کنجکاوی می‌پرسم...
‫چیه؟ ‫واقعا از نایا خوشم میاد.
‫چرا بهم نگفتی که بهم علاقه پیدا کردین؟
‫چون به خودم مربوطه.
‫از کِی تا حالا تو راز نگه می‌داری؟
‫هنوز نرسیدیم؟
‫- باید این طرفی باشه. ‫- واقعا؟
‫چهار جهت قبلی هم همینو گفتی.
‫راستش، از این طرف. ‫مطمئنم.
‫- آخر گم می‌شیم. ‫- مثبت فکر کن.
‫فکرم مثبه...
‫که اینجا گم می‌شیم.
‫- اوه! ‫- دورا!
‫چکمه!
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- نگرانت شدم.
‫بنابراین همینطوری روی درخت‌ها تاب می‌خوردم ‫تا اینکه صدات رو شنیدم!
‫ای وای!
‫- اون زبون میمون‌ها رو بلده؟ ‫- آره.
‫- گرفتم. ‫- خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫ما داریم می‌ریم سول دورادو رو پیدا کنیم.
‫آره، شما و مهاجم‌های پشت سرتون...
‫حتما منظورش اینه که کامیلا ‫و آدم‌ بدها دارن دنبالمون می‌کنن!
‫دارن تعقیب‌مون می‌کنن؟
‫باید قایم بشیم!
‫یه گورستان در فاصله حدود 40 تاب خوردن اینجا هست.
‫می‌تونیم اونجا قایم بشیم. ‫بریم!
‫صبر کن، منظورت اینه که گورستان نزدیکه؟
‫دیدی، دورا؟
‫کل این مدت داشتی ما رو از مسیر درست میاوردی.
‫از دیدنت خوشحالم، آقای چکمه. ‫بزن قدش.
‫از اون خوشم میاد!
‫هی، میمونه.
‫اون خیلی چنگی به دل نمی‌زنه.
‫خب، بعداً تصمیم بگیر.
‫فعلا راه رو نشون بده!
‫همینجاست. ‫توی الهامم دیدمش.
‫فکر نمی‌کردم که مردم اینکا ‫به این عمق جنگل اومده بودن.
‫مگه اینکه قصد مخفی کردن چیزی رو داشتن.
‫کلید.
‫چکمه. ‫نگهبانی بده.
‫چشم، دورا.
‫اوه!
‫شرمنده.
‫امیدوارم کسی از حشرات نمی‌ترسه.
‫من که نمی‌ترسم. ‫من عاشق حشراتم.
‫حشرات؟
‫این حشرات رو دوست ندارم.
‫من هوات رو دارم.
‫الان روی یکیشون پا گذاشتم.
‫امیدوارم که سوسک نبوده باشه.
‫- نه، ردیفه. ‫- آره؟
‫آره، آره. ‫فقط دو تیکه استخوونـه.
‫اَخ. اَخ. اَخ. ‫حالم بهم خورد!
‫یه نکتۀ تخصصی: اگه توی یه مقبره ‫یه اهرم نامشخص دیدین،
‫نکِشینش.
‫همچین قصدی هم نداشتیم.
‫- یه کیپوی دیگه. ‫- چی چی؟
‫یه کیپو. ‫زبان باستانی مردم اینکا.
‫مثل این. ‫من و دیگو نفری یکی داریم.
‫واسه هر ماجراجویی یه گره می‌زنیم.
‫تالارها؟ دیوارها؟
‫اندازه‌گیری گنج؟
‫"در میان این تالارها مقیاس واقعی شما وجود دارد،
‫برای گنج، جان‌تان را تسلیم دیوارها کنید".
‫اینو دوست ندارم.
‫سانی! ‫گفت اهرم رو نکِش!
‫اهرم چیه؟
‫این خوب نیست.
‫قطعا خوب نیست.
‫چی؟
‫دیوارها دارن حرکت می‌کنن!
‫حرکت نمی‌کنن، دارن بسته می‌شن!
‫دنبال یه جور دکمه بگردین!
‫برگرد به اول! برگرد به اول! ‫برگرد به اول!
‫اگه تو جادویی هستی،
‫الان وقت خوبیه که کمک برسونی!
‫خبری نشد؟
‫اینجا که چیزی نیست. ‫سانی؟
‫نه! ‫اینجا نیاین!
‫اوه! ‫دورا، چیکار کنیم؟
‫باید... ‫تسلیم دیوارها شدن.
‫تسلیم دیوارها شدن.
‫جان برای گنج! ‫یه قبره!
‫- باید بریم توی قبر! ‫- چیکار کنیم؟
‫مگه قصد نداریم از سینه قبر سر در نیاریم؟
‫مردم اینکا می‌خواستن که ما جونمون رو تسلیم گنج کنیم.
‫- یه تستـه. ‫- نه! تله‌ست.
‫بهم اعتماد کنین، این جواب میده!
