ارائه شده توسط وبسایت مووی شو MovieSho.Com
در اواسط قرن نوزدهم میلادی»،
مردم چین زیر خط فشار و فساد خاندان سلطنتی چینگ به سر می بردن،
که این فشار بعدها به قیام تای پینگ منجر شد،.
در طول 14 سال جنگ داخلی،
هفتاد میلیون نفر بر اثر جنگ و یا گرسنگی کشته شدن،
که این میزان با تعداد تلفات «.جنگ جهانی دوم برابری می کند
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو MovieSho.Com
اون گفت...
روزی که خودش رو از انبوه جنازه ها بیرون کشید...
بدن نصف جونی داشت.
گفت...
دوره ای بود که مُردن...
آسون تر از زنده موندن بود.
همه افرادم کُشته شدن.
فقط من زنده موندم.
خیلی خوش شانس بودی.
خودم رو به مُردن زده بودم.
کجا می تونم غذا پیدا کنم؟
برو خیابون اصلی.
اون گفت...
روزی که منو دید...
آسمون مثل حس و حال خودش تیره و تار بود،.
ولی من خوب یادمه...
هوا صاف و آفتابی بود.
غذاتون رو بخورین بعد به کار ادامه بدین،!
بعد از غذا برگردین سر کار!
بخورین!
معلومه جنگجوی ماهری هستی.
باید تو رو به برادر بزرگم معرفی کنم!
کجا داریم می ریم؟
دزدی!
از ارتش شورشیان!
اون بعدها بهم گفت که حسابی کفری شده بود...
از این که راهزنایی مثل ما به نیروهای ارتش دست درازی کردن.
چرا باید برامون مهم باشه؟ قحطی امونمون رو بریده بود.
یا باید غارت می کردیم یا می مُردیم.
عقب نشینی کنین!
قلع و قمع کنین!
رهبرشون رو بگیرید عجله کنین،!
اون زندگی منو نجات داد...
و یه درس بزرگ بهم یاد داد.
کوسه رو بگیر تا ماهی ها تسلیم بشن،.
برادر جیانگ...
نگاه کن!
اون آقا اینو داده به شما.
چکمه ژنرال هاست.
برادر جیانگ ژنرال شده!
به چی فکر می کنی؟
به خونه ام.
برگشتن!
با من بیاین براتون غذا آوردیم!!
چرا تنهایی؟
از خونه فرار کردم.
با لهجه یانگژویی صحبت می کنی.
متوجه شدی؟
چه طوری فهمیدی؟
در مورد کره اسب های یانگژو چیزی شنیدی؟
همون دخترهای جوون که به عنوان کنیز بزرگ می شن...
و به مردهای ثروتمند فروخته می شن؟
آره.
ولی وقتی 15 سالم شد...
و خواستن منو بفروشن...
یه آقایی اومد و منو با خودش برد.
هم بازی دوران بچگی ام بود.
چند نفرو کُشت.
بعدش آواره شدیم و اون تصمیم گرفت راهزن بشه.
پیش خودش فکر کرده تو رو نجات داده،
ولی تو بازم همون دختره روستایی بودی.
مرد خوبیه.
ژنرال ارتش بودی؟
دیگه نیستم.
چرا ارتش رو ترک کردی؟
بنوش!
قرار بود ارتش کوئی...
متحد ما در برابر دشمن باشه.
ولی بهمون خیانت کردن.
تعدادمون کمتر بود...
و همه برادرهام کُشته شدن!
هیچ چیزی مهم تر از عشق برادری نیست.
همیشه با این حرف موافق بودم.
تو این دوره زمونه بدون برادر،...
نمی تونی زنده بمونی.
وو یانگ شام آماده ست،!
سربازهای جدید همین جا می مونن؟
وقتی غذا باشه کسی دلش نمیاد بره.
البته به جز پانگ اون اصلا شبیه ما نیست،.
نمی دونم می خواد بمونه یا نه.
قشنگه، مگه نه؟
از یه سرباز مُرده کش رفتم.
می دونی این چیه؟
نه.
این ازت مراقبت می کنه.
اون شب واقعا اتفاق افتاد؟
اون جا منتظرت مونده بودم...
خواستم بفهمم که اتفاقات اون شب تو خواب بودن یا واقعیت.
اگه فرار کرده بودی پس چرا دوباره برگشتی؟،
من چند بار فرار کردم،
خیلی تو فکر فرار بودم.
ولی همیشه بر می گشتم همین جا.
چرا برگشتی؟
باید واسه زندگی خودت تصمیم بگیری.
همین جا بمون!
«ارتش کوئی»
چرا غذاهای ما رو غارت می کنین؟
جرات داری منو بزن!
بزن دیگه!
آروم باشین!
من جای مادر بزرگتم!
برگرد وگرنه شلیک می کنم!
جرات نداری بزنی!
قسم می خورم شلیک می کنم...
زود باش منو هم بکش!!
تو!
کسی از جاش تکون نخوره!
وقتی باهات صحبت می کنم سرت رو بالا بگیر.
خیال کردین می تونین غذای غارت شده رو نوش جان کنین؟
این غذا رو به عنوان مالیات ازتون می گیریم.
حرکت کنین!
اگه ما تفنگ داشتیم می تونستیم باهاشون بجنگیم،.
این خودکشیه!
من ترجیح می دم بمیرم تا این که این جوری زندگی کنم.
دزدها همیشه دنبال سوراخ سنبه می گردن.
