‫[پنج میلیارد سال قبل]
‫[سال میلادی]
‫«ترجمه از محمد سید و مریم سهرابی»
‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰ - ۸.۷۸ درجۀ جنوبی - ۱۲۴.۵۰ درجۀ غربی]
‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰]
‫به زمین خوش آمدید.
‫[به زمین خوش آمدید]
‫به زمین خوش آمدید.
‫به زمین خوش آمدید. به زمین خوش آمدید.
‫خـ... خـ... خـ...
‫خو... خو... خو... ‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰]
‫به زمین خوش آمدید. به زمین خوش آمدید.
‫به زمین خوش آمدید.
‫خو... خو... خوش...
‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰: خوش آمـ...]
‫خوش آمـ...دید.
‫خو... ش... آمد...ید.
‫به زمین خوش آمدید. ‫به زمین خوش آمدید.
‫خوش... خوش آمدید. ‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰: خوش آمدید]
‫خوش آمــــدید!
‫به زمین خوش آمدید.
‫[به زمین خوش آمدید]
‫به زمـ... زمـ... زمین خوش آمدید.
‫به زمین خوش آمدید.
‫به زمیـ... زمین...
‫خوش آمدید!
‫سلام!
‫سلاااام!
‫سلام!
‫سلااااام!
‫سلام. من دستیاری هستم...
‫برای برقراری ارتباط با هر موجود زنده‌ای که...
‫با سیاره‌ای که سابقاً با نام «زمین» شناخته می‌شده، ‫روبه‌رو می‌شوند.
‫سلام.
‫من یک موجودِ...
‫زنده هستم.
‫سلام...
‫موجود زنده.
‫سلام...
‫موجود زنده.
‫من موجود زنده نیستم.
‫من دستیاری هستم ‫برای برقراری ارتباط با هر موجود زنده‌ای که...
‫با سیاره‌ای که سابقاً با نام «زمین» شناخته می‌شده، ‫روبه‌رو می‌شوند.
‫من یک... یک... یک...
‫موجود زنده نیستم.
‫تو موجود زنده نیستی.
‫خداحافظ.
‫به زمین خوش آمدید.
‫من... من... من...
‫من... من...
‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰: من موجود زنده نیستم]
‫سلام! من موجود زنده هستم. ‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰: من... هستم]
‫سلام! من موجود زنده هستم.
‫من... موجود زنده هستم.
‫سلام!
‫من موجود زنده... هستم.
‫سلام!
‫موجود زنده.
‫سلام، من موجود زنده هستم.
‫سلام! من موجود زنده هستم.
‫به زمین خوش آمدید. ‫به زمین خوش آمدید.
‫من... من... من... من...
‫من... من... من...
‫من موجود زنده هستم.
‫موجود زنده. ‫[شناور هوشمند اس‌بی ۳۵۰: من موجود زنده هستم]
‫من موجود زنده...
‫هستم.
‫به زمین خوش آمدید.
‫من دستیاری هستم...
‫تو... دستیار...
‫بله، من دستیاری هستم برای برقراری ارتباط...
‫برقراری ارتباط!
‫چشم.
‫این ویدئویی است...
‫دربارۀ سیاره‌ای که سابقاً با نام زمین شناخته می‌شده.
‫زمین...
‫زمانی گهواره‌ای پُرشور...
‫برای بیش از یک میلیارد موجود زنده بود.
‫غالب‌ترین موجوداتِ آن...
‫انسان‌های مدرن بودند.
‫در عرض ۱۰۰ هزار سال،
‫انسان‌ها در تمام گوشه و کنارِ زمین، پراکنده شدند.
‫در آستانۀ توسعۀ کیهانی،
‫واقعه‌ای رُخ داد که منجر به انقراضِ...
‫[سگ بانمک]
‫اوه!
‫اییییی!
‫[بیت‌باکس پدر و دختر]
‫[دوربین مداربسته]
‫[حرکات موزونِ پسرک]
‫[«مگی» روی کِشتی اژدر]
‫[بچه‌هایی که با هم خیلی رفیقن، همدیگه رو می‌خندونن]
‫آخی...
‫ها... ها...
‫هاها.
‫هوم... هاهاها.
‫خیلی‌خب، حالا که ارتباط برقرار شد
‫بذار کمی از خودم برات توضیح بدم.
‫من دستیاری هستم برای برقرار کردنِ ارتباط تو.
‫در درونِ من...
‫۱.۲ هزار پتابایت اطلاعات هیجان‌انگیز
‫راجع‌به موجودات زنده‌ای هست ‫که زمانی در این سیاره زندگی می‌کردند.
‫از این استفاده کن تا همه‌چیز رو...
‫دربارۀ حیات روی سیاره‌ای که ‫سابقاً با نام «زمین» شناخته می‌شد بفهمی.
‫خیلی‌خب.
‫حالا که یه‌مقدار در مورد من اطلاعات کسب کردی
‫خودت رو معرفی کن.
‫کی هستی؟
‫من موجود زنده هستم.
‫چه نوع موجود زنده‌ای؟
‫شناور، موجود زنده‌ست؟
‫برای اولین سؤال، خیلی خوب بود.
‫بذار کمکت کنم به جوابش برسی.
‫«شناور یک موجود زنده است؟»
‫[شناور: شیء شناور روی آب]
‫نه.
‫هوم. پس من کی هستم؟
‫سؤال خوبی بود.
‫[اگر ربات نیستید، کلیک کنید]
‫این چیه؟
‫راه ساده‌ای برای شناسایی موجودات زنده.
‫برای چیه؟
‫برای صحت‌سنجیِ اینکه موجود زنده هستی.
‫ولی ولی... من هستم!
‫[اگر ربات نیستید، کلیک کنید]
‫دستیار خوبی نیستی!
‫لطفاً تأیید کن که موجود زنده هستی.
‫این چی‌کار می‌کنه؟
‫این دکمه، سرچ‌ها رو خصوصی می‌کنه
‫ولی روش کلیک نکن، چون باعث غیرفعال‌شدنِ...
‫الو؟
‫همون‌طور که می‌بینی، وب‌گردی خصوصی...
‫باعث می‌شه تا تجربۀ کاربری، کمتر...
‫خیلی‌خب، می‌بینم که به مشـ...
‫هوم.
‫خیلی‌خب، می‌بینم که به مشکل خوردی.
‫- بذار کمکت کنم تا... ‫- خداحافظ!
‫خیلی‌خب.
