‫«این برنامه ساختگی می‌باشد و فقط برای سرگرمی ساخته شده است»
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫زود باشید، بچه‌ها.
‫لطفا آروم باشید.
‫امروز واقعا باید خوب فکر کنیم...
‫فقط تو فکر یه راه‌حل بودیم.
‫چرا حالت گرفته‌ست؟ ‫تو هم هستی!
‫شاید پارتی خانوادگی خفنی داره!
‫نمی‌دونستم که اینقدر پرسنل کمی داریم.
‫آقای جوی!
‫سریع بیا!
‫بگذریم، همونطور که قول داده بودم ‫امروز از نو شروع می‌کنیم.
‫بعد از اینکه نسخه عصر کنسل شد،
‫ما صاحبان روزنامه نگران بودیم.
‫وقتی حجم کاری شما کمتر باشه ‫یعنی...
‫به اندازه ارزش حقوق شما ‫کار دریافت نمی‌کنیم و این چیزها.
‫ولی بعد فهمیدیم،
‫که کلا باید مسیرمون رو عوض کنیم.
‫که اونم مسیر دیجیتالـه.
‫و اون موقع‌ست که خیلی خوش شانس بودیم...
‫و ورشا راجپوت رو پیدا کردیم،
‫سردبیر دیجیتال جدید شما.
‫درواقع، در مصاحبه‌ی کاریش،
‫قول داد که بیشتر خون شما رو بمکه!
‫بگذریم، خانوم‌ها و آقایون،
‫ورشا راجپوت رو خدمتتون معرفی می‌کنم،
‫لطفا تشویقش کنید.
‫ممنون سوماک،
‫که منو به عنوان زالوی جدید معرفی کردی!
‫خب، اخبار یعنی ترند امروزی!
‫توی فیسبوک، توییتر منتشر میشه،
‫نه فقط روزنامه صبحگاهی شما.
‫و ما هم باید باهاش رقابت کنیم.
‫برنامه اینه که برند رو زنده نگه داریم.
‫بنابراین اول اخبار دیجیتالی منتشر می‌شن...
‫و بعدش با جزئیات بیشتر چاپ می‌شن.
‫ولی نمیشه آینده رو نادیده گرفت.
‫و آینده...
‫تیراندازی شتی رو می‌خوای چیکار کنی؟
‫منظور؟
‫خودت که طرز کار رو می‌دونی، رئیس.
‫تیراندازی بین باندهای خلافکاره.
‫میره صفحه اول!
‫داستان چهار هفته چاپ میشه.
‫چهار هفته؟
‫"گانگستر به ضرب گلوله کشته شد".
‫داستان کجاست؟
‫طی ده سال گذشته،
‫شتی پادشاه چاقاق ارز بوده.
‫الان کنترل میوفته دست هرکسی که اونو کشته.
‫پادشاه جدیدی تو شهر داریم!
‫چرا متوجه نیستی، جوی؟
‫- یه قتل بین باندی دیگه جواب نمیده. ‫- [سابقه جنایی، محدوده...
‫- ماجومدار منو تحت فشار قرار داده! ‫- سریعا جزئیاتش رو گیر بیار]
‫اگه داستان بزرگی منتشر نکنم
‫منو به بخش صفحه مُد منتقل می‌کنه.
‫نگران نباش، رئیس...
‫تا 48 ساعت دیگه داستان رو برات گیر میارم.
‫"تیرانداز همه ‌چیز را می‌گویید"!
‫حتی قبل از پلیس‌ها.
‫بعد می‌تونی مستقیما منتشرش کنی تو...
‫دختره چی می‌گفت؟ ‫توییتش کنی!
‫چه خبر؟
‫همون سفارش همیشگیم رو بیار.
‫چه خبر؟
‫چطوری، آقا؟
‫به زور زنده‌ایم.
‫باریکلا پسر! ‫به این زودی اطلاعات رو گیر آوردی؟
‫امیدوارم که خودت قاتل نباشی!
‫بیخیال! ‫وقتی زنگ زدی،
‫همه‌چی رو ول کردم و اول کار تو رو انجام دادم.
‫می‌خوای ببینی؟
‫نشونم بده.
‫پاپو سانگلی.
‫جدیده.
‫واسه کشتن شتی 30 هزار روپیه گرفته.
‫امشب ساعت 2 تو اسکله پیداش می‌کنی
‫که داره یه چیزی قاچاق می‌کنه.
‫بهتره اونجا باشه وگرنه بدبخت می‌شم.
‫بهم اعتماد کن بابا.
‫سلام، آقا! ‫چطورید؟
‫خوبم، تو چطوری؟
‫صبر کن، از اینا بهش نده!
‫تازه پول گرفته...
‫باید تو حال خودش باشه ‫تا عشقش رو راضی کنه.
‫کدوم یکی، آقا؟
‫مردک همزمان با چند نفره.
‫سنگ جلوی پام ننداز، پسر! ‫برو پی کارت!
‫یکی دم دره.
‫چه عجب!
‫مهمون افتخاری‌مون رسیده!
‫چیزی نمونده بطری رو تموم کنیم،
‫آخرین لیوان باشه واسه تو!
‫براش نوشیدنی بریز.
‫آره، آره، آره!
‫- یه نوشیدنی، داداش! ‫- نه، نمی‌خورم.
‫بیخیال، یه لیوان.
‫بده به اون.
‫نه، نه...
‫جوی، یه نوشیدنی!
‫من رفیق صمیمی‌ توئم.
‫بخاطر رفاقتمون!
‫بهش بگو حداقل یه نوشیدنی بخوره، شویتا.
‫شویتا، بدون اون نیای‌ها!
‫چقدر آدم رو تحت فشار می‌ذاری!
‫تو چت شده؟
‫میشه یه بار هم که شده ‫بیای با ما وقت بگذرونی؟
‫کلی سراغت رو گرفتن!
‫من روز طولانی‌ای داشتم.
‫حال و حوصله‌اش رو ندارم.
‫بالاخره اومد!
‫حالا شد!
‫این رفیق فابریک منه!
‫صدا رو بلند کن!
‫اون هنوز همون لیوان اولشه!
‫اون کلا ذهنش اینجا نیست، پسر!
‫رفیق...
‫بیانیه مطبوعاتی...
‫کسی به حرفت گوش نمیده!
‫من که حالم خوبه، مرد حسابی!
‫پسر، پیتزای محشری اینجا داریم!
‫نمی‌خوام. خودت بخور.
‫نه...
‫امروز، جوی نمی‌تونه نقش آقای انضباطی رو بازی کنه!
‫اسطوره باید با ما شام بخوره.
‫آره!
‫شویتا، چی میگی؟
‫یالا.
‫یه تیکه که چیزی نمیشه.
‫آفرین!
‫امروز باید با ما غذا بخوری.
‫یه لقمه. ‫زود باش...
‫نه، پسر.
‫یالا، یه چیزی بگو!
‫نمی‌خوام بخورم.
‫نه، نه.
‫تو رو خدا یه ذره بخور.
‫زود باش. ‫دهنت رو باز کن.
‫فقط می‌خوام بخوریش.
‫بخاطر رفاقتمون یه لقمه بخور!
‫بخور دیگه!
‫این کارو نکن!
‫چه غلطی می‌کنی، مرد حسابی؟
‫نمی‌خوام بخورم!
‫عوضی!
