‫جناب قاضی؟
‫خب، به نظر من این موضوع ‫کاملاً روشن و مشخصه.
‫تلاش‌هایی که وکیل مدافع برای به ‫تصویر کشیدن آقای هالووی
‫به‌عنوان مردی که سرشار ‫از پشیمونیه انجام داده...
‫به‌صراحت بگم، خنده‌داره.
‫تو اونجا ایستادی، ‫هی حرف می‌زنی،
‫«خیلی متأسفم. ‫دیگه تکرار نمی‌کنم.»
‫ولی این کارو کردی، مگه نه؟ ‫انجامش دادی.
‫بارها انجامش دادی.
‫فقط یه بار نبوده.
‫همیشه بوده.
‫فرصت‌های بی‌شماری داشتی که از ‫وجدانی که ادعاشو داری استفاده کنی.
‫از هیچ‌کدوم استفاده نکردی.
‫پس... با توجه به این...
‫با توجه به این...
‫با توجه به این، ‫آقای هالووی، لطفاً بایستید.
‫گرنت هالووی، ‫برای این هشت مورد اتهام
‫تعرض به افراد خردسال،
‫تو رو به ۱۶ سال زندان محکوم می‌کنم.
‫با حداقل...
‫با حداقل دوره بدون آزادی مشروط ۹ سال.
‫ممنون.
‫برای اتهام ترک بی‌ملاحظه...
‫ممنون. ممنون.
‫...ترک بی‌ملاحظه... برای...
‫ممنون. ممنون.
‫جایی که شیرها نیستن، کفتارها حاکمن.
‫- موافق نیستید، خانم؟ ‫- من...
‫اینکه جایی که شیرها نیستن، کفتارها حاکمن؟
‫- آه، من... ‫- نباید از من تشکر کنی.
‫تشکرتو نمی‌خوام.
‫تو مقصری.
‫تو بچه‌هاتو در معرض خطر گذاشتی... ‫پنج تا بچه.
‫اونا بی‌دفاع و آسیب‌پذیر بودن.
‫و تو می‌دونستی.
‫تو کاملاً می‌دونستی چه خبره ‫و هیچ کاری نکردی.
‫نفرت‌انگیزه.
‫پس نه، لطفاً از من تشکر نکن.
‫به جاش در روح خودت تعمق کن.
‫تو اینجا قربانی نیستی.
‫می‌فهمی؟ قربانی نیستی.
‫هیچ بهانه‌ای نیست. ‫تو مقص...
‫مقص...ری.
‫نفرت...
[تو تصمیم بگیر]
‫آه.
‫اوه!
‫بابابزرگ، هدیه‌ات رو گرفتی؟
‫آره. یه خانم مهربون داره آماده‌ش می‌کنه.
‫اوه. باشه.
‫می‌بینم.
‫پرنده تیکه، زین پشت... ساعت ۱۲:۰۰ ظهر.
‫نوبت منه. برو کنار.
‫سلام، بابابزرگ! ‫ساعت جدیدتو دوست داری؟
‫خوبی، نایجل؟ گم شدی؟
‫چیزی لازم داری؟ خوبی؟
‫صبح بخیر. خوبی؟
‫خوبی.
‫ای خدا.
‫اوه.
‫خیلی ممنون.
‫اوه.
‫باید مراقب اون یکی باشی.
‫فکر کنم می‌دونه کی قراره...
‫اه.
‫اوه. نه. ممنون.
‫آه. تو... اهل این اطراف نیستی، درسته؟
‫من قاضی شهرم.
‫اوه. تو همچین جای مزخرفی چه‌کار می‌کنی؟
‫الان هیچ‌کس کسی رو پذیرش نمی‌کنه،
‫مخصوصاً از بیمارستان‌ها...
‫حداقل تو محدوده قیمت من.
‫مستمریتو تو دستگاه‌های شرط بندی ریختی، ‫درسته؟
‫نه بابا.
‫چهار کلمه خطرناک تو دنیای سرمایه‌گذاری ‫اینه:
‫«این بار، فرق داره.»
‫هنوز با ما گیر افتادی!
‫نه. موقتیه.
‫هی، هی، هی. آه! ‫هی! هی!
‫هی!
‫کمک!
‫- اوه، نه! ‫- کمک! اوه!
‫کمک!
‫♪ تو نمایشگاه انگلیسی ♪
‫♪ یه عصر اونجا بودم ♪
‫♪ وقتی شنیدم که شومن ‫فریاد می‌زنه ♪
‫♪ زیر نور نمایش ♪
‫♪ تری یه دسته نارگیل قشنگ داره ♪
‫♪ اونجا هستن، ‫همه تو یه ردیف آویزونن ♪
‫♪ یه بزرگ، یه کوچیک، ‫بعضیا به اندازه سرتن ♪
‫♪ یه پیچ بده، یه تکون مچ ♪
‫♪ این چیزیه که شومن گفت ♪
‫نوبت کیه؟
‫من.
‫♪ اولیو یه دسته نارگیل قشنگ داره ♪
‫♪ اونجا هستن، ‫همه تو یه ردیف آویزونن ♪
‫♪ یه بزرگ، یه کوچیک، ‫یکی به اندازه سرت ♪
‫♪ یه پیچ بده، یه تکون مچ ♪
‫♪ این چیزیه که شومن گفت ♪
‫♪ هی ♪
‫♪ استفن یه... ♪
‫♪ مویرا یه دسته نارگیل قشنگ داره ♪
‫♪ هر توپی که بندازی منو ثروتمند می‌کنه ♪
‫♪ اونجا زنم می‌ره، بت زندگی من ♪
‫♪ داره می‌خونه، «یه توپ بنداز، ‫یه توپ، یه پنی یه پرتاب» ♪
‫♪ اوه، یه توپ بنداز، یه توپ، ‫یه پنی یه پرتاب ♪
‫♪ یه توپ بنداز، یه توپ، ‫یه پنی یه پرتاب ♪
‫♪ داره می‌خونه، «یه توپ بنداز، یه توپ، ‫واقعاً یه توپ بنداز، یه توپ» ♪
‫♪ داره می‌خونه، «یه توپ بنداز، یه توپ، ‫یه پنی یه پرتاب» ♪
‫از اون گروه اونجا دوری کن.
‫اونا دیوونه‌ن.
‫مثل بچه‌ها بهشون اسباب‌بازی دادن ‫که باهاش بازی کنن.
‫بعضیاشون فکر می‌کنن واقعاً بچه‌ن.
