ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.com::.
‫ما یه فضایی داریم، یه کمپ درواقع.
‫یه اجتماع‌ـه.
‫جای امنی‌ـه.
‫اونجا چند نفرید ؟
‫بچه هم باهاتون هست ؟
‫چون نزدیک‌ترین راه به اینجا از ‫طریق رودخونه‌ـس،
‫و فکر نمی‌کنم که ‫بتونید با بچه‌ها از پسش بربیاید.
‫به من گوش کنید. ‫فقط یکبار میگم.
‫الان میخوایم به یه جایی بریم. ‫قراره که خیلی سخت باشه.
‫اونقد سخت میگذره که ‫خیلی خسته کننده میشه،
‫پس هوشیار بودن هم خیلی سخت میشه براتون.
‫سخت‌تر از اون اینه که باید ساکت بمونید، ‫اما باید هردو کارو انجام بدید.
‫باید هرچیزی که من میگم انجام بدید ‫وگرنه از پسش برنمیایم.
‫فهمیدید ؟
‫تحت هیچ شرایطی اجازه ندارید که ‫چشم‌بندهاتون رو دربیارید.
‫اگه بفهمم اینکارو کردید، تنبیه‌ـتون می‌کنم.
‫متوجه شدید ؟
‫اگه سردتون شد، پتو هست.
‫پسر تو سگت پیشته. ‫دختر توهم پیشی‌ـت و داری.
‫اونجا فقط یه کمپ‌ـه. ‫چیز دیگه‌ای هم ازش نمیخوایم.
‫متوجه شدید ؟
‫و روی رودخونه‌ـم حرفی نباشه.
‫باید با دقتِ زیاد گوش بدید.
‫اگه صدایی توی جنگل شنیدید، ‫بهم بگید.
‫اگه صدایی از توی آب شنیدید، ‫به من بگید.
‫ولی اصلا اصلا اصلا چشم‌بنداتون و درنیارید.
‫اگه چشماتون و باز کنید، میمیرید.
‫متوجه شدید ؟
‫هیچی نیست. ‫هیچی نیست. هیچی نیست.
‫- پیشی. ‫- هیچی نیست. هیچی نیست.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.com::.
‫بیاید بریم.
‫خب. خب.
‫یک، دو، سه، چهار، ‫پنج، شش، هفت، هشت.
‫
‫بیست‌وهشت، 29، 30. ‫خب ازینور، هیچی نیست.
‫سی‌ویک، 32، 33.
‫کجاست ؟ کجاست ؟
‫- آشغال، داشتم گوش میدادم. ‫- آره، همینطور ملتِ توی خیابون.
‫فروشگاه خیلی شلوغ بود. ‫این موضوع دیگه خیلی جدی شده.
‫به‌به، واقعا هیچ غذایی نداری.
‫- کدوم... کدوم موضوع ؟ ‫- جدی‌ای ؟
‫- جدی‌ـم. ‫- اخبارو ببین، خل‌مشنگ.
‫خل‌مشنگ.
‫- کدوم شبکه خل‌مشنگ ؟ ‫- فرقی نداره.
‫فرودگاه‌ها و ایستگاه‌های قطار ‫تعطیل شده‌اند.
‫خیابانونا پُر شده از افرادی که با وسیله یا با پای پیاده ‫میخوان از شهر خارج شن
‫و شاهدین عینی خودکشی‌های دسته‌جمعی ‫رو گزارش داده‌اند.
‫اولین فیلم ضبط شده در رومانی،
‫و حالام حوادث ترسناکی در اروپا و سیبری در حالِ گسترشه.
‫آمار کشته‌شدگان به ده‌ها هزار نفر رسیده.
‫...همچنان نمی‌دانند چه چیزی مسبب ‫خودکشی‌های دسته‌جمعی توی اروپا و سیبری شده.
‫گزارشگران عینی می‌گویند مردم ‫رفتارهای روان‌پریشی رو بروز میدن.
‫منابع‌ـمون گفتن که
‫بنظر نمیرسه این اتفاق ‫علت بیماری یا ویروسی باشه.
‫مقامات آمریکا افراد رو به خونسردی تشویق میکنن.
‫هیچ منبع رسمی این رو تایید نکرده که....
‫خب، توی روسیه‌ـس، پس...
‫خب، میخوای اصن بگو مامانا سرِ تیمِ بچه‌هاشون دعواشون شده.
‫حرف مامانا اومد وسط، ‫همین الان داشتم با مامان حرف میزدم.
‫داستان چیه که همش خبر تورو ‫از من میگیره ؟
‫- چرا راجع‌به من حرف میزنید خب ؟ ‫- من که راجع‌به زندگی خودم بهش چیزی نمیگم.
‫ساعت سه، میخوایم با یه آقای عرب بریم سوسالیو.
‫ببین، این جمله‌ایه که هرروز شنیده نمیشه.
‫- میخوای بیای ؟ ‫- نمیتونم، با دکتر لَپهِم قرار ملاقات دارم.
‫- لپهم ؟ کی ؟ ‫- وای خدا.
‫چرا وقتی هیجان‌زده میشی ‫ولوم صدات انقد میره بالا ؟
‫- نظرت چیه برسونمت ؟ ‫- نه، نیازی نیست.
‫منم میتونم بیام، شاید بتونیم بچه رو ببینیم.
‫یا میتونم قرار ملاقات و کنسل کنم ‫و بریم اسبه و باهم ببینیم.
‫نه، گور بابای اسبه.
‫او، چه وحشی.
‫نظرت چیه ؟
‫بنظرم ‫یه مشت آدم کنار هم نشستن،
‫ولی بطرز شگفت‌آوری احساس تنهایی میکنن.
‫احساس تنهایی یه چیزِ طبیعیه.
‫موضوع اصلی ‫ناتوانی افراد توی ارتباط داشتنه.
‫ناتوانی برای ارتباط با چی ؟
‫- میشه بری اونور ؟ ‫- مَلوری.
‫- باید بری اونور. ‫- ما راجع‌بهش حرف زدیم.
‫- اوهوم. ‫- این اتفاق نمیفته.
‫با یه بچه فرق داره. ‫یه نوع عشقِ آنی‌ـه.
‫- همچین چیزی نیست. ‫- چرا هست.
‫- نه خانم. ‫- چیزی که باید ازش بترسی تنها شدنته،
‫نه بخاطر این.
‫و تنها کاری که لازمه اینه که بری...
‫...بیرون توی دنیای واقعی با آدمای دیگه،
‫نه که کل روز اینجا بمونی. ‫هیچوقت از اینجا نمیری.
‫چرا برم ؟ ‫تو که خریدام و انجام میدی.
‫- باید خونت و عوض کنی. ‫- نه، نه تکون نمیخورم.
‫- چرا میخوری. ‫- نخیر.
‫- چرا ؟ ‫- تکون نمیخورم، خونه‌ـم و دوست دارم!
‫میدونم که خیلی طول کشید تا کارگاهِ ایده‌آلت ‫و پیدا کنی،
‫و از وقتی که رایان رفت، ‫کارات زیاد شده.
‫اما باشه، دیگه هم‌اتاقی نداری.
‫رایان هم‌اتاقی نبود.
‫مشخص شد که یه‌جورایی بود.
‫خلاصه، نمیتونی بچت و اینجا بزرگ کنی. ‫اصلا کجا میخوای دخترت و بذاریش ؟
‫از کجا میدونی دختره ؟
‫خواسته درونیمه انگاری.
‫ببخشید از سرکارمه. ‫یکم دیگه میام.
‫سلام.
‫آره مجبور شدن جراحی و یه ساعت ‫به تاخیر بندازن.
‫الو ؟
‫آره.
‫الان دوباره بهت زنگ میزنم.
‫چی ؟
‫هنوزم نمیخوای جنسیت‌ـشو بدونی ؟
‫و کل هیجانش و خراب کنیم دکتر لپهم ؟ نه.
‫حالت چطور بوده ؟ ‫خوابیدنت بهتر شده ؟
‫بده.
‫از وقتی که این وضعیت و داشتم ‫نتونستم خوب بخوابم.
‫بهش میگن حاملگی. ‫مشکلی نداره اگه به زبون بیاریش.
‫اوه مگه نمیدونی دکتر، ‫اگه یه چیزی و اعلام نکنی،
‫خیلی راحت از بین میره ؟
‫عه واقعا ؟ تموم مدت اصلا روحمم خبر نداشت.
‫- وقتی یه اسب حامله میشه... ‫- خدایا، شروع شد.
‫راجع‌به اسب‌ها چیزی میدونید ؟ وقتی یه ‫اسب باردار میشه، خیلی سریع متوجه میشه.
‫جدی ؟
‫غذا خوردنش عوض میشه. ‫راه رفتنش عوض میشه.
‫همه اسب‌هایی که خیلی بهش ‫نزدیک بشن و گاز میگیره.
‫چقدر بد که ما اسب نیستیم.
‫خیلی بده، اسب بودن خیلی چیز خوبیه. ‫اونوقت یه مادری داشتیم که
‫واقعا میتونست بزرگمون کنه
‫و یه بابایی ‫که توی یه مزرعه مشغول شخم زدن بود.
‫صبر کن. ‫پدری که توی مزرعه مشغول شخم زدن بود.
‫- درسته. ‫- درسته.
‫بیچاره ما.
‫باید بریم با یه ناهار و یه بطری شراب به ‫حالِ خودمون گریه کنیم.
‫اوه بالاخره، ‫داری یه چیزِ درست درمون میگی.
‫- خوبه. ‫- واقعا، جلوی من ؟
‫منظورمون این نبود...
‫نه، فقط یه لیوان خیلی کوچولو که ‫اصلا هم به این لوبیا کوچول آزاری نمیرسونه.
‫مطمئنم که شنیدم یه "بطری".
‫دیگه باید دنبال یه اسم باشی ‫به جای "لوبیا کوچول"
‫دیگه الان بچتون اندازه یه ‫خربزه کوچیکه.
‫خربزه کوچیک!
‫میدونم دوست داشتن کسی که تا حالا ندیدی ‫یکم سخته.
‫اوه، قشنگه.
‫داشتم به بخیه زدنش فکر میکردم ‫مثل یه کیسه‌ی کوچولوی بنفش.
‫- میشه توی گیفتشاپ بفروشمش. ‫- گیفتشاپ.
