[هر فلاکتی که در زندگی تجربه کردم، تمامی مشکلات و موانع، مرا قوی‌تر کردند...]
[شاید متوجه این نباشی، اما لگدی بر دهانت ممکن است بهترین چیزی باشد که برای تو رخ داده.]
[والت دی]
‫نور، لطفاً.
‫ممنون.
‫اذیت نکن دیگه...
‫اون چی بود؟
‫انگار چیزی تو سایه‌ها حرکت می‌کنه.
‫به کشتی استتن آیلند خوش اومدی.
‫این قایقای قدیمی ‫زیاد غافلگیرت می‌کنن.
‫قلقش اینه که با عجیب‌غریب ‫بودنش کنار بیای.
‫فکر می‌کردم روز اولم ‫روی آب باشه.
‫آفتاب به صورتم بخوره. ‫باد تو موهام بپیچه.
‫نه تو سیاه‌چال این آشغال‌دونی قدیمی.
‫اون دیگه چی بود؟
‫این قایق اصلا می‌تونه تو آب بره؟
‫کشتی مورتیمر، آره.
‫می‌خواستن اوراقش کنن،
‫ولی یه مهلت وقت گرفت، ‫چون هفته ماراتونه.
‫اون دیلم رو بده.
‫وقتشه چتر نجات طلاییمو آزاد کنم.
‫زود باش دیگه.
‫زود باش! این سوراخ مال دهه ۱۹۲۰ هست.
‫اون موقعی که کشتی استتن ‫آیلند با بخار کار می‌کرد.
‫این اثر تاریخی
‫راحت ۵۰ هزار دلار می‌ارزه.
‫فلوریدا، من اومدم!
‫فکر کنم یه طاعون آزاد کردی.
‫این خوشگله رو ببین.
‫این قطعا یه چیزی بود.
‫احتمالاً فقط یه موش بود، بچه.
‫عالیه. خب، روز اولمه و دارم
‫به استعفا دادن فکر می‌کنم.
‫نصیحتمو گوش کن، بچه.
‫این شهر بهت غر میزنه، ‫بهت لگد میزنه.
‫پس هزینه‌ت رو بده، ‫و هر چی می‌تونی بگیر،
‫و قبل از اینکه عقلتو کامل ‫از دست بدی برو بیرون.
‫این روش نیویورکیه.
‫دام! دام، چی شد؟
‫اوه، لعنتی!
‫خدای من، این بده؟
‫اوه، یه چیزی بهم خورد.
‫نیل. این خیلی بده.
‫خوب نیست. گرفتمت، بیا.
‫ما تنها نیستیم.
‫بیا اینجا و ببین
‫شش سال بیسبال دانشگاهی ‫چی به سرت میاره!
‫تیم فارل لیونز سروره!
‫ای وای.
‫نه.
‫خواهش می‌کنم.
‫نه!
‫نه، صبر کن!
‫وای، وای، صبر کن، صبر کن. ‫نه. قایق هنوز حرکت نکرده.
‫وقت داری. چی شده؟
‫داری از یه دیوونه فرار می‌کنی؟
‫نه.
‫مهمونی تولد.
‫داری از یه مهمونی تولد فرار می‌کنی؟
‫کل شب تو کافه داشتم ‫براشون سرویس می‌دادم
‫و بعد فهمیدن منم ‫دارم می‌رم استتن آیلند.
‫اوه.
‫احتمالا یه دیوونه دنبالت بود بهتر بود، آره؟
‫خواهش می‌کنم بهشون نگو که منو دیدی.
‫باشه. می‌خوای هواتو داشته باشم؟
‫آره، خواهش می‌کنم.
‫آره، باشه. هواتو دارم.
‫بیاین خانم‌ها. نوشیدنی‌های بعدی ‫رو مهمون دوست جدیدمون هستیم!
‫بذار این مهمونی ادامه پیدا کنه!
‫فقط تو نیویورک این‌جوری میشه، درسته؟
‫وقتی که اومدم نیویورک
‫فکر نمی‌کردم این‌جور چیزایی پیش بیاد،
‫ولی انگار فقط این قضایا رو جذب می‌کنم.
‫باشه، خب، گوش کن،
‫قراره به عرشه بالایی اشاره کنم،
‫تا فکر کنن اونجا دارم می‌فرستمت،
‫- عقب کشتی سطح پایین؟ گرفتم. ‫- آره، بهم اعتماد کن.
‫برو، برو، برو، هواتو دارم.
‫از کشتی لذت ببر. من تو عرشه بالایی‌ام.
[کشتی استتن آیلند]
‫به کشتی استتن آیلند خوش اومدین.
‫لطفا یک لحظه وقت بذارین
‫و اعلامیه‌های ایمنی توجه کنین.
‫هنگام پهلو گرفتن، از پله‌ها، رمپ‌ها
‫و محل‌های فرود دور ‫بمونین تا وقتی کشتی کاملا
‫کشتی مورتیمر، می‌شنوی؟
‫بیل، بی‌سیم رو بردار.
‫خیلی خب، بیل، گوش کن.
‫باید توی اسکله جا خوش کنی.
‫گارد ساحلی می‌گه تمامی رفت‌ و آمدهای بندر
‫تا وقتی این مه از بین بره ‫به حالت تعلیق در اومده.
‫ما خدمات کشتی رو برای ‫چند ساعت آینده لغو می‌کنیم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫امشب نه.
‫این پنجمین شب اضافه‌کاری اجباریه
‫تو قدیمی‌ترین سطل زنگ‌زده ‫تو کل ناوگان لعنتی.
‫من خسته‌م.
‫حالم خوب نیست.
‫باید برم دستشویی.
‫هیچی نمیشه.
‫می‌خوام برم خونه.
‫همین الان به اتحادیه زنگ می‌زنم.
‫نه.
‫منتظر باش.
‫از دست این...
‫از دست این!
‫از نظر فنی، تأخیر از سر ساعت شروع می‌شه.
‫اگه الان بری بیرون، می‌تونی حرکت کنی.
‫فقط با اون قراضه آروم برو، گنده‌بک.
‫باشه؟
‫ممنون، برج.
‫و سالم برگرد به سنت جورج،
‫باشه؟
‫و یه کم غذای فیبردار بخور. عجب.
‫شب همگی بخیر.
‫وضعیت هوا مه‌آلوده.
