ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com
‫[نیویورک 1903]
‫رابرت!
‫تامس!
‫طرف راکفلره.
‫همه‌مون رو به فنا دادی.
‫رابرت!
‫آهای!
‫کی اونجاست؟
‫این در رو باز کن!
‫پلیسم من.
‫همین الان در رو باز کن.
‫[کنتاکی - چهار سال بعد]
‫سلام.
‫یه کم عصبی‌ای ها آقا.
‫خیلی وقته کسی رو ندیدم.
‫می‌دونی، شنیدم ‫که رابرت ای. لی قراره قیام کنه...
‫و شمال رو نابود کنه.
‫همه چی رو دوباره درست کنه.
‫♪ وای ♪
‫♪ خدا جنوب رو نجات داد ♪
‫♪ یانکی احمق دهنت رو ببند ♪
‫♪ خدا جنوب رو نجات داد ♪
‫♪ یانکی احمق دهنت رو ببند ♪
‫دهنت رو ببند، یانکی!
‫اسب سواره‌نظام شمالی، موجود باشکوهیه.
‫از زمان حمله شمالی‌ها ندیده بودمشون.
‫این اواخر نیویورک نبودی که؟
‫می‌دونی، یه یارویی از نیویورک هست،
‫که رفته و یه راکفلر رو کشته.
‫بزرگترین جایزه تاریخه،
‫و ما می‌خوایم گیرش بیاریم.
‫پس، ‫دستات رو از روی...
‫اون اسب بردار و بیارشون بالا،
‫خیلی آروم.
‫منتظرت بودیم.
‫بشین.
‫نقشه‌مون.
‫می‌خوایم از زبون خودت بشنویم،
‫چرا باید بذاریم به ما ملحق بشی.
‫به نام پدر، پسر، روح القدس،
‫گناهانت پاک شدند.
‫آمین.
‫وفاداری مقدسه.
‫شجاعت محترم،
‫و به این هشدار توجه کن.
‫خیانت روح رو آلوده می‌کنه.
‫و عاقبتش، مرگی سریعه.
‫عاقلانه انتخاب کن ‫چون پیوند ما با شرافت شکل گرفته،
‫و با خون مهر شده.
‫مادر مقدس،
‫فرشتگان و همه قدیسین به استقبالت میان.
‫آماده باش تا قضاوت بشی...
‫که از این زندگی به زندگی بعدی میری.
‫با شماره سه، دو...
‫درست عین یه فرشته کوچولوی آروم شده،
‫در راه بهشت.
‫با شماره سه.
‫و دو، یک.
‫اکشن.
‫[تحت تعقیب - زنده - تامس کلر - 100 هزار دلار جایزه]
‫هودو، یادته گفتم نباید چهره‌ت لوت بده؟
‫خب، فکر کنم نگفتی.
‫آره، آره، آره.
‫نوبت توئه.
‫شرط رو زیاد می‌کنم.
‫قبوله.
‫ببخشید؟
‫اصطبل‌چی گفت باید سراغ جریکو رو بگیرم.
‫جریکو یه کم دیگه برمی‌گرده.
‫دنبال یه مرد می‌گردم.
‫این کتاب جالبیه.
‫این انجیله.
‫باید امتحانش کنی.
‫بخونش، خوبه.
‫دنبال تامس کلر می‌گردم.
‫اینجا نیست.
‫تو قبرستون 2 متر زیر نشونه‌ش خاک شده.
‫ماه‌ها پیش به جرم قتل اعدامش کردن.
‫مطمئنی؟
‫دروغ نمی‌گم.
‫قبرستون سر شهره.
‫خودت ببین.
‫سلام، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بله.
‫برای امشب یه اتاق می‌خوایم.
‫و غذا.
‫آره.
‫خب، غذا به اندازه کافی داریم، اما اتاق؟
‫متأسفانه همه پره.
‫جای دیگه‌ای تو شهر هست؟
‫متأسفم خانم، نه.
‫همین جاست.
‫تمام روز تو سرما سوار اسب بودیم.
‫لطفا.
‫ببین، نباید این کار رو بکنم،
‫اما می‌تونی اتاق من رو ‫داشته باشی، بدون هزینه.
‫نه، من پول دارم.
‫نه، نه، نه.
‫باشه.
‫بفرما.
‫باشه.
‫بلا؟
‫بله؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫بله، آقا.
‫دارم به خانم کمک می‌کنم بره اتاقش.
‫ممنون.
‫طبقه بالا دست راست.
‫گرسنمه، مامان.
‫بیا اینو بگیر. ‫ته دلت رو می‌گیره.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫ممنون.
‫امشب تو یه تخت راحت می‌خوابیم.
‫همه رو می‌ذارم.
‫این برای من خیلی زیاده.
‫به‌نظرت کجا می‌رن؟
‫نمی‌دونم.
‫پالی همین امروز ‫عصر با اون غریبه برگشت.
‫اصلا نمی‌دونم کیه.
