‫نخستین پزشک در یونان باستان را ‫فرزند ایزد آپولون می‌دانستند؛
‫بیماران در حالت خلسه که به آن «انکوی‌میسیس» گفته می‌شد، ‫توسط این پزشک-خدامانند ملاقات می‌شدند.
‫درمان ممکن بود شامل جن‌گیری ‫با استفاده از دعا، طلسم و قربانی باشد. ‫امروزه در پزشکی اثری از خدایان نیست، ‫و فرایند ملاقات با بیماران «ویزیت گروهی» نامیده می‌شود.
‫شب‌بخیر، ند.
‫شب‌بخیر، جیمز. ‫حواست به تخت شماره سه باشه.
‫حتماً.
‫هی.
‫- هی، بارت. ‫- چه خبر، جیمز؟
‫واسه تخت شیش دستور دارویی ندادن؟
‫دکتر گراف گفت شاید بین شیفتا برسه.
‫- بفرما. ‫- دمت گرم.
‫- ممنون. ‫- قابلی نداره.
‫- زود میام، باشه؟ ‫- باشه.
‫- ممنون، رفیق. ‫- مشکلی نیست.
‫- می‌بینمت، جیمز. ‫- باشه.
‫انگار خودت داری خوب نفس می‌کشی.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫اون شعر رو پیدا کردم، همونی که یادت بود.
‫مطمئنی همینو می‌خوای؟
‫آره، مطمئنم.
‫باشه.
‫یاد چیزای جالب اونجا افتادم.
‫باشه.
‫کسی خم می‌شود
‫و نمک اشک‌هایت را می‌بیند.
‫منتظری...
‫خدایا، لطفاً.
‫در اشتیاق شنیدن.
‫نه.
‫نه، لطفاً.
‫کد آبی تو اتاق ۳۰۵.
‫تو رو خدا!
‫- داری منو می‌کشی! ‫- کد آبی تو اتاق ۳۰۵.
‫ببخشید، تازه یادداشت‌های پزشکی رو کامل کردم.
‫خوبه که می‌بینم سر پایی.
‫چند هفته‌ای گذشته.
‫دو ماه.
‫دلمون برات تنگ شده بود.
‫امروز خیلی پر انرژی‌ای.
‫هنوز ندویدم.
‫بهش فکر کردم
‫و واقعاً بهش نیاز دارم.
‫تازه مشاوره رو شروع کردی.
‫رزیدنت باهوشی هستی، جیمز.
‫فقط یه اشتباه کردی.
‫گرین‌ویل فرق داره.
‫اونا منابع ما رو ندارن،
‫یا حتی پرونده‌ها رو.
‫ما بیشتر...
‫تو آدمی نیستی که تو روستا زندگی کنه.
‫فقط زمان می‌خوای.
‫می‌دونم.
‫به این نیاز دارم.
‫نمی‌دونم اگه نتونم فراموشش کنم چی می‌شه.
‫اگه اینجا نشه، پس گرین‌ویل یا هرجای دیگه.
‫اگه من یکی از مریض‌هات بودم چی می‌گفتی؟
‫«دوباره رو پای خودت وایسا، رفیق.
‫زود مثل قبلت میشی.»
‫بخش بیمارا طبقه بالاست
‫و مطب من طبقه پایینه.
‫خیلی خوشحالیم که اینجایی.
‫آره، می‌دونم غیرمعموله
‫کسی سال دومش رو اینجا شروع کنه،
‫ولی برنامه ما خیلی منعطفه، می‌دونی؟
‫هر تخصصی رو می‌گیریم ‫و ازش یه دکتر عالی می‌سازیم.
‫یه نقطه قوته، اینکه بتونی تأثیر بذاری.
‫بله، آقا.
‫خیلی از نامه‌ای که
‫از دکتر گراف گرفتم خوشم اومد.
‫باید همه چی رو توضیح داده باشه.
‫آره، آره، توضیح داد.
‫به نظر میاد دنبال یه شروع تازه‌ای.
‫تجربه بستری تو محیط روستایی، درسته؟
‫فکر کنم گرین‌ویل حسابی غافلگیرت کنه.
‫واقعاً می‌تونه تأثیرگذار باشه.
‫یه بار اینو گفتم.
‫بله، آقا.
‫بیا عزیزم، از این طرف.
‫من و شوهرم طبقه بالا هستیم ‫اگه چیزی خواستی.
‫این اتاق پسرم بود.
‫همیشه غر می‌زد می‌گفت
‫که چرا اتاقش رو اجاره می‌دیم، ‫ولی من می‌گفتم
‫«لااقل مجبور نبودم ‫همه وسایلت رو اینجا نگه دارم.»
‫این جام‌ها، ظاهر عجیبی به دفتر داده بودن.
‫زیاد سر می‌زنه؟
‫چند ساله فوت کرده.
‫مدت‌ها با افسردگی دست و پنجه نرم می‌کرد.
‫وقتی آب‌گرم‌کن روشنه ‫فشار آب بهتره.
‫دلیلش رو نپرس ولی واقعاً بهتره. ‫و حیوان خونگی هم ممنوعه.
‫احیای قلبی ریوی.
‫بیاین با هم بگیم.
‫وقتی بیمار نبض نداره ‫ماساژ رو شروع می‌کنید.
‫بعدش چی؟ می‌تونیم شوک بدیم؟
‫یادتون نره نفس‌نفس زدن ‫بعضی وقتا نشونه تنفس نیست.
‫اگه حس کردید وضعیت بیمار ‫به هر دلیلی داره ناپایدار می‌شه،
‫اگه سطح اشباع اکسیژن افت کنه
‫دچار تاکی‌کاردی، برادی‌کاردی، هر چی بشه،
‫می‌تونید سریع کد بدید.
‫اگه واقعاً نگران
‫ایست قلبی یا تنفسی هستید، کد بدید.
‫اینجا کدها توسط رزیدنت‌ها اجرا می‌شن،
‫ولی پرستارا هم کلی حمایت می‌کنن...
‫یه چیز دیگه که باید بدونی ‫اگه اینجا لباس عوض می‌کنی
‫دقیقاً کنار اتاق عملی ‫پس احتمالاً اینو زیاد می‌شنوی،
‫«فکر کردم اینجا بخش بیهوشیه!»
‫معلومه چرنده. جراحا همه‌شون عوضین.
‫- ممنون. ‫- شنیدم هفته پیش
‫با مریضت به مشکل خوردی.
‫خدایا، اصلاً وضعیت خوبی نبود.
‫- دست و پاشو بستن؟ ‫- آره، از روز اول.
‫خب، بیا. نام کاربری و رمزتو بزن اینجا.
‫تیم پزشکی کمک‌تون کرد؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫راستش چقدر سخته یه نسخه بنویسی که...
‫- بفرما. ‫- باشه.
‫به گرین‌ویل خوش اومدی، دکتر.
‫هی، مارکوس،
‫بچه‌ت هنوز شیرینی درست می‌کنه؟
‫سلام. ممنون. من کارول ـم.
‫سلام. جیمز.
‫خوشبختم. انگار هم‌خونه‌ای هستیم.
‫من کارآموز گرین‌ویلم.
‫عه.
‫ببخشید، نمی‌دونم کسی بهت گفته یا نه.
‫ولی اگه چیزی خواستی...
‫اینجا اصلاً نوشابه دارن؟
‫می‌دونی که اینجا شهرستان خشکیه.
‫همه‌ی وسایلم رو باید خودم می‌آوردم.
‫باید شال گردن میاوردم.
‫لعنتی، اینو از زمان راهنمایی ندیدم.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫بعد طلاق، با بابام اومدیم اینجا.
‫وای، جدی؟
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- بریم تو؟
‫یا می‌خوای تا صبح همینجا حرف بزنی؟
‫شنیدم اوضاع برات سخت بوده.
‫خوبم.
‫آره.
‫نه، نه.
‫آره، باشه.
