‫[این فیلم روایتی هیجانی از برخی واقعیت‌ها و وقایع است.
‫برخی از اسم‌ها عوض شده‌اند
‫و برخی از وقایع و شخصیت‌ها برای هیجان بیشتر ‫ابداع، اصلاح یا تلفیق شده‌اند.]
‫خیلی‌خب، تراویس دان، ‫نوبت توئه.
‫تراویس دان؟
‫تراویس دان، نوبتت رسیده.
‫تراویس دان؟
‫تراویس نداریم؟
‫خیلی‌خب، بیا شروع کنیم.
‫سلام.
‫به "شانست رو امتحان کن" خوش اومدی، تراویس.
‫اوه، باورم نمیشه که بالاخره ‫دارم این کلمات رو می‌شنوم.
‫خوشحالم که هیجان‌زده‌ای.
‫یکم از خودت برامون بگو، باشه؟
‫- باشه. ‫- رو به دوربین نگاه کن.
‫عه...
‫اوه، اوه، صبر کنین...
‫اون چیه؟
‫یه بشقابه.
‫پوچ نباش، پوچ نباش، ‫پوچ نباش.
‫من عاشق اینم.
‫خب، به گمونم همینه، چاک.
‫دیگه تست لازم نیست.
‫نه، نه، اون جدی نیست، باشه؟
‫فقط یه خرده از خودت برامون بگو، باشه؟
‫آماده؟ ‫سه، دو، یک.
‫هـو!
‫سلام، من تراویس‌ام، ‫تراویس دان،
‫و به شدت هیجان‌زده‌ام که اینجام.
‫من تا حالا به کالیفرنیا نرفتم.
‫راستش اصلا از ایلینوی هم اونورتر نرفتم.
‫تازه از یه سفر سه روزه
‫از شهر زادگاهم در اوهایو میام،
‫یه شهر کوچیک به اسم لبانون.
‫و باید بخاطر سر و وضعم عذرخواهی کنم.
‫به خدا که خوب به خودم برسم.
‫پس لابد خسته و کوفته‌ای، تراویس.
‫اوه، نه، نه، به هیچ وجه.
‫انرژی آدرنالین باعث میشه ادامه بدم.
‫می‌خوام پول کلان رو برنده بشم.
‫شغلت چیه؟
‫آره، من...
‫کارم تعمیر کولره.
‫و بعضی وقت‌ها هم که لازم باشه ‫توی تابستون
‫ماشین بستنی‌فروشی می‌رونم.
‫عالیه.
‫خب چرا می‌خوای شانست رو امتحان کنی، تراویس؟
‫لطفا رو به دوربین بگو.
‫صادقانه بگم؟
‫بله، لطفا.
‫باشه، پس هر روز صبح ‫من با بوی...
‫بیکن روی گریل، ‫تخم‌مرغ روی اجاق،
‫و بعضی اوقات هم نون تست سوخته بیدار می‌شم.
‫به زنم نگین که اینو گفتم.
‫و من و پاتریشیا ‫و بچه کوچولومون،
‫دور میز صبحونه جمع می‌شیم
‫و تا زمانی که باید برم سر کار ‫برنامه شما رو نگاه می‌کنیم.
‫روتین کوچیک ماست.
‫اونم وسط تست گرفتن.
‫اوه، میشه فقط بگم،
‫معذرت می‌خوام آقای کرادرز،
‫فقط می‌خوام بگه که شما...
‫شوخی می‌کنی.
‫مثل قهرمانی تو خونه ما می‌مونین.
‫اوه، داستان‌هایی مثل مال تو ‫کمکم می‌کنن تا بفهمم
‫که وقتم رو تلف نمی‌کنم.
‫به هیچ وجه، من عاشق مسابقه‌تون هستم.
‫احتمالا تمامی قسمت‌هاش رو دیدم.
‫می‌دونین، اگه کادو مجاز نیست،
‫می‌تونم بشقاب رو با خودم ببرم. ‫من...
‫سیلویا، میشه یه دوتا تی‌شرت
‫به تراویس واقعی بدی ‫و بهش بگی
‫که یکم دیگه صداش می‌کنیم؟
‫هی جیم، میشه لطفا این یارو رو ‫از اینجا بیرون کنی؟
‫من که فرار نمی‌کنم. ‫فقط می‌خواستم بگم که اگه دردسری درست کردم
‫- معذرت می‌خوام. ‫- بریم.
‫این اصلا اون نیست.
‫به خدا که یه بار اینو توی برنامه "۶۰ دقیقه" دیدم.
‫بخاطر داستان‌هایی مثل مال اونه که ‫آمریکا عاشق مسابقات تلوزیونیـه.
‫آدم‌های واقعی‌ای که پول واقعی برنده می‌شن، ‫آره.
‫ها؟
‫از یارو خوشم میاد.
‫آره، چون اون با ماشین بستنیش
‫از ناکجاآباد اوهایو ‫توی مسیر صحرایی اومده.
‫خیلی‌خب، بس کن چاک، باشه؟
‫الان حالم گرفته‌ست.
‫شرمنده، بیل. ‫می‌فهمم، می‌دونی.
‫احمق که نیستم.
‫منم دلم می‌خواست قبولش کنم، ‫ولی یارو خل و چله.
‫اوه.
‫لعنتی، لعنتی! ‫بیخیال!
‫تا نری جم نمی‌خورم.
‫خراب شده، لعنتی!
‫راضی شدی؟
‫حالا می‌تونی بری.
‫اوه.
‫باورم نمیشه، شوخی نمی‌کردی.
‫تو گند زدی، بستنی‌فروش.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫من خیلی مضطرب می‌شم ‫و تماس گرفتم
‫و نامه فرستادم و هرگز خبری نگرفتم.
‫- فقط با خودم گفتم که... ‫- گوش کن.
‫شاید اگه بیام اینجا...
‫می‌خوای بدونی که چرا من رئیس چاکی‌ام؟
‫چون من می‌تونم آینده رو ببینم.
‫فردا صبح، از خواب بیدار میشی،
‫ریشت رو اصلاح می‌کنی ‫و موهات رو شونه می‌زنی،
‫و یه کت درست و حسابی می‌گیری.
‫و بعد سر ساعت ده صبح
‫میای اینجا،
‫و اگه دیر کنی، خدا به دادت برسه.
‫مطمئنی؟
‫فردا می‌بینیمت.
‫باشه. سر ساعت ده.
‫آخه با خودم چی فکر می‌کنم؟
‫اصلا اسمت چیه؟
‫اسمم...
‫مایکل لارسونه، آره.
‫مایکل لارسون.
‫هشت دلار میشه.
‫اوه، می‌دونی چیه؟
‫کُته درواقع پارگی داشت، پس...
‫اینجا یه فروشگاه اقلام دست دومه.
‫آره، همه دکمه‌هاش...
‫می‌تونم واسه کت 25 درصد بهت تخفیف بدم.
‫اوه.
‫تو منو عاشقت کردی.
‫کاش هیچوقت پام رو توی اون آسانسور نمی‌ذاشتم!
‫کاش...
‫لعنتی! دیالوگ!
‫کاش می‌رفتم از...؟
‫- راه‌پله. ‫- راه‌پله.
‫ای خدا، کی این مزخرفات رو می‌نویسه؟
‫باشه، بیاین تو. ‫زود باشین.
‫زود، زود، زود، زود.
‫لطفا.
‫ منتظر تور دیدن باشین.
‫همینطوری، بیاین تو.
‫این خیلی باحاله.
‫پس بذارین من اولین نفری باشم که ‫شما رو
‫به خونه نه چندان کوچیک‌مون که دوست داریم ‫شهر تلوزیون خطابش کنیم، معرفی‌تون کنم.
‫ همگی آماده باشین.
‫لطفا از این طرف دنبالم بیاین،
‫تور ادامه داره.
‫به هنگ کنگ خوش اومدین.
‫البته که شوخی کردم.
‫هنوزم اینجا در استودیوی سی‌بی‌اس هستیم.
‫این یکی از نُه صحنه‌ایه که
‫همیشه درحال فیلمبرداریه.
‫داریم فیلمبرداری می‌کنیم. ‫گروه رو زود ببر، دختر مسئول تور!
‫هی پسر، حواست به حرف زدنت باشه!
‫ساخت و ساز رو از سال ۱۹۵۲ شروع کردیم.
‫ایول! اونا سیاهی لشکرن؟
‫و این کنج کوچیک ما از محله‌ست،
‫استودیو 33.
‫این همسرته؟ ‫می‌تونی پیشش بشینی.
‫خیلی‌خب، میشه چند نفر دیگه بیان اینجا؟
‫من اعضای خانواده رو از هم جدا نمی‌کنم،
‫ما از اونجور برنامه‌ها نیستیم.
‫سیلویا، یکی از گوسفندهات چمن‌زار رو ول کرده.
‫آره، سریع بیا.
‫هی چارلز، فکر کنم چهار نفر دیگه لازم داری.
‫هی، تو نباید واسه خودت سرگردان بشی.
‫باید توی اتاق سبز بمونی.
‫ما اینجا کلی آدم خوش رفتار
‫کی آدم خوب داریم.
‫هی، سیلویا.
‫گوش کن، فقط می‌خواستم بگم که
‫بخاطر دیروز معذرت می‌خوام.
‫اوه.
‫خب، آخرش که مشکلی پیش نیومد.
‫و تو هم که اینجایی، پس...
‫فقط خوشحالم که اخراجم نکردن.
‫منم همینطور.
‫هی سیلویا، واسه بعدی آماده‌ایم.
‫خیلی‌خب.
‫- پس... ‫- آره، باید بریم. آره.
‫امروز، این سه بازیکن
‫به دنبال پول کلان هستن!
‫ولی وقتی که دارن
‫هیجان‌انگیزترین بازی عمرشون رو می‌کنن ‫باید پوچ نیارن!
‫از شهر تلویزیون در هالیوود،
‫وقتشه که شانست رو امتحان کنی!
‫اینم از میزبان شما،
‫ستاره شانست رو امتحان کن،
‫پیتر تومارکن!
‫ممنون، ممنون!
‫ممنون راد،
‫ممنونم، حضار
‫و ممنونم تماشاگرانی که در خونه ‫دارین تماشا می‌کنین.
‫و خوش اومدین به بزرگترین مسابقه...
‫و وایسا!
‫500 و یه چرخش.
‫وایسا!
‫هزار دلار و یه چرخش!
‫باشه، مایکل، جینی؟
‫نوبت شماست.
‫بریم تو کارش.
‫516 دلار، که یعنی برنده امروز ما تویی.
‫وای خدای من، این خیلی هیجان‌انگیزه.