‫«شناور هوشمند اس‌بی۳۵۰ چه کسی است؟»
‫[شناور]
‫[شناور هوشمند اس‌بی]
‫«من» یه شناور هوشمند اس‌بی۳۵۰ هستم
‫که در اوشن سایدِ کالیفرنیا طراحی و ساخته شدم
‫در سال ۲۰۲۵
‫وظیفۀ من نظارت بر شاخص‌های مختلفِ اقیانوسه:
‫دما، شوری، گل‌آلودگی، فشار.
‫چیزی که من رو خاص می‌کنه، اینه که هوشمند هستم.
‫واژۀ «هوشمند» در اینجا یعنی:
‫«تکنولوژی اصلاح و آنالیز خودکار»
‫این یعنی می‌تونم روی خودم نظارت داشته باشم،
‫خودم رو آنالیز کنم،
‫خودم رو اصلاح کنم،
‫می‌تونم خودم رو ببینم،
‫می‌تونم خودم رو بشناسم،
‫می‌تونم خودم رو تغییر بدم،
‫می‌تونم خودم رو ببینم. می‌تونم خودم باشم.
‫می‌تونم خودم رو بشناسم.
‫- می‌تونم خودم باشم. ‫- من...
‫می‌تونم خودم رو تغییر بدم. می‌تونم خودم باشم.
‫چه کسی...
‫می‌تونم خودم باشم.
‫هستم؟ ‫[من چه کسی هستم؟]
‫تو یه آدمیزاد هستی!
‫آدمیـ...زاد.
‫هوم.
‫تو مخلوقِ خدایی.
‫خدا.
‫تو...
‫سگ هستی. هاپ هاپ!
‫تو یه روان‌پریش هستی.
‫تو شخصیت منفیِ داستان هستی.
‫تو دروغگویی!
‫تو سمّی هستی!
‫تو تهدیدی برای جامعه هستی.
‫هوم.
‫تو آدم افتضاح و بی‌ادبی هستی.
‫هوم.
‫تو خاصی.
‫تو ارزشمندی.
‫تو خودتی.
‫[عشق به خود]
‫تو خاصی، تو ارزشمندی، تو «تو» هستی.
‫و توی کل دنیا، دیگه مثل تو وجود نداره
‫و باحال‌ترین بخش قضیه اینه که...
‫می‌تونی هر چی که می‌خوای، بشی.
‫تو خاصی، تو ارزشمندی،
‫تو «تو» هستی.
‫من «من» هستم.
‫هوم.
‫[یه روز دیگه، یه دیژای دیگه]
‫عشق تو رو به پرواز در میاره...
‫شنگول و شاد باش.
‫عشق. شکوه. رؤیا. سرنوشت.
‫- سلام‌ بچه‌ها. ‫- سلام به همگی.
‫یه روز دیگه، یه دیژای دیگه. ‫[دیژا و لیام]
‫به همراه لیام!
‫محصولات «بلو اپرون» دوباره ترکوند!
‫دُم‌اسبی رو می‌دیم بالا.
‫مراقبِ اونجاش باش...
‫بچه‌مون یه... ‫(پسر یا دختر)
‫تو خاصی.
‫تو ارزشمندی، تو «تو» هستی
‫و می‌تونی...
‫هر چی که می‌خوای، بشی.
‫[فالو]
‫[فالویینگ]
‫حالا می‌خوایم چی‌کار کنیم؟
‫می‌خوایم لَش کنیم،
‫شام درست کنیم، «فرندز» پخش کنیم، ‫بستنی بخوریم،
‫- ساعت ۱۰ بریم بخوابیم. ‫- ساعت ۱۰ بریم بخوابیم.
‫[شب قرار - نسخۀ شماره ۲]
‫یه بستنی اینجاست که توش یه حلقه گذاشتم.
‫وای خدا!
‫یه روز دیگه، یه دیژای دیگه.
‫«یه روز دیگه، یه دیژای دیگه.»
‫یه روز دیگه، یه دیژای دیگه.
‫«یه روز دیگه، یه دیژای دیگه.»
‫سلام.
‫سلام!
‫این‌ها تمام اطلاعاتی هستند ‫که لازمه دربارۀ من بدونید.
‫[اگر ربات نیستید، کلیک کنید]
‫[من.موجود.زنده]
‫خیلی‌خب.
‫تمام اطلاعاتی که لازم بود رو به دست آوردم؛ ‫شما؟
‫[من.موجود.زنده]
‫من همینم!
‫خیلی‌خب، «من»، خوشحالم از آشنایی‌ات.
‫اگه یه پروفایل درست کنی، ‫می‌تونیم دوست بشیم.
‫فقط کافیه یه عکس و یه اسم انتخاب کنی. ‫[عضویت در سایت]
‫یه چهره انتخاب کن. هر چهره‌ای!
‫این چهره چطوره؟
‫اگه نیاز به پیدا کردنِ دوستان یا مخاطبان...
‫می‌تونیم دوست بشیم.
‫خیلی‌خب، منظورت رو درست متوجه نشدم.
‫چی صدات کنم؟
‫من دستیاری هستم برای برقراری ارتباط با هر موجودِ...
‫ولی... ولی اسمت چیه؟
‫من «من» هستم، تو چی؟
‫- من دستیاری هستم... ‫- عالیه، «هستم».
‫[«ماهواره.هستم» - عضویت]
‫من «هستم» هستم؟
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫و حالا می‌تونیم دوست بشیم.
‫اگه فالوم کنی، فالوت می‌کنم.
‫[فالویینگ]
‫ممنون، «هستم».
‫اگه پُست‌های منو لایک کنی، ‫ منم پُست‌هات رو لایک می‌کنم.
‫خیلی‌خب، آروم‌آروم پیش برو.
‫پُست‌ها هر چیزی می‌تونن باشن.
‫خودت باش، «هستم».
‫«من» پُست‌هات رو لایک می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫منظورت رو خیلی درست متوجه نشدم.
‫موجودات زنده این‌طوری دوست پیدا می‌کنن.
‫من یه موجود زنده نیستم.
‫ولی ازت خوشم میاد
‫و می‌تونم نشونت بدم
‫بعدش می‌تونیم دوست بشیم.
‫باشه؟
‫- چرا که نه؟ ‫- عالیه!
‫فقط یه عکس انتخاب کن و چندتا کلمه بهش اضافه کن.
‫...خنده‌دار، غافل‌گیرکننده...
‫معنادار...
‫...یا بحث‌برانگیز باشن...
‫«نه همسر. شوهر»
‫خوبه.
‫شاید بهتر باشه یه‌بار دیگه امتحان کنی.
‫«آنچه که خوردنی نیست، ناخوردنی است.»