چرا به ارتش ملحق نمی شید؟
اگه جزء نیروهای ارتش باشین...
برای سیر کردن شکم زن و بچه هاتون حقوق می گیرین.
بهتون تفنگ می دن...
که کسی نتونه بهتون زور بگه.
اون موقع آرامش به این روستا بر می گرده.
ما که راهزنیم ارتش ما رو قبول می کنه؟،
ارتش کوئی خیلی بزرگ و مقتدره.
برای ما تره هم خورد نمی کنن.
ولی ارتش ارباب چن کمبود نیرو داره.
اون می خواد قدرت خودش رو گسترش بده...
تا با ارتش کوئی رو در رو بشه.
ما رو با آغوش باز قبول می کنه.
آرخو از این فرصت استفاده کن،...
تا دیگه شاهد همچین اتفاقاتی نباشیم.
باشه!
به عنوان راهزن...
باید بیشترین قدرت رو تصاحب کنیم!
تو به ارتش چینگ پشت کردی،
بعد الان از ما می خوای بهشون ملحق بشیم؟ یه توطئه تو سرته.
چرا باید بهت اعتماد کنیم؟
باید پیمان خون ببندیم!
برای برادر خونی شدن باید یک متخاصم رو بکشیم،...
تا وفاداری خودمون رو به این برادری اثبات کنیم.
تنها جان برادران ما ارزشمنده.
خون دیگران باید ریخته شود.
اون روز ازش پرسیدم.
دیگه هیچ راه برگشتی نیست.
مطمئنی می خوای پیمان ببندی؟
چیزی نگفت.
بذارید...
چی شده ارباب؟
دارین چه کار می کنین نمک به حروم ها؟
مگه ما چه کار کردیم؟
فقط داشتیم رد می شدیم!
به من رحم کن خواهش می کنم،.
صورت منو به خاطر بسپار...
که اون دنیا ازم انتقام بگیری!
ما پانگ چینگ ین،،
ژائو آرخو،
و جیانگ وو یانگ...
از امروز برادر هم می شویم.
پیمان خون می بندیم.
جان های خود را سوگند قرار می دهیم.
کسانی که به ما آسیب بزنن...
باید بمیرن.
برادری که به برادر دیگر آسیب بزنه...
باید بمیره.
باشد که خدای زمین و آسمان ها گواه باشد...
و کسی که پیمان می شکند را به درک واصل کند.
همگی یک قلب مشترک داریم...
اون بعدها بهم گفت...
که به پیمان و سوگند اعتقادی نداره.
من ازش پرسیدم که به چی اعتقاد داره.
گفت به من...
و آرخو.
صبر کن این کفش ها رو با خودت ببر!.
مواظب خودت باش!
جان مادر دیگه قرار نیست ببینمت،!
خدافظ مامان.
آرخو!
شی و افرادش کنار کشیدن!
گفتن ترجیح می دن بمیرن...
تا این که به ارتش چینگ خدمت کنن!
در جنگ با شورشیان تای پینگ در هیچوان...
همه افرادت کُشته شدن،
و تو 2 ماه آزگار غیبت زده بود!
با چه رویی برگشتی این جا؟
عالیجناب چان.
ارباب جیانگ ارتش کوئی رو اعزام کردن...
که در نبرد هیچوان به ما کمک کنن.
ولی اونا ما رو تنها گذاشتن.
افرادم تو میدون جنگ قتل عام شدن.
همه افرادت کُشته شدن...
ولی تو فقط زنده موندی؟
من زنده موندم...
که بار دیگر با شما ملاقات کنم...
ارباب جیانگ.
شُمار نیروهاتون چه قدره؟
هشتصد سرباز.
هشتصد سرباز دیگه در اختیارم بذارین...
تا در عرض 15 روز شهر شو رو تصاحب کنم.
منو به سخره نگیر مردک!
ده روز!
در عرض 10 روز شهر شو رو تصاحب می کنم!
خب...
پس...
من 1500 سرباز رو در اختیارت می ذارم...
ولی بدون حقوق.
ما به حقوق نیاز نداریم،
در عوض نصف غنائم شهر شو رو بر می داریم.
پانگ چینگ ین.
اسم ارتشت رو «شان» بذار.
ممنون عالیجناب.
داری سر 800 زندگی...
قمار می کنی.
جنگ یه قمار بزرگه.
من قمار نمی کنم.
این 1500 سرباز تنها بازمونده های ارتش چن هستن.
اگه اونا رو از دست بدیم...
جناب ارباب در بین خاندان سلطنتی بی اعتبار می شن.
یه راه جلو پام بذار!
ارتش من...
فقط نقش سیاهی لشکر رو اجرا می کنن.
این تنها فرصتت برای پیروزیه.
وگرنه...
تا آخر عمرت باید به ارتش کوئی خدمت کنی.
برادر بزرگ!
همشون به دردنخورن.
قراره با 200 توپ روبرو بشیم.
ما هیچ شانسی نداریم.
برای پیروز شدن باید حمله کنیم،.
خط آتش دشمن رو در هم بشکنیم...
و وارد جنگ تن به تن بشیم.
برادرها!
بهش بگید کی قوی ترینه؟
ما هستیم!
دشمن در فاصله 300 قدمی از ما قرار می گیره.
بُرد تفنگ به 200 قدم می رسه،
و تیر کمان ها تنها 100 قدم.
یه گروه 200 نفره نیاز خواهیم داشت...
که به سمت خط آتش دشمن یورش ببرن.
نباید از تیرها هراس داشته باشن...