‫روز شانسته.
‫من می‌کشم عقب.
‫خیلی خب، چرا همه اینقدر مضطربن؟
‫یه خانمی با یه بچه داشت سراغ تامس رو می‌گرفت.
‫چرا اون موقع نگفتی.
‫مشغول خوندن انجیل بودم، بلا.
‫باید به بابام بگم.
‫ولی به بابات بگو من داشتم انجیل می‌خوندم.
‫برات شمع روشن می‌کنن، بن.
‫هوپ، مواظب کافه باش.
‫باشه.
‫به‌نظر می‌رسه شب طولانی‌ای در پیش داریم.
‫خیلی خب، اینجا بشین، نونت رو بخور.
‫فقط برنگرد، باشه؟
‫- مامان؟ ‫- جانم عزیزم؟
‫تشنمه.
‫فقط یه دقیقه صبر کن، باشه؟
‫من که بهت گفتم، اون تو نیست.
‫باید مطمئن بشم.
‫دست بجنبونید.
‫بجنب.
‫پیداش کردم.
‫بازش کن.
‫بهت که گفتم.
‫نباید این کار رو می‌کردی.
‫بجنب!
‫اینطوری به زمستون نمی‌رسیم.
‫نگران نباش.
‫یالا، جیمز.
‫باید قبل از اینکه ببینی، تصورش کنی.
‫هی، بلا داره میاد.
‫چه با عجله هم داره میاد.
‫تامس؟
‫یه زنی تو شهر دنبال تو می‌گرده.
‫اسمش رو پرسیدی؟
‫نه، ولی یه بچه داره.
‫موهای طلایی.
‫خوشگل، با لهجه شمالی.
‫الان کجاست؟
‫اتاق من.
‫کلی هم بهم پول داد.
‫بیا بریم ببینیم کیه، باشه؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫نمی‌تونی.
‫قوانین شهره.
‫باید مخفی بمونی تا خطر رفع بشه.
‫لین درست می‌گه، تامس.
‫رفتم با جریکو حرف زدم ‫و می‌خواد اینجا بمونی.
‫بیا بچه.
‫وقتی رفت برمی‌گردیم.
‫بریم هیزم جمع کنیم.
‫فکر کنم بیشتر همه دوستش دارم.
‫منم همینطور.
‫ببخشید، ببخشید.
‫فکر کنم دیگه برم.
‫اسم این شهر رستگاریه، درسته؟
‫من دنبال تامس کلر می‌گردم.
‫می‌شناسیش؟
‫نه، خانم.
‫شنیدم همه تو این شهر تحت تعقیبن.
‫تو هم یکی از اونایی؟
‫یه کم دیگه برمی‌گردم ‫تا وان حموم رو آماده کنم.
‫چیکارا می‌کنی؟
‫بیخیال این کتاب کوفتی شو...
‫همین یه شب. ‫همین یه بار رئیس.
‫بلا ماجرای مهمون جدیدمون رو بهت گفته؟
‫نه، نگفته.
‫بهم بگو.
‫فکر کنم تیر خورده تو پاش.
‫ولی جریکو، ما رو می‌شناسه.
‫مدام سراغ تامس رو می‌گیره.
‫یه گروه دارن میان سمت شهر.
‫به زودی سر می‌رسن.
‫چند نفرن؟
‫100 نفر.
‫شاید بیشتر.
‫چه‌تون شده؟
‫مچ تالیا و سه تا مرد رو موقع قبر کندن گرفتیم.
‫قبر کی؟
‫تامس کلر.
‫چرا تالیا انقدر درگیر تامس کلره.
‫تامس خود دردسره.
‫یه راکفلر رو کشته، اونا هم بی‌خیال نمی‌شن.
‫عزیزم، تو همین‌جا بمون، باشه؟
‫باید برم ببینم چه خبره.
‫بچه‌ها، باید بیاین اینو ببینین.
‫یه گروه پلیس اون بیرونه،
‫و اومدن سراغ من.
‫سراغ تو نیومدن.
‫کافیه.
‫خب، زن منو کجا نگه داشتی؟
‫ملتفت نشدم کی رو می‌گی.
‫خب،
‫اسب من تو اصطبل توئه،
‫همراه با زین من.
‫من مالم رو می‌خوام.
‫بفرما هرچی مال خودته رو ببر.
‫بعدش می‌تونی تشریف ببری،
‫چون زنه اینجا نیست.
‫پس می‌خوای ‫از یه زن به‌درد نخور محافظت کنی؟
‫خب، حیف شد.
‫من دنبال یه مردی به اسم تامس کلر می‌گردم.
‫شنیدم تو شهر شما ساکن شده.
‫آره.
‫درست زیر نشونه‌ش پیداش می‌کنی،
‫چندین ماه پیش به دار آویخته شد.
‫جاش!
‫ببین، این برادر من نیست.
‫پس چرا یه داستان ‫دیگه برام تعریف نمی‌کنین؟
‫و این بار خوب از آب درش بیارید.