‫تو داری بچه دار میشی ملوری.
‫کم کم منو تو و جسیکا و چندتا پرستار با درد ‫زایمانی که خواهی داشت
‫طبقه سوم باهم ‫چرت‌وپرت میگیم.
‫فقط این دفعه، ‫تنها برنمیگردی خونه.
‫میدونم. میدونم.
‫اما اگه اینو نمیخوای،
‫کلی زوج‌های دیگه هستن که ‫با بدبختی دنبال به فرزندی قبول کردنن.
‫هیچکس قضاوتت نمیکنه. ‫هر انتخابی که بخوای میتونی داشته باشی.
‫ولی نمیتونی نادیده بگیریش و ‫امیدوار باشی خودش از بین بره.
‫حالت خوبه ؟
‫عالیم.
‫داری بالا میاری ؟
‫تو برو توی ماشین.
‫چاق و چله‌ـس ؟‌
‫نه اتفاقا ازون مرتباس که داره اونجارو ‫تمیز میکنه و آشغالارو میریزه بیرون.
‫توی ماشین میبینمت خب ؟
‫- توی راهرو. ‫- بریم اونجا.
‫هی! هی! حراست!
‫مواظب باش! کمک، من کمک میخوام!
‫نه، برو عقب!
‫- آروم باش، لطفا آروم باش! ‫- وضعیت اورژانسی، طبقه اول.
‫آروم باش، حراست!
‫- حالت بهتره ؟ ‫- داره اتفاق میفته.
‫رو خودت بالا آوردی ؟
‫هرچیزی که توی روسیه داره ملت و دیوونه ‫میکنه، الان اینجاست!
‫- چی ؟ ‫- میشه فقط، لطفا...
‫- صبر کن. ‫- توی بیمارستانه.
‫برو، برو، برو، برو!
‫الان مستقیم میریم سانتا رزا (تگزاس).
‫خونه‌ی من میمونی تا وقتیکه این وضعیتی ‫که الان پیش اومده تموم شه.
‫- هیچی لباس ندارم. ‫- میتونی لباسای منو بپوشی.
‫من زیاد اهل لباسای تو نیستم.
‫الان نگران اینی که ‫چی میخوای بپوشی ؟
‫خب من تمرکز روی چیزای دیگه رو ‫یه جورایی آروم کننده میدونم.
‫- لعنتی. ‫- چی ؟
‫یه ماشین وسط خیابونِ کوفتی وایساده.
‫بس کن، از کنارش رد شو!
‫تکون بخور، بذار برم.
‫اگه این وضعیت بالا بگیره، ‫دلت میخواد بری تو جاده
‫با یه اسب کوفتی، بهم اعتماد کن.
‫- وای خدا! ‫- لعنتی، لعنتی!
‫مردم باید یکم خودشون و آروم کنن.
‫وای خدا جس، فقط برو، برو.
‫من از چراغ قرمز با یه زن حامله ‫توی ماشینم رد نمیشم.
‫فقط حرکت کن!
‫باید بذاری رانندگی کنم. ‫داری وحشت‌زده‌ـم میکنی.
‫- میدونی چیه اصن ؟ ‫- فقط بذار کارم و بکنم.
‫- گوشی من نیست. ‫- گوشیم روی صندلی عقبه.
‫- رئیسمه حتما میخواد بدونه من کجام. ‫- باشه، فقط اسبارو وسط نکش.
‫- باشه ها ها. ‫- چیکارش کردی ؟
‫وای خدا، این دیگه چیه ؟
‫این چیههه ؟
‫این چه کوفتیه ؟
‫چی چه کوفتیه ؟ ‫چی دیدی ؟
‫چی دیدی ؟ بهم بگو. ‫چی چه کوفتیه ؟
‫داری چیکار میکنی ؟ وای خدای من جس. ‫جس اینکارو نکن.
‫جس داری... جی چه مرگته ؟ ‫نه، وایسا وایسا.
‫نه، نه، نه!
‫نگهدار! نگهدار!
‫جس چه مرگت شده ؟ ‫جس لطفا، نگهدار لطفا.
‫لعنتی! نگهدار، لطفا نگهدار!
‫- لیدیا داری چیکار میکنی ؟ ‫- اون حامله‌ـس.
‫لیدیا الان نه، بیا بریم داخل.
‫اون حامله‌ـس.
‫نمیتونی کمکش کنی.
‫زود باش، بیا داخل!
‫
‫عزیزم فورا از جات بلند شو.
‫مامان.
‫لطفا نرو.
‫هی، هی، هی.
‫پایین و نگاه کن.
‫درو باز کن. ‫این خانم بارداره.
‫- درو باز کن! ‫- نه!
‫- هی درو باز کن، من پلیسم! ‫- باز نکن.
‫- پلیسم، درِ کوفتی و وا کن. ‫- متاسفم، اینجا خونه‌ی منه.
‫بیاید تو. زود باشید!
‫زودباش، خوبی ؟
‫حالت خوبه ؟
‫زنم برای کمک به تو اومد.
‫ولی الان دیگه مُرده.
‫بیخیال بابا، الان همه کاملا وحشت زده‌ـن.
‫- متاسفم، متاسفم. ‫- بفرمایید، بیاید توی خونه.
‫زود باشید، زود باشید.
‫همه حالشون خوبه ؟
‫کسی آنتن داره ؟ ‫وایفای ندارید شما ؟
‫هیچکدومش و ندارم.
‫زود باش.
‫- کار نمی‌کنه. ‫- باید برم دنبالِ بچه‌هام.
‫نه، خبری نیست.
‫- عزیزم ؟ ‫- هیچی، منم هیچی.
‫- خونه هستن ؟ ‫- ببخشید.
‫مامان ؟ مامان بهم زنگ بزن. همین الان بهم زنگ بزن.
‫یه چیزی... الو ؟ الو ؟
‫این چیز سیستم عصبیت و بفنا میده. ‫چند هفته‌ـس مراجعه کننده‌هام این مشکل و دارن.
‫هی، مگه بهت نگفتم پلیسم ؟
‫داری آموزش میبینی، معنیش این نیست که پلیسی..
‫هرچیزی که هست، مطمئنم بزودی ‫کمک می‌فرستن.
‫نه، تنها اتفاقی که قراره بزودی بیفته اینه که ‫هممون بزودی میمیریم.
‫این نشونه‌ی جنگ زیستی کلاسیک‌ـه.
‫توی کره‌ی شمالی یا ایران.
‫داگلس، بس کن. ‫اونا خودشونم نمیدونن چی هست، خب ؟
‫ما فقط باید سعی کنیم خونسرد باشیم.
‫- واقعا ؟ ‫- آره.
‫لطفا.
‫رسما بفنا رفتیم.
‫فکر میکنم یه‌چیزی شنیدم.
‫داشتیم توی خیابون فرار می‌کردیم، ‫و به‌خدا قسم، من... من یه‌چیزی حس کردم.
‫- یه چیزی شنیدم. ‫- دیدیش ؟ چی بود ؟
‫من... من نمیدونم. فقط میدونم حضور داشت.
‫- حضور ؟ ‫- آره.
‫رسما به فنا رفتیم.
‫باید یه تصویری وجود داشته باشه. ‫حتما یه سری ویدئو پخش کردن.
‫- من هیچی ندیدم. ‫- تیمِ منم دیده.
‫- چی ؟ ‫- چی ؟
‫اول داشتیم پی‌ریزیِ ساختمون و انجام میدادیم،
‫و بعدش پیمانکارم میاد راحت جلوی بلدوزر دراز میکشه.
‫و بعدشم کارگرم لوازمش و میندازه توی حفره ‫و گردنش و میشکنه.
‫- وای. ‫- بنظر میرسه اگه بهش نگاه کنی،
‫دیوونه‌ـت میکنه یا ‫مجبورت میکنه که به خودت آسیب برسونی.
‫نه، مجبورت میکنه خودتو بکشی.
‫و فقط تو... ‫تو فقط بهش نگاه میکنی.
‫- و خودکشی میکنی. ‫- چطور ممکنه ؟
‫پنجره‌هارو ببندید، برید. ‫پنجره‌هارو ببندید.
‫همگی برید پنجره‌هارو ببندید.
‫وای مرسی خدا.
‫اندی، بِیلی، صدامو میشنوین ؟
‫بابا ؟ این چیه که بیرونه ؟
‫- بیلی! بیلی ؟ ‫- بیلی.
‫بیلی! بیلی!
‫- اگه بری بیرون، میمیری. ‫- بچه‌هام اون بیرونن.
‫- برو کنار! ‫- به بچه‌هات نمیرسی!
‫- درست شد. صداش و زیاد کن. ‫- رئیس‌جمهور وضعیت و
‫قرمز اعلا کردند ‫و همه‌ی مرزهارو بستند.
‫اصلا، اصلا بیرون نرید.
‫از رسانه‌های جمعی اجتناب کنید و از رادیو استف...
‫چی ؟ چه گه بازاری شده ؟
‫- این آخرِ بازیه دیگه. ‫- ببخشید، چی گفتی ؟
‫آخرِ بازی. انسانیت مورد قضاوت قرار گرفته، ‫و ما ناقص شناخته شدیم.
‫- قضاوت ؟ توسط کی ؟ ‫- اسم‌های مختلفی دارن.
‫توی مذهب‌ها و اسطوره شناسی‌های جهان ‫همیشه موضوعاتی درمورد شیاطین و موجوداتِ وابسته به روح وجود داره.
‫افرادی که این موجودات رو دیدن
‫تقریبا همیشه بیان میکنن که خودشون رو
‫در حالتی از بدترین ترس‌ها یا عمیق‌ترین
‫غم‌هامون یا بزرگترین فقدانمون نشون میدن.
‫بنظر من که چرته. ‫چرت‌وپرتای مذهبی.
‫مزخرف نیست، خب ؟ ‫حرفِ حسابه، حقیقته.
‫شکل‌های مختلفی هم دارن.
‫مثلا "اَکه مَنه"، پیام‌آور اهریمن از افسانه‌های باستانی زرتشتیان.
‫یا "سِرگاتِ" علوم غیبیِ باستانی مسیحیت که باور دارن
‫زنان باردار و مجبور میکنن بچه‌ی متولد نشده‌ی خودشون رو در قالب موجوداتی
‫مثل خرچنگ یا عنکبوت بدنیا بیارن.
