‫[بر اساس داستان واقعی]
‫وای، چقدر آدما چندشن!
‫ببین چی به سر ماشین اون وکیله آوردن.
‫- یا خدا! ‫- چیه؟
‫از اینجا برو!
‫فرار کن!
‫- چه خبر، برنی؟ ‫- کجایی؟
‫- یه جنازه داریم. ‫- وای خدا.
‫- مرگ خشن؟ ‫- هنوز نمی‌دونم، نرسیدم سر صحنه.
‫ولی شنیدم کلی خون ـه.
‫عجب تابستونی. ‫بیست دقیقه دیگه اونجام.
‫فعلاً خودت یه کاریش کن، باشه؟ ‫برنی، طبق اصول پیش برو.
‫اگه قبل از رسیدنم کسی به صحنه جرم دست بزنه، ‫خودم تیکه‌تیکه‌ش می‌کنم.
‫ساندرا یه دختر دیگه رو گرفت ‫و نزدیک بود خفه‌ش کنه.
‫اگه اینقدر برات مهمه…
‫این دیگه قابل‌قبول نیست.
‫ببخشید.
‫می‌دونم ساندرا یه سری مشکل داره، همه‌مون داریم. ‫کل سال اینجا بوده.
‫ولی مطمئنم اگه راه‌حل درستی پیدا کنیم…
‫متأسفانه بودجه‌ای نداریم
‫که بتونیم مراقبتی ‫که لازم داره رو بهش بدیم، ایوا.
‫خب، حالا منظورت چیه؟ ‫می‌گی بهتره دیگه برنگرده؟
‫می‌تونستی زودتر اینو بگی ‫که وقتمو تلف نکنم، نه؟
‫ای بابا.
‫با این ‌همه قوانین، فرامین سلطنتی، مدرک‌
‫آخرشم ادغام‌سازی چرنده!
‫پاشو بریم.
‫- بریم خونه، عزیزم. ‫- ولی من تنقلاتمو می‌خوام.
‫آره، ولی بهتره بریم. ‫شانس آوردی.
‫حدس بزن پیش کی می‌مونی.
‫-کی؟ ‫- سونسولس.
‫اون بهترین تنقلاتو درست می‌کنه.
‫- تا من برگردم پیشش می‌مونی؟ ‫- باشه.
‫خوبه، عزیزم؟ حسابی خوش می‌گذرونی.
‫«ایوا»
‫[شانزدهم اوت ۲۰۱۷]
‫نمی‌دونم. ‫نذاشتن رد بشیم.
‫مامان اومد.
‫همه ‌چی روبراهه، رئیس؟
‫زیاد خوب نیست، ولی از اینجا بهتره. ‫برنی کجاست؟
‫طبقه پایین منتظرته، ‫داره دیوونه می‌شه.
‫اینجاست. ‫تنها راه ورود از خیابون اینجاست.
‫مطمئن شو تا من نگفتم ‫مامورای کفن‌ و دفن نیان پایین.
‫- نمی‌دونم چطور، ولی رسانه‌ها همه‌چی رو می‌فهمن. ‫- هیچ‌کس نباید بیاد تو.
‫چطور ممکنه، جناب قاضی؟ ‫تقریباً زودتر از من رسیدی اینجا.
‫مزیت کار تو تابستونه، اویتا. ‫جاده‌ها خلوته.
‫دقیقاً.
‫حیف که آدم بدا هیچ‌وقت تعطیلات نمی‌رن.
‫برناردو، چی داریم؟
‫جز لکه‌های خون ‫که همسایه گزارششون کرده،
‫شیشه عقب سمت راست شکسته.
‫هنوز نمی‌دونیم ‫ماشین مال مقتوله یا نه،
‫ولی بعید نیست یکی ‫خواسته ماشین رو بدزده
‫و سرقت از کنترل خارج شده باشه.
‫جنازه چی؟
‫اینجا.
‫عصر بخیر. چی داریم؟
‫جراحات چاقو.
‫با توجه به اندازه‌ش، ‫حداقل یه چاقوی آشپزخونه‌ست.
‫اگه بخوای ماشین بدزدی، ‫همچین گندی نمی‌زنی.
‫قطعاً چاقو با خودت نمیاری.
‫اگه بخوای شیشه ماشین رو بشکنی، ‫پیچ‌گوشتی میاری.
‫خب؟
‫اگه بخوام حدس بزنم،
‫شیشه تو درگیری شکسته.
‫اومدن اینور.
‫ببین، اینجا چاقوش زده.
‫ردپای خونی از خون خودش،
‫تا اینجا خزیده، ‫دنبال یه جا برای مردن بوده.
‫آرتورو فرر پوچ، ‫۳۶ ساله، از نوِلدا.
‫یه زنی اینجاست که می‌گه ‫کل روز از شوهرش خبر نداشته.
‫- می‌گه ماشینشو اینجا پارک می‌کنه. ‫- اسم شوهرش رو گفت؟
‫آرتورو.
‫بهترین بخشه.
‫بهش بگو به اولین شماره تو پرونده زنگ بزنه. ‫می‌دونی، برای احتیاط. تو، مامانش…
‫ببخشید.
‫ایوا تورس، پلیس ملی. ‫شما همسر آرتورو فرر پوچ هستین؟
‫آره، چی شده؟ هیچ ‌کی چیزی بهم نمی‌گه.
‫متأسفم که باید بگم جنازه‌شو پیدا کردیم.
‫چی… چی به سرش اومده؟
‫هنوز نمی‌دونیم. ‫آخرین بار کِی دیدیش؟
‫دیشب، من…
‫دیشب. تازه از سر کار برگشته بودم
‫و کل صبح به تلفنش جواب نداد.
‫- حالا هم با دیدن اینا… ‫- متأسفم.
‫وقتی حالش بهتر شد، ‫بگو بیاد کلانتری.
‫باشه.
‫حالا می‌تونن از کفن ‌و دفن بیان پایین.
‫کوچیک‌تر بنویس، ایوا. باید یه تخته دیگه ‫برای بقیه پرونده‌ها بیاریم.
‫اگه این ‌همه آدم عوضی بیرون نبودن، ‫جای بیشتری داشتیم.
‫بریم سر کارمون.
‫آرتورو فرر پوچ، ‫۳۶ ساله، از نوِلدا.
‫یه ساله ازدواج کرده.
‫تو مرکز تعمیر و نگهداری جاده کار می‌کرده. ‫چیز دیگه‌ای؟
‫معمولاً ۸:۳۰ صبح می‌رسیده، ‫ولی امروز صبح پیداش نشده.
‫از خونه تا محل کارش چقدر راهه؟
‫- تا ال‌ربولار ۴۵ دقیقه. ‫- باشه.
‫-اگه ترافیک باشه، نهایت یه ساعت. ‫-۸:۳۰ صبح، گرفتم.
‫پس باید حدود ۷:۳۰ صبح ‫رفته باشه سمت ماشین، درسته؟
‫- و ساعت چند پیداش کردن؟ ‫-۳:۳۰ بعدازظهر.
‫۳:۳۰ بعدازظهر.
‫باشه. هشت ساعت.
‫خوبه. بذار فکر کنیم.
‫کیف پولش دست‌نخورده بود، ‫پس فعلاً سرقت رو کنار می‌ذاریم.
‫خب، نظری دارید؟
‫آره، یه چیزی به ذهنم رسید.
‫مطمئن شو که یکی از اون ‫نظریه‌های دیوونه‌وارت نیست.
‫نه، این یکی کاملاً عادیه.
‫خب، یه وکیل تو این ساختمون زندگی می‌کنه.
‫خب؟
‫شاید دنبال اون بودن ‫و اونو اشتباه گرفتن.
‫باشه.
‫اشتباه گرفتن هویت. باهاش حرف بزن، باشه؟
‫- برنی، چیزی داری؟ ‫- خب…
‫من فعلاً سه تا احتمال اصلی رو کنار نمی‌ذارم.
‫چقدر سنتی!
‫- هی! ‫- چیه؟
‫- جدی می‌گم. ‫- ماژیک ثابت، بابابزرگ.
‫-چرا یه چیزی می‌خری که نمیشه استفاده کرد؟ ‫- که ببینم حواست هست یا نه!
‫فکر کنم یه تخته کامل ‫فقط برای تو لازم داریم.
‫باشه.
‫مواد مخدر،
‫پول، و عشق.
‫همه‌ی گزینه‌ها رو بررسی کن، باشه؟
‫زنش پرستاره، درسته؟ ‫اینم بررسی کن.
‫خانواده، دوستان، ‫اگه با همه خوب بوده،
‫یا با کسی مشکل داشته. گرفتی؟
‫حتی آهنگی که تو عروسیش باهاش رقصیده. ‫همه ‌چی.
‫[دفتر پزشکی قانونی]
‫ببخشید، زودتر نتونستم بیام.
‫شش تا زخم چاقو تأیید شده.
‫چهار تا به قفسه سینه، دو تا به قلب.
‫- همراهم بیا. ‫- و سلاح قتل؟
‫هنوز فکر می‌کنی همون چیزیه ‫که تو صحنه دیدی؟
‫چاقوی بزرگ آشپزخونه. ‫اگه از من بپرسی، فکر می‌کنم درست گفتی.
‫مهاجم می‌خواسته بکشتش. ‫بیچاره حتی نتونست عکس‌العملی نشون بده.
‫- هیچ زخم دفاعی رو دستا یا بازوهاش نیست. ‫- پس از پشت غافلگیرش کرده.
‫با توجه به شدت حمله، ‫شرط می‌بندم
‫قاتل یه مرد قوی‌هیکل بوده.
‫یکی از زخما چند تا نقطه ورود داره.
‫چندین بار چاقو زده ‫بدون اینکه چاقو رو بکشه بیرون.
‫به عبارت دیگه، شخصی بوده. ‫عصبانیت محض.
‫- برنی کجاست؟ ‫- داره از بیوه بازجویی می‌کنه.
‫باشه. داستان چیه؟
‫چیز خاصی نیست.
‫یه چیزی درباره بازسازی خونه‌شون.
‫ظاهراً شوهرش راضی نبوده ‫و با یکی از کارگرا بحثش شده.
‫شرکتشون رو پیدا کن و باهاشون حرف بزن.
‫پیمانکارن. ‫نباید پیدا کردنشون طول بکشه.
‫دختره حالش چطوره؟
‫می‌تونی تصور کنی، بیوه شدن تو ۲۶ سالگی.
‫سخته.
‫ولی به نظر آروم میاد.
‫اگه بخوام حدس بزنم، ‫فکر کنم بیشتر از یه دیازپام خورده.
‫اوضاع چطوره؟
‫بیا. اینا چیزاییه که تا حالا گفته.
‫عجیب نیست که ‫هی گوشیش رو چک می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. ‫کارای این نسل برام گنگه.
‫یه نگاه به ماجرای همکارش بنداز.
‫سلام، ماریا خسوس. چطوری؟
‫حالت چطوره؟
‫خب، خودمو نگه داشتم.
‫عجله نکن، باشه؟ وقت داری.