‫طوفان تو راهه.
‫ما به‌زودی حرکت می‌کنیم.
‫امشب کارمون در اومده.
‫بیا بریم یه جای دیگه بشینیم.
‫از کشتی آخر شب متنفرم.
‫بری؟
‫امبرم. منو یادته؟
‫کمک لازم داری؟
‫بری، بسه دیگه.
‫هی بهت می‌گم، باید قند خونتو چک کنی.
‫بذار یکم مایعات بهت بدم.
‫این قایق نفرین‌شده‌ست.
‫همه‌مون قراره بمیریم.
‫باشه. هفته پیش ‫و هفته قبل‌ترم اینو گفتی.
‫امشب هیچ‌کس نمی‌میره، باشه؟
‫ولی تو باید بری دکتر.
‫کی قراره پولشو بده؟
‫تو؟
‫چطوره باهات یه معامله کنم؟
‫من اسمت رو نپرسیدم.
‫هیچ‌وقت نمی‌پرسی.
‫هی، پیداش کردی.
‫چه منظره‌ایه.
‫آره، بهت گفتم.
‫بیشتر آدما عرشه بالایی رو دوست دارن، ولی...
‫اینجا خیلی بیشتر...
‫بو می‌ده؟
‫بوی خلیج میده.
‫باید قدر زشتی و زیبایی رو بدونی.
‫من پیتم.
‫من سلینام.
‫سلینا. باعث افتخاره.
‫مرسی که اونجا هوامو داشتی.
‫قابلتو نداشت.
‫کفشای قشنگی داری.
‫ممنون.
‫اینا رو خودم درست کردم.
‫جدی؟
‫تو طراحی چیزی هستی؟
‫هنوز نه.
‫خب، می‌خوام یه پیشنهادی بدم.
‫دلت نمی‌خواد با اینا
‫تو کشتی استتن آیلند راه بری.
‫منم که اینجا رو تمیز می‌کنم.
‫هر بار که سوار می‌شم، حس می‌کنم بهتر بود
‫اگه ته رودخونه‌ی هادسون بودم.
‫مردم به چیزایی که از ته دلشون ‫دوستش دارن گند میزنن.
‫برای ما، این فقط یه کشتی معمولی نیست.
‫این کشتی ماست.
‫با این طرز فکر،
‫به‌زودی ناخدا می‌شی، پیت.
‫آره.
‫عمرا.
‫کارگر عرشه بهترین شغل رو داره.
‫اینو ببین.
‫جادوییه.
‫واقعا جادوییه.
‫وای لعنتی!
‫یه ماسک دیگه می‌خرم...
‫گور باباش!
‫اه!
‫اه! نه!
‫اه!
‫کافه بسته‌ست.
‫نه!
‫اوه! اوه!
‫آره!
‫خیلی خوشحالم که همه‌تون اینجا با منین.
‫آره! عاشقشم. ‫[دستشویی مردان - طبقه پایین - سمت نیوجرسی]
‫رفیقای خودمین.
‫آهای؟
‫خیلی خب. من میام داخل.
‫قول می‌دم سریع کارم تموم شه.
‫پره.
‫وای خدا. واقعا پره.
‫فکر کنم این مال توئه.
‫لعنتی.
‫دفترچه طراحی‌م.
‫فکر نکنم دیگه بخوامش.
‫کشتی مالکش شده.
‫احتمالاً یه نشونه‌ست.
‫«سلینای عزیز
‫رویاهاتو رها کن.
‫با عشق، نیویورک.»
‫هیچ‌وقت زحماتتو دور نریز.
‫همیشه چیزی تو به‌هم‌ریختگی ‫هست که ارزش نگه داشتن داره.
‫ولی باید ضدعفونیش کنی.
‫شاید باید برگردم مینه‌سوتا.
‫شاید باید برگردی.
‫نیویورک برای همه نیست.
‫بعلاوه، همین‌جوریش هم ‫خیلی شلوغه.
‫بی‌ادب.
‫نیویورک.
‫یا عاشقشی یا یاد می‌گیری عاشقش باشی.
‫تو عاشقشی؟
‫عاشق امدادگر بودن تو خیابونای بدبوی
‫نیویورکی؟
‫چه رویایی.
‫می‌خوای بدونی چطور ‫تو این شهر موفق بشی؟
‫باید براش بجنگی.
‫سخت.
‫حتی وقتی روی کثافت ایستادی.
‫هوم.
‫پاهاتو وقتی رسیدی خونه بجوشون.
‫به‌زودی می‌رسیم خونه، باشه؟
‫بعدش می‌تونی بخوابی.
‫چطوره یکم دراز بکشی.
‫بیا یه کم کارتون ببینیم.
‫اینجا منطقه‌ی مرده‌ست.
‫گوشی آنتن نمیده.
‫ولی ببین.
‫چه منظره‌ایه.
‫معمولاً منظره بهتر از اینه.
‫بفرمایید.
‫اول مال منو انجام بده بعد مال جزی رو.
‫- آره. ‫- برای گرام لبخند بزنین، خانوما.
‫داریم رویامون رو زندگی می‌کنیم، دخترا.
‫خیلی خب، همه بخندین.
‫خوب بود!
‫باید برم هوا بخورم.
‫می‌تونی زوم کنی؟
‫آره، یه کم نزدیک‌تر.
‫واقعا داریم رویامونو زندگی می‌کنیم.
‫- صبر کن. ‫- صبر کن.
‫کار تو بود؟
‫من میرم سراغش.
‫این عجیبه.
‫این نمی‌تونه خوب باشه.
‫تو دیگه چه کوفتی هستی؟
‫هوم!
‫اوه!
‫کمک! لطفاً بهم کمک کنین!
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫یکی از پلیس‌ها کشته شده.
‫- چی؟ ‫- کشته شده؟
‫یه لحظه صبر کن ببینم.
‫اوهر؟ نه، نه، اون الان توی بی‌سیم صحبت کرد.
‫اینجا دیدیش؟
‫همین‌جا بود!
‫سرش تو آب بود.
‫اون چیز، صورتشو به ‫پروانه کشتی فشار داده بود.
‫ستون فقراتشو دیدم.
‫باید حرفمو باور کنین!
‫دنبال اوهر بگردین.
