ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫قبل از پایان فصل در پارسال...
‫دوباره در تمرین بهار مصدوم شد...
‫در یه بازی که به شکل ‫معرکه‌ای تیم رو نجات داد
‫می‌دونی، داشتم حرف...
‫- ساعت چند شروع میشه؟ ‫- ساعت ۷:۳۰ پیش از بازی شروع میشه
‫- گفتی کی امشب پرتاب می‌کنه؟ ‫- تایتان پرتاب می‌کنه
‫- لعنت به اون کوبایی. خوب بلده به توپ چرخش بده ‫- اصلا دوست ندارم رو در روش باشم
‫- با کی بازی می‌کنن، یانکی؟ ‫- یانکی
‫فکرشو بکن یه توپ با ‫سرعت صد کیلومتر بیاد به سمتت
‫- وقت فکر کردن نداری ‫- هی، بچه‌ها
‫به نظرت فیسک بازیش ‫امشب چطوره؟
‫تازگی که خیلی خوب بازی کرده
‫امشب دو بار امتیاز کامل می‌گیره، ‫دو بار امتیاز بگیره، ایوانت رو رنگ می‌زنم
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫گرفتمش
‫الان میره توی فاضلاب
‫صبر کن، میارمش بیرون
‫ببخشید، بچه‌ها، فکر کنم ‫نمی‌دونم چقدر قویم
‫می‌دونی چیه، دیو؟ حتما همین بوده
‫هی...
‫شما می‌خواین واقعا باحال باشین؟
‫- چی؟ ‫- یه ماشین رو برون
‫می‌دونی، فقط توی همین خیابون
‫جدی؟
‫کسی توی این خیابون ‫سوییچش رو میذاره توی ماشین؟
‫ماشین بدزدم، بابام منو می‌کشه
‫تا ته همین خیابون برو، کی گفت بدزدی؟
‫بابات به خاطر نوشتن ‫اسمت بازم تو رو می‌کشه؟
‫می‌بینی، حالا تا ابد اینجا می‌مونه
‫به منم بده
‫تا ابد
‫یه سوالی ازتون دارم
‫شما بچه‌های لوس فکر می‌کنین ‫اشکالی نداره اموال شهرداری رو خراب کنین؟
‫ها؟
‫بیاین اینجا
‫بیاین اینطرف
‫خب، آره؟
‫- نه، قربان ‫- نه، قربان
‫- نه. ‫- نه، چی؟
‫قربان
‫پس تو سرسخت این گروهی، ها؟
‫یه مشت ولگردین، ها؟
‫این اطراف زندگی می‌کنین؟
‫همونجا
‫تو؟
‫اونطرف
‫تو چی؟ تو ‫کجا زندگی می‌کنی، پسرم؟
‫- خیابون رستر ‫- مادرت خونه‌س؟
‫باید بریم باهاش حرف بزنیم. ‫بهش بگیم بچه‌ش چقدر ولگرد شده
‫سوار شو
‫بیا توی ماشین کوفتی
‫برو تو
‫شمابرین به مادرتون بگین ‫چی کار کردین
‫و دیگه فکرشم نکنین به ‫پیاده‌روهای من گند بزنین
‫منظورت چیه؟ کی ‫دیو رو سوار ماشین کرد؟
‫پلیس. یه نشون طلایی داشت
‫از کجا فهمیدی پلیس بود؟ ‫چیزی روی نشون دیدی؟
‫- نه، نوشته‌ای نداشت. ‫- طرف یونیفورم داشت؟
‫یونیفورم ساده پلیس تنش بود؟
‫- طرف پلیس بود. ‫- دیوی رو برد
‫- خب، شما داشتین چی کار می‌کردین؟ ‫- اسم‌هامونو روی سیمان نوشتیم...
‫فقط داشتین روی سیمان می‌نوشتین و ‫هاکی بازی می‌کردین، ولی دیو رو بردن؟
‫- اصلا با عقل جور درنمیاد. زود باش. ‫- مشکلی پیش اومده، بابا؟
‫لطفا
‫دیگه بسه
‫لطفا
‫بسه دیگه، لطفا
‫- تو دیدیش؟ ‫- به نظر من که افتضاح به بار اومده
‫خدایا
‫امروز ضربات خوبی زدی
‫بابا، یه توپ رو بیرون زدم
‫ولی ضرباتت خوب بود. ‫همین مهمه
‫هیچوقت بازیکن خوبی نمیشم
‫هی، تو پسر منی. من، دیو بویل
‫مدافع ستاره از دبیرستان ‫ترینیتی، بین سالهای ۱۹۷۸ تا ۸۲
‫بازیکن خیلی بزرگی میشی
‫هی
‫- اون سوراخ راه‌آبی که اونجاست رو می‌بینی؟ ‫- آره
‫وقتی بچه بودم توی ‫همین خیابون بازی می‌کردم
‫اون سوراخ هر توپی ‫که داشتیم رو بلعید
‫توپ بیسبال، توپ هاکی خیابونی، ‫توپ تنیس
‫اگه می‌تونستیم روی اون سوراخ رو بگردیم...
‫باید هزار تا توپی اون پایین باشه
‫واقعا؟ بیا امتحان کنیم
‫سوار شو
‫زود باش، بابا، بیا کمکم کن ‫دنبال توپ‌ها بگردم
‫شاید فردا. بیا قبل از اینکه مامان ‫نگران بشه بریم خونه
‫جیمی. جیمی
‫از زمین تا آقای مارکوم
‫- باز چی می‌خوای، پیت؟ ‫- نه اینکه یهو خیلی نیازمند شدم؟
‫سیگار مارلبورو تموم کردیم و ‫وینستون هم زیاد به درد نمی‌خوره
‫- خب؟ ‫- این یعنی سود کمتر...
‫و سود بیشتر یعنی اضافه حقوق می‌گیرم
‫خب چرا یکم دیگه سفارش نمیدی
‫باشه، ولی وزیر بهداشت زنگ بزنه، ‫میگم همه‌ش تقصیر توئه
‫- سلام
‫امشب با ایو و دیان، ‫ساعت ۷:۳۰ بیرون میرم
‫زیادی بیرون نمون. فردا اولین ‫جشن تکلیف خواهرته
‫- خدایا، یه طوری میگم... ‫- انگار پدر شدی؟
‫آره، یکی دیگه. ولی نه خودم
‫- تا بعد ‫- فعلا
‫برندن
‫- منو زهره ترک کردی. ‫- ببخشید، نمی‌خواستم بابات منو ببینه
‫ببینه یواشکی میای توی ماشینم
‫اگه اینو ببینه چی کار می‌کنه؟
‫بهت شلیک می‌کنه و بعد می‌کشتت
‫شش ساعت شده
‫باید می‌دیدمت
‫دیر به ایو و دیان می‌رسم
‫فردا؟
‫طبق قرارمون؟
‫فردا
‫منو سر خیابون پیاده کن
‫- یواشتر ‫- مدام می‌اومد جلوی راهم!
‫مدام می‌اومد جلوی راهم! ‫مدام می‌اومد جلوی راهم!
‫از لینفیلد منو تعقیب کرده بود. ‫سعی داشت منو بکشه!
‫همون حرومزاده!
‫باورت میشه این یارو ‫به اعترافش ادامه میده؟
‫نمی‌دونم. شاید یه وکیل از یکی از ‫ب‌ام‌و‌های اینجا بکشیم بیرون
‫هی، دیواین؟
‫- به چی نگاه می‌کنی؟ ‫- محله قدیمی
‫- کارمون تموم شده، ولی می‌تونم بمونم ‫- نه، فکر کنم کاری نداریم، مرسی
‫بعدش چند تایی از ما ‫میریم رستوران کانتاب
‫نه، فکر نکنم، جن. ‫مرسی. به هر حال ممنونم
‫باشه
‫- شش ماه پیش زنت ولت کرد؟ ‫- خب؟
‫خب جنی کاگلین با این بدن ‫و صدا و دستبند جلوت وایستاده...
‫این دختر هر مرد تارک دنیایی ‫رو دوباره به فکر می‌ندازه
‫خب، منظورت چیه؟
‫این دختر می‌خواد باهات دوست بشه، ‫ازدواج که نمی‌خواد. بهش فکرم نمی‌کنی؟
‫می‌خواد در معبد شان دیواین پرستش کنه
‫- متاهلم، وایتی ‫- بیل کلینتون هم متاهل بود، جلوشو نگرفت
‫تازه، شش ماه میشه با لورن حرف نزدی
‫همیشه بهم زنگ می‌زنه
‫و هیچ زری هم نمی‌زنه. ‫عجیب‌ترین چیزیه که تا حالا شنیدم
‫یکی از این روزها، تلفن زنگ می‌خوره و ‫برمی‌دارم و میگه چرا ترکم کرده
‫جدی؟ شاید منتظره تو یه چیزی بگی
‫زود باش، زود باش، زود باش
‫پرتاب. یه ضربه و به سمت ‫راست زمین میره. امتیاز می‌گیره
‫حس نمی‌کنم بتونن این یکی رو ببرن
‫میشه لطفا سه تا نوشیدنی بهم بدی؟
‫دیو
‫ساعت سه صبح ـه
‫کجا بودی؟
‫خدای من
‫گند زدم
‫چی شده؟
‫یه یارو سعی کرد ازم دزدی کنه، منم ‫بهش پریدم و بهم چاقو زد
‫ولی دستتو ببین. ‫باید بریم بیمارستان
‫نه، نه، اونقدرها بد نیست. ‫زیاد زخم عمیقی نیست
‫بدجوری خونریزی کرد. نمی‌تونم برم بیمارستان
‫خدای من، دیو
‫زود باش. بیا اینجا
‫داشتم می‌رفتم سمت ماشینم و یه یارویی ‫اومدم سمتم و فندک خواست
‫گفتم سیگار نمی‌کشم. ‫گفتش اونم نمی‌کشه
‫قلبم روی صد و پنجاه می‌زد، ‫چون هیچکس به جز من و اون اونجا نبود
‫- خدایا ‫- همون موقع چاقو رو دیدم
‫گفتش، کیف پولت یا جونت. ‫با یکی از این دو تا میرم
‫- همینو گفت؟ ‫- آره
‫سعی کردم به زور ازش رد بشم. ‫همون موقع بهم چاقو زد
‫- گفتی که بهش پریدی ‫- سلست، میشه داستان کوفتی رو بهت بگم؟
‫متاسفم، عزیزم
‫هیس
‫حسابی زدم به سیم آخر، عزیزم. من...
‫از کوره در رفتم
‫سرشو اینقدر به زمین زدم که له شد
‫همه جا پر از خون شد
‫ممکنه کشته باشمش
‫کشتیش؟
‫حس می‌کنی که...
‫تنهایی، وقتی به یکی آسیب می‌زنی
‫آره، ولی مجبور بودی، درسته؟
‫این حس رو بهت میده که...
‫بیگانه‌ای
‫باشه
‫عزیزم، برو دوش بگیر
‫و منم به لباسهات می‌رسم
‫- جدی؟ ‫- آره
‫۹۱۱، خدمات پلیس. فوریت شما چیه؟
‫یه ماشین پر از خون اینجاست، ‫و درش بازه
‫- موقعیت ماشین چیه؟ ‫- خیابون سیدنی
‫جلوی آپارتمان‌هاست، نزدیک پن پارک. ‫من و دوستم الان پیداش کردیم
‫- پسر، اسمت چیه؟ ‫- می‌خواد اسمشو بدونه
‫اسم تو؟ اسم تو چیه؟
‫باید از اینجا بزنیم به چاک. ‫موفق باشی، پسر
‫مرکز، واحد ۳۳ هستم
‫به یه تیم صحنه جرم نیاز داریم، ‫بهتره به بخش جنایی هم خبر بدی
‫واحد ۳۳، جسدی پیدا کردی؟ تمام
‫نه، ولی با این وضعی که ماشین داره، ‫دیر یا زود یکی پیدا می‌کنیم
‫- بله؟ ‫- توی فروشگاه دارم علف می‌فروشم...
