وبسایت مووی شو تقدیم می کند .::MovieSho.com::.
‫روح چیه؟
‫یک تراژدی که محکوم شده ‫بارها و بارها خودشو تکرار کنه؟
‫شاید دردی فوری
‫چیزی که مُرده ‫ولی هنوز به نظر زنده میاد
‫یک احساس، معلق در زمان
‫مثل یک عکسِ تار
‫مثل یک حشره که در کهربا اسیر شده
‫یکم دیگه می‌رسیم
‫این دیگه...
‫خیلی وقت پیش افتاد، ‫ولی هیچوقت منفجر نشد
‫جوخه‌ی بمب اومد،
‫خنثی‌ش کرد...
‫و همینجا ولش کردن. ‫گیر کرده. کسی نمی‌تونه تکونش بده
‫لطفا با من بیاین
‫کارلوس...
‫همینجا منتظر بمون. خیلی طول نمی‌کشه
‫اونا اون بیرون کی هستن؟
‫سرایدار و دو نفری که کمکش می‌کنن
‫اهل شهری همین نزدیکی هستن. ‫همیشه کار هست
‫دارن یه آغل مرغ می‌سازن
‫اون بیرون چه خبره؟
‫- اومدن ‫- آیالا و دومینگز، دوباره؟
‫بله. ‫و آیالا صدمه دیده
‫اونا همیشه توی دردسر میوفتن
‫یه پسر دیگه رو آوردن
‫انگار به قدر کافی نداشتیم
‫بریم
‫تازه رسیدی؟
‫آبنبات داری؟ ‫شاید یکم هم نون؟
‫من گالوِز هستم، این آول‌ـه. ‫نمی‌تونه حرف بزنه و خیلی زل می‌زنه
‫من کارلوس هستم
‫میوه داری؟ حتی اگه کال باشه
‫نه، ولی چندتا مجله‌ی کمیک و اسباب‌بازی دارم
‫- می‌خواین ببینین؟ ‫- آره
‫نمی‌تونم
‫نمی‌تونم یه پسر دیگه رو ببرم
‫به زور شکم همونایی که دارم رو سیر می‌کنم. ‫متاسفم
‫اون پسر هم‌رزمیه که در جبهه شهید شده
‫- پسره نمی‌دونه ‫- اون نمی‌دونه
‫شوهرت مرد شجاعی بود، ‫یک چپ‌گرای واقعی
‫اوه، نه، من شجاع هستم
‫ریکاردو اهل کتاب و ایدئولوژی بود
‫ولی تصمیم گرفت بره بمیره ‫و منو برای دفاع از اونا تنها بذاره
‫ناسیونالیست‌ها همین روزاست که برسن ‫و چی پیدا می‌کنن؟
‫سرخ‌ها که مراقب بچه‌های سرخ‌ها هستن
‫این دیگه به کنار!
‫دیگه نمی‌تونم. ‫اگه می‌خوای پسره رو ول کنی...
‫باقی طلاها رو ببر
‫ده‌تا شمش مونده
‫حداقل می‌تونی اسلحه بخری
‫من حتی نون هم نمی‌تونم باهاش بخرم
‫- ببرشون ‫- نمی‌‌تونیم
‫- داریم از خطوط دشمن رد می‌شیم ‫- تصمیم با توست
‫یا پسره اینجا گرسنگی می‌کشه، ‫یا اون بیرون کشته میشه
‫وقت کلاسه! ‫زودباشین!
‫ببین، آول، یه کامیک‌بوک
‫باهات عوضش می‌کنم
‫این تیله رو ببین. ‫خیلی دوستش دارم. از چین اومده
‫یا این یکی رو ببین
‫آول برای خودش درستش کرده
‫آب دماغ و لجن. ‫شش ماه آب دماغ جمع کرد
‫هی، اون مال منه!
‫- اومدی بمونی؟ ‫- نه
‫پس چرا اینجایی؟
‫با آقای آیالا اومدم، مربیم
‫- مربی دیگه چیه؟ ‫- تا پدرم برگرده ازم مراقبت می‌کنه
‫وای، چه با کلاس!
‫اینجا کسی مربی نداره
‫می‌خوایش؟ بگیرش
‫بگیرش، یالا
‫کارلوس، ببین!
‫آقای آیالا
‫مربیت برگشت، آشغال!
