‫چی باعث شد عضو پلیس نیویورک شید؟
‫نمی‌خواستم، نمی‌خواستم کشته بشم.
‫یعنی دو راه واسه...
‫خلاص شدن از اون محله داشتی.
‫یا آدم بدی باشی یا بری...
‫عضو پلیس بشی...
‫مرز باریکی بین خوب و بد هست.
‫اکثر آدم‌ها دقیقا می‌دونن این مرز کجاست.
‫هیولاهای زیادی رو می‌شناختم...
‫ممکنه چند باری تخطی کنن،
‫ولی اکثر آدم‌ها از این خط رد نمی‌شن.
‫ولی وقتی از اون خط رد می‌شن...
‫بعضی‌ها هنوز فرصت دارن،
‫فرصت اینکه برگردن طرف درست اون مرز.
‫بهشون احترام می‌ذارم،
‫ولی جایی نبود که می‌خواستم باشم.
‫ولی وقتی یه پلیس از اون خط رد بشه،
‫دیگه راه برگشتی نیست.
‫اسلحه دست می‌گیرن،
‫این تصوریه که از مافیا داریم.
‫خب، واقعا همینطوریه؟
‫با لئو آشنا شید، ‫شغل قدیمی لئو در پلیس نیویورک...
‫تحقیقات مافیا بود.
‫این یعنی لئو با هیولاهای واقعی سر و کار داشته،
‫نه اونایی که تو فیلم‌ها می‌بینیم.
‫و برخلاف فیلم‌ها، این یعنی لئو...
‫بارها در خطر واقعی بوده. ‫[پلیس سابق لئو بنت]
‫می‌دونی، هالیوود یه تصویری ‫از مافیاها و این مدل آدما نشون می‌ده...
‫انگار که واقعا آدم‌های بدی هستن...
‫یالا،
‫یالا، دلگادو، یه راست بزن، یه راست بزن.
‫حالا جوری بزن که جدی‌ای.
‫یالا، یالا، بوم، بوم.
‫یالا، دلگادو، می‌دونم جنمت بیشتر ایناست.
‫بزن ببینم، بزن ببینم، بزن ببینم.
‫یه راست بزن، یه راست بزن، بدو ببینم.
‫بدو ببینم، هر چی داری رو کن.
‫خیلی خب، یه لحظه صبر کن.
‫الو؟
‫آره، آره، آره، باشه، صبر کن.
‫دلگادو، تلفن داری.
‫اومدم.
‫بریجت هیوز زن خوبی بود...
‫که با ازدواج درگیر یه موقعیت بد شد.
‫برادرشوهرش تو مافیا بود،
‫و اون زهر پسراش رو مسموم کرد.
‫جاش از اون یکی بدتر بود.
‫بی‌سر و صدا غیبش زد.
‫- سلام. ‫- بریجت هیچ‌وقت به آرامش نرسید.
‫اون یکی پسرش، فیل، ‫بعدها شد یکی از خبرچین‌های من.
‫و به خاطر همین، یه کم به بریجت نزدیک‌تر شدم.
‫ولی شش سال بعد از ناپدید شدن جاش...
‫جنازه فیل جلوی یه کلوپ پیدا شد، کار مافیا بود.
‫پس...
‫چه خبر بریجت؟
‫تو دردسر که نیفتادی؟
‫می‌دونم چرا بهم سر می‌زنی و زنگ می‌زنی،
‫و ممنونم، واقعا، ولی...
‫ما دوست نیستیم، تیم.
‫من الان به دوست نیاز ندارم، به پلیس نیاز دارم.
‫باشه بریجت، ما دوست نیستیم.
‫چی شده؟
‫پسرهای من فرشته نبودن.
‫از بدو تولد زیادی به اون دنیا نزدیک بودن،
‫دنیایی که ازم گرفتشون.
‫فیل تقصیر تو نبود.
‫چرا، تقصیر من بود.
‫خبرچین من بود و مسئولیتش با من بود،
‫و زیادی تو خیابون نگهش داشتم، من...
‫می‌دونستم باید ‫بکشمش بیرون ولی این کارو نکردم.
‫و به خاطر همین، خواب ندارم.
‫می‌دونست داره چی کار می‌کنه.
‫بخوای شیطان رو بازی بدی ‫تهش همیشه باخته.
‫باید فراموشش کنی.
‫آره.
‫چرا حس می‌کنم قضیه فیل نیست؟
‫یه روح دیدم، تیم.
‫تو آشپزخونه بودم تلویزیون روشن بود،
‫و همون‌جا روی صفحه یه چهره بود،
‫که سال‌ها ندیده بودمش.
‫چهره‌ای که هیچ‌وقت فراموشش نکردم.
‫چهره‌ای که هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنم.
‫اون روز اومدن دنبال جاش...
‫و فیل بهشون گفت اینجا نیست، و رفتن.
‫فقط چند دقیقه بیرون بودن،
‫ولی همین چند دقیقه تنها چیزیه که برام مونده.
‫بریجت، متأسفم، واقعا متأسفم.
‫ولی پرونده جاش مختومه شده.
‫مختومه که هیچی، بستنش رفته.
‫به‌نظرم تو این مورد ‫باید به نصیحت خودت گوش بدی...
‫باید فراموشش کنی.
‫آدم که همینطوری غیبش نمی‌زنه، تیم.
‫می‌شه، من خیلی وقته پلیسم.
‫همیشه غیبشون می‌زنه.
‫متأسفم.
‫فیل رو خاک کردیم.
‫روحش الان در آرامشه.
‫ولی جاش هنوز اون بیرونه...
‫در عذابه.
‫هیچ‌وقت اون روزی ‫که اومدن دنبالش رو فراموش نمی‌کنم.
‫و هرگز ‫صورت‌هاشون رو فراموش نمی‌کنم.
‫لئو بِنتی و سمی کانزانو.
‫این دو تا رو می‌شناختم.
‫سال‌ها زیر نظر داشتم‌شون.
‫اینا چیه؟
‫همونی که می‌خواستی.
‫باید یه دفتر بزرگ‌تر می‌خواستم.
‫برای اینکه بتونم این دو نفر رو بشناسم،
‫باید کلی کند و کاو می‌کردیم.
‫و فهمیدیم همه چی ‫از پرونده دادگاه بِنتی شروع شد.
‫[بروکلین 1988]
‫صبح بخیر.
‫جناب قاضی، به عنوان دادستان...
‫لئو بِنتی از خانواده مافیایی بود.
‫پدر و چند تا از عموهاش همه وصل بودن.
‫می‌خواست تنهایی از محله خلاص شه.
‫وقتی عضو پلیس نیویورک شد ‫که شدیدا به نیرو نیاز داشتن.
‫و برای اینکه پلیس‌های بیشتری ‫تو خیابون‌ها باشه...
‫حاضر بودن چشم‌پوشی کنن.
‫جناب قاضی، دادستان...
‫سمی کانزانو کهنه سرباز ویتنام بود.
‫گذشته چندان ناجوری نداشت.
‫ولی سابقه‌ش اصلا تمیز نبود.
‫ولی اشتباه نکنین
‫اگه بِنتی مار زنگی بود، کانزانو کبرا بود.
‫پرونده پلیسی رو که پیدا کردن...
‫اثر انگشت بِنتی روش بود.
‫گفتن که بِنتی پرونده رو...
‫موقع کار روی یه پرونده مرتبط لمس کرده.
‫متهم لطفا بایسته.
‫در پرونده نیویورک علیه لئو بِنتی،
‫چاره‌ای ندارم جز اینکه متهم رو...
‫بی‌گناه اعلام کنم.
‫آره.
‫پرونده بسته شد.
‫نه تنها قسر در رفت،
‫به کثافت ترفیع هم دادن.
‫آدامس؟
‫آره، خب، فکر کنم لامصب...
‫بی شرف‌ها، چند تا از دخترهای خوب...
‫اینجا زندانن، ولی، ای تو روح‌شون.
‫اینا دیگه کی‌ان؟
‫یا خدا، می‌بینی؟
‫دختره چقدر خوب بود
‫کی باید برگردی؟
‫وقت دارم.
‫امروز غذا خوردی؟
‫گرسنه نیستم.
‫شبیه اتیوپیایی‌ها شدی لامصب.
‫تو ویتنام یاد گرفتم با شکم پر نرم جنگ.
‫آره، خب، من همه کار رو ‫با خیگ پر انجام می‌دم.
‫ولی عرضه جلب توجه نکردن رو نداری.
‫هوی، همین‌قدر کافیه.
‫خب؟ شاید به‌نظر بیاد آدم آرومی نیستم.
‫ولی از من آروم‌تر پیدا نمی‌کردی دوست من.
‫دیدی پرونده‌‌ها تهش چی شد؟
‫و تو همون موقعیت...
‫هر احمق دیگه‌ای وا می‌داد و مستقیم ‫می‌رفت سراغ معامله، ولی داداشت نه.
‫می‌دونی چی کار کردم؟
‫- پاش موندی. ‫- پاش موندم.
‫پاش موندم، گفتن مچت رو گرفتیم،
‫می‌دونی چی گیرشون اومد؟
‫کوفتم گیرشون نیومد.
‫کل نیروی پلیس پشتم بود.
‫و آخرش چی بهم دادن، هان؟
‫چی بهم دادن، حکم زندان؟
‫نه، عذرخواهی کردن تازه ترفیع هم بهم دادن.
‫حالا این منم.
‫هر کی مشکلی داره،
‫راه خروج رو نشونش می‌دم.
‫اگه بخوان اجرا کنن،
‫یه چیز دیگه نشونشون می‌دم، ‫ملتفتی چی می‌گم؟
‫چی، حرکاتت رو؟
‫آره، حرکات اجرام
‫اجرا میکنم و دمار از روزگارشون درمیارم.
‫آخه الان اوضاع‌مون خوبه.
‫اوضاع ما حرف نداره.
‫عالیه، پس دوباره ازت خواهش می‌کنم،
‫من الان تحت تجسسم.
‫دنبال دردسر اضافه نیستم.
‫پس اگه می‌شه یه کم آروم‌تر باشه، خب؟
‫باشه، فقط به خاطر تو.
‫چون دوستت دارم عشقی، باشه؟
‫باشه.
‫گمشو برو بیرون.
‫- ممنون، تامی. ‫- ممنون.
‫- آره، روز خوبی داشته باشی. ‫- آره.
‫خوبه؟
‫یه کم نمک لازم داره.
‫باشه، ولی زیاد نزن، می‌دونی که دکتر چی گفت.
‫- کجاست؟ ‫- اونجاست.
‫دکتر صبر می‌کنه.
‫یعنی چی دکتر صبر می‌کنه؟
‫- سلام، بابا ‫- سلام عزیزم.
‫اینجا رو یادت نره.
‫مامان، می‌دونی برس موهام کجاست؟
‫خب نمی‌دونم، آخرین بار کی موهاتو شونه کردی؟
‫یادم نمیاد وگرنه که نمی‌پرسیدم. ‫می‌شه کمکم کنی؟
‫آلسیا، الان یه کم سرم شلوغه. ‫نمی‌بینی؟
‫آخه می‌خوام برم سینما. ‫نمی‌تونم این شکلی باشم.