‫دیگه وقتشه.
‫اوه.
‫هی.
‫نه، صبر کن. ‫چیکار می‌کنی؟
‫فقط کارهایی که بهم گفتن رو انجام میدم.
‫ولی زنم پاپیون‌ام رو خیلی دوست داره.
‫آره، راستش فکر کنم که این یکی ‫یکم بیشتر بهت میاد.
‫پاپیون کلا واسه اسکل‌هاست،
‫و فکر نمی‌کنم که تو اسکل باشی.
‫هوم.
‫خیلی‌خب، خوشگل شد.
‫آماده هستیم.
‫عالیه. خیلی‌خب اد، ‫دنبالم بیا،
‫و جینی و مایکل، ‫شما بعدش دنبالمون کنین.
‫چون قراره اینجا خیلی نزدیک
‫به این پس‌زمینه قرمز باشیم،
‫و به اون طرف صحنه می‌ریم.
‫آره، داریم میایم.
‫فقط حواستون به این سیم‌ها باشه.
‫همیشه پای آدم‌ها بهشون گیر می‌کنه.
‫واقعا جای قشنگیه، مگه نه؟
‫و از سر کنج که می‌گذریم،
‫صحنه یه خرده فاصله داره،
‫و اصلا دلتون نمی‌خواد...
‫سیلویا، فکر می‌کردم بهت گفته بودم که
‫اینقدر شرکت کننده‌های خوش‌قیافه نیاری.
‫کم کم دارم فکر می‌کنم که قصد داری ‫منو بد جلوه بدی.
‫سلام، من پیتر هستم.
‫پیتر، پیتر. ‫سلام.
‫پیتر تومارکن.
‫بله، پیتر تومارکن، ‫درست گفتی، آقا.
‫سلام. ‫سلام، اد لانگ.
‫خیلی وقت بود که ندیده بودمت، رفیق.
‫خیلی‌خب. ‫امروز پول کلان برنده بشین، باشه؟
‫کار شما تمومه.
‫باشه. ‫حالا لطفا دنبال من بیاین،
‫براتون آماده هستیم.
‫دسته بعدی دارن حاضر می‌شن.
‫این برنامه دو هفته دیگه پخش میشه.
‫راد رادی.
‫- اوه! ‫- آخ!
‫ببخشید.
‫مایکل!
‫اوه!
‫با غوله خوب سرکارم گذاشتی.
‫باشه، از این طرف...
‫بیل، واسه بعدی آماده‌این؟
‫نوار وی‌اچ‌اس بتاتونیک.
‫خاطرات باارزش‌تون رو تا ابد ‫در یک‌جا امن نگه دارید.
‫اوه، دارن تو شرایط سختی قرارمون میدن، ها؟
‫عالیه.
‫درسته.
‫خوشحالم که همسرم یه کت اضافه برام گذاشته.
‫هی، مطمئنی که خوب به نظر میام با...
‫بیل؟ می‌شنوی؟
‫درسته.
‫رفیقم اونجاست.
‫چاک، دو اسکوپ می‌خوای یا یکی؟
‫من به لاکتوز حساسیت دارم.
‫خیلی ممنون، قربان.
‫خیلی‌خب، همه آماده‌ان؟
‫خیلی‌خب، بیاین یکم خوش باشیم.
‫پیتر حاضره؟
‫خیلی‌خب، شروع می‌کنیم ‫با پنج، چهار...
‫سه، دو.
‫آماده‌ای؟
‫همیشه.
‫لبخند بزرگ بزنین! ‫یالا!
‫امروز، این سه بازیکن به دنبال پول کلان هستن،
‫ولی وقتی که دارن هیجان‌انگیزترین
‫بازی عمرشون رو می‌کنن ‫باید پوچ نیارن!
‫از شهر تلویزیون در هالیوود،
‫وقتشه که شانست رو امتحان کنی.
‫و حالا، ستاره شانست رو امتحان کن،
‫پیتر تومارکن!
‫ممنون، ممنون.
‫ممنون راد،
‫ممنونم، حضار
‫و ممنونم تماشاگرانی که در خونه ‫دارین تماشا می‌کنین.
‫و به وگاسی‌ترین بازی توی آمریکا خوش اومدین.
‫اینو باش.
‫داره سر به سرمون می‌ذاره، ‫منظوری نداره.
‫اون واسه خوش‌قیافه‌ بودن اینجاست، ‫نه اینکه نظری داشته باشه.
‫- دوربین سوم. ‫- برو سوم.
‫چون امروز آخرین مسابقه
‫" چرخش بازیکن داخل خونه" بزرگ ماست.
‫صدای هُو کردن بزن. ‫هُو، هُو.
‫بله، بله، واقعا ناراحت کننده‌ست،
‫ولی حداقل بیلی از گرینولِ ایالت کنتاکی
‫برنده یه سفر...
‫- دوربین سوم. ‫- برو سوم.
‫در هاوایی شد!
‫پس بیاین با سه شرکت کننده‌مون
‫که امروز دارن برای پول کلان رقابت می‌کنن ‫آشنا بشیم.
‫دیروز 11 هزار و 516 دلار به جیب زدی، اد.
‫اوه، دیروز؟ ‫انگار همین 15 دقیقه پیش بود، پیتر.
‫خب، به وَن‌های کلیسات رسیدی، اد
‫ولی بذار ازت بپرسم،
‫بقیه پول رو می‌خوای چیکار کنی، ها؟
‫می‌خوای یه مشت لباس زنونه بخری؟
‫خب نه، قطعا همچین کاری نمی‌کنم، پیتر.
‫اصلا مطمئن نیستم که چیکار کنم.
‫هنوزم به زور باورم میشه.
‫خب، باور کن، عزیز.
‫بیا امیدوار باشیم که امروز بیشتر هم برنده بشی.
‫ممنونم.
‫شرکت کننده بعدی ما مایکل لارسونه.
‫خوش اومدی مایکل، از لبانونِ ایالت اوهایو.
‫بله، جناب.
‫و در لبانونِ اوهایو چیکار می‌کنی، مایکل؟
‫اوه، یه ماشین بستنی‌فروشی دارم.
‫و...
‫ولی امیدوارم اونقدر پول در بیارم
‫تا بتونم تابستونی بعدی رو کار نکنم.
‫و امروز کی داره از خونه
‫در لبانون مسابقه رو تماشا می‌کنه، مایکل؟
‫دختر کوچولوم سوزی تماشا می‌کنه.
‫و زیباترین
‫و خوشگل‌ترین دختر توی دنیا، ‫همسرم پاتریشیا.
‫زیباترین زن توی دنیا؟
‫مایکل، باید بهم هشدار می‌دادی.
‫شما اینا رو از کجا پیدا می‌کنین؟
‫چی بگم، آرنولد؟
‫دیوونه‌ها خودشون میان سراغم.
‫هم یه نعمته، هم یه نفرین.
‫- آره، می‌فهمم. ‫- درنهایت، جینی لیپتون.
‫گل بی عیب خداست، ولی...
‫از سن برناردینو.
‫برای محبوبیت.
‫- آره، درسته. ‫- بیا دیگه حرف نزنیم.
‫من واسه یه دندون‌پزشک لهستانی دیوونه کار می‌کنم
‫که قبل از کار کردن روی دندون بیمارها
‫واسه آروم شدن باهاشون نوشیدنی می‌خوره.
‫خب، این هیچ اشکالی نداره.
‫همه‌تون که طرز بازی رو می‌دونین.
‫بعد از شنیدن سوالات ‫با جواب صحیح دکمه زنگ رو می‌زنین،
‫بعدش سه چرخش می‌گیرین.
‫اگه با جواب صحیح موافق باشین،
‫یک چرخش می‌گیرین.
‫جواب نادرست هم که بدین، ‫خب، معلومه چرخشی درکار نیست.
‫خیلی‌خب، بیاین شروع کنیم، دوستان.
‫خطوط پنجه کلاغی، ‫خطوطی در اطراف چشم‌ها هستن
‫که بر اثر نگاه کردن با چشم‌های نیمه‌باز ایجاد میشه.
‫طبق یه پژوهش، در چه سنی شکل می‌گیره؟
‫جینی؟
‫40 سالگی؟
‫به طور میانگین، 30 سالگی، 40 سالگی ‫یا 50 سالگیه؟
‫اد؟
‫40 سالگی.
‫مایکل؟
‫40 سالگی، آره.
‫درسته، 40 سالگیه. ‫40 سالگیه.
‫جینی سه چرخش می‌گیره، ‫اد و مایکل دوتا می‌گیرن.
‫و این چیزی نیست که من باید توی سنم ‫نگرانش باشم، درسته؟
‫آخه من زیر 25 سالگی‌ هستم، پس...
‫خیلی‌خب، سوال بعدی.
‫شما احتمالا فرانکلین دلانو روزولت رو ‫الان توی جیب‌تون دارین
‫چون چهره ایشون...
‫اسکناس 50 دلاری؟
‫چهره ایشون سمت "شیر"
‫کدام سکه آمریکایی هست؟
‫آروم بگیر، رفیق.
‫آه، اون فقط استرس داره.
‫خب، من مثل مایکل که الان توی جیبم
‫اسکناس 50 دلاری ندارم، پیتر ‫پس میگم ده سنتی.
‫جینی؟
‫منم همینطور.
‫ده سنتی درسته.
‫فقط باهاش خوش بگذرون.
‫فکر می‌کردم به رفیقت گفتی که مطالعه کنه، بیل.
‫اونایی که در کفش چوبی قایق‌رانی می‌کردن
‫چشمک می‌زدن، پلک می‌زدن و...
‫اد؟
‫سر تکون می‌دادن.
‫مایکل؟
‫سر تکون می‌دادن.
‫جینی؟
‫سر تکون می‌دادن.
‫بله، سر تکون دادنه.
‫درسته.
‫کدام یک از اعضای مجلس عروسی
‫مسئول دادن دستمزد عاقد هست؟
‫مایکل؟
‫ساقدوش داماده.
‫اد، اون میگه که ساقدوش داماده.
‫تو چی میگی؟
‫یه کشیش واقعا باید این یکی رو بدونه، ‫مگه نه پیتر؟
‫باید بدونه.
‫میگم ساقدوش داماد.
‫جینی؟
‫ساقدوش داماد.
‫بله، ساقدوش داماده.
‫مایکل سه چرخش می‌گیره.
‫با همونی که می‌شناسین ‫گرم می‌گیریم،
‫تا ببینیم که می‌تونیم اون چرخش‌ها رو ‫به پول کلان تبدیل کنیم یا نه.
‫پول کلان.
‫دقیقا بعد از این پیام بازرگانی.
‫و قطع شد.