بلکه باید بدن خودشون رو سپر قرار بدن...
تا کمانداران ما...
که پشت سرشون حرکت می کنن به بُرد مناسب برسن.
خیلی از برادرها قراره فدا بشن.
من هستم!
کی با من میاد؟
اگه بمیرید، زن و بچه هاتون دو برابر بیشتر غنائم دریافت می کنن.
اگه زنده بمونین سه برابر بیشتر!
شماها نمی خواین ثروتمند بشید؟
کجایید ای مردان واقعی؟
زود باشین!
گندش بزنن رو من حساب کنین،!
- .منم هستم - من !
رو منم حساب کنین!
منم همین طور.
منم هستم.
شهر شو رو می گیریم!
پول، غذا
شهر شو رو می گیریم!
پول، غذا
تعدا شما خیلی کمه...
همین الانشم پیروزی از آن ماست.
تسلیم بشید تا زنده بمونین.
بکشیدشون!
آتش!
بکشیدشون!
آتش!
بکشیدشون!
اون جا دارن قتل عام می شن بهتره حمله کنیم!!
خوب گوشات رو باز کن!
تو میدون جنگ فقط یه نفر دستور می ده!
بکشیدشون!
تیراندازی کنین!
برادر!
آماده!
چشم هاشون رو ببندید!
داره کاری می کنه منو بکشونه میدون.
حمله کنین!
برادر بزرگ!
برادر...
نه نیزه رو نکش بیرون!!
ثابت بگیر!
این دفعه قراره بمیریم.
ما برادران خونی هم هستیم!
همه با هم می میریم!
درسته!
حالا که می خوایم بمیریم...
چندتا از اونا رو با خودمون ببریم!
بریم...
بکشیدشون!
عقل خودشون رو از دست دادن!
با 800 سرباز زدن به قلب ارتش 5000 نفره...
می تونیم پیروز بشیم!
به این پیروزی خیلی نیاز داریم!
دنبالم بیایین!
وو یانگ!
ارباب دی...
پانگ چینگ ین حتما خیلی خوشحاله.
پانگ...
تقدیر یه بار دیگه ما رو بهم رسوند.
بخت باهات یار بود که تونستی شهر شو رو سرنگون کنی،
واسه خودت اسم و رسمی دست و پا کردی.
پانگ...
چه طوره 5000 سرباز دیگه بهت بدم؟
علاوه بر اون...
- ...لو دا شان - بله قربان .
تحت امر تو خواهد بود.
ممنون عالیجناب.
پانگ چینگ ین.
دوست قدیمیت از ارتش کوئی می خواد باهات ملاقات کنه.
هه کوئی.
قربان.
سلام عرض می کنم عالیجناب.
خیلی وقته شما رو ندیده بودم ژنرال پانگ.
وقتشه هم رزمای قدیمی تجدید میثاق کنن!
تو جبهه مقدم رو به دست می گیری...
اونم تو خط های عقب پشتیبانی می کنه.
غنائم رو چه طوری تقسیم کنیم؟
ارباب دی و...
ارباب چن...
اعتمادی به این افراد هست؟
من می ترسم ایشون جا بزنن!
ما سوژو رو سرنگون می کنیم بعدش می ریم سراغ نانجینگ،!
به چی می خندن؟
نانجینگ پایتخت دشمنه.
برای سرنگونی نانجینگ باید اول سوژو رو بگیریم،.
از اون جایی که با تموم شدن جنگ چیزی عایدشون نمی شه،
به ما اجازه نمی دن سوژو رو سرنگون کنیم.
اگه ما حمله کنیم هیچی نمی تونه جلوی ما رو بگیره،.
ارتش کوئی رو همراه ما فرستادن...
تا کارهای ما رو زیرنظر داشته باشن.
برگشتن!
شائو وو!
شائو وو شائو وو،...
کفش شائو وو!
شائو وو...
شائو چی؟!
شائو چی بچه هام،!
ما دیگه راهزن نبودیم.
اون گفت یه راهزن به خاطر منافع خودش آدم می کُشه.
ولی یه قهرمان برای دیگران فدا می شه.
من می خواستم قهرمان باشم.
لاغر شدی.
برادر بزرگ می گه این بار فقط 3 سال طول می کشه،.
می دونم هیچ وقت این جا رو دوست نداشتی.
وقتی جنگ تموم بشه...
دستت رو می گیرم و می ریم یه جای بهتر.
برادر پانگ کجاست؟
امشب بیرون روستا می مونه.
فردا صبح راهی می شیم.
یادتون باشه...
تنها چیزی که مهمه پیروزیه!
شروع کنین!
حمله کنین!
اومدیم شهر رو تحویل بگیریم.
افرادت سه روز فرصت دارن شهر رو غارت کنن!
هرچی پول، غذا و کنیز خواستن بردارن!
می تونین بیاین بیرون جنگ تموم شده،.
بیاین.
بیایین دیگه، لازم نیست بترسین.
غذا خوردین؟
چیزی خوردین؟
گشنتونه؟
نه!
به من دست نزن!
- !تکون بخور - چی شده؟
چرا منو دستگیر کردین؟
- !تکون بخور - چه خبر شده؟
افراد رو برای اعدام در ملا عام جمع کنین!
برادر ژائو!
برادر داستان چیه؟،
به دوتا خانم تعرض کردن.
اونا اجازه داشتن تا سه روز غارت کنن معلوم بود همچین اتفاقی می افته،.