‫و یکم کمک لازم دارم
‫تو و کیتی از پس شش نفر برنمیاین، ‫چطور می‌خوای از جمعیت کلیسا پذیرایی کنی؟
‫- مسئله همینه، کیتی اینجا نیست ‫- گوشی دستت
‫ده دقیقه دیگه میام
‫به سال زنگ بزن، مطمئن شو ‫که به جای ساعت ده، هشت بیاد
‫سر کار پیداش نشده، اگه ‫کلیسا هم نیاد چی؟
‫حتما میاد
‫می‌دونی، می‌خواد امروز ‫رو هم به گند بکشه
‫دیگه تازگی چه روزی رو به گند کشیده؟
‫دو تا دختر دیگه داری، فراموش نکن
‫قبل از همه میرسم کلیسا، نگرانش نباش
‫اینجا چه خبره؟
‫- پیت، کسی اومد؟ ‫- نه
‫کیتی زنگ نزد؟
‫نه
‫- الو؟ ‫- درو، جیمی هستم
‫ببخشید بیدارت کردم. ‫دنبال کیتی می‌گردم
‫آره، فکر کنم همینجاست. ‫یه ثانیه صبر کن، بذار برم ببینم
‫روز خوش
‫نه، دیان سسترا اینجا ‫خوابیده. کیتی نیست
‫ایو گفت حدود ساعت یک پیاده‌ش کرده. ‫نگفته کجا داره میره
‫نگران نباش، ردشو می‌گیرم
‫- شاید رفته یکی رو ببینه؟ ‫- کی می‌تونه دخترهای نوزده ساله رو درک کنه؟
‫- حقیقت محض همینه، رفیق ‫- بعدا باهات حرف می‌زنم
‫فاحشه‌ها رو به هر ‫پیرزنی ترجیح میدم
‫- اشکالی نداره برم سیگار بکشم؟ ‫- می‌تونی کل بسته رو بکشی
‫مرسی
‫کمکی از دستم برمیاد، برندن؟
‫نه، اقای مارکوم، دنبال یکم ‫چای برای مامانم می‌گردم
‫- چای بری ـه. راهروی بعدیه ‫- مرسی
‫- کی سال میاد اینجا؟ ‫- الان دیگه باید پیداش بشه
‫- همین، برن؟ ‫-یه گلوب
‫فکر کردم کیتی یکشنبه‌ها کار می‌کنه
‫عاشق دختر رییسم شدی، برن؟
‫نه، فقط گاهی اینجا می‌بینمش
‫امروز اولین جشن تکلیف ‫خواهر کوچولوشه
‫اوه
‫ممنونم. بیا بریم، ری
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم، جیمی؟
‫بپرس
‫چرا اینقدر از اون بچه متنفری؟
‫تنفر نیست. گاهی اون لال عوضی ‫تو رو به وحشت نمیندازه؟
‫نه، ری ساکت رو نمیگم، برندن رو میگم
‫بچه خوبیه. با اینکه مجبور نیست با ‫برادرش با زبون اشاره حرف می‌زنه
‫نمی‌خواد داداشش احساس تنهایی کنه
‫ولی تو، جیمی، یه طوری ‫به برندن نگاه می‌کنی...
‫انگار می‌خوای بری دماغشو ببری ‫و به خوردش بدی
‫- نه. واقعا؟ ‫- واقعا همینطوره
‫سال اومد. دیگه وقتش بود
‫- سلام، پسر بد ‫- گروهبان
‫باید مال پلیس شهر باشه، ولی ‫در حوزه قضایی پارک استیت ـه
‫پس اگه جسد اونجا باشه، ‫پرونده مال ماست
‫به نظرت تا الان چقدر ‫از مدارک رو نابود کردن؟
‫بریم بفهمیم
‫قربانی پارکر هیل تنهایی ‫به اورژانس میره...
‫چاقوی استیک رو از ‫استخوان شونه‌ش درمیاره
‫از پرستار می‌پرسه، هی، دستگاه ‫نوشابه رو کدوم گوری گذاشتن؟
‫- اونم بهش گفته؟ ‫- تا حالا از ماشین چی دستگیرمون شده/
‫کارت ماشین رو توی داشبورد پیدا کردیم. ‫صاحب ماشین کاترین مارکوم ـه
‫- لعنتی ‫- می‌شناسیش؟
‫شاید. ممکنه دختر کسی باشه ‫که می‌شناسمش
‫یه کیف پول و گواهینامه توی ‫کوله پیدا کردیم. دختره ۱۹ سالشه
‫- لعنتی، خودشه ‫- مشکلی هست؟ با طرف صمیمی هستی؟
‫وقتی که بچه بودیم. الان فقط توی ‫محله یه سلامی بهم می‌کنیم
‫۱۹ ساله
‫لعنت بهش
‫یه دنیا درد میاد سراغش
‫به خنده نندازش
‫وقتی پیداش کردیم، در باز بود ‫و چراغ‌ها روشن
‫روی در راننده، بلندگو خون بود، ‫روی بالای فرمون که خون بیشتری بود...
‫دور این سوراخ گلوله. پشتی صندلی ‫راننده، جای شونه رو سوراخ کرده
‫باشه، مجرم بیرون ماشین ایستاده بوده...
‫دختره با در ماشین اونو می‌زنه، ‫مجرم دور می‌زنه...
‫به شونه‌ش شلیک می‌کنه، ‫شاید به بازوش
‫دختره هم فرار می‌کنه ‫و میره سمت علف‌ها...
‫- نظرت چیه؟ ‫- آره، گمو کنم
‫بدن مسیح
‫- بدن مسیح ‫- آمین
‫خدای من، جیمی، بچه‌مونو
‫خب فکر کنم یه مدت اینجا قایم شده
‫قاتل پیداش میشه، از جاش بلند میشه
‫میره اونطرف و ‫دوباره فرار می‌کنه
‫خب، فعلا که اینجاییم بد ‫نیست چند تا غواص خبر کنیم
‫بدن مسیح
‫خب، خیلی وقته که ندیدیش؟
‫نه، از وقتی بچه بودیم ندیدمش. ‫هر از گاهی توی محله بهش برخورد می‌کنم
‫خیلی بهت افتخار می‌کنیم
‫هیچی در موردش توی روزنامه ننوشتن. ‫سه بار خوندمش
‫دیر وقت بود، خیلی زیاد
‫- صبح‌بخیر، مایکی ‫- صبح‌بخیر، بابا
‫- می‌خوای یکم توپ بازی کنیم؟ ‫- آره، زود باش، بیا بریم
‫زود باش
‫کاپشنت رو بپوش، مایک
‫مرسی، مامان
‫- هی، جیمی ‫- چه خبر، اد؟
‫سیدنی رو بستن، از کرسانت تا دانبوی
‫بو بر دورکین دیده قورباغه‌ها رفتن ‫توی آغل. چرا همه‌ی شما بیرون اومدین؟
‫- اولین جشن تکلیف نادین ـه ‫- اینجا چی کار می‌کنین؟
‫گمونم فقط کنجکاویم
‫اون ماشین دخترمه
‫سگ نزدیک کلبه خرس ‫قدیمی یه چیزی رو پیدا کرده
‫- می‌خوای تا اونجا بریم؟ ‫- آره، بریم یه نگاه بندازیم
‫- بازرس دیواین؟ ‫- بله، به گوشم
‫یه یارویی توی خیابون ‫سیدنی داریم که میگه پدرشه
‫گندش بزنن
‫- هنوز روانشناس به سر صحنه نرسیده؟ ‫- توی راهه
‫باشه، آروم نگهش دار ‫تا روانشناس برسه، می‌دونی چه کنی
‫سراغ تو رو می‌گیره، دیواین. میگه تو رو ‫می‌شناسه. جواب نه رو هم قبول نمی‌کنه
‫و چند نفر باهاشن
‫- چه جور آدم‌هایی؟ ‫- آدم‌هایی با ظاهر دیوونه‌ها
‫- برادران وحشی. ‫- فقط یه سلامی به محله می‌کردی، ها؟
‫باشه، دارم میام
‫- هی، بچه‌ها ‫- برادرزاده‌ی ما اونجاست
‫- بذارین بریم اونجا ‫- داریم کارمونو انجام میدیم
‫- بذاریم بریم اونجا ‫- لعنت بهت!
‫دونات‌فروشی اونطرفه!
‫- نیک، ول، آروم باشین ‫- عوضی کثافت
‫- کافیه ‫- نیک
‫برو خونه درو پیجن، با دخترش حرف بزن. ‫کیتی دیشب با اونا بوده
‫- کوین، بیا بریم ‫- و بچه‌ها؟
‫این دخترها دوستشن، ‫پس بهشون سخت نگیرین
‫- ولی جواب بگیرین ‫- خیالت جمع
‫آره، همین فکر رو می‌کنم. آره
‫هی، جیمی. سلام، پسر
‫- اونجاست؟ ‫- ‌نمی‌دونم، فقط داریم می‌گردیم
‫- اینقدر مزخرف تحویل ما نداره، بذار بریم بگردیم ‫- اون ماشین دخترمه
‫- متوجهم ‫- و توش خون ریخته
‫کلی سگ اینجا ریختین. چرا سگها ‫رو اوردین دنبال دخترم بگردن، شان؟
‫چون داریم می‌گردیم، جیمی، باشه؟ ‫الان فقط حالت گمشده رو داره، باشه؟
‫- بازرس دیواین؟ ‫- بله، دوباره به گوشم
‫گروهبان پاورز میگه همین ‫الان باید برین پیشش
‫- موقعیت شما؟ ‫- کلبه قدیمی خرس. خیلی افتضاحه
‫باشه
‫حواست باشه رد نشه
‫هنوزم قیچی آهنبر رو ‫توی ماشینت داری؟
‫یه راه از وسط حصار ‫خیابون سیدنی باز می‌کنم
‫برو
‫یه جستجوی بزرگ برای زنی که در ‫باکینگهام فلتس گمشده به راه افتاده
‫الان فقط می‌دونیم که نشونه‌های بدی...
‫در یه ماشین رها شده ‫جلوی پن پارک پیدا شده
‫خب، افسران پلیس به سرعت اومدن ‫و منطقه رو بستن...
‫ولی حتی الان که صحبت می‌کنیم، ‫جمعیت بزرگی از تماشاچی‌ها جمع شدن
‫بیشتر از این چیزی نمی‌دونیم، ‫ولی حتما این داستان رو دنبال می‌کنیم
‫تا بعد، جیم اسمیت هستم که برای شبکه ‫دابلیوبی ۵۶ و اخبار ساعت ده گزارش میدم
‫حاضری؟ چوب رو بگیر عقب
‫حسابی بگیر عقب
‫تا حالا چنین چیزی ندیده بودم
‫با چی طرفیم؟
‫یا خدا
‫خودشه؟
‫آره
‫به پدرش میگیم توی ‫سردخونه شناساییش کنه
‫خون از شکافی که ‫روی سرش ایجاد شده ریخته
‫با یه جور چوب زدنش، ‫ولی باعث مرگش نشده
‫انگار با کالیبر ۳۸ دو بار بهش شلیک کردن
‫چی باید به اون عوضی بگم؟
‫هی، جیمی...
‫خدا گفت یکی دیگه بدهکاری. ‫اومده ازت قرض‌شو بگیره
‫- هی ‫- وایستا!
‫- بگیرینش. جلوی اونو بگیرین ‫- هی، تو!
‫- باید برم اونجا! ‫- آروم باش!
‫- دستهاشو بگیرین ‫- نگهش دارین. زود باشین
‫- بذارین برم اونجا، حرومزاده‌ها! ‫- آروم باش
‫- بذارین برم! ‫- اونجاست؟!
‫- شان، دخترم اونجاست؟! ‫- بذارین برم! ای حرومزاده‌ها!
‫دخترم اونجاست؟! ‫دختره اونجاست؟! دختره اونجاست؟!
‫هی، آروم باشین! پدرشه
‫دخترم اونجاست؟ حرومزاده‌ها!
‫دخترم اونجاست؟!
‫به چشم‌هام نگاه کن! اونجاست؟!
‫- ولم کنین! ‫- شان، دخترم اونجاست؟!
‫دخترم اونجاست؟
‫نه! نه!
‫وای، نه!
‫نه، خدایا!
‫خدایا، نه!
‫هیچکس چیزی نگفت، درسته؟
‫منظورت چیه؟
‫هنوز ندیدیش، درسته؟ ‫شاید خودش نباشه، درسته؟
‫جیمی؟
‫- جیمی، لطفا... ‫- لطفا چی؟
‫- لطفا... ‫- لطفا چی، عزیزم؟ لطفا چی؟
‫آره، خودشه
‫کیتی ـه
‫دخترمه
‫تازه دم کردم
‫باید روی زمان اتفاق کار کنیم
‫جزییات و چیزهای کوچیک ‫خیلی اهمیت دارن
‫می‌دونی، چیزهایی که ممکنه ‫بعد از یکی دو روز فراموششون کنی
‫تا حالا به این فکر کردی که یه ‫انتخاب کوچیک ممکنه تمام زندگیتو عوض کنه؟
‫شنیدم مادر هیتلر می‌خواسته ‫اونو سقط کنه
‫در آخرین لحظه، نظرشو عوض کرده
‫متوجه میشی چی میگم؟
‫منظورت چیه، جیمی؟
‫اگه تو یا من به جای دیو بویل ‫سوار اون ماشین می‌شدیم چی می‌شد؟
‫- کدوم ماشین؟ ‫- داری طفره میری
‫اگه من اون روز سوار ‫اون ماشین شده بودم...
‫زندگیم یه چیز متفاوت بود
‫همسر اولم، ماریتا، مادر کیتی...
