ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫این بلا رو خودت سر خودت آوردی.
‫باید به حرفم گوش کنی.
‫فقط گوش کن.
‫گو... گوش کن.
‫عه، تو می‌خوای انجام بدی؟
‫تو انجام می‌دی؟
‫بیا. بگیر...
‫بزن. بزن، زود باش.
‫بگیر، بگیر. ‫بزن ببینم چطور می‌زنی.
‫آفرین، بزن.
‫خوبه. بزن.
‫زود باش، شلیک کن.
‫شلیک کن! زود باش، زود باش!
‫نشونم بده! ‫نشونم بده شلیک می‌کنی!
‫زود باش!
‫زود باش، شلیک کن!
‫اجازه بده چند ثانیه برگردیم عقب.
‫وقتی می‌گی بی‌ارزشی،
‫این حرف تو رو یاد کی می‌ندازه؟
‫می‌دونم.
‫هفته پیش تمرین کرده بودیم.
‫می‌دونم. برام احمقانه است ‫که بلند بلند با خودم حرف بزنم.
‫باید صدای تو رو بشنویم.
‫نه صدای اون.
‫بسیارخب.
‫بذار...
‫یه روش دیگه امتحان کنیم.
‫از بالا سمت راست صفحه نمایشت...
‫گزینه «فعال‌سازی دوربین دوم» رو بزن.
‫خب.
‫هیچی نگو.
‫فقط سعی کن واقعا...
‫خانمی که بهت ‫خیره شده رو نگاه کنی.
‫رنج‌هایی که کشیده رو ببین.
‫اینکه چقدر پیشرفت کرده.
‫اینکه قبل از اون سوء استفاده کی بود.
‫حالا بگو به نظرت این زن بی‌ارزشه؟
‫بفرما.
‫[هنری: هنوز وقت داری ازم فرار کنی‌ها...]
‫عه، ببخشید ترسوندمتون. ‫می‌خواستم کنتور رو ببینم.
‫آها.
‫پشت خونه است. ‫از در کناری برین.
‫مرسی.
‫[سِر توبی قایم شده]
‫عه‌وا.
‫یعنی توبی کجا قایم شده؟
‫نکنه اینجاست؟
‫اینجا چطور؟
‫سِر توبی رو نمی‌بینم.
‫آب شده رفته تو زمین.
‫بگیر که اومد!
‫ضربه حساس!
‫عه، توبی.
‫- خاله باحاله! ‫- توبی تورنادو!
‫- سلام رفیق. ‫- سلام.
‫- چیه؟
‫- چیزی نیست، فقط... ‫- هنوز آرایش نکردم.
‫به خاطر آرایش نیست.
‫این رو می‌گم.
‫- این؟ ‫- نه، نگران نباش.
‫درستش می‌کنیم.
‫«درستش می‌کنیم»؟
‫خدایا، این مجله چقدر استرس‌آوره.
‫مطمئنم نصف این اختلال‌ها رو دارم،
‫مثلا همین بی‌ارادگی.
‫چی‌چی؟
‫«ناتوانی بیمارگونه در تصمیم‌گیری.»
‫مثلا اون روز رفته بودم خرید کنم،
‫سمت طبقات اسپری بدن بیست دقیقه...
‫داشتم زل می‌زدم. ‫نمی‌تونستم انتخاب کنم.
‫از کی تا حالا اسپری بدن می‌زنی؟
‫خیلی بامزه‌ای.
‫خیلی‌خب، بهتر شد؟
‫ای وای.
‫خیلی بدتر شد.
‫عمدا شبیه آب‌نبات عصایی تیپ زدی؟
‫تو... بدجنس‌ترین آدم دنیایی.
‫آخه خواهرتم. ‫من بدجنس نباشم کی باشه؟
‫حداقل این امشب رو...
‫یه لباس قشنگ بپوش.
‫باشه. اصلا نپوش.
‫معذرت می‌خوام. ‫می‌دونی چیه؟ خیلی بهت میاد.
‫نه، نمیاد. انگار دارم می‌رم...
‫مرکز تفریحی که بینگو بازی کنم.
‫تمومش کن. ‫نه، اینطوری نیستی.
‫خیلی وقته خرید نرفتم.
‫فقط لباس اداری دارم.
‫به نظرم نرم بهتره.
‫توبی که حالش خوب نیست،
‫- حس می‌کنم باید... ‫- وای، بی‌خیال شو.
‫- محض اطمینان خونه بمونم. ‫- نگو وای.
‫- آخه زمان خوبی نیست. ‫- نه، نه، نه...
‫ببین. گوش کن.
‫من رو نگاه کن.
‫همه مردها که بلیک نیستن.
‫آره.
‫- فقط همدیگه رو ملاقات می‌کنین. ‫- اوهوم.
‫می‌رین شام مفصل می‌خورین،
‫و از هم‌نشینی با خواستگار متشخص...
‫و صبورت لذت می‌بری...
‫که سه ماهه داره ‫توی مکالمه تحملت می‌کنه.
‫اگر هم خوشت نیومد، ‫خودت رو بکش بیرون.
‫- ضرر که نداره. ‫- باشه.
‫ولی اگه خوب پیش رفت...
‫ایول. اوهوم، بیا اینجا.
‫- عه... ‫- بیا.
‫اگه خوب پیش رفت...
‫بعدا خوشحال می‌شی ‫که این رو پوشیدی.
‫چون مستحق خوشبختی هستی.
‫مستحق شوهر خوب هم هستی.
‫زندگیت داره عجیب می‌شه.
‫مامان، دماغم پر از آشغال شده!
‫این بچه هنوز بلد نیست ‫دماغش رو تمیز کنه.
‫آره.
‫خب، این رو بپوش.
‫من می‌رم دماغش رو تمیز کنم.
‫مرسی.
‫قربونت. قابلی نداشت.
‫- بیشتر، بیشتر، بیشتر... ‫- باشه.
‫نمکیش کن. نمکیش کن. ‫ببین توبی.
‫خب، حاضرم برم.
‫وای مامان.
‫چه خوشگل شدی.
‫مرسی آقا کوچولو.
‫خاله جن رو اذیت نمی‌کنی؟
‫خواستگارت در مورد بابام می‌دونه؟
‫آره، می‌دونه.
‫باشه پس.
‫بگو ببینم، چقدر دوستم داری؟
‫انقدر!
‫من بیشتر دوستت دارم.
‫- دستت درد نکنه. ‫- قربونت.
‫آم، خیلی‌خب. ‫دستگاه بخور یادت نره...
‫- با دستگاه صدا... ‫- می‌دونم.
‫ضمنا دندون‌هاش رو ‫با خمیر دندون واقعی مسواک بزن.
‫آره، می‌دونم. ‫مشکلی پیش نمیاد، مگه نه؟
‫هیچی نمی‌شه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خوش بگذره.
‫آها، راس ساعت هشت باید خواب باشه.
‫آبجی بزرگه حواسش هست.
‫باشه. چشم خانم. ‫خوش بگذره!
‫- دوستتون دارم. ‫- خداحافظ.
‫ضرر که نداره.
‫[رستوران پالت]
‫[ازم متنفر نشو، ده دقیقه دیر می‌رسم ‫شرمنده، تو رو خدا نرو، یه چیز گرون سفارش بده.]
‫به مجموعه پالت خوش اومدین.
‫واسه امشب میز رزرو داشتین؟
‫عه، بله. فکر کنم به نام کمبل باشه.
‫- هنری کمبل. ‫- اوهوم.
‫درسته. میز دو نفره؟
‫ایشون یه‌مقدار دیر کردن.
‫اشکالی نداره منتظرشون بمونم؟
‫ابدا. این راهرو رو تا انتها برین،
‫مستقیم به میز عمومی می‌رسین.
‫وقتی تشریف آوردن ‫میام بهتون اطلاع می‌دم.
‫- بسیارخب، چشم. ‫- کتتون رو بگیرم؟
‫عه، بله. لطف می‌کنین.
‫مرسی. متشکرم.
‫سلام. به مجموعه پالت خوش اومدین.
‫- سلام. ‫- میز رزرو داشتین؟
‫[هنری: دارم می‌رسم!]
‫وای خدا! معذرت می‌خوام.
‫- چیزی نشد. ‫- ممنون.
‫- باید بیشتر حواسم رو جمع کنم. ‫- بله.
‫چی میل دارین؟
‫آم، عه...
‫منو ویژه چطوره؟
‫- سفارش ویژه‌مون بهتره. ‫- پس همون رو بیارین. ممنون.
‫[رسیدم. دیر کرده. توبی چطوره؟]
‫عه، ممنون.
‫واقعا... واقعا این لباستون قشنگه.
‫عه.
‫خواهرم مجبورم کرد بپوشم.