‫وای خدا.
‫مامان! ‫- چیه؟!
‫دختر توئه ها.
‫دختر خودته.
‫دختر توئه.
‫دختر توئه، من می‌رم زیرزمین.
‫من بهش گفتم، تو که می‌شناسیش...
‫داری آب تو هاون می‌کوبی.
‫از این گوش می‌گیره از اون گوش در می‌کنه.
‫بی‌خیالش شو.
‫باور کن، خنگه.
‫آره.
‫یعنی، هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫کی رو می‌گی؟
‫می‌دونی که.
‫می‌دونم، آره، می‌دونم.
‫باید برم، یه کم دیگه بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫می‌بوسمت، بای بای.
‫اون کی بود؟
‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫آره، ببخشید، ببخشید دیر شد.
‫بعد کار با لئو قرار داشتم،
‫لئو هم که فکش گرم شه دیگه ول کن نیست.
‫چرا با لئو قرار داشتی؟
‫هیچی، یه سری کارهای اداری.
‫نمی‌دونم، قبلا می‌رفتیم بیرون.
‫باشه، پس می‌ریم بیرون.
‫همینطوری؟
‫همینطوری، می‌خوای بری بیرون یا نه؟
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫می‌دونی چیه؟
‫برات غذای دیشب رو گرم می‌کنم.
‫عالیه، حالا از دست من عصبانی شدی.
‫از بنتی و کانزانو...
‫فاسدتر نداشتیم، ‫و قرار بود فاسدتر هم بشن.
‫بن شرمن یکی از بهترین درآمدزاهای مافیا بود.
‫تو همه چیز دست داشت
‫از لباس تقلبی تا مواد سنگین.
‫اگه چیزی لازم داشت، شرمن جورش می‌کرد.
‫برای این روانی کار می‌کرد، ‫جانی گالیانوی «آچاری.»
‫گالیانو معاون یکی از بزرگترین خانواده‌های مافیا بود.
‫خب نظرت چیه؟
‫بده، نه؟
‫خوب که نیست.
‫ببین، لامصب افتضاحه.
‫پس چی کار کنم؟
‫چی کار کنی؟
‫مرد باش.
‫زنت رو ببین، ‫بهش ابراز علاقه کن،
‫بگو عزیزم، دوستت دارم
‫ولی شاید آشپزی کار تو نباشه.
‫مرد حسابی، اگه بکشمش ‫بهتره تا قلبش رو اینطوری بشکنم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫می‌دونی چیه؟
‫ببین چه بلایی سر این استیک وامونده آورده.
‫لامصب فاجعه‌ست.
‫لعنتی. لعنتی.
‫لعنتی!
‫براش گوشت مرغ بخر.
‫گوشت مرغ رو که دیگه نمی‌تونه خراب کنه.
‫کجاشو دیدی.
‫به به.
‫وای، شام رو دوست داشتی بن.
‫یه لقمه‌ش کردی.
‫آره.
‫فکر و ذکرش همین شده.
‫ممنون.
‫با گروسمن چی کار کنیم؟
‫آیرا گروسمن یه دلال الماس بود،
‫که ناخواسته اوراق غیرقانونی ‫یکی از عملیات‌های گالیانو رو...
‫قاچاقی وارد کشور کرده بود.
‫با اینکه نمی‌دونست داره قانون رو می‌شکنه،
‫کار از کار گذشته بود ‫و اف‌بی‌آی زیر نظرش داشت.
‫به‌نظرت حرف می‌زنه؟
‫معلومه که زبون باز می‌کنه.
‫مرتیکه حرفاش رو زده رفته.
‫اگه اف‌بی‌آی حتی ‫در گوش اون نمک نشناس پچ‌پچ کنه...
‫افتادیم تو دردسر، باید خلاص شه.
‫باید تمیز باشه و باید سریع باشه.
‫یه فکری برای انجامش دارم.
‫عالیه. من ده تا ایده واسه انجامش دارم.
‫جانی، مشکل تو اینه که خیر سرت...
‫بلد نیستی کاری رو تمیز انجام بدی.
‫تو النوود که حبس می‌کشیدم با یکی آشنا شدم.
‫کی؟
‫شرمن داشت توی النوود حبس می‌کشید...
‫اونجا با کسی آشنا شد...
‫که نهایتا همه این عوضی‌ها رو به هم وصل کرد،
‫پسرعموی بِنتی، فردی سیلانو جونیور.
‫مزاحم که نشدم؟
‫الان چی می‌خوای، فردی؟
‫یه آشنایی دارم، ‫یکی دو کیلو جنس میخواد.
‫این همون قدیمیه‌ست یا جدیده؟
‫قدیمی جدیده، ولی پایه‌ست.
‫از قدیم می‌شناسمش، بهش اعتماد دارم.
‫زنگ می‌زنم.
‫واقعا ممنونم که این لطف رو در حقم می‌کنی.
‫ولی بذار یه چیزی بهت بگم.
‫این دفعه قیمتش بیشتره.
‫مفتی که نیست.
‫هر چی بخوای.
‫واقعا از تو چیزی نمی‌خوام، فردی.
‫راستش، فکر کنم یه چیزی دارم که بخوای.
‫یه پسرعموی کوچیک دارم، خب؟
‫پلیسه، پلیس نیویورکه.
‫هر کاری که بخوام برام انجام می‌ده.
‫ارزون نیست.
‫کثافت آدم حریصیه. ولی هر کاری می‌کنه.
‫می‌دونی، از پلیس‌ها خوشم نمیاد.
‫مخصوصا فاسدهاشون.
‫منم از پلیس‌ها خوشم نمیاد.
‫ولی این نفله ‫پسرعمو کوچیکه‌ی منه، بابا.
‫فردی، لطفا برو.
‫خوبه.
‫آره.
‫چی برامون آوردی؟
‫یکی از رفیق‌هام یه لطفی می‌خواد.
‫یه لحظه صبر کن، بذار ببینم درست شنیدم.
‫تو رفیق پیدا کردی؟
‫آدم درست درمونیه، تو زندان باهاش آشنا شدم.
‫همه شرط‌بندی‌ها و مواد ‫جنوب ایست ساید دست اونه.
‫اگه کسی خریدار باشه، ‫این لامصب فروشنده‌ست.
‫هیچی نشده ازش خوشم اومد.
‫با کیا کار می‌کنه؟
‫توساروها.
‫ما آدم لطف کردن نیستیم.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫آره، کار مجانی نمی‌کنیم.
‫یه پول خوب بهمون می‌ده.
‫اگه گند نزنین...
‫قول می‌دم قراره مدت‌ها حسابی پول دربیارید.
‫می‌خواد چی کار کنیم؟
‫بِنتی و کانزانو باید...
‫شبیه یه بازرسی ماشین عادی جلوه‌ش می‌دادن.
‫ولی اصلا عادی نبود.
‫چی شده سرکار؟
‫گواهینامه و مدارک ماشین.
‫این.
‫و اینم کارت ماشین.
‫آیرا گروسمن؟
‫درسته.
‫این ماشین شماست؟
‫بله، مال منه.
‫امشب یه تصادف و فرار داشتیم.
‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫بله، البته.
‫یه شاهد گفته این ماشین رو دیده...
‫ماشین شما رو، که از صحنه فرار کرده.
‫غیرممکنه، این، این ماشین...
‫- تمام روز پارک بوده. ‫- جناب...
‫فقط می‌خوایم ببریمت اداره...
‫چند تا سوال ازت بپرسیم.
‫کار من نبوده.
‫تنها جوابیه که باید بدونین.
‫هی، می‌خوای زرنگ بازی دربیاری؟
‫ببین، جناب، می‌تونیم ‫به زبون خوش بریم، که راه منه،
‫یا می‌تونیم راه جایگزین رو انتخاب کنیم.
‫می‌دونی راه جایگزین چیه، آقا؟
‫راه سخت؟
‫درسته.
‫پس می‌خوای چی کار کنی؟
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫آفرین پسر.
‫ببخشید ‫این کارها واقعا لازمه؟
‫بله، جناب، لازمه.
‫برای امنیت ما و خودتونه.
‫از کدوم اداره هستین؟
‫کجا می‌برین منو؟ ‫- برو تو.
‫کجا می‌برین منو؟
‫آخ، آخ، بس کنین دیگه!
‫این چه کاریه؟
‫فقط می‌خوایم چند تا سؤال ازت بپرسیم.
‫به هر سوالی جواب می‌دم.
‫با ماشینم می‌خواین چی کار کنین؟
‫بِنتی و کانزانو ‫با چراغ‌های آژیر روشن نگه‌ش داشتن.
‫ولی وقتی سوار ماشین شد،
‫همیشه چراغ‌ها رو خاموش می‌کردن.
‫حرفه‌ای بودن.
‫آروم باش، آقا.
‫این آقایون فقط ‫فقط می‌خوان چند تا سؤال ازت بپرسن.
‫- نه، می‌دونم قضیه چیه، نه... ‫- پنج دقیقه طول می‌کشه
‫- امیدوارم اینطور باشه لعنتی. ‫- نه، نه، من پیاده نمی‌شم!
‫- این آسونه. ‫- نه، من پیاده نمی‌شم!
‫- هی! ‫- من پیاده نمی‌شم!
‫من از این ماشین پیاده نمی‌شم!
‫نه، من از این ماشین پیاده نمی‌شم...
‫- پس راه سخت رو انتخاب می‌کنیم. ‫- نه، وای، آخ.
‫نه، بس کنید، نه!
‫نه، نه، نه، بس کنید!
‫بس کنید، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم نه، من بچه دارم!
‫نه، نه، بس کنید، ‫نه، می‌دونم قضیه چیه، نه، نه!
‫نه، نه، نه، من بچه دارم، ‫خواهش می‌کنم، من بچه دارم!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫موش کثیف.
‫نه، نه، نه.
‫خواهش می‌کنم، آقای شرمن، خواهش می‌کنم.
‫- مجبورم نکنید این کار رو بکنم. ‫- برو یه بیل بیار.
‫تو رو خدا مجبورم نکنید.
‫- آقای شرمن، نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫- پسر، بیلت رو بردار.
‫نه، نمی‌تونم... ‫- بیلت رو بردار، چی دیدی؟
‫- خواهش می‌کنم... ‫- بیل بی صاحاب رو بردار!
‫- نه، این اون چیزی نبود که توافق کردیم، ‫- وایسا، وایسا. چند بار این رو دیدی؟
‫هیچی ندیدم.
‫تو این سال‌ها چی دیدی؟
‫- هیچی ندیدم... ‫- هیچی نمی‌بینی.
‫- نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫- بهت گفتم که...
‫- ازت محافظت می‌کنم ‫- خواهش می‌کنم...
‫- عمو شرمن ازت محافظت می‌کنه، باشه پسر؟
‫لطفا، بیل رو بیار و این آشغال رو دفن کن،
‫یادت باشه، هیچی ندیدی.
‫یا خدا، این بدبخت چیکار کرده، هان؟
‫می‌دونی چیه؟
‫هر کاری کرده به تو ربطی نداره.
‫فکر نکنم.
‫- فکر کردی با کی داری حرف می‌زنی؟ ولی...