‫مدت زیادیه اینجایی؟
‫اوه، منم نه. ‫فقط برای کریسمس اینجام.
‫خانوادم برای تعطیلات رفتن وانواتو.
‫ولی زود برمی‌گردن.
‫به نظر من خیلی زود هم ‫به اندازه کافی زود نیست.
‫ولی من به‌زودی می‌رم... ‫همین که کریسمس تموم بشه.
‫خانوادم منو اینجا گذاشتن ‫وقتی برای یه مدت رفتن وانواتو.
‫من... من نخواستم برم.
‫گفتم مشکلی برام پیش نمیاد.
‫فقط منتظرم برگردن.
‫نباید زیاد طول بکشه.
‫همین که کریسمس تموم بشه.
‫فکر می‌کنی چقدر دیگه طول بکشه؟
‫الان اکتبره. اوایل اکتبر.
‫♪ نارگیل‌ها... ♪
‫ما خیلی واضح گفتیم که ‫این یه اتاق دو نفره‌ست.
‫بله، و ببخشید. ‫ممکنه همین‌طور باشه. [بخشی از جامعه‌ی ما باشید!] [مدیر - مدلین شپرد]
‫ولی چیزی که من سعی دارم ‫بهت بفهمونم اینه که
‫این اطلاعات به من منتقل نشده.
‫اوه، مددکار اجتماعیت باید...
‫خب، نگفت.
‫این موقعیت الان ماست.
‫پس لطفاً طفره نرو.
‫می‌دونی «طفره رفتن» یعنی چی؟
‫یعنی دور زدن موضوع، ‫که همون تعلله،
‫فرار کردن و هدر دادن وقتمه.
‫مهم نیست فکر می‌کنی ‫چی باید اتفاق می‌افتاد،
‫یا می‌خواستی چه چیزی اتفاق افتاده باشه.
‫چیزی که اتفاق افتاد ‫اینه که من اشتباه مطلع شدم،
‫و حالا می‌خوام به یه اتاق دیگه منتقل بشم.
‫همه سوئیت‌های پزشکی ما دو نفره‌ن.
‫پس وقتی بهبودیت پیشرفت کرد، می‌تونیم
‫- تو رو تو لیست انتظار بذاریم. ‫- لیست انتظار؟
‫ولی این یه کم مدیریت می‌خواد.
‫حالا که توی این شرایطی چرا با ‫محیطت ارتباط برقرار نمی‌کنی؟
‫دوست پیدا کن.
‫من زود خوب می‌شم. ‫بعدشم می‌رم.
‫و هر دومون می‌تونیم ‫منتظر اون روز باشیم، مگه نه؟
‫مدلین؟
‫تو تونی گارفیلد رو دوست داری.
‫مدلین، بهت نیاز داریم.
‫همه تونی رو دوست دارن. ‫اون برای نیوزیلند راگبی بازی کرده.
‫متاسفانه نقطه تلاقی علاقه‌هامون ‫یه کم محدوده.
‫تجربه من از راگبی ‫بیشتر به تماشای بازیکناش
‫محدود شده که از اتهامات تعرض فرار می‌کنن.
‫لعنتی.
‫- بذار من... ‫- نه. خودم می‌تونم.
‫- باشه. اگه اونو بگیری... ‫- نه. می‌تونم!
‫- باشه. فقط بذار... ‫- خودم می‌تونم انجامش بدم.
‫یه بار دیگه امتحان می‌کنیم، باشه؟
‫باشه؟
‫اشکالی نداره. عجله نکن. ‫عجله نکن.
‫من... برمی‌گردم، باشه؟
‫سلام، دیوید.
‫می‌رم جنی پن رو بیارم ‫تا بتونی درست غذا بخوری، باشه؟
‫آره. ما معمولاً اونو همین‌جوری می‌ذاریم.
‫ساعت ۱۲:۳۵ هست.
‫- چی داری می‌خونی؟ ‫- چیز خاصی نمی‌خونم.
‫سعی می‌کنم، ولی... ‫الان مشکل دارم.
‫- کجاییم، عزیزم؟ ‫- طوطی سبز!
‫اونجا دو تا کبوتر عاشق رو داریم.
‫«این بلای زمانه‌ست وقتی ‫دیوانه‌ها کورها رو هدایت می‌کنن.»
‫درسته.
‫ساعت ۱۲...
‫شاید زمان دقیق رو داشته باشی، رفیق، ‫ولی هیچ استفاده‌ای برات نداره.
‫جوزی... اون... از آخر سومین بچه‌مه.
‫برای روز پدر یه کتاب تام کلنسی بهم داد.
‫من زیاد اهل کتاب خوندن نیستم،
‫ولی واقعاً یه داستان هیجان‌انگیزه.
‫این یارو، جک نمی‌دونم چی‌چی،
‫خیلی کارش درسته.
‫واقعا قاتله.
‫اسمش چی بود؟ آه...
‫لعنت به من.
‫مجموع... مجموع...
‫«مجموع همه‌ی ترس‌ها»
‫ خوندیش؟
‫جالبه. درباره اینه که...
‫می‌دونم درباره‌ی چیه.
‫ولی... تو نخوندیش.
‫همه اون کتاب‌ها ‫درباره یه چیز مشابه‌ هستن.
‫کسی چای می‌خواد؟
‫قهوه؟ چای؟ قهوه؟ چای؟
‫هر وقت آماده بودی.
‫آره. فقط هر وقت آماده بودی.
‫- چی؟ ‫- فقط هر وقت آماده بودی.
‫دست رو میز.
‫ما فقط از این یکی استفاده می‌کنیم.
‫می‌خوایم این عضله‌ها بهبود پیدا کنن.
‫درسته. رو میز دستتو بلغزون.
‫انگشتاتو باز کن.
‫واقعاً به کاری که داری می‌کنی نگاه کن.
‫می‌خوایم مغزت بهبود پیدا کنه.
‫انگشتاتو باز کن.
‫درسته. ادامه بده. ادامه بده. ادامه بده.
‫دستتو دراز کن، به سمت فنجون بلغزون.
‫اوه.
‫مشکلی نیست.
‫باشه. دوباره امتحان می‌کنیم.
‫به کاری که داری می‌کنی نگاه کن.
‫انگشتاتو دراز کن.
‫دست رو میز. ‫می‌تونی فنجون رو نگه داری؟
‫می‌تونی نگهش داری؟
‫می‌تونی فنجون رو برداری؟
‫بیا یه بار دیگه امتحان کنیم.
‫به کاری که داری می‌کنی نگاه کن.
