‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫[چهار سال بعد]
‫می‌فهمم منظورش چیه. ‫منم باشم بهت زنگ نمی‌زنم.
‫ولش کن، بهش زنگ بزن.
‫فکر نکنم بتونم...
‫بیا.
‫باید به قرارمون برسیم.
‫خانم ولف، ارال گونی هستم، ‫روزنامه‌نگار تحقیقاتی کلاراتیو.
‫چون اطلاعات جدیدی درمورد اتفاقی که در افغانستان ‫براتون رخ داد دارم، تماس گرفتم.
‫می‌دونم که ترجیح می‌دین ‫دیگه راجع‌بهش حرف نزنین،
‫ولی اگه بتونین نگاهی به یه ویدئو بندازین ‫خیلی بهم کمک می‌کنه.
‫ویدئو رو هم براتون ایمیل کردم.
‫کسی رو در این ویدئو می‌شناسین؟ ‫منتظرم که...
‫جاش؟
‫باید نزدیکم بمونی، باشه؟
‫نمی‌خوام اینجا گمت کنم.
‫تو آمریکا برام دستکش بیس‌بال می‌خری؟
‫- آره. ‫- و اتاق مخصوص خودم رو دارم؟
‫- آره. ‫- و یه پلی استیشن 5؟
‫تلاش خوبی بود.
‫امکان نداره.
.صبح بخیر ‫لطفا پاسپورتتون رو دم دست داشته باشید.
‫[پلیس]
‫[لطفا وسایل ممنوعه را در کمد قرار دهید]
‫لطفا تمام اقلام فلزی رو از جیب‌هاتون در بیارید.
‫بذاریدشون در ظرف‌ها. ‫متشکر.
‫گوشی‌ هوشمندتون رو اینجا بذارید. ‫کت‌هاتون رو جدا بذارید.
‫لطفا تمام اقلام فلزی رو از جیب‌هاتون در بیارید.
‫نفری بعدی لطفا.
‫میشه توی کیف رو نگاه کنم؟
‫- البته. ‫- باشه.
‫باشه، نفر بعدی لطفا. ‫زبان آلمانی؟ انگلیسی؟
‫آلمانی.
‫- باشه. ‫- مصاحبه گرفتن ویزای کاری نوع اچ‌آی دارم.
‫- برای سارا و جاشوا ولف. ‫- باشه.
‫سلام، رفیق. تو آمریکایی هستی. ‫چطوری؟
‫- هوم؟ ‫- هی، حالت چطوره؟
‫خجالتیه. ‫باشه. اعلام حضورتون ثبت شد.
‫این شماره‌تون هست. ‫وقتی آماده بودن صداتون می‌کنن.
‫بی86.
‫وقتی ازت پرسیدن، "چطوری"؟
‫فقط باید بگی که خوبی، همین.
‫آره، ولی اگه واقعا خوب نباشم چی؟
‫در هر صورت باید بگی.
‫آمریکایی‌ها اون موقع دقیقا نمی‌خوان بدونن که حالت چطوره.
‫واسه همین فقط میگی، "خوبم". ‫به همین سادگی.
‫بشین.
‫بابام هم زبان آلمانی بلد بود ‫یا فقط انگلیسی می‌دونست؟
‫فقط انگلیسی بلد بود.
‫اگه بابات سعی می‌کرد آلمانی حرف بزنه، ‫حرف زدنش خیلی بامزه می‌شد.
‫می‌دونی چطوری حرف می‌زد؟
‫ما هم قراره نزدیک جایی که بابا زندگی می‌کرد ‫زندگی کنیم؟
‫آره، خیلی نزدیک به اونجا.
‫بی117 به باجه ششم.
‫میشه لطفا بشینی؟
‫- جاش! ‫- می‌خوام قایم‌موشک بازی کنم!
‫جاش! چیکار می‌کنی؟
‫جاش! ‫ببخشید، ببخشید.
‫- ولی می‌خوام قایم‌موشک بازی کنم! ‫- بس کن! تمومش کن.
‫بیا. با یکی حرف می‌زنیم. ‫باشه؟
‫ببخشید. ‫فکر کنم ما رو فراموش کردین.
‫- شماره بی93. ‫- همه‌چی سیستمی انجام میشه.
‫من یه پسربچه همراهم دارم ‫و تا الان سه ساعته منتظریم.
‫آخر راهرو یه محوطه بازی هست.
‫پلی‌استیشن!
‫می‌تونم اینجا بمونم، مامانی؟ ‫لطفا؟
‫باشه، ولی خیلی نه، ‫وگرنه وقتی صدامون کنن جا می‌مونیم.
‫آره، ولی وقتی آماده بودی بیا دنبالم. ‫لطفا، مامانی.
‫خب باشه، ده دقیقه.
‫ولی وقتی اومدم دنبالت دیگه غیر نمی‌زنی. ‫قبوله؟
‫قبوله!
‫من میرم قهوه بگیرم.
‫بی93 به باجه ششم.
‫جاش؟
‫الان وقت قایم‌موشک بازی کردن نداریم.
‫جاش!
‫جاش، کارت بامزه نیست. ‫نوبت‌مون شده.
‫جاشوا!
‫جاش؟
‫جاش!
‫انگلیسی؟
‫- آلمانی؟ ‫- آلمانی. آلمانی.
‫- مشکل چیه؟ ‫- من...
‫نمی‌تونم پسرم رو پیدا کنم. ‫اونجا توی اتاق بازی ولش کرده بودم.
‫ممکنه رفته باشه قایم‌موشک بازی کنه.
‫- میشه لطفا این درها رو باز کنین؟ ‫- میشه لطفا همینجا بمونین؟
‫احتمالا رفته توی سالن یا دستشویی.
‫نه، نرفته. ‫میشه لطفا این درها رو باز کنین؟
‫- چرا پسرتون رو تنها گذاشتین؟ ‫- من...
‫فقط چند لحظه بیشتر نبود. ‫همینجا توی اتاق بازی بود...
‫اولا، من اجازه ندارم که این در رو باز کنم.
‫و دوما که این مهمه،
‫آمریکایی‌ها سر این چیزها سخت‌گیرن.
‫پس لطفا یه لحظه همراهم بیاین.
‫می‌خوام با یکی که بتونه کمکم کنه ‫صحبت کنم.
‫مشکل چیه؟
‫آقای کینچ، عذرخواهی می‌کنم. ‫ایشون سر و صدا ایجاد کردن.
‫باشه، خودم حلش می‌کنم. ‫خیلی ممنونم.
‫اریک کینچ هستم، افسر امنیت منطقه‌ای.
‫سارا ولف.
‫- گروهبان دوم، داناوان. ‫- خانم.
‫- پسرتون رو گم کردین، درسته؟ ‫- بله.
‫- اسمش چیه؟ ‫- جاش. 6 سالشه.
‫- توی همین دفاتر؟ اینجا؟ ‫- بله.
‫لطفا یه نگاهی به اطراف بندازین.
‫جاش؟
‫لازم نیست نگران باشین، خانم ولف. ‫اگه جای امنی وجود داشته باشه، همینجاست.
‫- پسرتون چه مدت توی اتاق بازی بود؟ ‫- نمی‌دونم. شاید پنج دقیقه؟
‫مدت زیادی اینجا منتظر بودیم، ‫بی‌قرار شده بود.
‫لعنتی، چطور تونستم بذارم برم؟
‫منم یه دختر دارم، آیلین.
‫هشت سالشه.
‫البته که بعضی اوقات ‫آدم نیاز به پنج دقیقه استراحت نیاز داره.
‫نمی‌تونین خودتون رو سرزنش کنین.
‫ما پسرتون رو پیدا می‌کنیم، خانم.
‫ممنونم.
‫یه بچه گم شده. ‫6 ساله.
‫اسمش جاشه. ‫لطفا به بخش اطلاعات گزارش بدید.
‫یه بچه گم شده.
‫دیگه نمی‌دونم کجا ممکنه رفته باشه.
‫خب، شاید یه جوری رفته باشه بیرون؟
‫نه، اینجا خروجی دومی نداره.
‫اگه یه جوری خودش رو به پذیرش رسونده بود ‫تا الان بهمون اطلاع داده بودن.
‫در هر صورت بررسی می‌کنم.
‫من...
‫ممکنه یه فکری داشته باشم.
‫یه مرد و زن اینجا بودن ‫و یه ساکی رو دست به دست کردن.