‫صبر کن، چه چیزی؟
‫خونی نیست، هیچ ‫نشونه‌ای از درگیری نیست.
‫نمی‌دونم. اون کوتاه و پشمالو بود.
‫و یه حیوون به نظر می‌رسید،
‫مثل یه موش گنده یا همچین چیزی.
‫خانم، چیز بدی خوردی؟ ‫به نظرت اون چیزی خورده؟
‫صبر کن. شاید باید به حرفش گوش بدیم.
‫هی، ممنون، پیت.
‫برو دستشویی‌ها رو تمیز کن، باشه؟ ‫واقعاً کثیفن.
‫چندش‌آورن.
‫تو برو دنبال اوهر بگرد، باشه؟
‫بی‌سیمش حتماً خرابه.
‫هی، عوضی.
‫من از تو دستور نمی‌گیرم.
‫تو ناخدا نیستی، تامی.
‫باید اینو گزارش بدم.
‫بیا، ببرمت داخل.
‫بیا، واقعاً سرده.
‫چیزی نیست.
‫برج، این مه واقعاً بده.
‫فکر کنم یه کم طول بکشه.
‫باشه. خلیج مال خودته.
‫هیچ ترافیکی توی بندر نیست.
‫هر چقدر لازم بود وقت بذار. فقط چک کن...
‫برج، می‌شنوی؟
‫الو؟
‫هوم!
‫اوه.
‫هوم.
‫هی، کسی چه می‌دونه
‫تو واقعاً اونجا چی دیدی.
‫امشب مه غلیظه.
‫بعضی از چیزایی که ما دیدیم رو باورت نمیشه.
‫آره.
‫اون مثل یه موش اهریمنی
‫با شلوارک و کلاه بود.
‫- تا حالا همچین چیزی دیدی؟ ‫- باشه، آروم باش.
‫فکر کنم قند خونت یه کم پایینه،
‫پس می‌رم برات یه چیزی بیارم.
‫زود برمی‌گردم.
‫باشه.
‫تو حرفمو باور می‌کنی، آره؟
‫هر چیزی تو نیویورک ممکنه.
‫ناخدا، یه دیوونه گفت که...
‫لعنتی.
‫اوهر جواب نمی‌ده.
‫لعنتی!
‫برج بندر وایت‌هال،
‫این کشتی مورتیمره ‫که درخواست کمک داره.
‫- برج، می‌شنوی؟ ‫- تامی، بی‌فایده‌ست.
‫نگاه کن.
‫ما از مسیر خارج شدیم و توی مه هستیم،
‫بدون ابزار، سیستم ارتباطی یا ‫هر چیزی که به ما کمک کنه.
‫هر چی تامی درباره من می‌گه چرت و پرته.
‫لعنتی!
‫- چی به سر ناخدا کلارک اومد؟ ‫- اون مُرده.
‫من ناخدام.
‫تو ناخدایی؟
‫معلومه که ناخدام، عوضی.
‫این یعنی تو ناخدایاری.
‫اوه. نه، نه، نه.
‫فکر نکنم برای این مسئولیت آماده باشم.
‫صبر کنین ببینم.
‫این می‌تونه یه جور وضعیت تروریستی باشه،
‫و اگه اینطور باشه، اون موقع پلیس نیویورک...
‫نه، خدمه کشتی اختیار و آموزش لازم رو دارن
‫که وقتی رو آبیم رهبری رو به عهده بگیرن.
‫باشه، این حالا کشتی منه...
‫و قوانین من توش اجرا میشه.
‫حق با اونه، دیاز.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، پیت.
‫- پیت! ‫- هوم. بله.
‫همه مسافرا رو
‫ببر به طبقه‌ی پایین.
‫باشه، اینجوری می‌تونیم از ‫ایجاد وحشت جلوگیری کنیم
‫و اون عوضی‌ای که این ‫کارو کرده رو پیدا کنیم.
‫من چطور باید این کارو بکنم؟
‫نمی‌دونم.
‫تو ناخدایاری، مگه نه؟
‫یه کاریش بکن!
‫بچه پاستوریزه.
‫یکی باید بره پایین به موتورخونه
‫و بفهمه اونجا چه خبره.
‫خودم چک می‌کنم. ‫کار از محکم کاری عیب نمی‌کنه.
‫نه،‌ تو نمیری.
‫نیاز دارم به اون عوضی کمک کنی همه مسافرا رو
‫ببره پایین.
‫یکی دیگه رو بفرست.
‫باشه، ناخدا.
‫اینم از این.
‫دقیقا همون‌طوری که تمرین کردیم پیش می‌ریم.
‫ناخدایار تامی مگدالئونی ‫همه رو نجات می‌ده.
‫نه.
‫ناخدا تامی مگدالئونی ‫همه رو نجات می‌ده.
‫لعنتی.
‫ها؟
‫هوم.
‫هوم!
‫اینم از این.
‫اوه!
‫ایش! این چیه؟
‫وای! غبغبم داره به مادرم میره؟
‫- اوه! ‫- نه، اصلاً.
‫راستش همه‌چیز به نور بستگی داره.
‫بیا اینجا.
‫پول تو اینه.
‫تو نابغه‌ای، جزی.
‫می‌دونم. خوشبحال کسی که منو برنده بشه.
‫دختر، بیا بریم دیگه.
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫اوه!
‫- نورپردازی عالیه. ‫- همینو بگو.
‫اه!
‫اوه!
‫وای.
‫ها؟
‫وای خدای من.
‫ببخشید، آقا. لطفا با من بیاین عقب.
‫تو، پاشو بیا عقب.
‫من از خدمه‌ی کشتی هستیم .بیا بریم.
‫زود باشین بیاین.
‫دنبال من بیاین.
‫همه بیان دنبال من.
‫خیلی خب. همه بیان.
‫همه بیان دنبال من.
‫میریم به عقب قایق. بیاین.
‫سلام. میشه لطفا همه توجه کنن؟
‫می‌خوایم همه‌تون برید ‫به طبقه‌ی پایین کشتی.
‫در یه صف منظم.
‫وای، آره. تا الان باید ‫پهلو می‌گرفتیم.
‫همه همین الان برن طبقه‌ی پایین.
‫زود باشین.
‫در مورد اون موقعیت حق با تو بود.
‫توام دیدیش، نه؟
‫دو تا دختر بی‌گناهو کشت.
