‫خب، بیمار آماده‌ست.
‫شروع می‌کنم به بریدن.
‫لطفاً اونجا رو بگیر.
‫خب، چطور بود؟
‫اون قالب رو بده، مرسی.
‫عضو آماده‌ست.
‫و برداشته شد.
‫آره.
‫[انبار اسکایلر]
‫[انبار اسکایلر - ۲۴ ساعته]
‫[این مکان به دوربین مداربسته مجهز شده‌ست]
‫[پلاک فلوریدا]
‫وای، لعنتی.
‫من باید دو ساعت قبل پرواز فرودگاه باشم؟
‫پس چرا هنوز خونه‌ای؟
‫یه کم گیر کردم.
‫صبر کن، جدی؟
‫نه، اون مدلی نه.
‫از اون مدلایی که مدت‌هاست
‫جای باحالی نرفتم،
‫و انگار نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫عزیزم، فقط یه آخر هفته‌ست.
‫فقط دارم عجیب‌غریب میشم.
‫خب، ۲۵ سالگی همین اثر رو روی آدما داره.
‫منظورت چیه؟
‫خب، می‌دونی،
‫بحران ربع زندگیته.
‫وقتی همه چی به گند کشیده میشه، شروع می‌کنی به پرسیدن،
‫«من کی‌ام؟»
‫«با زندگیم چیکار دارم می‌کنم؟»
‫و «واقعاً جردن بهترین گزینمه؟»
‫- تقریباً همینه. ‫- وقتی نشویل رو ببینی
‫کلی ذوق می‌کنی.
‫مثل لاس‌وگاسه،
‫ولی تو جنوب.
‫الان این چیز خوبیه؟
‫جدی میگم.
‫این شهر برات خوبه.
‫برای هر دومون.
‫آره، و دارم روش فکر می‌کنم.
‫واقعاً دارم فکر می‌کنم.
‫ولی دیرم شده.
‫برو.
‫نمی‌تونم صبر کنم ببینمت.
‫تا سه ساعت دیگه می‌بینمت. ‫دوستت دارم.
‫یواش برو!
‫عوضی.
‫تولدت پیشاپیش مبارک.
‫آخی، مارسی، چقدر مهربونی.
‫آرزو کن.
‫آرزو می‌کنم پروازم ‫یه ساعت دیرتر بود.
‫آره، سفرت.
‫از واحد ۵۱۰ خبری نشد؟
‫فکر کنم مرده باشه. چون اجاره‌ش رو
‫مثلاً شیش ماهه نداده، و ‫تلفنش دیگه خارج از سرویسه.
‫- همون نقاشه؟ ‫- آره.
‫خب، برو وسایلشو جمع کن.
‫وای خدا،
‫حتماً ازم بدت میاد.
‫چرا؟
‫نمی‌تونم این آخر هفته کار کنم.
‫الان داری اینو بهم میگی؟
‫می‌دونم افتضاحه، ‫ولی خودمم تازه فهمیدم.
‫چی رو فهمیدی؟ من قراره سوار هواپیما بشم.
‫سعی کردم گرگ بیاد جام، ولی هنوز تالاهاسیه.
‫باورم نمیشه.
‫خب چرا فقط در رو قفل نمی‌کنی
‫و بری سفرت؟
‫چون تابلو نوشته، ‫«۲۴ ساعته بازه».
‫لوری، امروز سه نفر دیدم.
‫مگه اینجا آی‌هاپه؟
‫اونش مهم نیست.
‫نه، مهم اینه که…
‫برو! تولدت رو با جردن تو نشویل جشن بگیر.
‫دقیقاً چی فهمیدی؟
‫من، اوم…
‫یو‌ان‌سی قبول شدم.
‫خانواده‌م می‌خوان قبل این‌که قطعی کنم ‫دانشگاه رو ببینم،
‫پس اول صبح راه می‌افتیم.
‫عالیه. تبریک میگم.
‫مرسی.
‫مطمئنم خانواده‌ت ‫خیلی بهت افتخار می‌کنن.
‫تو دانشگاه رفتی؟
‫آره، رفتم.
‫رشته‌ت چی بود؟
‫هنرهای زیبا و فلسفه.
‫که یعنی تنها جایی که واقعاً می‌تونم
‫توش کار پیدا کنم یونان باستانه.
‫امم. متوجه نشدم.
‫ولش کن. برو. ‫از اینجا برو. مشکلی نیست.
‫هنوز شغلم سرجاشه؟
‫البته.
‫پس دوشنبه می‌بینمت.
‫دوشنبه می‌بینمت.
‫هی، من به اندازه تو ناراحتم.
‫ولی تولدته.
‫می‌دونم.
‫پس چرا همه‌ش داری ‫خودت رو تنبیه می‌کنی؟
‫من خودمو تنبیه نمی‌کنم.
‫نمی‌تونم کسی رو پیدا کنم جام وایسه.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫چرت و پرت.
‫ببخشید؟
‫من اونی نیستم که به یه شهر ‫کاملاً جدید نقل مکان کرده.
‫آره، و منم اونی نیستم که ‫تو گذشته گیر کرده.
‫من گیر نکردم،
‫من مسئولیت‌پذیرم.
‫ببین، واقعاً نمی‌خوام ‫مثل آدمای بی‌شعور حرف بزنم،
‫ولی باید اون جا رو بفروشی.
‫شروع کن به زندگی کردن.
‫زندگی خودت.
‫جردن...
‫این سومین باره نمیای.
‫اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫لطفاً الان درباره این حرف نزن.
