ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫این اجرا از گروه «گلدن ایرینگ» هستش
‫اونا سه روز دیگه، ‫قبل از اجرای اصلی گروه «دِهو» توی
‫مدیسون اسکوئر گاردن، اجرا خواهند داشت
‫(کافه امید، بر اساس شرح حالی به همین نام)
‫اون دایی چارلیه؟
‫داشتم سعی می کردم کمکت کنم ‫پرتاب توپت بهتر بشه.
‫کمک کنی پرتاب توپ من بهتر بشه؟
‫داریم تمرین ضربه زدن می کنیم.
‫قرار نیست کمک کنی پرتاب توپ من بهتر بشه.
‫نگرانتم.
‫خیله خب، خفه بمیر.
‫خیله خب، خیله خب، خیله خب، آماده این؟
‫این یارو اصلا این کاره نیست.
‫این کاره نیستی. بنداز چز.
‫- خیله خب، برو بریم. ‫- بجنب گوس، بجنب.
‫بجنب، ازش ردش کن. ازش ردش کن.
‫توی خونه می بینمتون.
‫روثی هم خونه است.
‫خونه امون پر پره.
‫باشه.
‫- می خوای چیکار کنی؟ ‫- بجنب چز. بجنب.
‫بیا.
‫بیا بریم خونه.
‫باز هم می ریم خونه.
‫آفرین، همینه. خوب گرفتیش.
‫آفرین بچه.
‫از دستکشت استفاده کن.
‫سال 1973 بود
‫کرایه خونه من و مامانم ‫پنج ماه عقب افتاده بود
‫واسه همین مجبور شده بودیم ‫به خونه بابابزرگم اسباب کشی کنیم.
‫از اولش هم برداشت من ‫از معنای خونه با مامان فرق داشت.
‫از نظر اون، خونه به معنای شکست بود، جایی
‫که بعد از فروپاشی همه چیزایی ‫که روشون حساب می کرد، کارش بهش کشید.
‫کار، خونه، شوهر، ‫حالا نه لزوما به این ترتیب.
‫ولی من عاشقش بودم.
‫به نظر من، خونه بابابزرگ ‫دری باز به روی بچه های فامیل و مادراشون
‫به ضمیمه کلی اشک و خنده
‫و هر از چند گاهی، فروپاشی عصبی بود.
‫ولی مهم تر از همه، ‫خونه محل زندگی دایی چارلی بود.
‫بچه های 11 ساله ‫از خداشونه یکی مثل دایی چارلی رو داشته باشن.
‫همگی بدونین که مستراح خراب شده.
‫اگه می خواین برین دستشویی، برین بیرون.
‫بد نیست یکی بیاد کمکم ها.
‫من که خدمتکار خونه نیستم.
‫ای خدا!
‫پدرم دی جی رادیو بود ‫و توی نیویورک زندگی می کرد.
‫بهش می گفتن «وویس».
‫40 آهنگ برتر رو پخش می کرد ‫و در مورد خواننده ها و نوازنده ها صحبت می کرد.
‫فقط یه بار وقتی ‫که خیلی بچه بودم دیده بودمش
‫واسه همین هر وقت می تونستم، ‫مخفیانه می رفتم یه گوشه و به برنامه رادیوییش گوش می دادم.
‫باید مخفیانه این کار رو می کردم، ‫چون بعد از این که ما رو ترک کرد
‫در این حد بگم ‫که مامان با قیچی همه عکسایی که توش بود رو برید.
‫از اینجا خوشم میاد.
‫جدی؟
‫اونا آدمن. دوست دارم ‫دور و برم شلوغ باشه.
‫فردا روز دیگه ایه.
‫بابابزرگ چرا می گه ‫همه امون باید اینجا رو تخلیه کنیم؟
‫چون یه پیرمرد عوضی خودخواهه ‫و از مراقبت از خانواده اش متنفره.
‫مثل بابا؟
‫نه عزیزم.
‫بابابزرگ از مراقبت از خانواده اش متنفره.
‫پدرت تا حالا هرگز از کسی مراقبت نکرده.
‫اوه.
‫این آهنگ «عشق راهی پیدا خواهد کرد» اثر پابلو کروزه
‫بجنب، برشتوکت رو بخور.
‫خیله خب، دوتا قانون هست.
‫قانون اول این که کلا نمی ذارم ببری.
‫اگه من رو بردی، ‫بدون که مرد و مردونه این کار رو کردی
‫ولی من عمرا نمی ذارم ببری.
‫همیشه راستش رو بهت می گم.
‫دیدم که توی حیاط داشتی ورزش می کردی.
‫بازیت زیاد خوب نیست.
‫احتمالا زیاد هم بهتر نشی
‫واسه همین شاید کار هوشمندانه ‫این باشه که از اشک و ناامیدی و
‫مهم تر از همه، ‫وهم، دوری کنی
‫و فعالیتای دیگه ای ‫که بهشون علاقه داشته باشی پیدا کنی.
‫یعنی...چیز مورد علاقه ات چیه؟
‫از مطالعه خوشم میاد.
‫من هم از مطالعه خوشم میاد.
‫البته ورزشکار خوبی ام هستم، ولی
‫خب، یه چیزی راجع به رادیو بهت بگم.
‫قراره توی رادیو دنبال پدرت بگردی.
‫فکر می کنی پدرت توی رادیوئه.
‫اون توی رادیو نیست.
‫فقط یه عوضیه ‫که بر حسب اتفاق صداش از رادیو پخش می شه.
‫دنبال پدرت نگرد که نجاتت بده.
‫سراغ ورزش هم نرو.
‫حرف دیگه ای ندارم.
‫اسم این بازی «پنج ورق سرنوشت»ـه.
‫مامان یکم پول نیازه.
‫وویس هستم، ‫روی موج 97.1.
‫وقتی از سر کار میاد خیلی خسته است.
‫...10 آهنگ برتر این هفته رای بدین، برنده یه کمربند
‫کیو 97 نسخه محدود با سگک برنجی می شین
‫و توی قرعه کشی 500 دلاری ‫هم شرکت داده می شین.
‫نظرتون چیه؟ 10 آهنگ برتر.
‫تا بازی نکنین، ‫نمی تونین برنده بشین.
‫این صندلی مال کسیه؟
‫نه.
‫به پسرخاله ات بگو
‫من بهت گفتم می تونی دوچرخه کوفتی رو برداری.
‫اون لامصب اصلا مال اون نیست.
‫مال کل خانواده است. ‫خودم اون دوچرخه رو از توی آشغالدونی درآوردم
‫و واسه شما جوجه ها تعمیرش کردم.
‫حالا اونا دارن به کلرادو اسباب کشی می کنن.
‫اون دوچرخه در هر صورت به تو می رسه.
‫ای خدا، یا مادر مقدس.
‫چطوری مریض شدی؟
‫من مریض نیستم.
‫صبح شنبه است.
‫صبح شنبه اینطوریه.
‫آقایون صبح شنبه رو اینطوری سر می کنن.
‫اوه.
‫یه سر تا کافه برو ‫و یه بسته سیگار برام بیار.
‫قبل از مادربزرگت جواب تلفن رو بده.
‫نگی من اینجام ها. هر کی که بود
‫- الو؟ ‫ سلام.
‫می دونم توله های زیادی اونجا زندگی می کنن
‫ولی مونده ام شما جی آری یا نه.
‫بابا؟
‫هان؟ چی؟
‫درسته رفیق، اگه جی آری
‫گوشی کوفتی رو بده به من.
‫- ...من پدرتم. ‫- مامان اینجا نیست.
‫بچه جون، من که با مادرت کار ندارم.
‫با خودت کار دارم.
‫گوش کن
‫دوست داری با بابات ‫بری یه بازی بیسبال ببینی؟
‫- واقعا؟ ‫- آره. بیا با هم بریم یه بازی بیسبال ببینیم.
‫متس یا ینکیز؟
‫هر کدوم که دوست داشته باشی.
‫دایی چارلی می گه ‫بازیکنای ینکیز عوضی ان
‫ولی پاتوق بازیکنای متس کافه دیکنزه.
‫دایی چارلیت چطوره؟
‫حالت چطوره؟ می خواد بدونه.
‫هنوز 30 دلار کم دارم.
‫بهش بگو متس فردا با بریوز بازی داره.
‫متس فردا با بریوز بازی داره.
‫البته این به این معنی نیست که سر و کله اش پیدا می شه.
‫خب مشتی، ببین چی می گم.
‫من دوتا بلیط می گیرم
‫و ساعت 6:30 میام خونه پدربزرگت دنبالت.
‫عالیه. ممنون.
‫خیلی وقته که همدیگه رو ندیدیم، ‫کلی حرف با هم داریم.
‫باشه.
‫- فعلا خداحافظ. ‫ خداحافظ.
‫می ری برام سیگار بیاری یا نه؟
‫اوه.
‫این روزنامه رو می خونین؟
‫- اوه، نه. ‫ عالیه.
‫با دانشگاه ییل...مصاحبه دارم.
‫گفته بود ساعت 6:30 آماده باش.
‫من واسه این که مطمئن شم ‫گند نمی زنم، ساعت 4:30 آماده شدم.
‫آدم گنداش رو هرگز فراموش نمی کنه، ‫واسه همین دلش نمی خواد دیگه گند بزنه.
‫مسئله اینه ‫که اون روز حس می کردم گند زده ام.
‫بچه ها اینطوری ان دیگه.
‫یه بچه همیشه فکر می کنه که گند زده.
‫نمی دونستم چه شکلیه.
‫به نیویورک نرفته بودم ‫که قیافه اش رو روی تابلوهای تبلیغاتی و اتوبوسا ببینم.
