ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫نگاه کن اینجا. خشاب رو وارد کن...‬
‫اینجوری بارگذاریش کن...‬
‫ای کوتوله!‬
‫بذارید تمرینش کنه.‬
‫درود.‬
‫بزن بریم.‬
‫کلبهوشن جادهاو یک شبکه تروریستی را در پاکستان اداره می‌کرد.‬
‫او افسر با درجه فرماندهی در نیروی دریایی هند و هنوز در خدمت بود.‬
‫و در سال 2003...‬
‫امیدوارم این سفر ارزشش را داشته باشد.‬
‫او کاری خواهد کرد که ارزشش را برای ما داشته باشد.‬
‫می‌دونی باید چیکار کنی.‬
‫بازرسی امنیتی‬
‫کی باز میشه؟‬
‫امروز جمعه است. ممکنه اصلا باز نشه.‬
‫اونجا منتظر بمون.‬
‫اوزما.‬
‫اوزما!‬
‫بله؟‬
‫کار باید امروز انجام شود.‬
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫برادر...‬
‫بیا بریم یه سیگار بکشیم.‬
‫حتما.‬
‫بیا دیگه.‬
‫کمک کن.‬
‫من یک شهروند هندی هستم.‬
‫لطفا اجازه دهید وارد شوم.‬
‫ما نمی توانیم اجازه دهیم وارد شوید، خانم. لطفا هدف خود را بیان کنید...‬
‫اجازه بدهید داخل شوم. من یک شهروند هندی هستم.‬
‫لطفا اجازه دهید داخل شوم. من در دردسر هستم.‬
‫چند مرد به زور من را در بونر بازداشت کرده اند.‬
‫لطفا اجازه دهید وارد شوم.‬
‫صبر کنید... صبر کنید.‬
‫لطفا آرام باشید. چه می گویید؟‬
‫چند مرد به زور من را در بونر بازداشت کرده اند.‬
‫آنها اطراف هستند. لطفا سریعتر اجازه دهید وارد شوم.‬
‫آقا، اگر شما به من کمک نکنید، یک هندی، پس چه کسی کمک خواهد کرد؟‬
‫آقا، لطفا.‬
‫لطفا.‬
‫لطفا، آقا.‬
‫دروازه شماره شش.‬
‫کمک! کمک!‬
‫- کمک! - آقای تیواری.‬
‫- این طرف، آقا. - کمک!‬
‫- کمک! - چی...‬
‫- کمک! - شما کی هستید؟‬
‫- کمک! - چطور وارد شدید؟‬
‫- چه کسی به شما اجازه ورود داد؟ در را باز کنید! - کمک!‬
‫- بندازیدش بیرون. - در رو باز نکنید!‬
‫در رو باز نکنید! اونها بیرون هستند!‬
‫کامل بگردونش. الان!‬
‫- مراقب باش، سیرت. - چیزی همراهم نیست.‬
‫- چیزی همراهم نیست. - درست بگردونش.‬
‫- چیزی نیست... - کی گذاشت بیاد تو؟‬
‫- بندازیدش بیرون! - تیواری آقا! تیواری آقا!‬
‫- آقا، من… - این چیه…‬
‫نمیتونم برم بیرون.‬
‫- خانم. - من شهروند هند هستم.‬
‫- لطفا کمکم کنید. - خانم، لطفا. میدونم.‬
‫- خانم، لطفا. - بیرون نمیرم.‬
‫- منو میکشن. - کسی نمیخواد بیرونت کنه.‬
‫اگه منو بفرستید بیرون، رگمو میزنم!‬
‫- نه، نه، خانم. لطفا. - شاید بمب داشته باشه!‬
‫- نجاتم بدید! - یه لحظه صبر کن. لطفا.‬
‫ممکنه یه بمب به کمربندش بسته باشه!‬
‫- اگه منفجرش کنه… - چیزی همراهم نیست!‬
‫تکه تکه میشیم!‬
‫- کی میدونه جای دیگه چی... - حتماً تو دروازه چکش کردن.‬
‫بله.‬
‫خانم، لطفا آروم باشید.‬
‫الان داخل هستید. اینجا در امانید، باشه؟‬
‫- لطفا منو بیرون نفرستید. - ما نمیخوایم به شما آسیب برسونیم.‬
‫اون آدما منو میکشن.‬
‫- لطفاً. میشه پاسپورتتونو ببینم؟ - خواهش می‌کنم منو بیرون نفرستید.‬
‫خانم، خواهش می‌کنم. ما سعی می‌کنیم هر مشکلی که دارید رو حل کنیم.‬
‫ما فقط داریم سعی می‌کنیم بهتون کمک کنیم.‬
‫پاسپورت.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫در رو باز نکنید. اونا منو می‌کشن.‬
‫درست چک کن.‬
‫به آقای جی پی اطلاع میدم.‬
‫اسمت چیه؟‬
‫- اوزما. - اوزما چی؟‬
‫اوزما احمد.‬
‫مشکل چیه؟‬
‫آقا، من نمی‌تونم برم بیرون.‬
‫اگه نمی‌تونید منو اینجا نگه دارید،‬
‫لطفاً منو از در اصلی بفرستید بیرون.‬
‫پس تا هر دو در رو نبینید نمیرید.‬
‫شما قبلاً یکی از درها رو از پشت دیدید.‬
‫آقا، خواهش می‌کنم کمکم کنید.‬
‫رسیدن به سفارت هند برای من آسون نبود.‬
‫اگه کمکم نکنید، شاید دیگه هیچ‌وقت نتونم برگردم اینجا.‬
‫قطعاً زنده نه.‬
‫خواهش می‌کنم، آقا.‬
‫نظر بهیشما پیتا مها چیه؟‬
‫معتبره.‬
‫این یک مورد معتبره.‬
‫گیل صاحب، این حرف یک پدر است، یا یک کهنه سرباز؟‬
‫این نظر حرفه‌ای من است به عنوان رئیس دفتر.‬
‫اما... یک مشکل هنوز باقی است.‬
‫به نظر من، قربان، باید اجازه دهیم او برود.‬
‫حضور او در سفارت خطرناک است...‬
‫اجازه بدهید حرفش را تمام کند.‬
‫اگر او با کسی با ملیت دیگر ازدواج کرده بود‬
‫تحت شرایط یکسان، این اصلا پرونده نبود.‬
‫او با اولین پرواز به دهلی می‌رفت.‬
‫زاویه پاکستانی تفاوت را ایجاد می‌کند.‬
‫قلبم مثل همیشه با مغزم در تضاد است.‬
‫- بررسی کردید؟ - بله، قربان.‬
‫قسمت قابل خواندن با ماشین پاسپورت درست است.‬
‫و جزئیات او مطابقت دارد، از جمله بیومتریک او.‬
‫این یک دولت امنیتی است.‬
‫شما در این کشور در معرض دید هستید.‬
‫پس، هیچ رازی نداشته باشید. در غیر این صورت، شانس با شما نخواهد بود.‬
‫از زمان ورودتان در کجای پاکستان اقامت داشتید؟‬
‫بونر.‬
‫بونر؟‬
‫خیبر پختونخوا.‬
‫- ‌KPK؟‌ - بله.‬
‫حتی پاکستانی‌های عادی هم از پرسه زدن در آن منطقه وحشت دارند.‬
‫چطور سر از آنجا درآوردید؟‬
‫من اصلاً نمی‌دانستم چنین جایی وجود دارد‬
‫وقتی که در هند بودم.‬
‫چطور ویزا رو به این راحتی گرفتی؟‬
‫- قربان، طاهر... - طاهر؟‬
‫مردی که منو متقاعد کرد به پاکستان بیام.‬
‫اون منو مجبور کرد باهاش ازدواج کنم.‬
‫مجبور کرد؟‬
‫و حالا به راحتی تو رو آورده به سفارت هند؟‬
‫تصورش رو هم نمیتونی بکنی چه کارها که مجبور شدم انجام بدم.‬
‫من اینجا هستم که به داستانت گوش کنم.‬
‫چطور ویزا گرفتی؟‬
‫چطور یه دختر مجرد تو سن تو تونست این کارو بکنه؟‬
‫اون بهم توضیح داد چطور درخواست بدم.‬
‫من توی پاکستان فامیل داشتم.‬
‫اون بهم گفت بنویسم "دیدار خانواده" زیر قسمت هدف.‬
‫من ویزا رو خیلی زود گرفتم.‬
‫و به جای اینکه بری پیش فامیلات...‬
‫مستقیم رفتی بونر.‬
‫غیر ممکنه!‬
‫تو کشوری که نمیشه با یه ویزا از یه شهر به یه شهر دیگه رفت،‬
‫تو چطوری تا اینجا اومدی؟‬
‫نمیدونم قربان.‬
‫ولی اینجوری اتفاق افتاد.‬
‫بعد از عبور از واگه، من مستقیماً سر از بونر درآوردم.‬
‫هیچ گزارشی به پلیس ندادی؟‬
‫بلند بگو. بله یا نه. ثبت میشه!‬
‫هیچکدام.‬
‫برگه مهاجرتت کجاست؟‬
‫من یکی ندارم.‬
‫برگه مهاجرت هم نداری؟‬
‫کسی همچین مدرکی از من نخواست.‬
‫چه اتفاقی افتاده، آقا؟‬
‫تبریک میگم.‬
‫شما یه شهروند هندی منحصربه‌فرد هستید که توی پاکستان نشستید‬
‫بدون گزارش به پلیس یا برگه مهاجرت.‬
‫یا اینکه فوق‌العاده خوش‌شانس هستید...‬
‫یا اینکه یه متقلب تمام‌عیارید.‬
‫تو چی هستی؟‬
‫دارم حقیقت رو بهتون میگم، آقا.‬
‫من به بونر اومدم.‬
‫من رو محدود کردن. بهم حمله کردن.‬
‫مجبورم کردن.‬
‫این حقیقته، آقا.‬
‫لطفا کمکم کنید.‬
‫این پاکستانه.‬
‫ما به هیچ‌کس اعتماد نمی‌کنیم.‬
‫نشونه‌ها رو نشون بده.‬
‫نشونه‌ها رو نشون بده!‬
‫آقا، من بابت این موضوع خیلی متاسفم...‬
‫آقا.‬
‫به او توسط شوهرش تعرض شده.‬