‫یالا!
‫می‌دونین، دیگه راننده تراموا بودن ‫اونقدرهام به نظر بد نمیاد.
‫بپرین داخل! ‫زود باشین!
‫دیگو!
‫من می‌گیرمت!
‫ما مُردیم؟
‫اووه!
‫آخ. کمرم.
‫یه نور آیوئه! ‫می‌بینین که چطور
‫با ترکیب کردن تک تک نورها ‫یه نور قوی ایجاد کرده؟
‫به نظر سنگ زینتی‌ای واسه دستبند میاد.
‫ایول!
‫ما موفق شدیم! ‫سرنخ بعدی رو به دست آوردم!
‫چی دیدی؟
‫مکائوهای گنه‌گنه!
‫همیشه دلم می‌خواست برم اونجا ‫و از اینجا هم دور نیست.
‫اوه، این قراره عالی بشه!
‫- یه خرده آبه. ‫- بیخیال، دورا.
‫تا الان 30 بار از اون درخت ترسناک رد شدیم.
‫نمیشه واسه پناه گرفتن برگردیم توی غار؟
‫اصلا اون غار کجا بود؟
‫گوشی آنتن نمیده. ‫قطعا گم شدیم.
‫فقط باید به جنوب بریم.
‫پس چاکانا رو پیدا کنین!
‫ولی خورشید هنوز پشت ابرهاست.
‫بهتره تا هوا تاریک نشده ‫اردو بزنیم.
‫نمی‌تونیم ریسک کنیم که گم‌تر بشیم، دورا.
‫پس دستبند اونا رو به اینجا هدایت کرده.
‫و اولین تست توی اون مقبره‌ست.
‫هوشمندانه‌ست.
‫دنبال کردن رد پاهاشون داره سخت‌تر میشه...
‫پس باید همینطوری حرکت کنیم.
‫خب، وقتی هوا تاریک بشه ‫این سخت میشه.
‫سوایپر می‌تونه کمک کنه.
‫آخ! ‫تو دکتر افتضاحی هستی!
‫چون دکتر نیستم، خنگ خدا!
‫بخاطر همین هم می‌تونم این کارو کنم.
‫آخ!
‫تو نمی‌تونی اینطوری باهام رفتار کنی! ‫من کدی‌ام!
‫محض اطلاع: ‫کدی کسیه که همینطوری همراه آدم میاد.
‫درواقع آدم مهمی نیستی، سانی.
‫- بازم چسب زخم داری؟ ‫- آره، چرا؟
‫چن بهش نیاز داری!
‫اوه، کلکت کنده‌ست.
‫این چیه؟
‫مار!
‫یا خدا، تبر رو بیار!
‫نه، نه، نه، کاریش نداشته باش!
‫اَخ اَخ اَخ، بهش دست نزن!
‫یه بوآی پیچنده‌ست.
‫اینا بی‌آزارن. ‫سمی نیستن.
‫هنوزم به مارها علاقه داری، ها؟
‫من از همه حیوانات خوشم میاد.
‫و بعضی اوقات...
‫فکر کنم اونا هم ازم خوششون میاد.
‫آره. ‫کیه که خوشش نیاد؟
‫فکر کنم بقیه میمون‌ها ‫می‌خواستن دوستانه رفتار کنن.
‫دوستانه؟ ‫مدفع‌شون رو سمتمون پرت کردن، دورا.
‫اوه! یه مشت حیوون نفهم. ‫اَخ، مدفوع!
‫با این وضع، ترجیح میدم از آرزوی جادویی ‫واسه برگشتن به خونه استفاده کنم.
‫یا حداقل بریم یه جای گرم.
‫یا جایی که من قرار بود برم.
‫منظورم کلا یه جای دیگه‌ست.
‫جای ما اینجا نیست، می‌دونی؟
‫شاید حق با دوراست.
‫بدون نقشه‌اش ‫نمی‌دونه ما رو به کجا هدایت کنه.
‫هی. ‫تو هنوزم کاوشگر موردعلاقه‌ منی.
‫- من برگشتم! ‫- چیزی پیدا کردی؟
‫عه... نه. ببخشید.
‫بهتره یکم بخوابیم.
‫ولی یکی باید بیدار بمونه ‫و نگهبانی بده.
‫که حواسش به اومدن مهاجم‌ها ‫و یا موجوداتی باشه که می‌خوان بخورنمون.
‫کسی داوطلب میشه؟
‫من انجامش میدم.
‫می‌تونم بیدار بمونم، قسم می‌خورم!
‫معلم‌هام می‌گن که من انرژی بی حد و مرزی دارم.
‫خیلی‌خب، فقط یه ساعت دیگه یکی‌مون رو بیدار کن. ‫باشه؟
‫بعد جامون رو عوض می‌کنیم. ‫فقط خوابت نبره‌ها.
‫بهم اعتماد کن، عمراً خوابم ببره.