‫و من واقعاً شک دارم خانواده‌ت
‫بخوان بقیه عمرت رو
‫بین سیم خاردارها
‫و مراقبت از آت‌آشغال‌های مردم بگذرونی.
‫باشه، قطع می‌کنم.
‫- عمراً، داداش. ‫- چی؟
‫- عمراً. ‫- فکر می‌کنی نمی‌تونم شکستش بدم؟
‫با مشت‌هات، شاید.
‫لعنتی. حتی از مرحله
‫- پیش‌غذا هم رد نمی‌شی. ‫- و تو می‌شی؟
‫من که مثل تو نیستم ‫که بخوام تو تلویزیون باشم.
‫چون تو عاشق ظرف شستنی لامصب.
‫من با روپا ویخای مامانم ‫بابی فلی رو صد هیچ می‌زنم. ‫می‌تونیم رستوران خودمون رو باز کنیم.
‫فقط چون واسه زندانی‌ها غذا می‌پزی
‫آشپز خفنی نمی‌شی.
‫بنی کدوم گوریه؟
‫داداش. امیدوارم بدونی داری چیکار می‌کنی.
‫تمام شب همینجوری می‌خوای باشی؟
‫دارم سعی می‌کنم پول در بیاریم.
‫فقط میگم،
‫این پسرا شوخی ندارن.
‫اوناهاش، می‌بینی؟
‫جای نگرانی نیست.
‫دیر کردی.
‫اینه؟
‫سؤال نپرس.
‫باید با آقای هانساکر حرف بزنم. ‫نه، نباید.
‫صندوق رو باز کن.
‫شوخیه؟
‫چی؟
‫خالیه.
‫لعنتی! تو عوضی!
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫شلیک نکن، شلیک نکن. ‫آقای هانساکر، لطفاً!
‫فقط می‌خوام حرف بزنم!
‫به خدا قسم، بنی،
‫اگه گند بزنی…
‫مشکل چیه؟
‫بسته رو نیاورده.
‫ولی تو اینجایی.
‫جاش امنه.
‫قول میدم.
‫من برای قولت پول ندادم.
‫آره می‌دونم، ولی این قبل از اینه ‫که بدونم شما کی هستید.
‫حالا که می‌دونم شمایید،
‫کل این قضیه خیلی ریسکی‌تر شده، پس…
‫فکر کردی دوباره مذاکره کنی.
‫نه، نمی‌خوام بی‌احترامی کنم یا چیزی،
‫فقط، می‌دونی، مثلاً، عادلانه‌تر.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم، بنی.
‫زندگی کِی عادلانه بوده؟
‫فکر می‌کنی تو کار ساخت‌وساز
‫این‌همه سال دووم آوردم
‫چون آدم خوبی بودم؟
‫احتمالاً نه.
‫- نه؟ ‫- چیزی به اسم انصاف وجود نداره.
‫برنده هست و بازنده.
‫و عوضی‌های طمعکاری مثل تو
‫که سعی می‌کنن سوءاستفاده کنن.
‫ولی شما به من نیاز دارید.
‫چیزی که لازم دارم اینه که دیگه وقتم رو هدر ندی.
‫جیب‌هاشو بگرد.
‫آخ!
‫چه غلطی کردی؟
‫تکون نخور، کثافت. کجاست؟
‫انبار اسکایلر.
‫واحد ۲۳۴.
‫حتی رمز دروازه هم داره.
‫باشه، باشه، خوبه.
‫معامله معاملست. ‫حرفمو پس می‌گیرم.
‫- کارمون تمومه. ‫- ولی شما هنوز به من نیاز دارید.
‫بی‌خیال، لطفاً به حرفم گوش کن.
‫متأسفم، رفیق.
‫این دیگه جزو نقشه نبود؟
‫این روزا پیدا کردن کمک خوب سخت شده.
‫طوفان داره وارد فلوریدا میشه.
‫اگه امشب مجبورید بیرون برید،
‫آروم برونید و مراقب باشید.
‫این خودش فروش میره…
‫به نظر من که آدم خوبی نبود.
‫می‌زنی به هدف.
‫…زنده از مرکز پزشکی منطقه‌ای بلفورت،
‫جایی که به تازگی…
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫به کار خودت برس، احمق.
‫مشکل چیه؟
‫بنی لعنتی.
‫هیچ‌کدوم از اینا کار نمی‌کنه.
‫- شاید نارسایی خونی داره. ‫- کی؟
‫- دوباره امتحان کن. ‫- بنی.
‫می‌دونی، شاید برعکس نوشته.
‫مثلاً ۲۳۴ در واقع ۴۳۲ باشه.
‫- خنگ نشو. ‫- اونی که بهش شلیک کرد من نبودم
‫خفه شو.
‫هیچ‌کدوم از اینا.
‫یا مسیح.
‫سلام بابا. چرا خونه نیستی؟
‫رفتم هول فودز
‫و برامون چندتا استیک خریدم.
‫نگران نباش، حراج بودن.
‫دوستت دارم.
‫سلام. بابت معطلی ببخشید.
‫ام، روی تابلو نوشته ‫۲۴ ساعته بازه، پس…
‫فکر کردم بالاخره یکی پیداش میشه.
‫خرید جدید؟
‫از مزایای شغلمه.
‫غم‌انگیزه مردم چیا رو دور میندازن،
‫ولی قیمتش عالیه.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫یکم خجالت‌آوره، راستش.
‫خجالت‌آورتر از
‫زیر و رو کردن سطل آشغال زیر بارون؟
‫فکر نکنم.