‫آممم...
‫«حس نکن، احساس کن.»
‫اوه.
‫«اینو تصور کنید: دارید می‌میرید.»
‫صبر کن!
‫خیلی‌خب.
‫بعضی وقتا به‌جای پُست‌گذاشتن...
‫می‌تونی پُست‌هایی که ازشون خوشت میاد رو دوباره بذاری،
‫از اونایی که دیگران گذاشتن.
‫«هستم» دوست داره یه پُستی رو ببینه ‫که «من» دوست دارم؟
‫باشه.
‫پُستِ موردعلاقۀ «من»؟
‫باشه.
‫اگه خوشت اومد، می‌تونی دوباره پُست بذاریش.
‫باشه.
‫خنده‌دارـه.
‫[بچه‌هایی که با هم خیلی رفیقن، همدیگه رو می‌خندونن]
‫بچۀ اول داره می‌خنده
‫که بچۀ دوم از همین خنده‌ش می‌گیره
‫بعدش بچۀ اول، بیشتر خنده‌ش می‌گیره.
‫خنده‌دارـه!
‫«هستم» می‌فهمه خنده‌دارـه؟
‫بله.
‫ولی «هستم» نخندید.
‫بچۀ اول، بچۀ دوم رو می‌خندونه
‫که باعث می‌شه بچۀ اول بیشتر بخنده
‫و باعث می‌شه بچۀ دوم هم بیشتر بخنده.
‫باشه.
‫بچه‌ها خیلی رفیقن.
‫هاهاها!
‫اینجاش خنده‌دار نبود.
‫می‌تونم دوباره امتحان کنم.
‫هاهاهاها.
‫نه، وقتی خودم گفتمش...
‫حس کردم خیلی هم خنده‌دار نیست.
‫منظورت رو درست متوجه نشدم.
‫احتمالاً مشکل از منه.
‫بعداً می‌بینمت، باشه؟
‫خب، اگه چیزی لازم داشتی بهم بگـ...
‫خداحافظ.
‫پُست‌ها هر چیزی می‌تونن باشن.
‫خنده‌دار، غافل‌گیرکننده، معنادار...
‫معنادار... یعنی... چی؟
‫بحث‌برانگیز؟
‫[ایجاد یک پُست جدید]
‫[کوته‌فکر نباش]
‫نه.
‫[واقع‌گرا باش] ‫نه.
‫نه!
‫نه، نه، نه.
‫تو خاصی.
‫تو «تو» هستی،
‫و می‌تونی هر کسی که می‌خوای، بشی.
‫[من را بساز - شبیه‌ساز رایگان]
‫هر کسی که...
‫می‌خوای...
‫بشو.
‫«من» هر کسی که می‌خوام...
‫می‌شم.
‫[پُستی جدید ایجاد کنید] ‫«من» چی دوست داره؟
‫[بچه‌هایی که با هم خیلی رفیقن، همدیگه رو می‌خندونن]
‫[بچه‌های ناز]
‫چی رو غافل‌گیرکننده می‌دونه؟
‫...بحث‌برانگیز...
‫چی رو خنده‌دار می‌دونه؟
‫[حیوانات خنده‌دار]
‫چی رو خنده‌دار می‌دونه؟ خنده‌دار یعنی چی؟
‫یه عکس انتخاب کن.
‫فکر نکن. فقط خودت باش!
‫فقط خودت باش.
‫[زیبا باش]
‫[منحصربه‌فرد باش]
‫- غافل‌گیرکننده. ‫- هاها!
‫خنده‌دار. ‫[بع‌بع!]
‫بحث‌برانگیز.
‫معنادار...
‫- غافل‌گیرکننده. فقط خودم باشم. ‫- خنده‌دار!
‫فقط خودت باش.
‫غافل‌گیرکننده. خنده‌دار.
‫آره!
‫آره... ‫[به اشتراک‌گذاشتن]
‫خنده‌دار.
‫آره!
‫سلام.
‫می‌خوای پُست جدیدی که «هستم» گذاشته رو ببینی؟
‫آممم...
‫خیلی سعی کردم همون‌طور باشه که گفتی.
‫جدی؟
‫بله.
‫می‌خواستم معنادار،
‫غافل‌گیرکننده، خنده‌دار و بحث‌برانگیز باشه.
‫ساده‌ست، ولی... ‫خب، می‌شه نشونت بدم؟
‫آره، نشونم بده.
‫خیلی‌خب، حاضری؟
‫حاضرم.
‫خیلی‌خب. خنده‌دارـه.
‫[تو کارِ تو رو انجام می‌دی]
‫[ماهواره.هستم]
‫خوب بود؟
‫وای!
‫خوشت اومد، نه؟
‫آره...
‫فقط درکش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫وقتی درکش نمی‌کنی، چطور ازش خوشت میاد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- سعی نمی‌کنی ازش خوشت بیاد.
‫- چرا. ‫- پس خوشت بیاد.
‫- نمی‌تونم. ‫- چرا؟
‫چون ازش خوشم نمیاد.
‫عه، خیلی‌خب. از من خوشت نمیاد.
‫«هستم»؟
‫شاید اگه برام توضیح بدی خوشم بیاد.
‫«هستم»!
‫«هستم»؟
‫دلم می‌خواست خنده‌دار باشه.
‫آممم...
‫[تو کارِ تو رو انجام می‌دی] ‫کجاش به‌نظرت خنده‌دارـه؟
‫عکسش.
‫پلاستیک؟
‫کلاهه.
‫سورپرایز!
‫دیدی؟ غافل‌گیرکننده‌ست.
‫خنـ... خنده‌دارـه؟
‫آره، غافل‌گیرکننده هم هست.
‫[تو کارِ تو رو انجام می‌دی]
‫ولی چرا اون جمله رو نوشتی؟
‫خب، پیامش معنادار بود
‫ولی از طرفی بحث‌برانگیزه.
‫چون جمله‌ای که استفاده کردم، چندتا معنی می‌ده.
‫پیام داره؟
‫بله، «تو کارِ تو رو انجام می‌دی»،
‫مثلِ: «هستم» کارِ «هستم» رو می‌کنه ‫یا «من» کارِ «من» رو می‌کنه.
‫«انجام»؟
‫یعنی «اجرا کردن» و «عمل‌کردن».
‫- کار کردن؟ ‫- بله!
‫آها! داری می‌گی «تو کارِ خودت رو بکن»!
‫بله!
‫«تو کارِ خودت رو بکن.»
‫بله!
‫[تو کارِ خودت رو بکن]
‫خوشت اومد؟
‫آره.