‫زن خوشگلی بود
‫مثل ملکه‌ها بود
‫خیلی از زن‌های لاتین ‫اینطورین، و اونم اینو می‌‌دونست
‫باید جرات می‌داشتی که ‫می‌رفتی نزدیکش و من داشتم
‫هر دو هجده ساله بودیم. ‫کیتی رو باردار بود
‫حالا مسئله اینه، شان
‫اگه اون روز سوار اون ماشین می‌‌شدم، ‫یه آدم بی‌مصرف می‌شدم
‫هرگز جربزه‌شو نداشتم ‫نزدیک مادر کیتی بشم
‫و کیتی هم هرگز به دنیا نمی‌اومد
‫و هیچوقت هم به ‫قتل نمی‌رسید. می‌‌دونی؟
‫- متوجهی؟ ‫- آره
‫- تا حالا دیو رو این اطراف دیدی؟ ‫- با دخترعموم سلست ازدواج کرد
‫دیروز کیتی ساعت چند از ‫سر کار اومد خونه؟
‫حدود ۷:۳۰
‫چیز غیرعادی و عجیبی ‫در موردش وجود داشت؟
‫نه. پیش ما نشست، پیش ‫من و دخترها و غذا می‌خوردیم
‫با دوستاش قرار بود بره شام بیرون
‫- ایو پیجن و دیان سسترا؟ ‫- آره
‫با نادین در مورد مراسمش حرف زد...
‫و بعدش یکم رفت توی اتاقش ‫با تلفن حرف زد
‫و بعدش حدود ساعت ۸ رفت
‫- می‌دونی با کی حرف زد؟ ‫- نه
‫اشکالی نداره اگه از شرکت تلفن ‫برای سوابق تماس حکم جستجو بگیریم؟
‫خوبه
‫آقای مارکوم، میگین که بیشتر روز شنبه رو ‫پیش دخترتون توی فروشگاه بودین، درسته؟
‫بله و نه. بیشتر پشت فروشگاه بودم
‫چیز عجیبی پیش اومد؟ دعوا ‫با یه مشتری، هر چیزی که باشه؟
‫نه، خودش بود، شاد بود. اون...
‫چی؟
‫هیچی
‫گوش کن، کوچکترین چیزها هم ‫ممکنه الان مهم باشه
‫فقط وقتی که کوچیک بود، درست ‫بعد از اینکه مادرش مرد...
‫تازه از زندان بیرون اومده بودم، ‫نمی‌تونست تنها باشه
‫چه گریه می‌کرد و چه نه، ‫اهمیت نداشت...
‫ولی گاهی یه جوری نگاهت می‌کرد، انگار ‫که آماده بود دیگه تو رو نبینه
‫چند ثانیه در روز شنبه، ‫اونطوری به من نگاه کرد
‫- باشه ‫- فقط یه نگاه بود
‫اطلاعاته. جمع‌آوریش می‌کنیم، کنار ‫هم میذاریم و می‌بینیم چی جور در میاد
‫گفتی در زندان بودی؟
‫شروع شد
‫- وایتی ‫- فقط یه سوال پرسیدم
‫شونزده سال قبل، به خاطر یه سرقت ‫در دیر آیلند دو سال افتادم زندان
‫این به پیدا کردن قاتل ‫دخترم کمک می‌کنه؟ همینطوری می‌پرسم
‫بیا فراموشش کنیم. ‫بیاین برگردیم سر اصل مطلب
‫- ببخشید ‫- اشکالی نداره. اشکالی نداره
‫باشه، آقای مارکوم
‫- باشه ‫- باشه، بسیار خب. خب، جیمی...
‫به غیر از اون نگاهی که کیتی ‫بهت کردم، چیز دیگه‌ای هم بود؟
‫یه بچه هم بود
‫چی دارم میگم؟ ‫مال امروز صبح بود
‫چی؟ یاد باشه، چیزهای کوچیک مهم هستن
‫یه بچه از محله خودمون، برندن هریس ‫اومد توی فروشگاه، انتظار داشت کیتی رو ببینه
‫- زیاد همدیگه رو نمی‌شناسن ‫- مطمئنی؟ ممکنه با هم قرار داشتن؟
‫- نه ‫- از کجا اینقدر مطمئنی؟
‫شان، می‌خوای منو بسوزونی؟ ‫یه پدر می‌فهمه
‫خانم مارکوم، کیتی با کسی دوست شده بود؟
‫تا جایی که می‌دونیم کسی نبود
‫- یعنی می‌دونستیم. ‫- فردا هر چی لازم داشته باشین بهتون میدم
‫ولی الان دو تا دختر توی خونه داریم ‫که می‌خوان بدونن خواهرشون کجاست
‫باشه، یه افسر پلیس پایین منتظره ‫تا شما رو ببره خونه
‫و اگه چیزی به فکرتون رسید...
‫هر چیزی که بود، بهمون زنگ بزنین
‫گفتش وقتی بچه بودین نزدیک بوده ‫سوار یه ماشین بشین، جریان چیه؟
‫لعنتی. من، جیمی و یه بچه به اسم بویل ‫جلوی خونه‌مون داشتیم بازی می‌کردیم
‫یه ماشین اومد توی خیابون ‫و دیو رو با خودش برد
‫- دزدیدش؟ ‫- آره، خودشونو جای پلیس جا زدن
‫دیو رو راضی کردن سوار ماشین بشه، ‫چهار روز نگهش داشتن تا تونست فرار کنه
‫- اونا رو گرفتن؟ ‫- یکی‌شون مرد
‫اون یکی یه سال بعد دستگیر شد، ‫خودشو توی سلولش دار زد
‫رفیقت مارکوم، به محض اینکه چشمم ‫بهش افتاد، فهمیدم که حبس کشیده
‫هیچوقت از اون تنش رها نمیشن، ‫روی شونه‌هاشون می‌شینه
‫تازه دخترشو از دست داده. ‫شاید این روی شونه‌هاش نشسته
‫نه، اون توی شکمشه. تنش ‫روی شونه‌هاش به خاطر زندانه
‫زخم گلوله به پشت سرش ‫علت مرگ بوده...
‫نه ضربه ناشی از کتک خوردن
‫دیگه چی؟
‫اون و دوستانش رفتن ‫توی کافه رقصیدن
‫با هر کسی که ممکنه اونا رو دیده یا ‫باهاشون حرف زده باشه، حرف می‌زنیم
‫یه مورد دیگه، کوله‌پشتی دختره توی ماشین...
‫یه بروشور از لاس‌وگاس و ‫لیستی از هتل‌های لاس‌وگاس داشته
‫به نظر زیاد نمیاد
‫چی میگی، دیواین؟
‫طرف رو می‌گیریم، قربان
‫درسته. باشه، بریم سر کار
‫- بهترین چیزی که به ذهنت می‌رسه همینه؟ ‫- خوشحالش کرد، مگه نه؟
‫شان هستم
‫- الو؟ ‫- لورن ـه؟
‫در منهتنی. ‫از صدای ترافیک می‌تونم تشخیص بدم
‫با توئه؟
‫صدای بچه‌س؟
‫خدایا، لورن، حداقل ‫اسمشو بهم بگو
‫آره، منم خوشحال شدم باهات حرف زدم
‫هی
‫غافلگیرت می‌کنه؟
‫اولین بارش که نیست
‫اون دختر رو دیدی؟ اونو دیدی؟
‫دیدیش؟
‫- شنیدم یه ماشین به یه چیزی خورد ‫- به چی خورد؟ یه ماشین دیگه؟
‫- نه، اونقدرها صداش بلند نبود ‫- مثل خوردن به جدول؟
‫بله، شاید
‫بعدش وایستاد و یکی گفت، سلام
‫- یکی گفت، سلام؟ ‫- سلام
‫بعدش یه صدای بلند اومد
‫- ممکنه صدای گلوله بوده باشه؟ ‫- بله، شاید
‫- از پنجره بیرون رو نگاه کردین؟ ‫- نه
‫اون موقع لباس خواب تنم بود
‫با لباس خواب نمیرم پای پنجره
‫صدایی که شنیدین، صدای ‫مرد بود یا زن؟
‫زن
‫فکر کنم
‫- انگار دختره تیرانداز رو می‌شناخته ‫- آره
‫ببخشید مزاحم‌تون شدیم
‫- جیمی ‫- تئو
‫دخترم چطوره؟ آنابث چطور ‫باهاش کنار میاد؟
‫- سعی‌شو می‌کنه ‫- بیا اینا رو بذاریم توی یخ
‫چند تا خنک‌ترشو داری؟
‫همینجا خوبه
‫خودت تا حالا چطوری کنار اومدی؟
‫- واقعا هنوز برام جا نیافتاده، تئو ‫- جدی؟
‫وقتی جا بیافته مثل چی دردناکه
‫وقتی جینی من مرد، تا ‫شش ماه حالم خوب نبود...
‫ولی بچه‌هام همه بزرگ شده بودن. ‫این موهبت رو داشتم
‫تو، مسئولیت‌های خونگی داری
‫مسئولیت‌های خونگی؟
‫آره، باید از دخترم و ‫دخترهاش مراقبت کنی
‫الان باید اولین اولویتت باشه
‫فکر کردی که این مسئله ‫ممکنه از ذهنم بره؟
‫فقط باید گفته می‌شد، همین
‫تو از پسش برمیای، چون یه مردی
‫همونطور که در روز ‫ازدواج‌تون، به آنابث گفتم
‫گفتم، یه مرد واقعا و ‫درست و حسابی برای خودت پیدا کردی
‫- انگار که توی یه کیسه گذاشتنش ‫- چی؟
‫وقتی کیتی رو توی سردخونه ‫دیدم همینطوری بود
‫انگار گذاشتنش توی کیسه و ‫بعد با لوله افتادن به جون کیسه
‫- خب... ‫- با کمال احترام، جینی توی خواب مُرد
‫رفت بخوابه و دیگه بیدار نشد. ‫در آرامش مرد
‫- لازم نیست در مورد جینی حرف بزنی ‫- دخترم به قتل رسیده
‫روش اسلحه کشیدن. الان که اینجاییم ‫دارن کالبدشکافیش می‌کنن...
‫با تیغ جراحی و انبر دارن ‫تیکه پاره‌ش می‌کنن...
‫و اونوقت با من از مسئولیت‌های ‫کوفتی خونگی حرف می‌زنی؟
‫از دیدنت خوشحال شدم، تئو
‫ایو، هر چیزی که می‌خوان ‫بدونن رو بهشون بگو
‫- با کی قرار داشت؟ ‫- به وحشی‌ها که گفتیم
‫- برادران وحشی؟ ‫- دیروز اینجا بودن
‫خوبه، حالا به ما هم بگو. ‫با کی قرار داشت؟
‫آدم خاصی نبود
‫شما شام خداحافظی خوردین، درسته؟
‫- چی؟ ‫- قرار بود از شهر بره، مگه نه؟
‫- می‌خواست بره لاس‌وگاس؟ ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫حساب بانکی‌شو بسته، ‫شماره تلفن‌های هتل رو داشته
‫می‌خواست از این آشغالدونی بره. ‫می‌خواست یه زندگی جدید رو شروع کنه
‫خب، یه دختر ۱۹ ساله ‫تنهایی نمیره لاس‌وگاس
‫با کی قرار بود بره؟
‫زود باشین، دخترها. ‫با کی قرار بود بره؟
‫برندن
‫ببخشید؟
‫- برندن ‫- برندن هریس؟
‫برندن هریس، آره
‫آدرسی ازش داری؟
‫سلام، دیو
‫سلام، جیمی
‫ببخشید، بیرون اومدم سیگار بکشم
‫بیا بگیر بشین. بشین
‫تمام روز فرصت نشد ‫باهات حرف بزنم
‫- حالت چطوره؟ ‫- تو حالت چطوره؟
‫دستت چی شده؟
‫این؟
‫داشتم به یه رفیق کمک می‌کردم مبل ‫رو جابه‌جا کنه. به چارچوب در خورد
‫از خیلی راه‌ها میشه به ‫خودت آسیب زد، درسته؟
‫از دیدنت خوشحالم
‫جدی؟
‫دخترهامون چطورن؟
‫گمونم خوبن
‫سلست واقعا یه نعمته. از طرف من ‫ازش تشکر کن، باشه؟
‫خوبه، مگه نه؟ فقط این بیرون بشینی
‫آره
‫نتونستم جلوی یخچال وایستادم ‫و جا برای اون همه غذا پیدا کنم...
‫چند روز دیگه همه‌شونو ‫می‌ریزیم دور
‫- خیلی حروم میشه ‫- آره
‫نمی‌تونم بذارم تا چند ‫روز آینده چیزی به گند کشیده بشه
‫چون همه همینو در موردش ‫به خاطر می‌سپارن
‫حتی وقتی کیتی کوچیک بود ‫می‌تونستی یه چیزو در موردش بگی...
‫دختر خیلی تمیزی بود
‫وقتی از زندان اومدم بیرون...
‫می‌دونی، بعد از مردن ماریتا...
‫یادمه که بیشتر ‫از دختر کوچولوم می‌ترسیدم...
‫تا از اینکه توی زندان باشم
‫عاشقشم بودم...
‫بیشتر وقتها...
‫چون وقتی اون شب ‫توی آشپزخونه نشستیم...