‫دسته کلید اشتباهی برداشتم،
‫که یعنی زنم کلید واحد ‫منو روی دستش داره،
‫و اون اورلاندوئه
‫اونم تو تنها آخر هفته‌ای که ‫باید برم تو واحد.
‫بذارید حسابتون رو پیدا کنم. ‫کدوم واحده؟
‫ام، ۲۳۴.
‫مشکلی هست؟
‫سیستم ما، ام، یکم کنده.
‫میشه اسم روی حساب رو بگید؟
‫بنجامین سالگادو.
‫کس دیگه‌ای هست که ممکنه ‫حساب رو راه انداخته باشه؟
‫خب معمولاً زنم این ‫جور کارا رو انجام میده.
‫فقط باید بگم که ‫یه کم عجله دارم.
‫- البته. حتماً. ‫- آره.
‫مارسی، گند زدی به این کار.
‫شما، ام…
‫دسترسی به بقیه واحدها رو داری، درسته؟
‫مثل یه کلید یدک یا
‫کلید مستر یا یه چیزی؟
‫اینجا یه سازه قدیمیه.
‫معمولاً تو شرایط اضطراری قفل رو می‌بریم.
‫خب، باشه، خوبه، بیا… ‫بیا همین کار رو بکنیم.
‫- متوجهم، من… ‫- نه، فکر نمی‌کنم متوجه باشی.
‫واقعاً متأسفم، ولی میشه یه مدرک شناسایی ببینم؟
‫به دلایل امنیتی.
‫فقط پذیرش‌گر معمولم نیست،
‫پس فقط باید اطلاعاتتون رو تطبیق بدم.
‫داری شوخی می‌کنی لعنتی.
‫مدارکم تو ماشینه،
‫و اون بیرون داره می‌باره.
‫و این داره حسابی عصبانیم می‌کنه.
‫آقا، نمی‌تونم واحد رو باز کنم
‫اگه تو سیستم نباشید.
‫مگر اینکه… مگر اینکه مدارکتون رو داشته باشم.
‫- اینا سیاست‌های شرکته… ‫- وقت این چرندیات رو ندارم.
‫این سیاست شرکت ماست.
‫عذر می‌خوام.
‫متأسفم. خدایا…
‫من فقط…
‫یه‌کم عجله دارم.
‫اگه فقط یه کلید بهم بدی
‫یا قفل رو ببری،
‫برام فرقی نداره.
‫اگه پول لازم داری…
‫می‌خوام بری بیرون.
‫همین الان.
‫شب بخیر.
‫سلام، من جردنم.
‫نمی‌تونم جواب بدم، ‫برام پیام بذار.
‫چه خبره؟
‫آخ! اوه، خدایا!
‫پهلوم.
‫من کجام؟
‫تو کی هستی؟
‫من نمی‌خوام بهت آسیب بزنم.
‫چه‌خبره آخه؟
‫نمی‌دونم.
‫ام، اسم من لوری اسکایلره. ‫صاحب اینجام.
‫صاحب چی؟
‫من کدوم جهنمی هستم، لعنتی؟
‫تو یه انبار نگهداری وسایلی.
‫یه چی؟
‫یه انبار وسایل؟
‫شوخیت گرفته.
‫چرا دستبند زدن بهت؟
‫چرا من تو انبار تو ام؟
‫نمی‌دونم!
‫خب کی می‌دونه؟
‫بنجامین سالگادو!
‫قراره بدونم این کیه؟
‫مردی که تو رو اینجا گذاشته ‫بنجامین سالگادوئه.
‫ولی الان، یه نفر دیگه هست ‫که داره وانمود می‌کنه اونه.
‫چی…
‫چه آدم دیگه‌ای؟
‫پیر، موهای بلوند.
‫کلید نداشت،
‫ولی یه راننده داشت.
‫اسمت چیه؟
‫چی؟
‫اسمت.
‫کلیتون.
‫کلیتون؟
‫من لوری‌ام.
‫گوشیم خرابه، ولی یه تلفن ‫رومیزی تو دفترم هست.
‫باشه؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم به پلیس زنگ می‌زنم.
‫چی؟ صبر کن!
‫صبر کن، صبر کن، لوری!
‫بنجامین، بنی.
‫اون… اون یه مرد… ‫مرد اسپانیایی - پرتغالی کوتاهه، درسته؟
‫آره، آره.
‫چندمه امروز؟
‫۲۳، جمعه‌ست.
‫یا عیسی مسیح.
‫چی شده؟
‫یارو منو به تله انداخت.
‫منظورت چیه؟
‫چهارشنبه صبح.
‫تو بیمارستان هاربرویو، داشتم خون می‌دادم.
‫با یه پرستار راجع‌به پیوند
‫و این جور چیزا صحبت کردم.
‫بنی؟
‫آره، بنی.
‫سی دقیقه بعد، تو پارکینگ بهم حمله شد.
‫روی یه تخت عمل بسته شده بیدار شدم.
‫من… من باور نمی‌کنم.
‫نه؟
‫اینو ببین.
‫وای خدا جون.
‫- من… ‫- اونا…
‫یه چیزی برداشتن، درسته؟
‫چی؟
‫کبد، کلیه‌ها، طحال،
‫من که هیچی نمی‌دونم.
‫به هر حال…
‫هرچی که تو بازار سیاه ‫بیشتر پول می‌کشه، احتمالاً.
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه، خیلی مریضه، مگه نه؟
‫اونا…
‫فکر کنم دارن منو از این خریدار ‫به اون خریدار می‌فروشن.