‫یکم پیشش بمون
‫به نظر خیلی نجیبه
‫پس مطمئنم باهاش کنار میای
‫باید اینو درست کنیم
‫کُنت مونت کریستو
‫اِدموند دانته از زندان فرار کرد؟
‫- اَبوت فاریا رو دید؟ ‫- دارن تونل می‌کنن
‫- می‌تونن فرار کنن؟ ‫- نمی‌دونم
‫چطوره بخونی و برام تعریف کنی؟
‫فقط سه‌تا معلم مونده. ‫خانمی که عینک پهن داره، آلماـست
‫اون ریاضی و زبان درس میده
‫و اون خانم متفاوتی که دیدی رو یادته؟
‫اسمش کارمن‌ـه
‫- اون نامزدته؟ ‫- نه، مدیر مدرسه‌ست
‫چرا منو گذاشتن و رفتن؟
‫چرا نمی‌تونم پیش پدرم باشم؟
‫کارلیتوس...
‫تو یه مدت پیش ما می‌مونی...
‫فقط یکم
‫پس صبور باش
‫صابونت باید تا آخر سال باقی بمونه
‫گمش نکن...
‫وگرنه تنبیه میشی. ‫دو هفته کارت اضافی میشه
‫می‌تونی توی حیاط بازی کنی، ‫ولی داخل ساختمون هرگز
‫این تختته
‫شماره‌ی 12
‫چرا این همه تخت خالی هست؟
‫بعضی پسرها فرار می‌کنن، ‫ولی توصیه می‌کنم این کارو نکنی
‫پیاده تا شهر یه روز راهه
‫شب‌ها سردن و روزها...
‫برای قفسه‌ت
‫می‌فهمی؟
‫هیچ میله‌ای اینجا نیست. ‫اینجا زندان نیست
‫دیدی پسر جدیده رو کجا بردن؟
‫- تخت سانتی‌ـه ‫- خفه‌شو!
‫من و خوک فکر می‌کنم ‫با این که زیادی غر می‌زنی...
‫ولی اینجا راحتین
‫از جنگ دورین، از خطر پنهان شدین
‫بهتون رسیدگی میشه
‫- دیگه چی می‌خوای؟ ‫- بابابزرگ
‫بری پیش بابابزرگ؟
‫بله، ما زن و شوهریم
‫یه مزرعه‌ی کوچولو می‌خریم
‫حتما
‫بابابزرگ!
‫کونچیتا اونجا خانواده داره؟ ‫کسی رو می‌شناسی؟
‫دیگه به کسی نیاز ندارم
‫تا الان تنهایی از پس خودم بر اومدم
‫درسته
‫بدون پدر و مادر
‫اون سرخ‌هایی که دیدیم، ‫برای طلاها اومده بودن
‫درسته، طلاهای مدرسه
‫برای همین چنین شام خوبی اینجا می‌خورن... ‫برای اون همه طلا!
‫حرفمو باور نمی‌کنی، ولی نشونت میدم
‫این دوتا رو امشب امتحان می‌کنم ‫و بهت میگم چی شد
‫عالیه، پسر
‫سیگار داری؟
‫- نه ‫- خیلی‌خب، فعلا
‫از اون دوتا خوشم نمیاد
‫حالمو بهم می‌زنن
‫اینجا منو پریشون می‌کنه
‫وقتی بچه بودم...
‫اینجا وایمیسادم...
‫وسط حیاط...
‫و به آسمون نگاه می‌کردم
‫آرزو داشتم از اینجا برم
‫دعا کردم پولدار بشم...
‫تا بتونم این خراب‌شده رو بخرم ‫و نابودش کنم
‫حالا فراموشش کن
‫نه. نمی‌خوام کسی بدونه ‫من 15 سال اینجا بودم
‫خب، من خوشحالم برگشتی
‫بریم اتاق من. ‫داره سرد میشه
‫سانـ... تی...
‫تو کی هستی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫- من؟ هیچی ‫- اینجا چه خبره؟
‫بچه جدیده‌ی عوضی آب رو ریخت
‫بیا اینجا
‫باید بری از آشپزخونه آب بیاری
‫مگه قدغن نیست؟
‫تا حالا کسی گیر نیوفتاده
‫"اونی که آه می‌کشه" چی؟
‫خب که چی؟ ‫میری یا نه؟
‫"اونی که آه می‌کشه" کیه؟
‫- تو یه بزدلی ‫- نه، نیستم
‫تو آشغالی، الدنگی
‫باشه، میرم
‫ولی تو هم با من میای
‫هر کدوم یه کوزه پر می‌کنیم
‫ولی اگه می‌ترسی...