‫قیافه اش رو بین جمعیت نمی تونستم تشخیص بدم.
‫ولی برام سوال پیش اومده بود ‫که آدم به صورت ناخودآگاه این رو می دونه یا نه
‫یعنی پدرش رو بلافاصله تشخیص می ده یا نه.
‫امکانش بود.
‫چند وقت بعد، آقای وویس موقع اجرای زنده
‫به جرم عدم پرداخت نفقه فرزند دستگیر شد
‫و بعدش هم از ایالت فرار کرد.
‫همون حول و حوش بود ‫که توی حالت سرخوشی زنگ زد
‫و گفت روی سر مادرم جایزه گذاشته.
‫علاوه بر این، ‫تهدید کرد که من رو می دزده
‫ولی دایی چارلی فکر می کرد ‫این تهدید به جدیت اولی نیست
‫چون گروگانگیری با خودش مسئولیت هایی ‫رو به همراه میاره.
‫ما دو تفنگداریم، درسته؟
‫آره.
‫(کافه دیکنز)
‫بذار یه چیزی نشونت بدم، خب؟
‫بسته سیگارت رو بردار، خب؟
‫اون رو هم بذار اونجا.
‫اون رو می بینی؟ ‫اون...یارو رو ببین.
‫می بینی پولش رو می ذاره توی جیبش؟
‫- آره. هرگز همچین کاری نکن.
‫آدمای سرخوش ‫پولشون رو می ذارن توی جیبشون.
‫کار درستی نیست.
‫می دونی دیگه چه کاری باید بکنی؟
‫باید هوای مادرت رو داشته باشی.
‫باشه؟
‫خیله خب، کمکم کن.
‫نوشیدنی و بسته سیگارت رو بذار روی پیشخوان.
‫پولت رو مثل سرخوشا نذار توی جیبت. اوه...و
‫این رو می بینی؟ ‫این قسمت کوچیک توی کیف پول رو می گم.
‫پول ذخیره ات رو بذار این تو.
‫حالا 100 دلار، 500 دلار، هر چی
‫بستگی به وضعیت اقتصاد داره.
‫نکته مهم اینه که به هیچ وجه ‫از اون پول برای خریدن نوشیدنی استفاده نکنی، خب؟
‫دیگه چی؟ درا رو برای بقیه نگه دار.
‫با مادرت رفتار خوبی داشته باش.
‫عوض کردن لاستیک و راه روشن کردن بدون سوئیچ ماشین ‫رو هم بهت یاد می دادم.
‫همین دیگه.
‫لاستیک عوض کن، ماشین رو بدون سوئیچ روشن کن، ‫هوای مادرت رو داشته باش، پول ذخیره ات رو خرج نوشیدنی نکن.
‫اوه، یه مسئله دیگه هم هست...خیلی مهمه.
‫به هیچ وجه زنی رو نزن
‫حتی اگه قیچی بهت فرو کرد.
‫حله.
‫تمام. به این می گن علوم مردونه. آره.
‫بقیه می تونن اون کتابا رو بخونن؟
‫می تونن بخونن
‫مگه دیوونه ای؟
‫نه، منظورم اینه ‫که من می تونم بخونمشون؟
‫اسم اینجا چیه؟
‫کافه دیکنز.
‫درسته.
‫چارلز دیکنز رو می شناسی؟
‫صاحب اینجاست؟
‫آره، می تونی بخونیشون. ‫هر چندتا که دوست داری بخون.
‫ببرشون توی اتاق بازی. ‫همه اشون رو بخون.
‫تا می تونی بخون.
‫می دونی اگه به اندازه
‫کافی کتاب بخونی چی می شه؟ ‫شاید، اگه شانس بیاری،
‫بتونی نویسنده بشی.
‫جرقه اش اونجا زده شد.
‫از اون لحظه به بعد، ‫می خواستم نویسنده بشم.
‫زردآلو.
‫پدربزرگت حافظه تصویری داره.
‫زبان یونانی و لاتین بلده.
‫ولی وضع زندگیش اینطوریه...وسایل خونه اش ‫با چسب به همدیگه چسبیده ان،
‫خودش هم اینطوری می کنه... ‫صدا می ده و می گه کار یکی دیگه بوده
‫بدون دلیل می گه «زردآلو».
‫خیر سرش دانشگاه رفته.
‫ولی آخرش همه اتون برگشتین اینجا.
‫تو یه پیرمرد بی شرف، خسیس و دیوونه ای.
‫سر پول خسیس نیستی ها.
‫چون یه قرون هم ندارم.
‫سر محبت ورزیدن خسیسی.
‫من نبودم.
‫طرز فکرش اینطوری بود ‫که دخترا فقط باید همسر و مادر بشن.
‫- خودت هم همینطوری شدی دیگه. ‫- خفه شو، مرتیکه بوگندو!
‫چون سر محبت ورزیدن و درک کردن
‫خساست به خرج می ده، ‫من برای این تحصیل نکردم
‫تو هم برای همین
‫به خدا نمی دونم چطوری
‫یا می ری هاروارد یا می ری ییل.
‫من نبودم.
‫یا می ری هاروارد، یا می ری ییل.
‫می خوای ناامیدی های زندگی خودت رو جبران کنه؟
‫- یا هاروارد یا ییل. ‫- زنی این حرف رو می زنه
‫که روزی 30 دلار درمیاره.
‫بعد از دانشگاه هم...که یا هاروارد می ری یا ییل!
‫تحصیلت رو توی دانشکده حقوق ادامه می دی.
‫تا بتونی از پدرت بابت عدم پرداخت نفقه فرزند شکایت کنی.
‫نه، تا بتونه یه فکری به حال جریمه هایی ‫که سر مخزن فاضلابت می شی بکنه.
‫فرگوسی ضربه می زنه، ‫در مقابلش جنکینز راست دست قرار داره.
‫بازی شروع می شه.
‫داره پرتاب می کنه.
‫سرعت توپ خیلی بالاست، ‫ضربه می زنه، تا حالا هر دو توپ رو زده.
‫تو اینجا چه غلطی می کنی؟
‫سلام چارلی. چه خبرا؟
‫هنوز مریضی، عوضی؟
‫می دونی که خواهرت مریضم کرد.
‫جی آر، به پدرت سلام کن.
‫جنکینز در موقعیت قرار می گیره، ‫آماده می شه و پرت می کنه.
‫نمی تونه ضربه بزنه! این سومین امتیاز بود.
‫برو که رفتیم.
‫از زندگی توی خونه پدربزرگت خوشت میاد؟
‫آره.
‫یعنی...نه.
‫آره یا نه؟
‫من خوشم میاد، ‫ولی مامان نه.
‫خب، به نظرم پدربزرگت مرد خوبیه.
‫آدم خودسریه، ‫ولی من از همینش خوشم میاد.
‫مامان می گه ‫ممکنه عقلش رو از دست داده باشه.
‫این هم هست. ‫بعضی وقتا خودسر بودن فکر خوبی نیست.
‫مامان ناراحته ‫که مجبوریم توی خونه پدربزرگ زندگی کنیم.
‫من رو مقصر می دونه؟
‫ببین، زنا یه ویژگی ای دارن
‫بعضی وقتا به موجب و نتیجه مسائل فکر نمی کنن.
‫آزادی می خوان
‫ولی وقتی بهش دست پیدا می کنن، ‫تو رو بابت دادنش سرزنش می کنن.
‫حداقل تجربه من اینه.
‫این رو از من به عنوان یه مرد ‫آویزه گوشِت کن.
‫راستی، مامانت بهم می گه ‫خیلی برنامه های رادیویی بابات رو گوش می کنی.
‫می گه زیادی گوش می دم ‫یا سعی می کنم پیدات کنم.
‫خیلی ایستگاه عوض می کنی.
‫تقصیر مدیریته دیگه.
‫می خوای وقتی بزرگ شدی دی جی بشی؟
‫- می خوام وکیل بشم. ‫- یا خدا. چرا؟
‫مامان می خواد.
‫خیلی چرت و پرت می گی، ‫خیلی هم زودباوری.
‫خیله خب.
‫خوشحال شدم دیدمت، جوون.
‫با یه حامی مالی ‫قرار کباب خوری دارم.
‫- می شه من هم بیام؟ نه.
‫به مادرت بگو ‫کلش رو یه جا خرج نکنه.
‫خودت هم همچنان رادیو گوش کن.
‫به زودی می بینمت، جونیور.
‫مدرسه امون یه پزشک داره، ‫می گه من آدم بی هویتی ام.
‫ای خدا.
‫خب یکی جور کن.
‫بعدا می بینمت.
‫می بینمت.
‫با بچه خوش گذشت؟
‫گور بابات، چارلی.
‫یا 30 دلارم رو بده ‫یا لش بیار پایین.
‫نمی خواد حالا خر بازی...می دونی چیه؟
‫سعی نکن گردن کلفتی کنی، باشه؟
‫چرا باهاش ازدواج کردی؟
‫جوون بودم.
‫احمق بودم.
‫نمی خوام جونیور باشم.
‫نمی خوام اسمم با اون یکی باشه.
‫می تونی هر اسمی ‫که دلت می خواد داشته باشی.
‫اون کی بود ‫که اسید زده بود و هر چی پرت می کرد رد می شد؟
‫- داک الیس. ‫- مهم نیست اسید یا حتی
‫درینو بزنی، می گیری چی می گم؟
‫باید متعهد باشی. باید تصمیم بگیری.
‫یا می شینی سر جات ‫یا با برنامه کار می کنی.
‫می خوای چیکار کنم؟
‫- یه جایی هست که مامان نمی تونه بیاد. ‫- اوه.
‫کجا نمی تونه بیاد؟
‫کجا قراره بریم؟
‫ببخشید دیر کردم.
