‫در برخی از افسانه‌ها گفته می‌شود...
‫افرادی وجود دارند که با موهبتِ خلقِ موسیقی‌هایی ‫متولد می‌شوند که آن‌قدر واقعی‌اند
‫که می‌تواند پردۀ بین مرگ و زندگی را شکاف دهد
‫و ارواح گذشته و آینده را احضار کند.
‫در ایرلند باستان، به این افراد «آوازه‌خان» می‌گفتند.
‫♪ خدای بالای سرمون ♪
‫در سرزمین چاکتاها (سرخ‌پوستان) ‫به آن‌ها «حافظین آتش» می‌گفتند.
‫و در غرب آفریقا...
‫«نقّال» خطاب می‌شدند.
‫این موهبت می‌تواند حال مردم جامعه‌شان را بهبود ببخشد
‫اما از طرفی، شرارت را به خود جذب می‌کند.
‫[ایالت میسیسیپی، شهر کلارکسدیل] ‫[۱۶ اکتبر سال ۱۹۳۲]
‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ این روشنایی کمی که از من می‌تابه ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪
‫♪ این روشنایی کمی که از من می‌تابه ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪
‫♪ این روشنایی کمی که از من ساطع می‌شه ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪
‫- سمی! ‫- روثی.
‫نه، نه.
‫بیا پسرم.
‫چیزی نیست.
‫- سمی! ‫- پسرم ندای گناه رو...
‫حس کرده.
‫اما خدای مهربان ما رو دعوت کرده
‫تا راهنمای انسان‌های گناهکار باشیم
‫و راه درست رو بهشون نشون بدیم.
‫ازت می‌خوام به جون من قسم بخوری
‫و جلوی حضارِ کلیسا بگی...
‫که دست از اون راه و رسم گناهکاری می‌کِشی.
‫می‌خوام همین‌الآن قولش رو بدی.
‫گیتار رو بنداز زمین، سموئل.
‫به‌خاطر خدا!
‫ولش کن، سموئل.
‫بذارش زمین.
‫♪ یه نفر ♪
‫♪ امشب کنار توئه ♪
‫♪ یه نفر منو ببره ♪
‫امشب می‌خوای با اون گیتار، آهنگ بزنی؟
‫صبح به‌خیر، خانم بیاتریس.
‫خودت بهم می‌گی کجا می‌زنی...
‫یا باید برم از این و اون بشنوم؟
‫روز خوبی داشته باشی، بیاتریس.
‫فردا صبح توی کلیسا می‌بینمت.
‫پس باید از این و اون بشنوم.
‫صبح به‌خیر، مامان.
‫صبح به‌خیر، عزیزم.
‫این آب رو به پوستت نزن، سموئل.
‫بی‌خیال مامان، همۀ صابون‌ها مثل همن.
‫پوستت رو خشک می‌کنه.
‫تا وقتی پوستم هنوز خشک نشده، ازش استفاده می‌کنم.
‫پسر، عقلی که خدا بهت داده
‫در حد غاز می‌مونه.
‫برو پی کارِت.
‫آهای، مامان گفت بیدار شید.
‫صبح به‌خیر، سامی.
‫نمی‌خوام بیدار شم.
‫بیدار شو.
‫تو «هاگوود» هستی؟
‫شماها دوقلویید؟
‫نه، پسرعموییم.
‫خب.
‫اینم از خونه.
‫توی دوران طلایی‌اش ‫کلی الوار توش جابه‌جا می‌کردن.
‫کارگرها طبقۀ بالا زندگی می‌کردن.
‫ببینم...
‫قصد دارید با اینجا چی‌کار کنید؟
‫این زمین‌ها رو شُستید؟
‫آره.
‫چی روش ریخته بوده؟
‫خیال می‌کردم جداً می‌خواید اینجا رو بخرید.
‫هر چی بیشتر با شما پسرها وقت می‌گذرونم
‫بیشتر شک می‌کنم که مشتری هستید یا نه.
‫اینجا «پسرها» نداریم.
‫فقط مَردهای بزرگ داریم.
‫با پول مَردهای بزرگ.
‫و گلوله‌های مردهای بزرگ.
‫منظور بدی نداشتم.
‫فقط اینجا این مدلی حرف می‌زنیم.
‫می‌خریمش.
‫کارخونۀ چوب‌بری، تجهیزات،
‫و زمینی که این ساختمون روش بنا شده.
‫به‌به!
‫یه نکته‌ای رو گفته باشم،
‫دیگه یه قِرون هم از ما نمی‌بینی.
‫و اگه ببینیم تو
‫یا هر کدوم از رفقای نژادپرستِ گروه «کلن»
‫دارید به حریم مِلک‌مون وارد می‌شید
‫درجا می‌کُشیم‌تون.
‫عجب!
‫گروه «کلن» دیگه وجود نداره.
‫صبح به‌خیر، بابا.
‫چقدر زود اومدی، پسرم.
‫به قول شما:
‫«کارهات رو عقب ننداز...
‫تا کارهات عقب نندازنت.»
‫درسته.
‫وظایف امروزم رو انجام دادم.
‫آره، من آوردمش اینجا.
‫می‌خوام فردا توی موعظه‌ام کمکم کنی.
‫«قرنتیان» ۱، فصل دهم، فراز سیزده.
‫بخون.
‫«هیچ وسوسه‌ای...
‫شما را فرا نگرفته است،
‫مگر آنچه که بر انسان، عادی می‌باشد.
‫خداوند دقیق است.
‫نمی‌گذارد فراتر از آستانۀ تحمل‌تان...
‫مورد وسوسه قرار بگیرید.
‫اما وقتی فریب خوردید
‫راه گریزی نیز ارائه خواهد کرد
‫تا بتوانید تحملش کنید.»
‫حالا بابا، با اجازه‌ات من برم، دیرم می‌شه.
‫چی دیر می‌شه، پسرم؟
‫کجا باید باشی که مهمتر از...
‫حضور در عبادتگاه خداوندـه؟
‫کل هفته داشتم کار می‌کردم، بابا.
‫می‌خوام یه امروز رو برای خودم باشم.
‫تا آهنگ بزنی؟
‫برای یه مُشت دائم‌الخمر؟
‫گناهکارهایی که از زیر مسئولیت‌هایی که
‫توی خانواده‌هاشون دارن
‫شونه خالی می‌کنن تا برن خوش بگذرونن؟
‫برای مراسم فردا صبح به موقع برمی‌گردم.
‫پسرم؟
‫اگه مدام از قدم‌های شیطان پیروی کنی...
‫یه روز تا خونه دنبالت میاد.
‫پسرعمو کوچولو، بدو.
‫کلی کار ریخته سرمون، عجله داریم.
‫سموئل!
‫نگران نباش، عمو «جِد».
‫صحیح و سالم برش می‌گردونیم.
‫حالت چطوره؟
‫بابات اذیتت می‌کنه؟
‫دست که روت بلند نمی‌کنه؟
‫نه، رفیق. ‫دیگه نه در اون حد.
‫روی فسقلی‌ها چی؟
‫فقط وقتی حق‌شونه.
‫خب، تنبیه‌های بدنی معمولاً با مامانه.
‫خوبه. ‫عمو جِد همیشه مَرد خوبی بوده.
‫آره.
‫از شیکاگو برام بگید.
‫شنیدم اونجا قوانین «جیم کرو» رو دارن.
‫سیاه‌پوست‌ها هر جا بخوان می‌تونن برن.
‫ببین پسر جون، هر چی شنیدی رو
‫باور نکن.
‫مردم شهر ذهنت رو با این خیال‌بافی‌ها پُر می‌کنن
‫ولی من و پسرعموت...
‫رُک و پوست‌کنده بهت می‌گیم.
‫شیکاگو مُفت نمی‌ارزه
‫همون میسیسیپیِ خودمونه
‫ولی به‌جای مزارع، ساختمون‌های بلند داره.
‫واسه همین برگشتیم اینجا.
‫پیش خودمون گفتیم حداقل این خراب‌شده رو بلدیم.
‫تکون نخور.
‫نظرتون چیه شما برید و ‫ماشین رو به ما بسپرید؟
‫گندش بزنن. اون سفیدپوسته دیر کرد
‫و از برنامه انداخت‌مون عقب.
‫می‌گم امشب فقط آماده‌سازی‌ها رو بکنیم.
‫آخر هفتۀ بعد، افتتاحش کنیم.
‫نه، برو بابا. ‫باید همین امشب باشه.
‫افتتاحیۀ بزرگ! مثل توپ صدا می‌کنه.
‫یه‌موقع گند می‌خوره توش.
‫یه نگاه به آسمون بنداز.
‫توی همچین روزی، آزاد بودن خیلی حال می‌ده، نه؟
‫کلوپ خودمون!
‫برای ما و با مدیریت ما.
‫همون‌طور که همیشه می‌خواستیم.
‫تنها شانسی که داریم اینه که جدا بشیم.
‫وقتی می‌رم با خانوادۀ چاو صحبت کنم
‫کی مراقب ماشین باشه؟
‫خب، طولش نده.
‫خیلی وقته ندیدیم‌شون، «استک».
‫هفت سال اون‌قدر زیاد نیست که فراموش‌مون کرده باشن.
‫باشه.
‫حواست به این احمق باشه. ‫یه‌موقع خودشو توی دردسر نندازه.
‫اون‌قدر بزرگ شدی که ازم مراقبت کنی، آره؟
‫هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم.
‫نه، کاری که بهت گفته شده رو می‌کنی.
‫حواست باشه کسی حتی زیادی زُل هم نزنه.
‫این کاکاسیاه بلد نیست مواظب خودش باشه.
‫- دمت گرم. ‫- دم خودت گرم.
‫- مواظب باش. ‫- حتماً.
‫تو با من میای.
‫سلام، دختر کوچولو.
‫بیا اینجا.
‫بچۀ کجایی؟
‫«شلبی».
‫اسم دوقلوهای «اسموک‌استک» رو شنیدی؟
‫صد درصد.
‫خوبه. من اسموک‌ام.
‫نه، نه، نه، ‫توی دردسر نیفتادی.
‫ببین، می‌خوام یه‌کم پول بکنم توی جیبت.
‫ببین، ازت می‌خوام بیای بشینی توی این ماشین.
‫و اگه کسی اومد و زیادی خیره شده بود...
‫این بوقه رو فشار بده، باشه؟
‫می‌تونی این کار رو برام بکنی؟
‫بلدی ساعت رو بخونی؟
‫به ازای هر دقیقه‌ای که رفته بودم
‫ده سِنت بهت می‌دم.
‫- توافق‌مون می‌شه؟ ‫- بله آقا.
‫نه خانم.
‫ببین، الآن داریم درمورد رقم صحبت می‌کنیم.
‫و برای رقم، همیشه باید چونه بزنی.
‫متوجهی؟
‫باید مذاکره کنی.
‫حالا فرض کن ده سِنت راضی‌ات نمی‌کنه.
‫یه رقم دیگه رو برام مطرح کن.
‫پنجاه سِنت.
‫بیست سِنت. بیشتر نمی‌تونم بدم.
‫قبوله؟
‫خوبه. سوار شو.
‫یادت نره، بوق رو فشار بده.
‫تو لیسا کوچولو نیستی که؟ هستی؟
‫خودم هستم.
‫- صبح به‌خیر، سارا. ‫- صبح به‌خیر!
‫- بابات اینجاست؟ ‫- بابایی!
‫چیه؟
‫«بو چاو».
‫عجب مگس مزاحمی اومده!
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫امشب یه مراسم بزرگ داریم.
‫- چی لازم داری؟ ‫- گربه‌ماهی می‌خوام
‫برای صد نفر.
‫توی شیکاگو وضع‌تون خوب شده؟
‫تعریف بعضی از کازینوهاشون رو شنیدم.
‫به جاهای خوبی رسیدین؟
‫رسیدیم،
‫ولی نه اونجاها که تو فکرش رو می‌کنی.
‫پس چه‌جور جاها؟
‫گندش بزنن.
‫- دارن دزدی می‌کنن! ‫- هوم.
‫مواظب انگشت‌هام باش، احمق.
‫می‌خوام یه‌موقع کسی نبینه.
‫کار خودتو بکن، داداش.
‫- می‌خوام کمکت کنم. ‫- حواست باشه.
‫کجا می‌ری کاکاسیاه؟
‫شرط می‌بندم این گلوله ازت سریع‌تره.
‫بهم شلیک کردی. کثافتِ...
‫اسموک.
