خیلی ها ازم پرسیدن چرا
به ارتش نیروهای خارجی فرانسه ملحق شدم و جواب مشخصی ندارم،.
داشتم با عجله به ناکجا می رفتم.
به هیچ کس نگفتم ارتش انگلیس من رو رد کرد.
ایده ی دیگه ای برام نمونده بود، پس
به دنبال سرنوشتی دیگه رفتم.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::>
ماری، سایمون ماری.
اومدم تا برای ارتش نام نویسی کنم.
اینجا جایی برای
تاجرهای شکست خورده نیست، آقای ماری.
می خواید هویت جدیدی پیدا کنید؟
من چیزی برای مخفی کردن ندارم، قربان.
پنج سال، آقای ماری.
پنج سال حداقل قرارداد بدون هیچ راه خروجه،
مگر این که البته، توسط شورشی ها اسیر بشید،
که در اون صورت آرزو می کنید کاش توی نبرد کشته می شدید.
نه، اینجا رو امضا کنید.
صبح به سمت الجزایر حرکت می کنید.
الجزایر سال 1960
الجزایر بیش از 127 سال مستعمره ی فرانسه بوده است.
مستعمرات فرانسه با نام پید نوا (پاهای سیاه) شناخته می شدند.
برای چندین نسل، آن ها در آرامش در کنار جمعیت عرب زندگی می کردند.
اما حالا، اعراب ملی گرا، در کوهستان ها مخفی شده
و برای استقلال مبارزه می کنند.
ارتش نیروهای خارجی فرانسه برای
محافظت از منافع کشور و سرکوب شورش اعزام شد.
[صحبت به زبانی دیگر]
«ارتش نیروهای خارجی»
این همه ی دارایی هاته؟
بله، قربان.
بازش کن.
به این نیاز داری.
این چیه؟
دفتر خاطراتمه، قربان.
بگیرش.
شعر. شعر دوست داری؟
برو.
آره، از شعر خوشم میاد.
عاشق کتاب هام بودم.
قهرمان های بچگیم، نلسون، برتون،
اسپیک، استنلی و لیوینگستون بودن.
قهرمان هایی که رویاهام رو به وجود آوردن.
درباره ی ارتش خارجی هم خونده بودم، و تصویری از
سواری توی صحرا سوار بر شتر رو تصور می کردم،
استراحت توی آبادی،
یا پوشیدن کلاهی با پارچه ای که گردنت رو می پوشونه.
فکر می کنم اکثر پسرهای انگلیسی
مخفیانه رویاهایی احساسی از ملحق شدن به ارتش دارن.
حتی ارول فلین هم جزو ارتش بود.
دیگه به چه توصیه ای نیاز داشتم؟
یه نامه از لویسا به دستم رسید.
من رو بخشیده.
می خواد برگردم.
دیگه کمی دیر شده، نه؟
همسرم، مثل یه گاو قویه.
ما، دعوا می کردیم...
و طبیعیه که دوستش داشتم.
اوه، واسکیتوی عزیزم.
نمی تونم بدون تو زندگی کنم.
هرگز دیگه مثل یه سگ بهت لگد نمی زنم.
اوه، لویسا، همسر عزیزم، دوباره من رو بزن.
این که من رو می زنی رو دوست دارم.
[صحبت به زبان اسپانیایی]
می دونی، به نظر فرانسوی میای.
فکر کردم فرانسوی ها اجازه ندارن به نیروهای خارجی ملحق بشن [صحبت به زبان اسپانیایی].
دوست من، دوپون،
دوست نداره زیاد ازش سوال بپرسن.
تیبو.
لطفاً بشینید.
به معسکر خوش اومدید.
من ستوان تیبو هستم، افسر فرمانده شما.
گروهبان کرپلی، سرجوخه مولر.
اینجا شما رو تبدیل به سربازهایی می کنیم که لیاقت خدمت
توی بهترین نیروی رزمنده ی دنیا رو دارن.
این ارتشی ها رو می بینید؟
هشت ماه پیش، درست مثل شما بودن،
و امروز، آماده ن تا با غرور و افتخار مبارزه کنن.
تمریناتتون سخت خواهد بود.
الان زمان جنگه.
نمی خوایم ضعیف باشید.
نمی خوایم بمیرید.
می خوایم نامیرا باشید.
توی ارتش همین مهمه.
آقایون، موفق باشید.
زنده باد ارتش!
آشغال!
آشغال روی زمین!
آشغال!
[صحبت به زبان فرانسوی]
لعنتی، چه بوی تعفنی.
کرپلی مجبورشون می کنه توی فاضلاب بخزن.
اما خوش شانسن، ممکن بود به
کلمب بوشار فرستاده بشن.
کجا هست؟
یه پایگاه توی صحراست که جهنم و زمین یکی می شن.
عجله کنید، رد بشید!
سریع تر، اگر مجبور شدید جلو بزنید!
سریع تر، ماری!
سریع تر!
[صحبت به زبانی دیگر]
انگلیسی هستی؟
آره.
از ارتفاع می ترسی؟
آسونه، فقط به پایین نگاه نکن، باشه؟
وای.
یک، دو، سه.
باشه؟
اون که بهش کمک می کنه کیه؟
ماری، قربان.
ماری.
یک، دو، یک، دو، یک، دو.
همم.
