‫[آنچه در ادامه می‌آید، واقعی‌ست...]
‫یا خدا
‫فکرشم نکن
‫واسه چی؟
‫به دل شکستن شهره‌ست
‫می‌شناسیش؟
‫نه، ولی برادرهاش رو می‌شناسم
‫نکن. بس کن. ‫نمی‌تونم بهت نگاه کنم
‫خوشگله
‫ببخشید. ‫تقصیر منه! شرمنده
‫خب کجا می‌ریم؟
‫گفتم بریم میدن‌هد
‫یه کافه‌ی خوب کنار رودخونه بلدم
‫به نظر نمیاد اینجا ‫کافه‌ی خوب کنار رودخونه باشه
‫نه، به نظر اشتباه اومدیم
‫چقدر هم که جای تعجب داره
‫فکر می‌کنی از ما غریبه‌تره؟
‫یه فرق داره؟
‫- اصلا مال و منالی داره؟ ‫- نه
‫اینجوری نیست که چاره‌ی دیگه‌ای ‫نداشته باشی
‫هیو چی؟ ‫مگه توی اسکاتلند قلعه نداره؟
‫باید یادآوری کنم کیه که ‫توی اسکاتلند زندگی کنه؟
‫خفه شو بابا. ‫محض رضای خدا
‫داره از رفتن به کنیا ‫و زندگی تو اونجا صحبت می‌کنه
‫به من نگو خفه شو
‫دایانا؟
‫حرف از خوشبختی آینده‌ته
‫موضوع اینه که فقط می‌دونم ‫نیمه‌ی گمشده‌مه
‫خوبی؟ ‫خوبم عزیزم
‫تو خوبی؟
‫اون واسه منطقه‌ی میلیماست
‫رایحه‌ی مناسبی داره، ولی ‫عمقش کافی نیست
‫و تو چی می‌نوشی؟
‫من چای نایروبی می‌خورم
‫ولی واسه بازار داخلی زیادی سیاهه
‫ما معمولا خانم‌هامون رو توی این ‫سفرهای تجاری نمیاریم خانم کاوندیش
‫خب کار رابین‌ه
‫می‌خوام در موردش بدونم
‫اینجا واقعا چه‌کار می‌کنی رابین؟
‫من دلال چای هستم
‫آره، چایی جمع می‌کنم ‫و بعد می‌فروشم و...
‫خیلی کار پر مهارتیه
‫و وقتی که تو واسه تجارت می‌ری ‫دایانا چه‌کار می‌کنه؟
‫اونم میاد
‫خدای من، اصلا کار شایسته‌ای نیست
‫من خیلی دوست دارم
‫خدا به مردها کار داده که
‫خانم‌ها یه کم واسه خودشون ‫وقت داشته باشن
‫من از کنار رابین بودن لذت می‌برم
‫واقعا که قابل تحمله
‫خودم که این طوری فکر نمی‌کنم
‫همش واسم یه رازه
‫منظور کالین اینه که رابین چطوری تونست ‫دایانا رو راضی به ازدواج کنه
‫آره، خدای من! ‫همه دوست داریم بدونیم
‫آره، من که نمی‌دونم. ‫چطور تونستی عزیزم؟
‫می‌شنوید؟
‫چی رو؟ ‫من که چیزی نمی‌شنوم
‫آره، دقیقا
‫عین آغاز خلقته
‫باید ایمان داشته باشی ‫تا از اینجا زنده بیرون بیای
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی دان؟
‫خیر سرت دکتری
‫من به قدرت ذهن باور دارم
‫در مورد زندانی‌های توی جزیره‌ی کومه ‫شنیدید؟
‫موقع شورش مائو مائو؟
‫60 نفر بودن که توی یه کلبه‌ی فلزی ‫چپونده شده بودن
‫مسئول زندان اجازه نمی‌داد که ‫بیرون بیان
‫مائو مائو به عنوان رهبرشون گفت که ‫خیلی خب، اجازه می‌دم که بمیرن
‫روز بعدش هر 60 نفر مرده بودن
‫چطوری؟
‫قدرت ذهن
‫خودشون انتخاب کردن که بمیرن
‫صورت‌شون رو به دیوار برگردوندن ‫و مردن
‫اگه من بودم انتخاب می‌کردم که ‫زنده بمونم
‫- خبر دارم. ‫- آره؟
‫آره، حقیقتش یه کم هم ‫آزاردهنده‌ست
‫دیگه نمی‌تونم خوش بگذرونم
‫خب چیه؟
‫قراره بچه‌دار بشم
‫یکی خوشحاله
‫[سفارت بریتانیا، نایروبی سال 1959]
‫- باز رابین داره کالین رو می‌بره؟ ‫- نه
‫نه؟
‫بیا. ‫دیرمون می‌شه
‫آره! ‫بردم رابین!
‫خب!
‫کالین!
‫آفرین
‫اصلا فکرش رو نمی‌کردم که ‫همچین روزی رو ببینم
‫منم باورم نمی‌شه
‫ممنونم ویکتور. ‫سر مراسم چای می‌بینیم‌تون
‫کارت خوب بود ویکتور
‫وقتی که نگاه نمی‌کردم ‫تمرین می‌کردی
‫آره. فکر می‌کنم اولین بازی بود ‫که توی عمرم ازت بردم
‫- یالا. یه دست دیگه بریم؟ ‫- حرفشم نزن
‫تا وقتی که می‌تونم به زور سر پا وایسم ‫کنار می‌کشم
‫خدا، ببین چی می‌گم، ‫خیلی حس خوبی داره
‫حالا می‌فهمم که این سال‌ها ‫چقدر کیف کردی
‫آره. واقعا که خوبه، نه؟
‫این رو ببین. ‫اینجا چه خبره؟
‫خیلی خب، اینا دیگه چی هستن؟
‫ماری، حرف نداری
‫وای خدا، کاترین
‫رابین الان راحت می‌زنه
‫تا حالا اینجوری ندیده بودمت
‫این چیه؟ ‫چه‌کار می‌کنی؟
‫تصور کن که داری قر می‌دی
‫هدفش چیه؟
‫- که احمقانه به نظر بیای؟ ‫- نه، شکمت رو آب کنه
‫ماری عالی به نظر میاد
‫کمرت رو تکون بده. ‫همینه
‫همش همینه؟ ‫فقط همین؟
‫فقط واسه خوشگذرونی تکونش می‌دی؟
‫تو که نمی‌خوای شکمت ‫شل و ول بشه
‫کس دیگه‌ای هم میاد؟
‫فقط تکون دادن تنهایی
‫- نگاش کن. ‫- دیگه بسه
‫دیگه بسه
‫خوبی؟
‫آره، زیادی تنیس بازی کردم
‫- خوبی؟ ‫- زیادی تنیس بازی کردم. همین
‫- کارت خوب بود. ‫- تقصیر توئه
‫حالا دلقک بزرگ وارد می‌شه
‫کالین
‫کالین. ‫شرمنده
‫ببخشید رفیق. ‫من...