‫عه. اولین ملاقاتتونه؟
‫انقدر تابلوئه؟
‫چیز گرون‌تر نمی‌خوای بیارم؟
‫نمی‌خوام خودم رو سنگین کنم،
‫چون شاید لازم باشه ‫از دستش فرار کنم.
‫صحیح.
‫دایان؟ ریچاردم.
‫عه...
‫دایان نیستم. شرمنده.
‫- نه، معذرت می‌خوام. ‫- اشکال نداره.
‫- اشتباه گرفتم. ببخشید. ‫- اشکال نداره.
‫مهمون امشبم رو هنوز ندیدم، ‫واسه همین...
‫- هنوز از این کارها می‌کنن؟ ‫- ظاهرا آره.
‫مخصوصا وقتی با تنها زن ‫توی شیکاگو بشه ملاقات کرد...
‫- که هیچ شبکه اجتماعی‌ای نداره. ‫- عجب.
‫می‌دونم. باورنکردنیه، نه؟
‫- آره. ‫- حتی فرندستر هم نداره.
‫قبلا خودم اقدام می‌کردم. ‫مثلا از فیس‌بوک.
‫عجب.
‫- ولی باحاله‌ها. ‫- آره.
‫مرموز بودن چیزیه که ‫امروزه سخت پیدا می‌شه.
‫این هم دیدگاه قشنگیه.
‫ولی واسه این کارها پیر شدم.
‫حس می‌کنم عرق کردم. ‫صورتم عرقیه؟
‫نه.
‫- عالی شدی. ‫- ممنون.
‫خیلی لطف داری.
‫آم، راستی. ‫به افتخار خودمون.
‫تو زود اومدی یا اون دیر اومده؟
‫- آم... ‫- همون؟
‫آره. یکی دیگه بده.
‫- درخواستی ندارین؟ ‫- نه.
‫بی‌خیال. آهنگ مورد علاقه‌تون چیه؟
‫فیل، خانم منتظر همراهشون هستن.
‫فقط پرسیدم چه آهنگی دوست داره.
‫پینک‌فانگ می‌شناسی؟
‫«بیبی شارک» نشنیدی؟
‫حرف نداره.
‫حالا ببینیم چی می‌شه.
‫انعام یادت نره.
‫- واقعا معذرت می‌خوام. ‫- اشکال نداره.
‫نوازنده پیانوی جدیدمونه، ‫ظاهرا این آداب معاشرت ضعیفش...
‫جزو نیازمندی‌های شغلیش بوده.
‫پسرت چند سالشه؟
‫پنج.
‫- آخی. ‫- داره سیزده ساله می‌شه.
‫که اینطور. ‫مال من نه سالشه.
‫- آخی. ‫- هیچی نشده ازم متنفره.
‫خلاصه تا می‌تونی از ‫روزهای «بیبی شارک» لذت ببر.
‫ببخشید. ریچارد شمایی؟
‫بله.
‫عه، حدس می‌زنم شما دایان باشین.
‫درسته.
‫- عه. ‫- اشکالی نداره؟
‫خوشحالم بالاخره آشنا شدیم.
‫همچنین.
‫آره.
‫عه، بسیارخب. ‫پس می‌تونیم بریم.
‫[رسیدم. دیر کرده. توبی چطوره؟]
‫[منتظرم یه عکس خوشگل ‫از پسرم برام بفرستی.]
‫[می‌خوای عکس به اشتراک بذاری؟ قبول - رد] ‫[بقیه: می‌خوای خوش بگذرونیم؟ من:]
‫[قبول - رد]
‫[پروفایل هنری - ۳۲ ساله، عکاس]
‫[می‌خوای عکس به اشتراک بذاری؟ قبول - رد] ‫[بدترین شب عمرت - بهترین شب عمرت. تو:]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫واقعا خیلی... قشنگ شدی.
‫عه، نظر لطفته.
‫- شرمنده دیر شد. مجبور شدم... ‫- شرمنده نداره.
‫یعنی عذرخواهی نداره، ‫شرمنده نباش.
‫ببخشید، انقدر استرس داشتم ‫که جلو جلو سفارش دادم.
‫مشخصه از استرسم کمتر نشده.
‫آره، من هم نزدیک بود ‫با ماشین تصادف کنم.
‫از بس که استرس داشتم.
‫نظرت چیه بریم... سر میزمون بشینیم؟
‫- آره. بریم. ‫- خوبه.
‫پشت ترافیک نموندی؟
‫نه، خوشبختانه خونه‌ام ‫چند دقیقه با مرکز شهر فاصله داره.
‫شرمنده کیف آوردم.
‫نمی‌تونستم دوربینم رو ‫تو ماشین بذارم.
‫وگرنه ممکن بود بدزدن.
‫نه، درک می‌کنم.
‫از کار بیکار می‌شدم. ‫واسه همین...
‫پیش‌خدمت کمی دیگه خدمتتون می‌رسه.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫دستتون طلا.
‫قبول داری منظره قشنگیه؟
‫ساختمون بلندیه‌ها.
‫وای.
‫باورم نمی‌شه واقعا ‫همدیگه رو ملاقات کردیم.
‫- آره. ‫- فکر نمی‌کردم پیشنهادم رو قبول کنی.
‫حتی نمی‌تونم تصور کنم...
‫توی این برنامه‌های همسریابی ‫چقدر آدم چندش پیدا می‌شه.
‫تو اولین نفری هستی که در جا...
‫ازم نخواستی ازدواج کنیم. ‫واسه همین...
‫خواستگاری رو که باید حضوری کرد.
‫اینترنتی که نمی‌شه.
‫خب، تا حالا... ‫اینجا اومده بودی؟
‫عه، نه. نیومده بودم.
‫نه که دلم نمی‌خواست. ‫دلیلی نداشت بیام.
‫عه، معذرت می‌خوام. ‫می‌دونم بی‌ادبانه است،
‫ولی ناراحت نمی‌شی ‫گوشیم روی میز باشه؟
‫آخه خواهرم داره ‫از توبی مراقبت می‌کنه،
‫اولین باره که تنهاش می‌ذارم.
‫- اشکال نداره. ‫- مرسی.
‫عه، جن بودی. درسته؟
‫آره. واقعا جالبه که یادت بود.
‫راستش قبل از اینکه بیام ‫نشستم کل پیام‌هامون رو خوندم.
‫واقعا؟
‫وقتی اضطراب دارم ‫جوک‌های زشتی می‌گم.
‫- به نظرم که جوک قشنگی بود. ‫- آها، آم...
‫این رو واسه توبی گرفتم.
‫چون حالا که شیکاگویی واقعی شده، ‫باید بدونه طرفدار کی باشه.
‫[لیگ هاکی شیکاگو]
‫امیدوارم کار عجیبی جلوه نکنه.
‫نه، اتفاقا خیلی قشنگ بود. ‫مطمئنم خوشش میاد.
‫البته یکی از پنجره‌ها رو می‌زنه می‌شکنه،
‫ولی خوشش میاد.
‫اگه خواستی... ‫قبض تعمیرش رو برام بفرست.
‫سلام عرض شد.
‫بنده مت هستم.
‫قراره امشب پیش‌خدمت ‫شما زوج زیبا باشم.
‫مناسبت چیه؟
‫راستش ما... ‫تازه فعلا آشنا شدیم.
‫جان...؟ جدی می‌فرمایید؟
‫بله.
‫من هم اولین شیفتمه.
‫باورتون می‌شه؟
‫بسیارخب، تمام تلاشم رو می‌کنم...
‫که امشب برای همه‌مون خاص باشه.
‫لطف می‌کنین.
‫راستش، آم...
‫در واقع من تئاتر بداهه اجرا می‌کنم.
‫- این کار شغل دوممه. ‫- هوم.
‫تا حالا اسم «سکند سیتی» رو شنیدین؟
‫- آره، معلومه. ‫- آره.
‫- قراره اجرا بذاری؟ ‫- نه، نه.
‫فعلا که فقط... کلاس می‌ذارم.
‫اتفاقا دارم رو یه برنامه طنز کار می‌کنم،
‫که قراره نقش کلاه ‫روی سر آلیسون جنی رو بازی کنم،
‫می‌دونین خانم قد بلندیه دیگه، ‫بخش خنده‌دارش اینه که...
‫شخصیت کلاهه از ارتفاع وحشت داره.
‫یعنی اینطوریه که...
‫همه‌اش داره استرس می‌کشه. ‫بعد دوستش...
‫می‌بینم که خانم نوشیدنی دارن.
‫آم، شما چیزی میل دارین که بیارم... ‫گلویی تازه کنین؟
‫آره. این چیه؟
‫- سفارش ویژه. ‫- از همین بیارین لطفا.
‫بسیارخب. ‫سفارش ویژه خدمتتون میارم.
‫- با اجازه این‌ها رو بردارم. ‫- بله، راحت باشین.
‫خب. زود برمی‌گردم.
‫- وای. ‫- یا خدا.