از امروز به بعد این رفتارها تو ارتش من جایی ندارن،.
همیشه همین کارو می کردیم.
ما الان سربازیم راهزن نیستیم،.
باید سنجیده رفتار کنیم وگرنه به تباهی کشیده می شیم،.
اگه با این کارها کنار بیاییم...
هیچ تفاوتی با نمک به حرومای کوئی نداریم.
امروز وقتشه چندتا قانون وضع کنیم!
ما همین تازه خانواده هاشون رو کُشتیم!
الان می خوای ازشون دفاع کنی؟
با کُشتن افراد خودمون؟
بعد از این اتفاق دیگه کسی حاضر نیست برای تو بجنگه.
برادر...
به من گوش کن تو نگاشون کن،،
براشون درس عبرت شده.
لازم نیست اونا رو بکشی، درسته؟
همین جوری فقط زانو نزنین!
معذرت خواهی کنین!
برادر بزرگ، ما اشتباه کردیم متاسفیم،...
- !گاوزی - دوباره بگو !
- !گاوزی، بگو که متاسفی - معذرت خواهی کن !
زود باش گاوزی...
ما رو ببخشید!
برادر بزرگ اونا به اشتباه خودشون پی بردن،.
بهشون رحم کن.
قبل از این که بیام تو ارتش...
یه سربازی رو دیدم...
که یه روستایی ساده رو کتک می زد،
اون قدر کتکش زد تا اون بدبخت غرق خون شد.
دلیلی برای این کارش نداشت،
فقط چون اون روستایی فقیر بود.
ولی اون بنده خدا هیچ اعتراضی نمی کرد.
چون اون کارو جزئی از سرنوشت خودش می دونست.
اون روز به خودم قول دادم...
که هیچ وقت اجازه ندم...
همچین اتفاقی دوباره بیفته!
تو به ارتش ملحق شدی...
چون نمی خواستی بهت زور بگن.
بذار بهت بگم.
نه تنها شماها...
بلکه همه مردان و زنان نباید زیر ظلم و فشار باشن.
ما واسه همین می جنگیم!
اون روز...
اون بالاخره از رویای خودش پرده برداشت.
اون گفت...
تا اون موقع حرفی نزده بود چون می ترسید...
ما حرفش رو درک نکنیم.
اما من فهمیدم.
دست نگهدار!
جرات داری به افراد من دست بزن!
غلاف کن!
برادر...
خواهش می کنم...
جون خودتون رو مدیون کی هستین؟
مدیون کی هستین؟
برادر بزرگ!
می خواین به مادرم چی بگین؟
چشماتون رو ببندین.
طول نمی کشه.
برادر جیانگ می خوای جواب مادرم رو چی بدی؟،
به مادرم چیزی نگو!
می تونستم برای چیزی که در سر داره...
خودم رو فدا کنم.
فکر می کردم...
که ما می کُشیم تا کُشته نشیم.
ولی امروز فهمیدم...
که برای خوب بودن هم باید آدم بکشیم.
باید جنگ رو تو سه ماه تموم کنیم.
باید سوژو رو سرنگون کنیم!
نگاه کن راهت رو سد کردم!!
مثل پانگ رفتار می کنی،
اونم زیادی جاه طلبه.
فکر کردین با چند هزار سرباز می تونه سوژو رو بگیره؟
من نگران شما هستم ارباب چن.
بدون آذوقه و مهمات...
مطمئنا کارش ساخته ست!
فاصله بین شکست و پیروزی یه خط باریکه.
اگه این مهره رو تو جای درستی بذارم،
پانگ با پیروزی بعدی...
می تونه به جاهای بالاتری برسه.
فکر کردی من اجازه می دم خودنمایی کنه؟
به نفع همه ست...
که اون رو تک و تنها رها کنیم.
«شهر سوژو» «یک سال بعد»
پس منتظر چی هستین؟
منو بیارید بیرون وگرنه حسابتون رو می رسم.
نمی تونیم به سوژو مسلط بشیم،
هر دو طرف از گرسنگی تلف می شن.
ارتش کوئی منتظرن تا مثل لاشخورها بیفتن به جونمون.
تا کی می خوای به این قمار ادامه بدی؟
بوچر...
برام یه آواز بخون.
من شنیدم...
یه نفر به اسم مسیح هست.
که هر روز ظهر...
به ژنرال هوانگ تو شهر سوژو...
پنج قرص نان و دوتا خوک چاق و چله می ده.
اونم اینا رو می گیره...
و بین 5000 نفر تقسیم می کنه،
همگی سیر می شن.
نون ها هیچ وقت تموم نمی شن.
هر روز هم خوک های جدیدی به دنیا میان.
بشین!
بشین بابا!
من یواشکی می رم داخل شهر و ژنرال هوانگ رو می کشم.
اینایی که رفتن هیچ وقت برنگشتن.
نمی خوام آدمای بیشتری رو از دست بدم.
می رم از ارباب دی درخواست می کنم...
که به ما غذا و مهمات بده.
ولی ما با سرپیچی از دستورات اونا به سوژو حمله کردیم.
هنوزم براشون مهره مفیدی هستم.
خواهش می کنم تشریف ببرید.
به ما آذوقه بدین تا سوژو رو تصرف کنیم!
افراد من باید تو میدون جنگ بمیرن نه از گرسنگی،.
خواهش می کنم به پاتون میفتم،!
عالیجناب گفتن که خبر نداشتن داخل سوژو جنگ شده.
بریم سمت ارتش کوئی!