‫ولی چرا تو؟
‫شاید گروه خونیم؟
‫آ ب منفی‌ام.
‫بنی گفت خیلی کمیابه.
‫این طبیعیه؟
‫نه، یکم صبر کن.
‫اگه برق قطع شده باشه،
‫برق اضطراری باید وصل بشه.
‫اگه برق نرفته باشه چی؟
‫لوری، صبر کن!
‫صبر کن! لوری، برگرد بیرون!
‫کمک!
‫چی…؟
‫نه.
‫لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی.
‫- باید بریم. ‫- باهام حرف بزن.
‫برگشت.
‫کی؟ بنی؟
‫اون پیره. ‫ولی تنها نیست.
‫می‌تونی راه بری؟
‫آره، فکر کنم.
‫آه! یا عیسی عزیز!
‫چند نفرن؟
‫حداقل چهار نفر.
‫فقط باید برسیم به ماشینم.
‫آخ! لعنتی.
‫عوضی.
‫کار اون بوده.
‫تخت هنوز گرمه.
‫مرده تازه از زیر عمل اومده بیرون.
‫نمی‌تونه دور باشه.
‫برو.
‫با دختره چی‌کار کنیم؟
‫بهش آسیب نزن.
‫فهمیدی؟
‫- لعنتی. ‫- چی شده؟
‫سوییچ ماشینم. ‫تو دفتر جا گذاشتمشون.
‫الان برمی‌گردم.
‫لعنتی.
‫- بله؟ ‫- هیچکی نمیره بیرون.
‫متوجه شدم.
‫من جلوی در اصلی‌ام.
‫نه! نه! نه!
‫- آخ! ‫- آروم باش، دختر.
‫نمی‌خوام بکشمت،
‫و تو هم نمی‌خوای بمیری.
‫بیا.
‫بیا، بیا.
‫سعی نکن تکون بخوری.
‫با من بازی در نیار. حرکت کن.
‫حرکت کن. ادامه بده.
‫لعنتی.
‫سوییچ، سوییچ، سوییچ، بجنب.
‫لعنتی.
‫لعنتی
‫به نظر میاد امشب
‫شب بدی برای هر دومون باشه.
‫شما آدما مریضید.
‫نه همه.
‫فقط من.
‫نمی‌تونستی اوضاع رو ‫به همین خوبی بذاری، می‌تونستی؟
‫برو به جهنم.
‫خب، خب، خب.
‫به اینا احتیاجی نداریم.
‫فقط سنگینی موقعیت رو درک نمی‌کنی.
‫ببین، من نمی‌شناسمت، ‫و نمی‌خوام هم بشناسمت.
‫فقط بذار بریم.
‫بریم؟
‫هیچی نمیگم، قول میدم.
‫و منم قول میدم وقتی پیداش کردم
‫و تو رو با خیال راحت
‫تو یکی از این واحدها قفل کردم، ‫به پلیس میگم کجایی.
‫ولی تو باید کمکم کنی پیداش کنم.
‫کجاست؟
‫خدا!
‫خدا! این حسابی درد داره!
‫عوضی، عوضی!
‫صابون نه!
‫صابون نه، بدترش می‌کنه.
‫اوه، لعنتی!
‫تکون نخور لعنتی!
‫اون تو این ساختمون نبود.
‫گفتم زنده می‌خوامش.
‫چه مرگته برادرت رو؟
‫برو!
‫آهای عوضی،
‫فقط چون نمی‌تونیم بکشیمت
‫به این معنی نیست که ‫نمی‌تونیم درب و داغونت کنیم
‫کار رو برای خودت سخت‌تر نکن.
‫بیا بیرون.
‫کارلوس!
‫کارلوس؟
‫کارلوس!
‫آهای، کارلوس!
‫کارلوس؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫کارلوس؟
‫کارلوس. کارلوس.
‫کارلو، داداش. لطفاً.
‫کارلو. ‫چه بد.
‫یه ذره این‌ور بود، ‫ممکن بود زنده بمونه.
‫یا شاید اگه با اون اسلحه ‫این‌قدر جلدی نبود،
‫هنوز پیشمون بود.
‫حالا بیا.
‫بیا این یارو رو پیدا کنیم ‫و کار رو تموم کنیم.
‫گور بابای تو و کارت!
‫من دیگه نیستم.
‫من این حس رو می‌شناسم.
‫از من دور شو.
‫خشم بی‌فایده چیزیه که ‫حیفه هدرش بدی.
‫می‌خوای کسی که این بلا رو سرش آورده ‫زجر بکشه، درسته؟
‫بیا داداش.
‫بیا بریم این یارو رو پیدا کنیم.
‫وقتی چیزی که می‌خوام رو گرفتم،
‫اون مال تو.
‫دو برابر بهت پول میدم.
‫بریم.
‫فکر کن. فکر کن!
‫آهای، عوضی!
‫بیا بیرون!
‫کله‌خر بی‌عرضه!
‫من و تو کار داریم.
‫- هی، هی! منم، منم! ‫- یا مسیح!
‫- هیس! ‫- چطوری…؟
‫داشتم سعی می‌کردم از نرده‌ها برم بالا.
‫از لای در دیدمت.
‫یا عیسی مسیح.
‫باورم نمیشه اینجا زندگی می‌کنی.
‫منظورت خونه زندانبانه؟
‫چرا باید یه خونه وسط ‫انبار وسایل بسازی؟
‫اول خونه بود.
‫قرار بود اینجا همه‌ش مزرعه باشه،
‫ولی بعد چهارتا طوفان، تصمیم گرفتن ‫کل منطقه رو سیمان بریزن.