‫ولی می‌خوام درباره چیزی که ‫به معاون بازرس گفتی بپرسم.
‫ماجرای همکار آرتورو.
‫آره.
‫یه چیزی بود که دوستم سونیا گفت. ‫با همکار آرتورو کراس‌فیت می‌ره.
‫بهم گفت انگار همکارش خیلی ازش خوشش می‌اومد.
‫فکر می‌کنی رابطه داشتن؟
‫نمی‌دونم. راستش رو بخواید…
‫وقتی سونیا اینو گفت، ‫زیاد جدی نگرفتم.
‫ولی فکر نکنم به خاطر اون… ‫درست نمی‌گم؟
‫هنوز زوده که نتیجه‌گیری کنیم.
‫دوست داریم با دوستت سونیا حرف بزنیم. ‫شمارشو می‌دی؟
‫آره...
‫اینجاست، تو اتاق انتظار. ‫با من اومده.
‫برناردو، بازسازی رو گفتی؟
‫چون آرتورو… ‫زیاد ازش راضی نبود.
‫نگران نباش. ‫همه‌چی رو بررسی می‌کنیم.
‫نگران نباش.
‫خب، بیشتر یه حس بود.
‫بلین هی از آرتورو تعریف می‌کرد. ‫می‌دونی، یه جورایی می‌فهمی.
‫ولی فقط تو محیط کار می‌شناختش.
‫شناختن یکی تو محل کار ‫با رابطه داشتن فرق داره.
‫آرتورو یه کم کنترل‌گر بود. ‫در واقع، بیشتر از یه کم.
‫هی به ماخه پیام می‌داد. ‫«کجایی؟ کی میای خونه؟»
‫- از این حرفا. ‫- واقعاً؟
‫ماخه مجبور بود وانمود کنه شیفت داره ‫که فقط بره یه چیزی بنوشه.
‫آرتورو فقط دوست داشت کارای دوتایی کنن ‫یا با دوستاش باشه.
‫- درست. ‫- همین.
‫اونم دوست داشت گاهی ‫با دوستاش باشه، نه؟
‫- دقیقاً، آره. ‫- دقیقاً.
‫- زیاد ازش خوشت نمی‌اومد. ‫- نه واقعاً.
‫خودشو شخصاً نمی‌شناختم،
‫ولی با چیزایی که ماخه می‌گفت، ‫نه، زیاد نه.
‫پس وقتی گاهی می‌رفت نوِلدا،
‫ماخه اینجا می‌موند ‫و شما با هم بیرون می‌رفتین، درسته؟
‫- آره. ‫- میرفتین رقص یا هر چی.
‫- آره، فقط یه کم خوش می‌گذروندیم. ‫- آره، معلومه.
‫همه گاهی دوست دارن ‫یه کم خوش بگذرونن.
‫دقیقاً.
‫- قهوه می‌خوای؟ ‫- نه، مرسی.
‫باشه.
‫ولی فقط همینه. خوش و بش تو مهمونی.
‫آره.
‫آخرین باری که رفتیم بندر، ‫با چند تا پسر آشنا شدیم،
‫من با یکی صمیمی کردم. ‫ولی خیلی حوصله‌سربر بود.
‫ماخه چی؟
‫اون با اون یکی پسره، دانیل، ‫چند بار دیگه هم قرار گذاشت.
‫چون شمارتونو رد و بدل کردین، درسته؟
‫آره.
‫مال کِی بود؟
‫دو سه ماه پیش. ‫فکر کنم تو می یا همچین چیزی.
‫ماخه با یه پسری به اسم دانیل می‌ره. ‫فکر کنم رابطه دارن.
‫- ببینیم درباره‌ش چی گیر میاریم. ‫- امان از دخترا.
‫امان؟
‫بیشتر فکرشون درست کار نمی‌کنه.
‫ببینیم از خونه‌شون ‫چیزی گیرمون میاد یا نه.
‫شما برین، منم بعد میام.
‫خب؟
‫عدالت هیچ‌وقت نمی‌خوابه، ‫ولی استراحت چرا.
‫تا همین چند وقت پیش اینقدر استراحت نمی‌کردی.
‫«چند وقت پیش»! وای خدا.
‫باید تلفنشونو شنود کنیم.
‫تلفن ماریا خسوس و اون پسری ‫که باهاش خیانت می‌کرده.
‫خیلی ریسکیه. هیچی دستت نیست، ایوا.
‫وقتی یه چیز درست‌حسابی داشتی برگرد.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫سوابق تماس رو برام بگیر
‫و داده‌های دکل مخابراتی ‫برای آرتورو و ماریا خسوس.
‫حداقل اینا رو، باشه؟
‫سوابق تماس و موقعیت‌یابی؟
‫پروازم رو از دست می‌دم.
‫با همکار آرتورو حرف زدیم.
‫سر یه شام تو کیکه داکوستا شرط می‌بندم ‫اونا هیچ رابطه‌ای نداشتن.
‫پیمانکاره هم عذرموجه داره.
‫تعطیلاته، رفته جمهوری دومینیکن.
‫تو هم که تابستونا می‌ری گاندیا. ‫باورم نمی‌شه.
‫- آدم باید عاشق دیوار خشک باشه!؟ ‫- وکیله چی؟
‫- نماینده اتحادیه‌ست. ‫- چیز به‌دردبخوری اونجا نیست.
‫خلاصه‌ش اینه که بزرگ‌ترین مشکل آرتورو ‫بیوه خیانتکارش بوده.
‫شاید زاویه ماجرا این باشه.
‫حقوق بیوه‌گی ۱۱۳۷ یورو در ماهه.
‫- واسه همین باید زن بگیری. ‫- من از تو خوشم میاد.
‫مواظب باش، این حقوق مادام‌العمر ‫ممکنه دودلت کنه، برنی.
‫- نه، اون شیفت شب داشت. ‫- خب…
‫گزارش پزشکی قانونی می‌گه ‫زخمای چاقو کار یه مرد بوده.
‫اگه اون پسره…
‫اون پسری که باهاشه، دانیل…
‫اگه اون کمک کرده باشه؟
‫تو رادارمونه. ‫هر وقت بخوایم می‌تونیم بیاریمش.
‫نه. زوده که بیاریمش.
‫[هجدهم اوت ۲۰۱۷]
‫خداحافظی کردن با تو سخته، آرتورو.
‫تصور زندگی بدون تو سخته.
‫بدون حضورت.
‫بدون بوسه‌هات.
‫بدون عشقت.
‫این عشق تا ابد زنده می‌مونه.
‫نه فقط تو دل من، ‫بلکه تو دل همه اونایی که دوستت داشتن.
‫ببخشید.
‫کمتر از یه سال پیش، همین‌جا،
‫قول دادیم تا ابد همو دوست داشته باشیم،
‫تا وقتی مرگ ما رو از هم جدا کنه.
‫می‌خوام بدونی، آرتورو…
‫بله؟
‫درباره شیفتاش دروغ گفته. ‫شب قتل کار نمی‌کرده.
‫و بدون که هیچ‌ چی نمی‌تونه ما رو از هم جدا کنه.
‫تا ابد مال توام…
‫ماخه.
‫نه.
‫وقتی با مرگ روبرو می‌شیم، ‫چه مرگ خودمون چه عزیزامون،
‫هر کدوممون می‌مونیم…
‫ایده درگیری با سارق رو خط بزن.
‫دوستاش می‌گن آرتورو آدم معمولی‌ای بود.
‫نوشیدنی می‌خورد،
‫و نهایتش بعد کلاب ‫تلوتلوخوران می‌رفت خونه.
‫و اینکه بخواد جسور باشه، محاله.
‫می‌گن یه آدم ترسو بود ‫که هیچ‌ وقت دعوا نمی‌کرد.
‫چه خبر، توری؟
‫صبر کن، می‌ذارمت رو اسپیکر.
‫بگو.
‫داده‌های گوشی مقتول رو ‫تازه دانلود کردیم.
‫ببین دو ماه پیش ‫به ماخه چی پیام داده.
‫«کسی رو نمی‌خوام ‫که وسط هفته باهاش شام بخورم،
‫بعد فقط بشینیم رو کاناپه ‫تا موقع خواب با گوشیمون ور بریم.»
‫«و روز تعطیلمون ‫هر کدوم یه طرف بریم.»
‫«و نمی‌خوام کسی دستشو روم بذاره.»
‫«اینو تحمل نمی‌کنم.» بوم!
‫لعنتی.
‫- نه، ممنون. واقعاً. ‫- مطمئنی؟ یه قهوه یا…؟
‫گفت نه، دیگه اصرار نکن.
‫ممنون. اشکالی نداره.
‫دخترتون اینجاست؟
‫ماخه!
‫رو شما حساب کردیم ‫که قاتل آرتورو رو پیدا کنید.
‫روحش شاد.
‫فعلاً تنها کاری که می‌تونیم بکنیم دعا کردنه.
‫ولی خانواده‌ی بیچاره آرتورو…
‫نمی‌تونم حتی تصورشو بکنم.
‫می‌شه تو اتاقم حرف بزنیم؟
‫البته.
‫چیزی شده، ماریا خسوس؟
‫سونیا بهم گفت که ‫درباره دانی بهتون گفته.
‫آره.
‫خب، آره، من…
‫چند ماهه که می‌دیدمش.
‫بهتون نگفتم چون فکر نمی‌کردم ‫ربطی به آرتورو داشته باشه.
‫ولی حالم خیلی بده، ایوا. ‫واقعاً خیلی خجالت می‌کشم.
‫همش به آرتورو فکر می‌کنم.
‫اینکه چطور بهش خیانت کردم.
‫حالا که از دستش دادم، ‫نمی‌خواستم حال خانواده‌شو بدتر کنم.
‫ولی حالم خیلی بده.
‫فکر می‌کنی تنها تویی ‫که همچین موقعیتی داشته؟
‫جرم نیست.
‫زندگی خصوصیت مال خودته. ‫آروم باش.
‫ولی با ماجرای آندرس ‫واقعاً بهشون ضربه زدم.
‫- ماجرای آندرس؟ ‫- آره.
‫آرتورو فهمید.
‫بعدشم خانواده‌ش.
‫و همه دیگه.
‫اینجا تو نبِلدا ‫مردم عملاً به صلیب می‌کشنت.
‫- حتماً خیلی بد بوده. ‫- نزدیک بود عروسی رو کنسل کنیم.
‫- قبل از عروسی بود؟ ‫- یه ماه قبلش.
‫پدر و مادرم دیگه باهام حرف نزدن.
‫خانواده آرتورو هم همین‌طور. حتی داداشش.
‫قسم می‌خورم، اینجا نمی‌تونستم نفس بکشم. ‫واسه همین رفتیم والنسیا.
‫ولی خداروشکر آرتورو منو بخشید.
‫ولی قضیه آندرس اونجا تموم شد یا…؟
‫آره، ولی دارم بهتون می‌گم چون…
‫اگه بفهمن من و دانی در ارتباط بودیم، ‫بعد از چیزی که برای آرتورو پیش اومد…
‫- منو می‌کشن. ‫- درسته.