‫- اینجوری با من حرف نزن نفله. ‫- پسرعموت رو از اینجا ببر.
‫- بیا، بیا، بیا. ‫- نه گمشو، مرتیکه چهارچشم.
‫- ببرش بیرون. ‫- گمشو.
‫- خفه خون مرتیکه کور. ‫- برو بیرون
‫- برو یه پیتزا سفارش بده مرتیکه خیکی.
‫- خفه بابا. ‫- ممنون.
‫مرتیکه عوضی.
‫مرتیکه کچل، پیر خرفت عوضی مفنگی.
‫مشکل این یارو چیه؟
‫- نگرانش نباش. ‫- من؟
‫نگران اون باشم؟
‫این یارو کی هست مگه؟
‫- بن شرمنه ها. ‫- آهان.
‫کسیه که باید بشناسیش،
‫ولی لازم نکرده بشناسی، ‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫ببین، کارتون عالی بود.
‫شک ندارم وقتی رئیس بشنوه،
‫حسابی خوشش میاد.
‫رئیس این مرتیکه کیه؟
‫گالیانو.
‫آچار؟
‫آره، آچار.
‫جدی می‌گی.
‫به شرمن بگو اگه چیزی خواست...
‫باید سر کیسه رو شل کنه.
‫طبیعیه، حق‌تونه پول بیشتر بگیرید.
‫معلومه که حق‌مونه پول بیشتری بگیریم.
‫پسرعمو کوچولو.
‫باشه پسرعمو، می‌بینمت.
‫و اینطور پیش می‌ره.
‫خلافی می‌کنه که منجر به یه خلاف دیگه می‌شه،
‫و تا به خودت میای نه تنها از خط رد شدی،
‫دیگه اصلا در دیدرست هم نیست.
‫تو تحقیقات دست می‌بردن، مخبرها رو لو می‌دادن.
‫مکان‌ها رو شنود می‌کردن، هر چی گالیانو می‌خواست.
‫خط رو نمی‌دیدن، اما رنگ رو چرا.
‫و رنگ مورد علاقه‌شون سبز بود.
‫سرشون شلوغ بود، پول جریان داشت ‫و خون هم همینطور.
‫احتمالا فکر می‌کردن...
‫کار اشتباهی نمی‌کنن.
‫که اتفاقا وقتی به جون هم بندازن‌شون ‫این حیوون‌ها رو از خیابون جمع کردن.
‫احتمالا حتی واسه این خدمت ‫به دنیا انتظار تقدیر و تشکر هم داشتن.
‫ولی به قول معروف، ‫هیچ کار خوبی بی‌مجازات نمی‌مونه.
‫و کارهای بد هم، خب، ‫اون‌ها هم بی‌مجازات نمی‌مونن.
‫بمیر کثافت.
‫برو به درک!
‫کثافت!
‫کثافت آشغال! ‫لامصب!
‫لعنتی!
‫بزدل عوضی!
‫بله.
شرمن، باید بیای، باید بیای اینجا.
‫تن لشت رو بیار اینجا.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫چی داری می‌گی؟
‫افسار از دستم رفته.
‫چی شد؟
‫بهم حمله شد شرمن، ‫تو محله بی صاحاب شده خودم،
‫تو روز روشن.
‫آدماشون رو دیدی؟
‫نه می‌خوام تو بفهمی کار کدوم آشغالی بوده.
‫پلیس‌ها اومدن، بن.
‫اومدن سراغم، ‫ازم بازجویی کردن.
‫بهشون چی گفتی؟
‫بهشون گفتم جد و آبادشون ‫یه مشت غربتی وحشی بودن.
‫هیچی بهشون نگفتم.
‫بعد ولت کردن؟
‫من این وسط قربانی‌ام عقب مونده.
‫هی، می‌شه آروم باشی؟
‫من که بهت شلیک نکردم لامصب.
‫آروم باش، خب؟
‫باید به این رفقای پلیس جدیدت زنگ بزنی.
‫اسم می‌خوام، آدرس‌هاشون رو می‌خوام،
‫و می‌خوام خون‌شون بریزه، شنیدی؟
‫شنیدم و کل محله بی صاحاب هم شنید.
‫آروم باش لامصب.
‫بهش زنگ می‌زنم.
‫درد بگیری.
‫الو، شرمنم.
‫می‌خوام همین الان با پسرعموت تماس بگیری.
‫باشه، پس...
‫30 سال پیش.
‫جانی گالیانو.
‫آره، باورم نمی‌شه این پرونده...
‫همینجوری داره خاک می‌خوره.
‫خب، الان کجاست؟
‫[زندان فدرال آنسل]
‫این یارو کدوم قبرستونیه؟
‫باید تو فرودگاه می‌رفتم دستشویی.
‫وقتی هی آب بخوری، ‫فکر کردی چی می‌شه؟
‫موقع پرواز تشنه‌م می‌شه.
‫من جات باشم صبر می‌کنم.
‫خودش بود، ‫اون لبخند گولم نمی‌زد.
‫از چشم‌هاش می‌شد فهمید.
‫اون زنجیرها کاملا لازم بودن.
‫خیلی طول می‌کشه؟
‫باید برم دست به آب.
‫- آقای گالیانو، من کارآگاه دلگادو هستم.
‫ایشون هم همکارم جسی پولینو.
‫از دفتر دادستانی نیویورک اومدیم...
‫نیویورک، خوبه.
‫برام...
‫از لهجه‌ت معلوم بود.
‫از آقای گالیانو گفتنت هم خوشم اومد.
‫یعنی می‌تونم بگم به جز مثانه‌ی در حال ترکیدنم.
‫اوضاع خیلی خوب پیش می‌ره.
‫آقای گالیانو، چند تا سوال داریم درباره...
‫درباره چی پلیس‌های مافیا؟
‫آره، بنتی و کانزانو.
‫می‌دونی، من چیزایی دیدم و کثافت کاری‌هایی کردم...
‫که با فهمیدنش خودتون رو خیس می‌کنید.
‫کارهایی که می‌تونه بزرگای مافیا رو ‫بندازه تو زندان ور دل خودم.
‫ولی دیگه کسی چیزی درباره اون‌ها نمی‌پرسه.
‫همه می‌خوان درباره این پلیس‌های لعنتی بدونن.
‫تو این سال‌ها خیلی حرف زدی.
‫خیلی‌ها رو لو دادی، چندین بار وارد ‫برنامه حفاظت از شاهدین شدی.
‫و حالا، اینجاییم.
‫اینجاییم.
‫به‌نظرت چه مقدار از شهادتت درسته؟
‫چه مقدار؟
‫همه‌ش، کل ماجرا.
‫من جمله قتل؟
‫اگه پول خوب می‌دادی هر کاری می‌کردن.
‫این اتهامات باورنکردنی‌ایه آقای گالیانو.
‫چی بگم، حقیقته دیگه.
‫خب مشکل حقیقت کوفتی همینه،
‫انقدر باورنکردنیه که نمی‌شه باورش کرد.
‫درسته.
‫حاضری همه اینا رو ‫زبونی خودت از اول بهمون بگی؟
‫آره، اگه بگم آزادم می‌کنید؟
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه، از این خبرها نیست.
‫آزادی مشروط زود از موعد می‌گیرم؟
‫نه.
‫استراحت واسه دست به آب چی؟
‫- دست به آب؟ ‫- آره.
‫جویی، ببرش دستشویی.
‫آره، جو، بدون تو چیکار می‌کردم؟
‫بوکسوری، هان؟
‫ببخشید؟
‫بوکسوری، از دماغت معلومه.
‫ترکیده رفته.
‫نذار بره رو مخت.
‫طرف واقعا رو اعصابه.
‫احتمالا بهتره خودت هم بری دست به آب.
‫قراره کل روز علاف باشیم.
‫باشه، الان برمی‌گردم.
‫مرتیکه.
‫وقتی زبون باز کرد، دیگه همه رو لو داد.
‫یعنی یه نفس شرمن رو لو داد.
‫درباره گروسمن گفت.
‫و بعد رسید به روزی که بهش حمله شد.
‫مرتیکه‌ها واقعا جنم داشتن.
‫با خیلی‌ها سرشاخ شده بودی.
‫فکر می‌کردی تهش چی می‌شه؟
‫تا حالا تیر خوردی؟
‫تو چطور؟
‫خب، تا حالا انگشت پات به جایی خورده؟
‫می‌دونی، یه موجی کل بدنت رو می‌گیره.
‫نمی‌دونم، آدرنالینه خیر سرش؟
‫و هر احساسی که اون لحظه داری.
‫خیلی قوی‌تر می‌شه.
‫پس اگه ترسیده باشی، بیشتر می‌ترسی.
‫و اگه عصبانی باشی، ‫خب، دیگه می‌زنی به سیم آخر.
‫پس به پلیس‌ها زنگ زدم.
‫یه لطفی کن و بهشون نگو پلیس، باشه؟
‫اون‌ دو تا خیلی چیزها بودن، ولی پلیس نبودن.
‫باشه، آقای حساس، پشیزی واسه من مهم نیست.
‫پلیس برای من پلیسه.
‫همه‌تون عوضی هستین، باشه؟
‫پس هر چرت و پرتی که دوست داری بنویس.
‫می‌خوای بشنوی یا نه؟
‫آره.
‫حتی صبر نکردم خون‌ها خشک شه.
‫تلفن رو برداشتم و به شرمن زنگ زدم.
‫که به فردی زنگ بزنه و یه قرار بذاره.
‫به گالیانو حمله کردن.
‫کی بوده؟
‫می‌خوایم همین رو بفهمید.
‫مشکلی نیست، بگو نگران نباشن.
‫تا اسم این کثافتا رو درنیاری...
‫هیچی بهش نمی‌گم.
‫بریم یه تکونی به درخت‌ها بدیم.
‫برام مهم نبود ‫اون نمک به حروما چی‌کار می‌کنن.
‫فقط می‌خواستم انجام بشه.
‫اسم می‌خواستم، آدرس می‌خواستم، خون می‌خواستم.
‫از شانس خوب من، ‫این گند کاری خوش موقع به گوش پلیس نیویورک...
‫رسید و اونا هم بو بردن.
‫خودشه.
‫و اولین آشغالی که ‫دستش رو شد یه نوچه پایین رده بود.
‫جاش هیوز کثافت، سگ باز.
‫جاش سگ کوفتیش رو همه جا دنبال خودش می‌کشوند،
‫حتی تو رستوران چینی وانگ.
‫خب، من طرفدار غذای چینی نیستم.
‫ولی وانگ رفیق‌مون بود و اگه سگ تو منو نبود.
‫هیچ جوره خوشش نمی‌اومد...
‫یه سگ بیاد تو سالن رستورانش.
‫دختره چی شد؟
‫خب، می‌دونی، داشتیم فکر می‌کردیم...
‫این سگه چیه دیگه؟
‫مشتری‌ها شکایت کردن.
‫داره با من غذا می‌خوره.
‫ببین، رستوران آقای وانگ درست و حسابیه.
‫نمی‌شه این سگ کثیف رو بیاری اینجا...
‫که رول تخم مرغ بخوره، فهمیدی؟
‫آنتونی راست می‌گه، جاش، ‫بیا گورمون رو گم کنیم، داداش.