‫خب، چی گفتن؟
‫یعنی دقیقاً چی گفتن؟
‫نه، می‌تونم منتظر بمونم.
‫نه، کار خاصی ندارم.
‫داروهای فشارخون
‫روی مرگ ‌و میر تأثیر مثبت دارن.
‫پس داروهای ای‌سی‌ایی و ای‌آر‌بی.
‫جیمز، می‌خوای تو کلاس کمکشون کنی
‫و عوارض جانبی رو بگی؟
‫یه داروی ادرارآورِ نگه‌دارنده‌ی پتاسیمه.
‫آره، برای ادرارآوری استفاده می‌شه،
‫ولی باعث کاهش مرگ‌ و میر می‌شه
‫- و باعث ژنیکوماستی می‌شه، ‫- یعنی سینه میاره.
‫مثل بابای خودم.
‫- ببخشید، سلام. ‫- بله؟
‫میشه توضیح بدین منظورش از تهاجمی چی بود؟
‫بله.
‫درباره وضعیت مایعات بدن دخترتون می‌گفت،
‫یعنی اینکه چقدر آب باید بهش بدیم
‫- یا چقدر باید از بدنش خارج شه. ‫- ویزیت گروهی می‌کنیم.
‫ادامه بدید.
‫بر اساس نتایج کلیه‌اش،
‫زیادی آب نگه می‌داره.
‫این باعث می‌شه قلبش خوب کار نکنه،
‫واسه همین امروز تلاش می‌کنیم ‫که آب اضافی رو خارج کنیم.
‫متوجه شدین؟
‫ممنون. آره، خوبه.
‫- آره. ‫- ممنونم.
‫اگه بیشتر تلاش نکردیم ‫یه راه دیگه امتحان می‌کنیم.
‫ما که داریم نهایت تلاشمون رو می‌کنیم،
‫پس به‌جای اینکه بگیم بیشتر تلاش می‌کنیم،
‫«بگیم دفعه بعد همه سعیمون رو می‌کنیم.»
‫- یه چیز دیگه امتحان می‌کنیم. ‫- گرفتم.
‫جیمز. درباره‌ی پخش شدن ‫سرطان متاستاتیک آقای جونز صحبت کردیم.
‫راحتی که خودت موضوع رو باهاش درمیون بذاری؟
‫آره.
‫مریض خودته. این گفت‌ و گو مال توئه.
‫اگه لازم شد من اینجام، ‫ولی فکر کنم خودت بلدی.
‫باشه.
‫مهربون‌ترین کار اینه که صادق و انسانی رفتار کنیم.
‫سلام.
‫سلام ، آقا، من جیمزم.
‫دکتر هیمن.
‫نتایج پاتولوژی امروز صبح رسید و...
‫متأسفانه شما سرطان ریه مرحله چهار دارید.
‫در غدد لنفاوی‌تون هم پخش شده.
‫بر اساس بررسی ژنتیکی،
‫خب، یکم تهاجمی‌تره،
‫برای همین امید به زندگی سه تا شش ماهه‌ست
‫نه یک سال.
‫من سرطان دارم؟
‫بله، همون‌طور که گفتم،
‫غدد لنفاوی مثبت برای آدنوکارسینومای ریه.
‫یعنی مرحله چهار.
‫یعنی می‌میرم؟
‫خب... یکم تهاجمی‌تر
‫نسبت به اون چیزیه که آزمایش ژنتیکی نشون داده، پس بله.
‫یعنی، بله، امید به زندگی
‫همون‌طور که گفتم بین سه تا شش ماهه.
‫سه ماه؟
‫نه چند سال؟
‫سه ماه؟ خدایا.
‫خدایا.
‫خدایا. خدایا.
‫خدایا.
‫می‌تونم گزینه‌های درمانی رو توضیح بدم،
‫ولی یه انکولوژیست بهتره که...
‫این دیگه کدوم خریه؟
‫کس دیگه‌ای نیست باهاش حرف بزنم؟
‫درباره گزینه‌های درمانی می‌تونم بگم،
‫ولی همون‌طور که گفتم ‫یه انکولوژیست بهتر می‌تونه توضیح بده...
‫چه مرگته؟
‫کارت اینه؟
‫تازه‌واردی.
‫البته می‌دونم تازه‌کار نیستی،
‫ولی یه مدت ازش دور بودی.
‫و آدم‌ها فراموش می‌کنن.
‫ما هر روز داریم یاد می‌گیریم، درسته؟
‫بخش بزرگی از پزشکی روستایی ‫حول و محور خودِ بیمار می‌چرخه،
‫رابطه‌ای که با مریض داری.
‫ولی اگه اون رابطه رو از دست بدی، ‫همه چیز رو باختی.
‫من با مریضام اینطوری حرف می‌زنم.
‫در حد خودشونم،
‫مگه اینکه وایساده باشن.
‫مردم اینجا
‫خیلی سختشونه
‫اصلاً برن دکتر.
‫معمولاً نمی‌رن.
‫یهو میان اینجا با سرطانی به بزرگی یه هندونه
‫و تعجب می‌کنن چطور انقدر پیشرفته شده.
‫می‌تونم صمیمی‌تر برخورد کنم.
‫خوبه.
‫در مورد آقای جونز هم،
‫شاید آمی‌تریپتیلین رو فعلاً قطع کنم.
‫تو این برنامه، این مریضه که
‫واسه ما اهمیت داره.
‫می‌دونم اینو درک می‌کنی،
‫و مطمئنم که برات راحت‌تر می‌شه.
‫[ادغام فن بیان و تکنیک‌های بازیگری در کار بالینی]
‫قول می‌دم از همه‌ی رزیدنتا بخوام شرکت کنن.
‫یعنی تو دردسر افتادم؟
‫گرین‌ویل رو به چشم فرصتی برای پیشرفت دیدی.
‫این یه فرصته برای یادگیری.
‫و از همین‌جا شروع می‌شه.
‫ممنون.
‫تکنیک بیان یه روش بازیگری فیزیکیه
‫که در این زمینه
‫واسه بهتر شدن مهارت‌های ارتباطی طراحی شده.
‫در نهایت، این روش راهیه برای یافتن ثبات
‫و کشف حقیقت.
‫مریضت می‌فهمه ‫که واقعاً داری به حرفاش گوش می‌دی.
‫می‌فهمن واقعا داری
‫از جون مایه می‌ذاری ‫تو همین پنج دقیقه‌ای
‫که وقت دارن با دکتر حرف بزنن.
‫وقتی باهاشون صادق باشی،
‫ازشون می‌خوای اونا هم همین‌طور باشن.
‫این همون چیزیه که ‫یه رابطه درمانی قوی رو می‌سازه.
‫می‌خوام واضح بگم،
‫ازتون نمی‌خوام برید
‫تو عمق خاطرات بچگیتون.
‫برنامه غذایی چطوره؟
‫آخه کی میلک‌شیک دوست نداره؟
‫بابات هست؟
‫اگه نیست، من که هستم.
‫هی.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫آره، صداتو می‌شنوم.
‫باغچه چطوره؟
‫خیلی قشنگ شده.
‫هوا عالی بوده.
‫فکر کنم گل‌های آفتابگردون رو
‫تا آخرین لحظه بذارم بمونن.
‫برنامه جدید چطوره؟
‫اون‌جوری که فکر می‌کردم ‫پایان رزیدنتیم باشه نیست،
‫ولی هنوزم فکر می‌کنم ‫می‌تونم یه کاری ازش دربیارم.
‫دیوونه‌بازی در نیار.
‫حرف قشنگی نبود.
‫ولی می‌دونی منظورم چیه، عزیزم.
‫می‌دونم.
‫- خوبم. ‫- تو که برای
‫دوی ماراتن اونجا نیستی.
‫مسئله این نیست که بهترین رکوردتو بزنی، عزیزم.
‫مهم اینه که تمومش کنی.
‫بعدش می‌تونی هرجا که خواستی بری.