‫این چه وضعشه؟
‫مهمونی عالی‌ای بود!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بیا ازش عذرخواهی کن. ‫زود باش.
‫نمی‌خوام اینجا الم‌شنگه به پا کنم!
‫داخل همه تو حال خودشون نیستن،
‫و تو هم همینطور.
‫برو از مهمونیت لذت ببر.
‫بدون تو؟
‫اگه یکمم با من وقت بگذرونی نمی‌میری!
‫خوبه که با همدیگه وقت نمی‌گذرونیم.
‫حداقل مجبور نیستیم وانمود کنیم که ‫خانواده شادی هستیم!
‫فقط برو گمشو...
‫گمشو!
‫من باهاتون میام اسکله.
‫تحت فشارم.
‫عکس سانگلی رو لازم دارم.
‫واسه صفحه اول.
‫زده به سرت؟
‫نمی‌شد زودتر بهم بگی؟
‫فردا صبح بیا.
‫نمی‌تونم بذارم شب بیای. ‫پروتکل نمی‌ذاره!
‫باشه.
‫پس به تاوده زنگ می‌زنم.
‫بخش جرایم.
‫اگه طبق پروتکل باشه، ‫این پرونده‌ی اونه، درسته؟
‫چی شده، آقا؟
‫تا حالا اینقدر عصبانی ندیده بودمت.
‫ولش کن، سامانت...
‫اون دیوونه‌ست.
‫اگه می‌خوای حال و هواش رو درست کنی، ‫یه داستان جدید بهش بده.
‫هی جوی!
‫چند روز پیش رفیق صمیمیت رو ‫تو مهمونی پاتیل دیدم!
‫همون نویسنده
‫که کتاب تیراندازی دانگری رو نوشته.
‫اصلا طرف
‫نشئه‌ی کامل بود!
‫ازم پرسید، جوی کجاست؟
‫بهش بگو مقاله‌اش داره فروش میره.
‫صاحب‌های جدید تو تقلب مالیاتی،
‫و سه، چهارتا پرونده بزرگ دست داشتن.
‫دوران خوشی در انتظاره!
‫اینو اونجا نگه دارید. ‫زود باشید!
‫سریعا محموله رو خالی کنید!
‫عثمان،
‫می‌خوای کتک بخوری؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫پراوین، پات چی شده؟
‫دست بجنبونید!
‫یه مشت دلقک!
‫هی داداش!
‫مگه اینجا سیرکه؟ ‫عجله کنید!
‫کمک!
‫وایسا!
‫بونسله!
‫داره فرار می‌کنه!
‫فرار کن، پست فطرت!
‫بونسله!
‫پست فطرت!
‫موش کثیف!
‫بونسله!
‫ولم کن، عوضی!
‫مرتیکه...
‫گور بابات!
‫نشونت میدم!
‫عکس می‌خوای؟
‫کثافت!
‫تفاله‌ عوضی...
‫می‌خوای قهرمان‌بازی در بیاری، آره؟
‫ول کن!
‫گور بابات!
‫ول کن، زالوی کثیف!
‫بقیه کجان؟
‫بگیریدش!
‫زده به سرت؟
‫فقط یه صدمه کوچیکه، مامان.
‫واقعا؟
‫وقتی پیراهنت رو آوردی بشورم
‫خیس خون بود.
‫همسرش چه آدم بی‌مصرفیه!
‫تو این وضعیت بردتش بخوابه!
‫نمی‌تونست ببرتش بیمارستان؟
‫یه هفته دیگه بیا.
‫مامان...
‫این پریرناست.
‫این مادرم
‫و اینم برادرمه.
‫اون فیزیوتراپی جدید پات؟
‫اون بهش پیشنهاد کرد.
‫خیلی ممنون، عزیزم.
‫اون خیلی تعریفت رو کرده!
‫یه روزی بیا خونه.
‫پس قرار رو کنسل می‌کنم...
‫قراری که داشتیم؟
‫نه، بریم.
‫دیگه باید برم، فوریه.
‫جیتو، گوش کن...
‫داروهای مامان رو بگیر ‫و برسونشون خونه.
‫- مراقب خودت باش. ‫- باشه.
‫ازت می‌خوام پیگیر یه چیز مهم بشی.
‫باشه، رئیس.
‫شنیدم که مقاله‌مون داره خریداری میشه.
‫صاحب‌های جدید تو تلقب مالیاتی دست داشتن.
‫ماجرا رو برام در بیار، ولی بی سر و صدا.
‫باشه، رئیس...
‫یه هفته بهم وقت بده، ‫همه‌چیش رو در میارم.
‫احسنت.
‫پریرنا!
‫چیکار می‌کنی؟
‫چی؟
‫کجا کار می‌کنی؟
‫من یه روزنامه‌نگار...
‫در دیسپچ.
‫بخش اخبار جنایی.
‫اونم همونجا کار می‌کنه.
‫بله جناب. ‫من کارت ازدواج‌شون رو به پرونده چسبوندم...
‫همین الانش هم با صاحبخونه حرف زدیم،
‫واسه همین گفتیم که اعتبارسنجی رو انجام بدیم
‫و آپارتمان رو هم ببینیم.
‫صاحبخونه تو این مسئله ‫حق اظهارنظری نداره.
‫ما کسایی هستیم که اینجا زندگی می‌کنیم.
‫شما تا دیروقت بیرونید، خانم؟
‫ما باید شب‌ها تا دیروقت کار کنیم، ‫تا شما بتونید از روزنامه صبحگاهی‌تون لذت ببرید!
‫- وقت می‌بره... ‫- یه دقیقه، آقا.
‫با اون حرف زدم.
‫بذار خودش جواب بده.
‫بگو، خانم.
‫میشه لطفا درست صحبت کنید؟
‫اون تازه از بیمارستان برگشته.
‫برام مهم نیست که از کجا میاید.
‫ما در گذشته تجربه افتضاحی با کارکنان رسانه‌ای داشتیم.
‫دفعه قبل که آپارتمانی رو به یکی اجاره دادیم...
‫خیلی سر و صدا می‌کردن.
‫تمام شب با صدای بلند دعوا می‌کردن.
‫متوجهید چی می‌گید، جناب.
‫ما با آرامش زندگی می‌کنیم.
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫امضا کنیم؟
‫این چه مزخرفاتیه؟
‫اینجا که خوابگاه نیست.
‫داریم آپارتمان اجاره می‌کنیم.
‫ولی قوانین قوانینـه، درسته؟
‫باید ازشون پیروی کنیم، باشه؟
‫منظورت چیه، جی؟
‫اون رفتارش خیلی بی‌ادبانه‌ست!
‫من بی‌ادبم؟
‫اونی که بی‌ادبه شمایید، خانم!
‫من صرفا دارم سوالات معمولی رو می‌پرسم.
‫این جامعه دارایی بابات نیست!
‫ببخشید؟
‫اون چطور می‌تونه اینطوری باهامون حرف بزنه؟
‫همینطوری که نمی‌تونیم آپارتمان اجاره بدیم! ‫اگه مشکلی پیش بیاد...
‫مسئولیتش گردن منه!
‫لطفا اشتباه برداشت نکنید، آقا...
‫چه مشکلی پیش میاد؟ ‫به ما می‌خوره مجرم باشیم؟
‫خانم، درست صحبت کنید!
‫و صداتون رو هم بیارید پایین!