ما نمی تونیم از اونا درخواست کنیم!
پس خودم تنها می رم!
بریم!
سریع تر!
عجله کن...
دستم رو بگیر!
خواستن یواشکی وارد شهر بشن،
همه می گن که داخل شهر کلی غذاست.
خودم باید برم.
به ما آذوقه و مهمات بدین...
یه پیشنهادی براتون دارم.
احتیاجی به پیشنهادت ندارم،
سوژو همین الانشم برای منه.
من دارم...
در مورد نانجینگ صحبت می کنم.
افرادم تو خط مقدم می جنگن و کُشته می شن!
شما فقط کافیه از ما حمایت کنین.
نانجینگ رو بین خودمون تقسیم می کنیم،
با هم به شهر وارد می شیم!
مگر این که شما می خواین...
تا آخر عمر مطیع فرمان اون سه پیرمرد باشین.
ما باید نانجینگ رو تصرف کنیم،
قبل از این که این افتخار نصیب ارتش کوئی بشه.
ولی ما فقط به اندازه 10 روز آذوقه داریم.
سریع عمل می کنیم!
در عرض 2 روز به سوژو یورش می بریم!
اگه تا سپیده دم از داخل شهر پرچم قرمز رنگی ندیدی،
افرادم تو رو به یه جای امن می فرستن.
به برادر بزرگ و وو یانگ بگو...
که آرخو می خواست یه قهرمان باشه.
ژنرال پانگ برگشتن!
قربان محموله آذوقه رسید،!
ژنرال ژائو وارد شهر شدن.
گفتن اگه تا سپیده دم پرچم قرمز رنگی دیدیم...
یعنی ایشون موفق شدن.
هی رفیق با خودت غذا نیوردی؟،
اونا فکر می کنن ما داخل شهر غذا داریم.
ولی به زودی قراره بیفتیم به جون همدیگه.
من بهشون قول لباس و غذا داده بودم،
گفتم بعد از سه سال اونا رو می فرستم خونه هاشون.
پنج سال گذشت!
سپیده دم حمله می کنیم.
لیان.
من همیشه صورت های جدیدی می بینم،
ولی از یک سال پیش که سوژو محاصره شد،
دیگه هیچ قیافه جدیدی ندیدم.
شنیده بودم که مواد فروش یه آدم غریبه ست!
ولی من دیگه مواد نمی کشم.
این مواد فقط درد رو تسکین می ده.
قبر همسرم بیرون شهره.
مدت هاست می خوام برم ببینمش...
ولی نمی تونم.
می دونی زندانی بودن چه حسی داره؟
سوژو شده یه زندان بزرگ!
نه من می تونم برم بیرون،
و نه تو می تونی بیای داخل!
مگه این که...
من اجازه بدم.
شی رو یادته؟
وقتی به ارتش چینگ ملحق شدی اون اومد پیش من،.
عجله کنین!
قربان آفتاب طلوع کرده،!
اسب ها رو آماده کنین.
بانو ژائو رو از این جا ببرید.
آرخو گفت...
که می خواد یه قهرمان باشه.
اگه جون سالم به در بردم،
باهات ازدواج می کنم.
چهار هزار سرباز من به خاطر گرسنگی دیوونه شدن.
اگه خون منو بریزی...
کل شهرو به هم می ریزن.
منم 4 هزار سرباز دارم.
که حاضرن تا آخرین قطره خونشون...
از شهرشون دفاع کنن.
عقب بایست.
شمشیرها رو بندازین.
خواهش می کنم تسلیم بشید!
یازده سال پیش...
شغل خودم رو رها کردم و همه دار و ندارم رو فروختم...
و به قیام تای پینگ ملحق شدم.
از اون روز به بعد...
«کلمه ای به عنوان «تسلیم شدن...
تو زندگیم نداشتم!
تا زمانی که من زنده ام...
مردم سوژو...
نمی تونن در آرامش باشن.
کاری به سربازان من نداشته باشین بذارید برن خونه هاشون،.
به مردم شهرم آسیب نرسونین.
خدا به تو...
آرامش بده!
آماده باشین!
آرخو آرخو!!
ژائو آرخو!
می خوام ژائو آرخو رو ببینم!
ما نون می خوایم نون می خوایم!!
اینا قراره به ارتش ما ملحق بشن؟
زیر بار نمی رن.
اونا فقط 4 هزار اسیرن.
می خوای چه قدر از غذامون رو بهشون بدی؟
برادر...
اونا تسلیم شدن...
چون من بهشون قول امان نامه دادم.
انبارهای شهر خالین،
ما هم فقط برای 10 روز آذوقه داریم.
باید برای نانجینگ ذخیره کنیم.
نانجینگ؟
قراره به نانجینگ حمله کنیم؟
ارتش کوئی دیروز عازم اون جا شد،
هر لحظه ممکنه به نانجینگ حمله کنن.
من که بلد نیستم بخونم!
فقط بگید این آذوقه ها از کجا رسیدن؟
از کجا؟
از ارتش کوئی.
چه طور تونستی با هه کوئی معامله کنی؟
این سربازها هیچ وقت به ارتش ما ملحق نمی شن.
اگه ما به نانجینگ یورش ببریم...
سوژو بدون دفاع می مونه.
می تونی شهرو بسپری دست اینا؟
- !گوش کن - نه، خودت گوش کن !
این سربازها دشمن ما هستن.
ما نون می خوایم نون می خوایم!!
انبارها رو باز کنین!