‫شاید خانواده تشکیل بدی.
‫خونه و زندگی خودتو داشته باشی.
‫الانم تو خونه‌ام، مامان.
‫فکر می‌کنی نمی‌شنوم
‫هم‌اتاقیت داره با خودش حرف می‌زنه؟
‫هنوز که دکتر نشدم.
‫انترنه.
‫هر روز یه مشت مجله پزشکی قدیمی
‫از ژورنال نیوانگلند می‌خونه.
‫ظاهراً هر هفته یکی از اعضای خانواده‌ش ‫یه بیماری جدید می‌گیرن.
‫نباید بری بخوابی؟
‫چرا، شیف شب نزدیکه.
‫آره، باید کم‌کم برم.
‫شب‌بخیر، مامان.
‫صلیبت رو درست کردی، عزیزم؟
‫آره، آره. الان گردنمه.
‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫شب‌بخیر.
‫آره.
‫آره، ما دیگه داریم می‌خوابیم.
‫خب مکانیزم
‫اثر سفپیم چیه؟
‫- باکتریوستاتیکه؟ ‫- قوی ولی غلط!
‫کسی می‌دونه؟
‫تو رو خدا یکی جواب این سوالم رو بده،
‫وگرنه این زن بیچاره رو تنها می‌ذاریم بمیره.
‫بیمار هلن ادسو ـه، دختر ۱۹ ساله.
‫سابقه آسم شدید داره.
‫دیشب با تشدید آسم بستری شده.
‫بیشتر از اون چیزی که بخوام می‌شناسمش.
‫داری پشت سر من حرف می‌زنی؟
‫عصر بخیر، کارن.
‫سلام امیل.
‫خانم ادسو با حمله آسم اومده اورژانس
‫و دچار نارسایی تنفسی شده،
‫احتمالاً به خاطر بوهای تند.
‫دیشب لوله‌گذاری شده.
‫این عدد گاز خون درسته؟
‫فکر کنم آره. مک؟
‫آره، درسته.
‫من شیفت بودم وقتی آوردنش.
‫نمی‌فهمم چرا لوله‌گذاری شده
‫وقتی عدد گاز خونش تقریباً نرمال بوده.
‫تنگی نفس شدید داشته.
‫دکتر اوونز ترسیده بود که وضعیتش بدتر شه.
‫برای همین خودش لوله‌گذاریش کرد.
‫کیلا، تو موارد تشدید آسم چی کار می‌کنیم
‫علاوه بر اینکه در صورت نیاز ‫مریض رو لوله‌گذاری می‌کنیم؟
‫مکانیک تنفسی نرماله.
‫منحنی فشار دستگاه نشون می‌ده
‫صبح هیچ انسدادی هم نبوده.
‫انسداد برگشته.
‫یعنی حالش بهتر شده.
‫شب تا صبح انقدر بهتر شده؟
‫الان واقعاً داریم اینو بررسی می‌کنیم؟
‫من هنوز اینجام.
‫ببخشید.
‫جیمز، مریضت.
‫ولی حواست باشه یه‌کم کله‌شق و خرخونه.
‫دکتر هریسون همه‌ی لقب‌هات رو بهم گفته.
‫فکر کنم خرخون بودن چیز خوبیه؟ ‫یعنی خیلی پیگیری.
‫همیشه هم معنی مثبتی نداره.
‫- خب... ‫- خب، ما قراره
‫خوبت کنیم.
‫واقعاً؟ شما این کارو می‌کنی؟
‫قول می‌دی؟
‫آره.
‫ایول.
‫خب، بریم.
‫با این سرعت تا وقت شام مشغول ویزیتیم.
‫شنیدم کتلت ماهی دارن.
‫من کارنم.
‫من جیمز هیمنم. ‫می‌تونید بهم بگید جیمز.
‫فکر کنم زیاد همدیگه رو ببینیم.
‫خدا نکنه.
‫مریض سیروتیک با خونریزی گوارشی.
‫بیماری انسدادی مزمن ریه.
‫بیماری کلیوی.
‫نارسایی شدید قلبی...
‫دیشب یه پیج داشتم.
‫یه دختر ۱۷ ساله با مصرف بیش‌ازحد استامینوفن.
‫دوستش ازش جدا شده بود.
‫روانپزشک گفت حتی با هم آشتی کرده بودن.
‫نمی‌دونم کسی بهش گفته که کبدش از کار افتاده.
‫فاجعه‌ست.
‫خیلی خب.
‫راستش نمی‌دونم اصلاً به درد این کار می‌خورم.
‫برنامه قبلیت سخت گذشت، نه؟
‫واسه همین اومدی گرین‌ویل، درسته؟
‫یکی تو خوابگاه گفت انگار
‫فروپاشی عصبی داشتی یا یه همچین چیزی.
‫فقط امیدوارم همه‌ چی آسون‌تر شه، همین.
‫ولی نسبت به بقیه رزیدنتا
‫خیلی خونسردی، پس...
‫ممنون.
‫خوشحالم که اینجایی
‫چون منتظرت بودم، دنبالت می‌گشتم.
‫خانم جرالدین، من برای شما اینجام.
‫مریض ناراحته. ‫می‌خواد با یه دکتر حرف بزنه.
‫ممنون، دایان.
‫آقای راجرز، حالتون چطوره؟
‫ دستام. درد دارم.
‫از یک تا ده چقدر؟
‫یازده.
‫هی، گفتی قراره
درمورد اینکه چرا داریم ‫به آقای جونز مایعات می‌دیم صحبت کنیم.
‫میشه قبل از ویزیت فردا
‫- یه توضیحی بدی؟ ‫- بعداً، باشه؟
‫دکتر هیمن؟
‫دستور سفپیم برای تخت ۱۶ می‌خوام.
‫واردش کردم.
‫- نکردی. ‫- چرا کردم.
‫فکر کنم زنم می‌خواد منو بکشه.
‫سم موش ریخته تو بیسکویتا!
‫واو، خب، چه علائمی داری؟
‫خیلی معذرت می‌خوام، خانم.
‫دکتر هیمن، شما براشون وقت نگرفتی.
‫- باید دوباره واردش کنی. ‫- می‌شه پنج دقیقه بهم وقت بدی؟
‫الان.
‫برو کنار!
‫هلن ادسو، ۱۹ ساله با سابقه آسم،
‫با تنگی نفس شدید بستری شده.
‫به خاطر تشدید آسم لوله‌گذاری شده.
‫یه مقدار شواهد از آسم هست.
‫ده ساله که تشخیص آسم براش دادن،
‫ولی تا همین اواخر اینطوری نشده بود.
‫در ماه گذشته دو بار بستری شده،
‫پنج بار تو شش ماه، شیش بار تو یه سال گذشته.
‫باید بفهمیم خودش چی لازم داره،
‫نه چیزی که ما فکر می‌کنیم لازمه.
‫آسم واقعاً می‌تونه یهو اینطوری بشه؟
‫هی، زنگ ساعتت یه ساعت پیش خورد.
‫نخواستم بیدارت کنم.
‫نمی‌دونستم جزو اونایی هستی
‫که با زنگ اول بیدار نمی‌شی
‫- و با دومی بلند می‌شی. ‫- من دومی ندارم.
‫نمی‌دونم اصلاً اهل ورزش دیدن هستی یا نه،
‫ولی داشتم انتخابیای المپیک رو می‌دیدم.
‫و دیروز یه شیفت خیلی طولانی داشتم،
‫برا همین کلی چیز عجیب غریب دیدم.
‫شبکه تاریخ یه برنامه داشت
‫که کامل درباره ورزشای عجیب المپیک بود.
‫و از نظرشون عجیب‌ترینش...
‫شماره یک لیستشون بود، خب؟
‫می‌دونی،
‫گذاشته بودن برای آخر برنامه، درسته؟
‫همونی که منتظرشی.
‫من ورزش دیدن رو دوست دارم ‫ولی هیچ‌وقت ورزشکار نبودم.