‫جزمین، ‫می‌تونی یه حوله بهم بدی؟
‫جز؟
‫خودم انجامش میدم.
‫مطمئنی؟ ‫دو دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫قوی‌تر از چیزی‌ام که به نظر میام.
‫باشه. لعنتی... باشه.
‫فقط... آره.
‫خدای من!
‫نفس بکش. نفس بکش. ‫فقط نفس بکش.
‫حالت خوبه.
‫خوبه.
‫از حالا به بعد فقط دوش، باشه، مورتی؟
‫«شهرها یا شهرک‌هایی که با یو شروع می‌شن.»
‫آره. فهمیدی. اون کیه؟
‫دیو کریلی اینجاست.
‫داری شیطونی می‌کنی، درسته؟
‫داری شهر رو قرمز می‌کنی؟
‫جدی می‌گم، رفیق. وقت خوابه.
‫سلام، جنی پن.
‫آره. شب بخیر، جنی پن.
‫بیا، رفیق. بريم سراغ تخت.
‫بفرما.
‫خیلی خب.
‫خب، یه جوک هنری.
‫به نظر میاد آرتور کوچولو ‫ممکنه با غذاش خفه بشه.
‫یه چیزی با آ، ‫یه چیزی با ت، یه چیزی.
‫نمی‌دونم. ‫یه چیزی با آ، یه چیزی با ت...
‫آرتیشوک. ‫[کنگر فرنگی]
‫کریسمس مبارک.
‫خانواده‌م اومدن سراغم؟
‫دو هفته‌ست اینجام. ‫اونا منتظرم هستن.
‫تو سال‌هاست اینجایی.
‫سلام؟
‫کسی خونه‌ست؟
‫اه! اه!
‫نه. نه.
‫نه. نه. به اون نیازی ندارم.
‫نه تا وقتی که یکی... اوه، بالاخره اومد.
‫بیاین برگردیم به تخت.
‫من اینجام. اومدم. ‫همه‌چیز رو به راهه.
‫همه‌چیز روبه‌راهه. ‫لطفاً برگردین به اتاق‌هاتون.
‫- همه‌چیز روبه‌راه نیست. ‫- بهتره آروم باشیم، باشه؟
‫تنها چیزی که همه بهم می‌گن ‫اینه که آروم باشم،
‫بعد از کاری که باهام شده.
‫من از موقعیت آگاهم. ‫لطفاً صداتو پایین بیار.
‫پس می‌خوام بدونم قراره درباره‌ش چه‌کار کنی.
‫خب، قراره تمیزت کنیم.
‫اوه، خوشحالم که این تو برنامه‌ست،
‫ولی سوالم این نیست.
‫می‌خوام بدونم قراره در ‫مورد اون مهاجم چه‌کار کنی.
‫- کی؟ ‫- دیو کریلی.
‫- دیو؟ ‫- نمی‌تونی...
‫نمی‌تونی اونو تو بخش زوال عقل ‫محدود کنی
‫- یا یه جایی بذاریش... ‫- آقای مورتنسن،
‫دیو یه ساکن اینجاست که هزینه میده، ‫درست مثل تو.
‫من اینجا تو کثافت خودم نشستم،‌ زن.
‫- اوه، پس مال توئن؟ ‫- چی...
‫- اون کثافات. ‫- آره، مال...
‫- ببین. من همه اینا رو توضیح دادم. ‫- باشه.
‫- خب، اگه اون مسئول بوده... ‫- اگه؟ اگه؟
‫نمی‌گم تو اینو از خودت در آوردی...
‫اوه، نمی‌گی؟ خب، خوبه!
‫...ولی بعضی وقتا آدما می‌تونن ‫کابوس‌های شبانه رو تجربه کنن...
‫کابوس‌های شبانه؟
‫وقتی دارن با یه محیط جدید سازگار می‌شن.
‫من یه بچه کوچیک با مثانه ضعیف نیستم.
‫اون چیزی که دیدم واقعی بود.
‫- بعضی وقتا آدما گیج می‌شن. ‫- من گیج نشدم.
‫- الان، آدما دارن سعی می‌کنن... ‫- ای خدا.
‫از گنجینه ملی بپرس، شاهد اصلی.
‫تونی؟
‫نمی‌دونم اون داره درباره چی حرف می‌زنه.
‫اون یارو یهو وسط شب شروع ‫می‌کنه به جنجال راه انداختن
‫بدون هیچ دلیلی.
‫از ترس نصف جون شدم.
‫دیو بی‌هوشه، همون‌طور ‫که انتظارشو داشتم.
‫دارم بهت می‌گم که دیو کریلی تو اتاقم بود.
‫مایک، می‌تونی لطفا ‫بقیه ساکنا رو آروم کنی؟
‫نه. نه. نه. به من گوش کن.
‫صبح اینو پیگیری می‌کنم.
‫گریس، جزمین، می‌شه ‫آقای مورتنسن رو تمیز کنین
‫و برگردونینش به تختش؟
‫- شب بخیر، آقای مورتنسن. ‫- نرو...
‫- شب بخیر، آقای مورتنسن. ‫- نه. نرو...
‫از... از پیشم.
‫لیلی، لطفاً برگرد تو تختت.
‫مایک، می‌تونی اون پیژامه‌ها رو ‫تمیز کنی؟
‫چراغا پنج دقیقه دیگه خاموش می‌شن.
‫ساعت ۱۲:۳۵ ظهره.
‫سوپ کدو تنبل سه‌شنبه‌ها خیلی خوبه، نه؟
‫سوپ کدو تنبل سه‌شنبه. آره.
‫اوه. چای بیشتر.
‫اوه، دیو. بیلی احمق.
‫می‌دونی که غذا رو شریکی نمی‌خوریم.
‫اگه سوپ بیشتر می‌خوای، می‌تونم برات بیارم،
‫ولی این مال اولیوه.
‫خوبه؟
‫سلام، دیوید. اوه، نه.
‫آه. آره. خیلی حیفه.
‫می‌تونم برات چای یا قهوه بیشتر بیارم.
‫چای می‌خوای؟
‫خوبی؟
‫سلام، مری. ‫حالت چطوره؟
‫بیا، اولیو. داغه.
‫همه‌ش تموم شد.
‫این افتضاحه، مگه نه، گاربانکل؟
‫واقعا؟
‫این بهترین چیزی بود که تونستی بگی؟
‫این مرد یه تاریخ غنی ‫از شکست و پشیمونی داره
‫که می‌تونی ازش بیرون بکشی.
‫ما می‌تونیم بهتر عمل کنیم.
