‫«غریزه اولیه‌ی ما بقا نیست، خانواده است. پاول پیرسال.»
‫[میامی، فلوریدا]
‫آدم‌کش ۲-۳، ‫آدم‌کش ۲-۱ هستم.
‫موقعیت «سومبرا» تایید شد.
‫اومبرا هنوز پیداش نیست.
‫در موقعیت اسلحه دارن.
‫هوشیار باش.
‫با دقت ادامه بده.
‫آدم‌کش ۲-۳، گزارش بده.
‫آدم‌کش ۲-۱، از شمال غربی دارم
‫به سوژه نزدیک میشم.
‫اگه کسی روی پشت‌بوم بود خبر بدید.
‫آدم‌کش ۲-۱، تیم حمله در موقعیت قرار گرفتن.
‫در حال ورود.
‫تکون بخورید، یالا.
‫اتاق شرقی خالیه.
‫آشپزخونه خالیه.
‫اتاق‌خواب شماره یک خالیه.
‫طبقه دوم خالیه.
‫مگه میشه؟ اینجا نیست.
‫گولمون زدن.
‫آدم‌کش ۲-۱، مکان خالیه. لطفاً دستور بده.
‫آلوکا، دریافت می‌کنی؟
‫گیرت آوردم.
‫آلوکا؟
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫آدم بدها زخمیت کردن؟
‫آره، کار آدم بدهاست.
‫مامان کمکت کرد شکستشون بدی؟
‫اوهوم. آره.
‫الان هم داره آدم بدها رو
‫شکست میده؟
‫اوهوم.
‫واسه همین نمی‌تونه باهامون زندگی کنه.
‫دلم براش تنگ شده.
‫میشه داستان شکم مامانی رو برام بگی؟
‫- داستان رو دوست داری؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی خب.
‫خب، ما داستان آدم بدها رو می‌دونیم...
‫با انفجار...
‫و اینکه چرا گوش بابایی نمی‌شنوه.
‫درسته.
‫وقتی مامانی باردار بود،
‫بابایی رو می‌خوابوند روی پاش،
‫درست روی شکمش...
‫که بتونم حرکت کردنت رو حس کنم.
‫گاهی اوقات تکون نمی‌خوردی.
‫چرا؟
‫چون خواب بودی.
‫وقتی خواب بودی...
‫مامان اینجوری می‌کرد...
‫که بتونم ضربان قلبت رو حس کنم...
‫و بدونم حالت خوبه.
‫بلدی فرانسوی صحبت کنی؟
‫نه، نه.
‫به هر دو طرف نگاه کن.
‫قبل از اینکه رد بشی به هر دو طرف ‫نگاه کن، خب؟
‫کمربندت رو ببند.
‫امروز دوست داری چیکار کنی، عزیزم؟
‫خونه آجری چیه، بابا؟
‫- چی؟ ‫- خونه آجری.
‫میگن... «سی و شش، بیست و چهار، ‫سی و شش.»
‫ام...
‫آدرس خونه آجریه.
‫واقعاً؟
‫نه. نه.
‫ام...
‫خونه آجری اصطلاح...
‫یه زن زیبا و خوش هیکله.
‫مثلاً قدش بلنده؟
‫باریکلا. مثل قدش.
‫و بازوهاش؟
‫آره. جفتش.
‫خیلی خب.
‫میشه من آهنگ انتخاب کنم؟
‫لایونل ریچی. یالا، بابا.
‫خیلی خب، لایونل ریچی.
‫اسپاتیفای، ما عاشق لایونل ریچی هستیم.
‫خیلی خب.
‫هی.
‫این پسر بچه چقدر قشنگ می‌خونه.
‫داداشیِ من.
‫چی؟ لعنتی!
‫- آشغال. بکش کنار. ‫- عوضی. گمشو.
‫عجب حیوونی.
‫- نه، بابا؟ ‫- چی گفتی؟
‫هر وقت رانندگی می‌کنی همین رو میگی.
‫شاید زیر لب بگم.
‫زیر لب چیه؟
‫یعنی آروم میگم که بچه‌ها نشنون.
‫من می‌شنوم.
‫تو هم زیاد این حرف رو به بقیه راننده‌ها میزنی.
‫میشه هزینه افشا، قربان.
‫هزینه افشا؟
‫یه هزینه کم از طرف بانک
‫برای برخورد بین بانکدار و مشتریه.
‫من...
‫کای، یه لحظه وایسا. بیا...
‫اوه، فرانسوی هستید. بله.
‫بله.
‫یعنی چی؟
‫هزینه افشا برای چی؟
‫صحبت کردنمون رو میگید؟
‫حالا بذارید ببینم چه کاری از دستم برمیاد.
‫- ممنون. ‫- یه لحظه.
‫ام... هوم...
‫این سومیِ این ماهه.
‫بخوابید روی زمین!
‫درست فکر می‌کنید، اومدیم سرقت.
‫دستا رو بذارید جایی که می‌تونیم ببینیم.
‫کسی تکون بخوره، تیر هم می‌خوره.
‫- کای، بیا اینجا. ‫- سه دقیقه.
‫یالا، سه دقیقه.
‫- بخواب روی زمین! ‫- بابایی!
‫میگم بخواب روی زمین، همین الان.
‫اون پسرمه.
‫دو ثانیه بیشتر وقت نداری، عوضی.
‫بذار پسرم بیاد پیشم.
‫لطفاً.
‫این پسره رو میگی؟
‫آره، بذار بیاد.
‫همینی که اینجاست رو میگی؟
‫بابا.
‫کای. چشم و گوشت رو بگیر.
‫گفتم بخواب روی زمین.
‫می‌خوای بچه‌ت رو جلوی چشمت بکشم؟
‫بخواب روی زمین
‫وگرنه بچه رو می‌کشم.
‫چشمات رو وا کن، پسرم.
‫بابایی جلوی آدم بدها رو گرفت.
‫چی شد؟
‫[کاریز، مکزیک]
‫...یا استعفا داد
‫که امور امنیتی وابسته به گروه هفت ‫را مدیریت کند،
‫کمی پیش از اینکه سربازرس
‫تحقیقاتش را درباره فعالیت‌هایش در دوران
‫ریاست سازمان سیا شروع کرد.
‫خدای من.
‫وقت ندارم، خانم‌ها و آقایون.
‫امیدوارم بتونید بپذیرید که شغلم اجازه نمیده
‫بتونم چیزی بهتون بگم.
‫سلام، جذاب، تیپ زدی.
‫جک سیندر یه جاسوسه،
‫نه مدل جیمز باندی،
‫- بلکه یه مدل بدترش. ‫- هوم.
‫خب، آیا رهبرهای گروه هفت در صورت
‫صدور حکم و احضاریه، بهش اجازه میدن ‫احضاریه‌ها رو رد کنه؟
‫آقای سیندر اسم این تلاش‌ها رو
‫کارهای پوچ دشمنانش
‫برای ایجاد شک و شبهه
‫در تصمیم گروه هفت
‫برای انتخابش به عنوان دبیرکل نامیده.
‫معلومه با این قیافه اومدی صبحم ‫رو خراب کنی، پاتریک.
‫دارم روی قیافه‌م کار می‌کنم، قربان.
‫انگار داریم نزدیک میشیم.
‫اومبرا دیشب آلوکا رو تو میامی زده.
‫نصف تیممون رو کشته.
‫این چیه؟
‫ببینید امروز صبح کی پیداش شده.
‫سومبرا.
‫این چیه دیگه؟
‫زنگ بزن آوری.
‫- بگو از ترنتو یه هلیکوپتر برامون آماده کنه. ‫- چشم.
‫روی صفحه بزرگه پخشش کن.
‫چشم، قربان.
‫باید پخش بشه. چون تا حالا اجراش ‫نکرده بودم.
‫آرورا، یه نوشیدنی دوبل برام آماده کن.
‫ساعت هشت صبحه.
‫زود نیست؟
‫سه برابرش کن.
‫کو؟
‫یه لحظه، شرمنده.