‫- چقدر بی‌ادب بود. ‫- آره.
‫فکر کنم خاله باحاله پیام داد.
‫[می‌خوای عکس به اشتراک بذاری؟ قبول - رد] ‫[انقدر به دراپ‌هام بی‌محلی نکن]
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫یکی از این‌ها برام می‌فرسته.
‫عه؟ دیجی‌دراپ؟
‫من خودم ایردراپ رو ترجیح می‌دم،
‫ولی، عه... ‫مشخصه طرف سلیقه‌اش قدیمیه.
‫آره، سمت میز عمومی هم ‫چند تا برام اومده بود.
‫- خیلی عجیبه. ‫- ای وای.
‫[می‌خوای عکس به اشتراک بذاری؟ قبول - رد] ‫[انقدر به دراپ‌هام بی‌محلی نکن]
‫برگزیده شدی.
‫برای من هم تو مترو پیش میاد.
‫- عه. ‫- احتمالا چند تا بچه...
‫می‌خوان سر به سرت بذارن.
‫حس می‌کنم تو مترو طبیعی باشه،
‫ولی اینجا آخه... ‫نمی‌دونم. عجیبه دیگه.
‫البته...
‫- به نظرت کار کیه؟ ‫- نمی‌دونم واقعا.
‫قطعا کار اون‌ها نیست.
‫فقط دارن به همدیگه نگاه می‌کنن.
‫آم...
‫البته... این‌ها هم قطعا نیستن.
‫فکر نکنم حتی بلد باشن ‫با دستگاه وی‌سی‌آر کار کنن.
‫اون‌ها که اونجا نشستن چی؟
‫آها، ببین. این دو تا تا حالا ‫همدیگه رو ندیده بودن،
‫وقتی ملاقات کردن ‫من کنارشون بودم،
‫دختره خیلی واکنش ناراحت‌کننده‌ای داشت،
‫عملا وقتی مرده رو دید ‫صورتش داد می‌زد که ناامید شده.
‫- طفلک مرده. ‫- پس این کار کیه؟
‫عه.
‫کار بچه‌های پرامه.
‫آها. الان تحت تاثیر قرار بگیرم؟
‫- من بودم می‌گرفتم. ‫- باشه.
‫باز حداقل عکس خاک بر سری نفرستادن.
‫- خدایا شکرت. ‫- تو مترو که واسه من زیاد می‌فرستن.
‫تازه بدترین بخشش اینه...
‫که بلد هم نیستن عکس بگیرن.
‫آره. واقعا بدترین بخشش همینه.
‫مثلا اگه آدم می‌خواد ‫کاری رو بکنه، حداقل...
‫- باید از دل مایه بذاره، می‌گیری؟ ‫- آره.
‫قطعا کابوس هر عکاسی همینه.
‫آم، اصلا دیگه نمی‌خوام نگاه کنم.
‫آره، بذار من ببینم. ‫محض اطمینان که یه وقت...
‫از اون چیزها نباشه... وای خدا.
‫شوخی کردم. ‫عکس ناجور نیست.
‫- وای خدا. ‫- آره.
‫[می‌خوای عکس به اشتراک بذاری؟ قبول - رد] ‫[وقتی می‌خوای شب خوبی داشته باشی - من:]
‫انگار یکی می‌خواد بهش توجه کنی.
‫خب، پس بهتره بهش توجه نکنم.
‫اصلا نگاه نمی‌کنم.
‫ولی ممکنه خواهرم باشه.
‫آره، خودشه.
‫یه ظرف گنده براش بستنی آورده.
‫- آخی، چه بامزه. ‫- اوهوم.
‫[می‌خوای عکس به اشتراک بذاری؟ قبول - رد] ‫[شکنجه وایولت - شکنجه غریبه]
‫چی شد؟
‫اسمم رو بلده.
‫[شکنجه وایولت - شکنجه غریبه]
‫خب، هیچ اشکالی نداره. ‫گوشیت رو بده.
‫بهت نشون می‌دم.
‫خب، این...
‫- تو می‌شی. ‫- خب؟
‫وایولت گیتس.
‫اسم و عکست رو همه می‌بینن.
‫این همه دوستته.
‫این هم بقیه افراد حاضر در رستورانن.
‫یعنی فقط کافیه اسم و قیافه‌ها رو ‫کنار هم بذاری.
‫- عه. ‫- چی شد؟
‫چه عجیب.
‫همه اینجان.
‫یعنی این رفیقت ‫احتمالا یکی دیگه است.
‫فکر کنم فقط تو محدوده پونزده متری...
‫- می‌شه دیجی‌دراپ گرفت و فرستاد. ‫- چه جالب.
‫می‌تونیم پیداش کنیم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫[ابزار اندازه‌گیری مجازی]
‫معما رو حل می‌کنم.
‫- تاثیرگذار بود. ‫- مرسی.
‫ندیدی با تراز چطور کار می‌کنم.
‫خب، چی شد؟
‫لابی تو محدوده نیست،
‫بیشتر بخش آشپزخونه هم نیست.
‫بقیه‌اش شامل محدوده می‌شه.
‫هوم.
‫[می‌خوای عکس به اشتراک بذاری؟ قبول - رد] ‫[من - تو که می‌خوای پیدام کنی - آدم‌های اشتباه]
‫آره، داره سر به سرمون می‌ذاره.
‫خب، خدمت شما جناب عزیز.
‫- می‌خواین منوی ویژه رو براتون نام ببرم؟ ‫- حتما.
‫فقط ویژه‌ها رو بگو.
‫خب. بسیارخب.
‫خب، با اصل قضیه شروع می‌کنم.
‫خرچنگ آفریقای جنوبی.
‫دروغ نمی‌گم، قیمتش زیاده،
‫مخصوصا واسه اولین ملاقات.
‫شوخی می‌کنم.
‫راستش شوخی ندارم، ‫چون این خرچنگ، واقعا...
‫واقعا گرون‌قیمته.
‫آم، ولی اجازه بدین ‫ببینم دیگه چی داریم.
‫تارتار تن داریم...
‫که خیلی خوشمزه است.
‫سوپ صدف لیمویی داریم ‫که واقعا اسمش عجیبه.
‫عجیب که هست.
‫ولی خوبه، قطعا خوبه. ‫من باشم سفارش نمی‌دم،
‫ولی بعضی‌ها سفارش دادن.
‫آم، می‌خواین براتون ‫پیش‌خوراک بیارم؟
‫نظرت چیه؟ ‫پیش‌خوراک می‌خوای؟
‫آره. آم، خودت سفارش بده.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫مسئولیت سنگینیه. خیلی‌خب.
‫آم، کالاماری دوست داری؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫کالاماری نارگیل چطوره؟ ‫راستش رو بگو.
‫به من که گفتن...
‫محبوب‌ترین پیش‌غذای منوی ماست.
‫خوبه. همین رو می‌خوایم.
‫پس می‌گم براتون بیارن،
‫خودم هم زودی برمی‌گردم.
‫وایولت؟
‫وایولت، روبه‌راهی؟
‫وایولت، پرسیدم روبه‌راهی؟
‫[دهنت رو ببند] ‫[قبول - رد]
‫[دهنت رو ببند]
‫جریان چیه؟
‫عه، آره... ‫فقط باید، آم...
‫باید زنگ بزنم خونه. ‫الان برمی‌گردم.
‫[شماره‌گیری: ۹۱۱]
‫[گوشیت رو هک کردم.]
‫[همه‌چی رو می‌بینم.]
‫[اگه پلیس خبر کنی...]
‫[پسرت می‌میره.]
‫[اگه از رستوران بری ‫پسرت می‌میره.]
‫[اگه به کسی بگی ‫پسرت می‌میره.]
‫عه.
‫اگه هی بخواد تکرار شه...
‫- کم کم به دل می‌گیرم. ‫- شرمنده.
‫ببینم. حالتون خوبه؟
‫خوبم.
‫باز هم ببخشید.
‫- آره، بعدش برمی‌گردیم و... ‫- پس فهمیدم.
‫شرمنده.
‫واقعا ازتون کمک می‌خوام. باید...
‫[اگه از دخترها کمک بگیری می‌فهمم.]
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- آم...
‫عه، خط چشم می‌خوام.
‫- مال خودم رو جا گذاشتم. ‫- خط چشم؟
‫- آره، زود پسش می‌دم. ‫- خیلی‌خب.
‫- زنگ؟ زنگ چیه؟ ‫- نه.
‫بهتره اینجا نمونیم.
‫عه، می‌شه خط چشمم رو پس بدی؟
‫[احمقی؟]
‫عه، آره. شرمنده.
‫- اشکال نداره. ‫- بیا بریم بابا.
‫وای خدا.
‫زود باش. برو، برو.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره، صرفا...
‫آقا موقع خواب اذیت می‌کردن.
‫مطمئنی؟
‫آخه انگار یه‌مقدار ناراحتی.
