‫[بر اساس یک داستان واقعی]
‫می‌فهمم که گاهی اوقات سخته،
‫ولی اگه سعی کنی بهترین باشی،
‫چه کاری سخت نیست؟
‫هدف اول من بُرد یه مقام ملیه.
‫تو آیووا یا باید اول بشی، یا ببازی.
‫واسه اینکه موفق بشم،
‫یا واسه اینکه ورزشکارم موفق باشه،
‫باید خودخواه باشه،
‫باید بدجنس باشه، باید عوضی باشه،
‫باید یه آشغال باشه.
‫[مسا، آریزونا] ‫یا تو باید ببری، یا حریفت.
‫ببری زنده می‌مونی، ببازی می‌میری.
‫خیلی خب، واسه این مسابقه خیلی زحمت کشیدی.
‫برد حقته.
‫[مسابقات ملی دبیرستانی، فیلادلفیا، پنسیلوانیا] ‫به خودت فرصت دادی بشی یه قهرمان ملی.
‫ازش لذت ببر، چون دیگه قرار نیست ‫تجربه‌ش کنی.
‫خیلی خب، بمون وسط رینگ و صبور باش.
‫بذار اون بیاد سراغت. نیفت دنبالش.
‫گوشت با منه؟
‫هی! به من نگاه کن!
‫آینده‌ای در کار نیست. مسابقه‌ای تو ‫آیووا در کار نیست.
‫فقط همین مسابقه‌ست که مهمه، می‌فهمی؟
‫- فهمیدی؟! ‫- اوهوم.
‫خیلی خب، برو ببینم!
‫خانم‌ها و آقایون،
‫معرفی می‌کنم، از دبیرستان مسا در مسایِ آریزونا،
‫آنتونی روبلز.
‫وای خدا. پسره یه پا نداره؟
‫شوخیه؟
‫شاید واسه خیریه‌ای چیزی دارن مسابقه میدن؟
‫و از دبیرستان کلوری چپل
‫در سانتا آنایِ کالیفرنیا، داستین کیف.
‫ولی می‌دونی، جدی می‌خواد کشتی بگیره.
‫اصلاً منصفانه‌ست؟
‫من که مطمئنم خودمم می‌تونم شکستش بدم.
‫این پسر منه.
‫خیلی خب، بیاید فینال مسابقه ملی پنجاه ‫کیلویی‌ها رو شروع کنیم.
‫چیه؟ نمی‌خواین تشویق کنین؟
‫باریکلا، روبلز!
‫باهوش باش.
‫برو وسط رینگ. برو وسط.
‫برو وسط! وسط!
‫مچ دستش رو کنترل کن.
‫بپا، مراقب باش!
‫یالا! بیا بیرون!
‫باریکلا.
‫فرار خوبی بود.
‫اه! جلوی حرکتش رو بگیر!
‫باریکلا. یالا، یالا!
‫خیلی خب.
‫شکستش بده، آنتونی!
‫امتیاز خوبی بود.
‫دو امتیاز! دو امتیاز گرفتی، عزیزم.
‫باریکلا.
‫خیلی رفتی بالا!
‫جلوی حرکتش رو بگیر!
‫جلوی حرکتش رو بگیر! نذار در بره!
‫برو، برو، برو!
‫آفرین.
‫آفرین!
‫بیا این سمت!
‫آره! ایول!
‫ایول!
‫بزن بریم!
‫کجاست؟ کجاست؟
‫وای خدا!
‫قهرمان وزن پنجاه کیلوییِ دبیرستان سال ۲۰۰۷،
‫آنتونی روبلز!
‫ممنون، مربی.
‫دمت گرم. ممنون.
‫اعتراف می‌کنم مسابقه‌ت عالی بود.
‫الان می‌تونی قرارداد ببندی دیگه؟
‫نه، رفیق.
‫قرارداد من همون بورسیه دانشگاهیه، پس...
‫داداش، دانشگاه واسه کشتی‌گیرهای تازه‌کاریه که ‫مجانی می‌خوان مسابقه بدن.
‫تو باید مستقیم بری واسه دبلیودبلیوئی.
‫کشتی کج اصلاً یه چیز واقعی نیست.
‫یک میلیون دلار واقعیه؟
‫می‌تونی واسه خودت یه شخصیت خاص داشته باشی.
‫یه پیت پا چوبی که میاد وسط
‫و با عصاش طرف رو کتک میزنه، «بنگ، بنگ، بنگ!»
‫چی بگم، رفیق.
‫به نظرم باید برم دانشگاه و بعدش... ‫کشتی تمومه.
‫به نظرت ملت چرا میرن دانشگاه؟ ‫که پول دربیارن.
‫تازه، تا حالا دخترهای کشتی‌گیر رو دیدی؟
‫احتمالاً باید بیشتر رسل‌مینیا تماشا کنم.
‫- آره. صد در صد. ‫- آره.
‫آنتونی. بیا با یه نفر آشنا شو.
‫هی، حالا وایسا، اولین کلاس دانشگاهت که تموم شد
‫تو تلویزیون می‌بینمت.
‫آنتونی، ایشون گری شرمنه.
‫من مربی کشتی‌گیری درکسل در فیلادلفیام.
‫اوه.
‫بازیت فوق‌العاده بود.
‫ممنون.
‫کارت عالی بود، مربی.
‫- همه‌ش زحمت خودش بود، ولی... ‫- اوه، نه، اینطور نیست.
‫اگه اون نبود منم الان اینجا نبودم.
‫خیلی هیجان‌زده‌ایم، آنتونی.
‫از خدامونه بیای دانشگاه درکسل.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خبر خوبیه.
‫- آره. ‫- درکسل چه پیشنهادی داره؟
‫پیشنهاد بورسیه کامل میدیم.
‫از جمله تمام هزینه‌ها.
‫چهار سال تحصیلی، شهریه، خوابگاه، کمک هزینه.
‫ما فکر می‌کنیم تو استعداد بزرگی داری، آنتونی.
‫- مشتاقم دانشگاه رو نشونت بدم. ‫- واو.
‫اه، ممنون آقای شرمن، بابت همه چی.
‫- خیلی برام ارزش داره. ‫- قربانت.
‫اه، راستش... من الان باید برم جایی.
‫پس باز ممنون.
‫مامان، تو هتل می‌بینمت.
‫باشه.
‫قبل یازده برگردی‌ها.
‫یکی باید بهش بگه که بازی رو برده.
‫قهرمان اومد!
‫درد داشت؟
‫- مجبور شدی تو هواپیما بری دستشویی؟ ‫- مدالت کو؟
‫آره، تو هواپیما رفتم دستشویی، ابله.
‫- مدال کو؟ ‫- اه، آوردمش واسه تو.
‫- واسه من؟ ‫- معلومه. بگیر.
‫وایسا. تو که بو نیستی.
‫- بفرما، اندرو. ‫- وایسا، من که اندرو نیستم.
‫- من اندروئم. ‫- اوه، ببخشید. آخه خیلی وقت بود ندیده بودمتون.
‫گمونم می‌ذارم پیش خودم بمونه، چون ‫نمی‌تونم تشخیصتون بدم.
‫ببینید چی میگم. بیاید کشتی بگیرید تا ببریدش.
‫بو، بگیرش! بگیرش، بو!
‫باباتون کو؟
‫- رفته شام بگیره. ‫- گرفتمش!
‫- کِی؟ ‫- گرفتمش.
‫- چند ساعت پیش. ‫- اه، داری قلقلکم میدی؟
‫می‌خوای قلقلکم بدی؟
‫خیلی خب، بریم دست و صورتمون رو بشوریم.
‫- گرفتمش! ‫- گرفتی؟
‫گرفتمش!
‫کسی نمی‌خواد بیاد بهم سلام بده؟
‫اوه، سلام، بابا. از این-ان-اوت غذا گرفتی!
‫اه، آره، همونی که خواستین بود دیگه؟
‫آره، جشن شام
‫آنتونیه!
‫اوه، جدی؟
‫گردنم رو گرفته بود،
‫و داشت خفه‌م می‌کرد تا سر خورد!
‫منتظر موندم تردید کنه، بعد گرفتمش.
‫اه، بعد میخ زمین کردمش! اوه!
‫دو، سه، قهرمان!
‫مامانت درباره درکسل برام گفت. ‫خدا رو شکر کن، پسر.
‫- آره. ممنون. ‫- نه؟
‫می‌دونم خیلی واسه بورسیه استرس داشتی.
‫می‌دونی، اینا سر کمک به آدم‌هایی مثل ‫تو زیاد تز میدن.
‫آره، خب، من نمی‌خوام عجله‌ای انتخاب کنم.
‫چی؟
‫هی، شنیدی پسرت چی گفت؟
‫نمی‌خواد عجله کنه.
‫پس وسط اقیانوس بودی
‫و یه قایق نجات بیاد سمتت، چی میگی؟
‫اه، «نمی‌خوام واسه رفتن عجله کنم؟»
‫نه، درسته؟ باید سوار قایق بشی.
‫گوش کنید.
‫تنها دلیل دیگه‌ای که ملت بورسیه می‌گیرن
‫واسه دستاوردهاشون تو دوران مدرسه‌ست، خب؟
‫و می‌دونیم اینجا کسی شاگرد اول نیست.
‫نمی‌دونم منظورت چیه. ‫نمرات آنتونی هم عالی هستن.
‫نه بابا؟
‫پس بورسیه تحصیلیش کو؟
‫تازه تو ماه مارس هستیم، پس...
‫دانشگاه‌ها تا سوم آوریل بورسیه‌شون ‫رو میدن.
‫منم به دانشگاه آیووا درخواست دادم.
‫آیووا؟
‫وقتی می‌تونی بری دانشگاه مفتی؟
‫دست بردار، پسر، من اگه فرصت‌های تو رو داشتم،
‫مجبور نبودم دست کنم تو لباس مجرم‌ها و ‫دنبال الماس بگردم، خب؟
‫نمی‌دونم، ولی اگه دستت اونجا بوده،
‫باید قبل غذا خوردن دستت رو می‌شستی.
‫گوش کن آنتونی، چون دوستت دارم ‫این رو میگم، خب؟
‫نمی‌تونی تا آخر عمرت با رفقات کشتی بازی کنی، پسر.
‫این کار که پول توش نیست. یه نگاه ‫به دور و برت بنداز.
‫خب؟ بچه‌ها رو باش. الان چندتا بچه داریم، عزیزم؟
‫تو کی بودی اصلاً؟
‫نمی‌دونم. شبیه تو نیست، عزیزم.
‫می‌دونی چیه؟ برش می‌گردونم کارخونه.
‫- یالا. بیا بریم کارخونه. ‫- بابایی.
‫- بابایی، نه! ‫- یالا، بیا بریم!
‫الان می‌برمش! یالا!
‫می‌خوام برم درکسل.
‫ولی نمی‌خوام فکر کنن منتظر پیشنهادشون بودم، می‌دونی؟
‫خیلی خب، درک می‌کنم. ‫یه کاری کن خاطرت رو بخوان.
‫ولی خب باید با نقطه ضعف‌هات آشنا باشی، نه؟
‫مثلاً اگه کسی دعوتت نمی‌کنه مراسم جشن،
‫شاید باید به اون دختر تپله فکر کنی
‫که چند ماه پیش شماره‌ش رو بهت داد، نه؟
‫- خیلی خب، بسه. ‫- چیه؟
‫دیگه مرد شده، نشده؟ ‫همیشه همین رو میگی.
‫«دیگه مرد شده،» نه؟ ‫باید از این مسائل سر دربیاره.
‫مرد شده ولی مردی شبیه تو نشده.
‫کشتی‌گیری یه نبرد کوتاه بین دو نفره که ‫هر دوشون اراده‌ی قدرتمندی دارن.
‫می‌دونین، بهش میگن دعوا.
‫ولی دعوا نیست. یه مبارزه‌ست.
‫یادتون باشه، دارن مبارزه می‌کنن.
‫باید تو هر حالتی مبارزه کنین. ‫بهشون فرصت سوءاستفاده ندین.
‫می‌دونی، من عاشق کشتی‌گیریم.
‫به نظرم ورزش خیلی خوبیه.
‫آدم و روحیه‌ش رو نابود می‌کنه،
‫و تا آخر عمرش تبدیلش می‌کنه به یه آدم جدید.
‫چون جواب تماسم رو ندادی.
‫خیلی خب.
‫فقط روی کاغذ ریسکیه.
‫نه، بچه خیلی خوبیه.