‫من هیچ جا نمی‌رم.
‫چرا انقدر عوضی بازی درمیاری؟
‫یه بار دیگه بهم بگو عوضی ‫تا ببینی چی به سرت میاد.
‫عه جانیه.
‫مشکل چیه؟
‫همه چی مرتبه، خودم حلش می‌کنم.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- جانی، حلش می‌کنم.
‫سگم گرسنه بود.
‫سگت گرسنه بود؟
‫خب، نگاه کن، عه به نظر هنوز گرسنه‌ست.
‫حلش می‌کنی؟
‫حلش کن. ‫- اشتهای خوبی داره.
‫آره، اشتهای خوبی داره، حلش کن.
‫ببین، سگ بی صاحابت رو بردار و برو خونه.
‫من هیچ جا نمی‌رم.
‫گرسنه‌مونه و اومدیم دیم سام بخوریم.
‫دیم سام، و یه مشت چیز دیگه، گرفتی؟
‫مسخره بازی درنیار جاش.
‫موقعیت رو درک کن، داداش.
‫تازه شروع کردم.
‫زبون نفهم!
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا...
‫بیا همین الان تمومش کنیم.
‫- سگ بی صاحابت رو می‌کشم. ‫- هوی، هوی هوی.
‫- هی، هی، هی، بیا، وایسا... ‫- تو هم بس کن.
‫- بیا بریم. ‫- سگت رو بردار...
‫- و گورت رو از اینجا گم کن. ‫- بریم.
‫پاشو بریم. یالا.
‫شرمنده شما.
‫غذاتون رو مهمون من هستید، ‫نگران نباشید ببخشید.
‫می‌گن هر سگی عجلش سر می‌رسه، نه؟
‫و عجل جاش هم داشت سر می‌رسید.
‫اسمش و پول من رسیده بود دست پلیس،
‫ولی خیلی لفتش دادن.
‫وای، چقدر شیکه اینجا، لئو.
‫لایق شیک بودنی.
‫آره، می‌دونم.
‫- سلام، سلام. ‫- بفرمایید، ممنون.
‫سفارش دادین؟
‫نه، سفارش ندادیم، سلام فلیشیا.
‫- سلام. ‫- نه، منتظر تو بودیم.
‫نوشیدنی میل دارید؟
‫میشه دو تا لیوان دیگه بیارین لطفا؟.
‫حتما.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫خیلی شرمنده دیر کردیم.
‫لئو داشت باز با موهاش ور می‌رفت.
‫لازم نبود بهشون بگی.
‫چی رو، عذرخواهی رو یا قضیه موهات رو؟
‫جفتش.
‫مریان، خیلی زیبا شدی.
‫- خیلی وقته ندیدمت. ‫- خیلی، فلیشیا، می‌دونم.
‫ببین این گردنبند خیلی قشنگه.
‫- خوشت میاد؟ ‫- عاشقشم.
‫مرسی، لئو تازه برام خریده.
‫آره، بیاید به افتخار هم بنوشیم.
‫باشه.
‫به افتخار دوستای خوب.
‫چه مهربون.
‫به افتخار دوستای خوب.
‫وای لئو...
‫استیک اینجا 80 دلاره.
‫خب؟
‫خب قراره، یکی رو شریکی بخوریم؟
‫چون اگه هر کدوم یکی بگیریم به ‫اندازه یه هفته خرید خونه می‌شه.
‫پس استیک سفارش نده عزیزم.
‫بیخیال، یه‌کم راحت باش، باشه؟
‫داری همه رو معذب می‌کنی.
‫ببخشید.
‫فلیشا اگه می‌خوای ‫می‌تونیم با هم شریکی بخوریم.
‫- نه بابا... ‫- نه، نه،
‫کسی شریکی نمی‌خوره.
‫برای شام چی میل دارید؟
‫آره، یه استیک مدیوم رِر می‌خوان.
‫و خودم هم یکی می‌خوام.
‫ما هم همین رو می‌خوایم، ممنون...
‫خب، من فتوچینی آلفردو می‌خوام لطفا.
‫فتوچینی رو می‌تونی خونه بخوری.
‫هوس فتوچینی کردم.
‫چرا همه پاستا نگیریم؟
‫آره، آره، می‌دونی، فکر کنم...
‫راستش می‌خوام سفارشم رو عوض کنم...
‫سفارشت رو عوض نمی‌کنی، خب؟
‫جای قشنگیه نه؟
‫واسه رزرو اینجا باید دست به دامن پنتاگون می‌شدم.
‫چهار تا استیک و یه فتوچینی.
‫بله.
‫ممنون.
‫یه بار دیگه اینطوری باهام حرف بزنی،
‫پیاده برمی‌گردی خونه، فهمیدی؟
‫بگذریم.
‫وقتی بالاخره حواس‌شون ‫جمع کار شد فردی یه قرار گذاشت.
‫سلام.
‫حالتون چطوره پسرها؟
‫- خوبیم. ‫- امروز هوا عالیه، نه؟
‫خب چی پیدا کردید؟
‫این جاش هیوز خرده پا رو می‌شناسید؟
‫آره، می‌دونم کیه.
‫دو تا اسم دیگه داریم، هنوز شناسایی نشدن.
‫باشه، تو و همکارت. ‫برین بگیریدش بیارینش.
‫ببخشید؟
‫آروم باش، لئو.
‫- وقتی آروم می‌شم که این عوضی...
‫- دقیقا بگه... ‫- وایسا، وایسا، وایسا، وایسا...
‫- هی، هی، هی، هی... ‫- فکر کرده با کی داره حرف میزنه.
‫- هیچکی با من اینجوری حرف نمی‌زنه فهمیدی؟ ‫- نباید بهش فحش بدی که.
‫چیزی نیست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫من چیکار می‌کنم؟
‫بذار یه چیزی رو برات روشن کنم.
‫ما نوکر شماها نیستیم.
‫ببین، پول زیادیه.
‫کافی نیست، می‌گه بگیرینش.
‫یه جوری می‌زنمش دندون‌هاش رو...
‫از کف پیاده‌رو جمع کنه، چطوره؟
‫- هی... ‫- حرف درستی می‌زنه.
‫تو هم؟
‫راستش بهترین موقعیت برای مذاکره مجدده.
‫باشه، برو مذاکره کن.
‫برو دستی که بهت غذا داده رو ‫گاز بگیر، به من چه.
‫خفه بابا، بدون این مسخره بازی‌‌ها هم ‫اوضاع‌مون خوب بود.
‫این از تموم کارهایی که کردید بزرگتره.
‫شاید دردسر بزرگ‌تری باشه.
‫انجامش می‌دیم.
‫ولی بعد از این، دستمزدمون می‌ره بالا.
‫باورت می‌شه چقدر وقیح بودن؟
‫آخه خودم مونده بودم ‫که بن همون‌جا دخل‌شون رو نیاورده.
‫وقتی بالاخره رسیدن خونه جاش.
‫به جاش برادر عوضیش فیل رو...
‫دم در پیدا کردن.
‫اگه فیل رو هم می‌گرفتن به دنیا لطف می‌کردن.
‫تو جاش هیوزی؟
‫نه.
‫اینجا خونه جاش نیست؟
‫نه، اینجا خونه جاش نیست.
‫پس باید برادرش فیل باشی.
‫جنابعالی؟
‫پلیس نیویورک، اون آچار بی صاحاب رو بنداز.
‫جاش اینجا زندگی نمی‌کنه؟
‫نه، خونه مامان‌مونه.
‫خونه مامان‌تونه.
‫بیا یه حدسی بزن،
‫آخرین بار کی دیدیش؟
‫حدس بزنم؟
‫می‌تونه پیش ریکی، بابی باشه.
‫جویی، جورج، جانی.
‫- برید همه این نفله‌ها رو بگردید. ‫- گوش بگیر عوضی.
‫می‌خوای زرنگ بازی دربیاری، هان؟
‫- می‌خوای آخر هفته رو تو ریکرز باشی؟
‫همینو می‌خوای؟
‫چون همین الان میندازمت هلفدونی،
‫از صبح تا شب دمارت رو درمیارن...
‫- آروم باش، لئو. ‫- چطوره، هان؟
‫چرا نمی‌رید دو تا بلوک بالاتر...
‫تو اون پارک بی صاحاب شده رو بگردید،
‫همیشه با یه دختره اونجا پلاسه،
‫دست از سر من بردارید!
‫- ممنون ‫- ممنون
‫چند تا بلوک بالاتر اون کثافت رو پیداش کردن.
‫- پلیس نیویورک. ‫- پلیس نیویورک، حق داری...
‫- سکوت کنی... ‫- چی؟
‫هر چیزی که بگی می‌تونه علیه‌ت...
‫- تو دادگاه استفاده بشه، ‫- وایسا، وایسا، وایسا، وایسا...
‫می‌خوایم چند تا سؤال ازت بپرسیم.
‫- دست‌هات رو بذار پشت سرت مرتیکه. ‫- چیزی نیست.
‫- هوی. ‫- امیدوارم پول تو جیبیت رو گرفته باشی.
‫- هوی چه مرگتونه. ‫- سوار ماشین شو.
‫- این یارو چه مرگشه! ‫- جاش.
‫- سرت رو بپا. ‫- ولم کن ببینم.
‫کثافت‌ها.
‫- آشغال‌های بی وجود. ‫- شرمنده.
‫برو بمیر بابا.
‫واسه ناهار برمی‌گرده، نگران نباش.
‫کجا دارین منو می‌برین، کثافت‌های عوضی؟
‫پلیس باشین یا نه، می‌میرین، شنیدید؟
‫این مسخره‌ست، ‫یه کاری می‌کنم اون سرش ناپیدا...
‫- فقط خفه خون بگیر. ‫- دهنت رو ببند.
‫داری منو کدوم گوری می‌بری؟
‫تو یه بی‌شرف مفت‌خوری، ‫تو و کل خانواده‌ت،
‫- خوک لعنتی. ‫- میشه خفه‌خون بگیری؟
‫بیا ساکتم کن، مفت‌خور بی‌شرف!
‫قراره مسیر درازی باشه.
‫- فکر کردی... ‫- ماشینو...
‫- ماشین لعنتی رو بزن کنار. ‫- فکر کردی خیلی زرنگی؟
‫ماشین لعنتی رو بزن کنار، ‫می‌ذاریمش تو صندوق.
‫آره.
‫قرار بود اونا ‫اون عوضی رو ببرن برای سیلانو،
‫و سیلانو اون عوضی رو برای من بیاره.
‫عوضی مفت‌خور.
‫بی‌شرف لعنتی.
‫نشونتون میدم.
‫سوار شو.
‫خیلی‌خب.
‫پلیس‌ها مامور تحویل بودن.
‫آماده‌ی نقشه‌ای که ‫برای جاش کشیده بودم نبودن.
‫و جاش هم نبود.
‫کی دستور اون حمله لعنتی رو داد، جاش؟
‫کی دستور کوفتی رو داد؟
‫برو به درک.
لعنتی!
‫آره، کی دستور کوفتی رو داد؟
‫گور بابات!