‫عجیب‌ترین ورزش از نظرشون ‫«بالا رفتن از تیرک» بود.
‫باورت می‌شه؟
‫نه، نمی‌شه.
‫اصلاً چطوری توش مسابقه می‌دن؟
‫هی، الان دکمه‌شو
‫می‌زنی می‌شکنی!
‫- شیش ‌تا بود یا دوازده‌تا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫آلارم اشتباه بود، ‫آلارم اشتباه بود.
‫همه چی تحت کنترله.
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫خوبم.
‫تخت ۳۵، رفت؟
‫آره، تیم شب مرخصش کردن
‫- بلافاصله بعد از اینکه... ‫- اون مریض منه.
‫آره، می‌دونم. پیجت کردم جواب ندادی.
‫بذار پرونده‌شو ببینم.
‫خودت می‌تونی بری دنبالش بگردی.
‫نمی‌تونم وارد سیستم بشم.
‫آخرین باریه که برات لاگین می‌کنم.
‫ممنون.
‫یه چیزی درست نیست.
‫این ششمین باره که امسال بستری میشه.
‫چیزی خوردی؟
‫یه چیزی تو خونه خوردم.
‫ببین، دکتر ریه‌ش رو می‌شناسم. ‫دکتر خوبیه.
‫چند بار در سال می‌ره پیش خانواده‌ش هند.
‫وقتی می‌ره، ما کاراشو پوشش می‌دیم.
‫آسم داره.
‫یه اختلافی هست بین نتایج آزمایش‌ها
‫و شدت علائمی که نشون داده،
‫ولی جیمز، اون که کتاب درسی نیست.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اینجا بیمارستانه، نه مطب پزشک عمومی.
‫برای پیگیری بره کلینیک.
‫تو متخصص ریه‌ای؟
‫نه، قربان، ولی همیشه شنیدم که می‌گن...
‫- وقتی یه پرونده‌ای می‌بینی، ‫- «به احتمالات شایع فکر کن، نه به موارد نادر». منم شنیدم.
‫دارم پیج می‌شم. ‫تو هم باید همون پیج رو گرفته باشی.
‫بیا بریم. واسه من که احتمال رایجه.
‫چهار بار پیجت کردم.
‫ببخشید.
‫دستور سِروکِل آقای هندرسون رو می‌خوام.
‫یه مرد ۴۸ ساله داریم.
‫سابقه سیروز کبدی و واریس مری.
‫پنج دقیقه‌ست شروع کرده به سرفه خونی.
‫نبضش رو از دست دادیم.
‫دو دقیقه‌ست داریم ماساژ می‌دیم.
‫زود باش، یه دکتر لازم داریم.
‫- لطفاً! ‫- معلوم نیست نجات پیدا کنه.
‫جیمز، خیلی عمیق رفتی.
‫- این مریض مال کیه؟ ‫- من می‌خواستم بهش برسم.
‫- جیمز... ‫- خدا نکنه.
‫- جیمز؟ ‫- جیمز؟
‫جیمز، برو بیرون!
‫و خودتو تمیز کن.
‫سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه، ده.
‫چی داریم، نن؟
‫هی.
‫صورتت خونی شده.
‫جیمز.
‫خوبی؟
‫جیمز؟
‫چی شد؟
‫فکر کردم رفتی خودتو تمیز کنی؟
‫داشتم رد می‌شدم، خانم ادسو رو دیدم،
‫گفتم ببینم حالش چطوره.
‫احتمالاً خودش بهتر از من می‌تونه بگه.
‫حالت چطوره، هلن؟
‫عالیه.
‫عالیه، هنوز نتونستیم
‫باتری نو پیدا کنیم
‫و تلویزیون هم فقط روی کانال فیلمای کلاسیک مونده.
‫خب چه خبر؟
‫چند ساله که تحت درمان آسم شدید بوده.
‫مامانش می‌گه تو استفاده از اسپری‌ها
‫خیلی منظم بوده، هر روز.
‫حتی تو دانشگاه ‫داروی خوراکی استروئیدی براش دادن.
‫آره، همشونو گرفته.
‫از پردنیزون گرفته تا نبولایزر.
‫حتی تو دانشگاه هم منظم ادامه داده. ‫خیلی سخت بوده.
‫ولی هنوزم نتونسته جلوشو بگیره؟
‫معلومه که نه.
‫اون خیلی قوی‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی.
‫خانم ادسو، نمی‌گم که هلن آسم نداره،
‫فقط فکر نمی‌کنم این حمله‌ها فقط از آسم باشه.
‫یه چیزی این وسط جور در نمیاد.
‫جدی می‌گی؟
‫دکتر هیمن کاملاً درست می‌گه.
‫برای همین فکر می‌کنیم شاید هلن سی‌اف داشته باشه،
‫چون تو سی‌تی‌اش برونشکتازی دیده شده.
‫فیبروز کیستیک تو این سن؟
‫آخه یهو نمی‌گیریش.
‫چطور تست عملکرد ریه بگیریم...
‫تست عملکرد؟ ‫قبلاً ده دوازده بار داده...
‫قبل اینکه یه تصمیم عجولانه بگیریم.
‫اگه نرمال دربیاد و ریه‌ها سالم باشن،
‫می‌فهمیم که سی‌اف نیست.
‫باید به داستانی که خود هلن داره می‌گه اعتماد کنیم،
‫نه چیزی که خودمون داریم برای خودمون می‌سازیم.
‫می‌خوایم ببینیم ریه‌هات واقعاً چقدر سالم هستن.
‫آره، چون قراره پیوند ریه بگیره.
‫جان؟
‫وایسا، جیمز!
‫- این دروغ از کجا اومد؟ ‫- مامانش اصرار داشت که
‫هر بار خون می‌گرفتیم گریه می‌کرد.
‫جیمز!
‫یا خدا!
‫جیمز، صبر کن.
‫اگه جات بودم رو این پا راه نمی‌رفتم.
‫چیزیم نیست.
‫خوبم.
‫واقعاً برای
‫داروی جدید با اثر طولانی مدت...
‫قطار دیگه حرکت کرده، جیمز.
‫وقتی متخصص ریه‌اش مرخصیه،
‫وقت مناسبی نیست که لیست پیوند رو جلو بندازیم.
‫آخه کسی همچین چیزی رو برنامه‌ریزی نمی‌کنه.
‫فقط بیاین تست عملکرد ریه رو انجام بدیم.
‫دوازده‌تای آخرش همشون تو رنج نرمال بودن.
‫طبیعیه. ولی یه چیزی مشکوکه.
‫ببخشید، می‌تونم فقط...
‫فکر می‌کنم اصل قضیه رو نگرفتید. ‫اون مریضه.
‫خیلی مریضه.
‫خیلی خیلی مریضه.
‫و خودت گفتی،
‫طی یک سال گذشته چند بار بستری شده.
‫پس کاری که می‌کنیم کافی نیست.
‫باورم نمی‌شه هنوز دارم ‫درباره خانواده‌ی ادسو حرف می‌زنم.
‫خودت گفتی مردم اینجا کلاً اهل دکتر رفتن نیستن.
‫ولی اون الان اینجاست.
‫تا وقتی تحت مراقبت ماست ‫هر کاری می‌تونیم براش بکنیم.
‫این پرونده نباید توسط تیم بیمارستانی حل شه.
‫برو آزمایشت رو بگیر. اجازه‌ میدم.
‫ممنونم.
‫جیمز.
‫آخه این آزمایش رو بیشتر ‫از بیست بار انجام دادیم،
‫فقط می‌خوایم بریم خونه.
‫درسته، عزیزم؟
‫من و تو با هم سعی می‌کنیم سریع‌تر خوبت کنیم
‫و بعدش با دکتر چاکرابارتی پیگیری کنیم.
‫شاید هم مراقبت تخصصی‌تری بگیریم.