‫باید درخواست کمک کنیم یا کشتی رو ترک کنیم.
‫خانوما، ما یه سری مشکلات فنی داریم.
‫- همه‌چیز روبراهه. ‫- همه‌چیز روبراه نیست.
‫ما یه موش گنده اینجا داریم.
‫جزی کجاست؟
‫آریانا هم نیست.
‫دارن توی تولدم بدون من خوشگذرونی می‌کنن؟
‫عوضیا.
‫ما همه رو می‌بریم طبقه پایین.
‫و بعد میریم سراغ...
‫قضیه موش. باشه؟
‫اگه اون همچین چیزی رو بخواد چی؟
‫اینکه همه‌مون رو با هم یه لقمه‌ی چپ کنه.
‫اوه، غذا هست.
‫آره، دقیقاً، شام سرو شده.
‫لطفا مهمون ما باشین. ‫برید پایین که سالن جشنه.
‫طبقه‌ی پایین، باشه؟
‫فهمیدین؟
‫بیا دیگه.
‫یکم چرت بزن کوچولو، باشه؟
‫و وقتی بیدار شی، می‌تونی بابا رو ببینی.
‫اونا دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫در قفله.
‫اینجا خطر آتیش‌سوزی هست.
‫و قطعاً نباید قفل باشه.
‫کلید داری؟
‫فکر کردی من سرایدارم؟
‫نه، اینجوری نیست. انگار...
‫انگار گیر کرده.
‫یا عمداً قفلش کردن.
‫باید همه رو الان از اینجا ببریم بیرون.
‫- هی! ‫- هی! هی، هی، هی.
‫- در رو باز کن! ‫- در رو باز کن!
‫مسخره‌ست!‌ تا الان باید پهلو می‌گرفتیم.
‫آروم باش، عوضی.
‫به کی گفتی عوضی، دماغ گنده؟
‫هی، برو به درک!
‫- من برم به درک؟ ‫- آره!
‫- تو برو به درک! ‫- جفتتون برید به درک!
‫هر سه‌تاتون برید به درک.
‫من می‌خوام اینجا بخوابم.
‫هی، هی، یکی در رو قفل کرده.
‫- چی؟ ‫- ما زندانی شدیم.
‫چطور زندانی شدیم؟
‫همه خفه شین و گوش بدین.
‫یه حادثه اتفاق افتاده.
‫ناخدا مُرده.
‫کی داره قایق رو می‌رونه؟
‫یکم ملاحظه داشتی بد نبود.
‫مرده‌ها جیکشون در نمیاد.
‫چی شده؟
‫یه وضعیتی شکل گرفته.
‫می‌خوام همه آروم بمونن.
‫آروم بمونیم؟
‫دیوونه شدی؟
‫یه قاتل تو کشتی استتن آیلنده.
‫و ما اینجا زندانی شدیم.
‫مارتینز، گزارش بده.
‫کسی هست؟ دلا سالا؟ اینجا به کمک نیاز دارم.
‫باشه، باشه، من می‌گم.
‫حتماً کار تروریستاست.
‫- چی؟ ‫- اوه! من شدم آدم بده؟
‫باشه، ببخشید که حقیقتو گفتم.
‫آنتن ندارم.
‫هیچ‌کدوممون آنتن نداریم، احمق!
‫ما تو قایقیم.
‫ما تو این قایق با یه قاتل گیر افتادیم.
‫و زندانی شدیم.
‫چطور قراره از اینجا بریم بیرون؟
‫با جربزه‌ی خودمون.
‫اینجوری!
‫یه عوضی می‌خواد کشتی ما رو بدزده؟
‫ناخدامونو بکشه؟
‫بیاد سراغ ما؟
‫نه.
‫من میگم اون عوضی باید بره به درک.
‫هیچ‌کس با ما در نمی‌افته.
‫ما چیزی رو شروع نمی‌کنیم.
‫ما به چیزی اهمیت نمیدیم.
‫و قطعا نمیذاریم کسی بهمون زور بگه.
‫دقیقاً! دقیقاً!
‫می‌دونین چرا؟
‫چون ما نیویورکی هستیم!
‫به همین خاطر!
‫یه دقیقه‌ی دیگه هم
‫منتظر کمک نمی‌مونم.
‫من می‌گم این حروم‌لقمه رو پیدا کنیم
‫و بندازیمش تو آب.
‫کی با منه؟
‫همینه!
‫ها؟
‫- هی! هی، در رو باز کن! ‫- هی!
‫آره!
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫وای خدای من!
‫داری چیزی که من می‌بینم رو می‌بینی؟
‫یا اینکه من حالم خوش نیست؟
‫دنیای آدم کوچولوها واقعیه.
‫بگیریدش!
‫اه!
‫ما نمی‌تونیم اینجا بایستیم.
‫- وای خدای من! ‫- آی! این دیگه چه کوفتیه؟
‫دارن یه جشن نور برگزار می‌کنن؟
‫نه،‌ نه!‌ برید عقب! ‫دستگیره رو ول کن!
‫باید بهشون کمک کنیم!
‫اونا دیگه مُردن!
‫اگه ما هم از اینجا نریم
‫ما هم می‌میریم، بیا بریم!
‫هوم.
‫بیاین اینجا!
‫خیلی‌خب، می‌دونم که این شب
‫طوری که فکر می‌کردیم پیش نمیره.
‫ولی اون موجود هنوزم اونجاست.
‫و حوصله‌اش سر میره ‫و میاد دنبالمون می‌گرده.
‫اگه این یه حمله تروریستی بود،
‫یه جای امن پیدا می‌‌کردیم،
‫ورودیش رو مسدود می‌کردیم ‫و درخواست کمک می‌کردیم.
‫ناخدا بیسیم داره.
‫شاید با پلیس نیویورک
‫یا گارد ساحلی تماس گرفته.
‫یا هم تکاوران دریایی.
‫آره. ‫این یه چندتا مشکل داره.
‫اول، بیسیم تیکه تیکه شده.
‫و دوم، ما خیلی از مسیر خارج شدیم.
‫کی کشتی رو هدایت می‌کنه؟
‫تامی رو یادته؟
‫وای خدا.
‫باید یه جور
‫فرستنده اضطراری تو موتورخونه باشه، درسته؟
‫آره.
‫آره، فرستنده به برج مخابراتی سیگنال می‌فرسته.