‫مطمئنم تو هر برنامه‌ای می‌ترکونه.
‫چون سعی دارم کمکش کنم.
‫نه، نه. شما باید به من التماس کنی.
‫عجب آدم‌هایی هستن.
‫سلام، مربی.
‫سلام، قهرمان.
‫- چه خبر؟ ‫- خیلی سخته که
‫سرنوشتم تو دست یه نفر دیگه‌ست، می‌دونی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫خب، هراکلیتوس گفته، «شخصیت انسان رو ‫سرنوشتش تشکیل میده.»
‫خبری از دانشگاه آیووا نشد؟
‫جز دانشگاه آیووا، دانشگاه‌های دیگه‌ای هم داریم.
‫جز طلا هم مدال‌های دیگه‌ای داریم.
‫ببین، هر دانشگاه بزرگی کشتی گرفتن ‫تو رو دیده...
‫آیووا، کورنل، ایالت اکلاهما...
‫و تا الان، فقط درکسل بهت پیشنهاد بورسیه داده.
‫و ببین، پیشنهاد خیلی خوبیه.
‫درکسل هیچوقت یه قهرمان ملی نداشته.
‫ولی آیووا هفتاد و سه‌تا قهرمان داشته.
‫مربی، بهترین‌های کشتی اونجان.
‫- بهترین‌ها میرن آیووا. ‫- دانشگاه از آدم مرد نمی‌سازه.
‫دانشگاه یه جاییه که توش درس می‌خونی.
‫باشه.
‫می‌دونی، اگه خوب کارت رو انجام بدی،
‫شاید دفعه بعدی بتونی از داخل شیشه‌ها ‫رو تمیز کنی.
‫هی، کافیه بشینم رو بال هواپیما ‫و دعا کنم، نه؟
‫مگه قرار نشد بری نهار بگیری؟
‫چرا، ولی فکر می‌کردم تویی که واسه ‫من کار می‌کنی.
‫نه.
‫من بهت گزارش کار میدم. ‫واسه کسی کار می‌کنم که برام نهار بخره.
‫ها؟ خب، کارت که تموم شد،
‫برو سراغ دوتا هواپیمای گلف‌استریم ‫و هاکری که اون داخلن.
‫- باشه. ‫- امشب کنفرانس دارن.
‫فکر کنم اتحادیه آمریکایی‌های
‫پولداریه که هواپیما دارن.
‫شاید یه مقدار شلوغ بشه.
‫نگران نباش. حلش می‌کنم، خب؟
‫باشه... فردا مدرسه داری‌ها. مطمئنی؟
‫آره. من آدم جا زدن نیستم.
‫می‌شینم رو بال و دعا می‌کنم. ببین.
‫بیا پایین ببینم.
‫هی، هی، هی.
‫چه حسی بهت دست میده اگه این ‫هواپیما سقوط کنه؟
‫یه حس ترکیبی؟
‫جواب بدیه.
‫تو به درد شستن شیشه هواپیما نمی‌خوری.
‫هی، الان باید بگی اگه خوب تلاش کنم، ‫همه این هواپیماها یه روز مال من میشن.
‫خب، ولی جاش بهت میگم
‫دفعه بعدی که روی بال ببینمت، ‫دوست دارم بال مرغ باشه.
‫بامزه بود.
‫بدو.
‫- خداحافظ، مامان. ‫- می‌بینمت، عزیزم.
‫می‌تونی امروز بعد از مدرسه پیششون بمونی؟
‫یه شیفت برداشتم.
‫غذا آماده کردم. تو یخچال انچیلادا داریم.
‫اوه، بابا کو؟
‫می‌مونی پیششون یا نه؟
‫مامان، نمی‌تونی دقیقه نودی اینا رو ‫بندازی گردن من، می‌دونی؟
‫مربی ویلیامز گفت امروز برم دانشگاه آریزونا ‫دیدن کسی.
‫دانشگاه آریزونا؟
‫درکسل چی شد؟
‫سر جاشه.
‫ولی مربی می‌خواد باهام صحبت کنه، پس...
‫عیب نداره. کنسلش می‌کنم.
‫- عیب نداره. ‫- نه، نه.
‫ببین، می‌پرسم ببینم کسی می‌تونه ‫بیاد سر شیفتم یا نه.
‫مگه خودت شیفت یه نفر دیگه رو برنداشتی؟
‫هی، مرد بزرگ رو ببین!
‫یه ضربه تو پاش بزن! ‫عین قهرمان‌های کبرا کای!
‫دست تکون نده. اون دوستت نیست.
‫- مانیه دیگه. ‫- مانیه دیگه؟
‫مانی و مزخرفاتی که بهشون نیاز نداری.
‫من خوب آدم‌هایی مثل مانی رو می‌شناسم، ‫بگو چشم.
‫خب؟ بهم اعتماد کن، حالیمه چی میگم.
‫ببین، می‌تونم بگم یکی بعد از مدرسه ‫بیاد پیش بچه‌ها.
‫نگران نباش.
‫ساعت دو صبح صدای غذا پختنت میومد.
‫خوابم نمی‌برد. غذا پختن کمکم می‌کنه.
‫چرا خوابت نبرد؟
‫آنتونی، برو دانشگاه آریزونا.
‫خب؟ فدای سرت.
‫هی، آنتونی.
‫شان چارلز.
‫ام...
‫می‌دونی، بیا بریم یه کم قدم بزنیم.
‫- حتماً. ‫- خیلی خب.
‫بذار یه داستان برات بگم.
‫بیشتر یه تمثیله.
‫یه کشاورز چینی هست.
‫و واسه کشت کردن زمینش از یه ‫اسب پیر استفاده می‌کنه.
‫یه روز، این اسبه فرار می‌کنه میره سمت تپه‌ها.
‫پسر کشاورز داغون شده.
‫میگه، «بدون اسبه نمیشه شخم زد.
‫بد شانسیه.»
‫چند روز بعدش، اسبه با یه گله اسب دیگه ‫از تپه برمی‌گرده.
‫پسره میگه، «وای خدا، اسب‌ها رو ببین. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫زندگیمون خیلی آسون‌تر میشه.»
‫کشاورز میگه، «خوش شانسی، بد شانسی، ‫کی می‌دونه؟»
‫یه روز پسره سوار یکی از اسب‌های جدید بود.
‫از پشتش میفته و پاش می‌شکنه.
‫«متاسفم، پدر، الان نمی‌تونم تو کارهای ‫مزرعه کمکت کنم.»
‫کشاورز میگه، «خوش شانسی، بد شانسی، کی می‌دونه؟»
‫یه چند هفته می‌گذره.
‫ارتش اومده شهر، و کل پسرهای جوون
‫رو می‌برن جنگ، ولی پای پسر ‫کشاورز شکسته بود.
‫نتونستن ببرنش.
‫میگه، «شانس آوردم پام شکسته.»
‫کشاورزه جواب میده، «خوش شانسی...»
‫- «خوش شانسی، بد شانسی.» ‫- دقیقاً.
‫اه، ببین...
‫از روی احترام موفقیتت تصمیم گرفتم
‫حرف مربی ویلیامز رو زمین نندازم و ببینمت.
‫مشخصه یه مرد جوون جدی هستی.
‫ولی من هیچوقت به کشتی‌گیرهام دروغ نمیگم، ‫به تو هم دروغ نمیگم.
‫ما خیلی سختگیرانه دانشجو می‌گیریم.
‫و بیشتر اوقات اونی که می‌خوایم ‫رو به دست میاریم.
‫مثل بقیه دانشگاه‌های بزرگ،
‫پس اگه تا الان ازشون خبری نشنیدی، می‌دونی، ‫قرار هم نیست بشنوی.
‫مربی ویلیامز دوست نزدیک منه.
‫خواست رک و راست باهات حرف بزنم.
‫اگه می‌خوای بیای اینجا، بهترین پیشنهادم اینه ‫که به عنوان بازیکن آزاد بیای،
‫می‌دونی، به امید اینکه بتونی عضو تیم بشی،
‫که با توجه به کلاس الانِ بازیکن‌های جدیدمون ‫بعیده.
‫ولی آنتونی، دقیقاً عین قصه می‌مونه، خب؟
‫دلیل نمیشه همه چی تموم شده باشه.
‫تو خیلی بااستعدادی. ‫ناامید نشو...
‫درکسل به من پیشنهاد یه بورسیه کامل داده، قربان.
‫پیشنهاد میدم قبولش کنی.
‫من تحسینت می‌کنم، آنتونی.
‫برات آرزوی موفقیت دارم، خب؟
‫چه خبر؟
‫انگار از دیدنم غافلگیر شدی. من ‫اینجا زندگی می‌کنم‌ها.
‫آنتونی.
‫- سلام، آنتونی. ‫- سلام، آنتونی.
‫فکر کردم سر کاری.
‫اوه، می‌دونم همه انتظار دارن ‫شبانه روز سر کار باشم،
‫ولی منم مرخصی می‌گیرم، خب؟
‫بیرون یه مقدار کار داشتم.
‫خودت شام آماده کردی، آنتونی؟
‫- مامان آماده کرده. ‫- مامان. درسته.
‫به نظرت مامانت خوشحال میشه
‫- که یه بار هم تو شام آماده کنی؟ ‫- آره.
‫می‌تونم ساعت دو صبح بیدار شم و غذا بپزم.
‫اوه! اینجا رو باش.
‫کریس راک اینجا زندگی می‌کنه. ‫بلده شوخی کنه. هی.
‫چرا واسه من زبون درازی می‌کنی، ها؟
‫چرا؟
‫یادت باشه... تو با پسربچه‌ها مبارزه می‌کنی، ‫نه با مردها.
‫خوب بلدم بهت درس عبرت بدم.
‫همونطوری که دیشب به یه مجرم
‫درس عبرت دادم.
‫درس عبرتت کتک زدن کسیه که بلد ‫نیست از خودش دفاع کنه؟
‫چه زرنگ.
‫اونا زندانی شدن چون
‫تصمیمات درستی نگرفتن. وایسا!
‫باید یادت بمونه، خب؟
‫همه‌تون باید یادتون بمونه.
‫تصمیمات، خب؟
‫تصمیمات. بگید ببینم.
‫یالا.
‫تصمیمات. خوبه.
‫پس کسی اشتباهی نمیفته زندان؟
‫نه، اسکرپی-دو، هیچکس.
‫خب؟ کدوم یکی از ماها هر روز تو زندان کار می‌کنه
‫که شکم شما بچه پرروها رو سیر کنه؟
‫- خیلی خب، کافیه. ‫- ها؟ واو، واو، واو.
‫- نیاز نیست اینجوری باهاشون صحبت کنی... ‫- واو، واو، واو.
‫وایسا ببینم. با کی داری حرف میزنی؟
‫لعنتی، من میام خونه با خانواده‌م ‫بشینم عین آدم شام بخورم،
‫ولی هر کی از راه می‌رسه حرف بارم می‌کنه. ‫خدایی؟
‫عجبا. و تو.
‫یه ذره خاکی باش، پسر.
‫این مردها مجرمن چون قانون‎شکنی کردن،
‫و قوانین رو واسه محافظت از ما ‫گذاشتن، خب؟
‫من مراقب مردم هستم.
‫«مهم اینه که مردم چی می‌خوان، ‫نه اینکه یه نفر چی می‌خواد.»
‫تو هم مشکلی داری؟
‫نه، نه، فقط...
‫- دیالوگ پیشتازان فضاست. ‫- خودم می‌دونم چه کوفتیه، آنتونی.
‫خیلی خب، فهمیدن.
‫گوشیم کو؟
‫گوشی کوفتیم.
‫چه خبره؟
‫شرمنده.
‫می‌خواستم بازی کنم.
‫خیلی خب.
‫با بر و بچه‌های سر کارم میرم بیرون.
‫آنتونی، چون زبون درازی کردی باید ‫اینجا رو تمیز کنی، خب؟
‫به تصمیماتی که می‌گیرین فکر کنین.
‫«تصمیمات!»
‫«تصمیمات.»
‫چرا تصمیم گرفته همچین تی‌شرتی بپوشه؟
‫منم می‌خوام همین رو بدونم.
‫من قراره تصمیم بگیرم بستنی بخورم.
‫- کسی نمی‌خوره؟ ‫- من!
‫- هی. ‫- صبح بخیر. صبح بخیر.
‫چطوری؟
‫چرا نگفتی بفرستنش خونه‌تون؟ ‫داری چیزی رو پنهان می‌کنی؟
‫[دانشگاه آیووا]
‫ممنون.