‫یا مثل "هولای-جینگ" از افسانه چین ‫یا "پوکا" از افسانه‌ی زبان سلتی هم همینطور.
‫اسم‌های متفاوتی دارن ولی ماهیت‌ـشون یه‌چیزه.
‫و اون چیه ؟
‫پایانِ ما.
‫چارلی، همه‌ی اینارو از کار کردن ‫توی سوپرمارکت یاد گرفتی ؟
‫- نه سالهاست که دارم مطالعه میکنم. ‫- توی دانشگاه ؟
‫نه خودِ دانشگاه، ولی...
‫از اینترنت. جاییکه همه‌ی اطلاعات و میشه ازش گرفت.
‫- دارم یه رمان مینویسم بچه‌ها. ‫- بیخیال ناموصن.
‫پس ما هیچکاری از دستمون برنمیاد ‫و باید صبر کنیم تا مثل این رد بدیم ؟
‫ارتش ملزمه که ‫کنترل این جریانات و بدست بگیره.
‫ما فقط باید صبر کنیم.
‫هی، هی بیا دوباره بشین.
‫نه، نه، نه من خوبم. ‫من... من فقط دارم سعی میکنم که بتونم تماس برقرار کنم.
‫- فهمیدم. ‫- من خوبم.
‫فهمیدم. فهمیدم.
‫- فکر نمیکنم موبایلامون فعلا آنتن داشته باشه. ‫- آره، آره.
‫ببین، درد داری ؟
‫چی ؟ نه، نه.
‫- حس میکنم داری میلرزی. ‫- من خوبم. من خوبم.
‫- باشه، باشه. ‫- من خوبم.
‫باشه.
‫ما توی ماشین بودیم.
‫و بعدش اون یه‌چیزی دید.
‫من ندیدم چی دیده، ‫ولی بعدش حالت صورتش تغییر کرد.
‫انگار که...
‫که خیلی ناراحت شده بود ولی جس هیچوقت ناراحت نمیشد.
‫نه.
‫از ماشین پیاده شد و ‫دویید سمت خیابون...
‫و اصلا هم اهل خودکشی نبود.
‫هیچوقت حاضر نمیشد همچین کاری کنه.
‫اما اینجوری...
‫بعدش اون خانم... ‫اون خانم منو دید،
‫و بعدش شروع کرد به صحبت کردن با مادرش و من...
‫اون زن همسر من بود.
‫- اسمش لیدیا بود. ‫- اوهوم.
‫و با مادرشم حرف نمیزد. ‫مادرش ده ساله که مُرده.
‫الو ؟
‫الو، کسی صدام و میشنوه ؟ الو ؟
‫کسی اونجاست ؟ ‫الو، اسم من ملوری‌ـه.
‫من روی رودخونه‌ـم. کسی اونجاست ؟
‫الو ؟ الو ؟ کسی اونجاست ؟
‫کسی صدام و میشنوه ؟ الو ؟
‫ملوری. ملوری.
‫ملوری.
‫سه روز از شروع این اتفاقات میگذره.
‫همه‌ی خطوط از بین رفتن.
‫من نمیتونم با کسی تماس برقرار کنم.
‫ما هیچ خبری از مقامات نداریم...
‫اما اگه صدامون و میشنوید،
‫تا اونجایی که من میدونم، ‫تا وقتی که توی خونه‌هاتون بمونید،
‫تا وقتی که به اون چیزها نگاه نکنید...
‫مشکلی براتون پیش نمیاد.
‫از خونه خارج نشید.
‫به محض اینکه خبری بدستم برسه، ‫مطمئنا خبررسانی میکنم.
‫همسرم توی "دفتر روزنامه‌ی تراست" کار میکنه. ‫تو به کدوم شاخه حقوقی علاقمندی ؟
‫- ورشکستگی. ‫- البته وقتیکه از همسایه‌هاش شکایت نمیکنه.
‫غذامون تا کی بس میکنه ؟
‫خیلی کم.
‫بخاطر اینکه بعضیامون ‫از جیره بندی چیزی نمیدونیم.
‫داگلس، خونت پشت اینجاست.
‫وقتی اینا تموم شد، ‫بریم غذاهارو بگیریم.
‫نمیتونم دوباره برگردیم. ‫چیزی که تو نمیفهمی اینه که...
‫- هی، تام... ‫- نباید بذاریم کسی بیاد داخل.
‫باشه، لطفا آروم باشید.
‫- سلام ؟ ‫- بله، سلام ؟
‫- داری اشتباه بزرگی میکنی. ‫- داگلس.
‫- سلام. ‫- سلام ؟
‫اسم من المپیاس، من به کمک احتیاج دارم، لطفا.
‫- او درِ کوفتی و باز... ‫- میخوام درو باز کنم.
‫لعنتی!
‫خب، یه لحظه.
‫هی! هی، هی، هی.
‫برو کنار.
‫باز کن.
‫برو یه... ‫برو یه پتو بیار. برو یه پتو بیار.
‫دوتا لامپ دو طرف در هست.
‫یه پتو بهت میدم و میخوام که روی اونا بندازیش.
‫- باشه. ‫- باشه ؟
‫ازت میخوام که دیدِ منو با پتو ببندی.
‫- چشماتون و ببندید. ‫- خیلی احمقانه‌ـس.
‫ملوری، چشمات و ببند.
‫بیا، بیا.
‫باشه.
‫بهم بگو وقتی انجامش دادی.
‫تام، کارِ درستیه ؟
‫- خفه شو. ‫- صبر کنید، لطفا!
‫- خب، پوشوندم. ‫- خوبه.
‫گرفتمت، بیا.
‫صبر کن. صبر کن.
‫همه‌چی خوبه.
‫- ملوری. ‫- بله.
‫- تفنگ و بذار زمین لطفا. ‫- باشه.
‫آره از اونجایی که هیچی ازش نمیفهمی بذارش زمین ‫تا کسی و نکشتی.
‫هیچی نیست.
‫چطور
‫انقدر زیادین.
‫پس تو...
‫تو... تو حامله‌ای ؟
‫آره، اول اکتبر فارغ میشم.
‫تو چی ؟
‫آخرِ سپتامبر.
‫صبر کن، ببینم هنوزم این لعنتی اون بیرونه ؟
‫تنهایی ؟
‫آره، تنهام.
‫شوهرم از اونجایی که توی نیروی هوایی کار میکنه، ماه پیش به ماموریت رفت.
‫تا جاییکه تونستم غذاهارو نگه داشتم...
‫اما انقدر گرسنه شده بودم که ‫ترسیدم یوقتبچه از گرسنگی تلف شه.
‫و نمیدونستم چیکار کنم.
‫- آب بخور. ‫- ممنون.
‫پس از خونه اومدی بیرون و ‫به هر خونه‌ای شانسی در میزدی ؟
‫من فقط یه بلاک اونورتر زندگی میکنم.
‫عالی شد، دیگه الان هممون اینجا ‫توی بخش زایمان از گشنگی میمیریم.
‫باید غذای بیشتری پیدا کنیم.
‫البته ولی اگه نتونیم ببینیم، چیزیم نمیتونیم پیدا کنیم.
‫اوه، بدجور گیر افتادیم.
‫شاید نه.
‫شاید بتونیم بهتر از اونچیزی که فکرشو میکردیم ببینیم.
‫- منظورت چیه ؟ ‫- بیاید اینجا.
‫ما اطراف خونه دوربین‌هایی برای زنده تماشا کردن داریم.
‫بیاید بالا، زود باشید.
‫یه نوع سیگنال دیجیتالیه.
‫فقط رنگ حرارت اشیا رو نشون میده. اطلاعات بی خطریه.
‫- رنگها روی صفحه‌ مانیتور. ‫- ولی تصویر هم ممکنه قدرتش و داشته باشه.
‫اصلا روحمونم خبر نداره ‫که این چیزا چجوری فعالیت دارن.
‫این تصاویر مستقیم نیستن.
‫ما نمیتونیم با چشم غیرمسلح به اینچیزی که هست نگاه کنیم،
‫اما شاید با این بتونیم اینکارو کنیم.
‫حرارت و پیکسل.
‫شاید اصلا خودشو نشون نده.
‫خب هیچ جوره نمیتونیم بفهمیم ‫تا یکیمون اینکارو انجام بده.
‫بنظر من که اشتباه بزرگیه.
‫آره داگلس. ‫از نظر تو همه‌چیز اشتباه بزرگیه.
‫دیر یا زود باید یه تکونی به خودمون بدیم.
‫اصلا نمیدونیم تا کی برق‌ـمون وصل میمونه.
‫باید بهم اعتماد کنید. ‫واقعا بنظرم اینکار جواب میده.
‫باشه. باشه.
‫شاید اگه جواب بده، بتونیم از این تکنولوژی برای پیدا کردن غذا استفاده کنیم یا...
‫دقیقا.
‫خیلی محکم نبند فقط.
‫امیدوارم که بدونی داری چه کاری میکنی.
‫ببین... تو و همسرت آدم‌های خوبی هستید.
‫میدونی، اینجوری... اینجوری نبود.
‫ممنون داگلس.
‫مجبور نیستی اینکارو کنی.
‫میدونم، نگران نباش.
‫- تام من به ریموت نیاز دارم. ‫- آره.
‫بگیر رفیق.
‫حالا چرا ازش شکایت کردی ؟
‫چون میخوای این قسمت از خونه‌ـشون و خراب کنن
‫و یه هیولای شیشه‌ای بسازن.
‫همسرش معماره.
‫ملکِ اونه، چه اهمیتی برای تو داره که چی میخواد بسازه ؟
‫چونکه جلو چشم منه.
‫شانسی نداری.
‫خب دنیا داره به آخر میرسه عزیزم، ‫پس خدارو چی دیدی.
‫
‫کجایی کصافط ؟
‫بیخیال گِرِگ.
‫تمرکز کن.
‫درمورد... ‫درمورد پایانِ دنیاست.
‫رمانم.
‫ولی از اون داستان‌های بچگونه نیست که ‫تیرکمون داشته باشن
‫برن به جنگِ هم تا زنده بمونن یا توی ‫هزارتوهای خیلی بزرگ ول بچرخن.
‫- اوهوم. ‫- نه، این داستان...
