‫[این فیلم بر اساس داستان واقعی ‫لورا ادلنی ساخته شده است.]
‫[به جز لورا و خانواده‌اش، مابقی شخصیت‌ها
‫و اتفاقات در این فیلم تخیلی می‌باشند.]
‫سلام بچه‌ها!
‫سلام! بالاخره باز شروع کردم به «ولاگ» گرفتن. ‫(وبلاگ ویدیویی)
‫سلام بچه‌ها!
‫من بازیگر نیستم، هیچ‌ کسی نیستم.
‫ولی معروف می‌شم!
‫بجنب، بجنب.
‫وایسا، وایسا.
‫- باز چی شده؟ ‫- هنوز حساب نکردم.
‫کیفت رو جا گذاشتی.
‫- بجنب، بجنب. ‫- گارسون!
‫تو حساب کن، باشه؟ ‫پول تو پول منه، پول منم...
‫آره، آره.
‫خنگول!
‫بجنب، عزیزم!
‫پاشو! الان!
‫- می‌تونی رانندگی کنی؟ ‫- معلومه که می‌تونم.
‫اینجا.
‫باشه، مراقب باش.
‫دوباره.
‫آروم.
‫خوبه.
‫- فشار خونش چطوره؟ ‫- خوبه.
‫باشه.
‫- مراقبش باش. ‫- چشم، دکتر.
‫هی، دکتر!
‫آروم، آروم.
‫- مراقب باشین، آقا. ‫- چی شده؟
‫حالش چطوره؟
‫یه سری جراحت سطحی داره. ‫چند تا کبودی اینجا و اونجا.
‫چی؟ یعنی حالش خوب می‌شه، درسته؟
‫باید یه مدت تحت نظر باشه. ‫نگرانیم که
‫تصادف باعث خونریزی داخلی شده باشه.
‫فعلاً ببخشید من برم.
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫عزیزم…
‫عزیزم؟
‫عزیزم، حالت خوبه، باشه؟
‫منم خوبم.
‫فقط یه خراش کوچیک، ببین، ‫تو هم چند تا خراش داری.
‫بیا اینجا!
‫یه روز نمی‌تونی دردسر درست نکنی؟
‫بابات بیرونه داره خرابکاریت رو جمع می‌کنه.
‫ساعت ۴ صبح اتفاق افتاده، آقا.
‫الان بیمارستان پوری سهات هستن.
‫بله، لطفاً کمک کنید ‫مشکل پسرم رو حل کنیم.
‫به مامانم زنگ زدی؟
‫آره.
‫عزیزم...
‫ببخشید، خانم، آقا.
‫این فرم پذیرشه، لطفاً پر کنید.
‫دکتر متخصص ساعت ۱۱ صبح ‫میاد وضعیتش رو بررسی کنه.
‫- دکتر؟ ‫- بله؟
‫همون‌طور که می‌بینین، حالمون خوبه، ‫فقط یه سری خراش سطحی داریم.
‫- می‌تونیم مرخص بشیم؟ ‫- نه، بهتره که بیمار...
‫دکتر، خودش اجازه داده که ‫ببرمش خونه تا اونجا استراحت کنه.
‫ممنون.
‫- دکتر. ‫- بله.
‫آروم، آروم.
‫درد داره، جوجو!
‫- فقط چند قدم تا ماشین مونده. ‫- نه! درد داره!
‫درد داره! درد داره!
‫- درد داره، جوجو! ‫- آروم‌تر، پرستار!
‫پرستار! می‌شه بیمار رو برگردونین داخل؟
‫آقا، خانم، هنوز بررسی‌های پزشکی تموم نشده.
‫ممکنه آسیب داخلی داشته باشه، ‫باید رسیدگی بشه.
‫- اتاق خالی دارین؟ ‫- بررسی می‌کنیم که آماده بشه.
‫باشه، آهسته.
‫خیلی درد داره، جوجو!
‫[بوداپست - 2016]
‫- تکالیفت رو انجام دادی؟ ‫- آره.
‫جدّی؟ باورم نمی‌شه.
‫آره، انجام دادم.
‫گوشیت رو ازت می‌گیرن ها!
‫باشه، اگه اتفاقی افتاد ‫بعداً نیای پیشم گریه کنی.
‫سلام؟
‫خانم بئاتریز نگران نمره‌هاته.
‫سه چیزی که از اندونزی ‫خیلی دلم براشون تنگ شده.
‫[خونه] ‫[کراکر برنجی]
‫لورا.
‫- نمی‌ترسی مشروط بشی؟ ‫- در واقع، پنج تا… پنج تا چیزن.
‫یانوس، پترا، موتور تاکسی‌ها…
‫هی، تو که خنگ نیستی.
‫- خیلی تلاش می‌کنی. ‫- کوفته‌ها.
‫اگه تلاش نکرده بودی، ‫مدرسه ۶۷ قبولت نمی‌کردن.
‫دقیقاً، ایرنه، کلی درس خوندم که ‫قبول بشم، بعد چی؟
‫چند ماه نگذشته مجبور شدیم بیایم اینجا.
‫بی‌معنیه.
‫بریم.
‫- خداحافظ، بعداً می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫دایناسوریم!
‫- لورا! ایرنه! ‫- لورا، ایرنه، خوب درس بخونینا!
‫ایرنه.
‫ایرنه، بیا ببین، ‫مامان یه ویدیو از یانوس فرستاده.
‫خیلی خنده‌داره، به خدا.
‫لورا، باید درس بخونی.
‫فقط بیا اینو ببین، خیلی باحاله.
‫ببین اینو.
‫- بیا، نگاه کن. ‫- بعداً ببینم؟ دارم درس می‌خونم.
‫ایرنه.
‫اینجا فقط تو رو دارم.
‫لورا...
‫- الو؟ ‫- مامان؟
‫مامان، از اینجا متنفرم.
‫مامان، می‌خوام برگردم خونه.
‫چرا؟ ایرنه که اونجاست.
‫با اون یا بدون اون هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫میشه برگردم خونه؟ لطفاً؟
‫اینجا بیشتر بمونم بدتر می‌شم، ایرنه.
‫دلم برای مامان تنگ شده، برای پترا و یانوس.
‫تو یه جنگجوی واقعی هستی، ایرنه.
‫قوی‌ای.
‫از طرف من بغلشون کن.
‫ریکو هم؟
‫اون چی؟
‫چون خیلی بهت اهمیت میده.
‫فکر می‌کردم بهترین دوستش منم، ‫ولی همش سراغ تو رو می‌گیره.
‫برو، پروازت رو از دست نده.
‫موفق باشی، تنهایی اینجا دوام بیاری.
‫خداحافظ.
‫یانوس، بس کن دیگه!
‫بگیر اینو!
‫باشه، باشه، ببخشید! لگد می‌زنما!
‫- می‌خوای؟ ‫- مامان!
‫اون چیه؟
‫سلام نظامی !
‫- یانوس، اینو نباید بگی! ‫- خب، بعداً دعا می‌کنم!
‫یانوس، زود باش، ازم عکس بگیر!
‫یک، دو، سه.
‫داداش، این خیلی ضایع‌ست!
‫این کارا رو فقط به خاطر تو می‌کنم! ‫ولی چالش، چالشه دیگه!
‫سلام آقا!
‫دارم ماسک می‌زنم.
‫چرا همه به صورت من این‌قدر توجه می‌کنن؟
‫- یادت نره پنج ستاره بدی. ‫- همین الان دادم، آقای باگوس.
‫ببین، پنج ستاره دادم.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫- کوش؟ ‫- نشونم بده.
‫نه! لپام خیلی تپلی افتاده، ببین!
‫بابا، لورا، چهره‌ت مشکلی نداره.
‫بذار ببینم.
‫ببین لپامو.
‫چی می‌گی؟ عالی شدی.
‫اشکال نداره، لپای تپل که میره، نه؟
‫ببین، خودت داری می‌گی تپلی! ‫چطور جرات کردی؟
‫تو خیلی خوشگلی.
‫[پلاستیک صورت خوشگلشو پوشونده! خخخ.]
‫هی، نگاه نکن!
‫بسه دیگه! بشین سر جات بابا!
‫دختر سفید دیوونه.
‫تو که خیلی ضداجتماعی شدی، یه کم حرف بزن.
‫انگار که دیگه فراموش کرده.