‫می‌دونم چطور به نظر میاد،
‫ولی زنه از این در رفت، ‫و مَرده یه جوری نگاهم کرد.
‫جفت‌شون طوری به نظر میومدن که ‫چیزی رو مخفی کردن.
‫اگه اون دو نفر جاش رو به این بخش برده باشن چی؟
‫لطفا، میشه این در رو باز کنین؟
‫امکانش نیست. ‫اون بخش فوق امنیتیه.
‫اگه اون دو نفر دست داشتن چی؟ ‫خودتون بچه دارین.
‫خودتون می‌دونین که چه اتفاقی ‫ممکنه سر بچه‌ها بیاد.
‫- چی شده؟ ‫- میشه بریم یه جایی صحبت کنیم؟ خصوصی؟
‫آره.
‫آموزش نیروهای ویژه. ‫تجربه رزمی.
‫پس کهنه‌سرباز هستین.
‫بابت خدمتتون متشکرم.
‫- کِی در افغانستان بودین؟ ‫- تا 2017.
‫میشه بهم بگین که چه اتفاقی برای جاش افتاده؟
‫شما برای خودتون و پسرتون ‫درخواست ویزا دادین.
‫ولی امروز صبح ‫فقط شما حضوریتون رو ثبت کردین.
‫چی؟
‫الان جدی‌ای؟ ‫معلومه که هر دومون اعلام حضور کردیم.
‫اینجا که اینطوری ننوشته.
‫لیست اشتباهه. ‫هر دومون امروز صبح حضورمون رو ثبت کردیم.
‫یکی اونو دید، چند نفر باهاش حرف زدن، ‫مثل مسئول پذیرش.
‫با مدیر خدمات صحبت کردم. ‫کسی ندیدتش.
‫تو مأمور امنیتی بودی. ‫خودتم دیدیش!
‫من بچه‌ای رو ندیدم، خانم.
‫واقعا؟ ‫یعنی میگی که اون اینجا همراهم نبوده؟
‫اینطوری به نظر میاد، خانم ولف.
‫باشه، همه‌جا دوربین هست. ‫ویدئوی دوربین‌ها چی؟
‫بررسی‌شون کردم.
‫فقط شما در ویدئو دیده می‌شین.
‫این حقیقت نداره. ‫پس بذار خودم ویدئوها رو ببینم.
‫دارین منو دروغگو خطاب می‌کنین، خانم؟
‫گروهبان. لطفا.
‫باشه.
‫پس این بی‌فایده‌ست، ‫می‌خوام با پلیس آلمان صحبت کنم.
‫حتما، آره. ‫بهشون اطلاع دادیم.
‫الو. اریک کینچ هستم. ‫خانم ولف می‌خوان باهاتون صحبت کنن.
‫- شیرمر هستم. ‫- باشه.
‫می‌خوان فکر کنم که توهم زدم،
‫ولی من امروز صبح همراه پسربچه‌ام اومدم اینجا.
‫می‌خوان باور کنم که هرگز اینجا نبوده.
‫میشه لطفا بیاین اینجا؟
‫خانم ولف، درمورد وضعیت فعلی ‫بهمون اطلاع داده شده.
‫ولی ما اجازه ورود به ساختمان کنسولگری رو نداریم.
‫که یعنی چی؟
‫ساختمان کنسولگری یک منطقه خارجی تلقی میشه.
‫آره، اینو می‌دونم. ‫ولی چی میشه خب؟
‫مقامات آلمانی حوزهء قضایی‌ای اونجا ندارن.
‫عملا اونجا قلمروی آمریکایی هست.
‫فعلا بیاین بیرون. ‫ما همیشه خوب همکاری کردیم...
‫ولی اگه برم بیرون، ‫اجازه نمیدن دوباره برگردم داخل!
‫و دیگه اجازه‌اش رو ندارم که دوباره پسرم رو ببینم!
‫خانم ولف، باید خونسرد باشین.
‫دوتا از همکارهام تا ده دقیقه دیگه ‫جلوی در باهاتون ملاقات می‌کنن.
‫خانم ولف، قول میدم که همچنان باهاتون همکاری می‌کنیم.
‫هی!
‫- خانم ولف، لطفا آروم باشین. ‫- من بدون پسرم جایی نمیرم!
‫من اصلا نمی‌دونم چه اتفاقی برای پسرتون افتاده. ‫ولی اون اینجا نبوده!
‫خانم ولف، لطفا! ‫لطفا!
‫باشه؟
‫باشه.
‫طوری نیست.
‫شما تحت فشار عصبی قرار دارین. ‫اینو درک می‌کنم. واقعا میگم.
‫ولی ازتون می‌خوام لطفا در این اتاق بمونین
‫تا پلیس آلمان بیان دنبالتون.
‫گروهبان همراه شما می‌مونن.
‫امیدوارم که باقی روزتون رو به خوبی ‫در اینجا سپری کنین.
‫لطفا بشینین، خانم.
‫دریافت شد.
‫همینجا بمونین. ‫تکون نخورین.
‫- الو؟ ‫- سلام. منم، مامان. سلام.
‫- سارا؟ ‫- من توی کنسولگری ایالات متحده در فرانکفورت‌ام.
‫- باید کمکم کنی. جاش گم شده. ‫- چی؟
‫باید با رسانه‌ها و پلیس تماس بگیری.
‫اونا جاش رو دزدیدن. ‫حالا دارن ردشون رو لاپوشونی می‌کنن.
‫پشت خطی؟
‫سارا، قرص‌هات رو می‌خوری، درسته؟
‫مامان، لطفا. ‫چه ربطی به این قضیه داره؟
‫من خوبم. خودتم می‌دونی خوبم. ‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫میشه لطفا گوشی رو ‫دست یکی از کارکنان کنسولگری بدی؟
‫بهت که گفتم، مامان.
‫گوش کن. می‌دونم که شرایطت سخته، ‫ولی باید آروم باشی.
‫لطفا بهم بگو چه اتفاقی افتاده. ‫جاش کجاست؟ سارا!
‫وای خدای من، مرحله دهم خیلی سخته، ‫رد کردنش غیرممکنه.
‫دو ساعت وقت داشتم که ردش کنم ‫و هنوزم نتونستم.
‫گروهبان.
‫لطفا برو استراحت کن.
‫من شیفت بعدی وایمیستم.
‫مشکلی پیش نیومده؟
‫نه. هیچ مشکلی نیست.
‫خوبه.
‫جاش؟
‫کمک!
‫ساکت شو.
‫خیلی‌خب.
‫انگلیسی، آلمانی؟
‫آلمانی. آلمانی.
‫بشین اونجا.
‫یه پسربچه رو اینجا ندیدی؟ ‫این قدی، با موهای مشکی.
‫چی؟
‫جواهرات توی کیسه پلاستیکی؟
‫تو کی هستی؟
‫چرا اینجایی؟
‫خانم؟
‫خانم!
‫من اینجا نیستم. ‫من اینجا نیستم.
‫چیزهایی که درخواست کرده بودین.
‫حالتون خوبه؟
‫نه.
‫دوباره میوه تازه نیاوردی؟
‫عزیز جون، من نمی‌تونم با این آت و آشغال‌ سر کنم.
‫با سرپرست مهمانان صحبت می‌کنم.
‫ممنون.
‫قضیه پسربچه‌ای که دنبالشی چیه؟
‫پسرم دو ساعت پیش گم شده.
‫و معتقدم که دزدیده شده. ‫از اتاق بازی توی منطقه مراجعه کنندگان.
‫پس برو با مسئول امنیت صحبت کن.
‫فکر می‌کنم یکی از خود کنسولگری ‫توش دست داره.
‫پسربچه‌ای رو اینجا دیدی؟
‫نه.
‫منو هم اینجا ندیدی.
‫چطور از منطقه مراجعه کنندگان ‫به اینجا اومدی؟
‫همه‌جا پر از دوربین، در امنیتی ‫و نگهبان هست.
‫من واسه اینجور کارها آموزش دیدم.
‫پس تو چی هستی؟ ‫یه مأمور ویژه؟
‫سرباز بودم.
‫هوم.
‫- مراقب خودت باش. ‫- من می‌تونم کمکت کنم.
‫من اینجا رو خوب می‌شناسم.
‫الان چند ماهه که اینجام.
‫تو باید همینجا بمونی. ‫من می‌تونم کمک کنم.
‫شایدم تونستم پسرت رو پیدا کنم.
‫اگه تو کمکم کنی از اینجا خارج بشم.