عوضی
‫کی دستور حمله لعنتی رو داد؟
‫- گور بابات! ‫- آره!
‫- آره. ‫- آره!
‫به این میگن روحیه، خوبه.
‫- یه روحیه لعنتی! ‫- عوضی!
‫آره، عاشقشم.
‫برام سرگرم‌کننده‌ست، خوبه.
‫برو جهنم پیش مامانت.
‫من... بدجوری ازت متنفرم.
‫بدجوری ازت متنفرم.
‫کی دستور اون حمله لعنتی رو داد؟
‫اسم کوفتیشو بده!
‫مادرت!
‫یالا، کی دستور حمله رو داد؟
‫کی بود؟ ‫کی دستور حمله رو داد؟
‫مادر لعنتیت!
‫- آره، به این میگن روحیه. ‫- آره، می‌خوای...
‫- همین روحیه کوفتی رو می‌خوام ‫- منو گاز بگیری؟
‫آشغال لعنتی!
‫کی...
‫کی دستور حمله رو داد؟
‫خوب به نظر نمی‌رسه، نه؟
‫اصلاً خوب به نظر نمی‌رسه.
‫اون گوریل لعنتی رو می‌بینی ‫که دارم باهاش سروکله می‌زنم؟
‫چیزی ازش درآوردی؟
‫آره، داره مذاکره می‌کنه، ‫ولی ردیف میشه.
‫اون موش عوضی ‫داره سر چی مذاکره می‌کنه؟
‫گفت اگه جنازه‌شو جایی بذارم ‫که مادرش پیداش کنه،
‫تا پول بیمه رو بگیره،
‫اسم‌ها رو بهم میده.
‫من خیلی وقته می‌شناسمت، ‫همچین کاری می‌کنی؟
‫قراره کلی بلا سر این بچه بیارم.
‫وقتی کارم باهاش تموم بشه، ‫هیچ‌کس جنازه‌شو پیدا نمی‌کنه.
‫کور خونده، بدجوری ازش متنفرم.
‫قراره حسابی لعنتی پرسروصدا بشه.
‫شاید بخوای رادیو رو بلند کنی، ‫شرمنده.
‫- لعنتی. ‫- جاش، نگاهم کن.
‫اون روز سه نفر توی ماشین بودن.
‫فکر می‌کنی اون دو تای دیگه
‫الان می‌خواستن جاشونو باهات عوض کنن؟
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی، جاش.
‫فکر می‌کنی تا وقتی اون اسم‌ها رو نگفتی،
‫زنده می‌مونی، ‫اینکه اون اسم‌ها
‫تنها چیزی‌ان که ‫زنده نگهت داشتن.
‫و درست فکر می‌کنی، ‫کاملاً درست فکر می‌کنی.
‫قراره بکشمت.
‫اینش قابل مذاکره نیست.
‫امروز از اینجا زنده نمیری بیرون.
‫گمشو برو کنار!
‫- آره. ‫- لعنتی!
‫فرقش اون اسم‌هاست.
‫یا مرگ آرومه یا سریع.
‫گندش بزنن، میکی گالاسی.
‫میکی گالاسی، نمی‌شناسمش.
‫اون یکی چی؟
‫آوارا، کارماین آوارا.
‫- کارماین آوارا؟ ‫- آره.
‫عوضی!
‫بهتره بهم دروغ نگفته باشی.
‫نمیگم، به خدا قسم، ‫دارم راستشو میگم.
‫خب انجامش میدی؟
‫چی؟
‫چیزی که درباره‌ش حرف زدیم.
‫من اسم‌ها رو بهت بدم، ‫تو هم به مادرم بگی...
‫جنازه‌مو کجا پیدا کنه؟
‫نمی‌خواستم بهش دروغ بگم.
‫پس به‌جاش ‫یه جور دیگه جوابشو دادم.
‫با جنازه چیکار کردی؟
‫رفقا، کارمون اینجا تموم شد؟
‫باز باید برم دستشویی.
‫نتایج تأسف‌بار پیریه.
‫جنازه جاش کجاست؟
‫نگهبان!
‫هی، باید بقیه‌شو بشنویم.
‫می‌دونین کجا پیدام کنین.
‫کدوم گوری می‌تونم برم؟
‫نگهبان!
‫اومدی، ‫دلم برات تنگ شده بود.
‫خوشحال شدم باهاتون حرف زدم بچه‌ها.
‫حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫آره، فقط... ‫درباره‌ی فیل حرف می‌زدیم...
‫برادره.
‫آره، اون مخبر قدیمیم بود.
‫خب، چه بلایی سرش اومد؟
‫[منطقه برانکس نیویورک] ‫[۱۹۹۰]
‫همه‌چی اونجاست، ‫اسم‌ها، شماره‌ها،
‫توی ۱۲ سالگی چیکار کردن،
‫رنگ مورد علاقه‌شون، ‫همه‌چی رو دارم.
‫کارم تموم شد، ‫دیگه نیستم، آخرش بود.
‫چی یعنی تموم شدی، دیگه نیستی؟
‫چند نفر دیگه بهم بده،
‫می‌ذارمت توی برنامه حفاظت از شاهد.
‫حفاظت از شاهد، ‫آخه چطور بهت اعتماد کنم؟
‫تو مخبر منی،
‫خیلی ساله ازت مراقبت می‌کنم، هواتو دارم.
‫مامانم چی؟
‫مامانت می‌تونه باهات بیاد.
‫چند تا دیگه؟
‫چند تا دیگه و تمومه.
‫چند تا دیگه.
‫اینا آدمای خیلی بی‌شرفی‌ان، جسی.
‫باید دوباره این پرونده رو باز کنیم.
‫خب، بازش می‌کنیم.
‫جانی گالیانو.
‫اون چی؟
‫چند روز پیش یه سری بهش زدیم، ‫کلی حرف زد.
‫تا جایی که یادمه،
‫هیچ‌وقت حرف کم نمیاره، نه؟
‫قربان، یه خروار شهادتنامه ازش داریم
‫که پلیس‌های نیویورک رو
‫به کلی فعالیت غیرقانونی، ‫از جمله قتل متهم می‌کنه.
‫بنتی و کانزانو؟
‫تمام شهادت‌ها ‫کلمه به کلمه مطابقت دارن.
‫اصلاً چیز جدیدی نیست، قربان.
‫- چرا، هست. ‫- چطور؟
‫گالیانو یه دیوونه‌ی قاتله، باشه؟
‫یارو یه دروغگو و روان‌پریش تمام‌عیاره.
‫چند بار قسم خورده و دروغ گفته.
‫می‌خواین دوباره این پرونده رو باز کنین
‫و این آدما رو ببرین برای محاکمه؟
‫یه چیزی بیشتر از یاوه‌‌های
‫یه دیوونه لعنتی لازم دارم.
‫مدرک بیشتری نیاز داشتن.
‫پس تمام صفحه‌های اون جعبه‌ها رو ‫زیر و رو کردیم، تک تک کلمات رو.
‫اگه یه لکه‌ی قهوه ‫روی یکی از اون کاغذها بود،
‫ردشو می‌زدیم ‫تا به لیوانی که توش بوده برسیم.
‫- شرمن چی؟ ‫- اون چی؟
‫سابقه‌ی کیفریش به اندازه گالیانو طولانیه.
‫ولی هیچ شهادتی نداده، ‫بدون هیچ همکاری، واقعاً دهنش قرصه.
‫فکر می‌کنی می‌تونی به حرف بیاریش؟
‫یه معامله جلوش بنداز، ‫ببین گاز می‌گیره یا نه.
‫همه یه نقطه ضعفی دارن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ببخشید عزیزم، می‌دونم دیر وقته.
‫نه، الان دیگه هر شب شده.
‫می‌دونم، ولی نزدیکم، ‫فکر کنم یه چیزی گیر آوردم.
‫نه، این پرونده کل وقتتو گرفته، ‫و حالا نوبت منه
‫دیگه حتی وقت نداری باهام شام بخوری.
‫عزیزم، متاسفم، واقعاً میگم.
‫ولی بدجوری نزدیکم.
‫[زندان فدرال سن‌آگوستین]
‫بن شرمن دوران حبسش رو ‫با دهن بسته گذروند.
‫هیچ معامله‌ای نکرد
‫و هیچ اطلاعاتی در مورد کسی نداد.
‫ولی به نظر می‌اومد ‫اگه کسی قراره کمک کنه
‫که این پرونده رو باز کنیم، اون باشه.
‫۹ سال توی دهه‌ی ۷۰ سالگی
‫یه کم با ۳۰ سالگی فرق داره، نه؟
‫انگار هر بار گالیانو دهنشو باز می‌کنه،
‫اسمت درست روی لبشه.
‫می‌دونی، ما یه اتاق داریم
‫که تا سقف از شهادت‌های گالیانو پره،
‫که نه‌تنها میگه این دو تا پلیس ‫ازش مواجب می‌گرفتن،
‫بلکه تو واسطه‌ش بودی.
‫گالیانو یه روان‌پریش لعنتیه.
‫داره حرف می‌زنه.
‫چرا برنمی‌گردین با گالیانو حرف بزنین؟
‫کلی داستان براتون داره.
‫منو برای چی می‌خواین؟
‫رفتیم، می‌خوایم داستان تو رو بشنویم.
‫من داستانی ندارم.
‫چه حسی داره؟
‫واضح‌تر بگو، ‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫اینجا، حبس بودن.
‫- بهش عادت می‌کنی. ‫- واقعاً؟
‫نمی‌دونم، روز به روز،
‫فلز، بتن، همون روال همیشگی.
‫زمان حسابی آدمو خسته نمی‌کنه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫من اینجا یه روالی دارم، ‫همون‌طوری که بیرون داشتم.
‫تنها فرقش اینه که می‌دونی توی زندانی.
‫قراره اینجا بمیری، تنها.
‫اون بیرون، کسایی رو داری که دوستت دارن.
‫زن، دختر، نوه،
‫حتی دوستای آشغالت.
‫ولی اینجا، فقط زمان داری، بنی.
‫ولی زمانت داره تموم میشه.
‫و می‌دونم تویی که اینجایی ‫بیشتر از مایی که بیرونیم حسش می‌کنی.
‫خب، چطوره درباره میکی گالاسی بهمون بگی؟
‫می‌دونی چیه؟
‫کلی آشغال اون بیرون لیاقت مردن دارن.
‫می‌دونی، شاید منم برای کارایی که کردم ‫لیاقتم مردن باشه.
‫ولی اون بچه، گالاسی،
‫لیاقت چیزی که سرش اومد رو نداشت.
‫یه روز نیست که به اون بچه فکر نکنم.
‫چه توی صف ناهار باشم،
‫چه با زنم حرف بزنم، ‫حتی وقتی رفتم دستشویی.
‫فکر می‌کنی گالیانو هم براش ناراحته؟
‫اون پلیسای کثیف چی؟
‫فکر می‌کنی موقع خواب ‫یه ثانیه هم بهش فکر می‌کنن؟
‫فکر می‌کنی حتی یه ثانیه،
‫وقت می‌ذارن که ‫اسم اون بچه رو یادشون بیاد؟
‫مثل کاری که تو می‌کنی؟
‫من روانشناس نیستم، ‫ولی اون یاروها جامعه‌ستیزن.