‫- فقط ساکت باش. ‫- نمی‌شنوی چی داره میگه؟
‫اون خیلی بی‌ادبه. ‫مگه نمی‌شنوی چی میگه؟
‫داره نفرت‌انگیز رفتار می‌کنه ‫و تو هم داری طرفش رو می‌گیری!
‫من نفرت‌انگیزم؟ ‫چطور جرات می‌کنی!
‫اون فکر کرده کیه؟
‫- جناب، همچین منظوری نداشت... ‫- چطور جرات می‌کنه!
‫جوی!
‫بخاطر زن بودنم داره اینطوری رفتار می‌کنه.
‫نمی‌شنوی چی میگه؟
‫اگه بعداً باز اذیتمون کنه چی؟
‫صبر کن ببینم، خانم! ‫منظورت چیه؟
‫وقتی تو صفحه اول روزنامه قرارت دادیم می‌فهمی!
‫صفحه اول روزنامه یا حتی روی بیلبورد باشه، ‫اصلا اهمیتی برام نداره!
‫شما نمی‌تونید اینجا زندگی کنید!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- من دارم کاری می‌کنم، جوی؟
‫اون چطور داره باهام حرف می‌زنه؟ ‫یعنی ایرادی نداره؟
‫- یکی داره اینطوری باهام حرف می‌زنه. ‫- تو نمی‌ذاری من حرف بزنم!
‫نه، تو هیچی نمیگی، جوی.
‫- الکی داری تحریکش می‌کنی... ‫- من تحریکش می‌کنم؟
‫به درک! ‫گورتون رو از اینجا گم کنید!
‫چرا دعوا راه انداختی؟
‫من دعوا راه انداختم؟
‫اون عوضی داشت دعوا می‌کرد ‫و تو هم پشتش بودی!
‫تو پیاز داغش رو زیاد کردی!
‫من پشتش نبودم.
‫سعی داشتم وضعیت رو درست کنم.
‫آخه چطوری؟
‫فقط باید سرمون رو تکون می‌دادیم و می‌رفتیم!
‫تو به اون آپارتمان نیاز داشتی. ‫یادته؟
‫من بهش نیاز داشتم؟ ‫تو نمی‌خوای؟
‫اوه، وایسا!
‫تو همینطوریش
‫- کاملا راضی‌ای! ‫- چرت و پرت نگو! خفه شو!
‫آخه من چیکار کنم؟
‫تو بیمارستان پرستار شخصیت باشم؟
‫شب‌ها تا دیروقت روی کتابت کار کنم،
‫منتظر طلاق گرفتنت باشم؟
‫لعنتی!
‫من خرم که مشخصه عاشقتم!
‫تو هیچ اهمیتی بهم نمیدی!
‫اوه بیخیال! ‫من خوشم نمیاد برم خونه،
‫به اون جهنم‌دره!
‫تو در حق من لطفی نمی‌کنی!
‫تو هم همونطور که من می‌خوام باهات باشم ‫می‌خوای با من زندگی کنی!
‫من زنت نیستم،
‫وقتی جلوی یه پیرمرد غریبه سرم داد بزنی
‫دهنم رو نمی‌بندم!
‫کتاب کوفتیت رو بردار و پیاده‌ شو!
‫گفتم پیاده‌ شو!
‫کی شتی رو کشت؟
‫نمی‌دونم، قربان.
‫دیوا قرارداد رو گرفت. ‫من فقط ماشه رو کشیدم.
‫واقعا نمی‌دونم، قربان.
‫من دارم با زبون خوش ازت می‌پرسم.
‫وگرنه اونقدر می‌زننت تا بگی.
‫هنوز حساب ما باهم صاف نشده. ‫بگو.
‫دارم حقیقت رو می‌گم، قربان.
‫هیچی نمی‌دونم.
‫فقط بهم زنگ زدن و گفتن باید چیکار کنم...
‫قسم می‌خورم، قربان!
‫خفه خون بگیر!
‫منو خر فرض کردی؟
‫دارم با زبون خوش ازت می‌پرسم که ‫کی دستور قتل رو داد؟
‫من باید یه داستان منتشر کنم.
‫آخه چی منتشر کنم؟
‫- شرمنده‌ام، شرمنده‌ام. ‫- میگی شرمنده‌ای، عوضی؟
‫وقتی سمتم شلیک کردی که شرمنده‌ نبودی.
‫از نزدیک به یه روزنامه‌نگار شلیک کردی!
‫ببخشید...
‫اصلا به فکر خانواده‌ات هم نبودی!
‫تا آخر عمرشون درگیر پرونده‌های قضایی می‌شن.
‫بدبخت می‌شن، عوضی!
‫قربان، یه خبر دیگه بهت میدم!
‫قربان، تو رو خدا، نه قربان!
‫من به بچه‌هات خبر اعدام شدن پدرشون رو میدم.
‫قربان، خبر تو دهلیـه...
‫به جون مادرم قسم!
‫خبر بزرگت رو اونجا پیدا می‌کنی، ‫به جونم مادرم قسم می‌خورم!
‫بگو کی شتی رو کشت.
‫من ماه گذشته رفتم دهلی، قربان...
‫قربان، تو رو خدا. ‫نه، قربان!
‫گفتم بگو، بگو!
‫- قربان، من دارم حقیقت رو میگم. ‫- کی شتی رو کشت؟
‫کی شتی رو کشت؟
‫مجبور بودم از یه ساختمون دولتی ‫پرونده‌ای رو بدزدم، قربان.
‫لطفا بهم گوش بدید.
‫تو جی‌دی‌آر یه خبرهایی هست.
‫جی‌دی‌آر. ‫سازنده املاک هستن.
‫تو یه کلاهبرداری بزرگ دست دارن، قربان.
‫آدم جی‌دی‌آر ازم خواست انجامش بدم.
‫یه پرونده از دفتر نظارت دزدیدم...
‫و اشتباهی یه نگهبان رو کشتم.
‫یه کلاهبرداری بزرگه، قربان.
‫پول زیادی بهم دادن، قربان.
‫هیچکس از این خبر نداره، قسم می‌خورم.
‫باید پیگیرش بشید، قربان ‫کلاهبرداری بزرگی اونجا در جریانه.
‫به جون مادرم قسم می‌خورم!
‫تو یکی رو تو...
‫دفتر نظارت کشتی؟
‫و هیچکس هم نفهمید؟
‫یه حادثه بود، قربان.
‫2.1 میلیون روپیه بهم دادن.
‫اون پرونده باید صدها میلیون بی‌ارزه، قربان.
‫لطفا پیگیریش کنید.
‫کِی دزدیدیش؟
‫20ام.
‫قربان.
‫تو باید ساعت 12 داستانی منتشر می‌کردی، درسته؟ ‫چی شد؟
‫بهونه نداریم. با من بیا. ‫تو هم همینطور.
‫با ترشی بخور تا بفهمی.
‫ترشی هست!
‫هی چتان، با من بیا.
‫چه خبره؟
‫گوش کن.
‫جریان جی‌دی‌آر چیه؟
‫تو پرونده رو دنبال می‌کردی، درسته؟
‫جلسات دادگاه و اینا؟
‫چیز خاصی نیست.
‫یه شرکت ساخت و سازه که ‫به دست دوتا برادر اداره میشه...
‫گوپال و ماهش.
‫سعی کردن با کلی رشوه دادن
‫مجوز "طیف 2جی" بگیرن.