‫همه میگن خنثی شده
‫ولی من باور نمی‌کنم
‫گوشت رو بذار روش، ‫صدای تیک‌تیک‌ـش رو می‌شنوی
‫صدای قلبشه
‫اون هنوز زنده‌ست
‫و می‌دونه ما اینجاییم
‫قایم شو!
‫بیرون می‌بینمت
‫"تا حالا کسی گیر نیوفتاد". ‫حرومزاده
‫لعنتی!
‫سلام
‫کی هستی؟
‫این پایین زندگی می‌کنی؟
‫خیلی‌هاتون می‌میرین
‫خایمی! ‫خایمی!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫"خارج شوید، خارج شوید، ای اَمیال من. ‫نگذارید احترام شما را اسیر کند
‫افسوس که...
‫افسوس که نمی‌تواند پنهان شود
‫بگذار لب‌هایت شاهد...
‫شعله‌ی درون قلبت باشند
‫کسی وجود آتش را باور نمی‌کند، ‫مگر آن که دودش علامتی ارسال کند
‫کسی که به سلامتش اهمیت می‌دهد، ‫احساساتش را سرکوب نمی‌کند
‫اندوه من از خودِ من بزرگ‌تر است
‫و بدین‌سو...
‫شکست من...
‫برای آن آسان‌تر است...
‫تا من بخواهم بهش فرمان دهم
‫دانه‌ی مقوی
‫کارلوس، میشه بگی دیشب کی همراهت بود؟
‫اون ما رو لو نمیده
‫آخرش دهن باز می‌کنه. ‫حالا ببینین
‫می‌فهمی؟
‫پس، برای آخرین بار می‌پرسم...
‫دیشب کی همراهت بود؟
‫تنها بودم
‫اون بچه نم پس نمیده
‫ولی، اگه می‌خوایم بدونیم کی همراهش بوده، ‫بگو ببینم،
‫- صبحونه چی داریم؟ ‫- شیر و نون
‫عالیه
‫بسیارخب، شروع کنین
‫فکر می‌کنن کارلوس اعتراف کرده، ‫ولی براشون مهم نیست
‫خیلی گرسنه هستن، ‫نگاه کن، با ولع می‌خورن
‫ولی اونایی که از بشقابشون سر برمی‌گردونن، ‫اونا همدست‌هاش هستن
‫مارکوس، گالوز، خایمی، آول
‫بیاین اینجا
‫می‌دونستم لومون نمیدی
‫دکتر کاسارس گولم زد
‫منم همین فکرو می‌کردم
‫به خاطر تو نیست که ‫همه تنبیه شدیم
‫- دکتر کاسارس واقعا زرنگه ‫- واقعا باهوشه!
‫مراقب باش
‫بیا، آول
‫وای، عجب جسد سنگینیه!
‫خب، خب...
‫مسیح در حیاطه ‫و یوحنا اینجاست
‫واقعا اوضاع اینقدر بده؟
‫اگه اسپانیای جدید کاتولیک و وابسته به پاپ باشه...
‫حالا امتحان کن
‫بهت گفتم
‫- با من برقص ‫- نه
‫- زودباش، باهام برقص ‫- نه
‫بلد نیستم
‫شنیدی آیالا چی گفت
‫کاتالونیا به زودی سقوط می‌کنه
‫بعدش هم مادرید، و بعد...
‫بچه‌ها از یه روح حرف می‌زنن. ‫شنیدی؟
‫بله
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ما همه روح هستیم
‫گالوز...
‫دیشب، به سمت من نزدی
‫درسته
‫- وای، محشره! ‫- برای توست
‫چرا می‌خندن؟
‫عوضیا
‫برگرد آرژانتین، ‫تا فرصتش رو داری
‫جنگ هنوز تموم نشده، کارمن
‫انگلیس یا فرانسه ممکنه دخالت کنن
‫زهی خیال باطل
‫- تو هم مثل ریکاردو هستی ‫- نه
‫نه، من مثل اون نیستم
‫20 سال پیش، ‫جای مناسبم در دنیا رو پیدا کردم
‫و موندم
‫همین
‫ببین چطور می‌پره!