‫[هشت نفر در تیراندازی‌ای در افغانستان کشته شدند]
‫اونو یادمه. ‫توی بیمارستان درگیری رخ داده بود، درسته؟
‫آره. برای یه تیم تجسس آمریکایی و آلمانی ‫کمین زده بودن.
‫هشت نفر کشته شدن.
‫سارا ولف تنها بازمانده بود ‫و به شدت با ترکش زخمی شده بود.
‫آموزش نبرد تن به تن دیده.
‫جزء نیروهای ویژه‌ست؟
‫بازنشسته‌ست. اون تو یه واحد نیروهای مسلح آلمان ‫به اسم "فرنشپر" بوده.
‫شناسایی. ‫آموزش دیده در زمینه مخفی‌کاری، نفوذ و استخراج.
‫به نظرم بی‌آزاره.
‫شاید توهمی باشه، ولی بی‌آزاره.
‫به هر حال نمی‌تونیم اجازه بدیم که ‫یه سرباز نیروهای ویژه آزادانه در محوطه ما بگرده.
‫خانم سرکنسول، اگه هشدار رسمی اعلام کنیم،
‫گزارشش داده میشه، می‌افته زندان، ‫سابقه کیفری می‌گیره، شغل گیرش نمیاد.
‫بعد از سختی‌ای که اون کشیده ‫سرپا شدن کار راحتی نیست.
‫اون فقط یه مادر ترسیده‌ست.
‫پیداش کن. ‫ولی نذار صداش در بیاد.
‫چشم، خانم.
‫- بله، قربان. ‫- کجاست؟
‫ببخشید. ‫توی مانیتورها نمی‌بینمش.
‫راستی، من سارام.
‫ایرینا.
‫لطفا، نکن.
‫همیشه اینقدر صداش رو بلند می‌کنم، ‫کسی نمی‌شنوه.
‫اینجا دسترسی به اینترنت داری؟
‫نه. سیمکارتم رو ازم گرفتن.
‫یه اینترنت خیلی داغونی هست،
‫و وای‌فای سه‌گانه امن شده، پروتکل WPA3، ‫بدون شناسهٔ سرویس.
‫من رشته علوم کامپیوتر خوندم.
‫ولی یه پناهنده سیاسی هستی؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها، آره.
‫حتما تحت حافظت قرار داری، ‫چرا به کمک من نیاز داری؟
‫زندانی که نیستی.
‫ولی زندانی‌ام. ‫اجازه ندارم از کنسولگری برم بیرون.
‫چی باعث شد بهم حمله کنی؟
‫تو زیاد سوال می‌پرسی. ‫پس...
‫با معامله‌مون موافقی؟
‫آره، باشه. ‫قبوله.
‫نه، نمی‌خواد. ‫فقط منو از اینجا خارج کن.
‫دیگه تو این ساختمون چی هست؟
‫چندین انباری‌، آپارتمان‌های مهمان.
‫ولی کسی اینجا نیست، خودم دیدم.
‫تو ساختمون‌های دیگه چی؟
‫هر از گاهی به باشگاه و کافه‌تریا میرم.
‫ولی با یه همراه میرم. ‫واسه رفتن به هرجایی کلید کارتی لازمه.
‫از کنار چندتا دفتر و اتاق‌ آموزشی هم رد شدم.
‫یه مهدکودک برای بچه‌های کارکنان هم هست.
‫و یه تونل تا انبار هست. ‫یه فضای انباری خیلی بزرگ.
‫از اونجا چیزهای زیادی به بقیه سفارتخانه‌های آمریکا فرستاده میشه.
‫پس به انبار می‌ریم.
‫- به چی نگاه می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫بریم.
‫چرا به انبار بریم؟
‫خب، اونجا تنها راهیه که میشه ‫یکی رو قاچاقی از اینجا خارج کرد.
‫امیدوارم که تا الان ‫اونا جاش رو منتقل نکرده باشن.
‫اونا کی‌ان؟
‫دو نفری که موقع دست به دست کردن یه ساک دیدم.
‫زنه توی این ساختمون رفت.
‫و شرط می‌بندم که ناپدیدی پسرم ‫به اون ربط داره.
‫ربوده شدن یه پسربچه در کنسولگری. ‫تبادل سِری.
‫کاملا با عقل جور در میاد.
‫واقعا میگم.
‫- فقط راه رو نشونم بده. ‫- بهت گفته بودم که کلید کارتی نیاز داریم.
‫باشه، دریافت شد.
‫- لعنتی. کُشتیش؟ ‫- معلومه که نه. کمکم کن.
‫عجله کن. کمکم کن!
‫به زودی به هوش میاد. ‫پاش رو بگیر.
‫باشه، باشه.
‫از این طرف.
‫تو عین یه ربات جنگی خفن می‌مونی.
‫حواست باشه که کسی نیاد.
‫زیاده ساده‌ست.
‫الان باید قاطی کرده بودن. ‫در رو ببند.
‫گروه‌های تجسس فرستاده بودن، ‫خروجی‌ها رو بسته بودن.
‫باید توی مانیتورها می‌دیدنمون
‫و اون دوربین هم خرابه.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫مطمئنی که مسیر رسیدن به انبار همینه؟
‫شکی ندارم.
‫یکی داره میاد. ‫بجنب!
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫اگه مشکلی چیزی داری، ‫همین الان بهم بگو، باشه؟
‫باشه.
‫فکر می‌کنی که یه بچه اینجاست؟
‫سارا، خدایی چرا باید یکی پسرت رو بدزده؟
‫نمی‌تونی کل کنسولگری رو بگردی.
‫هیچ می‌دونی چقدر بزرگه؟
‫آهای؟
‫یالا، لطفا.
‫آخرین کامیون کمی بعد از ساعت 1 حرکت کرده.
‫جاش دو و بر ساعت 2 گم شد.
‫هنوز نتونستن منتقلش کنن.
‫کامیون بعدی یک ساعت دیگه میره.
‫باشه، من همینجا می‌مونم.
‫من چی؟
‫با کامیون بعدی قاچاقی خارجت می‌کنیم.
‫چیه؟
‫[دانشگاه گلنویل]
‫یه دقیقه صبر کن.
‫چت شده؟ ‫نمی‌تونی که همینطوری...
‫عجب.
‫اوه، آره.
‫پس بخاطر اینه. ‫مواد.
‫باید حرکت کنیم.
‫نه. نه! ‫من همینجا می‌مونم بابا.
‫- از اینجا میرم. ‫- تغییر مسیر می‌دیم.
‫تو بهم قول دادی. قراری باهم گذاشتیم! ‫- هیس!
‫ساک و چمدان‌های دیپلماتیک از گمرک عبور نمی‌کنن.
‫این نمی‌تونه اتفاقی باشه.
‫مواد، تبادل ساک.
‫حتما جاش یه چیزی دیده.
‫باید با رئیس امنیت صحبت کنم.
‫من چطور باید از اینجا خارج بشم؟
‫دیگه هیچ راهی نیست.
‫چی؟
‫اول باید قضیه رو راست و ریست کنن، ‫اگه الان بری هرج و مرج میشه.
‫- ولی... ‫- مسئله پسرمه.
‫- باید پیداش کنم، متاسفم! ‫- بیخیال، این داستان اصلا منطقی نیست!
‫شاید اون واقعا اینجا نبوده.
‫این اسباب‌بازی پلی‌موبیل اونه.
‫اون اینجا بود.
‫و حس می‌کنی که این چیزی رو ثابت می‌کنه؟
‫آره.
‫اون اینجا بود.
‫متاسفم، سارا.
‫ولی الان عین روانی‌ها به نظر میای.
‫موفق باشی.
‫- باید منو از اینجا خارج کنی! ‫- باید پسرم رو پیدا کنم!
‫نه، این مزخرفه! ‫پسر تو...
‫- به من دست نزن. پسر تو اینجا... ‫- خودم دیدمش و مطمئنم.
‫آروم بگیر. ‫تو کی هستی؟
‫دختر پولداری که تحت آزار سیاسی قرار گرفته؟ ‫تو کتم نمیره.
‫داری عین یه روانی رفتار می‌کنی.
‫کیه؟
‫اومدم.
‫چیکار می‌کنین؟ ‫بس کنین! بس کنین!
‫سارا!
‫سارا! کمکم کن!
‫سارا! سارا، کمکم کن!
‫سارا، مراقب باش!
‫می‌خواستن منو بکشن!
‫اگه اینطور بود، تا الان کشته بودن.