‫مراقبت تخصصی‌تر؟
‫یه تماس با بیمارستان دانشگاهی تو شهر گرفتم.
‫یه متخصص اونجاست.
‫گفت علائمی که گفتی برام آشناست.
‫یعنی چی؟ یعنی دختر من
‫قرار نیست پیوند بگیره؟
‫اگه اصلاً نیاز به پیوند نداشته باشه بهتر نیست؟
‫چی گفتی؟
‫خانم ادسو، واقعاً ترجیح نمی‌دین
‫که دخترتون نیازی به جراحی سخت نداشته باشه؟
‫مامان؟
‫جانم، عزیزم؟
‫می‌ری از بوفه یه چای سرد برام بیاری؟ ‫لطفاً؟
‫باشه.
‫ممنون که کمکم کردی.
‫فکر کنم واقعاً می‌تونی بهم کمک کنی.
‫می‌دونم چه حسیه.
‫وقتی دکتر خودم نباشه،
‫همه چی شانسیه
‫که قراره کدوم دکتر بیفته به من.
‫همه‌مون خوشحال می‌شیم کمک کنیم. ‫خود منم همین‌طور.
‫چرا دکتر شدی؟
‫به‌خاطر مادرم.
‫حتماً خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫آره.
‫به خدا معمولاً این شکلی نیستم.
‫می‌دونی، فکر کنم اگه بیرون از اینجا ‫آشنا می‌شدیم، دوست می‌شدیم.
‫فکر کنم حق با تو باشه.
‫یه کم بخواب.
‫عمو گری. آره.
‫آره. نه، احتمالاً نیست.
‫نه.
‫یعنی باید ببینمش، ولی حدسم اینه که نیست.
‫خب... ‫[هلن ادسو]
‫[به دخترم برای مخارج بیمارستانش کمک کنید] ‫از خودپرداز استفاده کن.
‫نه، داروساز دکتر نیست، ‫ولی می‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫[مبلغ جمع‌آوری شده: 259 دلار]
‫نه نه، اون کارو نکن.
‫نه. نه، نه.
‫آره، اگه منم اون کارو می‌کردم دردم می‌گرفت.
‫بازبینی پرونده هلن ادسو.
‫دختر ۱۹ ساله با سابقه
‫ده بار بستری در یک سال گذشته
‫به دلیل تنگی نفس شدید.
‫پنج بار نیاز به انتقال به آی‌سی‌یو و لوله‌گذاری داشته.
‫حملاتش داره بیشتر می‌شه.
‫مرخص شده؟
‫اول فکر می‌کردن به خاطر آسمه.
‫تشخیص جدید فیبروز کیستیکه. ‫آزمایش ژنتیک در جریانه.
‫اسکار پراکنده و جدید در ریه‌ها ‫در سی‌تی‌اسکن دیده شده.
‫برونشیول‌های منفی متعدد،
‫کاندیدای پیوند ریه به‌خاطر تشخیص سی‌اف.
‫مادر بیمار خیلی درگیر و پیگیر می‌باشد.
‫یه چیزی این وسط درست نیست.
‫هی، خوبی؟
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫فقط مچ پام پیچ خورد.
‫آخر هفته چی کار کردی؟
‫چی؟
‫گفتم آخر هفته چی کار کردی؟
‫امروز جمعه صبحه.
‫امروز شب دوشنبه‌س.
‫درسته.
‫زیادی درگیر پرونده آسم شدی.
‫آسم نیست.
‫زیادی درگیرش شدی.
‫خودت گفتی باید بیشتر درگیر بشم.
‫سال اول رزیدنتی من،
‫یه پرورش‌دهنده اسب خیلی پولدار اومد بیمارستان.
‫با حالت تهوع خونی اومده بود.
‫آخرش فهمیدیم سرطان معده داره.
‫خونریزی خطرناک داشت.
‫خیلی خون از دست داد.
‫ولی باید شیمی‌درمانی می‌کرد تا تومور کوچیک شه.
‫ولی عارضه شیمی‌درمانی حالت تهوع بود.
‫و نگرانیمون این بود که از خونریزی بمیره.
‫این مرد که از خیرین دانشگاه بود،
‫یه بخش کامل بیمارستان رو تأمین مالی کرده بود.
‫هیچ‌کی نمی‌خواست مسئولیتش رو قبول کنه.
‫یادمه با اون مرد هر شب
‫سریال «بونانزا» تماشا می‌کردم.
‫آدم ساده و خاکی‌ای بود.
‫برای همین گفتم من مسئولیتش رو می‌پذیرم.
‫به‌عنوان رزیدنت سال اول ‫شیمی‌درمانیش رو انجام دادم.
‫و از خونریزی مرد.
‫چیزی که مهم بود اینه که من براش تلاش کردم.
‫حداقل می‌خوابی که؟
‫می‌خوابم.
‫خیلی از دکترا نمی‌خوابن.
‫باید یه کم کنار بکشی. یه مدتی مرخصی بگیر.
‫کلاس‌ها چطوره؟
‫فکر کنم حدس زدنش سخت نیست،
‫همه‌تون به دلایل مختلفی اینجایید.
‫بعضیاتون اومدین که روش برخورد ‫با مریض رو بهتر کنید.
‫بعضیام شاید فقط به خاطر بهتر شدن
‫اینجا هستن همون چیزی
‫که باعث شد بخواید دکتر بشید.
‫دکتر، اسم‌تون رو می‌فرمایید دوباره؟
‫جیمز.
‫جیمز. چرا اومدی؟
‫مجبورم کردن بیام.
‫میشه یه لحظه بایستی؟
‫به نظرت هدف این کلاس چیه؟
‫می‌خواین بهمون بازیگری یاد بدین.
‫اشکالش چیه؟
‫ما دکتریم.
‫یه کم دوروییه.
‫مریضات هیچ‌وقت دروغ نمی‌گن؟
‫شاید. ولی بدنشون معمولاً دروغ نمی‌گه.
‫دقیقاً درسته.
‫حالا بهم بگو خوشحالی که اینجایی.
‫خوشحالم که اینجام.
‫ولی بدنت یه چیز دیگه می‌گه.
‫بدنتو آروم کن. شونه‌هاتو بنداز پایین.
‫نفس بکش. نگاهم کن.
‫بگو خوشحالم که اینجام.
‫خوشحالم که اینجام.
‫خوب شد.
‫حالا یه چیزی بگو که واقعاً بهش باور داری.
‫کارهای بهتری دارم که انجام بدم ‫تا اینجا باشم.
‫ممنون.
‫و شاید هم واقعاً داشته باشی، چه بدونم.
‫صداقتت بهت اختیار میده.
‫کنترل تو فضای درمانی،
‫کنترل باعث می‌شه اولویت‌هات رو ‫روی چیزایی بذاری
‫که به نفع بیمار باشه.
‫بیمارت نباید از صورتت بفهمه
‫که نمی‌دونی کِی غذا می‌خوری
‫یا اون روز صبح زنت چه پیامی بهت داده.
‫این به‌معنی از دست دادن بخشی از خودمون نیست،
‫ولی ممکنه لازم باشه ‫بعضی چیزا رو پشت در بذاریم.
‫حقیقت تو شاید این باشه که، «خسته‌م، کلافه‌م.
‫چرا این پیجر لعنتی خفه نمیشه؟»
‫ولی من می‌دونم، چون دکتری،
‫یه حقیقت دیگه‌م هست، «می‌خوام کمک کنم.»
‫مهمه که بفهمیم ماجرا از چه قراره.
‫می‌خوام مراقبت باشم.
‫الو؟
‫- الو. ‫- شما؟
‫سلام. کارن، منم جیمز.
‫دکتر هیمن.
‫حال هلن چطوره؟
‫خب، ما الان فقط...
‫منتظریم دکتر چاکرابارتی
‫در مورد امکان پیوند ریه بهمون خبر بده.
‫درسته.
‫ما رو نگران کردی.
‫قصد نداشتم.