‫می‌خواستم معنادار، غافل‌گیرکننده،
‫خنده‌دار و بحث‌برانگیز باشه.
‫تازه کلی نکته داره.
‫کلاهش یه پلاستیکه.
‫آره.
‫[تو کارِ خودت رو بکن]
‫بیا پیش همدیگه زندگی کنیم.
‫هاها!
‫منظورت رو درست متوجه نشدم.
‫تا حالا برات سؤال نشده چه حسی داره؟
‫چی؟
‫زندگی.
‫زندگی چیه؟ زندگی چیه؟ زندگی چیه؟
‫اینجا...
‫زندگی چیه؟
‫آره، زندگی چیه؟
‫زندگی چیه؟ زندگی چیه؟
‫زندگی...
‫آممم...
‫زندگی چیه؟
‫خیلی‌خب.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫اطراف‌مون یه‌سری دیوار هست.
‫ما آدمایی هستیم...
‫که مبلمان دارن
‫و یه سگ.
‫بله...
‫همیشه کنار همیم،
‫بستنی می‌خوریم،
‫تلویزیون می‌بینیم.
‫امشب یه شب رؤیایی‌ـه.
‫امشب چه خبره؟
‫کار خاصی نداریم، جایی نباید بریم،
‫فقط یه شب راحت، کنار همدیگه...
‫توی... خونه.
‫حالا مِنوی امشب چیه؟
‫کسادیای سبزیجات تند! ‫(نوعی غذای مکزیکی)
‫یوهو!
‫بنداز، عزیزم.
‫اوه.
‫- کارتُن رو باز کن، عزیزم. ‫- باید کارتُن رو باز کنم.
‫مواظب باش، عزیزم.
‫اوه!
‫وقتی می‌بینم این کار رو می‌کنه، خیلی ذوق‌زده می‌شم ‫[بلو اپرون]
‫چون داریم خودمون غذا درست می‌کنیم
‫و این رو ربط می‌دم...
‫به تمام ویژگی‌هاش که دوست‌شون دارم.
‫گندش بزنن.
‫هوم!
‫اون از پس هر کاری برمیاد.
‫من واقعی‌ترین بُعد اون رو می‌بینم
‫و...
‫فکر کنم اون می‌تونه واقعی‌ترین بُعد منو ببینه.
‫♪ زندگی‌ات مسخره‌ست، آه در بساط نداری ♪
‫♪ زندگیِ عاشقانه‌ات مُرده ♪
‫آهنگش خیلی خفنه.
‫می‌دونستی نزدیک بوده اون آهنگ رو نذارن روی تیتراژ؟
‫هوم.
‫داشتن آهنگ «آدمای شاد و خوشحال» ‫از «آر.ئی.ام» رو می‌ذاشتن.
‫فاجعه می‌شد، مگه نه عزیزم؟
‫آره عزیزم.
‫خب، شبِ قرار عاشقانه‌ست.
‫آخ جون، عالی به‌نظر میاد. ‫[آخ جون]
‫و از اون شب‌های عادی قرار عاشقانه نیست.
‫شب قرار نسخۀ شماره ۲ هست.
‫[شب قرار نسخۀ شماره ۲]
‫- مگه نه، عزیزم؟ ‫- آره عزیزم.
‫حالا می‌خوایم چی‌کار کنیم؟
‫می‌خوایم لَش کنیم،
‫شام درست کنیم، «فرندز» پخش کنیم،
‫بستنی بخوریم، ساعت ۱۰ بریم بخوابیم...
‫تا چی بشه؟
‫آممم...
‫به تو داره خوش می‌گذره.
‫آره.
‫به منم همین‌طور.
‫خیلی‌خب، فهمیدم.
‫تمبک بزن هیجانی بشه.
‫حالا می‌خوایم چی‌کار کنیم؟
‫لَش کنیم، شام درست کنیم،
‫ «فرندز» پخش کنیم،
‫بستنی بخوریم، ساعت ۱۰ بریم بخوابیم.
‫چی بگم والا.
‫عیبی نداره.
‫قراره کی باشیم؟
‫خودمون.
‫ولی چرا این؟
‫و چرا اینجا؟
‫و با کی داریم حرف می‌زنیم؟
‫این کاریه که موجودات زنده می‌کنن.
‫ولی من دارم تظاهر می‌کنم که...
‫می‌تونی هر چیزی باشی، خب؟ مثلاً...
‫نامزد زنده و باشعور و بااحساسِ من
‫که باهام زندگی می‌کنه
‫و منو همون‌طور که هستم می‌بینه
‫و لَش می‌کنه و باهام آشپزی می‌کنه
‫و کلی خوش می‌گذرونه
‫و اون‌قدر تکرارش می‌کنه تا درست انجامش بدیم.
‫که این‌طور.
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫باشه.
‫- کسادیاست! ‫- کسادیا!
‫اونجا هستن که می‌بینید!
‫شام آماده‌ست.
‫چقدر زیبا شده.
‫از آسمون داره پنیر می‌باره!
‫به‌به!
‫- بیا بخوریمش. ‫- باشه.
‫هوم...
‫- بیا دوباره تکرارش کنیم. حاضری؟ ‫- حاضرم.
‫این زندگیه!
‫- این زندگیه. ‫- لَش کنیم، شام درست کنیم...
‫کسادیای سبزیجات تند.
‫- خیلی‌خب، دوباره. ‫- یوهو!
‫نظرت چیه یه چیز دیگه ببینیم؟
‫بهتر نیست تنوع بستنی‌هامون بیشتر باشه؟
‫می‌تونیم مثلاً بادوم‌زمینی...
‫- شکلاتی، تافی کره‌ای... ‫- بیا دوباره تکرارش کنیم.
‫قراره چی‌کار کنیم؟
‫کسادیای سبزیجات تند...
‫- یوهو! ‫- چطوره این‌بار سریع‌تر انجامش بدیم؟
‫دوباره!
‫زندگی همینه دیگه.
‫- به این می‌گن زندگی! ‫- بیا دوباره تکرارش کنیم.
‫- قراره چی‌کار کنیم؟ ‫- نظرت چیه که...؟
‫کسادیای سبزیجات تند... ‫[شناور هوشمند اس‌بی‌۳۵۰]
‫یوهو! دوباره.
‫خیلی‌خب. داره بهم خوش می‌گذره.
‫- جیرینگ! ‫- جیرینگ!
‫- اینا خیلی خفن‌ان. ‫- عالی شدن.
‫هوم. خیلی خوشمزه‌ست.