‫پسر جدیده کجاست؟
‫تو "اونی که آه می‌کشه" هستی؟
‫این پایین زندگی می‌کنی؟
‫گوش بده
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫زودباش، دکتر کاسارس رو خبر کن
‫پاچه‌خوار!
‫بندازش! ‫یالا!
‫شنا بلد نیست!
‫- اونجا! ‫- اونجاست، سمت چپ!
‫اونجاست!
‫بگیرش! بپا!
‫چی شده؟
‫چی بهت گفته بودم؟
‫و تو؟
‫این پایین چه غلطی می‌کنین؟
‫این مال کیه؟
‫مال منه
‫اگه بلایی سرت بیاد، ‫منو مقصر می‌دونن
‫گمشو بیرون!
‫بیرون!
‫اگه یه کلمه حرف بزنین، ‫تکه‌تکه‌تون می‌کنم
‫فهمیدین؟
‫بفرما
‫کارلوسِ ما پنج دقیقه هم نشده که رسیده،
‫ولی به این زودی توی دردسر افتاده
‫ادامه‌ی مونت کریستو رو خوندی؟
‫به روح باور داری؟
‫چطور؟ این رمان که روح نداره
‫فکر کنم یکی رو اینجا دیدم
‫کارلوس، همونطور که می‌بینی،
‫من مرد علم هستم
‫ولی اسپانیا پر از خرافاته. ‫بیا اینجا
‫اروپا حالا از ترس مریض شده، ‫و ترس روح رو مریض می‌کنه
‫و همین باعث میشه چشم‌هامون باز بشه
‫در شهر...
‫به این میگن...
‫"ستون فقرات شیطان"
‫خیلی چیزها میگن
‫که این بلا سرِ بچه‌هایی میاد ‫"که نباید متولد می‌شدن"
‫"بچه‌های هیچکس". ‫ولی این دروغه
‫فقر و بیماری. ‫فقط برای همینه
‫به مایعی که توش خوابیدن "آب برزخ" میگن
‫قدیما، ‫از ادویه‌های متنوعی ساخته میشد،
‫میخک، نیشکر
‫پس این نوشیدنی خیلی قدیمیه
‫توی شهر می‌فروشمش، ‫و پولش خرج مدرسه رو در میاره
‫می‌خورنش؟
‫میگن در درمان کوری، ‫ناراحتی‌های کلیوی تاثیر داره...
‫و همینطور، ظاهرا...
‫تقویت قوای جسمی
‫مزخرفه، ولی می‌دونی،
‫بعد از 60 سالگی، ‫آدما حاضرن هر قیمتی رو بپردازن تا...
‫می‌دونی
‫پس اگه می‌خوای به روح و این چرت و پرت‌ها باور کنی،
‫باید یکم از این بخوری ‫تا زخم‌هات خوب بشن
‫نه. واقعا فکر نکنم روح دیده باشم. ‫حالا میشه برم؟
‫بله، البته
‫و مراقب باش!
‫آروم باش
‫نمی‌خوام بزنمت
‫ساکت باش
‫کارلوس...
‫کتاب‌هات رو بیار که بخونیم
‫- چه حلقه‌ی قشنگی ‫- مال سیگاره
‫چهار تابستون پیش پیداش کردم. ‫خیلی قشنگه
‫هی، کارلوس، بیا عوض کنیم
‫- خیلی بد کشیده ‫- تو چه می‌دونی آخه، کوتوله؟
‫ببین، یه تکه کیک انجیر
‫یکم له شده ولی خوبه
‫نه، کتابم رو بده. ‫می‌خوامش
‫باشه
‫بعدا می‌دمش بهت. ‫توی قفسه‌مه
‫تو واقعا نقاش خوبی هستی
‫وقتی بزرگ بشم، ‫می‌خوام کتاب کمیک بکشم
‫- مثل کتاب من؟ ‫- نه، خیلی بهتر
‫با مبارزه‌ها و گنج‌های بیشتر
‫یه کِشتی بزرگ با کلی توپ جنگی
‫این حشرات چسبناکن. ‫چی می‌خورن؟
‫شنیدین؟
‫یه صدا
‫من نشنیدم
‫منم شنیدم
‫دوباره امروز اون نورها رو توی آسمون دیدم
‫مال جنگه. هیچوقت تموم نمیشه
‫جنگ مزخرفه
‫من که دوستش دارم
‫دوستش داری، ابله؟
‫آره، چون هواپیماها رو می‌بینی که اینطوری میرن...