‫انگار ما دو تا آخرین آدم‌های ‫روی زمین بودیم. می‌دونی، فراموش شده بودیم
‫ناخواسته بودیم
‫و خیلی داره عصبانیم می‌کنه، دیو، ‫چون نمی‌تونم براش گریه کنم
‫دختر کوچولوی خودم بود ‫و حتی نمی‌تونم براش گریه کنم
‫جیمی
‫الان داری گریه می‌کنی
‫آره، لعنتی
‫فقط می‌خوام یه بار دیگه بغلش کنم
‫لعنتی فقط ۱۹ سالش بود
‫می‌خوای تنهات بذارم؟
‫نه، اگه اشکالی نداره یکم ‫دیگه اینجا بمون
‫آره، حتما. جیمی، اشکالی نداره
‫آخرین باری که کیتی مارکوم ‫رو دیدی کی بود؟
‫- فکر نمی‌کنین که بهش آسیب زده باشم، نه؟ ‫- آسیب ندیده، مُرده
‫- من نکشتمش ‫- دوباره، آخرین بار کی دیدیش؟
‫حدود... شنبه شب، ساعت هشت
‫حدود ساعت ۸، برندن، یا راس ۸؟
‫حدود ساعت ۸.
‫یکم غذا در های‌فای خوردیم و ‫بعد رفت دیدن ایو و دیان
‫آره، چرا جیمی مارکوم از تو خوشش نمیاد؟
‫نمی‌دونم
‫ولی به کیتی گفته بود اصلا نمی‌خواد اون ‫من یا اون هریس دیگه رو ببینه
‫چی؟ اون دزد خیال می‌کنه ‫از خونواده ما بهتره؟
‫اون دزد نیست
‫یه دزده! یه سارق آشغال!
‫دخترش هم احتمالا همین ژن بد ‫رو داشته. باید خودتو خوش‌شانس بدونی، برن
‫کیتی چند تا بروشور از وگاس داشته. ‫شنیدیم قرار بوده با تو بره اونجا
‫قرار بود یکشنبه راه بیافتیم
‫قرار بود وقتی رسیدیم اونجا ازدواج کنیم
‫خب، برنامه که این بود، باشه؟
‫می‌خواستی منو ترک کنی؟ ‫بدون اینکه حرفی بزنی؟
‫- مامان، می‌خواستم بهت بگم ‫- درست مثل پدرت، ها؟
‫اون برادرمه، ری، و دوستش جان
‫- سلام، پسرها ‫- سلام
‫اون حرف نمی‌زنه
‫پدرش خفه نمی‌شد، ولی پسرش لاله. ‫آره، زندگی واقعا منصفه
‫به خاطر کیتی اومدن. تو برو ‫تلویزیون تماشا کن یا یه کاری بکن
‫پس بین ساعت ۱۲:۳۰ و ۲ صبح ‫یکشنبه کجا بودی، برندن؟
‫خواب بودم
‫می‌تونین تاییدش کنین، خانم هریس؟
‫می‌تونم تایید کنم که ‫در اتاقشو ساعت ده بست
‫ساعت ۹ هم اومد پایین صبحونه بخوره
‫نمی‌تونم تایید کنم که پنجره‌شو باز نکرده ‫و از پله‌های اضطراری پایین نرفته
‫باشه، ازت می‌خوایم آزمایش دروغ‌سنج بدی. ‫به نظرت از پسش برمیای؟
‫خیلی دوستش داشتم
‫دیگه هیچوقت این ‫حس رو پیدا نمی‌کنم
‫دو بار اتفاق نمی‌افته
‫بیشتر وقتها یه بار هم اتفاق نمی‌افته
‫سلست
‫- ببخشید، جیمی. غافلگیرم کردی ‫- چرا هنوز اینجایی؟
‫اه...
‫نمی‌دونم
‫نمی‌دونم، فقط...
‫آنابث تونست بخوابه؟
‫آره، راضیش کردم یه قرص بخوره
‫- میشه به منم بدی؟ ‫- آره
‫یکی بخور و بعد برو خونه
‫جیمی، اگه بخوای می‌تونم بمونم. ‫مراقب آنابث باشم
‫به اندازه کافی زحمت کشیدی
‫به افتخار تو و دیو ‫که اینجا بودین
‫بشه، جیمی. برمی‌گردم
‫فردا اول صبح میام. ‫اول وقت می‌بینمت
‫شب خوش
‫- شب خوش ‫- آره، شب خوش
‫الو؟
‫وای خدایا. لورن، یه چیزی بگو
‫باشه، سلام، شان. روزت چطور بود؟
‫من؟ خسته شدم از بس آرزو کردم ‫ای کاش همه چی منطقی بود
‫خسته شدم از بس ‫نگران یه دختر مرده بودم...
‫و به زودی یکی دیگه ‫بعد از اون می‌میره
‫فرستادن قاتل‌ها به زندان و خونه‌ای که ‫زندگی فلاکت‌بار خودشونو داشتن
‫مرده هنوزم مرده‌س
‫خدایا، امشب نمی‌تونم این کار رو بکنم
‫فقط...
‫نمی‌تونم
‫خداحافظ، عزیزم
‫چون...
‫گاهی مرد اصلا یه مرد نبود
‫یه پسربچه بود
‫پسری که از دست گرگ‌ها فرار کرد
‫حیوان شب
‫نامرئی
‫خاموش
‫در دنیایی زندگی می‌کرد که ‫بقیه اصلا ندیده بودنش
‫دنیای شب‌تاب‌ها
‫تا وقتی که یه نور گوشه ‫چشمت روشن نشه نمی‌بینیش
‫تا وقتی که سرتو به طرفش ‫برگردونی ناپدید میشه
‫فقط باید ذهن‌مو درست کنم
‫یه خواب طولانی و آروم داشته باشم
‫و پسر به جنگلش برمی‌گرده
‫به شب‌تاب‌هاش برمی‌گرده
‫خوابیده؟
‫جیمی و بقیه چطورن؟
‫خوبن
‫عجیبه
‫همچین اتفاقی باید می‌افتاد تا ‫اون و من دوباره دوست بشیم
‫دیو؟ دیو
‫هنوزم چیزی توی روزنامه ننوشتن
‫- در مورد چی؟ ‫- در مورد چی؟
‫نمی‌دونم، عزیزم. شاید اونقدرها ‫که فکر می‌کردم بد نزدمش
‫طرف زورگیره. به این آسونی نمیره بیمارستان
‫آره
‫درسته
‫به هر حال که اهمیتی نداره، داره؟
‫آخه، کیتی مارکوم مرده
‫الان این اهمیت بیشتری داره
‫از اعماق وجودم می‌دونم که ‫به مرگ تو کمک کردم
‫ولی نمی‌دونم چطوری
‫برندن هریس در آزمایش ‫دروغ‌سنجیش گل کاشت
‫خوبه. نه دوست داشتم دروغ بگه ‫و نه می‌خواستم
‫آره، بچه بیچاره و بدبخت
‫گزارش اسلحه‌شناسی یکم دیگه میاد. ‫تا اون موقع یه لیست از مشتری‌های کافه دارم
‫آدم‌هایی که مطمئنم برای ‫همکاری با ما خیلی ذوق مرگ میشن
‫با توجه به این جنایت، شاید
‫دیو بویل؟
‫هی، همونی که بچگی باهاش دوست بودین؟ ‫همونی که سوار ماشین شد؟
‫ممکنه
‫باید باهاش حرف زد. تو رو می‌شناسه. ‫مثل پلیس باهامون رفتار نمی‌کنه
‫- دلیلی نداره حرف نزنه ‫- خواهیم دید
‫هی، بویل!
‫- هفت، هشت سالی شده، نه؟ ‫- آره
‫آره. چطوری؟
‫ایشون پسرمه، مایکل
‫سلام، مایکل. چطوری؟ من شان هستم
‫از رفقای قدیمی باباتم
‫سلام
‫- خب با پلیس ایالتی کار می‌کنی؟ ‫- آره، بخش جنایی. ایشونم همکارمه
‫- گروهبان پاورزم. چطوری؟ ‫- یه دقیقه وقت داری؟
‫- خوشحال میشیم چند تا سوال ازت بپرسیم ‫- می‌خواستم مایکل رو ببرم مدرسه
‫- چند دقیقه دیگه می‌تونم برگردم ‫- باهات میایم، باشه؟
‫حتما
‫خب، روبه‌راهی؟
‫- شنیدم کرایه‌ها رفته بالا ‫- آره، آدم‌های مد روز دارن میان
‫خونه قدیمی بابای منو ‫تبدیل به آپارتمان کردن
‫اون روز از کنارش رد شدیم
‫حتما باید یه طوری شده ‫جلوشونو بگیریم
‫یکی از دوستهام اون روز می‌گفت...
‫این محله نیاز به یه ‫موج کوفتی جرم و جنایت داره
‫تا ارزش ملک به جایی ‫که باید برسه
‫دخترهای جوون همینطوری در پن پارک ‫کشته بشن شاید به آرزوت برسی، آقای بویل
‫دیو. دیو صدام کن
‫حرف زشت زدی، بابا
‫آره، می‌دونم. ‫تو همینطوری مستقیم برو، مایکل
‫ما باید با هم حرف بزنیم. تو برو
‫- خب، چه خبر، شان؟ ‫- آره، در مورد کیتی مارکوم شنیدی؟
‫آره، دیروز تمام مدت اونجا بودم. ‫سلست الان اونجاست
‫- سلست کیه؟ ‫- همسرم
‫- جیمی چطوره؟ ‫- گفتنش سخته. می‌شناسیش که
‫- آره، به این دلیل اومدیم که... ‫- گوش کن، دیدمش
‫کیتی رو. نمی‌دونم خبر داری یا نه. ‫در مک‌گیل، شبی که مرد
‫می‌خواستیم در مورد ‫همین باهات حرف بزنیم
‫اون شب به چندین کافه رفتن. اسمت ‫در لیست مشتری‌‌های مک‌گیل اومده
‫میگن حسابی نمایش خوبی اجرا کردن ‫و توی کافه زدن رقصیدن
‫- خیلی مست بودن، ها؟ ‫- ولی آزاری نرسوندن
‫لباس‌هاشونو که درنیاوردن. ‫فقط ۱۹ سالشون بود
‫ساعت چند رفتن؟
‫ساعت یک رفتم. باید ۱۵ دقیقه ‫قبل از من رفته باشن
‫- پس بگیم ۱۲:۴۵؟ ‫- به نظر همینطوره
‫چیز غیرعادی یا کسی رو دیدی که...؟
‫مایکل
‫مثل چی؟ نمی‌دونم
‫یکی که دخترها رو تماشا کنه؟
‫مردی که تنفر توی چشم‌هاش باشه؟ ‫از زنها بدش بیاد؟
‫نه، اگه در کافه نمی‌رقصیدن ‫که مثل همیشه می‌شد
‫بعدا می‌بینمت، بابا
‫پول شیرتو برداشتی؟
‫لعنتی، از مدرسه متنفر بودم
‫چی؟
‫آره، منم متنفر بودم، شان
‫فقط یه مورد دیگه، آقای بویل، ‫بعد از ترک مک‌گیل کجا رفتین؟
‫- خونه ‫- ۱۵ دقیقه تا خونه راهه؟
‫- تقریبا. درسته ‫- بسیار خب
‫آره، خب، خیلی ممنونم، دیو ‫یه موقعی با هم نوشیدنی بخوریم؟
‫- آره. خوشحال میشم، شان ‫- باشه
‫چیه؟
‫توی اون ماشین چی سرش اومده؟
‫اینو باورت میشه؟
‫پسر، میگه درست مثل دانکین دوناته. ‫فقط ۱۵ برابر گرونتره
‫آره، خب...
‫می‌دونی، انگیز‌های عشق، ‫پول یا تنفر رو کنار بذاری...
‫چیز زیادی برات باقی نمی‌مونه
‫خب، اگه قتل مارکوم یه کار ‫تصادفی باشه، به گند کشیده میشه
‫آره، منم باهات موافقم. ولی اون پیرزن، ‫پرایر، صدای جیغ نشنیده
‫صدای گلوله شنیده و قبل از اون ‫یکی سلام کرده...