‫تو باید جریکو باشی.
‫خودشم.
‫تعریفت رو زیاد شنیدم.
‫شایعات این شهر.
‫خب، فکر نمی‌کردم شدنی باشه.
‫یه مشت جنایتکار تحت تعقیب ‫که همه خودشون رو زدن به موش مردگی.
‫گمونم دستگیر کردن همه‌تون...
‫من رو حسابی ثروتمند می‌کنه.
‫آخه جمع کردن این جایزه‌ها،
‫کار خیلی وسوسه‌کننده‌ایه.
‫اما من فقط اومدم دنبال یه نفر.
‫تامس کلر.
‫تحت تعقیب ‫برای قتل جس راکفلر در نیویورک سیتی.
‫جایزه تعیین شده 100 هزار دلار آمریکاست...
‫و زنده می‌خوامش.
‫لامصب، این بزرگترین جایزه تاریخه.
‫و بهم دستور دادن...
‫هر کسی که سر راهم وایسه رو بکشم.
‫دستور از طرف کی؟
‫چارلز هیوز از نیویورک سیتی.
‫فرماندار چارلز هیوز.
‫اینجا کنتاکیه.
‫شهر من، قوانین من.
‫می‌دونستی یه فرد تحت تعقیب ‫به اسم جرمایا مکنزی هست؟
‫آره.
‫آره، اون مرد دقیقا شبیه توئه.
‫احتمالش چقدره که زیر نشونه‌ش ‫تو قبرستون‌تون یه کایوت پیدا کنم؟
‫تقریبا همه آدمای اینجا ‫مرده یا زنده تحت تعقیبن،
‫و مأمور قانون وارد شهر شده.
‫پس یا تامس رو بدید به من،
‫یا جایزه سر همه‌تون رو جمع می‌کنم.
‫- نفله! ‫- گمشو!
‫بسه!
‫بهت گفتم،
‫مردی که دنبالشی اینجا نیست.
‫بهت یه بار فرصت می‌دم بری...
‫چون فرصت دیگه‌ای در کار نیست.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫فلنگ رو می‌بندیم.
‫به‌نظرم بیاید تامس کلر رو بدیم بهشون.
‫باشه، وقتی اومدن سراغت یادم می‌مونه.
‫صد نفر نیفتادن دنبال من.
‫فقط یه احمق باور می‌کنه...
‫که اون فقط برای تامس اینجاست.
‫باورت نمی‌شه؟
‫چرا از ایشون نمی‌پرسی؟
‫من و تو باید صحبت کنیم.
‫این ساختمون‌ها رو خالی کنین، ‫هرکی داخلشه رو جمع کنید.
‫حتما دردناکه اینطور به دوستات خیانت کنی.
‫هیچکس اینجا دوست من نیست.
‫هی، چند نفر رو جمع کن ‫و بهشون بفهمون شوخی نداریم.
‫شنیدین چی گفت، پسرا.
‫چی گفت؟
‫چیزی که نگفت نگرانم کرده.
‫مامان، می‌ترسم.
‫ قراره اینجا قایم بشی، باشه؟
‫- باشه ‫- آره.
‫در و پنجره‌ها رو بپوشونین.
‫نذارید بیان تو!
‫وایسین!
‫وایسین، شلیک نکنید.
‫حالا ملتفت شدید؟
‫چند تا جعبه مهمات اون پشته.
‫میارمشون.
‫این آهنگی که می‌خونی چیه؟
‫پدربزرگم نوشتش و بهم یادش داد.
‫قبلا برای خیلی‌ها می‌خوندش.
‫خیلی درباره‌ش حرف می‌زنی.
‫به‌نظر مرد بزرگی بوده.
‫12 سالم که بود ‫منو برداشت و آورد آمریکا.
‫تو راه آهن کار می‌کردیم.
‫جزو گروه‌هایی بودیم...
‫که میرفتن سبد دینامیت رو...
‫به کوه‌‌های گرانیتی سیه‌را نوادا آویزون می‌کردیم.
‫سرکارگرش ازش متنفر بود ‫و فتیله‌ش رو کوتاه برید.
‫پدربزرگم شانسی برای فرار نداشت.
‫خلاصه چند سال بعد دیدم داشت ‫تو سالن کارت بازی می‌کرد.
‫11 نفر مرده، پنج نفر زخمی.
‫کلانتر سال‌ها دنبالم بود.
‫مرده یا زنده‌م رو می‌خواستن.
‫هی،
‫و تو؟
‫چرا اینجایی؟
‫زندگی من ارزش تف هم نداره، لین.
‫فقط دارم وقت می‌خرم.
‫کجا میری؟
‫بسمه، دیگه نمی‌تونم دست رو دست بذارم.
‫صبر کن منم بیام.
‫باید تامس رو پیدا کنم.
‫می‌خوای جایزه‌ش رو بگیری؟
‫نه، خواهش می‌کنم. کجاست؟
‫اینجا نیست.