‫بفرمایید.
‫با تمام سرعتت یه لیوان دیگه بریز.
‫داره می‌چرخه، شرمنده.
‫پاتریک.
‫اگه پخشش نکنی روی صفحه
‫تیزترین وسیله این اتاق رو پیدا می‌کنم
‫و برمی‌دارم و فرو می‌کنم
‫توی گلوت.
‫خیلی خب، خوبه.
‫خب...
‫شما دوتا چرا من و تیم رو ول کردید؟
‫باردار شده بوده.
‫آره.
‫حامله بوده.
‫گیرت آوردم، عوضی.
‫تمام اطلاعات مربوط به سومبرا رو می‌خوام.
‫لقب‌هاش.
‫کجا زندگی می‌کنه، غذا می‌خوره، ‫کار می‌کنه، بازی می‌کنه.
‫تمام ابعاد زندگی روزمره‌ی لعنتیش رو.
‫باید گروه رو دوباره دور هم جمع کنیم.
‫همون گروهی که اومبرا و سومبرا چند سال قبل
‫به آتیش کشیدن.
‫برای اعضا این یه مسئله شخصیه.
‫همونطور که برای منم شخصیه.
‫خب...
‫وقتشه برگردم سر کار.
‫کای، عزیزم.
‫- انگلیسی صحبت کن. ‫- خیلی خب.
‫سیندر کلی آدم کشته، شاید بشه گفت ‫اندازه یه قبرستون.
‫یه تیم کشتار مخفی داشت،
‫می‌دونی، عملیات سیاه و از این مدل مزخرفات.
‫تحقیقات دفتر سربازرس ترسوندش.
‫اگه اطلاعات لو برن، کارش تمومه.
‫چه مرگته؟
‫آخ!
‫عمو!
‫دیدی چجوری زدمش؟
‫تن لشت رو بردار بیار اینجا.
‫چه مرگته؟
‫اینجوری کنی که لو میریم.
‫دارم سعی می‌کنم بینشون جا بیفتم، آروم باش.
‫ما اومدیم کار کنیم.
‫تو داری یه کار مخالفش رو انجام میدی.
‫دست بردار. یه ذره زخمی شد دیگه.
‫زدی صورت بچه رو ناقص کردی.
‫چه مرگته؟
‫اینا یه مشت اروپایی بی‌عرضه‌ن.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫نفست که بالا نمیاد.
‫- چته؟ ‫- من رو فُرمم.
‫پنجاه و یک سالگی عذاب‌آوره، نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫مشخصه.
‫ما وقت واسه بحران میان‌سالی نداریم.
‫نیاز نیست چیزی رو بهم ثابت کنی.
‫- خودت خواستی. ‫- من بهرحال دوستت دارم.
‫وایسا.
‫- ولی عیب نداره. ‫- می‌بینی؟ می‌بینی؟
‫لعنتی!
‫آیزاک.
‫مطمئنی خوبی، پسرم؟
‫خوبم، بابایی.
‫چی شد؟
‫می‌خوای بریم سفر؟
‫سفر؟ مثل تعطیلات؟
‫آره. تعطیلات.
‫کجا؟
‫به خونه‌ی خاص بابایی.
‫- خونه خاص؟ ‫- اوهوم. از اینجا دوره.
‫با هواپیما میریم.
‫با هواپیما؟
‫حاضری؟
‫- آره! ‫- آره! بزن بریم.
‫[مرکز فرماندهی گروه هفت]
‫با چی سر و کار داریم؟
‫نماینده‌های رسمی شش‌تا از هفت کشور شرکت‌کننده.
‫تحقیقات دفتر سربازرس استرس به جون ‫همه انداخته.
‫[بوگوتا، کلمبیا]
‫صبح همگی بخیر.
‫برای صرفه‌جویی در وقت،
‫کوتاه، شیرین و بدون سانسور حرفم رو میزنم.
‫ببخشیدها، دبیر...
‫درستش دبیرکله.
‫دو دقیقه وسط حرفم نپرید،
‫که چندتا اعتراف دردناک بکنم،
‫و تمام شک و شبهه‌هایی که درباره من
‫یا صلاحیتم دارید رو برطرف کنم.
‫هشت سال پیش، بنده از طرف ‫ایالات متحده آمریکا...
‫یه گروه فوق‌سری برای سیا تشکیل دادم...
‫یه گروه از مامورهای ویژه
‫و تبدیلشون کردم به یه واحد...
‫به اسم نیروی سایه.
‫به این تیم مخفی
‫عملیات‌های حذف و کشتار مهم ‫در مکان‌های خطرناک سپرده میشد.
‫دیکتاتورهای شما، حاکم‌های شما، ‫ستمگرهای شما...
‫میشه گفت کثیف‌کاری‌هایی که خدا انجام ‫نمیده رو ما در کل جهان انجام می‌دادیم.
‫و این آیزاک سار...
‫این وقفه کوتاهم به این معنی نبود
‫که می‌تونید سوال بپرسید، جناب نماینده.
‫بذارید حرفم رو بزنم،
‫بعد می‌رسیم سراغ سوال و جواب
‫و شک کردنی که شما توش تخصص دارید.
‫آیزاک سار،
‫مرد توی دوربین مداربسته و ‫کایرا اوونز،
‫قبلاً از فرمانده‌های مشترک نیروی سایه بودن،
‫و علی‌رغم قوانین مخالفت با
‫ارتباطات بین همکارها...
‫عاشق شدن.
‫که منجر شد به درگیری داخلی
‫که بهش اشاره کردم،
‫و بعدش هم واحد و فرماندهیشون ‫رو رها کردن.
‫من الان فکر می‌کنم که خانم، اومبرا...
‫اونموقع باردار بوده،
‫و برای همین سریع‌تر فرار کردن.
‫اینا یاغی هستن.
‫به شکل کشنده‌ای تمرین دیدن، ‫مامورهای توانایی هستن،
‫و در جریان رازهای حساس جهانی هستن.
‫- رازهایی که می‌تونه به اخاذی منجر بشه. ‫- دبیرکل، میشه بگید قراره چیکار کنید؟
‫برای کسایی که آلمانی بلد نیستن،
‫گفتم، «پیداشون می‌کنیم
‫و نابودشون می‌کنیم.»
‫چون نیروگیری در نیروی سایه
‫یه قانون خیلی سفت و سخت داشت.
‫کسی حق رفتن از گروه رو نداره.
‫تخلف از این قانون باعث میشه ‫یه جایزه بیست و پنج میلیون دلاری
‫رو سر کسی بذاریم که گروه رو ترک می‌کنه
‫و توسط هم‌گروهی‌هاش جمع میشه.
‫و فعلاً، اون جایزه رو دو برابر کردم.
‫مطمئنی آدم بدها پیدامون نمی‌کنن؟
‫اوهوم.
‫- این حیوونه؟ ‫- نه.
‫- پیچکه؟ ‫- نه.
‫اینجا کجاست؟
‫این پیچک‌ها ما رو می‌کشن.
‫- این آب دستشوییه، بابا؟ ‫- نه.
‫- اینجا مار داره؟ ‫- نه.
‫تمساح چی؟
‫وایسا! چراغ قوه رو بگیر.
‫ماهیه؟
‫نه.
‫پیرانیاست؟
‫نه، ماده منفجره‌ست.
‫خیلی خب، کای.
‫خیلی خب، پسرم، بیا بالا.
‫قراره اینجا بمونیم، بابا؟
‫یه مدت.
‫باحاله، ها؟
‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫چطوره؟ خوبه؟
‫خدا رو شکر تو خوشت اومد، خودم ‫هنوز نتونستم بپذیرمش.
‫- بابا؟ ‫- هوم.
‫چرا سمعکت رو درآوردی؟
‫منظورت چیه، عزیزم؟ کِی؟
‫وقتی آدم بدها اومدن تو بانک،
‫درشون آوردی.