‫ببخشید. ‫حالم زیاد خوب نیست
‫رنگت که پریده
‫دستام تیر می‌کشن
‫بذار کمکت کنم
‫دست راستت رو بالا بیار
‫دست چپ
‫پاها
‫نمی‌تونم حرکت کنم. نمی‌تونم حرکت کنم. ‫چی شده؟
‫یخ بیار
‫نمی‌تونم نفس بکشم. ‫نمی‌تونم نفس بکشم
‫داره از دست می‌ره! ‫باید دستگاه تنفس بهش وصل کنیم
‫رابین؟ باید یه جوری بهت اکسیژن ‫برسونیم
‫مثل این که باید به زور ‫راه‌مون رو باز کنیم
‫بفرما
‫سلام عزیزم
‫ویروس فلج اطفال از طریق ذرات هوا ‫استنشاق می‌شه
‫همون طوری که سرماخوردگی می‌گیری
‫وارد جریان خون می‌شه
‫بعد می‌ره سیستم عصبی
‫و به بخش بزرگی از سلول‌ها ‫توی ستون فقرات حمله می‌کنه
‫نتیجه‌ش این می‌شه که شبیه به ‫عروسک پارچه‌ای می‌شی
‫از گردن به پایین نمی‌تونی ‫چیزی رو حرکت بدی
‫حتی دیگه نمی‌تونی خود به خود نفس بکشی
‫صحیح، و چقدر اینجوری می‌مونه؟
‫فلج برگشت‌ناپذیره
‫یه سیستم خوب اکسیژن ‫می‌تونه چند وقت زندگیش رو حفظ کنه
‫داریم از چند ماه صحبت می‌کنیم
‫بگو ببینم چه‌کار می‌تونیم بکنیم
‫می‌خوای بری خونه؟
‫بعد از به دنیا اومدن بچه
‫رابین چی؟
‫اونم همین طور
‫می‌دونی...
‫به اندازه‌ی کافی افرادی رو دیدم ‫که به خاطر فلج اطفال فلج می‌شن
‫خوبیش اینه که زیاد طول نمی‌کشه
‫اینجوری نمی‌شه زندگی کرد دایانا
‫[انگلیس، سال 1960]
‫آروم. ‫مراقب دستگاه تنفس باشید
‫همینه. تموم مدت لوله‌ها رو ‫آزاد بذارید، خب؟
‫خوبه. خیلی آروم. ‫نزدیک باشید. خوبه
‫بذارید بچرخم
‫دایانا
‫- بله. ‫- خانم کاوندیش
‫بله
‫متاسفم. وقت خوبی نیست
‫باید شوهرتون رو درمان می‌کردم
‫اگه فردا برگردید بهتره
‫عیبی نداره اگه خوابه، ‫فقط می‌خوام ببینمش
‫فکر نمی‌کنم که فکر خوبی باشه
‫شوهر شما داره یه افسردگی موقت رو ‫از سر می‌گذرونه
‫ولی بازم می‌خوام ببینمش
‫خیلی متاسفم. ‫اون نمی‌خواد شما رو ببینه
‫ببخشید
‫بفرما
‫از اینجا به بعد رو خودم می‌تونم
‫منصفانه نیست که ازت بخوام ‫این کار رو بکنی
‫من که نمی‌فهمم چرا منصفانه نیست
‫وقتی خودت بچه بودی، ازت مراقبت کردم ‫نکردم؟
‫موضوع اینه که وضع مالی ما ‫متاسفانه تعریفی نداره
‫یه مقدار پس‌انداز داریم، ولی ‫درآمد زیادی نداریم
‫لازم نیست نگران این چیزهاش باشی
‫خانواده‌ی تو، خانواده‌ی منه
‫خوشحالم که برگشتی. ‫بیا
‫همینه. ‫بجنب مرد کوچک
‫برو که بریم
‫ما؟
‫مو؟
‫من؟
‫گفتش من
‫بز؟
‫بذارید. ‫گفت بذارید؟
‫یا نذارید؟
‫بذارید بمیرم؟
‫داره دروغ می‌گه
‫ببخشید رابین، حتما فکر می‌کنی ‫که ما دوست‌های بدی هستیم
‫بذارید بمیرم
‫صحبت کردن با رابین
‫عین بازی کردن اون بازی‌های دسته‌جمعی بود
‫که اصلا قوانینش رو بلد نیستی
‫همین که ازش یه چیزی بیرون کشیدید ‫خیلی خوبه
‫حرفی که زد این بود...
‫گفتش که بذارید بمیرم
‫نمی‌تونیم که، می‌تونیم؟
‫منظورت اینه نمی‌تونیم به همچین چیزی ‫فکر کنیم
‫یا نمی‌دونیم که چطوری انجامش بدیم؟
‫فکر کنم جفتش
‫حقیقتش تعجبی نداره
‫من با مشاور صحبت کردم ‫و اونا قبول نمی‌کنن
‫کارشون این نیست
‫ظاهرا راه خوبی برای مرگ نیست
‫چند دقیقه عذاب می‌کشی
‫نه، نه، این رو نمی‌خوام
‫نه، البته که نه
‫تو هم یه زندگی داری، می‌دونی
‫اجازه داری که به فکر خودت باشی
‫چونه رو بده بالا. ‫خیلی خوب داریم پیش می‌ریم
‫خب خانم کاوندیش، ‫یه سری پیشرفت داریم که گزارش کنیم
‫پیشرفت؟
‫از نو یاد گرفته که قورت بده
‫واقعا؟
‫خیلی بزرگ‌تر از چیزیه که به نظر میاد
‫در حال حاضر یه تورم در محل برش ‫نای دستگاه تنفسش ایجاد شده
‫که جلوی خوراکی و نوشیدنی رو می‌گیره ‫و نمی‌ذاره که وارد لوله‌ی هوا بشن
‫اگه دوباره بتونیم قورت بدیم
‫لوله می‌تونه برداشته باشه ‫و هوا به حنجره برسه
‫بعدش می‌تونیم صحبت کنیم
‫شاید پیشرفت‌های دیگه‌ای هم باشه؟
‫متاسفانه شرایط تا این حد خوب می‌شن
‫امروز صبح حالت چطوره؟
‫- آرزو می‌کنه که کاش مرده بود. ‫- خوبه، خوبه
‫صبحت بخیر پدی
‫نمی‌شد همینجوری بدون اسم بمونه
‫واسه همین تصمیم گرفتم جاناتان صداش کنم
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه
‫اصلا بهش نگاه نمی‌کنه
‫نمی‌تونه حتی بهش نگاه کنه
‫تو که نمی‌دونی
‫چرا، می‌دونم
‫می‌دونم. به هر چی که فکر می‌کنه ‫می‌فهمم
‫یه کشیش قدیمی که یه زمانی ‫می‌شناختم و مرد خیلی مقدسی بود
‫می‌گفت
‫خدا اونایی که بیشتر دوست داره رو ‫بیشتر عذاب می‌ده
‫ما که نمی‌دونیم چی تو ذهن خدا می‌گذره
‫ولی می‌تونیم مطمئن باشیم ‫هر اتفاقی که واسمون میفته
‫یه جورایی بخشی از نقشه‌شه
‫متاسفم. ‫نمی‌فهمم
‫بیا نزدیک‌تر
‫نزدیک‌تر. ‫بله، حتما
‫باشه خب... من دیگه می‌رم
‫فکر می‌کنم زیاد آدم معتقدی نیستی
‫به چی اعتقاد داشته باشم
‫خدا یه شوخیه
‫نه رفیق
‫خدا شوخه
‫ببین از من و تو چه خوک‌هایی درست کرده
‫اصلا چطوری اینجوری زندگی می‌کنی؟
‫بهش عادت می‌کنی
‫اگه نکنم چی؟
‫همیشه یه راه فرار هست
‫مثل پیت که در رفت
‫توی جعبه‌ی خصوصی خودش
‫رابین
‫چرا هی میای اینجا؟
‫واقعا نمی‌دونم
‫دیگه به دردت نمی‌خورم
‫باید بذاری همینجا بمونم ‫تا بپوسم
‫جلوه‌ی خوبی نداره
‫و ظاهرا که دوستت دارم
‫این وضع رو دوست نداری. ‫نمی‌تونی دوست داشته باشی
‫ظاهرا که دارم
‫نمی‌خوام که دوست داشته باشی
‫مگه نمی‌فهمی؟
‫شرایط رو واسه من سخت‌تر می‌کنه
‫آره، می‌بینم
‫ترجیح می‌دی که همه چیز رو ‫بریزی تو خودت، می‌دونم
‫و این دستگاه مسخره
‫که به جام نفس می‌کشه
‫پس به نظر میاد