‫- آسیب یا نشانه های آسیب؟ - هر دو.‬
‫نشانه های آسیب را می توان جعل کرد.‬
‫از کجا می دانید کار شوهرش بوده؟‬
‫جناب، با عرض معذرت، تشخیص این در شبه قاره آسان است.‬
‫خب، در هر کجای دنیا،‬
‫یک زن به راحتی می تواند تشخیص دهد‬
‫که آیا زن دیگری خشونت خانگی را تجربه کرده است یا نه.‬
‫لازم نیست عصبانی شوی و اسلحه فمینیستی را به سمت من نشانه بگیری.‬
‫من باید حقایق را بررسی کنم، فقط داشتم دوباره چک می کردم.‬
‫می‌دانم، قربان.‬
‫او مورد تجاوز جنسی نیز قرار گرفته است.‬
‫جای گاز گرفتن.‬
‫آسیب های قدیمی به اندام خصوصی.‬
‫ببخشید.‬
‫صفیه.‬
‫بقیه جزئیات را از آقای جی پی بگیرید.‬
‫باشه.‬
‫بله، فراز.‬
‫- سلام. - نصیحت شما چیه، مالک صاحب؟‬
‫این یک روایت جعلی است، قربان.‬
‫‌RA&W‌ کسی را در بالیوود داشت که این داستان را سرهم بندی کرد.‬
‫یک دختر هندی در بونر فرود می آید...‬
‫بدون اطلاع ما.‬
‫هیچ گزارش پلیسی.‬
‫هیچ برگه مهاجرتی.‬
‫فراز می گوید او گذرنامه هندی معتبر دارد.‬
‫برای او ویزا نیز صادر شده است.‬
‫او بدون شک یک مامور هندی است‬
‫که به جای محل مورد نظرش، سر از ‌KPK‌ درآورد.‬
‫به طرز مشکوکی تمام منطقه را زیر نظر گرفت.‬
‫با شورشیان ارتباط برقرار کرد، و حالا خواستار راهی امن برای بازگشت است.‬
‫جناب، ما نمی توانیم به او راه امن بدهیم‬
‫بدون اینکه مطمئن شویم تهدیدی امنیتی برای ما ایجاد نمی کند.‬
‫موافقم.‬
‫نباید از دریچه روابط هند و پاکستان به آن نگاه کنیم، فراز صاحب.‬
‫باید از منظر انسانی به آن نگاه کنیم.‬
‫یک دختر مسلمان گرفتار در بحران.‬
‫او یک شوهر بدرفتار دارد.‬
‫فریب خورده و به اجبار به ازدواج وادار شده است.‬
‫طاهر هیچ کدام از الزامات قانونی پاکستان را تکمیل نکرده است زیرا...‬
‫این به وضوح سوء نیت را نشان می دهد.‬
‫کاملا درسته.‬
‫او می تواند اظهارات خود را در مقابل قاضی دادگاه بدوی ثبت کند.‬
‫توصیه عالی.‬
‫این ثابت می کند که ما این اظهارات را به زور از او نگرفته ایم.‬
‫او هم یک شهروند هندی است و هم به سن قانونی رسیده.‬
‫از نظر فنی، پس از انجام تشریفات، او می تواند هر زمان که بخواهد برگردد.‬
‫بدون گزارش پلیس و برگه مهاجرت؟‬
‫می‌توانیم از آن تشریفات چشم پوشی کنیم.‬
‫متشکرم، فراز صاحب.‬
‫من بهت مدیونم.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫خداحافظ.‬
‫- خداحافظ. - خواهش می‌کنم.‬
‫بهتره مطبوعات رو از این ماجرا دور نگه داریم.‬
‫چون طاهر قطعا به سراغشون میره.‬
‫اگه بذاریم این موضوع تو رسانه ها بپیچه...‬
‫اوضاع فقط بدتر میشه.‬
‫و اگه یه جنگ رسانه ای راه بیفته،‬
‫دیگه همه چیز تمومه.‬
‫خیلی خب، جی پی.‬
‫این یک توافق بین ماست.‬
‫ممنونم.‬
‫الان دختر کجاست، جی پی صاحب؟‬
‫اون مضطربه.‬
‫برای همین بردیمش یه جای امن.‬
‫شما می تونید اینجا بمونید.‬
‫مراقبت رو بیشتر کنید.‬
‫درود.‬
‫دختر داخله، قربان.‬
‫و معاون مصممه که ستاره این بازی باشه‬
‫در این رویارویی هند و پاکستان.‬
‫بله.‬
‫- سیرات. - بله قربان.‬
‫اون اینجا می مونه؟‬
‫بله، قربان.‬
‫مراقب این دختر باش.‬
‫ممکنه تهدید باشه.‬
‫چشم، قربان.‬
‫سلام بابا.‬
‫این دفعه چی شده؟‬
‫داشتم مدادم رو با کاتر تیز می‌کردم.‬
‫- خب؟ - مداد داشت هی نازک‌تر می‌شد.‬
‫برام سوال بود که سر انگشتا هم همین بلا میاد یا نه.‬
‫انگشت کی؟‬
‫ریلکس باش بابا. انگشت خودم بود.‬
‫تو خیلی...‬
‫همیشه میگید، "باید ریسک کرد."‬
‫اون نصیحت برای یه شخص دیگه تو یه موقعیت دیگه بود.‬
‫از دستم عصبانی هستید؟‬
‫نه. نگران شدم.‬
‫گوشی رو بده مامانت.‬
‫مامان.‬
‫- چی گفتن؟ - چه فایده‌ای داره؟‬
‫باید با یه روانشناس مشورت کنم و یه کاری در این مورد انجام بدم.‬
‫اون فقط کنجکاوه، دیوونه نیست.‬
‫بعضی وقتا پدر و مادر بهترین روانشناسن.‬
‫پدر و مادر، جی‌پی.‬
‫یه مادر تنها به حساب "پدر و مادر" نمیاد.‬
‫- برو کنار! - قربان...‬
‫قربان!‬
‫قربان...‬
‫قربان، طاهر بیرون نیست.‬
‫کجا رفت؟‬
‫شاید آی‌اس‌آی فرستادش پیش پلیس.‬
‫شما تو اداره پلیس آدم دارید.‬
‫اطلاعات رو ازشون بکشید بیرون.‬
‫قربان... من؟‬
‫مگه کسی دیگه‌ای هم تو این اتاق هست؟‬
‫ولی...‬
‫قربان...‬
‫اگه در مورد عظمی سوال کنن چی؟‬
‫عظمی کی؟‬
‫اینجا عظمی‌ای وجود نداره.‬
‫چی؟‬
‫پس اون کجاست؟‬
‫بذار حدس بزنن.‬
‫اونا که مجانی اطلاعات نمیدن، قربان.‬
‫باید یه چیزی بدی یه چیزی بگیری.‬
‫اونا هم سوال میپرسن، قربان.‬
‫آقای تیواری، کی توی این پست آسون‌ترین کار رو داره؟‬
‫خودت بگو.‬
‫تو کار اونارو انجام بده‬
‫اونا هم کار تورو انجام میدن.‬
‫فهمیدم، قربان.‬
‫خداحافظ.‬
‫چه اتفاقی افتاده؟ همه چیز روبراهه؟‬
‫موضوع مربوط به همسرشه.‬
‫- سلام. - سلام.‬
‫آره.‬
‫اون به من خیانت کرده.‬
‫قول دروغین داد و بعد ناپدید شد.‬
‫شما شاهد ازدواج هستید.‬
‫او همسرشه.‬
‫بزرگان و جامعه باید به ما کمک کنند تا او را برگردانیم.‬
‫باید در این مورد متحد باشیم.‬
‫لباست رو عوض کن.‬
‫قربان.‬
‫آیا می خواد به خودش آسیب بزنه یا...‬
‫شخص دیگه ای؟‬
‫آیا بیشتر از چیزی که خواستیم، به عهده گرفتیم، آیوش؟‬
‫چرا قربان؟‬
‫آیا من زندگی این افراد رو برای یک دختر به خطر می اندازم؟‬
‫گوشی ازما رو از حراست بگیر.‬
‫چشم قربان.‬
‫- بله قربان. - جی پی.‬
‫جی اس گفت شما به یک دختر هندی در سفارت پناه دادید.‬
‫بله قربان. ما بلافاصله به جی اس اطلاع دادیم.‬
‫میشه بهش اعتماد کرد؟‬
‫آیا سوابقش رو بررسی کردید؟‬
‫بله، قربان. تشریفات را تمام کردیم.‬
‫گوش کن، جی پی.‬
‫تا زمانی که تاییدیه آدرس هندیش رو نگیریم،‬
‫اظهاراتش، و اظهارات بستگانش،‬
‫نباید هیچ اقدامی بکنیم.‬
‫بله، قربان. به محض دریافت تاییدیه از دهلی، طبق قانون عمل خواهیم کرد.‬
‫وزارت امور خارجه میگوید اگر او دوشنبه اظهاراتش را به قاضی ارائه دهد،‬
‫چهارشنبه میتواند در هند باشد.‬
‫خیلی خب.‬
‫لطفاً با احتیاط عمل کنید.‬
‫دختر داخل سفارت است.‬
‫اگر اتفاق ناگواری بیفتد، میدانید چه معنایی خواهد داشت.‬
‫قربان، اجازه نمیدهیم چنین اتفاقی بیفتد.‬
‫باشه.‬
‫بله، قربان.‬
‫ما نمیتوانیم وارد سفارت شویم.‬
‫سعی کنید بفهمید. پلیس نمیتواند در امور سفارت هند دخالت کند.‬
‫چرا نمیتوانید وارد سفارت شوید؟‬
‫از چه میترسند؟‬
‫آنها میتوانند در همه موارد دیگر دخالت کنند.‬
‫جناب، وظیفه شماست که یک زن و شوهر را به هم برسانید.‬
‫آنها در همه موارد مشابه همین کار را میکنند.‬
‫او فکر میکند ما احمق هستیم.‬
‫متوجه نمیشی؟‬
‫این یک ماشین بدون پلاک است.‬
‫پس حتماً کار ‌ISI‌ است. نگران نباش.‬
‫شوهر عظمی کیست؟‬
‫آیا اسلحه‌های شما قبل از شلیک فکر می‌کنند؟‬
‫مال من که فکر میکنه.‬