‫آهای؟
‫کوله‌پشتی گم شده!
‫چی؟ چطوری؟
‫نمی‌دونم، دیشب کنار آتیش بود
‫و حالا نیست!
‫- لابد یکی دزدیدتش. ‫- وای، پسر.
‫باشه. ‫دنیا که به آخر نرسیده، درست میگم؟
‫- هنوزم کوله‌پشتی تو رو داریم، دیگو. ‫- مال من صرفا یه بسته‌ی نجاته.
‫همه وسایل توی کوله‌پشتی دورا بود.
‫تجهیزات بقاء، غذاها، آب.
‫شما متوجه نیستین. ‫فقط یه کوله‌پشتی نیست.
‫کوله‌پشتی منه. ‫توی همه ماجراجویی‌ها همراهم بوده.
‫اول نقشه رو از دست دادم، ‫حالا هم کوله‌پشتی.
‫دارم همه‌چی رو از دست میدم. ‫چیکار کنیم؟
‫فکر نکنم کاری از دستمون بربیاد، دورا.
‫بدون کوله‌پشتی تو ‫ما یک روز هم
‫اینجا دووم نمیاریم.
‫فکر کنم بهتره بریم خونه.
‫خونه؟ من نمی‌تونم برم خونه، ‫تا سول دورادو رو پیدا نکردیم نمی‌تونم برم.
‫به آرزو واسه برگردوندن نقشه و کوله‌پشتی نیاز دارم.
‫- باید به راهمون ادامه بدیم. ‫- شرمنده، زیادی خطرناکه.
‫ما که تا اینجاش اومدیم.
‫اونوقت کجاییم؟
‫توی جنگل گم شدیم.
‫لطفا دیگو، من باید اینو تمومش کنم.
‫پس باید تنهایی تمومش کنی.
‫پس آیو چی شد؟
‫شرمنده، دورا.
‫ما می‌ریم خونه.
‫اوه!
‫- ها؟ ‫- چی...
‫چطوری این کارو کرد؟
‫چرا این کارو کرد؟
‫چه می‌دونم! ‫من...
‫فکر کنم می‌خواد بمونی.
‫تو رو انتخاب کرد که رهبر بعدی باشی!
‫من نمی‌خوامش. ‫بازم بخاطر این فرصت و اینا ممنونم،
‫خیلی لطف داری،
‫ولی الان می‌خوام محترمانه قبول نکنم.
‫نایا، میشه لطفا یکم کمک کنی
‫تنها راه جدا کردنش ‫پیدا کردن سول دورادوئه!
‫می‌دونی چیه، ولش کن. ‫من میرم.
‫اوه!
‫بیخیال، خدایی؟
‫- اوه! ‫- عقب وایسا.
‫من اصلا اینو نمی‌خوام!
‫ولش کن.
‫قرار نیست جایی برم.
‫تو بردی، دورا.
‫نمی‌فهمم. ‫ما همچین آدم‌هایی هستیم.
‫ما دورا و دیگوییم، ‫ما عاشق ماجراجویی هستیم.
‫پس چی عوض شده؟ ‫این همه پنهون‌کاری چیه؟
‫دلیل واقعی‌ای که نمی‌خوای اینجا باشی چیه؟
‫من هیچوقت ماجراجوییت رو نمی‌خواستم، باشه؟
‫من قرار بود به ماجراجویی خودم برم.
‫چی داری میگی؟
‫من توی دانشکده جانورشناسی نیویورک قبول شدم.
‫یه برنامه هست که داره ده دانشجو پذیرش می‌کنه
‫تا یک سال توی نیویورک زندگی کنن.
‫فقط واسه اینکه برای اونجا پول پس‌انداز کنم ‫داشتم توی دنیای جنگلی کار می‌کردم.
‫و پروازم امروز حرکت می‌کنه ‫و اگه بهش نرسم...
‫جای منو به یکی دیگه میدن.
‫که درحال حاضر احتمالش زیاده ‫با توجه به اینکه...
‫احتمالا به موقع نمی‌رسم خونه.
‫چون بخاطر کارهای همیشگی دورا،
‫توی جنگل افتادم دنبال افسانه‌های گم‌گشته.
‫اوه!
‫تو می‌خوای از جنگل بری؟
‫بیخیال، دورا.
‫فکر که نمی‌کردی بخوام تا ابد ‫به این کار ادامه بدم، آره؟
‫ببین، من سعی کردم بهت بگم.
‫بارها هم سعی کردم ‫ولی...
‫فکر کردم اگه بگم، سعی می‌کنی منصرفم کنی.
‫دیگو، من...
‫بیا به راهمون ادامه بدیم، باشه؟
‫ما توی ماجراجویی هستیم دیگه، یادته که؟
‫چه خوشم بیاد، چه نیاد.
‫من بازش می‌کنم.
‫اوه!
‫انگار حال میده.