‫ببین، آروم باش. ‫هر حرفی اینجا بزنیم بین خودمون می‌مونه.
‫قول می‌دم.
‫ولی برگردیم به دانی…
‫حالا همه ‌چی جور درمیاد.
‫اون شب با دانی بودی، درسته؟
‫نه سر کار.
‫شوخی می‌کنی.
‫یه ماه قبل عروسی بهش بی‌وفا بوده، ‫و طرف بخشیدتش؟
‫خب، هر کی گناه نکرده…
‫اینو گوش کن. اون پسره که ‫روز قتل تو آمبولانس باهاش بود یادته؟
‫- همکارش. ‫- اونم؟
‫- لعنتی، عجب چیزی. ‫- حالا سه تا مظنون داریم.
‫نه.
‫اگه بیوه راست گفته باشه، ‫می‌تونیم دانیل رو خط بزنیم.
‫چرا؟
‫چون حتی نمی‌دونسته ‫با کسی در ارتباطه،
‫چه برسه که شوهر داشته.
‫و از من خواست خودش بهش بگه.
‫الان، بیوه خط اصلی تحقیقاتمونه.
‫از شوهرش خسته شده.
‫با کمک یکی از اونا ‫نقشه کشیده که بکشتش.
‫حالا باید تلفنشون رو شنود کنیم.
‫چرا این‌جوری نگام می‌کنی؟
‫- الو؟ ‫- ماریا خسوس؟
‫- منم، مرچه. ‫- خوبی؟
‫- تو خوبی، عزیزم؟ ‫- می‌گذرونم.
‫[دوست خانوادگی - هفت روز بعد از قتل]
‫خواست خدا بوده دیگه،
‫جزئی از برنامه خاصش برای همه.
‫آره، باید این‌جوری ببینمش.
‫اگه به ایمانم نچسبم، ‫هیچ‌ چی معنی نمیده.
‫می‌دونم، دختر.
‫[بهترین دوست ماخه هشت روز بعد از قتل]
‫اینکه با یکی دیگه بودم… ‫حتماً خیلی دوسش داشتم؟
‫آره، می‌گم که داشتی.
‫یعنی ببین، خیلی جذابه.
‫تازه دارم می‌فهمم چی به سرم اومده.
‫[مادر ماخه - دوازده روز بعد از قتل]
‫- آره. ‫- عذاب وجدان داری که دوستش نداشتی.
‫- تو هیچ گناهی نداری. ‫- چون اون‌ که باید و ساید دوستش نداشتم.
‫بیچاره.
‫ماخه، نمی‌دونم چطور دیگه بگم. ‫تو خوشحال نبودی.
‫یعنی من ۲۷ سالمه. ‫دوست دارم مامان جوون باشم.
‫[عشق ماخه - هجده روز بعد از قتل]
‫- ولی هنوز آدم درستشو پیدا نکردم. ‫- آره، می‌فهمم.
‫- نمی‌گم حالا برام بچه بیار. ‫- من همین حالا برات بچه درست می‌کنم!
‫- خوشگل می‌شه. ‫- شک نکن.
‫ببین، درباره دیدن همدیگه… ‫فقط بهم بگو.
‫[دوست اهل نبِلدا - هفده روز بعد از قتل]
‫نمی‌خوام قرار بذارم ‫چون گریه‌م می‌گیره…
‫فدا سرت. به خودت فشار نیار.
‫تقریباً چیزی نمی‌خورم، معده‌م بهم ریخته‌ست.
‫- آره. ‫- خوابمم به‌زور می‌بره.
‫- دختر، اون روز چی شد؟ ‫- خب، سه تا چیز.
‫اول، من و تو دیوونه‌ایم.
‫[بهترین دوست ماخه - بیست و شش روز بعد از قتل]
‫دوم، در واقع عاشق جار و جنجالیم.
‫آره، ولی فقط با پسرای جذاب.
‫اره، خوش می‌گذشت ولی ‫حوصلم نمی‌کشید.
‫این یارو خیلی بهم اهمیت میده...
‫ولی ماخه، آدم خوبی بود یا نه؟
‫خوب بود؟ ‫حرف نداشت.
‫[عشق ماخه - سی روز بعد از قتل]
‫- هیچ‌وقت نرفتم ماهیگیری. ‫- خب، منو که گرفتی.
‫پسر، من فقط یه قلاب سمتت ننداختم، ‫کل تورو انداختم.
‫و منم طعمه‌ رو گرفتم.
‫[مادر ماخه - سی و سه روز بعد از قتل]
‫می‌گه می‌خواد از من بچه‌دار شه، ‫و راستش خیلی برام جذابه.
‫آروم باش.
‫این مرد خیلی خوبه.
‫حس می‌کنم عاشقش شدم و دست خودم نیست...
‫می‌دونه که من دیوونه‌ش شدم، ‫و نمی‌تونه دست بکشه.
‫عاشق شدی. اینجوریاست.
‫عشق به همه‌ چی نیاز داره. ‫پول هم مهمه.
‫ماخه، چه خبرا؟
‫یه چیزی باید بهت بگم، ‫ولی عصبانی نشو.
‫[عشق ماخه - سی و هفت روز بعد از قتل]
‫ماخه، داری می‌ترسونیم.
‫من متاهلم.
‫ماخه، یعنی چی؟
‫یه چیز وحشتناک اتفاق افتاد. ‫اونو کشتن.
‫- کیو؟ ‫- شوهرم. شوهر سابقم.
‫تو یه پارکینگ، چند روز پیش. ‫بهش چاقو زدن.
‫ماخه، ما داشتیم دنبال آپارتمان می‌گشتیم.
‫ببخشید. نمی‌خواستم از دستت بدم ‫و نمی‌دونستم چطور بهت بگم.
‫خب،
‫انگار اون بیچاره اصلاً بو نبرده بود.
‫- دوباره از صفر شروع کنیم؟ ‫- نه.
‫دختره گناهکاره.
‫قطعاً گناهکاره.
‫فقط باید بفهمیم ‫کی براش مرتکب قتل شده.
‫[بیوه سیاه]
‫[ستاد پلیس]
‫وای، ماریا خسوس واقعاً اعجوبه‌اییه.
‫کارش خیلی خرابه.
‫رئیس، از نظر آماری ‫حتماً تو اداره پلیس هم آشنا داره.
‫بعضیا تعادل روحی ندارن،
‫تو محل کار، تو مهمونی، هر جا. ‫براشون یه جور وسواسه.
‫ولی بعدش عذاب وجدان می‌گیرن. ‫ولی اون نه.
‫فکر نکنم اصلاً به جذابیت طرف ربط داشته باشه.
‫شک دارم حتی عاشق باشن. ‫انگار داره خاطرخواه جمع می‌کنه.
‫فکر کنم دنبال وفاداریه. ‫یه همچین چیزی، درسته؟
‫مثل حرمسرا؟
‫آره.
‫پس چرا اصلاً ازدواج کرد؟
‫خانواده‌شو ندیدی؟ خیلی خشکه مقدسن.
‫این همه کمال‌گرایی اخلاقی ‫بالاخره یه‌جایی باید از هم بپاشه.
‫- دقیقاً. ‫- آره، ولی قتل؟
‫طلاق بگیر خب.
‫مگه اینکه فکر کنی مطلقه بودن ‫از بیوه بودن بدتره.
‫ولی یکی تو این جوونی؟
‫-آره، به این جوونی. ‫- تو سال ۲۰۱۷؟
‫می‌دونی که اونا بخشی از ‫یه جنبش خانوادگی مذهبی‌ان؟
‫چی چی؟
‫یه گروه مذهبی ‫که ارزش‌های خانوادگی مسیحی رو ترویج می‌کنه.
‫بذار پیداش کنم. خیلی افراطیه.
‫بله؟
‫لعنتی. اینجا استراحت نمی‌کنن؟
‫- چه خبر؟ ‫- بریم.
‫- یه جنازه تو چمدون پیدا کردن. ‫- دقیقاً چیزی که لازم داشتیم، قاتلای خلاق.
‫- الان نمی‌تونم بیام. ‫- نگران نباش، من می‌رم.
‫- باشه. ‫- دیدی که تو هم قابل‌حذف بودی!
‫- با کی قراره بحث کنی؟ ‫- با خودم!
‫زمینه رو برام آماده کن! ‫یه ساعت دیگه اونجام.
‫دوست داریم این جور کار کنیم.
‫تو گروه‌های کوچیک، ‫تا بتونیم روی نیازای هر دانش‌آموز تمرکز کنیم.
‫بیا، عزیزم. همراه مامان بیا.
‫اگه لازم باشه، از نظر روانشناسی هم کمک داریم.
‫برای موارد خاص ‫که برای یه بچه نیاز به کمک داریم.
‫می‌خوای بریم یه چیزی بخوریم؟
‫پنکیک شکلاتی؟
‫خوشمزه‌ست. باشه.
‫یه قتل با چاقو تو قلب روزافا. ‫نزدیک شماره ۷۷ خیابون سوئکا.
‫ظاهراً تو حیاط ساختمون اتفاق افتاده.
‫دو تا کارآگاه واحد جنایی پلیس ملی،
‫با تماس همسایه‌ها باخبر شدن،
‫و در حال بررسی رد خون ‫مرتبط با یه جنازه‌ی داخل چمدان بودن.
‫رد خون اونا رو ‫از ورودی ساختمون هدایت کرد، جایی که…
‫هی، برنی‌ام. بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫…وقتی داشتن ساختمونو بررسی می‌کردن، ‫با یه مرد روبرو شدن…
‫سلام، برنی‌ام. بعداً زنگ می‌زنم.
‫زمانی که خواستن هویتشو چک کنن، ‫واکنش خشونت‌بار نشون داد،
‫و به یکی از مأموران چند بار چاقو زد.
‫همکار مأمور زخمی ‫با شلیک به اون مرد حمله را متوقف کرد.
‫یارو فهمید گرفتیمش.
‫نشد به موقع واکنش بدم.
‫خیلی متأسفم.
‫رئیس، اگه بتونیم به پرونده‌ها دسترسی داشته باشیم،
‫دوست داریم خودمون پرونده رو ببندیم.
‫با واحد جرایم سازمان‌یافته حرف زدم. ‫اونا پرونده رو می‌گیرن.
‫چی؟
‫موقعیتتو می‌فهمم، بازرس، ‫ولی با توجه به نزدیکیت با برناردو…
‫این قتله، رئیس.
‫ما پیگیریش می‌کنیم، ‫نه جرایم سازمان‌یافته.
‫۹۸ درصد پرونده‌ها رو حل کردیم.
‫بهتر از مادرید.
‫ببین، بازرس، ‫اینجا چیزی برای حل کردن نیست.
‫مظنون کشته شده.
‫کاغذبازی فقط ‫باعث میشه از بقیه پرونده‌ها غافل بشی.
‫با احترام، رئیس...
‫با احترام،
‫می‌دونم تو با رئیس قبلی‌ام ‫سابقه طولانی داشتی.