‫«تِری»؟ حالت چطوره پسر؟
‫اگه به نشیمنگاهم شلیک نکرده بودی، بهتر بودم.
‫خب چرا داری از ماشینم دزدی می‌کنی؟
‫این ماشین توئه؟
‫نمی‌دونستم ماشین توئه.
‫- قسم می‌خورم، اسموک. ‫- چرت نگو.
‫بهت گفتم مال اونه.
‫صبر کن، صبر کن، اسموک. ‫فکر کردم دروغ می‌گه.
‫شماها قرار بود برید شیکاگو ‫و برای «ال کاپون» کار کنید.
‫آره، دیگه برگشتیم.
‫لعنتی! برای چی آخه؟
‫نمی‌خوام دوتا کاکاسیاه برن بگن...
‫نزدیک بوده از دوقلوها دزدی کنن.
‫اونم بدونِ اینکه شَل بشن.
‫- کی زخمم رو مداوا کنه؟ ‫- گندش بزنن!
‫هیچی پول ندارم.
‫اگه «گندخونی» یا یه کوفتی بگیرم چی؟
‫از وسط خیابون برید کنار. ‫زخمش رو فشار بده که خونش بند بیاد.
‫- پاشو، پسر. ‫- کاکاسیاه، کمک می‌خوام!
‫پاشو، احمق. ‫از وسط خیابون برو بیرون.
‫دکتر تدی هنوز این اطراف زندگی می‌کنه؟
‫آره.
‫الآن اون بیرون به دوتا کاکاسیاه شلیک کردم.
‫اگه زنده بمونن ‫زخم‌هاشون باید مداوا بشه.
‫باشه، ما حلش می‌کنیم.
‫کار دیگه‌ای نداری؟
‫چرا، یه تابلو هم لازم داریم.
‫به‌نظرت «گریس» برامون درست می‌کنه؟
‫برای کِی می‌خوایدش؟
‫امشب.
‫لیسا. برو مامانت رو بیار.
‫اونجا غذا می‌دید، ‫نوشیدنی می‌دید، موسیقی پخش می‌کنید.
‫بازی هم می‌کنید؟
‫آره. کارت‌بازی، بازی‌هایی که تاس دارن، ‫حتی رولت هم داریم.
‫کاری جز تیراندازی به همدیگه، نمی‌کنن.
‫به‌خدا قسم من هیچ پدرکُشتگی‌ای...
‫با رنگین‌پوست‌ها ندارم، ولی اگه اونا...
‫مامان، بابایی کارِت داره.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫یه زمان اونا سمت خودشون بودن،
‫ما هم سمت خودمون.
‫پاهام رو حس نمی‌کنم!
‫باید دورتادور شهر رو لِی‌لِی برم!
‫آره.
‫قطعاً سعی می‌کنیم بیاریمش.
‫می‌دونی، دو نفر اون بیرون‌ان...
‫که انگار تیر خوردن.
‫کار من بوده.
‫اتفاقاً به «بو» پول دادم
‫تا زخم‌شون مداوا بشه.
‫چرا اومدی اینجا و با خودت شرّ آوردی؟
‫تنها چیزی که آورده شرّ نیست.
‫یا خدا!
‫چطور پول اینا رو می‌دی؟
‫ضمناً می‌خواد براش یه تابلو هم درست کنی.
‫کار عجله‌ای، برات هزینه برمی‌داره.
‫نرخت رو بگو.
‫بیست‌تا.
‫پونزده‌تا برای تابلوی ورودی، ‫پنج‌تا برای مِنو.
‫ده‌تا. ‫هفت برای تابلوی ورودی،
‫سه برای مِنو.
‫- شونزده. ‫- پونزده.
‫قبوله.
‫راستی ما فقط یه رنگ داریم.
‫چه رنگی دارید؟
‫قرمز.
‫- سیزده. ‫- ۱۴.۵ دلار.
‫چهارده. این گل‌های اینجا رو هم بهم بدین
‫تا معامله‌مون بشه.
‫قبوله.
‫استک کجاست؟
‫خیلی‌خب، گوش کن.
‫هر زنی رو یه‌جور می‌شه خر کرد،
‫باید راهش رو پیدا کنی.
‫اگه دیدی زن خوبیه و خواستی نگه‌ش داری...
‫لوسش کن.
‫نه زیاد، نه کم.
‫تا حالا توی مرکز شهر، بستنی خوردی؟
‫اوهوم.
‫تقریباً اکثر زن‌ها بستنی دوست دارن.
‫مزه‌ش خوبه ولی یه‌موقع اول کاری...
‫براش بستنی نخری، فهمیدی؟
‫این ماشینه نهایت سرعتش چقدره؟
‫خیلی زیاد.
‫چرا؟ می‌خوای بشینی پشتش؟
‫می‌دونی که دلم می‌خواد.
‫بعداً. تو راه برگشت.
‫- تو راه برگشت. ‫- باشه، باشه.
‫همیشه می‌گفتید وقتی بزرگتر بشم
‫بهم می‌گید باباتون چی شد.
‫خب، به گمونم الآن بزرگ شدم.
‫واقعاً کُشتیدش؟
‫نه، ما نکُشتیمش.
‫اسموک کُشت.
‫بابامون زد منو بیهوش کرد.
‫تا وقتی به‌هوش اومدم،
‫اسموک وسط‌های دفن‌کردنش بود.
‫کتک‌تون می‌زد؟
‫بیشتر منو می‌زد.
‫ولی قصد بدی نداشت.
‫می‌بینم که خوب از اون مراقبت کردی.
‫بابت این هر چی ازتون تشکر کنم بازم کمه.
‫خیلی خوش‌دست‌ـه.
‫اصلاً از کجا آوردینش؟
‫آره، اون یکی از گیتارهای «چارلی پاتن»ـه.
‫من و داداشم توی کارت‌بازی بُردیمش.
‫وایستا ببینم، استک.
‫یعنی می‌خوای بگی
‫کل این مدت، گیتار چارلی پاتن دستم بوده؟
‫بخدا قسم...
‫- همین گیتاریه که دستته. ‫- نه.
‫حالا بزن ببینم مثل اون می‌زنی؟
‫- همین‌جا؟ ‫- آره، همین‌الآن. یالا.
‫خیلی‌خب. بیا. داشته باش.
‫♪ سفر می‌کنم ♪
‫♪ نمی‌دونم کجای دنیا می‌خوام برم ♪
‫♪ سفر می‌کنم ♪
‫♪ نمی‌دونم کجای دنیا می‌خوام برم ♪
‫وای پسر!
‫♪ چون زنی که دوستش دارم ♪
‫♪ قطعاً به من حسی نداره ♪
‫چه پولی در بیاریم! ‫چه پولی در بیاریم!
‫[کلارکسدیل]
‫بیا بریم. فس‌فس نکن.
‫- ممنون، دوقلو. ‫- خواهش.
‫عه. اون «دلتا اسلیم»ـه؟
‫دلتا اسلیم!
‫ممنون بابت سخاوتمندی‌تون.
‫لابد باد شیکاگو...
‫تنِ لش‌تون رو برگردونده اینجا، آره؟
‫پسره کیه؟
‫پسرعموی کوچولومه. ‫پسر کشیش، «سمی».
‫اتفاقاً بهترین نوازندۀ موسیقیِ «بلوز» ‫در سرتاسر «میسیسیپی دلتا»ـست.
‫من جوراب‌هایی دارم که از این پسره قدیمی‌ترن.
‫آخه این چه می‌فهمه «بلوز» چیه؟
‫می‌تونم در عمل نشون‌تون بدم.
‫صبر کن. اون کوفتی رو بذار کنار.
‫بذارش کنار.
‫زود باش، زود باش.
‫اینجا محدودۀ منه.
‫حالا اگه پسرعموی تو نبود ‫و صرفاً یه جَوون تازه‌کار بود
‫می‌زدم آش و لاشش می‌کردم.
‫اگه دوباره تهدیدش کنی...
‫کاری می‌کنم اون سازدهنی رو قورت بدی.
‫هنوز بلدی پیانو بزنی؟
‫بستگی داره برای چی بپرسی.
‫اگه امشب بیای توی کلوپ‌مون بزنی، ‫بهت ۲۰ دلار می‌دم.
‫حیف که نمی‌تونم.
‫امشب می‌رم کازینوی «مسنجر»،
‫مثل هر هفته که شنبه‌ها می‌رم اونجا.
‫چقدر بهت می‌دن؟
‫برخلاف گانگسترهای دیگه،
‫خیلی سؤال می‌پرسی.
‫بهت شبی بیست دلار نمی‌دن. ‫اینو می‌دونم.
‫تو هم قرار نیست شبی بیست دلار بدی.
‫فقط شاید همین امشب رو بیست دلار بدی.
‫تا حالا اسم کلوپ‌تون به گوشم نخورده.
‫شاید امشب پابرجا باشه، ‫ولی از کجا معلوم فردا شب هم پابرجا باشه؟
‫یا مثلاً یک هفته بعد؟ نه!
‫من ده ساله هر شنبه شب...
‫می‌رم کازینوی مسنجر.
‫مسنجر حداقل...
‫ده سال دیگه قراره پابرجا باشه.
‫گندش بزنن.
‫احتمالاً من تا ده سال دیگه
‫روی این زمین نباشم، استک.
‫ساز می‌زنم ‫و هر چقدر که بتونم نوشیدنی می‌خورم.
‫گناهکاری مثل من
‫چی بیشتر از این می‌خواد؟
‫می‌دونی چیه اسلیم؟ ‫به افتخار این جمله‌ات، نوشیدنی می‌خورم.
‫اوه.
‫اون چیه دستت، پسر؟
‫اینو می‌گی؟
‫نوشیدنی ایرلندی‌ـه.
‫از خودِ شمال شیکاگو اومده.
‫یعنی انقدر خفنه؟
‫باد که دست‌خالی نیاوردتمون اینجا.
‫بده‌ش من.
‫خدای من!
‫پونصدتا بطری دیگه دارم، مثل همون.
‫سردِ تگری!
‫فرض کن شبی چهل دلار بهت بدیم،
‫هر چقدر هم که بتونی، نوشیدنی بخوری.
‫بعدش دیگه هیچ محدودیتی نداری.
‫اگه همین‌الآن قبول کنی،
‫حتی می‌ذارم اون بطری‌ای که دستته رو هم تا ته بخوری.
‫ها!
‫این دو نفر قراره توی کارخونۀ چوب‌بری قدیمی، ساز بزنن.
‫افتتاحیۀ بزرگ کلوپ جدیدمونه.
‫کلوپ موزیکال.
‫قراره انواع موسیقی‌های بلوز رو بشنوید.
‫می‌خوایم حسابی خوش بگذرونیم.
‫فقط مخصوص خودمونه.
‫- آمادۀ غذا خوردن هستید؟ ‫- آره!
‫- آمادۀ نوشیدنی‌خوردن هستید؟ ‫- آره!
‫آماده‌اید اون‌قدر عرق کنید تا بوی گند بگیرید؟
‫آره!
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوایم مثل خرهای میسیسیپی، ‫با موسیقی «بلوز» خرکِیف بشیم.
‫وقتی اومدین اونجا ‫یه نوشیدنی مهمون دوقلوها باشید.
‫خوشم اومد. اون رو از کجا آوردی؟
‫آدم باید کاری که از دستش برمیاد رو بکنه.
‫آره والا.
‫قبلاً یه جایی دیدمت.
‫شاید!
‫آواز می‌خونی، مگه نه؟
‫هر از گاهی.
‫من پسر کشیش‌ام.
‫«پرلین» هستم.
‫پرلین.
‫گفته باشم، من دنبال شوهر نیستم.
‫نامزد چی؟
‫مواظب باش، پسر جون.
‫لقمۀ بزرگتر از دهنت برندار.
‫شاید امشب دیدمت.
‫ادامه‌ش باشه برای اونجا.
‫حتماً بیای ها.
‫شبی فراموش‌نشدنی می‌شه.
‫من برم ببینم پولم چی شد.
‫برو پیگیرِ پولت شو.
‫یه زن سفیدپوست بهت زل زده.
‫گندش بزنن.
‫مطمئنی سفیدپوسته؟
‫الآن داره میاد سمت‌مون.
‫- خیلی‌خب، بذار... ‫- ببخشید، آقاپسر.
‫این آقای اسموک‌ـه؟
‫یا استک‌ـه؟
‫بهش... بهش نگاه نکن.
‫فقط برو اونجا و سازت رو بزن.
‫ چیزی نیست.