‫برامون دعا کن، میمون.
‫سیخ. ‫اصلا چرا نباید سیخ باشه؟
‫به گمونم باید بریم روی اون سکو.
‫هی، نگاه کنین! ‫بازم از اون کی...
‫بازم از اون چیزهایی که بهمون چیز میز میگن! ‫اونجا.
‫"مراقب تاک‌ها باشید"؟
‫"تاب".
‫هی. ‫اینا رو از کجا یاد گرفتین؟
‫بابابزرگمون بهمون یاد داد.
‫هی. ‫"هنگام تلاش، مراقب تاک‌ها باشید،
‫برای تاب خوردن با این رشته‌ها ‫باید زرنگ باشید".
‫یه چیزی پیدا کردم!
‫یه جدوله.
‫اینا عددن.
‫"مراقب تاک‌ها باشید"؟
‫دورا، نه! ‫فعال شو!
‫دستم رو بگیر!
‫ممنون.
‫از طناب نارنجی تشکر کن.
‫"برای تاب خوردن با این رشته‌ها ‫باید زرنگ باشید".
‫یه معماست!
‫اوه! من عاشق معما ام!
‫و بر اساس این جدول، یه جور مسئله ریاضیه.
‫اوه. پس من نیستم.
‫ولی منظورش از رشته چیه؟
‫یه کیپوئه!
‫آره، یه بار خوندیمشون.
‫نه، رشته‌ها همون کیپوهان.
‫حروف نیستن، عددن.
‫هر تاک تعداد سنگ متفاوتی داره،
‫پس هر تاک هم باید عدد خودش باشه.
‫فکر کنم باید طبق ترتیب روی جدول ‫انجامش بدیم!
‫کسی ریاضیش خوبه؟
‫آره. ‫اون هر روز جدول سودوکو حل می‌کنه.
‫یه بازی روی گوشیم با اعدادی که می‌شناسم،
‫زبان باستانی اینکا که نیست.
‫بهتر از هیچیه خب!
‫دوتا دایره باید ده باشه.
‫این ممکنه هفت باشه. ‫ده منهای هفت. سه؟
‫سه رو امتحان کن.
‫صبر کن، دورا...
‫چطوره بذاری من انجامش بدم؟
‫من طناب نارنجی رو انداختم.
‫اگه سقوط کنی، نمی‌تونم نجاتت بدم.
‫اشکال نداره. ‫چیزیم نمیشه.
‫دیدی، دخترعمو؟ ‫از پسش برمیام.
‫حالا برو به نایا کمک کن!
‫- ادامه بدین! ‫- مطمئن نیستم چی نوشته.
‫باشه! ‫من همینجا منتظر می‌مونم.
‫مثل موقعی که پیامم رو خوندی ‫و جواب ندادی.
‫باورم نمیشه که هنوزم چسبیدی به اون.
‫به زور چسبیدم! ‫مثل این تاک!
‫- عه... ‫- زود باش دیگه!
‫پنج رو امتحان کن!
‫چه عجب!
‫- دیگو! ‫- پسرعمو!
‫می‌فهمم که هنوزم بخاطر جدایی‌مون عصبانی‌ای
‫ولی این یه خرده زیاده‌رویه، قبول نداری؟
‫ببخشید به خدا! ‫واقعا فکر کردم پنج بود.
‫- بذار دوباره سعی‌ام رو کنم! ‫- هی!
‫نفس عمیق بکش.
‫تو می‌تونی، باشه؟
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫پس اگه این سه‌ میشه ‫و این پنج نمیشه...
‫خیلی‌خب...
‫خیلی‌خب، یکه! ‫تاک شماره یک!
‫نمی‌تونم اون تاک رو پیدا کنم!
‫این یکیه!
‫زده به سرت؟ ‫دستم به اون نمی‌رسه!
‫مطمئنی که شماره یکه؟
‫آره! مطمئنم.
‫چرا بهم اعتماد نمی‌کنی؟
‫- بهش رسیدی! ‫- دیدی؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫باشه. یه ردیف دیگه مونده ‫و بعدش دیگه تمومه.
‫وای نه، این یکی هیچی روش نیست.
‫صبر کن، این نمی‌تونه درست باشه. ‫همه‌شون باید عدد داشته باشن!
‫نه، کاملا خالیه.
‫هیچی نداره؟ ‫کدوم عدد میشه هیچی؟
‫- صفر! ‫- صفر!
‫اوه، فاتحه‌ام خونده‌ست.
‫باریکلا!
‫یـوهـو!
‫بیاین! بیاین!
‫اوه. ممنون، رفیق.
‫ممکن بود کشته بشی.
‫به این راحتی‌ها از شرم خلاص نمی‌شین. ‫هنوز اینجام.
‫به لطف نایا.
‫ممنون که بهم اعتماد کردی.
‫یعنی، با توجه به اینکه همیشه حق با منه،
‫انتخاب منطقی‌ای بود.