‫من که از اولش هم نمی‌دونستم چرا ‫می‌خوای بری دانشگاه آیووا.
‫مگه چی دارن؟
‫سفیدپوست با ذرت.
‫ما هم سفیدپوست داریم.
‫آخر خیابون هم می‌تونی ذرت رو با تخفیف بخری.
‫بهترین کشتی‌گیرهای دانشگاهی میرن اونجا.
‫اوه، نه بابا؟
‫بقیه این رو میگن.
‫و تو از درکسل بورسیه گرفتی.
‫و منتظرن جوابم رو بهشون بدم.
‫یا می‌تونم به عنوان بازیکن آزاد برم دانشگاه آریزونا.
‫و شهریه هم بدی؟
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫یا می‌تونی اینجا بمونی به عنوان بازیکن آزاد ‫تیمی که تو رو نمی‌خواد
‫تو دانشگاهی که از پس شهریه‌ش برنمیای
‫یا بری درکسل، دانشگاهی که تو رو می‌خواد،
‫اونم مجانی.
‫هوم.
‫«هوم.»
‫خب، وقتی اینجوری میگی...
‫بهرحال، شیفت کاری بیشتری می‌خوام.
‫هوات رو دارم.
‫برج مراقبت، روبلز هوایی هستم.
‫می‌خوام درخواست یه ناو از هواپیماهای کثیف بدم
‫که نیاز به نظافت دارن تا این مرد جوون ‫تصمیمش رو بگیره.
‫تمام.
‫- مامان؟ ‫- سلام، عزیزم.
‫چی شده؟
‫هیچی. خوبم. گشنته؟
‫نه، گشنه‌م نیست.
‫- بیا بریم آشپزخونه... ‫- مامان.
‫چی شده؟
‫می‌دونی که...
‫میام خونه و خسته‌م، و اعصاب نداشتم،
‫و بهش اتهامی زدم که مشخص شد اشتباه می‌کردم.
‫خب، من... نباید چیزی می‌گفتم.
‫اشتباه می‌کردم.
‫این شد دلیل که دیوار رو سوراخ کنه؟
‫رفت، آنتونی.
‫ترکمون کرد.
‫مامان.
‫من هوات رو دارم. من پیشتم.
‫قرار نیست برم جایی.
‫[سال اول، دانشگاه ایالت آریزونا]
‫تو آنتونی روبلزی.
‫- هوم، آره. ‫- خوشبختم، پسر.
‫خیلی خب، بگیرید بشینید. یالا. ‫یه دایره تشکیل بدید.
‫بدویید، یالا.
‫تو مسابقات وزن پنجاه و شش کیلو شرکت می‌کنی دیگه؟
‫اونا هم شرکت می‌کنن.
‫گوش بدید.
‫چند نفرتون تو تیم دبیرستانتون ‫بهترین کشتی‌گیر بودین؟
‫چند نفرتون قهرمان ایالتی هستین؟
‫چند نفرتون دوم شدین؟
‫دستاتون رو بیارین پایین.
‫الان پنجاه و پنج نفر اینجان.
‫ماه نوامبر که لیست رو تحویل بدم، ‫میشیم سی و سه نفر.
‫یعنی بیست و دو نفرتون یا قراره انصراف ‫بدید یا به اندازه کافی خوب نبودید.
‫همینه که هست.
‫مربی.
‫اینجا چندتا بازیکن آزاد داریم؟
‫خیلی خب.
‫باید کسایی رو شکست بدید
‫که جلوتر از شما عضو اینجا شدن.
‫برای عضو تیم شدن باید به همه ثابت کنید ‫که اشتباه می‌کردن.
‫دارین فشار رو حس می‌کنین؟
‫خوبه، چون قرار نیست براتون آسون باشه.
‫اگه خوشتون نمیاد، در اونجاست.
‫الان، امروز، تو این اتاق، باید جون بکنید.
‫بیشتر از همیشه باید تلاش کنید،
‫و حتی از اونم بیشتر.
‫وگرنه نفر بعدی جاتون رو می‌گیره و ‫راهی خونه میشید.
‫شیرفهم شد؟
‫خیلی خب، پاشید. یالا!
‫تلاشتون رو بکنید. از ته دل.
‫یالا، بدویید.
‫اگه می‌خواید عضو تیم سان دویل بشید، ‫نشونم بدید چی تو چنته دارید. یالا!
‫ارزش خودتون رو ثابت کنید.
‫یه روز طولانی پیش رو داریم.
‫ادامه بدید.
‫بزنید بریم. یالا، یالا.
‫تحت تاثیر قرارم بدید.
‫خودتون رو تحت تاثیر قرار بدید.
‫یالا!
‫تیم کشتی‌گیری دانشگاه آریزونا.
‫می‌خواید عضو تیم سان دویل بشید؟
‫یالا.
‫ادامه بدید! جا نزنید!
‫اگه دنبال یه ورزش آسون بودید، آدرس ‫رو اشتباهی اومدید.
‫هی، خوشحال شدم، رفیق.
‫همچنین، داداش.
‫هی. مطمئنی نمی‌خوای عضو تیم دو بشی؟
‫خیلی خب.
‫امروز می‌خوایم روی تعادل کار کنیم.
‫یعنی پخش یکسان وزن تا به تعادل برسیم.
‫تو حالت بازی قرار بگیرید.
‫وقتی چیزی تعادلش رو از دست بده، ‫با خودش هم همسان نیست،
‫و تحمل وزن خودش رو هم نداره.
‫قدر تعادل رو ندونستی.
‫نباید این کار رو بکنی.
‫خیلی خب.
‫شروع کنید.
‫نذار سرت رو بگیره، آنتونی.
‫صورتت رو بیار کنار.
‫بیا کنار. بیا عقب.
‫خوبه.
‫خیلی خب.
‫همینجا بمونید، آقایون.
‫باریکلا.
‫یالا.
‫نذار صورتت بیفته دستش.
‫ادامه بدید.
‫ادامه بدید، ادامه بدید.
‫ببین، نمی‌دونم چرا اینقدر عصبانی هستی.
‫اون یکی پات رو گرفت دیگه. ‫اینجا دیگه دبیرستان نیست، خب؟
‫همه همین حرکت رو میزنن.
‫برتری تو اینجاست که می‌دونی قراره ‫بیفتن به جون تنها پایی که داری.
‫گمونم فقط به یه پای دیگه نیاز دارم.
‫نه، نیاز به یه پای دیگه نداری.
‫فقط باید اون یه پات رو اندازه دو پا ‫قوی کنی.
‫آره، ای کاش قبلاً همچین نصیحتی رو شنیده بودم.
‫- ممنون، مربی. خیلی کمکم کردی. ‫- هی، هی، هی.
‫نه، نه، نه، نه. هی.
‫من نیومدم وقت جفتمون رو تلف کنم، خب؟ ‫اومدم چون بهت باور دارم.
‫اگه به خودت باور نداری، راه باز جاده دراز.
‫نه، فکر می‌کنی من به خودم ایمان ندارم؟
‫اگه نداشتم که الان اینجا نبودم، مربی.
‫خیلی خب، خوبه.
‫باید یه چیزی رو ثابت کنی.
‫عالیه. فوق‌العاده‌ست. ازش استفاده کن.
‫[هشدار گرما از آوریل تا اکتبر]
‫بزنید بریم.
‫راه بیفتید. بریم.
‫بریم بالای تپه.
‫راه بیفتید! یالا!
‫چند کیلومتر مونده تا بالا، آقایون.
‫- بزنید بریم. ‫- یالا.
‫بریم، باریکلا!
‫بریم! ‫یه کم دیگه مونده. بزنید بریم!
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫مطمئنی؟
‫آره، خوبم، رفقا. شما برید. برید.
‫برید. معطل نکنید.
‫به خودتون فشار بیارید. یالا.
‫بریم!
‫سورپرایز شدم دیدمت.
‫سورپرایز نشو.
‫باشه.
‫پناه بر خدا.
‫بابا برگشته.
‫کجا بودی؟
‫سر کار.
‫و...
‫رفتم یه نگاهی به زندگیم بندازم.
‫به تصمیماتی که گرفتم، خب؟ ‫مرد بودن یعنی همین.
‫یه مرد واقعی بلده عذرخواهی کنه.
‫رفتم که قدر خونه‌م، زنم رو بدونم.
‫و واسه خوشحال کردنش باید چیکار کنم.
‫اوضاع بهتر میشه.
‫آسون‌تر میشه.
‫آره، درسته. باور کن، همه چی آسون‌تر میشه.
‫خیلی خب.
‫دویست و پنجاه، سیصد، چهارصد، پونصد.
‫- پونصد و بیست هزار. ‫- برو، برو، برو، برو.
‫- من پنجاه هزار دلار دارم. ‫- آره.
‫بنگ. پنجاه هزار دلار درآوردیم.
‫- چطوری؟ ‫- حواستون نبود، ولی به ما اعتماد کنین...
‫- الان سی و چهار هزار دلار بیشتر داریم. ‫- من چهارصد و پنجاه هزارتا دارم.
‫سی و چهار هزار دلار. ‫سوال نپرسین.
‫- یک... ‫- کاملاً قانونی.
‫- هی، مامان، چیپس نداریم؟ ‫- بیست هزار؟
‫- از کجا یاد گرفتی اینجوری حرف بزنی؟ ‫- وایسا.
‫- شش. ‫- به کاغذهای مامان دست نزن.
‫- بهشون نیاز داره. ‫- به پول من دست نزنین.
‫- میشه ماشینت رو جابجا کنم؟ ‫- مامان یه کیف جدید می‌خواد.
‫- اونم خوبه. نه؟ ‫- خوبه.
‫هی، اگه یکی بهتون ده هزار دلار ‫بده چیکار می‌کنین؟
‫- حالا سیصد و پنجاه هزار دلار داریم. ‫- واو، واو.
‫یعنی چی؟ یعنی چی؟
‫کی نهار همبرگر می‌خواد؟
‫آنتونی، پنیر می‌خوای با یه عالمه ‫خیارشور دیگه؟
‫مسابقه نیم ساعت دیگه شروع میشه.
‫- بگو سیب‌زمینیم رو شور نکنن. ‫- باشه.
‫الان برمی‌گردم.
‫بابا رو اذیت نکنین.
‫دوستت دارم، مامان.
‫دوستت دارم، عشقم.
‫این شامشه.
‫به‌به.
‫آنتونی.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫می‌دونی که من بابای واقعیت نیستم؟
‫هی.
‫دیگه اونقدری بزرگ شدی که حقیقت رو بشنوی، خب؟
‫بزرگ شدی.
‫داداشت پسر منه.
‫خب؟
‫ممنون باش که سایه پدر بالا سرته.
‫من که پدر نداشتم.
‫یالا، به مامانت لبخند بزن.
‫داره برمی‌گرده.
‫خیلی خب، جمع بشید.
‫بیاید.
‫خب.
‫وقت دادن لیسته.
‫خودتون با رویه آشنایید.
‫بعد از امشب، یه سری‌هاتون
‫قراره بشید عضو تیم کشتی‌گیری دانشگاه ایالت آریزونا.
‫یه سری‌هاتون رسیدین به آخر خط.
‫ما نمی‌تونیم انتخاب کنیم که کِی می‌تونیم ‫عالی باشیم، آقایون.
‫فقط باید آرزو کنیم که به وقتش عالی باشیم.
‫اوه. بفرما.
‫دستت طلا، مامانی.
‫- عجب پاستایی شده. ‫- اوهوم.
‫روی گاز باز هم هست.
‫امروز تو مدرسه چیکار کردین؟
‫- بیسبال بازی کردیم و بُردیم. ‫- بُردین؟ باریکلا.
‫کدوم بازیکن بودی؟
‫- بیس دوم. ‫- به مامانی بگو.
‫باز بیس دوم بودم.
‫- خوبه. ‫- غذاتون رو تموم کنین.
‫امروز نهار نخورده بودین.
‫اوهوم.
‫چیه؟
‫امشب مسابقه دارم.
‫واسه نگه داشتن جام تو تیم ‫باید کشتی بگیرم.
‫- منم می‌خوام بیام. ‫- آره، میشه منم بیام؟
‫- آره، منم می‌خوام بیام. ‫- آره، بریم.
‫نه، اونجوری نیست.
‫واسه موندن تو تیم باید با یکی از ‫هم‌تیمی‌هام کشتی بگیرم، پس...
‫خب، می‌بری دیگه؟ ‫موفق میشی.