‫مامانم میگه...
‫اینقدر زمین اینجا خشکه ‫و هوا داغه...
‫که مُرده‌ها وسط راه بهشت گیر می‌کنن
‫- چرنده ‫- درست مثل "اونی که آه می‌کشه"
‫بازم شروع کردی، احمق عوضی!
‫شاید اذیتش کنه، ‫ولی اینجا روح داره
‫روزی که بمب افتاد، ‫یه پسر ناپدید شد. سانتی
‫از اون روز به بعد، ‫کسی جرات نکرده با خایمی روبرو بشه
‫آره. سانتی توی تخت تو می‌خوابید، شماره‌ی 12
‫هی، من دارم داستان تعریف می‌کنما
‫معلم‌ها فکر می‌کنن وقتی بمب افتاد...
‫سانتی ترسیده و فرار کرده
‫ولی شاید یه چوپان پیداش کرده ‫و هنوز زنده باشه
‫یا آدمکش‌ها گرفتنش و خون‌ش رو تخلیه کردن
‫آره
‫خون رو به پولدارها می‌فروشن ‫تا بیماری سل رو درمان کنن
‫و این روح کجاست؟
‫خب، همراه بمب اومده
‫شاید اگه ازش بپرسی...
‫اونو ببر
‫برو کنار
‫اینا رو بذار، ولی مراقب باش!
‫نشکنن
‫خانم
‫ببینین، اینو پیدا کردم
‫گفتم شاید خوشتون بیاد
‫درو باز کن، خایمی
‫قشنگه
‫شبیه طلای واقعیه، ولی نیست
‫برای من واقعیه
‫خیلی خوشگله
‫چیه؟
‫مال بچه‌هاست
‫کسی می‌تونه بگه ‫این آقایون دارن چی شکار می‌کنن؟
‫- گالوز؟ ‫- خوک
‫خب، یه گرازه
‫زرافه چطوره؟
‫- کارلوس؟ ‫- ماموت
‫- بسیار عالی. و ماموت چیه؟ ‫- اجداد فیل
‫بسیار عالی
‫مطمئنم مربیت یادت داده
‫در اون دوران، ‫انسان‌ها باید گروهی کار می‌کردن
‫کسی نمی‌تونست تسلیم بشه
‫مرگ یک ماموت رو تصور کنین
‫حتما وحشتناک بوده
‫استیک ماموت، پسر!
‫وقتی تونستی کتاب‌هات رو نقاشی کنی،
‫من می‌تونم توی داستانش بهت کمک کنم
‫به کسی نیاز ندارم
‫داستان‌ها و نقاشی‌هام ‫فقط مال خودم هستن، فهمیدی؟
‫فردا، بخش دوم ما قبلِ تاریخ رو ادامه می‌دیم
‫وسایلتون رو بذارین خوابگاه
‫بعدش استراحت
‫سانتی...
‫- رضایت تضمین‌شده‌ست ‫- امیدوارم
‫بفرما
‫این که خیلی نیست
‫هی، تو! بی‌شرف!
‫چه خبره؟
‫پلیس بین‌الملل
‫دوتا اسپانیایی، ‫شش‌تا کانادایی و یک چینی
‫آخه یه چینی توی جنگ اسپانیا چه غلطی می‌کنه؟
‫هی، سر پایین! زانو بزن! ‫رو به دیوار!
‫دوستته، دکتر؟
‫بمب...
‫اگه هنوز زنده‌ای...
‫نشونم بده سانتی کجاست
‫سانتی
‫باهام حرف بزن
‫نمی‌خوام کسی بمیره
‫خیلی‌هاتون می‌میرین
‫خواهش می‌کنم
‫دانه‌ی مقوی
‫- دیر کردی ‫- لطفا، یه دقیقه وقت بده
‫باید باهات حرف بزنم، ‫ولی نمی‌خوام پسرها بشنون
‫اوضاع اون بیرون خیلی ناجوره
‫- چیزی شده؟ ‫- بله
‫باید فرار کنیم. ‫اگه میشه همین امروز
‫- آیالا رو اسیر کردن ‫- آیالا؟
‫بله! بله! اگه ازش بازجویی کرده باشن، چی؟ ‫باید بریم!