‫این داستان، یه داستان واقعی‌ـه.
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده بود ‫که همچین شرایطی میتونه پیش بیاد ؟
‫گرگ! گرگ میتونیم بیایم تو ؟
‫- چه خبر شده ؟ ‫- گرگ!
‫گرگ، میتونیم بیایم تو ؟
‫اونورو نگاه کنید!
‫چشماتون و ببندید! ‫چشماتون و ببندید، مانیتور و پیدا کنید.
‫- گرگ. ‫- گرگ.
‫- دووم بیار گرگ. ‫- گرگ ؟
‫- لعنتی. ‫- پیداش کردم.
‫خوبه! خوبه! خوبه! ‫میتونید چشماتون و باز کنید. میتونید ببینید.
‫منِ لعنتی بهش گفتم که اشتباهه.
‫پاشو، باید بریم، باید بریم.
‫- متاسفم. متاسفم. ‫- پاشو، باید بریم.
‫هیچ‌جوره از اینجا راهِ فراری نداریم.
‫هیچکسم دنبالمون نمیاد.
‫هیچکس کمکمون نمی...
‫باید بریم.
‫سلام.
‫خب
‫فکر کردم بهتره که نزدیک به هم بمونیم با شرایط...
‫حتما.
‫میدونی، اینجوری تنها نمیمونیم.
‫توی یه وبلاگ خونده بودم که ‫نوشته بود زن باردار
‫همیشه باید کنار یه نفر بخوابه
‫چون بچه میتونه تنهایی مادرو احساس کنه.
‫خوبه.
‫خب به اسمش فکر کردی ؟
‫نه، هنوز نه.
‫تو چی ؟
‫خب اگه دختر باشه میخوایم ‫اسمشو بذاریم اریل یا جزمین.
‫یعنی، من که خیلی دوست دارم اسمش و ‫بذارم سیندرلا و الا صداش کنم.
‫و شوهرت چی دوست داره ؟
‫هرچیزی که من دوست داشته باشم و دوست داره.
‫تو چی ؟ ‫شوهر اسمی انتخاب کرده ؟
‫اوه، من تنهام.
‫- اوه، من... من متاسفم. ‫- نه اشکالی نداره، مشکلی نیست.
‫خب خانواده‌ـت چی ؟ ‫حتما هیجان زده...
‫میدونی چیه ؟ ‫میشه واسه یه لحظه بهم وقت بدی ؟
‫الان برمیگردم.
‫ببخشید.
‫این چیزیه که نمیتونی نادیده بگیریش.
‫نه، نه، نمیتونی.
‫آره.
‫متاسفم.
‫هیس.
‫
‫خوبی ؟
‫آره.
‫صبر میکنم لباسام و صبح میشورم.
‫- احتمالا فکر خوبیه. ‫- آره، منم این فکرو میکنم.
‫شب بخیر.
‫سلام!
‫شما کمک نیاز دارید ؟
‫- مشکلی نیست اگه چشم‌بندهاتون و بردارید. ‫- چشم‌بندهاتون و درنیارید، درنیارید!
‫من غذا همرام دارم. ‫این بچه‌ها گرسنه بنظر میرسن.
‫برید پایین، برید پایین، برید پایین. ‫پایین، پایین، پایین.
‫سلام، رفیق کوچولوها.
‫تا حالا یه بچه گوزن دیدین ؟
‫یه رازی و بهتون میگم.
‫یدونشون و توی جنگل پیدا کردم.
‫خیله‌خب میدونم ترسیدی. ‫خب ببین نیازی به اینا نیست.
‫من نمیخوام بهتون آسیب برسونم. ‫میتونم تا ساحل ببرمتون.
‫چشم‌بند لعنتی‌ـتون رو دربیارید!
‫
‫من دیدم، من حقیقت و دیدم.
‫چشم‌بندتون و دربیارید.
‫زیباست، زیباست. ‫چشم‌بندتون و دربیارید!
‫باید جهان رو تطهیر کنه!
‫همه باید ببینند.
‫خبر بد دارم.
‫خیله‌خب، خوراکمون داره تموم میشه و ‫هیچکسیم برای کمکمون نمیاد.
‫باید بریم بیرون.
‫ببین، من میدونم کجا میتونیم خوراک زیادی پیدا کنیم.
‫- کجا چارلی ؟ ‫- سوپرمارکت.
‫وقتی همه‌چیز به هم ریخت ‫من مغازه رو بستم.
‫- الان داری اینو میگی ؟ ‫- حداقل الان میدونیم. ممنون.
‫خب، چندنفری باید بریم اونجا.
‫قبل اینکه برسیم هممون میمیریم.
‫- شوخی میکنی ؟ ‫- من میام.
‫- خب اگه اون بیاد، منم میام. ‫- تو بارداری!
‫خب اگه شما همه میخواید برید، منم میتونم بیام باهاتون.
‫خب پس اولین دفعه رو من میرم ‫دفعه بعدی تو باهاشون برو.
‫- منم میام. ‫- چی ؟
‫- اینکار خودکشیه. ‫- من آموزش دیده‌ـم، مشکلی برام پیش نمیاد.
‫من حس خوبی ندارم. ‫بنظرم هیچکس نباید بره.
‫- پس چهار نفریم. ‫- پنج نفر، چارلی هم میاد!
‫چارلیم میاد ؟ ‫چارلی از جاش تکون نمیخوره.
‫- تو سیستم امنیتیش و میشناسی. ‫- غیرممکنه بیام.
‫من اطلاعاتی که بهش نیاز ‫داشتید رو بهتون دادم.
‫به من نیازی ندارید که بهتون بگم کجاش برید. یه سوپرمارکته.
‫تابلو داره. ‫قبلا هم خرید کردید.
‫اگه به حبوبات نیاز دارید، ‫روی تابلوش زده حبوبات.
‫اگه سواد نداشته باشید درک میکنم، ‫ولی سواد دارید.
‫- نه، به من نیاز ندارید که باهاتون بیام... ‫- چارلی، این یه تحقیق برای کتابت میتونه باشه.
‫باشه ؟ آروم باش.
‫خیله‌خب، پس اینجوریه که اگه بتونیم پنجره‌ها ‫رو کامل بپوشونیم
‫بهتره و مشکلی هم پیش نمیاد.
‫کسِ دیگه هم این حرفارو میشنوه ؟
‫چجوری رانندگی بدون دید امنیت داره ؟
‫ما دید نداریم.
‫ولی جی‌پی‌اس که داریم.
‫در حال برآوردکردن مسیر.
‫مستقیم بروید.
‫کمتر از یک مایل دیگر، ‫به سمت راست در خیابان "بی" بچرخید.
‫- این چیه ؟ ‫- لبه‌ی پیاده روعه.
‫فقط لبه‌ی پیاده روعه!
‫یه سنسور مجاورتی داره.
‫سرعت‌گیره، فقط یه سرعت‌گیره.
‫به راست بپیچید.
‫- از مسیر خارج شدیم ؟ ‫- نه یه چیزی هست.
‫- فکر کنم کامیونه. ‫- دورش بزن.
‫- دور بزن و برو. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫چی بود ؟
‫کس دیگه داره رانندگی میکنه ؟
‫- چارلی نفس بکش. ‫- لعنتی، گور باباش.
‫- گمشید بیرون. ‫- چارلی آروم باش.
‫بچه‌ها بهش دست نزنید.
‫- به من نگاه کن. باید آروم بمونی. ‫- خفه‌ـش کن.
‫
‫لعنتی! کارمون تمومه.
‫آروم باشید. آروم باشید.
‫همگی محکم بشینید.
‫محکم بشینید، میخوام حرکت کنم.
‫
‫محکم بشینید!
‫این یه سرعت‌گیر مسخره نیست!
‫- بعنتی گیر کرده. ‫- محکم بشینید.
‫- به چپ بپیچید. ‫- آرومتر، آرومتر.
‫به مقصد رسیدید.
‫چه کوفتی ؟
‫و بعد این قضایا، ‫میخوایم از ماشین پیاده شیم ؟
‫چه خوش شانسیم.
‫- با شمارش من، یک... ‫- من الان آماده‌ـم.
‫...دو، سه.
‫اون چیبود ؟ ‫به چی زدم ؟
‫ستون بود.
‫خیله‌خب، کجا...
‫در ورودی فقط چند قدم جلوتره پسر.
‫- مسیرو گم کردم. ‫- به سمن چپتون حرکت کنید.
‫چپ، چپ، مسیرو گم کردم.
‫- زود باشید بچه‌ها. ‫- مسیرو گم کردم.
‫- اینجاست، اینجاست. ‫- خوبه، خوبه.
‫- رفتی تو ؟ ‫- نه.
‫خوبه صبر کن، داره باز میشه.
‫اوکی باز شد.
‫برید تو.
‫خیله‌خب، داخلیم.
‫- سلام ؟ ‫- هیس هیس.
‫من پنجره‌هارو میبندم.
‫ایناهاش، ایناهاش.
‫خیله‌خب فکر کنم همه‌چیز اوکیه. ‫میتونید چشم‌بنداتون و دربیارید.
‫وای خدا.
‫- عجب جاییه. ‫- آره.
‫- کنسروها کجان ؟ ‫- ردیف دوم.
‫- دستمال توالت. ‫- پنج تا.
‫- گور باباش، مشروب کجاست ؟ ‫- ردیف هفتم.
‫فراموش نکنید که فضای محدود داریم. ‫ضروریات و فاسدنشدنی هارو بگیرید.
‫- الکترونیکیا کجان ؟ ‫- ردیف شیشم.
‫شیشم، خیله خب، مرسی.
‫نمیخوام این گندو جمع کنم.
‫خوبه.
‫پسر خیلی خوشحالم که اومدم.
‫اینجا شادترین جای دنیاست.
‫میدونم، شوخی نمیکنی!
‫این... هدیه‌ی من برای تو.
‫خب ممنون.
‫
‫خب خواهر منم منتظر چهارمین بچشه، پس...
‫خدای من، قدیسه‌ـست.
‫آره واقعا.
‫و منم همیشه به شکمش دست که میزنم
‫خیلی آرامش بخشه.
‫آره طبیعت این کوچولوی کثیف همینه.
‫خواهرت توی ساکرامنتوعه ؟ ‫(شهری در کالیفرنیا)
‫- آره. ‫- آره ؟
‫آره.