‫یه سنگ زینتی دیگه!
‫مطمئنیم که می‌خوایم ادامه بدیم؟
‫والا چاره‌ای نداریم.
‫چرا کار نمی‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫دورا کجاست؟
‫شما برین و چکمه رو پیدا کنین.
‫ما خودمون رو می‌رسونیم.
‫دورا...
‫تا حالا اینطوری ندیده بودمت. ‫چی شده؟
‫نمی‌تونم انجامش بدم.
‫هی، ترسیدن که اشکالی نداره.
‫ولی جون سالم به در بردیم!
‫- ما خوبیم! ‫- واسه دورای کاوشگر اینطور نیست.
‫من دختری نیستم که می‌ترسه ‫یا گم میشه
‫عین یه احمق تاکی رو می‌گیره که تله‌ست!
‫نقشه‌ام رو لازم دارم.
‫دورا، تو نیازی به نقشه نداری.
‫اشتباه می‌کنی.
‫دیگه نمی‌دونم کی هستم،
‫ولی یه کاوشگر نیستم.
‫گوش کن چی میگم.
‫دو روز پیش
‫تو یه دستبند گم‌گشته که قدرت جادویی داره ‫رو پیدا کردی.
‫دیروز داشتی می‌پریدی تو یه قبر پر از استخوون.
‫امروز سر یه تاک اشتباه کوچیکی کردی،
‫ولی تو یه کاوشگری، دورا.
‫بخاطر تو، دیگو!
‫دلیل اینکه من همیشه بدون ترس ‫وارد ماجراجویی‌ای می‌شم
‫بخاطر اینه که تو همیشه هستی ‫که نجاتم بدی.
‫تو همیشه هستی.
‫من همین الانش هم همه‌چیز رو از دست دادم.
‫نمی‌تونم تو رو هم از دست بدم.
‫تو هیچوقت منو از دست نمیدی، باشه؟
‫مسیرهامون ما رو به هر کجا که ببرن...
‫همیشه هرجا که نیاز باشه ‫کنار همدیگه هستیم.
‫آیو؟
‫از اول تا آخر.
‫داره اتفاق می‌افته!
‫وای، این الهامات خیلی عجیبن.
‫عادت می‌کنی.
‫دیدمش. ‫معرکه بود.
‫آخرین گذرگاه؟
‫سول دورادو.
‫خبر عالی‌ای دارم، کاوشگران.
‫آخرین سرنخ‌مون رو گیر آوردیم.
‫ها! مردم اینکا خورشید طلایی رو ‫داخل معبد نور مخفی کردن.
‫بابت اطلاعاتت ممنون، دورا.
‫این واقعا خبر خوبیه.
‫وای دورا، واقعا پیدا کردنت سخته‌ها.
‫مدام از این طرف میری، ‫بعد از اون طرف میری،
‫بعدش هم این طرف، ‫بعدش هم اون طرف،
‫و با خودم گفتم که ای بابا ‫این دختره کارش درسته.
‫یه کاوشگر حرفه‌ای
‫که داره ما رو از ردش گمراه می‌کنه.
‫ولی الان فهمیدم که اصلا کارت خوب نبود.
‫فقط گم شده بودی.
‫ولی اشکال نداره. ‫از اینجا به بعدش دیگه با خودمون.
‫نه!
‫- نه! نمی‌تونی این کارو کنی! ‫- ولش کنین!
‫اگه دستبند رو در نیاورد،
‫دستش رو قطع کن.
‫نه! نه!
‫دست نگه دار! دست نگه دار! ‫دست اون نیست، خب؟
‫دستبند هر دوشون رو انتخاب کرده. ‫اینو انتظار نداشتم.
‫باشه. ‫پس دست اینو قطع کن.
‫نه! نه، تو رو خدا نکن!
‫طلا یا دستت، پسرک.
‫نه! دست نگه دار!
‫نه!
‫ها!
‫اوه.
‫واقعا جادوییه.
‫باشه. پسره با ما میاد.
‫کمکمون می‌کنه به سول دورادو برسیم.
‫- اونا رو ببرین! ‫- نه!
‫میمون فسقلی‌شون رو هم ببرین.
‫نه! نمی‌تونی ببریشون. ‫دیگو!
‫دورا!
‫- این دیگه لازمت نیست! ‫- نه!
‫- چکمه! ‫- دورا!
‫نه!
‫خب، دورا.
‫انگار جفت‌مون چیزی که دنبالش بودیم ‫رو پیدا کردیم. ها؟
‫خب نه، من پیداش کردم.
‫تو از دستش دادی.
‫من نمی‌ترسم!
‫نه. این بن‌بسته.
‫خیلی‌خب، ورودی معبد کجاست؟
‫نمی‌دونم. ‫دورا همیشه از این چیزها سر در میاره.