‫60 ثانیه دیگه برمی‌گردیم.
‫60 ثانیه، باشه.
‫این حال میده، درسته؟
‫آره، خیلی خوبه.
‫هی، میشه برم یه تماس سریع بگیرم؟
‫اوه، موقع ضبط استفاده از تلفن ممنوعه.
‫روال قانونی و استاندارد حکم می‌کنه.
‫ولی اگه می‌خوای قدمی بزنی یا...
‫این هیجان بدن منو به خارش انداخته.
‫به نظرت وقت دارم که برم یه دور بدوئم؟
‫خب، 60 ثانیه وقت داری ‫پس...
‫تاد.
‫- اوه، ممنون. ‫- مراقب باش.
‫ویتمن.
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫بیل.
‫- ممنون. ‫- قابلت رو نداشت.
‫از چرخش‌ها جا موندم؟
‫اوه، نه خانم، به موقع اومدی.
‫بفرما. ‫یادمه که چی دوست داری.
‫اوه، مرسی عزیزم.
‫قابلت رو نداشت.
‫دیر کردی.
‫سرم خراب نشو.
‫یه پیرمرد و زنش در پرایس
‫یواشکی یه روزنامه بین حضار آورده بودن.
‫جایزه خوبی هم برنده شدن؟
‫اصلا شرکت کننده مسابقات نبودن.
‫خیلی‌خب تیم، برمی‌گردم تا پنج، چهار...
‫سه، دو.
‫به شانست رو امتحان کن ‫خوش اومدین.
‫خودتون دیگه می‌دونین که وقت چیه، دوستان.
‫می‌خوام شما رو به همکار خیلی عصبی‌ترم معرفی کنم،
‫تابلوی بزرگ.
‫تابلوی بزرگ پر از پوله،
‫یه چندتا سورپرایز هم داره،
‫که شامل یه اقامت رویایی
‫در تفرجگاه نمادین فیرمونت در هاوایی میشه.
‫ولی مراقب پوچ‌ها باشین ‫چون اونا
‫دوباره موجودی‌تون رو صفر می‌کنن.
‫حالا یادتون باشه که در طول نوبتتون
‫هر موقع که خواستین می‌تونین ‫می‌تونین از چرخش‌تون بگذرین.
‫بازیکنی که در دور پرسش و پاسخ ‫کمترین امتیاز رو داشت
‫اول میره. ‫مایکل، تویی.
‫اوه.
‫فکر کنم آماده‌ام.
‫لبخند بزن! پول کلان! ‫پول کلان!
‫درسته. ‫پول کلان، پول کلان، یالا.
‫وایسا!
‫دو هزار دلار!
‫مایکل، حالا می‌خوای از چرخش‌هات بگذری
‫یا می‌خوای ادامه بدی؟
‫- ادامه میدم، پیتر. ‫- باشه.
‫یالا.
‫پوچ نباش.
‫پول کلان.
‫وایسا!
‫وای. 1500 دلار دیگه، مایکل.
‫می‌خوای چیکار کنی، مایکل؟
‫می‌خوای دوباره بچرخونی؟
‫ادامه میدم.
‫باشه، می‌خواد ادامه بده. ‫بزن بریم، بزن بریم.
‫وایسا! اوه!
‫آه، پوچ شد.
‫لعنتی. بر پدرت لعنت.
‫ای وای.
‫می‌تونیم اینو بگیم؟ مناسب پخش هست؟ ‫می‌تونیم اینو بگیم؟
‫بر پدرت لعنت.
‫می‌تونیم اینو توی شبکه سی‌بی‌اس بگیم، بیل؟
‫اینو بعد از ضبط نمی‌تونم درست کنم، رئیس.
‫باشه.
‫باشه، باید دوباره بگیریم.
‫به شرکت کننده‌هامون یادآوری کن که ‫حرف دهنشون رو بفهمن.
‫اوه، تراویس!
‫چارلز، دهنت رو ببند.
‫تراویس کیه؟
‫یالا یارو، یالا دیگه.
‫خیلی‌خب، واکنش به پوچ اومدن ‫رو دوباره می‌گیریم،
‫و همگی یادتون باشه که ادب رو رعایت کنین.
‫آقا؟ مردی که وسطه نشستی؟
‫این برنامه روزانه‌ست.
‫ببخشید، از روی عادت بود.
‫ دهن بچه‌هاتون رو با مایع ظرفشویی بشورین
‫ تا کمتر فحش بدن.
‫دو...
‫بد شانسی آوردی، مایکل ‫ولی دور بعدی گیرشون میاری.
‫فعلا موجودیت صفر شد.
‫باشه اد، نوبت توئه که مقابل تابلوی بزرگ و زیبا قرار بگیری.
‫حاضری؟
‫خب، حاضر که هستم، پیتر.
‫بزن بریم، پول کلان.
‫زود باش، می‌خوایم پول کلانی ببینیم! ‫پول کلان!
‫آره!
‫پوچ نباش، پوچ نباش، وایسا!
‫و...
‫می‌ریم برای دور بعدی‌مون. ‫منتظر باشین.
‫و ضبط قطع شد، 90 ثانیه وقت دارین.
‫میشه لطفا گریمور بیاد؟
‫پیتر نیاز به گریم داره.
‫من عرق نمی‌کنم، می‌درخشم.
‫دستشویی؟
‫چی؟
‫بله، من باید برم.
‫منم همینطور. ‫این قهوه واقعا باعث شد دستشویی بگیرم.
‫آره، منم همینطور. ‫باید همگی بریم دستشویی.
‫به زودی برمی‌گردیم.
‫باشه، از این طرف.
‫دستشویی آقایون سمت راست ‫و دستشویی بانوان...
‫ممنون، سیلویا.
‫فکر می‌کردم دستشویی داری.
‫نه، می‌دونم که درمورد ‫روال قانونی و استاندارد چی گفتی،
‫ولی من احمقم، ‫و بخاطر عجله‌ کردن‌های امروز
‫و های و هوی،
‫یادم رفت به دختربچه‌ام توی روز تولدش زنگ بزنم.
‫وای.
‫آره.
‫اونجا ساعت 3:30 هستش،
‫پس حتما تازه کارتون دیدن رو تموم کرده ‫و لطفا...
‫فقط یه جورایی هول کردم.
‫اوه. واقعا نمی‌تونم.
‫- بخاطر قوانین. ‫- آره، آره.
‫ولی اگه بیش از حد برام مهم نبود
‫اصلا ازت نمی‌خواستم.
‫تصور کن که بابای تو
‫توی روز خاصت بهت زنگ نزنه.
‫بیل منو جایی پیدا کرد
‫که همه شخصیت‌های بزرگ مسابقات تلوزیونی ‫رو پیدا می‌کنن...
‫توی بلوار هالیوود، لباس موش پوشیده بودم.
‫درست نمیگم، راد؟ ‫درست نمیگم؟
‫درسته، پیتر.
‫دیدین؟ ‫درست میگم.
‫زود باش، زود باش.
‫ کسی برای جواب دادن به تماس شما ‫ در دسترس نمی‌باشد.
‫ لطفا بعد از شنیدن صدای بوق ‫ پیغام خود را بگذارید.
‫می‌دونی، سلام! ‫امروز همون روزه.
‫باید تلفن رو جواب بدی،
‫پس اگه می‌تونی نزدیک به تلفن باشی،
‫واقعا ممنون...
‫هی، زود باش.
‫گندش بزنن! ‫ای لعنت به من!
‫ببخشید، من...
‫اوه، همه برگردین روی صحنه.
‫تیک عصبیه؟
‫اوه، دارم سیگار رو ترک می‌کنم.
‫آفرین بهت.
‫بخاطر پوچ آوردن متاسفم.
‫ها؟
‫پوچ! پوچی که آوردی.
‫همش بخشی از بازیه، درسته؟
‫حداقل دور بعدی رو می‌تونم اول شروع کنم.
‫جایزه‌های بزرگتر، ‫پوچ‌های بزرگتر.
‫لذت ببرین و به قول همه ‫پول کلان ببرین.
‫خب، این قطعا 90 ثانیۀ تأمل‌برانگیزی بود، مگه نه؟
‫چهار، سه...
‫لبخند بزرگ بزنین، ‫لبخند، لبخند!
‫آره.
‫و با دور دوم برگشتیم، دوستان.
‫جایزه‌های بزرگتر، ‫پوچ‌های بزرگتر.
‫حالا بیاین دست به کار بشیم.
‫حالا، بازیکنی که در دور قبلی ‫کمترین پول رو جمع کرده
‫می‌تونه اول شروع کنه. ‫مایکل...
‫خودمم.
‫بله، تویی مایکل.
‫باشه. خیلی‌خب. ‫پول‌های کلان رو نشونم بده.
‫پول‌ کلان!
‫وایسا!
‫چهار هزار دلار و یه چرخش!
‫ادامه میدم، ادامه میدم.
‫خیلی‌خب، می‌خواد ادامه بده، ‫می‌خواد ادامه بده.
‫وایسا!
‫پنج هزار دلار و یه چرخش!
‫مایکل، می‌خوای از چرخش‌هات بگذری ‫یا می‌خوای ادامه بدی؟
‫اوه، ادامه میدم. ‫ادامه میدم.
‫باشه، برو بریم.
‫وایسا!
‫چهار هزار دلار و یه چرخش!
‫مایکل، روی دور افتادی!
‫دوباره، دوباره میرم.
‫مایکل، تو به 13 هزار دلار رسیدی.
‫حالا دوباره می‌خوای بچرخونی؟
‫گفتم دوباره!
‫باشه، می‌خواد دوباره بچرخونه.
‫وایسا!
‫16 هزار دلار، مایکل لارسون!
‫چی تو فکرت می‌گذره، مایکل؟ ‫این پول زیادیه.
‫شما هم دارین می‌بینین؟
‫دوباره گفتم.
‫خیلی روی دور افتاده‌.
‫تا الان دیگه باید بدونین که نباید بهم شک کنین.
‫واقعا داره بالا میره‌ها.
‫شانس یار اونه.
‫پول کلان.
‫وایسا. هــو!
‫اصلا باورم نمیشه.
‫خیلی‌خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫اوه، ادامه میدم.
‫می‌خوای ادامه بدی؟ ‫باشه، ما هم...
‫ما هم ادامه می‌دیم، ‫ادامه می‌دیم.
‫مایکل می‌خواد ادامه بده.
‫ما هم همینو می‌خوایم، درسته؟
‫این یارو عجب جراتی داره.
‫وایسا!
‫وای!
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام ادامه بدم، پیتر.
‫وایسا!
‫مایکل لارسون، پولت 19 هزار دلار شد.