‫تو چی ؟ تو کجا... ‫تو کجا بزرگ شدی ؟
‫خارج از شهر استاکتون.
‫- استاکتون. ‫- آره.
‫- اسب پرورش میدادیم. ‫- توی مزرعه واقعی ؟
‫- خب بابای من یه گاوچرون واقعی بود. ‫- اینجوری... اینجوری یاد گرفتی...
‫- چیو ؟ ‫- استفاده از تفنگ.
‫آره، دوران بچگی جالبی داشتم.
‫
‫ولی استاکتون زیادم از ساکرامنتو فاصله نداره.
‫نه، آخر 99عه.
‫- فقط آخر بزرگراه 99. ‫- کاملا متفاوت، نه ؟
‫میتونستیم از یه جای دیگه باهم آشنا شیم.
‫آره.
‫میتونستم پرستار بچت باشم.
‫پرستار جذاب بچم.
‫تو... تو اینارو میگی چون میدونی که ما همه قراره بمیریم.
‫ممکنه.
‫چقدر خوش شانسین شما.
‫هوم ؟
‫سلام.
‫سلام علکم.
‫چه خسته.
‫توجه توجه، همه خریداران لطفا به ردیف هفتم تشریف بیارید.
‫من یه خبر خیلی خیلی خیلی خیلی بزرگ دارم.
‫- آقایون و خانمها، لطفا... ‫- چیه داگلس.
‫من میخوام از این فرصت استفاده کنم و ‫به سلامتی هممون مشروب بخورم...
‫چون همه‌ی ما جمعیا، ‫داریم پایان دنیارو
‫بزرگ میکنیم! ایول!
‫پرنده کوچولوها.
‫میگم، شما اسکلا متوجه نیستین ؟
‫میتونیم اینجا بمونیم.
‫غذای یک سال و نوشیدنی لازم و اینجا داریم.
‫اصلا لازم نیست پولی بدیم و اصلا هم نباید بریم.
‫پس بچه‌ها تو خونه‌ی گرگ چیکار کنن ؟ از گشنگی بمیرن ؟
‫ما که نیستیم.
‫ما همه‌چیز داریم اینجا برای زندگی کردن، همه‌چیز.
‫هیچ استدلال آماری، منظقی یا قانونیی وجود نداره که برگردید.
‫اینم از استدلال: ما عوضی نیستیم.
‫و ما نمیمونیم.
‫صدای چیه ؟
‫- یکی کمو از اینجا نجات بده. ‫- چارلی، اون پشت چیه ؟
‫قسمت بارگیری‌ـه.
‫سلام ؟
‫لطفا بذارید بیام تو.
‫بلندتر صحبت کن، صدات و نمیشنوم.
‫لطفا بذارید بیام تو.
‫چشماتون و ببندید.
‫- چی ؟ ‫- میخوام درو باز کنم.
‫- نه. ‫- یه آدم اون بیرونه.
‫باید درو باز کنم.
‫خیله‌خب.
‫خبله‌خب...
‫خیله‌خب.
‫- سلام ؟ ‫- سلام.
‫لطفا بذارید بیام تو، من گیر کردم.
‫صبرکن، صبر کن، تو... ‫"فیش‌فینگر" تویی ؟
‫- چارلی، آره منم. ‫- "فیش‌فینگر" کیه چارلی ؟
‫اونم مثل من توی سوپرمارکت کار میکنه. ‫توی قسمت غذای دریایی‌ـه.
‫زندان رفته و یکم دیوونه‌ـست، ‫ولی همیشه با من خوب بوده.
‫- چجوری کارت به اونجا رسید ؟ ‫- من... من...
‫اونا گولم زدن!
‫اونا کین ؟
‫درمورد کی داری حرف میزنی ؟ ‫اونجا تنهایی ؟
‫اونا گولم زدن و انداختنم اینجا تا بپوسم.
‫کی ولت کرد تا بپوسی ؟ ‫از چی حرف میزنی ؟
‫بچه‌ها، یه جای کار میلنگه.
‫یه جای کار میلنگه!
‫- لطفا بذارید بیام تو، من گیر افتادم. ‫- هی، هی، هی.
‫داری چیکار میکنی "فیش‌فینگر" ؟ ‫داری چیکار میکنی پسر ؟
‫ببینیدش! ‫ازتون میخواد که ببینیدش! بذارید بیام تو!
‫خیلی قویه، نمیتونم نگهش دارم.
‫بذارید بیام تو!
‫لعنتی!
‫چارلی! چارلی! چارلی!
‫لعنتی! اه!
‫چارلی، صبر کن!
‫نگاش کن چارلی، زیباست.
‫- چارلی ؟ ‫- چارلی ؟
‫- چارلی! ‫- چارلی!
‫- اوه لعنتی. ‫- لعنتیی.
‫لعنتی!
‫باید بریم.
‫باید بریم، زود باشید، بیاید بریم.
‫بیاید از اینجا بریم.
‫لطفا، لطفا بذارید بیام تو.
‫طرف چطور اونجا زندست؟
‫خواهش میکنم بذار بیام تو.
‫سلام فلیکس!
‫اه خدای من، اینارو نگاه کن.
‫- پرندن؟ ‫- آره اونا...
‫به نظر وقتی اون جونور نزدیکه حسش میکنن.
‫چارلی کجاست؟
‫یه رمان دیگه که مجبور نیستم بخونم.
‫اون نجاتمون داد عوضی کثافت.
‫میدونم درمورد من چی فکر میکنی. ‫همه درموردم چی فکر میکنن.
‫میدونی، تو دادخواست طلاق...
‫زن اولم بهم گفت منو خرزهره صدا ‫میزنه تا با این کار بقیه رو بترسونه.
‫زن دومم گفت از رفتن به جهنم دیگه نمیترسه،
‫چون ازدواج با من بدترین اتفاق ممکن بود.
‫فکر کنم عاشقشون میشدم.
‫شاید.
‫و بعد لیدیا.
‫بار سوم واقعاً برام دلربا بود.
‫اون مهربون ترین کسی بود که تو عمرم دیدم.
‫ولی من اینجام و اون رفته. خودتم میدونی چرا؟
‫چون آخر کار، فقط دو نوع آدم هست.
‫عضویا و مرده ها.
‫خدای من، مثل پدرم حرف میزنی.
‫مثل پدرت؟ چطور؟
‫طرف یکی از اون منورالفکرهایی بوده که ‫به هر ننه قمری دانش عطا میکرده؟
‫آره اونم یه کثافت مرض بود مث تو.
‫و درست مثل تو، به هر اتفاقی یه معنای عمیقتر میداد
‫تئوریهای پیچیده توطئه و ...
‫اینکه تقصیر همه هست وقتی خودش کاملاً در اشتباه بود.
‫ولی میدونی، وقتی من و خواهرم فهمیدیم فقط یه بهانه
‫برای رفتار گه با خانوادش بوده، ‫زندگی یکم راحتتر شد.
‫ولی میدونی من یه تفاوت بین خودمون میبینم.
‫همم؟
‫من هیچوقت اشتباه نمیکنم.
‫میکنی...
‫تو تا سیب از وسط نصف شدین.
‫نکنه شبیهش هم هستم؟
‫امم...
‫راستش نه.
‫- اون مثل من خوشتیپ نبود؟ ‫- این نیست، فقط...
‫موهاش، موهاش فرق میکرد.
‫- موهاش؟ ‫- آره
‫یکمی داشت.
‫اه
‫اه نمیتونم.
‫اه بیخیال، دنیا داره تموم میشه.
‫راستش فکر نمیکنم یه پیک ویسکی ‫بخواد مقیاسُ تغییر بده، مگه نه؟
‫خب...
‫امیدوارم اشتباه کنی.
‫درمورد عوضیها و مُردها.
‫امیدوارم عوضی بیشتر باشه.
‫به سلامتی اینکه بیشتر هستن.
‫- گاراژو ببند. ‫- باشه.
‫وایسا وایسا
‫- چشماتونو ببندین. ‫- آره.
‫باشه باشه بستیم بستیم.
‫حرومزاده ها.
‫ماشین لعنتی کجاست؟
‫بچهها، بچه ها، لوسی و فلیکس کجان؟
‫فاک.
‫[24 ساعت بر رودخانه]
‫دیگه پارو نمیزنی.
‫یکم استراحت کنم.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫چند ساعت.
‫اه!
‫مالوری!
‫مالوری! مالوری!
‫کمک!
‫مالوری!
‫- تو خوبی؟ تو خوبی؟ ‫- آره.
‫- سردمه. ‫- میدونم، میدونم سردته وایسا.
‫نه نه نه نه ‫تمام غذاها و پتوها افتادن، لعنت بهش!
‫- ببخشید. ‫- نه نه من...
‫صبر کن.
‫خیلی خب خیلی خب.
‫- خب. ‫- خیلی سردمه.
‫الان گرمت میکنیم، باشه؟ ‫الان گرمت میکنیم.
‫اینو دورت بنداز.
‫چشم بندهارو برندارید، محکم بنشینید.
‫تو هم شنیدی؟
‫کف قایق دراز بکشین. دراز بکشین کامل.
‫میخوام که ساکت باشین. ‫پرنده رو پیش شما میذارم.
‫شمارو میپوشونم ولی سروصدا نکنین ‫و توی قایق بمونین.
‫فهمیدین؟ ‫توی قایق بمونین!
‫لعنت.
‫مالوری
‫مالوری یه طوریش شده.
‫مالوری.
‫اه! اه!
‫مالوری؟
‫بهت گفتم توی قایق بمون.
‫چرا فکر نمیکنی.
‫هرکاری میگم بکن وگرنه میمیری، ‫فهمیدی چی میگم؟
‫اگه اتفاقی برای من بیافته ‫سعی نکن بهم کمک کنی.
‫منو فراموش کن و خودتو نجات بده.
‫فهمیدی؟
‫بگو! اگه اتفاقی برام بیافته، چیکار میکنی؟
‫خودتو نجات میدی، بگو!
‫- خودمو نجات میدم ‫- خودتو نجات میدی.
‫نمیتونم بهت اعتماد کنم.
‫پایان دنیا مجبورمون میکنه کارهایی بکنیم.
‫- آخر دنیا نیست. ‫- واقعاً؟
‫اینطور به نظر میاد.