‫پس چرا دستبند دست توئه، نه اون؟
‫نمی‌دونم، باشه؟ ‫همینطوری منو انتخاب کرد.
‫نه، فکر کنم می‌دونی.
‫خیلی‌خب، همه‌تون پخش بشین ‫و دنبال ورودی بگردین.
‫هرکجا که می‌خوای بری، ‫فقط چشم‌هات رو ببند
‫و تصورش کن ‫و نقشه تو رو به اونجا می‌رسونه.
‫نقشه منم...
‫ خب، شاید نیازی به نقشه نداری.
‫ راست میگه، کوچولوی من.
‫ تو همین الانش هم بهتر از هر نقشه‌ای ‫ جنگل رو می‌شناسی.
‫نقشه منم؟
‫راه رو نشون بده، دورای کاوشگر!
‫نقشه منم؟
‫♪ نقشه منم، نقشه منم، نقشه منم ♪
‫نقشه منم!
‫چاکانا!
‫سانی، یه قیچی توی کیت پزشکیم هست.
‫می‌تونی درش بیاری؟
‫- چرا داری این کارها رو می‌کنی؟ ‫- به همون دلیل شما.
‫می‌دونی، من و دخترعموت ‫خیلی با هم فرق نداریم.
‫دورا هیچیش مثل تو نیست. ‫دورا خوبه.
‫با یکم آموزش کارش خوب می‌شد،
‫ولی حقیقت اینه که...
‫دورا هرگز به پای کاوشگری من نمی‌رسه.
‫منظورم کاوشگر خوب بودن نیست.
‫منظورم آدم خوب بودنه.
‫خانم، فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫یه دره! بازش کن! ‫همین الان!
‫- فقط کلمه رو بگو. ‫- کدوم کلمه؟
‫فعال شو!
‫دندون طلا! ‫جلوشون رو بگیر!
‫- هی! یه چیزی یادت رفت. ‫- مگه یه بچه‌ی دیگه باهات نبود؟
‫اون بچه نیست. ‫اون کدی ماست.
‫چیه شماست؟
‫معنیش میشه، یاور فوق‌العاده مهم!
‫یادته که گفتم آدم مهمی نیستی؟
‫تمام حرفم رو پس می‌گیرم.
‫نایا! ساعت آفتابی رو بردار! ‫سانی، به چکمه کمک کن!
‫ازش دور شو!
‫سلام، چکمه.
‫برو سوایپر رو خط خطی کن!
‫سوایپر موایپر نداریم. ‫می‌زنم لهت می‌کنم!
‫وایسا که اومدم!
‫بریم!
‫بیتل! در!
‫خوش برگشتی، دورای کاوشگر!
‫می‌دونستی که می‌تونی پیدامون کنی.
‫گفته بودم که من الان جستجو و نجاتم.
‫نه، تو کسی رو نجات ندادی.
‫خب بگو چطور بدون نقشه‌ی کوچولوت پیدامون کردی؟
‫کاشف به عمل اومد که نیازی بهش نداشتم.
‫دقیقا همونطور که تو هم نیازی نیست ‫این کارو انجام بدی.
‫فقط تو نیستی که
‫چیزی رو از دست داده، دورا.
‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫کِی از کامیلای دلاور بودن دست کشیدی؟
‫وقتی که دیگه دنیا باورش رو بهم از دست دد.
‫بزن بریم!
‫مقبره اینتی‌کانچا...
‫سلام، دلاوران!
‫قرار بود بزرگترین دستاوردم باشه.
‫یه رویداد بزرگ تلوزیونی.
‫دنیا داشت منو تماشا می‌کرد! ‫بصورت زنده!
‫همراهم بیاین، بریم!
‫ولی بعد که مقبره رو باز کردیم، هیچی نبود.
‫نه گنج، نه تاریخ.
‫فقط غبار و شرمساری.
‫و یه شبه،
‫دنیا بهم پشت کرد،
‫کامیلای دلاور رو به سخره گرفتن.
‫و در اون لحظه، حرفۀ شغلیم به پایان رسید
‫و تک و تنها شده بودم.
‫ولی حاضر نبودم بذارم که داستانم اینطوری تموم بشه.
‫و از اون موقع به بعد، ‫بی‌وقفه دنبال سول دورادو می‌گردم.
‫و هیچوقت هم ازش دست نمی‌کشیدم.
‫خورشید طلایی مال منه، دورا.
‫تا به خودم و دنیا ثابت کنم
‫که من هنوزم کامیلای دلاورم.
‫شکست خوردنت واسه من مهم نبود.
‫کامیلایی که من با دیدنش بزرگ شدم...
‫اون قهرمانم بود.
‫من ممکنه که نقشه‌ام رو از دست داده باشم، ‫ولی...
‫تو ندای درونت رو از دست دادی.
‫نکتۀ تخصصی: اونو نکِش.
‫صبر کن!
‫مریم مقدس، مادر خدا...
‫پولدار شدیم.