‫- می‌دونی که منتظرت موندم. ‫- آره ولی...
‫نمی‌دونم چرا همچین غلطی کردی.
‫چون گفتی دوستم داری.
‫آره، اینم بهت گفتم که دست از سرم بردار
‫ولی انگار این یکی رو نشنیدی.
‫چرا، شنیدم.
‫واو به واوِ صحبت‌هات رو شنیدم
‫ولی بعدش دوباره اومدی پیشم
‫و اون‌قدر بهم ابراز علاقه کردی
‫که گفتم لابد نظرت عوض شده.
‫حالا صدات رو بلند نکن.
‫چیزی که من یادمه، این نبود.
‫این نبود؟ یادت نیست...
‫کلی قربون صدقه‌ام رفتی؟
‫اون‌وقت بی‌خبر...
‫بلند شدی رفتی؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی، مری؟
‫دیروز مامانم رو خاک کردم، استک.
‫گفتم حتماً تو و اسموک هم برای مراسمش میاید
‫چون همیشه هوای جفت‌تون رو داشت.
‫ولی ظاهراً ارادت‌تون تا وقتی بوده
‫که یه چیزی ازش بهتون می‌ماسید.
‫حق با توئه.
‫باهاش صنمی نداشتیم.
‫فقط ازش غذا و جای خواب می‌گرفتیم.
‫توی جهنم بپوسی، استک.
‫می‌پوسم.
‫یه جا هم برای توِ بی‌خاصیت نگه می‌دارم. ‫(توی جهنم)
‫کنار خودم! عجبا.
‫استک.
‫هوم؟
‫شایدم سفیدپوست نباشه.
‫پسر، بیا راه بیفتیم.
‫بیا، اسلیم.
‫هنوز یه جای دیگه هم باید بریم.
‫♪ با همدیگه هم‌صدا بشید ♪
‫♪ خدای بزرگ ♪
‫وایستا.
‫شُل کن، استک. شُل کن.
‫♪ همه‌شون با هم نمی‌تونن جلوی منو بگیرن ♪
‫سرتون رو بالا بگیرید، می‌شنوید؟
‫- سرتون رو بالا بگیرید! ‫- ♪ خدای بزرگ ♪
‫اسلیم!
‫بعضی‌هاشون رو می‌شناختی؟
‫همه‌شون رو.
‫چی شد؟
‫من و رفیقم «رایس»...
‫هر جای «میسیسیپی دلتا» که می‌شد، ساز می‌زدیم.
‫به جرم اوباشی دستگیر شدیم.
‫کلانترهای سفیدپوست، بردن‌مون زندان
‫و اونجا خالی بود.
‫تقریباً مطمئن بودم همون شب می‌کُشن‌مون.
‫سازهامون رو پس دادن،
‫بهمون گفتن بزنیم.
‫استک، براشون ساز زدیم.
‫پسر کشیش، براشون ساز زدیم، گوشِت با منه؟
‫صدای موسیقی از پنجره‌ها می‌رفت بیرون.
‫مردم توی خیابون‌ها وایمیستادن تا بیان داخل.
‫فرداش، یه ایده...
‫به سر یکی از اون کلانترها زد
‫که ببرن‌مون توی مناطق مختلف.
‫بهمون لباس خوب دادن، ‫سوار ماشین پلیس کردن‌مون.
‫بردن‌مون توی یه خونۀ بزرگ.
‫پُر از سفیدپوست بود.
‫ازشون پول می‌گرفتن ‫و به ما می‌گفتن آهنگ بزنیم.
‫این سفیدپوست‌هایی که براشون آهنگ می‌زدیم
‫خیلی خرپول بودن.
‫براشون به سبکِ قدیمیِ «رگ‌تایم» می‌زدین؟
‫آره.
‫کلی هم «بلوز» زدیم.
‫سفیدپوست‌ها از سبک بلوز هم خوش‌شون میاد.
‫فقط از کسایی که اون سبک رو می‌زنن، خوش‌شون نمیاد.
‫سفیدپوست‌های لعنتی سرشون رو تکون می‌دادن،
‫پایکوبی می‌کردن،
‫بعضی‌هاشون تقریباً با ریتم پایکوبی می‌کردن، استک.
‫اون‌وقت من و رایس ‫آهنگ رو عوض می‌کردیم تا گیج‌شون کنیم.
‫با پول‌تون چی‌کار کردین؟
‫من همه‌ش رو نوشیدنی خوردم.
‫رایس می‌خواست پول‌هاش رو برداره...
‫و بره توی «لیتل راک» ‫یه کلیسای کوچیک راه بندازه.
‫راه انداخت؟
‫حماقت کرد.
‫کل پول‌هاش رو برداشت...
‫تا بره یه بلیت قطار ۲ دلاری بخره.
‫لوکوموتیوران دیدش...
‫- اون سیاه‌پوست عوضی‌ای که اونجاست! ‫- گروه «کلن» گرفتش.
‫- بیاریدش اینجا! ‫- جیب‌هاش رو گشتن
‫و پول‌ها رو پیدا کردن.
‫از خودشون حرف در آوردن...
‫که زده یه سفیدپوست رو کُشته
‫و به همسرش هم رحم نکرده.
‫اون پسره آدمکُش‌ـه.
‫همون‌جا توی ایستگاه قطار...
‫دار زدنش.
‫ولم کنید!
‫تازه دوتا از انگشت‌هاش هم قطع کردن.
‫هوم!
‫اون گیتاره توی دستته، مگه نه پسر؟
‫آره، بیکار نَشین.
‫هی!
‫آهای، «کورن‌برد»!
‫اوه!
‫استک؟ پسر، پارسال دوست امسال آشنا؟
‫اینم همسرمه، «تریس».
‫خوشوقتم تریس.
‫همچنین.
‫یه دقیقه تنهامون می‌ذاری؟ ‫می‌خوایم درمورد کار صحبت کنیم.
‫نه. وقت برای ایده‌هات ندارم، استک.
‫از کارم عقبم.
‫گور بابای کارِت.
‫گفتم اینی که اینجاست، همسرمه.
‫یه‌کم محترمانه‌تر حرف بزن.
‫گور بابای زنت.
‫چی گفتی؟
‫گفتم اگه بفهمه
‫از این کاری که می‌خوام بهت پیشنهاد بدم
‫چقدر پول بهت می‌رسه، می‌گه گور بابای همه‌چی.
‫خیلی هم بهتر از...
‫این کار خسته‌کنندۀ الآنته.
‫حتی شاید از این به بعد ‫لباس‌ها رو نده تو بشوری.
‫پسر، اشتباه کردی اومدی
‫چون الآن جوری می‌زنمت که آدم شی.
‫- بی‌خیال! ‫- من دنبال شرّ نیستم! ببین.
‫منظورت اینه که چقدر پول بهش می‌رسه؟
‫به این می‌گن یه زن خوب.
‫بیا بریم.
‫برمی‌گردیم.
‫بابایی اومده.
‫آره، بابایی اومده.
‫اوضاع و احوال چطوره؟
‫هیچ بدبختی‌اش ارزش گِلِگی‌کردن نداره.
‫تنهایی اومدی؟
‫آره. استک اون‌سرِ شهرـه.
‫برای چی برگشتی؟
‫اون کارخونۀ قدیمیِ چوب‌بری رو خریدیم.
‫می‌خوایم یه دستی به سر و روش بکشیم ‫و به کلوپ تبدلش کنیم.
‫کلوپ؟
‫از اون ایده‌های استک‌ـه؟
‫آره، می‌گه امشب باید افتتاحیه‌ش باشه.
‫فکر می‌کردم دیگه با میسیسیپی دلتا کاری ندارید.
‫آخرین باری که ازتون خبردار شدم، رفته بودین شمال.
‫نه، دیگه کارمون با شیکاگو تموم شده.
‫شیکاگو کارش باهاتون تموم شده؟
‫منظورت چیه؟
‫تو و استک، از کی دزدی کردین
‫که اون‌قدر پول در آوردین
‫که اون سفیدپوست‌ها کارخونه‌شون رو بهتون فروختن؟
‫فقط همین، خانم «آنی».
‫یه ذره هم «گل راعی» بدید.
‫باشه.
‫نبینم تو راه خونه ‫اینو به کسی فروختید.
‫نمی‌خوام بعداً مامان‌تون بیاد به من غر بزنه.
‫چشم، خانم.
‫ممنون.
‫باورم نمی‌شه این کاغذهای من‌درآوردی رو قبول می‌کنی.
‫اسموک، پولم رو بده وگرنه زخمی‌ات می‌کنم.
‫اون تیغ رو بذار کنار، زن!
‫- باهات عوضش می‌کنم. ‫- پول تو رو نمی‌خوام.
‫- حماقت نکن. ‫- احمق نیستم.
‫پول تو بوی خون می‌ده.
‫همۀ پول‌ها بوی خون می‌دن.
‫نه به اندازۀ پول تو.
‫این کوفتی رو هیچ‌جا نمی‌تونی خرج کنی.
‫- نگاه‌ش کن. ‫- قرار نیست جایی برم.
‫نیازی به اون پول نحس تو ندارم.
‫ببین خانم، من همه‌جای این دنیا رو گشتم.
‫سوار ماشین‌ها و کشتی‌ها و قطارهای مختلف شدم.
‫آدمایی رو دیدم که ‫به روش‌هایی مُردن که اصلاً نمی‌دونستم امکانش هست.
‫نه ریشه‌های دورکنندۀ بلا دیدم،
‫نه اهریمن،
‫نه روح، نه جادو.
‫فقط قدرت دیدم!
‫و فقط پول می‌تونه بهت قدرت بده.
‫احمق.
‫نمی‌دونم توی شیکاگو...
‫می‌جنگیدی یا چه غلطی می‌کردی
‫ولی آخرش برگشتی پیش خودم.
‫با دوتا دست، دوتا پا، دوتا چشم ‫و یه مغز که کار می‌کنه.
‫از کجا معلوم که با دعاها...
‫و ریشه‌های گیاهی‌ای که مامان‌بزرگم بهم یاد داده
‫تو و اون داداش دیوونه‌ات رو ‫از روزی که رفتید...
‫در امان نگه نداشتم؟
‫پس چرا اون ریشه‌ها روی بچه‌مون جواب ندادن؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی روی تو جواب می‌دن.
‫هنوز اون کیسۀ طلسم رو داری.
‫خاک من،
‫استخوان من، خون من.
‫تو را مقدس می‌دانم.
‫خداوندا.
‫چرا اومدی اینجا اسموک؟
‫چرا اومدی پیش من؟
‫می‌خواستم اگه می‌شه ‫امشب توی کلوپ، غذاها رو ردیف کنی.
‫می‌خوام برامون غذا بپزی.
‫الایجا! ‫(اسم واقعیِ اسموک)
‫واقعاً لازمه بگم؟
‫هنوز برگشتن به اینجا برام دردناکه.
‫ولی دوستت دارم.
‫و دلم برات تنگ شده.
‫کمک!
‫برو عقب.
‫کمکم کنید.
‫فکر کردم می‌تونم بهشون اعتماد کنم ‫ولی می‌خواستن بکُشنم.
‫- شمرده‌شمرده بگو. ‫- کی می‌خواد بکُشتت؟
‫قبیلۀ چاکتاو.
‫مطمئنی چندتا کاکاسیاهِ رنگ‌پریده نبودن؟
‫تا چند کیلومتریِ اینجا، سرخپوستی نیست.
‫ای خدا.
‫زنم رو با خودشون بردن. وای خدا.
‫خیلی بزدل‌ام، مگه نه؟
‫طلا دارم.
‫اون سرخپوست‌های کثیف ‫می‌خواستن ازم دزدی کنن.
‫نتونستن همه‌ش رو بگیرن. ‫مال شما باشه.
‫فقط نذارید بیشتر از این بهم آسیب بزنن.
‫شب خوش، خانم.
‫ما دنبال یه شخصِ بسیار خطرناک می‌گردیم.
‫شاید وارد مِلک شما شده باشه.
‫اخیراً کسی رو ندیدین؟
‫نه.
‫برت!
‫الآن داخل خونه‌تونه، خانم؟
‫گول ظاهرش رو نخورید.
‫خدا نکنه گذاشته باشید بیاد توی خونه.
‫اگه گذاشتید هم، باید فوراً دست به کار شیم.
‫بریم!
‫زود باش!
‫بیا تا دیر نشده برگردیم!
‫خدا پشت و پناه‌تون باشه
‫و به دادتون برسه.
‫برت!
‫سرخپوست‌ها اومدن و رفتن.