‫و گالیانو، یه روان‌پریش کوفتیه.
‫باشه، هر چی، همه‌ش یکیه.
‫ولی تو اینجا یه فرصت داری، بن.
‫که نه‌تنها دوباره خونواده‌تو ببینی،
‫بلکه داستانو درست کنی
‫و اونا رو بندازی زندان، زندان واقعی،
‫تا اونا هم مثل تو ‫سنگینی زمان رو حس کنن.
‫می‌خوام بشنوم تو و گالیانو ‫چطور آشنا شدین.
‫هر چه زودتر بگی، به نفعته.
‫هر کاری می‌خواین بکنین.
‫می‌خوای کمکت کنیم؟
‫می‌خوای دوباره خونواده‌تو ببینی؟
‫شروع کن به حرف زدن.
‫سیلانو،
‫توی چند تا کار مختلف توی شهر دست داشت.
‫یه سری تصمیم بد،
‫با یه سری عواقب خیلی خیلی بد همراه بود.
‫بدترینش این بود که ‫من واسطه‌مو از دست دادم.
‫پس با هیچ چاره‌ای و ‫مطلقاً هیچ صبری،
‫مجبور شدم خودم شخصاً ‫این کارو بر عهده بگیرم.
‫از اون خیکیه خوشم نمی‌اومد.
‫ولی اون لاغره رو می‌تونستم تحمل کنم.
‫باید مستقیم با من سروکار داشته باشین.
‫من که مشکلی ندارم.
‫من مشکل دارم.
‫همکار لعنتیت...
‫نگرانش نباش، طبل توخالیه.
‫ها، از این تشبیه خوشم اومد.
‫مثل یه طبل گنده کوفتیه.
‫خب، گالیانو، ‫از اون یارو استفاده کرد،
‫دو تا اسم ازش گرفت:
‫- میکی گالاسی و کارماین... ‫- آوارا.
‫فعلاً باید آوارا رو بذاریم کنار.
‫ولی برای این یارو گالاسی ‫فصل شکار بازه.
‫گالیانو آدرسشو می‌خواد.
‫مشکلی نداریم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫همکار لعنتیتو کنترل کن، باشه؟
‫باشه.
‫این یاروها،
‫جهان توی مشتشون بود.
‫فقط باید چند تا دکمه ‫روی کامپیوتر فشار می‌دادن.
‫- سلام سمی، بیا تو، سلام. ‫- سلام، فلیشیا.
‫تسلیت میگم.
‫اوه، ممنون.
‫- بذار کتتو آویزون کنم. ‫- باشه.
‫پایین توی زیرزمینه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تسلیت بابت پسرعموت.
‫آره، همون آشغالی که در انتظار ما هم هست.
‫می‌دونی که، نه؟
‫اتفاقی که برای پسرعموت افتاد ‫ربطی به ما نداره.
‫همه‌چی ربط به ما داره.
‫پسرعموت یه آشغال بود.
‫مواظب باش.
‫پسرعموت یه هیولا بود.
‫همه‌شون لیاقتشو داشتن.
‫فقط دیر و زود داشت.
‫گمشو برو پی کارت.
‫ما پلیسیم.
‫ما آدم خوبه‌ایم.
‫می‌خوای خودتو سکته بدی؟
‫دارم آماده میشم.
‫آماده برای چی؟
‫برای همه چی.
‫گالیانو اون بچه رو کشت.
‫آره، نه بابا؟
‫نه قبل از اینکه یه کم اطلاعات بگیرم.
‫آره، بذار حدس بزنم، ‫می‌خواد بریم بیاریمش؟
‫نه، فقط... ‫چند تا اسم و آدرس گیر بیاریم.
‫بهش بگو ‫از دفترچه تلفن کوفتی استفاده کنه.
‫کی با گالیانو حرف زدی؟
‫شرمن خواست قرار بذاریم.
‫بدون من؟
‫می‌دونست تو... ‫سرت با مراسم و اینا شلوغه.
‫درست.
‫یالا، لباس بپوش، منتظرمونه.
‫باشه.
‫این چیه؟
‫بیا دیگه.
‫از نگاه اون خیکیه خوشم نمی‌اومد.
‫این چیه؟
‫هر چی پول بدی آش می‌خوری.
‫حق با من بود، ‫یه لیست از میکی گالاسی بهم دادن
‫بدون اینکه بگن
‫کدومش همونیه که دنبالشیم.
‫دست از مسخره‌بازی بردارین.
‫کدوم اسم درسته؟
‫اطلاعات بهتری می‌خوای؟
‫پول بهتری لازم داریم.
‫توی همچین موقعیتی،
‫دو تا گزینه داری
‫که کله‌خرایی مثل اینا رو شیرفهم کنی.
‫گزینه اول یه گلوله‌ست.
‫من دومی رو انتخاب کردم.
‫ولی باید گلوله رو انتخاب می‌کردم.
‫میکی گالاسی با مادرش زندگی می‌کرد
‫و توی پارک اسلوپ ‫تلفن نصب می‌کرد.
‫نگاهش کن، ‫اگه این ماشین زن بود،
‫نامزدم حسابی ‫باهاش مشکل داشت، سوار شو.
‫چی؟
‫ولی این میکی گالاسی اشتباهی بود.
‫اگه به من بود،
‫این آخر خط اون دو تا بود.
‫ولی دست من نبود.
‫گالیانو می‌خواد ما رو ببینه.
‫قرار رو توی رستوران وانگ گذاشتم.
‫شاید اونجا چند تا خبرچین داشت،
‫ولی تنها جایی بود ‫که هیچ شنودی نداشت.
‫گالیانو دیگه آمپر چسبونده بود.
‫این دیگه آخرش بود، ‫یه گند دیگه می‌زدن،
‫اون دو تا رو می‌ذاشت توی منو.
‫عجب نمایش آشغالی بود.
‫- هی، خوبی؟ ‫- گمشو بابا.
‫بیا، ببخشید، ‫بیا، برو خونه، بگیرش.
‫باشه.
‫شما دو تا پلیس لعنتی، ‫برای هرکدومتون یه گلوله کنار گذاشتم.
‫خیلی‌خب، آروم باش.
‫آروم باشم؟
‫من یه چیزی ازتون خواستم، ‫یه چیز کوچیک کوفتی.
‫یه آدرس، و چی شد؟
‫با احترام، ‫ولی چیز کوچیکی نبود.
‫با احترام، گور بابات.
‫ما فقط یه کم پول بیشتر خواستیم.
‫کار خوب می‌خوای، ‫باید کارمندها رو راضی نگه داری.
‫گور بابای تو هم.
‫ببین، ما هر چی بخوای ‫می‌تونیم برات گیر بیاریم،
‫ولی دیگه از این معامله‌های خرده‌ریز ‫خبری نیست.
‫چه معامله‌ای رو داری میگی؟
‫ما بذارمون توی لیست مواجب.
‫لیست مواجب.
‫می‌شنوی این عوضی‌ها چی میگن؟
‫۴ هزار دلار در ماه.
‫اطلاعات درست بهت میدیم.
‫ولی هر چیز اضافه‌ای ‫هزینه اضافه داره،
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫نظرت چیه، بن؟
‫هنوز ازشون خوشم نمی‌اومد،
‫ولی نمی‌تونستم منکر این بشم ‫که به دردمون می‌خوردن.
‫پس باید احساسات شخصیمو ‫کنار می‌ذاشتم.
‫اگه گند نزنین، ‫می‌تونه معامله خوبی باشه.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، اگه بن بگه معامله خوبیه،
‫پس خیلی معامله خوبیه.
‫ولی همین الان بهتون بگم،
‫شما عوضی‌ها بهتره دست از پا خطا نکنین
‫چون لحظه‌ای که بفهمم کردین،
‫توی این منوی کوفتی،
‫خوک واقعی سرو می‌کنم، باشه؟
‫دست بی‌صاحبتو ‫از جلوی چشمم ببر کنار.
‫فکر کنم خوب پیش رفت، نه؟
‫و اینجوری، اونا رسماً ‫توی لیست مواجب قرار گرفتن.
‫اون لاغره، درجه یک بود.
‫اسم، آدرس، و نقاط شنود رو بهمون می‌داد.
‫اگه کسی ما رو زیر نظر داشت،
‫دقیقاً می‌دونستیم کجاست.
‫اون خیکیه هم کم‌کم داشت ‫کارشو درست انجام می‌داد،
‫و این خودش کلی حرف بود.
‫بشقابشونو پر نگه می‌داشتیم، ‫جیبشون هم همین‌طور.
‫تا یه مدت همه‌چی خوش و خرم بود،
‫ولی گالیانو هنوز یه خارشی به جونش بود.
‫نمی‌ذاشت اون حمله بی‌جواب بمونه ‫و اون خارش کوچیک،
‫خیلی زود تبدیل به یه جوش شد.
‫گالیانو،
‫کارماین آوارا رو می‌خواد.
‫هنوز از اون بابت عصبانیه، ها؟
‫آوارا ماهی خیلی گنده‌تریه.
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫آره، دقیق می‌دونم یعنی چی.
‫و برای همین امروز،
‫۷۰ هزار دلار بابتش گیرتون میاد، باشه؟
‫فکر کنم فقط آدرس نمی‌خوای، نه؟
‫می‌دونین باید چیکار کنین.
‫باشه.
‫حالا دیگه برای من کار می‌کنین، باشه؟
‫و ببین، یه لطفی بکنین، گند نزنین.
‫آوارا یه پلیس بود که با یکی از ‫بزرگترین خانواده‌های جنایتکار همکاری می‌کرد.
‫هفته‌ها تعقیبش کردن، ‫برنامه روتینشو درآوردن.
‫با اون مرغ جادو کردی،
‫فوق‌العاده‌ست.
‫آره، خوشش اومد؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫- چطوره؟ ‫- امم...
‫خب من خیلی از نوشیدنی سر درنمیارم، لئو.
‫فقط باید بدونی
‫چطور ببریش سمت لبت.
‫گرون به نظر می‌رسه.
‫مزه‌ی گرون میده؟
‫مزه نوشیدنی میده.
‫چه فرقی داره چقدر گرونه؟
‫گرون بودنش ‫چیزی نیست که اذیتم می‌کنه.
‫چیزی که اذیتم می‌کنه ‫اینه که چطور پولشو دادی.
‫بیخیال دیگه عزیزم، ‫شب خوبی داریم، خرابش نکن.
‫از کجا میاد، لئو، ها؟
‫چی از کجا میاد؟
‫نوشیدنی، کت‌وشلوارها، جواهرات، ها؟
‫چی، چی از کجا میاد؟
‫پول کوفتیت از کجا میاد، لئو؟
‫می‌دونی، چند تا از زن‌ها ‫داشتن حرف می‌زدن
‫- و می‌گفتن فکر می‌کنن... ‫- چی می‌گفتن؟
‫چیزای مسخره، چیزای باورنکردنی.
‫- بهت حسودی می‌کنن. ‫- نه.
‫- بهت حسودی می‌کنن. ‫- نه، نه.
‫به من حسودی می‌کنن، ‫به ما حسودی می‌کنن.