‫ولی من و تو هنوز اونجا نیستیم. ‫بحثی درش نیست. این دستوره.
‫ربطی به سابقه نداره.
‫مربوط به انسانیته.
‫نمی‌ذارم باهام هر طور دلت خواست رفتار کنی.
‫شاید راه و چاه اداره رو بلد باشی،
‫ولی از خیابونا هیچی سرت نمی‌شه.
‫بازرس. ‫خاویر خیل هستم. تازه منتقل شدم.
‫بهم گفتن این میزمه.
‫مواظب اون میز باش.
‫[هشتم نوامبر ۲۰۱۷ - دو ماه بعد]
‫- سلام، توری. ‫- ایوا، کجایی؟
‫- پایین. ‫- زود بیا بالا!
‫حال و روزم خوب نیست.
‫باید بهم بگی چی شد. ‫فکر می‌کردم حالت خوبه.
‫نمی‌دونم کجای کار خراب شد. ‫چیزی گفتم؟
‫نه، فقط یهو بهم فشار اومد که…
‫- این کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫مامانت راست می‌گه، ‫یه کم باید از خونه فاصله بگیری.
‫و فهمیدم که یه جورایی، ‫شاید از منم باید فاصله بگیری.
‫چون هر وقت منو می‌بینی، ‫یادت می‌افته.
‫نه، محاله! هیچ‌وقت. بهت گفتم...
‫-آره، ولی... ‫- من هیچ‌وقت...
‫نه، حتی بهش فکر هم نکردم.
‫قول دادم ربطش ندم، و ندادم.
‫راستش، کامل یادم رفته بود ‫تا وقتی خودت الان گفتی.
‫- بهش فکر نکردم. ‫-خب، به من خیلی فشار آورد. خیلی.
‫آره، ولی این تو ذهن خودته.
‫سعی نکن افکارت رو به من نسبت بدی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫چند روز پیش به پلیس زنگ زدم.
‫- چی؟ ‫- یه دوستم.
‫خدا رو شکر، سالوا! ‫دیوونه‌بازی درنیار، باشه؟
‫نه، به دوستم زنگ زدم. ‫دیوونه‌بازی نمی‌کنم.
‫- خب؟ ‫- فقط ازش پرسیدم…
‫ماریا خسوس، آرتورو را ‫به‌عنوان همسر قانونی خود قبول می‌کنی…
‫[سوم سپتامبر ۲۰۱۶ - یک سال قبل از قتل]
‫و قول می‌دهی که در خوبی و بدی،
‫در بیماری و سلامتی،
‫عاشقش باشی و بهش احترام بذاری،
‫تا وقتی مرگ شما رو جدا کنه؟
‫بله.
‫آنچه خدا به هم پیوند داده، ‫هیچ‌کس جدا نکند.
‫حالا شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫ای وای، ماخه. یه کم زیاده‌روی نیست؟
‫اینو به مامانم بگو.
‫جدی جدی قراره ‫با اون یارو بالای تخت بخوابیم؟
‫-«اون یارو»؟ ‫-آره، اون یارو، عیسی از آلزیرا.
‫فقط یه صلیب کوچیکه. ‫حتی متوجه‌ش نمی‌شی.
‫- گرفتی؟ ‫- آره.
‫ببین، می‌ذاریمش تو کمد
‫و وقتی مامان بابام اومدن دوباره آویزونش می‌کنیم.
‫بعد بازسازی، ‫همه ‌چی وسط پذیرایی بهم ریخت.
‫واقعاً از بازسازی راضی هستیم.
‫- واقعاً؟ ‫- فقط یه جکوزی کم داره.
‫هی! آروم‌تر، بچه‌ها! ‫بچه خوابه.
‫صبر کن، تازه ساعت ۱۱ شبه. ‫فکر کردم ۳ صبحه.
‫داری پیر می‌شی، لوئیزیتو.
‫وقتی آخر هفته می‌رسه، ‫خسته‌ای و فقط می‌خوای استراحت کنی.
‫برای من آخر هفته از دوشنبه شروع می‌شه.
‫- چون مثل این دختر ۲۰ سالت نیست. ‫- نزدیک ۳۰ سالشه.
‫- بیست و شش. ‫- فرقی نداره.
‫- قهوه؟ ‫- من می‌خوام.
‫برای من بدون کافئین، وگرنه خوابم نمی‌بره.
‫قهوه ساعت ۱۱ شب شنبه؟ ‫عجب آدمی.
‫- راستی کاسالا داریم. ‫- واقعاً؟
‫- کاسالا؟ ‫- مثل قدیما.
‫حال داری بریم نوشیدنی بخورم؟ ‫هنوز زوده.
‫کجا، اونجا؟ نه بابا.
‫دوازده یورو برای یه نوشیدنی؟ عمراً.
‫تو نبِلدا پنج یوروئه. ‫اونم جنس خوب.
‫- آره، ولی منظره‌ش یه چیز دیگه‌ست. ‫- مهم رفاقته.
‫این آخر هفته با بچه‌ها قرار داریم.
‫پولی که از نوشیدنی صرفه‌جویی می‌کنیم، ‫برای یه شب خوب می‌ذاریم
‫و بازم برای تنقلات پول می‌مونه.
‫آره، معلومه.
‫این آخر هفته نمی‌تونم. شیفت دارم.
‫واقعاً؟ فکر کردم مرخصی هستی.
‫نه. مایکا ازم خواست جاش وایسم. ‫نشد بگم نه.
‫باشه، ولی دفعه بعد ‫دیگه نمی‌ذارم در بری.
‫تولد نیکو ـه.
‫اونم برادرزاده‌ته.
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫عجب آدمی هستی.
‫همینه.
‫خوبی؟
‫تا جایی که می‌شه خوبم.
‫داری عالی جلو میری.
‫خداروشکر تو اینجایی.
‫اگه دست بچه‌هام بود…
‫جالبه،
‫شنیدم راهبه‌ها گفتن ‫این هفته قراره بیان پیشت.
‫جدی؟
‫آره، البته.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫انگار خانواده خانم فلیسی‌داد رفتن تعطیلات.
‫ببین، راهبه، ‫یه دروغ مصلحتی کوچولو که خوشحالش کنه.
‫براش کسی نمیره جهنم.
‫آره مامان. تازه از خونه راهبه‌ها ‫رسیدم بیمارستان.
‫- خوبی، عزیزم؟ ‫- خوبم.
‫- ببین، می‌تونم بعداً بهت زنگ بزنم؟ ‫- خوب؟
‫لعنتی، راستش ببخشید که رک می‌گم. ‫با این شیفتا تو هر دو جا…
‫آرتورو چطوره؟ اونم سرش شلوغه؟
‫آره، اونم کلی کار رو سرش ریخته.
‫- خب، عزیزم… ‫- هی.
‫- باید برای هم وقت بذارین. ‫- می‌دونم.
‫آرتورو این آخر هفته نبلداست.
‫فردا می‌بینمت.
‫هی، بچه‌ها.
‫- سلام، ماخه. ‫- شیفت خوبی داشته باش.
‫اگه خدا بخواد.
‫رئیس صدات می‌کنه.
‫جدی؟ تازه ده دقیقه‌ست اینجام، ‫تازه از خونه راهبه‌ها اومدم.
‫خیلی رو اعصابه.
‫وای، یکی سر کیفه.
‫نذار شروع کنم. ‫بازسازی خونه افتضاحه.
‫مردم سر همچین چیزایی طلاق می‌گیرن.
‫بی‌خیال، تازه عروسی کردم.
‫فقط می‌گم انگار نه انگار کردی.
‫شوهر کردی ولی هنوز دو تا شغل داری.
‫- باید بیشتر هواتو داشته باشه. ‫- همینو بگو.
‫پسرای دیگه بلدن هوامو داشته باشن.
‫امشب بریم بیرون؟
‫امشب نمی‌شه، ماخه. ولی شاید هفته بعد.
‫- اگه نقشه بهتری داری، باشه. ‫- نه، فقط شام با بچه‌ها.
‫ولی یه بار دیگه، حتماً.
‫- نه؟ ‫- آره، شاید یه وقت دیگه.
‫ولی امشب شانست رو از دست دادی.
‫برو نیکو! بزنش!
‫- آفرین! ‫- بزن بریم!
‫هی، چقدر کف اینجاست!
‫صبح که صورتمو زدم!
‫فکر نکن عوضش کرده. ‫مجبور شدم بخورمش.
‫خب، حقته.
‫این یارو… فکر کرده کیو می‌تونه گول بزنه؟
‫[یواشکی بیا. یا می‌تونم بیام نجاتت بدم.]
‫[کاش پیش تو بودم. ‫دارم سعی می‌کنم، ولی سخت‌تر می‌شه.]
‫ماخه!
‫بیا، کیک آماده‌ست!
‫اومدم!
‫[این عذابه]
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، نیکوی عزیز ♪
‫بریم!
‫لوئیز فوت کرد.
‫لوئیز؟
‫آره، لوئیز.
‫همکارم.
‫تازگی تو خونه‌شون با زنش شام خوردیم.
‫مریض بود؟
‫نه. تصادف ماشین ‫وقتی از محل کار برمی‌گشت.
‫- خودش و خاندرو. ‫- یا خدا، آرتورو.
‫خیلی متأسفم.
‫خدا، زنای بیچاره‌شون…
‫تصورشو بکن.
‫احتمالاً یه چیزی ‫از بیمه‌ گیرشون میاد.
‫زندگیشونو درست نمی‌کنه، ‫ولی شاید یه کم کمک کنه.
‫ولی به چه بهایی…
‫باید یه فکری بکنم.
‫بیا دختر، من بلیت‌ها رو می‌گیرم. ‫دیوونه‌ایم یا دیوونه‌ایم؟
‫باشه. آرتورو راست می‌گه، سونیا. ‫تو اثر بدی روم می‌ذاری.
‫هی، حدس بزن کی بهم پیام داد.
‫- دانی. ‫- براش مهم نیست که متاهلی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- بهش نگفتی؟
‫نه بابا. فقط ازم خواست باهم بریم بیرون.
‫شاید اون نیمه گمشده‌ت باشه، ماخه.
‫امیدوارم. دوست تو چی؟
‫راستش اگه نازمو نکشه باهاش کات می‌کنم.
‫- دیگه بزرگ شدیم، می‌دونیم چی دوست داریم. ‫- صبر کن.
‫- چیه؟ ‫- نه راه داره.
‫دختر، اومد دنبالم. دانی اینجاست.
‫چه جالب.
‫دوست داری؟
‫آره، مزه‌ش مثل…
‫مثل ابریشمه.
‫اینو تا حالا امتحان نکردم، تازه‌ست.
‫پس من اولین دختری نیستم ‫که آوردی اینجا.
‫ولی آخریشی.
‫- با مشتریای آژانس اومدم. ‫- پس تبلیغات حسابی پول توشه.
‫اینجا تو والنسیا چند سال خوب داشتم.
‫یه کادو برات آوردم.
‫بازش کن قبل اینکه پشیمون شم.