‫راه پشتی نداره؟
‫نه از سال ۲۰۱۰.
‫وای خدا جون!
‫آره، امیدوار بودم شاید یه جعبه ‫کمک‌های اولیه این‌ورا باشه.
‫یه چیز قوی‌تر از میدول نداری؟
‫نوشیدنی.
‫باورم نمیشه بهت شلیک کردن.
‫خب، یکی رفت، چهار تا مونده.
‫منظورت چیه؟
‫مرده.
‫تو کشتیش؟
‫ترجیح می‌دادی می‌بردمش دادگاه؟
‫یه خط تلفنی یا کامپیوتری
‫چیزی اینجا نیست؟
‫اینترنت رو قطع کردن. ‫همه‌ش به هم وصله.
‫پس چرا تلویزیون ‫تو دفتر کار می‌کرد؟
‫ماهواره‌ایه.
‫به یه اینورتر اضطراری وصله.
‫چی؟
‫بابام فوتبال دوست داشت.
‫خب بی‌خیال، ما…
‫دورمون پر از صدها واحده
‫که پر از آت‌آشغال‌های مردمه.
‫حتماً یه چیزی هست ‫که بتونیم استفاده کنیم.
‫همه‌شون قفلن.
‫وای خدا جون.
‫چی شده؟
‫۱۴۶! آقای تاکاکی.
‫- خب چی؟ ‫- یه واحد بزرگ
‫تو بخش قدیمی داره. ‫یکی از پنل‌های کناری شله.
‫قرار بود درستش کنم.
‫خب؟
‫هیچ‌وقت نرسیدم بهش.
‫فکر کنم نامزدم یه جفت کفش داره ‫که به پات بخوره.
‫کجاست؟
‫نشویل.
‫چه به‌موقع.
‫دست رو دلم نذار.
‫خب، نظرت چیه؟
‫آره، این خوبه.
‫ماهی یه بار میاد
‫تا موتور رو روشن کنه،
‫ولی هیچ‌وقت بیرون نمی‌برتش.
‫جدی؟
‫چیه؟ بهم اعتماد داره.
‫بعد امشب دیگه نداره.
‫درسته.
‫بین این در و در اصلی،
‫محافظ جلوی ماشین شانسی نداره.
‫در قفل نیست.
‫وقتی برق میره، بازنشانی نمی‌کنه ‫به‌خاطر آتش‌سوزی احتمالی.
‫می‌تونیم فقط هلش بدیم و بازش کنیم.
‫شاید می‌تونم یواشکی برگردم ‫تو ساختمون بی
‫و انبردست رو بردارم که بتونم ‫قفل رو ببرم،
‫در رو باز کنم، و بدون…
‫بدون چی؟
‫گیر افتادن یا کشته شدن؟
‫این کامیون واقعاً این‌قدر برات مهمه؟
‫نه.
‫آها. بگیر.
‫اینا برای چین؟ ‫تا کندشون کنیم.
‫اوه، پس تو می‌تونی بری بیرون، ‫ولی من نه؟
‫اگه نرم، دنبالمون میان.
‫نمی‌تونیم بذاریم این اتفاق بیفته.
‫باشه، فقط…
‫از ۱۰۰ بشمار و بعد گاز بده.
‫جلوی در اصلی می‌بینمت، باشه؟
‫فقط برای نجات جونمون ‫قرضش گرفتیم، آقای تاکاکی.
‫می‌فهمی، مگه نه؟
‫۱۰۰، ۹۹…
‫۹۸، ۹۷،
‫۹۶، ۹۵،
‫۹۴، ۹۳، ۹۲…
‫چیزی پیدا کردی؟
‫شاید.
‫همونجا بمون. ‫دارم میام پیشت.
‫۶۳…
‫۶۲، ۶۱،
‫۶۰…
‫…۵۹، ۵۸…
‫زود بیا پیش من.
‫دارم میام.
‫۳۳، ۳۲، ۳۱…
‫…۳۰، ۲۹…
‫۲۸، ۲۷،
‫۲۶، ۲۵،
‫۲۴، ۲۳،
‫۲۲…
‫هیچی؟
‫هیچی.
‫باید همین دوروبر باشه.
‫…۱۵، ۱۴، ۱۳، ۱۲، ۱۱…
‫…۱۰، ۹، ۸، ۷…
‫…۶، ۵…
‫۴، ۳…
‫…۲… متأسفم، قول میدم برت می‌گردونم… ۱…
‫لعنتی.
‫لعنت بهت.
‫بیا دیگه!
‫نه.
‫باشه، برو، برو، برو، برو!
‫لیون!
‫اونجا واینستا، ‫دنبالش برو!
‫نمی‌تونم. ماشین رو خراب کرده.
‫دارن میان؟
‫نه، من…
‫نه، اوضاع امنه.
‫خدا رو شکر.
‫آره!
‫ایول!
‫هی، خیلی خب، خیلی خب.
‫تموم شد.
‫آخ، لعنتی.
‫منو ببین، هنوز دارم می‌لرزم.
‫می‌دونی، تو خیلی قوی‌تر از چیزی هستی ‫که به نظر میای. تحسینت می‌کنم.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم همچین اتفاقی
‫برای من بیفته.
‫هیچ‌کس فکر نمی‌کنه.
‫در هر صورت، ممنون.
‫برای چی؟
‫برای اینکه مطمئن شدی نمی‌تونن ‫تا بیمارستان دنبالمون بیان.
‫آها، آره.