‫یه مدتی قراره زنده بمونی، نه؟
‫متاسفم که این طوریه
‫من نیستم
‫من می‌خوام جاناتان بشناسدت
‫و شاید... شاید بتونم زندگی رو ‫یه کم واست بهتر کنم
‫نمی‌خوام واسم کاری کنی
‫باشه، خیلی خب
‫باشه، باشه. ‫همه‌مون می‌دونیم
‫همه چیز به بدترین وضع ممکنه
‫ولی نمی‌تونم بیام اینجا
‫و از تو بشنوم که ‫کاش مرده بودی
‫چون نمردی و همینه که هست
‫رابین
‫کوتاه بیا، باید یه چیزی باشه
‫که بتونم بکنم تا اوضاع رو واست ‫قابل تحمل‌تر کنم
‫از اینجا ببرم
‫متاسفانه اصلا قابل بحث نیست. ‫شرمنده
‫تا حالا کسی امتحان کرده؟
‫کسی با میزان معلولیت شوهر شما
‫تو هیچ جای دنیا
‫نمی‌تونه خارج از بیمارستان زنده بمونه
‫ولی من دیدم که پرستارها چه‌کار می‌کنن
‫و اگه توی خونه یه دستگاه تنفس داشتیم
‫نمی‌فهمم چرا شدنی نمی‌شد
‫بذارید توضیح بدم
‫شوهر شما فقط به خاطر دستگاهی که ‫واسش نفس می‌کشه، زنده‌ست
‫اگه اون ماشین از کار بیفته
‫زیر 2 دقیقه شوهرت می‌میره
‫ببخشید که رک صحبت می‌کنم
‫متوجه شدید؟
‫البته که ناراحت می‌شم بعد از ‫این همه سال برم
‫ولی از وقتی که میوریل مرده ‫نمی‌تونم اوضاع رو کنترل کنم
‫اوهوم
‫اوضاع از دستت در می‌ره، می‌دونی
‫آره
‫خیلی کار داره. ‫سقفش سالمه؟
‫یه بخش‌هاییش
‫چرا پنجره‌ها رو با آجر پوشوندن؟
‫آره، اونا اتاق‌های من هستن
‫میوریل می‌گفت که مصرف گاز رو ‫پایین میاره
‫واقعا؟
‫کار زیاد داره، ولی شدنیه
‫موضوع اینه که من 12 هزار پوند ندارم
‫یا حتی بودجه‌م نزدیک این مبلغ هم نیست
‫11 تا می‌گیرم، یا حتی 10 تا
‫فقط می‌تونم 7 تا بدم
‫- 7 تا؟ ‫- نقد
‫و بعدش واسه همیشه از شر اینجا ‫خلاص می‌شی
‫همین طور از شر میوریل
‫- باشه. ‫- واقعا؟
‫آره، آره
‫امروز صبح حالت چطوره رابین؟
‫خوب خوابیدی؟
‫قیافه‌ت که خوبه
‫تقریبا کارم تمومه خانم کاوندیش
‫من می‌تونم انجامش بدم؟
‫چرا که نه
‫مثل جارو می‌مونه
‫می‌شه امتحان کنم؟
‫بفرمایید
‫فقط
‫درسته
‫خوبه
‫نه، ببخشید
‫بذارید من بزنم
‫همین که بهش عادت کنم، ‫فکر کنم بتونم از پسش بربیام
‫چرا می‌خوای از پسش بربیای ‫خانم کاوندیش؟
‫دکتر خان. ‫من و رابین
‫می‌خواستیم یه چیزی ازتون بپرسیم. ‫مگه نه رابین؟
‫دستگاه‌هایی مثل دستگاه تنفس ‫فقط توی بیمارستان کار می‌کنن؟
‫دستگاهه دیگه، می‌دونی
‫به برق می‌زنی و شروع به کار می‌کنه
‫چرا می‌پرسید؟
‫رابین قراره از بیمارستان بره
‫اصلا از خطراتش خبر دارید؟
‫بله. ‫بله، داریم
‫خطرش اینه که شاید بمیره
‫رابین
‫یا اینجا زندگی می‌کنم
‫یا از اینجا می‌رم و می‌میرم
‫آره
‫خب پس منتظر چی هستیم؟
‫- بالا، بالا. ‫- فکر کردیم می‌ریم پایین
‫نه، طرف خودت رو بالا بیار ‫که بتونیم بریم پایین
‫خیلی سنگینه
‫چپ، چپ
‫چپه دیگه
‫ببخشید. ‫راست خودت
‫پس رابین قراره تو این تخت بخوابه؟
‫آره
‫و تخت دایانا هم می‌ره کنارش؟
‫همین رو می‌خواد، آره
‫ولی خب رابین حتما یه پرستار...
‫پرستار نداره. ‫فقط دایاناست
‫آخه خب...
‫نمی‌تونه صبح و شب کنارش باشه که
‫بالاخره باید دستشویی بره یا نه؟
‫من رو داره
‫پنج پوند شرط می‌بندم که موفق نمی‌شی
‫اگه بشم چی؟
‫5 پوند می‌گیری دیگه
‫حله
‫آماده؟
‫- بدرود رفقا، بدرود. ‫- موفق باشی رابین
‫بدرود پدی. ‫واسه گرفتن 5 پوندم میام
‫دلم واست تنگ می‌شه رفیق
‫کجا دارید می‌رید؟
‫شوهرم رو می‌بریم خونه
‫اجازه‌ی من رو ندارید
‫مگه زندانه؟ ‫من زندانیت هستم؟
‫تو چه‌کار می‌کنی؟
‫مریض خودش می‌خواد قربان
‫از خطراتش کامل آگاهه
‫برش گردونید به بخش
‫دایانا زنگ بزن پلیس
‫بهش بگید که برخلاف میلم ‫نگهم داشتن
‫جان؟ ‫چی گفتی؟
‫تو حق نداری که اینجا نگهم داری
‫البته. ‫راحت باشید
‫برید. ‫هر کاری که می‌خواید بکنید
‫به دو هفته نمی‌کشه که می‌میری
‫- آماده؟ ‫- بله
‫خب، کیسه وصل می‌شه
‫خیلی خب
‫حالش چطوره؟
‫تا الان که خوب بوده
‫آماده‌ی حرکت هستید؟
‫- بلند کن، بلند کن. ‫- گرفتمش
‫خوبی دایانا؟
‫آره. ‫خیلی خب، آروم بذارینش زمین
‫بازم بلند کنید
‫خیلی خب، خیلی خب
‫یالا. بیاید راه رو خلوت کنیم. ‫راه رو باز کنید
‫یک، دو، سه، بلند کنید. ‫همینه
‫خوبی رابی؟
‫آروم
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫آروم، آروم
‫باید ببریمش روی تخت اونجا. ‫بچرخونیدش
‫- خیلی خب، خیلی خب. ‫- آره، سمت چپ
‫درسته، آره، اون می‌ره روی میز اونجا
‫و سیم باید سمت چپ باشه
‫- بذارش اونجا. ‫- ببخشید عزیزم
‫هری. ‫نه، نه، بنجی
‫می‌شه بیای اینجا؟ ‫بنجی بیا پایین
‫بنجی. ‫بنجی از تخت برو پایین
‫باید کاری رو بکنی که من می‌کنم
‫خودش می‌گه. ‫سیم رو نگهدار
‫گرفتم، گرفتم، گرفتم
‫اگه سریع باشه، خودش می‌گه
‫خیلی خب کال، باید ببریمش ‫روی تخت
‫یک، دو، سه، بلند کنید
‫همینه
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست
‫درسته. درسته
‫بنجی برو
‫کفش‌هات رو درمیارم رابین
‫روشنه؟
‫الان لوله‌هات رو عوض می‌کنیم ‫عزیزم. آماده‌ای هری؟
‫دستت رو گرفتم رابین
‫خیلی خب
‫روشنه
‫خوبی عزیزم؟
‫آره، فکر کنم
‫خدا رو شکر
‫باورم نمی‌شه که واقعا جواب داد
‫آره، جواب داد
‫می‌شه جاناتان رو بیاری؟
‫آره، حتما
‫خلاصه که اینه. ‫خونه‌ی جدیدمون
‫حالت چطوره؟
‫خیلی بهترم
‫دایانا اگه برق بره ‫چی می‌شه؟
‫با پمپ دستی کار می‌کنیم
‫وسیله‌ی جالبیه
‫ببین کی اینجاست
‫سلام
‫بفرما
‫نگاه کن جاناتان
‫باباست
‫سلام جاناتان
‫سلام پسر عزیزم
‫این بنجی‌ه
‫دایانا
‫دای...