‫ولی وقتی خبر این هیاهو به گوشش برسه،
‫رو چه حسابی فکر کردی بیاد اینجا؟
‫چون اون مرد بلد نیست از چیزی فرار کنه.
‫باشه.
‫شش تا جعبه گلوله 357 ‫و دو جین فشنگ ساچمه‌ای.
‫کافی نیست.
‫بابا، از زیر ساختمون رد می‌شیم ‫و میریم تو غار.
‫هیچکس منو نمی‌بینه.
‫با هم میریم.
‫دکتر، می‌سپارمش به تو.
‫دوستات هستن؟
‫نه.
‫بیا بریم.
‫تو اول برو.
‫باشه.
‫من پشت سرت میام.
‫- باشه. ‫- برو.
‫ردیفه.
‫- ولم کنین! ‫- به من دست نزن!
‫از اون زیر بیا بیرون. ‫یالا!
‫نه، نه!
‫بجنب.
‫زود باش.
‫مری رو گرفتن.
‫میرم مری رو نجات بدم.
‫بگیرش.
‫بدون اسلحه.
‫لعنتی.
‫مری، برگرد داخل!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫برگرد داخل!
‫مری!
‫بخواب زمین.
‫- مگه تپانچه نداری؟ ‫- نه!
‫- می‌خوای چیکار کنی، سنگ پرت کنی؟
‫من هیچی ندارم
‫از اون ملاج وامونده‌ت استفاده کن.
‫بیا.
‫میرم گریس رو بیارم.
‫من میرم. ‫تو اینجا بمون.
‫مری، بن!
‫عوضی!
‫کافیه! ‫تیراندازی نکنید!
‫وایسین، وایسین!
‫تامس!
‫تامس، اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫خب، می‌خواستم ببینم کی اومده دیدنم.
‫همه‌مون به خاطر تو اینجاییم، تامس.
‫دفعه بعد که خواستی ‫منو نجات بدی، یه تپانچه بردار.
‫تو جهنم آتیش داره، مری.
‫آتیش داغ.
‫تامس؟
‫ول.
‫مامان.
‫تامس!
‫این رابرته؟
‫تامس!
‫رابرت؟
‫یا خدا.
‫از دیدنم تعجب کردی؟
‫فکر می‌کردم مردی.
‫آره.
‫خب، ولم کردی بمیرم.
‫نه.
‫سعی کردم کمکت کنم.
‫آره.
‫تمام عمرم داداش بزرگه مراقبم بوده...
‫وقتی به کمکت نیاز نداشتم.
‫از اینکه هی نجاتم بدی خسته شدم.
‫ول اونجا پیشته؟
‫من اینجام!
‫عه، چه خوب!
‫دخترت در امانه؟
‫تو بهم شلیک کردی!
‫وقتی فرار می‌کنی لیاقتت بدتر ایناست.
‫بسه دیگه، رابرت.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بعد بلایی که سرت آورد؟
‫اون زن منه، تامس.
‫هر کاری بخوام با زنم می‌کنم.
‫و اونو ننداز وسط بین‌مون.
‫دیدیم که تهش چی شد.
‫آره.
‫احتمالا بهتر باشه ‫با من بیای و تاوان بدی.
‫چون اگه نیای، ‫همه‌مون رو دار می‌زنن،
‫و من به خاطر جنابعالی نمی‌میرم.
‫من با تو جایی نمیام.
‫برگرد نیویورک و بهشون بگو من مُردم.
‫تموم.
‫همه‌تون 15 دقیقه ‫وقت دارین تصمیم بگیرین...
‫به کی وفادارید!
‫اونایی که می‌خوان از سالن برن بیرون،
‫بهشون اجازه عبور امن میدم.
‫اونایی که می‌مونن،
‫خدا به دادتون برسه!
‫گوش کنین، انتظار ندارم...
‫کسی به خاطر من بمونه.
‫کسی به من دینی نداره.
‫دلیلی نداره امشب اینجا بمیرین.
‫من دلیل دارم.
‫یکیش اینجاست.
‫چند تا دیگه هم اونجاست.
‫و بن مسیحی با عقل پاره سنگ برداشته‌ش.
‫حتی تو، تامس.
‫ببینین، اونا ما رو می‌شناسن ‫و می‌دونن ما چیکار کردیم
‫پس سراغ تک‌تک‌مون میان.
‫تنها راه نجات‌مون، اتحاد و همکاریه.
‫پس اگه امشب بمیرم
‫برام مهم نیست.
‫خیلی وقته نوبتم شده.
‫من مرگ رو به جون می‌خرم ولی ‫این عوضی‌ها رو هم با خودم می‌برم!
‫ایول.
‫باشه پس.
‫آهای.
‫اسمت چیه؟
‫گریسی.
‫گریسی آن کلر.
‫بله قربان، گریسی آن کلر.
‫اسم کاملم اینه.
‫اسمِ مادرِ منم آن بود.
‫می‌دونم، فکر خودم بود.