‫[نوشیدنی برای شامه. ‫کادو دسر منه!]
‫جدی؟
‫عزیزم، فکر می‌کردم ‫بتونی از مایکا بخوای شیفتت رو عوض کنه.
‫وگرنه هفته بعد هم سخته همو ببینیم.
‫نمیشه. باباش مریضه و نمی‌تونه.
‫دانیل کیه؟
‫داری تو گوشیم سرک می‌کشی؟
‫سرک می‌کشم؟ رو تخت بود.
‫حق نداری. این خصوصیه.
‫می‌دونی چیه؟ مهم نیست.
‫- بگیر. ‫- آره، چون زیادی داری واکنش نشون می‌دی.
‫زیادی؟ بذار پیاما رو ببینم.
‫ماخه، درو…
‫[وای، این عکست خیلی خوشگله. ‫باز بفرست.]
‫درو باز کن ‫بگو این دانیل لعنتی کیه.
‫ببین، آرتورو، بعداً حرف می‌زنیم. ‫داره دیرم می‌شه.
‫برای چی؟ که بازم دروغ بگی؟ ‫من همچین آدمی رو تو زندگیم نمی‌خوام.
‫باید گورتو گم کنی ‫و دیگه هیچ‌وقت به خونه‌م برنگردی.
‫چی؟
‫- خونه‌ی تو؟ ‫- خونه‌ی من.
‫نه، منظورت خونه ماست! ‫با پول من بازسازی شد!
‫هر چی درمیارم گذاشتم روش!
‫من هیچ حقی ندارم! ‫با اینکه دو تا شغل دارم،
‫و هر چی درمیارم می‌ذارم روش!
‫به چه حقی تو روم دروغ گفتی؟
‫قبل و بعد عروسی‌مون بی‌وفا بودی.
‫با خودم چه فکری کردم که باهات ازدواج کردم؟
‫دیگه کافیه، تموم شد. ‫یا تو می‌ری، یا من می‌رم.
‫دفعه بعد که ببینمت، ‫برای امضای کاغذای طلاقه.
‫ما طلاق نمی‌گیریم!
‫من نمی‌رم. از این خونه نمی‌رم.
‫می‌تونی یه لحظه صبر کنی؟ فقط صبر کن!
‫تو و خونه‌ت برید به درک.
‫[آندرس - آفلاین]
‫[نمی‌تونم تحمل کنم. ‫ازش متنفرم. کاش می‌مرد.]
‫[با آرتورو دعوام شد. ‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.]
‫[تصور کن من چه حسی دارم. ‫امیدوارم باهاش روبرو نشم.]
‫[اون منو آزار می‌ده، عزیزم.]
‫[حروم‌لقمه]
‫[حتی به کشتنش هم فکر کردم.]
‫[آره، منم همین‌طور.]
‫[برام این کارو می‌کنی؟]
‫[زندگیتو بخاطر اون موش کثیف خراب نکن.]
‫[به شکایت از اون فکر کردی؟ ‫کاملا ازت حمایت می‌کنم.]
‫[از تماشای گریه‌ت متنفرم، گلم.]
‫هی. بیا اینجا، گلم.
‫حالت بهتره؟
‫آره. یه کم.
‫می‌خوای برات چیزی درست کنم؟ ‫چای یا چیز دیگه؟
‫نه، ممنون.
‫اگه این‌جوری پیش بره…
‫یه روزی ممکنه…
‫حتی نمی‌خوام بهش فکر کنم. ‫می‌ترسم.
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫ولی همه‌چیز عصبانیش می‌کنه. ‫دعواها داره بدتر می‌شه.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫بعضی وقتا دوست دارم از یه پل بپرم پایین.
‫- هی، حتی شوخیشم زشته. ‫- ولی این حس واقعیه، سالوا.
‫- دیگه نمی‌تونم تحمل کنم. ‫- هی، گلم.
‫من اینجام. جایی نمی‌رم.
‫هیچ‌وقت.
‫تو تنها کسی هستی که باهامی.
‫- تنها کسی هستی که درکم می‌کنه. ‫- من پیشتم.
‫کاش اون بود.
‫کاش جای همکاراش اون توی ‫تصادف مرده بود.
‫اگه انقدر نترسیده بودم…
‫قسم می‌خورم همه مشکلاتم تموم شده بود.
‫کمکم می‌کنی؟
‫این کارو برام می‌کنی؟
‫ماخه…
‫برای خودمون.
‫آرتورو نباشه، هیچ‌ مانعی بین ما نمی‌مونه.
‫[سالوا]
‫[۵ جولای ۲۰۱۷ - یک ماه قبل از قتل]
‫عزیزم؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫یادت باشه برای باربیکیو گوشت بگیری.
‫فراموش نمی‌کنم.
‫این آخر هفته با گروه کلیسا قرار داریم.
‫یادت نره عمل جراحی اتاق ‫۲۲۳ نیم ساعت دیگه‌ست.
‫- حله. ‫- هی بهش یادآوری کن.
‫اگه همه‌ش اینو عقب بندازه، ‫کاملاً یادش می‌ره.
‫- خداحافظ. ‫- بعداً می‌بینمت.
‫پس این آخر هفته سرت شلوغه؟
‫آره، شنیدی که. چطور؟
‫چون آرتورو بدتر از همیشه شده.
‫باز چه‌کار کرده؟
‫کتکت نزده که؟
‫نه.
‫نه، هنوز نزده.
‫خدا رو شکر این جمعه می‌ره نبلدا.
‫خب…
‫برای همین فکر کردم شاید…
‫بتونی…
‫فقط می‌خوام تنها نباشم.
‫حوصله تنها بودن رو ندارم.
‫اگه بخوای کسی که دیوونه‌ی توئه کنارت باشه،
‫میاد کنارت.
‫محل ۲۸.
‫ساعت ۷:۳۰ صبح می‌رسه به ماشین.
‫تو تابستون اینجا کسی نیست.
‫معمولاً تو خیابون پارک می‌کنه، ولی…
‫یه بهونه جور می‌کنم ‫که شب قبل اینجا پارک کنه.
‫این کلید برای وروده.
‫صبر کن. بذار کمک کنم.
‫خیلی ممنون، سالوادور.
‫خواهش می‌کنم، خانم پپیکا.
‫خوبه.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره.
‫برو بالا. بیا.
‫باورم نمی‌شه بابات ‫مجبورت می‌کنه این کارو بکنی.
‫- مجبورم نمی‌کنه، مادربزرگ. ‫- شنیدی چی گفت. من کسی رو مجبور نمی‌کنم.
‫اگه مجبور می‌کردم، تو داشتی ‫ورزش می‌کردی، درازکش نبودی.
‫- دکتر گفت ورزش‌ کردن مهمه. ‫- وسط نیست.
‫- باشه. ‫- یکم ببرش به راست.
‫- باشه. بیا آب بخور. ‫- به راست.
‫به نظرم خوبه.
‫درست نیست.
‫دست از سر این بچه بردار.
‫همیشه کاراتو می‌ندازی گردن بقیه.
‫- ببرش راست! ‫- بس کن، مامان.
‫بذار ببینم. اینم از این.
‫بهتره؟
‫نگران نباش، پسرم. اگه برنامه‌ای داری، ‫هرجا بخوای می‌رسونمت وقتی کارمون تموم شد.
‫هی، بابا.
‫می‌تونم آخر هفته بعدی ‫ماشینو قرض بگیرم و برم گاندیا؟
‫اگه بگی با کی می‌ری آره.
‫نگو دوستات. اونا حتی نمی‌تونن رانندگی کنن.
‫چرا ماشین می‌خوای؟
‫اگه من این‌همه سؤال پرسیده بودم…
‫پرسیدی، مامان.
‫و هیچ‌وقت جواب سرراست ندادی.
‫هم‌سن تو بود که با مامانت آشنا شد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، خیلی جوون بودیم.
‫اولین دوستش بود.
‫و آخریش. عجیبه، نه؟
‫خوبه.
‫- می‌بینیش؟ ‫- نه.
‫جلوی چشماته.
‫دقیقا جلوت.
‫عجب.
‫- بیا. بسه دیگه. ‫- برای تو کافی بود.
‫دوباره شیفت شب داری؟
‫و شیفت روز. له شدم.
‫سالوا، دوستیت با اون دختر…
‫جدیه؟
‫نمی‌دونم، فرانسسک. ‫داره نابودم می‌کنه. ببین.
‫اینو نگاه کن.
‫سالوا، اون همسن دخترته.
‫خدای من. باورنکردنیه.
‫داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫این‌قدر پز نده. بیا.
‫- چند ماهه بدشانسم. ‫- منم همین‌طور بودم، ولی دیگه نیستم.
‫نه.
‫باور نمی‌کنی، ‫ولی همه‌چیز بخاطر اونه.
‫امروز شاید یه ساعتی خوابیده باشه.
‫حدود ساعت ۸ صبح از شیفتش برگشت،
‫حوالی ظهر بهم زنگ زد.
‫گفت، «یه کم بیا پیشم.»
‫- می‌تونی حدس بزنی برای چی. ‫- آره.
‫کالزونه، نوشیدنی...
‫دیگه چی، می‌خوای؟
‫فهمیدم.
‫بخاطر آمپارو ناراحتم.
‫بخاطر آمپارو ناراحتی؟ من چی؟
‫می‌دونی چی می‌گم.
‫زندگی کوتاهه. باید زندگی کرد، مگه نه؟
‫یعنی… هیچ‌کس اینو ازم نمی‌گیره.
‫خوش‌شانس لعنتی.
‫فکرشم نمی‌کردم با زنی مثل اون دوست بشم.
‫اگه ما رو ببینی، باورت نمیشه ‫که چنین زنی با من دوست شده.
‫- بیخیال، سالوا. ‫- «حتما یه جای کار می‌لنگه»
‫با کی قراره ملاقات کنی؟
‫ساموئل. داریم می‌ریم سینما. ‫احتمالاً میاد دنبالم.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫هی، فکر می‌کنی دوستات دارن یه ‫مهمونی سورپرایز برنامه‌ریزی می‌کنن؟
‫- شک دارم… ‫- من می‌رم جواب بدم.
‫باشه.
‫خوب می‌شد.
‫باحال می‌شد، ولی فکر نکنم ‫اون‌قدرا مهم باشه.
‫- داری ۱۸ ساله می‌شی. ‫- آره، ولی…
‫خب، به خودت بستگی داره.
‫سلام. خوبی؟
‫خوبم. دلم برات تنگ شده.
‫منم همین‌طور.
‫اگه الان پیشم بودی، ‫خیلی خوشحال می‌شدم.
‫واقعاً؟
‫- می‌دونم. ‫- می‌دونی؟
‫بگو که چقدر از دیدن گلت خوشحال می‌شدی؟
‫خب، خیلی خوشحال می‌شدم.
‫- گوش کن… ‫- چیه؟
‫پانزدهم تو بیمارستان ‫شیفت شب دارم.
‫و صبح شانزدهم، مطمئن ‫می‌شم اون تو گاراژ پارک کنه.