‫جناب، پلیس هیچ کمکی نمی‌کند.‬
‫طایفه تصمیم گرفته او را از سفارت پس بگیرد.‬
‫این مسئله فراتر از خانواده یا طایفه است.‬
‫باید از روش‌های دیگری برای یافتن راه حل استفاده کنیم.‬
‫زود باش.‬
‫یک شوهر به زور از همسرش دور نگه داشته می شود.‬
‫دلیلش این است که او پاکستانی است.‬
‫این زن هندی در مالزی عاشق طاهر شد.‬
‫و حالا…‬
‫او به زور در سفارت هند بازداشت شده است.‬
‫ساعت‌ها ایستاده، چیزی جز دروغ از مقامات هندی نشنیده.‬
‫طبق اظهارات طاهر، مقامات هندی به او گفتند‬
‫همسرش داخل نیست.‬
‫طاهر تمام اطلاعات را در اختیار ما قرار داد.‬
‫بیا بشنویم چی گفت.‬
‫درود. اسم من طاهر است.‬
‫من با یک زن هندی به نام عظمی احمد ازدواج کرده‌ام.‬
‫او در ‌1‌ مه به پاکستان آمد. ما در ‌3‌ مه ازدواج کردیم.‬
‫او یک برادر دارد، عامر،‬
‫که در سفارت هند استخدام شده است.‬
‫ما در ‌5‌ مه برای دیدن او رفتیم.‬
‫من بعداً از سفارت هند بیرون انداخته شدم،‬
‫و همسرم هنوز به زور در داخل نگه داشته شده است.‬
‫پاکستان تودی گفت،‬
‫یک زن هندی که با یک مرد پاکستانی ازدواج کرده‬
‫در کمیسیون عالی هند در اسلام آباد گیر افتاده است.‬
‫و این باعث شده هند ادعا کند که شهروندش درخواست کمک کرده‬
‫از کمیسیونی که در حال ارائه کمک‌های مشاوره‌ای لازم است.‬
‫یک مرد پاکستانی اتهاماتی را مطرح کرده‬
‫مبنی بر اینکه کمیسیون عالی هند بازداشت کرده‬
‫همسر هندی تازه عروسش را، وقتی که برای درخواست ویزا به آنجا رفتند.‬
‫سامر در حال پیگیری است...‬
‫دارند ما را بدنام می‌کنند، جی‌پی.‬
‫آنها ما را به عنوان آدم بد داستان نشان می‌دهند.‬
‫شاید ما نتوانیم صحبت کنیم...‬
‫ولی دختر می‌تواند.‬
‫ممنون، آقا،‬
‫که مرا بیرون نینداختید.‬
‫مشکلی وجود دارد، عظمی.‬
‫چه اتفاقی افتاده، آقا؟‬
‫می‌خواهید مرا بیرون کنید؟‬
‫سفارت هند با انتقادات شدیدی روبرو است.‬
‫می‌گویند شما را به زور اینجا نگه داشته‌ایم.‬
‫نمی‌توانیم کاری در این مورد انجام دهیم؟‬
‫اگر بتوانید به مطبوعات بیانیه‌ای بدهید...‬
‫آیا آنها به اینجا خواهند آمد؟‬
‫نه.‬
‫شما باید روز دوشنبه در دادگاه حاضر شوید.‬
‫نه.‬
‫من...‬
‫من هیچ جا نمیرم.‬
‫من...‬
‫من هیچ حرفی نمی زنم، قربان. متاسفم.‬
‫چرا؟‬
‫قربان، من...‬
‫من نمی توانم با او روبرو شوم، قربان.‬
‫- و اگر من را مجبور کنید، من... - نه.‬
‫شما نمی توانید رگ دست خود را بزنید.‬
‫ما تیغه را پیدا کردیم.‬
‫من حتی عکس های دخترت را دیدم.‬
‫و فیلم عروسی شما را.‬
‫همانطور که بقیه دیدند.‬
‫چرا در مورد دخترت به من نگفتی؟‬
‫- قربان، فقط بخاطر او... - گوش کن.‬
‫حرف های شما برای من فایده ای ندارد.‬
‫من نمی دانم شما چه نقشه ای دارید.‬
‫اما شما باید به مطبوعات بیانیه دهید.‬
‫قربان، شما این مردان را نمی شناسید.‬
‫من می شناسم.‬
‫آن مرد و آن افراد.‬
‫- نه، تو... - عظمی، داری زیاده‌روی می‌کنی.‬
‫زیاده‌روی؟‬
‫من دارم زیاده‌روی می‌کنم؟‬
‫شما درباره من چی می‌دونید، آقا؟‬
‫مگه نپرسیدم؟‬
‫گفتم حقیقت رو بگو.‬
‫آقا، کاش همه‌چی انقدر شفاف بود، اگه بود، می‌گفتم.‬
‫از چیزی که فکرشو بکنی زشت‌تره، مخصوصاً واسه یه دختر که بخواد تعریف کنه.‬
‫و اگه الان بهتون نگم، شما...‬
‫می‌گید دارم دروغ می‌گم.‬
‫باشه.‬
‫می‌خوای حقیقت رو بدونی؟‬
‫خب، اینم حقیقت.‬
‫برای پیدا کردن کار رفتم مالزی،‬
‫جایی که دوستم، شاهین، مونده بود.‬
‫نمی‌دونم کجا...‬
‫همون لحظه که رسیدم یه اشتباه بزرگ کردم.‬
‫- خدای من. - خب، گوش کن.‬
‫نگران نباش. شکایت می‌کنیم.‬
‫شماره پلاک تاکسی رو یادت هست؟‬
‫امیر، اصلاً فکرشو نمی‌کردم کیفمو تو تاکسی جا بذارم!‬
‫چرا باید شماره‌شو یادم باشه؟‬
‫- باشه. - خواهش می‌کنم...‬
‫خیلی گیجم.‬
‫انگار نمی‌تونم درست فکر کنم.‬
‫ببخشید.‬
‫- طاهر. - عظمی.‬
‫خان.‬
‫عظمی احمد.‬
‫بیا.‬
‫اینها دوستان من هستند، و اینجا کافه آنهاست.‬
‫- سلام. - بفرمایید.‬
‫چی میل دارید؟‬
‫یعنی چیزی میل دارید؟‬
‫متاسفم.‬
‫به نظر آدم خوبی می آمد.‬
‫طاهر شروع کرد به کمک کردن به من برای پیدا کردن کار.‬
‫ما با هم دوست شدیم.‬
‫من به او در مورد ازدواج ناموفقم و دخترم، نور، گفتم.‬
‫او دوستی ما را با عشق اشتباه گرفت.‬
‫شاید، حتی من هم همین اشتباه را کردم.‬
‫سپس یک روز، خبرهای نگران کننده ای درباره نور از وطن دریافت کردم.‬
‫فهمیدم چقدر درمانده هستم.‬
‫چی شده؟‬
‫نمی‌دانم چه کار کنم.‬
‫درمان تالاسمی خیلی گران است.‬
‫اما بدون آن، فرزندم را از دست خواهم داد.‬
‫عظمی.‬
‫به هر حال داریم به خانه برمی گردیم، عظمی.‬
‫شما باید به پاکستان بیایید.‬
‫با خانواده‌ام ملاقات کن.‬
‫خانه‌ام را ببین.‬
‫مطمئن باش مدارک پزشکی نور را همراه داشته باشی.‬
‫درمان بسیار موثری برای تالاسمی در ‌KPK‌ وجود دارد.‬
‫آنها از طبیعت‌درمانی استفاده می‌کنند.‬
‫عظمی، نورِ ما خوب خواهد شد.‬
‫"نورِ ما."‬
‫این باعث شد احساس کنم همه چیز درست خواهد شد.‬
‫به حرفش گوش کردم و بعد از شش ماه به پاکستان آمدم.‬
‫طاهر!‬
‫با خودت چه کردی؟‬
‫عظمی، خواهش می کنم...‬
‫داری چیکار میکنی؟‬
‫سوار ماشین شو. همه چیز رو برات میگم.‬
‫زود باش.‬
‫از هند چی برام آوردی؟‬
‫اجازه بده اول نفسم جا بیاد.‬
‫همه چیز رو بهت میگم.‬
‫بیا، بشین.‬
‫بشین.‬
‫پیش من نمیشینی؟‬
‫اینجا مالزی نیست، عظمی.‬
‫بریم.‬
‫چه صیدی!‬
‫اینجا جای زیبایی بود،‬
‫همان‌طور که طاهر توصیف کرده بود.‬
‫تا کیلومترها کاملاً متروکه.‬
‫عظمی، جاده‌ی ناهمواری در پیش داریم.‬
‫آیا دچار ماشین‌گرفتگی می‌شوی؟‬
‫گاهی اوقات.‬
‫محکم بگیر.‬
‫بیا. این دارو را بخور.‬
‫سکوت عجیبی در هوا بود…‬
‫که من آن را با نعمت طبیعت اشتباه گرفتم.‬
‫امید در درونم دوباره زنده شد…‬
‫که نور قطعاً از طریق طبیعت‌درمانی شفا پیدا می‌کند.‬
‫عظمی.‬
‫عظمی!‬
‫- سلام. - سلام.‬
‫رسیدیم.‬
‫بیا. کیفت را بده.‬
‫صبر کن.‬
‫باید…‬
‫از اینجا کمی سربالایی است.‬
‫باید پیاده برویم.‬
‫حالت چطوره پسرم؟‬
‫- بیا. - سلام علیکم!‬
‫- سفر چطور بود؟ - بیا.‬
‫پدر اینجاست!‬
‫- خوب بود، به لطف خدا. - این رو پیش خودت نگه دار.‬
‫برو.‬
‫اجازه بده کیفت رو بگیرم.‬
‫بیا. بده به من.‬
‫این رو بپوش.‬
‫مردها این اطراف هستند.‬
‫داری چیکار میکنی؟‬
‫طاهر؟‬
‫طاهر، باید یه تماس بگیرم. کیفم رو بده.‬
‫میتونی فردا انجامش بدی.‬
‫- میخوام با نور صحبت کنم. - اون توش چی دید آخه؟‬
‫حتی یه خارجی واقعی هم نیست.‬
‫مثلاً یه مالزیایی یا فیلیپینی.‬
‫طاهر!‬
‫منو کجا میبری؟‬
‫طاهر!‬
‫منو ول کن!‬
‫بهت نگفتن که زن‌ها اینجور لباس‌ها رو اینجا نمی‌پوشن؟‬
‫طاهر!‬
‫داری چیکار میکنی؟‬
‫خیلی داره جیغ میزنه!‬
‫منو رها کن. بذار برم.‬