‫داشتن می‌دزدیدنت.
‫ایرینا، اونا کی بودن؟
‫چی توی فلشه؟
‫من باید از اینجا برم.
‫دو مجروح اونجا هستن. ‫سعی کردن ایرینا رو...
‫واقعا متاسفم.
‫متاسفم.
‫من آپارتمان رو خالی می‌کنم.
‫خانم ولف.
‫من سرکنسول دبرا آلن هستم.
‫حالتون خوبه؟
‫پسرم امروز همراهم بود، ‫الان گم شده.
‫اونا مدعی شدن که پسرم هرگز اینجا نبود.
‫من یه ساک پر از مواد پیدا کردم.
‫دو مرد سعی کردن
‫زن توی آپارتمان مهمان رو بردارن و برن. ‫ایرینا.
‫حتما قضیه جاش اینه که...
‫چیه؟
‫مادرتون امروز عصر باهامون تماس گرفتن، خانم ولف.
‫- خیلی نگرانتون هستن. ‫- مادرم؟
‫می‌گن که شما اختلال استرس پس از سانحه
‫با حملات روان‌پریشی و حتی توهم دارین.
‫شما تحت درمان بستری قرار داشتین.
‫احتمالا دلیلش مصدومیت شما در افغانستان بوده.
‫پدر پسرتون هم اونجا کشته شد، مگه نه؟
‫جریان اینجا هیچ ربطی به مشکلات من نداره.
‫لطفا، وقت نداریم.
‫باید سریع پسرم رو پیدا کنیم. ‫لطفا ولم کنین.
‫خانم ولف، شما تحت بازداشت ما بودین،
‫و تونستین فرار کنین.
‫بعد یه نگهبان مسلح رو در راهرو ‫مورد ضرب و شتم قرار دادین.
‫و مدرکی هم از این آدم‌رباهایی که می‌گین ‫وجود نداره.
‫کسی ندیدتشون.
‫- حتما، ولی ایرینا می‌تونه ثابت کنه که... ‫- متاسفم، ولی...
‫الان ما فقط یه آپارتمان پر داریم،
‫و اسم زنی که اونجا زندگی می‌کنه ‫ایرینا نیست.
‫چی؟
‫گروهبان داناوان با مهمون‌مون صحبت کرد.
‫این شخص هیچ اطلاعی از اقدام به آدم‌ربایی نداشت ‫و شما رو هم نمی‌شناسه.
‫این درست نیست. ‫داناوان دروغ میگه.
‫دوربین امنیتی و ویدئو وجود داره. ‫می‌خوام ویدئوها رو ببینم.
‫ما با یه روانشناس صحبت کردیم.
‫بعضی اوقات مغزمون ما رو گول می‌زنه
‫وقتی تجربیات دلخراش رو به طور کامل پردازش نکنه.
‫مادرتون گفت که قبلا هم حادثه‌ای براتون رخ داده بود ‫که به یکی حمله کرده بودین؟
‫خیلی وقت پیش، آره.
‫برام قرص تجویز کردن. ‫تحت درمان بودم.
‫حالم خوبه.
‫نمی‌خوام درمورد اینکه تقصیر کیه صحبت کنم، خانم ولف
‫فقط می‌خوام کمکی که نیاز دارین ‫رو در اختیارتون قرار بدم.
‫سعی کنین به یاد بیارین.
‫شاید اتفاقی برای جاش افتاده؟
‫نه.
‫شاید حادثه‌ای رخ داده ‫و دارین سرکوبش می‌کنین؟
‫- نه. ‫- یا قبل از اینجا جایی گمش کردین؟
‫جاش؟
‫نه. نه. ‫امروز صبح باهاش اومدم اینجا.
‫کل روز جلوی چشمم بود، ‫همراهم بود.
‫واقعا میگم. ‫توهم نزدم.
‫داروی آرام‌بخشی بهتون تزریق شده ‫که تاثیرش ممکنه هنوزم باشه.
‫اینو توهم نزدم. ‫لطفا بذارین برم!
‫فردا صبح، مقامات آلمان میان دنبالتون
‫و می‌برنتون بیمارستان، ‫که اونجا بقیه مسائل حل می‌شن.
‫لطفا ولم کنین برم، ولم کنین! ‫من توهمی نزدم!
‫من امروز با جاش اومدم اینجا. ‫اون اینجا بود، همینطوری توهم نزدم.
‫راست میگم. جاش!
‫بگو حتما بعداً یه پرستار بهش سر بزنه.
‫بله، خانم.
‫جاش.
‫یه لاپوشونیه.
‫چی؟
‫دستیار رئیس امنیت، داناوان ‫ازم بازجویی کرد.
‫بهش نگفتم که مواد پیدا کردیم.
‫اصلا نمی‌خواست چیزی درمورد ‫آدم‌رباهات و این چیزها بشنوه.
‫باهام تا آپارتمان برگشت.
‫همه‌چی مرتب شده بود.
‫همه‌چی سر جاش بود.
‫ولی خوشبختانه اینو پیدا نکرده بودن.
‫تو دیوونه نشدی.
‫یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه هست.
‫پس زود باش.
‫- از کجا بدونم که تو واقعی‌ای؟ ‫- بیخیال، معلومه که واقعی‌ام.
‫گفتن تو رو توهم زدم. ‫گفتن که اصلا اسم تو رو نشنیدن.
‫مطمئن نبودم که می‌تونم بهت اعتماد کنم یا نه.
‫ایرینا اسم واقعیم نیست.
‫کرا ولکواست.
‫ما یکی از ثروتمندترین خانواده‌های بلاروس بودیم.
‫پدرم خلافکار بود.
‫فقط پولشویی می‌کرد.
‫ولی به هرحال خلافکار بود.
‫مثل تقریبا تمام مقامات دولت.
‫بعد پدرم تغییر جناح داد که مشخصا ‫مقامات رو زهره‌ترک کرد.
‫اونا هم کشتنش.
‫و اگه من خودم رو به سفارت آمریکا ‫در مینسک نرسونده بودم،
‫منو هم می‌کشتن.
‫مدارک توی این فلش ذخیره شده.
‫و اونا می‌خوان پسش بگیرن.
‫ولی چرا فرانکفورت؟
‫سازمان سیا منو از سفارت خارج کرد.
‫و باید یه‌راست می‌رفتم آمریکا، ولی...
‫اینطوری نشد.
‫اینجا گیر افتادم.
‫چندین و چند ماه، مدام بهونه میارن.
‫دو روز پیش، داناوان اومد ‫و ازم خواست که پاسپورتم رو تحویل بدم،
‫و اون موقع بود که فهمیدم ‫یه جای کار می‌لنگه.
‫یکی این مردها رو وارد سفارت کرده.
‫اونا دنبال منن.
‫ولی ویدئو‌ی دوربین‌ها رو نشونم دادن ‫و...
‫خودم تنها بودم، با هوا داشتم حرف می‌زنم.
‫باور نداری که من واقعی‌ام؟ ‫باشه.
‫- پس اینم واقعی نیست، درسته؟ ‫- چته تو؟
‫هیچی نیست. ‫واقعی نیست، درسته؟
‫بیخیال، بس کن.
‫خوش برگشتی.
‫پنجره. ‫همه‌جای راهروها دوربین هست.
‫مطمئنی که بیرون امن‌تره؟
‫نه.
‫- عالیه. ‫- زود باش بیا.
‫نمی‌دونم اینجا چه خبره
‫یا اینکه مواد و آدم‌رباها ‫چه ارتباطی با جاش دارن، ولی...
‫مطمئنم که داناوان توش دست داره.
‫آره، ولی اونو چطوری پیدا کنیم؟
‫باید صاحب ساک رو پیدا کنیم. ‫تنها سرنخیه که داریم.
‫می‌تونی...
‫ ادامه نفرانس اقتصادی دوجانبه ‫ تا پنج دقیقه دیگر شروع می‌شود.
‫ شرکت‌کنندگان محترم، لطفاً به سالن شماره ۱ تشریف بیارید.
‫نگهبان‌ها.
‫نقشه عالی‌ای بود، سارا.
‫گندش بزنن.
‫ عنوان اسلاید بعدی، ‫ "اتصال کسب و کارها به بازارهای جهانی."
‫ این صرفا یک بیانیه نیست.
‫ یک تعهد است.
‫[یک ساک ورزشی آبی پیدا شده. ‫هرکسی می‌خواد پسش بگیره، لطفا پیام بده.]