‫برت؟
‫فقط داره استراحت می‌کنه.
‫الآن دیگه حالش خیلی بهتره.
‫سلام عزیزم.
‫گریه نکن.
‫[کلوپ]
‫یه‌موقع نیفتی.
‫به راست.
‫یه‌کم دیگه.
‫گندش بزنن.
‫بفرمائید داخل. ‫سلام خانم‌ها.
‫نوشیدنی ساده، ایرلندی و ایتالیایی داریم.
‫چه کاکاسیاه‌های باکلاسی هستید.
‫این سوسول‌بازی‌ها به من نیومده.
‫خانم، یخ و مخلّفات هم نمی‌خوام.
‫یه نوشیدنی ساده کافیه.
‫می‌شه پنجاه سِنت.
‫گندش بزنن، ۳۰تا بیشتر ندارم.
‫ولی اینا رو توی خواربار فروشی «میبل» قبول می‌کنن.
‫- دوست داری خنک باشه، نه؟ ‫- صد درصد.
‫الآن می‌دم خدمت‌تون.
‫ممنون از لطف‌تون.
‫یه لحظه بیاید کارِتون دارم.
‫- شب به‌خیر. ‫- شب خوش.
‫تیپ قشنگی زدی.
‫ممنون.
‫اومدی؟
‫مهمونیِ خونگی نگرفتیم که.
‫خیریه هم راه ننداختیم.
‫پول نقد می‌گیریم، ‫دلار کوفتیِ آمریکایی!
‫اینجا شیکاگو نیست، اسموک.
‫الآن یعنی چی؟
‫اون کاکاسیاه پیر، کلی جون کنده...
‫تا اون سکه‌های چوبی رو به دست بیاره.
‫از اینجا باید این حس رو بگیرن ‫که انگار مال خودشونه.
‫بفرمائید.
‫اوهوم.
‫آممم...
‫عذر می‌خوام، خانم.
‫مطمئنید درست اومدید؟
‫سؤال خیلی خوبی پرسیدی، کورن‌برد.
‫مری کوچولو؟
‫دیگه خیلی هم کوچیک نیستم، نه؟
‫مری کوچولو.
‫دوقلوها رو می‌شناسی که؟
‫مسلماً اسم‌شون رو شنیدم.
‫پسرعموهاتن؟
‫لابد همین‌جوری الکی به هم می‌گید پسرعمو.
‫باباشون داداشِ بزرگ بابای من بوده.
‫بابت مادرت بهت تسلیت می‌گم.
‫دوست داشتیم برای شام مراسمش خودمون رو برسونیم
‫ولی من و تریس کلی کار داشتیم.
‫عیبی نداره.
‫حالا تا نزدم زیر گریه
‫بذار بیام تو و یه نوشیدنی بگیرم.
‫بفرما. خوش بگذره.
‫- ۲ دلار منو آوردی؟ ‫- هان؟
‫وقتی توی «لیتل راک» فروشنده بودی...
‫می‌ذاشتی مشتری با سفته پولت رو بده؟
‫معلومه که نه.
‫ولی ببین، توی «دلتا» که فروشنده نبودم. ‫(میسیسیپی دلتا)
‫آهنگ می‌زنی؟
‫می‌خونی؟
‫دیگه ببینیم تا آخر شب چی می‌شه.
‫نامزد نداری؟
‫گندش بزنن.
‫یه لحظه.
‫همکار دوقلوهایی؟
‫پسر، اگه از جلوی چشمام گُم شو.
‫من همکارشونم، خانم.
‫توی ایستگاه قطار همدیگه رو دیدیم.
‫من پسرعموی کوچیک‌شونم.
‫پسرعموی کوچیک؟
‫به‌نظرم بهتره قبل از اینکه ببیننتون برید.
‫ببینم، نگو که «سمی» کوچولویی!
‫گیتار!
‫اون‌قدر بزرگ شدی که اصلاً نشناختمت.
‫من رمّالی بلد نیستم،
‫چرب‌زبونی هم نمی‌تونم بکنم، ‫ولی بلدم کار و کاسبی کنم.
‫و این روش برای کار و کاسبی خوب نیست.
‫شب افتتاحیه‌ست.
‫در ضمن، در حد انگشت‌شمار این‌طوری می‌شه.
‫یه سیگار کوفتی می‌خوام.
‫الآن می‌دم خدمت‌تون.
‫تو چی هستی؟
‫چی هستم؟
‫منم یه آدم‌ام.
‫منظورم این نبود. ‫بیشتر منظورم این بود که...
‫می‌دونم منظورت چی بود.
‫مامانِ بابام یه رگۀ سیاه‌پوست داشت.
‫بزرگش کرد تا یه‌موقع گروه «کلن» نکُشتش.
‫می‌دونستی کارهای زایمانِ دوقلوها رو مامان من کرده؟
‫واقعاً؟
‫استک گیر کرده بوده
‫که جونش رو نجات داده.
‫و بعد از مرگ مامان‌شون،
‫مامانم مثل بچۀ خودش ازشون مراقبت کرد.
‫اون‌قدر پول داشتن که کل این کارخونۀ چوب‌بری رو خریدن
‫اون‌وقت حتی یه دسته‌گل هم نفرستادن مراسم ختمش.
‫برای مامانت دسته‌گل فرستادیم.
‫یه عالمه!
‫ولی وقتی زنده بود و می‌تونست بوشون کنه.
‫- سلام اسموک. ‫- سلام مری.
‫می‌ری یه سر به اسلیم بزنی؟
‫ببین کمک لازم داره یا نه.
‫شرّش رو کم کن وگرنه خودم می‌کنم.
‫نه، نه، من حلش می‌کنم. ‫بسپرش به خودم.
‫- باشه، پس برو. ‫- می‌رم.
‫پاشو، بیا بریم.
‫- من برای تو نیومدم اینجا. ‫- پس برای چی اومدی؟
‫برای موسیقیِ «بلوز» اومدم.
‫نه نشد، ‫توی آرکانزاس هم بلوز می‌زنن.
‫پاشو.
‫کورن‌برد، یه ماشین براش جور کن.
‫بهم دست نزن.
‫چقدر می‌شه؟
‫هوم؟ چند می‌گیری تا گورت رو گُم کنی؟
‫نمی‌تونی با پول بخری‌ام.
‫باشه. به یکی از این زن‌های کارگر مزرعه پول می‌دم
‫تا پرتت کنه بیرون.
‫خودت بهم دعوا کردن رو یاد دادی.
‫تو که می‌دونی تمام زن‌های اینجا رو می‌زنم.
‫اینم بهت یاد دادم ‫که وقتی بحث پول درشت‌ـه، راهت رو بکِشی و بری.
‫یه خواستگار سفیدپوست پولدار داشتی.
‫برات مزرعه گرفتم. ‫برو سر خونه زندگی‌ات.
‫من هیچ‌کدوم از اینا رو نخواستم.
‫همه‌ش ایدۀ تو بود. ‫من مَرد سفیدپوست نمی‌خواستم.
‫نمی‌خواستم سفیدپوست باشم. ‫می‌خواستم با تو باشم.
‫فقط کافیه یکی که نباید ببینتت، ببینتت
‫و اون سفیدپوست‌ها خبردار بشن و بیان بکُشنت.
‫چه فرقی برات داره؟
‫آخه اگه کسی دست روت بلند کنه...
‫اگه بهت آسیب بزنن...
‫من و داداشم میایم همه‌شون رو می‌کُشیم.
‫پس حاضری برام آدم بکُشی.
‫درسته.
‫ولی بازم راستش رو بهم نمی‌گی.
‫اون‌قدر جَوون بودم ‫که باور داشتم برمی‌گردی.
‫منتظر موندم.
‫کلی وقت منتظر موندم.
‫ولی دیگه بزرگ شدم، استک.
‫و می‌دونم کلاً قصد نداشتی بمونی.
‫چرا نمی‌تونی به زبون بیاریش؟
‫چی رو به زبون بیارم؟
‫هوم؟
‫که دوستت دارم؟
‫که هر روز بهت فکر می‌کنم؟
‫من فقط می‌خواستم یه جای امن نگه‌ت دارم.
‫ولی هیچ‌وقت اینجا رو برات مد نظر نداشتم.
‫هیچ‌وقت کنار خودم مد نظر نداشتمت.
‫هیچ‌وقت!
‫خیلی‌خب.
‫بله...
‫هی!
‫از صبح تا حالا ‫دارم تعریف این آقاپسرِ بااستعداد رو می‌شنوم.
‫می‌گن بلوز رو خوب می‌زنه.
‫پسر کشیش، کجایی؟
‫بیا اینجا پسر.
‫پسرعموی کوچیکمه، دوستان. ‫فقط نگاه کنید.
‫وایستا، وایستا.
‫بهشون بگو کی هستی.
‫که از کجا اومدی.
‫من «سمی مور» هستم.
‫- خیلی‌خب. ‫- شروع کن.
‫من یه کشاورز مستأجر ‫توی مزرعۀ گل‌های آفتابگردون‌ام.
‫بهم می‌گن پسر کشیش...
‫چون بابام روحانیِ کلیساست.
‫- خیلی‌خب. ‫- آفرین.
‫این آهنگ رو برای اون نوشتم.
‫بسیار خب.
‫♪ الآن خیلی وقته که دلم می‌خواد... ♪
‫♪ یه چیزی رو بهت بگم ♪
‫♪ شاید دلت رو بشکنه، امیدوارم عقلت رو از دست ندی ♪
‫♪ خب، من فقط یه پسربچه بودم ♪ ‫♪ حدود هشت سالَم بود ♪
‫♪ توی جادۀ میسیسیپی یه انجیل بهم دادی ♪
‫♪ ببین، دوستت دارم بابا، ‫هر کاری از دستت برمی‌اومد برام کردی ♪
‫♪ می‌گن حقیقت تلخه، برای همین بهت دروغ گفتم ♪
‫♪ آره، بهت دروغ گفتم ♪ ‫♪ من عاشق سبک بلوز هستم ♪
‫پاهاتون رو بکوبونید زمین.
‫هوم.
‫♪ آره ♪
‫♪ خیلی‌خب ♪
‫♪ یه نفر بیاد ♪
‫♪ منو در آغوش بگیره ♪
‫♪ آره، آره ♪
‫♪ یه نفر بیاد ♪
‫♪ منو در آغوش بگیره ♪
‫سبک موسیقی بلوز رو ‫مثل خیلی چیزهای دیگه، بهمون تحمیل نکردن.
‫نه پسرم،
‫خودمون آوردیمش توی خونه‌هامون.
‫کاری که ما می‌کنیم، جادویی‌ـه.
‫مقدس...
‫و بزرگه!
‫منو صدا زد تا یه‌سری نکته درمورد پنبه بهم بگه.
‫پیش خودم گفتم: «عجبا!
‫اون پسره هیچی نمی‌دونه.»
‫برو. خبرشون کن.
‫پول‌های دخل رو شمُردم.
‫خب؟
‫چقدر بود؟
‫اون رقم بالایی، ‫پول رایج کشاورزهاست.
‫اون رقم پایینی،
‫دلار واقعیه.
‫حالا برآوردت چیه؟
‫در عرض دو ماه، سرمایه‌مون تموم می‌شه.
‫- سلام عرض می‌کنم. ‫- شب به‌خیر.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫شنیدیم اینجا مهمونی‌ـه.
‫نوشیدنی، غذا، موسیقیِ بلوز و این‌جور چیزها.
‫جدی؟
‫دوست داریم نوشیدنی بخوریم.
‫اتفاقاً موزیسین هم هستیم ‫و تا اینجا پیاده اومدیم.
‫پس مثل سگ، گرسنه‌ایم.
‫هاپ هاپ!
‫عیبی نداره بیایم داخل که؟ عیب داره؟
‫شماها باید صاحب‌های...
‫این دم و دستگاه باشید.
‫درسته. شما کی باشید؟
‫اسم من «رمیک»ـه.
‫اینا هم «جوئن» و «برت» هستن.
‫استک، همه‌چی روبه‌راهه؟
‫اون صدا...
‫که از بیرون می‌شنیدم، ‫حتماً صدای تو بوده.
‫خیلی قشنگ بود.
‫لعنتی عجب صدایی داری.
‫حتی با اینکه از پشت دیوار می‌اومد.
‫هوم.
‫شماها از کجا اومدین؟
‫انتهای همین جاده.
‫تا اونجا چقدر راهه؟
‫کارولینای شمالی.