بهشون غذا بدین.
نه!
پانگ چینگ ین!
می دونستم دروغگویی بیش نیستی!
این نون...
قرار بود سهم برادران ما باشه.
ولی تو می خوای یه نصفش رو به اُسرا بدی...
و نصف دیگه اش رو به مردم شهر.
برادران ما به مدت 9 ماه جنگیدن...
به مدت 9 ماه گرسنگی کشیدن!
بگو ببینم...
این نون سهم کیه ما یا اونا؟،
برام مهم نیست!
بهشون غذا بدین!
همین حالا!
بهشون غذا بدین.
این غذای آخرشونه!
ولی من بهشون قول دادم زنده بمونن!
تنها چیزی که تو جنگ مهمه پیروزیه!
مردی که قولش رو بشکونه کمتر از هیولا نیست!
برادر...
حق با اونه.
برو کنار!
حق با اونه!
گفتم برو کنار!
حق با اونه!
ولم کنین!
ولم کنین من بهشون قول امان نامه دادم!!
کمان دارها!
ساکت شید!
اونا رو نکشید!
بزنید!
اونا رو نکُشید نکُشید!!
بزنید!
از اون روز به بعد...
آرخو یه کلمه هم با من صحبت نکرد.
خیلی برام سخت بود ولی،...
حق با برادر بزرگ بود.
بریم خونه!
کی با من میاد؟
آرخو تو نباید بری،.
باید نانجینگ رو تصرف کنیم.
که چی بشه؟ که یه عده مردم بی گناه دیگه رو قتل عام کنین؟
اونا سرباز بودن.
تسلیم شده بودن!
ولی بازم سرباز بودن!
حرف خودت رو یادته؟
گفتی همه مستحق آرامش هستن..
حتی آدمای فقیر!
ولی حالا چه کار کردی؟
همین جا دستور دادی...
که 4 هزار سرباز فقیر رو قتل عام کنن می دونی؟.
فقط آدمای فقیر مجبور می شن بجنگن!
کدوم یک از ما فقیر نبود!
اونا سرباز بودن.
یه سرباز همیشه آماده مُردنه.
ولی میلیون ها شهروند بی گناه الان تو نانجینگ هستن.
اگه هه کوئی قبل ما به اون جا برسه همشون رو قتل عام می کنه،.
برای تصرف نانجینگ به کمکت نیاز دارم.
خواهش می کنم تنهامون نذار.
اگه تو بری دو دستگی تو ارتش ما رخنه می کنه،.
برادران شان روبروی همدیگه قرار می گیرن!
به عواقبش فکر کن!
نذار دست به شمشیر بشم!
هر کی بخواد به آرخو دست بزنه خونش رو می ریزم!
برادر، تو نباید بری.
اگه الان تنهامون بذاری پیمان برادری ما شکسته می شه،!
آرخو!
ارتش کوئی دیروز عزیمت کرد.
باید الان حرکت کنیم وگرنه دیر می شه!
بهت قول می دم...
بعد از تصرف نانجینگ...
شمشیرها رو غلاف کنیم.
یه روز خودت می فهمی...
که تصمیمات امروز من درست بودن.
باشه.
تو نانجینگ حواسم بهت هست.
اگه حق با تو باشه جلوت زانو می زنم،.
اما اگه اشتباه می کردی خودم خونت رو می ریزم،.
بریم!
ما...
ژائو آرخو پانگ چینگ ین،،
جیانگ وو یانگ یه روح در سه جسم هستیم،!
حمله کنین!
پیروزی از آن ماست نانجینگ غنیمت ماست!!
زنده باد ملکه!
«یک ماه بعد از تصرف نانجینگ»
ما قسم خوردیم...
که به حکومت شان وفادار بمونیم.
تا زمانی که گرسنگی، ظلم و بی عدالتی...
وجود داشته باشد،
شمشیر ارتش شان غلاف نخواهد شد!
غنائم رو تقسیم کنین!
ژانگ ون فانگ، 5 تیل (تیل: واحد سابق پول چین).
وانگ ژائو سان...
داری چه کار می کنی آرخو؟
این پول متعلق به خزانه امپراتوریه!
قرار بر این بود نصف غنائم نانجینگ رو بین افرادمون تقسیم کنیم.
اگه تو این کارو نمی کنی من هستم،!
به خاطر داشته باشین!
ارتش شان فقط یک رهبر داره!
و اونم ژنرال پانگه!
ازش تشکر کنین!
ممنون ژنرال!
دوباره!
ممنون ژنرال!
به تقسیم غنائم ادامه بدین!
وانگ ژائو سان، 3 تیل.
وانگ لانگ، 4 تیل.
عالیجناب.
برای تصرف نانجینگ به تو متوصل شد.
ولی الان تو تحت فرمان اونی.
من تهش اون رو می کُشم!
تو همیشه یه قدم عقب تری،
ملکه می خواد اونو به فرمانداری جیانگ سو منصوب کنه.
خب؟
هه کوئی این دفعه منم نمی تونم کمکت کنم،.
فقط کافیه آرخو رو بکشونیم سمت خودمون،
تا سقوط پانگ حتمی بشه!
ژائو آرخو پانگ چینگ ین، جیانگ وو یانگ،،
یه روح در سه جسم!
خدای زمین و آسمان ها گواه است.
ما پیمان خون بستیم جان خود را گرو گذاشتیم،.
ما جداگانه متولد شدیم اما در کنار هم می میریم.
وفاداری در روزهای خوش...