‫دیگه هیچوقت مجبور نیستم ‫پشت تراموا بشینم.
‫آتاهوالپا.
‫خیلی‌خب.
‫"شمردن"؟
‫کیپوها.
‫با استعاره حرف می‌زنن.
‫دوباره سعی کن.
‫ولی صبر کنین، سول دورادو کجاست؟
‫شاید اونه.
‫چرا باید اون باشه؟
‫اگه نیاز باشه یه خورشید جادویی رو قایم کنی،
‫خودت بودی اونو به شکل یه لاما در نمیاوردی؟
‫اینجا نیست. ‫این با الهامی که دیدم یکی نیست.
‫"زیر طلا...
‫انتخابی برای سنجش نهفته،
‫جایزه چیزی است که شما می‌بخشید".
‫سول دورادو رو ول کنین، ها؟
‫با همه این طلاها می‌تونیم هزار آرزو بخریم.
‫- به هیچی دست نزنین. ‫- به هیچی دست نزنین.
‫یه آزمون شخصیته.
‫امپراتوری اینکا ‫از تمام امپراتوری‌ها روی هم رفته هم بیشتر طلا داشت.
‫گنج برای مردم اینکا اهمیتی نداشت...
‫اونا حتی ثروتمندهاشون رو هم با گنج دفن نمی‌کردن.
‫یه چیز بزرگتر برای مردم اینکا ارزش داشت.
‫- اونا خورشید رو می‌پرستیدن! ‫- اونا خورشید رو می‌پرستیدن!
‫نمی‌دونم که چه حسی نسبت به صمیمی شدنشون دارم.
‫- باشه. ‫- "زیر طلا،
‫انتخابی برای سنجش نهفته"...
‫اونجا! ‫اون در سول دورادوئه!
‫چطور قراره خودمون رو به اونجا برسونیم؟
‫جایزه چیزی است که شما می‌بخشید.
‫نه، نه، نه! نه، صبر کن! ‫چیکار می‌کنی؟ نه!
‫صبر کنین، اینا ترازوهای چیمو اینکا هستن.
‫مردم اینکا اینطوری طلاهاشون رو وزن می‌کردن.
‫بنابراین برای باز کردن در...
‫پس باید ترازوها رو قبل از بالا رفتن
‫با طلا پر کنیم!
‫همگی! آیو!
‫زود باشین. باید تا ترازوها به بالا نرسیدن ‫پرشون کنیم!
‫هی، تو قول تمام طلاها رو بهم داده بودی.
‫تمام طلای اینکایی که بتونم با خودم ببرم، یادته؟
‫اینطوری به سول دورادو می‌رسیم.
‫سول دورادو بره به درک! ‫قول، قوله کامیلا.
‫کمکم کن! ‫ترازو وزن بیشتری نیاز داره!
‫دست نگه دارین!
‫لابد شوخی‌تون گرفته!
‫دست به کار بشین! ‫یالا، یالا! برین!
‫گفتم دست بردارین!
‫این طلاها مال منه.
‫هی! ازش دور شو.
‫تو هم همینطور، کامیلا؟
‫این بچه‌ها دل‌نازکت کردن. ‫ولی من نه.
‫دورا! شما و دوست‌هات برین ‫سول دورادو رو پیدا کنین.
‫من از این وضعیت ناجور خلاص‌مون می‌کنم.
‫چی؟
‫نه!
‫زود باشین! باید دست بجنبونیم! ‫تا پل نریخته!
‫- خیلی بالاست! ‫- من یه فکری دارم.
‫داره جواب میده!
‫این خیلی برام آرمش‌بخشه!
‫کامیلا! ‫اینو بگیر.
‫فقط یکی دیگه مونده!
‫خیلی‌خب، باشه، باشه!
‫من نیازی به این همه طلا ندارم.
‫- ولی اینو می‌برم! ‫- نه! سانی!
‫بیا!
‫بیا، اینو بگیر!
‫خدافظ!
‫وای، خدای من!
‫یکم کمک می‌کنین! ‫لطفا؟
‫اوه!
‫می‌تونی دستم رو بگیری؟ ‫دستم رو بگیر.
‫مرسی.
‫بیاین باهم همکاری کنیم. ‫از پسش برمیام.
‫زود باشین همگی. ‫آیو!
‫آیو، آیو، آیو!
‫چرا هنوزم داره میره بالا؟
‫وزن بیشتری لازمه.
‫همگی، هر شی‌ای که مونده رو بیارین. ‫برین!
‫این آخرین چیزیه که داشتیم.
‫به قدر کافی گنج نداریم که بیارمش پایین
‫تا در باز بشه.
‫بیتل با تمام طلاهایی که واسه ترازوی آخر نیاز داشتیم ‫افتاد پایین.
‫واسه همیشه اینجا گیر افتادیم.
‫همه اینا تقصیر منه.