‫دردویل رو می‌شناسی؟ دیدی نابیناست؟
‫- آره. ‫- ولی بهرحال یه ابرقهرمانه،
‫چون ابرقدرتش اینه که می‌تونه ‫همه چی رو بشنوه.
‫اوهوم. آره.
‫بابایی هم همینجوریه، ولی وقتی ‫که نمی‌تونم بشنوم.
‫اینم ابرقدرت منه.
‫چطوری؟
‫نمی‌دونم.
‫تمرکزم بیشتر میشه.
‫همه جا آروم می‌گیره.
‫قدرتم بیشتر میشه.
‫واسه همین آدم بدها رو شکست دادی؟
‫آره فکر کنم.
‫تو که هیچوقت آدم بده نبودی، بابا؟
‫می‌دونی چیه؟
‫خیلی وقت پیش...
‫بودم.
‫مامان هم بود؟
‫چرا؟
‫فکر می‌کردیم آدم خوبه‌ی داستانیم.
‫الان آدم‌های خوبی هستید؟
‫صد در صد.
‫[چهار سال پیش]
‫کایرا؟
‫بله؟
‫دیگه نمی‌تونیم به کارمون ادامه بدیم.
‫- شاید اشتباه کردیم. ‫- نه، اشتباهی در کار نبود.
‫ما یه تصمیم گرفتیم.
‫غیبمون زد.
‫و الان یه پسر داریم.
‫بذار برگردم برای سیندر کار کنم.
‫نه.
‫اون مرد ببیندت در جا می‌کشدت.
‫شاهکارش رو نابود کردیم.
‫نیروی سایه‌ای در کار نیست. ‫برگشتی در کار نیست.
‫تو می‌خواستی فرار کنی.
‫من دوستت دارم. واسه همین منم می‌خواستم ‫باهات فرار کنم.
‫ولی داری یه چیزی رو ازم پنهان می‌کنی.
‫ای خدا!
‫به نظرم این قضیه رو به خودش می‌گیره.
‫ما با هم قرار می‌ذاشتیم.
‫یه قرار ساده، اونم خیلی وقت پیش،
‫قبل از اینکه باهات آشنا بشم.
‫و احساسم واقعی نبود.
‫آره، من...
‫نمی‌تونستم باهاش تشکیل خانواده بدم.
‫این رو به خودش هم گفتم.
‫ولی اون یه چیز بیشتر می‌خواست.
‫خیلی بیشتر.
‫وقتی قبول نکردم، تهدید کرد که ‫نابودم می‌کنه. دست برنمی‌داره.
‫...تا وقتی مطمئن بشه که نمی‌تونم به ‫چیزی که می‌خوام برسم.
‫چرا قبلاً نگفته بودی؟ باید می‌گفتی.
‫من...
‫می‌دونستم می‌کشیش،
‫بعدش هم اونا تو رو می‌کشن.
‫کایرا.
‫بچه.
‫می‌دونم.
‫نمی‌تونیم تا آخر عمرمون فرار کنیم.
‫سیندر نباید بفهمه کای به دنیا اومده.
‫نه. نه.
‫من انجامش میدم.
‫منظورت چیه؟
‫پسرمون.
‫و محافظت ازش به هر قیمتی.
‫یه کم وقت می‌خوام که از لونه‌شون ‫بکشونمشون بیرون.
‫و یکی یکی بکشمشون.
‫وقتی خطر رفع شد...
‫خانوادگی ناپدید میشیم.
‫کایرا، ممکنه چند سال طول بکشه.
‫چرا تو؟
‫بگو چرا تو؟
‫چون انتظار دیدن من رو ندارن.
‫چون کدوم مادری پسرش رو ول می‌کنه؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. آره.
‫مطمئنم.
‫[اولویت اولم پسرمه. آیزاک فرار کرده.]
‫[ایبیزا، در سواحل اسپانیا]
‫[می‌تونیم کمکت کنیم.]
‫الان وقتشه.
‫منتظر نمی‌مونیم.
‫داری می‌نوشی؟
‫نه، داری توهم میزنی.
‫اگه آیزاک بودی کجا می‌رفتی؟
‫احتمالاً جایی که منابع کافی داره.
‫پول، سیستم حمایتی، سلاح مخفی...
‫درسته. خب کجا؟ مراکش...
‫آفریقای جنوبی...
‫- و کلمبیا. ‫- منم همین تو فکرم بود.
‫- خیلی خب، حله. بریم. ‫- منظورت چیه؟
‫آیزاک و کایرا رو پیدا می‌کنیم،
‫بعد هم دبیرکل سیندر رو
‫با دست خونی دستگیر می‌کنیم.
‫کارش رو می‌سازیم.
‫بندازش زمین!
‫بسه! تمومش کن!
‫خودت رو لو دادی!
‫- یالا، قهرمان. یه حرکت قهرمانانه بزن. ‫- دارم می‌بینمت. بیا جلو!
‫- تمومش کن! ‫- پسرمون رو تو خطر انداختی!
‫چرا؟
‫تموم شد؟
‫نه!
‫نترس، پسرم.
‫چرا داری با بابام دعوا می‌کنی؟
‫حالا بیا و توضیح بده.
‫سلام.
‫سلام. این کیه؟
‫مامانیه.
‫خیلی وقته مامانم رو ندیدم.
‫متاسفم، کای.
‫عزیزم...
‫من رو می‌شناسی؟
‫- مامان؟ ‫- آره.
‫وای خدا!
‫خدای من!
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫عزیزدلم، دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫مامانی اومد.
‫اه، بوم!
‫مامان اومده.
‫آره، عزیزم.
‫بیدار بشم همینجاست؟
‫امیدوارم.
‫بگیر بخواب.
‫من و مامان باید صحبت کنیم. خب؟
‫خیلی خب. ببین...
‫این قضیه واسه بنگلادش بود، ‫ساحل پاتونگ،
‫حسابی گشنه‌مون بود،
‫ولی ماهی‌فروشه خیلی مشکوک بود.
‫یه بچه داشت و براش پوشک بزرگ بسته بود.
‫می‌خوای خودت داستان رو تعریف کنی؟
‫هیچوقت بخش بچه رو نمیگی.
‫اون بچه رو نگی کل مزه‌ی
‫- داستان می‌پره. ‫- داشتم به اون بخشش هم می‌رسیدم.
‫شش سال تو بخش اطلاعاتی ارتش کار کردم.
‫به عنوان شاگرد اول از آکادمی ‫فارغ‌التحصیل شدم.
‫و الان؟
‫شدم پیشخدمت چندتا قاتل.
‫آره.
‫- باشه. ‫- تو کلاً جنبه‌ی
‫- الکل نوشیدن نداری. ‫- بیخیال بابا.
‫اگه با صورت بیفتی زمین چی؟
‫- کلاً سه متر بود. ‫- نه...
‫سه متر بود.
‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫همچنین.
‫به افتخار دوستان و دشمنان قدیمی.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان.
‫و «اون بازی قدیمی که ازش ‫سیر نمیشیم.»
‫ام...
‫ماها...
‫گذشته‌ی رنگارنگ و عمیقی رو با هم ‫شریکیم.
‫ولی گذشته‌ایه که نمی‌تونم بذارم
‫الان نابودمون کنه.
‫پس نمیگم چیکار کنید و نکنید.
‫مستقیم میریم سراغ درخواستم.
‫یک.
‫جایزه رو دو برابر کردم.
‫عجب.
‫دو. با دقت برنامه‌ریزی و اجرا می‌کنیم.
‫به شانس تکیه نمی‌کنیم.
‫ریسک نمی‌کنیم. مخصوصاً جلوی این دو نفر.
‫چقدر حمایت پشتمونه؟
‫همه چی.
‫سربازهای سابق نیروهای ویژه. ‫بازنشسته‌ها.
‫به کسی هم چیزی نمیگن.
‫به علاوه، دوستمون آوری هم ‫حواسش بهمون هست.
‫این خائن‌ها شش‌تا از همکارهای ما رو کشتن.
‫الان قیمت خوبی روی دستگیر
‫کردنشونه. همین الان می‌دونیم
‫کجا هستن و می‌تونیم وارد عمل بشیم.