‫پس…
‫وقتی کار تموم شد، ‫وضعیت واتس‌اپتو عوض کن تا بدونم.
‫سالوا؟
‫بله؟
‫دیوونه‌وار عاشقتم.
‫منم عاشقتم.
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک عزیزم… ♪
‫بخون.
‫♪ تولدت مبارک… ♪
‫وقتی داشتم سوار ماشین می‌شدم گفتی.
‫نمی‌تونستی برای یه کم ‫دیرتر برنامه‌ریزی کنی؟
‫یه چیزی سرهم کن. ‫اولین بار که نیست.
‫اون چیزی که برات ‫فرستادمو خوندی؟ بهم خبر بده.
‫[وضعیت - در دسترس]
‫[بازگشت به…]
‫[ماخه: ساعت ۱ بعدازظهر ‫خونه خواهرم می‌بینمت.]
‫[طولی نمی‌کشه. چقدر اینو می‌خوای؟]
‫[خیلی زیاد.]
‫تنهایی؟
‫بهت گفتم می‌تونی بهم اعتماد کنی، یادته؟
‫می‌خوای…؟
‫می‌خوای چیزی بخوری؟
‫ماخه.
‫هی.
‫گلم، گریه نکن.
‫آرتورو دیگه مشکل‌ساز نیست. ‫فقط رو این تمرکز کن، باشه؟
‫- خیلی سریع شد، اون... ‫- سالوا، نمی‌خوام بدونم!
‫ببخشید. فقط می‌خواستم حالت بهتر بشه.
‫بیا، ماخه.
‫این چیه؟
‫اگه لازم بود حرف بزنیم، ‫از این گوشی استفاده کن، باشه؟
‫موقتیه.
‫باشه، ولی این ضروریه؟
‫- فکر می‌کنی از ما بازجویی کنن؟ ‫- خب…
‫تو یه عذر داری.
‫و اونا هیچ راهی برای ربط ‫دادن من به آرتورو ندارن.
‫ولی کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کنه.
‫مگه نه؟
‫تو زندگیمو نجات دادی، سالوا.
‫زندگیمو نجات دادی.
‫هیچ‌وقت اینو فراموش نکن.
‫باید برم.
‫[کی دوباره می‌ریم بولینگ؟]
‫[البته که هر دومون برنده‌ایم.]
‫[ولی صبر کن، بهترین ضربه‌هامو هنوز ندیدی.]
‫[امشب.]
‫ماخه، عزیزم. درباره شوهرت شنیدم. ‫تسلیت میگم. حالت چطوره؟
‫[۸ نوامبر ۲۰۱۷ - دو ماه بعد از قتل]
‫- خب، می‌دونی که. ‫- اگه چیزی لازم داشتی بگو.
‫مواظب خودت باش.
‫بهت زنگ زدم.
‫سالوا، قرار گذاشتیم برای ‫مدتی فاصله‌مونو نگه داریم.
‫آره، ولی می‌بینمت و…
‫- نیاز داشتم باهات حرف بزنم. ‫- سالوا، خواهش می‌کنم.
‫سعی می‌کنم شیفتامو عوض ‫کنم، ولی حتی اون موقع...
‫ولی حتی وقتی ساعتامون یکیه، ‫همیشه یه چیزی پیش میاد.
‫اخیرا مایکا با برنامه‌‌ریزیش ‫خیلی اذیتم کرده.
‫خیلی رو مخه.
‫فکر می‌کردم مونتسه ‫بخش تو رو مدیریت می‌کنه.
‫خب، در هر صورت فرقی نمی‌کنه.
‫و براشون مهم نیست چقدر تحت فشارم.
‫خونه، ارثیه…
‫حالا شرکت بیمه یه سری مدرک ‫می‌خواد که حتی نمی‌تونم پیداشون کنم.
‫حس می‌کنم دارم غرق می‌شم.
‫بدون حقوق بازنشستگی...
‫برای همینه که من اینجام.
‫هر چی لازم داشته باشی کمکت می‌کنم.
‫- کف زمین رو درست کردن؟ ‫- نه هنوز.
‫خب، من درستش می‌کنم. ‫با یه کم مهارت…
‫و این‌جوری می‌تونیم همو ببینیم.
‫سالوا، پلیس هنوز داره تحقیق می‌کنه.
‫خب…
‫مگه یه همکار نمی‌تونه بیاد ‫برای یه چیزی کمکت کنه؟
‫کجایی؟ کار کف تموم شد.
‫- خیلی ممنون، سالوا. ‫- خواهش می‌کنم.
‫وقتی برسی می‌بینی. عالی شده.
‫اوه، یه سری خریدم برات کردم. ‫یخچالت تقریباً خالی بود.
‫اگه بخوای بمونم.
‫نمی‌تونم بیام. ببخشید، عشقم، ‫دوباره کلی کار روم ریختن.
‫هنوز تو خونه‌ای؟ ‫می‌خوام یه لطفی بکنی.
‫می‌دونی که در خدمتم.
‫برای حقوق بازنشستگی یه سری اطلاعات ‫لازم دارم و از اینجا نمی‌تونم چک کنم.
‫می‌تونی بری تو رایانه‌م؟
‫البته، چی لازم داری؟
‫- ماخه؟ ‫- یه لحظه صبر کن.
‫سالوا، باید برم.
‫اون چیزی که لازم دارم رو تو ‫واتساپ برات می‌فرستم، باشه؟
‫ممنون، عزیزم.
‫[دانیل گارسیا ایگلسیاس] ‫[عشق در رم]
‫[یادگیری زبان ایتالیایی چطور پیش می‌ره؟ ‫تو رم لازمت میشه.]
‫[گذرنامه لازم نیست، ‫فقط خودت بیا، خوشگله]
‫[این به صلاح ماست، خودت می‌دونی]
‫[می‌دونم. ولی باعث نمیشه آسون‌تر بشه.]
‫[دارم اذیت می‌شم. ‫راستی امروز خیلی خوشگل بودی.]
‫[حالم خیلی بده. حتی از خونه بیرون نمی‌رم. ‫ندیدنت داره نابودم می‌کنه.]
‫[نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم تحمل کنم.]
‫اون کیه؟
‫فرانسسک. مشکل کامپیوتری داره.
‫اوه.
‫الو؟
‫سالوا؟
‫سلام، خوبی؟ چه خبر؟
‫چی می‌خواستم بگم؟
‫حالم خوب نیست.
‫باید بهم بگی چی شده. ‫فکر می‌کردم حالت خوبه.
‫نمی‌دونم چی شده. چیزی گفتم؟
‫آره، ولی…
‫نه، فقط…
‫فقط یهو به ذهنم رسید که…
‫مامانت درست می‌گه.
‫باید از خونه فاصله بگیری.
‫و فهمیدم که شاید بهتر باشه ‫از منم فاصله بگیری.
‫چون هر وقت منو ببینی، یادت می‌افته.
‫این چه حرفیه.
‫بهت گفتم که از اون گذشتم. ‫حتی بهش فکرم نمی‌کنم.
‫قول دادم که ربطش ندم، و ندادم.
‫قبل اینکه تو مطرحش کنی ‫فراموشش کرده بودم.
‫- درسته. ‫- هیچ‌وقت بهش فکر نکردم.
‫خب، این روی من تاثیر گذاشت.
‫خیلی تاثیر گذاشت.
‫آره، ولی اینا فقط فکر و خیاله.
‫سعی نکن افکارتو به من انتقال بدی.
‫چند روز پیش به پلیس زنگ زدم.
‫چی؟
‫به یکی از دوستام زنگ زدم.
‫وای خدا! سالوا، دیگه ‫دیوونه‌بازی در نیار، باشه؟
‫نه، به دوستم زنگ زدم. ‫کار عجیبی نمی‌کنم.
‫فقط ازش پرسیدم…
‫می‌تونی یه چیزی رو برام چک کنی؟
‫و این کارو کرد.
‫درباره آندرس چیزی نگفتی، درسته؟
‫چرا، گفتم.
‫خب، یه نفر دیگه هم هست. ‫نمی‌دونم کیه.
‫یکی به اسم دانیل. ‫فامیلشو یادم نیست.
‫آره...
‫آره، درباره‌ش بهشون گفتم، اون تبلیغاتیه. ‫یادته اونو؟
‫شنیدم باهاش داری میری جایی.
‫به ایتالیا.
‫- آره، ولی با آدمای دیگه. ‫- درسته.
‫خب، به هر حال، چون…
‫صبر کن، حالا دارن روی من تحقیق می‌کنن؟
‫یا تو یا اون. ولی می‌دونن.
‫لعنتی.
‫می‌دونن.
‫گوش کن، می‌تونیم…؟
‫خدای من، سالوا! می‌تونیم ‫همو ملاقات کنیم یا نه؟
‫اگه خوشحالت نمی‌کنم، بهم بگو.
‫ببین...
‫چطور…؟ نه، باشه؟
‫- باشه. ‫- یه چیز دیگه.
‫فکر کردم خلاص شدم، ‫اما دارن در مورد من تحقیق می‌کنن.
‫یا حداقل در مورد اون تحقیق می‌کنن.
‫اگه چیزی درباره اون گفته باشی…
‫اونا تحقیق می‌کنن…
‫- گوشیمو شنود می‌کنن؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫ولی می‌دونن شما دوتا یه سفر ‫به ایتالیا برنامه‌ریزی کردین.
‫نگفتن کجا، ولی قطعاً ایتالیا.
‫اونم درست وقتی که قراره تو نبلدا باشی.
‫- بهت گفتم یه چیزایی هست که… ‫- باشه. فقط… یهو همه‌چیز بهم ریخت.
‫باشه.
‫اگه بخوای بشنوی، بهت می‌گم. ‫ولی خودت داری انتخاب می‌کنی که عذاب بکشی.
‫تو با خونواده‌ت زندگی می‌کنی، ‫از معاشرت با پسرت لذت می‌بری…
‫و من نمی‌تونم اینجا، ‫تنها و بدون هیچ‌کس باشم.
‫این یارو یه بچه داره.
‫آره، اینو می‌خواستم ازت بپرسم.
‫من کجای این قضیه هستم؟
‫می‌تونیم همو ببینیم؟
‫آره.
‫توی تاپاس کرنر.
‫- باشه، نیم ساعت وقت بده. ‫- باشه.
‫- ساعت ۱۱ صبح اونجا می‌بینمت. ‫- درباره‌ش حرف می‌زنیم.
‫- به زودی می‌بینمت. ‫- باشه.
‫به زودی می‌بینمت.
‫تاپاس کرنر؟ کجاست؟
‫- یه جا تو پاترایکسه. ‫- می‌تونیم به‌موقع برسیم؟
‫اگه عجله کنیم، آره.
‫- پس بریم. ‫- بیاین، بچه‌ها.
‫- توری. ‫- بله؟
‫یه چیزی.
‫اون قضیه زنگ زدن به دوست پلیسش چی بود؟
‫- من بی‌خبرم. ‫- یکی چیزی لو داده؟
‫ایوا این توهین‌آمیزه.