‫چقدر راهه؟
‫۱۲، شاید ۱۶ کیلومتر.
‫اینجا خیلی تنهایی، نه؟
‫چیزیه که کم‌کم بهش عادت می‌کنی.
‫پس چرا اونجا کار می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی، تو مشخصاً باهوشی.
‫حتماً شغل‌های بهتری هم هست.
‫واقعاً تصمیم خودم نبود.
‫بیشتر یه میراث بود.
‫کسب‌وکار خانوادگی به این معنی نیست ‫که باید کسب‌وکار تو هم باشه.
‫تقریباً ۳۰ ساله تو خانواده‌مونه.
‫باید یه چیزی برام معنی داشته باشه.
‫نه، نباید. برای من داره.
‫خب، چطوری مردن؟
‫تصادف ماشین. سه سال پیش.
‫زمانی که اونجا بزرگ می‌شدم ‫خیلی خجالت می‌کشیدم.
‫نمی‌تونستم صبر کنم تا بزنم بیرون.
‫اونا مردن، و حالا همه ‫چیزیه که ازشون برام مونده.
‫دوستشون داری، ‫ولی بهشون بدهکار نیستی.
‫در واقع، هستم.
‫من پشت فرمون بودم.
‫پس، احساس گناهه.
‫شاید.
‫اوه، خدایا.
‫چی شده؟
‫لوری، صبر کن! قبل…
‫شب به‌خیر، خانم. ‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫این آدما، دنبال ما هستن. ‫ریختن تو مغازه‌م…
‫آروم، کی دنبال شماست؟
‫اسلحه دارن.
‫تو انبار اسکایلر، همین پایین جاده. ‫دنبال دوستم هستن.
‫فکر کنم یکی رو کشتم. ‫ولی فرار کردیم، و حالا…
‫باشه. باید برید عقب و دست‌هاتون رو بالا ببرید.
‫نه، صبر کن، گوش کن!
‫آدم بدا هنوز تو انبار وسایلن!
‫کی تو کامیونه؟ ‫اینه که دارم سعی می‌کنم بگم
‫اون زخمیه، فکر می‌کنیم یکی ‫یکی از کلیه‌هاش رو دزدیده.
‫چی؟ ‫داداش، داره راست می‌گه.
‫اسلحه رو بذار پایین. ‫کار اشتباهی نکرده.
‫حرکت نکن! ‫اون با منه!
‫آهای! لطفاً. ‫داره راست می‌گه.
‫گفتم حرکت نکن. ‫باید بره بیمارستان.
‫آروم باش، ما مسلح نیستیم.
‫هر دوتون، رو زمین،
‫دست‌ها پشت سرتون.
‫به کمکت نیاز داریم.
‫۱۰-۶۵ کمک نیاز دارم…
‫اوه!
‫اوه، نه.
‫این واحدهای انبار
‫مثل یه جعبه شکلات‌ان، مگه نه؟
‫دستات رو پشتت بذار.
‫شب جالبی داشتید، مگه نه؟
‫هنوز به برنامه اصلی هم نرسیدیم.
‫چرا این کارا رو می‌کنی؟
‫چرا آدما هر کاری می‌کنن؟
‫چون عاشق کارمم.
‫بلند شو.
‫فرار کنی، می‌کشمش.
‫کاش وقتی کلید می‌خواستیم داده بودی.
‫وقت رفتنه.
‫بریم کجا؟
‫باید از اینجا ببرمت بیرون
‫قبل اینکه اینجا پر از پلیس بشه.
‫ماشین روشن نمیشه، یادته؟
‫پس یه اوبر کوفتی خبر کن.
‫من هیچ‌جا نمیرم.
‫یا این کار امشب تموم میشه، ‫یا هیچ‌وقت تموم نمیشه.
‫چی بهت گفتم؟
‫بهت گفتم این اتفاق می‌افته.
‫مگه نگفتم این اتفاق می‌افته؟
‫ای کم ایمان.
‫با هدیه‌ها اومدم.
‫ممنون.
‫همه چی زود تموم میشه.
‫شماها مستقیم میرید جهنم.
‫آره، من با این مشکلی ندارم.
‫چقدر زمان می‌خوای تا آماده بشی؟
‫تو ۲۳۴ آماده‌ام.
‫البته، مطمئن نیستم ‫با دختره چیکار کنم.
‫فکر کنم یه واحد خالی ‫همون نزدیکی‌ها باشه.
‫قفلش کن اونجا، ‫ولی شماره‌ش یادت نره.
‫این ماشین رو بردار و ببر پشت.
‫نمی‌خوام کسی از جاده ببینتش.
‫این ماشین رو ندزدیدی، مگه نه؟
‫اون آدم رو می‌خوای یا نه؟
‫بابام پلیس بود.
‫خب، پس واقعاً برای این جور کارا
‫ساخته نشدی، مگه نه؟
‫بس کنید، هر دوتون.
‫کجاست؟
‫صندوق عقب.
‫یه بار دیگه بهم دست بزنی، می‌کشمت.
‫وقتی این تموم شد، ‫بفهم خانواده داره یا نه.
‫هر چقدر هزینه داشت،
‫درستش کن، فهمیدی؟
‫حتماً.
‫دکتر، آماده‌ش کن.
‫همین الان میام.
‫حالت خوبه؟
‫آره، فقط یه لحظه وقت می‌خوام.
‫هی!
‫اگه دست من بود،
‫الان مرده بودی.
‫اینجا ولم نکن!
‫ولی دست من نیست.
‫بمون.
‫داره می‌میره، مگه نه؟
‫متأسفانه آره.