‫خب، از دیدنت خوشحالم گریسی.
‫منم از دیدنتون خوشحالم.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫یه سال طول کشید تا سوختگی‌هاش خوب بشه
‫و راکفلرها بدجوری دنبال انتقامن.
‫کل نیویورک رو دنبالت گشتن.
‫الانم رفتن سمت غرب.
‫با یکی معامله کرده تا تو رو پیدا کنه ‫و زنده تحویلشون بده.
‫همه‌ی فکر و ذکرش شده تو.
‫تو رو بابت همه‌چیز مقصر می‌دونه.
‫و تو این همه راه از نیویورک اومدی ‫تا به من هشدار بدی؟
‫بیشتر راه رو با رابرت اومدم
‫ولی وقتی نزدیکِ اینجا شدیم، ‫اسبش رو دزدیدم.
‫وقت داره تموم میشه.
‫تصمیم درست رو بگیرین.
‫سریع‌تر.
‫یه هفت‌تیر کوفتی بدین به من.
‫این باید به کارت بیاد.
‫تامس، بهش اعتماد نکن.
‫بیا بار بزنیم.
‫وقت تمومه.
‫اگه الان از اینجا نرین، دیگه عمراً ‫زنده از اینجا برین بیرون.
‫اونایی که امشب مهمون بودین،
‫وسایل‌تون رو جمع کنید و برید.
‫هوپ، حواست بهش باشه.
‫خیالت راحت.
‫هوپ، بیا بریم.
‫دنبالم بیا!
‫گلوله‌هام تموم شد.
‫جونِ مادرت اگه تیراندازی نمی‌کنی ‫حداقل خشاب رو برام پر کن.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- بیا بریم.
‫باید گریسی رو از اینجا ببرم بیرون.
‫می‌تونیم از پنجره پشتی بریم
‫تاریکه.
‫نمی‌بینن‌مون.
‫یالا!
‫تامس، خواهش می‌کنم.
‫نمی‌تونم.
‫شرمنده.
‫پناه بگیر!
‫لیوای، اتاق پشتی.
‫هرکی توی سالن زنده مونده،
‫بهتره تامس رو از در جلویی بندازه بیرون.
‫می‌دونی، ممکنه صد سال از خدا عمر بگیرم،
‫ولی وفاداریت به خدات رو درک نکنم.
‫همون خدایی که ما رو به این روز انداخته.
‫می‌دونی، تو آدم خوبی هستی بن
‫و خجالت نداره، تو صرفا سر قولت وایسادی
‫من به تصمیمت احترام می‌ذارم.
‫ولی... ازم نخواه که درکش کنم
‫چون یه ذره هم با عقل جور در نمیاد.
‫ول.
‫حالت خوبه؟
‫هوی!
‫باید برمی‌گشتی دنبالم.
‫من منتظرت بودم
‫ول، اوضاع خیلی خطرناک بود.
‫ممکن بود بکشنت.
‫گریسی، بیا.
‫بیا.
‫بعید می‌دونم.
‫یالا عوضی.
‫ایول. یالا.
‫دکتر؟
‫گمونم به کمکت نیاز داشته باشم.
‫بیایین کمک.
‫کید، توی اتاقم یه کیت جراحی دارم.
‫وای! درد دارم!
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫دهنت رو ببند هودو.
‫قرار نیست بمیری.
‫خیلی‌خب کید. بده بیاد.
‫یه چیزی بهش بدین آروم بشه.
‫- باشه. ‫- درد دارم.
‫- آهای!
‫این یکی نه، این یکی کورش می‌کنه.
‫- مری. ‫- آهای!
‫خیلی‌خب.
‫بیا. بخور.
‫بخور.
‫خیلی‌خب، کافیه. دیگه کافیه.
‫بده. بریز اینجا.
‫درد دارم!
‫با اجازه‌تون!
‫- محکم بگیرینش. ‫- درد دارم.
‫خیلی‌خب، دکتر، دکتر، نه، نه، نه.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫لطفا گوش کن.
‫سر هر بازی می‌ذارم برنده بشی.
‫تا بخواد از این برد چیزی نصیبم بشه، ‫از دنیا رفتی.
‫تو رو خدا!
‫گوش کن! ولم کن!
‫وایسا ببینم!
‫دست به من نزن!
‫- اینقدر تکون نخور! ‫- دکتر!
‫- دست به من نزن! ‫- خیلی‌خب.
‫دکتر، دست به من نزن!
‫اینقدر تکون نخور دیگه!
‫دست‌هات رو کردی توی شکمم!
‫حسش می‌کنم.
‫یالا دکتر.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫درش آوردم.
‫چقدر می‌درخشه... می‌درخشه.
‫استراحت کن پسرجون، ‫حالت خوب میشه.
‫کارت خوب بود.
‫خوبه.
‫لعنتی.
‫بابات کجاست؟
‫- کید. ‫- ببخشید قربان.
‫حالم خوبه.