‫- آره، از پسش برمیای. ‫- موفق میشی.
‫یه پیشنهاد دارم.
‫بیاید همه‌مون بریم.
‫- بریم. ‫- خانوادگی، نه؟
‫- واقعاً؟ ‫- آره، مگه نه؟ به نظرم فکر خوبیه.
‫- یه سفر خانوادگی میشه. ‫- آره.
‫باید مسابقه‌ش رو ببینیم.
‫خب، تا حالا نشده بود بیای دیدن مسابقه‌هام.
‫- آره، ولی... ‫- یه دفعه‌ای چرا علاقمند شدی؟
‫چون این دفعه فرق داره، خب؟ ‫نمی‌خوام از دستش بدم.
‫خب، شکست دادن دشمنت یه چیزه،
‫ولی ما واسه بقا باید با همدیگه ‫هم بجنگیم.
‫لطفاً؟
‫باشه.
‫خب، من برم آماده بشم.
‫- باشه. ‫- بابت شام ممنون، مامان.
‫- نوش جونت. من بهت ایمان دارم. ‫- تو می‌تونی، آنتونی.
‫همه‌مون میایم.
‫ببین چی میگم، منم بعد این غذا ‫آماده‌م با یکی دعوا کنم.
‫دعوا نیست. کشتی‌گیریه.
‫باشه. هر چی تو بگی، هالک هوگان.
‫- هی، آنتونی. ‫- سلام، رفیق.
‫می‌بری.
‫مطمئنم.
‫کسی نمی‌تونه شکستت بده.
‫اه، ببینیم چی میشه.
‫طرف خیلی پوست‌کلفته.
‫از منم گنده‌تره.
‫و یه رازی بهت میگم که کسی ازش خبر نداره.
‫من فقط یه پا دارم.
‫زر مفت نزن.
‫به مامان نگی فحش دادم.
‫قایمکی می‌تونی فحش بدی، خب؟
‫منم یه راز بهت میگم.
‫چیه؟
‫شب که میشه، وقتی دعا می‌کنم...
‫به خدا میگم پای من رو بگیره
‫که شبیه تو بشم.
‫نیاز نیست همچین کاری کنی.
‫با هر دو پات هم قوی میشی، خب؟
‫دوست دارم اینجا کنارت زندگی کنم.
‫تو داداش مورد علاقمی.
‫ممنون، رفیق.
‫برو پی کارت دیگه.
‫- باید آماده بشم، خب؟ ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫پسرم، باید موهات رو کوتاه کنی.
‫خیلی خب، اونجا می‌بینمتون.
‫میشه جواب بدی؟
‫موهات بلند شده، پسرم.
‫الو؟
‫منزل ریک روبلز؟
‫بله.
‫نمیگم گوشی رو بده بهش.
‫از سر هفته داره ازم در میره. ‫یه پیغام بهش برسون.
‫وقتی اخراج میشی، باید آت و آشغال‌هات رو
‫با خودت ببری وگرنه می‌ریزیمشون بیرون. ‫شنیدی؟
‫اه، آره، من...
‫الو؟
‫کی بود؟
‫کمک مربی.
‫زنگ زد مطمئن بشه راه افتادم.
‫پس به سلامت.
‫اگه می‌خوای بهت احترام بذارن، ‫باید زود خودت رو برسونی.
‫درسته. آره.
‫- خداحافظ رفقا. ‫- منتظرم مسابقه‌ت رو ببینم.
‫یالا، تشویقش کنید، رفقا. یالا.
‫آنتونی! آنتونی! آنتونی!
‫آنتونی!
‫آنتونی! آنتونی!
‫روبلز.
‫- روبلز. روبلز. روبلز. ‫- آره، بلند بگید که اسمم رو بشنون.
‫روبلز. روبلز.
‫یالا، آنتونی!
‫بیا بیرون! بیا بیرون!
‫بزنش کنار! بزنش کنار!
‫یالا.
‫یالا، آنتونی!
‫تکون بخور!
‫قفلش کن، بدو!
‫خودت رو بکش بیرون، عزیزم!
‫آنتونی! یالا عزیزم، پاشو!
‫یالا، تکون بخور!
‫قوس کن! قوس کن!
‫یالا! بجنب، روبلز!
‫یالا! خودت رو بکش بیرون!
‫عیب نداره. عیب نداره.
‫امشب نشد دیگه.
‫هی، این دیگه چه وضعی بود؟
‫امشب حواسم پرت بود.
‫حواست پرت بود؟
‫آره.
‫الان هم جایگاهم رو توی تیم از دست میدم.
‫چه بد.
‫کی مجبورت کرد بری دانشگاه آریزونا؟
‫چیه؟ من که گفته بودم بره درکسل.
‫چی گفتی؟
‫چیه؟ کری مگه؟
‫شنیدی چی گفتم.
‫به کل اعضای خونه فشار آوردی
‫چون می‌خوای کشتی‌گیر بشی.
‫حالا که خیال و آرزوت تموم شد، ‫شاید بتونی زندگی رو جدی بگیری،
‫کار پیدا کنی، کمک خرجی باشی.
‫من که نمی‌تونم همه کارها رو انجام بدم.
‫می‌خوای بگی چرا اینجایی یا من بگم؟
‫- چی؟ ‫- چرا داری با بچه‌ها بازی می‌کنی.
‫چرا یه دفعه به سرت زده بیای مسابقه‌م رو ‫تماشا کنی.
‫ریک، چی میگه؟
‫- از کارم استعفا دادم. ‫- من که یه چیز دیگه شنیدم.
‫خفه.
‫با رئیسم سر شیوه کاریمون به توافق نرسیدم.
‫اون میگه زندانی فلان چیز رو می‌خواد، ‫من میگم نه،
‫ولی منم که به صورت مستقیم باهاشون ‫در تماسم، خب؟
‫منم که دارم نتیجه شیوه کاریم رو می‌بینم.
‫خوششون نیومد، چون آبروشون میره.
‫ولی من نمی‌تونم واسه‌شون سر خم کنم.
‫چرا نگفته بودی؟
‫چون نمی‌خواستم اینجوری بشه. ‫نمی‌خواستم ناراحت بشی.
‫- همینجوریش هم به زور داریم می‌گذرونیم! ‫- می‌دونم، عزیزم. می‌دونم.
‫واسه همین فرصت خوبیه
‫- که آنتونی کمک خرجی ما بشه. ‫- کمک خرجی بشم؟
‫شاید واسه دنباله‌روی تو بودن باید ‫از دانشگاه هم انصراف بدم؟
‫هی، گوش کن، آقا پسر. ‫می‌خوای دیوونه بازی دربیاری؟
‫ها؟ فکر کردی پُخ خاصی هستی؟
‫می‌خوای همه بگن چه ورزشکار خوبی هستی؟
‫خب، پس باید حقیقت رو بشنوی.
‫تو مسابقه عین زن‌ها زمین زدنت و تحقیرت کردن.
‫- جدی میگم، خیلی آبروریزی بود، پسر. ‫- بسه!
‫ولی از بس مغروری به تنها بورسیه ‫رایگان هم دست رد زدی.
‫ولی حاضر نیستی بگی، «حق با تو بود، ریک.»
‫چون شخصیتت مورد داره.
‫یکی باید تو خونه بمونه. ‫من حاضر نیستم خانواده رو ول کنم.
‫شخصیت من این مدلیه.
‫فکر کردی چون کشتی‌گیری می‌تونی اینجوری ‫با من صحبت کنی؟
‫پسر، من کشتی حالیم نمیشه.
‫عین فلوید می‌ودر میخ زمین می‌کنمت، خب؟
‫خیلی خب. شب خوبی نداشته. ‫دست از سرش بردار.
‫چرا همیشه اذیتش می‌کنی؟
‫می‌خوای پسرت اینجوری بهم بی‌احترامی کنه؟
‫واسه همین هیچوقت هیچی بهش نمیگی؟
‫من نه می‌ذارم کشتی رو ول کنه، نه دانشگاه رو.
‫پس خودت قراره یه کار واقعی پیدا کنی؟ ‫ها؟
‫می‌خوای یه کار واقعی پیدا کنی؟
‫و تو خونه‌ی خودم به من امر و نهی کنی؟
‫خوب فکر کن تو زندگیت چی داری
‫و آیا حاضری از دستشون بدی یا نه.
‫برید بخوابید!
‫مامان.
‫برو بخواب، آنتونی.
‫خب چی شد؟
‫یه مقدار مشکلات شخصی دارم.
‫تحت تاثیر مشکلاتم قرار گرفتم.
‫آره.
‫باشه.
‫هوم.
‫خب...
‫می‌دونی، میگن بهترین جنگجوهای تاریخ
‫اسب‌سوارهای تبت باستانی بودن.
‫آره، هر دشمنی که می‌دیدن رو نابود می‌کردن
‫تا ثابت شد که شکست ناپذیرن.
‫به جاش تصمیم گرفتن صلح‌طلب بشن،
‫که زندگیشون رو به عنوان راهب به سبک ‫عبادت بودایی بگذرونن.
‫تصمیم گرفتن جای جنگ با بقیه، ‫روی خودشون کار کنن.
‫اه...
‫ولی راهب‌های بودایی تو خیابون هم ‫گداییِ غذا می‌کردن.
‫آره، صد در صد. از خودشون گذشته بودن.
‫همه چی رو کنار گذاشته بودن.
‫تازه، روستایی‌ها فهمیده بودن که راهب‌ها
‫داشتن جای اونا هم کارهای معنوی ‫انجام می‌دادن،
‫مجبور بودن کاسه غذاشون رو پر کنن.
‫خیلی خب، مربی، داری میگی راهب بشم ‫و التماس کنم؟
‫ببین، این داستان یه نتیجه بیشتر نداره، حذف شدم؟
‫- گوش کن، گوش بده. ‫- حذف شدم دیگه؟
‫گوش بده.
‫دوریان رو منتقل می‌کنم به وزن شصت کیلو.
‫می‌ذارم تو توی وزن پنجاه و شش کیلو بمونی.
‫این کارم یه هدیه نیست، آنتونی.
‫واسه دوریان وزن شصت کیلو بهتره. ‫وزن پنجاه و شش کیلو قدرتش رو کمتر می‌کنه.
‫اونجا موفق میشه.
‫تو مسابقه رو باختی.
‫یه مسابقه رو.
‫اگه خودت بتونی باهاش کنار بیای، منم می‌تونم.
‫اگه بتونی عاقلانه ازش درس بگیری.
‫چون آنتونی، بزرگترین رقیب تو؟
‫هرگز قرار نیست کسی باشه که ‫روی تشک مقابلت قرار داره.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫به تیم خوش اومدی.
‫سلام.
‫مربی دوریان رو به دسته 60 کیلوگرم منتقل کرد.
‫اونوقت این یعنی چی؟
‫یعنی با اینکه من باختم،
‫می‌تونم جام رو توی تیم حفظ کنم.
‫ایول! می‌دونستم.
‫تبریک میگم!
‫اوه، می‌دونستم که موفق میشی.
‫بهت نگفته بودم که فقط باید به خودت باور داشته باشی؟
‫اوه! هر کاری از تو برمیاد.
‫باید طرف مقابل رو ببینی.
‫ببین، میشه لطفا امروز نگران چیز دیگه‌ای نباشی؟
‫باشه؟ ‫رفتی توی تیم.
‫تازشم، من می‌تونم مراقب خودم باشم.
‫[سال دوم]
‫ساکت. ‫هی، ساکت، ساکت.
‫ساکت! ساکت. ‫ببینین.
‫آره، برنامه کشتی قطع شده.
‫خیلی‌خب، حداقل امسال ‫خبری از فصل کشتی‌گیری نیست.
‫هی، هی.
‫هی، هی! هی!
‫گوش کنین.
‫می‌دونم این سخته.
‫حقیقت اینه که،
‫کشتی‌ پولی واسه مدرسه در نمیاره.
‫فوتبال میلیون‌ها درآمد داره.
‫حالا، منم مثل شما خوشم نمیاد، ‫ولی دنیا اینطوریه خب.
‫اگه واسه آدم‌ها پول در نیارین، ‫اونا متعهد به شما نمی‌شن.
‫من هرکاری از دستم برمیومد کردم ‫تا جلوی اینو بگیرم.
‫شما رو ناامید کردم.
‫شرمنده‌ام.
‫پس...
‫ببینین، با چندتا از مدارس حرف زدم ‫تا ببینم که
‫توی تیم‌شون جایی واسه یه عده از شما دارن یا نه.