‫کجا بریم؟
‫مارسِی، پیش ریکاردو
‫- یه لحظه هم نباید اینجا بمونیم ‫- من پسرها رو ول نمی‌کنم!
‫باشه، می‌بریمشون، ‫تا هر چندتا که بتونیم
‫- از طلاها استفاده می‌کنیم ‫- طلاها مال نهضته
‫گور بابای نهضت، کارمن، ‫گور بابای نهضت!
‫من همیشه فکر می‌کردم آینده‌ای برامون وجود داره
‫هیچ آینده‌ای نیست!
‫کارمن، اگه تو چیزیت بشه...
‫دکتر
‫پسرها منتظر اجازه‌تون هستن که صبحونه بخورن
‫یکم دستمال می‌خوام
‫ولی می‌ریم
‫پسرها، می‌تونین شروع کنین
‫زودباشین، شروع کنین، لطفا
‫مادرم برام نامه نوشته
‫حالش بهتر شده
‫به زودی میاد دنبالم
‫دیشب "اونی که آه می‌کشه" رو دیدم
‫دیشب؟
‫داری از خودت در میاری
‫سانتی بود. مطمئنم
‫خب، داری میری؟
‫کجا میری؟
‫من چی؟
‫گور پدر من، نه؟
‫خوبه
‫می‌خوام صبحونه‌تون رو تا آخر بخورین، ‫ولی هم‌زمان هم...
‫خوب گوش کنین چی بهتون میگم...
‫تو می‌تونی بری، ‫ولی طلاها اینجا می‌مونن
‫طلاها؟
‫- فقط همین برات مهمه؟ ‫- همین که گفتم
‫چیکار می‌کنی؟
‫من اینجا قایمت کردم تا نری ارتش و کشته نشی. ‫کسی هم نبود که عزاداریت رو بکنه
‫کلید رو بده من
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫بین تمام یتیم‌ها، ‫تو همیشه غم‌انگیزترین بودی
‫گمگشته بودی
‫- شاهزاده‌ای بدون قلمرو ‫- دهنتو ببند!
‫- تنها کسی که واقعا تنها بود ‫- گفتم دهنتو ببند!
‫از اینجا برو، وگرنه بهت شلیک می‌کنم
‫ببین کی اومده نجاتت. ‫پیرِ سگ
‫موندم اسلحه‌ت کار می‌کنه یا نه
‫وقتی تو داشتی توی گوشِ این پیر خرفت زمزمه می‌کردی...
‫من بودم که نیازهاش رو برطرف می‌کردم؟
‫و حالا...
‫گمشو بیرون
‫چی دیدی؟
‫خودت می‌دونی
‫من هیچی نمی‌دونم. ‫بگو
‫سانتی
‫"اونی که آه می‌کشه" اونه، سانتی
‫اون مُرده، مگه نه؟
‫زودباشین، پسرها
‫کونچیتا...
‫چندتا قوطی گاز برای راه میاری، لطفا؟
‫نه. خواهش می‌کنم، نه!
‫همه پشت ماشین سوار می‌شین
‫سفر درازیه
‫پسرهای بزرگ‌تر ‫باید مراقب کوچیک‌ترها باشن
‫اگه هر کدوم‌تون ترسیدین، ‫می‌تونین پیش من بشینین
‫چیکار می‌کنی؟
‫حالتون خوبه، خانم؟
‫پای خرابمه
‫بیشتر از همیشه سنگینی می‌کنه
‫چیه؟ فکر کردی یکی همینطوری ‫بهمون مزرعه میده؟
‫با اون چیکار می‌کنی؟
‫تو دیوونه‌ای
‫همه داخلن
‫می‌خوای بهم شلیک کنی؟
‫خواهش می‌کنم
‫- چی بود؟ ‫- بچه‌ها!
‫ببرشون بیرون! ‫الان منفجر میشه!
‫بیرون! برین بیرون!
‫کارمن؟
‫آلما، ولش کن، بیا!
‫برین بیرون! همه!
‫- خیلی سردمه ‫- چیزی نیست، تکون نخور
‫تکون نخور، نگاه نکن
‫خیلی ناجوره؟
‫کیفم رو از آزمایشگاه بیار. ‫زود باش!