‫و مچ‌شون رو گرفتن!
‫وکلای منافع عمومی الان افتادن به جونشون...
‫ولی چیزی نمیشه.
‫اونا کلی آدم‌ با نفوذ می‌شناسن.
‫افسرهای اداره نظارت تو تمام دفاترشون ریختن.
‫ولی قبل از اینکه تیم‌ها برسن اونجا ‫همه‌چی رو سوزوندن.
‫هارد دیسک‌ها، پرونده‌ها...
‫مأمورهای نظارت فقط چیزهای جزئی‌ای گیرشون اومد.
‫پس مأمورهای نظارت اسنادی رو با خودشون بردن؟
‫آره، چطور؟
‫ولی تو که مسئول پرونده شتی بودی...
‫2جی از کجا اومد؟
‫الو؟
‫بله، الو؟
‫بله، اداره نظارت بفرمایید.
‫من از دیسپچ بمبئی تماس می‌گیرم.
‫از کجا؟
‫روزنامه‌ دیسپچ، بمبئی.
‫می‌خواستم تایید کنید
‫که تو دفترتون سرقتی رخ داده؟ ‫در روز 20ام فوریه؟
‫کِی؟
‫20ام فوریه.
‫نه، سرقتی رخ نداده.
‫نداده؟
‫نه.
‫واقعا؟
‫بهمون گفتن که سرقتی رخ داده ‫و یه نگهبان هم به قتل رسیده.
‫نه، همچین اتفاقی نیفتاده.
‫نگهبان اتفاقی فوت شد.
‫از ساختمون افتاد پایین.
‫ما یه بیانیه مطبوعاتی منتشر کردیم. ‫این خبر دروغیـه.
‫از کجا زنگ می‌زنی؟
‫الو؟
‫الو! الو؟
‫الو؟
‫تو یکی خواسته بودی،
‫من دارم دوتا داستان صفحه اول روزنامه بهت میدم.
‫کلاهبرداری جی‌دی‌آر 2جی.
‫از دفتر اداره نظارت اسنادی رو دزدیدن.
‫یه نگهبان هم کشته شده.
‫اصلا هیچ‌جا خبری ازش نیست.
‫جوی...
‫تو قرار بود داستان شتی رو برام گیر بیاری.
‫چرا حواست رو با این پرت کنی؟
‫ما الان داستان رو لازم داریم، ‫نه ده هفته دیگه.
‫باشه؟
‫قربان،
‫قربان...
‫دو هفته.
‫فقط دو هفته بهم وقت بده. ‫لطفا، قربان.
‫اینجا جریان بزرگی هست.
‫یه حسی داره بهم میگه.
‫داستان شتی رو هم بهت میدم.
‫تو همون تاریخ.
‫اون خنده‌دار بود!
‫نقاشیه که الاغ سوار اسب بود!
‫اذیتم نکن!
‫اون پرونده به درد نخوره!
‫باشه، قطع کن.
‫تو دفتر می‌بینمت.
‫آره، بهت زنگ می‌زنم. ‫تو باشگاه مطبوعاتم.
‫خدافظ.
‫عجب!
‫کی صورت خوشگلت رو زخمی کرده؟
‫تو منطقه دشمن با چندتا ببر روبه‌رو شدم.
‫این روزها خیلی تو دادگاه نمی‌بینمت.
‫بیخیال کتاب و کارت درمورد اون دختره شدی؟
‫تو چرا هنوز میری دادگاه!
‫تو یه نویسنده ستاره هستی.
‫داستان دندکار تو وزارت دارایی رو به فنا داد.
‫لازم نیست ازم تعریف کنی، آقا.
‫هرچی بخوای رو بهت میدم.
‫میگی چیه؟
‫کلاهبرداری طیف جی‌دی‌آر.
‫داری خودت رو درگیر چی می‌کنی، آقا؟
‫زده به سرت؟
‫داستان صفحه اول شتی به جایی نرسیده؟
‫تو مرشد منی. ‫دارم اینو بخاطر خودت میگم.
‫اگه می‌خوای یه داستان کوچیک پوشش بده
‫ولی خودت رو درگیر این نکن.
‫تو این بازی اتفاقات غیر منتظره زیادی رخ میده.
‫اونا رو بسپار به خودم.
‫فقط بگو چی می‌دونی.
‫جی‌دی‌آر صرفا یه ظاهرسازیـه.
‫دست خیلی بزرگتری پشتش هست.
‫صاحب واقعی جی‌دی‌آر.
‫الان چهار هفته‌ست که دنبال این داستانم.
‫هیچی پیدا نکردم.
‫اداره نظارت بعد از اینکه ریختن تو دفاترشون ‫یه سری پرونده‌ گیر آوردن...
‫ولی اونا تمام مدارک عینی رو دزدیدن ‫و نابود کردن.
‫حالا دنبال چند نسخه دیجیتال و فضای ابری آخر هستن.
‫و نیشا لودها...
‫زنی که لوشون داده؟
‫کاری کردن که اونم به ناحق دستگیر بشه.
‫ولی واقعا کی داره جی‌دی‌آر رو اداره می‌کنه؟
‫این با دنیای تبهکاران فرق داره، آقا.
‫همه دهنشون رو بستن.
‫ولی همین باید برای دیسپچ کافی باشه.
‫بزن منبع ناشناس خبر رو رسونده ‫و منتشرش کن!
‫فعلا باید برای اخراج نشدنت کافی باشه!
‫درست میگم؟
‫مانتره؟
‫با اداره نظارت دهلی آشنایی؟
‫ته‌توش رو در بیار که کجا ‫نسخه‌های دیجیتال‌شون رو نگه می‌دارن.
‫فوریـه.
‫چرا داری خودت رو درگیر این مزخرفات می‌کنی، آقا؟
‫درگیر این دوران جدید فایل‌های دیجیتال!
‫روی داستان‌های میدانی کار کن.
‫داستان‌هایی که اسلحه و خون واقعی توشون باشه!
‫دستور قتل شتی رو دی‌کامپنی داده.
‫تایید شده.
‫من هنوز عقلم سر جاشه، مانتره.
‫زرنگ‌بازی در نیار.
‫شما دی‌کامپنی‌ها فقط می‌خواید که ‫قتل شتی به اسمتون تموم بشه...
‫انتظار داری باور کنم؟
‫فقط حقیقت رو بهم بگو.
‫به من چه که باور نمی‌کنی!
‫خیلی‌خب، صبر کن.
‫سلام، مهندس!
‫چه خبر؟
‫یه لطفی ازت می‌خوام.
‫با اداره نظارت دهلی آشنایی؟
‫فایل‌های پشتیبال دیجیتالی‌شون رو کجا ذخیره می‌کنن؟
‫گورگان؟
‫باشه.
‫تو یه مرکز فناوری اطلاعات.
‫چطور برم اونجا؟
‫تیم امنیتیش...
‫خب.
‫باشه.
‫میگه رفتن به اونجا سخته.
‫کارگزارهای خصوصی‌شون از وقتی که دچار خرابی سرور شدن ‫نگهبان‌ها رو دو برابر کردن.
‫بدجور ترسیدن.
‫ازش بپرس که کِی دچار خرابی سرور شدن.
‫کِی این اتفاق افتاده؟
‫تو ماه فوریه؟
‫تاریخ؟
‫چه روزی؟
‫20ام فوریه.