‫چه کمکی براتون از دستم برمیاد؟
‫خب، مطمئن نیستم.
‫یکی گفت این کج خلقی می کنه.
‫شاید خودتون گفته باشین.
‫مامانش منشیه. ‫سرش شلوغه. نتونسته بیاد، واسه همین من اومدم.
‫شاید بتونین به من بگین که قضیه چیه.
‫این پسر بهم نمی گه اسمش خلاصه چیه.
‫خلاصه چیزی نیست. اسمش جی آره.
‫همینه که هست.
‫شاید الان وقت عجیبی باشه ‫که بهتون بگم بنده روان شناس نیستم.
‫چرا این رو می گین؟
‫خب، چون روان شناس نیستم
‫و الان جلوی کسی نشسته ام که واقعا روان شناسه
‫و شاید بدونه که من روان شناس نیستم.
‫مردک مگه فلجی؟
‫خیله خب.
‫سبک کاریت اینطوریه؟
‫به معنی ظاهری حرفا کاری نداری ‫و خودت رو باهوش تر از بقیه می دونی
‫و اونجا می شینی و دنبال خطاهای ادراک پایه ای می گردی.
‫آره. هر کدوممون یه شغلی داریم.
‫تو هم کارت اینه دیگه. راحت باش.
‫جی آر...این دو حرف اول اسم و فامیلشن؟
‫یا خلاصه جونیوره.
‫چه فرقی می کنه؟
‫خب، اگه واسه این بهش می گین جونیور ‫که اسمش با اسم پدرش یکیه و این مسئله
‫رو ازش پنهان کردین، خیلی مهمه.
‫تا وقتی نظر مزخرفت راجع به ‫این قضیه رو نگفته بودی،
‫امکانش بود که همچین فکری ‫اصلا به ذهنش خطور نکرده باشه.
‫من اعتقاد دارم که عدم قطعیت معنای اسمش
‫و شبهه های مداومی که در موردش به وجود اومده و میان، ‫باعث فقدان هویتش شدن.
‫خیلی تحسین برانگیزه. ‫هویت نداره، پس از بحران هویت رنج می بره.
‫هویت نداره، واسه همین هم خشمگینه.
‫امکانش هست که بابت هویتش شک داشته باشه.
‫خودت چقدر از بابت هویتت مطمئنی؟
‫کنجکاوم که بدونم، ‫چون به نظر خیلی به پدرش
‫و غیابش علاقه مندی
‫و این مقوله رو به شکل خیلی منفی ای بیان می کنی
‫و بچه رو آوردی اینجا ‫و داری بهش آسیب روحی می زنی.
‫جفتمون می دونیم که از مادرش خوشت میاد.
‫اون
‫پس حاضری ‫به یه بچه آسیب روحی بزنی
‫تا به مقشدت برسی؟
‫دایی چارلی هرگز پول دانشگاه رفتن نداشته.
‫همه چیز رو خودش یاد گرفته.
‫ولی این به معنی نبود ‫که یه روان شناس کلاس پنجمی دوزاری ازش کم نمیاره.
‫روزنامه خانوادگی.
‫جی آر، این عالیه.
‫خیله خب.
‫گوش کن.
‫نقاشی ها رو بیخیال شو. حذفشون کن.
‫خیلی ها رو می شناسم ‫که فکر می کنن نویسنده ان
‫ولی متوجه می شی ‫که در واقع اکثرشون نیستن.
‫قضیه اینه.
‫باید یه ویژگی خاصی داشته باشی.
‫نمی دونم چیه، ‫ولی اگه از شروع کارت نداشته باشیش
‫هرگز به دست نمیاریش.
‫به نظر من تو این ویژگی رو داری.
‫اوه، می دونستم.
‫می دونستم! می دونستم.
‫یه...چیزایی توی خودش داره.
‫آروم باش بابا. نگفتم کارت خوبه.
‫گفتم می تونی خوب بشی.
‫بیا اینجا. دنبالم بیا.
‫حالا کاری که باید بکنی، ‫اینه که همه اینا رو بخونی.
‫تا وقتی همه اشون رو نخوندی، ‫نمی خوام باهات حرف بزنم.
‫در موردشون هم نمی خوام باهات حرف بزنم.
‫خب، گفتین با هیئت دانشکده ییل مصاحبه دارین؟
‫آره.
‫مادرتون حتما خیلی خوشحاله.
‫آره خب، از اولش هم خواسته اش این بوده.
‫تا جایی که مربوط به حوزه کاری بنده می شه، ‫باید بگم که تنها چیزی که
‫آدم باید توی این دنیا روش تمرکز کنه
‫تمایل به شناخت خداوند بزرگه.
‫درسته.
‫ولی همه چی به آخرش رسیده
‫سه نفر به مراسم عشای ربانیم میان.
‫قبلا چهار نفر می اومدن، ‫ولی خانم کافرتی بخاطر این که پسرش
‫بچه خوبی نیست، خورده زمین.
‫پسر خوبی باش.
‫برای همین دارم می رم مصاحبه.
‫بگو ببینم، آخرین باری که اعتراف کردی کی بوده؟
‫توی مقاله ییلم که اعتراف نکردم.
‫خب، چون دلت می خواد قبول شی.
‫درسته.
‫به حساب من یه نوشیدنی به اون بچه بده.
‫اوه، مهمون بوبویی.
‫حس می کنم به یه دلیلی اومدی اینجا.
‫نیومدی که یه سری زده باشی.
‫شاید یادت رفته.
‫بابابزرگ یه بسته «اولد گلدز» می خواد.
‫هرگز دست کسی رو از سیگارش کوتاه نکن.
‫اون پیرمرد بیچاره یحتمل داره سرش رو به در و دیوار می کوبه.
‫خودت می دونی که باز هم بر می گرده اینجا ‫و از اون چرندیات عجیب و غریبش می گه. بفرما.
‫می خوام بوبو رو مهمون کنم.
‫با پول پدربزرگت؟
‫آره.
‫خیله خب.
‫- بوبو، مهمون این بچه ای. ‫- بچه خوبیه.
‫امروز می خوایم ‫یه استراحتی به خودمون بدیم و به جای درس خوندن
‫دعوتنامه درست کنیم.
‫برای صبحونه های پدر و پسری ‫دعوتنامه های دست ساز درست کنین.
‫خیله خب، قراره خودتون دعوتنامه درست کنین.
‫بعد از مدرسه اون رو به پدرتون بدین.
‫شنبه صبح، براشون صبحونه درست می کنیم
‫و از روی تکالیف مدرسه اتون براشون می خونین
‫اینطوری همه با همدیگه بیشتر آشنا می شن.
‫خیله خب، می خوام ‫با باباتون کارای مختلف بکنین، خب؟
‫کی قیچی، مداد رنگی یا چیز دیگه ای نیاز داره؟
‫یه لحظه وایسین. بذارین برم بیارمشون.
‫خیله خب؟ داریش؟
‫خیله خب بچه ها، ‫دعوتنامه ها رو روی میزم بذارین.
‫ممنون مایکل، ممنون استیون.
‫عالیه آدام.
‫خیلی قشنگه.
‫خیله خب.
‫چی شده، جی آر؟
‫من پدر ندارم.
‫اوه. فوت کرده؟
‫نمی دونم. شاید.
‫ندارم دیگه.
‫فوت کردن یعنی مردن.
‫اوه. نه، نمرده.
‫توی رادیو کار می کنه.
‫می شه به مهمونی صبحونه نیام؟
‫بذار به مامانت زنگ بزنم.
‫- باشه. باشه.
‫نمی دونن این دوره و زمونه چطوریه؟
‫جی آر، برای این سخته از پدرت برای بقیه تعریف کنی که
‫فهمیدن این که از کجا باید شروع کنی سخته.
‫شاید پلیسا بتونن کاری کنن بیاد؟
‫پلیسا نمی تونن مجبورش کنن پول نفقه اش رو بده.
‫ممکنه راضی کردنش برای اومدن ‫به صبحونه پدر و پسری سخت باشه.
‫خب بی شرف، خودت چرا نمی بریش؟
‫آها.
‫چرا که نه؟ چرا که نه؟
‫تو می خوای ببریش؟
‫خیلی خوشتیپ شدین.
‫بیا بریم تا نظرم رو عوض نکردم.
‫سخت نگیر بچه.
‫شروع شد.
‫(به دورهمی صبحانه پدری و پسری خوش آمدید)
‫(مدرسه ابتدایی منهست - خانه فلکونز)
‫دستگاه آموزشی ما
‫و به طور کلی جامعه امون
‫قرن نوزدهم بخاطر نفوذ آلمان، نابود شد.
‫جدا؟
‫مفهوم توانایی به یه ساختار مکانیکی و تجربی تبدیل شد.
‫شما ممکنه از ذی نفعان این دستگاه باشین.
‫فارغ از دستگاه فعلی
‫احتمال این که این با توانایی های خودش
‫از خونه ام بره و مستقل بشه، از بقیه بیشتره. نه؟
‫ممنون که من رو بردی.
‫آخی.
‫به کسی نگو پدربزرگ خوبی ام.
‫اونطوری دلشون می خواد.
‫روی تیروئید مادرت یه غده دراومده
‫می خواد جراحی کنه و درش بیاره.
‫ممکنه بدخیم باشه، خب؟
‫باهاش مهربون باش.
‫باشه.
‫نمونه برداری تایید کرد ‫که غده بدخیمه
‫واسه همین اون رو به همراه تیروئیدش درآوردن.
‫نه شیمی درمانی کردن و نه پرتو درمانی.
‫همینطوری درش آوردن و سرطانش از بین رفت.
‫سخت تر از چیزیه که به نظر میاد.