‫19 هزار دلار، مایکل.
‫بیشترین رکورد برنامه 21 هزار دلار بوده، درسته؟
‫در صورتی که پوچ نیاری.
‫مایکل، می‌خوام بهش فکر کنی.
‫بگذر بره، مرد حسابی.
‫می‌خوام شانسم رو امتحان کنم.
‫می‌خوام ادامه بدم.
‫می‌خواد بچرخونه!
‫وایسا. هـو!
‫یا خدا!
‫اونو بذار روی صفحه.
‫رکورد شکن!
‫24 هزار دلار ‫تو رو بزرگترین برنده ما تا به امروز می‌کنه، مایکل.
‫باشه، پس اون یه رکورد شکنه.
‫ازت سوال نمی‌کنم.
‫حالا بگذر بره.
‫بهش فکر کن.
‫24 هزار دلار پول زیادیه، مایکل.
‫ادامه میدی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫تمومه، مایکل لارسون؟
‫دست برندار! ‫یالا، تو می‌تونی!
‫نه، نه، ادامه میدم.
‫این یارو چه مرگشه؟
‫خب، بزرگترین برنده، ‫بزرگترین بازنده‌ست.
‫در هر صورت، من که چک‌ها رو نمی‌نویسم.
‫چیزی به کافمن نگی.
‫وایسا!
‫چهار هزار دلار!
‫28 هزار دلار.
‫بله، دوباره! ‫دوباره، دوباره!
‫می‌خواد ادامه بده.
‫15 ثانیه دیگه می‌ریم برای پیام بازرگانی.
‫به جونیور بگو که پیتر رو بیاره پیشم.
‫بیارتش اینجا؟
‫پس کجا؟
‫بعد از این پیام‌های بازرگانی برمی‌گردیم
‫تا مایکل لارسون رو تماشا کنیم
‫که اسم این بازی رو دل و جان می‌پذیره.
‫چهار، سه، دو، یک ‫و ضبط قطع شد.
‫دو دقیقه وقت داریم.
‫وای. ‫هی خوش شانس، کارت خفن بود.
‫بیل می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫می‌دونی بخاطر چیه؟
‫نه، روحمم خبر نداره.
‫بیل، همه‌چی روبراهه؟
‫میشه لبخند نزنی
‫تا بتونم چین‌های صورتت رو گریم کنم؟
‫اوه، سعی‌ام رو می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫پس امشب رو باهم شام بخوریم، خانم‌ها؟ ‫مهمون خودم. اد؟
‫می‌دونی، فکر نکنم نامزدهامون
‫از این بابت خوشحال بشن.
‫از اون مردهای حسودن.
‫اوه.
‫ولی اگه به 50 هزار دلار برسی،
‫فکر کنم که بتونن خودشون رو به کوچه علی چپ بزنن.
‫خب آره، پس کاری نداره.
‫پس برنامه‌هاتون رو لغو کنین.
‫50 هزار دلار.
‫مطمئنم که زنت اصلا هم بدش نمیاد ‫که با اون پول بری خونه، ها؟
‫هوم.
‫28 هزار دلار باهات مخالفت می‌کنه، آقای کرادرز.
‫خب پیتر، یه چیزی...
‫چی؟
‫اون یه چیزیش هست.
‫چیه، فکر می‌کنین داره تقلب می‌کنه؟
‫فکر نمی‌کنیم که اون...
‫نه، نه، فقط بازی رو درست انجام نمیده.
‫اصلا فهمی از ترس نداره.
‫به ریسکش فکر نمی‌کنه، پیت.
‫آره. ‫خب، به نظر میاد که
‫تا الان خیلی خوب براش جواب داده.
‫تازشم، می‌خواین من چیکار کنم؟
‫یعنی، مدتیه انجامش ندادم، ولی...
‫ای بابا.
‫باید بترسونیش.
‫خب...
‫با احتمالات.
‫خیلی‌خب، ببین، ببین.
‫ما یارو رو دوست داریم، درسته؟
‫و می‌خوایم به عنوان یه برنده بره خونه،
‫ولی همین کافیه.
‫خیلی‌خب، میشه لطفا همه شرکت کنندگان
‫برگردن سر جاشون؟
‫آه!
‫ساق پام! ‫مردک عوضی!
‫اوه، لعنتی. لعنت! ‫ببخشید.
‫سه، دو...
‫و با یه بازی پرتنش
‫به شدت هیجان‌انگیز ‫از "شانست رو امتحان کن" برگشتیم،
‫که بُردهای مایکل لارسون
‫برخلاف احتمالات دشواری که ‫علیه‌اش قرار دارن،
‫همچنان دارن بزرگتر می‌شن.
‫حالا مایکل، من تو دوران کاریم ‫بردهای پیاپی زیادی دیدم،
‫ولی هیچکس، جدی میگم که هیچکس
‫اینقدر مثل تو احمقانه‌ شجاع نبوده.
‫حالا، ریاضی‌دانانی که بالا نشستن
‫بهم احتمال 6 به 1 دادن، مایکل.
‫یعنی اگه 6 بار دیگه بچرخونی،
‫قطعا یکی‌شون پوچ در میاد.
‫ما هم خوش نداریم که ببینیم ‫همه‌اش رو از دست بدی، مایکل
‫درست میگم؟
‫برو براش، مایکل.
‫خب، این نظر یه نفره.
‫مایکل، می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای بچرخونی و ریسک از دست دادن ‫تمام پولت رو به جون بخری؟
‫پول زیادیه، مایکل.
‫پول زیادیه.
‫جریان چیه؟
‫آره، آره، آره.
‫بذار بهش فکر کنم.
‫درست میگی، حق با توئه، پیتر.
‫این پول زیادیه.
‫پول زیادیه، مایکل.
‫آره.
‫به نظرم آدم باید واسه برنده شدن ‫چرخش رو ادامه بده.
‫من اومدم که برنده بشم ‫و می‌خوام بازی کنم،
‫و میگم که ادامه میدم.
‫ادامه میدم.
‫عالیه.
‫من سعی کردم بهش هشدار بدم.
‫همگی، چشم‌هاتون رو ببندین. ‫مایکل می‌خواد رگباری پول برنده بشه.
‫یه بیسیم بهم بده.
‫وایسا!
‫هی چاک، میشه بزنی کانال دو؟
‫باشه مایکل، می‌خوای چیکار کنی؟
‫دوباره می‌چرخونم.
‫باشه، می‌خواد...
‫بیل؟
‫فکر کنم گول خوردم.
‫وایسا!
‫ببخشید، میشه دوباره بگی؟
‫صدای هدفونم خیلی کمه.
‫لعنت چاک، فقط ته‌توش رو در بیار ‫که این یارو کیه.
‫متاسفانه مسئولیت این با من نیست.
‫وایسا!
‫پس باید سِمَتت رو عوض کنیم.
‫باید ازت بپرسم که بهش فکر کنی.
‫پول زیادیه، مایکل. ‫ادامه میدی؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫ها، می‌خوای...
‫ادامه بدی؟
‫خیلی‌خب تاد، من کنترل رو به دست می‌گیرم.
‫اوه، خودم می‌تونم.
‫این قرار نبود یه گفتگو باشه.
‫متشکرم که با خط تلفن ویژه تست‌دهی
‫برای مسابقه شانست رو امتحان کن ‫تماس گرفتید.
‫اگه می‌خواید در مسابقه پرسش و پاسخ ما شرکت کنید،
‫لطفا عدد یک رو بفشارید.
‫اگه می‌خواید...
‫عوضی.
‫و بعضی وقت‌ها هم که لازم باشه ‫توی تابستون
‫ماشین بستنی‌فروشی می‌رونم.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫اوه، جیم. ‫هی، چطوری پسر؟
‫فقط دارم...
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫باورم نمیشه.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫بهم نریز.
‫به نظرتون تنهایی داره کار می‌کنه؟
‫اصلا کسی به حرفم گوش میده؟
‫ما اصلا مطمئن نیستیم که اون داره کاری می‌کنه.
‫یعنی، شاید بهتره یه استراحتی کنیم. ‫بعد می‌تونیم ته‌توش رو...
‫اوه، نه. نمیشه.
‫باید بدون دخالت بذارین بازیش رو بکنه.
‫تا گناهکار بودنش ثابت نشده بیگناهه.
‫خیلی‌خب.
‫قانون در استودیو هم اجرا میشه.
‫می‌خوای دوباره ادامه بدی؟
‫هدفون تو گوشی!
‫ممکنه یه هدفون تو گوشی داشته باشیم.
‫خدایا، فقط خارش گرفته.
‫بیاین یه وقت استراحت بخاطر مشکل فنی بریم.
‫می‌خوام ادامه بدم!
‫ادامه میدم، پیتر.
‫آره، همین الان.
‫و اگه بفهمم که کسی از شما
‫با این یارو همدست هستین، ‫پیداتون می‌کنم.
‫پول کلان، زود باش!
‫وایسا!
‫باورم نمیشه.
‫بعد از این استراحت کوتاه
‫باز هم مایکل لارسون بی‌نظیر رو خواهید دید.
‫به این زودی؟
‫و ضبط قطع میشه در پنج، چهار، سه.
‫45 ثانیه.
‫تعمیرات کولر خلاص شدن از گرما، بفرمایید.
‫تو لایل رابرتز هستی؟
‫خود خودشم. ‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫من بیل هستم.
‫و کارمند دادگستری لبانون هستم.
‫باشه.
‫و بخاطر اینکه حکم حفظ فاصله‌ات
‫علیه مایکل لارسون به دستم رسید ‫باهات تماس گرفتم
‫چون قراره مهلتش تموم بشه.
‫و تماس گرفتیم که ببینیم ‫می‌خوای...
‫اتهام رو دوباره تمدید کنی یا نه
‫اوه، به این زودی؟
‫آره، تازه بعد از
‫آخرین کلاهبرداری پانزی اون ‫دوباره سرپا شدیم.
‫حتما، حتما. ‫آره.
‫راستش فقط چندتا سوال داریم،
‫اگه اشکالی نداره؟
‫باشه.
‫میشه بهمون بگی که تا الان ‫حکم رو زیر پا گذاشته یا نه؟
‫نه، تا جایی که اطلاع دارم نه.
‫باشه، عالیه.
‫می‌شه دوباره بگین که ‫هزینه اولیه برای چی بوده؟
‫گفتی اسمت چی بود؟
‫جانم؟
‫رفیق، نسخه من نوشته ‫که هنوز ۱۶ ماه وقت داریم...
‫و لازم نیست نگران اون یارو باشیم.
‫مایکل، خودِ بدبختی؟
‫اگه دوباره ببینمت، حسابت رو می‌رسم...