‫دارم از موقعیتشون مطمئن میشم.
‫بازی شروع شد، خانم‌ها و آقایون.
‫دستت درد گرفت؟
‫جای کفش من رو لباست مونده؟
‫- خب... ‫- خب...
‫نقشه‌مون چی شد؟
‫قرار بود تا ابد با خوشی زندگی کنیم.
‫می‌دونی برای اینکه بلایی سر این خانواده نیاد
‫چقدر زحمت کشیدم؟
‫- خانواده؟ ‫- آره.
‫- خانواده؟ ‫- آلوکا رو کشتم.
‫بهت نزدیک شده بود.
‫ازت عکس گرفته بود و عملیات راه انداخته بود.
‫کشتمش.
‫ولی هنوز پنج‌تا سایه باقی موندن.
‫سیندر فعالیت رو شروع کرده.
‫و الان فهمیده کای وجود داره.
‫سلام، عزیزم.
‫اوه، چی شد؟
‫چیکار می‌کنه؟
‫خوابه؟
‫زیاد اینجوری می‌کنه.
‫عین تو خواب‌گردی می‌کنه.
‫نمی‌دونم چطوری اینقدر سریع
‫باهات راحت شد.
‫شاید بالاخره احساس امنیت کرده.
‫می‌خواستم ببرمش یه جای دور از ‫اینترنت و دور از خودمون.
‫نه، نمی‌ذارم از جلوی چشمم برید کنار.
‫کایرا. تو شکارچی بودی و ما شکار شدیم. ‫قایم شدیم.
‫بسه دیگه.
‫پس به کمک نیاز داریم.
‫عمه و عمو؟
‫الان برای دفتر سربازرس کار می‌کنن، ‫سیندر رو هدف گرفتن.
‫با چی هدف گرفتنش؟
‫احضاریه؟ تشریفات اداری؟
‫اینا اسلحه نیستن.
‫خودت می‌خوای بری سراغ سیندر.
‫- آره. ‫- نه.
‫کای رو می‌ذارم پیش تو و عمو و میرم ‫سراغ اون آشغال.
‫این کارها تمرین لازم داره...
‫- اوهوم. ‫- تو آماده نیستی.
‫از فُرم افتادی.
‫اون چهارتا سارق بانک خلافش رو بهت ‫ثابت کردن.
‫چهارتا احمقی که اسلحه‌شون رو از مغازه خریدن ‫و فقط روی کاغذ شلیک کرده بودن.
‫- ویدئو رو که دیدی. ‫- آره، کل مردم دنیا دیدنش.
‫کل مردم دنیا دیدن که برای محافظت ‫از پسرمون چیکار کردم.
‫خیلی خب.
‫- شلیک مستقیم. نشون بده ببینم چی بلدی. ‫- بشین و تماشا کن.
‫واو.
‫خیلی خب.
‫عالی بود. تو...
‫عصبانی نشو. هدف‌گیری من همیشه ‫از تو بهتر بود.
‫- نه. ‫- چرا.
‫- هرگز. ‫- چی؟
‫تازه، تو آماده بودی.
‫وقتی داری از کای محافظت می‌کنی
‫جفتمون نباید آماده باشیم؟
‫بهش میگن کودک‌نگه‌داری، کایرا.
‫جدی؟ یا بچه‌داری؟
‫بچه‌داری.
‫کی فرانسوی یادت داده؟
‫پس بچه‌داری
‫وقت خاصی نداره.
‫باید روی تیراندازیت کار کنی.
‫شبیه آماتورها شلیک کردی.
‫نیاز به تکرار اشتباهات اودسا نداریم.
‫باز پای گذشته‌ها رو کشیدی وسط. ‫هی میگی اودسا.
‫به شونه‌م تیر زدی.
‫- آره. ‫- آره.
‫- اوه. عمدی بود؟
‫دقیقاً. خواستم حواس اونی که به سمتت اسلحه نشونه ‫گرفته بود رو پرت کنم و بکشمش.
‫داشت حرکت می‌کرد و تنها چیزی ‫که تونستم روش تمرکز کنم...
‫شونه‌ی من بود؟
‫آره. شونه‌ی تو بود.
‫- خیلی خب. ‫- فراموشش کن دیگه.
‫من میرم دنبال کای. باید راه بیفتیم.
‫یادت نره اسلحه رو دوباره پر کنی.
‫دیدی؟ زیاد طول نکشید.
‫حله.
‫این ماشین توئه؟
‫آره، عزیزم. ‫ماشین مامانه.
‫دوستش داری؟
‫- خیلی خفنه. ‫- می‌دونم.
‫خیلی از ماشین خودمون خفن‌تره، بابا.
‫- اوه. ‫- ممنون.
‫چطوری خودمون رو برسونیم به عمه و عمو؟
‫ما نه. اونا میان.
‫ما حرکت می‌کنیم، مراقب کای هستیم،
‫و صبر می‌کنیم تا سیندر رو گیر بیارن.
‫- ماشینت چقدر امنه؟ ‫- قبل از اینکه ماشین رو روشن کنم،
‫جلوی فرکانس رادیویی، با امواج کوتاه
‫و اسکن ماهواره‌ای گرفته میشه.
‫دوباره هم اسکن می‌کنم، برای امواج فرابنفش، ‫دوربین فروسرخ جلونگر،
‫گرمایشی، رادار امواج میلی‌متری.
‫داخلش چی؟
‫مخصوص خودم ساخته شده.
‫شش میلی‌متری، داخلش هم با تیتانیم ‫فیبر کربن ساخته شده.
‫موتور وی-۱۲ کورس کوتاه قابل تعویض.
‫سپر تقویت شده که
‫بتونه از وسط مانع بگذره.
‫شیشه مقاوم در برابر گلوله سطح ده.
‫و این.
‫که بتونیم مسافرهای وی‌آی‌پی، سیاستمدارها...
‫و گروگان‌ها رو جابجا کنیم.
‫هوم.
‫- من می‌شینم پشت فرمون. ‫- درسته.
‫هی، عزیزم. ‫بریم ماشین‌سواری؟
‫سگ همسایه اسمش کایزر بود،
‫داشت گربه‌شون رو کتک میزد.
‫مگه میشه؟
‫صدایی که شنیدن این بود.
‫حالم بد شد. یه جای کار می‌لنگه.
‫خیلی عجیبه.
‫موافقم.
‫ولی خودت هم گفتی،
‫اینا نمی‌تونن ما رو ببرن پیش سیندر.
‫نه، عزیزم. بحث اون نیست.
‫امکان نداره بحث رو از سوزوندن ‫تلفن ببرن
‫سمت آوردن اسم سیندر...
‫بعد دوباره بحث رو بردن سمت کتک‌کاری ‫سگ و گربه؟
‫با یه چندتا دختر جوون
‫نشسته سر میز.
‫نکنه فکر کردی میاد...
‫تو پارک هم همراه همینا بود.
‫مشخصه دارن از موقعیت سوءاستفاده می‌کنن.
‫به نظرت کسی ما رو بهشون لو داده؟
‫اوه، عمراً، مخصوصاً وقتی اینقدر ‫حواسمون جمعه.
‫مگر اینکه...
‫خدایی؟
‫چه مرگته؟
‫این دو ماه،
‫هر چی میگی جمله رو باز می‌ذاری.
‫ولی سه نقطه.
‫خب سه نقطه.
‫فکر کردی من از هیجان خوشم میاد؟
‫حرفت رو بزن، مردک.
‫- من وقت ندارم. ‫- خیلی خب.
‫مثل اینکه دو نفر دیگه هم دنبال سیندر هستن.
‫یه تیم مشاهده.
‫هوم. جدی؟
‫نمی‌دونستی؟
‫چرا باید بدونم؟
‫خیلی خب، تو انجامش بده.
‫حاضری؟ مسابقه برگشت. ‫یک، دو، سه چهار...
‫کشتی انگشتی رو شروع می‌کنیم. ‫می‌گیرمت...