‫- اعضای گروه کلن هستید؟ ‫- آقا...
‫ما به برابری اعتقاد داریم.
‫و به موسیقی!
‫صرفاً اومدیم اینجا که آهنگ بزنیم.
‫یه‌کم وقت بگذرونیم. تفریح کنیم.
‫بذارید الآن نشون می‌دم.
‫♪ من... ♪
‫♪ دار و ندار «رابین» بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ از سر تا پاش، هر چی داشت رو گرفتم ♪
‫♪ اگه بدنش به‌درد می‌خورد، اونم ازش می‌گرفتم ♪
‫♪ من دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ و چون خانواده دارم، از کارم پشیمون نمی‌شم ♪
‫این سفیدپوست‌ها بدک نیستن.
‫♪ خدایا، اون «زاغ کبود» خندید ♪
‫♪ وقتی که دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ خدایا، اون زاغ کبود خندید ♪
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، وایستید.
‫- صبر کنید. یه لحظه... ‫♪ - دار و ندار رابین بیچاره رو... ♪
‫تازه داشت جاهای خوبش می‌رسید.
‫نه، بهم ثابت شد، ‫ولی اینجا کلوپ موزیکال‌ـه.
‫موسیقی بلوز می‌زنیم.
‫ولی پول داریم
‫و می‌خوایم مشتری‌تون شیم.
‫موزیک به این قشنگی زدیم
‫اون‌وقت می‌گید اینجا جایی نداریم؟
‫نه، می‌گم همین جاده رو بگیرید
‫و برگردید شهر.
‫سفیدپوست‌های اونجا، کلی کازینو دارن.
‫پس به‌خاطر رنگ پوست‌مونه؟
‫خیلی‌خب.
‫اون دختره چطور اومده داخل؟
‫- هیچ ربطی به تو... ‫- اون اینجاست چون فامیل‌مونه.
‫فامیل‌تونه؟
‫نمی‌شه ما هم فقط برای یه شب...
‫فامیل‌تون باشیم؟
‫لازم به این کارها نیست، آقا.
‫خودمون رفع زحمت می‌کنیم.
‫ولی آروم‌آروم می‌ریم.
‫چون شاید یه‌موقع نظرتون عوض شد.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫بهم استرس دادن.
‫آره خب، سفیدپوست‌ها
‫شب‌ها کارشون همینه.
‫یه جای کارشون می‌لنگید.
‫به‌نظرت تعدادشون بیشتره؟
‫بعید می‌دونم.
‫ولی اگه زیادتر باشن، گلوله‌هامون کافیه.
‫گندش بزنن، صندوق رو یادمون رفت.
‫پسر، چرا یادم ننداختی؟
‫احمق، من به تو گفتم یادم بنداز.
‫نیازی به صندوق‌تون نیست. ‫کلاً سه نفر بودن.
‫حالا یه سؤال،
‫اگه بیان آوازشون رو بخونن چی می‌شه؟
‫اگه یه نفر اشتباهی روشون نوشیدنی بریزه چی؟
‫یا پا بذاره روی کفش‌شون؟
‫یا مثلاً به زنی که همراه‌شونه، زل بزنه؟
‫اون‌وقت مشکل‌مون بزرگتر از یه دعوای ساده می‌شه.
‫آره درسته.
‫نذار بیان داخل.
‫گفتن باهام کار داری.
‫آره.
‫اجرات رو اون پایین دیدم.
‫خیلی خوب بود.
‫نمی‌دونم با چه زبونی ازتون تشکر کنم.
‫شماها بودین که اون گیتار رو دادید دستم.
‫الآن هم که این.
‫بچۀ بااستعدادی هستی، شکی توش نیست.
‫ولی اینا برای کسی زندگی نمی‌شه.
‫کلی موزیسین می‌شناسم ‫ولی تا حالا ندیدم هیچ‌کدوم‌شون از وضع‌شون راضی باشن.
‫آره فعلاً حال می‌ده.
‫ولی قدیمی می‌شه.
‫تکراری می‌شه.
‫امروز که با کنار شماها بودم...
‫حس کردم دارم پرواز می‌کنم، اسموک.
‫ولی اتفاق‌های امروز، چشمم رو باز کرد.
‫می‌خوام راه خودمو برم.
‫کجا می‌ری؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید برم شیکاگو.
‫چی شده استک؟
‫داریم ضرر می‌دیم.
‫چطور؟
‫اون کارگرهای اون پایین ‫با وجه رایج خودشون، پول می‌دن.
‫اون سفیدپوست‌ها چی؟
‫چی‌شون چی؟
‫می‌تونم تا خیلی دور نشدن برم ازشون آمار بگیرم.
‫خودم می‌تونم ازشون آمار بگیرم.
‫اون‌قدر که به من اطلاعات می‌دن، به تو نمی‌دن.
‫ضمناً می‌تونم بفهمم واقعاً چی‌کاره‌ان.
‫اگه از لیتل راک اومده باشن چی؟
‫نیومدن.
‫یه روز بابامون استک رو بدجوری کتک زد.
‫به سرمون زد که باید فرار کنیم.
‫من تو فکر این بودم که بریم دهات بغلی.
‫ولی استک
‫نظرش این بود که بریم «ماوند بایو».
‫شهر کوچیکی‌ـه، همین‌جا توی میسیسیپی‌ـه.
‫بَرده‌های آزادشده پایه‌گذاری‌اش کردن.
‫و همه‌چی مال سیاه‌پوست‌هاست.
‫شبیه افسانه می‌مونه.
‫آره خب، ولی من خودم دیدمش.
‫پس چرا همون‌جا نموندین؟
‫شهردارشون بابامون رو می‌شناخت.
‫می‌دونست مَرد شروریه.
‫پیش خودش گفته بود محاله که
‫شرارتش به ما به ارث نرسیده باشه.
‫بذار برم این پوله رو برامون جور کنم.
‫می‌دونم لازم‌تون می‌شه.
‫الآن دقیقاً منظورت چیه؟
‫ببین، بابای تو کشیش‌ـه.
‫می‌تونی بری شغل اون رو ادامه بدی.
‫دوست داری آهنگ بسازی؟ ‫برو موسیقی مذهبی بساز.
‫می‌خوای بری؟
‫برو «ماوند بایو».
‫با سیاه‌پوست‌های درست و حسابی زندگی کن.
‫این زندگیِ نادرست رو بسپر به ما.
‫نوشیدنی ایرلندی؟
‫نوشیدنی ایتالیایی؟
‫از دو طرف دزدی کردین.
‫اونا رو به جون هم انداختید
‫بعدش تو و اسموک اومدین اینجا
‫و کار و کاسبی راه انداختید.
‫وقتی سر از کارِتون در بیارن
‫باید کلی خسارت بهشون بدید.
‫ولی سر در نمیارن.
‫شاید بیارن.
‫خب، من نمی‌رم «ماوند بایو».
‫بابام واعظ کلیساست،
‫ولی پسرعموی شماها هم هستم.
‫و تعداد کسایی که دوقلوهای اسموک‌استک رو می‌شناسن
‫خیلی بیشتر از کسایی‌ان که بابام رو می‌شناسن.
‫جدی؟
‫خب، حسابی از باقی‌موندۀ امشب لذت ببر
‫چون آخرین کلوپی‌ـه که میای.
‫تو هیچ حقی نداری
‫که بهم بگی چطور زندگی‌ام رو بگذرونم.
‫از فردا...
‫اگه بفهمم توی یکی از این کلوپ‌ها آهنگ می‌زنی
‫با دستای خودم می‌کُشمت.
‫ببین، منم مثل شماها
‫از اون دهات می‌رم.
‫و اگه با این قضیه مشکل داری
‫همین‌الآن خلاصم کن.
‫چی شد؟
‫من یه سربازم، پسر.
‫تو هم چند لحظه پیش بهم یه دستور دادی.
‫♪ که اطراف «علف‌های جاروب»ـه که گل دادن ♪
‫♪ میای دختر جون؟ میای؟ ♪
‫♪ تابستون از راه رسیده ♪
‫♪ و درخت‌ها دارن شکوفه‌های قشنگ می‌دن ♪
‫♪ آویشن وحشی کوهستان... ♪
‫♪ اطراف گیاه «علف جاروب» که گل داده، رشد می‌کنه ♪
‫♪ میای دختر جون؟ میای ♪
‫♪ همه‌مون با همدیگه می‌ریم ♪
‫♪ تا آویشن وحشی کوهستانی جمع کنیم ♪
‫♪ که اطراف «علف‌های جاروب»ـه که گل دادن ♪
‫♪ میای دختر جون؟ میای؟ ♪
‫♪ برای عشقم یه سایبان درست می‌کنم ♪
‫♪ کنار اون چشمۀ زلال و خنک ♪
‫♪ و تمام گل‌های کوهستان رو... ♪
‫♪ جمع می‌کنم و سایبان رو باهاشون تزئین می‌کنم ♪
‫♪ میای دختر جون؟ میای؟ ♪
‫اومدی هوای تازه بخوری؟ یا...
‫صرفاً اومدم ببینم آدمای خوبی هستید یا نه.
‫عزیزم، خیلی لطف داری.
‫- خیلی لطف داری. ‫- ما قطعاً آدمای خوبی‌ایم.
‫و پول دارید و می‌خواید خرجش کنید؟
‫آره بابا.
‫کلی پول! می‌خوای ببینی؟
‫آره، می‌خوام ببینم.
‫این دیگه چه‌جور پولی‌ـه؟
‫از اونایی که طلای خالص‌ان، عزیزم.
‫آره.
‫مال کجاست؟
‫مال یه جای دیگه و یه زمان دیگه‌ست.
‫ولی ارزش خودش رو حفظ می‌کنه.
‫می‌تونی نگه‌ش داری.
‫ولی به‌دردت نمی‌خوره.
‫- به‌دردش نمی‌خوره. ‫- اوهوم.
‫خب، روی چه حساب می‌گید؟
‫چون تو یه درد خیلی خیلی عمیق داری
‫که با پول نمی‌شه درمونش کرد.
‫درست نمی‌گم؟
‫برای عشق و دوستی اومدی اینجا.
‫عشق و دوستی.
‫مامانم...
‫تازگی فوت کرد.
‫عه، چه بد.
‫خیلی بَده.
‫واقعاً بَده.
‫ازدست‌دادنِ مادر، حس دردناکیه.
‫اوهوم.
‫واقعاً ای‌کاش که زودتر با هم آشنا شده بودیم.
‫بدم نمی‌اومد مادرت رو از سرنوشتش نجات می‌دادم.
‫هنوز می‌تونم تو رو از سرنوشتت نجات بدم.
‫نه، لابد درست متوجه منظورم نشدین.
‫من صرفاً ناراحتم ‫ولی نیازی به نجات‌داده‌شدن ندارم.
‫چرا. چرا، نیاز داری.
‫همه‌تون نیاز دارید.
‫عه.
‫من دیگه می‌رم.
‫به‌نظرم شماها هم بهتره برید.
‫برگردید همون‌جایی که ازش اومدید.
‫کورن‌برد.
‫مری، این بیرون چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌ذاری برم داخل؟
‫یا همین‌جوری می‌شینی اونجا و راه رو می‌بندی؟
‫نه. بفرما. برو داخل.
‫چقدر اونجا گرمه، پسر.
‫یه لحظه حواست به در باشه. ‫دستشویی دارم.
‫صبر کن، صبر کن. ‫چرا کارِت رو توی شلوارت نمی‌کنی؟
‫برو گمشو بابا.
‫پیرمرد احمق. حواست به در باشه.
‫عشق و دوستی. ‫عشق و دوستی.
‫آهای، کورن‌برد.
‫مرتیکه تاس رو دستکاری کرده.
‫داشت سرمون کلاه می‌ذاشت!
‫به نفعته اون تیغ رو بذاری کنار.
‫نمی‌تونم بذارمش کنار، آقا جون.
‫بهش گفتم دست بهم نزنه.
‫یعنی منم زخمی می‌کنی؟
‫اگه مجبور بشم، آره.
‫فقط بذارید برم بیرون.
‫♪ ماه کم‌سو داره میاد بالا ♪
‫- بیا جیب‌هاش رو بگرد. ‫- ♪ از بالای درخت‌های کاج پیداست ♪
‫دست کثیفت رو به جیبم نزن!
‫هی! آروم باش پسر.
‫- ♪ نذار بتابه ♪ ‫- ♪ نذار بتابه ♪
‫ترتیب این احمق رو بدید.