‫که بهم میگه این دختره مارکوم یا ‫خیلی صمیمی بوده یا طرف رو می‌شناخته
‫میره سمت جدول، زیادی برای رفتن عجله ‫نمی‌کنه. پاشو میذاره روی کلاچ و وایمیسته
‫- میگه، سلام. طرف بهش شلیک می‌کنه. ‫- دختره هم در رو بهش می‌زنه و فرار می‌کنه
‫چی باعث میشه بدون ‫ترمز گرفتن منحرف بشه؟
‫- نمی‌دونم. شاید یه چی توی خیابون بوده ‫- شاید
‫ولی این دختره مارکوم نباید ‫بیشتر از ۴۰ یا ۵۰ کیلو بوده باشه؟
‫- چقدر محکم طرف رو زده که از دستش فرار کنه؟ ‫- شاید تیرانداز پاش پیچ خورده
‫رفیقت دیو به نظرم مردی باشه ‫که مدام پاش پیچ می‌خوره
‫هی، هی، هی، دیو بویل؟ صبر کن، ‫چطوری پای دیو بویل اومد وسط؟
‫- تازه باهاش حرف زدیم. ‫- فقط توی کافه بوده
‫آخرین جا، شانی، آخرین ‫جایی که دختره بوده
‫طرف یه جوریه. دیدی دستش چی شده بود
‫آره، دستشو دیدم. واقعا می‌خوای ‫دیو بویل رو زیر نظر بگیری؟
‫فقط یکم
‫توصیه می‌کنم دو وقت برای دیدار ‫تعیین کنیم، از ۳ تا ۵، و از ۷ تا ۹
‫- حتما ‫- خوبه
‫- در مورد گل‌ها فکر کردین؟ ‫- امروز بعد از ظهر به گلفروشی ناپفلر زنگ می‌زنم
‫خوبه
‫و آگهی؟
‫آگهی؟
‫بله، آگهی فوت. اگه یکم از اطلاعات ‫کلی‌شو بهمون بدین ما انجامش میدیم
‫یا اگه ترجیح میدین به ‫جاش گل هدیه بدیم؟
‫دخترم کجاست؟
‫طبقه پایین، توی زیرزمین
‫می‌خوام ببینمش
‫پیداش می‌کنم، کیتی
‫قبل از اینکه پلیس ‫پیداش کنه، پیداش می‌کنم
‫طرف رو پیدا می‌‌کنم و می‌کشمش
‫شما چیزی گفتین، آقای مارکوم؟
‫آگهی
‫کاترین مارکوم...
‫دختر دوست‌داشتنی جیمز و ماریتا، فوت کرد...
‫دخترخونده آنابث و خواهر...
‫خواهر سارا و نادین
‫- دوباره شما؟ ‫- آره، یه لحظه از هم جدا نمیشیم
‫- اومدین به جیمی سر بزنین؟ ‫- آره
‫نکنه یه جورایی در ‫پرونده موفقیتی داشتین؟
‫نه، فقط اومدیم ادای احترام کنیم. ‫تو کجا داری میری؟
‫آنابث هوس سیگار کرده
‫میرم یه چند تا بگیرم. یکم دیگه می‌بینم‌تون
‫راستی، آقای بویل، دستتون چی شده؟
‫آشغال رو دور می‌ریختم. در سطل بسته شد ‫و دستم لای درش گیر کرد
‫- احمقانه بود ‫- آره، دردناکه
‫آشغال رو دور می‌ریخته. مزخرفه
‫آره، خب، معناش این نیست که ‫کسی رو کشته. زود باش
‫- شنیدم یکی هوس کردین ‫- مرسی
‫- ده سال پیش ترک کردم، باورت میشه؟ ‫- الان هر چی لازم داری بگو
‫بیاین تو، میرم دنبال جیمی
‫باید به چند تا کارم برسم. ‫یه ساعت دیگه برمی‌گردم
‫لازم نیست برگردی، سلست. حالم خوبه
‫- مطمئنی؟ ‫- سلست بویل؟
‫آره
‫شان دیواین هستم، از دوستان قدیمی دیو. ‫ایشون هم وایتی پاورز هستن
‫- خانم بویل ‫- از آشنایی شما خوشحالم
‫ببین، باید برم
‫- ای لعنتی ‫- چیه؟
‫دفترچه‌مو توی ماشین جا گذاشتم
‫- بهتره بری بیاریش ‫- آره
‫بیا بریم
‫هی، سلست، میشه ‫یه سوالی ازت بپرسم؟
‫- از من؟ ‫- دیو شب شنبه کی اومد خونه؟
‫- چی؟ ‫- یه مورد کوچولوست
‫سعی داریم هر اتفاقی برای کیتی افتاده ‫رو مرتب کنیم. مطمئنم...
‫دیو بهت گفته که اونو شب شنبه ‫در مک‌گیل دیده
‫فکر می‌کنی دیو، کیتی رو کشته؟
‫نه، خدایا. این حرفو نزدم. ‫چرا باید این فکر رو بکنم؟
‫- نمی‌دونم ‫- نه، فقط سعی داریم بفهمیم...
‫ساعت چند کیتی در خیابون بوده، اگه ‫بفهمیم کی دیو رسیده خونه کمک‌مون می‌کنه
‫آخه از خونه شما تا ‫مک‌گیل ۵ دقیقه راهه...
‫و کیتی هم ۱۵ دقیقه قبل از ‫دیو رفته. متوجه منظورم میشی
‫خواب بودم
‫شب شنبه، وقتی دیو اومد، من خواب بودم
‫باشه. خب، مرسی
‫مزخرفه
‫نه، با کیتی قرار داشته، جیم
‫قرار بوده با هم به وگاس فرار کنن. ‫بلیت به اسم‌شون پیدا کردیم
‫برندن هریس هم تاییدش کرد
‫یادته چی گفتی؟
‫چطور شنبه بهت نگاه می‌کرده انگار ‫که دیگه نمی‌خواسته تو رو ببینه؟
‫- برندن هریس دخترمو کشته؟ ‫- نه
‫صد در صد مطمئنین؟
‫آزمایش دروغ‌سنج رو عالی قبول شد، ‫به علاوه انگار واقعا عاشقش بوده
‫جیمی، فقط کنجکاوم، پسر
‫چرا اینقدر از اون بچه بدت میاد؟
‫گفتش کیتی گفته اگه با یه هریس ‫قرار بذاره تو عاقش می‌کنی
‫پدرشو می‌شناختم. صداش می‌کردن ‫فقط ری هریس
‫آخه چرا؟
‫چون اون موقع کلی ری توی محله بود
‫ری دیوونه بوچک، ری روانی دوریان هم داشتیم
‫تمام اسم‌های باحال رو برداشته بودن، ‫پس فقط ری براش مونده بود
‫هیچوقت با هم کنار نیومدیم. ‫ازش خوشم نمی‌اومد
‫و وقتی زنش اون بچه لال رو حامله بود ‫ولشون کرد رفت
‫نمی‌دونم
‫فقط حس می‌کنم که پسر هم به پدرش میره
‫نمی‌خواستم برندن یا هر هریس دیگه‌ای ‫با کیتی یا دخترهای دیگه‌م قرار بذاره
‫باورم نمیشه داریم در ‫مورد فقط ری هریس حرف می‌زنیم
‫این چطوره، مارکوم؟ با ‫شاهدین حرف زدیم...
‫افرادی که در کافه بودن رو بررسی کردیم
‫به چند تایی‌شون برخوردیم که...
‫قبل از ما توسط یکی یا ‫چند تا از برادرهای وحشی بازجویی شده بودن
‫- خب؟ ‫- خب، وحشی‌ها که پلیس نیستن، جیم
‫- بعضی‌ها با پلیس حرف نمی‌زنن، شان ‫- با کمال احترام، آقای مارکوم...
‫و برای روشن شدن میگم، این پرونده ماست
‫- چقدر؟ ‫- چقدر چی؟
‫چقدر طول می‌کشه تا ‫قاتل دخترمو بگیرین؟
‫دارین با ما چونه می‎‌زنین؟
‫چونه بزنم؟
‫برامون وقت تعیین می‌کنین؟
‫اگه از نظر شما اشکالی نداره، ما ‫دنبال قاتل کیتی میریم، آقای مارکوم
‫فقط قاتل دخترمو پیدا کنین، گروهبان. ‫سر راه شما قرار نمی‌گیرم
‫همینو کم داریم که جیمی مارکوم ‫و برادران وحشی راه بیافتن...
‫- و محله رو بترسونن. ‫- بچه که بودیم از اون برادرها وحشت داشتیم
‫یازده ماه از هم فاصله دارن، ‫انگار مادرشون کارخونه توپ‌سازی داشته
‫یه جفت مغزفندقی
‫سلام، بچه‌ها. گزارش اسلحه‌شناسی ‫پرونده قتل مارکوم اومد
‫- جدی، تطابقی پیدا کردی؟ ‫- آره. عاشقش میشی
‫یه تطابق کامله. اسلحه ‫یه اسمیت کالیبر ۳۸ بوده
‫بخشی از سلاح‌های دزدیده شده از ‫اسلحه‌فروش در ۱۹۸۲ در نیوهمپشایر
‫همون اسلحه‌ای که کاترین مارکوم رو کشته ‫در دزدی از نوشیدنی‌‌فروشی ۱۹۸۴ استفاده شده
‫- در باکینگهام ‫- باکینگهام فلتز؟
‫روم بیسن. اسم اونجا لونی لیکورز بوده. ‫پرونده رو پیدا کردم
‫کار دو نفر بوده. یه بار برای ‫هشدار به دیوار شلیک کردن
‫- گلوله رو از اونجا اوردیم ‫- آفرین بهت
‫فکر می‌کردم خوشتون بیاد
‫چیزی نیست، ری
‫نگرانش نباش
‫مامان اینو گفت؟
‫که بهتره من برم؟
‫عاشقش بودم! می‌دونی چه حسی داره؟
‫ها؟
‫متاسفم
‫نه، اشتباه می‌کنی
‫دیگه اون حس بهم دست نمیده
‫همونجا. خورد به یه بطری ‫و توی دیوار گیر کرد
‫- ترسناک بود؟ ‫- از یه لیوان شیر ترسناکتر بود، درسته؟
‫پس بذار ببینم درست فهمیدم. ‫دو نفر میان تو...
‫با نقاب پلاستیکی. ‫از اینطرف اومدن تو
‫انباری اونجاست
‫یه در اون پشته که ‫به محل بارگیری می‌رسه
‫همیشه اون در رو قفل می‌کنم
‫پس حتما کلید داشتن
‫کلید؟ پس داری میگی که ‫کار یه خودی بوده؟
‫باید همینطور بوده باشه. حداقل یکی‌شون ‫یه مدت برای من کار می‌کرده
‫تنها دلیلی که برای هشدار ‫اون گلوله رو شلیک کردن این بوده...
‫حتما می‌دونستم اینو زیر پیشخون میذارم
‫- و اون موقع اینو به پلیس گفتی ‫- آره
‫حتما، تمام سوابق کاری منو زیر و رو کردن
‫از هر کسی برام کار می‌کرده بازجویی کردن
‫- هیچکس رو دستگیر نکردن ‫- هنوز یه نسخه از اون سوابق رو داری؟
‫آره، توی یه جعبه توی دفترمه. ‫ولی می‌دونم کار کی بوده
‫جدی؟
‫یکی که چند هفته قبلش ‫اخراجش کرده بودم
‫حرومزاده چند روز بعد از ‫دزدی اومد اینجا
‫یه نیشخند کثافت روی صورتش بود
‫و همون موقع فهمیدم
‫نیشخند نشون میده گناهکاری، درسته؟
‫اسمشو یادته؟
‫به نظرت خرفت شدم؟
‫- نه، آقا ‫- اسمش ری هریس بود
‫قبلا فقط ری صداش می‌کردیم
‫داری میگی از همین تفنگ در ‫یه جرم دیگه استفاده شده؟
‫- درسته، آقا ‫- به خاطر کمکت ممنونم، آقای لونی
‫کجا بودی؟
‫بیرون
‫چی تماشا می‌کنی؟
‫یه فیلم خون‌آشامی
‫سر طرف رو تیکه پاره کرد
‫کجا رفته بودی، سلست؟
‫توی ماشینم نشسته بودم...
‫کنار راه‌آب بودم. می‌دونی...
‫در مورد همه چی فکر می‌کردم
‫- به چی فکر می‌کردی؟ ‫- می‌دونی...
‫نه، راستش نمی‌دونم
‫یه چیزهایی دیگه. می‌دونی، امروز
‫در مورد مردن کیتی
‫و آنابث و جیمی بیچاره، می‌دونی...
‫این چیزها
‫می‌دونی من به چی فکر می‌کردم؟
‫خون‌آشام‌ها
‫چرا اونا؟
‫همه‌شون نامیرا هستن...
‫ولی فکر کنم یه چیز زیبایی داشته باشن
‫شاید یه روز از خواب بیدار بشی ‫و فراموش کنی انسان بودن چیه...
‫و شاید اون موقع حالت خوب بشه
‫چی داری میگی، دیو؟
‫خون‌آشام‌ها، عزیزم. گرگینه‌ها
‫حرفهات منطقی نیست
‫فکر می‌کنی کیتی رو من کشتم؟
‫- سلست... ‫- چی؟
‫- این روزها با این فکر سر و کار داریم؟ ‫- این حرف از کجا اومد؟
‫از وقتی کیتی مرده حتی ‫به من نگاه هم نمی‌کنی
‫راستش، از من منزجر شدی
‫- دیو! ‫- چیه؟
‫به هیچی فکر نمی‌کنم. ‫گیج شدم، باشه؟
‫حتی دوستت شان پرسید...
‫اون دوستم نیست، اگه ‫نمی‌دونستی بدون
‫در مورد تو ازم پرسید. ‫چه ساعتی اومدی خونه
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- گفتم خواب بودم
‫- خوب فکری کردی، عزیزم ‫- یا عیسی مسیح، دیو!
‫- چرا در مورد دزد بهشون نمیگی؟ ‫- دزد؟
‫دزد! فهمیدم ذهنت ‫چطور کار می‌کنه. آره
‫همون شبی که کیتی کشته شده ‫خونی‌مالی میام خونه
‫پس حتما من کشتمش، درسته؟
‫لعنتی!