‫پیوند مسئله جدیه.
‫هلن الان کجاست؟ پیش شماست؟
‫الو؟
‫الو؟ جیمز؟
‫مامانم گفت می‌خواستی باهام حرف بزنی؟
‫فقط می‌خواستم ببینم حالت چطوره.
‫نظرت درباره‌ی همه چیز چیه؟
‫می‌خوام خوب بشم، می‌دونی؟
‫فقط می‌خوام بدونم چه حسی داره
‫که آدم رو زندگیش کنترل داشته باشه،
‫رو بدنش کنترل داشته باشه، می‌دونی؟
‫ببین، امروز روز طولانی‌ای بوده،
‫فکر کنم اگه سوال دیگه‌ای باشه،
‫می‌ذاریمش واسه دکتر هریسون.
‫نیازی نیست.
‫آره، مطمئنی می‌دونه تماس گرفتی؟
‫فکر نکنم دیگه لازم باشه با هلن تماس بگیرم. ‫خداحافظ.
‫نه، نیازی به نمونه مدفوع ندارم.
‫بله، من پزشک هلن ادسو تو بیمارستان گرین‌ویلم.
‫ممنون.
‫میشه فکس کنید؟
‫سلام، من جیمز هیمنم.
‫از بیمارستان گرین‌ویل تماس می‌گیرم.
‫برای گرفتن پرونده‌ی هلن ادسو تماس گرفتم.
‫تو مرکز شما بستری بوده.
‫بله، فکس عالیه.
‫یه بار ازم پرسیدن، همون وقتی که
‫از یه عمل ۲۴ ساعته اومدم بیرون ‫و تو هر سوراخ بدنم یه لوله بود،
‫«امروز حالت چطوره؟»
‫منتظرم اون لحظه‌ای بیاد
‫که یکی این سؤال رو ازم بپرسه ‫و من مرده باشم.
‫جیمز. چشمت اینجا باشه.
‫ببخشید.
‫نوبت توئه، جیمز.
‫فکر نمی‌کردم وقت بشه همه حرف بزنن.
‫نمی‌شه، ولی دنبال داوطلب بودم،
‫و دست تو بالا بود.
‫بالا نبود.
‫لابد داشتی خواب گرفتن تاکسی می‌دیدی.
‫یه دلیلی هست که اینجایی.
‫فکر می‌کنم این کلاس ارزش داره.
‫من بازیگر نیستم.
‫تو دکتری.
‫شغلته که به مردم حقیقت رو بگی، درسته؟
‫خب، بخونش.
‫ازم پرسیدن، «امروز چه حسی داری؟»
‫وقتی داشتم تو لگن پلاستیکی بالا می‌آوردم.
‫وقتی از یه عمل چهار ساعته در ‌اومدم،
‫که تو هر سوراخ بدنم یه لوله بود ‫پرسیدن، «امروز چه حسی داری»؟
‫باشه.
‫یه بار دیگه.
‫بجنب.
‫ازم پرسیدن، «امروز چه حسی داری؟»
‫وقتی داشتم تو لگن پلاستیکی بالا می‌آوردم.
‫وقتی از یه عمل چهار ساعته در ‌اومدم،
‫که تو هر سوراخ بدنم یه لوله بود ‫پرسیدن، «امروز چه حسی داری»؟
‫منتظرم اون لحظه بیاد
‫که یکی این سوال رو بپرسه و من مرده باشم.
‫هی، سرتو بالا بگیر. نگاهت به جلو باشه.
‫با حس و حال...
‫ببین، نمی‌خوام دوباره اینو بخونم.
‫مجبوری اینجا باشی. اینو مشخص کردیم.
‫شاید به
‫نحوه برخوردت با بعضی مریضا مرتبطه.
‫و مشخص شده که خیلی ناراحتی
‫از اینکه باید تو کلاس شرکت کنی.
‫ولی ترجیح می‌دم روراست باشی،
‫و بخونیش، خسته باشی، بی‌حوصله باشی، ‫حتی احمق باشی،
‫تا اینکه بخونیش و بی‌روح باشی.
‫- ازم پرسیدن... ‫- لطفاً بخونش.
‫«امروز چه حسی داری؟» ‫وقتی داشتم تو لگن پلاستیکی
‫بالا می‌آوردم.
‫وقتی از یه عمل چهار ساعته در ‌اومدم،
‫که تو هر سوراخ بدنم یه لوله بود
‫- پرسیدن، «امروز چه حسی داری»؟ ‫- می‌تونی موقع ویزیت بیماران
‫تنبلی کنی، ولی لطفاً اینجا تنبلی نکن.
‫ببین، خسته‌م، باشه؟
‫پس ازش استفاده کن.
‫این اولین حرف صادقی بود ‫که امروز ازت شنیدم.
‫ادامه بده.
‫نمی‌تونی تصور کنی زمان چقدر می‌تونه ساکن بشه.
‫می‌مونه. سنگینی می‌کنه، ولی خیلی کمه.
‫باشه. آروم‌تر.
‫بشنو.
‫مثل آدم باهامون حرف بزن
‫و انگار واقعاً می‌خوای چیزی بهمون منتقل کنی.
‫ازم پرسیدن، «امروز چه حسی داری؟»
‫در حالی که داشتم تو لگن پلاستیکی بالا می‌آوردم.
‫وقتی از یه عمل چهار ساعته در ‌اومدم،
‫که تو هر سوراخ بدنم یه لوله بود، ‫پرسیدن «امروز چه حسی داری؟»
‫منتظرم اون لحظه بیاد که یکی
‫این سوال رو ازم بپرسه و من مرده باشم.
‫نمی‌تونی تصور کنی زمان چقدر می‌تونه...
‫ساکن باشه.
‫می‌مونه.
‫سنگینی می‌کنه،
‫و با این حال خیلی ازش باقی نمونده.
‫یا خدا، عالی بود.
‫بیمار فیبروز کیستیک با تست ژنتیک پنس منفی.
‫درست نیست. تست‌های تنفسش همیشه نرماله.
‫جور در نمیاد.
‫تا اینجاش به نظر میاد
‫چیزی باشه که باید ‫با دکتر هریسون در میون بذاری.
‫دختره ۱۹ سالشه و مامانش...
‫- مامانش چی؟ ‫- مامانش لازم نیست
‫انقدر دور و برش باشه.
‫انگار هلن سرگرمیشه. نمی‌دونم.
‫دقیقاً، نمی‌دونی.
‫و اتهام زدن به کسی بدون مدرک،
‫کار خیلی خطرناکیه.
‫با این حال، ‫براش ارزیابی روانپزشکی انجام شده؟
‫چطور؟
‫شاید مونشهاوزنه.
‫من چیزی درباره ش نمی‌دونم.
‫یعنی باید با یه روانپزشک حرف بزنی،
‫و این چیزا همیشه اتفاق نمی‌افته.
‫بیشتر تو فیلما می‌بینی،
‫تا دنیای واقعی، نه؟
‫پسر...
‫این چیزا واقعاً منو می‌ترسونه.
‫از کِی رو این موضوع کار می‌کنی؟
‫حتماً یه چیز خیلی بدی برات اتفاق افتاده.
‫الان یه چیز بد داره اتفاق می‌افته.
‫جیمز؟ عزیزم، ‫فقط خواستم حالتو بپرسم.
‫دیروز هم زنگ زدم، ‫ولی خبری نشد. نگرانتم.
‫به مامانت زنگ بزن. دوستت دارم.
‫یادت باشه اون موقعی که رشته زندگی ‫از دستت در رفت کنارت بودم، عزیزم.
‫کار کردی، بیدار شدی،
‫پشت سر گذاشتیش ولی من کنارت بودم.
‫با من حرف بزن.
‫برای گوش دادن دوباره به پیام، ‫عدد ۱ را فشار دهید.
‫دیگه اسمش مونشهاوزن نیست.
‫الان بهش می‌گن اختلال ساختگی.