‫تا خبر میدن، سال تحصیلی‌تون ادامه داره.
‫اینو بهونه نکنین.
‫این کارو نکنین.
‫که تمرکزتون رو از دست بدین، ‫موفق نشین.
‫شما اومدین اینجا که تحصیل کنین.
‫اومدین مدرک بگیرین.
‫این چیزیه که مهمه.
‫نمی‌تونن همینطوری برنامه رو ببندن.
‫آره. خب، بستن رفت. ‫به همین راحتی.
‫خب، تو کلی گزینه دیگه داری.
‫مامان، این فقط یه ورزشه.
‫خرج آدم رو در نمیاره.
‫کشتی‌گیری کار توئه. ‫شخصیت توئه.
‫شاید نیست.
‫رویاپردازها فقط به اندازه‌ رویاهایی که ‫دنبال می‌کنن بزرگ هستن.
‫آره. ‫خب، بالاخره باید یه روزی بزرگ بشم.
‫اون درمورد همه‌چی اشتباه نمی‌گفت.
‫خب، این بهم وقت میده که پول بیشتری در بیارم.
‫باشگاه هم میرم، به تمرین ادامه میدم،
‫و برمی‌گردم و سعی می‌کنم سال دیگه منتقل بشم.
‫مامان، من به کشتی‌گیری ادامه میدم.
‫بهم قول بده.
‫دوستت دارم.
‫[سال سوم]
‫- برگه‌ها رو نگاه کن. ‫- نگاه کردم.
‫باید مدارک رو بررسی کنی. ‫مطمئنم که آدرس رو اشتباه...
‫نه، مطمئنم که همینجاست.
‫ولی باید حرفات منطقی باشن.
‫اصلا حرفات منطقی نیست.
‫طور دیگه‌ای به ذهنم نمیرسه که بهت بگم، خانم.
‫اون پرداختی‌هایی که گفته
‫- رو انجام نمی‌داده. ‫- جریان چیه؟
‫من بنت کاروبدیان از بانک ملی هارپر هستم.
‫آنتونی، برو داخل. ‫خودم می‌تونم به این مسئله رسیدگی کنم.
‫دارم سعی می‌کنم به مادرت توضیح بدم
‫که 6 ماهه از قسط وام مسکن‌تون عقب افتادین.
‫مامان، اون کجاست؟
‫جواب نمیده.
‫90 روز وقت دارین که خونه رو تخلیه کنین.
‫من قرار بود با یه افسر پلیس بیام اینجا ‫تا اطلاعیه رو بهتون بدم، ولی...
‫بانک ازم می‌خواد که اینو پست کنم، ‫ولی من...
‫- فقط برو بیرون! ‫- خانم.
‫فوراً از ملک من برو!
‫- بهت اجازه اینجا بودن نمیدم! ‫- خانم...
‫- مامان. مامان. ‫- با پلیس تماس می‌گیرم!
‫- مامان. ‫- خیلی‌خب.
‫بی‌اجازه تو ملک منی! ‫من نمی‌شناسمت، و ازت می‌خوام فوراً
‫- از اینجا بری! ‫- باشه، خانم.
‫برو بیرون!
‫شما به چی نگاه می‌کنین؟
‫چطور نفهمیدم که قسط‌ها رو نمی‌داده؟
‫چطوره تو اینو بگی؟ ‫مثلا تو باید آدم بالغ خانواده باشی، درسته؟
‫آخه چطور نمی‌دونستم؟
‫آخه گفت داره قسط‌ها رو میده.
‫گفت ترتیبش رو میده. ‫گفت دوتا شغل داره!
‫حالا دوتا شغل داره؟
‫اصلا داره با پولش چیکار می‌کنه؟
‫کجا بریم؟
‫و این همه مدت، باعث شده بخاطر پرسیدن
‫خیلی احساس حماقت کنم!
‫و منم هیچ کاری نکردم.
‫مامان.
‫مامان. مامان.
‫مامان!
‫تو باید راه خلاص شدن از این هچل پیدا کنی.
‫بهش پیام نده.
‫بهش زنگ نزن.
‫و اگه سعی هم کرد بهت زنگ بزنه، ‫جواب نده.
‫بهم قول بده.
‫مامان، بگو.
‫بگو.
‫قول میدم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم کمک میدم. ‫نیاز به خون دارن.
‫آره؟
‫- باشه. ‫- کجا میری؟
‫میرم ببینم می‌تونم کاری کنم که ‫یکی اخراج بشه.
‫بهت اجازه می‌دادن که هر روز بیای اینجا؟
‫مامان. مامان.
‫بهت اجازه می‌دادن که هر روز بیای اینجا؟
‫من به مراکز نقاط مختلف میرم.
‫چند وقته؟
‫چند وقته داری این کارو می‌کنی؟
‫هی.
‫فقط بعضی وقت‌ها انجامش میدم.
‫بدون اون، بهش نیاز داریم.
‫بیا بریم، آنتونی.
‫ بحران سلب مالکیت
‫ ممکنه که به عنوان مشکلی ‫ برای خانوارهای کم درآمد شروع شده باشد،
‫ ولی حالا مشکل همه خانوارها شده.
‫ بیش از دو میلیون وام مسکن،
‫ و وام‌های دیگری که برای مردم با اعتبار خوب ‫ مرسوم در نظر گرفته می‌شد،
‫ حالا بدون پرداخت موندن،
‫ بیش از 500 هزار مورد بیشتر از سال گذشته.
‫ ما اصلا انتظار چنین میزانی رو نداشتیم.
‫ در گذشته می‌تونستی خونه‌ات رو بفروشی ‫ یا وام جدید بگیری،
‫ دیگه امکانش نیست.
‫بله. سلام.
‫فقط می‌خواستم بفهمم که آخرین پرداختی قسط من کِی بوده.
‫خب، اگه تو این اطلاعات رو نداری، ‫می‌تونی بهم بگی که کی داره؟
‫خیابان هارمونی شرقی ‫پلاک 8503.
‫با شرکت گلوبال لندیگ تماس گرفتم؟
‫منظورت چیه که دیگه نه؟
‫خیابان هارمونی شرقی ‫پلاک 8503.
‫درسته.
‫بله. ممنون.
‫فقط یه کپی فیزیکی از وام مسکن‌ام رو می‌خوام.
‫امکانش هست که یکی برام بفرستی؟
‫باشه.
‫- مربی. ‫- سلام.
‫- گفتی می‌خواستی منو ببینی؟ ‫- آره. بیا.
‫بشین.
‫اینو نگه دار.
‫فقط داشتم...
‫به اولین باری که همدیگه رو دیدیم ‫فکر می‌کردم، می‌دونی؟
‫یه جورایی انگار همین دیروز بود، ‫متوجه منظورم میشی؟
‫بگذریم، یه عده از فارغ‌التحصیل‌های دانشگاه
‫از دست رفتن برنامه کشتی‌گیری‌مون ‫رو به دل گرفتن،
‫اونقدر به دل گرفتن که درواقع پول گذاشتن
‫تا دوباره شروع به کار کنیم.
‫پس این خبر خوبه‌ست.
‫و همین الانش هم
‫در این باره با همه بچه‌های تیم حرف زدم ‫چون...
‫یه سری شرایطی به همراه داشت.
‫با همه بچه‌های تیم حرف زدی؟
‫آره، حرف زدم.
‫خبر بد چیه، مربی؟
‫قراره کاهش کلی‌ای در مخارج وجود داشته باشه.
‫پس پول کمتر یعنی کشتی‌گیر کمتر.
‫می‌دونی، حتی ورزشکارهایی که ‫بورسیه ندارن هم هزینه دارن.
‫هزینه نگه داشتن همه رو نداریم.
‫درک می‌کنم، مربی.
‫ببین، باید بهت بگم که ‫یکی از هم‌تیمی‌هات گفت
‫اگه تو برنگردی، اونم نمیاد.
‫- چی؟ ‫- آره، ولی واسه این کار،
‫همه ورزشکارهای بورسیه‌دار باید قبول کنن
‫خب، چون قراره پول کمتری گیرشون بیاد.
‫پس باید یه همچین مسئله‌ای رو ‫رأی‌گیری کنیم.
‫باید منصفانه عمل کنیم.
‫دوتا لیوان،
‫یکی برای رأی موافق، یکی برای رأی مخالف.
‫همه ورزشکارهای بورسیه‌دار رأی داشتن ‫و باید متفق القول هم می‌بود.
‫پس...
‫اوه، صبر کن. ‫این لیوان اشتباهی بود.
‫فقط یه کشتی‌گیر نبود. ‫همه‌شون بودن.
‫فقط واسه نگه داشتنت توی تیم رأی ندادیم.
‫واسه بورسیه کامله.
‫آره، یا اینطوری می‌شد ‫یا هیچ‌ کدوم‌مون برنمی‌گشتیم.
‫خیلی‌خب، خبر بد چیه، مربی؟
‫خبر خوب، خبر بد.
‫نمی‌دونیم. ‫تو هنوز رأی ندادی.
‫انتخاب درستی کردی.
‫دروغ نمیگم، پسر.
‫می‌خواستم پول رو نگه دارم،
‫ولی باید یکی توی تیم می‌بود که ‫بتونم تا بالای پیست شکستش بدم.
‫خودت رو خلاص کن. ‫دفاع کن.
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫هی! هی. داور.
‫داور. داور.
‫تمرکزت رو حفظ. ‫خونسردیت رو از دست نده.
‫آنتونی!
‫آره! آره! آره، آره، آره! ‫ضربه‌فنی خوبی بود!
‫خیلی‌خب.
‫زیادیه.
‫باید آرامش‌مون رو حفظ کنیم.
‫[روبلز مرسیلس در مقابل کارولینای شمالی]
‫یالا، آنتونی. ‫داری ما رو بد جلوه می‌کنی.
‫دو. سه.
‫[روبلز در مقابل دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا به پیروزی دست یافت]
‫آنتونی.
‫- تو محشر بودی. ‫- خیلی کارت خوب بود.
‫- ممنون. ‫- تشویقت می‌کنیم.
‫می‌بینیمت.
‫جودی روبلز هستم، اومدم بنت کاروبدیان رو ببینم.
‫کاروبدیان، البته.
‫ممنون.
‫همونطور که می‌دونی، سه ماه وقت داشتی.
‫می‌دونم و...
‫داشتم وام‌مون رو بررسی می‌کردم.
‫و فهمیدی که پرداختش عقب افتاده؟
‫اینو فهمیدم که مثل وام سو‌ءاستفاده‌گرانه می‌مونه.
‫ببخشید؟
‫و نکته جالب درمورد
‫کاری که دادگاه‌ها ‫دارن با وام دهنده‌های سو‌ءاستفاده‌گرانه می‌کنن
‫اینه که دارن...
‫خود بانک‌ها رو مسئول عقب افتادن وام‌ها می‌کنن.
‫خب، حرف تو عملا درسته.
‫و نه تنها اینکه وام‌ها مسئول عقب افتادن وام‌ها هستن،
‫اگه ثابت بشه که بصورت سوءاستفاده‌گرانه
‫پولی قرض دادن یا دریافت کردن ‫باعث میشه که موسسه وام‌دهی
‫در پایگاه داده فدرال متخلفانی قرار بگیرن که ‫که نیاز به یه فرآیند طولانی تجدید نظر
‫با شرکت بیمه سپرده فدرال و ایالت دارن ‫تا تبرئه بشن.
‫که تا اون زمان اجازه ندارین ‫دیگه فعالیت وام‌دهی انجام بدین.
‫ولی خودت اینو می‌دونستی.
‫پس من درخواست مهلت بیشتر کردم.
‫این باید 18 ماهی بهم وقت بده ‫تا وضعیت رو درستش کنم...
‫آره، ولی یه جورایی کارش درسته، ‫نمیشه دروغ گفت.
‫من قبلا با این پسره کشتی‌ می‌گرفتم.
‫- خیلی راحت حرکت رو پیاده کرد. ‫- هی، دست به کامپیوترم نزن.
‫هی.
‫این پسره دانشگاه آیووا، شوخی‌بردار نیست.
‫- قهرمان ملیه. ‫- آنتونی.
‫اینو ببین.
‫مت مک‌دونا.
‫هرگز مسابقه‌ای رو نباخته، ‫هرگز تو دوران کشتی‌گری دانشگاهیش راندی رو نباخته.
‫اگه به فینال رسیدی، ‫باید با اون مسابقه بدی.
‫آره، می‌بینمش.