‫نه نه، همینطوری خواستیم بفهمیم.
‫چیزی نشده، نگران نباش. ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫[پریرنا: این تموم نشده. حالا چون اسمم روی کتاب نیست ‫دلیل نمیشه که بتونی اینطوری باهام حرف بزنی.]
‫مراقب باش. ‫کارت شناسایی اداره نظارت قلابیـه.
‫صبح بخیر، رئیس!
‫آخرین بازدید واتس‌اَپت رو دیدم.
‫دیدم بیداری، گفتم بهت زنگ بزنم.
‫درمورد صاحب اطلاعات گیر آوردی.
‫ساویرا داره مقاله‌مون رو می‌گیره.
‫فروش داره از طریق شرکت‌های کاغذی ‫خارج از کشور انجام می‌گیره.
‫کلی حساب ناشناس هست.
‫من تو دهلی‌ام. ‫بیا وقتی برگشتم حرف بزنیم.
‫باید اتاق سرور رو ببینم.
‫همین الان.
‫سیستم ما هیچ مشکلی نداره.
‫تمام پروتکل‌ها رو اجرا کردیم.
‫اداره نظارت داده‌ای رو از دست داده
‫که فقط از سرورهای شما برداشته شده.
‫باید تحقیق کنیم.
‫خروجی شما اینه.
‫پارامترهای فیزیکی رو بررسی کردید؟
‫کنترل دما؟
‫محفظه سرور سیستم هوای مرکزی داره، آقا.
‫با پشتیبانی دوبل.
‫الکتریکی؟ مداری؟ قدرت؟
‫الکتریکی؟
‫جناب، این یه سرور ایکس هزار هست.
‫خطوطش هر دو ساعت یکبار بصورت خودکار بررسی میشه.
‫بوسیله پردازنده مرکزی.
‫و دسترسی خارجی؟
‫کی دسترسی داره؟
‫فقط اداره شما دانگل دسترسی رو داره.
‫ما به هیچی دسترسی نداریم.
‫همه‌چی خوب بود ‫تا اینکه آدم شما اون روز اومد.
‫مشکل از اون موقع شروع شد.
‫آدم ما؟
‫کی؟
‫آقا، اگه مشکلی نیست...
‫می‌خوام این بازدید رو با اداره‌تون تایید کنم.
‫کارت شناسایی، لطفا؟
‫کارت شناساییت رو نشونم بده.
‫پروتکل حکم می‌کنه.
‫برو تاییدش رو بگیر.
‫میشه بگی که به کدوم پرسنل ما دسترسی دادید؟
‫اونم بدون اطلاع خودمون؟
‫رئیس فناوری اطلاعاتتون.
‫و فکر نکنم که اون قبل از اومدن به اینجا ‫باید به کسی اطلاع بده.
‫چه مزخرفاتی!
‫تحقیقات داخلی ما هیچ گزارشی از بازدید اون نداره.
‫مطمئنی که خودش بود؟
‫آره.
‫سوابقش رو داریم.
‫دفتر ثبت ورودی‌ رو داریم.
‫نشونم بده. فوراً.
‫نشونم بده.
‫- ورودی‌های ثبت شده؟ ‫- بله، زود باش.
‫بفرمایید.
‫اونجا هستن، آقای مالک.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی، فقط...
‫نه، چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونی عکس بگیری.
‫فوراً حذفش کن.
‫دارم میگم حذفش کن، آقا.
‫چیزی نیست، فقط یه عکس گرفتم.
‫نه، نمی‌تونی این کارو کنی. ‫اجازه‌اش رو نداری.
‫- من از اداره نظارتم، لعنتی! ‫- غلط کردی! اخراج می‌شم!
‫گوشیت رو بده من!
‫- حذفش کن! ‫- ولم کن!
‫هی! ‫بس کن، عوضی!
‫کجا میری؟
‫باز کن، عوضی!
‫بگیریدش!
‫کسی می‌شنوه؟
‫بگیریدش!
‫یکی در رو باز کنه!
‫وارون، کجایی!
‫در رو باز کن!
‫جلوی اون عوضی رو بگیر!
‫داره با عکس سوابق فرار می‌کنه.
‫اینجاست. ‫وایسا، دغل‌باز!
‫وایسا.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫کثافت، می‌کشمت!
‫بذار ببینیم چطور می‌خوای بری بیرون!
‫دارم میام پایین!
‫هی! وایسا!
‫وایسا!
‫نگهبان، بگیرش!
‫وایسا!
‫- وایسا! ‫- بگیریدش!
‫بگیریدش!
‫روشنش کن! ‫روشنش کن!
‫بگیریدش!
‫عوضی رو بگیرید!
‫بگیریدش!
‫- نگهبان‌ها. ‫- بگیریدش!
‫بدو! بی‌افت دنبالش!
‫یه نخ سیگار بده.
‫سلام، مالک؟
‫من درمورد سرقت تو اداره نظارت خبر دارم.
‫و همینطورم نسخه پشتیبانی که تو از کار انداختیش!
‫می‌تونم فوراً داستانش رو منتشر کنم.
‫ولی نگران نباش.
‫اگه یکم بهم اطلاعات بدی...
‫هیچکس درموردت چیزی نمی‌فهمه.
‫من کاری نکردم.
‫با اخاذی مجبورم کردن.
‫با مختار از دی‌کامپنی حرف بزن.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من تو فکر بودم...
‫باید حرف بزنیم.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫این آدرس رو از کجا آوردی؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو وسایلم گشتی!
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫چه غلطی می‌کنی!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫تو زن دیگه‌ای رو دوست داری؟
‫اینکه زن دیگه‌ای رو دوست دارم یا نه،
‫هیچ ربطی به تو نداره!
‫فقط دست‌های کثیفت رو بشور
‫و از اینجا برو، باشه؟
‫دست از سرم بردار!
‫اینو نگه دار.
‫زود باش. ‫برو بیرون.
‫گورت رو گم کن!
‫تو دیگه نباید دنبالم راه بی‌افتی،
‫و دیگه باید درمورد طلاق حرف بزنیم.
‫کوفتی بچه هم می‌خواد!
‫عوضی!
‫بیا خونه رو بفروشیم و پولش رو نصف کنیم.
‫برای همیشه از دست خودم
‫و خانواده‌ام خلاص میشی!
‫من هیچوقت ازشون نخواستم که ‫از خونه برن!
‫اونا نمی‌تونن منو تحمل کنن!
‫جی؟
‫جی!
‫الو، آمیل؟
‫منم، جوی.
‫تو مختار از دی‌کامپنی رو می‌شناسی؟
‫باید یه چیزی رو بفهمم.
‫غیرمستقیم.
‫فردا میام دیدنت.
‫آره، شخصیه.
‫باید اونجا باشه، بهش زنگ بزن.
‫چند بار باید حرفم رو تکرار کنم؟
‫چرا داری روی مخم میری؟
‫آره، می‌خوام با مختار حرف بزنم.
‫این اولین بارته، بچه؟
‫آره، آمیل‌ام.
‫پشت خط باشم؟
‫چقدر باید پشت خط بمونم؟
‫تا حالا اینقدر منتظر نموندم!
‫الو؟
‫الو!
‫عوضی قطع کرد.
‫از دست این تازه‌کارها.
‫نگران نباش.
‫ازش می‌پرسم.
‫ولی آمیل...
‫اسمی از من یا روزنامه نبر.
