‫[صدای شهر نیویورک به طور متوسط ۹۰ دسی‌بل است]
‫[این مقدار برابر با صدای جیغی مداوم است]
‫سم؟
‫چرا نمیری جلو؟
‫الان یه شعری که ‫روش کار می‌کردم برات می‌خونم
‫نمی‌خوام، ولی روبن ‫گفت باید بخونم، پس...
‫من نگفتم باید.
‫اسمش «این جا مزخرفه».
‫خوبه.
‫«این‌جا مزخرفه
‫این جا بوی گند می‌ده.
‫صدای بتزی مزخرفه
‫سرطان مزخرفه.
‫اسکار اون راه رفتن مسخره رو انجام می‌ده
‫وقتی می‌خواد قایم کنه ‫که تو شلوارش خراب کرده.
‫و میلتون سلیقه مزخرفی تو موسیقی داره.»
‫هنوز تموم نشده.
‫عالی بود.
‫عالی بود. بیا...
‫می‌خوام براش دست بزنم.
‫براش دست نزن.
‫می‌خوام دست بزنم.
‫دست بزنید
‫[آسایشگاه و خونواده]
‫بوی دود میاد.
‫اشکالی نداره
‫دردت چطوره؟
‫عالی.
‫مرسی که امروز شعر خوندی،
‫خیلی فحش‌دار بود، ولی من...
‫از اون نظر راجع به
‫راه رفتن خنده‌دار اسکار خوشم نیومد.
‫-اسکار فکر کرد باحاله. ‫-باحال بود،
‫ولی همچنان بی‌ادبانه بود.
‫من آدم خیلی بی‌ادبیم.
‫- چه اعتراف صادقانه‌ای. ‫- مدتی هست که اینو فهمیدم.
‫هی! داریم میریم یه نمایش ببینیم. ‫نیم ساعت دیگه.
‫اوه، ببین، تا اون موقع شاید من مرده باشم.
‫اوه، آره، شاید. ولی اگه نمردی،
‫کوتاهه و توی شهره.
‫آخرین باری که توی شهر بودی کی بود؟
‫آخرین بار قرار بود آخرین بارم باشه.
‫خب، اینم یه بار دیگه.
‫اگه پیتزا بگیری میام.
‫دیروز پیتزا نگرفتیم؟
‫- تو خوردیش؟ ‫- نه.
‫اون پیتزا نبود.
‫باشه، پس، آره، پیتزا هم تو راه برگشت می‌خوریم.
‫توی شهر.
‫میرم لباس عوض کنم.
‫باشه.
‫به کیتی بگو اگه کمکی نیاز داشتی!
‫باشه
‫آروم باش.
‫داری چاق میشی.
‫[فنتانیل]
‫خیلی ممنون.
‫خیلی خب بچه‌ها، ‫اینجا یه کم شیب داره.
‫پس اگه کمک لازم دارین دستگیره‌ها رو بگیرین.
‫ و یادتون نره، ‫اول پایی که مشکل داره رو بذارین.
‫این یه نمایش عروسکیه.
‫یه نمایش خیمه‌شب‌بازیه. ‫ما کلوپ خیمه‌شب‌بازی هستیم.
‫- دروغ گفتی. ‫- فکر نکنم دروغ گفته باشم.
‫میتونستی برنامه رو چک کنی.
‫گولم زدی.
‫اوه، آره، قطعا گولت زدم.
‫خیمه شب بازی تاریخ جالبی داره.
‫این کلمه در واقع به ‫مریم مقدس اشاره داره.
‫اوسا.
‫معذرت می‌خوام.
‫اشکالی نداره.
‫این فرودوئه.
‫سلام، فرودو.
‫اوسا، برگرد.
‫سلام!
‫فقط این؟
‫فقط این.
‫چقدر باید بدم؟
‫هی. چقدر؟
‫چهار دلاره.
‫و نمی‌تونی اینجا گربه داشته باشی.
‫تجویز دکتره.
‫نه، می‌شنوم چی میگی. ‫همه‌اشونو جمع می‌کنم
‫و به محض اینکه تونستم می‌فرستمشون سوار اتوبوس شن.
‫الو؟
‫الو؟ لعنتی!
‫حالت خوبه؟
‫آره. چیزه...
‫آره، فقط...
‫دردت چطوره؟
‫سه از ده
‫باشه.