‫همیشه یه نفر پیدا می‌شه ‫که بره توی دایرکتای لورا.
‫یعنی دوباره تو بازار اومده؟
‫من میگم اشکالی نداره، ‫فقط باید خوب بررسی کنی طرف رو.
‫- درسته. ‫- بابا بسه دیگه.
‫- کی هست؟ ‫- فقط یه نفر.
‫- راننده موتور تاکسیه؟ ‫- نه، دوره. خیلی دور.
‫- چقدر دور؟ ‫- لندن.
‫[نوامبر - 2018]
‫سلام.
‫جوجو، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫چرا نیام؟ گفتم که دارم برمی‌گردم.
‫نگفتی که امروز میای.
‫از فرودگاه مستقیم اومدم که اینو بهت بدم.
‫- از لندن؟ ‫- از راوا بلونگ.
‫ولی وقتی لندن بودم سفارش دادم!
‫و این یکی...
‫این یکی واقعاً از لندن اومده.
‫- بازم کادو؟ ‫- بازش کن.
‫ممنون.
‫- می‌دونستم که اینو می‌خواستی. ‫- معلومه که می‌دونی.
‫خب؟ خوشت اومد؟
‫عالیه.
‫یعنی تحقیقاتم جواب داده؟
‫- زاغ سیاه منو چوب می‌زنی؟ ‫- معلومه.
‫تو لندن فقط حواسم به تو بود، ‫۲۴ ساعته!
‫دیوانه‌ای.
‫نه دیوونه نیستم، بیشتر...
‫شیفته‌ت شدم.
‫بیا یه آهنگ گوش بدیم.
‫این آهنگ توئه، جوجو؟
‫این آهنگ خودته، درسته؟
‫آره، چطور؟
‫- نه بابا، داری دروغ می‌گی. ‫- چی؟
‫چرا فکر می‌کنی دروغ می‌گم؟
‫آخه این آهنگ مورد علاقه منه.
‫از کجا باید اینو می‌دونستم؟
‫همش منو زیرنظر داشتی، مگه نه؟
‫توهم برت نداره.
‫من که دنبالت نکردم.
‫چند وقته دارم اینو گوش می‌دم.
‫جدی؟
‫آره! ببین، این تیکه‌شو دوست دارم.
‫صبر کن.
‫همین خط.
‫سعی کن راحت باشی، ‫تا جایی که ممکنه راحت.
‫همین.
‫چقدر وحشیانه!
‫اگه می‌خوای نزدیک‌تر بشی، بیا جلو. ‫ناراحت نباش، بیا.
‫دستتو بده.
‫بدم؟ باید پول بدی!
‫می‌خوای بیای تو؟
‫برای دفعه بعد.
‫مرسی.
‫یعنی من خوشحالت می‌کنم؟
‫آره.
‫منم همین حس رو دارم.
‫فقط خوشحالم نمی‌کنی...
‫خیلی خوشحالم می‌کنی.
‫حق نداری دیر جواب پیامامو بدی.
‫بعدش؟
‫و اونجا خیلی راحت نشی!
‫آخرین فراخوان مسافران...
‫دارن صدام می‌کنن.
‫می‌شه چمدونم رو بدی؟
‫خداحافظ.
‫پرواز خوبی داشته باشی!
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫خب بچه‌ها، یادتون نره لایک کنید، ‫کامنت بذارید و سابسکرایب کنید!
‫[می‌خوام زود برگردم. ‫لحظه شماری می‌کنم که ببینمت.]
‫[جدی؟]
‫[- چی می‌شه اگه من بیام اونجا؟] ‫[- نمی‌تونی صبر کنی؟]
‫[دلم برات تنگ شده.]
‫مامان، تلفن.
‫[۸ دسامبر، ۲۰۱۹]
‫الو؟
‫جوجو؟
‫لورا...
‫لورا.
‫من کجام؟
‫تو بیمارستانی.
‫جوجو کجاست؟
‫جوجو...
‫عزیزم؟
‫سلام، جوجو.
‫مامان، من می‌ترسم.
‫نترس.
‫ما همیشه کنارتیم.
‫دستم رو بگیر، مامان.
‫گرفتم.
‫دستت تو دستمه.
‫ولی من حسش نمی‌کنم...
‫- و این دارو رو هم بدین. ‫- چشم، دکتر.
‫- دکتر؟ ‫- بله؟
‫- ببخشید. ‫- بله، خانم؟ کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌خواستم درباره یه بیمار بپرسم. ‫دخترم، لورا.
‫حالش خوب می‌شه، درسته؟
‫الان نمی‌تونیم جواب قطعی بدیم.
‫باید با دکتر متخصص صحبت کنید.
‫موقع تصادف کمربند ایمنی بسته بود. ‫پس حالش خوب می‌شه، نه؟
‫بهتره این سوال رو از دکتر متخصص بپرسین.
‫- مامان؟ ‫- ایرنه.
‫لورا تصادف کرده.
‫چی؟
‫مامان؟
‫مامان، می‌خوام لورا رو ببینم.
‫بیا تماس تصویری، باهاش حرف بزن.
‫یا خدا.
‫لورا.
‫چطوری؟
‫فقط چند تا خراش و ضربه کوچیک.
‫آره، ولی دکتر گفت
‫باید عکس‌برداری بشه که مطمئن بشن ‫مایعی توی ریه‌هاش نیست.
‫چیز مهمی نیست، فقط یه بررسیه.
‫وای، لورا...
‫- من خوبم، ایرنه. ‫- مطمئنی؟
‫فقط روی امتحاناتت تمرکز کن، باشه؟
‫من حالم خوب می‌شه.
‫خب، توی ریه‌های لورا یه مشکلی هست، ‫آقا، خانم.
‫و این باعث شده که مشکل تنفسی پیدا کنه.
‫به خاطر وضعیتش، ‫باید خیلی دقیق تحت نظر بمونه.
‫یعنی چیزی نیست، درسته؟
‫تو خوبی، عزیزم.
‫این...
‫بی‌حسی دستات موقتیه.
‫زود خوب می‌شی.
‫پس چرا مامان انقدر اصرار داره ‫که منو به یه بیمارستان دیگه منتقل کنه؟
‫لورا باید ام‌آر‌آی بشه.
‫ولی متأسفانه، ما هنوز ‫تو این بیمارستان ام‌آر‌آی نداریم.
‫باید به بیمارستانی منتقل بشه ‫که دستگاه ام‌آر‌آی داشته باشه.
‫نگران نباش، حالت خوب می‌شه.
‫من همیشه کنارتم.
‫و تمام مسئولیت رو قبول می‌کنم.
‫همه هزینه‌های بیمارستانت رو من پرداخت می‌کنم.
‫همین یکی رو هم.
‫باشه؟
‫دوستت دارم.
‫باشه؟
‫- همین دیگه، خانم؟ ‫- بله، آقا.
‫خانم، نوبت شماست.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫- جوجو. ‫- بله، خانم؟
‫- پول رو حساب کردی؟ ‫- بله، خانم.
‫- همه‌شو؟ ‫- آره.
‫- باشه، باشه. ‫- مشکلی نیست.
‫خانم، ببینید...
‫لورا آسیب جدی به نخاعش وارد شده.
‫و ستون فقراتش...
‫تو تصادف ضربه سنگینی دیده.
‫باید همون روز اول ‫عمل جراحی فوری انجام می‌شد.
‫ولی الان چهار روز گذشته.
‫فکر کنم یه کم دیر شده.
‫پس باید هرچه زودتر عمل ترمیمی
‫روی ستون فقراتش انجام بشه.
‫- باشه. ‫- همینه، خانم.
‫خاله...
‫لورا رو بردن اتاق عمل؟
‫آره.
‫سه ساعته اون توئه، ‫هنوزم تموم نشده.
‫خاله.
‫ایرنه خبر داره؟
‫آره.
‫ولی همه چیز رو بهش نگفتم.
‫الان امتحان داره، ‫نمی‌خواستم تمرکزشو از دست بده.
‫براش نگفتم که لورا تو چه وضعیه.
‫جوجو هنوز نیومده، خاله؟
‫شما از این خبر داری؟ ‫[اهدای پول برای کمک به هزینه‌های بیمارستان]
‫نه.
‫شماها...
‫اینو درست کردین؟
‫نه، کار ما نیست.
‫احتمالاً کار جوجوئه.