‫فکر کردین چرا همیشه زودتر از همه میام باشگاه؟
‫خب، مدال نقره هم خوبه‌ها.
‫- خفه‌شو، پسر. ‫- آره، من افتضاحم.
‫[مسابقات قهرمانی اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی 2010] ‫[اوماها، ایالت نبراسکا]
‫روز دوم توی ورزشگاه کوئست ‫در نبراسکا
‫ناامید کننده نبوده.
‫الان نگاه همه به دو کشتی‌گیر 56 کیلوگرمه:
‫مت مک‌دونا از دانشگاه آیووا،
‫- آنتونی روبلز از دانشگاه ایالتی آریزونا. ‫- آره!
‫این دو در مسیر رویایی باهم هستن.
‫این مسابقه‌ایه که هوادارن کشتیِ ‫‌ سراسر دنیا می‌خوان ببینن.
‫آنتونی روبلز، یکی از داستان‌های عالی
‫این مسابقات تا به الانه، ‫سعی داره
‫بهترین کشتی‌گیر 56 کیلویی دانشگاه مینه‌سوتا ‫رو نقش بر زمین کنه.
‫اینجا زمینش می‌زنه!
‫امتیاز خوابوندش رو می‌گیره.
‫می‌تونه کار رو تموم کنه؟
‫یالا، آنتونی!
‫روبلز همچنان حریف رو گرفته.
‫- آره! ‫- دوباره خوابوندش روی تشک.
‫سه. چهار.
‫یالا، داور.
‫و تموم شد!
‫آنتونی روبلز پیروز شد.
‫به مسابقه قهرمانی کشور راه پیدا می‌کنه.
‫پسر، تو خیلی خفنی!
‫داری قوی میشی!
‫امیدوارم حس خوبی داشته باشی. ‫ایولا!
‫بزن بریم!
‫این یه پیروزی قاطع برای آنتونی روبلز ‫از دانشگاه ایالتی آریزونا هست،
‫و داره در وزن 56 کیلو ‫به مسابقه فینال میره.
‫همه هوادارن روی مسابقه بعدی مت مک‌دونا
‫در نیمه‌نهایی تمرکز کردن.
‫آره و اگه این مسابقه رو پیروز بشه،
‫اون و روبلز توی فینال در مقابل هم قرار می‌گیرن،
‫که هر کدوم‌شون مشتاقن ‫تا جواب این سوال بدن:
‫چه کسی در وزن 56 کیلو ‫توی کشور بهترینه؟
‫پسره به نظر من که بی‌عرضه‌ میاد.
‫تمومه!
‫ایول!
‫بیخیال، پسر.
‫برو و مثل بقیه پدر اونو هم در بیار.
‫اون مثل بقیه نیست.
‫پدرش تو سه سالگی بردتش کشتی یاد بگیره، ‫تا 13 سالگی توی تیم آیووا رفت.
‫40 متر رو طی 4.5 ثانیه می‌دوئه ‫و ده‌تا پرس سینه 111 کیلویی می‌زنه.
‫تا حالا مسابقه‌ای رو نباخته.
‫60.2 کیلوگرم.
‫جیب‌هاتون رو خالی کنید.
‫سلام.
‫روز سوم مسابقات قهرمانی کشتی ‫اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی،
‫مک‌دونا در مقابل روبلز،
‫و مت مک‌دونا هنوز در این فصل شکست نخورده.
‫افراد کمی هم انتظار دارن که امروز شکست بخوره.
‫خیلی‌خب، آنتونی!
‫و در خصوص روبلز هم ‫کل این فصل...
‫منجر به این لحظه شده.
‫مسابقه بعدی،
‫مسابقه قهرمانی ملی در وزن 56 کیلوگرم هست.
‫خیلی‌خب، تمرکزت رو حفظ کن.
‫فقط یه مسابقه دیگه‌ست.
‫کشتی‌گیران بیاید وسط تشک.
‫آره، آنتونی! ‫نشون بده چند مرده حلاجی!
‫تو آماده‌ای، عزیزم!
‫و شروع شد
‫مسابقه وزن 56 کیلویی که عنوان قهرمان ملی وسطه.
‫- و آنتونی روبلز قصد داشت یه حرکت سریع پیاده کنه. ‫- عجله نکن. عجله نکن.
‫و دوباره.
‫سه شیرجه سریع از روبلز.
‫روبلز تو این مسابقه خیلی تهاجمی‌تر از قبله.
‫داره تو حمله فشار زیادی میاره ‫و سعی داره به مک‌دونا غلبه کنه.
‫خیلی‌خب، آروم باش، آروم!
‫نمی‌خواد عجله کنی. عجله نکن. ‫اینم از این.
‫تمرکز کن. تو می‌تونی.
‫- خیلی‌خب... خوبه! ‫- یه بار دیگه فشار آورد...
‫و دوباره مک‌دونا دفاع کرد.
‫انگار روبلز داره بیخیال یه سری از تکنیک‌هاش میشه،
‫انگار بیشتر آتش جلوی چشم‌هاش رو گرفته.
‫باید مراقب باشه.
‫ممکنه این وسط به ضرر خودش تموم بشه.
‫خسته‌اش کن.
‫صبور باش عزیزم، صبور باش!
‫روبلز اینجا باید احتیاط کنه.
‫مک‌دونا سعی داره از جلو قفل سر انجام بده.
‫داور! داور!
‫و تونست خودش رو خلاص کنه.
‫ادامه بده. ‫ولش نکن!
‫این دفعه مک‌دوناست که تهاجمی عمل می‌کنه.
‫روبلز تونست با چرخش دو امتیاز بگیره.
‫دو امتیاز گرفتی، آنتونی.
‫ادامه بده. ادامه بده.
‫سعی داره مچ دستش رو قفل کنه ‫و سعی داره خمش کنه.
‫سعی داره حرکت توپ و زنجیر رو کامل کنه ‫و مک‌دونا با فرار یک امتیاز گرفت.
‫یالا، آنتونی!
‫هنوز مشکلی نیست. ‫هنوز مشکلی نیست.
‫اوه، روبلز خیلی سریع گیر افتاد!
‫مک‌دونا روی تشک قفلش کرده!
‫و تموم شد!
‫مک‌دونا از تهاجمی بودن روبلز سوءاستفاده کرد
‫و شونه‌هاش رو برای برنده شدن عنوان قهرمانی ‫روی تشک قفل کرد.
‫آیووا! آیووا! آیووا! ‫آیووا! آیووا!
‫روبلز ناامید به نظر میاد،
‫و اجازه میده که احساسات اون رو در بر بگیرن.
‫در ورزشی که بر پایه تکنیک هست، ‫آنتونی روبلز مسابقه دادن با زور رو انتخاب کرد،
‫و قهرمان فعلی سریع کارش رو تموم کرد.
‫عیب نداره!
‫در کمال تعجب تعداد اندکی، ‫مت مک‌دونا
‫دومین قهرمانی ملی متوالی‌اش رو برنده شد.
‫خب، چی شد؟
‫وقتی بدجور یه چیزی رو می‌خوای ‫و...
‫اونطوری به اون سرعت می‌بازی،
‫خیلی وقت بود که همچین دردی ‫رو تجربه نکرده بودم.
‫حاضری؟
‫بدون درد، خوشی‌ای درکار نیست.
‫بدون شکست، موفقیتی درکار نیست.
‫سود و زیان، دو طرف یه سکه‌ان.
‫- چطور بود؟ جواب داد؟ ‫- نه خیر.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫نه، به هیچ وجه.
‫ولی ممنون.
‫پس چرا این کارو می‌کنی؟
‫چرا کشتی می‌گیری؟
‫- چرا کشتی می‌گیرم؟ ‫- آره.
‫چون تنها ورزشیه
‫که حریف نمی‌تونه ازم فرار کنه.
‫اوه، آره.
‫- می‌دونی؟ ‫- آره.
‫نه، ولی جدا از شوخی.
‫چرا انجامش میدی؟
‫وقتی مردم بهم نگاه می‌کنن،
‫اولین چیزی که می‌بینن ‫چیزیه که کمه.
‫من تا خود فینال رفتم و باختم.
‫شاید...
‫چه می‌دونم،
‫یه چیزی توی وجودم کمه که متوجهش نمی‌شم، ‫می‌دونی؟
‫- نه. ‫- آخه مربی،
‫بیشتر آدم‌ها، حتی آدم‌هایی مثل تو، خب؟
‫کل عمرشون رو صرف رسیدن به هدف‌هاشون می‌کنن.
‫هر چند بار هم که زمین بخورن ‫یا تعادل‌شون رو از دست بدن،
‫آدم‌ها میگن،
‫"پاشو. دوباره برو. ‫دوباره تلاش کن. تموم نشده.
‫مهم برنده شدن نیست".
‫من 21 سالمه و یک سال دیگه وقت دارم ‫تا به هدفم برسم.
‫بعدش...
‫شغلی پیدا کنم و بالاخره یه کاری انجام میدم.
‫چه می‌دونم. ‫احتمالا سر یه کار اداری رفتم.
‫اگه برنده نشم...
‫اگه دوم بشم،
‫تا آخر عمرم به همه میگم که ‫تا مرز قهرمانی رفتم.
‫و اونا هم گوش میدن.
‫لبخند می‌زنن.
‫ولی تا باقی عمرم، ‫همه...
‫یه خرده دلشون برام می‌سوزه.
‫ولی مربی، اگه برنده بشم...
‫دیگه یه پا داشتن مهم‌ترین چیز من نیست.
‫وقتم داره تموم میشه که ‫واسه خودم کسی بشم.
‫[سال آخر]
‫هی.
‫چه خبره؟
‫قفله.
‫باشه. چرا؟
‫اون از کِی اینجاست؟
‫20 دقیقه‌ای میشه.
‫باشه. همینجا بمون. ‫همینجا پیششون بمون.
‫حالت خوبه؟ منو ببین. ‫باشه؟
‫- آره. ‫- قول میدی؟
‫بس کن!
‫خیلی‌خب، همینجا بمونین.
‫دست از سرم بردار!
‫ولم کن!
‫بهم دست نزن!
‫کجا میری؟ ‫برگرد ببینم!
‫- برو، آنتونی. برو بیرون. ‫- هی!
‫حق نداری اینطوری باهام حرف بزنی! ‫برگرد ببینم!
‫هی. ‫این قضیه بین من و مادرته، پسر.
‫- تو باید از جلوم بری کنار. ‫- نه، ریک. بس کن.
‫- آنتونی، تو رو خدا برو بیرون! ‫- چته، پسرم؟ ها؟
‫می‌خوام از اینجا بری! ‫برو!
‫- از سر راهم برو کنار. ‫- تو باید از اینجا بری و...
‫دیگه برنگردی اینجا. ‫دیگه برنگرد.
‫تو می‌خوای مرد خونه باشی، ها؟
‫چون من دارم با یه مَرد دعوا می‌کنم، ‫رحمی نشون نمیدم.
‫- متوجهی؟ ‫- بهش دست نزن!
‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫اگه تلفن رو برداری و به پلیس زنگ بزنی، ‫دیگه پسر من نیستی.
‫هیچوقت نبودم.
‫آره درسته، چون تو اصلا پدری نداری.
‫این ازت مرد نمی‌سازه.
‫پس بهتره از جلوی این مرد واقعی بری کنار.
‫تو یه روز هم توی زندگیت مرد نبودی.
‫چی گفتی؟
‫- ها؟ ها؟ ها؟ ‫- بس کن.
‫اوه، جدی؟ ها؟ ها؟ ‫آماده‌ای، ها؟
‫- بس کن! ‫- آماده‌ای؟
‫آماده‌ای، مرد؟
‫بس کن! آنتونی!
‫آماده‌ام، ریک.
‫- 911. مورد اضطراری‌تون چیه؟ ‫- ولم کن.
‫تا دیگه کفری نشدم ‫بگو این پسره ولم کنه، جودی.
‫911.
‫مورد اضطراری‌تون چیه؟
‫خیلی‌خب، یالا. ‫بریم داخل. بریم.
‫سلام، مربی.
‫صبح بخیر، خانم روبلز.
‫سلام، آنتونی خونه‌ست؟
‫- نه، هنوز برنگشته. ‫- نه؟
‫نه. باشه، میشه این کارتن رو از طرفم ‫بدی بهش؟
‫- البته. ‫- آره.
‫می‌دونی، واسه مدرسه فرستاده شده بود.
‫آره، حتما بهش میدم.
‫باشه. خانم.
‫عه...