‫♪ ماه کم‌سو، ماه کم‌سو ♪
‫آره، باید چندتا بخیه بخوره.
‫برو داداشم رو بیار.
‫♪ ماه کم‌سو، ماه کم‌سو ♪
‫♪ زیر گرمای خورشید، عشقی وجود نداره ♪
‫♪ تا پایان روز، آواز منو بخون ♪
‫- آهای، اسلیم. ‫- ♪ ماه کم‌سو، ماه کم‌سو ♪
‫استک رو ندیدی؟
‫چرا، اون پشت‌ـه. ‫رفته اون پشت.
‫برو، می‌تونی بری داخل. برو.
‫بهش گفتی بیاد؟
‫نه.
‫اون‌وقت چرا؟
‫با یه خانمه گرم صحبت بود.
‫برام مهم نیست چه غلطی می‌کنه.
‫بهت گفتم برو بیارش، نگفتم؟
‫تنهایی این کار رو نمی‌کنم.
‫♪ ماه کم‌سو، ماه کم‌سو ♪
‫آهای، کورن‌برد کدوم گوریه؟
‫احتمالاً داره یه توالت جدید براتون می‌سازه.
‫مرتیکه دو روز پیش رفت دستشویی، هنوز برنگشته!
‫اون‌وقت تو رو گذاشت دم در نگهبانی بدی؟
‫فکر می‌کنی از پسش برنمیام؟
‫گندش بزنن. کی داخل اتاقه؟ ‫من دارم میام تو.
‫اون‌طور نیست که به‌نظر میاد.
‫اسموک!
‫تک‌تک‌تون رو می‌کُشیم.
‫وای خدا!
‫زود برمی‌گردم، اسلیم!
‫امشب قراره کلی خوش بگذره!
‫طاقت بیار، استک. ‫طاقت بیار.
‫نه، نه، نه. ‫طاقت بیار، طاقت بیار، استک.
‫چی شده؟
‫نه، چشم‌هات رو باز نگه دار.
‫اون... اون... اون گازم گرفت.
‫خیلی می‌ترسم. ‫اسموک...
‫راحت باش. چیزی نیست.
‫من پیشتم.
‫خیلی برام عزیزی.
‫متأسفم.
‫تسلیت می‌گم.
‫اسلیم، نذار کسی بیاد تو.
‫اسلیم، کدوم خری داره تیر می‌زنه؟
‫دوباره آهنگ می‌زنید؟
‫گور بابای آهنگ. ‫اسلیم، سمی اونجاست؟
‫آره، آره، سم الآن میاد بیرون.
‫مهمونی تمومه، دوستان.
‫نه!
‫- آره، باید برید. ‫- مسخره‌ست!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، شنیدین که چی گفت.
‫- باید برید. ‫- بفرمائید. بفرمائید.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫واقعاً دست تک‌تک‌تون رو می‌بوسیم.
‫بفرمائید. ‫عه، اون رو بده من.
‫عجب! تازه داشت کِیف می‌داد.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫به‌زودی می‌بینم‌تون.
‫یه مشکل اساسی داریم، بچه‌ها.
‫می‌تونستم جلوی قضیه رو بگیرم.
‫خودخوری نکن.
‫فکر کردم دارن حرف می‌زنن.
‫فکر کردم...
‫سمی، تقصیر تو نیست.
‫استک واقعاً مُرده؟
‫دختره چیزی هم گفت؟
‫گفت: «تک‌تک‌تون رو می‌کُشیم.»
‫«می‌کُشیم»؟
‫جمع بست؟
‫باید جسدش رو جابه‌جا کنیم.
‫ببریم بیرون. موقتاً تا...
‫بهش... دست نزن.
‫کسی جابه‌جاش نمی‌کنه.
‫تو به دختره شلیک کردی.
‫ولی جوری می‌دوید که انگار نه انگار اتفاقی افتاده.
‫ما با یه جن طرفیم، اسموک.
‫یا بدتر!
‫باید مردم رو داخل نگه داریم ‫و جسد رو ببریم بیرون.
‫این جسد نیست.
‫استک‌ـه.
‫همین‌جا پیش من می‌مونه.
‫جادوجنبلی بلدی که داداشم رو برگردونه؟
‫برای اون کیسۀ طلسم داری؟
‫- نمی‌تونم. ‫- خواهش می‌کنم!
‫نمی‌تونم. شرمنده.
‫گندش بزنن.
‫مُرد.
‫بهترین چیزی که توی زندگی‌ام داشتم، اون بود.
‫- باید بریم. ‫- چی؟
‫باید از اینجا خارج بشیم.
‫یارو همین‌الآن داداشش رو از دست داده.
‫اومدیم اینجا تا توی کارهای مهمونی کمک کنیم، ‫نه برای این قضیه.
‫باید بریم خونه، خب؟
‫- خیلی‌خب. ‫- لیسا منتظره.
‫آره.
‫- خب؟ بریم خونه. ‫- باشه. باشه.
‫- برو ماشین رو بیار. ‫- باشه، می‌رم ماشین رو بیارم.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫- می‌رم ماشین رو بیارم. آره.
‫مواظبش باش.
‫چی شده؟
‫من اینجام.
‫اسلیم! اسموک!
‫کدوم گوری بودی، پسر؟
‫هان؟
‫رفته بودم دست به آب، ‫یادت نیست بهت گفتم؟ پیرمرد دائم‌الخمر!
‫یهویی دیدم شماره دو هم دارم.
‫یا خدا! ‫تو چِت شده اسموک؟
‫استک مُرده.
‫کاکاسیاه، معلوم هست تو چی شدی یهویی؟
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب، بذار بیام تو تا کمک کنم.
‫صبر کن.
‫چی‌کار می‌کنید؟
‫برید کنار، بذارید بیام تو دیگه.
‫چرا بهش می‌گی بذاره بیای تو؟
‫خودت اون‌قدر هیکلی و قوی هستی ‫که هُل‌مون بدی و وارد شی.
‫آخه اون که رسم ادب نیست،
‫مگه نه، خانم «آنی»؟
‫اصلاً نمی‌فهمم چرا دارم با تو حرف می‌زنم.
‫احتمالاً همون ساندویچ ماهی‌ات...
‫دل و روده‌ام رو به هم ریخته.
‫روغنِ مونده استفاده کردی.
‫هیچ‌وقت روغنِ مونده استفاده نمی‌کنم، ‫خودتم می‌دونی.
‫خفه شو، آنی. ‫اسموک...
‫با اون حرف نزن.
‫الآن فقط با من حرف می‌زنی.
‫چرا نمی‌تونی بدون دعوت...
‫هیکل خپل‌ات رو بیاری داخل؟
‫زود باش،
‫اعتراف کن.
‫به چی اعتراف کنم؟
‫که مُردی.
‫که یکی از اون سفیدپوست‌های اون بیرون، نفست رو بریده
‫و الآن جن شدی.
‫اسموک، به این اراجیف گوش می‌دی؟
‫خانم، این مَرد بهم لطف کرد.
‫استخدامم کرد. ‫منو از وسط مزرعه آورد.
‫حالا می‌گی داداشش کشته شده.
‫باید بهش دلداری داد
‫نه اینکه مغزش رو...
‫با اون افسانه‌های ارواح مرداب ‫که از اهالی لوئیزیانا شنیدی، پُر کنی.
‫حالا اینجا داریم وقت‌مون رو تلف می‌کنیم
‫و داستان ارواح تعریف می‌کنیم
‫و نمی‌ریم کاری که باید بکنیم رو بکنیم.
‫حالا کاری که باید بکنیم چی هست؟
‫به همدیگه مهربونی کنیم!
‫مؤدب باشیم.
‫حالا درسته با هم این حرفا رو نداریم
‫ولی بهتره سرمون رو نندازیم پایین...
‫و همین‌جوری بدونِ دعوت، وارد ملک دیگران بشیم.
‫پس...
‫از صبح تا حالا اینجا رفت‌وآمد داشتی.
‫اون‌موقع دعوت لازم نداشتی؟
‫آره،
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫عجبا! ‫من با ماشین استک اومدم اینجا.
‫انتظار داری پیاده برگردم؟
‫مشکل من نیست.
‫نگاه کن، حتی خودمون به خودمون رحم نمی‌کنیم.
‫فکر می‌کردم تو بهتر از این حرفایی
‫ولی فرقی با سفیدپوست‌ها نداری.
‫می‌شه حداقل پولم رو بهم بدی؟
‫انقدر عملکرد درخشانی داشتی...
‫که حالا می‌خوای بابتش پول هم بگیری؟
‫کی با تو حرف زد، پیرمرد دائم‌الخمر؟
‫- دهنت رو ببند. ‫- نه، خودت خفه‌خون بگیر.
‫هیچی بهش نده، اسموک. ‫کوفت هم بهش نده.
‫مواظب باش.
‫اسموک! اسموک!
‫- وای نه! ‫- اسموک!
‫ببندش! در رو ببند!
‫در رو ببند! ‫این چه کوفتیه؟ این چه کوفتیه؟
‫بهت آسیب زد؟ گازت گرفت؟
‫من خوبم، من خوبم، من خوبم.
‫- چه کوفتی بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫آهای. آهای.
‫یه بویی حس نمی‌کنید؟
‫نه.
‫فکر کنم خودم رو خیس کردم.
‫آممم...
‫چطور از جاش بلند شد؟ هان؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫یه تیر خالی کردم توی سرش.
‫کورن‌برد منو کشوند بیرون.
‫کسی اونجاست؟
‫اسموک.
‫اسموک!
‫اسموک؟
‫زود باشید.
‫در رو باز کنید، بذارید بیام بیرون.
‫استک...
‫کاکاسیاه، خودتی؟
‫نه پس، «جیم کرو» هستم.
‫کاکاسیاه، معلومه که منم. ‫در رو باز کن.
‫استک...
‫حالـ... حالت چطوره؟
‫پسر، کلی ازت خون رفته.
‫آها، آره.
‫آره.
‫ترسناک بود ‫ولی الآن حالم خیلی بهتره.
‫به روح مامان قسم!
‫مگه نگفتی مُرده؟
‫مُرده بود.
‫نبضش رو چک کردم.
‫پس می‌شه بگی الآن چطور داره باهامون حرف می‌زنه؟
‫ولی این خبر خوبیه، نه؟
‫این یعنی حالش خوبه.
‫اسموک...
‫اون داداشت نیست.
‫اسموک، اون ساحره چی می‌گه برای خودش؟
‫می‌خوای دوباره بذاری بین‌مون اختلاف بندازه؟
‫چه چیزها که پشت سر نذاشتیم.
‫خندق‌های آلمانی توی جنگ.
‫کوچه‌های باریک شیکاگو.
‫خیلی‌خب.
‫تقاص این مسخره‌بازی‌هاتون رو می‌دین.
‫منو توی این اتاق زندانی کردین؟ آره؟
‫آره؟ در رو باز کن، اسموک!
‫بذارید بیام بیرون وگرنه به‌خدا قسم
‫تک‌تک شما کثافت‌های عوضی رو می‌کُشم.
‫یکی یکی!
‫اسموک.
‫بی‌خیال، پسر. ‫در رو باز کن. منم.
‫می‌دونی که از این مسخره‌بازی‌ها خوشم نمیاد.
‫خواهش می‌کنم، اسموک. ‫بذار از این اتاق بیام بیرون.
‫اسموک، خواهش می‌کنم!
‫آنی، کلید رو بده.
‫استک؟
‫نکن!
‫هی!
‫سمی!
‫بیا، پاشو.
‫چی توی شیشه بود؟
‫سیرترشی.
‫اینا جن نیستن.
‫خون‌آشام‌ان.
‫«بو» اون بیرونه. ‫باید بریم دنبالش.
‫خودم فرستادمش بیرون.
‫- نمی‌تونم بذارم بری. ‫- اون به کمکم نیاز داره.
‫«بو» بلده از پس خودش بربیاد.
‫احتمالاً سوار ماشینش شده و رفته یه جای امن.
‫هر کاری کنید می‌رم دنبال شوهرم.
‫گریس، الآن داریم سعی می‌کنیم زنده نگه‌ت داریم.
‫فقط باید تا طلوع آفتاب ‫همین‌جا بمونیم.
‫باشه؟
‫چیز‌هایی که لازم داریم:
‫سیر...
‫چوب...
‫نقره و آب مقدس.
‫درسته با این تفنگ‌ها نمی‌میرن ‫ولی سرعت‌شون رو می‌گیره.
‫اگه یارو استک نیست، ‫چطور صدا و حرکاتش...