ما توی این آشغالدونی چیکار می کنیم؟
من یه کشاورزم.
می خوام برم خونه.
چرا به بالادستی ها نمی گی اشتباه کردی؟
فکر می کنی سعی نکردم؟
نمی تونن کسی رو بفرستن بره، واسکو.
اگر می فرستادن، اینجا خالی می شد.
[صحبت به زبان فرانسوی]
[صحبت به زبانی دیگر]
قفسه ت تمیزه؟
نه، قربان!
پس تمیزش کن!
این مال توئه؟
بله، گروهبان.
این مال توئه؟
بله، گروهبان [صحبت به زبانی دیگر]!
بله، گروهبان!
توی ارتش، مرده ها باید با افتخار دفن بشن.
بیاید اینجا رو تمیز کنید.
توی ارتش، ما مرده های خودمون رو دفن می کنیم.
برای پشه ای به این بزرگی،
قبر باید عمیق باشه.
شروع به حفر کن، ماری.
و بقیه تون این شلوغ کاری رو تمیز کنید.
بله، گروهبان!
[ترانه خوانی به زبانی دیگر]
اوه!
کاروسو، بیا اینجا.
دیگه آواز نخون.
کرپلی، الان برای یه نوشیدنی آماده م.
به حفر کردن ادامه بده، ماری.
چیکار کردم؟
چرا؟ نمی فهمم.
حیوون های لعنتی.
ممنون.
زخمت باید مداوا بشه.
می رم پزشک بیارم.
نه، می رم خونه.
توی وضعیتی نیستی که بتونی فرار کنی.
نه، برام مهم نیست.
گوش کن.
اما حرف زدن با واسکو
باعث نمی شد جریان کلی رو درک کنه.
تا حالا، رویاهای من از رفتن به دنبال
ماجرایی به سبک ارول فلین، به باد رفته.
خوشبختانه، همیشه می شه روی دوپون حساب کرد که
روحیه مون رو زنده نگه داره.
اوه، صبح به خیر، آقای ماری.
واسکو، الان از شهر اومدم.
یه کافه ی فوق العاده هست خانم های زیبا،،
که عاشق ارتشن.
دو به دو با اسلحه تون حرکت می کنید.
تحت هیچ شرایطی اسلحه تون رو نمی ندازید.
اسلحه تون محافظ جون شما در برابر شورشی هاست.
اگر یک لحظه کوتاه بیاید، ممکنه آخرین لحظه تون باشه.
چند بار باید بهت بگم؟
خدای بزرگ، پسر، اون که شورشی نیست.
چیه، مشکلی داری، ماری؟
بگیر!
پرتاب خوبی بود، ماری.
امشب قبل از شام بیا پیشم.
یه کاری برات دارم.
باید بری ساحل تا برام آب دریا بیاری.
اوه آره، ماری، خیلی دیدنی بود.
ساحل؟
یه مسیر چهار ساعته ست.
نگران نباش، یه فکری دارم.
باشه، کارتون رو ادامه بدید.
حالا فقط به یه دسته گل نیاز داری.
اوه، اوه، فقط یه ذره.
این رو بگیر.
خیلی خب.
حالا، من از غذاخوری کمی نمک دزدیدم.
ببخشید.
تکونش بده.
حالا، ماری، گوش کن.
می خوام اینجا توی بوته ها بمونی.
و وقتی این گفت چهار ساعت گذشته، با تمام سرعت
برمی گردی پیش مولر.
این طوری عرق می کنی و این ها.
داری چرند می گی، عمراً جواب بده.
بیا تو، ماری.
سرباز، ماری.
شب خوبی داشتی، ماری؟
بهتر از این نبودم، سرجوخه.
خوبه.
قمقمه رو برام آوردی؟
ممنون.
صبر کن، عجله نکن.
مرخصی.
دوپون.
ها؟
تو یه نابغه ی لعنتی هستی.
خوردش.
همه ش رو خورد.
نه! جواب داد؟
عوضی لعنتی.
نه، روی زمین!
بخوابید!
روی زانوهاتون، سریع!
نوزادها قبل از راه رفتن، خزیدن رو یاد می گیرن.
روی شکم هاتون حرکت کنید، تا بهتون بگم برای رژه آماده اید.
روی زمین!
تو بی مصرفی.
حتی نمی تونی بخزی.
آهای [صحبت به زبانی دیگر].
با اجازه، قربان.
آره.
ماری.
فقط وانمود کن.
می دونی، تو یه عوضی خوش شانسی.
می دونی ارتش اجازه می ده که کرپلی انقدر
تو رو بزنه تا بمیری؟
اگر دقیقاً کاری که می گه رو انجام ندی.
پس به نظرم، ماری و من بهت لطف کردیم.
پس، حالا می خوای ازتون تشکر کنم؟
نمی تونم این آشغال رو بخورم.
بشقابت رو بده به من.
اینجا هیچ وقت غذای کافی نیست.
خوبه.
یکی از روش هاشون برای داغون کردن ماست.
بهمون گرسنگی می دن، ضعیفمون می کنن.
تا... شورش نکنیم.
مثل مجرم ها باهامون رفتار می کنن.
خب، بعضی هامون هستیم.
از طرف خودت حرف بزن، کلادیوس.
[صحبت به زبانی دیگر]
توی روزنامه این اسم رو روش گذاشتن.