‫پیام بدن.
‫توی شبکه داخلی کنسولگری پستش کردم.
‫امیدوارم به زودی پیام بدن.
‫هی، چی شده؟
‫اگه حق با اونا باشه ‫و من اشتباه می‌کنم چی؟
‫چرت نگو.
‫فکر می‌کردم با قرص خوردن ‫وضعیتم رو تحت کنترل گرفتم.
‫ولی دوباره صحنه‌ گذشته جلوی روم اومد.
‫تمام اون تصاویر دارن یادم میان.
‫دستکاری روانی.
‫عشق سابقم همین کارو باهام کرد.
‫از همون روز اول منو توی مشتش گرفته بود.
‫و منو به چیزهایی قانع کرد ‫که حقیقت نداشتن.
‫تا موقعی که دیگه اصلا مطمئن نبودم ‫چه چیزی واقعیه و چی نیست.
‫یعنی، می‌دونم که فرق می‌کنه ‫ولی...
‫بیا، فقط اینو محکم بزن به دستت.
‫تو دوران سخت، کمکم کرد به خودم بیام.
‫یالا. درست انجامش بده.
‫آخ!
‫ممنون.
‫خب، برنامه‌ات چیه؟
‫وقتی همه‌چی تموم شد؟
‫برم بوستون. ‫اعضای اپوزیسیون اونجا یه اجتماعی دارن.
‫بین اونا و مدارکی که دارم،
‫احتمالا بتونیم چندتا از مخالفان رو آزاد کنیم.
‫اونجا برای مادرم پناهندگی گرفتیم.
‫ولی بیشتر از یک ساله که ‫باهم در ارتباط نبودیم.
‫تو چی؟
‫چی باعث شده که بری آمریکا؟
‫یه شرکت امنیتی بزرگ ‫اونجا بهم شغل داد.
‫آره.
‫حقوقش خوبه. ‫آینده بهتری داره.
‫سرباز سابق زن می‌خواستن.
‫یه شروع دوباره.
‫دیگه طاقت اینجا رو نداشتم.
‫به زور واسه جاش وقت دارم.
‫و با مادرم هم زندگی می‌کنیم.
‫آخ.
‫آره.
‫اون تمام تلاشش رو می‌کنه، ولی...
‫دوست دارم که
‫جاش و خانواده‌اش همدیگه رو بشناسن.
‫پدرش آمریکایی بود.
‫بود؟
‫توی نبرد فوت شد.
‫در افغانستان.
‫خب، متاسفم.
‫توی بیمارستان تازه فهمیدم که
‫باردار بودم.
‫جاش معجزه کوچولوی منه.
‫یا معجزه بزرگ.
‫جواب داد.
‫اسم واقعی نداره. ‫فوراً می‌خواد همدیگه رو ببینیم.
‫اینجا؟
‫خیلی خطرناکه. ‫فضای بازیه.
‫آره، ولی کجا؟ ‫تو کافه‌تریایی جایی؟
‫اونجا خوبه.
‫سارا. بابا متلک بود، نمیشه... ‫وایسا!
‫- جایی که اصلا انتظارمون رو نداشته باشه. ‫- این دیوونگیه.
‫باید از وسط کل کنسولگری رد بشیم.
‫از توی کنسولگری رد نمی‌کنیم.
‫بیا اینجا.
‫لعنتی.
‫داناوان رو خبر کن. ‫من باید برم دنبال دخترم.
‫بله، قربان.
‫دارن دنبالت می‌گردن.
‫همه‌جا.
‫پسرم کجاست؟
‫مو قهوه‌ای، 6 ساله اینا؟
‫اسمش جاشه؟
‫ساک رو بده من تا بهت بگم کجاست.
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫فقط ساک رو می‌خوای.
‫چی؟ نه.
‫آره. مشخصه که داری دروغ میگی.
‫موادها مثلا چقدر ارزش دارن؟ ‫200 هزار دلار اینا؟
‫پس اگه ساک به مقصدش نرسه،
‫تو بد دردسری می‌افتی.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- کمکم کن پسرم رو پیدا کنم.
‫الان هرچی که می‌دونستم رو بهت گفتم.
‫حتما مجوز امنیتی بالایی داری که
‫برای اونایی که بهت پول میدن ‫ارزش داری.
‫تو چی هستی؟ سیا؟ ‫آژانس امنیت ملی؟
‫تکنسین فنی؟
‫آره.
‫من یه نقشه مجمع رو لازم دارم.
‫و همینطورم یه کلید کارتی با دسترسی کامل.
‫- این غیرممکنه. ‫- واقعا هست؟
‫اگه ساک رو می‌خوای، ‫یه فکریش می‌کنی.
‫آه...
‫همینجا منتظر بمون. ‫20 دقیقه، بعدش برو.
‫قبلش نرو.
‫بیا تو سرویس بهداشتی آقایون که انتهای راهروئه.
‫من دستشویی دارم.
‫[سیگنال قطع شد]
‫حتما شوخیت گرفته.
‫کراکر موشی. کراکر موشی.
‫بله؟
‫قربان، دچار نقص سیستمی شدیم.
‫باشه. باید بریم، عزیزم. ‫بریم.
‫ببخشید، بابایی باید بره سر کار.
‫- باید سینی‌هامون رو تمیز کنیم، بابایی. ‫- الان نه.
‫لعنتی.
‫نزدیک بودا.
‫- شاید بهتر بود با کینچ حرف بزنیم. ‫- باید این کارو می‌کردیم؟
‫اصلا نمی‌فهمیم اینجا چه خبره.
‫نقشه‌ای واسه این داری؟
‫بعد از تموم شدن همه‌چیز پسش میدم.
‫من...
‫فکر می‌کردم بخاطر موادها بوده.
‫موادها هیچ ربطی به ربوده شدن جاش ندارن.
‫برگشتم سر خونه اول.
‫پسرت رو پیدا می‌کنیم.
‫آره.
‫دیر کردی. زود باش.
‫تونستم روی سرور بدافزار اجرا کنم.
‫تیم پشتیبانی فناوری اطلاعات دارن روش کار می‌کنن.
‫پس حداکثر یک ساعت وقت داری.
‫بعدش دوباره دوربین‌ها وصل می‌شن.
‫- نقشه اینجا، کلید کارتی. ‫- کلید کارتی. آره.
‫انبار.
‫- اینجا چیه؟ ‫- مرکز تفریحی.
‫اینجا چی؟
‫تأسیسات آژانس امنیت ملی و سیا. ‫حالا میشه جنس‌هام رو بدی؟
‫- اینا چی‌ان؟ ‫- سلول‌های بازداشت.
‫تا حالا اونجا نرفتم، ولی انگار بعد از جنگ عراق ‫از رده خارج شدن.
‫کسی می‌تونه یه بچه رو اونجا قایم کنه؟
‫واقعا فکر می‌کنی که سیا ‫بخاطر یه توطئه سِری بچه‌ات رو دزدیده؟
‫هیس!
‫- فقط جنس‌هام رو می‌خوام. ‫- درمورد گروهبان داناوان چی می‌دونی؟
‫- چرا؟ ‫- به تو مربوط نمیشه. خب؟
‫اون فقط یه ورزشکار احمقه ‫و دوست داره اینفلوئنسر بشه.
‫یه بار بخاطر آنلاین بازی کردن ‫کل سیستم رو از کار انداخت.
‫و دروغ هم گفت.
‫دفترش کجاست؟
‫طبقه دوم، توی این ساختمون.
‫آره. آره.
‫- از همون اول دستتون بود؟ ‫- "از همون اول دستتون بود"؟
‫باشه حالا.
‫باید دلیلی واسه اینکه چطور کارتم افتاده دستت ‫داشته باشم.
‫- کجا؟ ‫- اینو نگه دار.
‫باشه.
‫طوری به نظر میاد که انگار ‫بدجور مقاومت کردی.
‫چی...
‫به نظرت داناوان چه ارتباطی با ناپدیدی جاش داشته؟
‫خب، امیدوارم که یه چیزی...
‫اوه، لعنتی!
‫کجا ببینمت؟ ‫دفتر یا پست یک؟
‫لعنتی!
‫خیلی‌خب، دنبال چی هستیم؟
‫هرچی که به آدم‌رباها یا جاش مربوط باشه.
‫آخه چطور اینقدر پول داره؟
‫ایمیل‌هاش رو ببین.
‫دنبال اسم تو هم می‌گردم.