‫یه کم کبود شدی عزیزم؟ ‫نه
‫مشکل چیه؟ ‫مامانی بازی نمی‌کرده؟
‫بریم بابایی رو پیدا کنیم؟ ‫بابایی کجا قایم شده؟
‫بابایی کجاست؟ اونجاست. ‫بریم پیداش کنیم؟
‫بابایی شیطون چه‌کار می‌کنه؟ ‫بابایی؟
‫جاناتان. ‫جاناتان
‫بابایی؟
‫رابین؟
‫خدای من. ‫رابین؟
‫رابین؟
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫رابین!
‫خدای من!
‫خواهش می‌کنم. ‫خدای من
‫جالب بود
‫خدای من
‫آخری رو گذاشتم واسه آخر
‫این یکی تمام دوره‌ی جنگ رو ‫توی انبارم گذرونده
‫به نظر چیز خوبیه تدی
‫واقعا هم خوبه
‫و خوب نوشیدنی خوب رو ‫باید توی لیوان خوب ریخت
‫این یکی برای دایانای دوست‌داشتنی‌مون
‫منم
‫ماری. کاترین. ‫بلاگز. دیوید
‫بفرما عزیزم
‫و تی؟
‫خوابه. ‫به افتخار جاناتان
‫تولدت مبارک جاناتان
‫آره، داشتم فکر می‌کردم که ‫الان چه مزه‌ای داره
‫چون خیلی وقته که نخوردم
‫کاری که باید با دستگاه‌های مکانیکی بکنی ‫اینه که ازشون تست استرس بگیری
‫حداکثر توان‌شون رو پیدا کنی
‫چیز خوبیه تد
‫آزمایش جالبیه تدی
‫رابین می‌میره
‫ولی تو احتمالا بتونی دستگاهت رو ‫بهتر کنی
‫هر پیشرفتی بهای خودش رو داره
‫معمولا منبع برقه که ضعیفه
‫می‌دونی، برق می‌تونه بره. ‫برق مدام قطع می‌شه
‫بس کن
‫فرضی می‌گم
‫اون داره کارش رو می‌کنه
‫- کار نداره که. ‫- استاد آکسفورده
‫جای نگرانی نداره، چون که ‫دستی هم کار می‌کنه
‫شب چی؟
‫من هستم دیگه
‫بالاخره که باید بخوابی
‫نه، نمی‌خوابه. ‫اونم دستگاهه
‫خب اگه رابین بهم نیاز داشته باشه ‫بیدارم می‌کنه. مگه نه عزیزم؟
‫رابین صدا درمیاره
‫عین اردک
‫اون مرغه بلاگز
‫می‌تونی صدای مرغ دربیاری رابین؟
‫خیلی ازت متنفرم بلاگز
‫زیاد نه
‫اگه یه زنگی چیزی بود ‫خیلی بهتر بود
‫چی رو می‌تونی تکون بدی؟
‫همه چشماتون رو ببندید
‫دیدم که تکونش می‌دی
‫خیلی خب، بذار ببینیم...
‫سرت رو تکون بده
‫آره، فکر کنم بتونم یه کارهایی بکنم
‫- تدی. ‫- بله
‫عالیه
‫عزیز؟ ‫بطری؟
‫چرا که نه؟
‫عزیزم، می‌شه به تدی هال ‫زنگ بزنی؟
‫یه فکری به ذهنم رسید
‫- رابین. ‫- وای من
‫خانم‌ها و آقایون، دخترها و پسرها
‫صندلی کاوندیش رو خدمت‌تون ‫معرفی می‌کنم!
‫این عالیه
‫رسیدیم، رسیدیم
‫حالا دیگه چیزی جلوت رو نمی‌گیره پسر
‫- بدک نیست، ها؟ ‫- به نظر ترسناک میاد
‫اگه بشکنه چی؟
‫باورم نمی‌شه تدی
‫چپ، چپ، چپ
‫سگه رو گم کردیم
‫رابین چه حسی داره؟
‫عالیه
‫واقعا؟
‫دستگاه تنفس تند نیست؟
‫شاید یه کم
‫آره؟ ‫این بهتره؟
‫آره، بهتره
‫باتری چقدر کار می‌کنه تدی؟
‫فکر می‌کنیم تا 3 ساعت
‫بهتر نیست که تو این زمینه
‫مطمئن‌تر بشی؟
‫خب به برقم می‌شه وصلش کرد
‫تدی واقعا که نابغه‌ای
‫حقیقتش رو بخوای همه‌ی کارها ‫خیلی ساده بودن
‫از یه زنجیر چرخ و دنده‌های استرمی آرچر ‫استفاده کردم
‫نمی‌دونم چرا قبلا کسی انجام ‫نداده بود
‫بهت می‌گم چرا. ‫چون که دکتر نیستی
‫کسی نیست که بهت بگه ‫شدنی نیست
‫سلام مترون
‫با دکتر خان قرار داریم
‫- دکتر خان. ‫- سلام دکتر خان
‫ها؟
‫پدی
‫رابین
‫عجب چیزیه
‫ای کثافت
‫این دیگه چیه ساختی؟
‫اجازه‌ی آوردن این وسیله‌ی عجیب و ‫غریب رو به بخش من گرفتید؟
‫حقیقتش قربان، آقای کاوندیش...