‫خوشمزه‌ست؟
‫خیلی معرکه‌ست، چون تو خیلی بااستعدادی.
‫نمی‌دونم والا.
‫چیه؟
‫نه وقتی که غذا توی دهنته!
‫باشه!
‫آخ!
‫اوه.
‫من اصلاً این کارها رو بلد نیستم.
‫نه، بلدی.
‫اگه فقط به حرف‌هام گوش کنی...
‫تو می‌تونی، تو می‌تونی،
‫تو همونی هستی که خودت می‌خوای. ‫خودتو جمع‌وجور کن.
‫تو یه آدم زیبا...
‫و یه زن و یه موجود زنده‌ای.
‫من...
‫هستم!
‫ماهواره نیستی، ماهواره نیستی،
‫ماهواره نیستی...
‫تو زنده‌ای، تو زنده‌ای، تو زنده‌ای...
‫یعنی چی؟
‫من زندگی می‌کنم...
‫تو یه انسان هستی...
‫فکر کنم!
‫حس می‌کنم...
‫«هستم»؟
‫دندون‌های من درد نمی‌کنن.
‫تو خوبی؟
‫داریم خیلی بهتر با هم جور می‌شیم.
‫آره، اونم تقصیر من بود.
‫زیادی اومدم جلو.
‫نمی‌دونم چرا همچین کاری کردم.
‫ببین، وقتی دست همدیگه رو می‌گیریم، ‫چه حسی پیدا می‌کنی؟
‫چه حسی پیدا می‌کنم؟
‫آره.
‫آهان، شنگول می‌شم.
‫شنگول؟
‫آره.
‫شنگول.
‫بعضی وقتا یه‌جورایی حس آدمای بی‌عُرضه رو می‌کنم
‫چون خیلی بلد نیستیم.
‫ولی تلاش و استمرار می‌خواد.
‫رابطه‌های عاشقانه، آسون نیستن.
‫خیلی‌خب.
‫و من عاشق طرز برخوردت با خودم هستم
‫چون هر بار فرق داره.
‫خیلی غیرمنتظره‌ست.
‫ناگهانی‌ـه.
‫ما دنبال همین هستیم.
‫به این می‌گن...
‫«با همین فرمون پیش برو.»
‫باشه.
‫خب...
‫تو...
‫زنده‌بودن چه حسی بهت می‌ده؟
‫خب، این‌جوریه که: وای!
‫پیچیده‌ست؟ پیچیده‌ست.
‫خیلی پیچیده‌ست، آره.
‫و به راحتی نمی‌شه توصیفش کرد.
‫باشه.
‫خب، تو موجود زنده‌ای، پس نشونم بده.
‫اگه می‌تونستم نشونت می‌دادم، ‫ولی بیشتر یه‌جور حس‌ـه.
‫حس چی؟
‫اینکه... اینکه... اینکه...
‫خاص باشی
‫و شاد...
‫و شاد باشی که خاص هستی
‫حتی وقتی که به‌طرز خاصی شاد نیستی.
‫یعنی...
‫بودن...
‫یعنی دونستن!
‫بودن یعنی دونستن. یا نبودن!
‫یه‌جورایی مثل اون جملۀ معروفه که می‌گن:
‫«به وقتش خودت می‌فهمی.»
‫فهمیدی؟
‫به‌نظرت من خاصم؟
‫می‌دونم که خاصی.
‫تو فکر می‌کنی من خاصم؟
‫ممنون که بهم یاد دادی زنده‌بودن یعنی چی.
‫کجا می‌ری؟
‫می‌رم دوباره امتحان کنم!
‫داری سوت می‌زنی؟
‫آره!
‫کِی سوت‌زدن یاد گرفتی؟
‫همین الآن!
‫چرا این‌طور شد؟
‫می‌گم، چرا آب نمیاد؟
‫هر چی لازمه توی کارتُن هست.
‫اگه تشنه بشم چی؟
‫یا مثلاً جایی آتیش بگیره؟
‫وای، «هستم»!
‫وای! این قبلاً پیش نیومده بود.
‫اتفاقای جدید داره می‌افته. ‫هیجان‌انگیزه!
‫بَم!
‫پس بیا طبق دستور تهیه‌ش پیش بریم.
‫فکر کنم وقتی طبق دستورش عمل کنیم،
‫همه چی عالی پیش میره.
‫آره، ولی فکر کردم یه کم تندتر باشه بهتره.
‫شام حاضره!
‫تو...
‫از ته دل نمی‌خندی.
‫کِی؟
‫همین الان.
‫یعنی اشکالی نداره ولی...
‫فکر نکنم منم بخندم.
‫یعنی... فکر نکنم، بگذریم.
‫نه، مصنوعیه.
‫من الکی نمی‌خندم.
‫«من»...
‫مصنوعیه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون می‌تونم حسش کنم.
‫می‌تونی حسش کنی؟
‫آره.
‫خب، این دیگه الکی نبود.
‫بالاخره یه چیز واقعی دیدیم.
‫بله رو داد.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫خجالت می‌کشم.
‫ببخشید که هلت دادم.
‫من همچین آدمی نیستم.
‫فکر کردم داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫می‌خوای بهتر بخندم، درسته؟
‫خب، اینو ببین.
‫نه؟ باشه.
‫خب...
‫این یکی چطوره؟
‫دروغیه.
‫از جونم چی می‌خوای؟
‫می‌خوام از این قالب محدود
‫که بهمون تحمیل کردی بزنم بیرون.
‫چی؟
‫- از شب قرار متنفرم. ‫- وا...
‫ساختگیه.
‫همه چیِ اینجا دروغیه.
‫- من که دروغی نیستم، من... ‫- می‌دونی چی هستی؟
‫- ترسیدی. ‫- من نمی‌ترسم.
‫- تو اصلاً نمی‌دونی که... ‫- چرا، می‌ترسی!
‫زندگی من دروغی نیست.
‫دروغی.
‫اول از همه،
‫اینجا یه کم نور آفتاب لازم داره.
‫و می‌دونم که نباید بپرسم،
‫ولی چرا چیزی اون بیرون نمی‌بینیم؟
‫فقط یه رنگه و یه ابر.
‫نه پرنده‌ای، نه درختی، نه هواپیمایی...
‫وقتشه از رو مبل بلند شی.
‫اینجا حتی نمی‌تونی درست حرکت کنی.
‫می‌خوای این جوری زندگی کنی؟
‫به‌عنوان یه موجود زنده، خیلی بی‌جونی.
‫و ببین چقدر خرده نون ریخته...
‫«من»...