‫پس، گوش کن، باید برگردیم حالا.
‫چرا؟
‫یه اتفاقی داره توی شهر میفته
‫و می‌خوان هرچه زودتر برگردیم.
‫ولی ما اول پیتزا می‌گیریم.
‫نه، باید پیتزا رو بندازیم برا یه روز دیگه.
‫می‌تونن صبر کنن، فقط پیتزاست.
‫سم، یه روز دیگه پیتزا می‌گیریم، باشه؟
‫ما الان تو شهر هستیم.
‫خب، بعداً سفارشش میدیم.
‫- فقط توی شهر بگیریمش. ‫- چی؟
‫ما داریم پیتزا رو توی شهر می‌گیریم ‫و بعد برمی‌گردیم.
‫- نه، ما پیتزا نمی‌گیریم. ‫- بله، ما پیتزا می‌گیریم.
‫- باشه، باید آروم بشی. ‫- به من نگو آروم بگیرم
‫نمی‌خوام باهات بحث کنم. ‫من دوستتم، باشه؟
‫دوستم نیستی.
‫تو یه پرستاری.
‫سوار اتوبوس میشم.
‫آره، سوار اتوبوس شو.
- ‫معذرت-
‫از اون یکی استفاده کن. ‫اول پای سالم بره بالا.
‫می‌تونی راه بری؟
‫دارمت، دارمت.
- ‫یه لحظه مثل یه فلش بود و بعد-
‫خانم! خانم! ‫پناه بگیرید!
‫اون لعنتیا همه جا هستن!
‫بدو! بدو!
‫[یک مکان ساکت - روز اول]
‫هیس! هیس!
‫توی پناهگاه پناه بگیرید.
‫ساکت بمونید.
‫مهاجما کشنده هستن.
‫هیچ صدایی در نیارید.
‫منتظر دستورات بعدی بمونید.
‫مهاجمین کشنده هستن.
‫ساکت بمونید.
‫مختصات ۷۳.۹۴۹۷۰۸- درجه غربی.
‫تکرار می‌کنم. ‫مختصات ۷۳.۹۴۹۷۰۸- درجه غربی.
‫منطقه را تخلیه کنید.
‫- ببخشید. ‫- تکرار می‌کنم.
‫ساکت بمانید ‫و منطقه را تخلیه کنید.
‫[وارد پل‌ها نشوید]
‫این یک تمرین نیست. ‫بلافاصله تخلیه کنید.
‫در ساعت ۲۱،
‫همه غیرنظامیان روی پل‌های منهتن
- ‫فعال خواهند بود -
‫چه خبره؟
‫ما گیر افتادیم. ما گیر افتادیم!
‫-هممون قراره بمیریم-- ‫-هیس!
‫هیس!
‫ببین دارن چیکار می‌کنن! ‫ببین دارن چیکار می‌کنن!
‫بس کن.
‫ببین دارن چیکار می‌کنن!
‫هممون قراره بمیریم!
‫معذرت می‌خوام.
‫[میرم هارلم]
‫[پیتزا بگیرم]
‫نه.
‫من دارم می‌رم.
‫بمون. بمون.
‫[پیتزا بگیرم]
‫تخلیه با قایق الان شروع شده
‫در بندرگاه خیابان جنوبی.
‫خیلی با احتیاط به سمت جنوب برید.
‫با من بیا.
‫باید خیلی آروم باشی، باشه؟ بیا بریم.
‫این یه دستور تخلیه الزامی است.
‫ما همچنان تحت حمله‌ایم.
‫روی آب دنبال سر پناه باشید.
‫مهاجمین شنا نمی کنن.
‫تخلیه در بندرگاه خیابان جنوبی
‫با قایق الان شروع شده
‫برو.
‫لطفاً! لطفاً!
‫-لطفاً! کمکم کنید! ‫-هیس!
‫کمک کنید! کمک کنید!
‫جاناتان؟
‫جاناتان!
‫هی.
‫اسمت چیه؟
‫توی بارون حرف بزن.
‫اسمت چیه؟
‫اریک.
‫اریک؟
‫باشه، اریک.
‫باید بری به بندرگاه جنوبی خیابون.
‫اونجا قایق هست، باشه؟
‫باشه.
‫باشه. باشه.
‫- اریک؟ ‫- باشه.
‫- هی. ‫- باشه.
‫دیگه نباید منو دنبال کنی، باشه؟
‫باشه.