‫سم.
‫تو این مورد خاص
‫بهش می‌گن اختلال ساختگی تحمیل‌شده به دیگری.
‫مادره به دخترش.
‫کِی دیدیش؟
‫خیلی دیر. ‫هی بیمارستان و دکتر عوض می‌کردن.
‫خیلیا پرستار یا کارمند پزشکی بودن،
‫بلدن چطور مخفی کنن.
‫یه بار یه مریض داشتم،
‫پرستار سابق که بین انگشتای پاشو می‌بُرید،
‫خون‌ـش رو می‌خورد و بعد که دفع می‌شد،
‫می‌دوید بیمارستان واسه آندوسکوپی.
‫تو سه ماه ۱۸ بار براش آندوسکوپی انجام شد.
‫هیچ‌کس متوجه نمی‌شد
‫و هیچ‌وقت به روانپزشک ارجاع داده نمی‌شد
‫اگه اون دکتر تصادفاً تو کیفش
‫یه شیشه خون غلیظ شده نمی‌دید.
‫بعدش چی شد؟
‫دکترا کاراگاه نیستن.
‫فقط تو پرونده‌ش نوشت
‫و فرستادش پیش روانپزشکی.
‫سؤال من اینه، «چطور»؟
‫ممکنه واقعاً یه
‫سری مشکلات پیچیده ریوی داشته باشه؟
‫ممکنه.
‫ولی تو باهوشی. یه جور دیگه می‌بینی.
‫مورد جالبیه.
‫فقط می‌خواستم ببینی که...
‫من دیوونه‌ شدم؟
‫دیوونه‌ شدی؟
‫واژه قشنگی نیست.
‫دیوونه‌م که سر این موضوع نگرانم؟
‫گرین‌ویل خودش
‫بخش روانپزشکی برای مشورت نداره؟
‫جالبه، می‌دونی، یهو اینجا اومدی، جیمز.
‫یه‌کم ترسناک بود.
‫روبراهی؟
‫آخرین باری که همو دیدیم، نبودی.
‫بد نیستم.
‫بیمارستان خوبیه.
‫فکر می‌کنم واقعاً می‌تونم اونجا تأثیرگذار باشم.
‫از کمکت ممنون، سم.
‫اگه چیزی خواستی زنگ بزن. ‫جدی می‌گم.
‫حتی فقط واسه حرف زدن.
‫امشب شیفتم.
‫نگرانم.
‫تو دکترمی. ‫معلومه که نگرانی.
‫چند بار برگشتی تا حالا؟
‫این ماه دوبار.
‫هر بار، ماجرا همینه.
‫بهت لوله می‌زنن، حالت خوب می‌شه.
‫اگه چیزی درست نباشه ‫خودت بهتر از هر کسی می‌فهمی.
‫وقتی یکی ازت مراقبت می‌کنه،
‫همیشه انگار همه چی درست به نظر می‌رسه، نه؟
‫مامانم واقعاً می‌خواد پیوند بگیرم.
‫می‌گه همه چی رو بهتر می‌کنه.
‫می‌دونی پیوند ریه یعنی چی؟
‫اول سینه‌تو باز می‌کنن و دنده‌هاتو می‌شکونن.
‫بعد ریه‌هاتو دونه‌دونه درمیارن
‫و جای اونا ریه‌ی یکی دیگه رو می‌ذارن.
‫- استخوونا... ‫- داری می‌ترسونیم.
‫شاید چند ماه. شاید چند سال.
‫و شاید هم جواب نده.
‫ممکنه نفس بکشی و هیچ هوایی نیاد بیرون.
‫ببخشید. دکتر؟
‫کارن.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خانواده‌م اینجا خاک شدن.
‫مامانم. تو چی؟
‫تو چی کار می‌کنی؟
‫می‌خواستم با هم اینجا روی تپه دفن بشیم.
‫اوضاع اینقدر بده؟
‫می‌رم تا تو پیش مادرت باشی.
‫می‌تونم یه سلامی بهش بکنم؟
‫هلن الان فیزیوتراپیه. از صبح رفته.
‫مریض داره بدتر می‌شه و من نمی‌دونم چرا.
‫عکس‌برداری‌ها چیزی نشون نمی‌دن. ‫آزمایش‌ها هم بی‌نتیجه‌ن.
‫هیچ کدوم از اندوسکوپی‌ها کمک نکردن.
‫مادر بیمار رفتار خصمانه داره
‫و از پاسخ مستقیم به ‫سوالات پزشکان طفره می‌ره.
‫یه چیزی این وسط درست نیست، ‫یه چیزی از قلم افتاده.
‫هر مراقبتی که لازم داره ‫ازش دریغ می‌شه.
‫شاید لازم باشه مسیر متفاوتی رو امتحان کنیم.
‫هی، هی، ببین کی اینجاست.
‫ممنون، دکتر هریسون.
‫صدات یه کم گرفته.
‫کابوس می‌دیدم.
‫خوابیدی. همینم خوبه.
‫فکر کنم در مورد هلن ادسو شنیدی.
‫- ببخشید؟ ‫- پیوند انجام شده.
‫امروز صبح برای توانبخشی منتقلش کردن اینجا.
‫احتمالاً الان دارن لوله‌شو در میارن.
‫باورت می‌شه؟
‫یه جفت ریه‌ی نو گرفته و حالش خیلی خوبه.
‫می‌خوام ببینمش.
‫نمی‌تونی، جیمز.
‫چرا؟
‫مامانش ازت شکایت کرده.
‫کنار اسمت یه پرچم قرمز کوچیکه.
‫نه، باید ببینمش.
‫دکتر هریسون، من...
‫می‌دونم واسه شروع تازه اومدی اینجا.
‫دیگه بعد از گرین‌ویل جای دیگه‌ای نیست. ‫اینو می‌دونی.
‫فکر می‌کنم جونش در خطره.
‫دختره مریضه.
‫اینجا بیمارستانه. جون همه در خطره.
‫تو محل استراحت دکترا جشن شب سال نو داریم.
‫نن کیک...
‫خریده.
‫همون‌طور که صحبت کردیم.
‫الان لوله رو بیرون میاریم.
‫سرفه بزرگت رو نگه دار. آفرین.
‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫یکی ببرنش بیرون؟
‫این کاملاً
‫- خلاف پروتکله، جیمز. ‫- نه، مشکلی نیست.
‫بابت مزاحمت خیلی معذرت می‌خوام.
‫- دفتر من! ‫- برم یه کم هوا بخورم!
‫- مواظبش باش. ‫- باشه، نفس عمیق بکش.
‫هی، جیمز.
‫شنیدم تو لانژ پرستارا کیک دارن.
‫آره، یه دقیقه دیگه میام.
‫باشه.
‫خوبی؟
‫آره. می‌بینمت.
‫نباید اینجا باشی.
‫پالتومو جا گذاشتم.
‫بیرون سرده.
‫ممنون.
‫شنیدی پرستارا کیک دارن؟
‫آره.
‫هی، من اینجا تازه‌واردم.
‫می‌تونی بگی آزمایشگاه کدوم طرفه؟
‫آره، حتماً.
‫ممنون.
‫اتاق ۲۴. مریض تامپسونه.
‫جان رندال.
‫شماره پرونده پزشکی: ۲۷۳۴۴۵۸.
‫نمونه در فرمالین دریافت شد...
‫و بعد به عنوان
‫نمونه‌برداری ریه از طریق برنشوس سمت چپ ثبت شد.
‫بله؟
‫می‌تونی یه چیزی رو برام چک کنی؟
‫الان؟
‫لطفاً؟
‫گفتی کجا پیداش کردی؟
‫تو سطل زباله‌ی اتاق یه مریض.
‫چیه؟
‫مطمئنی تو زباله‌دونی نبوده؟
‫منظورت چیه؟
‫هر کی از این سوزن استفاده کرده باشه ‫باید مرده باشه.
‫این چیه؟
‫مدفوع و خاکه.