‫هنری...
‫چی؟ هنری؟
‫هنری و جورج
‫تا حالا به هیچکس نگفتم
‫اسم‌شون این بود
‫خیلی خنده‌دار نیست؟
‫حداقل همدیگه رو ‫اینطوری صدا می‌کردن، ولی...
‫گرگ بودن و دیو...
‫پسری بود که از دست گرگها فرار کرد
‫چی داری میگی، دیو؟
‫از هنری و جورج حرف می‌زنم
‫منو چهار روز با خودشون بردن
‫با یه کیسه خواب منو انداختن ‫توی یه زیرزمین پر از موش
‫و پسر، سلست...
‫چقدر کیف کردن
‫و هیچکس اون موقع نیومد ‫به دیو پیر کمک کنه
‫دیو باید وانمود می‌کرد یکی دیگه‌س
‫یعنی، اون همه سال پیش...
‫وقتی یه پسربچه بودی؟
‫- دیو... ‫- دیو مرده
‫نمی‌دونم کی از اون زیرزمین اومد بیرون، ‫ولی مطمئنم که دیو نبود!
‫ببین، عزیزم، لعنتی!
‫مثل خون‌آشام‌هاست
‫وقتی بره توی وجودت...
‫می‌مونه
‫چی می‌مونه؟
‫می‌دونستی که در روم بیسن ‫کودک ‌آزار داشتن؟
‫چی؟
‫لعنتی!
‫دیگه نمی‌تونم به ذهنم اعتماد کنم، سلست
‫بهت هشدار میدم...
‫دیگه نمی‌تونم به ذهنم اعتماد کنم
‫باید برم بیرون، باید ‫سعی کنم ذهنمو درست کنم
‫باشه
‫تفنگ ما رو به یه جهت متفاوت می‌فرسته
‫من اینطوری بهش نگاه نمی‌کنم
‫تفنگ فقط ری چه ربطی ‫به دیو بویل داره؟
‫می‌دونی که این سلاح‌ها ‫چطوری دست به دست میشن
‫شاید فقط ری از شهر رفته باشه، ‫ولی تفنگش که هیچوقت نرفته
‫من میگم فردا اول صبح یه ‫بار دیگه با برندن هریس حرف بزنیم
‫و من میگم دیو بویل. داستان دستش. ‫مشخصه که زنش حسابی ترسیده
‫یه چیزی رو مخفی می‌کنن، ولی همونقدر ‫که برندن هریس قاتله، دیو بویل هم هست
‫بویل با مشخصات جور درمیاد، یه روانی، ‫تقریبا ۳۵ ساله، به زحمت سر کار میره...
‫بچه که بوده ازش سواستفاده شده. روی کاغذ، ‫این یارو باید الانم توی زندان باشه
‫از کیتی مارکوم سواستفاده جنسی نشده، متوجهی؟
‫در این معادله، تجاوز بخشی از ماجرا نیست
‫وقتی بچه بودین دوست بودین. ‫همین تو رو وبال گردن می‌کنه
‫هی، اون دوستم نیست
‫اگه مشخص بشه تو درست میگی، ‫سریعتر از تو بهش دستبند می‌زنم
‫هی، جیمی
‫دیروقت بیرونی
‫آره، تو هم
‫سرده، ها؟
‫آره، گمونم
‫می‌دونی، من...
‫این بیرون نشسته بودم...
‫در چند سال گذشته...
‫منتظر کیتی بودم تا ‫از یه جایی برگرده
‫حدود نیمه‌شب می‌شد، به آنابث می‌گفتم، ‫میرم یکم روی ایوان بشینم
‫عجیبه...
‫انگار باعث می‌شد برگرده
‫می‌دونی دیدمش
‫کی رو دیدی؟
‫کیتی رو. شنبه شب توی ‫مک‌گیل بودم
‫- شب شنبه کیتی رو دیدی؟ ‫- فرصت نشد بیام بهت بگم
‫باهاش حرف زدی؟
‫فقط سر تکون دادم و سلام کردم
‫تا سرمو بالا اوردم، دیدم رفته
‫ولی، جیمی...
‫اون...
‫خوشحال بود
‫باید بیشتر راه برم. شب خوش
‫- تو ماشینش رو دزدیدی ‫- ماشینش به طور رسمی توقیف شد
‫- از جلوی خونه‌ش. ‫- نه! ماشین در روم بیسن رها شده بود...
‫درست کنار پارکینگ
‫شانس اوردیم که در حوزه قضایی ما بوده. ‫چند تا بچه ماشین رو باز کرده بودن...
‫- رفته بودن خوشگذرونی... ‫- چیه؟ چرا این کار رو کردی؟
‫بعد از اینکه دیشب از پیشت رفتم، تصمیم گرفتم ‫خودم با بویل حرف بزنم و ترس بندازم توی وجودش
‫رفتم خونه‌ش، تصمیم گرفتم ماشینش ‫رو برگردم و ببینم چی داره. خون پیدا کردم
‫- خون؟ ‫- روی صندلی جلوی ماشین دیو. ب منفی
‫- چقدر؟ ‫- یکم. توی صندوق کلی خون دیگه پیدا کردم
‫او منفی، همون گروه خونی کیتی مارکوم
‫صبر کن ببینم، کیتی مارکوم که ‫توی صندوق عقب کسی نبوده
‫در پارک تعقیب شده و ‫همونجا هم مرده
‫- گمونم برای سوال پرسیدن کافیه ‫- هر چی پیدا کردی بی‌فایده‌س
‫نه، برای بیمه شدن میگیم در حوزه قضایی ‫ما رها و پیدا شده
‫- به دنبال منافع خود صاحب ماشین بودیم ‫- حکم جستجو بگیر، گزارش بده
‫زدی توی خال
‫خب، می‌خوای باهاش حرف بزنی ‫یا بفرستمش خونه؟
‫- دیو اینجاست؟ ‫- یک ساعته انداختمش توی زندان
‫دو تا از بزرگترین و زشت‌ترین ‫سربازهامو فرستادم بیارنش
‫زود باش، آقای بویل!
‫می‌دونیم که دستت به خاطر ‫دور انداختن آشغال اونطوری ورم نکرده
‫- جدی؟ از کجا می‌دونی؟ ‫- چرا زنت ازت وحشت داره؟
‫می‌دونی واقعا چی سر دستت اومده؟
‫چطوره یه نوشابه‌ای بهم بدین؟
‫چطوره بهمون بگی واقعا شب ‫شنبه چی شد، آقای بویل؟
‫دروغ گفتی
‫نظر شما اینه، که فکر کنم ‫حق نظر دادن داشته باشی
‫- هی، به نظرت خنده‌داره؟ ‫- نه، اینطور نیست. خسته و خمارم
‫نه تنها دیشب ماشین دزدیده شده، ‫بلکه الان میگی ماشینمو بهم نمیدی
‫باشه
‫بسیار خب
‫بهمون بگو، آقای بویل، چطور ‫ماشینت خونی شد؟
‫- کدوم خون؟ ‫- بیا از صندلی جلو شروع کنیم
‫برای چی به اون نگاه می‌کنی؟
‫هی، به نظرت میشه برام ‫نوشابه بیاری، شان؟
‫حتما
‫حالا فهمیدم
‫تو پلیس خوبی
‫چطوره حالا که میری ‫برام کوفته قلقلی هم بیاری؟
‫نوکر تو نیستم، دیو. ‫انگار باید منتظر بمونی
‫آره، ولی نوکر یکی که هستی، مگه نه، شان؟
‫خونی که روی صندلی جلوت بوده، دیو. ‫جواب گروهبان رو بده
‫توی حیاط پشتی‌مون یه حصار زنجیری داریم
‫من و بچه‌م هر بعد از ظهر ‫بعد از مدرسه توپ بازی می‌کنیم
‫بازیش خیلی خوب شده، بیشتر ‫توپها می‌افته اونطرف حصار
‫منم ازش بالا رفتم. فقط اینکه سر خوردم...
‫خودمو با یه تیکه از حصار بریدم، ‫اینجا زخمی شد
‫حسابی خونی شد
‫ده دقیقه بعد، باید می‌رفتم ‫مایکل رو از مدرسه بردارم
‫احتمالا وقتی روی صندلی ‫جلو نشستم هنوز خونریزی داشته
‫گروه خونیت چیه؟
‫ب منفی
‫جدی؟ همین گروه خونی رو پیدا کردیم
‫- خب، بفرما ‫- نه چندان
‫خون توی صندوق ماشین ب منفی نبوده
‫از خون توی صندوق عقب ماشین هیچی نمی‌دونم
‫اصلا نمی‌دونیم چطور نیم ‫لیتر خون از صندوق عقب ماشین سر دراورده؟
‫- اصلا ‫- اینطوری نباید پیش بری، دیو
‫آخه توی دادگاه چطور به نظر میاد؟
‫تو نمی‌دونی چطور خون یکی دیگه ‫از صندوق عقب ماشینت سر دراورده؟
‫گمونم خوب به نظر بیاد. ‫گزارشش رو دادی
‫کدوم گزارش؟
‫گزارش ماشین دزدی. ماشین دیشب ‫در اختیار من نبوده
‫پس دزدها از ماشین هر ‫استفاده‌ای کردن، باید ازش سر دربیاری...
‫چون انگار اصلا کار خوبی نکردن
‫با نوشابه اوضاع بهتر نمیشه، شان؟
‫خب، یکم زیادی باهوش شدی. ‫ماشین قابل پذیرش نیست
‫وکلاش میگن هر چی توی ماشین ‫بوده رو دزدها گذاشتن
‫- می‌تونم به حرف بیارمش. ‫- همین الان دخل ما رو اورد!
‫ولی بازم فکر می‌کنی، رفیق شفیقت ‫آزارش به یه مورچه هم نمی‌رسه...
‫- مسئله اینه؟ نه. ‫- مسئله کوفتی چیه، شان؟
‫می‌تونیم با اسلحه پرونده رو ‫حل کنیم. مهم اسلحه‌س
‫باشه. شاید
‫خب، با دیو چی کار کنیم؟
‫به جهنم. بندازش بیرون
‫شاید یه صلیب سلتیک خوب باشه. ‫همه همینو انتخاب می‌کنن
‫یا این مرمر قرمز خوشگل
‫یا یه مجسمه
‫اون یکی
‫خیلی خوبه. ساده و قشنگ
‫هی، جیمی!
‫آنابث گفت اینجایی
‫همونطور که گفتی پرس و جو کردیم
‫- خب؟ ‫- آره
‫جیمی، مسئله اون دو سالی نیست ‫که به خاطر من حبس کشیدی
‫و مسئله اینم نیست که تو ‫دیگه حواست به کارها نیست
‫می‌دونم
‫کیتی برادرزاده‌ی من بود. شاید هم خونم نبود، ‫ولی عضوی از خونواده‌مون بود، و دوستش داشتیم
‫تو رو زیر سوال نمی‌برم، ول. چی شده؟
‫پلیس‌ها حسابی پیگیرش شدن. یه بارم شده ‫دارن کارشونو انجام میدن. کافه، خیابون‎‌، همه جا
‫با هر فاحشه و نوشیدنی‌فروشی که ‫حرف زدیم، بازجویی شده بودن
‫- قانون حسابی دست به کار شده، جیمی ‫- بچه فقط ری چی؟
‫مثل یه موش ساکته. ‫بچه آزارش به هیچکس نمی‌رسه
‫با دیان و ایو حرف زدم. ‫گفتن عاشقش بوده
‫جیمی، گفتن کیتی هم عاشقش بوده
‫- می‌خوای بریم سراغش؟ ‫- نه
‫فعلا دست نگه دارین. بازم هست؟
‫چیه؟
‫ول، می‌خوای یه چیزی بگی، بگو
‫بهش بگو
‫شان دیوان و همکارش ‫رفتن و یه سر به دیو بویل زدن
‫دیو شنبه شب در مک‌گیل بوده. ‫احتمالا مثل همه ازش سوال پرسیدن
‫امروز صبح هم یه چیزی شنیدم
‫- دو تا پلیس یونیفورم‌پوش اومدن دنبالش ‫- شاید یادشون رفته چیزی ازش بپرسن
‫نه. وقتی رفتن، با خودشون بردنش
‫اگه متوجه منظورم بشی، ‫اونو روی صندلی عقب نشوندن
‫ریموند متیو هریس، متولد نهم جولای ۱۹۵۷
‫اولین فرزند، برندن شیموس، متولد ۱۹۸۳
‫همون سالی که فقط ری در پرونده ‫کلاهبرداری بلیت‌های مترو دستگیر شده
‫اتهامات پس گرفته شدن و اخراج شده
‫بعد از اون کارهای پیش پا افتاده کرده، ‫از جمله فروشندگی در لونی لیکورز
‫در اون سرقت ازش بازجویی شده. همون سال ‫در دزدی از بلنچارد لیکورز ازش بازجویی شده...
‫دوباره به خاطر نبود مدارک آزاد شده
‫- پس داشته معروف می‌شده ‫- اونم حسابی
‫یه همکار معروفش، یکی ‫به اسم ادموند ریس، همکار ریموند...