‫- این طرف؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫باشه. باشه. باشه.
‫من خیلی ترسیدم.
‫نمی‌خوام اینجا بمیرم.
‫باشه.
‫ببین.
‫از زیر بارون بریم بیرون، باشه؟
‫باشه.
‫بیا.
‫- این خونه توئه؟ ‫- آره.
‫بشکنش.
‫بشکنش با پات.
‫صبر کن.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم دنبال داروهام می‌گردم.
‫چرا دنبال داروهات می‌گردی؟
‫چون تمام عضلاتم داره می‌سوزه!
‫اریک، اینجا خانواده داری؟
‫چرا؟
‫جایی نداری که بری؟
‫نه.
‫پدر مادرم توی کنت هستن.
‫انگلستان.
‫من اومدم اینجا برای مدرسه حقوق.
‫این تنها چیزی بود ‫که باید انجام می‌دادم.
‫باید بری سمت آب و از شهر بری بیرون.
‫-تو کجا داری میری؟ ‫- می‌رم پیتزا بگیرم.
‫کجا؟
‫پاتسی توی هارلم.
‫فکر کنم دنیا داره تموم میشه.
‫و فکر کنم یه تکه پیتزای پاتسی
‫اون بالاست که آخرین ‫تکه‌ایه که وجود داره.
‫و من می‌رم بگیرمش.
‫باشه.
‫باشه، چی؟
‫باشه، بریم پیتزا بخوریم.
‫نه، من میرم پیتزا بگیرم.
‫- این رو تو نوشتی؟ ‫- آره.
‫شاعر بودی؟
‫دیگه نیستم.
‫اون کیه؟
‫اون پدرمه.
‫پیانو می‌زد؟
‫خیلی قشنگ پیانو میزد.
‫این جزو نقشه نبود.
‫لطفاً، می‌تونم بیام و باهات پیتزا بخورم؟
‫این رو بخون.
‫«ریاضی ضعیف»
‫گفتی یک تا دو ساله.
‫و حالا دو سال گذشته.
‫گفتی چهار تا شش ماه،
‫و حالا شش ماه گذشته.
‫و خانم فریدلندر بهم یاد داد تفریق کنم،
‫و بقالی سر خیابون بهم جمع یاد داد
‫و تو طول زندگیم همش
‫ریاضیات ساده انجام دادم.
‫و هیچ‌وقت لازم نبود بیشتر از «بیشتر»
‫و «کمتر» بدونم.
‫به چهار.
‫به سه.
‫به کمتر
‫و کمتر.
‫تا اینکه ماه‌ها،
‫به روزها،
‫به ساعت‌ها،
‫به ثانیه‌ها رسید.
‫ولی نه حالا.»
‫[سپیده دم- اثر اوکتاویا باتلر]
‫خوبی.
‫هی...
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره. ‫درسته.
‫[چه داروهایی لازم داری؟]‍
‫نه، نه، نه.
‫[فنتانیل]
‫من اینجام.
‫[خیلی قشنگ زدی]
‫پدرم خیلی قشنگ پیانو میزد.
‫عاشق وقتی بودم...
‫که منو می‌برد نواختنش رو ببینم.
‫تو یه کلوپ جاز
‫نزدیک پاتسی.
‫بعدش می‌رفتیم پیتزا می‌گرفتیم.
‫پیتزا.
‫چی به سرش اومد؟
‫مرد.
‫مثل من که الان دارم می‌میرم.
‫نه قبل اینکه پیتزا بگیریم.
‫پدرت کجا پیانو می‌زد؟
‫[پیتزای داغ]
‫[پیتزای پاتسی]
‫نفس بکش.
‫بدو.
‫قایق رو نگه دار.
‫قایق رو نگه دار!
‫می‌تونی انجامش بدی! بدو!
‫جات امنه
‫اریک،
‫بهتره از گربه‌م مراقبت کنی.
‫شکمش رو نوازش نکن.
‫از اون خوشش نمیاد.
‫و بیش از حد بهش غذا نده.
‫چاق می‌شه.
‫و مرسی.
‫مرسی که منو آوردی خونه.
‫مرسی که کمکم کردی
‫دوباره زندگی کنم.
‫یادم رفته بود چطور شهر آواز می‌خونه.
‫وقتی آروم باشی می‌تونی بشنویش.
‫خوبه که برگشتم