‫آخر اعزامم تو عراق، مارو ‫تو یه روستا مستقر کردن...
‫دستور داشتیم تو خیابونا گشت ‫بزنیم مطمئن باشیم همه جاشون امنه.
‫یه روز صبح دیدیم...
‫یه پدر با چهارتا بچه قدم میزد.
‫منم زدم کنار تا مطمئن بشم اون مشکلی
‫نداره و اوضاعش درست درمونه.
‫فهمیدم با بچه هاش داشت میرفت مدرسه.
‫میون تموم اون کثافت،
‫بین اون هرج و مرج، بچه هاشو میبرد مدرسه.
‫خب...
‫ما هم دنبالش رفتیم.
‫هرروز.
‫اسکورتش کردیم.
‫تبدیل شد به روزمرگی.
‫و بعد آخر اعزامم،
‫اینو بهم داد وقتی داشتم برمیگشتم خونه.
‫دوست دارم فکر کنم هنوز ‫داره میره سمت مدرسه.
‫سلام، کسی صدامو میشنوه؟ الو؟
‫مالوری هستم، کسی صدا میشنوه؟ سلام؟
‫کسی صدامو میشنوه؟ سلام؟ سلام؟ ‫کسی صدامو میشنوه؟
‫الو؟ امتحان میشه الو؟
‫الو، کسی اون بیرونه؟ سلام؟
‫صدامو میشنوی خواهش میکنم؟
‫- الو امتحان میشه. ‫- تو...
‫چشم بند بستی؟
‫داری، پارچه پشت سرت آویزنه؟
‫اه..
‫باشه، فقط بیا تو دیگه سریع.
‫متشکرم، اینم چشم بندم. ‫خیلی متشکرم.
‫باشه، وایسا وایسا اینجا، مالوری.
‫- باید برم دستشویی. ‫- الیمپیا، چیکار میکنی؟
‫- مالوری ‫- چیکار داری میکنی؟
‫- به چی فکر میکنی؟ بخواب رو زمین! ‫- باشه، فقط ترسیده.
‫- فقط ترسیده ‫- تام، کیفشو ببین.
‫بیا اینجا، المپیا، بیا اینطرف.
‫- تو کی هستی؟ ‫- این کیه؟
‫تام، من دارمش، کیفشو چک کن. ‫کیفشو ببین.
‫- این کیه؟ ‫- فقط ترسیده.
‫- تو کی هستی؟ ‫- چطور اومد اینجا؟
‫- خفه شو المپیا، تو کی هستی؟ ‫- خیلی ترسیده بود خب؟ منم راهش دادم.
‫- گذاشتی یه غریبه بیاد تو خونه! ‫- متأسفم.
‫- خیلی ترسیده بود! ‫- نکنه یه تختت کمه؟
‫خدایا، باشه ببخشید.
‫اسم من گریِ.
‫من تو شهر زندگی میکنم.
‫وقتی این چیزا اومدن، با چندتا همکار بیرون موندیم
‫چون فکر میکردیم میتونه امن باشه.
‫خواهش میکنم، فقط بذارین اینجا بمونم. ‫اونا دنبالم هستن.
‫کی دنبالته؟
‫- باور نمیکنم، داره دروغ میگه. ‫- کی دنبالته؟
‫مشخصه دروغ میگه.
‫- قسم میخورم ‫- چرا اومدی اینجا؟
‫رفتیم خونه همکار کارل تا مستقر بشیم.
‫همه چیز خوب بود تا ‫اینکه اونا اومدن.
‫موجودات همینطوری وارد ‫خونه مردم نمیشن.
‫نه موجودات نه، دیوونه ها.
‫این دیوونه ها از نورث وود.
‫نورث وود؟ ‫اونجا کجاست؟
‫این موسسه روانشناسی برای مجرمای دیوونه.
‫خب خوبه که میدونیم اونا از اینجا رد شدن.
‫و بعدش چی؟
‫اونا مارو بردن بیرون و بزور چشمامونُ باز کردن
‫تا به موجودات نگاه کنیم.
‫چی؟
‫- نگاه کردی؟ ‫- نه
‫یه جوری دوستم کار تونست یکیشونُ بزنه زمین
‫و بقیه ما تونستیم فرار کنیم.
‫منم همینطور دویدم و دویدم و دویدم تا رسیدم اینجا.
‫در هر خونه‌ایُ زدم ولی کسی جواب نداد.
‫تا اینکه شما جواب دادین، پس...
‫متشکرم.
‫پرندهها.
‫ترسناکترین چیز وقتی این آدما وارد شدن...
‫اونا چشم بند نزده بودن.
‫انگار بهش نیاز نداشتن.
‫ولی اونا بیرون بودن ‫باید چشم بند بزنن.
‫این آدما نه.
‫این دیوونه ها مثل بقیه آلوده نشدن.
‫میخواستن ببینن.
‫اونا خوشحال بودن.
‫خیلی خوشحال بودن.
‫و میگفتن همه باید ببینن.
‫وایسا
‫بلند شو و برو بیرون. ‫اینجا یتیم خونه نیست.
‫تازه وارد، خوش اومدی. ‫از دیدنت خوشحال شدیم حالا بزن به چاک.
‫و هر کسی هم مخالفه میتونه باهاش بره.
‫- برون، حالا! ‫- داگلاس، این قتله.
‫نه این قتله.
‫- خواهش میکنم ‫- اینکه بذاری غریبه وارد بشه.
‫هر ارتباطی که با دنیای خارج ‫داشتیم به مرگ ختم شده.
‫لیدیا، گرگ، چارلی.
‫اگه میخواین آدمای بیرونُ نجات بدین،
‫از همون در میرین بیرونُ انجامش میدین.
‫ما دیگه غریبه اینجا راه نمیدیم.
‫نه تا وقتی من زنده‌ام.
‫دیگه بهت نمیگم، بلند شو و...
‫ممنون.
‫تو گاراژ بخواب.
‫تنها دلیلی که درو باز کردم
‫این بود که یادمه اون بیرون بودن چطوریه.
‫اگه شما منو راه نمیدادین، من...
‫حس میکنم شدم بار روی دوش.
‫تو بیشتر از من یه بار روی دوش نیستی باشه؟
‫- حقیقت نداره ‫- داره، داره.
‫تو مثل من نرم نیستی.
‫من خیلی نازپرورده ام.
‫والدینم همیشه همه کار برام کردن و بعد شوهرم،
‫و من فقط... ‫یه نازپرورده شدم.
‫خب گرگها منو بزرگ کردن، ‫فکر کن خوش شانس هستی.
‫اگه اتفاقی برای من بیافته ‫میخوام از بچم مراقبت کنی.
‫باشه؟
‫- نه نه ‫- خواهش میکنم.
‫- بچه توئه ‫- مالوری.
‫نه.
‫- بهم قول بده ‫- هیچ اتفاقی برات نمیافته.
‫بچه خودته.
‫- بهم قول بده. ‫- هیچ...
‫لطفاً بهم قول بده.
‫آره خب، آره البته.
‫این چیه؟
‫خب، اگه میخواستم بهت بگم،
‫که نمیذاشتمش تو این کیف تجملی خوشگل.
‫چندتایی بار کردم.
‫خیلی خوشگله.
‫متشکرم
‫میدونم تو همیشه ارزوی بچه زیاد نداشتی.
‫نه، خیلی عالیه.
‫وقتی بزرگ شد میتونی بهش بدی، باشه؟
‫متشکرم.
‫بچه ها، رودخونه سرعت گرفت ‫وقت جلسه‌ست.
‫باید درمورد آبهای خروشان باهاتون حرف بزنم.
‫آبهای خروشان به جایی میگن که ‫آب یه دفعه سرعت میگیره.
‫خیلی پرسرو صدا و خطرناکه.
‫قراره سختترین کاری باشه که انجام دادیم.
‫وقتی رسیدیم، یکی از شماها باید ‫یه کار خیلی مهم انجام بده.
‫یکی از شماها باید نگاه کنه.
‫و کسی که نگاه میکنه،
‫باید بهم بگین کدوم مسیرو پارو بزنم
‫تا راه درست رو برم.
‫چون اگه من نگاه کنم موفق نمیشیم.
‫اگه یه چیز اشتباه دیدیم چی؟
‫- من میبینم ‫- نه نه نه
‫من میگم کی نگاه کنه باشه؟ من میگم.
‫من میگم کی نگاه کنه، من میگم کی.
‫من میگم کی نگاه کنه.
‫امتحان میشه امتحان میشه الو الو؟ کسی اونجاست؟
‫الو؟ امتحان میشه یک دو سه الو؟
‫امتحان میشه.
‫- عاشق این آهنگم ‫- منم همینطور.
‫منم همینطور.
‫راستش قبلاً نشنیده بودم.
‫شاید خیلی جدی نباشه نه؟ ‫- خیلی خب.
‫میریم اتاق خواب طبقه بالا.
‫حوله، ابر قیچی و کلی آب لازم داریم.
‫یه عالمه آب، طوری نیست طوری نیست.
‫طوری نیست.
‫طوری نیست
‫آروم باش، پیش منی.
‫طوری نیست ‫طوری نیست
‫قیچی هم توی، آم کشو هست. ‫کنار دست چپت آره..
‫- خب بچه تو هم داره میاد ‫- نه غیرممکنه.
‫- غیرممکنه ‫- نه داره میاد.
‫- دنبالم بیا دنبالم بیا ‫- این اتفاق نمیافته.
‫چرا میافته، بریم بیا، هی.
‫- برا منم آب بیار ‫- آب میارم.
‫خیلی خب بیا.
‫- وضعتون حرف نداره ‫- خفه شو.
‫یکی دیگه.
‫زودباش زودباش.
‫طوری نیست اشکالی نداره.
‫پسره.
‫اه
‫نه
‫و خاله‌ت فکر میکرد دختر باشی
‫هی تازه وارد، منو راه بده.
‫فقط بیا و درو باز کن، زودباش.
‫بذار بیام بیرون، چیکار میکنی؟
‫چیه؟
‫چیکار میکنی؟
‫گری؟
‫گری!
‫هی
‫تام! اون پرندهها رو گذاشت تو یخچال.
‫تام، بهت گفتم اون دیوونست.
‫گر...
‫تام، شاتگانُ بردار.
‫اون دیوونست.