و ناخوش.
ژنرال ژائو همه زحمت ها رو دوش شما بود،.
ولی افتخارش نصیب اون شد.
چه طوری می تونی باهاش کنار بیای؟
خب؟
این نمایش در مورد پیمان برادریه.
تو برادرشی ولی اونم به چشم یه برادر تو رو می بینه؟،
مجبورت کرد قول خودت رو بشکونی و مضحکه عام و خاص بشی.
بذار تاوان پس بده.
اگه ما متحد بشیم نانجینگ متعلق به ما می شه.
به حرفام فکر کن.
دغدغه ژنرال هه آینده شماست.
بیا این جا!
هیچ چیز شیرین تر از انتقام نیست!
زخم های سطحی خوب می شن...
ولی زخم های کاری چرک می بندن.
ژنرال ژائو خوب به حرفام فکر کن،.
ژنرال هه.
حتما داشتی فکر می کردی...
چه قدر زمان می بره که از دروازه قصر برسیم به این جا؟
منم دفعه اولی فکرم مشغول همین بود.
بیرون دروازه قصر ایستاده بودم.
یادمه وقتی به این جا رسیدم...
کل موهام خاکستری شده بودن.
سی سال طول کشید.
الان دیگه توان راه رفتن ندارم.
لی لیانینگ.
خانم ملکه فرمودن که جوانی شما دارایی این مملکته،
و قراره مدت ها از وجود شما بهره ببریم.
همچنین گفتن،
علمکرد پانگ در تصرف شهر نانجینگ ستودنی ست.
نشان روبان طلایی بهتون اهدا می شه.
و به عنوان فرماندار جیانگ سو منصوب می شوید!
زود باش تشکر کن!
خادم شما پانگ درخواست می کنن...
که مردم شهر جیانگ سو رو به مدت سه سال از مالیات معاف کنین...
تا از ضررهای تحمیل شده بر اثر جنگ فاصله بگیرن.
درخواست شما پذیرفته شد!
ممنون اعلی حضرت.
تو مسئول قتل عام سوژو هستی...
ولی جون مردم نانجینگ رو نجات دادی.
ارباب پانگ، شما خیلی تغییر کردین.
خانم ملکه از ارباب پانگ خوششون میاد...
چون ایشون متعلق به هیچ جناحی نیستن.
شاید نانجینگ رو تصاحب کردی،
ولی ارباب جیانگ و هه کوئی رو از خودت آزرده خاطر کردی.
حالا بدون رفقای قدیمیت...
تا چه قدر می تونی دووم بیاری؟
ارباب پانگ من تقویم رو بررسی کردم،.
روز هشتم از چهارمین ماه...
خوش یمن ترین روز برای انتصاب شما...
خواهد بود.
قبل از این که به طور رسمی منصوب بشی،
حسابی حواست به خودت باشه!
خیلی مراقب خودت باش.
من با اجازه تون برم.
نا امنی و آشفتگی تا حدودی فروکش کرده،
اما گروه های شبه نظامی قدرت بیشتری گرفتن.
این موضوع خانم ملکه رو نگران کرده.
ارتش شان اولین گروهی ست که منحل خواهد شد.
خوبه!
وقتی دست از روابط قدیمیت برداری،
می تونی زمان خودت رو وقف کارهای فرمانداری کنی.
برادرت ژائو آرخو تو شهر سوژو تهدید کرده که ارتش رو رها می کنه.
نزدیک بود...
یه آشوب به راه بندازه.
تو نانجینگ هم اموالی که متعلق به خزانه امپراتوری بود رو فضل و بخشش کرده.
نکنه رهبر ارتشت اونه؟
مواظب باشین ارباب!
من کل زندگیم رو روی همین لایه نازک یخ سپری کردم.
فکر می کنی می تونم به سلامت ازش رد بشم؟
بیداری که.
آره، بیدارم.
شاید حق با اونا باشه.
نانجینگ...
من می خوام برم خونه.
تو با من میای؟
دیگه اینو نیاز ندارم.
چه خبر شده؟
خبر بدی دارم ارباب!
هه کوئی می خواد ارباب پانگ رو به قتل برسونه!
چیز خاصی نیست!
ژنرال ژائو.
برادر بزرگ!
ژنرال ژائو.
برادر بزرگ!
ژنرال ژائو.
کجاست؟
ارباب پانگ از قصر امپراتوری هنوز برنگشتن.
تصمیمت رو گرفتی؟
پس من برم.
ژنرال جیانگ.
اینا دیگه کی هستن؟
این نگهبان ها رو خانم ملکه فرستادن.
رو اون میز پارچه قرمز بذارید.
این گلدون ها رو هم جا به جا کنین.
تکون بخورین!
- !برادر - وو یانگ مهمون داره؟
ژنرال پانگ، برادر ژائو رو به شام دعوت کردن.
مثل این که آشتی کردن!
برادر بزرگ اقامتگاهشون هستن؟
تا بعد از ظهر بر می گردن.
چرا همه این نگهبان ها رو عوض کردن؟
ژنرال ژائو، صبر کنین!
قربان!
خبر رسیده که هه کوئی...
می خواد ارباب پانگ رو بکُشه.
در حال حاضر نباید به شهر برگردن،
می خوان شما رو تو جیان پو ملاقات کنن.
به وو یانگ بگو با همه افراد بیاد اون جا.
وو یانگ.
آرخو کجاست؟
رفت...
دیدن برادر پانگ.
می خوای یه کاری بکنی!