‫ببین کی به شنودها دسترسی داشته.
‫فقط ما دسترسی داریم. تیم مو لا درزش نمیره.
‫گاردتو پایین نیار.
‫یه لطفی کن، بفهم سالوادور با کی حرف زده. ‫برو.
‫بیا.
‫توری، باهام حرف بزن.
‫اوا، سوابق تلفنی سالوا رو گرفتیم.
‫تماس با زنش، پسرش و مادرش.
‫تا حالا چیزی که غیرعادی باشه پیدا نکردیم. ‫ولی یه شماره خیلی تکرار شده.
‫تماس‌های طولانی با یه گوشی موقت.
‫کی دیگه این روزا از ‫گوشی موقت استفاده می‌کنه؟
‫قاچاقچیای مواد، تروریستا…
‫و قاتلا.
‫دقیقاً.
‫- کارت خوب بود. ‫- رئیس.
‫باید برم.
‫- چی شده؟ ‫- ماخه رو می‌بینم.
‫آره، می‌بینمش.
‫- یکی داره میاد. ‫- چطور به نظر میان؟
‫یه مرد میانسال تپل.
‫از تیپش خوشم نمیاد.
‫مطمئنی اونه؟ خرابکاری نکردی، نه؟
‫- می‌خوای برم تو؟ ‫- هنوز اجازه نداریم.
‫فعلاً فقط عکس بگیر.
‫باشه.
‫صفحه پنجمه.
‫از تیپش اصلا خوشم نمیاد.
‫زنه هم از تیپش خوشش نمیاد. ‫ولی یه قضیه‌ای بین اینا هست.
‫متن تماسو چک کن.
‫این قسمت.
‫[سالوا: اونا می‌دونن. ‫ماخه: به من گوش کن…]
‫دقیق نیست. یه چیز واضح‌تر لازم داریم.
‫سوابق تلفنی لازم داریم.
‫داریم نزدیک می‌شیم. جدی میگم.
‫تلفن‌ها رو چک کن ‫و یه هدیه کریسمس خوب برام بیار.
‫خوشت میاد؟
‫عالیه.
‫با تو همه‌چیز عالیه.
‫برای پیش‌پرداخت پول کافی داریم؟
‫نگران نباش. سازنده شرایط خوبی پیشنهاد داده.
‫یه سپرده اولیه ۱۰,۰۰۰ یورویی لازمه.
‫بعدش می‌تونیم وام رو درست کنیم…
‫الو؟
‫سلام. فقط خواستم بگم، ‫حمومت دوباره کار می‌کنه.
‫- سالوا به گوشی مخفی زنگ زده. ‫- واقعاً فنی هستی.
‫خیلی نشتی داشت.
‫ای بابا. دلم برات تنگ شد.
‫اوه، گلم، اینو نگو.
‫بعضی‌ها همیشه جنتلمن هستن، ‫اما هیچ‌کدوم مثل تو نمیشن.
‫این دیگه مدرک حساب میشه.
‫من خیلی تخلیم قویه.
‫- این دختره خیلی زرنگه. ‫- آره، حتماً به همین خاطره.
‫اون یارو قطعاً درگیر قضیه‌ست.
‫با چیزایی که دیدیم، ‫به نظرم یه آدم ساده‌لوح میاد.
‫اینم یه دلیل دیگه‌ست. اون بدبخت ‫تو عمرش این‌قدر خوش‌شانس نبوده.
‫ببین. این ویکتوره، برادر قربانی.
‫ویکتور؟
‫خب، خبر جدیدی در مورد تحقیقات هست؟
‫چیزی که بتونیم بهش امیدوار باشیم؟
‫پدر و مادرم خیلی بی‌تابی می‌کنن ‫که یه خبری بهشون برسه.
‫درسته. مسئله اینه…
‫نمی‌خوام عجله کنم، ولی ‫نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫حقیقت اینه که خیلی نزدیکیم ‫که یارو رو گیر بندازیم.
‫باشه.
‫- ولی لطفاً اینو به کسی نگو. ‫- باشه.
‫فقط خانواده نزدیک می‌تونن بدونن.
‫این خیلی مهمه، باشه، ویکتور؟
‫البته. باشه.
‫خوبه.
‫هیچی نمیگم. اگه چیزی لازم داشتی بهمون بگو.
‫مواظب خودت باش، ویکتور.
‫ممنون. حرفت برام خیلی ارزش داشت.
‫ممنون. خداحافظ.
‫- فکر می‌کنی بهش بگه؟ ‫- البته. هدف همینه.
‫ببینیم یه کم ترس باعث میشه ‫نقاب معصومانه‌ی این بیوه بیفته یا نه.
‫- سلام. ‫- نوشیدنی می‌خوای؟
‫- یه لیوان آب. ‫- نه، ممنون.
‫- خب، چی شده؟ ‫- حالتون چطوره؟
‫خب، من درگیر ۲ تا شغلم هستم.
‫ولی به سختی می‌تونم تنهایی ‫از پس خرج و مخارج بربیام،
‫و باید به این فکر کنیم که چطور ‫خونه‌ای که خریدیم رو تقسیم کنیم.
‫پسرمون چهار ماهه که مرده،
‫و تو براش احترامی قائل ‫نشدی و سوگواری نکردی.
‫بابا.
‫یادت باشه که اون شوهر منم بود.
‫تا تحقیقات تموم نشه ‫نمی‌تونیم خونه رو بفروشیم.
‫آره، ولی ممکنه تا ابد طول بکشه. ‫حس می‌کنم پلیسا هیچی سرشون نمیشه.
‫خب، نه راستش.
‫بازرس گفت اونا اسم طرفو می‌دونن.
‫واقعا؟
‫چرا به من چیزی نگفتن؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫خیلی عجیبه.
‫من بیوه‌ی اونم، دارم با ‫این مسائل کنار میام...
‫مهم اینه که حروم‌لقمه‌ای که برادرمو کشت ‫تاوانشو پس می‌ده.
‫لعنت بهت، سالوا.
‫سلام. الان در دسترس نیستم.
‫ماریا خسوس، کجا می‌ری؟ ‫برای ناهار نمی‌مونی؟
‫دارم خرگوش کبابی درست می‌کنم.
‫بیا!
‫آرتورو…
‫کسی که اونو کشت...
‫یه همکار از بیمارستان بود.
‫یه نفری که دیوونه منه.
‫ولی من نمی‌دونستم، مامان. قسم می‌خورم.
‫قسم می‌خورم هیچی نمی‌دونستم.
‫وحشت کردم.
‫چرا؟
‫- بخاطر امنیتت؟ ‫- نه.
‫اون هیچ‌وقت… نه.
‫نمی‌دونم، شاید… نمی‌دونم ‫چه‌کار کنم، مامان، من…
‫عزیزم.
‫کاریه که شده.
‫هیچ‌چیز آرتورو رو برنمی‌گردونه.
‫و مطمئناً به ما ربطی نداره ‫که قاضی چیزی باشیم.
‫باشه؟
‫پروردگارمون همه‌چیز رو می‌بینه و می‌شنوه.
‫و تو روز قیامت قضاوت می‌کنه.
‫و اون روز می‌رسه.
‫سالوا؟ الو؟
‫الو. برگشتی؟
‫با برادر آرتورو درباره ارثیه حرف زدم.
‫خب؟
‫گفت تحقیقات تموم شده.
‫یه مظنون دارن.
‫تصور کن چه حسی داشتم، قلبم داشت می‌ترکید.
‫و ازش پرسیدم، «واقعاً؟» ‫گفت، «آره، تمومه.»
‫خوبه. حداقل پول بیمه رو می‌گیری.
‫آره، ولی سالوا، خیلی گیج شدم.
‫اگه نگران منی، نباش. بهم اعتماد کن.
‫شاید یکی رو گرفتن.
‫یه مظنون با سابقه،
‫و فقط دارن مدرک بیشتر ‫علیهش جمع می‌کنن.
‫آره، منم همین فکر رو کردم.
‫باید در مورد من تحقیق کنن ‫که این کارو نکردن.
‫از کجا می‌دونی؟
‫اول باید منو دستگیر کنن،
‫تا ببینن سابقه دارم، عذر دارم...
‫باورم نمی‌شه.
‫باید میومدن دنبال این.
‫باشه، پس می‌تونم آروم باشم، درسته؟
‫آره. بهم اعتماد کن، ‫می‌تونی آروم باشی، باشه؟
‫نگران نباش.
‫بهت اعتماد دارم.
‫خیلی خب. الان چیزی که لازم داری…
‫یه کم ثباته.
‫و با چیزایی که بهم گفتی،
‫به نظر میاد با دانیل ‫می‌تونی اینو داشته باشی.
‫باشه؟
‫صدامو می‌شنوی؟
‫آره. باشه.
‫باشه.
‫پس زیاد بهش فکر نکن.
‫سال نو رو با اون بگذرون.
‫راستش...
‫گفتنش برام سخته.
‫می‌دونم.
‫من عاشقتم.
‫و همه‌ش به تو فکر می‌کنم،
‫حتی وقتی به هیچ‌چیز فکر نمی‌کنم.
‫می‌دونم.
‫بیا هفته بعد حرف بزنیم، باشه؟
‫صبح روز دوم؟
‫آره. باید بری ترسیاناس؟
‫آره.
‫باشه، اونجا سر ناهار همو می‌بینیم.
‫آره، ساعت ۱۰:۳۰ صبح.
‫باشه، عالیه.
‫و درست حرف می‌زنیم. ‫و سال نو رو به هم تبریک می‌گیم.
‫آره، حتماً.
‫معجزه‌ست که با وجود کمبود نیرو
‫پرونده حل می‌کنیم.
‫اگه اینا رو بالا بذاریم...
‫صداشونو ضبط می‌کنه.
‫ببین، این دستمالای بی‌مصرف نه ‫چیزی رو تمیز می‌کنن نه خشک می‌کنن.
‫ولی شاید واقعاً به کارمون بیان.
‫خوبی؟
‫خب…
‫نگران نباش. هیچی نمی‌شه.
‫این‌قدر اینو نگو. منو می‌ترسونی.
‫ممنون.
‫اوه، سال نو مبارک.
‫سال نو مبارک.
‫یه سؤال دارم.
‫کلید.
‫کلید کجاست؟
‫هیچ‌کس اون در رو باز نمی‌ذاره.
‫همیشه قفله.
‫حرفت چیه؟
‫هزار یورو!
‫- آروم باش، باشه؟ ‫- آره، لطفا.
‫اینجا نه، باشه؟
‫ببین...
‫اگه چیزی بشه…
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫این‌طور نمیشه، اما اگه بشه...
‫تو اون کارو کردی.
‫آره. تموم شد و رفت.
‫من اینو نگفتم.
‫مهم نیست. هر چی بگی ‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫باشه.
‫تو چی؟
‫مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫خب...
‫می‌دونی چطور خودتو خلاص کنی؟
‫آره.
‫این جزو نقشه نبود.
‫می‌دونم.
‫صدا اون‌قدری که می‌خواستیم ‫واضح نیست، ولی قابل فهمه.