‫همه اسلحه‌هاشون رو بردارن.
‫خیلی از دیدنتون خوشحالم.
‫دل به دل راه داره.
‫بالاخره پیدات شد.
‫مری، انتظار نداشتم اینجا ببینمت.
‫خب به زور اومدن توی مغازه‌م ‫و می‌خواستم منو بکشن.
‫نیروی کمکی داشتی.
‫این تنها نیروی کمکیه که نیاز دارم.
‫بن، این رو ببند.
‫وقتِ نگرانی برای یه قول مسخره رو نداریم.
‫خیال می‌کردم اینا رو انداختی دور، جریکو.
‫من همچین کاری باهات نمی‌کنم.
‫آهای! این خوشگلا رو!
‫تامس!
‫وقتِ آتش‌بسه.
‫گوشم با توئه.
‫همراهم بیا بریم نیویورک.
‫میری دادگاه و از خودت دفاع می‌کنی.
‫ولی اونا حکم اعدامت رو میدن.
‫قبل از اینکه دارت بزنن، ترتیبی میدم
‫یکی دیگه بره جات.
‫وقتی دارن اعدامِ اون رو تماشا می‌کنن، ‫تو فرار می‌کنی.
‫حواسم هست هیچ‌وقت متوجه نشن.
‫تو به این آدما گفتی می‌تونن در آرامش ‫فرار کنن.
‫چرا باید حرفات رو باور کنم؟
‫صبر کنین!
‫چیه رابرت؟
‫نمی‌ذارم بکشنت.
‫تو برادرمی.
‫مگه می‌تونم بکشمت؟
‫ما قول دادیم هیچ‌وقت ‫بلایی سر همدیگه نیاریم.
‫ولی بدون تو نمی‌تونم برگردم نیویورک.
‫تامس، من دارم برای همه‌مون می‌جنگم.
‫برای تو.
‫برای خانواده‌مون
‫برای ول و گریسی.
‫و وقتی این قضایا تموم بشه، می‌تونیم...
‫می‌تونیم از نو شروع کنیم.
‫می‌تونیم ثروتمند بشیم و ‫دور از نیویورک زندگی کنیم.
‫تامس!
‫هوم؟
‫آهای! اینو امتحان کن.
‫ممنون.
‫برای روح خوبه.
‫باشه.
‫بهم نگفته بودی اهل نیویورکی.
‫آره.
‫- کدوم قسمتش؟ ‫- محله فایو پونتس.
‫فایو پوینتس کجاست؟
‫وقتِ خوابته، دخترم.
‫یه محله فقیرنشینه، جیمز.
‫تا حالا شهرِ بزرگی رو از نزدیک ندیدم.
‫یه بار یه شریک از نیویورک داشتم.
‫بهم گفت شهر آرزوهاست
‫و هر گوشه‌ش رو نگاه ‫کنی یه فرصت پیدا می‌کنی.
‫پر از شانس و فرصت.
‫منم یه زمان همین فکر رو می‌کردم.
‫می‌خواستم تغییر ایجاد کنم
‫ولی ثروتمندان بدون هیچ ملاحظه‌ای ‫آدم می‌کشن.
‫نه جناب!
‫آرزوهای من که توی نیویورک برآورده نشد!
‫«گذشتن شتر...»
‫شتر!
‫«از سوراخ سوزن آسان‌تر است از...»
‫سوزن!
‫«وارد شدنِ شخصِ ثروتمند
‫به ملکوت خدا!»
‫قربون دهنت دکتر.
‫به به! گل گفتی!
‫دمت گرم! ایول!
‫اون زن، جونِ خودش و دخترش رو
‫به خطر انداخته تا ‫بیاد اینجا تو رو ببینه.
‫حرفی برای گفتن داره.
‫ولی چیزی نمیگه.
‫جلوی ما نمیگه.
‫خوشم اومد. خوشم اومد.
‫تعجب کردم گذاشتن بیای بیرون.
‫یه در مخفی توی اتاق پشتی هست.
‫معلومه نمی‌خواین به این آسونیا تسلیم بشین.
‫گمونم شایعات درسته.
‫بهترینِ بهترین‌ها.
‫هفت‌تیرکش‌های زیادی باقی نموندن.
‫اونا هم تسلیم نمیشن.
‫جدی؟
‫آقا داداش همیشه کله‌شق بود.
‫نظرت چیه زنده بهت تحویلش بدم؟
‫تو در برابر اون هیچی نیستی.
‫اول بیارش بعد معامله می‌کنیم.
‫توی خیابون‌هایی که یه علف هم سبز نمیشه،
‫همه‌چیز یکنواخته.
‫برای همین کودکانِ شهری،
‫بی‌نهایت شیطون و بدجنس میشن.
‫ولی عشق ما رو گرم و در امان نگه می‌داره
‫حتی در تاریک‌ترین شب‌ها.
‫و بچه‌های خوب آخرش پاداش می‌گیرن.
‫باید بذاری یه نگاهی بهش بندازم.