‫وقتی بفهمن که از مسیر خارج شدیم ‫و راه ارتباطاتی‌ای نداریم،
‫کمک می‌فرستن.
‫باشه، این چقدر ممکنه طول بکشه؟
‫چه می‌دونم.
‫شاید چند دقیقه؟ ‫چند ساعت؟
‫بستگی به قطع نشدن برق داره.
‫پس باید همینطوری منتظر بمونیم ‫و از استوارت کوچولو دوری کنیم؟
‫اینقدر چراغ‌ها رو روشن و خاموش نکنین لطفا!
‫خدایا، سرگیجه گرفتم.
‫- اوه. ‫- آه.
‫- کجا... ‫- اوه، بیا.
‫نمی‌خوام، ممنون.
‫بیل! ‫تولدمه.
‫کسی نمی‌خواد؟ ‫باریکلا.
‫ما رسما به فنا رفتیم.
‫پسش بده.
‫هوم.
‫اوه.
‫آه.
‫بیا، بچه.
‫نزدیکم بمون.
‫اون شنوایی فوق‌العاده‌ای داره.
‫اوه. تو از کجا می‌دونی؟
‫مگه متخصص موش‌هایی ‫یا همچین چیزی؟
‫گوش‌های خیلی گنده داره.
‫چه ناز.
‫خب.
‫نزدیک بمونین. ‫اصلا نمی‌دونیم چی جلومونه.
‫بچه‌ها.
‫پرنسسی که تولدشه کجاست؟
‫اوه، گندش بزنن.
‫وای خدا.
‫سیندی!
‫سیندی، برگرد اینجا!
‫نمی‌تونیم ولش کنیم.
‫اگه شما چیزی نگین، منم نمیگم.
‫باشه، بیا، بیا. ‫هی، بیا، بیا.
‫اوه!
‫لعنتی! ‫زهره‌ترکمون کردین.
‫ما کسایی نیستیم که باید ازش بترسین.
‫شما هم موش پیتزا رو دیدین.
‫خدایی؟ موش پیتزا؟
‫آره، باید یه چیزی صداش بزنیم خب.
‫اسم من موسی‌ست.
‫این متئوئه.
‫دنبال آدم‌های دیگه می‌گشتیم.
‫آخه چطور اون پایین دووم آوردین؟
‫با کفش‌های ایمنی ساختمانی.
‫بچه رو روی یه زیرانداز آشپزخونه پلاستیکی پیدا کردم،
‫و اون اصلا صداش در نمیومد ‫عین...
‫خب، می‌دونی.
‫شما چطور زنده موندین؟
‫ما سعی کردیم بریم داخل. ‫در قفل بود.
‫اوه، اون موش کوفتی داغونشون کرده.
‫شاید عمداً در رو رومون مسدود کرده ‫تا در امان باشیم.
‫شاید نمی‌خواسته ما بمیریم.
‫آره، این اصلا با عقل جور در نمیاد.
‫آره، فکر نکنم که ریزو موش
‫از اونایی باشه که بخواد از آدم‌ها محافظت کنه، می‌دونین؟
‫هی، ما باید از این کشتی وحشت خارج بشیم.
‫شاید تا جزیره فرمانداران شنا کنیم
‫یا شایدم تا مجسمه و اینا.
‫آب خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی سرده.
‫بدن‌هامون طی چند دقیقه
‫وارد شوک هیپوترمی می‌شن.
‫عملا یخ می‌زنیم.
‫بیخیال شین.
‫ما داریم به اتاق کنترل می‌ریم.
‫همراهمون بیان.
‫امشب دیگه کسی نمی‌میره، خب؟
‫تا زمانی که کنار هم بمونیم.
‫من امبر هستم. ‫اون سلیناست.
‫این پیته.
‫- اون الان افسر ارشده. ‫- چه عجب.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫- بریم. ‫- خیلی‌خب.
‫پیت؟
‫اگه تویی، مسخره‌بازی در نیار
‫و پیچ‌گوشتی چهارسو رو بده من.
‫نه، احمق. ‫گفتم چهارسو.
‫دوباره نشئه‌ای؟
‫یه مشت احمق دور منو گرفتن.
‫شوخیت گرفته، پیت؟
‫باشه. ‫می‌دونم که نمی‌خوای افسر ارشد باشی.
‫ولی گزینه‌های زیادی هم ندارم، خب؟
‫لعنتی، فقط چکش کوفتی رو بده من!
‫هوم!
‫این چیه؟
‫اوه، لعنت...
‫آهای؟
‫باشه.
‫این...
‫آنتن نمیده. لعنتی.
‫اوه، یا خدا.
‫وای‌فای این کشتی افتضاحه.
‫به خدا که بهشون ایمیل شکایتی می‌زنم.
‫دیگه خسته شدم.
‫وای، خدای من. زده آیفون در دسترس نیست. ‫آخه چرا...
‫فقط می‌خوام برم بیرون. ‫فقط...
‫این چه وضعشه؟
‫[فریاد آرزوییه که قلبت می‌کنه]
‫اون که ناخدا نیست، نه؟
‫نه، اون ناخدای موقت بود.
‫اون ناخدای اصلی بود.
‫فکر کنم الانه که بالا بیارم.
‫اوه، اوه، اوه، اوه. ‫عجله نکن، بچه‌جون.
‫اینجا چیزی نیست که نیاز باشه ببینی.
‫کمک، کمک. ‫درخواست کمک داریم.
‫کشتی مسافربری استتن آیلند به فنا رفته.
‫اون فسقلی کوفتی همه‌چی رو داغون کرده.
‫کاش می‌تونستم اولین باره که امشب
‫وارد عرشه کشتی شدم ‫و جسد یه ناخدا رو پیدا کردم.
‫پس یعنی الان تو ناخدایی؟
‫هوم؟ نه.
‫نه.
‫ناخدا شدن توی لیست چیزهایی
‫که باید تا قبل از مُردنم ‫بهشون برسم نیست.
‫که با توجه به شرایط، ‫حس می‌کنم مرگم به طرز عجیبی نزدیکه.
‫یه فکریش می‌کنیم.
‫بری، تو زنده موندی.
‫اوه، اوه، اوه، اوه. ‫آروم باش، پیرمرد.