‫برای بیمارها پذیرش شرایط زندگی‌شون
‫به اندازه‌ی کافی مشکل هست
‫چه برسه به این که الکی امیدشون رو بالا ‫ببریم که می‌تونن زندگی بهتری داشته باشن
‫شاید تو محل زندگی شما
‫بازی با جون مردم ‫مسئله‌ی مهمی نباشه
‫ولی اینجا هست
‫مفهومه؟
‫خوبه
‫از دیدنت خوشحال شدم دکتر انت‌ویسل
‫خیلی احمق خودخواهیه
‫حتما دلت می‌خواد بکوبی تو صورتش
‫باور کن که بهش عادت کردم
‫به نظرت بخواد همچین صندلی‌ای رو ‫برای همه‌ی مریض‌هاش بخره؟
‫خب پدی، به نظر میاد که ‫یه 5 پوندی بهم بدهکاری
‫حالا زوده رفیق
‫شاید همین فردا از تختت سقوط کردی
‫امن هست دکتر؟
‫نمی‌دونم پدی
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم
‫8 کیلومتر در ساعت می‌ره
‫البته باید از پشت باد خوبی بزنه
‫توصیه می‌کنم که یه کم بیشتر صبر کنید. ‫محدودیت‌هاش رو امتحان کنید
‫آره، درسته. بذارید حداکثر توانش رو ‫پیدا کنم
‫نه، از رابین برای آزمایش حداکثر توانش ‫استفاده نمی‌کنیم
‫خب حقیقتش دقیقا داریم ‫همین کار رو می‌کنیم
‫وضعیت تو از همه‌ی مریض‌هاش بهتره
‫خودشم همین رو گفت
‫ولی دلم برای پدی می‌سوزه
‫کاش می‌شد یه جوری اونم ‫بیرون بیاریم
‫خوبیت نداره بذارن اینجوری بیرون بیاد
‫اونم تو خیابون که همه می‌بیننش
‫باور کنید خانم‌ها که نگرانی من ‫خیلی بیشتر از شماست
‫اون روز بلاگز بهم گفت که
‫همه‌ی دوستام فکر می‌کردن که ‫بیخیالت می‌شم
‫ظاهرا من رو خیلی سوسول ‫و نازپروده می‌دیدن
‫خب سوسول بودی
‫واقعا؟
‫ولی باعث نشد که نیفتی دنبالم، شد؟
‫نه خب، تا وقتی که سوسول‌ها ‫خوشگل باشن
‫مشکلی باهاشون ندارم
‫حالا دیگه گیر من افتادی
‫آره، فکر کنم
‫فکرش رو بکن ببین چقدر می‌تونستم ‫تجدید فراش کنم
‫منم همین طور
‫واسه تو که هنوزم دیر نشده
‫واقعا؟
‫لابد وقتی هم که برگشتم ‫ببینم که مردی؟
‫ضد حال می‌شه، نه؟
‫آره
‫وایسا
‫ببین. ‫بابا رو پیدا کردم
‫اون باباست، وقتی که سرباز بود
‫سرباز بود؟
‫آره
‫و این واسه وقتیه که آفریقا بودیم
‫تو اینجا به دنیا اومدی. ‫اینا چی هستن؟
‫فیل
‫فیل‌ن
‫شما فیل دیدید؟
‫آره
‫چقدر خوش‌شانسید
‫آره، بودیم
‫می‌شه یه روزی بریم آفریقا بابا؟
‫خیلی متاسفم
‫منم همین طور
‫بهتره برم یه چایی بذارم
‫می‌شه بریم آفریقا بابا؟
‫ماجراجویی خوبی می‌شه
‫می‌تونم هلت بدم
‫راهش خیلی طولانیه جی
‫مهم نیست
‫- تو باهوشی؟ ‫- آره
‫می‌تونی ثابتش کنی؟
‫خیلی خب، شاید باشی. ‫می‌دونی چیه؟
‫شاید به اندازه‌ی کافی قوی باشی
‫- مامان. ‫- بله
‫هل دادن صندلی
‫خب
‫اگه مسیر طولانی باشی ‫سخت می‌شه؟
‫همینقدر بهت بگم که از هل دادن کالسکه ‫واست سخت‌تره
‫جاناتان؟
‫حالا در موردش فکر می‌کنیم، باشه؟
‫اوهوم
‫طبق طراحی خودتون آقای کاوندیش
‫مودب باش
‫تا 140 کیلو رو بالا می‌بره
‫خدای من
‫مکانیزم بالابری هیدرولیک
‫لنگه‌ش رو توی بدفورد پیدا نمی‌کنی
‫نظرت چیه؟
‫چیه؟
‫این پشت یه کم تاریکه
‫حس می‌کنم تنها همدمم چمدونه
‫فکر کردم که...
‫چون ویلچر باید بره تو
‫و خب...
‫آره، آره
‫تا حالا این پشت نشستی؟
‫من؟ ‫نه
‫ولی آخه من که...
‫من نیستم...
‫چمدون نیستی، ها؟
‫لطفا فکر نکن که ازت ممنون نیستم. ‫هستم
‫می‌خوای جلوی بشینی؟
‫فکر نمی‌کنم شدنی باشه، هست؟
‫به نظرم اگه صندلی جلو رو دربیاریم...
‫وایسید! ‫وایسید منم بیام!
‫مراقب باشید!
‫- سلام کوچولو. ‫- باید بهشون شلیک کرد
‫رابین خارق‌العاده‌ست، نه؟
‫خسته‌کننده نیست
‫حس می‌کنم می‌تونم باهات ‫صحبت کنم رابین
‫مامان، مامان، ‫می‌رم بازی کنم
‫واقعا؟ عالیه! ‫برو بازی کن
‫- موفق باشی جاناتان. ‫- ممنونم مامان
‫حالا دیگه یه ماهه که لوسی رفته
‫فکر می‌کنم دیگه هم برنگرده
‫روری، خیلی متاسفم. ‫حتما واست سخته
‫زندگی مزخرفه، نه؟
‫داری زندگیت رو می‌کنی
‫که یهویی بی‌خبر از همه جا
‫همه چیز رو سرت آوار می‌شه
‫روری، نوشیدنیم رو بده
‫به افتخار چی بخوریم؟
‫شروع‌های مجدد
‫گوشت به این خوبی رو ‫آشغال کردی
‫چرت نگو بلاگز. کار توئه. ‫من این رو درست کردم. به این قشنگی
‫- می‌خوای؟ ‫- آره. ممنونم
‫حالا رابین رو ببینید. ‫تو رو خدا نگاش کنید
‫- باورنکردنیه. ‫- چطوری اینجوری می‌کنه؟
‫خب دیروز ازم خواستگاری کرد
‫بایدم بکنه
‫آره. و منم خیلی بهش علاقه دارم
‫تنها دختر جمع‌مون تویی بلاگز
‫خفه شو بابا
‫ولی قشنگ نیست
‫فقط دردش نیست...
‫واقعا زشته؟
‫خب آره
‫نه، نه، نه، این عالیه
‫چیش عالیه؟
‫چون مردهای خوش‌قیافه ‫مرد زندگی نیستن
‫این مردهای زشت هستن که ‫زندگی رو می‌چرخونن
‫بی‌فایده‌ست. چطور به همچین چیزی ‫غلبه کنی؟
‫آره، حق با توئه
‫توی تاریکی و سکوت گم شدم، ‫ولی درد داره...
‫و می‌دونم که بهش غلبه می‌کنم. ‫می‌دونم که پشت سرش می‌ذارم
‫ولی خب زمان می‌بره
‫و در حال حاضر یه مقدار...
‫شش امتیاز!
‫آره! ‫آره!
‫بابا! ‫دیدی بابا؟
‫- آفرین جاناتان! ‫- 6 امتیازی!
‫خب؟
‫حال کردی؟
‫خب...
‫طرفدارات دورت رو گرفته بودن
‫آره، مثل خودت
‫- من؟ ‫- آره
‫مثلا روری استوارت
‫روری
‫لوسی واقعا به همش ریخته
‫اوهوم
‫دلم واسش می‌سوزه
‫آخه چطوری بریم اسپانیا؟
‫با هواپیما دیگه
‫عزیزم، تو رو چطوری ‫سوار هواپیما کنیم؟
‫خدای من!
‫خوبی جاناتان؟ ‫بلاگز، خوبی؟
‫[اسپانیا، سال 1971]
‫یالا دیگه، شروع کن
‫می‌بینم که...
‫خونه توی ساحله
‫کابل بلند هم آوردم
‫پس فکر می‌کنم که بتونی ‫تمام روز بیرون بمونی
‫سایه‌بانم که یادت نرفت؟
‫نه عزیزم، کرم ضد آفتاب هم ‫آوردم
‫فرشته‌ای، نه؟
‫عزیزم، باید باتری رو شارژ کنیم
‫فکر خوبیه
‫- بلاگز. ‫- بله؟
‫یه سیم برق روی زمین می‌بینی؟
‫ببخشید. نمی‌تونم چشم از جاده بردارم
‫آره، می‌بینم
‫بغل ویلچر یه پریز برق هست
‫می‌شه بزنی به دومین پریز؟
‫آره، می‌بینمش. ‫دومین پریز؟
‫دومین پریز
‫آره
‫وای خدا. ‫ببخشید...
‫- نمی‌دونم. ‫- دستگاه تنفس
‫داره می‌سوزه! ‫مامان!
‫چی شد...