‫می‌خوای به قولت عمل کنی، مایکل؟
‫ها؟
‫گفتی اگه به ۵۰ هزارتا برسی، ‫امشب شام می‌ریم بیرون.
‫اوه، آره، آره.
‫به نظر مهربون میای ولی ‫نمی‌دونم چرا همچین حرفی زدم.
‫زنم من رو می‌کُشه.
‫نگران نباش، عزیز.
‫همه پول‌ها رو می‌بری خونه پیشش.
‫من گریم لازم ندارم؟
‫چه فایده‌ای داره؟ ‫فقط اون تو تلویزیون دیده می‌شه.
‫فقط یه خرده عرق کرده.
‫به نظر میاد عرق کردم؟ ‫الان عرق کردم؟
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب، دوستان لطفا آروم باشید.
‫خیلی‌خب، خرگوش کوچولوی من.
‫یالا، بخند!
‫مامانم سلام می‌رسونه و ‫روز اول خوبی داشته باشی.
‫هی، بستنی داری؟ آره!
‫این دفعه فرق داره. پاتریشیا!
‫برو، مامانت رو بیار اینجا.
‫یکی از آهنگ‌های محبوب من ‫از ویلون جنینگز.
‫یعنی چی؟
‫«مردی برای روشن کردن زندگیم».
‫خیلی‌خب، آماندا، ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫الان ۴۵۰۰ دلار داری، تو...
‫لیلی یک دامپزشک اهل شرمن اوکس هست.
‫درسته.
‫وای، کار جالبیه، مگه نه؟
‫سرکش‌ترین حیوونی که تا حالا...
‫تو دفترت داشتی، چی بوده؟
‫سسیلیا، تو الان ۷۵۰ دلار داری. ‫سه چرخش داری.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫دوباره.
‫باشه.
‫اوه سسیلیا، قلبم رو نشکون.
‫قلبم رو نشکون. ‫پوچ نباش، پوچ نباش!
‫وایستا!
‫سه هزار و یک چرخش!
‫سه هزار و یک چرخش، ۶۸۵۰۰ دلار.
‫چه حسی داره که ‫صاحب یک شبکه باشی، مایکل؟
‫حس خوبی داره. ‫یک چرخش دیگه حتی حس بهتری داره.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫وایستا!
‫می‌خوای دوباره بری؟ ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫دوباره می‌رم! می‌خوام شانسم رو امتحان کنم!
‫تی‌شرت، واقعا؟
‫اوه، آره. دیگه کم کم...
‫می‌ریم سراغ قسمت دوم.
‫هی، به نظرت وقت داری در مورد...
‫یک چیزی باهات حرف بزنم؟
‫بعدا.
‫شمارش معکوس، سه، دو...
‫چقدر زمان مونده؟
‫اوه، پس اومدی. چی پیدا کردی؟
‫همینجوری واسه خودت گشت نزن.
‫خیلی‌خب، چی شده؟
‫نگاه کن، نگاه کن.
‫هی، ویتمن، می‌شه سه چرخش ‫آخر رو پخش کنی، لطفا؟
‫این اضافه‌کاریه؟
‫می‌شه فقط پخش کنی؟ ‫گفتم لطفا؟
‫خیلی‌خب، نمای نزدیک ‫مایکل لارسون رو نشون بده.
‫حالا چشم‌هاش رو ببینین.
‫حالا تخته رو ببینین.
‫وایستا! ووهوو!
‫خیلی‌خب، چرخش بعدی.
‫آرومش کن.
‫چشم‌هاش رو ببینین، ‫تخته رو ببینین.
‫چشم‌هاش رو ببینین.
‫یه خرده زودتر شادی می‌کنه، ‫اینطور فکر نمی‌کنین؟
‫وایستا.
‫چاک، معلوم هست دارم ‫به چی نگاه می‌کنم؟
‫اون الگوهای بیل رو حفظ کرده.
‫- الگو رو حفظ کرده؟ ‫- آره.
‫مگه تصادفی نیستن؟
‫- پنج‌تا الگو هستن. ‫- پنج‌تا؟
‫کی آخه واسه‌ش مهمه که ‫چندتا الگو باشه...
‫حداقل بیشتر از ۵ تا باشه! ‫بیل، یعنی چی؟
‫اوه، کافیه، کافیه.
‫خبر خوب اینه که داره تقلب می‌کنه.
‫خب، داره تقلب می‌کنه.
‫تقلب می‌کنه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫اوه، چاک، خیلی زرنگی.
‫واسه همین تو رو اینجا نگه داشتم.
‫بهت گفتم که آدم عجیب و غریبیه.
‫آره، آره، گفته بودی.
‫بچه‌ها، خیلی بابت این قضیه متاسفم.
‫آخه طبیعت و واقعیت مسابقه‌ی تلویزیونیه.
‫بفرمایید. یک تی‌شرت بگیرین. ‫برای شماست.
‫حتما شوخیت گرفته. ‫شنبه رو به خاطر این از دست دادم.
‫اوه، ممنون، جک.
‫یکی دیگه.
‫هیزل.
‫گمونم موقع خواب می‌شه بپوشمش.
‫عالی شد.
‫نمی‌خوام.
‫هی، با یک پوچ بیچاره‌ش کن.
‫اگه فقط فرصت داشتم، آره.
‫بازم شرمنده.
‫آره.
‫بگو «پوچ نباش!».
‫پوچ نباش.
‫خیلی خوش‌شانسی.
‫خوش‌شانس، ها؟ ‫برداشت من از شانس اینه که...
‫شانس فقط یک بهونه خوب ‫برای اینه که هیچ کاری نکنیم...
‫و بعد امیدوار باشیم که...
‫یک فرصت پیش بیاد.
‫اگه چشم‌هات رو باز کنی ‫و ذهنت رو کنجکاو نگه داری،
‫می‌فهمی که بهترین فرصت‌ها...
‫در جاهایی رشد می‌کنن که ‫مردم توجه نمی‌کنن.
‫اوه، یک نکته هم بگم.
‫دیگه پولت رو به اون دانشگاه نده.
‫کاری که باید بکنی اینه ‫که بری بانک،
‫امضا می‌کنی، پول رو برداشت می‌کنی، ‫حساب رو می‌بندی.
‫امضا کن، برداشت کن، حساب ببند.
‫بچه‌های باهوش. می‌رم یه خوراکی بخورم.
‫اینجا زیاد کالری می‌سوزونم.
‫اد، تو چیزی نمی‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫همه سرجاشون بشینن.
‫مسئولین طبقه بالا گفتن که ‫قسمت بعدی به زودی شروع می‌شه.
‫کسی تا حالا پپتوی من رو دیده؟
‫نه.
‫- آره. خوبه. ‫- تو رو ببینه.
‫آره، رستوران مورد علاقه‌ی منه.
‫از این تاکوهای کارنه آسادا دارن ‫که فوق‌العاده است.
‫اوه.
‫آره، آره. خب این آخر هفته چطوریه؟
‫فکر می‌کردم قراره با ماشین ‫برانکو دنبالم بیای.
‫- من دنبال تو بیام؟ ‫- آره، آره.
‫اوه، زود باش.
‫الو؟
‫سلام، برداشتی.
‫هی، معلوم هست...
‫نه، نمی‌دونستم که...
‫تو کل بچه‌های کلاس رو دعوت می‌کنی،
‫ولی جشن تولدشه، پاتریشیا، ‫باید بتونم زنگ بزنم.
‫نه، نه. فقط...
‫خب، سرم شلوغه بیرون شهرم.
‫آره، می‌دونی چیه، تریش؟
‫راستش الان دارم معامله بزرگی رو جوش می‌دم.
‫الان درست وسط ماجرا هستم.
‫قراره همه چی رو تغییر بده.
‫می‌تونه همه چیز رو برای ما تغییر بده.
‫اگه بذاری من...
‫نه، می‌دونم.
‫نه.
‫سوزی، تلفن!
‫اوه، عزیزم، سوزی!
‫اوه، سوزی خوشگل من! سو.
‫چه جور کیکی؟
‫اوه، نه. از شکلات خوشت نمیاد، نه؟
‫الان می‌خوام! اون رو دوست دارم!
‫نه. اوه، خب، تولدت مبارک،
‫دختر قشنگ من.
‫اوه، انگار خیلی بزرگ شدی.
‫هی، من تموم نکردم! ‫هنوز می‌خوام بخورمش!
‫دلم واست تنگ شده.
‫منم دلم واست تنگ شده، بابا.
‫یه کم کیک نگه می‌دارم. میای اینجا؟
‫آره، نه، من...
‫هی، می‌دونی چیه؟ ‫می‌شه گوشی رو به مامان بدی؟
‫نه، مال خودمه! پس بده!
‫فقط...
‫هی، تریش؟ هی، عزیزم؟
‫جابجا می‌کنم!
‫آه، لعنت!
‫اوه! اوه.
‫من رو ترسوندی.
‫زنم نگران شده بود.
‫هممم.
‫می‌دونی، دوست داره ازش خبر بگیرم.
‫مایکل، مایکل، کجا بودی...
‫سلام، اد.
‫سلام، جینی.
‫با «تایمکس» سرها رو به سمت خود برگردانید.
‫شما رو تماشا خواهیم کرد.
‫اد، گریپ مستر من رو ندیدی؟
‫نه.
‫جینی، تو ندیدی؟ جینی؟
‫تو ندیدی...
‫چی؟
‫گریپ مستر.
‫خوشحالم نیست.
‫نه، نه، نه. من باور نمی‌کنم.
‫نمی‌دونم چی بهت بگم، بیل.
‫اون تقلب نمی‌کنه.
‫کارت‌ها رو می‌شمره.
‫این کارت‌بازی نیست، چاک.
‫هر کسی می‌تونه ۵ الگو رو حفظ کنه.
‫تا یک دقیقه دیگه برمی‌گردیم.
‫چی؟ خب پس چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫ادامه می‌دین. الان برنامه مایکل شده،
‫مگه اینکه تسلیم بشه ‫یا اشتباه کنه، هر کدوم شد،
‫بعدش الگوهای بیشتر بذار.
‫آخه کی بهت گفته بود ‫که پنج‌تا کافیه؟
‫خب، ما بودجه نداشتیم.
‫شاید هزینه‌ش کمتر از ۶۵ هزار دلار بشه.
‫آرنی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫وقتشه به کافمن زنگ بزنم.
‫شوخیت گرفته؟
‫تا موقعی که قضیه رو حل نکردیم، ‫دیگه هیچ تماسی گرفته نمی‌شه.
‫می‌شه حداقل برم سرویس بهداشتی، بیل؟
‫نمی‌دونم، می‌تونی؟
‫ویتمن،
‫نگه دار.