‫عه، گرفتم. گرفتم.
‫وای، گیر کردم! ای وای!
‫آخ!
‫یه میسیسیپی، ‫دو میسیسیپی،
‫سه میسیسیپی.
‫کایرا، کجا وصلش کنم؟
‫تو جعبه داشبورد.
‫بابا، می‌شه آهنگ بذاریم؟
‫معلومه پسرم.
‫بابا، چرا قطعش کردی؟
‫آره باباش، چرا قطع کردی؟
‫آهنگ مورد علاقه‌ات بود.
‫نه خیر، نبود پسرم.
‫نه خیر، آهنگ مورد علاقه‌ام نبود.
‫حتی در حدش هم نبود.
‫تو که خیلی گوشش می‌دی.
‫- عه! ‫- مامان، باور کن...
‫خیلی گوشش می‌ده.
‫واقعا؟ عجب...
‫حالا جالب شد.
‫خب، می‌شه من هم بشنوم؟
‫نه، بهتره از سکوت لذت ببریم.
‫بی‌خیال بابا. ‫بذار مامان بشنوه.
‫اذیت نکن باباش.
‫می‌خوای بشنوی مامان؟
‫آره. واقعا.
‫خیلی، خیلی دلم می‌خواد بشنوم.
‫باشه.
‫عجب.
‫همه‌اش رو بلده.
‫همه‌اش رو نه.
‫اوهوم.
‫آره، آره، آره.
‫ایول! آها!
‫همینه.
‫آفرین. خوشم اومد.
‫ایول! همینه کای!
‫ایول!
‫قشنگ می‌خونه‌ها!
‫عالی بود.
‫- کایرا. ‫- هوم؟
‫کمربندش رو ببند.
‫رفتیم تو مه.
‫[هشدار]
‫تعقیبمون کردن.
‫آدم بدها دارن میان.
‫باید پیش مامان بشینی...
‫و به حرف‌هاش گوش کنی.
‫خب، بیا یه جای امن ببرمت.
‫خب کیک کوچولو، ‫برو داخل. زود باش.
‫خب، حالا دراز بکش.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫صندلی کودکان نیست.
‫مخصوص پسرهای بزرگه.
‫یه مدت قراره اینجا بمونی،
‫تا مامان بیارت بیرون.
‫خب؟ آفرین.
‫- چیزیمون نمی‌شه مامان؟ ‫- نه بابا.
‫فقط باید کمربندت رو ببینی...
‫چون بابایی می‌خواد سبقت بگیره.
‫ممکنه ماشین بالا و پایین بشه.
‫الان می‌خوام ببینم...
‫صدام رو می‌شنوی یا نه. ‫خب، اگه صدام میاد...
‫بهم یه نشونه بده. صدام میاد؟
‫الو، الو. عه، خوبه.
‫خیلی دوستت دارم عزیزم. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی زود می‌بینمت، خب؟
‫جاش امنه؟
‫آره. این صندوق با هیچی خراب نمی‌شه.
‫- دورمون زدن؟ ‫- تنهایی فکر کردی؟
‫چطوری پیدامون کردن؟
‫خبر مرگم از کجا بدونم؟
‫مامان، شنیدم فحش دادی. ‫خیلی زشت بود.
‫خاک تو سرم. عه... ‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫برو پایین!
‫- گندش بزنن. ‫- واقعا؟
‫می‌خوام ماشین رو بکشین بیرون.
‫اجساد رو پیدا کنین.
‫پسره باهاشون بود؟
‫نمی‌دونیم.
‫پس متوجه بشید!
‫ای وای.
‫چی شده؟
‫کایرا.
‫همه‌شون هستن آیزاک.
‫همه‌شون.
‫- نیروی سایه‌ها؟ ‫- آره.
‫مامان؟
‫حالت خوبه مامان؟
‫بیا بغلم.
‫- بیاین بریم. ‫- بریم، بریم.
‫می‌خوام بدونم چطور پیدامون کردن.
‫آره، من هم همینطور.
‫ممکنه رد تو رو زده باشن؟
‫نه، محاله. امکان نداره.
‫پس یکی ما رو فروخته کایرا.
‫آره. ولی کی؟
‫نه.
‫کار خاله و دایی نیست. مطمئنم.
‫بهشون اعتماد دارم.
‫باشه.
‫پس آهنگ عروسیمون رو گوش می‌دادی؟
‫- پسرمون گوش می‌ده. ‫- آها، خودش تنهایی.
‫- اوهوم. ‫- آها.
‫خیلی لایونل ریچی دوست داره.
‫مخصوصا آهنگ «واقعا».
‫چه اتفاقی.
‫- خیلی بامزه است. ‫- اوهوم.
‫کاش می‌شد ببریمش ‫امریکن آیدل شرکت کنه.
‫فکر کن بزرگترین دغدغه‌مون این بود.
‫من همیشه کنارتون بودم.
‫نزدیکتون بودم.
‫دو سال پیش...
‫یه جشنواره فضای باز تو ‫ساوت‌پوینت مال بود...
‫- من اونجا... ‫- از بین جمعیت...
‫اومدی پشت گردنم رو لمس کردی.
‫فکر کردی نمی‌فهمیدم تو لمسم کردی؟
‫دست تو رو مثل نفس‌هام حفظم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫من هم همینطور.
‫قربان، صرفا یه عقب‌گرد موقته.
‫پیداشون می‌کنیم. شرمنده.
‫شرمنده‌ای؟
‫خیالم راحت شد.
‫نه، آخه تحت این شرایط ‫که همه‌چی خراب شده...
‫قدرت عذرخواهی کردن ‫اوضاع رو درست می‌کنه!
‫این اتفاق غیرمنتظره بود...
‫غیرمنتظره بود، ‫چون بصیرت نداری پسر جان!
‫عقبه و تجربه کافی برای این کار رو نداری.
‫زیادی رو تردمیل دویدی،
‫تو دنیای واقعی زیاد ندویدی.
‫می‌دونی...
‫من تا سی سالگیم مانیکور نکرده بودم.
‫تا چهل سالگیم کت و شلوار ‫دوخت مخصوص نداشتم.
‫الان من رو هیکلی ‫با ناخن‌های تمیز و...
‫کت و شلوار شیک می‌بینید و می‌گید...
‫لابد هیچ‌وقت دست به چاقو نشدم...
‫یا یکی رو با دست خالی ‫تا حد مرگ کتک نزدم.
‫خب...
‫اشتباهتون همین‌جاست.
‫می‌گن موفقیت باعث می‌شه...
‫آدم تا حدی... نرم بشه.
‫می‌گن زره آهنین رو ‫تبدیل به ابریشم می‌کنه.
‫واسه همین هر از گاهی...
‫به خودم یادآوری می‌کنم که کی هستم.
‫متقابلا به شما هم ‫یادآوری می‌کنم کی هستین.
‫قربان، من...
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫باشه پس.
‫می‌خوای مبارزه کنیم؟
‫رو کن ببینم.
‫بد نبود.
‫هیچ ضربه‌ی «ضعیفی» وجود نداره.
‫جفتتون اخراجید.
‫سیندر هستم.
‫دوباره بگو.
‫آخیش.
‫خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫لطفا پیگیری کن.
‫انگار زنده موندن.
‫خب، جفتتون رو دوباره استخدام کردم.
‫جت رو سوخت‌گیری و آماده کنین.
‫تا نیم ساعت دیگه پرواز داریم.
‫آفرین.
‫راستی، این زخم‌هاتون... ‫خوب شده. قشنگ شده.
‫بهتون میاد. گردن‌کلفت شدین.
‫سیندر هستم.
‫سلام جک.
‫اومبرا، الان باید ‫«دبیر کل سیندر» صدام کنی.
‫آها، فهمیدم.
‫می‌خوای رسمی به نظر بیای. ‫ولی در حال حاضر...
‫پلیس بین‌الملل دنبالته و...
‫و باعث شده دنبال من هم باشن.