‫بذار ببینم.
‫تونی گارفیلد.
‫«گانر» گارفیلد بود، مگه نه؟
‫می‌دونی، می‌گن بهترین چیزی
‫که تو حرفه‌ش اتفاق افتاد ‫مصدومیت زانوش بود...
‫چون رو نیمکت نشست ‫و فقط نگاه کرد.
‫و اون موقع که توی جام‌جهانی برنده شدن
‫مربی بلند شد و گفت، «مرسی، تونی.
‫با تو هیچ‌وقت نمی‌تونستیم موفق بشیم.»
‫خب، من... من یه کم سکته کردم.
‫بهونه‌ی تو چیه؟
‫گیجی ناشی از مصرف زیاد دارو؟
‫شاید مغرت نرم شده، آره؟
‫یا همیشه یه عوضی احمق بودی؟
‫ساعت ۴:۲۱ عصره.
‫امشب می‌بینمت.
‫اینجا چه خبره؟
‫اوه! آقای مورتنسن رو ‫به اتاقش ببرین، لطفاً.
‫اوه، آره. درسته. سلاح رو بردارین.
‫- شب بخیر. ‫- می‌بینمت.
‫کی می‌بره، تونی؟
‫جنی پن.
‫دقیقا.
‫تو طرف جنی پنی، مگه نه؟
‫بسته؟ آره؟
‫بسته، پیر پسر؟
‫اجازه نداره این کارو بکنی!
‫آروم باش، قاضی.
‫و صدات در نیاد
‫وگرنه بدتر می‌شه.
‫دستتو بذار رو نرده، شرلی.
‫خوبی، میریام؟
‫خیلی خب. قراره بپیچیم سمت راست.
‫سلام، دیو.
‫اشکالی نداره اگه یه گپ کوچولو بزنیم؟
‫حالا، استفن مورتنسن بهم گفته...
‫هی، کجا داری می‌ری؟
‫کجا داری می‌ری، استیو احمق؟
‫بیا. برگرد اینجا. ‫با من بیا.
‫فقط داریم می‌ریم به راهرو.
‫امروز حالت چطوره؟
‫سرنگای سه تا بیماری که ‫مسکن می‌خوان رو چک کن.
‫فرانک، داری چه‌کار می‌کنی؟
‫فرانک، برگرد پیش من. بیا.
‫بیا. برگرد تو گروه. خوبه.
‫ممنون، فرانک. ‫ممنون که وقت گذاشتی.
‫اوه. آره، فرانکی. ‫نیاز دارم بیای به جوی کمک کنی.
‫- آره. ‫- اون به یه کم کمک نیاز داره.
‫آره. باشه. خوبه.
‫ممنون.
‫فقط می‌خواستم این پسرا ‫بیان و باهات ملاقات کنن.
‫اونا کلی داستان شنیدن، ‫کلی افسانه محلی شنیدن.
‫ولی هیچ‌کدوم از زبون خودت نبوده.
‫این پسرای امروزی، اونا...
‫اونا کلی حواس‌پرتی دارن، می‌دونی؟
‫گوشی، تیک‌تاک، دخترا.
‫هرچند فکر کنم دخترا همیشه مشکل بودن، نه؟
‫فقط می‌خواستم اونا یه کم بفهمن
‫برای موفقیت چی لازمه.
‫تو یه مدرک زنده‌ای، و،
‫اگه... اگه اونا تمرکز کنن، ‫همه‌چیزو بذارن وسط...
‫مهم نیست که ما از ‫یه شهر کوچیک اومدیم...
‫اونا می‌تونن تا آخر خط برن.
‫آرون سی!
‫احترام سرت شه.
‫آقایون، ایشون آقای تونی «گانر» گارفیلده.
‫تشویقشون کنین، لطفا.
‫ممنون، گانر. لطف کردی.
‫بچه‌ها. بیاین.
‫هی، عالی بود. مگه نه؟
‫آره. خوب بود.
‫خیلی خب. شماره دوازده، برو اونور. ‫آرون سی.
‫خب امروز ازش چی یاد گرفتیم؟
‫نگرش.
‫تمرکزت رو بازی باشه. ‫نباید چیزی حواستو پرت کنه.
‫- آره! ‫- بیاین.
‫بیاین بریم.
‫اونا هیچ‌وقت از این یکی استفاده ‫نمی‌کنن، برای همین گاهی میام اینجا
‫وقتی می‌دونم که اون دنبالمه.
‫دارم آماده می‌شم که ‫یه شکایت رسمی بکنم
‫اگه هوامو داشته باشی.
‫می‌دونی چه‌کار کنی که احساس ‫خاص بودن پیدا کنم.
‫چرا باید بهت کمک کنم
‫وقتی به جز دردسر چیزی برام نداشتی؟
‫قضیه‌ش چیه؟
‫به نظرت مردی میاد
‫که از تعریف کردن قصه‌های ‫روزای خوب قدیم لذت ببره؟
‫وقتی من اومدم اینجا بود.
‫منم به‌زودی می‌رم.
‫وقتی پاهام دوباره کار کنه،
‫از پله‌ها می‌رم بالا
‫و به زندگیم برمی‌گردم.
‫و اون دوباره شماها رو ‫برای خودش داره.
‫چقد وقته داری تحمل می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی همه رو کامل می‌شناسی.
‫از مخفیگاهت لذت ببر.
‫فکر کنم زرد ‫بیشتر بهت میاد.
‫خیلی خب، کافیه.
‫خوبه؟
‫بیا.
‫داروهای ۳۰ بیمار معمولی رو بده
‫و تو یه بعدازظهر ‫به اعضای خونواده سر بزن.
‫می‌خوام یه شکایت رسمی بکنم.
‫اوه، آقای مورتنسن. زمان خیلی خوبی اومدین.
‫- لطفاً دنبالم بیاین. ‫- ببخشید.
‫گفتم می‌خوام یه شکایت رسمی بکنم.
‫کری؟ دارم باهات حرف می‌زنم.
‫اوه، کهولت سن واگیرداره؟
‫جوی، توبیاس عینکشو گم کرده.
‫- اوه. اون... ‫- دور گردنش نیست.
‫- می‌شه یه کم آروم‌تر بری؟ ‫- و اون‌جوری به کارم برسم؟
‫دیشب دیو کریلی دوباره تو اتاقم بود،
‫و بهم حمله کرد.
‫- اون لعنتی بهم حمله کرد! ‫- آروم باش، استفن.
‫- چی؟ نه. خودم می‌تونم برم. ‫- می‌دونم که می‌تونی.