‫راستش...
‫کمک مالی گرفتن برای لورا اشکالی نداره، ‫ولی باید به پدر و مادرش خبر می‌داد.
‫نمی‌خوایم بگیم که شما ‫مشکلی برای پرداخت دارین یا چیزی.
‫بحث این نیست.
‫بیشتر نگرانی ما اینه که ‫مردم تو فضای مجازی چی می‌گن.
‫خیلی بی‌رحم‌ان.
‫یه نگاهی به صفحه‌های لورا بندازین. ‫کلی آدم فقط منتظر یه بهونه‌ان.
‫در واقع...
‫ما هنوز می‌تونیم هزینه‌های بیمارستان رو بدیم.
‫ولی، خاله، جوجو و خانوادش ‫گفتن که مسئولیتشو قبول می‌کنن، نه؟
‫گفتن که قبول می‌کنن.
‫مامانش گفت که نصف‌نصف
‫هزینه‌ها رو پرداخت می‌کنن، ولی...
‫دیگه خبری ازشون نشد.
‫راستش، یه عده از ما که ‫با لورا نزدیک بودیم،
‫یه مقدار پول جمع کردیم ‫که بهش کمک کنیم.
‫بفرمایید، خاله.
‫نمی‌تونم اینو قبول کنم. گفتم که هنوز می‌تونیم ‫هزینه‌ها رو بدیم. واقعاً نیازی نیست.
‫خاله، این فقط یه نشونه‌ست که
‫لورا برامون مهمه.
‫خواهش می‌کنم، لازم نبود.
‫مشکلی نیست، خاله.
‫- خواهش می‌کنم قبول کنین. ‫- قبول کنین.
‫لطفا قبول کنید.
‫ما همه لورا رو دوست داریم. ‫خواهش می‌کنم قبول کنید.
‫خاله...
‫ممنونم.
‫بالاخره این عوضی اومد.
‫بیا اینجا.
‫- چی؟ ‫- کجا بودی تا حالا؟
‫- به تو چه؟ ‫- چرا؟
‫- امروز صبح لورا رو عمل کردن. ‫- می‌دونم.
‫به مامانش پیام دادم.
‫اگه می‌دونستی، چرا نیومدی؟
‫چی میگی؟
‫منم تصادف کردم.
‫دیوانه‌ای؟
‫جوجو.
‫لورا می‌خواد ببینت.
‫به هوش اومده، الان تو اتاق ریکاوریه.
‫باشه.
‫خاله، عمل موفقیت‌آمیز بود؟
‫وصلش کردن به دستگاه...
‫که کمک کنه نفس بکشه.
‫- اتاقش کجاست، خاله؟ اون طرف؟ ‫- آره، بیا بریم.
‫[مارس ۲۰۱۹]
‫هی، دوستم رو ببین، این جوجوئه.
‫- ما قبلاً همو دیدیم. ‫- جدی؟
‫- چطوری؟ ‫- از لندن اومده.
‫یعنی الان با لورا نامزد کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونی قبلاً با کی بوده، نه؟
‫- آره، می‌دونم. ‫- و می‌دونی چجوری تموم شد، درسته؟
‫آره، خود جوجو بهم گفت.
‫- خب؟ ‫- خب، این یه ماجرای کاملاً متفاوته.
‫کاملاً فرق داره.
‫- ولی... ‫- بس کنید. کافیه.
‫من واقعاً دوستش دارم.
‫- مطمئنی؟ ‫- و اونم منو دوست داره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫باشه. فقط خوشحال باش، همین.
‫باشه، بریم.
‫- بریم خونه؟ ‫- خانم، صورت‌حساب اینجاست.
‫- وایسا. ‫- نه، عزیزم، من حساب می‌کنم.
‫بذار من پرداخت کنم.
‫بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- مرسی.
‫هرکی باهاش بوده، پولشو خورده!
‫- همه‌شونو می‌شناسم، همشون دوستام بودن. ‫- ولی اون با من این کارو نکرده.
‫نقشه‌ش واضحه. ‫هر بار می‌رید بیرون، کی حساب می‌کنه؟ تو.
‫ولی من خودم خواستم! اون نخواست!
‫لورا، به حرفم گوش کن.
‫- بهت وفادار نیست. ‫- تو دوستم هستی یا نه؟
‫- دارم به عنوان دوستت می‌گم! ‫- خب باش!
‫پس برام خوشحال باش!
‫نمی‌بینی که دوستت واقعاً خوشحاله؟
‫- ولم کن. ‫- لورا!
‫مامان...
‫سلام، ایرنه.
‫فکر کنم باید با جوجو تموم کنم.
‫چرا؟
‫تازه از ژاپن برگشتیم
‫کلی ویدیو برای ولاگم گرفتیم ‫و یه چیزایی برای فروش خریدیم.
‫بعد اون گوشی جدیدی که اونجا خریدم، ‫گمرک ضبط کرد.
‫بعد به جای اینکه کمکم کنه، ‫عصبانی شد و شروع کرد به سرزنش من.
‫بعدم با راننده‌ش گذاشت رفت.
‫منو تو فرودگاه تنها گذاشت.
‫لعنتی، چه آدم مزخرفی.
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم، خسته شدم.
‫من تصمیمتو تأیید می‌کنم، ترکش کن.
‫ولی کی دیگه می‌خواد با من باشه؟ ‫تنها می‌مونم.
‫تو تنها نیستی. مامان رو داری.
‫پترا، یانوس، و منم که هستیم.
‫آره، ولی این فرق داره، ایرنه.
‫فکر کن ببین چجوری باهات رفتار کرده. ‫هر روز بدتر شده.
‫باشه. بعداً دوباره بهت زنگ می‌زنم. ‫باید ویدیو ضبط کنم.
‫بای بای.
‫- سلام. ‫- چی می‌خوای؟
‫لورا رو به گریه انداختی.
‫شکلات می‌خوای؟
‫بفرما.
‫- می‌تونم بیام داخل؟ ‫- وایسا اینجا.
‫لورا.
‫یانوس، یاد نمی‌گیری؟ اول در بزن!
‫خطا زدی!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام ببرمت غروب خورشید رو ببینی.
‫نیازی به این کارا ندارم، جوجو.
‫حتی یه بارم ازم عذرخواهی نکردی، ‫می‌دونی؟
‫خب، من اینجام. ‫و تو کادومو انداختی دور!
‫چیه؟
‫کافی نیست. ‫اصلاً حس پشیمونی نداری؟
‫منو تو فرودگاه تنها گذاشتی!
‫خب، منم عصبانی بودم!
‫بهت گفته بودم اون گوشیو نخر!
‫الان فهمیدی که اشتباه کردی؟
‫برای محتوای ولاگ لازمش داشتم!
‫مشکل خودته. ‫همش به محتوای خودت فکر می‌کنی!
‫من این کارو برای تو هم کردم!
‫برای من یا برای خودت؟ ‫تو هم می‌خواستی بری تعطیلات!
‫خفه شو!
‫- هی! ‫- دارن دعوا می‌کنن؟
‫آره.
‫- جوجو داره سر لورا داد می‌زنه؟ ‫- فقط شکلاتتو بخور بچه.
‫خاله، ما بریم بیرون.
‫خدافظ، مامان.
‫اون چی بود، یانوس؟ ‫اصلاً خنده‌دار نبود.
‫- دیگه این کارو نکن. ‫- برو، خودم حواسم به یانوس هست.
‫[دسامبر ۲۰۱۹]
‫چقدر زشت افتادم!
‫هی، نذاریش تو اینترنت! گفتم بهت!
‫بدون آرایش خیلی زشتم.
‫- باشه، آرایشت می‌کنم. ‫- نه، عمراً.
‫هشدار می‌دم، وقتی خوب بشم ‫حسابی کتکت می‌زنم، سبک موی تای!
‫- اول راه رفتن رو یاد بگیر، بعد تهدید کن. ‫- حداقل انگیزه دارم.
‫مثل فیلم‌ها، ‫انتقام بهترین دواست!
‫خیلی ترسیدم!
‫ولی سر ما خالی نکن، ‫برو کسی که این بلا رو سرت آورده پیدا کن.
‫- آره، درست می‌گه. ‫- بسه دیگه، بچه‌ها.
‫خواهش می‌کنم جوجو رو مقصر ندونین. ‫اون هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫همین که منو این‌جوری می‌بینه، ‫براش عذاب‌آوره.