‫همین که بهمون گفتن ‫بریم پایین کشتی،
‫می‌دونستم که اصلا دلم نمی‌خواد برم اونجا.
‫حالت خوب میشه.
‫من مُردم، دقیقا عین شما.
‫همه‌تون می‌میرین.
‫تو هفته پیش و یه هفته قبل از اون هم ‫همینو گفتی،
‫تازه امشب هم باز گفتی، ‫ولی ما هنوزم زنده‌ایم.
‫خب، همه‌مون که نه.
‫وای، نه، نه. ‫لعنت به این. لعنت به این وضع.
‫امروز تولد منه ‫و هیچ کدوم از اینا رو قبول نمی‌کنم.
‫آه!
‫نه، نه! نه!
‫آها!
‫اوه!
‫هو! اوه!
‫زود باش.
‫گندش بزنن.
‫لعنت بهت، موجود پشمالوی عوضی!
‫آه!
‫ها؟
‫منور.
‫می‌تونیم با استفاده از منور ‫به شهر علامت بدیم.
‫یه جعبه اضطراری پایین کشتی هست.
‫باشه.
‫بچه که برنمی‌گرده اون پایین
‫و منم بچه رو ول نمی‌کنم.
‫نه وقتی یه همچین چیزی توی کشتی ول می‌گرده.
‫ویلی.
‫این بخاطر ویلیِ کشتی بخاره.
‫گفتی کشتی بخار؟
‫آره، راستش
‫کشتی‌های مسافربری استتن آیلند از 1800 وجود دارن،
‫و بیشترشون تا دهه 1970 ‫کشتی بخار بودن.
‫چیه؟ ‫سر کلاس‌های آموزش کارکنان توجه به خرج دادم.
‫من داستان‌هایی
‫درمورد هیولایی که
‫در زیرِ کشتی کمین کرده بود شنیدم،
‫ولی هرگز کسی مدرکی پیدا نکرد.
‫صبر کن، تو یه کارگر عرشه بودی؟
‫در دهه 1960.
‫و حتی اون موقع هم داستان‌هایی
‫از یه ناخدای خیال‌پرداز، شاد،
‫و خوش قلبی به اسم والتر تعریف می‌کردن.
‫ولی همه اونو آلت صدا می‌زدن.
‫اون مردی اهل دریا با دلی به بزرگی اقیانوس بود.
‫در کشتی اون بود که
‫موجود منحصر به فردی دید.
‫ویلی.
‫ویلی یه جور آزمایشی بود
‫که در انبار کشتی رها شده بود.
‫سعی داشتن اونو سرخوش‌تر کنن،
‫بیشتر به دل بچه‌ها بشینه.
‫اونم ویلی رو آزاد کرد.
‫ویلی دوست اون شد.
‫اون به ویلی آزادی، عزت و هدفش رو بخشید.
‫ولی بعد اتفاق ناگواری رخ داد،
‫و به همین راحتی، ویلی مُرد.
‫با گذشت زمان،
‫بعضی‌ها فکر کردن که شاید
‫اون صرفا یه افسانه محلی بوده،
‫ساخته‌ای از قوه تخیل شدید والت.
‫حالا بعد از 90 سال،
‫بالاخره برگشته بین مردم.
‫خدا می‌دونه چی می‌خواد.
‫عجب. ‫یه روز کارتون ناجوری ازش ساخته میشه.
‫صبر کنین، پس این کشتی ‫همون کشتی
‫توی داستانه؟
‫بخش‌هایی ازش بله.
‫همه‌چیز بارها و بارها بازیافت می‌شن.
‫برای صرفه‌جویی در پول.
‫دست بردار، تو رو خدا!
‫آه! اوه! وای خدا! ‫اوه!
‫خواهش می‌کنم. ‫اوه!
‫ها!
‫راسکو، کجا رفتی؟
‫مردک ترسو.
‫[عکس، 50 دلار]
‫بمیر، موش کثیف!
‫هــو!
‫هــو! هــو!
‫هــو!
‫یــوهــو!
‫یعنی چی؟
‫اووه!
‫اوه، لعنت.
‫اووه!
‫خب، برنامه چیه؟
‫خب، اگه می‌خواین از کشتی خارج بشین،
‫باید اون منورها رو گیر بیارین.
‫که یعنی باید بری رو اینجا تنها بذاریم
‫و بریم زیر عرشه.
‫هی، شما می‌دونین این بچه کیه؟
‫پسر رئیس بخشه، درسته؟
‫احتمالا بابات
‫یه ناوگان کامل فرستاده دنبالمون بگردن.
‫آره، وقتی فهمیدیم که گروه نجات نزدیکن،
‫منورها رو شلیک می‌کنیم ‫و همه‌چی درست میشه، درسته؟
‫لعنت، این اصلا به نظر خوب نیومد.
‫زود باشین بچه‌ها، باید بریم منورها رو برداریم.
‫با همدیگه، به عنوان یه گروه.
‫درسته، درسته، توی موتورخونه‌ان.
‫وقتی رسیدیم اونجا، ‫سعی می‌کنم ای وضع رو درست کنم.
‫ببینین، من قدیما برقکار بودم.
‫منم باهاتون میام.
‫خیلی‌خب... ‫نه خیر...
‫ما باهاتون میایم.
‫وقتی آقا کوچولو مراقبمون باشه، ‫چیزی‌مون نمیشه.
‫درسته، ناخدا پیت؟
‫آره.
‫باشه خیلی‌خب، زود باشین. ‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫زود باشین. ‫خیلی‌خب، باشه.
‫ورودی موتورخونه همین مستقیمه.
‫مثل هزارتویی از تونل و راهروهای مخفی می‌مونه.
‫یعنی، این کشتی سرسام‌آوره.
‫خیلی‌خب. موسی، متئو، ‫شما مستقیم برین.
‫- منم الان میام. ‫- باشه.
‫و بعد منورها قراره اینجا
‫بغل جعبه فیوز باشن.
‫تو خوب رهبری می‌کنی.
‫آره، همینطوری دارم یاد می‌گیرم.
‫آخه کجا گذاشتمش...
‫آه، اینجاست.
‫یه چیزی برات دارم.
‫چیز خاصی نیست،
‫ولی فکر کنم کمکت می‌کنه ‫تا باقی
‫این سفر رو پشت سر بذاری.
‫بفرما!