‫فقط باید بفهمی که
‫کی از مختار خواسته پرونده‌ رو بدزده.
‫من ممکنه بازنشسته شده باشم، ‫ولی مغزم هنوز ردیفه!
‫قدیما خیلی عالی بود.
‫اگه ما الان تو بمبئی بودیم،
‫با این مسخره‌بازی سر و کار نداشتم.
‫مستقیما به خود دی زنگ می‌زدم.
‫کلی حرف بارشون کردم.
‫زنگ می‌زنن. نگران نباش.
‫دیدی!
‫بله؟
‫الو؟
‫الو!
‫منظور؟
‫تو فکر کردی کدوم خری هستی؟
‫برو گمشو ببینم
‫منظورت چیه که من کجام...
‫الو؟
‫مختار رو بیخیال شو.
‫آمیل رو بیخیال شو.
‫اگه سعی کنی زرنگ‌بازی در بیاری
‫اونو می‌کشونیم میاریم بمبئی ‫و گلوله بارونش می‌کنیم!
‫شماره اتاق تو 603 هستش، درسته؟
‫در چمبور و پوای خونه داری.
‫یه مادر، زن و برادر داری.
‫الان هم عین یه ترسو پشت تلوزیون قایم شدی.
‫دفعه بعد به جای سنگ، گلوله میاد سمتت.
‫وسایلت رو جمع کن و برو خونه. ‫فوراً!
‫آقا، من یه روزنامه‌نگارم، ‫چطور می‌تونی...
‫خوبی؟
‫داری می‌میری، آقا؟
‫فکر کردی دم مرگ بودم ‫آخرین نفر به تو زنگ می‌زدم؟
‫با عشقت دعوات شده؟
‫الم‌شنگه رو تمومش کن...
‫بخندونش و آشتی کنید.
‫داری پیر میشی.
‫بیشتر درمورد پرونده جی‌دی‌آر اطلاعات گیر آوردم.
‫سرور پشتیبان در گورگانـه.
‫جایی که دی‌کامپنی اسناد رو ازش دزدید.
‫ساعت پنج صبح بهم زنگ زدی ‫تا اینو بهم بگی؟
‫تازه شیفتم تموم شد.
‫ازت می‌خوام یه قرار ملاقات با نیشا لودها برام جور کنی.
‫فوریـه.
‫اولا، اون چیزی نمیگه و حاضر نیست با کسی ملاقات کنه.
‫و دوما، الان تحت دستگیری اداره تحقیقات مرکزیه.
‫اگه تو ازش بخوای مخالفت نمی‌کنه.
‫مطمئنم.
‫حداقل بهم ابراز علاقه می‌کنی، درسته؟
‫بده بستون کنیم؟
‫چی؟
‫تو چقدر کسل کننده‌ای.
‫می‌خوام منم تو داستان باشم. ‫خبر انحصاری مشترک.
‫هرچی که باشه. ‫تو یه روز باهم منتشرش می‌کنیم.
‫باشه.
‫قبوله.
‫آقای جوی!
‫تو دوست‌های خیلی کاردانی داری!
‫و همینطورم خیلی سمج.
‫منم بهش فکر کردم...
‫آقای جوی و دیسپچ.
‫خیلی جالبه.
‫ارزش ملاقات رو داشت.
‫بگو.
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫تو...
‫داری اینجا مبارزه می‌کنی.
‫مقابل جی‌دی‌آر و آدم‌های پشتش در اومدید.
‫تنهای تنها!
‫اونا دارن تا جایی که می‌تونن ‫تحت فشار قرارت میدن...
‫برای برنده شدن
‫یکم نیاز به مهمات بیشتری داری.
‫مردم باید بدونن
‫که کله‌گنده‌ی پشت جی‌دی‌آر کیه.
‫بیا یه داستان منتشر کنیم.
‫بصورت انحصاری.
‫با دیسپچ.
‫اونا دارن تمام تلاششون رو می‌کنن ‫تا ساکتت کنن.
‫همین که داستان منتشر بشه...
‫دیگه دست کسی بهت نمیرسه.
‫آقای جوی...
‫فکر کردم با معامله‌ای اومدی.
‫ولی با کاسه گدایی اومدی!
‫من اگه بخوام می‌تونم تا فردا
‫6تا داستان منتشر کنم.
‫ولی از همه باارزش‌تر اطلاعاته.
‫من چون ساکتم...
‫زنده‌ام.
‫در خصوص پرونده‌ هم...
‫دست کسی نیست.
‫همه دارن دنبالش می‌گردن.
‫اگه پیداش کردی...
‫برگرد منو ببین.
‫زندگیت عوض میشه.
‫زنده‌باد هند!
‫جی‌دی‌آر یه خرده پیچیده‌ست، رئیس.
‫خیلی سعیم رو کردم.
‫واسه حل کردنش دوتا منبع مختلف رو امتحان کردم.
‫ولی به جایی نرسیدم.
‫ولی داستان شتی جلو افتاده!
‫صفحه اول روزنامه. ‫خیلی جذابه.
‫دی‌کامپنی. ‫راجان، جنگ بین باندها!
‫شتی مخفیانه همسر سازنده رو دوست داشته.
‫حداقل دو هفته چاپ میشه.
‫همین؟
‫داری چیکار می‌کنی، جوی؟
‫تو قول کلاهبرداری 2جی رو دادی ‫و حالا برگشتی سر داستان شتی؟
‫دو هفته، سه هفته، چهار هفته...
‫می‌دونی که منم باید جواب پس بدم؟
‫به زودی قراره جلسه هیئت مدیره تشکیل بشه!
‫کِی داستان کوفتی رو بهم میدی؟
‫[مرگی مهیج]
‫[شهری سرشار از ترس]
‫[دی‌کامپنی، راجان...]
‫[همچنان ادامه دارد]
‫[خون در خیابان‌ها ریخته می‌شود]
‫[روزهای آرام محدود هستند]
‫[بمبئی با خون قرمز...]
‫[مواظب باشید!]
‫[آدم‌ها در میدان شهر کشته می‌شوند]
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫یه سورپرایزه.
‫خیلی خوشحالم که امروز اومدی ما رو ببینی!
‫همین دو ساعت پیش بهمون گفت!
‫حتی وقت نداشتیم آماده بشیم.
‫من و شری سریع رفتیم بازار ماهی بگیریم...
‫ولی تا عصر ماهی‌های کمی می‌مونن.
‫دفعه بعد که اومدی، ماهی تازه می‌گیرم.
‫راستش...
‫من ماهی نمی‌خورم، خاله.
‫واقعا؟
‫اوه، ببخشید. ‫بهمون نگفته بود.
‫مشکلی نیست. اینو می‌خورم. ‫این به نظر عالی میاد.
‫نگران نباش.
‫سریعا یه غذای گیاهی برات می‌پزم.
‫بادمجون دوست داری؟
‫- بله خاله، ولی... ‫- مشکلی با دونه‌هاش نداری، درسته؟
‫لطفا نمی‌خواد زحمت بکشی، خاله!
‫یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه!
‫مامان، گوش کن. ‫ولش کن.
‫دو دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه، پسرم.
‫اون گرسنه نیست، مامان.
‫دو دقیقه‌ای بادمجون و سس گریوی درست می‌کنم.
‫بعداً به فکر غذا می‌افتیم، مامان.