‫ببخشید. واقعا آبروبره.
‫آم...
‫آخه از وقتی توبی به دنیا اومد...
‫این ساعت بیرون نبودم. ‫ما روتین خودمون رو داریم.
‫ترجیح می‌ده این ساعت پیشش باشم، ‫واسه همین...
‫- جفتمون یه‌خرده احساساتی شدیم. ‫- آخ.
‫آره. من...
‫می‌دونی چیه؟ ‫به نظرم تقصیر منه.
‫- نه. ‫- حس می‌کنم بهت تحمیل کردم.
‫- نه، اصلا اینطور نیست. ‫- مطمئنی؟
‫فقط بدون که درک می‌کنم. ‫اگه مشکلی پیش اومده...
‫کاملا حق می‌دم بخوای بری.
‫نگهداری از بچه مهم‌ترین کار دنیاست.
‫به همه‌چی اولویت داره.
‫آم، لطف داری.
‫آره.
‫راستش، عروسک محبوبش رو گم کردن،
‫ولی فکر کنم بدونم کجا می‌شه پیداش کرد.
‫بدون بره کوچولو خوابش نمی‌بره.
‫امیدوارم پیداش کنن.
‫[کی هستی؟]
‫من هم از لحاظ فنی ‫هر لحظه باید آماده کار باشم،
‫ولی اصلا با بچه‌داری ‫قابل مقایسه نیست.
‫آره، ما خیلی با هم صمیمی‌ایم.
‫مخصوصا از وقتی که باباش فوت کرد.
‫آره واقعا. حتی نمی‌تونم تصورش کنم.
‫[شاید پیش‌خدمتت باشم.]
‫[شاید اون پسره پشت‌سرت باشم.]
‫[شاید خانم صورتیه باشم.]
‫باز هم برات دراپ اومد؟
‫نه.
‫آخه اطرافت رو نگاه می‌کنی.
‫معذرت می‌خوام. ‫واقعا بهت توجه نمی‌کنم.
‫نه، نه، نه. ‫تو خوبی. واقعا خوبی.
‫اصلا حرف نداری. صرفا...
‫اگه مشکلی هست... ‫می‌خوام کمکت کنم.
‫همین.
‫آم...
‫یه‌مقدار با ارتفاع مشکل دارم، فکر کنم...
‫دارم سعی می‌کنم ‫خودم رو کنترل کنم.
‫پس چرا اومدیم اینجا نشستیم؟
‫عه، راحت می‌شه درستش کرد.
‫آم، مت.
‫بله، الان پیش‌غذاها رو میارن.
‫به خاطر اون نگفتم. ‫می‌شه... یه کمکی کنی مت؟
‫می‌تونیم میزمون رو عوض کنیم؟
‫این نما یه‌مقدار به آدم استرس می‌ده.
‫حتما. عه، بذارین بررسی کنم.
‫لطف می‌کنی.
‫به همین راحتی.
‫واقعا، آم... لازم نبود.
‫ببین، احتمالا این اولین ‫درخواست تغییر میز مت باشه...
‫حسابی هم توش موفق عمل کرده.
‫ترکونده.
‫نگران هیچی نباش.
‫مرسی.
‫ایول، ایول، ایول! موفق شدم!
‫چند تا شماره گرفتم،
‫چند تا اسم آوردم، ‫از نفوذم استفاده کردم.
‫براتون میز جدید گرفتم. ‫پس وسایلتون رو بردارین دنبالم بیاین.
‫دمت گرم. ممنون.
‫- بیاین. ‫- عالی.
‫[میز عوض نکنید]
‫تشریف بیارید. ‫همین‌جا می‌شه.
‫این هم میز جدیدتون. ‫بدون احساس سرگیجه.
‫[اگه همین الان برنگردین ‫توبی رو می‌کشم]
‫وایستا.
‫عه، ببخشید.
‫می‌شه برگردیم میز قبلیمون؟
‫عه... می‌تونم بپرسم.
‫اگه از این خوشتون نیومد ‫می‌پرسم میز دیگه داریم یا نه.
‫نه، نه. واقعا می‌خوام ‫برگردیم سر میز اولمون.
‫آخه واسه همین نما اومده بودیم.
‫سعی می‌کنم خودم رو وفق بدم.
‫حالم خوبه. بیا برگردیم.
‫پس برمی‌گردیم.
‫پدرم رو در آوردن.
‫بسیارخب.
‫- راضی هستین؟ ‫- بله.
‫خب، اگه چیزی خواستین ‫حتما به خودم بگین، خب؟
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫معذرت می‌خوام. ‫خیلی کارم بد بود.
‫اشکال نداره. ‫بد نشد من هم پیاده‌روی کردم.
‫من هم دارم تمرین می‌کنم ‫به ترسم غلبه کنم.
‫واسه همین خوبه اینجا بشینیم.
‫واسه خودم خوبه.
‫- ترس از ارتفاع داری؟ ‫- کلی ترس دیگه دارم.
‫[بیشتر لبخند بزن. اگه طرف پا شه بره، ‫پسرت رو می‌کشم]
‫بره کوچولو رو پیدا کردن؟
‫آره.
‫- بالاخره. ‫- خوبه.
‫به خیر گذشت. هوم...
‫شبتون به خیر.
‫خواستم مطمئن شم ‫با میز که مشکلی ندارین؟
‫- نه، همه‌چی عالیه. ‫- حرف نداره.
‫بسیارخب، چون همین میز رو ‫رزرو کرده بودین آقای کمبل.
‫نه خیر، این نبود.
‫صرفا گفته بودم ‫میزی که رو به نما باشه.
‫آها. ولی تو یادداشت‌های بنده گفتن...
‫شما مخصوصا این میز رو خواستین.
‫جالبه که یادم نمیاد ‫این رو گفته باشم.
‫ولی، عه... ‫فکر کنم همین میز خوبه، نه؟
‫- آره. اوهوم. ‫- آره.
‫- اوقات به خیر. ‫- مرسی.
‫حتما رزرو ما رو با یکی دیگه اشتباه گرفتن.
‫می‌دونی چیه؟
‫پس بگو چرا برات دراپ میاد.
‫میز یکی دیگه رو گرفتیم.
‫اون‌ها رزروش کرده بودن، ‫الان هم عصبانی شدن.
‫[وقتشه دست به کار بشی]
‫- آم... ‫- حتما همینه.
‫- سفارش بدیم؟ ‫- آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- سفارش می‌دیم.
‫آم...
‫سفارش دارین؟
‫- بله فکر کنم. ‫- بسیارخب.
‫خانم، شما بفرمایید.
‫[چی از جونم می‌خوای؟]
‫تصمیم بگیر، تصمیم بگیر...
‫آم...
‫[رم دوربینش رو در بیار.]
‫آم، سالاد اردک چطوره؟
‫وای، غذای مورد علاقه خودمه.
‫واقعا عاشقشم.
‫توش زنجبیل شیرین داره و...
‫- بادام هندی. ‫- [چطوری؟]
‫از اون بافت‌های ترد و خوشمزه هم داره.
‫حرف نداره.
‫[یه کاریش بکن]
‫پس سالاد اردک می‌خواین؟
‫عه، آره. عالیه.
‫- ممنون. ‫- بسیارخب.
‫واسه جناب آقا چی بیارم؟
‫عه، من استیک کوبه می‌خوام.
‫هوم، تصمیم خوبیه. ‫استیک ۲۲۰ گرمی می‌خواید...
‫- یا ۳۴۰ گرمی بذارم؟ ‫- همون ۲۲۰ گرم خوبه.
‫بسیارخب.
‫مدیوم ریر باشه؟
‫- مدیوم. ‫- چشم.
‫کنارش سفارشی ندارین؟
‫اگه پوره سیب‌زمینی با ترافل ‫سفارش بدم، باهام می‌خوری؟
‫- عاشقشم. ‫- خوبه. همین رو می‌خوایم.
‫فهمیدم. پوره...
‫خب، سفارش‌هاتون رو تحویل می‌دم،
‫بعد دوباره خدمت می‌رسم.
‫- ای وای. ‫- چی شد؟
‫ساعتم...
‫می‌خواستم قفل بندش رو درست کنم.
‫احتمالا از دستم افتاده.
‫خب، آخرین بار کجا دستت بود؟
‫آم، یادم نمیاد.
‫آها.
‫وقتی اومدم اینجا دستم بود،
‫چون یادمه مهماندار ‫گفت چه ساعت قشنگی دارم.
‫آم...
‫حتما همین‌جاست.
‫می‌شه کمکم کنی؟
‫من همین‌جا رو می‌گردم. ‫ولی می‌شه تو...
‫از مهماندار بپرسی کسی ‫تحویلش داده یا نه؟
‫آره. حتما. ‫تو همین‌جا باش. زود برمی‌گردم.
‫دستش نبود.
‫شرمنده.