‫بس کن! لازم نیست این کارو بکنی. ‫کجا داری منو می‌بری؟
‫- فقط آروم باش. ‫- نمی‌فهمم.
‫دارم بهت می‌گم که ‫بهم حمله شده.
‫بعدش اونو بررسی می‌کنیم. ‫بیا داخل.
‫یه شکایت شده.
‫- یکی دیگه شکایت کرده؟ ‫- درباره تو.
‫پس وقتی اون شکایت می‌کنه، ‫تو سریع اقدام می‌کنی.
‫دیو کریلی فکر می‌کنه
‫که تو باهاش مشکلی داری.
‫خب، درست فکر می‌کنه، ‫چون اون یارو یه...
‫می‌گه تو ازش دزدی کردی.
‫می‌گه که... نه. چی؟
‫و از بقیه هم دزدی کردی.
‫من... اون...
‫این چیزیه که دارم سعی می‌کنم بهت بگم.
‫شرور اینجا اونه. ‫از همون اول باهام مشکل داشته.
‫- دیو کریلی باهات مشکل داشته؟ ‫- آره.
‫از دو تا از کارکنا شنیدم
‫که دیروز بدون دلیل بهش حمله کردی.
‫حمله؟ چی...
‫اوه. پودینگ. نه. اون...
‫اون یه اسپاسم عضلانی بود.
‫هنوز دارم رو کنترل دست راستم کار می‌کنم.
‫و اگه همین الان این اتاق رو بگردیم،
‫چیزی پیدا نمی‌کنیم؟
‫من... من...
‫نه. لطفاً بهش گوش نکنین.
‫اون مرد دیشب اومد تو این اتاق
‫و منو و آقای گارفیلد رو ترسوند.
‫و حالا داره سعی می‌کنه...
‫- این یه پاپوشه. ‫- یه پاپوش؟
‫واقعاً فکر نمی‌کنم این لازم باشه.
‫خب، آقای مورتنسن، ‫به نظر میاد باید ازتون عذرخواهی کنیم.
‫اوه، صبر کن.
‫عجب!
‫داروهاتو می‌خوری، آقای مورتنسن؟
[کارکنان رویال پاین میوز - سال ۲۰۱۲]
[کارکنان رویال پاین میوز - سال ۱۹۶۸]
‫هیچ حروم‌لقمه‌ای نمی‌تونه منو ببینه.
‫هیچ حروم لقمه‌ای نمی‌دونه اینجایی.
‫می‌خوای برات خردش کنم؟
‫- هی! ‫- مال منه.
‫مال منه.
‫ساعت ۱۲:۳۵ ظهره.
‫پوپانوویچ خیلی لفتش میده.
‫این مهمه. دوست داره برات حرافی کنه.
‫برای همین همیشه کلی پوره باقی می‌مونه
‫وقتی کارم با شاو تموم بشه.
‫وقتی یه آدم دقیقی مثل من باشی،
‫می‌فهمی چی به چیه.
‫اینجا همه‌چیز شریکیه، قاضی.
‫کمونیسم همیشه بیشترین جذابیت رو
‫برای کسایی داره که کم دارن.
‫قبول دارم که مرد مغروری‌ هستم.
‫با این وجود، من مزایای بالقوه...
‫تحقیر خودم و تملق تو،
‫چاپلوسی تو با یکی دوتا ‫تعریف رو در نظر گرفتم.
‫متاسفانه، هیچی به ذهنم نرسید.
‫واقعا به نظر میاد که...
‫هیچ ویژگی مثبتی نداری.
‫معادل انسانی پوسته‌ی خشک‌شده ‫نجاست سگ هستی.
‫تو، اه...
‫وقتی من اینجا نشسته بودم، ‫یه مدت اینجا نبودی؟
‫یک اختلال موقت کوچولو داشتی، نه؟
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی...
‫اووه. حواست باشه کجا داری می‌ری، قاضی.
‫اینجوری به میزهای عسلی سالن می‌خوری.
‫الان بهت چی گفتم؟
‫چقدر دست و پا چلفتی هستی.
‫نگران نباش. دیگه بهت لگد نمی‌زنم.
‫برات متاسفم، قاضی.
‫واقعا می‌گم. ‫باهات ناعادلانه رفتار می‌کنن.
‫اوه؟ شفاف‌سازی کن.
‫شان دان پیر اونجاست.
‫تو هم به همون وضع در میای.
‫قبلا هم صدها نمونه‌ش رو دیدم.
‫شاید هم بیشتر.
‫باید بگم وضعیت تو قراره ‫بدتر و بدتر بشه...
‫تا موقعی که دیگه نمی‌تونی حرف بزنی ‫یا انگشتت رو بالا بیاری.
‫تا موقعی که اونقدر گرفتار ‫بدن خودت می‌شی که...
‫دعا می‌کنی همه چیز تموم بشه...
‫البته اگه هنوز بتونی درست فکر کنی...
‫که بدونی اصلا تو چه جهنمی هستی.
‫ناراحت می‌شم که این حرف رو بزنم،
‫ولی بهترین کاری که می‌تونی بکنی، ‫اینه که اون رو قبول کنی.
‫اینکه قراره تبدیل به یک شلغم بشی.
‫یالا، پس! دوباره لگد بزن!
‫- هی! اوه! ‫- ولم کن!
‫من هیچ کاری نکردم!
‫کسی نمی‌خواد از طرف من شهادت بده؟
‫من عذر می‌خوام!‌ کریلی!
‫وقتی بخوابم، من رو می‌کُشه!
‫یک چیزی بگین! ‫یک کاری بکنین!
‫همه‌تون ضعیف هستین!
‫همه‌تون از قبل مُردین!
‫[درها به دلایل امنیتی از ‫ساعت ۶ عصر قفل خواهند شد.]
‫شورولت.
‫گورخر.
‫صداقت.
‫فهمیدی؟
‫شورولت. گورخر. صداقت.
‫خوبه.
‫کلماتی که بهت گفتم چی بود؟
‫شورولت. گورخر.
‫صداقت.
‫شورولت. گورخر.
‫اشیایی که تو اتاق بهشون اشاره کردم، چی؟
‫اه، رادیو.
‫و؟
‫شورولت. گورخر. صداقت.
‫[مزایای عروسک خیمه‌شب بازی]
‫شما پسرها امشب ‫یه خرده دپرس به نظر میاین.
‫چی شده؟
‫چطوره یک جک بگم، آقای کریلی؟
‫اه. فکر خوبیه، جنی. ‫جک خوب بلدی؟
‫معلومه.