‫[کلمبیا، کارتاخنا]
‫دنبال سومبرا و کای هم هستن.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونی فرار کنی،
‫حتی اگه آب بشی بری تو زمین، ‫باز هم پیدات می‌کنیم.
‫می‌خوای کل عمرت فراری باشی؟
‫این زندگیت که هر لحظه ‫داره کوتاه و کوتاه‌تر می‌شه؟
‫معذرت می‌خوام. ببخشید. ‫شوخی کردم.
‫دارم کیف می‌کنم.
‫می‌دونم به نظر...
‫بچه‌گونه و مسخره میاد. ‫ولی چه می‌شه کرد؟
‫دارم کیف دنیا رو می‌برم.
‫برات پیشنهاد دارم.
‫پیشنهادی به جز کشتن خودت؟
‫یه‌مقدار محدود نیست؟
‫کایرا، می‌دونی بی‌احساس‌ترین...
‫کار تو دنیا چیه؟
‫انتقام گرفتن.
‫پرهزینه‌ترین کار دنیا هم هست.
‫صد میلیون دلار کاملا ارزشش رو داره.
‫جایزه روی ما رو دو برابر کردی؟
‫تا آخر هفته سه برابر هم می‌کنم.
‫اینکه کل گروه هفت الان درگیر...
‫یکی از پرونده‌های بزرگ بین‌المللی شدن،
‫باعث می‌شه یه‌مقدار... ‫احساس غرور کنم.
‫حتی خوشحالم.
‫من رو می‌خوای؟
‫آره.
‫می‌خوام تسلیم بشی.
‫واسه نجات جونت التماس کنی.
‫من اهل التماس کردن نیستم جک.
‫بذار سومبرا و کای برن.
‫نیروی سایه رو بفرست برن. ‫خودم میام پیشت.
‫من خودم دارم میام سمتت کایرا.
‫پس بذار برن.
‫بذار قضیه رو بین خودمون نگه داریم.
‫می‌دونی، پنج سال پیش ‫شما دو تا می‌تونستین...
‫کل تیم رو شکست بدین و ببرین.
‫جک، اگه می‌خوای با من ‫جنگ راه بندازی پس بیا.
‫- اگر نه، پیشنهادم رو قبول کن. ‫- کدوم پیشنهاد؟
‫من میام پیشت، ‫قضیه رو حضوری حل می‌کنیم،
‫وگرنه تمام اسرار دفتر سربازرس رو...
‫فاش می‌کنم.
‫انتخابت چیه جک؟
‫هنوز اون جزیره خصوصی توقیف‌شده...
‫توسط سیا رو حوالی ‫ساحل کارتاخنا داری؟
‫تو که می‌دونی دارم.
‫اونجا می‌بینمتون.
‫[کلمبیا، بوگوتا]
‫- امشب آشپزی می‌کنی؟ ‫- نه بابا.
‫تو چه مرگته؟
‫سه شب اخیر رو من آشپزی کردم.
‫به درک بابا. ‫هوس وافل کردم.
‫وافل؟ ناسلامتی تو بوگوتاییم.
‫خبری از وافل نیست. ‫اینجا آرپاس دارن.
‫می‌گه وافل! ‫اینجا حتی فرق...
‫برنگردین.
‫ماشین رو روشن نکن.
‫از کجا پیدامون کردی؟
‫پسرم.
‫این‌ها خاله و دایی هستن.
‫قبلا که آدم‌های خوبی بودن ‫باهاشون در ارتباط بودیم.
‫هنوز باهاشون دوستی بابا؟
‫باید دید.
‫من یه «ب، ر، ت، الف» تو دستمه.
‫«برتا» چطوری تلفظ می‌شه؟
‫نه. صحبت نکن پسر.
‫بذار من حرف بزنم، خب؟
‫فقط با شما ارتباط داشت،
‫تا اینکه یکیتون ما رو فروخت.
‫داداش! تو دیگه خل شدی.
‫ترجیح می‌دم «م، ر، د، ه» باشم.
‫به اونجا هم قراره برسی.
‫آهنگ لایونل ریچی دارین؟
‫هوم...
‫خنده‌دار نیست.
‫پسر، تمومش کن.
‫- الان وقتش نیست. ‫- خیلی بامزه است.
‫آقا کوچولو، ‫اگه لایونل ریچی می‌خوای،
‫الان خاله برات آهنگش رو می‌ذاره، خب؟
‫- آهنگ نمی‌خواد. ‫- فقط یه آهنگ بابا.
‫آره، بی‌خیال باباش. ‫یه آهنگ.
‫انقدر خشن نباش.
‫آقا کوچولو، ووتنگ کلن هم دوست داری؟
‫ووتنگ کلن به درد عشق و حال نمی‌خوره.
‫بسه پسر.
‫بذار من حرفم رو بزنم،
‫بعدش با هم لایونل ریچی گوش می‌دیم.
‫آهنگ خانوم خوشگل‌هاست.
‫می‌شه یه آهنگ دیگه بذارین؟ ‫یه چیز دیگه می‌ذارین؟
‫- نه، من عاشق این آهنگم. ‫- دوستش داره.
‫باشه، گذاشتن. ‫ولی همراهش نخون.
‫خواهش کردم پسرم.
‫بهش کمک می‌کردین.
‫از کی؟
‫کل مدتی که فراری بود.
‫آخرین بار کی باهاش در ارتباط بودین؟
‫یعنی ازش خبر نداری؟
‫نگفت می‌خواد کجا بره؟
‫- نه. ‫- هوم...
‫که یعنی مشخصه کجا می‌ره.
‫کجا/
‫پیش سیندر. تنها.
‫گندش بزنن.
‫واسه چی؟
‫چند ساله کارش همینه.
‫از ما محافظت می‌کنه.
‫[کلمبیا، جزایر بارو]
‫اینجا مال خودته جک؟
‫بهتره بگیم... قرض دائمیه.
‫مثل خوک توی گلی، نه؟
‫عوض نشدی.
‫همه‌چی عوض شده.
‫برای خانم هم میاری؟
‫اینجا همه‌چی مرغوبه. ‫ازت پذیرایی می‌کنیم.
‫گفتم بهتره حرف بزنیم.
‫دل به دل راه داره.
‫اینجا جامون امنه؟
‫هیچ‌کس تحت نظرمون نداره.
‫نمی‌دونم خاله. ‫اگه پیدامون کرده باشه...
‫حس می‌کنم باید راه بیفتیم.
‫چی داری می‌گی؟
‫ما که تازه اومدیم اینجا.
‫جای ردیفیه، خب؟
‫می‌تونم خودم رو تمیز کنم؟
‫برو طبقه بالا. ‫اتاق اضافه داریم.
‫ممنون.
‫- گرسنمه بابا. ‫- چی شد؟
‫بیا اینجا دایی جون. گرسنه‌ای؟
‫می‌خوای دایی برات وافل درست کنه؟ ها؟
‫البته اگه بابات اجازه می‌ده.
‫باشه.
‫شنیدی چی شد؟ اجازه داد.
‫بزن بریم!
‫- ببین من رو. اینجا ردیفه؟ ‫- نه.
‫باید بلند شیم راه بیفتیم. ‫حسم این رو می‌گه.
‫خوشم نمیاد یه جا بمونم مارولا.
‫آره، ولی الکی شکاک شدی.
‫امکان نداره ما رو پیدا کرده باشن.
‫پیدامون کرده.
‫باورت می‌شه؟ من که نه.
‫فقط به تو اعتماد دارم.
‫- ممنون آقا. ‫- نوش جان.
‫جک...
‫فکر می‌کردم قراره ‫تک به تک باشیم.
‫پسرها.
‫امیدوار بودم تفنگت اونجا باشه.
‫بندازید! بندازید!
‫بخوابید رو زمین!
‫زود باشید! زود!
‫تفنگ‌ها رو هل بدین!
‫زود باشید! عجله کنید!
‫آخ، دقیقا همون حسی رو داشت...
‫که تصور می‌کردم ‫تیر خوردن داشته باشه.