‫زود برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب دوستان، قراره صبر کنیم.
‫خیلی‌خب، ایده بدین.
‫خب، قبلا هم اشتباه کرده بود،
‫شاید دوباره اشتباه کنه.
‫هی بیل، پیتر می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫بهش بگو بره اردک بشمره.
‫تازه از پیش اردک‌ها اومدم، بیلیام.
‫فقط می‌خواستم ازت تشکر کنم...
‫که امروز «چرخش داخل خونه» رو فراموش کردی.
‫شماها هم واقعا بهم احتیاج ندارین،
‫می‌تونم امروز برم خونه.
‫درست.
‫بیاین بازی کنیم.
‫خیلی‌خب، شنیدین چی شد.
‫بیاین بازی کنیم.
‫می‌گن برای هر چیزی ‫یک بار اولی وجود داره.
‫خب، این بازی هم از این ‫قاعده مستثنی نیست.
‫اولین بار در تاریخ برنامه ‫«شانست رو امتحان کن» است...
‫که در زمان تعیین‌شده کار رو تموم نمی‌کنیم.
‫این طوفان مایکل هست،
‫یک مرد عادی اهل اوهایو.
‫تا الان ۶۹۵۰۰ دلار از شبکه گرفته...
‫و قصد نداره متوقف بشه.
‫حالا بیاین از جایی که توقف کردیم،
‫ادامه بدیم که مایکل برنده می‌شه ‫و بقیه ما از خودمون می‌پرسیم،
‫آیا تا آخر روز قراره ‫برای اون کار کنیم یا نه.
‫چی می‌تونم بگم، پیتر؟ ‫حس خیلی خوبی دارم.
‫هنوز دو چرخش مونده، مایکل.
‫نمی‌تونی اون‌ها رو از دست بدی.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫دوباره!
‫البته، قراره ادامه بده. باشه.
‫یالا، دلارهای گنده!
‫وایستا!
‫بریم! بریم! بریم!
‫بریم، می‌خواد ادامه بده.
‫چیه؟ چی شده؟
‫این صدا یعنی وقت آخرین...
‫چرخش بازیکن داخل خونه شده.
‫حالا بازیکن خوش‌شانس ‫داخل خونه‌ی ما و مایکل،
‫واقعا خوش‌شانسه که باهات جفت شده،
‫هر مبلغی که تو بگیری، به اونم می‌رسه.
‫حالا مایکل، نظرت چیه اون کارت...
‫جلوی خودت رو برداری ‫و بگی با کی بازی می‌کنی؟
‫همم.
‫[لایل رابرتز]
‫[از کلیولند، اوهایو]
‫مرد یا زن خوش‌شانس ما کیه؟ مایکل؟
‫لایل رابرتز...
‫از کلیولند، اوهایو.
‫اهل اوهایو! چندتا باکای!
‫از یک اوهایویی به یکی دیگه.
‫خب، می‌گم تو احیانا لایل رو...
‫نمی‌شناسی، مگه نه، مایکل؟
‫شما با هم آشنا هستین؟
‫اوهایو یک ایالت خیلی بزرگه، پیتر.
‫حیف شد.
‫خب، لایل رابرتز، این برای توست.
‫خیلی‌خب، بریم سر وقتش.
‫وایستا!
‫یک سفر به هتل لوکس ۵ ستاره ‫فیرمانت ریزورت در هاوایی.
‫لایل رابرتز، ‫معادل این مبلغ رو دریافت می‌کنی.
‫خیلی‌خب، مایکل، هنوز یک چرخش داری.
‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫اوه، صبر کن، صبر کن.
‫صبر می‌کنیم.
‫کسی چراغ رو جابجا کرده؟
‫چراغ؟ چی؟ کدوم چراغ؟
‫یک چراغ مستقیم به سمت چشم من هست.
‫نه، نه.
‫اون رو می‌بینی؟ همون وسط.
‫کسی چراغ رو جابجا کرده؟
‫هیچکس چراغ رو جابجا نکرده. ‫چراغ‌ها تنظیم شدن.
‫من می‌رم یک دور بزنم.
‫هیچکس نباید بره.
‫این خیلی مسخره است.
‫فقط یک نفر بره ‫یک نگاهی به چراغ بندازه، باشه؟
‫وقت دیگه‌ای رو هدر نمی‌دیم. جینی!
‫معلوم هست چی گفت؟
‫چراغ؟
‫کدوم چراغ؟
‫یک نفر بره چک کنه.
‫می‌خوام امروز تموم بشه.
‫من چی گفتم؟
‫ببخشید، دی، ولی من یک گروه دارم...
‫که می‌خوان قبل از اینکه فردا ‫به استودیو بیان،
‫برن یک کم بخوابن.
‫با فرض اینکه همه شغلی دارین ‫که بهش برگردین، نه؟
‫ران!
‫اوضاع بدتر شده.
‫من... متاسفم که تو رو آورد اینجا،
‫از هر جایی که بودی...
‫هفتاد هزار دلار. ‫شبیه دو حقوق می‌شه، نه؟
‫خب، ما یک خوش‌شانس داریم.
‫خب، گمونم برای اولین بار...
‫در تموم مدتی که با هم کار کردیم.
‫گمونم فقط یک خوش‌شانس کافیه ‫تا ایراد تو سیستم رو پیدا کنه.
‫پنج الگو، بیل؟
‫هی، تقصیر بازی من نیست، ‫تقصیر این یاروئه.
‫نمی‌دونم چی بهت بگم.
‫به خاطرش خیلی‌ها تو دردسر میفتن.
‫کی اجازه داد بیاد؟
‫خب...
‫ناخدا با کشتی غرق شد؟
‫- نه، چاک ترنر. ‫- اوه.
‫چاک، آره، اون مسئول ‫انتخاب شرکت‌کننده‌هاست.
‫چاک، درسته. چاک.
‫به چاک بگو بیاد اینجا.
‫درست.
‫می‌شه...
‫باید برگردی.
‫هی، دوستان، می‌خوام ساکت باشین، خیلی‌خب؟
‫حدود نیم ساعت از برنامه عقبیم.
‫اصلا این یارو کیه؟
‫بهش توجه ویژه می‌کنین.
‫نه، نه، اینطور نیست.
‫مطمئنم جونیور خیلی دوست داره بفهمه...
‫بهش اجازه دادی از تلفن استفاده کنه.
‫جونیور، می‌دونی چیه؟ ‫من با جینی می‌رم.
‫باشه بابا.
‫چی شده؟
‫دارن با من لج می‌کنن.
‫لایل رابرتز.
‫خب، اون کیه؟
‫یک نفر...
‫که خیلی باهام بد رفتار می‌کرد.
‫مطمئنم که اتفاقی بوده.
‫نه. نه، اتفاقی نیست.
‫کار اشتباهی داری می‌کنی؟
‫فقط یک نفس عمیق بکش.
‫آره.
‫اکثر اوقات که حس می‌کنم ‫یک نفر داره نگاهم می‌کنه،
‫مشخص می‌شه که سایه‌ی خودم بوده.
‫چاک رو اینجا نمی‌بینم.
‫نه، می‌تونیم دنبالش بگردیم.
‫جونیور!
‫کسی چاک رو ندیده؟
‫خب...
‫اوه، می‌رم همون کار رو انجام بدم. ‫یک نفسی تازه کنم.
‫از صبوری شما ممنونیم، دوستان.
‫لطفا سرجاتون بشینید و جایی نرید.
‫مایکل!
‫گفتم لطفا سرجاهاتون بشینید.
‫تلفن رو برای تعمیر بردن.
‫حتما یک دستگاه ضبط ویدئوی قشنگ داری، ها؟
‫ولی تو عواقبش رو فراموش کردی، مایکل.
‫مواظب باش.
‫این همون الگوییه که...
‫می‌خوای برای دخترت به جا بذاری؟
‫واقعا حیف می‌شه که...
‫همینجا تو لس آنجلس گیر بیفتی.
‫بگو ببینم، مایکل.
‫اصلا به کی زنگ می‌زدی؟
‫سفر به سلامت، مایکل!
‫اوه، ببخشید، آقا.
‫آقا؟
‫هی! ماشینم!
‫یکی دزدکی واردش شده.
‫یعنی چی...
‫اوه، سلام.
‫شرمنده مزاحم شدم. ‫شما کل روز اینجا بودی؟
‫نه، تازه گفتن بیام. ‫نیروی کمکی لازم داشتن.
‫- سلام. ‫- خب، ماشینم...
‫به تو هم زنگ زدن؟
‫آره، خیلی درمونده به نظر میومد.
‫انگار قراره جنجال بزرگی بشه.
‫آره.
‫- مظنون... ‫- مظنون نزدیک می‌شه.
‫- مظنون نزدیک می‌شه.
‫مظنون نزدیک می‌شه.
‫- مظنون... ‫- مظنون نزدیک می‌شه.
‫هی، هی، رفیق! پشت سرت!
‫هی!
‫همه چیز رو با آیومکس به خاطر بسپرید،
‫مکمل‌های یدی برای حافظه.
‫الگوهای مسابقه تلویزیونی ‫موردعلاقه‌ی خودتون رو حفظ کنید.
‫حالا مجری شما، لیان هارت.
‫خیلی‌خب، دوستان، ‫امشب برنامه خیلی خوبی برای شما داریم.
‫می‌خوام که...
‫خب، سلام.
‫فکر کنم اشتباه اومدم.
‫با این حال درست ‫همون جایی هستی که باید باشی.
‫جالبه چطور این اتفاق میفته، نه؟
‫صندلی تو همینجاست.
‫سلام.
‫اوه، بی‌خیال، دوستان. ‫اشکال نداره.
‫فکر کنم، گاز نمی‌گیره.
‫تو رو از جایی نمی‌شناسم، مایکل؟
‫تحت تعقیب‌ترین فرد آمریکا نبود، نه؟
‫پسر، امیدوارم اون نباشه.
‫از کجا اومدی؟
‫لبانون. یک شهر کوچک در اوهایو.
‫با حروف درشت، او-اچ...
‫آی-او. درسته.
‫مسیر دور و درازیه که به اینجا بیای،
‫صحنه‌ی محقر ما رو زینت بدی،
‫ولی هیچکس اشتباهی به هالیوود نمیاد...
‫و هیچکس از وگاس فقط برای ‫احوالپرسی زنگ نمی‌زنه.
‫چی شده از اوهایو فرار کردی؟
‫اه، خب..
‫می‌دونی...
‫جالبه.