‫دارید چیکار می‌کنید همه‌تون؟‬
‫در رو باز کن!‬
‫طاهر!‬
‫- طاهر! - چرا داد می‌زنی؟‬
‫چه خبر شده؟ این آدم‌های بی‌ادبی که منو اینجا آوردن کی بودن؟‬
‫تو ازدواج کردی؟‬
‫حتی بچه هم داری!‬
‫من عاشقت بودم، و تو به من خیانت کردی...‬
‫یه کلمه هم نه!‬
‫من می‌خوام برم خونه. من...‬
‫خیلی داد می‌زنی.‬
‫از حالا به بعد، اینجا می‌مونی.‬
‫فهمیدی؟‬
‫اون شب، هی برمی‌گشت.‬
‫هر لحظه اسارت در دست طاهر مثل جهنم بود.‬
‫اسمت چیه؟‬
‫گوش کن، به این وضعیت عادت کن.‬
‫به نظر نمی‌رسه بیست و چهار ساله باشه.‬
‫باید حدود بیست و هشت باشه.‬
‫حق با توئه.‬
‫بریم.‬
‫برادر.‬
‫- تازه است. دست نخورده. - ارزشش رو نداره.‬
‫بریم.‬
‫وقت ما رو تلف نکن.‬
‫هیچ ایده‌ای ندارم کی بودن.‬
‫تشخیصش سخت بود که به دیدن اقوام اومده بودن یا خریدارای احتمالی.‬
‫نتونستم بفهمم.‬
‫بشین. اینجا این چیزا عادیه.‬
‫بشین!‬
‫طاهر، یه چیز مهمی هست که باید بهت بگم.‬
‫فردا، بعد از عروسی.‬
‫طاهر، من نمیتونم باهات ازدواج کنم.‬
‫از بیرون قفله.‬
‫اینجا هیچ وسیله نقلیه یا حمل و نقل عمومی وجود نداره.‬
‫اگه بخوایم سفر کنیم به یه ماشین احتیاج داریم.‬
‫ببین، بیرون رفتن هیچ فایده‌ای نداره.‬
‫مردهای بیرون هم مثل مردهای داخل اینجا هستن.‬
‫اگه کسی تو رو ببینه، سعی میکنن بدزدنت.‬
‫تو زبون اونا رو بلد نیستی.‬
‫من بلدم. من هم پشتو و هم اردو صحبت می‌کنم.‬
‫میشه لطفا یه تلفن بزنم؟‬
‫فهمیدم!‬
‫شماره پاکستانی؟‬
‫فکر کنم عظمی رسیده خونه طاهر.‬
‫- سلام، عظمی. - شاهین!‬
‫شاهین، نمیتونم زیاد حرف بزنم.‬
‫خیلی با دقت به حرفام گوش کن.‬
‫من توی دردسر بزرگی افتادم.‬
‫طاهر از آب که درآمد، یک کلاهبردار تمام عیار بود.‬
‫او من را فریب داد تا به اینجا بیایم و بعدش به من زور گفت.‬
‫صبر کن، عظمی. بگذار عامر را بیاورم پای تلفن.‬
‫عامر... این عظمی هستم.‬
‫باهاش حرف بزن.‬
‫- عظمی. - عامر، طاهر یک کلاهبردار است.‬
‫او متاهل است و بچه دارد.‬
‫او به زور من را اینجا زندانی کرده.‬
‫لطفاً، یه کاری بکن و من را از اینجا نجات بده.‬
‫لطفاً، به کمک تو نیاز دارم.‬
‫عظمی، حالا با دقت به حرف های من گوش کن.‬
‫آنها ما را از همه جور جا به دام می اندازند.‬
‫اگر دلشان بخواهد، با ما بازی می کنند...‬
‫یا ما را می فروشند.‬
‫اینجا را امضا کن.‬
‫باید از یک ازدواج دیگر خوشحال باشی.‬
‫دهنت رو می بندی، یا می خوای تا حد مرگ کتک بخوری؟‬
‫چی شد؟‬
‫خوابت نمی بره؟‬
‫نه، چیزی نیست.‬
‫فقط داشتم فکر می کردم.‬
‫به چی فکر می کردی؟‬
‫ما الان زن و شوهر هستیم.‬
‫ما باید به حقمان برسیم.‬
‫منظورت چیه؟‬
‫منظورم اینه که، طبق رسم ما،‬
‫خانواده در مراسم عروسی به عروس پول نقد هدیه می‌ده.‬
‫ما در آینده بچه دار خواهیم شد. به درد می‌خوره.‬
‫خانواده‌ی شما چقدر بهت میدن؟‬
‫شاید حدود یک میلیون روپیه.‬
‫یک میلیون روپیه هند؟‬
‫من اهل هندم، برای همین اونا به من روپیه هند میدن.‬
‫فهمیدم.‬
‫چطور میتونیم اون پولو بگیریم؟‬
‫یادته در مورد عامر بهت گفتم؟‬
‫پسر عمه ام.‬
‫اون تو سفارت هند کار می‌کنه.‬
‫ما میریم و بهش میگیم که الان ازدواج کردیم.‬
‫بعدش میبینیم چطوری میتونیم بگیریمش.‬
‫باشه.‬
‫باشه؟‬
‫پس فردا گوشیمو پس بده.‬
‫من باهاش صحبت میکنم.‬
‫باشه.‬
‫ای فسقلی!‬
‫صبر کن. الان برمیگردم.‬
‫هر هندی که در خاک بیگانه سرگردان شود فقط یک انتخاب دارد.‬
‫شما باید به نحوی خودتان را به سفارت هند برسانید.‬
‫بقیه اش را آنها انجام خواهند داد.‬
‫بریم.‬
‫کلبوشان جادهاو در حال اداره یک شبکه تروریستی در پاکستان بود.‬
‫او افسر فرمانده با درجه در نیروی دریایی هند بود که هنوز در خدمت بود.‬
‫و در سال 2003…‬
‫نمی‌توانم با طاهر روبرو شوم.‬
‫می‌خواهم در مقابل بازپرس و مطبوعات حاضر شوی.‬
‫اما طاهر هم آنجا خواهد بود.‬
‫قاضی هم آنجا خواهد بود…‬
‫و پلیس.‬
‫امنیت مسئله‌ای نیست.‬
‫بعد از این همه مدت در بونر، از مردن نمی‌ترسم.‬
‫پس مسئله چیه؟‬
‫تو یک زن نیستی. نمی‌توانم آن را برایت توضیح دهم.‬
‫باید سعی کنی.‬
‫من به همه پاسخگو هستم.‬
‫وقتی مردی مدام بدون رضایتت تو را لمس می‌کند،‬
‫حتی نگاه کردن به چشمانش هم سخت می‌شود.‬
‫می‌دانی که تقصیر تو نیست.‬
‫اما درماندگی…‬
‫از اینکه نتوانی جلوی او را بگیری یا چیزی بگویی…‬
‫و بگذاری به تو تعرض کند…‬
‫خجالت، نفرت، ترس…‬
‫چنین احساسات درهمی تو را تسخیر می‌کنند.‬
‫حتی دیدنش هم روحت را به لرزه در می‌آورد.‬
‫نمی‌توانم این را برایت توضیح دهم.‬
‫نه، فهمیدم.‬
‫تمام تلاشم را می‌کنم که دیگر هرگز چنین احساسی نداشته باشی.‬
‫اوزما.‬
‫در رو باز بذار.‬
‫او یک ویزای یک ماهه دارد...‬
‫و فقط سه هفته از آن باقی مانده.‬
‫اگر قبل از تمام شدن مهلتش به خانه برنگردد،‬
‫حتی یک روز هم نمی‌توانیم او را در سفارت نگه داریم.‬
‫ما قادر به نجات او نخواهیم بود.‬
‫سید صاحب.‬
‫او یک دختر مسلمان است که در یک موقعیت وحشتناک گرفتار شده.‬
‫او می‌خواهد به خانه برگردد.‬
‫فقط شما می‌توانید او را از این مشکل نجات دهید.‬
‫اگر اصرار دارید، باید کمک کنم، جی پی صاحب.‬
‫انتخابی ندارم.‬
‫ممنون، سید صاحب.‬
‫نیازی به تشکر نیست.‬
‫من کاملاً مخالف نهاد ازدواج هستم،‬
‫و حاضرم به هر کسی که می‌خواهد از آن خارج شود کمک کنم.‬
‫اگر به خدمات من نیاز داشتید...‬
‫دریغ نکنید و بپرسید.‬
‫ماهیت شغلم می‌تواند این موضوع را برایم حل کند.‬
‫اخیراً، یک روندی باب شده که پیشنهاد "یکی بخر، یکی مجانی ببر" می‌دهند.‬
‫فقط یک اشتباه لفظی بود. جدی نگیرش.‬
‫اگر قصد دارم در پاکستان بمانم، باید شما را جدی بگیرم.‬
‫نگران نباشید. جزئیات را برایم بفرستید.‬
‫- خدانگهدار. - ممنون.‬
‫کمی شوخ‌طبعی در کار باعث میشه ادامه بدم.‬
‫من رو اینقدر جدی نگیر.‬
‫خدا رحم کنه!‬
‫من؟ تو رو جدی بگیرم؟‬
‫- قربان. - هنوز زنده‌ای آقای تیواری؟‬
‫اگر ماشین من رو بمب‌گذاری کرده باشند، دیگه زیاد زنده نمی‌مونم.‬
‫طاهر کجاست؟‬
‫طاهر داخله، قربان.‬
‫برو داخل و گوشی رو بهش بده.‬
‫قربان... حالتون خوبه؟‬
‫برو. حتی تو هم حس بهتری پیدا می‌کنی.‬
‫بهش گفتم ساعت یازده بیاد.‬
‫چرا اینقدر زود اینجاست؟‬
‫حالا؟‬
‫نگاه کن...‬
‫داره میاد داخل.‬
‫برای همینه که داری میری بیرون.‬
‫بعد از اینکه ویزات تموم شد،‬
‫حتی سفارت هم نمی‌تونه بهت پناهندگی بده.‬
‫می‌خواستی از در اصلی بری بیرون، مگه نه؟‬
‫حالا وقتشه.‬
‫برو.‬
‫جی پی قربان، طاهر خیلی بی‌قراری می‌کنه.‬
‫اونا رو صدا کن بیان داخل.‬
‫طاهر. بشیر.‬
‫دارن صداتون میزنن برید داخل.‬
‫نه، ما نمیریم داخل. عظمی رو بیارید بیرون.‬
‫ما باید بریم داخل.‬
‫گوشیت رو نگه دار.‬
‫گوش کن. داخل ساختمون نرو.‬