‫خدا داره بهم درس فروتنی می‌ده...
‫با اینکه همه دوستام یه مشت احمقن.
‫ولی این احمقا خیلی دوستت دارن!
‫- آره، می‌دونم. ‫- ما دوستت داریم، لورا.
‫می‌دونی که چقدر دوستت داریم، نه؟
‫وای یادم رفت! باید ‫یه چیزایی برای پروژه یانوس بخرم.
‫اشکالی نداره، مامان، ‫می‌تونی بری خونه.
‫نه، نمی‌ذارم تنها بمونی.
‫یه فروشگاه پیدا می‌کنم که باز باشه، راحت باش.
‫اشکالی نداره، مامان. ‫جوجو همین الانا میاد.
‫مشکلی نیست.
‫ببخشید دیر کردم، خاله.
‫منتظر موتور تاکسی بودم.
‫اشکالی نداره.
‫فردا می‌بینمت، باشه؟
‫باید یه کتابفروشی پیدا کنم ‫که هنوز باز باشه.
‫- ببخشید، مامان. ‫- اشکالی نداره. شب‌ بخیر.
‫جوجو.
‫- مواظبش باش، باشه؟ ‫- چشم، خانم.
‫- اگه اتفاقی افتاد بهم زنگ بزن. ‫- حتماً.
‫جوجو.
‫بله؟
‫کجا بودی؟
‫خونه بودم. چرا؟
‫خیلی دیر کردی.
‫مامانم کلی منتظرت موند، ‫دلم براش سوخت.
‫- ولی ازش معذرت‌خواهی کردم. ‫- بازم!
‫می‌دونی چقدر دیر وقته، نه؟
‫ببخشید. گفتم که، ‫مقصر موتور تاکسیه.
‫بهونه، بهونه.
‫چرا داری سرم غر می‌زنی؟
‫وقتی دلت نمی‌خواد اینجا باشی، ‫فایده‌ای نداره.
‫لوس نشو.
‫- وقتی مامانم نباشه، تنهای تنها می‌شم! ‫- ولی الان من اینجام! من اینجام!
‫می‌دونم خسته‌ای، می‌دونم حالت خوب نیست، ‫ولی منم باید مراقب خودم باشم.
‫دکتر...
‫دخترم دوباره می‌تونه راه بره، درسته؟
‫خانم، باید بدترین حالت ممکن رو بهتون بگم.
‫شانس اینکه کاملاً ‫مثل قبل از تصادف بشه...
‫یک در هزاره.
‫متأسفم، خانم. ‫همه تلاشمون رو کردیم.
‫چطور ممکنه؟
‫نمی‌فهمم...
‫عزیزم.
‫دکتر! لطفاً کمکش کنید!
‫عزیزم!
‫پرستار!
‫- دکتر! ‫- اجازه بدین کمک کنم، آقا.
‫- بله، مامان؟ ‫- ایرنه...
‫چی شده، مامان؟
‫می‌گن لورا دیگه هیچ‌وقت ‫نمی‌تونه راه بره.
‫و حال بابات وقتی اینو شنید، ‫بدتر شد.
‫دیگه تحمل ندارم...
‫ببخشید اگه مزاحمت شدم.
‫اشکالی نداره، مامان.
‫می‌دونم که امتحاناتت نزدیکه،
‫ولی این خیلی سخته.
‫دلم برای لورا می‌سوزه.
‫چیزی لازم نداری؟
‫سلام، ایرنه.
‫سلام، لورا.
‫پیش خواهرت بمون.
‫گریه نکن.
‫گریه نمی‌کنم.
‫می‌بینم که گریه می‌کنی.
‫نه، فقط خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫لازم نیست گریه کنی.
‫ولی خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫پترا! یانوس!
‫ایرنه اومده! سلام کنین.
‫- ایرنه برگشت! ‫- یهووو!
‫- ایرنه! ‫- ایرنه!
‫هی! هی، تو.
‫- بیا اینجا. ‫- ایرنه!
‫ایرنه خونه‌ست؟
‫هی، یانوس، پترا.
‫چیه؟ چی می‌بینین که انقدر می‌خندین؟
‫حس می‌کنم از جمع بیرونم. ناراحتم.
‫باشه، باشه.
‫بابا، غذا خوردی؟
‫غذات تموم شد؟
‫دلم برنج پادانگ می‌خواد.
‫راستی دیر وقته، اون کجاست؟
‫آروم باش، ایرنه، ‫خونه‌ش خیلی از اینجا دوره.
‫برام مهم نیست. دیر کرده.
‫عزیزم؟
‫سلام، خاله.
‫چه حلالزاده‌س!
‫- عزیزم. ‫- سلام، عزیزم.
‫مدل موی جدیدم چطوره؟
‫- مدل موی جدید؟ ‫- آره، قشنگه؟
‫خوبه.
‫- بچه‌ها، بعداً می‌بینمتون. ‫- سلام، ایرنه.
‫سلام.
‫ایرنه، درو ببند لطفاً.
‫مرسی.
‫- وایسا، یواش‌تر! ‫- بیا یه عکس بگیریم.
‫چی شده، مامان؟
‫هیچی.
‫فقط...
‫دارم حساب هزینه‌های این ماه رو درمیارم.
‫می‌تونم ببینم؟
‫این رو ببین.
‫این صورتحساب بیمارستان لوراست.
‫فکر می‌کردم جوجو پرداختش کرده؟
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫فکر کردم وقتی حساب کرد، از کارت خودش استفاده کرده، ‫ولی از کارت لورا استفاده کرده.
‫چی؟
‫اون عوضی، چه جور جرأت کرده؟
‫- آروم باش. ‫- مامان، ولی این...
‫آروم باش.
‫فقط روی وضعیت لورا تمرکز کنیم.
‫خاله، فکر کنم لورا دستشویی داره.
‫بریم.
‫باشه.
‫جوجو؟
‫بدو، لعنتی!
‫هی!
‫کر شدی؟ چند بار صدات کردم.
‫چی می‌خوای؟
‫بگیر، اینو بنداز دور.
‫چیه؟
‫بندازش دور!
‫همش بازی می‌کنی.
‫- کجا بندازمش؟ ‫- بیرون.
‫عزیزم.
‫عزیزم، می‌تونم کاراکترمو آپگرید کنم؟
‫آره، بخرش.
‫عزیزم، می‌تونی برام آب بیاری؟
‫صبر کن، عزیزم. دارم رنک می‌گیرم.
‫عزیزم، آب.
‫عزیزم!
‫باشه، باشه.
‫- عزیزم. ‫- باشه، باشه.
‫تموم شد؟
‫مرسی، عزیزم.
‫عزیزم؟
‫لطفاً ترکم نکن.
‫حالا باید رو تمرین‌های ‫بالای بدنت تمرکز کنیم.
‫وقتی تونستی خودت بشینی، ‫بعدش می‌ریم سراغ پایین بدن.
‫- دکتر، چقدر طول می‌کشه؟ ‫- خب، باید مرتب این تمرین‌ها رو انجام بدی.
‫ببخشید دکتر، یه مورد اضطراری داریم.
‫تا ابد، دکتر؟
‫لورا، ببخشید باید برم.
‫مامان...
‫تا آخر عمر اینجوری می‌مونم، مامان؟
‫مامان؟
‫دیگه نمی‌تونم راه برم، مامان؟
‫نه. مامان.
‫ما داریم فیزیوتراپی می‌کنیم.
‫می‌دونم، ولی یعنی ‫تا آخر عمر فلج می‌مونم، مامان؟
‫فیزیوتراپی می‌کنیم.
‫نه، نه. این یعنی چی؟
‫دکتر؟
‫پس دیگه هیچ‌وقت راه نمی‌رم، مامان؟
‫- بیا فیزیوتراپی رو ادامه بدیم. ‫- نه، نه، نه!
‫نمی‌تونه حقیقت داشته باشه. ‫من می‌خوام راه برم!
‫نه! من اینو قبول نمی‌کنم!
‫نه.
‫مامان.
‫دکتر.
‫خسته شدم.
‫- هی. ‫- خسته شدم، ایرنه.
‫می‌دونم، ولی باید صبور باشی.
‫باشه؟
‫زندگی با این شرایط چه فایده‌ای داره؟
‫نمی‌تونم تا آخر عمر اینجوری بمونم.