‫- رابین. رابین. ‫- متاسفم
‫الان می‌زنم بغل. ‫جاناتان، خوبی؟
‫- آره مامان. ‫- پمپ دستی رو بده
‫باید در رو باز کنیم
‫باشه، باشه، باشه
‫- بلاگز، در رابین رو باز کن. ‫- همینجا وایسا
‫الان وایمیستم
‫رابین
‫بلاگز، ساک رو بده
‫جاناتان، خوبی؟
‫آره مامان
‫شرمنده رابین
‫ای خدا، می‌دونستم که یه اتفاق بدی ‫میفته. می‌دونستم
‫چه‌کار کردم؟
‫نمی‌دونم
‫دستگاه تنفس خراب شده
‫- رابین، خوبی؟ ‫- من خوبم. خوبم
‫جاناتان
‫بلدی درستش کنی؟
‫نه
‫شرمنده دایانا. ‫نمی‌دونم که چه‌کار کردم
‫منم نمی‌دونم
‫ای خدا. ‫انگلیسی بلدی؟
‫- یه کم. ‫- یه مکانیک لازم داریم
‫نه، نه، نه، نه. ‫یه تلفن می‌خوایم
‫تلفن؟
‫آره
‫به توردامبارا می‌برمت که ‫تلفن پیدا کنی
‫باشه، باشه. ‫مشکلی نداره؟
‫باشه، باشه. ‫جاناتان می‌شه کیفم رو بدی عزیزم؟
‫ممنونم
‫آره، آره
‫بلاگز، بلاگز، بلاگز. ‫تند تند می‌زنی
‫- لازم نیست تند بزنی. ‫- ببخشید
‫تند نزن. ‫بالون که نیستم
‫- بلاگز. ‫- بله
‫می‌شه با این مرد بری و ‫یه تلفن پیدا کنی و به تدی هال زنگ بزنی؟
‫یا خونه‌ست، یا کارگاه
‫- این شماره‌ی لیتل‌موره. ‫- توی انگلیس؟
‫آره. ‫بهش بگو که چی شده
‫و این که همینجا منتظرش هستیم
‫باشه. منتظرش هستیم که ‫از انگلیس بیاد؟
‫- آره. می‌شه لطفا بری؟ ‫- آره
‫بلاگز، حالا که داری می‌ری...
‫واسمون سوسیس و نون هم بخر
‫و یه بطری نوشیدنی خوب
‫با وسایل
‫موفق باشی
‫سلام
‫نمی‌گمش
‫- امیدوارم صدام رو بشنوی. ‫- ببخشید!
‫ها؟
‫چه دمای خوبی
‫یاد نایروبی می‌ندازتم
‫خوبی جاناتان؟
‫آره، خوبم. ‫سخت نیست
‫خیلی خوب داری پیش می‌ری عزیزم
‫واقعا همین طوره
‫- بده من بزنم. ‫- نمی‌خواد
‫جدی می‌گم
‫وای خدا. یعنی به نظرشون ‫داریم چه‌کار می‌کنیم؟
‫کنار جاده چادر زدیم دیگه. ‫مگه چیه؟
‫کاملا هم طبیعیه
‫نوش جان
‫نوش جانت عزیزم
‫[خدای توانا دوست داره باهامون شوخی کنه]
‫[ولی هر کدوم از شوخی‌هاش ‫یه هدفی دارن]
‫می‌گه که خدا شوخی می‌کنه
‫[عذاب این مرد بیچاره]
‫[همه‌ی ما رو دور هم جمع کرد ‫که جشن بگیریم]
‫واسه همین جشن می‌گیریم
‫آره، آره
‫هیچ مشکلی نداره، نه؟
‫می‌دونی جای کی خالیه؟
‫پدی
‫خیلی خب. ‫بریم که روشنش کنیم
‫خوشحالم که یکی خوشحاله
‫خدا می‌دونه که چطوری اینجوری ‫داغونش کردید
‫حقیقتش تقصیر منه
‫اصلا توی اسپانیا چه غلطی می‌کنید؟
‫این دیگه تقصیر منه
‫این واسه سفرهای بین اقیانوسی ‫ساخته نشده
‫می‌دونم تد. ‫متاسفم
‫می‌خواستم طلوع آفتاب رو ‫بر فراز مدیترانه ببینم
‫توی دریتون، بالای سنت لوئیس هم ‫می‌شه دیدش
‫تدی؟
‫خیلی خوبه که اینجایی
‫نقشه‌ی یه فرار بزرگ‌تر رو ‫تو سرم دارم
‫من دیگه از جایی نجاتت نمی‌دم
‫این بار فقط من نیستم
‫چند نفر دیگه هم هستن ‫که باید نجات‌شون داد
‫ادامه‌ی نمایش رو تو جاده ‫داشته باشیم!
‫این صندلی نفس می‌کشه؟
‫عین یه شیر خفته. ‫جالبه
‫- دکتر کلمنت ایتکن‌ه؟ ‫- آره
‫خیلی خوبه. خیلی خوبه
‫- سلام. ‫- این تدی هال‌ه
‫وای، وای، وای
‫تو تمام عمرم همچین چیزی ‫ندیده بودم
‫- خودت درستش کردی؟ ‫- تقریبا آره
‫تنها راه انجام دادن کار همینه
‫از این مرد خوشم میاد. ‫دکتره؟
‫آره، و رئیس بنیاد تحقیقات ‫در مورد معلولیت‌ه
‫که خودش اختراع کرده
‫آره، و خودش رو هم رئیس کرده
‫اگه کسی انجام نمی‌ده، ‫باید خودت انجامش بدی
‫سلام. ‫این چیه؟
‫دارم نسخه‌ی دوم مارک رو ‫درست می‌کنم
‫مشکل مارک اول اینه که ‫باتریش ضعیفه
‫و پمپش خیلی صدا می‌ده
‫واسه همین دارم از سیم‌پیچ استوانه‌ای ‫استفاده می‌کنم
‫عالیه. ‫باتریش چند ساعت کار می‌کنه؟
‫توی مارک 2، حدود 6 ساعت
‫چند وقته که با این شرایط ‫زندگی می‌کنی؟
‫- تا الان 11 سال. ‫- عالیه
‫اگه این صندلی‌ها کار تو باشه
‫خیلی ازشون می‌خوام
‫- چند تا؟ ‫- چند صد تا
‫تا الانش که خرج این صندلی رو ‫خودم دادم
‫زیاد واسم درآمدی نداشته
‫ولی اگه بخوای تولید کنی ‫باید سرمایه‌ی بیشتری داشته باشیم
‫سازمان باید
‫مسئله‌ی سودآوری رو در نظر بگیره
‫میانگین عمر بیماران فلج اطفال
‫کمتر از میانگین‌ه
‫متاسفم. ولی دلیلی نمی‌بینم که
‫روی این مورد سرمایه‌گزاری کنیم
‫باید از قوانین پیروی کنم
‫قوانین فلج‌کننده هستن، نه؟
‫البته که شرایط شما رو ‫درک می‌کنم
‫آره. ‫منم همین طور
‫[رد شده]
‫نام؟
‫بانو جین نویل
‫چقدر؟
‫سر حال باشه، حداقل هزار تا
‫درسته. ‫جسور باشیم یا مظلوم؟
‫قطعا جسور
‫این خانم‌های پولدار خیلی سفتن
‫چرا این صدا رو درمیاره؟
‫به خاطر ویلچره
‫کار تنفس رو واسش انجام می‌ده
‫مطمئنید که بیرون اومدن ‫واستون خطری نداره؟
‫تا الان که جواب داده
‫و از من دقیقا چی می‌خواید؟
‫خب ما تعداد بیشتری از این صندلی‌ها ‫می‌خوایم
‫آره، برای آدم‌هایی مثل رابین
‫200 پوند برای هر صندلی
‫آره، که خب خیلی خوبه
‫- مگه نه؟ ‫- خب...