‫ایست.‬
‫عظمی تو این یکیه؟‬
‫بریم.‬
‫خیله خب، پس. شما دو تا، تکیه بدید عقب.‬
‫و عظمی، یه کم بیا جلو.‬
‫جلوتر، عزیزم.‬
‫برای سلفی.‬
‫زود برمی‌گردی هند.‬
‫این تنها یادگاریه که ازت خواهم داشت.‬
‫باشه. لبخند بزن.‬
‫بله.‬
‫خیلی خب. عالیه. یه نگاه بنداز.‬
‫با پسرت حرف بزن.‬
‫- الان نه. امشب زنگ میزنم... - سلام، بابا.‬
‫لطفاً عجله کن و یه چیز خوب بگو.‬
‫راستش، بنزین خوردم.‬
‫چی؟‬
‫بابا، قضیه اینه که، یه بطری بود مامان نگهش میداشت برای از بین بردن لکه های لباس.‬
‫- خب، منم همشو خوردم و فرار کردم. - ولی…‬
‫فقط می‌خواستم ببینم بنزین باعث می‌شه سریع‌تر برم، مثل کاری که با...‬
‫پسر، باید بیای اینجا با من زندگی کنی. تو با این مردم خیلی جور درمیای.‬
‫صبر کن بابا، یه چیز دیگه هم هست.‬
‫امشب بعداً!‬
‫درود!‬
‫درود بر شما!‬
‫مشکل چیه، طاهر؟‬
‫سر چی بحث می‌کردین؟‬
‫به عُظمی حمله کردی؟ ترسیده به نظر می‌رسه.‬
‫این درست نیست. داره دروغ می‌گه.‬
‫خب، یه اتفاقی افتاده.‬
‫اون نمی‌خواد تو رو ببینه.‬
‫- داره بی‌اختیار گریه می‌کنه. - چرا نمی‌خواد اونو ببینه؟‬
‫صداش کن بیاد بیرون.‬
‫صداش کردم.‬
‫باید تو راه باشه.‬
‫انجُم، درسته؟‬
‫این اسم منه؟‬
‫چند بار باید بهت یادآوری کنم، سیرت؟‬
‫بله. لطفا یادت بمونه.‬
‫و اسم شوهرت امیره.‬
‫بابا، بازیگری اصلاً کار من نیست.‬
‫باید کله‌ی نحسشو خورد کنم!‬
‫ختم کلام.‬
‫این دیگه کیه؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫اون خواهرشوهرشه، طاهره.‬
‫انجمن.‬
‫عظما هم داره میاد.‬
‫چی شده، انجمن؟‬
‫خب، من صداش کردم بیاد بیرون، ولی دست از گریه برنمی‌داره.‬
‫این مرد یه شیاده!‬
‫نباید بهش اعتماد کنی!‬
‫- چی میگه؟ - به تو ربطی نداره.‬
‫اون دارایی شوهرشه. همین الان بیارش بیرون!‬
‫مشکلت چیه؟‬
‫آروم باش، وگرنه میندازمت بیرون.‬
‫لعنت بهت! چطور جرأت می‌کنی تو خاک پاکستان ما رو تهدید کنی!‬
‫- اینجا پاکستانه! - کافیه.‬
‫شاید این یه توطئه پاکستانی باشه، ولی اینجا خاک هندیه که روش ایستادی.‬
‫مشکلش چیه، طاهر؟‬
‫بیا تو. بذار راحت بشینیم و در این مورد بحث کنیم.‬
‫نه، ما نمیریم داخل. همین جا صحبت می‌کنیم.‬
‫تا کی می‌تونیم اینجا وایسیم و گپ بزنیم؟‬
‫بیاین سر یه چای گپ بزنیم.‬
‫ما چای نمی‌خوایم! ما نمیریم داخل!‬
‫لطفاً یکم صبور باشید.‬
‫من فقط به این خاطر خودمو کنترل می‌کنم که این یه مسئله بین زن و شوهره.‬
‫می‌تونم بذارم چهارشنبه همدیگه رو ببینید، ولی این یارو کیه؟‬
‫یه آدم هیچی‌نبود بی‌ارزش.‬
‫- چهارشنبه او را نیاور. - چهارشنبه نه!‬
‫همین الان او را بیرون بیاورید. باید به بونر برویم.‬
‫مشکلت چیه؟‬
‫این رذل را خواهم کشت.‬
‫صبر کن بشیر، من با او صحبت می کنم.‬
‫چرا حرف منو نمی فهمی؟‬
‫- او یک رذل است! - خفه شو!‬
‫- عظمی! - عظمی!‬
‫- عظمی، چه حرفی برای گفتن داری؟ - اولین بار طاهر را کجا ملاقات کردی؟‬
‫مردم دیدند که عروسی در حال انجام است،‬
‫اما نه ‌AK-47‌ هایی که به ستون ها تکیه داده بودند.‬
‫من فریب خوردم تا در این عروسی شرکت کنم.‬
‫من نمی دانستم که او یک مرد متاهل با این همه فرزند است.‬
‫در غیر این صورت، هرگز به اینجا نمی آمدم.‬
‫من تمام مدت برخلاف میلم در بونر نگه داشته شدم.‬
‫من فقط می خواهم با میل خود به کشورم برگردم.‬
‫- همین. - عظمی، آیا طاهر می داند که شما اینجا هستید؟‬
‫- چه زمانی طاهر را در مالزی ملاقات کردید؟ - جواب بده عظمی.‬
‫درباره چت های واتساپ چه حرفی برای گفتن داری؟‬
‫- عظمی، چه حرفی برای گفتن داری؟ - عظمی...‬
‫بله آقا. او تمام کرد.‬
‫شماره من را یادداشت کنید، و شماره خودتان را به من بدهید.‬
‫اگر نمی خواهید داخل بیایید، به شما اطلاع می دهم که عظمی بیرون آمد.‬
‫- ببین، تو... - برو و از هر کسی بپرس،‬
‫شما نمی توانید ما را مجبور کنید بر خلاف میل خود عمل کنیم.‬
‫بیایید این مسئله را به شکل متمدنانه حل کنیم.‬
‫من با عظمی صحبت خواهم کرد.‬
‫چه اتفاقی افتاد؟‬
‫او به ما گفت چهارشنبه برگردیم.‬
‫چرا امروز نه؟‬
‫چرا چهارشنبه؟‬
‫از کجا بدونم؟‬
‫طاهر، عظمی در دادگاه اظهاراتش را ثبت کرد.‬
‫چرا آنجا نبودی؟‬
‫طاهر، آیا از تهدید استفاده کردی تا عظمی را مجبور به ازدواج با خودت کنی؟‬
‫طاهر، تو واقعاً ازدواج کردی؟‬
‫اگر عظمی می‌خواهد برگردد، چرا او را پس نمی‌فرستی؟‬
‫ما یک جواب می‌خواهیم، طاهر.‬
‫ببین، معاون هندی اینجا حیله‌گر و فریبکار است.‬
‫او ما را فریب داد تا به اینجا بیاییم و عظمی را به جای دیگری برد،‬
‫به همین دلیل نتوانستم او را ملاقات کنم.‬
‫تمام اتهامات علیه من کاملاً دروغ و بی‌اساس است.‬
‫منظورت این است که عظمی در دادگاه شهادت دروغ علیه تو داد؟‬
‫همش دروغه!‬
‫به نظرم خیلی خوب پیش رفت.‬
‫عظمی، آیا انجوم را ملاقات کرده‌ای؟‬
‫او خواهر شوهرت است.‬
‫- قهوه‌ات اینجاست. - بشین. بشین. بشین.‬
‫ممنونم.‬
‫تبریک می‌گم، عظمی.‬
‫شما بیانیه شجاعانه‌ای به مطبوعات دادید.‬
‫بیانیه شجاعانه بود، اما تصمیم من برای آمدن به اینجا اشتباه بود.‬
‫یک کپی تایید شده از بیانیه‬
‫از طریق وزارت خارجه به وزارت کشور تحویل داده خواهد شد،‬
‫که شما را از گزارش به پلیس و مهاجرت معاف می کند.‬
‫آیا این کار از طریق مرز واگه زمان زیادی نخواهد برد؟‬
‫آیا می توانم از طریق هوایی بروم؟‬
‫قوانین بیان می کنند که همان مسیر و روشی که‬
‫یک هندی برای ورود به پاکستان استفاده کرده‬
‫باید برای خروجش هم استفاده شود.‬
‫بنابراین حتی اگر از طریق واگه سوار الاغ آمدید،‬
‫باید سوار بر الاغ هم برگردید.‬
‫و دیپلماسی با کشورهای دیگر کار می کند.‬
‫اینجا، همه‌اش مثل اسکیت روی یخ است.‬
‫مشکلی هست، قربان؟‬
‫نه.‬
‫گاهی اوقات، احساس می کنم چیزها را آنطور که هستند بیان نمی کنید.‬
‫و شما حقایق واقعی را پنهان می کنید.‬
‫مرا سرزنش نکنید.‬
‫من ذاتا یک دیپلمات هستم…‬
‫نه از روی شخصیت.‬
‫می خواهید با دخترتان صحبت کنید؟‬
‫یک تماس واتس‌اپ برقرار کنید.‬
‫تماس های عادی ضبط می شوند.‬
‫نه.‬
‫چی بگم؟‬
‫به نور چی بگم؟‬
‫که من یه احمق تمام عیارم؟‬
‫چه بلایی سر خودم آوردم؟‬
‫وقتی برگردم خونه باهاش صحبت می‌کنم.‬
‫خبر فوری‬
‫هند یک پیروزی دیپلماتیک بزرگ در پرونده کولبوشان جادهاو به دست آورد،‬
‫یک شهروند هندی که در حال حاضر در یک زندان پاکستانی نگهداری می‌شود.‬
‫جی پی، این حادثه مستقیماً روی پرونده شما تأثیر خواهد گذاشت.‬
‫حالا باید خیلی با احتیاط رفتار کنی.‬
‫اوضاع داره متشنج میشه.‬
‫یه هفته گذشته، فراز صاحب.‬
‫اما هنوز هیچ خبری از تایید از طرف وزارت کشور شما نیست.‬
‫یه پرونده دیگه رو به ما تحمیل کردید.‬
‫ما؟‬