‫می‌تونستم خودم برگردم خونه، ایرنه. ‫می‌تونستم یه تاکسی بگیرم.
‫لازم نبود با اون برگردم.
‫هی.
‫پشیمونم، ایرنه.
‫بزرگ‌ترین اشتباهم بود.
‫چی شده، ایرنه؟
‫از دست کی عصبانی بودی؟
‫نه، نه. بیا اینجا، بیا اینجا.
‫حتماً از دست یانوس عصبانی شدی، نه؟
‫نه، مسخره نکن. بیا اینجا، بیا اینجا. ‫چیزی نیست.
‫نه.
‫تو خوبی.
‫جوجو نمیاد؟
‫نه. در واقع، خوشحالم که نمیاد.
‫حدس بزن این چیه؟
‫چی؟
‫مرتَباکه.
‫- لورا نمی‌تونه مرتَباک بخوره. ‫- این برای توئه.
‫- ممنون. ‫- قابلی نداره.
‫بریم سر میز بخوریم. بریم.
‫خوشمزست؟
‫راستی، ایرنه، می‌خوام بیشتر بیام اینجا ‫که کمکت کنم مراقب لورا باشی.
‫مطمئنی؟
‫- سخته، می‌دونی که. ‫- دقیقاً.
‫فکر کنم برای رسیدگی به لورا کمک بخوای.
‫ولی منم به حمایتت نیاز دارم.
‫نمی‌تونیم مثل مامان لوسش کنیم.
‫می‌خوام لورا مستقل باشه.
‫- شاید فکر کنی بی‌رحمم، ولی... ‫- من کنارت هستم.
‫بیا، دهنتو پاک کن. ‫همه‌جا مرتَباک مالیدی.
‫کل صورتت چرب شده!
‫باز لجباز شدی، نه؟
‫خفه شو.
‫چی نوشتی؟
‫دارم با کد غیبت می‌کنم، خنگ.
‫این شد، حالا خودت ماسک صورت می‌زنی!
‫من دارم ماسک می‌زنم، ولی تو خوشگل‌تر می‌شی! ‫من ضرر کردم.
‫واو، ادامه بده، دوباره بنداز.
‫فکر کنم توهین کردن بهش ‫باعث می‌شه با انگیزه بشه.
‫- چقدر لوسی! ‫- آره، خیلی لوسی.
‫شما دوتا چقدر با هم خوبین.
‫چرا با هم دوست نمی‌شین؟ ‫برام ارزون‌تر درمیاد.
‫یه پرستار استخدام می‌کنم، ‫یکی دیگه هم مجانی گیرم میاد.
‫ایرنه؟
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫طاقت ندارم.
‫باید قوی باشی.
‫حتماً خیلی درد می‌کشه.
‫کل این مدت، لورا...
‫درد داشت ولی چیزی نمی‌گفت.
‫ایرنه.
‫فقط وقتی تو انجامش می‌دی، ‫احساس راحتی می‌کنه.
‫قوی باش.
‫یواش‌تر، ایرنه.
‫باشه، تحمل کن.
‫- وای، درد داره! ‫- یه لحظه، یه لحظه.
‫- گفتم یواش! ‫- نمی‌تونم!
‫ایرنه.
‫ببخشید، ببخشید. باشه، تحمل می‌کنم.
‫دردشو تحمل می‌کنم.
‫باشه، لطفاً؟
‫لطفاً بمون.
‫باشه.
‫باشه، باشه.
‫لازم نیست همیشه این کارو بکنی، ایرنه.
‫یعنی چی؟
‫لازم نیست همیشه از من مراقبت کنی.
‫تو خوشگلی، باهوشی...
‫سخت‌کوش هم هستی.
‫نباید تا آخر عمر پرستار من باشی.
‫آینده غم‌انگیزیه.
‫ولی من دوست دارم ازت مراقبت کنم.
‫هیچ‌کس دوست نداره از یه مریض مراقبت کنه.
‫ایرنه؟
‫به ریکو گفتم امروز ببرتت بیرون.
‫چی؟ نه!
‫من دوست دارم اینجا باشم.
‫جاکارتا فقط اتاق خواب من نیست، ایرنه.
‫از وقتی برگشتی جایی نرفتی.
‫من دوست دارم خونه بمونم.
‫- بیا تو. ‫- بیا تو.
‫ببخشید، مزاحم شدم؟
‫نه اصلاً. بیا تو.
‫- هنوز می‌خوایم بریم بیرون؟ ‫- معلومه.
‫- چی؟ ‫- برو لباستو عوض کن. بجنب.
‫چطور جرات کردین پشت سرم نقشه بکشین؟
‫برو خوش بگذرون، باشه؟
‫حوصله ندارم.
‫- برای جوجو موتور تاکسی گرفتی؟ ‫- یه لحظه.
‫برای جوجو چی کار می‌کنی؟
‫می‌خواست بیاد اینجا، ولی پولش تموم شده. ‫من براش گرفتم.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫نه. اصلاً امکان نداره. کنسلش کن.
‫دیر شد، رزروش کردم.
‫ریکو.
‫بریم.
‫یه لحظه.
‫- ممنون. ‫- قابلی نداره.
‫سلام، ایرنه.
‫ایرنه، بریم.
‫جوجو؟
‫جوجو.
‫جوجو، تشنمه.
‫جوجو؟
‫لعنتی، خیلی بد شده. ‫جلو، چپ، عقب، کاملاً داغون شده.
‫- آره، این دیگه تمومه. ‫- نمی‌خوام ببینم. بگیرش.
‫یا خدا، نابود شده.
‫خیلی چیزا با هم جور در نمیاد.
‫تصادف حدود ساعت ۴ یا ۵ صبح اتفاق افتاده.
‫ولی اون تازه ساعت ۲ بعدازظهر ‫به مادر لورا زنگ زده.
‫بعد، جوجو گفته ‫گوشی و کیف پولش رو گم کرده.
‫چرت نگو، داشت از کارت ‫بانکی لورا تو بیمارستان استفاده می‌کرد.
‫لعنتی، پس حتی یه قرون ‫هم خرجش نکرده؟
‫اون ۸ میلیون رو با ‫کارت لورا پرداخت کرده!
‫نامرد!
‫خواب بودم، صداتو نشنیدم.
‫اگه نمی‌خوای ازم مراقبت کنی، بگو!
‫- از لحن حرف زدنت خوشم نمیاد. ‫- بس کن، فیلم بازی نکن!
‫- چه فیلمی؟ ‫- دروغ نگو!
‫- درباره چی؟ ‫- دروغگو!
‫- دروغ چی؟ چی شنیدی؟ ‫- خیلی چیزا بهم گفتن.
‫- کی؟ ‫- بس کن، بهونه نیار!
‫کی بهت گفته؟ دوستات؟
‫می‌دونم سربارتم، می‌دونم.
‫داری چی میگی؟
‫من سربارم!
‫ولی این تقصیر تو بود!
‫نه! فقط داری توهم می‌زنی!
‫کی این چرت و پرتا رو ‫تو گوشت خونده؟
‫دوستات؟ خودت می‌دونی همشون سمی‌ان!
‫- این تویی که سمی هستی، عوضی! ‫- چرا من سمی‌ام؟
‫اونا منو بیشتر از تو دوست دارن، جوجو.
‫تو یه نامردی.
‫اونا دوستت دارن؟
‫دوستای تو فقط یه مشت آدم ریاکارن!
‫اگه فقط می‌خوای سرم داد بزنی، ‫بهتره که برم.
‫گمشو بیرون!
‫باشه، میرم!
‫گمشو بیرون! دیگه نمی‌خوام ببینمت. ‫همش دروغ می‌گی!
‫هی، یادت نره که تصادف ‫برای جفتمون اتفاق افتاد!
‫منم آسیب دیدم.
‫عوضی.
‫ایرنه، جوجو رفت؟
‫ولش کن، لورا. بذار بره. ‫یه آدم مزخرفه.
‫نمی‌تونم، نمی‌تونم.
‫لورا، باید چیزایی رو بدونی ‫که قبلاً نمی‌دونستیم.
‫بسه، ایرنه. بسه، بسه.
‫ریکو، بهش بگو برگرده.
‫- به جوجو زنگ بزن. بگو برگرده. ‫- لورا.