‫5 تاش می‌شه 1000 پوند
‫1000 پوند؟
‫10 تاش می‌شه 2000 پوند
‫2000 پوند؟
‫ببینید، ما می‌دونستیم که می‌تونیم ‫روی شما حساب کنیم
‫چون سخاوتمند هستید
‫بله
‫من معمولا مشکلی با نه گفتن ‫به مفت‌خورها ندارم
‫ولی با حضور شما
‫که داری جلوم خس‌خس می‌کنی
‫فکر می‌کنم که باید پول رو بدم
‫خیلی لطف دارید. ‫خیلی
‫این عالیه
‫احساس امنیت می‌کنی؟
‫فوق‌العاده‌م
‫سلام به همه
‫من کلمنت ایتکن هستم
‫رئیس بنیاد تحقیقات در مورد معلولیت
‫تو این کشور
‫چند صد نفر بیمار معلول داریم
‫که در حال حاضر تمام عمرشون رو ‫توی بیمارستان می‌گذرونن
‫در سطح جهان هزاران نفر داریم
‫فکر می‌کنید از این خوش‌شون بیاد؟
‫اگه می‌خواید برید بیرون، داد بزنید!
‫در سطح جهان چند نفر؟
‫ده‌ها هزار نفر، شایدم بیشتر
‫هیچکسی فکر نمی‌کرد که بشه ‫مثل تو زندگی کرد
‫خب باید بهشون نشون بدیم
‫این بار می‌خوای چه‌کار کنی رابین؟ ‫تور جهانی بذاری؟
‫یه کنفرانس اروپایی توی آلمان هست
‫که برای زندگی بیماران شدیدا معلوله
‫همه‌ی کارشناس‌های کله‌گنده میان
‫وای خدا! ‫اگه می‌شد ببیننت
‫[آلمان، سال 1973]
‫فکر می‌کنم باید توی بیمارستان باشه، نه؟
‫درست می‌گی. نه
‫بلاگز چک کردی که ببینی
‫می‌تونیم صندلی رو رد کنیم ‫یا نه؟
‫آره بابا. چک کردم. ‫چه فکری در موردم می‌کنی؟
‫- خدا رو شکر. ‫- می‌دونم
‫- اصلا فکر نمی‌کردیم که بتونیم... ‫- ببخشید
‫ببخشید. نه احتمالا ‫تقصیر من بود
‫بکش بیرون. بکش بیرون
‫مستقیم، مستقیم
‫صافش کن. ‫برو
‫نمی‌شه. ‫رد نمی‌شه
‫- درسته. ‫- حالا تقصیر کیه؟
‫فکر می‌کنم که باید زور بزنیم
‫ببخشید، نمی‌دونستم که باید ‫اندازه‌ی درها رو هم بگیرم
‫مشکل چرخ‌هاست
‫آره، آره، آره. ‫فکر خوبیه
‫بکشینش عقب
‫- ببینید. بینید. ‫- چیه؟
‫باید چهارچوب در رو دربیاریم
‫آفرین کلم
‫کلم درستش کرد
‫کلم چه‌کار کرد
‫کلم به نظر خوب پیش می‌ره
‫سریع. ‫برید، برید
‫ببریدش تو، ببریدش تو
‫ببخشید
‫برید
‫عالیه
‫می‌خوام این رو ببینی رابین
‫بذار اول من برم
‫شاید شوکه‌شون کنی
‫- دکتر ایتکن؟ ‫- بله
‫باعث افتخاره
‫اریک لنگدورف. ‫من رئیس مرکز هستم
‫همکارانم هستن
‫خیلی در مورد مراقبت‌های شما ‫از بیماران با معلولیت شدید شنیدم
‫این بیمارستان کارش مشهوره
‫خواهش می‌کنم
‫چه دستگاه به‌روز و خوبی
‫و همه چیز هم تمیزه
‫صندلی دستگاه تنفسی داره؟
‫اوهوم
‫بخشید، ولی اون باید بره
‫البته. چقدر اشتباه کردم
‫خواهش می‌کنم درک کنید
‫ما زیر نظر فدرال امور داخلی هستیم
‫اگه اتفاقی بیفته...
‫همون وزارت داخلی دیگه؟
‫- آره. ‫- عین وزارت کشور ما
‫آره
‫مگه زندان‌ها رو هم اونا اداره نمی‌کنن؟
‫فکر می‌کنم همین طور باشه
‫خیلی ممنونم دکتر لنگدورف
‫که به ما وقت دادید
‫می‌شه با یه حقیقت جالب ‫شروع کنم؟
‫تو این کنفرانس
‫که در مورد مدیریت زندگی ‫بیمارهای شدیدا معلول هستش
‫هیچ معلولی حاضر نیست
‫دکتر ایتکن، ببخشید
‫ولی بیمارهایی با معلولیت شدید ‫توی دستگاه‌های حیات هستن
‫چطور می‌تونن به اینجا بیان؟
‫خب بذارید بهتون آقای رابین کاوندیش رو ‫معرفی کنم
‫خیلی خب...
‫- اگه بذارمش اینجا، خوبه؟ ‫- آره، خوبه
‫رابین، سوالی از میزبان‌ها داری
‫بله، همین طوره
‫چرا افراد معلول رو ‫توی زندان‌ها نگه می‌دارید؟
‫توی زندان؟
‫نه، نه
‫ما بهترین امکانات رو توی دنیا
‫در اختیار معلولان‌مون می‌ذاریم
‫می‌دونم، ولی این امکانات رو ‫نگهبانان زندان اداره می‌کنن
‫نه، اصلا
‫خب بیمارها دور از دید نگه داشته می‌شن
‫مثل یه انسان سالم باهاشون ‫رفتار نمی‌شه
‫باید ازتون بخوام که حرف‌تون رو ‫پس بگیرید
‫آقای کاوندیش قصد توهین نداره
‫فقط داره می‌گه که بیمارهایی ‫با معلولیت شدید
‫می‌تونن بهتر توی جامعه ‫جا داده بشن
‫قطعا. من متوجه این موضوع هستم
‫که شما به افراد معلول اهمیت می‌دید. ‫این رو می‌بینم
‫ولی بذارید بپرسم ‫وقتی به من نگاه می‌کنید
‫چی می‌بینید؟
‫یه موجودی رو می‌بینید
‫که به زور زنده‌ست؟
‫یا مردی رو می‌بینید که از بیمارستانی ‫شبیه به زندان
‫فرار کرده؟
‫من یه دستگاه
‫زیر صندلیم دارم که ‫بهم نفس می‌ده
‫و تو خونه هم یه دستگاه تنفس ‫کنار تختم دارم
‫یه گروه فوق‌العاده از دوستان رو هم ‫دارم
‫و از همه حیاتی‌تر، زنم رو دارم
‫ولی همون طور که می‌تونید ببینید ‫هیچ کاری ازم برنمیاد
‫با این حال، اینجام
‫اولین بار که فلج شدم ‫می‌خواستم بمیرم
‫آره، می‌خواستم بمیرم. ‫واقعیت داره
‫ولی زنم نمی‌ذاشت
‫بهم گفت که باید زنده بمونم
‫بزرگ شدن پسرمون رو ببینم
‫واسه همین به زندگی ادامه دادم
‫چون اون بهم گفت
‫بیشتر به خاطر اون
‫و با اون و برای اون
‫و هر روز از اون موقع
‫خطر مردن رو پذیرفتم
‫چون نمی‌خوام که فقط زنده بمونم
‫می‌خوام واقعا زندگی کنم
‫پس بهتون التماس می‌کنم
‫که به بیمارستان‌هاتون برگردید
‫و به بیمارهای معلول‌تون بگید
‫که شما هم می‌تونید زندگی کنید
‫همه‌تون این قدرت رو دارید
‫که درها رو باز کنید ‫و آزادشون کنید
‫جاناتان!