‫زندگی مامانم هرگز آسون نبوده.
‫یکم آب می خوای؟
‫می خوام موفق بشی.
‫اگه نتونم چی؟
‫خدا شاهده
‫به ییل می ری.
‫هزینه اش 11,000 دلاره.
‫جدی؟ کی می گه؟
‫بابابزرگ.
‫اشکالی داره که مامانت بهت باور داشته باشه؟
‫نه.
‫امروز مغزم یه چیزیش شده.
‫اصلا نمی تونم چرخ کلمات رو حل کنم.
‫چرخ کلمات دیگه چیه؟
‫یه جدوله.
‫یه سرنخ نصفه و نیمه به آدم می دن، ‫جواباش هم قافیه ان.
‫مثلا «ماشین های جین»
‫می شه «هونداهای فاندا.»
‫زندگی بدون جدول هم به اندازه کافی سخت هست.
‫اگه جدول حل کنی، فراموشی نمی گیری.
‫این یکی دیگه شرو و وره. ‫«ترکیبات ریچارد»؟
‫ریچارد کیه؟ نیکسون؟
‫«محتویات نیکسون.»
‫- «گری فوق العاده.» ‫- «کوپر عالی.»
‫خب، دیگه معلوم شد...این بچه نشون داد که لایق احترامه.
‫- این بچه نابغه است. ‫- باید کارتا رو بُر بزنیم
‫تا ببینیم کی جاش توی لیگ بولینگ رو از دست می ده.
‫اون بچه نابغه است.
‫اون کلمه رو از کجا یاد گرفتی؟
‫خیله خب، یکی دیگه.
‫- دیگه کی میاد؟ ‫ پت.
‫- رفیقتونه؟ ‫ خانمه بابا.
‫قراره با داییت نامزد کنه.
‫انسان جایز الخطاست دیگه.
‫- وایسا ببینم، کجا می ری؟ ‫- امروز چهارشنبه است
‫گور بابات! رانندگی یاد بگیر بی عرضه.
‫گور بابات!
‫- عوضی. ‫- می بینم که رابطه اتون خوبه.
‫سلام.
‫شما حتما جی آر جوونی.
‫چرا داری با اینا می گردی؟
‫چرخ کلمات رو حل کردم، ‫واسه همین می تونم برم بولینگ.
‫آخی، حتما نور چشمی مامانتی.
‫امیدوارم، چون ناراحته.
‫خیله خب، دیگه بسه.
‫(سالن بولینگ ویکفیلد)
‫نمی دونم، ظاهرا پاهام دارن بزرگتر می شن؟
‫سایزت 12ـه؟
‫بوبو جون، یه سایز 13 برام بیار، باشه؟
‫وضعیت سرطان مامانت چطوره؟
‫شوخیت گرفته؟
‫اولا، رو به بهبودیه.
دوما، خفه بمیر.
‫ببخشید. حالا نمی خواد انقدر بی شعور بازی دربیاری.
‫یه چیزی برات آورده ام.
‫می خواستم بعدا بهت بدمش، ولی الان می دم.
‫بفرما.
‫برش گردون.
‫اون امضای تام سیوره.
‫- دستت درد نکنه. اوهوم.
‫گوش کن. حال مامانت خوب می شه.
‫متوجه ای؟
‫قول می دم.
‫دیگه ریخت پت رو نمی بینی، خب؟
‫اونقدرا هم بد نبود.
‫خب، قبل از این حرفش ‫هم دیگه می خواستیم از هم جدا بشیم، می دونی؟
‫این حقیقتش اولین خطاش نبود.
‫آدم باید بتونه از خیر بقیه بگذره، ‫اونا هم باید این رو بفهمن.
‫یا باید از جون و دل مایه بذارین، ‫یا کلا بیخیال بشین.
‫می گیری چی می گم؟
‫برو یه توپ بیار.
‫پنج.
‫- اوه! اوه!
‫«موجز. حکم. اندرز.
‫ابتذال. تزویر»
‫مشروط. گوش خراش.
‫دهقانی. تکیه گاه. خصمانه.
‫نوچه. گلچین کننده.
‫مامان، نکن تو رو خدا.
‫- چیه؟ اشکالی نداره بابا. رژ نزدم. ‫- آخه
‫قبول نمی شم بابا.
‫چرا، می شی.
‫دایی چارلی می گه ‫از جون و دل مایه بذارم.
‫آره خب، ‫منظور داییت شرط بندی بود
‫واسه همین هم خونه باباش زندگی می کنه.
‫آره، ولی مگه این هم شرط بندی نیست؟
‫از شرط بندی نکردن که بهتره.
‫من هرگز شرط بندی نکردم. ‫مشکلم هم این بود.
‫بابا چی؟
‫خیله خب.
‫یا خدا.
‫وای خدا.
‫یا مسیح.
‫- بازش کن دیگه. ‫- دلم می خواد تنهایی بازش کنم.
‫- بازش کن دیگه. ‫- مامان، تو بازش کن.
‫- نه. ‫ عجب حرفی زد.
‫این بیشتر از همه برای مامانت مهمه.
‫بهش گفتم یه ریال هم خرج نکنه.
‫تو که یه ریال هم نداری.
‫متاسفانه مامانش یه قرون هم نداره.
‫جی آر، بازش کن.
‫- نمی تونم بازش کنم. نمی تونم بازش کنم. ‫- بازش کن دیگه.
‫جون کسی رو که نمی گیره
‫چرا. جون من رو می گیره.
‫ای خدا. بده اش به من.
‫نه، بذار جی آر بازش کنه.
‫دایی چارلی اهل شرط بندیه.
‫- فقط بذار... ‫- هزینه ثبت نامش رو من دادم.
‫«آقای مگوایر عزیز»
‫«با افتخار به اطلاعتون می رسانیم
‫که هیئت پذیرش رای به قبولی شما به عنوان ورودی
‫سال 1986 دانشگاه ییل داده است.»
‫چی؟
‫«بعلاوه، با خوشحالی اعلام می کنم ‫بورسیه مالی نیز به شما تعلق می گیرد.»
‫- اگه داری گولم می زنی، می کشمت. ‫- خودت بخونش.
‫یادگیری و حافظه انسانی چطوره؟
‫همیشه فلسفه بردار، باشه؟
‫همیشه نمره اون درست خوب می شه، ‫چون جواب درستی در کار نیست.
‫مادرت می خواد سعی کنه بهت پول بده.
‫قبول نکن.
‫خودم تامینت می کنم.
‫البته یه بار.
‫با پدرت حرف زدی؟
‫نه.
‫باشه.
‫خیله خب، برو.
‫برو. برو، برو، برو، برو.
‫برو.
‫- چطوری؟ ‫ سلام.
‫- سلام. سلام.
‫- سلام، من جیمی ام. ‫- من هم جی آرم.
‫اوه. خب، جی آر خلاصه چیه؟
‫- جکی رابینسون واقعا؟
‫نه، جونیوره.
‫انتظار داشتم مجلل تر از این حرفا باشه.
‫چقدر شر و وره.
‫- این تخت مال کسیه؟ ‫ نه.
‫- من وزلی ام. من هم جیمی ام.
‫جیمی؟ جیم صدات می کنم.
‫- من هم جی آرم. ‫- جی آر. خلاصه چیه؟
‫- جکی رابینسون جدا؟
‫نه بابا، خلاصه جونیوره.
‫ایول.
‫جونیور، جی آر.
‫جیمی، جیم.
‫این اولین شبمون توی ییله.
‫با اهریمن آشنا
‫خواهید شد.
‫نه در مواجهه با بدترین برانگیختگی ها
‫یا بین دوستاتون
‫ولی باهاش آشنا خواهید شد.
‫منتها در قالب «بهشت از دست رفته.»
‫بنده فعلا، توی این کلاس، ‫با این که با جریان به دور از تمدن فعلی مخالفم،
‫ادبیات غربی تدریس خواهم کرد،
‫که همه چیز اون از دو شعر حماسی،
‫یعنی ایلیاد و ادیسه مشتق می شن
‫من شخصا این دو شعر رو ویرایش و ترجمه کرده
‫و به خوبی در قالب یه کتاب بهتون ارائه می دم.
‫ایلیاد و ادیسه دو نهال بذری ادبیات غربن
‫«پویم»ـهایی سه هزار ساله... ‫(پویم: نامی به معنای مهربان، خلاق، قابل اتکا، سخاوتمند و...)
‫پویم دیگه چیه؟
‫کسی که یهودی نیست.
‫ایلیاد و ادیسه داستان هایی جهانی ان.
‫محوریت این حکایات، بازگشت به خانه است.
‫کارتون رو با مطالعه نیمی از ایلیاد
‫و نگارش مقاله ای 10 صفحه ای شروع می کنین.
‫سوالی هست؟ بله.
‫در چه مورد مقاله بنویسیم؟
‫نیمه اول ایلیاد.
‫نه، متوجه شدم، ‫ولی موضوعش چیه؟
‫نیمه اول ایلیاد.
‫قاتی کردها.
‫همونطور که امیدوارم بعضیاتون بدونین
‫ایلیاد یه شعر حماسی باستانی یونانی در قالب داکتیل شش وزنیه
‫من رو ببین.
‫- اون کیه؟ کی؟
‫همونی که بنفش پوشیده.
‫- آهان. رفیق بوگندوئه. بوگندو؟
‫آره، اون پولداره.
‫...سبک پرعظمت اشعار کلاسیک غربیه.
‫پس وقتی دارین متن رو مطالعه می کنین، ‫حواستون به این موارد
‫و سایر مثال های کاربردش باشه.
‫مسخ اوید
‫چون هر چیزی که می بینم غیر قابل دستیابیه.