هنوز نقاشی پیکاسو رو مخفی کردی؟
شما رعیت ها از هنر چی می فهمید؟
من مجرم نیستم.
می خوام با مولر صحبت کنم.
باید بذارن برم.
ممنون.
خب بهم بگو، دوپون، چی تو رو به اینجا کشونده؟
برای تمرین اومدم اینجا.
این روزها هیچ تمرین رسمی ای برای جنگجوها وجود نداره.
بیخیال.
حتماً چیزهای دیگه ای هم برای گفتن هست.
بهتره فقط بگم، یه مدت به جایی نیاز داشتم تا کمی
مخفی بشم.
برادرم، اون هم عضو ارتش بود.
اون زمان به نظر فکر خوبی می اومد.
و تو، خانواده ت... می دونن اومدی اینجا؟
پدرم قبل از تولدم مادرم رو ترک کرد.
بهم گفته بودن توی جنگ کشته شده.
همیشه اون رو به عنوان یه قهرمان می دیدم.
وقتی 15 سالم بود فهمیدم هنوز زنده ست.
هنوز هم ندیدمش.
عجب قهرمانی، نه؟
یه روز من هم پسر دار می شم.
و خیلی دوستش می دارم.
همیشه دوست داشتم با یه خوشگلی ازدواج کنم.
به افتخار همگی.
می دونستم.
برگشته پیش گاوش.
خب، بهتره امیدوار باشیم، کارش به
کلمب بوشار نکشه.
آره.
یا بدتر.
همم؟
من می رم بخوابم.
و اگر کسی دیگه تصمیم گرفت بزنه به چاک
کسی مزاحمم نشه.
هر از چند گاهی به بی بی سی گوش می دادم.
شنیدن صدای شب سال نو توی لندن
با صدای زنگ بیگ بن توی پس زمینه، تجربه ای احساسی بود.
حس می کردم توی اون لحظات چیز بزرگی رو از دست می دم.
اینجا لحظات تنهایی واقعی زیادی وجود داره.
تفکر به این که کجام و کی قراره از اینجا برم؟
یک نفرمون هم نبود که به فرار فکر نکرده بود،
یا در مقابل این خشونت بی رحمانه،
مخفیانه نمی ترسید.
اما بدترین کار ممکن، فرار کردن بود.
این رو توی مغزمون حک کرده بودن.
برای فرار، یا باید خیلی شجاع باشی
یا عقلت رو از دست داده باشی.
نمی دونستم برای واسکو کدوم یکی بود.
شما دوستم رو کشتید.
چرا به حرفش گوش نمی دادید؟
اون فقط می خواست بره خونه.
حرف هات رو بذار برای خالقت.
واسکو دیشب فرار کرد و به دست شورشی ها اسیر شد.
شکنجه شد و رها شد تا بمیره.
اگر از قوانین پیروی نکنید، ارتش نمی تونه از شما محافظت کنه.
واسکو تصمیم نادرستی گرفت.
نیازی نیست شما هم این کار رو بکنید.
اسمت چیه؟
دوپون.
احساساتت قابل درکن اما اقداماتت،
غیرقابل قبولن.
سرجوخه مولر.
دوپون رو به چاله ببر.
موری سرگروه افراد توی مجازات گروهی می شه.
حرکت کنید.
وقتی کیسه ی سنگتون رو پر کردید،
کلاهخودتون رو بردارید، اسلحه تون رو بلند کنید،
و جلوی من دو صف تشکیل بدید.
خیلی خب، کلاهخود و اسلحه تون رو بردارید، دو صف.
کجا باید بایستیم؟
خیلی خب، توجه کنید.
این مجازاته.
باید از ماری و دوپون برای این کار تشکر کنید.
حرکت کنید.
بخزید!
قراره یه قبر بکنی و بعد قراره
توش بخوابی.
حفر کن.
زود باش.
سریع تر.
[صحبت به زبانی دیگر]
ماری.
می تونستم بفرستمتون به کلمب بوشار.
و نفرستادم.
چرا؟
چون باور داشتم که تو و دوپون سربازهای
خوبی می شید.
خلافش رو بهم اثبات نکن.
برگرد پیش بقیه.
تکون نمی خوری.
حرف نمی زنی.
باید اقرار کنم، تا حالا هیچ تولدی رو این طوری نگذروندم.
تولدته؟
آره.
امروز 20 ساله می شم.
آهای، ماری.
ممنون برای مجازات.
دوپون؟
بگیر.
اوه، اوه، ممنون ماری.
فردا می بینمت، دوست من.
واسکو اگر بود خوشش می اومد.
آره، آره.
حقیقت اینه که، وقتی اون سادیست ها داشتن اون رو می زدن
هیچ کاری نکردم.
این باعث می شه چه جور مردی باشم؟
یه مرد عاقل.
هیچ کدوممون چاره ای نداشتیم.
اون نباید به ارتش ملحق می شد.
اما واسکو همیشه نقشه های بزرگی داشت.
حتی می خواست قطار فرانکو رو منفجر کنه.
شما تروریست بودید؟
نه، نه.
اون زمان فقط بچه بودیم.
البته، تا وقتی که دوپون سعی کرد ما رو تبدیل به
مبارزان آزادی کنه.
و باید بگم، واسکو با تراکتور خیلی می تونست بهتر از
یه تانک کار کنه.