‫در دزدی ۱۹۸۵ یه مجموعه کمیاب ‫کتاب‌های کمیک بوده
‫کتاب‌های کمیک؟ آفرین بهت، ری
‫هی، هی، هی، ببخشید، ‫ارزش کتابهای کمیک ۱۵۰ هزار دلار بوده
‫واقعا ببخشید
‫ریموند تمام کتابها رو بدون هیچ ‫آسیبی برگردونده. یه سال افتاده زندان
‫نچ، نچ، نچ
‫با مشکل وابستگی به مواد ‫شیمیایی اومده بیرون
‫ولی کار حسابی گیر میاره تا ‫به اعتیادش برسه؟
‫به ظاهر نه
‫در یه عملیات مشترک اداره مواد و ‫اف‌بی‌آی دستگیر شده...
‫مشغول جابه‌جایی جنس دزدی در جاده ‫ایالتی بوده. یه کامیون سیگار دزدی داشته
‫- طرف سبک خودشو داشته ‫- کلی هم غم و غصه داشته
‫کامیون رو در رودآیلند دزدیده، ‫تا ماساچوست باهاش رانندگی کرده
‫- بنابراین، پلیس فدرال درگیر شده ‫- بنابراین، حسابی گیرش انداختن، ولی...
‫حتی یه روزم نیافتاده زندان
‫- یکی رو لو داده. ‫- بعد از اون دیگه پاک شده
‫- در آگوست ۱۹۸۹ یهو غیبش می‌زنه ‫- اول، مرده، دوم، در محافظت از شاهدینه
‫سوم، رفته زیرزمین، یهو ‫برمی‌گرده بالا...
‫تا نامزد ۱۹ ساله پسرش رو بکشه؟ بیخیال دیگه
‫با کسی طرفیم که ۱۸ سال پیش مظنون اصلی ‫سرقتی بوده که سلاح قتل درش استفاده شده
‫پسر کسی که با قربانی ‫دوست بوده. به نظرم که خیلی مدرک داریم
‫چیز دیگه‌ای در مورد ‫همکارهای فقط ری نوشته؟
‫بیا یه نگاهی بندازیم، همکاران ‫خلافکار شناخته شده...
‫رجینالد دولی نیل، کوین واکجاب سیراچی، ‫نیکولاس وحشی...
‫آنتونی واکسمن
‫و جیمز مارکوم بزرگ
‫و این سرنخ همینطوری ادامه داره
‫- دنبال من می‌گشتین؟ ‫- شان دیوان هستم. ایشون وایتی پاورز
‫خیلی زود باید برگردم
‫پس در دهه ۸۰ در نیروی ویژه ‫جرائم بزرگ کار می‌کردی؟
‫- در چند تایی بودم. ‫- یه خلافکار خرده پا رو گرفتی، ری هریس
‫یه کامیون سیگار رو از یه ‫انبار در کرنستون، رود آیلند دزدیده بود
‫راننده رفته بود دستشویی، ‫هریس هم سریع پریده بود پشت فرمون
‫فکر کنم در نیوبدفورد جلوشو گرفتیم
‫ولی هریس آزاد شده
‫آزاد نشد، لو داد
‫واحد ضد تبهکاری پلیس بوستون برای یه ‫پرونده دیگه پا وسط گذاشت. اونم خبرچینی کرد
‫از کی؟
‫اسم کثافت چی بود؟
‫اون و سه نفر دیگه به حسابداری شرکت حمل و ‫نقل ماساچوست دستبرد زدن، ۶۰ هزار تا دزدیدن
‫جیمی مارکوم
‫بچه ۱۹ یا ۲۰ سالش بود. خیلی فرز بود. ‫یه دار و دسته داشت، هیچوقت بازداشت نشده بود
‫پس هریس در دادگاه علنی شهادت داد؟
‫اصلا نرفت دادگاه. مارکوم هیچی از ‫افرادی که باهاشون کار می‌کرد نگفت...
‫اداره مواد هم ترسید نتونه محکومش کنه. ‫پس یه معامله کرد
‫دو سال بره زندان و چند ‫سالی عفو مشروط بگیره
‫پس جیمی مارکوم هیچوقت نفهمید ‫که ری هریس لوش داده؟
‫ری هریس حدود دو ماه بعد از ‫بازگشت مارکوم...
‫به دنیای آزاد از صفحه روزگار محو شد
‫به چه نتیجه‌ای میرسی؟
‫سلام، جیمی. سلام، ول
‫- سلام، دخترعمو، چطوری؟ ‫- خوبم
‫باشه. سلام
‫اومدی دفترم
‫روز قشنگیه، ها؟
‫هر چی که هست، سلست، ‫اشکالی نداره
‫دیشب مایکل رو برداشتم...
‫و رفتم توی مسافرخونه
‫باشه
‫نمی‌دونم، جیم
‫شاید برای همیشه دیو رو ترک کنم
‫دیو رو ترک کردی؟
‫آره
‫خب...
‫تازگی خیلی رفتارش عجیب شده
‫تقریبا ازش می‌ترسم
‫تو یه چیزی می‌دونی؟
‫می‌دونم که امروز صبح ‫پلیس‌ها اومدن بردنش
‫می‌دونم کیتی رو در شبی ‫که کشته شده دیده
‫تا وقتی که پلیس‌ها ازش ‫بازجویی کردن چیزی بهم نگفت
‫می‌دونم دستش یه طوری شده ‫انگار با مشت زده توی دیوار
‫چیز دیگه‌ای هست که باید بدونم؟
‫باشه
‫ساعت سه صبح...
‫یکشنبه، دیو آغشته به ‫خون یکی دیگه برگشت خونه
‫گفتش چی شده؟
‫که ازش دزدی شده. که اون...
‫سر دزد رو به خیابون کوبیده و لهش کرده
‫که شاید کشته باشدش
‫ولی هیچی توی روزنامه ننوشتن
‫-سلست؟ ‫- بله؟
‫سلست؟
‫فکر می‌کنی دیو کیتی‌منو کشته؟
‫باشه. بسیار خب
‫باشه
‫خدای من
‫- از پدرت برام بگو ‫- چی؟
‫پدرت، ری بزرگ. اونو یادته
‫- وقتی ما رو ول کرد شش سالم بود ‫- پس طرف رو یادت نمیاد؟
‫یه چیزهای کمی یادمه
‫بوی گند الکل و قرص می‌داد
‫اون..
‫اون چی؟
‫کلی پول خرد توی جیبش بود. ‫وقتی راه می‌رفت جیرینگ جیرینگ می‌کرد
‫همیشه صدای اومدنش به ‫خونه رو می‌شنیدی
‫و اگه حدس می‌‌زدم چقدر توی جیبش داره، ‫حتی اگه نزدیکم بود، بهم پول می‌داد
‫یادته که پدرت یه اسلحه داشته باشه؟
‫نه
‫خب، با اینکه وقتی رفته شش ‫سالت بوده خیلی با اطمینان میگی
‫چی شده؟
‫- اون چیه؟ ‫- چیزی که خواستی
‫گزارش جرم‌شناسی، اسلحه‌شناسی، تحلیل ‫اثرانگشت، نوار ۹۱۱. یه مشت خرت و پرت
‫- باشه، مرسی ‫- آره
‫داشتیم از اسلحه پدرت حرف می‌زدیم
‫- بهتون گفتم که بابام اسلحه نداشت ‫- خب، گمونم اشتباه به عرضت رسوندن
‫- آخرین باری که باهاش حرف زدی کی بود؟ ‫- هیچوقت
‫هیچوقت؟
‫گفتش میره بیرون نوشیدنی ‫بخوره و هیچوقت برنگشت
‫ولی مادرت هیچوقت گزارش مفقودی ‫رو پر نکرد. آخه چرا؟
‫چون گم نشده بود
‫- هر ماه پول می‌فرسته ‫- پول می‌فرسته؟
‫هر ماه پونصد دلار می‌فرسته. ‫اصلا دیرکرد نداره
‫- از کجا؟ ‫- تمبر پستی مال بروکلین ـه
‫- از کجا می‌دونی خودشه؟ ‫- کی دیگه ممکنه باشه؟
‫کی دیگه پول می‌فرسته؟
‫مامانم میگه همچین آدمی بوده
‫یه گندی می‌زنه و بعد ‫سعی می‌کنه جبرانش کنه
‫چرا مدام ازم می‌پرسین پدرم ‫اسلحه داشته یا نه؟
‫خودت دلیلشو می‌دونی، بچه
‫نه، نمی‌دونم
‫اسلحه‌ای که نامزدت رو کشته...
‫همون اسلحه‌ای بوده که پدرت ۱۸ ‫سال پیش در یه سرقت ازش استفاده کرده
‫پس...
‫می‌خوای ازش برام بگی؟
‫پدرم اسلحه‌ای نداشت
‫مثل سگ دروغ میگی!
‫میشه حالا برم؟
‫یا می‌خوای قتل کیتی رو بندازی گردنم؟
‫هی! دیو بویل خوش‌تیپ، ‫اوضاع چطوره؟
‫سلام، ول
‫نیک. شما چطورین؟
‫- خوبیم ‫- افتضاحه
‫کیتی
‫خیلی غم‌انگیزه
‫آره
‫داریم میریم نوشیدنی بزنیم ‫و یکم غذا بخوریم
‫جدی؟
‫آره. نظرت چیه، پسر؟
‫چطوره وسط روز ‫پسرونه با هم بریم بیرون؟
‫- بعدش باید برم خونه ‫- مگه همه نمیریم؟ بپر بالا
‫- زود باش، سوار شو ‫- باشه
‫خب، دور اول به حساب من
‫این شد یه چیزی
‫فکر کنم بچه در مورد اسلحه دروغ میگه
‫قطعا. سه بار که بهت گفتم
‫- پدرش چی؟ ‫- نمی‌دونم. شاید فقط ری زنده‌س
‫هشتاد هزار تا. خب...
‫اگه پدر نباشه کی حاضره ‫این پول رو بفرسته؟
‫گوش کن، برو خونه، نوشیدنی بخور
‫- یه مدت بیخیالش شو ‫- آره، آره
‫هی، از تماس ۹۱۱ چیزی ‫خوبی به دست اومده؟
‫- فکر کردم بهش گوش کردی. ‫- فکر کردم تو گوش کردی
‫۹۱۱، خدمات پلیس. فوریت شما چیه؟
‫یه ماشین اینجاست که ‫پر از خونه، و درهاش بازه
‫- موقعیت ماشین چیه؟ ‫- خیابون سیدنی
‫جلوی آپارتمانها کنار پارک. ‫من و دوستم پیداش کردیم
‫- پسر، اسمت چیه؟ ‫- می‌خواد اسمشو بدونه
‫- اسمت، اسم تو چیه؟ ‫- همین الان از اینجا میریم
‫موفق باشی، پسر
‫راحت پرونده رو حل کرد، نه؟ ‫بیا بریم یه همبرگر بخوریم
‫اون
‫- چی؟ ‫- بچه پشت تلفن گفت
‫- پسر، اسمت چیه؟ ‫- می‌خواد اسمشو بدونه
‫- گفتش، اسمش ‫- یه دختره مرده‌س، فکر کرده اسم اونو می‌خواد
‫این بچه چطور می‌دونه؟ ‫دختره توی پارک مرده
‫از کجا می‌دونه خون توی ماشین ‫مال یه زن بوده؟
‫دوباره پخشش کن
‫یه بار رفته بودیم دنبال ‫یه تمبر جمع‌کن
‫- بستیمش، ازش دزدیدیم، زدیم بیرون ‫- بیا
‫من بودم و نیکی و ‫یه بچه به اسم کارسون لورت
‫کارسون کوفتی
‫قسم می‌خورم، این بچه حتی بلد ‫نبود بند کفشش رو ببنده
‫همگی کت‌شلوار پوشیده بودیم ‫چون می‌خواستیم همرنگ بشیم
‫توی آسانسور بودیم، وایستاد، یه پیرزن ‫سوار شد. شروع کرد به جیغ زدن!
‫حالا ول به من رو کرد، ولی ‫من به کارسون نگاه کردم
‫با خودم گفتم، ببخشید، ولی چه مرگته؟
‫چون احمق بیشعور هنوز ‫نقاب رونالد ریگان روی صورتش بود!
‫چقدر نقاب خنده‌داری بود!
‫احمق!
‫و شما تا اون موقع متوجهش نشده بودین؟
‫همیشه توی کار از این اتفاقات می‌افته. ‫برای همین جای جیمی خیلی خالی بود
‫حتی قبل از اینکه اتفاق ‫بیافته می‌تونست پیش‌بینی کنه
‫فکر می‌کنی چرا درستکار شد؟
‫فقط یه کلمه، ساده و واضح. کیتی
‫شما چی؟
‫چی؟ ما؟ درستکار بشیم؟
‫خیلی خنده‌دار بود!
‫مثل خفاش هستیم، زیادی از شب خوشمون میاد. ‫روزها فقط برای خوابیدن خوبن
‫یه لیوان دیگه می‌خوای؟
‫می‌دونی. باید تا وقتی غذا ‫نخوردیم دیگه نخورم
‫زود باش، اینقدر لوس‌بازی واسه ما درنیار!