‫چون احتمالا آدم ترسویی هستی.
‫خب، اگه طرف رو مجبور کنی بهترین آثار تاریخ بشریت رو بخونه،
‫آثاری که خودش نمی تونه مثلشون رو بنویسه ‫و بخاطر این قضیه حالش گرفته می شه
‫چطور ممکنه از طرف نویسنده دربیاد؟
‫سقراط می گه یه کتاب بد ‫آموزنده تر از یه کتاب خوبه.
‫فکر کنم این جمله ارسطو باشه.
‫چطور می شه به دانشجوی ییلی ‫که دل و جرات نداره
‫گفت دانشجوی ییل؟
‫من فقط شانس آوردم که اومدم اینجا. ‫فقط شانس آوردم.
‫یعنی هزارتا چرخ کلمات هم جلوم بذاری می تونم حل کنم ها
‫ولی اصلا نمی فهمم شخصیتای هنری پنجم چه زری می زنن.
‫الاغ، همه امون شانس آوردیم که اومدیم اینجا.
‫من بچه پولدارم، تا حالا هم کسی نفهمیده که آدم احمقی ام.
‫این هم خوش شانسیه. همه خوش شانسن.
‫همه آدمای زنده خوش شانسن
‫اجدادشون هم خوش شانس بودن.
‫اجداد ما یا سریع و باهوش بودن
‫یا سیستم ایمنی کوفتیشون خیلی خوب بوده.
‫شانس...عوضی، همه امون شانس آوردیم که اینجاییم.
‫تا حالا از این زاویه بهش نگاه نکرده بودم.
‫ببین، تو برداشت چرند جامعه
‫از خودت و بقیه چیزا رو باور می کنی، ‫واسه همین هم نمی تونی چیزی بنویسی.
‫واقعا دوست دارم با دایی چارلیم آشنا شی.
‫چیکاره است؟
‫کافه داره.
‫واقعا دوست دارم با دایی چارلیت آشنا شم.
‫کارت شناسایی دارین دیگه؟
‫سلام! شماها اینجا چه غلطی می کنین؟
‫یا خدا.
‫این خنگولا چی؟
‫خیله خب.
‫خب، جیم، به سرزمین ما خوش اومدی.
‫آهای، می خوام یه چیزی رو اعلام کنم.
‫همه گوش کنین،
‫طبق قوانین کشور مستقل نیویورک
‫خواهرزاده ام امروز رسما مرد می شه.
‫دوستاش هم قانونا مردن.
‫- قوانین مملکت به درد لای جرز می خورن! ‫- به حسابم به اون عوضیا نوشیدنی بده.
‫گور بابات. اولی به حساب خودمه.
‫خودم.
‫دور بعدیتون رو جویی دی حساب می کنه.
‫- چی می خواین؟ وای
‫خب، حتی نمی دونم چی بگیرم.
‫به نظر من که دانشجوهای ییل باید نوشیدنی جوی سیاه بخورن
‫ولی...تصمیم بزرگیه، رئیس.
‫عوضیا، هر چیزی که الان انتخاب کنین، تا ابد
‫که پاتون رو از این در بذارین تو...همون رو براتون می ریزم.
‫ولی باید یه نوشیدنی داشته باشین...نوشیدنی مخصوص خودتون.
‫جوی سیاه من رو دیوونه می کنه.
‫از پسش برمیایم. از پس هر چیزی برمیایم بابا.
‫نوشیدنی جوی سیاه با لیموی من حرف نداره.
‫رازش چند قطره نوشیدنی اسکاتلندیه.
‫بجنب چز، یکی هم به حساب من بهشون بده.
‫چارلی، یکی هم به حساب من بزن.
‫یا خدا. ظاهرا شماها امشب ‫هم مهمون چیفین، هم مهمون جویی دی.
‫پس کمربندای کوفتیتون رو حسابی سفت کنین.
‫یعنی شما توی جنگ بودین؟
‫ویتنام، لشکر دوم.
‫کوانگ تری، از سال 67 تا 69.
‫چند وقت توی ویتنام بودین؟
‫11 ماه و 12 روز.
‫چز می گه توی ییل اعتماد به نفس نداری.
‫نه. نه.
‫خب ببین، مثل زندانه.
‫همه جا مثل زندانه.
‫باید نفر اصلی که مشکل سازه رو پیدا کنی
‫و ریه های کوفتیش رو از حلقش دربیاری.
‫این چه شر و وریه به بچه می گی؟
‫- همین. ‫ ییل می ره، نه راهوی.
‫می دونی...دایی چارلی اساسا مثل باباته ها.
‫نه بابا، داییمه.
‫بابام توی یه ایستگاه رادیو کار می کنه.
‫بابات توی ایستگاه رادیو کار می کنه؟
‫الان وقت تلاش و زحمت کشیدنه.
‫الان.
‫الان باید کل دستت رو بریزی وسط.
‫الان که چیزی نداری.
‫خیله خب، گور بابای این وضع.
‫اورول بخون، ‫از نیمه پایینی چارک میانی طبقه مرفه نوشته.
‫اون آدما دیگه خیلی داغونن.
‫وقتی این رو درک کنی، ‫می تونی توی آمریکا درست و حسابی زندگی کنی.
‫می تونی ماشین هم داشته باشی.
‫تابستون سال قبل کلا اروپا بودم.
‫ایتالیا. وای خدا، ونیز چقدر خوشگل بود. ‫تا حالا ونیز رفتی؟
‫نه.
‫غیر منطقی ترین شهریه که به عمرم دیده ام.
‫تاکسیش قایقه. ‫ماشین آشغال جمع کنیش قایقه.
‫اصلا منطقی نیست.
‫خب، چی شد رفتی ونیز؟
‫کلی درس خوندم و نمره های خوب گرفتم.
‫بابام گفت: «یه شهر انتخاب کن.»
‫برادرم قبلا مجبورم می کرد باهاش برم سینما
‫و فیلم «الان نگاه نکن» دونالد ساترلند ‫رو باهاش ببینم.
‫یا خدا. چند سالت بود؟
‫اون فیلم من رو مرد کرد.
‫ولی داستانش توی ونیز بود.
‫اولین فیلمی که من دیدم، «جنگیر» بود.
‫برادرم خیلی از جولی کریستی خوشش می اومد.
‫بگذریم، خلاصه بگم، ونیز رو انتخاب کردم.
‫سه هفته شد سه ماه.
‫راستی، جنگیر هم خیلی من رو ترسونده بود.
‫- نکته اخلاقی داستان... ‫- درسته، درسته. نکته اخلاقی داستان اینه که
‫اگه خوب درس بخونی، ‫می تونی بری ایتالیا رو ببینی.
‫سیدنی.
‫سلام.
‫- سلام. چطوری؟ بوگندو اینجاست؟
‫نمی دونم الکس کجاست.
‫دیگه زیاد نمی بینمش.
‫سلام. من جی آرم.
‫- من هم سیدنی ام. خوشوقتم.
‫همکلاسی ایم.
‫شک دارم.
‫خب...ایلیادت چطوره؟
‫اوه.
‫- ایلیادم خوبه. جدی؟
‫آره. مال خودت چی؟
‫ایلیاد من هم همینطوری داره بهتر و بهتر می شه.
‫- جدا؟ ‫ آره.
‫مهمونی چطور بود؟
‫عالی نبود.
‫- نه؟ ‫ نه.
‫کجا می ری؟
‫می خوام پیاده برم خونه.
‫باهات میام.
‫باشه.
‫خب، جی آر مخفف چیه؟
‫پیچیده است.
‫بیشتر که با هم آشنا بشیم بهت می گم.
‫پای ضربه روحی در میونه؟
‫آره.
‫به پدرت مربوط می شه؟
‫اسم پدرم رو روم گذاشتن.
‫ولی فقط چند بار دیدمش.
‫همیشه صداش رو از ایستگاه های رادیوی نیویورک می شنیدم.
‫مثل جانی ایس یا جانی مایکلز رادیو بود.
‫دنبال پدرت می گردی؟
‫نه، نمی گردم.
‫اگه از پدرت عقده داری، ‫یه جورایی زنگ خطره.
‫خانمایی که از پدرشون عقده دارن ‫معمولا آدمای پرخوری ان
‫ولی آقایون واقعا به هم می ریزن.
‫من از پدرم عقده ندارم.
‫اون فقط یه مجری رادیوئه.
‫خیالم راحت شد.
‫خب جی آر، می خوای چیکاره بشی؟
‫البته فارغ از آدمی ‫که از نظر احساسی داغونه.
‫- اوه، فارغ از اون؟ ‫ اوهوم.
‫می خوام نویسنده بشم.
‫نویسنده می شم.
‫چرا نویسنده؟
‫از بچگی
‫عاشق مطالعه بودم. ‫هر چی گیر میاوردم می خوندم.
‫همه نویسنده های بزرگ، همه کتابای بزرگ.
‫واسه این اومدم ییل که وکیل بشم.
‫بهت نمی خوره وکیل باشی.
‫این رو تعریف در نظر می گیرم.
‫این کار رو بکن.
‫خونه ام اینجاست.
‫می خوای فردا با هم درس بخونیم؟
‫باشه.
‫شب بخیر، جی آر.
‫شب بخیر.
‫پس فکر می کنی عاشق شدی؟
‫آره. فکر کنم عاشق شدم.
‫چه دختر خوش شانسی.
‫نمی دونم والا.
‫- مراقب هستین دیگه؟ ‫- مامان، تو رو خدا از این حرفا نزن.
‫اون باهوشه. درک و شعور بالایی داره.
‫در چه زمینه ای درک و شعور بالایی داره؟
‫بیخیال.
‫پولداره؟
‫احتمالا از نیمه پایینی چارک میانی طبقه مرفهه.