خدایا.
حالا باید به لوسیا چی بگیم؟
فکر کنم باید براش نامه بنویسی.
آره، می نویسم.
تو هم ازدواج کردی، بنیتو؟
همه ی زن ها من رو دوست دارن.
چطور می تونم یکی شون رو انتخاب کنم؟
واقعاً همه دوستش دارن.
من فقط یه نفر رو دوست دارم.
یه دختری هست، جنیفر.
جفر.
اوه، باید ببینیدش.
انقدر خوشگله که دل آدم رو می شکنه.
بهش گفتم اگر باهام ازدواج نکنه، به ارتش ملحق می شم.
فقط شوخی می کردم.
شوخی هم می کنی؟
تو فقط حقیقت رو می گی.
پس، اون به این روز انداختت.
خدای من.
آره.
فقط کاش پیدا کردن شورشی ها به آسونی پیدا کردن شما بود.
تبریک می گم، سرباز ارتشی ماری.
ممنون، ستوان.
زنده باد ارتش!
ببخشید، مامانم گفته پول خرج نکنم.
وو!
[صحبت به زبانی دیگر]
آهای، دوپون، اون کافه کجاست؟
آفرین، آفرین.
هرگز توی حالت عادی این کار رو نکنید.
پاتریشیا، این دوستم سایمونه که بهت می گفتم.
نوشیدنی به حساب خودمون، نمایشت عالی بود.
نیکول، نیکول، بیا این مرد انگلیسی خوشتیپ رو ببین.
شاید بتونه توی درست بهت کمک کنه.
نیکول توی دانشگاه لیزت زبان انگلیسی می خونه.
واقعاً؟
چه عالی.
من قبل از محلق شدن به ارتش، انگلیسی تدریس می کردم [صحبت به زبان فرانسوی].
دوپون، دوپون، چی داره می گه؟
عزیزم، فکر کنم ازت خوشش میاد.
واقعاً؟
[ترانه خوانی به زبانی دیگر]
باید یه چیزی بهتون بگم.
اون پارتریشیا، می تونه انقدر باهات بچرخه
که سرت گیج بره.
ایول، پسر.
نه، نه، نه، نه، دوستش خیلی خوب بود، ماری.
فکر کنم فهمید که نمی تونی فرانسوی صحبت کنی.
آه، اما این یارو قاتله.
من به زبان بین المللی عشق صحبت می کنم.
پسر، سرت باید صاف باشه.
جدی، فکر کنم فردا دوباره می رم.
ماری، ماری، می خوای باهام بیای؟
ماری؟
اه، نه، نه ممنون.
خبر از انگلیس همیشه باعث می شد فکر کنم
دارم چیزی رو از دست می دم.
زندگی عادی ای که پشت سر رها کردم.
جنیفر یا دوست هام چطور می تونن درک کنن
که من چیکار می کنم؟
که دارم چه چیزی رو تحمل می کنم؟
و مهم تر از همه، اینجا بودن چه حسی داره.
هنوز نمی دونستم چه خبره.
نیروهای زیادی توی کارها دست داشتن.
فقط نصف ماجرا رو بهم گفته بودن
و سوال های ناتموم زیادی داشتم.
باید چیزهای بیشتری می فهمیدم.
فقط کمی چای می خوام.
فقط یه لحظه.
انگلیسی هستی؟
آره.
فرانسوی ها، مثل حیوون با ما رفتار می کنن.
می خوان ما رو زیر پاشون نگه دارن.
لطفاً، بشین.
اما بدون فرانسوی ها چه بلایی سر اینجا میاد؟،
شاید حرفت کمی حقیقت داشته باشه.
اما مردم من، کسایی که بومی این کشور هستن، هیچی ندارن،
اما فرانسوی هایی که ارتش بزرگ ازشون حمایت می کنه،
همه چیز دارن.
مطمئنی طرف درستی رو گرفتی؟
می فهمم چی می گی.
و اگر می تونستم از این کشور برم و به
انگلیس برگردم، توی یک چشم به هم زدن می رفتم.
تازه فهمیدم دختری که دوستش داشتم داره با مردی دیگه ازدواج می کنه.
و من اینجا گیر کردم.
خب، داری یاد می گیری خودت رو سبک کنی.
چیز خوبیه.
می تونی یه لطفی بهم بکنی؟
اگر بهت پول بدم می تونی این نامه رو برام بفرستی؟،
نه، نمی تونم...
خواهش می کنم، مال اون بود.
نمی تونم نگهش دارم.
یه نامه.
آدرسش روی این نامه ست.
ممنون.
ان شالله.
قلبت به زودی ترمیم بشه.
این شروع خوبیه.
ان شالله.
به امید خدا.
چه تجربه ی آگاه کننده ای.
به هر حال، همه مون فقط انسانیم.
این بازارها و جمعیت پر جنب و جوششون،
اون ها کلید حل این مشکل هستن.
وقتی حمایت اون ها از دست بره، جنگ شکست می خوره.
فقط بحث زمان مطرحه.
آقا.
نیکول!
اینجا چیکار می کنی؟
اینجا الان جای خوبی برای اروپایی ها نیست،
ممکنه خطرناک باشه.
انگلیسی صحبت می کنی.
باهام بیا.
اینجا فوق العاده ست.