‫شبیه استک بود؟
‫منم فقط یه‌سری قصه شنیدم.
‫تا حالا خودم بهشون برنخوردم.
‫چه قصه‌هایی شنیدی؟
‫که روش جن‌ها چیه. ‫میان روح آدما رو تسخیر می‌کنن.
‫ولی خون‌آشام‌ها فرق دارن.
‫شاید بدترین گونه باشن.
‫روح توی بدن گیر می‌کنه.
‫نمی‌تونن به اجدادمون ملحق بشن.
‫طلسم شدن که همین‌جا زندگی کنن، ‫با کلی نفرت.
‫حتی نمی‌تونن گرمای طلوع خورشید رو حس کنن.
‫خب پس.
‫می‌تونیم داداشم رو برگردونیم؟
‫اگه اونایی که این بلا رو سرش آوردن بکُشم...
‫اسموک...
‫با هم در ارتباطن،
‫ولی حتی اگه کسی که...
‫به وجود آوردتشون کُشته بشه، ‫بازم زنده می‌مونن.
‫بهترین کاری که می‌تونیم براش بکنیم
‫اینه که روحش رو از شرّ این طلسم، رها کنیم.
‫باید کُشته بشن، دونه دونه.
‫اون‌وقت چطور این کار رو بکنیم؟
‫با نور خورشید.
‫با یه تیکه چوب توی قلب‌شون.
‫اینجا چه خبره، آنی؟
‫این همه سال، داداشم رو صحیح و سالم نگه داشتم.
‫چرا امشب؟
‫به‌خاطر منه.
‫بابام بهم گفت.
‫گفت موسیقی‌ام داره اهریمن رو جذب می‌کنه.
‫من یه زمان یه نامزد خون‌آشام داشتم.
‫اتفاقاً اونم رنگ پوستش خیلی تیره نبود.
‫خونم رو توی شیشه می‌کرد ولی نمی‌خورد! ‫(شوخی کرد)
‫سمی...
‫نگران هیچی نباش، می‌شنوی؟
‫تا حالا هزار بار، شرّ اومده سراغم.
‫اگه امشب بیاد درِ اینجا رو بزنه...
‫باید اول از نعش رفیق قدیمی‌اش، دلتا اسلیم، رد بشه
‫تا بتونه به تو برسه.
‫این موضوع برای تمام کسایی که اینجان صدق می‌کنه.
‫اگه یکی‌شون منو گاز گرفت...
‫همین‌الآن قول بده...
‫که قبل از اینکه تبدیل بشم، رهام می‌کنی.
‫منظورت چیه که رهات کنم؟
‫اون دنیا یه نفر رو دارم
‫که منتظرمه.
‫منتظر تو هم هست.
‫سمی! اسموک!
‫کار کی بوده؟ کار استک یا مری بوده؟
‫نه.
‫اونا دویدن رفتن بیرون. دیدی‌شون دیگه.
‫خب پس کی گازش گرفته؟
‫باید قبل از اینکه به‌هوش بیاد ببریمش بیرون.
‫بریم.
‫می‌شنوی؟
‫♪ از جایی که به دنیا اومده بودم برم ♪
‫دارن آهنگ می‌زنن.
‫همه‌مون باید از این حبۀ سیر بخوریم.
‫من خیلی از مزه‌ش خوشم نمیاد.
‫کسی نگفت باید خوشت بیاد.
‫فقط باید بفهمیم کسی بین‌مون هست
‫که یکی از اونا باشه؟
‫ترشی‌شده‌ش رو ندارید؟
‫واقعاً مسخره‌ست.
‫- اسموک، تفنگت رو بذار کنار. ‫- خفه شو.
‫یا بخور، یا بهت شلیک می‌کنم.
‫تفنگت رو بذار کنار، اسموک. ‫اون خون‌آشام نیست.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫سیر کوفتی رو بخور و خلاص‌مون کن، دختر!
‫اسموک!
‫من می‌خوام زنده نگه‌ت دارم، پسر.
‫نباید زیر سؤال ببری‌ام.
‫تو مَرد شروری هستی.
‫بیخود نیست اهریمن‌ها اومدن دنبال‌مون.
‫- اوه اوه. ‫- آهای، اسلیم.
‫چی شده رفیق؟
‫اوه اوه.
‫اسلیم؟
‫چی شده اسلیم؟
‫زیادی نوشیدنی خوردم.
‫اون نوشیدنیِ کوفتیِ شیکاگویی...
‫اصلاً بهم نساخته، اسموک.
‫خوبم.
‫دیدی؟
‫مطمئنی اونا خون بود؟
‫آهای. آهای اسموک! بذار بیام تو، رفیق.
‫عه، اینجا رو!
‫اسموک، اسموک، بذار بیام تو!
‫هر کاری بخوای می‌کنم، رفیق.
‫اسموک! ‫این بیرون یه اتفاق‌های عجیبی داره می‌افته، اسموک!
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی، اسموک!
‫اسموک، بذار بیام تو! ‫اسموک، بذار بیام تو!
‫اوه، این چه وضعشه؟ گندش بزنن.
‫ولم کن!
‫- در رو ببندید. بیاید کنار. ‫- صبر کن!
‫- ولم کن! ‫- «بو».
‫- تن لش‌ات رو از روم بلند کن! ‫- سلام عزیزم.
‫بیا بیرون، ‫ماشین رو روشن کردم.
‫بیا بریم.
‫چی شده گریس؟
‫داره می‌کُشتِش.
‫اون رو می‌گی؟
‫نگران کورن‌برد نباش.
‫فقط یه‌کم گرسنه‌شه. همین! ‫بیا بریم.
‫زود باش!
‫بیا بریم دیگه. ‫ماشین رو آتیش کردم.
‫یا...
‫می‌تونی بذاری برگردم داخل.
‫میام و...
‫می‌تونیم وسایل‌مون رو برداریم...
‫و برگردیم خونه.
‫به حرفش گوش نکن.
‫گریس، از این مخمصه فرار می‌کنیم، ‫قول می‌دم.
‫من راه فرارتونم.
‫توی این دنیا که کسی به دادتون نمی‌رسه.
‫نمی‌ذارن چیزی بسازید.
‫نمی‌ذارن با هم دوست باشید.
‫ما همین کارها رو می‌کنیم.
‫با همدیگه.
‫برای همیشه.
‫این‌جوری خیلی بهتره، عزیزم.
‫پس نظرت چیه که
‫دعوت‌مون کنی بیایم تو؟
‫به حرفش گوش کن، گریس.
‫یا به حرف من گوش کن.
‫آخه الان من هر چی اون می‌دونه رو می‌دونم.
‫و ازت می‌خوام بذاری بیایم داخل اونجا.
‫وگرنه پا می‌شیم می‌ریم بقالی.
‫یه سر به لیسا کوچولو می‌زنیم.
‫نه، نه،
‫- غلط می‌کنید! ‫- نه، نه، نه.
‫- نه! ‫- بله، گریس.
‫من الآن همه‌چی رو می‌دونم.
‫من حتی می‌دونم... ‫(صحبت به زبان چینی)
‫که چقدر...
‫دوست داری قربون‌صدقه‌ات بره.
‫بهت قول می‌دم...
‫بذارم شوهرت بدونِ درد تمومش کنه.
‫امکان نداره!
‫تو اهریمنی هستی.
‫مگه نه؟
‫سمی!
‫اونی که اومدم دنبالش تویی.
‫حست کردم.
‫دلم می‌خواد دوباره مردمم رو ببینم. ‫اینجا گیر افتادم
‫ولی استعدادهای تو می‌تونه اونا رو بیاره پیشم.
‫همین‌الآن بهم تحویلش بدید. ‫فقط سمی کوچولو رو بدید...
‫تا بذاریم همه‌تون زنده بمونید.
‫عه، عه، هی، هی، آروم، آروم.
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم، مرتیکۀ بی‌جربزه.
‫نمی‌تونی بگیری‌اش.
‫اون با ماست. اون متعلق به ماست.
‫منم نمی‌ذارم همچین اتفاقی بیفته.
‫نمی‌تونی نجاتش بدی، اسموک.
‫همون‌طور که نتونستی داداشت رو نجات بدی.
‫اینجا در امان نیستید.
‫هر چقدر تفنگ و پول هم که داشته باشید
‫اونا هر موقع بخوان، همه‌چیزتون رو می‌گیرن.
‫امشب اینجا یه مراسم برگزار کردید
‫که قشنگ بود.
‫ولی برمبنای یه دروغ بود.
‫هاگوود،
‫یکی از افسرهای رده‌بالای گروه «کو کلاکس کلن»ـه.
‫اینی که می‌بینید خواهرزاده‌ـشه.
‫گروه اونا از اولش قصد جون‌تون رو کرده بودن.
‫من صرفاً در زمان مناسب،
‫توی مکان مناسب بودم.
‫داره راست می‌گه، اسموک.
‫من می‌تونم خاطراتش رو ببینم.
‫اسموک، اون داداشت نیست.
‫اینجا کازینو نبود.
‫کلوپ نبود.
‫چیزی جز کشتارگاه نیست.
‫یه سلاخ‌خونۀ کوفتی‌ـه.
‫ولی چیزی که دایی هاگوود نمی‌دونه
‫اینه که ما یه گروه جدید برای خودمون راه میندازیم
‫بر پایۀ عشق.
‫حالا که تعدادمون کافیه
‫احتمالاً سراغ اون پیر متعصب هم بریم
‫و ترتیب اون رو هم بدیم.
‫چرا ول نمی‌کنید برید پی کارِتون؟
‫چون بدونِ شما نمی‌ریم.
‫ما یه خانواده‌ایم.
‫غیر از اینه؟
‫می‌دونم احمقانه به‌نظر میاد ‫ولی بعد از اینکه همه‌تون رو بکُشیم...
‫همین‌جا روی زمین، بهشت به‌پا می‌کنیم.
‫هوم.
‫عه.
‫سلام عرض می‌کنم.
‫- پاشو. ‫- خوش اومدی.
‫آهای، آهای، منو ببین.
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫بذار یه چیزی رو بهت بگم، کاکاسیاه.
‫استکی که من می‌شناسم
‫با هیچ موجود اهریمنیِ کوفتی‌ای رفاقت راه نمیندازه.
‫گور بابات، کاکاسیاه. من همونی‌ام که بودم.
‫الایس مور.
‫و در حال حاضر دارم با داداش بزرگم صحبت می‌کنم، اسلیم.
‫پس محترمانه ازت می‌خوام خفه‌خون بگیری.
‫ما از اولش هم قرار نبود آزاد شیم.
‫هِی دور خودمون می‌چرخیدیم
‫و دنبال آزادی می‌گشتیم.
‫خودت هم خوب می‌دونی
‫که هیچ‌وقت قرار نبود طعم آزادی رو بچشی.
‫البته تا این لحظه.
‫این راهشه!
‫با همدیگه.
‫برای همیشه.
‫و من این راه لعنتی رو بدونِ تو نمی‌رم.
‫من بدون تو معنایی ندارم.
‫تصمیم آخرت چیه؟
‫- نه. نه، نه، نه. ‫- آهای.
‫دَر رو می‌بندیم.
‫- نه. نه. ‫- نه پسر.
‫دیگه دید نداریم.
‫گفت می‌ره سراغ دخترمون.
‫نباید حرفش رو باور کنی.
‫فقط می‌خواست راضی‌ات کنه بذاری بیاد تو.
‫بچه‌های شما رو که تهدید نکرد!
‫فقط باید تا صبح طاقت بیاریم.
‫که چی؟
‫که بره خانواده‌ام رو بکُشه؟
‫کل شهر رو بکُشه؟
‫همه رو تبدیل به هیولا کنه؟
‫اون اهریمن سفیدپوست، چینی صحبت کرد.
‫ذهنش مثل «بو» عمل می‌کنه.
‫باید جلوشون رو بگیریم، اسموک.
‫باید تا در نرفتن بگیریم‌شون.
‫گریس، یه‌کم آروم باش.
‫یه لحظه بذار فکر کنم.
‫چی؟
‫مگه تو سرباز نیستی؟
‫نه؟
‫همین اواخر به دوتا مَرد ‫شلیک نکردی چون به ماشینت دست زدن؟
‫اونا داداشت رو کُشتن.
‫استک رو یکی از خودشون کردن.
‫و «بوِ» عزیزم رو.
‫گفتن قصدِ کُشتنِ لیسا رو دارن.
‫اگه الآن وقتش نیست ‫دیگه نمی‌دونم کِی وقتشه.