‫می‌دونم که خیلی خاص نیستن، ‫ولی خیلی کاربردی هستن.
‫فقط یه لطفی بکن، باشه؟
‫اونجا نمیر.
‫لطفا بهم نگو ناخدا.
‫صدا رو شنیدی؟
‫آره، من از موتورخونه متنفرم.
‫احتمالا وقت خوبی نیست که ‫به این اشاره کنم. آره.
‫متئو، نزدیکم بمون، خب؟
‫- هی، هی. ‫- چیه؟
‫بیا این موشه رو بکشیم، خب؟
‫باشه!
‫دامینیک؟
‫تو زنده‌ای!
‫- کارگر عرشه، پیت؟ ‫- آره.
‫خب، عملا الان ناخدا پیت هستی، درسته؟
‫جاش قرار گرفتم، موقتیه.
‫هی، فرستنده اضطراری هنوز روشنه؟
‫اوه نه، بدون برق نه.
‫لعنتی.
‫باید کمکم کنین درستش کنم.
‫این پایینه.
‫- آره، می‌تونیم این کارو کنیم. ‫- باشه.
‫آره، باشه، باشه.
‫تو همینجا بمون، رفیق. ‫میرم و میام.
‫اووه!
‫باشه. ‫خیلی‌خب، کجاست؟
‫آه! اونجاست. ‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، اینه.
‫یکی بدجور داغونش کرده.
‫آره خدایی.
‫- موسی! چی... ‫- اوه!
‫- اوه. ‫- شرمنده، پیت.
‫گرفتمت، هوات رو دارم.
‫دام، چیکار...
‫الان دارم از یه ناخدای جدید دستور می‌گیرم.
‫اصلا هم تابلو نیست.
‫آخه ویلی، تنها موجود از این نوع نیست.
‫ما در مأموریت نجاتی هستیم ‫تا یکی که در دریا گم شده رو پیدا کنیم.
‫هیچی سر راهش قرار نمی‌گیره.
‫نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن. ‫برو، برو، برو.
‫اوه!
‫آه!
‫تو زدیش. ‫زدی تو چشمش.
‫منورها رو بردار.
‫بیا نیروی نجات رو خبر کنیم.
‫خالیه.
‫حرف نداشت.
‫اگه از این شب زنده در اومدیم،
‫یه راست به فرودگاه جان اف کندی میرم
‫و با اولین پرواز به مینه‌سوتا برمی‌گردم.
‫دیگه پام رو تو استتن آیلند نمی‌ذارم.
‫داداش، اون عقلش رو از دست داده.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫ببین، باید به دخترها هشدار بدیم، خب؟
‫و بعد باید از اینجا بریم.
‫تمام منورهای کشتی اینجا دست منن.
‫کمکی در راه نیست، پیت.
‫دنیای ما به فنا رفته.
‫ولی دنیای ویلی؟
‫شادترین مکان روی کره زمینه.
‫دام، یه خرده سِنِت زیادی بالا نیست
‫که به یه موش خبیث وسواس پیدا کنی؟
‫همه ما اینجا یکم دیوونه هستیم.
‫این کشتی ناخدا ویلیـه
‫و همه شما هم همراه باهاش ‫به فنا می‌رین!
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫دام، دام، دام، گوش کن.
‫ناخدا ویلی تشریف آوردن.
‫من هرکاری که خواسته بودی رو انجام دادم، ناخدا.
‫موتور رو خاموش کردم.
‫درها رو قفل کردم.
‫فرستنده هم کامل از کار افتاده.
‫آه!
‫بریم! ‫داداش، پاشو، پاشو!
‫هی، برو. ‫تو برو!
‫متئو زود باش، باید بریم!
‫برو، برو، برو، برو!
‫هی، بدترکیب!
‫ها؟
‫بگو سیب، اسکل.
‫- اوه! ‫- وای پسر.
‫برو!
‫اوه!
‫حالت خوبه؟
‫حالت خوبه، متئو؟
‫فکر نکنم اون زنده مونده باشه، بچه.
‫ولی من از اینجا نجاتت میدم.
‫قول میدم.
‫خب، به عنوان آخرین خدمه کشتی،
‫به گمونم الان من ناخدام.
‫لعنتی.
‫ولی یه ناخدا سر حرفش می‌مونه.
‫من از این کشتی خارجت می‌کنم.
‫خیلی‌خب، ساکت باش رفیق کوچولو.
‫فکر کنم اون موشه نزدیکه.
‫پیت!
‫شما حالتون خوبه؟
‫آره.
‫آره، ما این پایین خوبیم.
‫این آقا هوام رو داره.
‫هی، متئو.
‫شما رو بیرون میاریم.
‫صبر کنین. ‫می‌خوام این چیزها رو برداریم، باشه؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫گرفتمت.
‫آره.
‫اینجا داریم غرق می‌شیم.
‫همه‌چیز گیر کرده ‫و سنگین هم هست.
‫این خوب نیست.
‫اهرمی چیزی پیدا کنین.
‫سریع.
‫آه.
‫پایین رو داره آب می‌گیره‌، بچه‌ها.
‫باشه، باید با همدیگه بکِشیم، خب؟
‫آماده‌ای؟ هل بده!
‫خیلی‌خب. ‫فکر کنم بتونیم از دریچه رد بشیم.
‫باید بری روی شونه‌هام، خب؟
‫می‌رسونمت بالا.
‫زود باش، متئو. ‫زود باش، رفیق.
‫برو بریم. ‫یک، دو، سه.
‫بچه‌ها، اون اینجا پیشمونه!
‫بچه رو بگیرین!
‫بیا دیگه، جونور آشغال!
‫زود باش، بیا بریم. ‫برو، برو، برو.
‫طوری نیست.
‫همینجا بمون.
‫پیت! عجله کن!
‫فکر نکنم بتونم، عزیزم.
‫من ناخدام.
‫ولی اگه قراره همراه با کشتی غرق بشم،
‫این پست‌فطرت فسقلی رو هم با خودم می‌برم.
‫زود باش.
‫لعنتی!
‫برادرم اون تتو رو کشیده بود!
‫پیت!
‫زندگیت رو به فنا نده.
‫نه بخاطر این کشتی استتن آیلند.
‫بخاطر کشتی این کارو نمی‌کنم.
‫پیت!
‫همه‌تون از کشتی خارج بشین.