‫[سارا ولف]
‫[نتیجه‌ای یافت نشد]
‫لعنتی.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم تو فایل‌های سیستم می‌گردم.
‫خیلی‌خب. این...
‫این...
‫یعنی چی؟
‫ولی اون همون شرکتیه که توی آمریکا ‫براش کار می‌کنم.
‫- داناوان شغل رو برات گرفته. ‫- اینطوری به نظر میاد.
‫[به یادآوردن صحنه‌های گذشته] ‫[رفتار اختلال گسست هویتیِ روان‌پریشانه]
‫از حالت خبر داشته.
‫می‌خواسته که به سفارت بیای.
‫باشه.
‫- فایل‌های مربوط به تو ارسال شدن. ‫- به کی؟
‫نمی‌دونم. این یه اسم واقعی نیست.
‫- باشه. باید سرکنسول رو توی گوگل جستجو کنم. ‫- صبر کن!
‫توی تاریخچه جستجو می‌بینتش.
‫از این لپ تاپ استفاده کن.
‫بله، خانم سرکنسول. ‫به نظر مشکل نرم‌افزاری میاد.
‫هیچ ارتباطی با سارا ولف نداره. ‫اون هنوز در درمانگاهه.
‫گروهبان داناوان بهش سر زد.
‫الاناست که مقامات آلمانی بیان دنبالش. ‫بسیارخب.
‫- خبری نشد؟ ‫- هیچی.
‫- سعی کردی وارد سیستم بشی؟ ‫- تبلتم رو توی دفترم جا گذاشتم، قربان.
‫- خب، برو بیارش. ‫- بله، قربان.
‫- به نظرت سرکنسول هم توی قضیه دست داره؟ ‫- آره، شک نکن.
‫باید آدم رده‌بالایی باشه که ویدئو رو دستکاری کنه ‫و یواشکی آدم وارد کنسولگری کنه.
‫نگاه کن.
‫متولد ویزبادن. ‫تحصیل کرده در هاروارد.
‫هیچی نیست.
‫خیلی‌خب، باشه. اریک... ‫- انجامش میدم.
‫اریک کینچ.
‫کنسولگری فرانکفورت.
‫اونم سربازی در افغانستان بوده.
‫برو پایین، پایین، پایین. ‫صبر کن.
‫"کارشناس منطقه‌ای در اسلام‌آباد، پاکستان".
‫- ایمیلم رو بررسی می‌کنم. ‫- چی؟ چرا؟
‫هتل سیرنا، اسلام آباد.
‫اون کینچه.
‫این چه ویدئوییـه؟
‫به اعزام ما در افغانستان مربوط میشه.
‫جایی که ایوان کشته شد.
‫017516589. ‫خیلی‌خب.
‫- اینجا روی تمام تماس‌ها نظارت دارن! ‫- مهم نیست.
‫- به کی داری زنگ می‌زنی؟ ‫- روزنامه‌نگاری که ویدئو رو فرستاد.
‫کلاراتیو، گونی هستم.
‫سارا ولف هستم. تو ویدئو رو برام فرستادی. ‫ممنونم که...
‫یکی از اونا اریک کینچه.
‫درسته.
‫درموردش چی می‌دونی؟
‫باشه، پس اریک کینچ مجبور شد بخاطر مصدومیت ‫خدمت نظامیش رو به پایان برسونه.
‫بارها اسمش در رابطه با فساد مطرح میشه،
‫ولی تمام دفعات تبرئه شده.
‫ولی الان یه منبع جدید در پاکستان دارم
‫که ادعا می‌کنه کینچ مسئول
‫کمینی بود که شما در افغانستان اسیرش شدین.
‫چی؟
‫لعنتی.
‫سارا، باید بریم.
‫ولی هنوز یه شخص حیاتی رو ‫نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫مردی که کینچ داره توی ویدئو ‫باهاش صحبت می‌کنه کیه؟
‫- مطمئن نیستم. ‫- سارا، زود باش!
‫توی آینه معلومه. ‫می‌شناسیش؟
‫نمی‌تونم تشخیصش بدم. ‫چهره‌اش واضح نیست.
‫یه اسکرین‌شات بهبود یافته هم هست.
‫- اگه من... ‫- بفرستش. آره.
‫- خانم ولف؟ چی... ‫- ممنون.
‫- لعنتی، نمی‌تونم بازش کنم. نمی‌تونم بازش کنم. ‫- چی شده؟
‫بدش به من. ردیفش می‌کنم.
‫باشه، دارم دانلودش می‌کنم.
‫لعنتی.
‫- یالا! ‫- یالا.
‫زود باش.
‫زود باش، زود باش. ‫حالا!
‫از این طرف!
‫نیروی پشتیبانی نیاز دارم! ‫دارن به سمت کافه‌تریا میرن!
‫برین کنار! برین کنار!
‫از سر راه برین کنار!
‫در.
‫- آسانسور؟ ‫- خیلی طول می‌کشه. از این طرف.
‫لعنتی.
‫از اون در رفتن.
‫کسی نیست! ‫بریم.
‫تو افغانستان چه اتفاقی افتاد؟
‫دو تیم بودیم. ‫ما و آمریکایی‌ها.
‫و توی شب اول بهمون حمله شد.
‫چندتاشون رو کشتیم. ‫ولی در نهایت، تعدادشون خیلی زیاد بود.
‫وقتی بالاخره هلی‌کوپتر رسید، همه مُردن بودن.
‫خب، همه به جزء من.
‫من...
‫دلیلش رو از خودم پرسیدم. ‫چرا من نمردم و بقیه مردن؟
‫فقط تو نبودی.
‫تو و جاش زنده موندین.
‫عکس اینه.
‫به نظرت کینچ چه ارتباطی با قضیه داره؟
‫سارا؟
‫اون مرد رو دیدی؟
‫برین بیرون! کمین کردن.
‫زود باشین، حرکت کنین!
‫- امنه! ‫- برین اون سمت. بررسی کنین! برین!
‫دشمن کشته شده.
‫- باید به انبار بریم. ‫- چی؟ واسه چی؟
‫الان به اندازه کافی مدرک داریم!
‫داناوان تو رو کشونده اینجا ‫و آدم‌ربایی منو لاپوشونی کرد.
‫کینچ هم با گذشته‌ات ارتباط داره، ‫هیچ ایده‌ای هم درباره‌اش نداریم.
‫ولی باید با سرکنسول صحبت کنیم.
‫سارا، این اصلا منطقی نیست!
‫بیا ساختمونی که سلول‌ بازداشت دارن ‫رو بررسی کنیم.
‫و تازشم، توی عکس چیه؟
‫سارا!
‫- خب؟ ‫- گمشون کردیم.
‫و تبلتم رو نگاه کردم.
‫ایمیل‌ها رو پیدا کرده.
‫خبر داره.
‫متاسفم.
‫حواست به آینه باشه.
‫اصلا اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫با قطار برو فرانسه.
‫تو پاریس، یه بلیط هواپیما به مکزیک بخر.
‫از اونجا شانس خوبی واسه رد شدن از مرز به آمریکا داری.
‫به زودی میرن.
‫فقط برو پشت کامیون قایم شو.
‫متاسفم، تو...
‫- گفتی که ما... ‫- من می‌دونم کینچ چیکار کرده.
‫دلیل اینجا بودنم رو فهمیدم.
‫قضیه زیادی بزرگه، باید بری.
‫تو چی میشی؟
‫من طوریم نمیشه. ‫باشه؟
‫چیزیم نمیشه.
‫حالا برو.
‫مادرت رو پیدا کن، باشه؟
‫- من حواسشون رو پرت می‌کنم. ‫- باشه.
‫باشه.
‫هی!
‫وایسا! تو کی هستی؟
‫هی، جریان چیه؟
‫هی!
‫گفتم تکون نخور!
‫از ماشین پیاده شو! ‫فوراً!
‫وایسا وگرنه شلیک می‌کنم!
‫سارا، وایسا! ‫سر جات وایسا!
‫هی، وایسا! ‫تکون نخور!
‫برگرد اینجا! ‫تو نمی‌تونی اینجا باشی!
‫تو بازداشتی.
‫هی، تو!
‫تو تسلیم بشو نیستی، نه؟
‫لعنتی!
‫جاش کجاست؟
‫بگو کجاست!
‫- فوراً بهم بگو! ‫- حالش خوبه.
‫پسرت پیش منه.
‫حالش خوبه.