‫منظورت چیه؟
‫فکر کنم ماجراجویی من همینجا تموم میشه.
‫نه!
‫اوه!
‫کامیلا!
‫تو زنده‌ای!
‫یالا، بریم سول دورادو رو پیدا کنیم. ‫با همدیگه.
‫آها. آره.
‫یه لحظه فکر کردم که سنگه سول دورادوئه.
‫نه، باید دستبند رو کامل کنیم
‫بعدش سول دورادو برامون آشکار میشه.
‫کامیلا. ‫افتخارش با خودت باشه.
‫مطمئنین که توی معبد درستی هستیم؟
‫این اصلا با عقل جور در نمیاد.
‫من توی الهامم، سول دورادو رو همینجا دیدم.
‫دقیقا توی این ستون!
‫یعنی ما الان الکی توی همه این تست‌ها ‫جون سالم به در بردیم؟
‫صبر کنین، یه لحظه بهش وقت بدین بچه‌ها.
‫دورا چیزی فهمیده.
‫دستبند امپراور کلید سول دورادوئه.
‫فکر نکنم من باید انجامش بدم.
‫دستبند تو رو انتخاب کرد.
‫باشه.
‫هرچه باداباد.
‫آخ، آخ، آخ!
‫شوخی کردم.
‫یه چیزی اونجاست.
‫ما الان...
‫سول دورادو رو پیدا کردیم.
‫آماده‌ای که آرزوت رو بکنی؟
‫نه.
‫نه، این آرزو مال توئه، دورا.
‫ولی تو چی؟
‫آرزوی من این بود که دوباره ‫کامیلای دلاور بشم...
‫و تو هم کمک کردی این کارو کنم.
‫پس ازت ممنونم.
‫به من نگاه نکن. ‫من فقط دلم تعطیلات می‌خواست.
‫من دوست دارم یه لاکپشت خونگی داشته باشم.
‫حق با کامیلاست. ‫این آرزوی توئه.
‫این آرزوی من بود.
‫که ماجراجویی عالی‌ای با تو داشته باشم.
‫ولی نقشه چی میشه؟
‫نقشه خود منم.
‫من دورای کاوشگرم.
‫آرزوی من همین الانش هم محقق شده.
‫وقتشه...
‫که تو هم به آرزوت برسی.
‫دورا، عجله کن!
‫آرزوی تو دوره کارآموزیم رو بهم برگردوند،
‫کاری نکن دوباره از دستش بدم.
‫صبر کن! ‫کاپیتان کاپی رو یادت نره!
‫متاسفانه فکر نکنم صاحبخونه‌ی جدیدم ‫اجازه حیوون داشتن رو بده.
‫یه بچه برگچه‌خواره که. ‫ببین چقدر نازه!
‫پس میشه من ازش مراقبت کنم؟
‫معلومه، رفیق.
‫آره! کی یه لاکپشت احمق می‌خواد؟ ‫من یه برگچه‌خوار دارم.
‫روی گوشیم جدول سودوکو دانلود کردم.
‫واسه توی پرواز.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫می‌دونی، تا جویای حالت بشم. ‫به عنوان دکترت.
‫دکتر، البته.
‫واقعا شرمنده که ازت فاصله گرفتم.
‫تو برگشتی.
‫نمی‌خوام توی نیویورک گرسنه باشی.
‫بنابراین یه خوراکی کوچیکِ تاماله،
‫روپا ویخا و شیرینی برات آماده کردم.
‫همونایی که دوست داری.
‫ممنون، مامان‌بزرگ!
‫ممنون، مامان.
‫مراقب باش!
‫خداحافظ.
‫دلم براتون تنگ میشه.
‫- مراقب خودت باش. ‫- دلمون برات تنگ میشه.
‫منم دلم براتون تنگ میشه.
‫حق نداری بگی خداحافظ.
‫تا دیداری دیگر؟
‫به زودی می‌بینمت.
‫حالا چون از همدیگه جداییم
‫دلیل نمیشه که کنار هم نباشیم.
‫- آیو. ‫- از اول تا آخر.
‫هی. ‫چشم بهم بزنی برگشتم، خب؟
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫یا هی! ‫اگه یه وقت دلت یه ماجراجویی دیگه خواست،
‫بیا نیویورک بهم سر بزن!
‫برو ماجراجویی کن.
‫فلش سبز!
‫دورا! زودی برگرد. ‫دورا!
‫هی! ‫چی شده، چکمه؟
‫دورا! دورا! ‫هنوز توی کوله‌پشتیت رو نگاه نکردی؟
‫نه، چطور؟
‫واسه ماجراجوییِ جدیدت. ‫دوستدارت، دیگو.
‫بعدش کجا بریم؟ ‫بزنین بریم!
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫- دورا! ‫- چکمه!
‫به کمکت نیاز دارم!
‫کوله‌پشتیت رو بردار! ‫بزن بریم!
‫بیا! ‫بزن بریم!