‫دستور ناخداست.
‫باعث افتخار بود، ناخدا.
‫گمشو.
‫حالا نوبت توئه، همکار.
‫منو ببین!
‫این کشتی ماست!
‫زود باش.
‫یالا. یالا. ‫یالا!
‫نه!
‫- باید بریم! زود باش! ‫- پیت!
‫زود باش!
‫- هی، زود باش! ‫- نکن!
‫خیلی قشنگه.
‫و خیلی هم نزدیکه.
‫انگار می‌تونیم تا اونجا شنا کنیم.
‫پیت مُرد تا فرصتی به ما بده. ‫نمی‌تونیم هدرش بدیم.
‫من دیگه بُریدم.
‫تو فقط خسته‌ای.
‫بذار برم یه چیزی پیدا کنم ‫تا گرمت کنه.
‫ویلی نمرده.
‫باید به بالاترین سطح کشتی بریم.
‫شاید یکی قبل از ویلی پیدامون کرد.
‫اون مدام میاد.
‫چرا؟
‫چیه؟ چی می‌خواد؟
‫مامانم می‌گفت،
‫"وقتی هیچی جواب نداد، عشق رو امتحان کن.
‫و همیشه سلاحی رو توی کیفت داشته باش".
‫مامانت زن عاقلی بوده.
‫حتما اون در دریا گم شده.
‫بخاطر همین هم داره دنبالش می‌گرده.
‫بخاطر همین هم تغییر مسیر داده.
‫چه قشنگ! ‫موش قاتل یه زن موش داره.
‫میشه لطفا روی مشکل‌مون تمرکز کنیم؟
‫کشتی داره غرق میشه. ‫نباید اینو فراموش کنیم.
‫دامنش رو نگاه کن.
‫مگه چقدر احتمال داره؟
‫یه فکری دارم.
‫خیلی‌خب، سلینا،
‫داری از ضربه روحی انفکاک پیدا می‌کنی.
‫- ازت می‌خوام حواست پیش من باشه. ‫- نه، نه، نه.
‫نه، حواسم هست.
‫باید برم یه چیزی بیارم.
‫نه، بالاست؟ ‫ما باید بریم بالا.
‫برو. متئو رو ببر.
‫من دیگه فرار نمی‌کنم.
‫می‌خوام ویلیِ کشتی بخار رو بکشم.
‫دوباره میگم، اصلا لازم نیست.
‫بهم اعتماد کن. ‫خودم پیداتون می‌کنم.
‫به نفعته که همین کارو کنی. ‫بیا.
‫اوه، این تازه بهتر هم هست.
‫♪ بیدار کردن هیولا ♪
‫اگه خودمم بودم، حاضر می‌شدم بخاطرم ‫از فاضلاب بزنم بیرون.
‫♪ بیدار کردن هیولا ♪
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫صبر کن. ‫اوه، هی!
‫هی!
‫اینجا.
‫هی!
‫اینجا! اینجا!
‫هی!
‫وای نه. ‫بیا، بچه.
‫بیا.
‫اینجا قایم شو. ‫تکون نخور.
‫سرت رو پایین بگیر.
‫آه!
‫ویلی!
‫ها؟
‫ویلی.
‫آقا شیطون من کجاست؟
‫چی...
‫ویلی شجاع من اینجاست.
‫بیا پیشم.
‫کی دوستت داره؟
‫درسته. ‫یه خرده نزدیک‌تر شو.
‫اوه. اوه. اوه.
‫بیا نزدیکم، خوشتیپ عزیزم.
‫هوم؟
‫ها؟
‫اوه. اوه.
‫امبر، بیدار شو!
‫امبر، ازت می‌خوام بیدار شی.
‫لطفا، بهت نیاز دارم.
‫ها ها ها ها ها ها!
‫متئو!
‫ها ها!
‫اوه.
‫اوه!
‫هی، انتر کشتی بخار!
‫ها؟
‫ها. ها.
‫ها ها.
‫تو زنده‌ای.
‫مزیت تکنسین پزشکی بودنه.
‫متئو!
‫داریم میایم دنبالت!
‫همینطوری شنا کن!
‫اوه. قطعا به روان‌درمانی نیاز پیدا می‌کنه.
‫نگاه کن.
‫بی‌صبرانه منتظرم که دیگه هرگز
‫پام رو تو کشتی استتن آیلند نذارم.
‫نمی‌دونم والا.
‫از ترافیک تونل که بهتره.
‫ممنون که از پسرم مراقبت کردین.
‫بازمانده‌ها ما هستیم؟
‫فعلا بله. ‫ولی هنوز دارن می‌گردن.
‫زود باش. ‫بریم برات پتو بگیریم.
‫بی‌صبرانه منتظرم که برم خونه.
‫هنوزم تو فکری که خودت رو به اون پرواز برسونی؟
‫نمی‌دونم.
‫واقعا؟
‫واقعا می‌خوای بری؟
‫الان که از این ماجرا زنده موندی ‫بذاری بری؟
‫لعنت.
‫اگه این تو رو یه نیویورکی نکنه، ‫هیچی نمی‌کنه.
‫به گمونم بتونم یه فرصت دیگه ‫به شهر زادگاهت بدم.
‫اوه، عزیزم.
‫من تو سیاتل به دنیا اومدم.
‫واقعا؟
‫صبر کن، تو هم اهل اینجا نیستی؟
‫حتما که نباید اهل اینجا باشی ‫تا اهل اینجا باشی.
‫می‌فهمی؟
‫به گمونم این شهر به این راحتی‌ها ‫نمی‌تونه از شرم خلاص بشه.
‫البته نه اینکه سعیش رو نکرده باشه.
‫واقعا زیبایی‌هاش رو دوست دارم.
‫همینطور هم بدی‌هاش.
‫[سلینا]
‫اینو توی دریا پیدا کردی؟
‫هر اتفاقی ممکنه در نیویورک رخ بده.
‫هوم؟
‫«بعد از تیتراژ ادامه دارد...»
‫امبر؟
‫سلینا؟
‫کسی صدامو می‌شنوه؟
‫نیاز به کمک دارم!
‫اینجا گیر کردم!
‫پیت؟
‫لعنتی!
‫آهای؟
‫هی پیت، صدامو می‌شنوی؟
‫پیت، جواب بده!
‫دارم میام، داداش.