‫کتابی که داشتی براش می‌خوندی، ‫جالب بود.
‫«عشق ما رو گرم و در امان نگه می‌داره
‫حتی در تاریک‌ترین شب‌ها.»
‫هیس. بیا اینجا.
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫هوم.
‫درباره‌ی چی؟
‫می‌خواستم برگردم دنبالت.
‫هر روزِ خدا بهش فکر می‌کردم.
‫ولی اگه برمی‌گشتم، مطمئن بودم ‫یه بلایی سرت میارن.
‫و می‌دونستم یه راهی پیدا می‌کنی ‫و خودت رو نجات میدی.
‫قضیه این نیست.
‫برام مهم نیست چقدر خطرناکه.
‫من باید پیشِ تو باشم.
‫تمومِ این سال‌ها منتظرت بودم.
‫دوستت دارم.
‫قهوه می‌خوری؟
‫خیلی هم عالی. ممنون.
‫بیدار شو عزیزم.
‫داریم میریم.
‫بیدارش نکنی!
‫بیا، چکمه‌هات رو بپوش.
‫سلام.
‫کسی از جاش تکون نخوره!
‫کلی داری چیکار می‌کنی؟
‫سعی می‌کنم زنده بمونم!
‫گفت اگه تامس رو براش ببرم،
‫دست از سرمون برمی‌داره.
‫دارم همون کاری رو می‌کنم ‫که شماها جرئتش رو ندارین.
‫جفت‌تون برین بیرون. یالا.
‫کسی تکون نخوره!
‫یه گلوله حرومش می‌کنم به خدا!
‫- پس همه می‌میرین. ‫- صبر کن!
‫دست نگه دارین.
‫خودم میرم بیرون.
‫میرم.
‫ما هم همراهت میاییم.
‫بیا بریم. پشت سرم وایسا.
‫- پاشو! ‫- من رو غسل تعمید بدین.
‫انجیل متی، بخش سه آیه 14.
‫سلام برادر.
‫بیا برگردیم خونه رابرت.
‫آره.
‫بریم.
‫به این زودیا راه نمیفتیم.
‫کلی آدمِ خوب اینجا مُرده.
‫تو دنبالِ من هستی، دست ‫از سر این آدما بردار.
‫چیکار می‌کنی؟
‫تماشا کن.
‫ول، برو عقب.
‫یا خدا!
‫نه!
‫همه رو سوار گاری گنین.
‫دست‌هات رو بده به من!
‫هفت‌تا جون داری بچه.
‫راه بیفت.
‫هوی!
‫اگه کسی رو اینجا دیدی که تحت تعقیبه،
‫نشون‌مون بده.
‫وقتی شناسایی‌شون کرد، ‫بذارین‌شون توی کیسه
‫و پرت‌شون کنین توی اون گاری.
‫همه‌شون رو جمع می‌کنیم.
‫آهای.
‫پاشو.
‫یالا. پاشو.
‫کجا تشریف می‌برین؟!
‫دست از سرش بردار.
‫رابرت!
‫نبینم دیگه دستت بهشون بخوره، فهمیدی؟
‫گریسی، بیا اینجا.
‫آفرین دختر خوب! بیا!
‫بیا.
‫آره.
‫آره، خوبه.
‫دختر خودمی!
‫می‌ترسم.
‫یا گریسی رو باهم بزرگ می‌کنیم
‫یا اینجا آخر خطه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اوهوم.
‫می‌تونم زنده تحویلتون بدم
‫ولی به دردسرش نمی‌ارزه.
‫مُرده باشین هم کفایت می‌کنه.
‫دارشون بزنین.
‫رابرت!
‫رابرت.
‫جریکو کجاست؟
‫جریکو اینجا نیست.
‫خب جسدش رو پیدا کنین!
‫تو فرار کن.
‫از شهر برو.
‫- چی؟ ‫- شنیدی چی گفتم؟
‫- بهت افتخار می‌کنم. ‫- نه. نه.
‫بابا! نـه!
‫همین‌جا بشین.
‫خیلی‌خب گریسی. بیا بریم.
‫خب باید همین دور و برا باشه.
‫چند نفر رو بردار و اینجا رو آتیش بزن.
‫یا خودِ خدا!
‫اولین باره می‌بینم حرف نمی‌زنی.
‫وای! چه صبحِ قشنگیه!
‫آره.
‫روزِ بدی به نظر نمیاد.
‫سوار گاری شو.
‫عجله کن! یالا!
‫جاش، منتظر چی هستی؟
‫دارشون بزن دیگه.
‫شنیدین دیگه. دارشون بزنین.
‫روی سقفه.
‫تامس.
‫بقیه افراد رو جمع کن
‫و دخل یارو رو بیارین.
‫بابا!
‫دکتر؟
‫حالت خوبه دکتر؟
‫پام شکسته.
‫پاشو.
‫بابا!
‫اسلحه‌ت رو بذار زمین.
‫پاشو.