‫انتظار دارید تا صبح منتظر بمونیم
‫تا تعداد بیشتری از عزیزان‌مون رو ازمون بگیرن؟
‫اهریمنی‌شون کنن؟
‫بهشون نمی‌خورد رفتنی باشن، گریس.
‫تو مرتیکۀ دائم‌الخمر دهنت رو ببند، اسلیم!
‫الآن که چیزی نخوردم.
‫حواست به طرز حرف‌زدنت باشه، زن.
‫♪ از سر تا پاش، هر چی داشت رو گرفتم ♪
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- بس کن. بی‌خیال. ‫- نه!
‫شماها هم می‌شنوید؟
‫♪ از سر تا پاش، هر چی داشت رو گرفتم ♪
‫♪ اگه بدنش به‌درد می‌خورد، اونم ازش می‌گرفتم ♪
‫همون آوازیه که داشتن می‌خوندن.
‫♪ اونم ازش می‌گرفتم ♪
‫♪ دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ و چون خانواده دارم♪
‫♪ از کارم پشیمون نمی‌شم ♪
‫♪ خدایا، اون زاغ کبود خندید ♪
‫♪ وقتی که دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫♪ خدایا، اون زاغ کبود خندید ♪
‫♪ وقتی که دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫عه. نه، نرو، نرو، نه...
‫- گریس، نرو... ‫- بسپرشون به من.
‫- نکن! گریس... خونسرد باش. ‫- ولم کنید. ولم کنید!
‫- آروم باش! باید فکر کنیم. ‫- لعنتی!
‫- ول کن! ول کن! ‫- همه‌شون رو می‌کُشیم.
‫ولش کن، بی‌خیال شو. ‫خونسرد باش.
‫باید فکر کنیم، گریس، ‫باید فکر کنیم.
‫باید فکر کنیم، باید همین‌جا بمونیم.
‫- گریس، خونسرد باشیم. ‫- باید فکر کنیم.
‫خب؟
‫- باید... مشکلی نیست. ‫- بیاید...
‫بیاید داخل
‫- کثافت‌های عوضی! ‫- نه!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نه! لعنت بهت، گریس.
‫گریس، چرا این کار رو کردی؟
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫گفتم دهن وامونده‌ات رو ببند!
‫- فکر کنم دارن میان تو. ‫- ♪ دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫باید آماده شیم.
‫یالا.
‫- ♪ دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪ ‫- هول نکنید.
‫حواس‌تون رو جمع کنید.
‫♪ از سر تا پاش، هر چی داشت رو گرفتم ♪
‫♪ اگه بدنش به‌درد می‌خورد، اونم ازش می‌گرفتم ♪
‫♪ دار و ندار رابین بیچاره رو ازش گرفتم ♪
‫کثافت!
‫اسموک!
‫همه‌شون دردِ اون رو حس می‌کنن.
‫آنی!
‫نه!
‫استک، نه! نه!
‫خواهش می‌کنم. تو نه!
‫نه، نه.
‫- تو نه! تو نه! ‫- الایس، آنی رو نه!
‫نه! نه!
‫دیگه همه‌چی درست می‌شه.
‫نه! نه! آنی.
‫نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه! وای نه.
‫اوه.
‫الایجا.
‫قول دادی ها!
‫به‌زودی می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫- آنی! ‫- نه!
‫- نه! نه! ‫- نه، نه، بیا بریم!
‫بیا بریم، بجنب!
‫اسموک، باید پسره رو ببریم پشت.
‫اون دیگه مُرده. پاشو.
‫- اسموک، زود باش. ‫- گندش بزنن. تیرهام تموم شد.
‫- برید بالا. برید. ‫- مال منم تموم شد.
‫- سمی. ‫- بیاید بریم. بریم!
‫- سمی! یالا! ‫- چی بهت گفتم؟
‫- برو دیگه. ‫- نه، اسلیم!
‫- زود باش برو. ‫- بریم!
‫اسلیم، اسلیم!
‫ای جان.
‫هنوزم بدمزه‌ست!
‫بیاید، می‌خواید نوش جان کنید؟
‫داریم حرکت می‌کنیم، از دلتا اسلیم جا نمونید.
‫اسلیم.
‫آره، بریم. بریم.
‫برید بیرون. برید بیرون!
‫سمی!
‫نه!
‫- برو! ‫- پرلین...
‫- برو! ‫- پرلین!
‫برو! برو!
‫واینستا. ‫تا طلوع خورشید فرار کن.
‫من به همه‌جاش فکر کرده بودم. ‫اون‌وقت زدی آنی رو کُشتی.
‫معلوم هست چه مرگته، پسر؟
‫خاطراتت رو می‌خوام.
‫می‌خوام آوازهات رو هم یاد بگیرم.
‫تو هم به خاطرات من دسترسی پیدا می‌کنی.
‫ای پدر ما...
‫ که در آسمانی...
‫نام تو مقدس باد...
‫ملکوت تو بیاید...
‫اراده تو چنان‌که در آسمان است...
‫بر زمین نیز کرده شود.
‫نان کفاف ما را...
‫امروز به ما بده...
‫و گناهان ما را ببخش
‫ چنان‌که ما نیز، آنان‌که بر ما گناه کردند را می‌بخشیم.
‫و ما را در آزمایش میاور،
‫بلکه از شریر رهایی ده.
‫آمین.
‫خیلی وقت پیش...
‫آدمایی که زمین‌های پدری‌ام رو دزدیدن
‫این جملات رو به‌زور به خوردمون دادن.
‫از اون آدما متنفر بودن
‫ولی این جملات هنوز بهم آرامش می‌دن.
‫آهای! از جات بلند نشو لعنتی.
‫حوصله‌ام رو سر بردی، پسر.
‫کثافت...
‫اون آدما، هم به خودشون دروغ گفتن، هم به ما.
‫داستان‌هایی درمورد بهشت و جهنم در آوردن.
‫و به دروغ گفتن که انسان ‫روی حیوانات و طبیعت، سلطه داره.
‫شرمنده که نتونستم ازت مراقبت کنم.
‫شرمنده نباش.
‫همیشه مراقبم بودی.
‫من هم طبیعت‌ایم، هم حیوون‌ایم.
‫ما زن و مَردیم.
‫من و تو، با همه‌چیز...
‫در ارتباطیم.
‫لعنتی!
‫نه.
‫طعم شیرین مرگ رو می‌چِشی.
‫با هم آهنگ‌های قشنگ می‌زنیم.
‫- گازت گرفت؟ کجات رو گاز گرفته؟ ‫- نه!
‫من همین‌جام. من همین‌جام.
‫- خورشید! ‫- خورشید!
‫کمک نمی‌خوای؟
‫برو خونه.
‫اون گیتار کوفتی رو هم چال کن.
‫نمی‌تونم.
‫مال «چارلی پاتن»‌ـه.
‫چی؟
‫پسر، کی اینو بهت گفته؟
‫استک.
‫گفت توی شرط‌بندی بُردینش.
‫پدرسوختۀ دروغگو.
‫اون گیتار بابامونه.
‫بیا جلوتر.
‫قوی باش، می‌شنوی؟
‫می‌شنوی؟
‫یه کار نیمه‌تموم دارم.
‫قوی باش.
‫می‌شنوی؟
‫♪ این روشنایی کمی که از من می‌تابه ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪
‫♪ این روشنایی کمی که از من می‌تابه ♪
‫و اگه ببینیم تو
‫یا هر کدوم از رفقای نژادپرستِ گروه «کلن»
‫دارید به حریم مِلک‌مون وارد می‌شید
‫درجا می‌کُشیم‌تون.
‫گروه «کلن» دیگه وجود نداره.
‫امروز شکار سیاه‌پوست‌ها رو داریم، پسرها.
‫عاشق اینم که صبح زود
‫پوست کاکاسیاه‌ها رو بکَنم.
‫اینجا برای خودشون دم و دستگاه راه انداختن.
‫وقتشه به این پسرها یه درس عبرت بدیم.
‫کلوپ موزیکال، آره؟
‫افتتاحیه بزرگ و اختتامیۀ بزرگ!
‫- بریم تو کارش. باز کنید. ‫- باشه.
‫سمی!
‫بیا پسرم.
‫دَر قفل‌ـه.
‫دَر اصلی رو تست کن.
‫گیتار رو بنداز زمین، سموئل.
‫این یکی هم قفل‌ـه.
‫دارن از کجا شلیک می‌کنن؟
‫کاکاسیاه‌ها دارن بهمون تیر می‌زنن!
‫بکُشید این مرتیکۀ سیاه‌پوست رو!
‫راه بیفت! ‫راه بیفت، لعنتی! راه بیفت!
‫گیتار رو بنداز زمین، سموئل.
‫بذارش زمین.
‫به‌خاطر خدا!
‫بهشون بگو:
‫صدام...
‫روحم...
‫متعلق به خداست.»
‫سیگار داری؟
‫برو بمیر، کاکاسیاه.
‫هوم.
‫الایجا.
‫سیگار رو خاموش کن تا بدم بغلش کنی.
‫نمی‌خوام بهش دود بخوره.
‫ببین، گوش کن...
‫می‌تونم بهت پول بدم، خب؟
‫بابا اینجاست.
‫[ایالت ایلینوی، شهر شیکاگو] ‫[۱۶ اکتبر ۱۹۹۲]
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد...)
‫رئیس...
‫دو نفر اون بیرون‌ان.
‫بهشون گفتم تعطیل‌ایم
‫ولی گفتن دویست دلار بدن.
‫- از نظرتون ایرادی نداره؟ ‫- برام مسئله‌ای نیست.
‫بیاید تو.
‫خون‌آشام‌ها فرق دارن.
‫شاید بدترین گونه باشن.
‫ولی حتی اگه کسی که...
‫به وجود آوردتشون کُشته بشه، بازم زنده می‌مونن.
‫باید دونه دونه کُشته بشن.
‫منم همین نوشیدنی‌ای که پیرمرد می‌خوره می‌خورم.
‫هوم.
‫چطور؟
‫به گمونم من تنها کسی بودم که اون دلش نمی‌اومد بکُشَتِش.
‫ازم قول گرفت که بهت نزدیک نشم.
‫بذارم زندگی‌ات رو بکنی.
‫دیگه خیلی از عمرت نمونده، مگه نه؟
‫می‌تونم کاری کنم ‫که حالا حالاها موندگار باشی.
‫بازم تورِ موسیقی بذاری.
‫بازم زندگی کنی.
‫بدونِ درد.
‫فکر می‌کنم به اندازۀ کافی، این دنیا رو دیدم.
‫هوم.
‫ما تک‌تک صفحه گرامافون‌هات رو داریم. ‫(وینیل یا صفحۀ موسیقی روی گرامافون)
‫اون‌قدر که موسیقی اصیل رو دوست دارم
‫تکنولوژی جدید رو دوست ندارم.
‫آره.
‫دلم برای موسیقی اصیل تنگ شده.
‫صفحه گرامافون‌های اون قدیم، ‫صدای مزخرفی می‌دادن.
‫نظرت چیه، سمی؟
‫هنوز اون اصالت رو در وجودت داری؟
‫♪ سفر می‌کنم ♪
‫♪ نمی‌دونم چرا من توی این دنیای کوفتی‌ام ♪
‫♪ سفر می‌کنم ♪
‫♪ نمی‌دونم چرا من توی این دنیای کوفتی‌ام ♪
‫♪ چون زنی که دوستش دارم ♪
‫♪ می‌دونی اصلاً، اصلاً براش مهم نیست ♪
‫نه، براش مهم نیست.
‫[استک]
‫مراقب خودت باش، سمی کوچولو.
‫یه چیزی رو می‌دونی؟
‫شاید هفته‌ای یکبار، ‫وقتی از خواب بیدار می‌شم حس می‌کنم فلج شدم
‫و خاطرۀ اون شب برام زنده می‌شه.
‫ولی به‌نظرم تا قبل از غروب...
‫اون بهترین روز زندگی‌ام بود.
‫برای تو این‌جوری نبود؟
‫شکی توش نیست.
‫آخرین باری بود که داداشم رو دیدم.
‫دمت گرم.
‫آخرین باری بود که خورشید رو دیدم.
‫فقط برای چند ساعت...
‫آزاد بودیم.
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد...)
‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ این روشنایی کمی که از من می‌تابه ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ آره، آره، آره، آره ♪
‫♪ این روشنایی کمی که از من می‌تابه ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪
‫♪ هر جا می‌رم ♪
‫♪ می‌ذارم بدرخشه ♪