چطور پیداش کردی؟
وقتی بچه بودم می اومدم اینجا.
من و دوست هام اینجا مامان بازی می کردیم.
و این روزها کسی باهات مامان بازی می کنه؟
اوه، نه.
الان وقت بازی کردن ندارم.
واقعاً؟
دیشب که سر به سر من می ذاشتی چی؟
در اون باره عذر می خوام.
خب، توی بخش اعراب چیکار می کردی؟
چیزی درباره ی این کشور نمی دونم.
می خواستم ببینم مردم چطور زندگی می کنن.
خب، باید بهت نشون بدم.
خوشحال می شم.
پید نوا، پاهای سیاه.
سیاه از خاک آفریقا، جایی که به دنیا اومدم.
حتماً حس خیلی بدی داره که توی جایی که
کشور خودت می دونی، ناخواسته باشی.
اما مسئله همینه.
اینجا فرانسه ست.
و هیچ کس نمی دونه چقدر حاضریم تلاش کنیم
تا فرانسه بمونه.
اما به چه قیمتی؟
اون بمب امروز، مردم بی گناه رو کشت.
اولین خاطره ای که داشتم، از یه بمب بود.
طی بمباران هوایی لندن توی خوابگاه بودم.
همراه حدود 20 بچه دیگه.
یادمه از ته دل جیغ می کشیدن، اما من
گریه نکردم.
ساکت و ترسیده بودم.
قطعاً اینجا پر از فضای خالیه.
چرا با عرب ها تقسیمش نکردید؟
به هر حال، اون ها قبل از شما اینجا بودن.
روم هم قبل از ما بود، یادته؟
اما اینجا الان متعلق به فرانسه ست.
متعقل به ماست.
فکر می کنی کی این جاده رو ساخته؟
اگر واقعاً می خوای من رو بشناسی باید این رو بپذیری،.
سعیم رو می کنم.
پس با این شروع کن، الجزایر فرانسه!
الجزایر فرانسه!
بهتره عجله کنی، سایمون باید همین الان حرکت کنیم،.
چند تا عرب توی ارتش فرانسه همین الان
افسر فرمانده شون رو کشتن.
مرکز فکر می کنه
توی تپه های جنوب اینجا قایم شدن.
می خوایم بکشونیمشون بیرون.
قراره درگیری ببینیم.
جهنم قراره به زمین بیاد.
می دونیم افرادی که دنبالشون هستیم رو مخفی کردید.
به جرم قتل افسرهای فرانسوی شون تحت تعقیبن.
متوجه نمی شی؟
برو داخل، حرکت کن.
حرکت کنید، برید داخل.
برید داخل، حرکت کنید.
دوپون، بسوزونش.
وای.
کمکتون می کنیم، کمکتون می کنیم.
حرکت کن.
پناه بگیرید!
از رودخونه رد بشید از رودخونه رد بشید!!
همرزم ها، برید جلو، برید جلو.
مولر، من رو پوشش بده.
زود باش، بلند شو، قوی باش، زود باش.
لعنتی.
بیا.
حرکت کن.
حرکت کن، رودریگز.
زود باش، حرکت کن.
اوه، خدایا.
خوب می شی.
پیشم بمون، نفس بکش.
بیخیال رودریگز، به این راحتی
از اینجا در نمی ری، می فهمی؟
می فهمی؟
پیشم بمون، نفس بکش، باشه؟
یه نفر کمکم کنه!
روزها و ماه های زیادی توی این
کوهستان ها حرکت کردیم.
مدت زیادیه که توی ارتش بودم،
و طوری رشد کردم که هرگز نمی تونستم توی انگلیس رشد کنم.
می تونستم توی دنیایی کاملاً بیگانه، روی
پای خودم بایستم.
خانواده ی جدیدی ایجاد کردم.
یه حس همرزمی وجود داشت که فقط می شد
با گذشتن از جهنم همراه هم به دست آورد.
می دونم که همین روز قبل، جهنم شخصی خودم رو
تجربه کردم.
چه مرگت شده، ماری؟
متأسفم!
باشه، متأسفم.
لعنتی!
قضیه ی غار دیروزیه، نمی تونم از ذهنم بیرونش کنم.
پس کارهات رو با به کشتن دادن هر دومون توجیه می کنی؟
ها؟
توی اون غار اسلحه ای مخفی شده بود، ماری؟
ممکن بود باشه.
خیلی سریع اتفاق افتاد.
ممکن بود باشه.
واقعاً فکر نمی کنم یه بچه رو می ذاشتن
مسئول انبار اسلحه، این طور فکر نمی کنی؟
اوه، لعنتی.
همه ی این ها زیادی واقعیه.
من اینجا چه غلطی می کنم؟
دوست من.
فکر کنم اگر بتونی جواب این سوال رو پیدا کنی،
شاید همه ی این ها ارزشش رو داشته باشه.
همم؟
می خوایم راهی به روستای بعدی باز کنیم.
دشمن روی قله ی کناری سنگر گرفته.
آتش دشمن شدیده.
تکرار می کنم، آتش دشمن شدیده.
برو جلو ماری، پوششت می دم.
امشب یه افسر قراره به اینجا بیاد،
تا ببینه افراد درستی رو کشتیم.
اون دو تک تیراندازی که امروز کشتیم، همون هایی بودن
که دنبالشون بودیم، مطمئنم.