‫به یک مائوری روی ماه چی می‌گن؟
‫خب، نمی‌دونم، جنی.
‫به یک مائوری روی ماه چی می‌گن؟
‫یک مشکل!
‫به دو مائوری روی ماه چی می‌گن؟
‫خب، نمی‌دونم، جنی.
‫به دو مائوری روی ماه چی می‌گن؟
‫یک مشکل!
‫به کل نژاد مائوری،
‫همه‌شون روی ماه چی می‌گن؟
‫خب، نمی‌دونم، جنی.
‫به کل نژاد مائوری،
‫همه‌شون روی ماه چی می‌گن؟
‫مشکل حل شد!
‫اممم.
‫کی حکمرانی می‌کنه، تونی؟
‫جنی پن.
‫لیس بزن. یالا.
‫می‌خوای بازی کنیم، استفن؟ ‫یک بازی انجام بدیم؟
‫کی حکمرانی می‌کنه؟
‫- جنی. ‫- تو رو نگفتم.
‫قاضی رو گفتم.
‫کی حکمرانی می‌کنه، استفن؟
‫کدوم یکی درد می‌کنه؟
‫بینگو!
‫واقعا قضیه در مورد چیه، کریلی؟
‫لگنت چطوره، گاربی؟
‫لطفا. خواهشا.
‫واسه کدوم دیوها، ‫داریم جن‌گیری می‌کنیم؟
‫زیاد خوب نیست. ‫زیاد خوب نیست!
‫به التیام زخم کمربند بابات کمک کرده؟
‫به اندازه کافی کشیدی، پیر پسر؟
‫این کارها باعث شده بوی گند دهنی...
‫که بهت دستور می‌داد رو فراموش کنی؟
‫یا قضیه شخصی‌تر از اینه؟
‫اه. این جدیده.
‫به مشکل خوردی، گاربی؟
‫پس انتقام می‌گیری، ها؟
‫کی حکمرانی می‌کنه، استفن؟
‫اه؟
‫کی حکمرانی می‌کنه؟
‫من با یک عروسک کوفتی حرف نمی‌زنم.
‫منصفانه است.
‫نه، نه. نه، نه. ‫نه، نه!
‫یکی از این روزها حسابت رو می‌رسم، قاضی.
‫یکی از همین روزها!
‫«دنیا همه را در هم می‌شکند...
‫و بعد از آن، بسیاری در نقاط ‫در هم شکسته، قوی می‌مانند.
‫ولی آن دسته‌ای که ‫در هم نمی‌شکند، از بین می‌رود.
‫افراد بسیار خوب و بسیار نجیب...
‫- و بسیار شجاع را... ‫- ♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫- بدون جانب‌داری از بین می‌برد. ‫- ♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫اگر یکی از آن‌ها نیستی، ‫مطمئن باش که...
‫- تو را هم از بین خواهد برد.» ‫- ♪ باید با شادی پایکوبی کنی ♪
‫♪ ای-آی-ای-آی-او ♪
‫♪ اگه ببینم نشستی، ‫به زور از جا بلندت می‌کنم ♪
‫♪ پایکوبی کن، پایکوبی کن، ‫نذار عقب بیفتی ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫هی!
‫این مزخرفاتی که الان می‌گفتی، ‫مال چی بود؟
‫«وداع با اسلحه» از همینگوی.
‫یک چیزهایی در مورد بقا می‌دونست، مگه نه؟
‫با تفنگ خودکشی کرد.
‫تو که دنبال همچین کاری نیستی، ‫مگه نه، قاضی؟
‫- تو که خوشت میاد. ‫- نه.
‫چندین ساله اینقدر بهمون خوش نگذشته.
‫درست نمی‌گم، جنی؟
‫از طرف ما اینجا نمون.
‫اووه. گستاخ.
‫کی حکمرانی می‌کنه؟
‫منتظر کسی هستی که به ملاقاتت بیاد؟
‫کسی اونجاست؟
‫فکر می‌کنی خونواده‌ام به دیدنم اومدن؟
‫به نظر خونواده‌ات...
‫اومدن تو رو ببینن، آره!
‫منتظر تو هستن.
‫یالا. بهت نشون می‌دیم.
‫[دی. کریلی]
‫مال خودمه!
‫تو چند نفر آشنا داری. ‫می‌تونی قشقرق به پا کنی.
‫اون‌ها گوش می‌کنن.
‫اینقدر بزدل نباش.
‫دادلی پالمر رو یادت میاد؟
‫کی؟
‫تو تلویزیون.
‫دادلی...
‫کارشناس هواشناسی؟
‫اون رو شناور پیدا کردن،
‫جسدش رو پایین آبشار هوکا ‫پیدا کردن که باد کرده بود،
‫یک میله ۴۰ سانتی‌متری ‫همراه جسد پیدا کردن.
‫مشخص شد که با زنش دعوا کرده بود.
‫ولی این دفعه... یه خرده ‫دعواشون جدی شده بود.
‫دختر بیچاره وحشت می‌کنه، ‫به دوستش زنگ می‌زنه...
‫و دو نفری تصمیم می‌گیرن ‫که جسد رو بندازن دور.
‫می‌دونی، من یک بار دیده بودمش.
‫به نظر آدم خوبی میومد. ‫مردم دوستش داشتن.
‫برای پیکنیک رفتن و ‫سفرهای کمپینگ، بهش اتکا می‌کردن.
‫عموی بامزه مردم بود.
‫بعد تنها چیزی که همه یادشون می‌مونه، ‫اون جسد پایین آبشاره.
‫بچه کوچک پسرم، تیا،
‫همیشه با مهربونی بهم نگاه می‌کنه.
‫دلم نمی‌خواد اون نگاه تغییر کنه.
‫نمی‌خوام من رو به عنوان ‫چیزی ببینه که دلش به حالم بسوزه.
‫سلام، پیشی.
‫مال خودمه!
‫اونجا رو ببین.
‫خونواده‌ت منتظرت هستن.
‫من... نمی‌بینمشون.
‫باید بری چشم پزشکی، خانم.
‫آره. من می‌بینمشون.
‫باید الان بری چک کنی، خانم.
‫- می‌بینیشون؟ ‫- فکر نمی‌کنم.
‫آره. درست همونجان. ‫منتظرت هستن.
‫بیا! بذار کمکت کنم.
‫بهتره عجله کنی!
‫درسته. همینجوری مستقیم برو.
‫پیداشون می‌کنی.
‫باشه پس.