‫مامانم برام گرفته بودش.
‫- واقعا؟ چه حیف. ‫- آره.
‫ولی ببین، قطعا یه جایی همین‌جاست.
‫مطمئنم پیدا می‌شه.
‫[زود برو سرویس]
‫آها، دیدی چی شد؟
‫فکر کنم تو سرویس بانوان از دستم افتاده.
‫یه لحظه سریع می‌رم برش دارم. ببخشید.
‫خب، اومدم.
‫[رم رو له کن و بنداز تو چاه]
‫خیلی‌خب. تموم شد. ‫انجام دادم.
‫حالا آدمت رو از خونه‌ام ببر.
‫[تو حق دستور دادن نداری.]
‫خواهش کردم.
‫تو رو خدا. ‫به حرفت که گوش دادم.
‫[هنوز مونده.]
‫[محفظه دستمال حوله‌ای رو باز کن.]
‫[این رو تو نوشیدنی هنری بریز.]
‫[زود اثر می‌کنه.]
‫نمی‌خوام.
‫[بدون درد می‌میره.]
‫[باید این آدم رو بکشی.]
‫نمی‌خوام.
‫[...بکشی...]
‫نه، نمی‌تونم.
‫از پسش بر نمیام.
‫[خوب هم بر میای.]
‫[قبلا که آدم کشتی.]
‫ساعتتون پیدا شد؟
‫خانم؟
‫پرسیدم ساعتتون پیدا شد؟
‫عه...
‫نه. پیداش نکردم.
‫اگه کسی تحویل داد، ‫بهتون اطلاع می‌دم.
‫مرسی.
‫ممنون که پشت خط موندین.
‫معذرت می‌خوام.
‫همه میزها پره. سر فرصت دیگه حتما.
‫بسیارخب، لطف دارین. ‫ممنون که تماس گرفتین.
‫معذرت می‌خوام. ‫ببخشید. محض کنجکاوی می‌پرسم.
‫احیانا کسی دقیقا ساعت رزرو ما...
‫میزی رزرو کرده بود؟
‫می‌خوام مطمئن شم ‫رزرو کس دیگه‌ای رو...
‫اتفاقی نگرفته باشیم.
‫میز شما درسته.
‫ببخشید.
‫- حاضرید؟ ‫- ببخشید.
‫۹۱۱. مورد اورژانسی‌تون چیه؟
‫سلام. پسر من رو گروگان...
‫الو؟
‫الو...
‫خط رو قطع کردن. ‫خط رو قطع کردن.
‫[وایولت گیتس]
‫[خط فوری قربانیان خشونت خانگی]
‫[چت زنده]
‫[من به کمک نیاز دارم]
‫همم. کالاماری نارگیل.
‫بفرمایید.
‫اوه، بشقاب ندارید.
‫خانم برمی‌گردن یا...
‫- امیدوارم. ‫- بسیار خب.
‫خب، من...
‫من میرم بشقاب بیارم.
‫[در خدمت شما هستم. اسم‌تون چیه؟]
‫[پسر من رو گروگان گرفتن.]
‫[بیا بازی کنیم]
‫[پسر من رو گروگان گرفتن. ‫یه مرد مسلح توی خونه‌ست.]
‫[بیا بازی کنیم یک پیغام ارسال کرده است]
‫[جای تو بودم این کار رو نمی‌کردم.]
‫[لطفا، اگه به کمک احتیاج دارید، ‫با من صحبت کنید.]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بازم تو.
‫آره.
‫خیلی وقته منتظر نشستی.
‫منتظرم خواهرم بیاد.
‫توی جاده توی اوهِر گیر افتاده.
‫ببخشید.
‫- شما؟ ‫- وایولت هستم.
‫وایولت، مگه الان سر قرار نیستی؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫خب، فکر می‌کنم ‫اون داره این‌طرف رو نگاه می‌کنه.
‫شاید بخوای برگردی سر میزت.
‫درسته.
‫ببخشید.
‫قصد مزاحمت نداشتم.
‫مراحمی.
‫[وقت تلفن نکن]
‫مطمئن هستید نمی‌خواید ‫توی جعبه بذارم ببرید؟
‫آره. نیازی نیست. ‫خیلی ممنون.
‫بگو که نمیری؟
‫چرا.
‫ببین، برای من واضحه
‫که توبی الان به مامانش نیاز داره،
‫و فکر می‌کردم انقدر مودب هستی ‫که تعارف داری بگی.
‫بنابراین راحتت می‌کنم.
‫لطفا نرو.
‫مـ... معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم از... از وقتی اومدم ‫حواسم جای دیگه بوده،
‫ولی واقعا، اصلا دلم نمی‌خواد بری.
‫- لطفا بمون. ‫- نمی‌خواد عذرخواهی کنی.
‫می‌تونیم شاید، می‌دونی، ‫یه وقت دیگه برنامه بچینیم.
‫پیشم بشین.
‫لطفا؟
‫باشه.
‫خیلی عوضی‌ای.
‫بدبخت.
‫خب، شب خوبی داشته باشید.
‫راستش، می‌دونی چیه؟
‫فکر می‌کنم ما می‌مونیم.
‫واقعا؟
‫اوه. چه غیر منتظره. باشه. ‫[آفرین.]
‫- گوش به زنگ هستم. خوبه. ‫- تجربهٔ سختیه، نه؟
‫آره.
‫در خدمتتون هستم. امر کنید.
‫- واستون یه نوشیدنی دیگه بیارم؟ ‫- آره.
‫آره، نظرت درباره نوشیدنی چیه؟ ‫[هنوز باید یه کاری رو انجام بدی.]
‫- نظرت چیه؟ ‫- اوه.
‫ببخشید. ‫من درخواست این آهنگ رو داده بودم.
‫اوه، درخواست آهنگ بی‌بی شارک رو داده بودید؟
‫آره.
‫پسرم خیلی دوست داره.
‫نوشیدنی.
‫- آره. ‫- پیشنهاد خوبیه.
‫این یکی واسه یه‌کم سنگین بود.
‫شاید بخوام یه چیز دیگه بخورم. ‫لیست منوی نوشیدنی دارید؟
‫قطعا. بفرمایید.
‫زحمتش رو می‌کشی؟ من سر درنمیارم.
‫- آره. آره. خوشحال میشم. ‫- ممنون.
‫آم، بذار ببینم. ‫اینجا چی داریم؟
‫وای. چه لیست بلند بالاییه.
‫خیلی بزرگه.
‫سنگین هم هست.
‫چند نوع انگور پینوت دارید.
‫کدوم رو پیشنهاد میدی؟
‫خب، من سر...
‫پیشـ... پیشخدمت... سر...
‫متخصص نوشیدنی نیستم ولی...
‫چند تاییش رو امتحان کردم و... ‫[گروگان‌گیری در خیابون آلن پلاک ۲۷]
‫پاسو روبلز به خوبیِ ناپا ولیـه،
‫- و نصف قیمت اون رو داره پس... ‫- پس همین.
‫عالیه. بسیار خب. دو لیوان؟
‫خیلی‌خب، عالیه، ‫و غذای اصلی‌تون الان حاضر میشه.
‫میشه این رو به نوازندهٔ پیانو بدی، ‫بگی از طرف منه؟
‫آ... آره، حتما.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫یه انعام کوچیک از طرف ‫خانمی که اونجا نشسته.
‫خیلی حرکت قشنگی بود.
‫خب، اون... اون آهنگ منو زد.
‫آم...
‫چند وقته برای شهردار کار می‌کنی؟
‫پنج سال.
‫- همم، مدت زیادیه. ‫- آره.
‫پس حتما شناخت خوبی از اون داری.
‫خب، من عکاس مطبوعاتیش هستم.
‫دوست صمیمیش نیستم.
‫آدم خوبیه؟
‫آره.
‫آره. اون بدک نیست.
‫من واسه کسب درآمد ‫از مردم عکس می‌گیرم.
‫تو با زندگی مردم سر و کار داری.
‫خب، باید... ‫باید خیلی عجیب و سنگین باشه.
‫راستش، می‌تونه پر از استرس باشه، آره.
‫- آره. ‫- جدیدا تمرکزم رو
‫روی بازماندگان آزار و خشونت گذاشتم.
‫چی باعث شد، ‫چرا چنین تصمیمی رو گرفتی؟
‫تجربه.
‫شوهر سابقم، پدر توبی.
‫اوه.
‫متاسفم.
‫هر از گاهی یادش زنده میشه.
‫واسه این قشنگ دستت بیاد ‫حال امشبم رو خوب نگاه کن.
‫ولی من هنوز به خاطر توبی هستم، ‫و این مسئله اهمیت داره.
‫درسته.
‫خب، از اینکه با من درمیون می‌ذاری. متشکرم.
‫پنج دقیقه دیگه میام.
‫خیلی عذرخواهی می‌کنم،
‫ولی یه تماس کاری دارم ‫و باید جواب بدم.