‫اون اومده اینجا. ‫بشین باهاش حرف بزن.
‫بابام خیلی وقت پیش فوت شد.
‫ما سه‌تا یه جوری خرج‌مون رو در آوردیم.
‫اون تو 11 سالگی دستش رو از دست داد.
‫الان یه چاپخونه کوچیک رو می‌چرخونه.
‫خاله، بهتره بری پیش دکتر.
‫سر خود دارو نخور. ‫ممکنه برات مشکل‌ساز بشه.
‫راست میگی، عزیزم.
‫ولی ما اینجا دکتر خوبی سراغ نداریم.
‫ولی حالا که تو اینجایی
‫همه‌چی درست میشه!
‫شویتا اصلا بهمون زنگ نمی‌زنه ‫تا حالمون رو بپرسه.
‫بهتر که ولش کردی!
‫این ایده کلاش کندالکار عالیه!
‫پسر کندالکار تو سکوی نفتی کار می‌کرد...
‫و شتی و راجان از اونجا قاچاق انجام می‌دادن.
‫اونم خبردار شد.
‫و پیش مافوق‌هاش گِله کرد.
‫بهشون عکس و صدای ضبط شده داد.
‫حتی دفتر خاطرات هم داشت.
‫که تمام اطلاعات توش بود.
‫دفتر خاطراتش رو پیدا کردن؟
‫آره، پیدا کردن.
‫می‌گن که راجان و شتی سر قلمرو ‫دعواشون شد.
‫راجان هم آدم فرستاد تا شتی رو بکشه.
‫و از کندالکار خواست تا دهنش رو ببنده.
‫وقتی منطق حالیش نشد...
‫راجان آدمش رو فرستاد ‫تا کندالکار رو هم بکشه.
‫ولی داستان رسمی گفته بود که غرق شده، درسته؟
‫غرق شده!
‫پسره جوون‌ترین افسر سکوی نفتی بود.
‫از پنج سالگی شنا می‌کرد.
‫پدرش تجارت ماهیگیری داشت.
‫والدینش تو شهر دارن جار می‌زنن که ‫اون به قتل رسیده!
‫چی شده؟
‫فکر می‌کردم نمی‌خوای تنها بمونی.
‫خودت همینو گفتی، درسته؟
‫بیا بعداً حرف بزنیم. ‫الان تو حال خودت نیستی.
‫می‌خوام الان حرف بزنم.
‫همین الان!
‫می‌بینم داری چیکار می‌کنی!
‫من بازیچه‌ی تو نیستم...
‫که به ساز تو برقصم.
‫زندگی خودم رو دارم
‫و با خواست خودم زندگی می‌کنم.
‫چه خبر؟
‫فکر کردم غیبت زده.
‫داستانم رو زدی تو گوشش رفت!
‫داستان به هیچ‌جا نرسیده.
‫هنوز دارم روش کار می‌کنم.
‫تو پیمانکار سورش رو می‌شناسی؟
‫واسه باند راجان کار می‌کنه؟
‫آره.
‫این روزها درگیر پرونده کندالکاره.
‫چیزی لازم داری؟
‫خواهر نوری!
‫چینتو!
‫چطوری؟
‫عالی‌ام.
‫- جوی. ‫- چینتو سینگ هستم.
‫- دیر کردی! ‫- بریم؟
‫- ترافیک شدید بود! ‫- بریم. پیمانکار منتظره.
‫خواهر،
‫تو بعد از تیر خوردن تاناشا غیبت زد!
‫و حالا هم اون مأموره پراساد رو دوست داری!
‫خوش به حالت!
مسخره ‫من کسی رو دوست ندارم.
‫فقط در دسترس نیستم.
‫بیخیال...
‫تو اصلا زنی نیستی که یکی رو تحمل کنی!
‫خب، بگو.
‫می‌خواستی منو ببینی.
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫اون داستانی داره.
‫درمورد شتی و قاتل پسر کندالکار.
‫با مدرک.
‫تو می‌دونی کی دستور قتلش رو داده...
‫اونم اومده بپرسه
‫که داستان رو منتشر کنه یا نه.
‫خودش نمی‌تونه حرف بزنه؟
‫من یه آپارتمان لازم دارم. ‫فوراً.
‫تو و نوری قراره تو این آپارتمان با همدیگه زندگی کنید؟
‫عوضی!
‫مسخره‌بازی در نیار.
‫چند روزه که داشتم سعی می‌کردم ‫این خونه رو بگیرم.
‫صاحبش دوستم بود.
‫با عجله داشت می‌رفت آمریکا.
‫واسه همین به ما اجاره‌اش داد.
‫واسه سه سال.
‫من خیلی فکر کردم، پریرنا.
‫حق با تو بود.
‫من اشتباه می‌کردم.
‫ما اینجا به خواست خودمون زندگی می‌کنیم.
‫فقط خودم و خودت.
‫تو تنها چیزی هستی که می‌خوام.
‫چه خبر، آقای جوی؟
‫داری از آپارتمان خوش منظره‌ات لذت می‌بریا!
‫من اطلاعات درمورد سرقت از اداره نظارت رو می‌خوام.
‫چی؟
‫کدوم سرقت؟
‫ای بابا، چینتو.
‫شما اعضای باند راجان هستید.
‫رقیب‌تون باند دی‌کامپنی حرکتی پیاده کرده ‫اونوقت شما خبر ندارید؟
‫اصلا امکان نداره.
‫می‌خوام بدونم که پرونده‌ ‫جی‌دی‌آر دست کیه.
‫همین الان!
‫شب بیا پیشم.
‫خود پیمانکار شخصا باهات حرف می‌زنه.
‫و گوش کن،
‫تنها نیا.
‫نوری رو با خودت بیار.
‫اگه تنها بیای...
‫هیچکس نمی‌تونه امنیتت رو تضمین کنه.
‫حالا قطع کن.
‫کارگزار ما خونه رو می‌فروشه.
‫ما هم پول رو نصف می‌کنیم ‫و برات یه چک می‌فرستیم.
‫فکر می‌کردم این یه قرار ملاقات خصوصیـه.
‫کسی از بودن وکیل حرفی نزده بود.
‫ببین، من دوست خانوادگی‌شونم.
‫بیا سعی کنیم بدون دردسر مسئله رو حل کنیم.
‫گردش حساب بانکیت رو لازم داریم.
‫باید حساب‌هات رو ارزیابی کنیم،
‫تا میزان نفقه رو حساب کنیم.
‫نفقه؟
‫بابت چی؟
‫من و شویتا در این مورد حرف زدیم.
‫فقط خونه باید تقسیم بشه.
‫حقوق اون خیلی بیشتر از منه.
‫این مشکل ما نیست.
‫باید آینده دخترمون رو تضمین کنیم.
‫تازه تو داری واسه مزخرفات دیگه‌ات هم خرج می‌کنی.
‫اگه نمی‌خواستی قضیه رو ‫بصورت مسالمت‌آمیز حل کنی
‫منم می‌تونستم وکیلم رو بیارم.
‫چه وکیل بیاری، چه پلیس. ‫بازم فرقی نمی‌کنه.
‫عذاب روانی بهایی داره، جی،
‫عذابی که تو داری با بی‌وفاییت بهم وارد می‌کنی.
‫باید نفقه بدی.
‫چاره دیگه‌ای براش نذاشتی.
‫تو داری قضیه رو کشش میدی.