‫می‌دونی، شاید بخوای چندتا از اینا رو بخونی.
‫آره، می‌دونی...
‫من کل عمرم رو صرف
‫مربی‌گری پسرهای جوون کردم ‫و بعضی اوقات هم کلافه‌ کننده‌ست.
‫- اوه، قابل تصوره. ‫- آره. آره.
‫ولی با آنتونی...
‫قضیه...
‫تو باید مادر خارق‌العاده‌ای باشی.
‫خب، آنتونی کلا همینطوریه.
‫یعنی، شخصیتش همینه.
‫خب، با کمال میل احترام، ‫در تجربه‌ای که من دارم،
‫اینطوری نمیشه.
‫پس...
‫از خوندنشون لذت ببر.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، جمع شین. ‫هی.
‫بیاین نزدیک، بچه‌ها.
‫خیلی‌خب.
‫واسه بیشتر شما، این آخرین مسابقه فصل بود.
‫می‌دونین، برای بعضی از شما ‫آخرین مسابقه‌تون به عنوان بازیکن تیم سان ‌دویل بود،
‫ولی می‌خوام بدونین که تک تک شما
‫امسال بهتر شدین.
‫و یکی از شما، که بی‌نام و نشون می‌مونه... ‫کوری...
‫امسال حتی تونست ساعت خوندن رو یاد بگیره،
‫پس تبریک میگم، کوری.
‫خدا رو شکر که این معجزه‌های کوچیک ‫رو بهمون میده.
‫شش نفر ازتون دارین به مسابقات قهرمانی ‫اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی تو فیلادلفیا می‌رین.
‫دستاورد فوق‌العاده‌ایه و خیلی سرافراز هستیم
‫که شما روی اون صحنه ملی ‫نماینده ما باشین،
‫پس یه کف مرتب واسه خودتون بزنین.
‫حالا، یه دستاورد هست که ‫از همه اینا هم بالاتره.
‫ما یکی رو توی این تیم داریم که ‫یه عضو فرعی بود.
‫و علی‌رغم اینکه مربیش دلسردش کرده بود،
‫عضو تیمی نبود ‫و کمک مالی نداشت،
‫واسه حمایت از خانواده‌اش ‫سر یه کار تمام‌وقت رفت
‫و همچنین تونست که سومین معدل بالای این تیم رو بگیره.
‫همچنین تازه فصل کشتی سال آخر ‫بدون شکستی رو پشت سر کجاست.
‫پس من به شخصه، کلاهم رو به نشانه احترام
‫جلوی این جوون خیلی تاثیرگذار برمی‌دارم ‫و فقط...
‫فقط می‌خوام بگم، آنتونی ‫که نتونستم بفهمم تو کی بودی.
‫واقعا شخصیتت رو درک نمی‌کردم.
‫ولی تو خیلی هم خطای منو جبران کردی،
‫و بخاطرش واقعا ازت ممنونم.
‫و فقط بدون که...
‫بدون که حالا می‌بینمت.
‫پس از همه‌تون می‌خوام که همراه من وایسین،
‫چون چند روز پیش، ‫یکی یه چیزی رو بهم گفت،
‫که آنتونی فقط یه پا داره.
‫آخه چطور داره این کارو می‌کنه؟ ‫آنتونی روبلز.
‫می‌خوای چیزی بگی، پسرم؟
‫هنوز کارمون تموم نشده.
‫درسته.
‫ما قراره قهرمان بشیم.
‫یک، دو.
‫اینا چی‌ان؟
‫"آقای روبلز عزیز، آقای بالکامب گفت ‫که باید به یه قهرمان زنده نامه‌ای بنویسیم،
‫و شما قطعا قهرمان من هستید".
‫"آنتونی عزیز، من کلاس سومم.
‫وقتی کشتی‌ گرفتنت رو تماشا می‌کنم، ‫حس می‌کنم که می‌تونم با آسمم مبارزه کنم..."
‫"آنتونی عزیز، اسم من الکسه.
‫می‌خواستم بهت بگم که چقدر داستان تو ‫روی من تاثیر گذاشته".
‫آنتونی روبلز عزیز،
‫اسم من تیم هست و کلاس پنجمم.
‫فقط می‌خواستم بهت بگم که ‫چقدر تو الگوی منی".
‫هرچی که باعث میشه حس کنی ‫با اینطوری بودنت
‫بی‌نقص و زیبا نیستی، تقصر منه.
‫چون به عنوان یه مامان، ‫انتخاباتی می‌کنی.
‫اینکه چقدر بمونی.
‫چقدر صدمه رسیده.
‫تقصیر تو نیست.
‫چرا، تقصیر منه.
‫همیشه فکر می‌کردم که اینطوری به دنیا اومدنت ‫تقصیر منه.
‫چون خدا داشت بخاطر گناهانم ‫منو مجازات می‌کرد.
‫مامان.
‫می‌دونی، من هرگز اینو بهت نگفتم.
‫ولی وقتی حدود یک سالت بود ‫اوضاع ناجور شد.
‫دوباره شروع به نشئه کردن ‫و خوش‌گذرونی کردم.
‫و مامانم اومد پیشم،
‫و گفت که می‌خواد تو رو ازم بگیره.
‫تو رو به عنوان برادرم بزرگ کنه.
‫منم تو صورت کوچولوت نگاه کردم ‫و با خودم گفتم،
‫"اگه مادرش اونو قبول نکنه، ‫خودش چطور می‌خواد خودش رو قبول کنه"؟
‫من تو رو انتخاب کردم.
‫ولی اون رو هم انتخاب کردم.
‫و متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫کسی که الان هستی، خودش کافیه.
‫تو باعث میشی که مردم ‫به چیزی باور داشته باشن.
‫وقتی تو رو می‌بینن، ‫کسی که یه پا نداره رو نمی‌بینن.
‫یه شخص توقف ناپذیر می‌بینن.
‫و این باعث میشه که به خودشون باور داشته باشن.
‫تو می‌تونی بهشون نشون بدی ‫که هرچیزی ممکنه.
‫من می‌دونم...
‫چون بهم نشون دادی.
‫به پوشش مسابقات قهرمانی کشتی ‫اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی 2011
‫اینجا توی ولز فارگو سنتر در فیلادلفیای ایالت پنسیلوانیا ‫خوش اومدید.
‫بنده شین اسپارکز هستم به همراه دان کورینگ.
‫دان، داستان بزرگ اینجا ‫شکست نخوردن آنتونی روبلزه.
‫چهار سال پیش، اون مسابقات قهرمانی دبیرستانی
‫رو همینجا در فیلادلفیا برنده شد ‫و حالا به جایی که همه‌چی شروع شد برگشته.
‫و ورزشگاه هم کامل پر شده، شین،
‫تا بهترین ورزشکارهای دنیا رو ببینن ‫که برای...
‫جاودانگی کشتی مبارزه می‌کنن.
‫شروع کن! ایول!
‫ولش نکن! ولش نکن! ‫ولش نکن!
‫دو. سه.
‫روبلز.
‫سه‌تا دیگه.
‫آنتونی روبلز، سال گذشته دوم شد.
‫یعنی می‌تونه قدم نهایی رو
‫به بالای سکو برداره و قهرمان بشه؟
‫امسال، داورها به روبلز سخت گرفتن.
‫با توجه به این فشار بیشتر، ‫سوال اینجاست که
‫تا آخرش میره یا مثل سال گذشته فرو می‌ریزه؟
‫خودشه. ‫آره، آره، آره!
‫قفلش کن! قفلش کن! ‫آره!
‫و روبلز حریف رو می‌چرخونه.
‫کامل قفلش کرده.
‫روبلز دنباله که کارش رو بسازه.
‫و در مسابقه یک چهار نهایی ‫حریفش رو ضربه‌فنی کرد!
‫خیلی‌خب، پسر. ‫باریکلا.
‫آره، آره!
‫بچرخونش، بچرخونش، بچرخونش! ‫آره!
‫- هی! ‫- هی، هی، داور، پاش رو ببین!
‫گیرش بنداز! ‫بخوابونش!
‫ایول!
‫یکی دیگه. خودشه.
‫یکی دیگه. یکی دیگه.
‫یکی دیگه مونده، عزیزم!
‫روبلز! روبلز!
‫روبلز! روبلز! روبلز! روبلز!
‫پس به نظر میاد که مسابقه قهرمانی 56 کیلوگرم
‫قراره تکرار مسابقه فینال سال گذشته باشه.
‫و مربی برندز، به نظرم جالب اومد.
‫بقیه مربی‌ها میگن که آنتونی
‫چون یه پای کمتر داره که حریفش بگیره ‫مزیت خیلی زیادی داره.
‫بقیه میگن که اون باید با یه پای مصنوعی ‫خودش رو وزن کنه.
‫ببینین، ما در آیووا بهونه قبول نمی‌کنیم.
‫یه دلیلی داره که مت قهرمان ملی کنونیـه.
‫اینجا هیچ کشتی‌گیری نیست که ‫امکان پیروز شدن رو داشته باشه.
‫مت، نظر تو چیه؟
‫تیم دانشگاه ایالتی آریزونا ‫قرار بود اوایل فصل باهامون کشتی بگیره،
‫ولی بنا به دلیلی پا پس کشیدن.
‫آنتونی امسال کشتی‌گیرهای خوبی رو شکست داده، ‫ولی هنوزم باید منو پشت سر بذاره.
‫روبلز داره عین یه مار بوآی پیچنده کشتی می‌گیره،
‫حریف‌هاش رو خفه می‌کنه ‫و تماشاگرها هم عاشقشن.
‫یعنی می‌گین که اون حریف شایسته‌ای نیست؟
‫در آیووا، ما معتقدیم که دوم شدن ‫فرقی با آخر شدن نداره.
‫هـوف.
‫شین، ادامه رو می‌سپارم به شما. ‫طعنه زده شد.
‫"ببازی، یعنی مُردی".
‫"دلسوزی نکنی، یعنی ضعفی نداری".
‫این سیاست‌های زمین سوخته که نشد ‫طرز زندگی کردن، پسرم.
‫من قبلا همیشه خدا عصبانی بودم.
‫حتی بعد از پیروز شدنم روی تشک.
‫- هوم. ‫- به گمونم یه جورایی بهش عادت کرده بودم.
‫ولی دیگه عصبانی نیستم.
‫پس چی هستی؟
‫یه خرده ترسیدم.
‫هی، منم همینطور.
‫به کسی نگی‌ها.
‫هوات رو دارم.
‫به نظرت دیره که بریم راهب بشیم؟
‫خب، بذار ببینم می‌تونم دوتا اسب پیدا کنم.
‫گورمون رو از اینجا گم می‌کنیم.
‫آره، لطف می‌کنی.
‫هی، جزء انجام دادنش کاریش نمیشه کرد، آنتونی.
‫از این یکی خوشم اومد.
‫56.3 کیلوگرم.
‫56.6 کیلوگرم.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫از دانشگاه ایالتی آریزونا، آنتونی روبلز!
‫ما به فینال مسابقات قهرمانی رسیدیم.
‫ده قهرمان مشخص می‌شن.
‫با دسته پنجاه و شش کیلو شروع می‌کنیم.
‫دان، این مسابقه یکی از داستان‌های این فصله.
‫آنتونی روبلز شکست‌ناپذیر ‫از دانشگاه ایالتی آریزونا
‫در مقابل مت مک‌دونا از دانشگاه آیووا.
‫یالا دیگه، پدر اون پسره رو در بیار.
‫از دانشگاه آیووا،
‫مت مک‌دونا!
‫این مسابقه دوم روبلز و مک‌دوناست.
‫سال گذشته، آیووایی پیروز میدان شد.
‫آیا روبلز می‌تونه در سال 2011 ‫شکستش رو جبران کنه؟
‫روبلز در این فصل خیلی روی فرم بوده.
‫سال گذشته، یه خرده زیادی تهاجمی بود.
‫امسال، پخته‌تر و صبورتره.
‫- از چیزی که از آنتونی دیدم خوشم میاد. ‫- البته تا الان.
‫فکر کنم نمیشه هیجانی‌ که به آدم دست میده ‫رو دست کم گرفت.
‫25 هزار تماشاگر اینجا حضور دارن.
‫کنجکاوم که دوباره
‫به همون سبک تهاجمی سال گذشته‌اش برمی‌گرده یا نه.
‫خیلی‌خب.
‫- برنامه چیه؟ ‫- چی تو فکرته؟
‫- من چی فکر می‌کنم؟ ‫- تو قبلا اینجا بودی، پسرم.