‫به چیزی که با هم داریم حسودی می‌کنن.
‫کار آدمای حسود همینه، حرف می‌زنن.
‫می‌خوان برن تو سرت
‫و می‌خوان بهت حس بدی بدن
‫به خاطر اینکه ازشون بهتری.
‫امشب باید برم بیرون.
‫همه‌ش داری به پول گیر الکی میدی،
‫ولی ازت خواهش می‌کنم عزیزم،
‫دیگه سوال نپرس، فهمیدی؟
‫باشه لئو، دیگه سوال نمی‌پرسم.
‫داری میری بیرون؟
‫آره... یه کاری دارم.
‫میشه بگی این چیه؟
‫چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫بیخیال، مربوط به کاره.
‫نمی‌تونم درباره‌ش حرف بزنم، ‫ولی زیاد طول نمی‌کشه، قول میدم.
‫این چیه؟
‫نمی‌تونم درباره‌ش حرف بزنم.
‫چی یعنی نمی‌تونی درباره‌ش حرف بزنی؟
‫اون زنه کیه؟
‫می‌دونستم عوضیه، می‌دونستم.
‫- نه... ‫- امیدوارم ارزششو داشته باشه!
‫این کوفتی رژ لب نیست، باشه؟
‫خونه.
‫خون؟ خون کی؟
‫نمی‌دونم.
‫مطمئن شو فردا راست و ریسش می‌کنی.
‫بله، قربان.
‫داره میاد.
‫آوارا گول ایست بازرسی رو خورد،
‫قلاب، نخ، و طعمه.
‫گواهینامه و کارت ماشین.
‫مشکل لعنتی چیه، افسر؟
‫حرف می‌زنیم، گواهینامه و کارت ماشین.
‫کاری کردم؟
‫آره، چراغ عقب خرابه.
‫همیشه گیر بیخودی میدن.
‫مطمئن شدن آدم درستی رو گرفتن.
‫کارماین آوارا.
‫- آره. ‫- اون چیه؟
‫ردیفه؟
‫- آره، ردیفه. ‫- خیلی‌خب.
‫و این آخر خط کارماین آوارا بود.
‫خیلی‌خب، بن.
‫حالا،
‫حاضری اینو جلوی هیئت منصفه بگی؟
‫شرمن شهادت گالیانو رو ‫کلمه به کلمه تایید کرد.
‫ولی هنوز به چیزای بیشتری نیاز داشتیم.
‫وایسا، وایسا، وایسا، این حکم آزادیه.
‫و چند روز قبل از حمله به گالاسی بوده.
‫این شماره‌ی کانزانوئه.
‫گرفتیمش.
‫خب، فکر کنم میشه گفت
‫بیشتر از اینکه خرسو اذیت کنین،
‫یه لگد حسابی بهش زدین.
‫کافیه؟
‫خب می‌دونین که این برای همیشه ‫اداره‌ی پلیس نیویورک رو لکه‌دار می‌کنه.
‫نمی‌تونیم بذاریم قسر دربرن، قربان.
‫یا الان یا هیچ‌وقت.
‫آره، راست میگین.
‫نمی‌تونیم بذاریم قسر دربرن.
‫خب، فکر کنم این چراغ سبزه.
‫- ممنون، قربان. ‫- موفق باشی.
‫- پشیمون نمیشین. ‫- کارتون خوب بود آقایون.
‫ممنون.
‫عزیزم، عزیزم، عزیزم!
‫- چی شده؟ ‫- پرونده رو باز کردن.
‫- نه. ‫- به خدا قسم.
‫- باورم نمیشه. ‫- به خود خدا قسم.
‫- باور نمی‌کنم. ‫- قسم می‌خورم.
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫بالاخره قراره اینا رو گیر بندازی؟
‫هیچ انتخاب دیگه‌ای ندارم، نه؟
‫[۲ سال بعد] ‫[لاس وگاس، نوادا]
‫اونا دیگه از پلیس نیویورک ‫بازنشسته شده بودن،
‫و به وگاس نقل مکان کرده بودن،
‫ولی هنوز مشغول بودن، ‫تو کار مواد مخدر بودن.
‫بنتی یه روز با یه بازیگر آشنا شد
‫و با چرب‌زبونی ‫چند تا نقش کوچیک
‫توی چند تا فیلم هالیوودی درست و حسابی گرفت
‫و فکر می‌کرد ستاره سینماست.
‫حالت چطوره؟
‫و کات.
‫اونجا اونقدر غذا چیده بودن ‫که باورت نمیشه.
‫و هر روز یه چیز جدید میدن.
‫این بازیگرها، خوب می‌خورن.
‫با ما هم خوب رفتار می‌کنن.
‫همه‌ش میگن آقا و قربان.
‫بگم بهت، ‫فکر کنم شغل رویاییمو پیدا کردم.
‫تا حالا فکر کردی که شاید
‫زیادی توی مرکز توجه بودن ‫واقعاً بهترین چیز برای ما نباشه؟
‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫درباره چی حرف می‌زنم؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چیه؟
‫فیلم، تلویزیون، کتاب، ها؟
‫می‌دونی چیه، چرا یه تاک‌شو ‫برای خودت دست و پا نمی‌کنی؟
‫می‌دونم چقدر عاشق حرف زدنی.
‫هی، هیچ توجهی روی ما نیست، ‫پارانوئید لعنتی.
‫آره، من زیاد حرف می‌زنم، ‫ولی می‌دونی چیه؟
‫باید گوش کنی، ‫اینجا یه چیز خوب داریم.
‫دیگه هیچ‌کس ‫نفسش پشت گردنمون نیست.
‫حالا دیگه پیرمرد شدیم، ‫لیاقت لذت بردن رو داریم.
‫وگرنه، همه اینا برای چی بود؟
‫شبیه یه بازیگر کوفتی حرف می‌زنی.
‫برو به جهنم.
‫چی بود؟ ‫دیالوگ فیلم مافیایی بعدیته؟
‫ما یه چیز خوب داریم!
‫و تو می‌خوای همه‌شو بندازی دور.
‫ما دست‌نیافتنی نیستیم، لئو.
‫دقیقاً همینیم، ‫مثل فیلم دست‌نیافتنی‌های لعنتی.
‫تا حالا دیدیش، ها؟
‫شان کانری، کوین کاستنر، ‫بابی دنیرو در نقش آل کاپون.
‫توهمی لعنتی.
‫باید آروم باشی.
‫این هفته، یه شب فیلم می‌ذاریم.
‫به ماریان بگو میایم.
‫روی دی‌وی‌دی دارمش.
‫این فیلم نیست.
‫هنوز نه.
‫این یعنی چی؟
‫نمی‌خوام چشمش بزنم،
‫ولی کتابم ‫خیلی داره مورد توجه قرار می‌گیره.
‫عالیه، توجه بیشتر.
‫آروم می‌گیری یا نه؟
‫یه تکه نون تست بخور یا یه چیزی.
‫قهوه کوفتی داره مغزتو می‌پوسونه.
‫می‌خوای منو آروم ببینی؟
‫این منم که آرومم.
‫کجا داری میری؟
‫من تمام جزئیات رو
‫توی اون شهادت‌ها زیر و رو کردم.
‫رفقا، جویی هنوز صاحب اینجاست؟
‫وایسین، نه، نه، نه!
‫نه، نه!
‫کی هست؟
‫ما جویی نمی‌شناسیم.
‫اگه قرار بود این کارو بکنیم،
‫باید زیر و بم پرونده رو می‌دونستیم.
‫گندش بزنن.
‫اونا تا خرخره درگیرش بودن.
‫ولی اگه قرار بود گیرشون بندازیم، ‫باید عمیق‌تر می‌رفتیم.
‫- ردیفه؟ ‫- آره، ردیفه.
‫هی، اون یاروهایی
‫که هفته پیش اومده بودن اینجا؟
‫ولی هیچ راهی نبود که متوقف بشم...
‫دیدیشون؟
‫تا وقتی که به عدالت بسپارمشون.
‫[وگاس، نوادا]
‫بنتی به عنوان شغل روزش ‫ماشین می‌فروخت.
‫ولی باید توی فروش یه چیزی ‫بیشتر از کادیلاک می‌گرفتیمش.
‫بعد از دهه‌ها خدمت در پلیس، ‫یه حس ششم پیدا می‌کنی
‫که فراتر از غریزه‌ست.
‫فقط یه ثانیه کافیه،
‫تا یه آشغال رو با دیدنش بشناسی.
‫اون پنج هزار دلار بیشتره.
‫میرم یه کم بترسونمش.
‫باشه، بریم یه کم بهش حال بدیم.
‫بریم.
‫بعد از روزها دید زدن ایگی سندز و بنتی ‫موقع انجام کسب و کارشون،
‫تصمیم گرفتیم ازش بازجویی کنیم.
‫خانم، این یه هدیه خوب
‫برای بچه جوونه ‫که بره بالا شهر، پایین شهر، وسط شهر
‫ایگی سندز، بیا اینجا.
‫صبر کنین، دوستان.
‫پلیس نیویورک، ‫من کارآگاه دلگادو هستم،
‫این همکارمه، جسی پولینو.
‫چند وقته برای آقای بنتی کار می‌کنی؟
‫چند ماه، شاید، کم و بیش.
‫تا حالا دیدی خلاف کنه؟
‫من، من... ‫نمی‌تونم با اطمینان بگم، ولی...
‫ایگی، خیلی خوب گوش کن، فهمیدی؟
‫دو روزه دارم تورو زیر نظر دارم.
‫می‌دونم داری یه سری کارای مشکوک می‌کنی.
‫اون پاکت لعنتی ‫که رد و بدل کردی رو دیدم.
‫باید شروع کنی به حرف زدن، بچه.
‫اگه یه چیزی بهم ندی، می‌برمت.
‫شروع کن به حرف زدن، چطور آدمیه؟
‫- چیکار می‌کنه؟ ‫- ام، اون...
‫- شروع کن! ‫- یالا، حرف بزن.
‫خیلی درباره هالیوود حرف می‌زنه.
‫یه لحظه دهنشو نمی‌بنده.
‫- هالیوود؟ ‫- منظورت از هالیوود چیه؟
‫نمی‌دونم، درباره این میگه که ‫که یه کتاب نوشته، باشه؟
‫و می‌خواد ازش فیلم بسازه.
‫فکر می‌کنه بلده همچین کارایی بکنه.
‫نمی‌دونم.
‫هی، ایگی، ‫یه نصیحتی بهت می‌کنم.
‫وسایلتو جمع کن، گمشو برو.
‫اگه برگردم و ببینمت، می‌برمت.
‫بزن بریم.
‫خیلی خب، عالی به نظر می‌رسه.
‫خیلی‌خب، خیلی خوبه، باشه.
‫آره، آره، خیلی خوبه.
‫باشه، باشه، ‫خیلی‌خب، فردا باهات حرف می‌زنم.
‫- لئو چیه، چی شده؟ ‫- لعنتی.
‫لئو، چیه؟ ‫چیه، چی شده، چیه؟
‫باورم نمی‌شه.
‫داری مثل حیوون نفس می‌کشی، چیه؟
‫داشتم با یه تهیه‌کننده حرف می‌زدم،
‫یه تهیه‌کننده هالیوودی.