‫صدای انفجار شهر رو نشنیدن
‫و این فقط یکیش بود. ‫نباید انتظار کمکی داشته باشیم
‫اگه کل شب رو راه برم، ‫تا فردا ظهر می‌رسم شهر
‫"وقتی نور کم است، کنارم بنشین...
‫وقتی خون می‌خزد...
‫و عصب‌ها می‌سوزند...
‫و قلب مریض است...
‫و چرخ‌دنده‌های آهستگی...
‫کنارم بنشین...
‫وقتی تمام وجودت غرق درد است...
‫که جلب اعتماد می‌کند...
‫و زمان...
‫همچون گرد و خاکی مجنون که پخش می‌شود...
‫و زندگی... ‫شعله‌ای خشمگین...
‫کنارم بنشین...
‫هنگامی که محو می‌شوم...
‫تا نقطه‌ی اوج تقلای انسان...
‫گرگ و میشِ...
‫روز ابدی...
‫و لبه‌ی تاریک و پست زندگی"
‫خانم
‫دانه‌ی مقوی
‫کارلوس، نگاه کن
‫دکتر کاسارس
‫اون بی‌شرف
‫همون‌وقت که فرصتش رو داشتم ‫باید می‌کشتمش
‫ولی اون برمی‌گرده
‫و من همینجا...
‫منتظرش هستم
‫کارلیتوس، پسر خوبی باش...
‫و موسیقی و دیسک‌هام رو بیار
‫لازمشون دارم. باشه؟
‫گرسنه‌ای؟
‫"لوبیا بخور، برای قلبت خوبه
‫هرچی بیشتر بخوری، ‫بیشتر معده‌ت کار می‌کنه"
‫معده‌ی من درد می‌کنه
‫ولی شاید کوچیک‌ترها گرسنه باشن
‫می‌تونی کسی رو بکشی؟
‫می‌تونستم
‫حرفی که درباره‌ی سانتی زده راسته
‫اون مُرده
‫ولی من نکشتمش
‫- فکر کردم... ‫- من پیشش بودم
‫همه‌چی رو دیدم
‫توی چال شروع شد
‫بهش گفتم اگه جرات داره با من بیاد پایین ‫تا حلزون جمع کنیم
‫بدو، خایمی. ‫هاسینتو اینجاست
‫- چی دیدی؟ ‫- هیچی
‫- گاوصندوق رو دیدی؟ ‫- نه
‫گاوصندوق رو دیدی؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫کی باهات بود؟
‫پاشو
‫من بزدل بودم
‫از هاسینتو می‌ترسیدم
‫خیلی زیاد
‫ولی دیگه نه
‫دفعه‌ی بعد که ببینمش...
‫می‌دونم که می‌کشمش
‫ببین کی اینجاست
‫ببین چطوری ترتیبش رو میده
‫فقط عذرخواهی کن و سوار ماشین شو
‫من ازت نمی‌ترسم
‫اینقدر منو احمق جلوه نده
‫عذرخواهی کن. ‫دارن نگاهمون می‌کنن
‫من ازت نمی‌ترسم
‫فقط عذرخواهی کن
‫تو یه حیوونی
‫دکتر، کاری که گفتی رو کردم
‫کاری که گفتی رو کردم
‫ولی خونریزی آول بند نمیاد
‫کونچیتا
‫یکی داره میاد. ‫یکی داره میاد!
‫یکی داره میاد، دکتر!
‫کمک کن بلند بشم
‫خایمی، موسیقی رو پخش کن
‫شیپور رو بگیر سمت پنجره
‫مگه نگفتی مُرده؟
‫بی‌شرف
‫کسی به اینجا اهمیت نمیده. ‫می‌تونیم منتظر بمونیم
‫دارن میرن!
‫در تمام زندگیم همیشه کم آوردم
‫همیشه کارها رو ناتموم ول کردم
‫ولی من تنهات نمی‌ذارم، بهت قول میدم
‫هرگز اینجا رو ترک نمی‌کنم
‫طبقه‌ی بالا منتظر هستیم
‫من فرار نمی‌کنم
‫می‌خوام باهات حرف بزنم
‫هیچی
‫حتما رفتن
‫بگو، چی می‌خوای؟
‫هاسینتو
‫بیارش پیش من
‫فهمیدم
‫کمکت می‌کنم
‫خایمی! سانتی رو دیدم! ‫بهم گفت چی می‌خواد!