‫داری چه غلطی میکنی؟ ما ‫تورو راهت دادیم، ما رات...
‫نه نه! لعنت...
‫کثافت مرض. ‫میدونستم تو یه روانی هستی.
‫تو حرومی عوضی، ما نجاتت دادیم.
‫لعنت.
‫- دیگه تموم شد ‫- درسته درسته.
‫آره آره!
‫آره
‫اه
‫تونستی مامان، تونستی.
‫اه
‫سلام
‫خیلی قشنگ شدی.
‫اون پایین چه خبره؟
‫میتونم ببینم؟
‫خیلی قشنگه.
‫متشکرم
‫میتونم از تورو ببینم؟
‫واو
‫هممم.
‫متشکرم.
‫اینو نگاه کنین.
‫نگاه کنین
‫- المپیا چشماتو ببند ‫- قشنگ نیست؟
‫نه، چرا اینکارو میکنی؟ ‫گری، اینکارو نکن.
‫- ببین ‫- گری، اینکارو نکن.
‫- به بچه نشون بده. ‫- نه نه نه المپیا.
‫المپیا، چشمای بچه رو ببند.
‫المپیا.
‫دیدی؟
‫- به بچه نشون بده ‫- المپیا، بذار بچه تو ببینم.
‫- خیلی هم بدک نیستی ‫- المپیا، بذار بچه رو ببینم.
‫چشمای بچه رو بپوشون. ‫بچه رو بده ببینم، فقط یه دقیقه.
‫المپیا، بذار یه دقیقه بچه رو نگه دارم.
‫فقط یه دقیقه
‫بذار یه دقیقه بچه رو نگه دارم باشه؟
‫- یه دقیقه ‫- ببین
‫- باشه؟ ‫- ببین.
‫ببین!
‫اه نه نه خواهش میکنم، نه!
‫- ببینش، ببینش ‫- نه نه نه نه نه.
‫هی مالوری.
‫بچه هارو بده من.
‫بچه ها رو بده من.
‫بچه ها رو بده من وگرنه میگیرمشون!
‫هی عوضی.
‫هی
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫اومدی ببینی؟
‫چشماتو باز کن.
‫نترس.
‫منو ببین ‫منو ببین.
‫منو ببین! منو ببین.
‫اخ.
‫متأسفم.
‫متأسفم که نتونستی ببینی.
‫خیلی قشنگه.
‫متأسفم.
‫دنیارو تطهیر میکنه.
‫لطفاً نه، خواهش میکنم بهمون صدمه نزن ‫از ما فاصله بگیر.
‫خواهش میکنم خواهش میکنم خواهش میکنم.
‫خواهش میکنم اینکارو نکن ‫اینکارو نکن.
‫طوری نیست طوری نیست
‫[پنج سال بعد]
‫به صدای تق گوش کنین.
‫به صدا گوش کنین، ‫گوش کنین کمتر یا بلندتر میشه.
‫به این گوش کنین.
‫گوش کنین.
‫اگه بلندتره تو فضای باز هستین. ‫شنیدین؟
‫ولی اگه آرومتر شد، یه چیزی به شما خیلی نزدیکه.
‫خواهش میکنم کسی نیست، الو؟ الو؟
‫الو...
‫الو؟
‫اونجارو بررسی کن، آره.
‫اینجا چیزی نیست.
‫- بریم یه جای دیگه ‫- به موقع.
‫هی ‫هی
‫چی شده؟
‫دوباره صداشونُ شنیدم.
‫چی؟
‫چندتاشون...
‫اطراف بودن.
‫جوری میروندن انگار چشم بند نداشتن.
‫خب.
‫دیگه تنها نمیریم.
‫باشه
‫این چیه؟
‫داشتم به یه سیستم هشدار برای بچه ها فکر میکردم.
‫- اگه تو دردسر بیافتن هشدار بدن ‫- درسته، خوبه.
‫این چطوره؟
‫اه این...
‫بدرد بقا میخوره.
‫- بدرد بقا؟ ‫- آره.
‫سلام؟
‫کسی اونجاست؟ الو؟
‫امتحان میشه امتحان میشه.
‫کسی اونجاست لطفاً جواب بدین.
‫الو؟
‫کیه؟
‫اسم من «ریکِ».
‫شما کی هستین؟
‫ریک من تام هستم.
‫ما یه مکان داریم.
‫یه اردوگاه با تدارکات کافی...
‫یه جامعه داریم.
‫اینجا امنه.
‫ما انتهای مسیر رودخانه هستیم.
‫- شما کجایین؟ ‫- جواب نده.
‫نزدیک معدن پایک.
‫خدایا، خیلی دور هستین. ‫چند نفر هستین؟
‫چهار نفر
‫بچه هم هستن؟
‫- نه، چیزی نگو. ‫- اشکالی نداره.
‫نه چطور؟
‫چون سریعترین مسیری که بشه ‫رسید اینجا از رودخونه ست،
‫و فکر نکنم با بچه بتونین برسین.
‫وایسا، رودخونه؟
‫تا جایی که میتونین تا انتهای رودخونه بیاین.
‫تا وقتی به آبهای خروشان نرسیدین تو آب بمونین.
‫آب اونجا سریعه، خطرناکه.
‫چند نفریو از دست دادیم.
‫باید به وضوح نگاه کنین.
‫- ینی چی؟ ‫- منظورت چیه نگاه کنیم؟
‫مجبور میشین نگاه کنین.
‫- دارم بهت میگم. ‫- ریک، ما چشم بند داریم.
‫نمیتونیم نگاه کنین.
‫خوشحالم اینو گفتین.
‫یه نفر باید نگاه...
‫برای یه سفر دو روزه و سختی مسیر رودخونه آماده باشین.
‫تدارکات لازم همراه بیارین.
‫بعد از آبهای خروشان چطور پیدات کنم ریک؟
‫صدای پرنده ها رو میشنوین.
‫خیلی ازشون داریم. ‫فقط دنبال صدای ما بگردین.
‫پایین یه خاکریز کوچیک هست، ‫یه دیوار با یه دروازه پیدا میکنین.
‫اونجا...
‫- چی اوناست.. ‫- چی شماست؟
‫ریک؟
‫ممکنه واقعی باشه.
‫نه ‫ممکنه حقیقتُ بگن.
‫- "ممکنه" کافی نیست ‫- اگه ریک بتونه کمکمون کنه چی؟
‫اگه ریک یکی از اونا باشه چی؟
‫ها؟
‫وایسا، اون درمورد پرنده ها میدونست.
‫خدای من گری درمورد پرنده ها میدونست ‫و اونارو گذاشت تو یخچال.
‫باورم نمیشه داری بهش فکر میکنی.
‫تمام خونه ها غذا تموم کردن ‫ما باید حرکت کنیم.
‫فکر نمیکنی خودم میدونم؟ ‫فکر میکنی نمیدونم؟
‫وقتی کوچیک بودم، یه قایق مثل این داشتیم.
‫و هر تابستون میبردیمش تو رودخونه.
‫هر تابستون.
‫شما عاشقش میشدین. ‫درخت داشتن، گل داشتن.
‫آب گرم بود، ابر توی آسمون بود.
‫همه توی آب بازی میکردیم. ‫تمام بچه ها.
‫همینطور توی رودخونه بالا پایین میپریدیم.
‫بازم تو دنیا بچه هست؟
‫آره مثل شما ، مثل تو.
‫مثل تو.
‫یه روز، یه درخت بلوط خیلی خیلی بزرگ دیدم
‫از این خونه هم بزرگتر بود.
‫اینقدر بزرگ و قدیمی بود که ‫نوکشو نمیتونستیم ببینیم.
‫- حدس بزن چیکار کردیم؟ ‫- رفتی بالا.
‫رفتیم بالا، آره رفتیم بالا.
‫رفتیم بالا تا رسیدیم به نوکش.
‫حدس بزنین وقتی رسیدیم اون بالا چی دیدیم؟
‫پسر دختر! وقت خوابه.
‫ولی تام داره داستان میگه.
‫- مال، فقط یکمی دیگه مونده. ‫- دوباره تکرار نمیکنم، برین.
‫دختر بیا.
‫همین الان.
‫زودباش.
‫همین الان.
‫تخت خواب!
‫- چیکار میکنی؟ ‫- خودت چیکار میکنی؟
‫حالا فکر میکنن باید برن بیرون و ‫با این بچه جدیدها از درخت
‫- برن بالا و پروانه و گل ببینن ‫- یه داستانه
‫یه داستان نیست، یه دروغه.
‫اونا از درخت بالا نمیرن، هیچوقت ‫هم دوست پیدا نمیکنن.
‫- چرا میخوای باور کنن؟ ‫- چون باید یه چیزی باور کنن.
‫اگه به چیزی باور نکنن پس ‫چه زندگیی میشه؟
‫- تا بتونن زنده بمونن! ‫- زنده موندن زندگی کردن نیست.
‫خب اگه به تو گوش کنن میمیرن!
‫زندگی بیشتر از اونیه که هست ‫اون چیزیه که میتونه باشه و تو میسازیش.
‫تو باید بهشون آرزوهاییُ بگی ‫که شاید برآورده نشه.
‫تو باید دوستشون داشته باشی با علم ‫به اینکه میدونی هرلحظه ممکنه ازدستشون بدی.
‫اونا سزاوار رؤیا و عشق و امید ‫و مادر هستن.
‫اونا سزاوار مادر هستن.
‫تو بهشون اسم هم ندادی مال. ‫اسمشون پسر و دختره.
‫فکرشو بکن.
‫هر تصمیمی که گرفتم به صلاح خودشون بوده.
‫تمام تصمیماتم.
‫میدونی من چی دیدم؟
‫بالای یه درخت؟
‫یه لونه دیدم.
‫با پنج تا پرنده.
‫روی شاخه بود.
‫و بعد پرواز کردن رفتن.
‫گرفتمش، بشین بشین.
‫امنه، بیا تو.
‫واو.
‫نه ممکن نیست.
‫- حتما فاسد شدن. ‫- آره.
‫بیا اینجا.
‫فاسد دوست دارم.
‫متأسفم.
‫- متأسفم. ‫- منم همینطور.
‫بیا اینجا.
‫- اون چیه؟ ‫- ساکت.
‫شــــ
‫کسی خونه هست؟
‫بچه ها رو ببر پشت ‫من حواسشونُ پرت میکنم.