‫زود باش، پاشو
‫یکم زندگی کن، ها؟
‫برو اونطرف، دیو
‫- دیو ‫- باشه، ول! این شد یه چیزی
‫- چطوری؟ ‫- یکم مستم
‫به افتخار بچه‌هامون
‫- همیشه از این کافه خوشم می‌اومد ‫- آره
‫آره، هیچکس مزاحمت نمیشه
‫درستش همینه، هیچکس در ‫این زندگی نباید مزاحمت بشه
‫هیچکس نباید تو یا عزیزانت ‫رو اذیت کنه. درسته، دیو؟
‫- قطعا ‫- قطعا
‫این یارو خیلی باهوشه. ‫خوب می‌فهمه منظورت چیه
‫آره
‫آره، رفیق خودم دیو
‫کوین، میشه یه بطری برامون بیاری؟
‫- بخور، دیو. ‫- زود باش
‫مرسی، کوین
‫یادته اون بار که ری هریس رو گرفتیم؟
‫همه صداش می‌کردن فقط ری، ‫ولی ول ری جیرینگی صداش می‌کرد
‫طرف همیشه ده دلار پول خرد داشت...
‫محض احتیاط اگه بخواد ‫به عراق یا جایی زنگ بزنه
‫حالت خوبه، دیو؟ دیو؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- لعنتی. الان حالم بهم می‌خوره
‫زود باش. زود باش
‫دیو، از در پشتی استفاده کن. هیویی ‫دوست نداره توالت رو تمیز کنه
‫هی، ری
‫اومدین مطمئن بشین که ‫نیافتادم پایین؟
‫یه لحظه بیا اینجا
‫بگیر بشین
‫بذار از ری هریس برات بگم
‫از رفقای من بود. همیشه ‫توی زندان می‌اومدم دیدنم
‫به ماریتا و کیتی و مادرم ‫سر می‌زد تا یه موقع چیزی لازم نداشته باشن
‫اونم بود که منو انداخت زندان. ‫چوقولی منو کرده بود
‫- لعنتی، افتضاحه. ‫- زنم اون موقع سرطان داشت
‫- آره، یادمه. ‫- ری هریس نذاشت پیشش باشم...
‫اونم وقتی داشت می‌مرد
‫مرگ رو باید تنها تجربه کنی، ولی ‫می‌تونستم تا لحظه مرگ کنارش باشم
‫چرا اینا رو بهم میگی؟
‫ری رو مجبور کردم اونجا زانو بزنه، دو بار ‫بهش شلیک کردم، یکی توی گلو و یکی توی سینه
‫- وقتی این کار رو کردم هر دو گریه می‌کردیم ‫- جیمی...
‫التماس می‌کرد
‫می‌دونی، زن باردار و برندن کوچولو رو داشت
‫گفتش منو می‌شناخته. ‫گفتش مرد خوبیم
‫نظر تو چیه، دیو؟ ‫به نظرت مرد خوبیم؟
‫از کی متنفری؟
‫زود باش، کی؟
‫هیچکس
‫- فکر می‌‌کنی چی کار کردم؟ ‫- تمام مدتی که زیر آب نگهش داشتم...
‫حس می‌کردم خدا منو تماشا می‌کنه و ‫سرشو تکون میده. عصبانی نیست...
‫ولی مثل اینکه یه توله سگ ‫روی فرش خرابکاری کنه
‫کی رو دوست داری؟
‫منو دوست داری
‫مامان چی؟
‫اگه اینقدر دوستم داری، ‫می‌خوام به زبون بیاریش
‫- فکر می‌کنی کیتی رو کشتم، نه؟ ‫- حرف نزن، دیو. حرف نزن
‫نه، یکی رو کشتم، ولی کیتی رو نکشتم
‫همون داستان دزد
‫طرف دزد نبود، یه کودک‌آزار بود
‫توی ماشینش داشت یه ‫بچه رو اذیت می‌کرد
‫یه گرگ کوفتی بود! ‫یه خون‌آشام بود!
‫از اینجا برو
‫بدو!
‫دیو، بدو!
‫- یه کودک‌آزار رو کشتی. ‫- آره. خب، من و اون پسر
‫- پسره هم بهت کمک کرد. ‫- نه. نه...
‫- همین الان گفتی تو و پسره! ‫- نه، فراموشش کن!
‫- گاهی اوقات ذهنم قاطی می‌کنه ‫- زنت خیال می‌کنه تو دخترمو کشتی
‫ترجیح میدی این فکر رو بکنه تا ‫اینکه یه کودک‌آزار رو کشتی؟
‫بیشتر مردم اهمیتی نمیدن اگه یه ‫کودک‌آزار بمیره. چرا حقیقت رو نمیگی؟
‫نمی‌دونم. شاید فکر کردم دارم ‫به اون تبدیل میشم
‫کیتی رو نکشتم
‫من که یادم نمیاد کسی شنیده باشه ‫جسد یه مرد رو پیدا کرده باشن
‫- گذاشتمش توی صندوق عقب ماشینم ‫- همینطوری میذاری کارشو توضیح بده؟
‫- نابودش کن. لهش کن! بزنش! ‫- من اونو نکشتم!
‫خفه شین! خفه خون بگیرین! ‫همه خفه بشین!
‫دارم از دخترم حرف می‌زنم! خفه شین!
‫خفه شو!
‫۱۹ ساله
‫- کیتی رو نکشتم! ‫- ۱۹ ساله!
‫- منو ببین، جیمی! ‫- بهت نگاه می‌کنم، دیو
‫بهت نگاه می‌کنم
‫چرا این کار رو کردی؟
‫من و پسرم. من و سلست. خیلی چیزها ‫هست که می‌تونیم درستش کنیم
‫همین الان درستش کن. از الان شروع کن. ‫به کاری که کردی اعتراف کن
‫دیگه دروغ نمیگم، دیگه رازی در کار نیست
‫می‌خوام برم خونه پیش سلست. ‫می‌خوام سلست رو حس کنم
‫بعد از اینکه حبس‌تو کشیدی. منم کشیدم، ‫تو هم می‌کشی. به کاری که کردی اعتراف کن
‫- پسر... ‫- یه بار دیگه از پسره بگی...
‫اونوقت تیکه پاره‌ت می‌کنم
‫فکر کردم دیگه از این کارها نمی‌کنم
‫یعنی آدم‌ها رو بکشم ‫و بندازم‌شون توی رودخونه
‫کاری که کردی رو اعتراف کن، دیو ‫و میذارم زنده بمونی
‫فقط با صدای بلند بگو ‫و میذارم نفس بکشی
‫به کاری که کردی اعتراف کن و ‫میذارم زندگی کنی
‫به کاری که کردی اعتراف کن، دیو
‫اعتراف کن
‫اعتراف کن. اعتراف کن
‫می‌دونم می‌تونی حرف بزنی
‫پس بگو. بگو دوستم دارم
‫به اون نگاه نکن، به من نگاه کن. ‫بگو، بگو که دوستم داری
‫- برادرم بدون تو هیچ کاری نمی‌کنه! ‫- نه، ولم کن! بس کن!
‫برمی‌گردم!
‫اینقدر منو دوست داری که رفتی ‫نامزد کوفتی منو کشتی، ها؟
‫حرف بزن، کثافت آشغال، ‫وگرنه می‌کشمت!
‫اسمشو بگو. بگو
‫بگو! کیتی! بگو وگرنه می‌میری!
‫بچه، باید اونو به سمت ‫زمین بگیری، باشه؟
‫اون اسلحه سیگ ـه، درسته؟
‫نمی‌خوای روم اسلحه بکشی؟
‫نه، نمی‌خوام به یه بچه آسیب بزنم
‫به علاوه، انگار یکی دیگه ‫این کار رو به جام کرده
‫برندن، پسر، اون بهم مشت زد
‫- دماغمو شکست ‫- دستگیرش می‌کنیم
‫- اگه بخوای میندازیمش زندان. ‫- نمی‌خوام دستگیر بشه
‫می‌خوام بمیره کثافت!
‫ای حرومزاده
‫به کاری که کردی اعتراف کن، دیو...
‫و میذارم زنده بمونی
‫فقط با صدای بلند بگو ‫و میذارم نفس بکشی
‫میری زندان...
‫ولی من بهت زندگی میدم. ‫اعتراف کن، دیو
‫به کاری که کردی اعتراف کن. اعتراف کن
‫آره
‫آره، کار من بوده
‫چرا؟
‫اون شب در مک‌گیل...
‫منو یاد رویایی انداخت که داشتم
‫کدوم رویا؟
‫رویای جوانی
‫یادم نمیاد جوونی کرده باشم
‫پس به خاطر رویا بود؟
‫رویا، آره
‫می‌‌فهمیدی منظورم چیه اگه ‫به جای من سوار اون ماشین می‌شدی
‫ولی سوار اون ماشین نشدم، دیو
‫صبر کن. بیا اینجا. تو سوار شدی
‫اینجا گناهان‌مونو دفن می‌کنیم، دیو
‫پاک‌شون می‌کنیم
‫- لب‌های کثافت هنوز تکون می‌خوره ‫- چشم دارم، ول
‫آماده نبودم
‫همونطور که گفتم، دیو
‫این بخش رو تنها انجام میدی
‫شب سختی داشتی؟
‫آره، منم
‫نزدیک بود یه گلوله بهم بخوره
‫گرفتیم‌شون، جیم
‫کی رو گرفتی؟
‫قاتلان کیتی رو. ‫گرفتیم‌شون
‫قاتلان، چند نفرن
‫آره، بچه بودن. پسر ری هریس، ‫ری کوچیکه و یه بچه دیگه، جان اوشی
‫چند ساعت پیش اعتراف کردن
‫شکی نیست؟
‫هیچی
‫چرا؟
‫نمی‌دونن
‫داشتن با یه اسلحه بازی می‌کردن، ‫دیدن یه ماشین داره میاد...
‫یکی از بچه‌ها کف خیابون دراز کشیده، ماشین ‫منحرف شده، کلاچ در رفته. ماشین کیتی بوده
‫اوشی میگه که فقط می‌خواستن ‫بترسوننش و اسلحه یهو شلیک کرده
‫ولی کیتی در ماشین رو بهش زده و فرار کرده...
‫و دنبالش کردن تا به هیچکس نگه
‫و چرا کتکش زدن؟
‫ری کوچیکه یه چوب هاکی داشته
‫باشه. آروم باش
‫یه نفس عمیق بکش
‫منو ببین
‫منو ببین، جیمی
‫سلست بویل بهم زنگ زد
‫عصبی بود. گفت دیو گمشده، گفت ‫شاید بدونی کجاست
‫باید باهاش حرف بزنیم
‫پلیس بوستون جسد یه مرد رو ‫در جنگل پشت مک‌گیل پیدا کرده
‫جسد؟ جسد یه مرد؟
‫آره، یه کودک‌آزار با سه تا سابقه
‫می‌خوان در موردش با دیو حرف بزنن
‫خب، جیمی...
‫آخرین باری که دیو رو دیدی کی بود؟
‫آخرین باری که دیو رو دیدم
‫آره، دیو بویل
‫- دیو بویل ‫- آره، جیمی. دیو بویل
‫۲۵ سال پیش بود، توی همین ‫خیابون پشت اون ماشین نشسته بود
‫جیمی، چی کار کردی؟
‫ممنون که قاتلان دخترمو پیدا کردی، شان
‫ای کاش یکم سریعتر این کار رو می‌کردی
‫می‌خوای برای سلست بویل ‫هم ماهی ۵۰۰ دلار بفرستی؟
‫گاهی فکر می‌کنم...
‫فکر می‌کنم هر سه تای ما ‫سوار اون ماشین شدیم
‫و تمام اینا فقط یه خوابه، می‌دونی؟
‫یه خواب، حتما
‫در واقعیت...
‫هنوز پسرهای یازده ساله هستیم ‫که در یه زیرزمین زندانی شدیم...
‫تصور می‌کنیم اگه فرار می‌کردیم ‫زندگی‌مون چطور می‌شد
‫شاید حق با تو باشه
‫کدوم خری می‌دونه؟
‫بله، شان هستم
‫متاسفم. باید اینو بدونی
‫تو رو از خودم دور کردم
‫منم متاسفم
‫همه چی خیلی بهم ریخته
‫دوست داشتنت، تنفر ازت
‫میای خونه؟
‫قفل یا چیزی رو عوض کردی؟
‫نه
‫نه، همه چی همونطوریه که تو رفتی
‫- نورا ‫- چیه؟
‫نورا. اسم دخترمونه، شان
‫نورا؟
‫خب، از اسم نورا خوشم میاد
‫دیو رو کشتم
‫کشتمش و انداختمش ‫توی رود میستیک
‫ولی آدم اشتباهی رو کشتم
‫این کار رو کردم
‫- و نمی‌تونم برش گردونم ‫- هیس
‫جیمی
‫مایکل!
‫مایکل! مایکل!
‫مایکل!