به عکسشون نیاز دارم.
مولر، اون ها باید شناسایی بشن.
ماری رو همین الان بفرست.
خب، منتظر چی هستی؟
خودت رو خیس کردی، عوضی انگلیسی؟
شنیدی مولر چی گفت.
این کار، کار یه مرده.
نه، کار یه حیوونه.
می تونی خودت کار اون یکی رو تموم کنی،
ماری کوچولو.
[صحبت به زبان فرانسوی]
بهمون نشون بده چی آوردی، ماری.
[صحبت به زبان فرانسوی]
هیچی، ببرشون.
مرخصی.
من این ها رو برات می برم.
ما وحشی هستیم، دوپون؟
ما ارتشی هستیم.
نصیحتم رو گوش کن، ماری.
چیز زیادی احساس نکن.
احساسات خطرناکن.
باعث می شن اینجا عقلت رو از دست بدی.
احساس نکن و فکر نکن.
دست هات رو بشور.
آه، به نظر خوشمزه میاد، پسر.
خوبه.
سلام، شرایبر.
شام بخور، سوپ، داغه.
کمی از این امتحان کن.
ممنون.
خوشمزه ست؟
بهش می گیم سوپ حیوانات.
برای خودت بریز، دوست من.
ممنون، پسر.
دوگال می خواد الجزایر رو به اعراب پس بده.
دیگه وقتش نیست؟
تقریباً تمام مستعمره های انگلیس مستقل شدن.
مستعمره های انگلیسن، اولین بار نیست.
نه، درک می کنم.
می تونم دو سر ماجرا رو ببینم.
اما قطعاً اشتباهه که توی کشور خودشون
به مردم ظلم کرد.
دیدم که فرانسوی ها چطور با اعراب رفتار می کنن.
تو عضو ارتش نیروهای خارجی فرانسه هستی.
دوگول به الجزایر اومده بود، تا دلایلش
برای این که چرا اعراب کشور باید فرصت تصمیم گیری
برای آینده شون رو داشته باشن رو توضیح می داد.
اما برای صلح به دنبال راه حل نبود،
بلکه هدفش منفعت اقتصاد فرانسه بود.
مبارزه ی ناتمام داشت فرانسوی ها رو از پا در می آورد
و فرانسه به زودی به فروپاشی اقتصادی می رسید.
دوگول می خواست کشور مستقل باشه،
اما هنوز به گونه ای متعلق به فرانسه باشه.
این اصلاً امکان پذیره؟ [صحبت به زبانی دیگر]
خدا همراهت باشه.
می خوای دعا کنی؟
نه، عالیجناب.
چیزی از رسم های شما نمی دونم.
فقط می خواستم این مکان زیبا رو ببینم.
بیا.
اینجا همیشه فقط محل عبادت نبود.
زمانی همچنین دانشگاهی پر از مردهای جوان،
مثل خودت بود.
خیلی آرامشبخشه.
کاش من هم به دانشگاه می رفتم.
خیلی چیزها هست که می خوام یاد بگیرم.
دلم برای روزهایی که دانشجوها این اتاق ها رو پر می کردن، تنگ شده.
حالا کارهای بهتری دارن که انجام بدن.
با فرانسوی ها مبارزه می کنن.
اما وقتی این دیوانگی تموم بشه برمی گردن،
چون دیوانگی دووم نمیاره، اما حیات روح جاودانه.
باید بگم، بدون اعراب هیچ راه حلی
وجود نداره.
اختیار کشور رو باهامون تقسیم نمی کنن.
بدون تسلط فرانسه،
بیرونمون می کنن و توی خواب ما رو می کشن.
توجه!
سلام، آقایون.
همین الان از مرکز فرماندهی ارتش دستوراتی بهمون رسید.
باید با هر اقدامی از ارتشبد دوگول برای اعطای استقلال
به الجزایر، مقابله کنیم.
ارتش همین الان دفاتر دولتی اصلی
پایتخت رو گرفته.
نیروی دریایی داره افرادش رو توی فرودگاه
جمع می کنه.
کار ما اینه که الان اون جا رو به دست بگیریم، قبل از این که
کاملاً مستقر بشن.
آقایون، موفق باشید.
زنده باد ارتش.
زنده بار ارتش!
قربان، واقعاً می خوایم علیه فرانسه کودتا کنیم؟
ما با ارتشیم.
دستوراتی داریم.
اما قربان، شایعاتی هست که ارتش برای
قتل دوگول فرستاده می شه.
ماری، تو نیومدی تا قوانین رو زیر سوال ببری.
فقط باید دستورات رو اجرا کنی.
بله، قربان.
درست مثل من.
تیبو درست می گفت.
به ما پول نمی دن که فکر کنیم اما چطور می شه،
این رو زیر سوال نبریم؟
«الجزایر» این که چه کاری درسته؟
و چه کاری اشتباهه؟
و چه کاری به سادگی احمقانه ست؟
جمعیت تشویق کننده ی پید نوا ما رو رهایی خودشون می دیدن،
اما شک داشتم که ما اون هایی بودیم که جواب درست رو داشتن.
فکر می کنن می خوایم از دست دوگول نجاتشون بدیم.
از مقدار کافی هم بیشتریم که اون رو
به زانو در بیاریم.