‫- ایرادی نداره؟ ‫- بهت بدهکارم. جواب بده.
‫- عجله نکن. ‫- باشه. زود میام.
‫باشه.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره.
‫آره، مرتب میشه.
‫آره، واسه برنامه‌ریزی زنگ زدن.
‫باشه.
‫و برای رویداد اصلی.
‫بسیار خب.
‫خب، سالاد اردک برای بانو.
‫ممنون.
‫و فیله کوبه برای مرد متشخص.
‫و ترافل سیب‌زمینی.
‫و چیز دیگه‌ای می‌خواید؟
‫- خیلی ممنون. ‫- همه‌چیز هست.
‫خیلی‌خب، عالیه. ‫الان با نوشیدنی‌هاتون برمی‌گردم.
‫نوش جان.
‫چه قیافه قشنگی داره.
‫[گروگان‌گیری در خیابان آلن پلاک ۲۷]
‫سالاد تو چطوره؟
‫[خراب کردی.]
‫- ببخشید، جن پیام داد. ‫- ایرادی نداره.
‫[لطفا ببخشید]
‫[از من نباید عذرخواهی کنی.]
‫رفیق.
‫خوبی؟
‫[فقط اون تنها توی دردسر نیفتاده.]
‫[اتاق توبی]
‫[راه پله]
‫[آشپزخانه]
‫نه.
‫[راه پله]
‫[اتاق توبی]
‫لطفا.
‫خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم. ‫تو رو خدا. این کار رو نکن.
‫[کار رو تموم کن.]
‫خوبم. حالم خوبه.
‫ببخشید، دوستان.
‫فکر کنم زیاد نوشیدنی خوردم.
‫چند دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫اتفاق عجیبی بود.
‫- آره، ترسناک بود. ‫- امیدوارم حالش خوبم.
‫امیدوارم.
‫[زنده به لابی نمیرسه.]
‫[دفعهٔ بعد نوبت پسرت میشه، نه نوازنده پیانو]
‫فکر می‌کنم آمبولانس واسه اونه؟
‫خب، نمی‌دونم. شاید.
‫میشه از اول شروع کنیم؟
‫امشب خیلی عجیب و غریب بود.
‫چطوری از اول شروع کنیم؟
‫آ...
‫نظرت چیه نوشیدنی بخوریم؟
‫عه.
‫باشه.
‫فکر نمی‌کردم بخوای چنین حرفی بزنه.
‫آره. احساس می‌کنم ‫باید تجدید قوا کنیم و با انرژی شروع کنیم.
‫آره، دوست دارم.
‫فقط... وقتی رفتم خونه
‫باید چند تا عکس رو انتخاب کنم،
‫- و همین الانش یه‌خورده سرگیجه دارم. ‫- اوه.
‫- آره. نه، فکر احمقانه‌ای بود. ‫- پس...
‫راستش، فراموش کن. آم...
‫فهمیدم که جو امشب رو سنگین کردم،
‫واسه همین می‌خواستم ‫فضا رو تلطیف کنم.
‫می‌دونی چیه؟
‫به درک. قبوله.
‫- بیا انجامش بدیم. ‫- آره؟
‫آره، یه لیوان کسی رو نکشته، درست میگم؟
‫آ... چی می‌خوای؟
‫همم.
‫- سنگین باشه. ‫- اوه.
‫- سنگین خوبه. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- بیا چند تایی بخوریم. ‫- باشه.
‫میرم بگیرم.
‫نه، من میرم. لطفا بشین. ‫درستش می‌کنم.
‫مت همین اطرافه.
‫می‌تونم...
‫کی حساب می‌کنه؟ باشه.
‫انگار روز اول سختی رو می‌گذرونه.
‫من میرم بگیرم. چیز خاصی نیست.
‫نه، احمق‌بازی درنیار. ‫چیزی نیست. من می‌تونم... من می‌گیرم.
‫نه، لطفا. ‫راستیتش حداقل کاریه از دستم برمیاد.
‫میرم و زود میام.
‫دو دقیقه‌ای میام.
‫- باشه. ‫- زود میام.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫سلام، برگشتی.
‫- سلام. ‫- چی بیارم؟
‫دو تا لیوان نوشیدنی لطفا.
‫قرار چطور پیش میره؟
‫خوبه.
‫مطمئنی؟
‫- انگار اضطراب داری. ‫- من خوبم.
‫چیزه... دلشورهٔ قرار اوله.
‫باشه.
‫[سر میزت بریز.]
‫باید ببینه که میریزم.
‫الان یادم افتاد کیفم رو سر میز جا گذاشتم.
‫عیب نداره. ‫روی صورت‌حسابتون اضافه می‌کنم.
‫- باشه، ممنون. ‫- لیمو می‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫موفق باشی.
‫اینو از کجا پیدا کردی؟
‫توی کیفت.
‫وقتی بلند شدی، کیفت رو زمین افتاد.
‫همه‌چی ریخت بیرون.
‫- هنری، من... ‫- داری بهم دروغ میگی.
‫اینور اونور رستوران رو نگاه می‌کنی.
‫حواست پرته. ‫همه‌اش سرت تو موبایله.
‫یه کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌ست.
‫نه، هیچی نیست.
‫کسی... کسی توی رستورانه؟
‫دراپسه؟ فقط می‌خوام کمک بدم.
‫وایولت.
‫زود باش، زود باش! نشونم بده!
‫نشون بده بلدی! زود باش!
‫نمی‌تونم!
‫عزیزم.
‫دار و ندارت رو ازت می‌گیرم.
‫لطفا، نه. تو رو خدا.
‫وایولت؟
‫چرا بهم پیام دادی؟
‫منظورت چیه؟
‫توی برنامه. چرا بهم پیام دادی؟
‫خب، خودت می‌دونی ‫من یه زن بیوه‌ام با بچه.
‫کم چیزی نیست.
‫خب...
‫من...
‫از این برنامه‌ها خیلی بدم میاد.
‫و...
‫تا یه قدمی حذف پروفایلم رفتم.
‫فکر می‌کنم همه سعی می‌کنن
‫شخصیتی از خودشون رو نشون بدن ‫که در واقعیت اینطور نیستن.
‫شخصیتی که فکر می‌کنن ‫بقیه مردم می‌خوان ببینن.
‫و بعد تو رو دیدم.
‫و هیچ‌کدوم از این دروغ‌ها رو ندیدم.
‫آدم مهربونی به نظر میومدی.
‫واقعی.
‫تظاهر نمی‌کنی. ‫فقط یه مامان خوب هستی.
‫نیستم.
‫من توی یه رابطهٔ سمی و پر از آزار موندم
‫حتی بعد از اینکه توبی بدنیا اومد.
‫و اون خیلی کوچیک بود...
‫اما چیزهایی رو دید که، آم...
‫خب، هیچ بچه‌ای نباید ببینه.
‫خب، می‌دونی چیه؟
‫اومدی بیرون.
‫همین مهمه.
‫نه.
‫هیچ‌وقت بیرون نیومدم.
‫هنوز توی اون اتاق گیر کردم.
‫شبی که با چشم‌های خودم دیدم ‫بلیک نزدیک بود پـ... پسرم رو بکشه.
‫و من فقط...
‫اونجا نشسته بودم.
‫هیچ کاری نکردم.
‫من همچین مادری هستم.
‫می‌دونی، من...
‫من خودم رو دیدم ‫توی یه وضعیت خیلی افتضاحی قرار گرفتم
‫تازه خیلی وقت هم نمیشه، ‫و آدمی...
‫شخصی که عین چشم‌هام بهش اعتماد داشتم...
‫یه آدم کاملا متفاوت از آب دراومد.
‫و تا مدت‌ها...
‫افراد آسیب می‌دیدن.
‫آدم‌ها خیلی خوبی صدمه می‌دیدن ‫و من...
‫سکوت کردم و هیچی نگفتم،
‫و بعد به حرف اومد.
‫و سعی کردم کار درست رو انجام بدم،
‫حالا هر چی که فکر می‌کردم کار درسته،
‫هر چی که هست و...
‫هنوز نسبت به اون ماجرا ‫عذاب وجدان دارم، می‌دونی؟
‫و می‌دونم کار اشتباهی نکردم.
‫می‌دونی، فکر می‌کنم ‫راه و روش آدم‌های آزارگره.
‫کاری می‌کنن احساس کنیم...
‫واقعیت رو وارونه جلوه میدن، ‫و آدم رو به جنون می‌کشونن.
‫می‌دونی، با خودشون می‌برن.
‫حتی که مرده باشن.
‫چی رو می‌برن؟
‫امید.
‫و فکر می‌کنم این...
‫فکر می‌کنم امروز همین ‫موضوع من رو به اینجا کشوند
‫به این قرار.
‫امید به اینکه بتونم... ‫به اینکه بتونم خوشحال باشم.