‫تو پسرم رو دزدیدی، چرا؟
‫می‌تونستی ما رو بیرون بکشی.
‫مثل یه جور حادثه غیرعمدی.
‫چطوری فهمیدی؟
‫ویدئو رو دیدم.
‫در اسلام‌آباد،
‫با یکی از اعضای طالبان که بهمون حمله کرد ‫ملاقات کرده بودی.
‫من می‌تونم اونو شناسایی کنم.
‫من تنها شاهد بازمانده‌ام.
‫فهمیدم که تو موقعیت‌مون رو بهشون گفتی.
‫بخاطر چی؟
‫من کاریت نداشتم، سارا.
‫ولی این روزنامه‌نگاره خیلی منو تحت فشار قرار داد.
‫جاش کجاست؟
‫زبون باز کن!
‫من تنها کسی‌ام که می‌دونه جاش کجاست.
‫اگه الان ماشه رو بکشی، ‫اونقدر گرسنگی می‌کشه تا بمیره.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫الانه که کلی آدم بریزه اینجا.
‫خودم جاش رو پیدا می‌کنم.
‫جاش؟
‫افسر زخمی داریم!
‫حالتون خوبه، قربان؟
‫گمش کردیم. ‫ولی احتمالا هنوزم همینجاست.
‫قربان، باید زنگ هشدار رو به صدا در بیاریم.
‫نه، از پروتکل روزانه پیروی می‌کنیم.
‫ولی طبق مقررات...
‫نه، مستقیما به خودم گزارش میدی ‫نه کس دیگه‌ای.
‫تکرار می‌کنم. ‫در ساختمان "ای" انفجار رخ داد.
‫در ساختمان "ای" انفجار رخ داده.
‫کار اون بود.
‫- چرا توی دوربین‌ها دیده نمیشه؟ ‫- حتما یه جوری دورشون زده، قربان.
‫- بله، خانم سرکنسول؟ ‫- چه خبر شده، آقای کینچ؟
‫خب، یه انفجار رخ داده.
‫که اینطور؟ ‫حمله در مرکز تفریحی چی؟
‫عذرخواهی می‌کنم. ‫اشتباهی در سلسله مراتب رخ داده بود...
‫چرت و پرت تحویلم نده.
‫و از پروتکل پیروی کن.
‫بله، خانم. ‫لعنتی!
‫کد قرمز اعلام کن! ‫به محض دیدنش شلیک کنین!
‫برین!
‫ لطفا رویه‌های اضطراری رو دنبال کنید.
‫ به نزدیکترین محل تجمع بروید ‫ و منتظر دستورالعمل‌های بیشتر باشید.
‫ توجه کنید. ‫ این یک وضعیت اضطراری می‌باشد.
‫امنه!
‫زود باشین! ‫خیلی‌خب، همگی!
‫- امنه. ‫- سمت راستتون.
‫خیلی‌خب. ‫همگی، همینطوری برین.
‫می‌خوام برم خونه.
‫آیلین؟
‫- من سارا هستم. اومدم دنبالت... ‫- اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫- صورتت چی شده؟ ‫- اوه.
‫من دوست پدرتم. ‫ازم خواست بیام دنبالت.
‫من نباید همراه غریبه‌ها برم.
‫آره، حق با توئه. ‫ولی من غریبه نیستم.
‫یه دوستم، قول میدم.
‫می‌بینی؟ ‫پدرت اینو بهم داد.
‫آقا خرگوشه!
‫بیا.
‫برین، برین!
‫این یه اتاق امنه. ‫بابام درموردش برام تعریف کرده بود.
‫تو دختر خیلی باهوشی هستی.
‫پست یک.
‫بخش اول امنه. ‫تیم آلفا، به سمت بخش سوم برین.
‫نباید در اتاق امن باشین. ‫مجتمع داره تخلیه میشه.
‫قربان، با شما کار دارن.
‫اریک کینچ؟
‫توضیح دادم که من دارم ازش پرستاری می‌کنم.
‫می‌تونم با دخترم حرف بزنم؟
‫عزیزم؟ باباته.
‫- بابایی؟ ‫- سلام حشره کوچولو، خوبی؟
‫آره. ‫داری میای دنبالم؟
‫نه، ببخشید حشره کوچولو. ‫بابایی باید یه خرده دیگه کار کنه.
‫سارا ازت مراقبت می‌کنم.
‫به زودی میام دنبالت، باشه؟
‫باشه. دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، حشره کوچولو.
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام پسرم رو برگردونی.
‫- خانم ولف. ‫- و می‌خوام اعتراف کنی.
‫اینقدر آلمانی حرف نزن.
‫در ده سانتی‌متر ضخامت داره، ‫جنسش از فولاد تقویت شده‌ست.
‫اگه بخوای منفجرش کنی، ‫باید خطر کشتن دخترت رو به جون بخری.
‫- سوراخ کردنش که خیلی دیر میشه. ‫- واسه چی دیر میشه؟
‫چون اکسیژن تموم می‌کنیم.
‫اگه دوباره با این اتاق تماس گرفتی، ‫به نفعته که چهره پسرم رو نشونم بدی.
‫سارا؟
‫دریافت شد.
‫منبع هوا رو قطع کرده.
‫- می‌تونیم روشنش کنیم؟ ‫- نه.
‫همه‌چیز این واحدها با خودشونه.
‫باید راه دیگه‌ای باشه که بشه برگشت داخلش!
‫اینجا چه خبر شده، اریک؟
‫- چرا این اتفاق داره می‌افته؟ ‫- همه‌چیز درست میشه.
‫نگران نباش. ‫طوری نیست.
‫من با چشم‌ کوچیکم...
‫یه چیز...
‫سبز می‌بینم.
‫پتو؟
‫نه.
‫اون جعبه؟
‫نه.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی خسته‌ام.
‫سارا؟
‫پسرم کجاست؟
‫سارا، لطفا دختره رو آزاد کنم.
‫اصلا روحت خبر داره که اینجا ‫دارن چه چیزی رو ازت قایم می‌کنن؟
‫درمورد گذشته اریک کینچ خبر داری؟
‫- چرا اسم تو رو آورد؟ ‫- اصلا نمی‌دونم.
‫- اون فاسده. ‫- جریان چیه؟
‫اون توهم زده.
‫اون مرد مسئول مرگ هشت نفره.
‫و می‌دونه که فقط من می‌تونم ‫اونو متهم کنم.
‫بخاطر همین هم می‌خواد سرم رو زیر آب کنه.
‫سارا لطفا، فعلا فقط بیا بیرون.
‫امکان نداره که بخوای دختره بمیره.
‫حالا می‌خوام با اون حرف بزنم.
‫چطور؟
‫الان جدی‌ای؟
‫چی داری میگی؟
‫حاضری کشته شدن دخترت رو تماشا کنی ‫ولی زندان نری؟
‫اون هیچ تقصیری نداره.
‫ولی تو می‌خوای بکشیش؟
‫می‌دونم که توانایی این کارو نداری، سارا.
‫تو قاتل نیستی.
‫چراغ فانوس؟
‫چی؟
‫من با چشم کوچیکت چراغ فانوس رو می‌بینم.
‫آره.
‫آره، درسته.
‫حالت خوبه؟
‫فقط داشتم به پسرم فکر می‌کردم.
‫ما هم عاشق این بازی هستیم.
‫اسمش چیه؟
‫اسمش جاشه. ‫یه خرده از تو سنش کمتره.
‫الان کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫- کجا داریم می‌ریم؟ ‫- تو میری خونه.
‫آیلین رو ول می‌کنم.
‫ولی می‌خوام با تو حرف بزنم.
‫فقط خودمون دوتا توی اینجا.
‫باشه، سارا.
‫ناحیه رو خالی کنین.
‫خیلی‌خب. ‫همه‌تون برگردین عقب.
‫برین عقب.
‫بیشتر!
‫ممنون، خانم ولف.
‫میشه حالا لطفا خودت هم بیای بیرون؟
‫نه.
‫می‌خوام کینچ بیاد داخل. ‫برنامه همین بود.
‫کاریت ندارم.
‫تا وقتی من زنده باشم، ‫تو هرگز جاش رو آزاد نمی‌کنی.
‫فایده‌ هم نداره که قول بدم ‫چیزی نمی‌گم.
‫فقط بهش بگو
‫که من بیش از حد مقاومت کردم.
‫و همین که از در رفتی بیرون، ‫دوباره جریان هوا رو قطع می‌کنم.