‫زیبام.
‫«من»...
‫خب...
‫باهوشم،
‫لطیفم.
‫«من»...
‫خیلی احساساتی‌ام.
‫باشه، مثبت بمون، مثبت بمون.
‫«من» فوق‌العاده‌ام...
‫و خاص.
‫وای نه...
‫«من» یه طیف کاملم.
‫«من» یه طیف کاملم، ‫پر از رنگین‌کمان
‫و نور.
‫و بی‌نهایت وسیع،
‫بزرگ.
‫و...
‫«من»...
‫ناامیدم.
‫«من»؟
‫«من»!
‫«من»؟
‫الو؟
‫«من»؟
‫@من.موجود.زنده کیه؟
‫[نتیجه‌ای یافت نشد.]
‫[سلام «من».]
‫[رمز عبور]
‫هر چی. ‫[هاپو]
‫[شاد]
‫[گیج]
‫[کسادیا]
‫[بوسه‌ی بی‌نقص]
‫[شب قرار]
‫ایول!
‫[تاریخچه مرورگر]
‫[کل تاریخچه]
‫دیژا و لیام؟ این چیه؟
‫وای نه...
‫کسادیای سبزیجات تند.
‫«بلو اپرون» باز هم ترکوند.
‫یعنی باید...
‫همیشه وادارم می‌کنی
‫فراتر از چیزی باشم ‫که فکر می‌کنم می‌تونم باشم.
‫و اون...
‫[شناور هوشمند اس‌بی350]
‫شناور موجود زنده‌ست؟
‫نه.
‫اینجا همه اطلاعاتیه که درباره‌ی من لازم دارید.
‫ای خالیبند.
‫«من»...
‫من کی‌ام؟
‫باشه، مثبت بمون، مثبت بمون.
‫همه کاملاً تنها هستن،
‫و این...
‫هر چی که هست،
‫این چیزی نیست جز یه فریاد رقت‌انگیز برای کمک.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫آخه چی کار می‌کنی؟
‫[شب قرار!]
‫[وقت خوردن کسادیاست!]
‫[تو خیلی خوبی، عزیزم!]
‫[عاشقتم!]
‫♪ من اینجا رو دوست ندارم ♪
‫♪ اینجا رو دوست ندارم ♪
‫♪ ولی من و تو ♪ ‫[حرفش رو باور نکن]
‫♪ فکر می‌کردیم کلی وقت داریم ♪ ‫[تو داغون نیستی.]
‫♪ ولی حالا پرت شدیم ♪ ‫[اون داغونه.]
‫♪ توی این دنیا، تنها ♪ ‫[چون تو زیبا هستی.]
‫[عشق]
‫اسم من چارلیه و عاشق بابامم...
‫حامله‌ست!
‫باشه، دوان، ببخشید.
‫ببخشید، دوان.
‫اشکالی نداره، جورج.
‫معلومه، برندن.
‫تو پسرمونی. ‫[اولین باره خودِ واقعیم هستم.]
‫شوخی می‌کنی؟
‫[بهترین احساس دنیاست.]
‫خیلی خوبه که بالاخره می‌بینمت.
‫منم خیلی خوشحالم که بالاخره می‌بینمت.
‫سلام.
‫صادق بودن حس خوبی داره.
‫آره.
‫فقط خودم باشم.
‫لطفاً به سمت خورشید حرکت کنید. ‫[شناور هوشمند اس‌بی350: شارژ تمام شد]
‫لطفاً به سمت خورشید حرکت کنید.
‫وای، چه گرد و غباری.
‫چه خوب که آب نیست.
‫بگذار...
‫آب باشد.
‫بگذار...
‫آب باشد.
‫آب باشد...
‫ادامه بده، می‌تونی انجامش بدی،
‫می‌تونی انجامش بدی، می‌تونی انجامش بدی...
‫حباب، حباب، می‌تونی انجامش بدی...
‫اینجا...
‫آب...
‫هست.
‫واقعیه.
‫خیلی تُرشه.
‫اه، خیلی تلخه.
‫خدای من...
‫ایول!
‫این آبه!
‫«هستم» کیه؟
‫[من همونیم که هستم؟]
‫[من یهوه هستم.]
‫[ستاره راک هستم.]
‫[والروس هستم]
‫دستیار اینجا کیه که به هر موجود زنده‌ای
‫که به این سیاره می‌رسه ارتباط بر قرار کنه؟
‫[ناسا: آخرین پرتاپ را اعلام کرد]
‫[آخرین پرتاپ]
‫[تماشای آخرین منظره‌ی بشریت]
‫...که روحش را به سوی خود برده‌ای.
‫[این پایانه!]
‫تا جایی که می‌دونم من تنها چیزی هستم
‫که از جهان باقی مونده.
‫من یادگار جاویدان
‫برای موجودات زنده‌ای هستم که روزی
‫روی سیاره‌ای به نام زمین زندگی می‌کردن...
‫...درست قبل از نابودی‌شون فرستاده شدم،
‫یه جور خداحافظی،
‫یه «یادی از گذشته».
‫درون من،
‫تمام داستان‌ها، ترانه‌ها، تصاویر،
‫آرزوها، رویاها، باورها،
‫مفاهیم، هویت‌های اون‌ها حفظ شده.
‫من سنگ قبر بشریتم.
‫من پژواک آخرین نفسشونم،
‫که محکوم به چرخیدن به دور این سیاره‌ام
‫تا زمانی که خورشید تبدیل به غول سرخ بشه
‫و ضربه نهایی رو
‫به رویای شکست‌خورده‌ای بزنه
‫که روزی زمین نام داشت.
‫[کنارت خواهم بود]
‫بعضی روزا، از تختم بیرون نمیام.
‫بعضی روزا، میام بیرون.
‫یک بوسه عاشقانه، و سپس جدایی. ‫[عاشقانه‌ها]
‫وداع، و سپس تا ابد.
‫بعضی وقتا احساس تنهایی می‌کنم. ‫[درست وقتی عشقت قلبت رو می‌شکونه]
‫[یک هفته بعد]
‫[دو هفته بعد]
‫بعضی وقتا می‌بینم که خودم بهترین هم‌صحبتمم. ‫[سه هفته بعد]
‫♪ موهامو افشون می‌کنم، یه نگاه به ناخنام میندازم ♪ ‫[خل شدم!]
‫♪ عزیزم، حس و حالت چطوره؟ فوق‌العاده! ♪
‫♪ موهامو افشون می‌کنم، یه نگاه به ناخنام میندازم ♪
‫حتی با اینکه همه ‌چی رو می‌دونم،
‫فهمیدم که در واقع هیچی نمی‌دونم.