‫خدا رو شکر لباس سفارشی داشتم.
‫وگرنه جلیقه رو حس می‌کردی...
‫و با تیر می‌زدی تو سرم.
‫یا شاید هم نه.
‫شاید هدفت این بود...
‫که یه تیر تو قلبم بزنی.
‫شاعرانه است.
‫خوان، یه لیوان دیگه میاری؟
‫می‌دونی اومبرا...
‫درسته قبلا کارت درست بود،
‫ولی زود هم افت کردی.
‫فکر کردی می‌ذارم بیای اینجا...
‫با بی‌رحمی من رو بکشی؟
‫می‌شه بگم حداقل امیدوار بودم؟
‫اوضاع قراره خیلی جالب بشه.
‫بله؟
‫دارم لباس عوض می‌کنم.
‫بلند شو!
‫سلام برادر.
‫برو بمیر جک!
‫کای کو؟
‫نمی‌دونم.
‫چی؟
‫آهای!
‫سلام عزیزم.
‫حالت خوبه؟
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫مامانی و بابایی اینجان.
‫باشه پسرم؟
‫سلام!
‫پس اینجایی!
‫می‌شه، آم...
‫آقا کوچولو رو ببری پایین؟
‫هنوز آماده نیستیم.
‫- خداحافظ عزیزم. ‫- خداحافظ مامان. خداحافظ بابا.
‫- دوستت دارم. ‫- من هم دوستتون دارم.
‫معذرت می‌خوام.
‫فقط واسه محافظت از شما...
‫گذاشتم و رفتم.
‫من دوستت دارم.
‫الان پیشتم.
‫اومدم پیشت.
‫سلام!
‫آوری!
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- همچنین.
‫- چطوری؟ ‫- حرف ندارم.
‫خیلی کثافتی!
‫عه. آبجی، شروع نکن.
‫باورت نمی‌شه چه بلاهایی ‫قراره سر توی خائن بیارم.
‫از لحظه‌ای که این ‫دستبندها باز بشن،
‫جوری لهت می‌کنم ‫که آرزوی مرگ کنی.
‫اتفاقا خبر داشتم.
‫می‌دونستم داشتی نارو می‌زدی.
‫بی‌خیال مارولا.
‫خسته نشدی واسه تیم اشتباه جنگیدی؟
‫من که شدم.
‫رفتم با آوری تماس گرفتم.
‫ببخشید. منظورم «دایی» بود.
‫ازش پرسیدم چطوره که ما هم‌سنیم،
‫تجربیات یکسان داریم،
‫ولی اون خودش رو وقف کارهای...
‫سطح پایین و حقیر می‌کنه؟
‫بیست سال.
‫بیست سال آزگار.
‫همیشه پشت هم بودیم ‫و هوای همدیگه رو داشتیم،
‫الان کارت به اینجا رسیده. ‫به من پشت می‌کنی؟
‫واسه چی؟
‫واسه چی آوری؟ ‫پول مفت؟!
‫خیلی‌خب، آم...
‫مسئله اینه.
‫راستش می‌خواستم شما رو ‫جلوی بچه‌تون بکشم.
‫می‌دونم ناجور به نظر میاد. ‫واقعا ناجوره.
‫در هر شرایط دیگه‌ای این کار ‫غیراخلاقی و اشتباه می‌بود.
‫ولی بذارین منطقم رو توضیح بدم، خب؟
‫فکر کنم بعدش درکم کنین.
‫من پنج سال سخت و آزگار رو ‫صرف نیروی سایه‌ها کردم.
‫پنج سال.
‫شما دو تا...
‫با بی‌چشم و رویی خودتون...
‫ازم گرفتینش.
‫چیزی که دوست داشتم رو ازم گرفتین.
‫کای چند سالشه؟ ‫اون هم الان...
‫پنج سالش می‌شه، مگه نه؟
‫چیزیه که بیشتر از همه دوست دارین؟
‫یعنی اینکه شما رو باهاش معاوضه کنم...
‫تا حدی قضیه رو برابر می‌کنه.
‫می‌دونین چیه؟
‫با ژنتیک و سابقه‌ای که تو داری...
‫می‌تونم تبدیلش کنم ‫به یه سرباز پنج‌ستاره.
‫می‌تونه آینده نیروی سایه‌ها باشه.
‫- جک... ‫- نه!
‫نه.
‫قسم خونیت رو شکستی!
‫قسم خوردی حتی به قیمت ‫درد و مرگت هم...
‫بهمون خدمت کنی.
‫قرارمون از اول همین بود!
‫ولی تو اعضای سایه‌ها رو ‫علیه خودشون کردی.
‫هر عضو رو علیه اون یکی کردی.
‫داشتی ما رو شست‌شوی ‫مغزی می‌دادی و مسموم می‌کردی.
‫آها، الان که راحته ‫بخواید اینطوری بگید.
‫مگه نه اومبرا؟
‫پس خیانت تو به گروه مشکل منه؟
‫وظیفه چی؟ شرافت چی؟ ‫تعهد به گروه چی؟
‫به گروه یا به تو؟
‫مسئله همینه دیگه، نه؟
‫قضیه خودمونه؟
‫چرا حرفت رو مستقیم نمی‌زنی جک؟
‫چون عاشقم بودی.
‫خبر داره.
‫بذارین توضیح بدم ‫قضیه چی بود رفقا.
‫وقتی ایشون نتونست جوری که ‫می‌خواد من رو داشته باشه...
‫شروع کرد به هر روشی اذیتم کردن.
‫تهدید به تنزل درجه می‌کرد،
‫عزلم می‌کرد،
‫زندگیم رو سیاه می‌کرد.
‫ولی نتیجه نداشت.
‫چون اصلا دیگه برام مهم نیست.
‫تو هم دیگه برام مهم نیستی.
‫هیچ‌کدومتون. ‫فقط خانواده‌ام برام مهمه.
‫جای من...
‫پیش خانواده‌امه.
‫برای محافظت ازشون ‫حاضرم آدم بکشم.
‫نه برای تو.
‫شک ندارم این بهت احساس ضعف می‌ده.
‫مگه نه؟
‫خیلی احساس ضعف می‌کنی.
‫دبیرکل سیندر.
‫پسره کو؟
‫جاش امنه. طبقه پایینه.
‫نمی‌خواستیم این لحظه رو ببینه.
‫چی رو ببینه احمق؟
‫دبیرکل سیندر...
‫آهای رفیق.
‫اگه تفنگت رو نندازی...
‫بهت نشون می‌دم چقدر سریع ‫می‌تونم بفرستمت اون دنیا.
‫زود باش!
‫آهای، شما دو تا ‫دست‌هاتون رو ببرین بالا!
‫تکون بخورین!
‫دبیرکل سیندر،
‫طبق دستور دفتر بازرسی کل،
‫بدین‌وسیله شما رو بازداشت می‌کنیم،
‫و به اردوگاه امنیت ملی منتقل می‌شید،
‫تا دادگاهتون برگزار بشه.
‫قشنگ بود.
‫دیدی؟ یه گروه دو نفر دیگه هم بود...
‫که دنبال سیندر بودن.
‫ولی به توی بی‌شرف نگفتم،
‫چون ذره‌ای بهت اعتماد نداشتم.
‫معلومه قضیه چیه؟
‫ما ماموران ویژه دفتر سربازرس ‫و دادگستری هستیم.
‫چندین ماهه که علیه تو...
‫پرونده جنایی ساختیم.
‫«قربان».
‫پس شما دو تا بی‌شرف ‫مامور مخفی بودین و...
‫دارین رئیستون رو دستگیر می‌کنین؟
‫ما ماموران فدرال ‫ایالات متحده‌ایم،
‫و باید از دستورات ما پیروی کنید!
‫- وای! ‫- گندش بزنن!
‫وای، وای.
‫چه غلطی می‌کنین؟ ‫نیازی به این کارها نیست.
‫پاتریک...
‫اگه تکون خوردن...
‫بکششون.
‫بیچاره شدین!