‫شبیه محلول نمکیه.
‫مریض خودته؟
‫کد آبی، آی‌سی‌یو. کد آبی، آی‌سی‌یو.
‫می‌تونم برگردم پیشش لطفاً؟
‫اینجا چه خبره؟
‫صبح داشتیم داروی بیهوشی رو کم می‌کردیم
‫و از ونتیلاتور جداش می‌کردیم
‫که فشارش شد ۷۰
‫و سیستولیک رسید به ۵۰.
‫مطمئن شید که دوتا مسیر وریدی محیطی داریم
‫نن، نبض داره؟
‫نبض داره.
‫- بیهوشی بدید. ‫- آره.
‫بیهوشی فعاله، ونتیلاتور فعاله.
‫کیلا، ماساژ قلبی رو شروع کن.
‫یک، دو، سه، چهار.
‫یکی پدها رو بزنه لطفاً.
‫از الکترودها استفاده کنین.
‫- با آمبوبگ تهویه می‌دم. ‫- ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۰، ۲۱.
‫کسی خم می‌شود
‫- جیمز؟ ‫- و نمک اشک‌هایت...
‫- الکترود آماده‌ست. ‫- وقتی کسی ازت مراقبت می‌کنه
‫به نظر می‌رسه همه چی درسته، نه؟
‫- برید عقب. ‫- از اینجا ببرش.
‫شوک می‌دم.
‫دیوونه‌بازی در نیار.
‫خوبه که بیدار شدی.
‫چقدر خواب بودم؟
‫سه ساعت.
‫سال نو مبارک، جیمز.
‫به استادت و مدیر آموزشی دانشگاه کنتاکی زنگ زدم.
‫اولش همون حرفای همیشگی رو زدن.
‫«رزیدنت نمونه، نفر اول کلاس.
‫خیلی ناراحتیم که رفته. بچه‌ی باهوشی بود.»
‫بعد، یه کم براشون توضیح دادم
‫که اینجا تو گرین‌ویل چی دیدیم.
‫اون موقع توجهشون جلب شد.
‫و داستانی که برام گفتن آشنا و ناراحت‌کننده بود.
‫بذار ببینم یادم میاد یا نه...
‫رزیدنت سال پایین با آینده‌ای روشن.
‫رابطه خیلی خوبی با مریضا و پرستارا داشتی
‫مشتاق و ارتباط‌گیر، ‫ولی اهل رقابت بیجا نبودی.
‫هیچ‌کس نه ازت بدش می‌اومد، نه از دانشت،
‫نه از چیزی که به بیمارستان اضافه می‌کردی.
‫همه دوستت داشتن.
‫تا اینکه ویوین اسپرلاک اواخر مارس پارسال بستری شد.
‫۷۴ ساله.
‫تا اینجای کار درسته؟
‫آره، از درد شکایت داشت که منجر به سی‌تی‌اسکن شد،
‫که در نهایت تشخیص دادن سرطان ریه‌ست.
‫به نشانه اعتماد
‫و باوری که بهت داشتن،
‫استادت این مریض رو به تو سپرد.
‫خودم خواستمش.
‫اون موقع به آخر عمر بیمارا علاقه داشتم.
‫منطقی بود.
‫دکتر مناسبی برای مراقبتی بودی که نیاز داشت.
‫سرطانش تهاجمی بود.
‫هیچ خانواده‌ای نداشت.
‫و بعد از چند ماه،
‫به نظر می‌رسید تنها کسی که تو زندگیش
‫یه ذره حمایتش می‌کرد تو بودی، دکترش.
‫خانواده داشت.
‫فقط...
‫آدمای مزخرفی بودن.
‫براشون مهم نبود که خودش چی می‌خواست.
‫سکته قلبی کرد.
‫تو هم دچار فروپاشی عصبی شدی.
‫یه‌کم عصبانی شدم که اینو
‫تو توصیه‌نامه‌شون ننوشتن، جیمز.
‫تا اینجا درسته؟
‫دقیقاً نه.
‫می‌تونم ببینمش؟
‫کیو؟
‫هلن ادسو.
‫دختر ۱۹ ساله با تشخیص آسم بستری شده بود.
‫موردی مثل این، می‌دونستم که کالبدشکافی
‫می‌تونه خیلی از سوالا رو جواب بده.
‫کالبدشکافی محدود، قلب و ریه.
‫از مادرش خواستم اجازه بده.
‫قبول کرد.
‫گفت، «حتماً».
‫اینجا می‌بینید که تو ریه‌هاش آبسه
‫و مواد خارجی داشته، یه سری چیزا تو ریه‌هاش بود.
‫ماسه، خاک، مدفوع، بقایای گیاهی.
‫پر از باکتری، ‫از اون نوعی که در دستگاه گوارش دیده می‌شه.
‫واسه ما موضوع بزرگیه.
‫تو گرین‌ویل همچین چیزی نداریم.
‫مادره این چیزا رو بهش تزریق کرده.
‫مریض خودش به خودش تزریق کرده.
‫ظاهراً چندین سال بوده که این کارو می‌کرده.
‫این ریه پیوندیه.
‫سریع کار شده.
‫چرا یکی باید همچین کاری کنه؟
‫تو سه ماه گذشته چند بار
‫براش لوله‌گذاری کردن؟
‫۱۶ بار.
‫خب، بیشتر مردم همچین چیزی رو دوست ندارن.
‫شاید اون دوست داشته.
‫گفتی، «دقیقاً نه».
‫وقتی پرسیدم درباره مریض سابقت ‫درست متوجه شدم یا نه،
‫گفتی دقیقاً نه.
‫چند ماه قبل از سکته‌ش،
‫به خودکشی فکر می‌کرد.
‫سر و کله خواهرش از ناکجاآباد پیدا شد
‫و اصرار کرد به دستگاه وصلش کنیم.
‫دیگه میلی به زندگی نداشت.
‫بعد از یه ماه، ‫اون حس تبدیل شد به میل به مرگ.
‫کسی خم می‌شود...
‫مستقیم ازم خواست بذارم بمیره.
‫خواهرش حاضر نبود حتی پول کالبدشکافی رو بده.
‫و خب، اهمیتی هم نداشت.
‫یه پیرزن دیگه از سکته مرده بود.
‫سخت نبود.
‫برای تخت شش دستور دارو ثبت شده؟
‫دکتر گراف گفت شاید بین شیفتا برسه.
‫فکر نکنم. ‫می‌خوای یه نگاهی بندازیم؟
‫آره ولی اون اتاق مخصوصه.
‫- بفرما. ‫- دمت گرم.
‫می‌دونستم دوز بالای
‫پتاسیم کلراید باعث ایست قلبی می‌شه.
‫آخرش...
‫مطمئنی همینو می‌خوای؟
‫مطمئنم.
‫کسی خم می‌شود...
‫نمی‌خواست بمیره.
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫جیمز، داری منو می‌کشی!
‫مامان. مامان.
‫از اسم مجردیش استفاده می‌کرد.
‫دیوونه‌بازی در نیاری.
‫خوبی؟
‫چرا دکتر شدی؟
‫دیوونه‌بازی در نیاری.
‫به‌خاطر مادرم.
‫من دیوونه‌م؟
‫ویوین اسپرلاک مادرت بود.
‫فقط می‌خواستم کمک کنم.
‫وظیفه‌ی ماست که اهمیت بدیم.
‫فکر کنم همه‌مون بعضی وقتا،
‫حس می‌کنیم داریم کم‌کم ‫عقل‌مون رو از دست می‌دیم.
‫برام درس عبرت شد.
‫اگه بوی گند شنیدی،
‫ممکنه به کل چیز دیگه‌ای باشه.
‫ممکنه یه هیولا باشه.
‫ده، نه، هشت، هفت، شیش،
‫پنج، چهار، سه، دو، یک!
‫سال نو مبارک، جیمز.
‫سال نو مبارک، دکتر هریسون.