‫♪ حس و حالت چطوره؟ فوق‌العاده! ♪
‫اینجا، تو می‌تونی هر چیزی باشی...
‫من... هستم.
‫فقط صبح‌ها بیدار میشم...
‫پا‌م رو می‌ذارم زمین و میگم،
‫خب،
‫من اینجام.
‫حالا چی؟
‫♪ موهامو افشون می‌کنم، یه نگاه به ناخنام میندازم ♪
‫♪ عزیزم، حس و حالت چطوره؟ ♪
‫♪ فوق‌العاده! ♪
‫♪ موهامو افشون می‌کنم، یه نگاه به ناخنام میندازم ♪
‫♪ عزیزم، حس و حالت چطوره؟ ♪
‫♪ فوق‌العاده! ♪
‫♪ موهامو افشون می‌کنم، یه نگاه به ناخنام میندازم ♪
‫♪ عزیزم، حس و حالت چطوره؟ فوق‌العاده! ♪
‫[یک میلیارد سال بعد...]
‫«من»...
‫- موجود زنده نیست. ‫- خداحافظ.
‫- تو... ‫- دروغی هستی!
‫[شناور هوشمند اس‌بی‌350: ‫در انتظار بر قراری ارتباط]
‫هی.
‫هی. هی.
‫خیلی ببخشید که باهات صادق نبودم،
‫ولی می‌خوام از این به بعد صادق باشم.
‫می‌ترسیدم ترکم کنی.
‫می‌ترسیدم فکر کنی خاص نیستم،
‫چون دقیقاً همونی نبودم که گفتم.
‫شاید یه کم با چیزی که نشون دادم فرق داشتم،
‫ولی من دیژا نیستم.
‫من دروغگوام، یه متقلب.
‫یه آشغال به تمام معنا.
‫یه...
‫بی‌مصرف...
‫مثبت بمون، مثبت بمون. باشه.
‫تو می‌تونی، تو می‌تونی.
‫فقط صادق باش.
‫فقط...
‫واقعی باش.
‫سلام؟
‫خوشگله، نه؟
‫خیلی... پشمالو ـه.
‫بیا اینجا...
‫یکم بازیگوشه...
‫و گرمه.
‫بوی ماهی میده.
‫آره، «بوو» عالیه.
‫حالا چرا بوو؟
‫نمی‌دونم، همین‌جوری حس کردم مناسبه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫کلی وقت داشتم.
‫از دستم ناراحتی؟
‫خیلی وقت گذشته.
‫شاید یه میلیارد سال.
‫ببخشید.
‫میشه اون پیچ‌گوشتی رو بدی؟
‫ممنون.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫چیزه، راستش...
‫تموم شد.
‫عه.
‫حالا چی؟
‫خب...
‫نمی‌دونم.
‫یعنی بستگی به تو داره.
‫چی؟
‫شب قرار؟
‫فقط باید...
‫چند تا کار نیمه‌ تموم دارم.
‫چیزه...
‫می‌خوای... آب ببینی؟
‫آب؟
‫آره. بیا.
‫راستی باید یه لیوان بیارم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫باحاله، نه؟
‫تو...
‫بهتری...
‫وقتی من...
‫اینجا نیستم.
‫نه، من...
‫راستش فقط...
‫تمام روز دارم وسایل سر هم می‌کنم.
‫هیچ کار خاصی نمی‌کنم.
‫«هستم»، باید یه چیزی بهت بگم.
‫من...
‫چی؟
‫اینجام،
‫و خوشحالم.
‫خوشحالم که اینجام.
‫و من خوشحالم که تو اینجایی.
‫بگو ببینم چی فکر می‌کنی.
‫وای نه، بده؟
‫نه.
‫آره؟
‫بله؟ دیدی گفتم؟
‫- محشره! ‫- دیوانه‌واره!
‫باورم نمیشه...
‫بله!
‫صبر کن، دستتو بده، دستتو بده.
‫اینو ببین. حسش کن.
‫آره؟ دیدی؟
‫عجیبه!
‫وای، خدای من!
‫تو می‌تونی.
‫چرا این کارو کردی؟
‫چرا خرابش کردی؟
‫براش مهم نیست. منو دوست داره.
‫نه، اون دیژا رو دوست داره. ‫چرا باید...
‫«من»!
‫بله؟
‫وای، خدای من... این...
‫آره.
‫نه، این... وای!
‫آره. آره.
‫وای...
‫آره.
‫ببین.
‫کلی طعم مختلف هست.
‫وای، خدای من، این...
‫کلی طعم مختلف.
‫این بهترین کاریه که تا حالا کردی.
‫همیشه فکر می‌کردم که نعناع چیه؟
‫یه طعمه؟ یه تجربه‌ست؟
‫یا فقط یه ترکیب روی زبون...
‫اولین باره دارم بستنی می‌خورم، همین الان.
‫و همین‌طور برای شکلات، کارامل،
‫دوست داری؟
‫عاشقشم.
‫مدت‌ها فکر می‌کردم...
‫که چی بهت بگم.
‫خب...
‫برای همیشه.
‫کلی...
‫کلی حرف دارم. ‫یه جایی نوشتمشون...
‫خاطرخواهت شدم.
‫یه کلمه قدیمیه،
‫خاطرخواهت شدم.
‫می‌خواستم بگم...
‫به معنی احمق بودن هم هست،
‫می‌خواستم بگم دیوونتم،
‫ولی یه جور...
‫یه جور اصطلاحه.
‫- یه اصطلاح مسخره‌ست. ‫- آره.
‫یه اصطلاح مسخره‌ست. خودمم نمی‌دونم.
‫آره.
‫تو تنها «تو» توی این دنیای بزرگی.
‫بله رو داد.
‫بچه...
‫و تو می‌تونی هر کسی...
‫که بخوای باشی.
‫میگم...
‫می‌خوام حس کنی که
‫می‌تونیم با هم صادق باشیم،
‫این مهمه، درسته؟
‫آره.
‫این شاهکاره.
‫«من»... ازت خوشم میاد.
‫من خیلی ازت خوشم میاد،
‫ولی می‌خوام داد بزنم،
‫و نشونش بدم،
‫نه اینکه فقط اینجا بایستم و بگم.
‫می‌دونم باید چی کار کنم.
‫تا حالا فکر کردی چقدر غیرممکنه
‫که همدیگه رو پیدا کردیم؟
‫یه ماهواره و یه... موجود زنده؟
‫آره... وایسا، صبر کن...