‫یه تیم اورژانس اینترپل ‫همین الان که حرف می‌زنیم،
‫تو راه اینجاست...
‫تا در صورت لزوم ‫توی بازداشت کمک کنه.
‫دست‌های مانیکوریت رو ببر بالا و...
‫رو زانوهای وامونده‌ات بشین.
‫نشنیدی چی گفت؟
‫رو زانوهات بشین!
‫آهای! رو زانوهای وامونده‌ات بشین!
‫کجا رفت؟
‫هوام رو داشته باش!
‫کثافت!
‫برو!
‫می‌زنم می‌کشمتون!
‫تفنگت کو؟
‫مرده‌شور چهل و پنج میلی‌متری رو ببرن.
‫آهای پارکر! پارکر!
‫بیا! چه خبره؟
‫چهل و پنج میلی‌متری دارم. ‫ولی خالیه.
‫- من خشاب دارم. بده. ‫- بگیر.
‫- پسره کو؟ ‫- پشت خونه است.
‫باید برم سراغ سیندر. ‫هوام رو داری؟
‫-دارمت. ‫- برو! زود باش!
‫برو، برو، برو!
‫بی‌شرف!
‫- گندش بزنن! ‫- می‌کشمت!
‫بنداز!
‫خشاب!
‫گندش بزنن!
‫می‌خوام تمومش کن.
‫سه، دو، یک.
‫- خوبی؟ ‫- بیا!
‫بلند شو!
‫زود باش! ‫گم شو ببینم!
‫باید کای رو پیدا کنیم.
‫به نفعته فرار کنی پست‌فطرت.
‫ایول.
‫عه، خواهرزاده.
‫تو با خاله و بابا بدرفتاری کردی.
‫تفنگ داشتی ولی گذاشتی ‫آدم بدها بابام رو کتک بزنن.
‫نه، نه، نه، نه خواهرزاده. ‫ببین، همه‌چی تموم شد، خب؟
‫بیا، می‌برمت پیش خانواده‌ات.
‫من اجازه ندارم فحش بدم، ‫ولی تو پست‌فطرتی دایی.
‫نه، نه. ببین، اشتباه برداشت کردی.
‫من از آدم خوب‌هام، دیدی؟ ‫آدم خوبی‌ام.
‫داشتم وانمود می‌کردم یکی از ‫آدم بدها بودم، فهمیدی؟
‫اداشون رو در می‌آوردم. ولی بیا...
‫می‌برمت پیش خانواده‌ات آقا کو...
‫کثافت!
‫گندش بزنن!
‫کای، نگران هیچی نباش. خب؟
‫دایی خیلی کارهای بدی کرده...
‫واسه همین باید چرت بزنه، خب؟
‫آها، یه لطفی می‌کنی؟
‫- بله خاله؟ ‫- می‌شه بری اون گوشه؟
‫می‌خوام با دایی حرف‌های بزرگونه بزنم.
‫صدات رو می‌شنوه خاله؟
‫بذار ببینیم. ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫نه، نمی‌تونه بشنوه.
‫ولی همچنان حسش می‌کنه، خب؟
‫پس برو اون گوشه. برو.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫پا رو دم بد آدمی گذاشتی.
‫دیگه اصلا...
‫مرده و زنده‌ات برام مهم نیست!
‫- مارولا، وایستا! ‫- دیگه حرفی نداریم!
‫باشه، باشه خاله!
‫بریم!
‫بزن سوراخ‌سوراخش کن!
‫بیا!
‫گندش بزنن!
‫- خوبین عزیز دلم؟ ‫- آره.
‫خوبه. یه خراش هم برنداشته.
‫قهرمان منه.
‫خوبی؟
‫حالم خوبه.
‫خودت خوبی؟
‫هنوز نه.
‫- باید بریم. ‫- نه.
‫اگه بذاریم فرار کنن، ‫یک ماه نشده دوباره دنبالمون میان.
‫دیگه نمی‌خوام تو ترس زندگی کنم.
‫می‌خوام خانواده معمولی باشیم.
‫می‌خوام کنار شما باشم.
‫خونه داشته باشیم.
‫دیگه نمی‌خوام فراری باشم.
‫مواظبش هستی؟
‫دارمش.
‫خاله دایی رو کتک زد.
‫آره عزیزم. ‫واسه همین الان...
‫داره تو مستراح تنبیه می‌شه.
‫عزیزم، تو اینجا پیش خاله بمون،
‫چون مامان و بابا یه کار دیگه دارن.
‫حالا ما باید دنبالشون کنیم.
‫باید بیاریمش بیرون.
‫حس می‌کنم سیندر زنده مونده.
‫من حس می‌کنم جفتشون زنده‌ان.
‫- چقدر داری؟ ‫- دو تا فشنگ.
‫من یکی دارم.
‫پس به‌صرفه شلیک کن.
‫به نظرت اضافی‌ها رو من بردارم؟
‫- کدوم اضافی‌ها؟ ‫- گلوله‌های تو رو می‌گم.
‫اضافی که نیست.
‫- مال امنه. ‫- آره، ولی...
‫حس می‌کنم شاید چون من...
‫منظورم اینه که معمولا ‫تیراندازی من بهتره.
‫- معمولا؟ ‫- آره.
‫آیزاک عزیزم...
‫نه، نه، نه.
‫- نمی‌خواد فرانسوی بشی. ‫- واسه چی؟
‫- فقط هدرشون نده. ‫- دستت درد نکنه.
‫من از این‌طرف می‌رم.
‫اگه عروسیتون رو خراب کنم ناراحت نمی‌شین؟
‫بی‌خیال پسر. تحمل کن.
‫قبلا هم خون بالا آوردی.
‫مگه چی می‌شه؟
‫از دست تو زن.
‫مگه در روز چقدر انرژی داری؟
‫اینجا رو باش.
‫وای!
‫آیزاک!
‫- آیزاک! ‫- خفه شو!
‫- آیزاک! ‫- گفتم خفه شو!
‫آیزاک!
‫گوش کن. تو رو خدا.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫التماست می‌کنم. ‫گوش کن چی می‌گم.
‫گوش کن. ‫ببین چی می‌گم.
‫گوش کن.
‫[شش ماه بعد]
‫پس یعنی واقعا دوران...
‫- همکارت با دولت تموم شده؟ ‫- آره.
‫بعد از زندانی شدن اون کثافت...
‫دوباره آزاد شدم.
‫هم به طور حرفه‌ای، هم شخصی.
‫چرا حس می‌کنم الان...
‫از لانگلی زنگ زدی؟
‫چون تو ساختمون‌های دولتی ‫صدا اکو می‌شه.
‫دقیقا اونجا چیکار می‌کنی؟
‫نیروی سایه‌های دو.
‫ولی این بار می‌خوام ‫بهتر انجامش بدم.
‫نظرت رو جلب کرد؟
‫فعلا می‌خوام فقط استراحت کنم.
‫بی‌خیال بابا.
‫استراحت کردن کیلو چنده؟
‫تازه، همه‌چی بعد یه مدت قدیمی می‌شه.
‫پس بذار همون بعدا صحبت کنیم.
‫باشه، بعدا حرف می‌زنیم، خب؟ ‫مواظب خودت باش.
‫تو هم همینطور.
‫- خداحافظ. ‫- سلام مارولا.
‫امروز واقعا خوش‌تیپ شدی.
‫مرسی که توجه کردی پارکر.
‫بیا پارکر.
‫- قراره آواز بخونیم؟ ‫- تولدت مبارک بخونیم؟
‫آره. آره، فقط...
‫نمی‌دونم، فقط می‌خوام یه کوچولو...
‫بیشتر بازی کنه، خب؟
‫خیلی داره بهش خوش می‌گذره.
‫خانم کوردرو غذای چرب و مضر درست کرده.
‫- هوم. ‫- می‌خوام برم ازش بگیرم.
‫تو هم می‌خوای؟
‫در حالت عادی استقبال می‌کردم، ‫ولی الان نمی‌تونم.
‫یعنی چی نمی‌تونی؟
‫چی؟