‫خواهش می‌کنم، کاش بتونی فراموشش کنی.
‫نمی‌تونم، ایرنه. بهش نیاز دارم. خفه شو.
‫ریکو، خواهش می‌کنم.
‫ولی همیشه باهاش دعوا داری. ‫نمی‌فهمم.
‫ما همیشه بحث می‌کنیم، ایرنه. ‫فقط از دستش عصبانی بودم.
‫چیزایی که گفتم رو جدی نگیر.
‫خواهش می‌کنم؟ ریکو.
‫الان، ریکو!
‫اگه اون نباشه، پس کی میاد؟
‫کی حاضر می‌شه با یه فلج مثل من باشه؟
‫نمی‌فهمی. بهم دست نزن.
‫تو نمی‌فهمی.
‫یه چیزی دارم نشونتون بدم، دخترا.
‫چیه، مامان؟
‫چی شده؟
‫این درآمدیه که از فروش ‫محصولاتت به دست اومده.
‫نه بابا!
‫ببین، لورا.
‫جدی میگی؟
‫تو بیماریتم پول درمیاری!
‫این دیوونگیه.
‫پس دیگه لازم نیست ‫نگران هزینه‌های بیمارستان،
‫عمل جراحی، حق‌الزحمه دکتر ‫و بقیه چیزا باشیم.
‫- دیگه لازم نیست. ‫- نه، همشو برای من خرج نکنین.
‫چرا نکنیم؟
‫بیاین با این پول یه خونه جدید بخریم.
‫نه.
‫- مخالفم. ‫- که دیگه مجبور نباشیم
‫اجاره‌نشین باشیم. درسته، ایرنه؟
‫خواهش می‌کنم، مامان؟
‫مامان، این رویای منه. ‫می‌خوام یه خونه بزرگ‌تر برات بخرم.
‫باشه؟ برای یانوس، پترا، و همه.
‫خواهش می‌کنم، مامان. ‫این آرزومه.
‫- خوشحالت می‌کنه؟ ‫- معلومه که می‌کنه.
‫خیلی خوشحال می‌شم.
‫ممنون.
‫می‌تونم بیام؟
‫نمی‌خوام جا بمونم.
‫ممنون.
‫- منم می‌خوام بیام. ‫- بیا!
‫داریم خونه جدید می‌گیریم!
‫نزدیک شدیم، نگاه نکنین.
‫- رسیدیم، مامان؟ ‫- تقریباً.
‫- حالا؟ ‫- یه ذره دیگه...
‫صبر کن.
‫تادا!
‫چقدر بزرگه!
‫هورا!
‫خوشت اومد، لورا؟
‫معلومه که خوشم اومد.
‫ممنون.
‫بیا اینجا، پترا.
‫- مامان، تو هم باید بخونی، بیا! ‫- ریکو اینجاست، ایرنه.
‫هی، بیا تو.
‫چی شده؟
‫هی، چی شده؟
‫ایرنه، من...
‫نمی‌دونم چطوری بگم.
‫چرا نمیای تو؟
‫بهتره که برم.
‫نرو. مامانم اینجاست. ‫نمی‌خوام جلوی اون اینجوری رفتار کنی.
‫- چی شده؟ ‫- ایرنه؟
‫- ریکو، بیا تو. ‫- ایرنه.
‫بیا، بشین، صحبت کنیم.
‫- چرا بیرون وایسادی؟ بیا داخل. ‫- دقیقاً، چرا عجیب رفتار می‌کنی؟
‫بیا اینجا بشین. من برم یه چیزایی رو جمع کنم.
‫چت شده؟
‫تونی رو...
‫یادته؟
‫- تونی، همون که قبلاً با امی بود؟ ‫- آره.
‫الان تو بانکوک زندگی می‌کنه. ‫اونجا کار می‌کنه.
‫خب بعدش؟
‫چی شده؟
‫لعنتی.
‫ریکو؟
‫بگو.
‫اینو برام فرستاد.
‫- چیه؟ ‫- عوضی!
‫مرتیکه پست‌فطرت!
‫- چی شده، ایرنه؟ ‫- لازم نیست بدونی.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی، تو لازم نیست...
‫گوش کن، لازم نیست ببینیش.
‫ولی اگه می‌خوای بدونی،
‫نامزد عزیزت داشت بهت خیانت می‌کرد.
‫باشه؟
‫آشغال عوضی. چند بار بهت گفتم؟
‫- می‌خوام ببینم. ‫- نه.
‫- می‌خوام ببینم. ‫- واسه چی؟ نه.
‫- می‌خوام ببینم! ‫- فقط اذیت میشی.
‫خفه شو، ایرنه!
‫- باشه، نشونش بده. بذار ببینه. ‫- می‌خوام ببینم!
‫باید فراموشش کنی.
‫یه آشغاله، می‌دونی؟
‫ایرنه، می‌خوام تنها باشم.
‫- لورا، اینجوری نکن. ‫- شما دوتا، برید تو!
‫- لورا، لطفاً، ما فقط... ‫- برید تو!
‫اگه چیزی خواستی، بهمون بگو.
‫ریکو!
‫مامان! مامان!
‫لورا؟
‫بیا، غذا بخوریم.
‫- فقط یه کم. ‫- گرسنه نیستم، مامان.
‫باشه. غذاتو همینجا می‌ذارم.
‫سلام، خاله.
‫سلام، عزیزم.
‫امروز چطوری؟
‫دیشب نتونستم از فکرت بیرون بیام.
‫بس کن، جوجو.
‫- یعنی چی؟ ‫- دیگه اذیتم نکن، جوجو.
‫- نمی‌خوام یه احمق باشم، جوجو. ‫- راجب چی حرف می‌زنی؟
‫من احمق نیستم، جوجو!
‫- ازت جدا می‌شم. نمی‌تونم. ‫- چته یهو؟
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت!
‫- چی شده، لورا؟ ‫- بانکوک!
‫بانکوک، جوجو.
‫- همه ‌چیو می‌دونم. ‫- بذار توضیح بدم...
‫ایندفعه نمی‌تونی فریبم بدی.
‫- بذار توضیح بدم. ‫- نمی‌خوام بشنوم!
‫- لطفاً گوش کن. ‫- نمی‌خوام بشنوم!
‫- می‌تونم توضیح بدم! ‫- نمی‌خوام بشنوم، جوجو!
‫بس کن! بس کن! ‫از خونه‌م برو بیرون، جوجو!
‫- ولم کن، جوجو. ‫- باشه، باشه.
‫باشه، میرم، میرم.
‫- برو گمشو. ‫- باشه، باشه.
‫- ولی دیگه هیچ‌وقت ازم نخواه برگردم. ‫- هیچ‌وقت.
‫باشه.
‫- هیچ‌وقت، جوجو! ‫- بهتره دیگه نخوای برگردم.
‫اصلاً خوابیدی؟
‫دیدی...
‫- آپدیت اینستاگرامم رو؟ ‫- نه، هنوز.
‫بیا، نگاه کن.
‫تمام کپشن‌های عکسای من و جوجو رو تغییر دادم.
‫و وایرال شد.
‫لورا.
‫دیگه لازم نیست بترسی.
‫هیچ‌وقت تنها نمی‌مونی.
‫دیگه از تنها موندن نمی‌ترسم، ایرنه.
‫فقط می‌ترسم سربار بقیه باشم.
‫همیشه سربار نیستی.
‫الان یه ذره هستی، ولی...
‫دوست دارم، می‌دونی؟
‫راستی فکر نکنم دیگه این عکسو لازم داشته باشی.
‫بدو، یانوس، یا می‌خوای سوسک بندازم روت؟
‫خب، بچه‌ها، حالا این سرم بدن رو می‌زنم.
‫بوش فوق‌العاده‌س. ‫قسم می‌خورم که بوش ۲۴ ساعت می‌مونه.
‫مادرت خوشگله، دخترش هم فلجه؟
‫نه! ضعیفه!
‫سلام، بابا. چطوری؟
‫دکتر گفت باید برام تراکئوستومی انجام بدن.
‫نگران من نباش، باشه؟
‫باید قوی بمونی.
‫چون می‌دونم که دختر قوی‌ای هستی.
‫ساشا بهم گفت که چی به سر لورا اومده.
‫اون باید حقشو بگیره.
‫با اجازه‌ی شوهر خاله، خاله و ایرنه...