‫درسته. همین رو برو.
‫اسمت چی بود راستی؟
‫[ای. جویس]
‫گری، معلوم هست چرا...
‫یک تکه حلزون چشم‌گربه‌ای ‫تو جوراب فوتبال هستی؟
‫عصر بخیر و به فینال منطقه‌ای...
‫آکادمیک نهایی ولینگتون خوش آمدید...
‫به این ترتیب،
‫«گفتگوی تاوا» امروز عصر به پایان می‌رسد.
‫صد و پنجاه دلار؟! چی می‌گم؟!
‫ال-آی-ان-او-ال-ای...
‫در سراسر دریای تاسمان...
‫تا مراتع سرسبز نیوزیلند.
‫بینندگان در خونه...
‫به برنامه «تو مشتمونه» ‫خوش اومدید.
‫اگه طعمه بهت توهین کرد، مطرح کن.
‫با کنار گذاشتن غرور،
‫شیر جوان از همیشه دورتر شد...
‫و مستقیم به سمت یک گله کفتار رفت.
‫بر خلاف شهرت اون‌ها ‫به عنوان لاشخورهای پست،
‫کفتارها در واقع...
‫شکارچیان زبردستی هستن،
‫چیزی که این شیر جوان باید یاد بگیره.
‫استفن، حواست به ما هست؟
‫باید از اینجا برم.
‫تا جایی که به رشد فیزیکی مربوط می‌شه،
‫با آسیب‌های بافت،
‫در این مقطع پیشرفت زیادی نمی‌بینم.
‫پس مهمه که انتظارات ‫خودمون رو کنترل کنیم.
‫با جدیدترین تحول، ‫اختلال‌های موقت...
‫خیلی مهمه که حواسمون به...
‫پیشرفت شناختی باشه.
‫اینجا واقعا بهترین مکان برای توست.
‫استفن، حواست به ما هست؟
‫آره، حواسم هست.
‫چی گفتی، قاضی؟
‫اینجا تو قربانی نیستی.
‫اولین عشقت بود؟
‫همینطوره، مگه نه؟
‫دوباره، دوباره، دوباره.
‫وقتی خوب بهش فکر می‌کنی، ‫می‌بینی زیاد تو حوضچه آب‌پاشی نکرد.
‫به نظر ناراحت میام.
‫تو مقصری. تو مقصری.
‫می‌دونی، وقت زیادی واسه‌ش نمونده بود.
‫جایی که شیر در کار نباشه،
‫کفتارها حکمرانی می‌کنن.
‫ما فقط به مسائل کمک کردیم.
‫خوب می‌دونم چه خبره.
‫دوباره، دوباره، دوباره...
‫«در روزهای سفید ‫به هیچ اهمیت نمی‌دادم،
‫زمانی که مرا به اتاقک پرستوها بُردی،
‫با سایه‌ی دستانم، ‫زیر نور مهتاب که همیشه می‌تابید،
‫نه آن سواری که در زمان خواب...
‫صدای پروازش را در مزراع بلند بشونم...
‫و در مزرعه‌ای بیدار شوم که تا ابد ‫از سرزمین بی‌فرزند، گریخته است.
‫اوه، در حالی که جوان و فراغ ‫و تحت فرمان او بودم،
‫زمان مرا خام کرد و مُردم...
‫گرچه با زنجیرهایم همچون دریا، ‫آواز خواندم.»
‫می‌شه بس کنی؟
‫تموم شد.
‫همیشه اشعار یک بدبخت مُرده رو می‌خونی.
‫ها؟
‫تو در مورد این وضعیت مزخرفی که ‫توش هستیم، چه حرفی داری بزنی؟
‫یک زمانی با خودم تصور می‌کردم...
‫اتاقی پر از عزیزان داشته باشم... ‫نوه‌ها...
‫تزئینات گل...
‫وقتی که فکر می‌کردم سزاوارش هستم.
‫دارم سعی می‌کنم یادم میاد... ‫چه موقع وضعم به اینجا کشیده شد؟
‫عبوس، تنبل، احمق.
‫خودم رو فراموش کردم.
‫از مردم...
‫دست کشیدم.
‫به خاطر چی؟
‫یک سکو؟
‫در حالی که به نظر میاد...
‫تو کارت بهتر از من بوده.
‫توانا، کارهای من رو ببین و ناامید شو.
‫به آثار من بنگر، ای توانا ‫و ناامید شو.
‫پونزده دقیقه وقت داریم.
‫بعدش باید مارکوس رو ببریم پایین...
‫اوه. هیچوقت خسته نمی‌شی، نه؟
‫یالا، دیو.
‫فکر کنم امروز بتونیم موی سرت رو بشوریم.
‫به نظر ایده خوبی میاد، مگه نه؟
‫باشه.
‫لطفا از صندلی استفاده کن.
‫نمی‌خوایم لیز بخوری، مگه نه؟
‫من چند دقیقه دیگه برمی‌گردم و...
‫اگه کمک خواستی، ‫می‌تونم پشتت رو بشورم.
‫[کسل‌پوینت - مرخصی استعلاجی - ژوئن ۱۹۷۲]
‫بفرما. چقدر خوشتیپ شدی.
‫خیلی‌خب. مواظب جلوی پات باش.
‫حالا باید لباس بپوشی.
‫بیا تو.
‫این شلوارت.
‫اینم لباست.
‫جوراب و کمربندت.
‫حالا اومد... ملکه‌ی کاکنی،
‫خانم جنی پنکارو!