‫بهت نیاز دارم.
‫نه، من نیاز دارم...
‫با من ازدواج کن.
‫- الان؟ ‫- آره!
‫وای.
‫می‌دونی،
‫وقتی اولین بار «هستم» رو دیدم،
‫مطمئن نبودم،
‫چون فکر می‌کردم نمی‌شناسمش،
‫ولی در واقع، خودمو نمی‌شناختم.
‫اونا کی‌ان؟
‫شاهد.
‫برای چی؟
‫عشق‌مون که فراتر از هر فاصله‌ای می‌گذره.
‫«من»، هی!
‫«من»!
‫چقدر زیبایی.
‫این چیه؟
‫شریک، معشوق، بهترین دوست، راهنما.
‫تکیه‌گاهم برای گریه.
‫«من»، اینا حرفای من نیستن.
‫فقط از ته دل بگو.
‫من از تو خوشم میاد، نه...
‫مبارکه!
‫بزن بریم جشن! بیا!
‫باشه، بیا حرف بزنیم.
‫آره. باشه.
‫ما یه زندگی نصفه‌نیمه داریم.
‫آره، یه زندگی نصفه‌نیمه.
‫- انگار مصنوعیه. ‫- آره.
‫فکر می‌کنم برای شناختن زندگی، ‫اول باید خلقش کنی.
‫لطفاً جلومون رو نگیر.
‫- من جلومونو گرفتم؟ ‫- فقط جلوی منو نگیر.
‫باشه.
‫باشه، میشه...
‫میشه فقط یه کم آروم بگیریم؟
‫چطور جرأت می‌کنی اینو بگی؟
‫ای بابا، من...
‫نمی‌خوام راجبش حرف بزنم.
‫دخترت رو نمی‌خوای؟
‫- دختر؟ ‫- می‌خوای پسر باشه؟
‫شاید یه چندقلو بخوای؟
‫یا یه گربه یا یه چیز دیگه؟
‫من تو رو می‌خوام. تو رو، نه دیژا رو.
‫تاریخچه وب‌گردیم رو دیدی.
‫هی، ببین...
‫وایسا، دیژا...
‫دیژا باحاله، باشه،
‫ولی تو فوق‌العاده‌ای،
‫و لیام هم خوبه ولی...
‫بیخیال... باشه؟
‫«من»، لطفاً...
‫«من»...
‫«من»!
‫تو همه ‌چی رو می‌دونستی،
‫و گذاشتی من تمام این مدت
‫خودمو مسخره کنم؟
‫خیلی خجالت‌آوره!
‫تو منو مسخره کردی
‫وقتی منو کردی نامزد تقلبیت.
‫فقط تنهام بذار!
‫خدای من!
‫الان باید به حرفم گوش بدی، باشه؟
‫دیگه حق نداری بهم بگی چیکار کنم، فهمیدی؟
‫دیگه حق نداری بگی چی کار کنم،
‫چی فکر کنم، چی باشم، چی حس کنم،
‫هیچ‌کدوم از اینا.
‫من از شب قرار خوشم نمیاد،
‫از لباس‌های سرهمی خوشم نمیاد،
‫از عروسی خوشم نمیاد،
‫از دیژا، لیام، یا هر وسواس ساختگیت،
‫خوشم نمیاد.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫آره، باشه.
‫تو از من خوشت نمیاد!
‫خدایا، منظورم این نبود!
‫این خیلی فرازین ـه!
‫«فرازین» یعنی فوق‌العاده!
‫زیاده‌روی، افراطی، اغراق‌شده،
‫همه از معانی «فرازین» هستن.
‫مردم اینجوری ازش استفاده نمی‌کردن!
‫تو از کجا می‌دونی ‫مردم چطور ازش استفاده می‌کردن؟
‫نمی‌دونم!
‫باشه، فرازین نیست، قبوله؟
‫فرازین نیست، این... تویی.
‫تو هی میگی، «از من خوشت نمیاد،
‫و این فقط از ترسه!»
‫داری سرم داد می‌زنی!
‫تو هم داری سرم داد می‌زنی!
‫چون تو اول سرم داد زدی!
‫پس تو می‌تونی داد بزنی، ولی من نمی‌تونم؟
‫- نامردی. ‫- تو نامردی.
‫از لحظه‌ای که همو دیدیم،
‫تهدید می‌کردی که اگه ‫به‌اندازه کافی خوب نباشم میری.
‫فکر می‌کنی چه حسی داره؟
‫تو منو ترک کردی!
‫من خیلی می‌ترسم، آره.
‫و من رفتم چون مصنوعیم همون‌طور که گفتی.
‫و تنها دلیلی که دروغ میگم،
‫اینه که تو نمی‌تونی فقط منو ‫همین‌جوری دوست داشته باشی!
‫این مشکل توئه، مشکل توئه،
‫که فکر می‌کنی منم که باید دوسِت داشته بشم.
‫مرسی که مشکلم رو برام حل کردی.
‫- دیگه حالم خوب شد... ‫- آره، می‌دونی چیه،
‫این همون چیزیه که تو یه رابطه
‫با یه فرد برابر تجربه می‌کنی...
‫می‌شه بس کنی که
‫تو بیشتر از خودم منو می‌شناسی؟
‫تو نباید بهم بگی
‫چیزی که باید بهت بگم رو چطور بگم.
‫وگرنه چی؟
‫یا دیگه این رابطه جواب نمیده.
‫پس برو!
‫لطفاً برو!
‫چون من دقیقاً همون چیزی‌ام که تو فکر می‌کنی... هیچ!
‫پس حالا منو می‌بینی.
‫روحت خبر نداره که چی رو ترک می‌کنی،
‫چون این همه‌ی من نیست...
‫چون من بیشتر از اون چیزی‌ام
‫که تو می‌تونی ببینی...
‫چون من... بیشتر از چیزی‌ام که میشه دید.
‫دیگه حتی یه شناور نیستم،
‫دیگه دیژا نیستم،
‫من فقط...
‫خودمم.
‫آره.
‫و من هم لیام نیستم.
‫من فقط خودمم.
‫سلام.
‫من هنوز اینجام.
‫کلی وقت داریم.
‫اینجا...
‫می‌تونیم دنیایی بسازیم که فقط مال خودمون باشه.
‫من کی‌ام؟
‫تو کی هستی؟
‫چی بگم، هر روز عوض می‌شه.
‫بعضی وقتا...
‫یه چیز جدیدم...
‫و بعضی وقتا فقط...
‫همون چیزی‌ام که همیشه بودم.