‫با توجه به شرایطم، کسی تعجب نمی‌کنه.
‫فقط قول بده که جاش رو می‌بری پیش مادرم.
‫لطفا اینو بهم قول بده.
‫نه!
‫لطفا.
‫لطفا، بذار من و جاش بریم.
‫مطمئنم که می‌دونی ‫نمی‌تونم این کارو کنم.
‫چرا پسرم رو گرفتی؟
‫چرا اینقدر خودت رو به زحمت انداختی؟
‫لطفا کینچ، تو جوابی رو بهم بدهکاری.
‫من اشتباهی مرتکب شدم.
‫یه اشتباه بزرگ.
‫تو رو دست کم گرفتم. ‫"اون یه مبارزه، تسلیم نمیشه".
‫هرکسی که تو رو می‌شناخت ‫همینو گفت.
‫ولی فکر نمی‌کردم که بتونی از ساختمون ‫مراجعه کنندگان کنسولگری خارج بشی.
‫وقتی شاهد تبادل ساک شدی ‫همه‌چیز به بی‌راهه کشیده شد.
‫یه رخداد تصادفی، ولی اشتباه خودم بود.
‫باید درمورد کاسبی مارتلو خبردار می‌بودم.
‫بخاطر همین هم تو وارد یه ساختمون دیگه شدی،
‫که هرگز بخشی از نقشه نبود.
‫با اینحال، تصمیم گرفتم دخالت نکنم.
‫حتی بعد از اینکه کرا ولکوا رو دیدی، ‫هنوزم وضعیت تحت کنترلمون بود.
‫آدم‌ربایی قرار بود طبق نقشه پیش بره.
‫ولی هیچ کدوم‌مون آمادگی نداشتیم ‫که تو دو آدم‌کش حرفه‌ای رو بکشی
‫و جلوی کل نقشه رو بگیری.
‫کل نقشه به فنا رفت.
‫آدم‌رباها با اختیار تو وارد شده بودن.
‫تو کاری کرده بودی که شغل توی آمریکا ‫رو بهم پیشنهاد بدن تا بیام.
‫همینجا بمونین. ‫تکون نخورین.
‫گروهبان، لطفا برو استراحت کن.
‫و اطمینان حاصل کردی که بتونم فرار کنم.
‫خودت می‌خواستی که توی کنسولگری آزاد باشم.
‫به هر حال نمی‌تونیم اجازه بدیم که ‫یه سرباز نیروهای ویژه آزادانه در محوطه ما بگرده.
‫اون فقط یه مادر ترسیده‌ست.
‫تو می‌دونستی که من هرکاری ‫واسه پیدا کردن پسرم می‌کنم.
‫اگه یکی مثل کرا یهو از اینجا ناپدید می‌شد،
‫زیادی سر و صدا می‌کرد ‫که بشه از زیرش قسر در رفت.
‫سوالات زیادی ازت می‌پرسیدن.
‫آره، ولی وقتی سرباز سابق لونی تونز ‫که ول شده باشه؟
‫قربانی بی‌نقصی برای همه‌چیزه.
‫و بعد تو می‌تونستی تنها شاهد ‫مونده از افغانستان رو
‫موقع فراری بودن بکشی.
‫نور علی نور.
‫چقدر بابتش پول گرفتی؟ ‫ها؟
‫تا آدم‌رباها رو راه بدی؟
‫تو چطور از اینجا سر در آوردی، سارا؟
‫هوم؟
‫چون نیروی بوندس‌ور خوب ازت مراقبت کرد؟
‫نه، تو دیگه کارایی درستت رو نداشتی ‫و اونا بلاتکلیف ولت کردن.
‫درست نمیگم؟
‫من بخاطر اونا جون کندم!
‫بورسیه کالج نظامی، افسر ممتاز فارغ‌التحصیل شده ‫از دانشکده کاندیدای افسری و بعد بوم!
‫یه موشک که به اتوموبیلت برخورد کنه.
‫بعد از شش ماه، می‌گن که دوباره حالت خوبه.
‫چون زیادی افسردگی داری
‫نمی‌تونی صبح‌ها از تختت بلند بشی.
‫و اونا می‌گن، " باشه، پشت میز کار کن، ‫جات اونجاست.
‫حرفه شغلیت به بن‌بست رسیده، ‫می‌خوای بخواه نمی‌خوای نخواه".
‫خانواده‌ات هر دو سال یک‌بار جابه‌جا می‌شن.
‫دخترت هرگز خونه درست و حسابی‌ای گیرش نمیاد.
‫و حتی به قدر کافی بهت پول نمیدن که ‫یه روز بره دانشگاه.
‫گور پدرشون!
‫لعنت بهشون!
‫من هیچ دِینی بهشون ندارم.
‫اونا بهم بدهکارن.
‫می‌دونی...
‫ما خیلی باهم فرق نداریم، سارا.
‫من دارم این کارو بخاطر خانواده‌ام می‌کنن.
‫ولی تو خانواده منو نابود کردی.
‫جاش پدر نداره.
‫و تو همین الانش هم هشت نفر رو ‫به قتل رسوندی.
‫متاسفم، سارا.
‫فکر می‌کردم که اطلاعات به درد نخور ‫بهشون فروختم.
‫نمی‌تونم به غر زدن‌هات گوش کنم. ‫برو بیرون.
‫گفتم برو بیرون!
‫به گمونم تو هرگز دست از مبارزه کردن برنمی‌داری، سارا.
‫و بخاطر همین هم...
‫ای لعنت بهش! ‫می‌دونستم که از اینش بدم میاد.
‫اسلحه منو گرفته!
‫- صدمه دیدی؟ ‫- در رو ایمن کنین! دکتر خبر کنین!
‫- یه کمینه! ‫- حرکت کنین!
‫- امنه! برین بیرون، برین بیرون! ‫- مراقب باشین!
‫مامانی؟
‫مواد منفجره قرار گرفت.
‫مسلح شد.
‫پنج،
‫چهار،
‫سه،
‫دو،
‫یک.
‫من اشتباهی مرتکب شدم.
‫یه اشتباه بزرگ.
‫تو رو دست کم گرفتم. ‫"اون یه مبارزه، تسلیم نمیشه".
‫هرکسی که تو رو می‌شناخت ‫همینو گفت.
‫ولی فکر نمی‌کردم که بتونی از ساختمون ‫مراجعه کنندگان کنسولگری خارج بشی
‫و جلوی کل نقشه رو بگیری.
‫کل نقشه به فنا رفت.
‫آدم‌رباها با اختیار تو وارد شده بودن.
‫و تو اطمینان حاصل کردی که بتونم فرار کنم.
‫خودت می‌خواستی که توی کنسولگری آزاد باشم.
‫ایست! بخواب روی زمین!
‫پسره کجاست؟
‫لطفا الان دیگه تسلیم نشو.
‫مامانی؟
‫الان وضعیتش پایداره.
‫فوراً می‌تونیم ببریمش بیرون.
‫مامانی؟
‫یه دقیقه بهشون وقت بده.
‫سلام، عزیزم.
‫حالت چطوره، جاش؟
‫خوبم.
‫بیا بغلم.
‫هوم.
‫[هشت هفته بعد]
‫کینچ در آمریکا زندانیه.
‫سرکنسول بهم اطلاع داد.
‫و فهمیدن کسی که اسم‌مون رو ثبت سیستم کرده بود هم
‫توی قضیه دست داشت.
‫مارتلو چی؟ ‫تکنسین فنی؟
‫اوه، اون همون روز فرار کرده. ‫انگار مخفی شده.
‫باشه، سرسام‌آوره.
‫آره.
‫حالت چطوره؟
‫آره، خوبم.
‫دکتر میگه که خوبه خوب می‌شم.
‫اوه، من باید برم. ‫ماشین رسید.
‫حله. خب، یکم دیگه می‌بینمت.
‫پرواز خوبی داشته باشی، باشه؟
‫ممنون. ‫سلامم رو به مادرت برسون.
‫- باشه بابا. می‌بینمت، روانی. ‫- می‌بینمت.
‫خدافظ، مامان.
‫مراقب خودت باش، باشه؟
‫مراقب جاش هم باش.
‫حتما. قول میدم.
‫می‌دونم که مراقبش هستی.
‫وقتی فرود اومدیم بهت زنگ می‌زنم.
‫چیه، مامانی؟
‫فقط یه هلی‌کوپتره، رفیق.
‫به زودی می‌ریم؟
‫آره. پس بزن بریم.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»