مثل ماری آنتونیت.
واقعاً که نمی خواید بگید باید توی یه
کودتا همکاری کنیم.
مگر این که ارتش اول به زانو در بیاد.
وگرنه، ارتش سری هرگز نمی ذاشت این کار صورت بگیره.
من نیومدم که فرانسوی ها رو بکشم.
فرانسوی نیستن، خائنن.
اگر همین الان محدوده رو ترک نکنید، به اجبار شما رو
بیرون می کنیم.
همین الان از اینجا برید.
حق ندارید اینجا باشید.
برید بیرون!
برید عقب!
خب، بعدش چی؟
صبر می کنیم.
توی پاریس فرود میایم بعد دوگول رو از اون جا،
بیرون می کنیم.
آه، توی رستوران مارتین شام می خوریم.
به نظر خوب میاد.
منظورت از اون حرفت چی بود؟
همم؟
درباره ی ارتش سری؟
هیچی، فقط این که اون ها مثل ما هستن.
می جنگن تا الجزایر رو فرانسوی نگه دارن.
با بمب گذاری توی قصبه؟
یا قتل غیرنظامی ها؟
فکر کنم کمی پیچیده تر از اینه.
این کشور از دست فرانسه آزاد می شه.
می شه توی خیابون ها این رو دید.
هیچی نمی تونه جلوش رو بگیره.
ارتش سری فقط یه آشوب خونین راه می ندازه.
می دونی، مثل دختره ست که می خواستم باهاش ازدواج کنم.
می دونم.
تمام دنیام بود.
تمام چیزی بود که می خواستم.
منظورم رو می فهمی؟
باید بدونی کی باید از ضرر جلوگیری کنی و بری دنبال راه خودت.
الجزایر فرانسوی هم همین طوره.
آره.
فکر می کنم مرد دانایی هستی، آقای ماری.
و شاید، شاید اعراب به استقلالشون برسن.
فکر نکنم چطور و چراش به ما مربوط باشه.
فقط خوشحالم که خودت رو قاطی این کارها نکردی.
این واقعاً نفرت انگیزه.
نوش جان.
تا اطلاع ثانوی این فرودگاه رو حفظ می کنیم [صحبت به زبان فرانسوی].
ممکنه برای این کار اعدام بشی، می دونی؟
هیچ کس تا ابد زندگی نمی کنه.
مسلسل آوردی؟
دو تا آوردم.
داشتم وفاداری ارتش رو زیر سوال می بردم
در حالی که بزرگترین خیانت زندگیم
داشت درست پیش خودم رخ می داد.
دوست عزیزم به چیزهایی دیگه وفادار بود.
و خیانتی که مرتکب شد، زخمی توی روحم
ایجاد کرد.
خب بهم بگو، دوپون، چی تو رو به اینجا کشونده؟
برای تمرین اومدم اینجا.
این روزها هیچ تمرین رسمی ای برای جنگجوها وجود نداره.
دوست من، دوپون دوست نداره زیاد ازش،
سوال بپرسن.
ما ارتشی هستیم.
چیز زیادی احساس نکن.
احساسات خطرناکن.
اینجا فرانسه ست.
و هیچ کس نمی دونه چقدر حاضریم تلاش کنیم
تا فرانسه بمونه.
حالا کارهای بهتری دارن که انجام بدن.
با فرانسوی ها مبارزه می کنن.
منظورت از اون حرفت چی بود؟ درباره ی ارتش سری؟
اون ها مثل ما هستن.
می جنگن تا الجزایر رو فرانسوی نگه دارن.
این کشور از دست فرانسه آزاد می شه.
الجزایر فرانسه!
سیاست ها و جهت گیری رهبرهای ما.
خیلی پیچیده بود، اما بعد از تموم شدن سردرگمی
مشخص شد که باید قدم برمی داشتم و با دوپون رو به رو می شدم.
دیشب زیاد نخوابیدی، نه؟
اگر با چشم های خودم ندیده بودمش
باورم نمی شد.
خائن لعنتی.
خائن!
عوضی، تمومش کن!
تمومش کن، دوپون.
زود باش، دوپون، چرا به همه نمی گی
چیکار می کردی، ها؟
چطوره تو به همه بگی چه بزدلی هستی؟
آروم بگیر!
داری چه غلطی می کنی؟
رهبرهای کودتا دیشب تسلیم شدن.
تمومه.
به معسکر برمی گردیم.
وسایلتون رو جمع کنید.
کودتا عملاً تموم شده بود.
افرادی که هنوز می خواستن برای چیزی که شاید
هدفی شکست خورده بود بجنگن، به تعداد زیاد
به نیروی مخفی زیرزمینی، ارتش سری، فرار می کردن.
مصمم بودن که الجزایر رو فرانسوی نگه دارن.
حالا دیگه هر کسی می تونست حدس بزنه
کی به ارتش وفادار می موند.
فکر کردم بهتره بهت سر بزنم.
خدا رو شکر که تو بودی، مولر نبود.
ماری، بین و تو و دوپون چه خبر شده؟
منظورت اینه که نمی دونستی اسلحه هامون رو
برای ارتش سری قاچاق می کنه؟
شرایبر هم باهاش همکاری می کنه؟
با این اطلاعات باید چیکار کنم، ها؟
باید تحویلش بدم؟
تو می دادی؟
من دوپون رو می شناسم.