‫تو حرفه‌ای هستی.
‫تو این پسره رو به اندازه مربیش می‌شناسی،
‫پس آره، چی تو فکرته؟
‫انتظار داره که عین دفعه قبل ‫تهاجمی شروع کنم.
‫- درسته. ‫- روی تشک منتظرش بذارم.
‫- بهش نشون بدم که نظم سرم میشه. ‫- دقیقا درست گفتی.
‫گل گفتی.
‫سعی می‌کنه ترغیبت کنه همون اشتباهی که ‫قبلا کردی رو تکرار کنی،
‫ولی امروز قرار نیست گولش رو بخوریم، مگه نه؟
‫نه، اصلا.
‫هرچقدر که طول بکشه، صبوری می‌کنی.
‫صبر می‌کنی تا اون بیاد سمتت.
‫باشه؟ ‫این مسابقه توئه، آنتونی.
‫راهی واسه برنده شدن پیدا کن. ‫می‌شنوی؟
‫راهی واسه برنده شدن پیدا کن. ‫بزن بریم.
‫- برو بریم! ‫- مسابقه قهرمانی شنبه شب!
‫نگاه همه به صحنه سمت راسته.
‫- رویایی در وزن پنجاه و شش کیلو. ‫- بزن بریم!
‫دوبنده اول، آنتونی روبلز،
‫کشتی‌گیر شکست‌ناپذیر از دانشگاه ایالتی آریزونا.
‫و روبه‌روی اون،
‫قهرمان ملی کنونی، مت مک‌دونا از دانشگاه آیووا.
‫شروع شد!
‫روبلز پابند قرمز پوشیده، ‫مک‌دونا سبز پوشیده.
‫راند اول سه دقیقه‌ست که ‫دو راند بعدی دو دقیقه‌ای هست.
‫هفت دقیقه بین این دو نفر ‫و عنوان قهرمانی کشور قرار گرفته.
‫زیر نظرش بگیر. ‫زیر نظرش بگیر.
‫مثل دفعه قبل. ‫خودشه.
‫با دل و جون مبارزه کن! ‫مبارزه کن! مبارزه کن!
‫- یالا... نه. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. باشه.
‫خیلی‌خب، بهش فشار بیار. ‫نذار نفس بکشه.
‫- نذار نفس بکشه. ‫- بکش عقب.
‫فاصله بگیر! فاصله بگیر! ‫فاصله بگیر!
‫سعی داره مچ دست‌‌های مک‌دونای آیووایی رو کنترل کنه.
‫هنوز امتیازی گرفته نشده.
‫20 ثانیه از این مسابقه فینال کشوری گذشته.
‫روبلز حالا یه پا رو می‌گیره.
‫دووم بیار.
‫پا رو بکش عقب!
‫- آره! ‫- و شرایط برعکس میشه و مک‌دونا اونو پرت می‌کنه.
‫اوه، سرت رو خلاص کن، آنتونی.
‫سرت رو بیار بیرون! ‫سرت رو بیار بیرون!
‫دوباره روبلز رو می‌بینیم که با فشار آوردن به مچ دست حریف ‫خودش رو خلاص کرد.
‫برو عقب! برو عقب! ‫برو عقب!
‫سرت رو بیار بیرون! ‫سرت رو بیار بیرون!
‫- از زیر سرش بیا بیرون! ‫- یالا، روبلز!
‫دو امتیاز! زمینش زد!
‫و حالا آنتونی روبلز حمله کرد.
‫- دو امتیاز برای بازیکن سان دویل. ‫- دو امتیاز! ایولا!
‫واقعا اینجا مک‌دونا رو غافلگیر کرد.
‫روبلز قفل تخصصیش رو پیاده کرد ‫ولی هنوز داور امتیازی بهش نداده.
‫باید پرتاب واضح رو از روبلز ببینن.
‫سه! چهار! یک!
‫ولی مت مک‌دونا از این لحظه استفاده کرد.
‫تقاصش رو از روبلز گرفت. ‫آیووایی امتیاز گرفت.
‫دو امتیاز! زمینش زد!
‫- و مک‌دونا فاصله رو کم می‌کنه. ‫- به مبارزه ادامه بده! ادامه بده!
‫داره یه حرکت آندرهوک پیدا می‌کنه، ‫دو امتیاز گرفته.
‫دوباره به مسابقه برمی‌گرده.
‫از روی شکمت در بیا! ‫از روی شکمت در بیا!
‫پاشو، آنتونی!
‫هی، از روی شکمت در بیا، آنتونی! ‫از روی شکمت دور شو!
‫- و روبلز رو به پشت خوابونده. ‫- دو امتیاز!
‫و موقعیت بالای حریف رو هم داره.
‫آیووایی دو امتیاز می‌گیره.
‫انگار مسابقه از اول شروع شده.
‫در فینال دسته پنجاه و شش کیلو ‫راند اول هیجان‌انگیزی رو داشتیم.
‫پاش رو بشکون!
‫کثافت عوضی، می‌زنم پودرت می‌کنم!
‫مامان، مامان، مامان!
‫- چطوره من صورت تو رو بشکونم؟ ‫- مامان، مامان، مامان.
‫آروم باش، آروم باش.
‫سبز. انتخاب توئه.
‫انتخاب با مک‌دوناست.
‫یه نگاهی به تام برندز می‌ندازه. ‫انتخاب رو رد می‌کنه.
‫انتخاب می‌افته دست روبلز.
‫و روبلز از تیم سان دویل ‫می‌خواد بی‌طرف بمونه.
‫طوری نیست. ببخشید.
‫مسابقه‌ای که اولش نشاگر نظم بود...
‫- خیلی‌خب. بزن بریم، آنتونی! ‫- شاید داره وارد احساسات میشه،
‫چون مشخصه که این دو نفر از همدیگه خوششون نمیاد.
‫وقت تلف نکن، مت.
‫راند دوم، مساویه.
‫مچ دستش رو بگیر. ‫مچ دستش رو بگیر.
‫پسش بزن!
‫پسش بزن، آنتونی! ‫پسش بزن! پسش بزن!
‫مک‌دونا با گره‌هاش و زور جسمانیش ‫سنگین فشار میاره.
‫خوب داره روی تشک تسلط به دست میاره ‫و جلو میره.
‫سینه یه سینه، مت!
‫الان درگیری خوبی بین این دو نفر در جریانه.
‫حواست روی مسابقه باشه!
‫باید اونو از پا در بیاری!
‫روبلز ضدحمله می‌زنه.
‫تو راند دوم دارن یه خرده همدیگه رو برانداز می‌کنن.
‫نمی‌خوان اشتباهی کنن.
‫باید تهاجم به خرج بدی ‫ولی نه زیاد.
‫و حالا مک‌دونا حمله می‌کنه. ‫در حالت کمربند قرار گرفته.
‫حالا تغییر حالت میده و پاش رو می‌گیره.
‫روبلز سنگین قلاب گرفته.
‫آنتونی سعی داره پاهاش رو سفت کنه.
‫واقعا عالی عمل می‌کنه، ‫ولی مک‌دونا سرسختـه،
‫درحالی که وسط تشک درگیرن ‫مت و روبلز جدا می‌شن!
‫هر دو حرکات خوبی پیاده کردن.
‫روبلز عالی فریب داد!
‫و توانایی مک‌دونا موقع فشار درگیری مشخصه.
‫سال گذشته، روبلز موقع...
‫کلافه شدن که خواست یه حرکت توپ و زنجیر ‫روی مک‌دونا پیاده کنه
‫اشتباه اساسی‌ای کرد.
‫انتظار دارم که شاید دوباره همون رو تکرار کنه.
‫اگه این کارو کنه به نظرم اشتباه کرده، دان،
‫چون می‌دونیم که مک‌دونا ‫قطعا انتظار اینو داره.
‫- یالا، مت. ‫- بالا.
‫سبز بالا رو انتخاب کرد.
‫فوراً، آنتونی. ‫فوراً.
‫خب، خودشه.
‫یه عمر رویا و زحمت به این دو دقیقه بستگی داره.
‫یه امتیاز نیاز داریم. ‫یه امتیاز نیاز داریم.
‫کمربندت رو ببند، دان.
‫آماده.
‫نذار بلند بشه.
‫فشار بیار.
‫خیلی‌خب. یالا پسر. ‫مشکلی نیست.
‫مک‌دونا واقعا در این موقعیت بالای حریف بودن ‫کارش رو خوب انجام میده.
‫خوب فشار وارد می‌کنه.
‫ولی باریکلا به روبلز که زیر حریف ‫فعال مونده و درگیره.
‫نباید زیر بدن مک‌دونا گیر بی‌افتی.
‫وگرنه تقاصش رو ازت می‌گیره.
‫داره برای موقعیت بالا زورش رو می‌زنه.
‫مبارزه کن! مبارزه کن! ‫مبارزه کن!
‫سرت رو بیار بیرون!
‫پاهات رو سفت کن! ‫پاهات رو سفت کن!
‫نبرد عالی‌ای در فینال این مسابقه ‫دسته پنجاه و شش کیلو شاهد هستیم.
‫خودت رو خلاص کن!
‫از روی شکمت در بیا!
‫روبلز دنبال اینه که انتقام باخت سال گذشته‌اش رو بگیره.
‫و حالا خودش رو خلاص می‌کنه! ‫یه امتیاز دیگه برای تیم سان دویل!
‫و فوراً یه پای مک‌دونا رو می‌گیره.
‫از پات جداش کن، جداش کن!
‫خیلی‌خب پسرم، حالا پاشو! ‫پاشو پسر!
‫داری فریادها رو می‌شنوی، دان.
‫"روبلز! روبلز!".
‫فضا رو هیجان گرفته!
‫روبلز! روبلز!
‫روبلز! روبلز! روبلز!
‫نذار بلند بشه!
‫و روبلز دورش میده و دو امتیاز می‌گیره!
‫زمینش زد!
‫- دو امتیاز! ‫- آره، آره، آره!
‫حالا دورش بده. ‫دورش بده، دورش بده!
‫آره!
‫ایول! ایول، عزیزم!
‫روبلز در آخر راند سوم
‫دوباره حرکت توپ و زنجیر پیاده کرده.
‫سعی داره حریف رو غلت بده.
‫مک‌دونا زیر حریف داره می‌جنگه.
‫حالا دورش بده! دورش بده!
‫ایول!
‫آنتونی روبلز، نفر دوم سال 2010،
‫خودش رو به قهرمانی رسوند.
‫اون تا ابد قهرمان نامیده میشه.
‫آنتونی روبلز در وزن پنجاه و شش کیلو
‫خلاف تمام انتظارات عمل می‌کنه.
‫به تیم سان دویل تبریک می‌گم.
‫ایول!
‫آره!
‫- ایول! ایول! ‫- ایول داری، آنتونی!
‫- آره. خودشه. ‫- آره.
‫تو موفق شدی.
‫ما موفق شدیم. ‫ما موفق شدیم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫سلام. از دیدنت خوشحالم. ‫اسمت چیه؟
‫- سماری. ‫- سماری. خوشوقتم.
‫- از این طرف. ‫- اوه.
‫- جمع شین.
‫این خیلی خفنه.
‫[آنتونی اولین ورزشکاری بود که پس از بازنشستگی ‫با نایکی قرارداد امضا کرد.]
‫[فیل نایت گفت، "بعد از چیزی که اون بهش دست پیدا کرد،
‫آنتونی روبلز تا ابد یک ورزشکار نایکی خواهد بود".]
‫[اون در حال حاضر یک سخنران انگیزشی موفق
‫در دو شرکت سخنرانی کپلر و واشینگتن است.]
‫[در سال 2011، ‫آنتونی برنده جایزهٔ اسپی جیم والوانو برای استقامت شد.]
‫[در سال 2012، به عنوان یک تحلیلگر اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی ‫به ای‌اس‌پی‌ان ملحق شد.]
‫[در سال 2013، رئیس جمهور اوباما
‫آنتونی رو رئیس شورای تناسب اندام، ‫ورزش و تغذیه منصوب کرد.]
‫[در سال 2022، آنتونی مربی کشتی دبیرستان مسا شد.]
‫[جودی در سال 2014 از دانشگاه ایالتی آریزونا فارغ‌التحصیل شد.]
‫[در سال 2022، او دکترای تحصیلی خود را گرفت.]
‫[دکتر جودی روبلز درحال حاضر دستیار مدیر دانشجویان ‫دانشگاه ایالتی آریزوناست.]