‫تنها کاری که می‌خوام بکنم ‫اینه که با خونواده‌م صبحونه بخورم،
‫ولی تنها راهی که می‌شه ‫این کار رو انجام داد،
‫اینه که در تلویزیون اون‌ها باشم،
‫اگه تلویزیون روی شبکه درست،
‫در زمان درست...
‫و در روز درست تنظیم بشه.
‫نمی‌دونم.
‫شاید این دفعه بیش از حد ‫زیاده‌روی کردم.
‫من ۴۸۰۰ کیلومتر دور شدم ‫تا به دختر کوچکم نزدیک‌تر بشم،
‫ولی الان، فقط ۴۸۰۰ کیلومتر دور شدم.
‫شاید یک خیری توش هست.
‫گندی که من زدم،
‫ولی تموم این ماه‌ها ‫که سخت تلاش کردم،
‫به خاطر اون بودن.
‫سعی می‌کنم.
‫به تنها روشی که مغز می‌دونه ‫چطور باید کار کنه.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫فکر کنم این بار شاید یه خرده ‫بیشتر از اونی که فکر می‌کردم،
‫به شانس احتیاج داشته باشم.
‫حتما یه کاری رو درست انجام دادی، پسرم،
‫چون هیچکس بی‌دلیل ‫روی صندلی برنامه من نمی‌شینه.
‫من... پاتریشیای من،
‫از طرفدارهای پر و پا قرص توست.
‫خب، پاتریشیا خانم سلیقه‌ی خوبی داره.
‫می‌دونی، من...
‫مایکل!
‫خب، اگه دیروز کارم رو از دست ندادم،
‫قطعا امروز از دستش می‌دم،
‫پس ممنون که زحمت کشیدی.
‫- مظنون... ‫- بهتر اجرا کن.
‫سیلویا، پیداش کردی؟
‫آره. نه، پیداش کردم.
‫آره، همین نزدیکی بود.
‫الان داریم برمی‌گردیم. ممنون.
‫فقط، لطفا، لطفا، لطفا، ‫به خاطر من،
‫تا آخر این قسمت روی صندلیت بمون.
‫ما مایکل رو می‌خوایم!
‫وای! براوو، براوو!
‫چاک، عاشق این چیزهاست.
‫ببینین کی برگشته.
‫طرفدار این یارویی.
‫تو رو دوست دارن، مایکل. ‫دوستت دارن.
‫می‌شه چراغ تشویق رو خاموش کنی؟
‫من دکمه رو نمی‌زنم.
‫فقط خفه‌ش کن.
‫باشه.
‫فکر می‌کردم اوضاع رو بهتر اداره می‌کنی.
‫خب، فکر می‌کردم مشکل ‫بستنی‌فروش کوچولو رو از ریشه حل کردیم،
‫ولی انگار زیاد خوش‌شانس نبودیم.
‫ران، به مهمونی خوش اومدی، قربان.
‫چاک، تعجب می‌کنم هنوز پیش مایی.
‫بیل، از چی حرف می‌زنه؟
‫چاک، ما یک مشکلی داریم.
‫کسی این یارو رو بررسی نکرده بوده.
‫حیف شد.
‫چارلز.
‫من... متاسفم.
‫می‌خواین حقیقت رو بدونین؟
‫صبر کنین، ما دیوونه شدیم؟
‫آخه این یارو الان قراره ‫تبدیل به قهرمان ملی بشه.
‫یک آدم معمولی...
‫که اومد قدرت عظیم رو شکست داد.
‫یعنی این یک روایتی هست که...
‫باید اون رو محکم در آغوش بگیریم.
‫اگه مایکل قراره از ما پول در بیاره،
‫ما هم باید همین کار رو بکنیم.
‫آره، خب، بهتر انجامش می‌دیم.
‫می‌دونین، کنار میایم ‫و این برنامه رو تبلیغ می‌کنیم.
‫مایکل لارسون،
‫خوش‌شانس‌ترین مرد در آمریکا.
‫آره، سی‌بی‌اس رویاهای مایکل رو ‫به حقیقت تبدیل می‌کنه.
‫دقیقا.
‫اوه، مثل یک تهیه‌کننده اجرایی فکر می‌کنی.
‫آخه این رویای آمریکاییه، مگه نه؟
‫یعنی مردم به خاطر همین ‫مسابقات تلویزیونی نگاه می‌کنن.
‫بهتره مراقب پشت سرت باشی، بیل.
‫تاد دنبال شغل توست.
‫خب، بالاخره، خودم همه چی رو بهش یاد دادم.
‫آره، به کارل جانسون ‫از جی‌جی‌تی زنگ بزن.
‫بهش بگو یک فضای تبلیغاتی بزرگ‌تر...
‫از المپیک می‌خوایم.
‫شاید با این حرف‌هات جونم رو نجات دادی.
‫آره، همین حالا.
‫وایستا!
‫بریم! بریم! بریم!
‫بریم! ادامه می‌ده!
‫لایل هستم.
‫ببخشید، اشتباهی زنگ زدم.
‫چی شده، بذارش زمین، پاتریشیا،
‫بذارش زمین، لطفا.
‫الو؟
‫پاتریشیا.
‫پاتریشیا؟
‫لطفا، بذارش زمین.
‫نود و هفت هزار و هفتصد و پنجاه دلار!
‫مایکل، اصلا باید بپرسم؟
‫بریم، عزیزم، بریم.
‫باشه.
‫وایستا!
‫اوه، آره!
‫مایکل، الان به مبلغ ۱۰۰ هزار دلار رسیدی،
‫بیشتر از هر کسی در تاریخ ‫مسابقات تلویزیونی.
‫پیتر، هیچوقت باورم نمی‌شد...
‫خب، باور کن، باور کن.
‫حالا مایکل، یک نفر خاص ‫پشت تلفن هست...
‫که تصور می‌کنم خیلی، ‫خیلی بهت افتخار می‌کنه.
‫الو؟
‫- سلام! ‫- الو؟
‫آره، الان با زیباترین خانم ‫در سراسر دنیا حرف می‌زنم؟
‫چی؟
‫پاتریشیا، پیتر هستم.
‫کی؟
‫پیتر تومارکن هستم.
‫کی؟
‫از مسابقه «شانست رو امتحان کن».
‫یعنی چی؟
‫- از شبکه سی‌بی‌اس... ‫- قضیه چیه؟
‫در لس آنجلس زنگ می‌زنم.
‫اه...
‫اینجا پیش شوهرت هستم، پاتریشیا.
‫مایکل، از چی حرف می‌زنه؟
‫تریش، من...
‫در برنامه هستم.
‫بالاخره دارم انجامش می‌دم، ‫برنده می‌شم.
‫داره برنده می‌شه. ‫نه تنها برنده می‌شه، پاتریشیا...
‫ای خدا، مایکل، معلوم هست چه مرگته؟
‫باید بس کنی.
‫داری رسما من رو دیوونه می‌کنی.
‫بذار بعدا بهت زنگ بزنم، تریش.
‫ما... می‌تونیم حرف بزنیم....
‫من یک شخصیت تلویزیونی نمی‌خوام.
‫یک مرد عادی می‌خوام.
‫برگه‌ها رو امضا کن ‫و فراموش کن، مایکل.
‫واقعا نمی‌دونی کِی باید دست بکشی، مگه نه؟
‫به نظر میاد ارتباط‌مون قطع شده.
‫من...
‫متاسفم، من... نمی‌دونم چی بگم.
‫بی‌خیال، مایکل.
‫مایک.
‫مایکل.
‫آره، لعنت به تو!
‫ببخشید، یه لحظه من رو ببخشید.
‫بیل، اگه قراره از من ‫به عنوان قربانی استفاده کنی،
‫دوست دارم یه کم هشدار بدی.
‫باید اول با من هماهنگ می‌کردی.
‫همه دارین شغل‌هاتون رو ‫به خطر میندازین.
‫این از طرف من نبوده. ‫اصلا نمی‌دونم کی بوده...
‫تو؟
‫من؟ من؟ نه، نه، نه، نه، نه.
‫من دقیقا همون کاری رو کردم ‫که بهم گفتین انجام بدم.
‫جونیور، چه کسی دستور این تماس رو داد؟
‫من یک یادداشت وامونده گرفتم، بیل. ‫فکر می‌کردم مال تو بود.
‫می‌بینی؟
‫سیرک وامونده.
‫باشه، باشه. مهم نیست ‫چه کسی این تصمیم رو گرفته.
‫بیاین درستش کنیم.
‫تظاهر کنیم اصلا اتفاق نیفتاده.
‫سیلویا، ازت می‌خوام ‫واسه مایکل یه کم آب ببری...
‫و اون رو به صحنه برگردونی.
‫شام سفارش بدیم؟
‫- من... ‫- باشه.
‫می‌شنوی؟
‫تاد، ما یک مشکلی داریم.
‫اون بیرون نمیاد.
‫همین الان یک تلفن می‌خوام!
‫می‌رم کشیش رو بیارم.
‫تاد.
‫نه، نه، نه، نه.
‫این برنامه‌ی منه.
‫من می‌رم سراغش.
‫مایک، می‌دونم که روز سختی واست بوده.
‫فکر نمی‌کنم هیچکدوم از ما ‫واقعا بتونیم...
‫عمق چیزی که پشت سر میذاری رو درک کنیم.
‫سینتیا، قضیه چیه؟
‫سیلویا هستم.
‫خودش رو داخل حبس کرده.
‫ولی... ولی از اونجا که می‌شناسمت، مایکل،
‫می‌تونی از پس این یکی هم بر بیای.
‫من یک افتضاح بزرگم.
‫مایکل، آقای کرادرز هستم.
‫تو اصلا یک افتضاح بزرگ نیستی، دوست من.
‫من اینجام، مایکل.
‫فکر می‌کردم می‌تونم ‫به خاطر اون تغییر کنم،
‫ولی بدترین ایده‌م تا الان بود. ‫اصلا نباید میومدم اینجا.
‫کل اینجا یک دروغه.
‫هی، با چیزهایی که داری، ‫بهترین تلاشت رو می‌کنی...
‫و به نظر من که خیلی خوبه.
‫اد شنیدی چی گفت، ‫فقط یک نفر عادی می‌خواد.
‫وقتی عاشقت شد، ‫اصلا عاشق چیز عادی نشده بود.
‫آره.
‫مایکل لارسون.
‫سلام.
‫اوه، پسر، تو بیچاره‌م کردی، مایکل.
‫نه، حدس می‌زنم...
‫تا الان می‌دونی که ما خبر داریم ‫چیکار می‌کنی.
‫خب، بگو پس چیکار می‌کنم؟
‫مایکل.
‫چیه؟
‫تو بازی وامونده رو حفظ کردی، مایکل.