‫مدرک کافی برای دستگیری ‫ماریا خسوس و سالوادور داریم.
‫فردا صبح خونه‌هاشونو زیر نظر می‌گیریم.
‫وقتی رفتن سر کار…
‫به مطبوعات خبر بدین. ‫می‌خوام همه‌چیز ثبت بشه.
‫قصد بی‌احترامی ندارم،
‫ترجیح می‌دم از تبدیلش به ‫سیرک رسانه‌ای جلوگیری کنیم.
‫دارم از آدمای خودمون حرف می‌زنم. ‫همکارای پلیس، نه روزنامه‌های زرد.
‫با این حال این لازم نیست. ‫دوربین باعث میشه طرف خل بشه.
‫اگه دردسر نمی‌خوای، حرفمو گوش کن.
‫برام فیلم این دو نفر رو که دستبند ‫دستشون خورده بیار.
‫موتورش اونجاست، ولی ماشین غیبش زده.
‫- مطمئنی کسی تو کافه ندیدت؟ ‫- مطمئنم.
‫باشه. بیا، تو برون.
‫توری، موقعیت آخرین تماس ‫سالوا رو همین حالا می‌خوام.
‫به نظر میاد مامانش توی آی‌سی‌یو اینجاست.
‫- باید با احتیاط عمل کنیم، باشه؟ ‫- حله، رئیس.
‫اون مرد خرابکاری کرده، نه زنه.
‫زن بیچاره. حالا کی قراره مراقبش باشه؟
‫شاید یکی بهش خبر داده. یه نفر از داخل.
‫امکان نداره. غیرممکنه.
‫- باید اونجا باشه. ‫- خب…
‫پله‌ها رو امتحان کن.
‫خب، نه. اینجا نیست.
‫- غیرممکنه. ‫- خودت می‌خوای چک کنی؟
‫باور کن اینجا نیست.
‫- امکان نداره ‫- دوباره گوشی سالوا رو چک کن.
‫تماس‌های ورودی و خروجی ‫تو ۲۴ ساعت گذشته.
‫می‌دونم چی میگی. ‫هر شماره‌ای رو ردیابی کردیم.
‫همه‌شون کامل شناسایی شدن. ‫سیگنال نشون می‌ده تو بیمارستانه.
‫تو ساختمونه.
‫هیچی.
‫قهوه می‌خوری؟
‫آره.
‫یه کورتادو و یه آیس کافه، لطفاً.
‫- سالوادور رودریگو؟ ‫- بله.
‫- اوا تورس، پلیس ملی. ‫- درسته.
‫لطفا با ما بیا.
‫سالوادور رودریگو تو بازداشتی.
‫- حق داری سکوت کنی... ‫- حقوقمو می‌دونم.
‫خب، نمی‌تونی از شنیدنش فرار کنی. ‫حق داری سکوت کنی.
‫هر چی بگی می‌تونه تو ‫دادگاه علیهت استفاده بشه.
‫حق داری وکیل داشته باشی.
‫اگه نتونی هزینه وکیل رو بدی، ‫یه وکیل برات تعیین می‌شه…
‫تو اداره بخورش و بهم بگو چطور بود.
‫مطمئنم خوشمزه‌ست.
‫مامانم حرفه‌ایه. من تلاشمو می‌کنم.
‫اون حرف نداره!
‫- پس سوشی بخوریم؟ ‫- آره، لطفاً!
‫- وقتی کارم تموم شد رزرو می‌کنم. ‫- تو انجامش بده، باشه؟
‫- من سر کارم. ‫- باشه.
‫- روز خوبی داشته باش. ‫- توام همین‌طور.
‫صبح بخیر، ماریا خسوس.
‫ایوا، قضیه چیه؟
‫می‌خوام بیای ایستگاه پلیس.
‫- ایوا، خواهش می‌کنم. ‫- چی شده؟
‫لطفا عقب بایستید.
‫- یکی به این یارو بگه جریان چیه. ‫- جریان چی چیه؟
‫- بگو بیاد برای شهادت. ‫- حق داری سکوت کنی.
‫هر چی بگی می‌تونه ‫تو دادگاه علیهت استفاده بشه.
‫حق داری وکیل داشته باشی. ‫اگه نتونی هزینه وکیل رو بدی…
‫وکیل خودمو می‌خوام. ‫نه وکیل تسخیری.
‫متأسفم، سالوادور، ولی ما ‫بازداشت بدون ارتباط درخواست کردیم.
‫ببین، ایوا... ایوا بودی، درسته؟
‫شما هیچ‌چیزی علیه من ندارید.
‫- و قبل از اینکه اعتراف اجباری بگیرید... ‫- وانمود می‌کنم اینو نشنیدم.
‫صاف بشین لطفا.
‫ولی ایوا، حتما اشتباه شده.
‫به خانوادم گفتین؟ ‫خدای من، وقتی مادرم بفهمه…
‫نمی‌تونید این کارو با ‫مردم نبلدا بکنید. این قضیه جدیه.
‫- وقتی قاتل آرتورو هنوز آزاده... ‫- گوش کن، ماخه.
‫بازی کردن نقش بیوه عزادار ‫شاید رو بقیه اثر کرده باشه،
‫ولی می‌تونی جلوی من بیخیال بشی.
‫حالا وقتشه حقیقتو بگی. ‫اگه جای تو بودم، می‌گفتم.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫آیا تو و ماریا خسوس مورنو ‫برای مرگ آرتورو فرر نقشه کشیدید؟
‫فقط به قاضی جواب می‌دم.
‫نه.
‫داری یه اشتباه بزرگ می‌کنی، ایوا.
‫باورنکردنیه.
‫منم از وقتی گوشیتو شنود کردم ‫همین فکرو می‌کردم.
‫باورنکردنیه.
‫دانیل، آندرس، سالوا… باورنکردنیه.
‫ببین، سالوادور، چند ساعت دیگه ‫توی همه کانال‌های خبری هستی.
‫زندگیت دیگه خصوصی نیست.
‫یا داستان خودتو بگو، ‫یا بذار دنیا نسخه ماخه رو باور کنه.
‫ماخه هیچی نمی‌دونست. ‫همه‌چیز ایده من بود.
‫کلیدای گاراژو چطور گرفتی؟
‫مدتی بود داشتمشون.
‫اونا رو به من داده بود که وقتی ‫لازم داشته باشم ازشون استفاده کنم.
‫کلیدای گاراژو بهش ندادی؟
‫خب، دادم، ولی…
‫ترسیده بودم که بهش جواب منفی بدم.
‫درسته. از سالوا می‌ترسی، از آرتورو، از همه…
‫ولی همه رو مثل حرفه‌ایا مدیریت می‌کنی.
‫سالوا مرد خیلی خطرناکیه، ایوا.
‫اون…
‫عاشق منه.
‫سال‌هاست عاشقمه، از وقتی کارمو ‫تو بیمارستان شروع کردم.
‫- ولی من اونو این‌جوری نمی‌بینم. ‫- معلومه که نه.
‫این‌جوری نمی‌بینیش، نه؟
‫چطور بود؟ صبر کن.
‫آه، درسته.
‫شیشه‌ی کوفتیشو نمی‌شکنی.
‫ببین، من...
‫می‌دونی…
‫روم تاثیر گذاشت.
‫ولی حالمو بهم می‌زنه.
‫من و ماخه فقط دوستای صمیمی هستیم.
‫من برای دوستام نامه ‫عاشقانه نمی‌نویسم.
‫«خیلی دوستت دارم، ‫نمی‌تونم بهت فکر نکنم.»
‫حق نداری اینا رو بخونی. خصوصین.
‫چرا، حق داریم.
‫«می‌خوام خوشحال باشی، هر کاری برات می‌کنم.
‫دیوونه‌ی تو، سالوا»
‫خدای من.
‫ببین، ماخه.
‫یه فرصت آخر بهت می‌دم.
‫سالوا آرتورو رو بدون ‫اینکه تو بخوای کشت؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫آره.
‫شاید اونا رو گول زده باشی، ‫ولی منو نمی‌تونی گول بزنی، عزیزم.
‫نه.
‫یه چیزی داری، نمی‌دونم چیه، ولی…
‫اگه باهوش بودی، ‫حقیقتو بهم می‌گفتی.
‫ایده من بود. می‌خواستم در برابر ‫اون حروم‌لقمه ازش محافظت کنم.
‫آرتورو هیچ‌وقت ماخه رو آزار نداد.
‫اون اینو ساخت تا تو ‫رو وادار به این کار کنه.
‫- تو اینو نمی‌دونی. ‫- چرا می‌دونیم.
‫معلومه که می‌دونیم. باور کن.
‫آرتورو هیچ‌وقت ماخه ‫رو آزار نداد. حتی یه بار.
‫حرفات تموم شد؟
‫داری بزرگ‌ترین اشتباه زندگیتو می‌کنی.
‫راستش، حس بدی دارم.
‫ولی برای تو نه.
‫می‌تونستی بحران میانسالی‌تو
‫با یه ماشین اسپرت سفید ‫یا یه پیرسینگ جدید رد کنی.
‫ولی نه، تو همه‌چیزو گذاشتی وسط، ‫و ببین کجا رسیدی.
‫راستش…
‫برای زنت دلم می‌سوزه، ‫و به‌خصوص برای پسرت.
‫پسر خوبی به نظر میاد.
‫[به یاد بازرس ارشد بلاس گامز اورتیز]
‫[از واحد قتل والنسیا،]
‫[که در حین انجام وظیفه ‫در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۷ کشته شد.]
‫[ایوا واحد قتل رو ترک کرد ‫و به گشت‌زنی برگشت.]
‫[تا امروز، هیچ واحد دیگه‌ای در اسپانیا ‫آمار حل پرونده‌های
‫[واحد قتل والنسیا رو نداشته.]
‫[در ماه‌های اولشون تو زندان،]
‫[ماخه و سالوا که در انتظار محاکمه ‫بودن، نامه‌های عاشقانه رد و بدل کردن.]
‫[در همین حال، ماخه با زندانی‌های ‫دیگه دوست شد.]
‫[وقتی سالوا فهمید،]
‫[قبل از محاکمه درخواست ‫داد اظهاریه‌ش رو تغییر بده]
‫تو بیانیه قبلیم، گفتم همه‌چیز ایده من بود.
‫ولی کار هر دومون بود.
‫اون ازت خواست بکشیش.
‫بله.
‫سن؟
‫[اونا به ۲۲ و ۱۷ سال زندان محکوم شدن.]
‫[حکم سالوادور به خاطر ‫همکاری با مقامات کاهش پیدا کرد.]
‫[حکم ماخه به خاطر ارتباط اون با قربانی ‫افزایش یافت.]
‫وضعیت تأهل؟
‫متأهل.
‫وضعیت تأهل؟
‫بیوه.
‫[بر اساس داستان واقعی]
‫[برخی شخصیت‌ها، صحنه‌ها، و خطوط ‫داستانی به دلایل نمایشی و حفظ حریم خصوصی]
‫[تخیلی بودند.]