‫اومدم کمک کنم.
‫باید از جوجو به خاطر فرار از مسئولیت شکایت کنیم.
‫بله، من موافقم.
‫منم اجازه میدم.
‫لورا، اگه تو موافقی، منم هستم.
‫اگه همه موافقن، من فوراً اقدام می‌کنم.
‫و لازم نیست نگران هزینه‌ها باشید.
‫من فقط می‌خوام به لورا کمک کنم.
‫- ولی دلم واسه جوجو می‌سوزه. ‫- اون حتی براش مهم نیست، لورا.
‫این فقط به تو مربوط نیست، لورا. ‫تو الان چهره شناخته‌شده هستی.
‫و مردم به تو نگاه می‌کنن.
‫اگه جرأت کنی که علیه مردی ‫که نه‌تنها قلبتو شکسته
‫بلکه بهت آسیب جسمی زده
‫- و مسئولیت قبول نکرده حق‌خواهی کنی... ‫- حتی یه عذرخواهی هم نکرده.
‫یه الگو برای همه‌ی زن‌هایی می‌شی ‫که یاد بگیرن چطور از خودشون
‫در برابر سوءاستفاده‌ی مردها دفاع کنن.
‫قبول کردن سرنوشت کافی نیست، نه؟
‫لورا.
‫بیا با هم بجنگیم.
‫برای گرفتن حق لورا.
‫امروز صبح در جلسه‌ی دادگاه ‫برای پرونده‌ی لورا هستیم.
‫به نظر می‌رسه که اون به ‫دادگاه منطقه‌ای جاکارتا رسیده.
‫باشه، شروع می‌کنیم.
‫شواهد نشون میده که جوجو ‫حسن نیت خودش رو ثابت کرده
‫تا بعد از تصادف ازت مراقبت کنه.
‫تو رو به بیمارستان رسوند.
‫هزینه‌ی بیمارستان رو پرداخت کرد.
‫حتی برات از طریق ‫سایت پول جمع کرد.
‫اینا از روی نیت خیر انجام نشده بودن، قربان.
‫- جناب قاضی، من... ‫- آروم باش، دخترم.
‫چیزی که این آقا گفت درست نیست، جناب قاضی.
‫بله، لطفاً آروم باش. ‫بعداً بهت وقت می‌دم که شهادت بدی.
‫نظم دادگاه رو حفظ کنید!
‫خانم لورا، درسته که جوجو
‫اون صبح گیج بود و رانندگی ‌کرد؟
‫دقیقاً یادم نمیاد، جناب قاضی.
‫خیلی خواب‌آلود بودم، ‫همین که سوار ماشین شدم، بیهوش شدم.
‫چرا به متهم نگفتی رانندگی نکنه؟
‫چون که من...
‫خیلی خوابم می‌اومد، جناب قاضی.
‫پس عمداً گذاشتی که رانندگی کنه؟
‫خب، اون موقع نامزدم بود، قربان.
‫بهش اعتماد داشتم.
‫نظم دادگاه رو حفظ کنید!
‫خیلی دیر وقت بود، قربان.
‫اگه با اون برنمی‌گشتم خونه، ‫با کی می‌تونستم برگردم؟
‫قبلاً هم این کارو کردیم و هیچ اتفاقی نیفتاده بود.
‫نظم دادگاه!
‫خیلی خب، دادگاه امروز تعطیله. ‫فردا ادامه می‌دیم.
‫[دادگاه تعطیل شد] ‫[لورا برای شهادت دادن مشکل داره] ‫آقای جوجو موقع تصادف با خانم لورا بوده.
‫اما سهل‌انگاری آقای جوجو که به‌طور غیرمستقیم ‫منجر به تصادف شد
‫از نظر ما قابل طبقه‌بندی به‌عنوان جرم نیست.
‫با تمام احترامی که قائلم، جناب قاضی،
‫ما فکر می‌کنیم خانم لورا داره ‫ماجرا رو بزرگ‌نمایی می‌کنه.
‫این موضوع خیلی مهمه، قربان.
‫اون زندگی منو نابود کرد.
‫با من بازی کرد.
‫از همون لحظه تصادف، ‫هیچ‌وقت باهام منصفانه رفتار نکرد.
‫دائم بهم دروغ می‌گفت.
‫تصادف سحر اتفاق افتاد.
‫ولی تا ساعت دو بعدازظهر ‫به خانواده‌م خبر نداد.
‫وقتی داشتم از درد به خودم می‌پیچیدم، ‫مجبورم کرد بیمارستان رو ترک کنم
‫بدون هیچ درمانی.
‫و با کارت اعتباری من ‫تمام هزینه‌های بیمارستان رو پرداخت کرد.
‫طوری وانمود کرد که انگار ‫از جیب خودش داده و خانواده‌مو گول زد.
‫حتی از این تصادف سوءاستفاده مالی هم کرده.
‫بدون اجازه من برای خودم پول جمع کرد.
‫من هیچ‌وقت ازش نخواستم، قربان.
‫من قربانی‌ام.
‫ولی چرا حس می‌کنم…
‫که من دارم به گوشه رینگ رانده می‌شم؟
‫وقتی داشتیم قبلاً حرف می‌زدیم، ‫وقتی تازه رسیدی استودیو،
‫خوشحال به نظر می‌رسیدی.
‫الکی بود؟
‫نه.
‫ولی حس بهتری دارم.
‫به جز این شرایطی که داره، ‫دیگه چه مشکلاتی داره؟
‫چون همش تو رختخوابه، ‫وقتی می‌شینه سرش گیج میره.
‫زخم بستر هم گرفته.
‫- زخم بستر چیه؟ ‫- مثل تاول یا زخم فشاریه.
‫- کجات زخم شده؟ ‫- روی پشتم.
‫یه سری عکس دارم. می‌خوای ببینی؟
‫ولی خیلی خوشحال و سرحال به نظر میای، ‫انگار هیچ مشکلی نداری.
‫معلومه که مشکل دارم.
‫ولی نمی‌تونم همش گریه کنم.
‫شاید امشب دوباره گریه کنم، ‫وقتی هیچ‌ کس نگاه نمی‌کنه.
‫تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه ‫که با خواهرم یا مادرم درددل کنم.
‫- هنوز درد داره؟ ‫- آره، ولی بهتر شده.
‫واقعاً تحسینت می‌کنم.
‫خیلی قوی به نظر میای و هنوزم ‫می‌تونی کلی لبخند بزنی.
‫من که آدم آهنی نیستم، نه.
‫حتی قوی‌ترین آدم‌ها با کی درددل می‌کنن؟
‫غیر از خدای خودشون، مادر یا پدر؟
‫یعنی این آدم، ‫این دختری که روبه‌روی منه،
‫لوراییه که داره ‫تمام تلاششو می‌کنه قوی باشه.
‫آره.
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫چون نمی‌خوام دوستامو ناراحت کنم.
‫حالا یعنی باید همش غمگین به نظر بیام؟
‫شاید دیگه نخوان بهم سر بزنن.
‫[عدالت برای لورا]
‫چون یه زنم. ‫با لورا همدردی می‌کنم و عدالتت رو براش می‌خوام.
‫فقط می‌خوام جوجو ‫پاسخگوی کارهاش باشه، همین.
‫شنیدم که خانواده جوجو همه‌چی رو انکار کرده.
‫پس تکلیف خانواده لورا چی می‌شه؟
‫عدالت برای لورا!
‫حالا از خانم لورا ‫می‌خوام حرفای آخرشو بزنه.
‫بیشتر از دو ساله که فلجم.
‫نمی‌تونم راه برم، ‫فقط می‌تونم رو تخت دراز بکشم.
‫نمی‌تونم هیچ کاری کنم.
‫ولی دیگه عصبانی نیستم، جناب قاضی.
‫سرنوشتم رو قبول کردم.
‫می‌دونم که باید ‫همین‌جوری زندگی کنم.
‫هیچ وقت نمی‌خواستم تو این دادگاه باشم. ‫ترجیح می‌دادم خونه باشم.
‫پیش خانواده‌م،
‫و دوستام.
‫اولش نمی‌خواستم بابت اتفاقی که برام افتاد ‫از کسی شکایت کنم.
‫ولی اینجا، پشت سرم،
‫آدمایی نشستن که زندگیشونو سخت کردم، ‫جناب قاضی.
‫باید ازم مراقبت کنن.