‫مجبور شدم انگشت‌های پیرمرد رو بشکنم
‫حتی توی مرگ هم کله‌‌شقه
‫زودباشین! یالا!
‫یه چیزی اینجاست!
‫مارسلو! برو کنار!
‫عالی شد! ‫خیلی هم وقتمون هدر نرفت
‫خایمی
‫این مال توست، نه؟
‫باید از اینجا بریم
‫یکی از ما باید از اون پنجره بره بالا
‫و درو باز کنه
‫و بعدش چی؟
‫چی شده؟
‫ترسیدی؟
‫آره، معلومه، عوضی. ‫تو که زخمی نیستی، آول زخمیه
‫تو که خونریزی نداری. ‫اصلا هیچیت نشده
‫سانتی مُرده
‫هاسینتو کشتش
‫و اگه اینجا بمونیم، ‫ما رو هم می‌کشه
‫می‌خواین منتظر بشینین؟
‫فکر می‌کنین ولمون می‌کنه؟
‫اگه مودب بشینیم همه‌چی حل میشه؟
‫اونا اسلحه دارن
‫از ما بزرگ‌ترن، خیلی قوی‌ترن
‫آره، ولی ما بیشتریم
‫وایسا!
‫وایسا. ‫ببین هنوز کار می‌کنن یا نه
‫- برو ‫- باشه
‫گالوز، آسیب دیدی؟
‫یکم
‫لعنتی1 دوباره ببین!
‫چیزی جز سوغاتی و عکس اینجا نیست! ‫آت و آشغاله!
‫یکی از ما باید بره دنبال گالوز
‫- کی میره؟ ‫- من میرم
‫نه، تو نه. من میرم. ‫من لاغرترم
‫کی بازش کرد؟
‫دکتر کاسارس درو باز کرده
‫اون گفت من خوب میشم ‫و همه باید شجاع باشیم
‫اینجا هیچ طلایی نیست! ‫می‌شنوی؟
‫تو و رویاهای مسخره‌ست. ‫لعنت به من
‫طلا، طلا... ‫طلا کجا بود!
‫پدرم، می‌بینی؟
‫اهل کالاندا بود
‫حسابدار بود. ‫خیلی ماهر. ببین
‫مادرم، اهل تولدو
‫و این، این منم
‫تار شدم چون تکون خوردم
‫ولی منم. مطمئنم
‫فردا می‌ریم
‫خوک، فکر می‌کنی برادرت ‫در پرتغال بتونه کمکمون کنه؟
‫وقت زیادی نداریم
‫چقدر تنها، ‫شاهزاده بدون قلمرو،
‫مردی بدون گرما
‫هاسینتو، 1925، در مالاگا"
‫طلا رو دیدم
‫اینجاست
‫فقط باید بگردیم
‫پیداش می‌کنیم، ‫و فردا اینجا رو آتیش می‌زنیم
‫- و پسرها؟ ‫- هیچ پدر و مادری ندارن
‫هیچکس رو ندارن. ‫کی دلتنگشون میشن؟
‫ما در جنگیم
‫فقط یه قطره در اقیانوس
‫ببین، هاسینتو
‫اینجا رو آتیش بزن، بچه‌ها رو بکش، ‫اصلا برام مهم نیست
‫ولی فردا از اینجا می‌ریم
‫- وسایل ماشین رو می‌خوایم ‫- زودباشین
‫کمک می‌خوام
‫بیا، خوک
‫تو دیوونه‌ای، عوضی!
‫برو به درک!
‫نه، شما برین به درک! ‫همه‌ش مال خودمه
‫حرومزاده!
‫چه جوکی
‫گالوز، تو برو اونجا!
‫اسلحه، خایمی، اسلحه!
‫سانتی...
‫روح چیه؟
‫یک تراژدی که محکوم شده ‫بارها و بارها خودشو تکرار کنه؟
‫شاید دردی فوری
‫چیزی که مُرده ‫ولی هنوز به نظر زنده میاد
‫یک احساس، معلق در زمان
‫مثل یک عکسِ تار
‫مثل یک حشره که در کهربا اسیر شده
‫یه روح
‫این چیزیه که هستم