‫زندگیم فرق کنه.
‫فکر می‌کنم شاید همین موضوع ‫تو رو به اینجا آورده.
‫آدم مهربونی هستی، هنری.
‫سعی می‌کنم. تلاش می‌کنم.
‫هیچ آدمی بی عیب نیست، درسته؟
‫آره.
‫آره، به نظرم درسته.
‫آره.
‫خب، فکر کنم زدم جو رو خراب کردم.
‫نه، نه.
‫واسه نوشیدنی خوردن ‫هیچ‌وقت بد موقع نیست، درسته؟
‫خب، لیمو یادم رفت.
‫من میرم لیمو بگیرم.
‫مشخصه از دانشگاه به بعد نخوردم؟
‫به نظرم تو خیلی خوبی.
‫ممنون.
‫میرم ببینم لیمو دارن.
‫باشه؟
‫زود میام. خیلی‌خب.
‫سلام.
‫نوشیدنی انگور پینوت رو آوردم.
‫اومدم بهتون سر بزنم. ‫ببینم کم و کسر ندارید.
‫نه، همه‌چیز عالیه.
‫- خوبید؟ ‫- بله.
‫میشه لطفا دو تا برش لیمو بدید؟
‫نظرش عوض شد؟
‫آره.
‫و چیز دیگه‌ نمی‌خواید؟
‫نه، ممنون.
‫بسیار خب. اوه.
‫می‌بینم بساط به راهه. ‫ایول.
‫به به، به به، به به.
‫خیلی‌خب، رفع زحمت می‌کنم، نوش جان.
‫[آماده باش.]
‫[دختر خوب.]
‫بفرمایید.
‫- لیمو. ‫- ممنون.
‫خب به افتخار چی بخوریم؟
‫سوال... سوال خوبیه.
‫نمی... نمی‌دونم.
‫امید چطوره؟
‫باشه، آره.
‫خدای من.
‫- هنری، معذرت می‌خوام. ‫- آم...
‫وای. می‌تونم جایزه ‫بدترین قرار تاریخ رو برنده بشم.
‫- عیب نداره. ‫- ببخشید.
‫- خودت خوبی؟ ‫- آره.
‫به هر حال می‌خواستم ‫این شلوارم رو دور بندازم.
‫من... من میرم شلوارم رو تمیز کنم.
‫باشه، حتما. عجله نکن.
‫باشه، زود میام.
‫[کار هوشمندانه‌ای نبود.]
‫سلام.
‫- اومدی. ‫- سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام.
‫ای وای، همه‌چی ریخته.
‫اوه.
‫آره، ببخشید. ‫من... خیلی دست و پا چلفتی‌ام.
‫دست بردار.
‫می‌دونم اینجا چه خبره.
‫من کل زندگیم متصدی بودم،
‫و فقط توی رستوران‌های باکلاس کار نکردم.
‫از سر شب اضطراب داری.
‫تا دلت بخواد از این موردها دیدم.
‫اگه نسبت به قرارت احساس امنیت نمی‌کنی ‫یا ازش می‌ترسی،
‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫ببین، می‌دونم از سر شب ‫رفتارم پر از استرس و اضطراب بوده،
‫ولی مشکل از اون نیست.
‫واقعا؟ ‫چون پیشخدمت‌تون هم متوجه شده.
‫نه.
‫اون... اون عالی بوده.
‫ولی ازت ممنونم.
‫هی...
‫اونو می‌شناسی؟
‫قیافه‌اش آشناست.
‫اون خانم رو میگی؟ آره. ‫همیشه‌ی خدا اینجاست.
‫اما عجیبه.
‫معمولا می‌گفت اون یکی میز رو می‌خواد.
‫ضمنا، قرارش رو سرزنش نمی‌کنم ‫که ولش کرد و رفت.
‫اون مرد از سر شب نگاهش به توئه.
‫خب، از باقی قرارت لذت ببر.
‫یکی دیگه میارم.
‫بازم سلام.
‫دلم می‌خواست بپرسم قرار تو چطور پیش میره،
‫ولی به نظرم قرار تو خیلی بهتر از منه.
‫فکر کردم به دردت بخوره.
‫امکان نداره.
‫تا دوباره برگردی و قرار بذاری.
‫وایولت، وای.
‫خیلی لطف داری اما...
‫فکر می‌کنم برای امشب ‫همین یه دونه کافی باشه.
‫یادم نمیاد اسمم رو بهت گفته باشم.
‫راست میگی.
‫نه، حق با توئه.
‫نگفتی. خوب حدس زدی.
‫لطفا بشین.
‫بشین.
‫سرسختیت رو دوست دارم.
‫راست میگم. نه، جدی میگم.
‫خب، دستِ افتضاحی داشتی،
‫و عالی بازی کردی. خب...
‫باعث بردت نمیشه اما...
‫یکی رو انتخاب کن.
‫گفتم یکی‌شو انتخاب کن.
‫بخور.
‫آفرین.
‫همچین سخت نبود.
‫این بهترین میزی بودی ‫که می‌تونی منو زیر نظر بگیری؟
‫میز بدی نیست.
‫خب، آره، خوبه،
‫اما تنها میزیه که دوربین‌ها بهش دید ندارن.
‫کشتنِ هنری جلوی این اتفاق رو نمی‌گیره.
‫خب، مطمئنم از اون عکس‌ها بکاپ گرفته.
‫آره، البته. ‫خب، همهٔ عکس‌ها مستقیم
‫به سرور شخصی شهردار میره،
‫که، می‌دونی، پاک‌شون کردیم.
‫اما اون رم، کار ما رو ناتموم گذاشت.
‫ولی تو خرابش کردی. ‫خب، واقعا خرابش کردی.
‫یه چیز جالب بهت بگم.
‫به هنری زنگ زدن
‫و گفتن امشب با اف‌بی‌آی جلسه داری ‫تا اون کارت حافظه رو تحویل بده.
‫اون خبرچینه.
‫حرف قلمبه سلمبه‌ای هست. ‫نه، اون یه موشه.
‫که تو میشی تله موش.
‫- من صورتت رو دیدم. ‫- باشه، عالیه.
‫من فقط، می‌دونی... یه آدمی‌ام که دارم ‫از غذای خوشمزه‌ام لذت می‌برم.
‫به پلیس ماجرای دراپ‌ها رو میگم.
‫لعنتی.
‫منظورت همون یادداشت‌های کوچیک و میم‌هاییه
‫که توی گالری موبایلته؟
‫دراپ قابل ردیابی نیست.
‫نمی‌تونی ثابت کنی ‫کسی اون‌ها رو واست فرستاده.
‫خب، ممکنه خودت ریخته باشی،
‫کی می‌دونه؟
‫خب، دایان چی؟
‫مطمئنم اون می‌تونه به پلیس بگه
‫که کل شب رو توی موبایلت بودی.
‫جرم حساب میشه، ‫یا می‌دونی، قرار بدیه؟
‫مجبور نبودی پای منو وسط بکشی.
‫یه‌جورایی مجبور بودم.
‫مرگ مشکوکِ شاهد اصلی آینده
‫تیتر چندان خوبی برای کارفرمای من نیست.
‫اما اگه تو تیتر اصلی بشی میشه:
‫«قاتل بیوه باز هم قربانی گرفت.»
‫دست بردار.
‫کسی نمی‌گرده ته و توش رو دربیاره،
‫و پرونده اف‌بی‌آی دود میشه میره هوا.
‫من شوهرم رو نکشتم.
‫باشه. حتما. آره، تو راست میگی.
‫خانوادهٔ بلیک نمی‌تونن ‫اینو توی دادگاه ثابت کنن، اما خب،
‫فقط تو اونجا بودی، غیر اینه؟
‫شبی که مُرد.
‫خب، اثر انگشتت همه جای اسلحه هست.
‫نه. نه، نه.
‫بذار بهت بگم.
‫حرفت رو از بابتِ بلیک قبول می‌کنم.
‫اما فیل بیچاره رو چی میگی؟
‫اونم باید می‌مرد؟
‫- کار تو بود؟ ‫- نه، کار تو بود،
‫وقتی که خواستی قهرمان‌بازی دربیاری.
‫از شانس خوب توبی
‫قبل اینکه به پلیس زنگ بزنه رفتم سراغش. ‫[همین الان قطع کن وگرنه پسرش می‌میره.]
‫وگرنه، مغز پسرت روی دیواره
‫پاشیده شد بود.
‫برو بمیر.
‫شرمنده، ولی الان سر کارم.
‫پاناکوتا؟
‫وای.
‫چقدر قشنگه.
‫- ممنون. ‫- چیز دیگه‌ای میل دارید؟
‫نه. خب، جای این هیچی نمیاد، درست میگم؟
‫- درسته. نوش جان. ‫- نگاه کن.