‫♪ الان در مسیر قدیمی بریکستون ♪
‫♪ در یک جشنی بودم ♪
‫♪ مادر براون پیر، ملکه درخشان ♪
‫♪ امروز صد ساله شد ♪
‫♪ اوه، چه جشنی بود ♪
‫♪ خیلی پر ژست و افاده بود ♪
‫♪ تا اینکه فرش رو لوله کردن ♪
‫♪ و داد زدن «حالا مامان!» ♪
‫- هی! ‫- ♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫♪ همراهی کن، عزیز، ‫خودت رو رها کن ♪
‫♪ ای-آی-ای-آی-او ♪
‫♪ امروز تولد شکوفه توست ♪
‫♪ کل شهر رو بیدار می‌کنم ♪
‫♪ پایکوبی کن، پایکوبی کن، ‫نذار عقب بیفتی ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون، هی! ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫♪ باید با شادی پایکوبی کنی ♪
‫♪ ای-آی-ای-آی-او ♪
‫♪ اگه ببینم نشستی، ‫به زور از جا بلندت می‌کنم ♪
‫♪ پایکوبی کن، پایکوبی کن، ‫نذار عقب بیفتی ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫♪ اوه، عزیزم ♪
‫♪ چه آهنگ خبیثی ♪
‫♪ اوه، خدا ♪
‫♪ چه آهنگ خبیثی ♪
‫♪ چه خواننده خبیثی هم هست ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫♪ باید با شادی پایکوبی کنی ♪
‫♪ ای-آی-ای-آی-او ♪
‫♪ اگه ببینم نشستی، ‫به زور از جا بلندت می‌کنم ♪
‫♪ پایکوبی کن، پایکوبی کن، ‫نذار عقب بیفتی ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫♪ اوه، خدا ♪
‫♪ چه آهنگ خبیثی ♪
‫♪ اوه، خدا ♪
‫♪ چه آهنگ خبیثی ♪
‫♪ چه خواننده خبیثی هم هست ♪
‫♪ پایکوبی کن، مادر براون ♪
‫♪ باید با شادی پایکوبی کنی ♪
‫♪ ای-آی-ای-آی-او ♪
‫[خانه سالمندان رویال پاین میوز]
‫مارماهی غول‌پیکر به میگوی کلینر ‫اجازه می‌دهد که...
‫به دنبال انگل بر روی پوست او بگردد...
‫و خود را تغذیه کند، در حالی که همزمان ‫مارماهی را نیز از عفونت دور نگه می‌دارد.
‫این نوع همزیستی متقابل ‫در صخره‌ها رایج است.
‫گمونم هر کسی به یک نفر دیگه احتیاج داره.
‫اوه. ببخشید. اون اتاق...
‫ساعت ۴:۲۱ است.
‫اوه، وای! صدای چی بود؟!
‫اوه! نه! هی! هی! هی!
‫داخل سالن نباید دوید!
‫آآه! ‌آخ. اوه!
‫چقدر قشنگ.
‫کیه؟
‫جورجی ماست.
‫چی؟
‫جورجی.
‫درسته.
‫جورجی ماست.
‫کیه؟
‫آآه! کامفری!
‫ای عوضی!
‫کامفری! کامفری! آآاه!
‫نه! دوستت دارم، کامفری!
‫آآه!
‫آآه! آآه! آآه!
‫نه! نه!
‫آروم باش.
‫در چهل سالگی، شغل دوم گیر آوردم.
‫شیفت شب در «گرند» در شهر.
‫یک شب، مثل هر شب، ‫گردهمایی کله‌گنده‌ها بود.
‫فکر کنم مراسم اهدای جوایز بود.
‫من مشغول تِی کشیدن زمین بودم...
‫و توجه کردم که جمعیت از همیشه ‫یه خرده پر جنب و جوش‌تر هستن.
‫واسه همین کارم رو متوقف کردم ‫و از دریچه خدمات یه نگاه انداختم.
‫بعد تو رو دیدم...
‫همون جلو، روی سکو...
‫با کت و شلوار شیک مجلسی، ‫در مرکز توجه وایستاده بودی.
‫همه هم ازت خوششون میومد.
‫همه به حرف‌هات توجه می‌کردن.
‫یادم میاد با خودم فکر می‌کردم،
‫«این یک مردی هست که ‫واسه خودش به جایی رسیده».
‫بعد من چیکار کردم؟
‫چهل سال هیچ و پوچ.
‫ولی تو...
‫در اون لحظه، الهام‌بخش بودی، قاضی.
‫البته...
‫اون موقع هنوز تفاله‌هایی از امید ‫در وجود خودم داشتم.
‫نمی‌دونستم که در آینده هم وضعم همینه.
‫کل عمر... همیشه کسل بودم.
‫وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، ‫شبیه نگاه کردن به یک سطل خالیه.
‫فاقد اراده و هوش.
‫آره. شانس نداشتم.
‫ولی به نظر میاد که گذشت زمان،
‫مزایای خاصی بهم داده.
‫حیفه ازش استفاده نکنم. مگه نه؟
‫اون بی‌نیازی تجربه‌ای که از من ‫دریغ شده رو تقاضا کنم.
‫در نهایت اون چیزی که قراره ‫سرمون بیاد، سرمون میاد.
‫چرا لب و لوچه‌ت آویزونه؟
‫بخند ببینیم.
‫کی حکمرانی می‌کنه؟
‫جن پن.
‫حالا لیس بزن.
‫یالا. لیس بزن.
‫وگرنه اون طرف بدنت که هنوز ‫فلج نشده رو خرد می‌کنم.
‫اونقدر سخت نبود، مگه نه؟
‫خیلی خوشحالم که تونستیم ‫با هم وقت بگذرونیم.
‫«به خاطر اینکه پیر می‌شیم، ‫دست از بازی کردن برنمی‌داریم.
‫به خاطر اینکه دست از بازی برمی‌داریم، ‫پیر می‌شیم.»
‫چقدر خوب گفته.
‫عجیب نیست که از بین ‫این همه جا، متن رو اینجا نوشتن؟
‫بعد من اینجا وایستادم، سرشار از زندگی.
‫♪ من برای... ♪
‫♪ عشق تو می‌میرم ♪
‫♪ برگرد پیش من ♪
‫♪ برگرد،‌ عزیزم ♪
‫♪ من رو ترک نکن ♪
‫♪ برگرد پیش من ♪
‫♪ من فقط متعلق به توئم ♪
‫♪ من رو ترک نکن ♪
‫باید اعتراف کنم ‫از اونی که به نظر میای...
‫سرسخت‌تر هستی.
‫من می‌میرم، من می‌میرم!
‫من زنده می‌مونم، من زنده می‌مونم!
‫من می‌میرم، من می‌میرم!
‫من زنده می‌مونم، من زنده می‌مونم!
‫یا مردی پُر مو رو می‌بینم ‫که خورشید رو برمی‌گردونه...
‫تا یک بار دیگه به من بتابه؟
‫بعد من یک پا...
‫جلوی...
‫یک پای دیگه میذارم ‫تا خورشید به من بتابه!
‫باشه. خیلی‌خب، تونی. باشه.
‫بیا. بیا بریم.
‫بیا بریم روی صندلی بشین. ‫بیا. چیزی نیست.
‫پاهاش رو بگیر!
‫اوه!‌ خدا!
‫به اندازه کافی کشیدی؟
‫به اندازه کافی کشیدی، پیر پسر؟
‫اوه! آره.
‫اوه، نه. ‫آره، آره، آره.
‫اینجا می‌ذارم.
‫ساعت...