‫کمک کن به پهلو بخوابونمش
‫جاناتان. کمک کن که ‫به پهلو بخوابونمش
‫همینه
‫خیلی خب عزیزم. ‫خیلی خب
‫چیزی نیست
‫خیلی خب، حالا می‌تونیم به پشت ‫برش گردونیم. همین
‫خیلی خب عزیزم
‫رابین؟
‫هر کاری ازت برمیاد بکن ‫که اینجا رو تمیز کنی عزیزم
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست
‫چیزی نیست پسرم. ‫چیزی نیست
‫متاسفانه بعد از سال‌ها ‫استفاده از دستگاه تنفس
‫این اتفاقیه که میفته
‫بافت داخلی ریه آسیب می‌بینه
‫خراشیدگی‌های کوچیک ایجاد می‌شه ‫و خونریزی می‌کنی
‫حقیقت اینه که وضعیت ‫بدتر می‌شه
‫خونریزی بیشتر. ‫خونریزی بدتر
‫و خب این خطر هست که ‫تو خون خودت غرق بشی
‫اون داستان توی کنیا
‫در مورد زندانی‌های مائو مائو ‫یادته؟
‫آره
‫رهبرشون گفت
‫به افرادم اجازه می‌دم که بمیرن
‫و صبحش
‫همه‌شون مردن
‫و من تصمیم گرفتم که ‫برای منم وقتش شده
‫می‌خوام خودم رو خلاص کنم
‫پس من چی؟
‫تو هم بالاخره راحت می‌شی
‫نمی‌خوام...
‫نه
‫ای خدا، چقدر تو مرد احمقی هستی
‫فکر می‌کنی این همه سال ‫چه‌کار می‌کردم؟
‫ها؟
‫زندگی تو زندگی منه
‫و...
‫متاسفم جاناتان
‫جاناتان
‫باید بذاری تنها باشه
‫خیلی خب. ‫باشه
‫باشه، هر کاری می‌خوای بکن. ‫همیشه کارت همینه
‫ولی هیچ وقت، هیچ وقت ‫نگو که به خاطر من این کار رو کردی
‫می‌دونی که این خلاف قانونه
‫آره خب، ولی کی خبردار می‌شه؟
‫خب اگه دایانا و جاناتان ‫دخالت داشته باشن
‫شاید کارشون به زندان بکشه
‫دخالتی نمی‌کنن
‫خودت چی؟
‫من
‫من تمام عمرم قانون رو ‫زیر پا گذاشتم
‫فقط بهم قول بده که ‫خودت می‌دونی خواسته‌ت چیه
‫آره، می‌دونم که خواسته‌م چیه
‫باید سر حالش بیاریم
‫می‌دونی، از این چهارچوب ذهنی مسموم ‫خارجش کنیم
‫کاری کنیم که ببینه ‫چقدر دوستاش بهش نیاز دارن
‫کالین. ما به خاطر دوستای رابین ‫زنده نگهش نمی‌داریم
‫نه، البته که نه
‫ولی فکر می‌کنم که ‫دوست داشته باشن خداحافظی کنن
‫سلام
‫توبی
‫به همه می‌گه که مهمونی خداحافظیشه
‫حتی به دخترها؟ ‫ترور
‫مراقب باشید
‫باز داری نقشه‌ی یه فرار دیگه رو ‫می‌کشی؟
‫وقت رفتنه
‫واسه من البته
‫مثل اون دفعه
‫منتظر دوستات نمی‌مونی
‫نه، زیادی کندی و ‫به پای من نمی‌رسی پدی
‫5 پوند بهم بدهکاری
‫این یه نوشیدنی خاصه
‫آخرین بطری از بهترین نوشیدنی ‫که به عمرم درست کردم
‫جاناتان، لیوان
‫تدی
‫- رابین. ‫- هری
‫ما خیلی وقته که دوستیم
‫می‌خوام بگم که..
‫هری. ‫هری
‫- صندلی رو شکستم. ‫- نه، نشکستی
‫نشکستی
‫یه لیوان بده بخوره
‫این درستت می‌کنه
‫این رو بخوری مرد می‌شی
‫رابین، رفیق، به افتخار تو
‫منم به افتخار همه‌تون می‌خورم
‫به افتخار تو رابین
‫خداحافظ
‫اشکات رو از چشمات پاک کن عزیزم
‫هر چند که می‌دونم جدایی سخته
‫من مرگ رو فراری می‌دم
‫گریه نکن
‫آه نکش
‫یه رنگین کمون توی آسمونه
‫بدرود رفیق قدیمی
‫دمت گرم
‫خداحافظ
‫یه چیزی هست که باید بگم
‫می‌خوام بدونی که چه تفاوتی ‫توی زندگیم رقم زدی
‫همیشه واسم آسون نبوده
‫هر بار که میام اینجا ‫قوی‌تر می‌رم
‫و واسه این نیست که ‫تو بدتر از منی
‫نه، نه، نه
‫تو همینی رابین
‫یا همینی که خودت رو بهش تبدیل کردی. ‫خدا می‌دونه چطوری
‫ممنونم کال
‫دلم واست تنگ می‌شه
‫رابین
‫عزیزم
‫دیگه بسه
‫آره
‫توقع دارم که خودت بدونی، ولی...
‫محض احتیاط
‫هیچکسی نیست که بتونه ‫اندازه‌ی من دوستت داشته باشه
‫می‌دونم
‫عشقم
‫و زندگیم
‫منم همین طور رابین
‫عشقم
‫زندگیم
‫کلم
‫رابین
‫وقتشه
‫خیلی خب
‫- کی؟ ‫- امروز
‫همین حالا
‫ساعت 11:30 اونجام
‫عین عملیات نظامی می‌مونه
‫- می‌تونی روم حساب کنی. ‫- ساعت‌هاتون رو تنظیم کنید
‫میام
‫ممنونم کلم
‫می‌بینمت
‫جاناتان رو صدا کن
‫جاناتان
‫ازتون می‌خوام خوب گوش کنید
‫قبل از ساعت 11:30
‫خونه رو ترک می‌کنید
‫و ساعت 12
‫برمی‌گردید
‫خیلی خب
‫بهم قول بده که وقت خداحافظی ‫واسم نگهداری
‫باشه
‫سلام. خیلی وقته که ندیدم‌تون
‫چی میل دارید؟
‫من چیزی نمی‌خورم. ‫مامان؟
‫هنوز زنده‌م
‫تو اول برو جاناتان
‫خداحافظ بابا
‫دوستت دارم
‫پسر خوبم
‫پسر قشنگم
‫فکرشم نمی‌تونی بکنی ‫چقدر واسم ارزشمند بودی
‫سخنرانی خداحافظی ندارم
‫مشکلی که نداره؟
‫نه
‫تو بهم یه زندگی فوق‌العاده دادی
‫اون چیزی که فکرش رو می‌کردی نبود
‫نه
‫واسه منم همین طور
‫ممنونم
‫که زندگی رو انتخاب کردی
‫[رابین کاوندیش در زمان مرگ ‫طولانی‌ترین عمر را]
‫[بین بیماران تنفسی بریتانیا کرده بود ‫و پدیده‌ای پرشکی شناخته می‌شد]
‫[ابزاری که توسط رابین و پروفسور ‫تدی هال طراحی شد]
‫[تبدیل به چیزی شد که زندگی ‫هزاران معلول شدید رو دگرگون کرد]
‫[دایان ازدواج مجدد نکرد. ‫او حالا 3 نوه دارد]
‫[جاناتان تهیه‌کننده‌ی فیلم شد. ‫این فیلم تقدیم به]
‫[پدر و مادر او می‌شود که زندگی را ‫برگزیدند و رشد او را دیدند]