‫راه بیفت.
‫حالتون چطوره؟
‫وای پسر!
‫زورت همینقدر بود؟
‫اونا رو که دار زدیم، بعدش نوبتِ اینه.
‫یکی بیاد کمک این جسد رو ببریم.
‫خدایا کمکم کن!
‫کمکم کن! کمکم کن!
‫خدایا! به دادم برس.
‫کمکم کن!
‫خدایا کمکم کن!
‫یالا بن!
‫- کمکم کن! کمکم کن! ‫- پاهات رو بیار بالا!
‫بن، زور بزن.
‫باشه. باشه.
‫یالا!
‫خدایا کمکم کن.
‫- خدایا! ‫- وای! محض رضای خدا!
‫خدایا، کمکش کن دیگه.
‫خدایا کمک!
‫کمکم کن!
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫الان برمی‌گردم.
‫صبر کن.
‫کمکم کن.
‫بلا!
‫کمکشون کن!
‫یالا کید.
‫یالا کید! بیدار شو!
‫نه!
‫این کار رو با من نکن!
‫کید، لطفاً.
‫وای خدای من!
‫کافیه!
‫- دردم گرفت! ‫- خفه شو!
‫ولش کن رابرت.
‫- تکون بخوری کارش تمومه. ‫- رابرت!
‫خفه شو!
‫می‌خوای دختر خودت رو بکشی؟
‫می‌خوای همچین کاری کنی؟
‫اون...
‫اون بهت نگفته؟
‫بهش نگفتی؟
‫چرا؟
‫چرا نگفتی؟
‫چی رو بهم بگی؟
‫می‌ترسی ترکت کنه.
‫اونم دوباره!
‫تامس! گریسی دخترِ توئه، نه من!
‫مامان!
‫این ماجرا باید تموم بشه.
‫دیگه نمی‌خوام دائم باهات بجنگم.
‫پس یه پیشنهادی بهت میدم.
‫جونِ تو در ازایِ جونِ این بچه.
‫اسلحه‌ت رو بگیر سمت سرت ‫و دخترت رو نجات بده.
‫این کار بکن و قسم می‌خورم
‫وقتی مُردی، دست از سرشون بردارم.
‫یالا تامس!
‫یالا! وگرنه دخترت می‌میره.
‫تامس، بزن!
‫یالا تامس!
‫یالا دیگه!
‫دخترت می‌میره، تامس!
‫منو ببخش رابرت.
‫دخترت به خاطر تو می‌میره!
‫بیایین اینجا! بیایین اینجا.
‫بقیه کجا رفتن؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫باید یه فکری به حالِ این کثافت‌کاری بکنیم.
‫آره.
‫بدتر از اینم دیدم.
‫اگه بخوام برم بهشت
‫نباید اعتیاد پیدا کنم
‫ولی حالا که داره دست به دست میشه ‫منم یکم می‌خورم.
‫اولین بار بود که دارم زدن.
‫یکم هم برای من بذار.
‫بیا.
‫بن، بندازش اینجا.
‫ممنون.
‫بده به اون.
‫[بعد از تیتراژ ادامه دارد]
‫خیلی‌خب رفقا. یه دستِ دیگه. یه دست دیگه.
‫اگه کسی خواست پول قرض بگیره، ‫اشکالی نداره.
‫همونطور که قول داده بودم، اینم واسه تو.
‫- اجازه هست بهتون ملحق بشیم؟ ‫- هر چی بیشتر بهتر.
‫تبعیضی توی کارمون نیست.
‫آماده بشین تا پولتون رو ببازین.
‫گمونم دلتون می‌خواد بشنوین
‫چطوری بزرگ‌ترین جایزه دنیا رو گرفتم.
‫- به پولت رسیدی. ‫- خیلی‌خب، خوبه.
‫بسیارخب.
‫خیلی‌خب عزیزم. بذار ببینم چی داریم.
‫هنوزم قرار ازدواج‌مون سر جاشه، نه؟
‫وای! اونجا رو ببین عزیزم!
‫یوهو! خیلی‌خب.
‫- بذار وسط. ‫- اینم از این.
‫برو بریم.
‫خیلی‌خب رفقا.
‫رفقا؟
‫کید؟
‫دکتر؟
‫وایسین. صبر کنین!
‫صبر کنین بابا.
‫کجا بودین؟
‫ببینین چی براتون ردیف کردم.
‫می‌بینین چی اینجاست؟
‫این طلاها مال شماست.
‫برای شما نگه‌شون داشتم.
‫منتظرتون بودم. تمام این مدت برام سوال بود
‫شما دوتا کجایین.
‫رفقا، از دیدنتون خوشحالم.
‫وای!
‫[به یاد پیت پورتئوس]
‫[قهرمانی واقعی، نترس و مصمم، که ‫هر وقت بهش نیاز داشتی، کنارت بود.]
‫[خیلی زود از دنیا رفت ولی هرگز ‫فراموش نمیشه. دوستت داریم.]