‫- خواهرزاده خودمی. ‫- نمی دونم این یعنی چی.
‫«نیمه پایینی چارک میانی طبقه مرفه.»
‫یعنی آدمایی که فکر می کنن پولدارن.
‫پولدارای واقعی رو هرگز نمی بینیم.
‫قایم می شن تا مردم نکشنشون.
‫حس می کنم سیدنی سطحش این بالاست
‫و من هم سطحم این پایینه.
‫نه، خیلی چیزا داری که بهش ارائه بدی.
‫نه پول دارم، نه می دونم که می خوام چیکار کنم.
‫به غیر از وکیل شدن و شکایت از پدرم.
‫چی؟ واسه این نمی خوام وکیل بشی.
‫جی آر، این بیمارگونه است.
‫بد نیست که مرد، زن رو یکم بی نقص بدونه.
‫خیلی کم ها.
‫عاشق شدن یه نعمته. ‫سعی کن ازش لذت ببری.
‫اگه دلت بشکنه، دنیا به آخر نمی رسه.
‫مامان، باید یه سوالی ازت بپرسم.
‫چه سوالی؟
‫کریسمس باید برم خونه سیدنی.
‫- چیه؟ ‫ چیه؟
‫کریسمسه، توی کنتیکتیم، سوار ولووییم.
‫هر کاری هم کنم ‫این عادتت رو کنار نمی ذاری، نه؟
‫چه عادتی رو؟
‫این که فکر می کنی مسائل بزرگتر از چیزی ان که هستن.
‫- تا حالا به وستپورت رفتی؟ ‫ نه.
‫جی آر، اسکون دوست داری؟
‫آره آقا، عاشق اسکونم.
‫- من رو فیل صدا کن. ممنون فیل.
‫از اونجایی که می تونی اون رو فیل صدا کنی، ‫گمونم می تونی من رو هم خانم لاسون صدا کنی.
‫خب، سیدنی بهم گفته...ببخشید.
‫خب، سیدنی
‫سیدنی بهم گفته هر دوتون معمارین.
‫بعضی ها خونه می سازن. ‫ما مسکن می سازیم.
‫به غیر از تفاوت لفظی، ‫چه فرقی با هم دارن؟
‫البته من تازه امتحان انگلیسیم رو رد شدم، ولی خونه همون مسکنه
‫مگه این که غار باشه، ‫از اون طرف مسکن هم خونه است
‫صاحب مجله مسکن هم هستن.
‫چی؟
‫مجله ای به اسم مسکن.
‫اوه.
‫به نظرم زیاد درگیرش نشو.
‫نه.
‫تا جایی که من فهمیده ام، ‫پدرت ترکتون کرده
‫و ارزشش برات در حد یه مجری رادیوئه.
‫آره تقریبا.
‫روان درمانی می ری؟ ‫به نظرم باید بری.
‫نه، روان درمانی نمی رم.
‫که غافلگیرکننده است.
‫جی آر، مادرت چیکاره است؟
‫ساکن منهسته
‫با پدر و مادرش که یه جورایی دیوونه ان، ‫یه جا زندگی می کنه.
‫منشیه.
‫یکی از کارای مورد علاقه اش این بود ‫که سوار ماشین می شد و می رفت اینور و اونور
‫و به این خونه ها نگاه مینداخت
‫و واسه خودش فکر می کرد ‫که زندگی توشون چطوریه.
‫حالا من می تونم بهش بگم که چطوریه.
‫لطفا بگو.
‫چشم.
‫چی می خونی؟
‫فیل، در مورد آدما می خونم.
‫فکر کنم از اولش هم علاقه داشتم ‫آدما رو بررسی و در موردشون مطالعه کنم.
‫این دورهمی هم خیلی آموزنده و عالیه.
‫جی آر نویسنده است.
‫منظورم اینه که توی ییل چی می خونی؟
‫چرندیات و مزخرفات معمول. ‫مادرم می خواد وکیل بشم.
‫گویا زن خیلی باهوشیه، ‫هر چند یه مقدار جزئی خوشبین به نظر میاد.
‫این هم از این...توی کنتیکت ازم جدا شد.
‫- سلام. ‫ سلام.
‫چارلی!
‫این صندلی مال کسیه؟
‫ببین کی اینجاست. بگیر بشین.
‫سال آخرم قرار بود حماسی بشه.
‫توی روزنامه می نوشتم، ‫توی کافه کار می کردم.
‫قرار بود بهترین سال زندگیم باشه.
‫من به سیدنی نیاز ندارم.
‫راستش...گور بابای سیدنی.
‫نویسنده خوبی هستی؟
‫بعضی وقتا می ترسم ‫که این سوال خیلی کم از نویسنده ها پرسیده می شه.
‫نمی دونم.
‫یه چیزایی واسه روزنامه ییل نوشته ام.
‫خیلی ها نمی تونن اونجا مشغول بشن.
‫خیلی ها هم می تونن.
‫همیشه از دیدنت توی این قطار لذت می برم.
‫مشکل اصلیت چیه؟
‫من فقط یه پسر فقیرم ‫که یه دختر پولدار رو می خواد.
‫قبلا افراد دیگه ای موفق شده ان این کار رو بکنن.
‫اون حقیقتش پولدار نیست.
‫از نیمه پایینی چارک میانی طبقه مرفهه.
‫خب، ما هرگز پولدارای واقعی رو نمی بینیم. ‫اونا نامرئی ان.
‫قصد داری واسه خودت کسی بشی
‫و بری و دلش رو ببری؟
شاید.
اگه عاشقت بود با اینکه فقیر بودی هم قبولت می کرد،.
اولین بار از خودم این رو شنیدی.
از یکی دیگه هم شنیده بودمش.
همچنین، موضوع گتسبی، می دونی؟
خب، سبک اصلی داستانت چیه؟ چون مشخصه که این نیست.
نبود پدر می فهمی چیه؟.
آره، فکر کردی آدم ها چطور کشیش میشن؟
واقعاً نمی تونم توضیح بدم که چرا بازم برگشتم.
اون فقط شماره من رو داشت.
خیلی خب، اون آجیتا گرفت، حالا هر چی که هست.
«.به زبون ییدیش میشه «اعصاب
خب، همون رو می گیره و بعدش فضای
و زمان و این چیزها رو می خواد، می فهمی؟
خب، من ازت یه سوال دارم.
تو چی می خوای؟
ببین، من نابغه نیستم سوال واضحیه..
من چی می خوام؟ من می خوام نویسنده بشم، ولی کارم خوب نیست.
خب، وقتی نوشتنت خوب نیست، میری خبرنگار میشی.
مامانم، اون - مامانت می خواد خوشحال باشی.
آره، همینطوره.
ولی جفتمون نمی دونیم چطور باید خوشحال باشیم.
بیا برگردیم و فارغ التحصیل بشیم.
من اینجام. می فهمم موضوع بزرگیه - جدی؟.
آره - اون از ییل فارغ التحصیل شد..
بابات از دارتموث فارغ التحصیل شد.
خب، بدون اتلاف وقت بیاید دعوتشون کنیم،.
خانم ها و آقایون بیاید خیرمقدم گرمی بگیم،
به کلاس ورودی 1986 دانشگاه ییل.
تلفن داری.
الو؟
من رو یادت میاد؟
سلام، بابا.
همونطور که می دونی نتونستم بیام،.
آه، جای .جای تعجبی نیست
آه، ولی می خواستم بهت بگم، آه
من دیگه مواد مصرف نمی کنم.
و آه، دارم همه جا میرم و
معذرت خواهی می کنم
و... تو توی لیست بودی.
عجب .آه، بی خیال. اذیتم نکن.
هی، خوشحالم که فارغ التحصیل شدی.
آه، نگران بودم.
دانشگاه جای هر کسی نیست.
جای مامان بود
آره، خب، هر کسی باید گلیم خودش رو از آب بیرون بکشه، جی آر.
به نظر میاد مامانت کاری کرده تو یه کم گلیم اون رو از آب بیرون بکشی.
فکر می کنم خیلی وقته داره گلیم جفتمون رو از آب بیرون می کشه.
شاید.
آه، خیلی خب، من 15 دقیقه پخش زنده دارم.
باید برم.
کجایی؟
کدوم دانشکده حقوق می خوای بری؟
هیچکدوم.
می خوام رمان نویس بشم.
کجا می خوای زندگی کنی؟
خونه پدربزرگ، مثل بقیه.
همه میریم پیش پدربزرگ.
می دونم فکر می کنی این اتفاق قراره همه چیز رو عوض کنه، ولی
باید کار پیدا کنی.
کار هم پیدا می کنم رمان می نویسم.
انتشارات بیشتر دارن به سمت شرح حال نویسی میرن.
درسته.
بگیر.
برای سیدنیه؟
نه.
بازش کن.
حلقه ییله.
من از جواهرهای مردونه خوشم نمیاد ولی فکر کردم،
از اونجایی که تفنگدارها کار رو با هم تموم کردن
این برای توئه.
خدای من، لعنتی.
اینجوری عملاً علاقه ات رو به مادرت نشون دادی.
هی، تند نرو .باشه، باشه، باشه.
پس یعنی... می تونیم بگیم ماجرا رو فقط با کمک مادرت تموم کردی، درسته؟
آره، آره .شاید.
پس صدا چی؟
من اصلاً نمی دونم اون کجاست - صدا.
از زمان دولت کارتر تا الان وضعش داره بدتر و بدتر میشه.
خب، شما دوتا احمق ها جفتتون فارغ التحصیل شدید؟
چارلی، توی این موضوع کمکم کن.
آه .ممنونم، رئیس.
این روزها برای تحصیل توی ییل چقدر پول می گیرن؟
آه، 60 هزارتا.