‫سعی می‌کنن که خوب به نظر برسن، ‫ولی من می‌دونم...
‫زندگیشونو به جهنم تبدیل کردم.
‫همچنین، موضوع این نیست که ‫نخوام جوجو از زندگیش لذت ببره.
‫فقط می‌خوام که درس بگیره، جناب قاضی،
‫از چیزی که این تصادف به سرم آورد.
‫من فقط برای اجرای عدالت اینجا هستم.
‫نه فقط برای خودم.
‫بلکه برای خانواده‌م، ‫که بی‌وقفه ازم مراقبت کردن.
‫از صبح تا صبح.
‫برای دوستام که همیشه منو به خنده انداختن.
‫و برای همه زنایی که سرنوشتی مثل من دارن.
‫می‌خوام که بایستن.
‫و دنبال عدالت برن.
‫موضوع فقط درد نیست، جناب قاضی.
‫فقط درد جسمی نیست که بدنمو از بین برده.
‫فقط این نیست.
‫بلکه ناامیدی هم هست...
‫به‌خاطر تمام بی‌عدالتی‌هایی که تجربه کردم.
‫و خانواده‌م هم همینطور.
‫همین بود، جناب قاضی.
‫ممنونم.
‫عدالت برای لورا!
‫نظم دادگاه رو حفظ کنید!
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، لورا.
‫ممنون، ایرنه.
‫همیشه کنارم بودی.
‫مشکلی نیست.
‫می‌دونم، ببخشید.
‫یه مقدار پول جمع کردم، ایرنه.
‫می‌خوام برم سوییس.
‫حالا شد یه بحث جذاب، سفر.
‫اونجا مرگ خودخواسته قانونیه، ایرنه.
‫می‌خوای به خواب ابدی بری؟
‫یکی از روش‌هاشونه، آره.
‫ولی می‌خوام تو هم باهام بیای.
‫می‌خوام قبلش آرایشم کنی، ‫که موقع رفتن قشنگ باشم.
‫مثل سفیدبرفی، درسته؟
‫فکر می‌کنی اون‌قدر قوی باشی ‫که سوار هواپیما بشی؟
‫- پرواز طولانیه، می‌دونی که. ‫- نکته خوبیه.
‫اگه حوصله‌م سر بره، نمی‌تونم پیاده شم.
‫ایرنه؟
‫اون نورای سفید رو ببین.
‫- نترسون منو، می‌رم‌ها. ‫- نه، راجع به روح حرف نمی‌زنم.
‫شکل خاصی نداره، فقط یه نوره.
‫می‌بینیش؟
‫می‌خوای بزنمش بره؟ باشه، انجامش می‌دم.
‫بفرما، رفت.
‫فکر کنم باهاش مشکلی ندارم، ‫حس می‌کنم همراهمه.
‫اگه اذیت کنی، بهشون می‌گم بمونن پیشت.
‫آره؟ تو خودت اعصاب خردکنی!
‫باشه.
‫بخواب، دیگه تلویزیون نبین.
‫شب ‌بخیر.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫آره، دارم راه می‌افتم. باشه.
‫- ریکو. ‫- هی، آماده‌ای؟
‫ریفلاکس معده لورا باز بدتر شده.
‫نمی‌دونم. بیا اینجا.
‫- می‌شه یه وقت دیگه بریم؟ ‫- نمی‌دونم، باید باهاشون هماهنگ کنم.
‫- امروز خونه بمونیم، باشه؟ ‫- می‌تونم انجامش بدم، مامان.
‫- لورا، خواهش می‌کنم، حالت خوب نیست. ‫- نه، ایرنه، می‌تونم انجامش بدم.
‫مصاحبه امروز رو کنسل کنیم، اشکالی نداره؟ ‫می‌تونیم یه وقت دیگه هماهنگ کنیم، درسته، ریکو؟
‫وقت مصاحبه امروز بود، ‫ولی اگه می‌خواین تغییر بدیم...
‫- من می‌تونم برم. ‫- باید باهاشون هماهنگ کنیم.
‫- نه، درکمون می‌کنن. ‫- نه، ایرنه. می‌خوام همین امروز انجامش بدم.
‫بریم.
‫لطفاً کمکش کن، ریکو.
‫آروم، آروم.
‫مواظب باش، مواظب باش.
‫مطمئنی که می‌تونی انجامش بدی؟
‫- اگه نتونی اشکالی نداره. ‫- می‌تونم.
‫- آره، اگه نیاز به استراحت داری، مشکلی نیست. ‫- نه، فقط سوالای کوتاه بپرسید.
‫نه، فقط داریم گپ می‌زنیم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، خوبم.
‫- خب، شروع کنیم؟ ‫- بله، بریم.
‫لورا، از تمام این اتفاقاتی که تجربه کردی، ‫چه درسی گرفتی؟
‫راستش، یاد گرفتم که...
‫فقط خانواده‌مه که واقعاً برام اهمیت دارن.
‫ببخشید که اینو می‌پرسم،
‫ولی با شرایطی که داری ‫هنوزم می‌تونی خوشحال باشی؟
‫آره، می‌تونم.
‫- فقط تظاهر نمی‌کنی خوشحالی؟ ‫- نه.
‫چطور این کار رو می‌کنی؟
‫فاصله تایپ کن...
‫لورا عدالت می‌خواد.
‫اگه جوجو بره زندان، برنامه‌ت چیه؟
‫کافیه.
‫دادگاه منطقه شرق جاکارتا حکم داد که...
‫متهم، جاناتان گوناندی...
‫بر اساس کیفرخواست، مجرم شناخته شده و...
‫به‌دلیل رانندگی خطرناک...
‫که در اثر سهل‌انگاری منجر به تصادف شده...
‫و باعث آسیب جدی به شاکی شده است.
‫دادگاه متهم را به ‫چهار سال و شش ماه زندان محکوم می‌کند.
‫متهم همچنین باید جریمه‌ای ‫معادل ده میلیون روپیه پرداخت کند.
‫ایرنه.
‫می‌تونی موقعیتمو تنظیم کنی؟
‫یکم صاف‌ترم کن.
‫یه لحظه.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫- بهتر شد؟ ‫- آره.
‫ممنون، ایرنه.
‫که همیشه کنارم بودی.
‫معلومه که هستم.
‫کنارت می‌مونم تا خوابت ببره.
‫ایرنه.
‫ایرنه؟
‫ایرنه.
‫ایرنه، من می‌تونم وایستم!
‫ایرنه.
‫مامان، چی شده؟
‫مامان. چی شده؟ مامان؟
‫- لورا... ‫- لورا چی شده؟
‫لورا چش شده، مامان؟ ‫لورا؟ لورا؟
‫لورا؟
‫لورا!
‫لورا...
‫ریکو، زود باش!
‫داره از دهنش کف میاد، مامان!
‫بزن تو صورتش که به هوش بیاد! لطفاً!
‫- لورا؟ ‫- لورا؟
‫تندتر برو، ریکو!
‫لورا!
‫ریکو، سریع‌تر!
‫ممنون که همیشه کنارم بودی، ایرنه.
‫[لورا آنا ادلنی] ‫[۲۰ سپتامبر ۲۰۰۰ - ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱]
‫همیشه از خودم می‌پرسم، ‫زندگی الانت رو بیشتر دوست داری یا قبلی رو؟
‫زندگی قبلیمو بیشتر دوست داشتم،
‫ولی الان خوشحال‌ترم.
‫چون الان می‌تونم قدر بدونم ‫و بابت چیزی که امروز هستم شکرگزار باشم.
‫ناراحتم؟
‫معلومه که هستم.
‫ولی نمی‌تونم تو غمم غرق بشم.
‫هممون باید ادامه بدیم ‫و هیچ‌وقت تسلیم نشیم، باشه؟
‫با عشق از بینجای!
‫[ادامه دارد...]
‫سلام، بچه‌ها.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫این چه کلاسیه برای دفاع شخصیه؟
‫- باشه، بریم سر اصل مطلب. ‫- باشه، بریم.
‫می‌خوای حرف بزنی یا...؟
‫تو حرف بزن، من باید نفسمو جا بیارم.
‫یه کم اکسیژن لطفاً.
‫از همه‌تون خیلی ممنونم ‫که از لورا حمایت کردید. بگو ممنون!
‫ممنون!
‫خداحافظ!