‫پس فقط می‌خوای
‫زندگی یه آدم بی‌گناه رو بدزدی چون…
‫همه‌مون به یه چیزی گناهکاریم.
‫عوضی مریض!
‫داداش، بیخیالش. اوکیه.
‫لوری؟
‫لوری!
‫- بله. ‫- یکی اینجاست.
‫فهمیدم.
‫چی شده؟
‫لوری؟
‫مهمون داری؟
‫قد بلند، خوش‌تیپ.
‫هم‌سن و سال دختره.
‫کیه اون؟
‫- لطفاً بهش آسیب نزن. ‫- کیه اون؟
‫نامزدم، جردن.
‫من حلش می‌کنم.
‫لطفاً، باید بذاری ‫باهاش حرف بزنم!
‫جردن، فرار کن!
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی!
‫ بذار بیام بیرون، عوضی!
‫لوری!
‫عزیزم؟
‫لوری؟
‫سلام؟ پلیس جکسونویل؟
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫شما کی هستید؟
‫لوری کجاست؟
‫کارآگاه پارکس.
‫لوری داره با مأمورم محوطه رو می‌گرده.
‫حالش خوبه؟
‫نه، حالش خوبه.
‫شاید یه‌کم شوکه شده.
‫چرا؟ چی شده؟
‫ظاهراً، صاحب اون واحد
‫از بیرون موندن خیلی راضی نبوده.
‫یکم قاطی کرده.
‫وای
‫باشه.
‫گرفتم.
‫تو باید جردن باشی.
‫آره، آره، تازه از نشویل اومدم.
‫شهر باحالیه.
‫آره، آره، قرار بود این آخر هفته ‫پرواز کنه بیاد، ولی…
‫تولدشه، پس…
‫چرا حالا داره اینجا چیکار می‌کنه؟
‫یه دختر جوون مثل اون باید
‫بیرون با دوستاش جشن بگیره، درسته؟
‫می‌تونم مدارکتون رو ببینم؟
‫چی؟
‫مدارکتون.
‫نشانتون.
‫پسر، کل این منطقه صحنه جرمه.
‫تویی که قانون‌شکنی می‌کنی ‫تو هستی، نه من.
‫نشان کوفتیت رو بهم نشون بده.
‫آروم باش. اینجاست.
‫لوری!
‫نه.
‫نه
‫نه!
‫امشب به اندازه کافی ‫خون بی‌گناه ریخته شده.
‫من خودم حلش می‌کنم.
‫تو آخرین نفر زنده‌ای.
‫تبریک میگم.
‫پول همه‌ش مال توئه.
‫شماها کی هستید لعنتی‌ها؟
‫لوری کجاست؟
‫آسیب دیده؟
‫حالش خوبه.
‫به‌هوش اومدی
‫عالیه.
‫می‌دونی، همیشه قصدم ‫این بود که فقط تماشا کنم.
‫ولی این‌جوری بهتره،
‫درسته؟
‫فقط دوتامون.
‫کار و بار خدا رو ببین!
‫خیلی منتظر بودم
‫این نت رو ازت بشنوم.
‫صدای شیرین رنج انسان.
‫ولی تو همیشه
‫اون‌طرف این ماجرا بودی، مگه نه؟
‫خودت عذاب‌دهنده بودی
‫ولی هیچ‌وقت ندیدی.
‫چیزی که الان حس می‌کنی…
‫این درد، این وحشت…
‫ناباوریه مطلق که زندگیت ‫قراره تموم بشه.
‫نه با تصادف یا بیماری،
‫بلکه با انتخاب.
‫انتخاب من.
‫می‌دونی، بهمون میگن…
‫که اگه سخت کار کنیم…
‫همراه باشیم…
‫طبق قوانین بازی کنیم،
‫مثلا…
‫یه کنترلی خواهیم داشت.
‫ولی هر دومون می‌دونیم ‫که این درست نیست.
‫لامصب اگه من کنترلی ‫روی زندگیم داشتم،
‫من و تو هیچ‌وقت ‫همدیگه رو نمیدیدیم.
‫بهمون میگن
‫به مسئولین اعتماد کنیم.
‫و وقتی جواب نمیده…
‫میگن به یه نیروی برتر ‫ایمان داشته باش.
‫و یه نقشه‌ی بزرگ هست،
‫چیزی بزرگ‌تر از هر فردی.
‫ولی همه‌ش یه توهم ‫بزرگ و لعنتیه.
‫که منو به باور به ‫فقط یه حقیقت می‌رسونه.
‫و اون اینه که، اگه ‫می‌خوای یه کاری انجام بشه،
‫و درست انجام بشه،
‫باید خودت انجامش بدی.
‫اون اونجا، روز ‫تولد پنج سالگیشه.
‫اون توفوئه.
‫یه خرگوش عروسکی.
‫این چیز چندین دهه دووم آورد.
‫این اونه تو راهنمایی تو اولین اجراش.
‫می‌دونستی رفته جولیارد؟
‫نگاه کن! نگاهش کن!
‫باهوش.
‫بامزه.
‫بلندپرواز. مهربون.
‫دبیرستان.
‫جشن فارغ‌التحصیلی
‫رسوندنش به دانشگاه.
‫اولین نمایش برادوی.
‫فارغ‌التحصیلی.
‫اوه.
‫شام خانوادگی.
‫دنیام رو می‌دادم ‫فقط برای یه روز دیگه کنارش بودن.
‫نگاهش کن!
‫لوری؟
‫آره، درسته.