‫مگه ما بودیم که کولبوشان رو از چابهار به ایران آوردیم؟‬
‫- این کار ‌ISI‌ بود... - دیگه کافیه، بحث رو تموم کنید.‬
‫فقط کشش پیدا میکنه.‬
‫حداقل یه تاریخ به ما بدید.‬
‫عظمی کی میتونه برگرده؟‬
‫بررسی میکنم.‬
‫به محض اینکه چیزی روشن شد، به شما اطلاع خواهم داد.‬
‫زمان بندی کلا بهم ریخته.‬
‫حالا اوضاع خیلی بد میشه.‬
‫گفتی من هیچ وقت کل ماجرا رو بهت نمیگم.‬
‫خب، دارم همه چیز رو واضح بهت میگم.‬
‫نبرد تو قراره طولانی و سخت باشه.‬
‫فقط به این آسونی تسلیم نشو.‬
‫اوزما، هیچ فکر یا کار احمقانه ای نکن.‬
‫ما به خاطر تو جنگیدیم.‬
‫حالا، تو باید به خاطر ما بجنگی.‬
‫نه، جناب جی پی.‬
‫من دیگه رمقی برای جنگیدن ندارم.‬
‫شجاعتم در هم شکسته.‬
‫فقط یک خواهش دارم.‬
‫اگر مجبور شدید من رو به اون تحویل بدید،‬
‫به جاش یه شیشه سم برام بیارید.‬
‫من پیش اون برنمی‌گردم.‬
‫مرگ رو به اون ترجیح میدم.‬
‫بله؟‬
‫هست؟‬
‫باشه، نگهش دار روی خط. من با جناب جی پی صحبت می کنم.‬
‫- الو. - عصر بخیر، قربان.‬
‫قربان، یک خانمی هست که مکرراً از اپراتور شما رو می خواد.‬
‫هیچ سرنخی دارید که کیه؟‬
‫نه، قربان. میگه نمی تونه هویتش رو فاش کنه‬
‫و فقط با شما صحبت می کنه.‬
‫خیلی خب. وصل کن من رو بهش.‬
‫چشم، قربان. الان وصل می کنم.‬
‫- جناب جی پی. - بله؟ شما کی هستید؟‬
‫خبر بدی برات دارم.‬
‫طاهر داره دادخواست تنظیم می‌کنه‬
‫و موضوع رو به دادگاه می‌کشونه.‬
‫تو از دادگاه به عنوان تهدید استفاده کردی، اما...‬
‫اون واقعاً به دادگاه رفت.‬
‫چرا باید حرفت رو باور کنم؟‬
‫میشه شماره شخصیت رو بهم بدی؟‬
‫همه مدارک رو برات توی واتساپ می‌فرستم.‬
‫جی پی صاحب.‬
‫حتی وکلا هم شب‌ها می‌خوابند، و همسرانشان خواب سبکی دارند.‬
‫سید صاحب، باید بریم دادگاه.‬
‫ولی الان دادگاه تعطیله.‬
‫شوخی جالبی نیست، سید صاحب.‬
‫کی شروع کرد؟‬
‫طاهر داره میره دادگاه.‬
‫وزارت خارجه هم این موضوع رو کش میده.‬
‫طاهر میخواد عظمی در دادگاه حاضر بشه‬
‫و این موضوع به عنوان یک اختلاف خانوادگی حل بشه.‬
‫قبل از اینکه پرونده‌اش به دادگاه بره، می‌خوام دادخواست خودمون رو هم ارائه بدم.‬
‫ولی برای این کار، به اجازه از دهلی نیاز دارم.‬
‫می‌دونم یکم طول می‌کشه، ولی اجازه رو می‌گیریم.‬
‫زودترین زمانی که میتونی تاییدیه بدی کی هست؟‬
‫اگه تاییدیه رو بگیرم، میتونیم حتی فردا هم این کار رو انجام بدیم.‬
‫چقدر زمان لازم داری؟‬
‫سه ساعت کافیه.‬
‫دادگاه تا ساعت دو باز خواهد ماند.‬
‫در اسرع وقت به شما اطلاع خواهم داد.‬
‫فردا. فردا به من بگو.‬
‫من الان دوباره میخوابم.‬
‫سید صاحب.‬
‫چطور توانستند دادخواست را به همان قاضی ارائه دهند،‬
‫در همان دادگاه، در همان روز؟‬
‫این اطلاعات را از کجا آوردند؟‬
‫چطور وکیل پیدا کردند؟‬
‫برای حل اختلافات خانگی، یک زن و شوهر‬
‫باید رو در رو ملاقات کنند و جوانب خود را در دادگاه ارائه دهند.‬
‫بنابراین، کمیسیون عالی هند باید دستور داده شود‬
‫تا عظمی احمد را در دادگاه حاضر کند‬
‫و او را بر خلاف میلش نگه ندارد.‬
‫جناب قاضی، ما یک گواهی ازدواج معتبر داریم،‬
‫که آن را در دادگاه ارائه کرده ایم.‬
‫و ما همچنین سوابق دقیقی ارائه کرده ایم‬
‫از کل چت واتساپ بین زن و شوهر.‬
‫و همه اینها به وضوح نشان می دهد که دختر‬
‫با میل خود به پاکستان آمد، با قصد ازدواج.‬
‫حالا... بعد از اینکه او وارد کمیسیون عالی هند شد،‬
‫چه کسی او را گمراه کرد و چه گفته شد‬
‫تا زمانی که عظمی احمد خودش در دادگاه حاضر نشود، نمی توان فهمید، جناب قاضی.‬
‫و این هم نباید مشکلی داشته باشد.‬
‫دلایل معتبری برای رد کردن داریم، عالیجناب.‬
‫او یک فرد بالغ است. تاریخ تولدش را در گذرنامه اش دیده اید.‬
‫او مجبور به این ازدواج شده است.‬
‫او نمی تواند اردو بخواند.‬
‫او بدون اطلاع از جزئیات امضا کرده است.‬
‫اظهارات وی در حضور بازپرس ثبت شده است.‬
‫او یک شهروند هندی است، عالیجناب.‬
‫اگر او می خواهد به کشورش برگردد، باید بگذاریم.‬
‫در جلسه بعدی، دادگاه به آخرین استدلال های هر دو طرف گوش خواهد داد.‬
‫اما این باید مستقیماً از اوزما احمد بیاید.‬
‫بنابراین، او باید در دادگاه حاضر باشد.‬
‫یک مانع وجود دارد، عالیجناب.‬
‫این مانع می تواند برای شما باشد. سید صاحب.‬
‫زیرا دادگاه ممکن است تصور کند‬
‫که شما به اظهاراتی که اوزما خواهد داد اعتماد ندارید‬
‫در خارج از کمیسیون عالی هند.‬
‫نه، عالیجناب.‬
‫ما از تغییر اظهارات او نمی ترسیم.‬
‫تهدیدی برای جان او وجود دارد.‬
‫افراد طرفدار طاهر بسیار خشمگین هستند.‬
‫و شما به خوبی از تمام پرونده های مرتبط با قتل های ناموسی آگاه هستید.‬
‫من دستور حفاظت کامل از او را می دهم.‬
‫او باید اینجا حاضر باشد.‬
‫و این نظر نهایی دادگاه در این مورد است.‬
‫کابل.‬
‫صبح بخیر، آقا.‬
‫من ترسیده بودم.‬
‫اما مردم مدام بازوی قطع شده آن بچه را زیر پا له می‌کردند.‬
‫فکر کردم قبل از رفتن باید بازوی او را از سر راه بردارم...‬
‫تا دوباره زیر پا گذاشته نشود.‬
‫این کمترین احترامی بود که لیاقتش را داشت.‬
‫ما می‌توانستیم از آن حمله تروریستی شبکه حقانی جلوگیری کنیم.‬
‫اما ما در آنجا آزادی عمل داشتیم،‬
‫چیزی که اینجا نداریم.‬
‫باید از این آزادی عمل استفاده می‌کردم.‬
‫قبل از آن، من با احتیاط رفتار می‌کردم.‬
‫شبکه خودمو تشکیل ندادم.‬
‫اشتباه کردم.‬
‫نمی‌توانم این کابوس کابل را فراموش کنم، ازما.‬
‫حاضر نشدن در دادگاه از روی ترس ممکن است تبدیل شود به‬
‫بدترین کابوس شما.‬
‫می‌توانی از رفتن امتناع کنی...‬
‫اما ممکن است دیگر نتوانی به خانه برگردی.‬
‫بیشتر، همه فکر می‌کنند که ازما در ماشین من است.‬
‫آقای تیواری، شما حرکت را با پلیس هماهنگ کنید.‬
‫- سلام. - فراز صاحب.‬
‫اگر اتفاقی برای دختر بیفتد، یادتان باشد که در خاک پاکستان خواهد بود.‬
‫این بحث به کجا می‌رود، آقای جی پی؟‬
‫سرابجیت در زندان حذف شد،‬
‫و این حادثه به طور مناسبی لاپوشانی شد.‬
‫ولی اگه دستت رو به خون یه دختر بی‌گناه آلوده کنی...‬
‫باید تاوان سنگینی پس بدی.‬
‫وظیفه‌مه بهت یادآوری کنم که عواقب جدی در پی خواهد داشت.‬
‫بله؟‬
‫تهدید کارسازه؟‬
‫این پاکستانه.‬
‫آیا چاره‌ای جز تهدید کردن داریم؟‬
‫در رو قفل کن.‬
‫عظمی!‬
‫عظمی.‬
‫- در رو باز کن! - عظمی!‬
‫به حرفم گوش کن، عظمی!‬
‫- عظمی... - در رو باز کن!‬
‫در رو باز کن!‬
‫عظمی، در رو باز کن! در رو باز کن!‬
‫در رو باز کن! در رو باز کن!‬
‫- در رو باز کن! - عظمی...‬
‫- در رو باز کن! - در رو باز کن!‬
‫- در رو باز کن! - بیا بیرون، عظمی!‬
‫- در رو باز کن! - در رو باز کن!‬
‫به من نگاه کن، عظمی!‬
‫- عظمی! - در رو باز کن!‬