‫کتابمو خونده و عاشقش شده.
‫و نه‌تنها این، ‫می‌خواد ازش فیلم بسازه.
‫- فیلم بسازه؟ ‫- آره!
‫- صبر کن، صبر کن، فیلم بسازه؟ ‫- آره!
‫وای خدا، لئو!
‫می‌تونیم توش باشیم؟
‫- آره، می‌تونی توش باشی. ‫- وای خدایا!
‫- می‌تونیم توش باشیم؟ ‫- قراره نقش اصلی رو بازی کنی؟
‫می‌تونی تصورش کنی؟
‫- می‌تونم، آره! ‫- می‌تونی تصور کنی؟
‫بنتی همیشه می‌خواست معروف بشه.
‫وای خدا!
‫پس می‌خواستیم کمکش کنیم، ‫که به آرزوش برسه.
‫یه کارآگاه رو به عنوان تهیه‌کننده ‫به اسم سم سروینو استخدام کردیم.
‫بنتی روی ابرها بود.
‫آقای سروینو؟
‫لطفاً، بهم بگو سم.
‫خوشبختم سم، لئو صدام کن.
‫بشین، می‌دونم کی هستی.
‫چی می‌خوری، لئو؟
‫سفارش آقا رو بیار.
‫- عالیه. ‫- یه دونه دیگه از اینا هم برای من.
‫حتماً، الان میارم.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫- آره. ‫- بالاخره.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫باید یه چیزی بهت بگم، ‫تو یه نویسنده معرکه‌ای.
‫- آه، بیخیال، بس کن. ‫- شک نکن، مرد.
‫- ممنون. ‫- یه فیلم فوق‌العاده میشه.
‫- استعدادشو داری... ‫- آره.
‫فکر کنم واقعاً می‌تونی ستاره سینما بشی.
‫منم فکر می‌کنم، زنم، اونا...
‫فکر می‌کنن خودم باید ‫نقش اصلی فیلم رو بازی کنم.
‫خب، داریم روش فکر می‌کنیم.
‫و یه دونه دیگه برای شما.
‫- ممنون. ‫- خیلی ممنون.
‫- ممنون. ‫- این برای شما.
‫می‌خوای برای چی بزنیم؟
‫ها، به افتخار دوستای جدید، کتابت،
‫و یه فیلم برنده‌ی اسکار.
‫بنتی هیچی رو پنهون نکرد.
‫درباره روابط خانوادگیش با مافیا حرف زد،
‫سال‌های خدمتش توی پلیس نیویورک، ‫و رفاقتش با کانزانو.
‫تنها چیزی که درباره‌ش حرف نزد،
‫کار جانبیش ‫به‌عنوان آدمکش مافیا بود.
‫ولی همون موقع می‌دونستیم گیرش انداختیم.
‫- عالیه. ‫- لعنتی، وای خدایا.
‫آره.
‫باید برم، فردا صبح کلی تلفن دارم.
‫یه شب باید مهمونی بگیرم.
‫وای خدا... منم باید برم.
‫فردا شب، فردا شب.
‫باید بیای، بیا مهمونی.
‫آره؟
‫خواهش می‌کنم بیا، ‫هر کی رو می‌خوای بیار.
‫- باشه. ‫- راستی صبر کن،
‫دارم دنبال یه کم جنس ‫برای این مهمونی می‌گردم.
‫آره.
‫می‌دونی کجا می‌تونم یه کم گیر بیارم؟
‫می‌دونی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫داری با کسی حرف می‌زنی که
‫می‌تونه هر کوفتی رو ‫توی این شهر برات جور کنه.
‫لعنتی، خیلی باحالی.
‫می‌دونم.
‫- خیلی باحالی. ‫- آره.
‫- آره، آره. ‫- بهت زنگ می‌زنم، مرد.
‫- ممنون، داداش. ‫- باشه، فردا زنگ بزن،
‫میام به اون مهمونی.
‫- فوق‌العاده بود. ‫- حتماً میایم، آره.
‫همه‌چیز طبق نقشه پیش می‌رفت،
‫همین کافی بود ‫که با اتهام مواد بگیریمشون
‫و بعد بقیه چیزها رو
‫روی سر کثیفشون خراب می‌کردیم.
‫خب، زیادی راحت بود.
‫گرفتیمش.
‫- داره بدتر میشه. ‫- آره.
‫ولی با این اوضاع، خوب به نظر میای.
‫ممنون.
‫شاید همین باشه، می‌دونی؟
‫این فیلم می‌تونه آیندمونو تامین کنه.
‫ما به پول نیاز نداریم.
‫می‌دونم به پول نیاز نداریم.
‫فقط دارم به یه کم امنیت فکر می‌کنم.
‫امنیت؟
‫نمی‌خوام نگران چیزی باشی.
‫می‌دونم نباید نگران باشم، ولی بازم.
‫هی، پس نگران نباش.
‫می‌دونم تو و لئو چی کار می‌کنین.
‫احمق نیستم، فلیشیا هم نیست.
‫شما دو تا با هم حرف زدین؟
‫نه.
‫خب، هر چی می‌دونی فراموش کن،
‫یا هرچی فکر می‌کنی می‌دونی، باشه؟
‫اگه کسی پرسید، بگو هیچی نمی‌دونی.
‫کی قراره بپرسه؟ آروم باش.
‫دارم همه‌چی رو درست می‌کنم.
‫هیچ دلیلی برای نگرانی نیست، باشه؟
‫باشه، نگران نمیشم.
‫- باید برم. ‫- باشه.
‫- دوستت دارم... ‫- منم دوستت دارم.
‫- وای! ‫- هی.
‫آقای هالیوود رو ببین!
‫بیا اینجا، بیا، بذار درستت کنم.
‫- وای خدا. ‫- بیا، بیا.
‫حالا گوش کن، ‫هیچ پیشنهادی رو همون اول کار قبول نکن.
‫می‌دونم چقدر می‌تونی عجول باشی، باشه؟
بگو روش فکر می‌کنی
‫و بهشون خبر میدی.
‫اگه پیشنهاد خوبی باشه چی؟
‫اوه، اگه پیشنهاد خوبی باشه،
‫فکر کن چقدر بهتر می‌تونه بشه.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫هر چی تو بگی.
‫فراموشش نکن.
‫یه کم استرس دارم.
‫فقط یه کم از اون جذابیت بنتی بده بیرون،
‫حالت خوب میشه.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫هی، نگاهمون کن.
‫برای دو تا بچه بروکلینی بد نیستیم، ها؟
‫آره.
‫هی، فکر نکن این فقط مال منه.
‫این مال ماست.
‫خیلی زحمت کشیدیم تا به اینجا برسیم.
‫خیلی کارای سختی کردیم.
‫چی بهت گفتم، ها؟ ‫چی بهت گفتم؟
‫تکلیفتو خوب انجام بدی، ‫جوابشو می‌بینی.
‫واقعاً فکر می‌کنی این فیلم
‫انقدر همه چی رو عوض می‌کنه؟
‫باید بکنه، ‫یا تهیه‌کننده میشیم یا کارگردان،
‫حتی می‌تونی توش بازی کنی.
‫مطمئن باش، ‫هر چی دره برامون باز میشه.
‫- در، ها؟ ‫- آره.
‫نمی‌خوام هیچ ربطی به این فیلم داشته باشم.
‫آره، باشه.
‫نمی‌خوام اسمم روی پرده سینما،
‫یا توی روزنامه‌ها باشه، شنیدی؟
‫امشب فقط میام ‫که مطمئن بشم این اتفاق نمی‌افته.
‫از وقتی باهم شروع کردیم،
‫هر چی بهت گفتم، از یه گوش می‌شنیدی ‫از اون یکی در می‌کردی.
‫همیشه بیشتر می‌خواستی.
‫حتی وقتی بیشتر لازم نبود.
‫هر چی خواستی به دست آوردی.
‫شک ندارم که ‫بیشتر از اینا هم به دست میاری.
‫این قضیه، این، کار ما نیست.
‫چیزی که توی جیبته، کار ماست.
‫تمام این شهرت، ‫هیچ‌وقت خوشحالت نمی‌کنه.
‫چون هر چقدر هم تلاش کنی،
‫هیچ‌وقت گانگستر نمیشی، لئو.
‫اصلاً چرا باید بخوای باشی؟
‫چند تا مامور داخل داشتیم، ‫چند تا بیرون،
‫و فقط یه شانس ‫برای درست انجام دادن این کار.
‫- خوبی؟ ‫- نه.
‫اصلاً خوب نیستم.
‫می‌دونی چیه؟
‫حق با توئه.
‫بعضی‌وقتا می‌تونم ‫حسابی روی اعصاب باشم.
‫هی، گوش کن، ‫ممنون که باهام اومدی.
‫واقعاً برام ارزشمنده.
‫و قول میدم،
‫اسمت هیچوقت،
‫هیچ‌جای این فیلم نباشه، حله؟
‫ممنون.
‫حالا بریم منو معروف کنیم.
‫بریم، بریم، بریم، بریم!
‫دستاتو ببر بالا لعنتی!
‫- لئو! ‫- دستای کوفتیتو ببر بالا!
‫- تکون نخور! ‫- تکون نخور،
‫- دستاتو ببر بالا. ‫- تکون نخور لعنتی.
‫تکون نخور، دستاتو ببر بالا.
‫- تکون نخور! ‫- دستاتو همین حالا ببر بالا.
‫- تکون نخور. ‫- برگرد، برگرد!
‫لئو، تکون نخور.
‫می‌دونی با کی طرف شدی؟
‫دقیقاً می‌دونیم کدوم خری هستی.
‫می‌دونی من کی‌ام، ها؟
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫دقیقاً می‌دونن کی هستی.
‫- بهشون نگو... ‫- ایناهاش، ایناهاش.
‫- دهنتو ببند ‫- خیلی خب، فکر نکن...
‫برای یه بار توی زندگیت، خفه شو.
‫اونا هیچی ندارن، ‫هیچی ازم ندارن.
‫- ببرش تو ماشین. ‫- چی گفت؟
‫تو بازداشتگاه مرکزی می‌بینمتون.
‫- ببرش تو ماشین. ‫- چی گفت؟
‫شماها خوبین؟
‫شماها حالتون خوبه؟
‫- کیه؟ ‫- منم، تیم.
‫بیا تو.
‫گرفتینشون؟
‫آره، گرفتیمشون.
‫جاش چی؟
‫خب...
‫توی چند هفته آینده،
‫چیزای باورنکردنی‌ای ‫درباره جاش می‌شنوی.
‫و متاسفانه، همه‌شون حقیقت دارن.
‫منظورم این بود که...
‫جنازه‌ش چی؟
‫ممنون، تیم.
‫[جسد جاش هیوز هرگز پیدا نشد]
‫[لئو بنتی به حبس ابد محکوم شد] ‫[و ۱۰۰ سال حبس دیگر]
‫[سمی کانزانو به حبس ابد محکوم شد] ‫[و ۸۰ سال حبس دیگر]
‫[آنها در زندان مردند]
‫[این پرونده تا امروز بدترین پرونده فساد] ‫[در تاریخ اداره پلیس نیویورک است]