‫اگه تا 15 دقیقه دیگه نیومدم خونه ‫بچه ها رو ببر قایق و برو.
‫- من ترکت نمیکم! ‫- مال.
‫- نه ولت نمیکنم. ‫- گوش کن به من.
‫خیلی دوستت دارم.
‫عاشقتم، برو.
‫- نه! ‫- برو، لطفاً برو.
‫خوب باش، برو.
‫برو!
‫دارم میام بیرون!
‫- سلام رفیق ‫- میتونم کمکتون کنم؟
‫فکر نکنم رفیق.
‫ولی ما میتونیم کمکت کنیم
‫نه برو!
‫- چشم بندتو بردار ‫- برگرد عقب
‫- برگرد عقب! ‫- اون جم نمیخوره.
‫هی، یه زن و دوتا بچه اینطرف هست.
‫دارن میان.
‫اونا بهت صدمه نمیزنن.
‫درک، درک.
‫کاملاً برعکس...
‫چیز قشنگیه رفیق.
‫به من گوش کن. ‫فقط یه بار میگم.
‫قراره به این سفر بریم ‫قراره سخت باشه.
‫باید هرکاری بهتون میگم ‫انجام بدین وگرنه موفق نمیشیم.
‫مفهومه؟
‫تام کجاست؟
‫اون نمیاد.
‫وقتشه وقتشه وقتشه.
‫آبهاش خروشان یادتونه؟
‫یادتونه درمورد آبهای خروشان چی گفتم؟
‫خب نزدیک شدیم.
‫خیلی خطرناک هستن و فقط یه راه ‫هست که میشه ازشون رد شد.
‫یه نفر باید نگاه کنه.
‫- من نگاه میکنم. ‫- نه من میگم باشه؟ من تصمیم میگیرم.
‫فقط یه... یه دقیقه وقت بدین.
‫من نگاه میکنم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫کسی نگاه نمیکنه.
‫باشه کسی نگاه نمیکنه.
‫باشه؟
‫چشمارو ببندین، چشمارو ببندیم.
‫زودباش، زانوتُ بگیر. ‫سرتو پایین بگیر محکم بشین.
‫جم نخور، محکم بگیر.
‫محکم بگیر. ‫ول نکنین، طوری نمیشه.
‫محکم بگیرین!
‫محکم بگیر، محکم!
‫اه!
‫دختر! پسر!
‫دختر! پسر! پسر؟
‫دختر!
‫مالوری.
‫پسر!
‫- صدام بزن! ‫- کمک!
‫- مالوری. ‫- صدام بزن.
‫مالوری!
‫- من همینجام ‫- مالوری!
‫- دارم میام، کجایی؟ ‫- مالوری.
‫دختر کجاست؟ دختر؟ دختر؟
‫زنگ بزن، میشنوم، زنگ بزن.
‫زنگ بزن دختر.
‫زنگ بزن، زنگ بزن.
‫دختر خوب.
‫خوبه، آفرین، بلند شو بلند شو.
‫اه خوبه خوبه خوبه.
‫دختر خوب، خیلی خب. ‫صدای اون پرنده ها رو میشنوین؟
‫باید بریم طرفش. فقط دنبال صدا بریم.
‫پشت من بمونین.
‫دام دام، هی دام دام.
‫چشماتو باز کن مالوری. ‫احمق من اینجام.
‫نه نه نه نه.
‫نه تو نیستی.
‫نه نه نه نه نه.
‫مالوری، منو ببین.
‫منو نگاه کن مالوری، منو نگاه کن.
‫- مالوری، منو نگاه کن. ‫- واقعی نیست، واقعی نیست.
‫واقعی نیست، واقعی نیست ‫واقعی نیست
‫مالوری؟ ‫مالوری؟
‫مالوری ‫مالوری.
‫منو ببین، مالوری.
‫- دختر پسر. ‫- مالوری.
‫تکون نخور، سرجات بمون!
‫چشماتو باز کن.
‫مالوری، چشماتو باز کن.
‫دختر پسر، کجا هستین؟
‫دنبال من بیا، منو نگاه کن.
‫میخوام، فقط بهم نگاه کن.
‫واقعاً میتونم چشم بندمو بردارم؟
‫- پسر! ‫- امنه؟
‫نه، من نیستم.
‫نه نه نه، چشم بندتو بردار.
‫پسر، اون واقعی نیست.
‫چشم بندتو برندار، به من گوش کن.
‫به صدای من گوش کن! این صدای منه!
‫دختر دنبال من بیا، منو نگاه کن.
‫چشم بندتو بردار. ‫میتونی منو نگاه کنی.
‫خطرناک نیست اگه نگاه کنم؟
‫نه نه، من اینجام. من اینطرفم! ‫چشم بندتو برندار!
‫خواهش میکنم به من گوش کن!
‫- مالوری. ‫- چی؟ نه.
‫- لطفاً چشماتو باز کن. ‫- نه دختر، منو صدا بزن.
‫- قشنگه. ‫- منو صدا بزن خواهش میکنم. کجایی؟
‫پسر دختر. کجایین؟ ‫بچه های منو نگیر.
‫بچه های منو نگیر!
‫اه عزیزم، زنگ بزن زنگ بزن.
‫زنگ بزن عزیزم ‫دارم میام، زنگ بزن.
‫زودباش، زنگ بزن زنگ بزن.
‫اه خدای من، گرفتمت.
‫گرفتمت. مشکلی نیست. دختر کجاست؟ ‫دختر کجاست؟ دختر کجاست؟
‫دختر، دختر! دختر!
‫دختر کجاست؟
‫اون ازت میترسه.
‫چی؟
‫ازت ترسیده.
‫اشکالی نداره.
‫اه...
‫خیلی متأسفم.
‫خیلی متأسفم دختر خوب، خیلی متأسفم.
‫من اشتباه میکردم. نباید اون رفتارُ میکردم.
‫نباید جلوی بازی کردنتونُ میگرفتم.
‫نباید داستان تامُ تموم میکردم وقتی ادامه داشت.
‫وقتی از اون درخت خیلی بزرگ بالا رفت،
‫اون زیباترین چیز رو دید.
‫اون صدها بچه رو دید که دارن بازی میکنن.
‫صدها.
‫و پرنده دید...
‫پرندهایی با رنگهای مختلف.
‫و ، و مارو دید.
‫مارو از همون بالا دید.
‫مارو با هم دید، و باید با هم باشیم.
‫و فقط یه داستان نیست
‫نیست، چون خیلی چیزها هست که میخوام نشونتون بدم.
‫خیلی چیزها هست که ‫میخوام ببینین، باشه؟
‫ولی باید با هم انجامش بدیم باشه؟
‫پس فقط میخوام که بیای طرف من، باشه؟ لطفاً؟
‫فقط بیا پیشم.
‫عزیزم بیا پیشم باشه؟
‫اه! اه
‫خیلی دوستت دارم ‫خیلی دوستتون دارم خیلی دوستتون دارم.
‫خیلی دوستتون دارم.
‫باید پرنده هارو پیدا کنیم باشه؟ ‫پرنده هارو پیدا کنیم.
‫میخوام به پرنده ها گوش کنین باشه؟
‫به پرنده ها گوش کنین.
‫خب به پرنده ها گوش کنین.
‫به پرنده ها گوش کنین ‫فقط به پرنده ها گوش کنین.
‫مالوری
‫ساکت باشین، ساکت ساکت ساکت.
‫مالوری میدونم ترسیدی ولی منم.
‫خواهش میکنم کجایی مال؟ کمک لازم دارم!
‫فقط یه نگاه کن و پیدام کن.
‫زودباش ‫زودباش.
‫برو سمت پرنده ها، ‫پرنده ها کجان؟
‫پرنده ها، پرنده ها کجان؟
‫اونطرف.
‫نمیتونم صدای پرندهها رو بشنوم! ‫نمیتونم صدای پرندهها رو بشنوم!
‫خیلی بلنده، خیلی صداست.
‫مالوری! خیلی بلنده!
‫این طرف!
‫پله، پله.
‫سلام! سلام! سلام!
‫درو باز کن، لطفا درو باز کن!
‫اسم من مالوریه. ‫من مالوری هستم، من بچه دارم.
‫لطفاً ریکُ پیدا کن و به ریک بگو ‫دنبال رودخونه و پرنده ها اومدیم.
‫مالوری!
‫- کمک! ‫- منو نگاه کن مالوری!
‫- خواهش میکنم! ‫- منو ببین مالوری!
‫مالوری.
‫باشه فقط بچه هارو بگیرین ‫فقط بچه هارو بگیرین.
‫بچه هارو بگیرین اونا ‫فقط بچه‌ان، بذارین بچههام بیان داخل!
‫- لطفاً درو باز کنین! ‫- منو نگاه کن!
‫بذار چشماتو ببینم ‫بذار چشماتو ببینم!
‫باشه
‫مشکلی داره.
‫مشکلی نداره، همه شون خوبن.
‫ریکُ صدا بزن.
‫طوری نیست.
‫مالوری؟
‫بله
‫من ریک هستم، دنبالم بیا.
‫باشه
‫این طرف.
‫تو داخلی و جات امنه.
‫میتونی چشم بندتو برداری.
‫[مدرسه نابینایان جانت تاکر]
‫با من بیا.
‫پرنده ها.
‫وقتی اون چیزها پیداشون میشه ‫آدمای بینارو هوشیار میکنه.
‫خیلی نیست ، ولی یه چیزی هست.
‫براتون لباس خشک میارم.
‫هی
‫نظرتون چیه پرنده هارو آزاد کنیم ‫و بذاریم دوست پیدا کنن؟
‫اینکارو بکنیم؟
‫باشه
‫مالوری؟
‫مالوری هیس؟
‫دکتر لپهم.
‫و اسمای شما چیه؟
‫دختر.
‫پسر
‫راستش...
‫اسم تو المپیاست.
‫آره
‫اسم مهربونترین دختریه که دیدم.
‫و اسم تو هم...
‫اسم تو تامِ.
‫تام
‫و منم مادرشونم.
‫دوست دارین بیاین با ‫بقیه بچه ها بازی کنین؟
‫میخوای بری بازی کنی؟
‫میخوای بازی کنی؟
‫متشکرم، خیلی متشکرم.