اگر وارد این کار شده، دلیل خوبی داره.
و تو رو می شناسم.
تو هم کار درست رو انجام می دی.
هوشیار بمون، سرباز.
قربان.
می شه یه لحظه از وقتتون رو بگیرم لطفاً؟
ماری، چی توی سرته؟
گوش کن، ماری، تا امشب وقت داری.
فقط همین قدر می تونم بهت وقت بدم.
اگر تا شام امشب برنگشتن،
چاره ای ندارم جز این که اون ها رو فراری اعلام کنم.
و الان دستور داریم که تمام فراری ها باید پیدا
و درجا کشته بشن.
متوجهم، قربان.
و ماری، راهی برای محافظت از تو هم ندارم.
نیکول!
دوپون رو دیدی؟
توی مسجده.
کجا می ری؟
فرانسه.
داری می ری؟
اما اینجا خونه ی توئه.
گفتی تا آخرش مبارزه می کنی.
همه چیز تمومه، باید برم.
خب، بذار کمکت کنم.
فقط بذار برم.
پاتریشیا کجاست؟
مرده.
اگر نذاری برم، بعدش نوبت منه.
مرده؟
چطوری؟
شورشی ها.
کمی طول کشید تا بفهمن دو تا دختر
توی قصبه بمب گذاری می کنن.
اون روز... کار تو بود؟
فکر کردم درک می کنی.
من رو ناامید کردی، سایمون.
دوپون درست می گفت، تو به هیچی باور نداری.
خداحافظ، سایمون.
خب، فقط یه بار دیگه این سوال رو ازت
می پرسم.
کی توی کافه بمب گذاری کرد؟
خواهش می کنم، نمی دونم از چی حرف می زنید.
کی پاتریشیای من رو کشت؟
اوه، سلام ماری.
خواهش می کنم، من کتابت رو فرستادم.
اون رو می شناسم، خواهش می کنم، کتابت رو فرستادم.
آهای.
اون رو می شناسی؟
اوه، پس شاید خودت باید کارش رو تموم کنی.
باید صحبت کنیم، دوپون.
بذار بره، شرایبر.
هی، هی...
اون یه تیکه لجنه، سایمون.
نمی تونی این کار رو بکنی، دوپون.
باید تقاص پس بدن.
درباره ی پاتریشیا متأسفم، باشه؟
نیکول بهم گفت.
اما این کار؟
این کار جوابش نیست.
ترور و شکنجه کردن بی عقلانه؟
این همون چیزی نیست که علیهش مبارزه می کردی؟
تمام مدت بغل گوشمون بودن.
عالی شد!
وقتی برگردیم و تحویلشون بدی، آویزونت می کنن.
ماری، می دونی، توی ارتش، من دیگه مرده م.
بعلاوه...
می خوام به ارتش سری ملحق بشم.
فرانسوی ها؟
مشکل همینه، نه؟
مسئله رو شخصی کردی.
اما بهش فکر کن.
این یه نبرد مقدس نیست.
شرایبر، برای پول این کار رو می کنه.
عادلانه ست که این افراد رو به بی قانونی بکشونید؟
به خاطر شما حکم مرگ به پاشون بزنن؟
نه.
می تونید برگردید و هیچ عواقبی در انتظارتون نیست.
هیچ وقت درک نمی کنم چرا فکر می کنی اعراب
باید از یک قرن زحمت دیگران سود ببرن.
همین الان بیاید بیرون وگرنه همه به عنوان فراری کشته می شید.
ماری، دوپون، بیاید بیرون وگرنه همه به عنوان فراری
کشته می شید.
تو مرد خوبی هستی، ماری.
این آخرین فرصت شماست.
بیاید بیرون وگرنه همه به عنوان فراری کشته می شید.
شما دو تا، با ماری برید.
من زندانی ها رو جمع می کنم و یک دقیقه ی دیگه
میام بیرون.
[صحبت به زبان فرانسوی]
فقط همین ها؟
بقیه کجان؟
دوپون کجاست؟
داره بعضی از شورشی ها رو جمع می کنه.
دو دقیقه وقت داره.
بعد می ریم دنبالش.
یه شعر ارتشی قدیمی هست.
دوستی داشتم.
دوستی که بهتر از اون پیدا نمی شد.
چه توی صلح، چه توی جنگ.
مثل برادر بودیم.
هم قدم جلو می رفتیم.
اما یه گلوله از توی هوا حرکت کرد.
نه!
کدوم یکی از ما تیر خورد؟
ببین کی به زمین افتاد.
تو روی خاک افتادی.
قلب من پاره شد.
دستت رو دراز کردی.
اما من تکون نخوردم.
و با افتخار با اسلحه م شلیک کردم.
پس، خداحافظ، برادر.
بین زمین و آسمون، دوباره تو رو رها نمی کنم.
سروان تیبو.
گروهبان ماری.
موفق باشی، ماری.
هی، زنده باد ارتش.
زنده باد ارتش.
«ارتش نیروهای خارجی»
به شک افتادی؟
دلت برام تنگ شده بود؟
راستش نه.
اوه، فکر کنم نوشیدنی نیاز داری.
فکر می کنم، این متعلق به توئه.
چطور دستت به این رسید؟
«.امید، منشأ نیرویی عظیم است» سایمون ماری