‫واقعاً نگاهش کن.
‫آینده‌ی خوبی داشت
‫نه؟
‫و بعد چی شد؟
‫تو هول فودز دیدیش.
‫و تو با مهربونی بهش گفتی
‫دنده‌های راسته حراج شدن.
‫و بعد تا خونه دنبالش کردی.
‫نه، نه.
‫لوری.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن! ‫قاتل! تو کشتیش!
‫صبر کن! ‫برو به جهنم!
‫میشه فقط یه ثانیه ‫آروم بگیری لعنتی!
‫برو به جهنم!
‫زنده‌ست.
‫چی؟ ‫باشه؟
‫داره تو تخت تو ‫یه چرت کوچولو می‌زنه.
‫ولی حالش خوبه؟
‫هیچ‌وقت نباید می‌اومدیم اینجا.
‫جردن؟
‫لطفاً، این کار رو نکن!
‫نه، نه.
‫زندان برات خیلی خوب بود، مگه نه؟
‫وای خدای من.
‫عزیزم؟
‫عزیزم…
‫وای، سرت. خیلی متأسفم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫التماست می‌کنم، بسه دیگه.
‫این همون چیزیه که گفت
‫درست قبل از اینکه تصمیم بگیری ‫هشت بار بهش چاقو بزنی؟
‫و بعد به همه‌مون فحش دادی
‫با دفاع بی‌گناهی.
‫نه. آه! لطفاً.
‫- نه. ‫- بگو.
‫بگو، من گناهکارم.
‫- برو به جهنم، پیرمرد. ‫- بگو، من گناهکارم.
‫تو دیوونه‌ای.
‫ازش دور شو!
‫چاقو رو بذار زمین! ‫تو نمی‌فهمی.
‫نمی‌فهمی اینجا چه خبره!
‫انجامش بده! بزن بهش! انجامش بده. ‫فقط بگو.
‫- بگو، من گناهکارم. ‫- چاقو رو بذار زمین!
‫لعنتی، ‫فقط برو از اینجا!
‫عوضی رو بکش!
‫لطفاً، بیا…
‫- منو بیار بیرون. ‫- باشه.
‫- فکر می‌کنی می‌تونی راه بری؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫باشه، دستت رو دورم بنداز.
‫برای اونایی که تازه پیوستن،
‫پلیس جکسونویل، همراه با ‫مقامات زندان ایالتی،
‫یه کنفرانس خبری برگزار می‌کنن
‫تا چند دقیقه دیگه.
‫اشکال نداره.
‫همین‌جا منتظر بمون. ‫من الان برمی‌گردم، باشه؟
‫صبر کن. صبر کن، کجا میری؟
‫چی…؟
‫سلام؟ کسی اونجاست؟
‫سلام؟
‫مرکز اعزام.
‫لطفاً، کمک نیاز داریم. ‫یه حمله اتفاق افتاده.
‫ام، ما به… به آمبولانس نیاز داریم.
‫چند نفر مردن.
‫ما تو انبار اسکایلر هستیم. ‫۶۳۸ جاده کمدن.
‫خانم، افسر رمزی کجاست؟
‫مرده!
‫تو رو خدا عجله کنید!
‫خانم؟ ‫خانم، هنوز اونجایید؟
‫کلیتون؟
‫…که دو تا از کارکنان قدیمی غذاخوری
‫ممکنه دخیل باشن.
‫این یه پیچش جدید تو ‫داستان در حال توسعه ماست.
‫بنجامین سالگادو آخرین بار
‫حدود ساعت ۵:۰۰ بعد از ظهر امروز
‫- تو بیمارستان هاربرویو دیده شد، ‫- خودشه
‫همون بیمارستانی که زندانی ‫فیلیپ تراویس ناپدید شده
‫بعد از عمل برداشتن یه کلیه سرطانی.
‫تشخیص تراویس باعث ‫بحث زیادی شده
‫در مورد حقوق متمم هشتم اون،
‫که از اون در برابر مجازات‌های ‫ظالمانه و غیرعادی محافظت می‌کنه،
‫علی‌رغم حکم حبس ابد برای قتل
‫کیلا هانساکر چهار سال پیش.
‫پلیس معتقده پدرش،
‫توسعه‌دهنده املاک ‫جولیوس هانساکر،
‫یه مظنون احتمالیه.
‫چرا باید اونو میاوردی اینجا؟
‫منم همین سؤال رو داشتم.
‫ولی همه‌ش اخبار دروغه، مگه نه؟
‫اون پشت بمون لعنتی!
‫آفرین.
‫هیچ آبغوره گیری برای تو نیست.
‫جدی میگم.
‫راستش رو بخوای…
‫یه کم از پوشش خبریشون ناراحتم.
‫می‌دونی، یه دختر مرده ‫از کسی قاتل سریالی نمی‌سازه.
‫و اگه اشتباه نکنم،
‫کایلا در واقع نفر ششم بود.
‫پس تو میشی نفر هفتم خوش‌شانس.
‫آخ!
‫کمک! کمک!
‫به کایلا بگو سلام رسوندم.
‫از اون دور شو.
‫حرکت نکن!
‫دست‌هات رو بالا ببر!
‫حرکت نکن! همونجا وایسا!
‫همونجا وایسا!
‫شلیک نکنید! شلیک نکنید!
‫مظنون زمین خورد!
‫امنه!
‫تخلیه کنید! ‫من گرفتمش!
‫خانم، دست‌هاتون رو ‫پشت سرتون بذارید!
‫جردن؟
‫جردن!
‫اینجا چه خبره؟