‫- در رو باز کن! - به من نگاه کن، عظمی!‬
‫در رو باز کن، ای کافر!‬
‫- اوزما رو آزاد کنید! - بشیر!‬
‫- در رو باز کن! - با من بیا.‬
‫فقط تا زمان اعلام رای صبر کن.‬
‫اوزما!‬
‫- سوار ماشین‌هاتون بشید. - اون آدم بدیه، اوزما.‬
‫با من بیا. بیا بیرون، اوزما.‬
‫- بیا بیرون، اوزما! - زود باش!‬
‫با من بیا.‬
‫اوزما، تو دادگاه میبینمت!‬
‫- اوزما اینجاست. اوزما! - اوزما!‬
‫- اوزما... - اوزما، مجبورت کردن ازدواج کنی؟‬
‫برو کنار!‬
‫اوزما، ما می دونیم که ممکنه حرفت رو عوض کنی!‬
‫- موضع کمیسیون عالی چیه؟ - اوزما!‬
‫ترسیدی تو دادگاه حاضر بشی؟ چرا اینقدر طول کشید؟‬
‫- خانم، راه رو باز کنید! - اوزما، بگو ببینم، چرا اینقدر طول کشید؟‬
‫اوزما، می ترسی شهادت بدی؟‬
‫اوزما، بیا.‬
‫عجله کن. از این طرف.‬
‫- از این طرف. - چرا ترسیدی؟ چی شد؟‬
‫- آقا! - پای شهادتت می مونی؟‬
‫اوزما، میخوای حرفت رو عوض کنی؟‬
‫آیا قاضی اوزما رو تنهایی توی اتاقش ملاقات میکنه؟‬
‫فکر نکنم چنین اتفاقی بیفته.‬
‫برای رفع گمانه‌زنی‌های همه،‬
‫او ترجیح می‌دهد از او در دادگاه علنی بازجویی کند.‬
‫او نمی‌تواند با طاهر روبرو شود.‬
‫حتی بردن نام او لرزه به اندامش می‌اندازد.‬
‫یک آهنگ هندی هست که میگه: "پیروزی بعد از شکست میاد."‬
‫بیا دیگه، سید صاحب. اینطوری ما رو تشویق می‌کنید؟‬
‫"حقیقت به تنهایی پیروز می‌شود." این شعار خود هند است.‬
‫بهش ایمان داشته باش.‬
‫تو دادگاه می‌بینمت.‬
‫- بله، خانم؟ - اوضاع اونجا چطوره، جی پی؟‬
‫ممکنه مجبور بشه توی دادگاه علنی شهادت بده.‬
‫روبرو شدن با طاهر براش آسون نیست...‬
‫اجازه بدید باهاش صحبت کنم.‬
‫الو؟‬
‫دخترم...‬
‫نترس.‬
‫وقتی تمام ملت با تو هستند...‬
‫نیازی نیست از یک مرد بترسی.‬
‫تو دختر ما هستی.‬
‫دختر هند.‬
‫تا وقتی که تو رو به خونه برنگردونیم آروم نمی‌گیریم.‬
‫ممنون، خانم.‬
‫هنگام شهادت دادن اعتماد به نفس داشته باش.‬
‫بدون هیچ ترسی حقیقت رو بگو.‬
‫بله، بله.‬
‫هی، عظما!‬
‫خجالت نمی‌کشی؟‬
‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬
‫لطفاً سکوت!‬
‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬
‫لطفاً سکوت در دادگاه!‬
‫سکوت!‬
‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬
‫- بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید! - نظم را در دادگاه رعایت کنید، لطفاً!‬
‫- بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید! - سکوت!‬
‫عظما احمد.‬
‫شوهرت می‌خواهد با تو صحبت کند.‬
‫او می‌خواهد مشکلات را حل کند‬
‫که در زندگی زناشویی شما به وجود آمده.‬
‫آیا می‌خواهی او را تنها ملاقات کنی‬
‫یا در حضور وکیل خودت؟‬
‫- همچین چیزی... - نترس.‬
‫فقط انکارش کن.‬
‫چنین توافقی صورت نگرفته، آقا.‬
‫فقط بگو نه.‬
‫آیا معاون کمیساریای عالی می‌تواند‬
‫به جای او حرف بزند، جناب قاضی؟‬
‫او را عمیقا تحت تاثیر قرار داده.‬
‫نتونستم بهش یاد بدم که از موکل شما نترسه.‬
‫- اون شکنجه‌اش کرد و تحقیرش کرد... - میشه لطفا ساکت باشید؟‬
‫بگذارید حرف بزند.‬
‫حتی اگر ذره‌ای حقیقت در آن باشد.‬
‫بله...‬
‫این مرد... به من خیانت کرد.‬
‫من را شکنجه کرد‬
‫و تمام این روزها در بونر من را اسیر نگه داشت.‬
‫آقا، چیزی برای صحبت کردن وجود ندارد.‬
‫من فقط می‌خواهم به خانه‌ام برگردم.‬
‫من می‌خواهم به هند برگردم، آقا.‬
‫همایون صاحب، از آنجایی که عظمی یک فرد بالغ است،‬
‫من نمی‌توانم او را به زور در پاکستان نگه دارم.‬
‫آیا وزارت امور داخله اعتراضی به چشم پوشی از گزارش پلیس‬
‫یا تشریفات برگه مهاجرت دارد؟‬
‫اصلا، قربان. ما هیچ اعتراضی نداریم.‬
‫قربان، شما نمی‌توانید نسبت به من بی‌انصافی کنید.‬
‫او نمی‌تواند به جایی برود.‬
‫او می‌تواند بعد از اعلام رای در پرونده من برود.‬
‫او مجبور نیست برای آن پرونده بماند.‬
‫آن پرونده توسط شما علیه کارکنان سفارت تشکیل شد.‬
‫وقتی او برود، دیگر هرگز برنمی‌گردد.‬
‫او همسر من است. او باید به من تحویل داده شود. همین!‬
‫طاهر صاحب.‬
‫قانونی را نشان دهید که مانع از این شود که یک زن‬
‫اگر بخواهد به خانه برگردد.‬
‫این فقط یک نمایش است تا قضاوت را به نفع او تغییر دهد.‬
‫دوست داری او را ملاقات کنی، اینطور نیست؟‬
‫شاید تو هم باید غش کنی. شاید آنها با شرایط تو هم موافقت کنند.‬
‫او از تو وحشت دارد!‬
‫حتی از دیدن تو هم به لرزه می‌افتد!‬
‫دادگاه فورا اجازه می‌دهد‬
‫تا عظمی احمد به هند بازگردد.‬
‫جناب قاضی، ما تا مرز واگا به امنیت نیاز خواهیم داشت.‬
‫به مقامات محلی دستور داده می‌شود تا تامین کنند‬
‫امنیت کامل عظمی احمد را تا زمانی که به مرز واگا برسد.‬
‫جناب قاضی، او همسر من است.‬
‫چطور می‌توانید اجازه دهید او برود؟‬
‫این مسئله‌ی حیثیت پاکستان است!‬
‫این موضوع را به شکل دیگری جلوه ندهید.‬
‫این مسئله، مسئله‌ی حیثیت هند یا پاکستان نیست.‬
‫این مسئله، مسئله‌ی حقوق یک زن است.‬
‫او می‌تواند برود.‬
‫نمی‌توانی این کار را با من بکنی!‬
‫- جناب قاضی! - متشکرم، جناب قاضی.‬
‫جناب، چطور می‌توانید بگذارید او برود؟‬
‫او همسر من است.‬
‫نمی‌توانی این کار را با من بکنی.‬
‫این ناعادلانه است، جناب قاضی. این کار شدنی نیست.‬
‫- کاری که میکنی اشتباهه! - زود باش!‬
‫- عجله کن! - متوقفشون کن! متوقف کن!‬
‫بگیرشون!‬
‫- یکی جلوشونو بگیره! - متوقفشون کنید!‬
‫فاصله تا واگا پنج ساعته.‬
‫هر وقت بخوان به راحتی میتونن به ما حمله کنن.‬
‫- اما قربان، دستور دادگاه... - اینجا پاکستانه،‬
‫نه هند که دستور دادگاه قانونه.‬
‫پس قربان، ایده ی دیگه ای برای تأمین عبور امن دارید؟‬
‫پلیس پر از عناصر خودسره،‬
‫و همینطور هم آی‌اس‌آی.‬
‫نمیشه بهشون اعتماد کرد.‬
‫اجازه ندیم فرصت برنامه ریزی داشته باشن، تیواری.‬
‫همین الان میریم.‬
‫میدونم بهت ظلم شد.‬
‫به ما ظلم شد.‬
‫به امنیت کشور ظلم شد.‬
‫ببینیم چطور میتونیم از بدتر شدن اوضاع جلوگیری کنیم.‬
‫- الو؟ - شوکت صاحب، ما داریم فورا میریم.‬
‫لطفا اسکورت رو بفرستید.‬
‫اگه میخواید همین الان برید، فقط میتونم یه اسکورت چرخشی ترتیب بدم.‬
‫یعنی چی؟‬
‫یعنی ما یک ساعت با شما همراهی میکنیم.‬
‫بعدش، پلیس های ایستگاه بعدی تحویل میگیرن.‬
‫و این تا واگا ادامه پیدا میکنه.‬
‫با معاونت چک کن و تایید کن.‬
‫باشه، قبول. فقط بفرستشون.‬
‫جناب، ما فقط می تونیم یه اسکورت چرخشی پلیس بگیریم.‬
‫ده دقیقه دیگه اینجا خواهند بود.‬
‫باشه.‬
‫- آیوش. - قربان.‬
‫تو تا فردا اینجا رو نگه دار.‬
‫من یه سفر سریع به واگا می زنم.‬
‫قربان.‬
‫- موفق باشی. - ممنون.‬
‫موقعیت چطوره، شوکت؟‬
‫وظیفه ما اینجا تموم میشه، قربان.‬