شصت؟ - جی آر کمک هزینه و بورسیه گرفت.
وسلی، تو کل هزینه رو دادی؟
خب، جواب این سوالم رو بدید.
منشور کبیر... کی امضا شد؟
نمی دونم .نمی دونم.
نتیجه میگه .1215
این بنیاد قوانین انگلیسیه باید این رو بدونید..
سنگری علیه ظلم شاه جان.
درسته ...رئیس، الان.
برام اهمیتی نداره - براش اهمیتی نداره..
بچه ها، من فقط می خوام شما رو از طبقه حکمران جدا کنم، همین.
دیره، رئیس. دیره.
خونه تو قیمتش 7 هزارتاست - خونه من قیمتش 7 هزارتاست..
من فکر می کردم «دوری و دوستی» بهترین کار باشه.
می تونیم دوست باشیم.
به نظر خوبه.
خب، چیکار می کنی؟
زیاد میرم کافه.
روی رمانم کار می کنم.
انتشارات به سمت شرح حال نویسی پیش میره.
همه همین رو میگن، آره.
خب، چند صفحه نوشتی؟
خیلی.
سراغ روزنامه ها رفتی؟
آره. آره متن کوتاه نوشتی؟.
با نیویورک تایمز تماس گرفتی؟
دوست داشتی توی تایمز باشم؟
من در هر حال دوستت دارم.
فقط دنبال رابطه نیستم.
ولی ما رابطه داریم.
فکر می کنم هنوز در حد تایمز نیستم.
ییل در حدت بود؟
میشه بریم یه جای دیگه؟ .نه
نه نمیتونم بیام
خب، سیدنی کوچیک شدن .تو رو دید
ولی اومده بود بهت سر بزنه - آره..
می خواست ببینه خودت رو جمع و جور کردی یا نه.
من هیچی ندارم که بخوام جمع و جورش کنم.
ندارم. من هیچی ندارم - هی، هی، هی، گوش کن..
در مورد علم مردونگی چی بهت گفتم؟
یادته؟ .آره
آره؟ کار پیدا کن باشه..
ماشین بگیر آره..
خودت رو جمع و جور کن - من هیچی ندارم..
اینجوری می تونی مستقل بشی و بعدش یکی تو رو می خواد،.
و اگه نخواستن می تونی از اونجا بزنی بیرون،.
مگه نه؟
نیویوک تایمز، بفرمایید.
بله. بهشون بگم کی تماس گرفته؟
مراقب خودتون باشید.
نیویورک تایمز، بفرمایید.
سلام. شما جی آر هستید؟ .بله
بله، می تونید با من بیاید.
ما همه عاشق نوشته هات از روزنامه نیوهیون هستیم.
الان کجا کار می کنی؟
گمونم دارم داستان می نویسم.
و توی کسب و کار خانوادگی کار می کنم.
شغل مهمان نوازیه.
کافه ست، توی لانگ آیلند.
نوشته های شما خیلی خوب هستن، آقای مگوایر - جدی؟.
ویراستارها می خوان قبل از تصمیم گیری چیزهای بیشتری ازتون ببینن.
بیشتر می خواید؟
بله.
این یعنی خوبه؟
بله.
بیشتر از این ندارم.
بذارید این رو به برایان بگم.
می خوای با برایان صحبت کنی؟
اگه کار رو بهم ندید، نه.
چرا نمیری داخل و باهاش آشنا نمیشی؟
جی آر، بیا داخل.
سلام، جناب.
پس برای اون دختره ننویس
و بهش بگو که وضعیتت رو بهتر کردی،
چون این کار تمام قدرت و بزرگیش رو می گیره
که خودش متوجه بشه.
بهش گفتم.
میشه قبلش با این مزخرف هات بیای پیش من، لطفاً؟
بهش نگو می خوای برگرده پیشت این رو گفتی؟.
آه، آره.
رفتی و
رفتی توی بارون و این چیزها به ساختمونش خیره شدی؟
نه.
سیدنی!
جی آر، این دختر چند بار تو رو ول کرده و رفته؟
اگه یکی ولت می کنه یعنی چی؟،
اونم تو رو.
اون فقط زمان نیاز داره، می دونی؟
فکر می کنم یه موضوع جدی رو در نظر نمی گیری.
این که زن ها تصمیم می گیرن که یه چیزی رو می خوان یا نمی خوان
و خیلی زود براشون مشخص میشه.
ولی زن ها تصمیم می گیرن.
می دونم، ولی - وقتی آشنا شدید، کی تصمیم گرفت؟
اون تصمیم گرفت - بفرما، احمق خان..
همیشه همینه، مشخصه.
متوجه تکرار شدنش میشی، مگه نه؟
هی!
جی آر توی تایمز کار گیر آورده.
من... من اونجا پادوام.
پادو؟ ساندویچ می برم، من..
هی، چارلی، هر چی خواست به حساب من.
خب، اولین سطر زیر عنوان یه مشکلی داره.
اسم های خلاصه شده نباید بدون علامت نقطه باشن.
من یه کم تحقیق کردم،
و هری اس ترومان بعد از اس نقطه نگذاشت
اسمشون نقطه نیست.
ای ای کامینگز آه، علامت نقطه نداشت.
و تایمز در هر حال استفاده می کنه.
و می دونی چرا؟
چون به نظر میاد فراموش کردی.
سبک تایمز، سبک تامیزه و تو جی نقطه آر نقطه مگوایر هستی،.
نقطه.
بعد از فامیل هیچ نقطه ای نیست.
برای کار خوبت بهت تبریک میگم.
توی نیویورک تایمز یه سطر بعد از عنوان نوشتی.
چیز دیگه ای هست؟
آه، نه، ممنونم.
بابا مالک شرکته.
برادرها همکارن.
دیر یا زود میشه
کلوپ خوش شانسی - کلوپ خوش شانسی..
دقیقا. آره .بفرمایید.
ممنونم.
خب، تو ترفیع گرفتی؟
آه، نه، وقتی که خبرنگار تمام و کمال شدم و سطر زیر عنوانم
هر روز چاپ شد، اون موقع ترفیع گرفتم.
و هنوزم اون سابقه ای که سیدنی دنبالش هست رو نداری
و فقط به عنوان یه کافه گرد رشد می کنی.
آها، خب .می دونی، ژنتیک سخته
چیکار می خوای بکنی؟
راستی، پدرت کجاست؟
یه جایی توی جنوب .همم.
می دونی، یه جورایی شبیه به مادرت در مورد ییل شدی.
جدی؟
آره، فکر می کنی تایمز یه معنایی داره.
آره، چون همینطوره نیویورک تایمزه دیگه..
نه، نه، معنایی نداره - خب، پس چی معنایی داره؟.
کتاب با کتاب چندین سال طول می کشه.
تا بفهمی که اونم معنایی نداره.
و این رو بهت میگم، جی آر، قول میدم چه نویسنده تایمز باشی،
یا نویسنده این کتاب،
سیدنی هیچوقت ناگهان بهت زنگ نمی زنه و نمیگه برگردی پیشش.
خب، دلیلش رو می دونی؟ - دلیل چیه؟
نابغه ای که همه چیز رو می دونی چرا سیدنی بهم زنگ نمی زنه؟،
چون نزدیک به 9 بار تا الان تو رو ول کرده و رفته.
چون دوستت نداره، مرد
چون توی روز یادبود قراره ازدواج کنه.
به همین خاطر، کاری که بعدش می کنی خیلی مهمه.
شما برای سفارش دادن آماده اید؟
چهارتا نوشیدنی خنک.
بیدار شو.
فکر می کردم قراره .نویسنده بشی
قراره بشم.
نه، قرار نیست .تو فقط پادویی.
من می نویسم کتاب؟.
نه پس فقط یه به درد نخوری..
من به درد نخور نیستم - آره، هستی..
و نسل اندر نسل به درد نخور بودید.
درسته.
می خوای نظر من رو بدونی؟
احتمالاً نه.
فکر می کنم باید بخوابی بیست سال بعد بیدار بشی،
و به همه بگی چقدر خوب می تونستی باشی.
نظر من اینه.
برو به جهنم خودت برو به....
«سیدنی لاوسان با رابرت دورنوکس ازدواج کرد»
بوگندو.
هی .داره دنبالت می گرده.
خودشه.
خوش شانس عوضی.
همونطور که می دونی، ویراستارها فرصت این رو داشتن
که با دقت کارت رو بررسی کنن و... آه، حرف نداره.
جدی میگم، بعضی از کارهات بی نظیر بودن.
با اینکه بیشترشون در مورد آدم های توی کافه از شهر لانگ آیلند هستن
ولی بعضی از کارهات واقعاً بی نظیر بودن.
آه، ای کاش خبرهای بهتری برات داشتم.
آه، همونطور که می دونی
وقتی برای در نظر گرفتن یه کارآموز کمیته جلسه می گیره
بعضی از ویراستارها حمایت می کنن و بعضی هاشون حمایت نمی کنن.
رأی گیری شد... و آه نمی دونم کی چطور رأی داد و چرا رأی داد،
ولی نتیجه نهایی این بود که
من نمی تونم بهت پیشنهاد شغل خبرنگاری رو بدم.
ممنونم.
حس ما اینه که تو تجربه زیادی نداری، می دونی؟
روزنامه های کوچیک تر، شاید... می دونی؟
یه جایی که بتونی یاد بگیری و رشد کنی.
نه .ممنونم.
مادرته.
الو؟
من رو اینجوری نگاه نکن.
گفتن کوچیکه.
بذار یه چیزی رو بهت بگم.
شاید ممکن باشه که من رو بکشه،
ولی به این راحتی ها نمی میرم.