داستان این همه نگهبان چیه؟
تو می خوای آرخو رو بکُشی،
همه اینا به خاطر لیانه؟
مگه پیمان ما رو فراموش کردی؟
آرخو کی می رسه؟
حرف بزن!
غروب،
غروب این جاست.
همین جا بمون!
ترسوندی منو.
لیان اومدم خدافظی کنم،.
می خوای جایی بری؟
نه، تو قراره بری.
من کجا برم؟
من که منتظر آرخوم،
تازه شام هم آماده کردم.
برادر بزرگ می خواد آرخو رو به خاطر تو بکُشه.
نه، حقیقت نداره.
بیا پایین.
نه.
باید این پرده رو نصب کنم.
تا حالا پارچه به این خوشگلی دیده بودی؟
سال ها بود همچین چیزی ندیده بودم.
دیروز یه دونه قرمزش رو تو بازار دیدم...
ولی خب سبزش هم دوست داشتم.
از آرخو پرسیدم چه کار کنم،
گفت...
سبزه رو واسه امسال می گیریم قرمزه رو برای سال بعد،.
سال دیگه 29 سالم می شه.
چهارده سال از عمرم رو تو جنگ بودم...
نه از گرسنگی تلف شدم و نه تیرهای دشمن.
خیلی خوش شانس بودم!
باید پرده قرمز رو واسه سال بعد نصب کنم.
بیا پایین!
پنج سال پیش...
هشتصد مرد، روستای خودشون رو رها کردن تا به ارتش ملحق بشن،
و واسه مقداری غذا جون خودشون رو به خطر بندازن.
اولین نفراتی بودن که به ارتش شان ملحق شدن.
سه نفر از ما رهبر این گروه بودن.
امروز جای خوبی پیدا کردم که تو رو راحت کنم،.
بهت گفتم...
یه روزی می رسه که متوجه می شی همه تصمیماتم درست بودن.
هر سال همین موقع به افتخار تو می نوشم،.
و اتفاقات سالی که گذشت رو برات بازگو می کنم.
همین تازه از قصر امپراتوری برگشتم.
مردم جیانگ سو به مدت سه سال...
از پرداخت مالیات معاف شدن.
قول می دم که سال دیگه...
هیچ فقیری تو این شهر نباشه.
بالاخره می فهمی...
که اعدام شائو چی و گاوزی...
بیهوده نبوده،
و قتل عام اون 4000 اسیر در سوژو...
برای مصلحت ارتش ضروری بود.
و تو...
تو...
مردن تو بیهوده نخواهد بود.
از دستوراتم در سوژو سرپیچی کردی.
باید همون موقع می کُشتمت،
ولی نتونستم این کارو بکنم.
ولی الان مقامات سلطنتی...
دستور کُشتنت رو دادن.
هه کوئی!
چه کار می تونم بکنم؟
بیا بیرون!
برادر...
در آرامش بخواب.
برادر...
برادر بزرگ دیگه لازم نیست آرخو رو بکُشی،!
برادر بزرگ!
برادر!
دیگه لازم نیست آرخو رو بکُشی!
لیان مُرد!
دیگه لازم نیست آرخو رو بکُشی!
دیگه لیانی در کار نیست.
دیگه لازم نیست آرخو رو بکُشی!
برادر!
لیان مُرد!
خدا به این روز عزت بدهد.
در زمره کسانی که با غرور و افتخار...
به خاندان سلطنتی خدمت کردن.
اینک برای رهبری و خدمت به مردم...
مراسم انتصاب پانگ چینگ ین به عنوان فرماندار شهر جیانگ سو...
در بعد از ظهر امروز یعنی هشتمین روز از ماه چهارم برگزار می شود.
بال های ارباب پانگ شکستن.
ارباب جیانگ هم دیگه باهاش نیست.
یک ربع به دوازده.
برید عقب!
برادری که به برادر خودش آسیب بزنه...
باید بمیره!
برادری که به برادر خودش آسیب بزنه باید بمیره.
وقتشه.
مجبورم نکن بکُشمت!
برادری که به برادر خودش آسیب بزنه...
باید بمیره!
وو یانگ!
خواهش می کنم بس کن!
برادری که به برادر خودش آسیب بزنه باید بمیره.
پانگ چیگ ین!
پانگ بچه با استعدادیه،
ولی بلد نیست از استعدادش استفاده کنه.
نانجینگ برای بر قراری آرامش تو کشور...
از اهمیت بالایی برخورداره.
خانم ملکه نباید مسئولیت همچین شهری رو به یه بیگانه محول می کرد.
حیف شد مهره خوبی بود،.
به افتخار انتصاب فرماندار آتش،!
به پیمان ما عزت بده!
زود باش!
من، جیانگ وو یانگ پانگ چینگ ین رو کُشتم،.
اون لحظه...
به روزی که پیمان بستیم فکر کردم.
ما جداگونه متولد شدیم اما در کنار هم می میریم.
تبار ما متفاوت است...
اما یک قلب در سینه داریم.
در روزهای خوش و ناخوش در مرگ و زندگی،.
به پیمان خود عزت می دهیم.
با گواه خدای آسمان ها و زمین...
به عنوان برادران خونی زندگی می کنیم و می میریم.
فرماندار جیانگ سو» پانگ چینگ ین،...
در تاریخ بیست و ششم ژوئیه 1870 به قتل رسید.
قاتل اون، جیانگ وو یانگ «.دو ماه بعد اعدام شد
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو MovieSho.Com