‫ما الان مسئولیت رو به کاروان بعدی تحویل میدیم.‬
‫زود باش، سریع.‬
‫قربان!‬
‫قربان، یه خبرچین ناشناس از یکی از پلیس های اسکورت بهم گفت...‬
‫قربان، قراره به ما حمله بشه.‬
‫سوار ماشین شو.‬
‫بریم.‬
‫- بله، مالک صاحب؟ - شما پشت کاروان هستید؟‬
‫نه. ما جلوتر جلوشون رو می گیریم.‬
‫بله؟‬
‫مالک. ما یه پیام واضح از هند دریافت کردیم.‬
‫مطمئن شو از عقلت استفاده کنی نه از تفنگ هات.‬
‫اونها واضح گفتن که اگه دختره بمیره، خون به پا میشه.‬
‫باشه، آقا. به روش خودم حلش می‌کنم.‬
‫- بله، مالک صاحب؟ - برگرد.‬
‫دختر رو تو واگا متوقف می‌کنم.‬
‫ما دختر رو نمی‌خوایم. ما انتقام می‌خوایم!‬
‫و به دستش میاریم!‬
‫دیگه اینجوری با ما درنیفتن!‬
‫احمق نباش. مردای ما تو رو می‌کشن.‬
‫تا سال 2010 اینطوری بوده.‬
‫پشتون رو نمیشه از مرگ ترسوند.‬
‫حق با تو بود.‬
‫تا اسلحه های شما فکر کنن، مال ما ماشه رو می‌کشن.‬
‫چه خبره!‬
‫لطفاً اینجا منتظر بمونید.‬
‫تا کاروان بعدی نرسه، نمی‌تونید جلوتر برید.‬
‫بالادستی‌هامون بهمون دستور دادن.‬
‫اگه انتخاب کنی که تنها ادامه بدی،‬
‫دیگه مسئولیتش با ما نیست.‬
‫- چه خبره، آقای تیواری؟ - قربان...‬
‫ازمون خواستن صبر کنیم تا کاروان بعدی برسه.‬
‫جناب، اگه افراد طاهر قبل از حرکت ما سر و کله‌شون پیدا شه چی؟‬
‫صبر کن. خودم رانندگی می‌کنم.‬
‫جناب...‬
‫این رو نگه دار.‬
‫جناب، ما موفق نمیشیم.‬
‫گوش کن جناب، ما موفق نمیشیم.‬
‫زیاد پسرم رو نمی‌بینم.‬
‫هیچ قصدی ندارم که این وضعیت دائمی بشه.‬
‫پس خودتو جمع و جور کن و بذار من رانندگی کنم.‬
‫ببخشید که دیر رسیدم، قربان.‬
‫بشیر، اونهاش!‬
‫طاهر.‬
‫بیاین اینجا، شما اراذل!‬
‫سریعتر!‬
‫پایین! پایین!‬
‫پایین...‬
‫شلیک کن!‬
‫- شلیک کن! - ای جادوگر!‬
‫گلوله ها رو بده من!‬
‫عظمی!‬
‫شلیک کن!‬
‫به اون حرومزاده شلیک کن! بزنش!‬
‫اوه، نه!‬
‫کارشون رو تموم کن!‬
‫ایست!‬
‫وایستا، ای رذل!‬
‫جناب قاضی.‬
‫مسئله حیثیت پاکستانه!‬
‫دروازه آزادی‬
‫معاون صاحب...‬
‫تو رو تو تلویزیون دیدم، تلاش می‌کردی صورتت رو بپوشونی.‬
‫تو صفحه نمایش بهتر به نظر میای،‬
‫اگرچه حضوری اونقدرها هم جذاب نیستی.‬
‫حداقل من پا به روشنایی میذارم.‬
‫تو تو سایه‌ها قایم می‌شی، سعی می‌کنی بقیه رو بترسونی.‬
‫تو باید از ما بترسی.‬
‫من دارم درباره‌ی افراد خودت حرف می‌زنم، نه خودم.‬
‫ما ترور رو برای محافظت از اون‌ها تحمل می‌کنیم.‬
‫وگرنه، تا حالا همه‌مون رو نابود کرده بودید.‬
‫این بحث پایانی نداره.‬
‫بدون ما، شما وجود نخواهید داشت.‬
‫بارهاش چک میشه.‬
‫بر اساس پروتکل‌های مهاجرت بازجویی میشه،‬
‫و بعد تصمیم‌مون رو می‌گیریم.‬
‫بیا.‬
‫سلام، جی پی.‬
‫خانم و بقیه به زودی اینجا می‌رسن.‬
‫اونجا چه خبره؟‬
‫تاکتیک‌های تعلل، آپارنا.‬
‫زود باش.‬
‫خب، تهیر کدوم قرص رو بهت داد؟‬
‫اسم‌شو نمی‌دونم.‬
‫تو تحصیل‌کرده‌ای، درسته؟‬
‫بله.‬
‫با این حال، قرص رو گرفتی و تقصیر رو گردن اون انداختی.‬
‫من کسی رو مقصر ندونستم، آقا. من فقط حقیقت رو گفتم.‬
‫چقدرش حقیقت داشت؟‬
‫حمله یا...‬
‫تجاوز جنسی اجباری؟‬
‫تک تک کلمات اظهاراتم حقیقت داشت.‬
‫شما به کالج رفتید.‬
‫شما ‌28‌ سالتونه.‬
‫شما یه آدم بالغ هستید.‬
‫چطور باور کنیم که شما همچین اشتباه بزرگی مرتکب شدید؟‬
‫اشتباهات میتونن در هر سنی اتفاق بیفتن.‬
‫همین الان داری اشتباه نمیکنی؟‬
‫من یه دختر ساده و بی گناهم که فریب خورده.‬
‫اگه من یه جاسوس بودم، همونجا میموندم.‬
‫چرا باید به هند میرفتم؟‬
‫به من نگو جاسوس‌ها چیکار میکنن و چیکار نمیکنن.‬
‫بله.‬
‫جناب، ما داریم آزادش میکنیم.‬
‫بریم.‬
‫معاون صاحب.‬
‫در بوروکراسی، فشار از طرف مافوق ها مثل داوری ضعیف میمونه.‬
‫وقتی اون فشار کم بشه...‬
‫بهای سنگینی خواهید پرداخت.‬
‫ما بهتر از اینها میدونیم که شما رو دست کم بگیریم.‬
‫ببین، الان داری میری خونه.‬
‫اما من باید اینجا بمونم.‬
‫پس خواهش می‌کنم اسم من رو نیارید یا ازم در طول مراسم تشکر نکنید.‬
‫باشه. حتی اگه اشتباهی هم اسم بردم...‬
‫من ساکت می‌مونم.‬
‫- آقای تیواری. - بله قربان.‬
‫این فرصت شماست.‬
‫این کار ارزشش رو نداره.‬
‫به اون طرف فرار کن.‬
‫شما مشتاق ازدواج هستید.‬
‫حالا فرصت‌شه.‬
‫وقتی بهش رسیدیم، یه فکری براش می‌کنیم.‬
‫این کشور منو اونقدر ترسونده که دیگه هیچی منو نمی‌ترسونه.‬
‫هند نور چشم ماست‬
‫هند خانه‌ای است که قلب‌های ما در آن است‬
‫هند نور چشم ماست‬
‫هند خانه‌ای است که قلب‌های ما در آن است‬
‫ممنون که به من اعتماد کردید.‬
‫ممنون که به ما اعتماد کردید.‬
‫جی پی، بچه برگشته خونه.‬
‫شما شجاعت زیادی نشان دادید.‬
‫بیا، فرزندم.‬
‫اوزما احمد، شهروند هندی، که در پاکستان گرفتار شده بود،‬
‫بعد از سه هفته سالم به هند بازگشت.‬
‫سوشما سواراج، وزیر امور خارجه،‬
‫به گرمی از بازگشت او به خانه استقبال کرد و از مقاومت او قدردانی نمود.‬
‫مامان، تلفن رو بده به من.‬
‫به دنبال دستورات دادگاه،‬
‫عظمی احمد به طور امن به هند بازگردانده شد.‬
‫حالا متوجه شدی؟‬
‫پسرم، این مثل آن نیست.‬
‫خب، گوش کن.‬
‫دفعه بعد که چنین کنجکاوی‌ای داشتی،‬
‫آن را روی یک کاغذ یادداشت کن.‬
‫و بعد، شب در موردش صحبت می‌کنیم.‬
‫درسته؟ ریسک در مقابل منفعت.‬
‫باشه، بابا. انجام شد!‬
‫بهت افتخار می‌کنم.‬
‫منم بهت افتخار می‌کنم.‬
‫من می‌خواهم تمام اعتبار را‬
‫به سوشما خانم و جی پی آقا به خاطر همه کارهایی که برای من انجام دادند، بدهم.‬
‫از دید من، این مثل آدم‌ربایی بود.‬
‫چون هرگز تصور نمی‌کردم اوضاع اینقدر بدتر شود‬
‫وقتی از مرز واگا عبور کردیم.‬
‫اما می‌خواهم تمام اعتبار را‬
‫به سوشما خانم و جی پی آقا به خاطر همه کارهایی که برای من انجام دادند، بدهم.‬
‫وقتی عظمی امروز از مرز واگا عبور کرد،‬
‫نفس راحتی کشیدم.‬
‫عظمی، تو مدام از من تشکر می‌کردی.‬
‫فکر نمی‌کنم سزاوار این قدردانی باشم. من فقط به وظیفه‌ام عمل می‌کردم.‬
‫اما می‌خواهم از شما تشکر کنم…‬
‫به خاطر اعتمادتان به کمیسیون عالی هند در زمان ناامیدی.‬
‫دوران سختی برای همه ما بود.‬
‫تصمیم گیری کار دشواری بود،‬
‫و با این حال، به نوعی ساده به نظر می رسید.‬
‫تصمیم دشواری بود‬
‫به دلیل شرایط دشواری که با آن روبرو بودیم.‬
‫دادن پناهندگی به هر کسی در داخل کمیسیون عالی کار آسانی نبود.‬
‫اما می خواهم بگویم که، در آن لحظه،‬
‫همانطور که عظما خودش اشاره کرد، حمایت سوشما خانم‬
‫نیروی محرکه پشت همه چیز بود.‬
‫- صبح بخیر، قربان. - صبح بخیر.‬
‫قربان…‬
‫آی اس آی دست از تعقیب ما برنخواهد داشت.‬
‫این پاکستان است، پسرم.‬
‫خواه آدم باشد یا اسب،‬
‫هرگز مستقیم قدم برندار.‬
‫همیشه دو قدم جلوتر.‬