خیلی خب مطمئنی حالت خوبه؟.
آره، خوبم.
خوبه .چند روز دیگه مرخص میشم.
چی شده؟ چه خبر؟
آه.
خب، اون شغل رو بهم ندادن.
طلای خالص.
همه اون عوضی ها حالا کارکترهای تو شدن.
آره، فکر کنم.
خود این اتفاق .دراماتیکه
می تونی توش اغراق کنی.
آره .باشه.
نه، فکر کنم همینطوره.
شاید... شاید همین موقع ست که
یه حرف خیلی مهم باید بهم بزنی.
آره.
من... راستش رو بخوای، من 100 درصد مطمئن نیستم که باید شرح حال بنویسی.
ولی باید در نظر بگیریم که چی مُد شده، درسته؟
گرچه، اگه قراره شرح حال بنویسی
و اگه قراره ساختار داشته باشه
می دونی باید چیکار کنی.
اون رفته کارولینای شمالی و تاک شو داره.
پدرت یه بار به منهاست اومد
می خواست با مادرت آشتی کنه.
با قطار اومد .ماشین نداشت
وقتی ماشین نداشته باشی با هیچ دختری
نمی تونی دوباره آشتی کنی.
می دونی.
بهم گفتی، آره و پول توی کیفت،
شاید با وسایل نقلیه آینده
یا توی هلند یا هر جایی دیگه بشه اونجا فرق داره،
ولی توی آمریکا، باید ماشین داشته باشی.
درسته؟
بگذریم، مادرت بهش گفت بود بره گم بشه.
اون اومد.
اومد توی کافه.
یه نوشیدنی گرون خالص سفارش داد.
هیچوقت نوشیدنی گرون خالص سفارش نده.
هیچوقت خالص سفارش نده.
نشون میده که داری به ته خط می رسی.
و برای اون، این اتفاق 20 سال پیش افتاد.
و بعدش، بهش 30 دلار قرض دادم، که
بعد از اون دیگه پسش نگرفتم.
و بعد از همه این سال ها،
تنها چیزی که ازش یادم میاد همون صدای لعنتیه.
صدای بلندش.
آه، وقتی بزرگ تر می شدم
با خودم فکر می کردم
می دونی، اینکه
مشکل چی بود؟
منظورمه
اگه
من تو رو یاد اون می اندازم؟
مراقب خودت باش.
البته، حق با اون بود.
بعد از بیرون اومدن از بیمارستان اولین کاری که کرد، سیگار روشن کرد.
قدیمی ها می گفتن «پیر را تعلیم دادن مشکل است»؟
حرف پیرها شد
دیگه وقتش بود.
آه، بیا اینجا و بابات رو بغل کن.
ممنونم که اومدی.
خواهش.
خب، آه، نمی دونم پشت تلفن بهت گفتم یا نه، ولی، آه
هر از چند گاهی به خودم اجازه یه نوشیدنی خوردن میدم.
فکر کردم تو هم می خوای؟
سلام، جانی .سلام.
چی می خوای؟ آه...
یه دبل معمولی
یخ، یه کم آب و بدون میوه.
بدون میوه .باشه.
- و برای شما؟ - .من چیزی نمی خوام
آه، بی خیال، شوخی نکن.
اونم همین رو می خوره به چشم..
من قانون رو می سازم.
مگه اینکه بخوای باهام در بیفتی.
می خوای باهام در بیفتی؟
برای اینکه پدر بدی بودم می ذارم ضربه اول رو تو بزنی،.
فکر نکنم این رو بخوام.
آره.
هر از گاهی به خودم اجازه میدم یه نوشیدنی بخورم.
فکر کنم پشت گوشی بهت نگفتم
که اجازه میدم از هر از گاهی یه نوشیدنی بخورم.
ببین، می دونم که من بهشون اعتیاد ندارم، خب
آره.
همه چیز ردیفه.
می دونی، وقتی حسش میاد
می تونم از یه نوشیدنی لذت ببرم.
و تو هم می تونی از یه نوشیدنی با پدرت لذت ببری.
بفرمایید.
ممنونم.
خیلی خب، چیکار می کنی؟
نویسنده ام.
توی تایمز کار می کنم.
و مادرت چطوره؟
خوبه.
جدی؟
میرم با هم شام می خوریم.
خونه کتی.
خانم جدید منه.
خب
بریم.
سلام.
این پسر منه، جی آر.
جی آر مخفف چیه؟
جونیور.
از آشنایی باهات خوشحالم، جی آر.
از آشنایی باهاتون خوش وقتم.
شام چی داریم؟
مرغ پختم یه کم سبزیجات هم داریم،.
ساعت چند می خوای غذا بخوری؟
خب، الان گرسنه ایم.
اون یکی چی؟
هممم
این... اینجاست؟ - آره، یکیش... باید اینجا قرار بگیره.
این تیکه باید اینجا باشه - خوبه..
وقتی کارت باهاشون تموم شد چیکارشون می کنی؟
مامان روشون روکش می کشه و قابشون می گیره.
اینجا ونیزه می دونم..
تا حالا اونجا رفتی؟
هنوز نه.
چطور میشه به جاهای دیگه رفت؟
چطور؟
توی مدرسه خوب درس بخون.
توی مدرسه خیلی خوب درس بخون.
اولین کاری که باید می کردم همین بود.
و یه وقت هایی .همش همینه
من درسم خوبه.
آره، اگه توی مدرسه درست خیلی خوب باشه
هیچکس
مطمئنم خیلی مزخرف می نویسی.
این مرغ لعنتی کجاست؟
بعد از روز مزخرفی که داشتم، نمی خوام بی دلیل سرم عصبانی بشی.
چه روز مزخرفی می تونی داشته باشی آخه؟
هی!
لعنتی، انگار تازه متوجه یه چیزی شدی.
انگار همه چیز
کم کم داره جور در میاد.
خفه شو بهم چی گفتی؟.
گفتم خفه شو.
نمی تونی من رو خفه کنی.
من شغم رادیوئه و توش حرفه ایم.
وقتی توی رادیو دنبالم می گشتی
نمی خواستی خفه ام کنی.
برو به جهنم.
مرد، نمی تونی بابات رو خفه کنی.
بدون آدم بده توی زندگیت می خوای چیکار کنی؟
آماده ای.
همه میگن تو هیچوقت .فرصتی نداشتی
تلفنتون کجاست؟
بابت پدرت متأسفم.
اون پدرم نیست.
حق انتخاب نداری.
شاید.
سلام، عزیزم.
باورت نمیشه.
یه شغل عالی پیدا کردم.
باورت نمیشه، خاله ات پیداش کرد.
توی وست همپتونه .کار پشت میزیه.
بالاش رو درست می کنی؟ آره
یه کتاب بهم میدن با لیست شماره تلفن ها و آدرس ها
من باهاشون در مورد عقب انداختن کل زندگیشون و برنامه ریزی کردن حرف می زنم
و بقیه اش رو می ذارم توی حساب بازنشستگی که بدون مالیاته.
چطور به نظر میام؟ - عالی به نظر میای.
خدای من.
دیرم می رسم!
بهت حقوق پایه میدن، و بعدش از چیزی که می فروشی درصد هم می گیری.
یه کم لازانیا توی یخچال هست.
برای چارلی یه کم بذار پدربزرگت غذا خورده. دوستت دارم..
باشه .برام آرزوی موفقیت بکن.
موفق باشی.
مطمئنی خوبه؟
آره .عالی شدی.
مادرت رو به راه شده، می دونی.
بیمه می فروشه.
یکی باید به بقیه بیمه بفروشه، نه؟ - آره.
احتمالاً بعضی هاشون خوشحالن.
ولی فکر می کنم ییل خیلی اضطرابش رو برطرف کرد.
من در جایگاهی نیستم که قضاوت کنم اون دنبال چیه، ولی
می دونی .به نظرم حالش خوبه،
آره، امیدوارم.
وسایلت اینجا چیکار می کنن؟
دارم میرم منهتن.
وقتشه .وسلی یه خونه داره.
خب، اگه می خوای نویسنده بشی باید کار پیدا کنی،.
آره. ولی هنوز .نمی دونم چه کاری
بیمه رو دیگه گرفتن.
اینجا آمریکاست یه کاری انتخاب کن..
همش همینه؟
آره، همش همینه.
هیچوقت نگو من بهت چیزی ندادم.
اوه.
شوخی می کنی؟ ایول.
اونقدر بزرگ شدی که سوار این بشی؟
بهتره خوب باهاش رفتار کنی - فرمونش سمت چپه..
ماشین مردونه ست.
مطمئنی بنزین داره؟
گمونم الان فکر می کنی مرد شدی، ها؟
بچه کوچولو.
باورم نمیشه.
بچه فکر می کنه الویس پرسلی شده - بچه دیگه بچه نیست..
شما هیچوقت بهم ماشین ندادید.
راستش، این ماشین .رو بهم بدهکاره
بزن به چاک.
تو رو نمی خوایم.
برو!
برنگردی!
وقتی می خوای وکیل بشی میری دانشکده حقوق،.
برای تلاشت مدرک می گیری.
توی آزمون وکالت قبول میشی.
توی حکم، می نویسن که تو رسماً وکیل شدی.
اکثر کارها اینجوری هستن.
ولی همون وقتی که خودت میگی نویسنده میشی،.
کسی بهت مدرک نمیده.
باید اثباتش کنی حداقل به خودت اثباتش کنی،.
توی اون روز که به منهتن می رفتم
توی کیفم پول داشتم ماشین دایی چارلی رو داشتم،
همون موقع بود که فهمیدم من نویسنده ام.
‫و بخت یارم بود که انتشارات به سمت شرح حال نویسی پیش می رفت.