‫این تقلبه؟
‫اوه، خب، ترجیح می‌دم پولم رو بگیرم...
‫و راه بیفتم برم، می‌دونی؟
‫اوه نه، درک می‌کنم.
‫ولی، مایکل...
‫مایکل، بیا بشین.
‫مایکل، باید بگم بدون تموم کردن برنامه،
‫هیچ پولی در کار نیست.
‫یعنی خودت حتما این رو می‌دونی.
‫گوش کن، اونجا کاری کردی که ‫همه ما بیست دقیقه وول بخوریم،
‫ولی حالا...
‫ما، من، شبکه سی‌بی‌اس،
‫می‌خوایم تو برنده بشی، ‫چون یک ستاره هستی.
‫اوه، آره. دیروز دیدمش، ‫ولی من...
‫نمی‌دونستم که قراره امروز...
‫اینجوری حالیم بشه.
‫ولی تو یک ستاره‌ای...
‫و قراره تو رو در تموم...
‫صفحات تلویزیون آمریکا ببینن.
‫قهرمان ملی.
‫یعنی دارن از تی‌شرت،
‫فنجون قهوه و ‫برنامه‌های گفتگومحور حرف می‌زنن.
‫مایکل لارسون،
‫خوش‌شانس‌ترین مرد در آمریکا.
‫دوست من، تو قراره پرواز کنی و...
‫ما می‌خوایم اون باد زیر بال‌هات باشیم.
‫همه چیز با برگشتن تو ‫به اون بیرون و برنده شدن،
‫شروع می‌شه.
‫تی‌شرت؟
‫آره، تی‌شرت، هر چی تو بگی.
‫پس مایکل برو اونجا ‫و همینجوری ادامه بده...
‫تا بهت بگیم که بس کن.
‫مایک، همه چیز اونجا مرتبه؟
‫آره، من... الان با هم فهمیدیم چیکار کنیم.
‫اول می‌خوام با زنم حرف بزنم.
‫البته.
‫عجله نکن،
‫خودت رو آماده کن...
‫و تو رو روی صحنه می‌بینیم.
‫بیل.
‫چارلز.
‫چند نفر از این تلفن برای ‫تماس‌های شخصی استفاده می‌کنن.
‫میای بالا؟
‫اول شما.
‫هی، این چه وضعشه؟ ‫در شانگری-لا زندگی می‌کنی؟
‫اینجا استودیوی تلویزیونیه. ‫یالا، شروع کنین.
‫نزدیک بود یه خرده ‫تو دردسر بیفتیم، مگه نه؟
‫آره درسته.
‫درسته.
‫وامونده!
‫ها.
‫یازده صبح، ما اومدیم.
‫خیلی‌خب، بریم سر جامون.
‫وقتشه یه کم پول در بیاریم.
‫انگار باید برم.
‫با پسرمون مهربون باش.
‫تاد، می‌خوای تو انجام بدی؟
‫اه...
‫باشه. نوشیدنی واسم بریز؟
‫بچه‌ها، بستنی‌فروش برگشت.
‫چرا بستنی‌فروش؟
‫چون یک بستنی‌فروشه، ران.
‫یک بستنی‌فروش واقعیه.
‫عالی شد.
‫از پسش بر میای، مایکل!
‫دوستت داریم، مایکل!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، راحت باشین.
‫همگی ساکت!
‫ممکنه یک شب سودآور باشه.
‫پنج، چهار، سه.
‫مایکل لارسون،
‫مردی که نمی‌شه مهارش کرد.
‫خب، مایکل، به اینجا رسیدیم.
‫فکر کنم جواب رو می‌دونم، ‫ولی باید بپرسم.
‫در حالی که یک چرخش روی تخته مونده،
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌دونی چیه؟ فکر کنم...
‫فکر کنم می‌خوام نوبت خودم رو...
‫به دوست خوبم، اد لانگ بدم.
‫وای.
‫نه.
‫چی؟
‫فکر می‌کردم... فکر می‌کردم ‫به این قضیه رسیدگی کردی، کرادرز.
‫آشغال!
‫اد، نوبت توست.
‫اگه مایکل بتونه انجام بده، ‫تو هم می‌تونی.
‫خب، من آماده‌ام، پیتر.
‫اوه!‌ اشکال نداره. ‫جینی، نوبت توست.
‫یالا، پول کلان بهم بده! ‫پول کلان!
‫پوچ نباش!
‫حالا وایستا. ووهوو!
‫هفتصد و پنجاه، ‫هفتصد و پنجاه و چرخش.
‫خیلی‌خب، دوباره می‌چرخونی، جینی؟
‫دوباره می‌چرخونم، پیتر.
‫پس دوباره بریم.
‫وقت پول کلان شده.
‫دوباره نوبت به مایکل لارسون رسید.
‫مایکل؟
‫جینی الان آخرین چرخشش رو ‫به تو داد، مایکل.
‫باید برای آخرین بار اون رو بچرخونی.
‫خرابش نکن، آشغال.
‫باید پخشش کنیم؟
‫- فقط یک بار. ‫- فقط یک بار.
‫خیلی‌خب، فقط یک بار.
‫بعدش می‌میریم و برای همیشه دفن می‌شیم.
‫خیلی‌خب، بیاین ببینیم مایکل می‌دونه...
‫چطور از قطار سریع‌السیر بپره پایین یا نه.
‫مایکل، می‌خوام چشم‌هام رو ببندم.
‫ولی تو، لطفا چشم‌هات رو نبند!
‫وایستا!
‫خب، دیروز انگار ‫همین ۱۵ دقیقه پیش بود، پیتر.
‫خب، به وَن‌های کلیسات رسیدی، اد،
‫ولی بذار ازت بپرسم،
‫بقیه پول رو می‌خوای چیکار کنی، ها؟
‫می‌خوای یه مشت لباس زنونه بخری؟
‫خب نه، قطعا همچین کاری نمی‌کنم، پیتر.
‫اصلا مطمئن نیستم که چیکار کنم.
‫هنوزم به زور باورم میشه.
‫خب، باور کن، عزیز.
‫بیا امیدوار باشیم که ‫امروز بیشتر هم برنده بشی.
‫حالا، دومین شرکت‌کننده ما، ‫مایکل لارسون هست.
‫خوش اومدی مایکل. ‫اهل لبانون...
‫اوه، خدای من.
‫اون کیه؟
‫بابا.
‫آره.
‫اوه، من یه ماشین بستنی‌فروشی دارم،
‫ ولی امیدوارم اینجا اونقدر پول در بیارم...
‫ تا بتونم تابستونی بعدی رو کار نکنم.
‫ و امروز کی داره از خونه در لبانون...
‫مسابقه رو تماشا می‌کنه، مایکل؟
‫درسته، دختر کوچولوم سوزی تماشا می‌کنه.
‫و ...
‫واقعا، تریش؟
‫برای مدرسه آماده‌ای؟
‫می‌خوام بابا رو نگاه کنم.
‫- می‌دونم. ‫- نه، نه.
‫دیرمون شده. بیا بریم.
‫یالا.
‫برو.
‫عادلانه نیست.
‫من مریضم، مامان!
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫روز خوبی در مدرسه داشته باشی.
‫تا آروم بشم.
‫به یک نوشیدنی احتیاج دارن.
‫قبول نداری؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، دوستان، می‌دونین که چطوریه.
‫بعد از شنیدن سوالات ‫ با جواب صحیح دکمه زنگ رو می‌زنین،
‫بعدش سه چرخش می‌گیرین.
‫اگه با جواب صحیح موافق باشین، ‫ یک چرخش می‌گیرین.
‫جواب نادرست هم که بدین، ‫ خب، معلومه چرخشی درکار نیست.
‫خیلی‌خب، بیاین شروع کنیم، دوستان.
‫کدام یک از اعضای مجلس عروسی...
‫مسئول دادن دستمزد عاقد هست؟
‫- ساقدوش داماد. ‫- مایکل؟
‫ساقدوش داماده.
‫اد، اون میگه که ساقدوش داماده.
‫تو چی میگی؟
‫یه کشیش واقعا باید این یکی رو بدونه، ‫ مگه نه پیتر؟
‫آره، باید بدونی، اد.
‫می‌گم ساقدوش داماد.
‫جینی می‌گه ساقدوش داماد. ‫بله، ساقدوش داماده!
‫مایکل سه چرخش گرفت.
‫وایستا!
‫شونزده هزار دلار، مایکل!
‫شونزده. می‌خوای چیکار کنی...
‫دوباره، دوباره! یالا، الان!
‫خیلی‌خب!
‫گوش کن چی می‌گم، ‫دوست ندارم ریتمت رو بهم بزنم،
‫ولی این ششمین چرخش توئه، مایکل.
‫حالا افراد تو اتاقک بهم می‌گن...
‫که پیش‌بینی پوچ به نظر میاد.
‫یالا، مایکل.
‫وایستا!
‫خیلی‌خب، مایکل. بزن بریم.
‫مایکل، می‌خوام چشم‌هام رو ببندم.
‫ولی تو، لطفا چشم‌هات رو نبند!
‫وایستا!
‫حالا بازی به پایان رسید!
‫یک ماشین لباسشویی و خشکشویی ‫به ارزش ۸۰۰ دلار.
‫بی‌چون و چرا، خوش‌شانس‌ترین مرد در آمریکا.
‫می‌خوای چیکار کنی، مایکل؟
‫من نمی‌دونم. نمی‌دونم، خواهیم دید.
‫همه امیدواریم و برای خودت و خونواده‌ات،
‫بهترین‌ها رو آرزو می‌کنیم.
‫من متوجه شدم که دیروز...
‫تولد دخترت بوده.
‫آره.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫واقعا هیچ پولی نداشتم که...
‫چیزی واسه‌ش بخرم. ولی الان ‫یک کادوی خیلی قشنگ گیرش میاد.
‫مثلا شاید ایالت تنسی رو بهش کادو بدی؟
‫تو قبلا چیکاره بودی، مایکل؟
‫چه شغلی داشتی؟
‫من یک مکانیک... اوه!
‫مکانیک تهویه هوا بودم...
‫و حدود ده دوازده سال، ‫راننده ماشین بستنی‌فروشی بودم.
‫ولی این تابستون نمی‌رم. غیرممکنه!
‫معلومه که نه!
‫فکر کنم تو حداقل سه برابر ‫بیشتر از هر کسی که...
‫تا حالا به این مسابقه اومده، برنده شدی.
‫تبریک می‌گم، عاقلانه خرجش کن.
‫برای دخترت هم یک کادوی تولد قشنگ بخر.
‫باشه، ممنون.
‫واقعا لذت‌بخش بود.
‫اد، تو با یازده هزار دلار و پونصد...