‫خدای من. نمی‌دونم
‫باید ازش عکس بگیرم یا بخورمش.
‫باید کمکم کنی تمومش کنم.
‫و آم...
‫دوربین‌های دور میزت،
‫خب، ضبط کردن توی لیوان چیزی میریزی.
‫سرترالین.
‫آغشته به یه‌کم فنتانیل.
‫زیاد سرترالین تجویز می‌کنی، درسته؟
‫معلومه. ‫واسه همین سرترالین رو انتخاب کردم.
‫متوجه نیستی، نه؟
‫من... انگار دارم شطرنج بازی می‌کنم.
‫حداقل دو قدم همیشه ازت جلوترم.
‫تو چیکار می‌کنی؟ ‫تو داری... تو چی بازی می‌کنی؟
‫تو یاتزی بازی می‌کنی.
‫نمی‌تونی ببری.
‫در حقیقت، همون لحظه‌ای ‫که پاتو اینجا گذاشتی باختی،
‫پس باید این موضوع رو قبول کنی.
‫می‌خوای توبی کوچولو رو نجات بدی؟
‫کاری کن هنری نوشیدنی رو بخوره.
‫بهترین فرصتیه که داری.
‫عه، امکان ندار.
‫داشتیم درباره‌ات حرف میزدم. ‫ببخشید، من ریچارد هستم.
‫- هنری. ‫- باعث افتخاره.
‫آم، من و وایولت دوست قدیمی هستیم.
‫دوستی‌مون برمی‌گرده به سر شب.
‫آره.
‫هم‌سنگرهای قرار اول.
‫خوشم اومد، آره.
‫نمی‌دونم فهمیدی یا نه، اما من...
‫امشب شبی خوبی نداشتم،
‫و وایولت لطف کرد
‫و نوشیدنی‌ها رو برای من آورد.
‫اما نمی‌خوری‌شون.
‫منو بلاتکلیف گذاشتی.
‫خب، از اونی که فکر می‌کردم گیج‌ترم.
‫و...
‫خب، این واسه تو بود.
‫- به نظرم بهتره نخورم. ‫- لطفا.
‫خواهش می‌کنم. ‫مجبورم نکن تنها بخورم.
‫آره، بخور.
‫بعد از امشب، حقته.
‫گل کاشتی.
‫هی.
‫میشه یه دقیقه ما رو تنها بذاری؟
‫- همه‌چی رو توضیح میدم. ‫- آره، حتما.
‫- از آشنایی‌تون خوشوقت شدم. ‫- باعث افتخاره.
‫خورد. ‫همین الان تمومش کن.
‫باشه. راست میگی.
‫بله؟
‫خورد.
‫اینجا کارم رو تموم می‌کنم.
‫باشه. منتظر تاییدیه می‌مونم.
‫باشه.
‫راضی شدی؟
‫- داره میره؟ ‫- پسرت صحیح و سالمه.
‫نگران نباش.
‫الان چی میشه؟
‫من این دسر خوشمزه رو می‌خورم.
‫و منتظر می‌مونیم تا هنری... از پا دربیاد،
‫که متاسفانه، خب، تو قراره
‫توی اون وضعیت باشی، ‫ولی می‌دونی، هی...
‫حداقل پسرت رو نجات دادی، درست میگم؟
‫مگه میشه؟
‫خدای من.
‫نباید بری. ‫وگرنه خودم تنها ته‌شو درمیارم.
‫آخرین باری که بلیک منو ‫برای شام بیرون برد، پاناکوتا خورد.
‫- باشه. ‫- رفته بودیم رستوران ایتالیایی.
‫رستورانی که همیشه منو می‌برد ‫بعد از اینکه...
‫شام عذرخواهی.
‫اوهوم.
‫و روبه‌روش می‌نشستم و...
‫تظاهر می‌کردم که همه‌چیز مرتبه.
‫حرفه‌ای شده بودم.
‫وانمود می‌کردم حرفش رو باور کردم ‫وقتی که می‌گفت
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫و نقش بازی می‌کردم ترکش می‌کنم.
‫اما...
‫می‌دونستم نمی‌تونم.
‫و مثل امشب، وقتی که تظاهر کردم ‫اون لیوان رو مسموم کردم.
‫یاتزی.
‫زنِ بی‌همه‌چیز!
‫اسلحه داره!
‫کجا میری؟
‫به نفعته از دستم قایم بشی!
‫آدمم.
‫هنوز توی خونهٔ توئه.
‫بکششون.
‫خطا رفت.
‫کمک!
‫خدای من. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. فشار بده.
‫خوب میشی. منو نگاه کن.
‫خوب میشی.
‫- می‌دونستم یه خبری هست. ‫- هیس.
‫حرف نزن. ‫خیلی‌خب، تکون نخور.
‫زود میام.
‫حالت خوب میشه، خب؟
‫- کمک تو راهه. ‫- باشه.
‫لعنتی!
‫سوییچ ماشینتو می‌خوام.
‫توی کیفمه. ‫توی کیفمه.
‫موبایلت. ماشینت کجاست؟
‫پی ۳، ردیف جی.
‫- باشه. ‫- من به پلیس زنگ میزنم. تو برو.
‫- خیابون آلن پلاک ۲۷. ‫- برو.
‫طالع‌بینیم درست بود.
‫لعنتی!
‫زود باش، کجاست؟
‫کجاست؟
‫[وایولت]
‫توبی.
‫توبی!
‫جواب بده، جواب بده، جواب بده!
‫پشت سرته! بخواب!
‫توبی، نه!
‫فرار کن!
‫برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو!
‫برو! برو! فرار کن!
‫فرار کن، فرار کن، فرار کن! ‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫برو!
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫برو.
‫زود باش!
‫بکش کنار!
‫برو گوشه.
‫لعنتی!
‫برو زیر تخت!
‫نه، نه!
‫برو کنار، برو کنار، برو کنار!
‫توبی!
‫مامان!
‫حالت خوبه. خوبی. چیزیت نیست.
‫می‌دونم. حالت خوبه.
‫خب قرارت چطور بود؟
‫اوه.
‫آنچه از سوی مراجع ذی‌صلاح
‫به عنوان دسیسه‌ای ‫برای قتل یک شاهد محوری ادعا شده بود
‫اکنون به کشف مدارک افشاگرانه‌ای منجر گردیده ‫که ارتباط دفتر شهردار را
‫با یک شبکه سازمان‌یافته اختلاس ‫در سطح وسیع برملا ساخته
‫و بسیاری از مقامات ارشد شهر در آن دست دارند.
‫گرفتمت، عوضی.
‫پالت به خاطر تعمیر و بازسازی تعطیل بود.
‫اوه. واسم سواله دلیلش چیه.
‫- کوبی نیست. ‫- هر چیزی که تو
‫جای پرستارها بهم بدی رو قبول می‌کنم.
‫باشه.
‫ای‌وای.
‫ببخشید.
‫[بیا بازی کنیم یک پیغام ارسال کرده است]
‫همه‌چی مرتبه؟
‫[واقعا نمی‌تونی لباس‌های خودت رو انتخاب کنی.]
‫خیلی زود بود؟
‫عوضی، آره.
‫باورم نمیشه.
‫سلام هنری. ‫من خواهر انتهای راهرو هستم.
‫از آشناییت خوشوقتم، خواهر انتهای راهرو.
‫واسه اون غذا گرفتی؟
‫- ولی می‌دونی منم تیر خوردم‌ها. ‫- می‌خوای دو بار تیر بخوری؟
‫باشه.
‫- میرم. ‫- بعدا می‌بینمت.
‫- خوش بگذره. ‫- ممنون که سر زدی، جن.
‫واسم سیب‌زمینی سرخ‌کرده بذار.
‫می‌دونی، خیلی مهربونه.
‫فکر می‌کنم اونو بیمارستانِ اشتباه آوردن.
‫خب، اون
‫قرار اول پر تلاطمی بود.
‫خدای من، یه جاهایی بود
‫پیش خودم می‌گفتم ‫این مرد چرا هنوز اینجاست؟
‫حتما فکر کردی من دیوونه‌ام.
‫جونمو نجات دادی.
‫اصلا نمی‌دونم چی بگم.
‫بگو یه قرار دیگه باهام می‌ذاری.
‫از خدامه یه قرار دیگه باهات بذارم.
‫چی تو ذهنته؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، داشتم به یه چیز خیلی...
‫خیلی...
‫حوصله سر بر فکر می‌کردم.
‫اوه. آره.
‫به نظر عالیه.
‫- نظرت درباره میلک‌شیک چیه؟ ‫- از نظر من عالیه.
‫- جدی؟ ‫- چه طعمی گرفتی؟
‫خب، از هر کدوم یکی گرفتم.
‫خب، تو دختر شکلاتی هستی ‫یا دختر توت فرنگی؟
‫من دختر توت فرنگی‌ام.
‫- این یکیه. ‫- عالیه.