‫بهش فکر کن، پسرم.
‫ساختن زندگی زناشویی سال‌ها طول می‌کشه
‫و تو یه چشم بهم زدن از بین میره.
‫اگه تو اینو به دخترت یاد می‌دادی
‫یا خودت می‌فهمیدیش،
‫الان هیچ کدوم‌مون اینجا نبودیم.
‫این احمق داره از کنترل خارج میشه.
‫ما چیزی که خواسته بود رو بهش دادیم.
‫اگه بخاطر تو نبود،
‫تا الان ناپدید شده بود.
‫آقای پیمانکار، تقصیر خودش نیست!
‫این داستان منم هست.
‫اگه کمکم کنی منتشرش کنم، ‫صفحه اول روزنامه مال من میشه.
‫این خوشحالت نمی‌کنه؟
‫و رقیب‌تون به فنا میره...
‫اونم تو صفحه اول دوتا روزنامه.
‫راجان خوشحال میشه بفهمه که ‫تو باند دی‌کامپنی رو نابود کردی!
‫تو لقمه بزرگ‌تر از دهنت برداشتی
‫و داری این دختر بیچاره رو هم دخیل می‌کنی.
‫مختار پرونده‌ رو برای وادوا دزدید.
‫همونی که تو لیگ کریکت تی20 بود.
‫وادوا؟
‫ولی پرونده‌ برای آدم‌های جی‌دی‌آر دزدیده شده.
‫این به کلاهبرداری 2جی ربط داره.
‫کلاهبرداری واقعی 80 میلیارد می‌ارزه.
‫تو به خواسته‌ات رسیدی.
‫حالا اگه نظر یکی دیگه رو می‌خوای
‫برو یه جای دیگه دنبالش.
‫گمشو.
‫پس وادوا پرونده‌ رو دزدید ‫و داره ازش علیه یکی استفاده می‌کنه.
‫یعنی آقای کریکت می‌خواد از تبعید برگرده.
‫سونداران!
‫اون وادوا رو مجبور کرد کناره‌گیری کنه.
‫و حالا هم بهش اجازه نمیده که به هند برگرده.
‫شاید جی‌دی‌آر مال اونه.
‫ولی مگه نگفته بودی که یه سیاستمدار پشتشه؟
‫منابع داخلی اینطوری میگن
‫ولی الان این بازی خطرناکیه.
‫نمی‌تونیم با اطلاعات ناقص چیزی منتشر کنیم.
‫فقط یه نفر می‌تونه کمکمون کنه.
‫سیلوا.
‫اون در حلقه نزدیکان وادواست.
‫باید بریم دیدنش.
‫چرا اون باید باهامون حرف بزنه؟
‫جوی، تو واقعا اونقدرهام باهوش نیستیا.
‫من به خاطرخوام پراساد میگم ‫تا فوراً از سیلوا برامون آتو گیر بیاره.
‫آقای جوی!
‫خوش اومدی، آقای جوی.
‫لطفا بشین.
‫پیشخدمت. ‫یه فنجون چای.
‫خب، چرا عجله داشتی؟
‫پراساد هیچوقت واسه ترتیب دادن ‫یه قرار ملاقات
‫اینقدر بهم زنگ نمی‌زنه.
‫ممنون.
‫فقط اینکه به یه چیز پیچیده برخورد کردم.
‫من اسنادی در رابطه با ملاقات جعلی تو با نصرت پیدا کردم.
‫نیاز به داستان خبری داشتم، ‫واسه همین تو فکر بودم که چیکار کنم.
‫روی یه پرونده جدید هم دارم کار می‌کنم.
‫بنابراین آقای پراساد بهم توصیه کرد ‫با تو صحبت کنم
‫که اگه چیزی بهم بدی، ‫شاید دیگه دنبال اون داستان نرفتم.
‫بگو چی می‌خوای.
‫جی‌دی‌آر...
‫می‌دونم که وادوا پرونده‌ رو دزدیده.
‫جی‌دی‌آر واقعا سوندارانـه؟
‫چه ارتباطی بین 2جی و تی20 هست؟
‫تو روحتم خبر نداره که
‫وارد چه مسیری میشی.
‫چپ، راست، وسط. ‫هیچی نمی‌دونی.
‫میگم چیکار کنی...
‫هرکاری دلت می‌خواد بکن.
‫داستان نصرت رو منتشر کن.
‫بازم داستان می‌خوای؟ ‫با کمال در اختیارت می‌ذارم.
‫ولی خوبه...
‫تو به نظر آدم خوبی میای.
‫پس حالا بیا دیگه درمورد من حرف نزنیم ‫و درمورد تو حرف بزنیم.
‫کل این جریان پیچیده‌ست،
‫و من توش نقشی واسه تو دارم.
‫نقشی که احتمالا بتونه زندگی و شغلت رو بسازه.
‫اگه براش آماده باشی.
‫سونداران مهره کوچیکیه.
‫و ما کوسه‌های تو اقیانوس هستیم.
‫پس اگه می‌خوای دیگه مهره کوچیکی نباشی،
‫و زندگی درپیت پشت سر بذاری، ‫بهم بگو.
‫با همدیگه حرف می‌زنیم.
‫جناب؟
‫صورتحساب‌تون.
‫ممنونم، قربان.
‫باشه. من هستم.
‫خوبه!
‫ترتیب همه‌چی رو میدم.
‫باید بری لندن.
‫لندن؟ ‫منظورت چیه؟
‫جریان چیه؟
‫اول باید بدونم اونجا چیکار دارم.
‫می‌خوای از دهن یه واسطه بشنوی؟
‫یا از دهن خودش بشنوی؟
‫تو یه روزنامه‌نگاری، مرد حسابی.
‫یکم صبور باش.
‫می‌دونی که جناب وادوای بزرگ تو لندنـه، درسته؟
‫[ببخشید که نتونستم زودتر بهت بگم...
‫دارم بخاطر یه کار فوری میرم لندن.
‫دو روز دیگه برمی‌گردم]
‫کاپور.
‫راب کاپور.
‫پرواز خوبی داشتی؟
‫- آره، خوب بود. ‫- بریم.
‫ببخشید، آقای جوی...
‫گفتم یه راست از فرودگاه بیای اینجا.
‫لابد بدجور خسته.
‫با خودم گفتم بیای اول کارمون رو تموم کنیم
‫بعد هرچقدر که خواستی خوش بگذرونی.
‫البته خب، منم بخاطر همین اومدم.
‫پس مشکلی نیست.
‫عالیه! ‫ممنون.
‫می‌دونی که چطور اسم "گلوی آبی" ‫روی شیوا گذاشته شد؟
‫می‌تونی بگی؟
‫وقتی اقیانوس کیهانی برای گرفتن اکسیر فشرده شد، ‫زهر حاصل ازش...
‫رو شیوا خورد تا بقیه رو نجات بده.
‫من از کارت اطلاع دارم.
‫سیلوا خیلی تعریفت رو می‌کنه.
‫میگه خیلی هم کنجکاوی، سوالات زیادی می‌پرسی.
‫پس بیا اول به این رسیدگی کنیم.
‫آقای جوی، در کائنات ما،
‫بعضی سوالات هرگز جواب داده نمی‌شن.
‫مگه اینکه...
‫نیاز به دونستن باشه.
‫لیگ کریکت رو...
‫یه دستگاه کره‌گیر در نظر بگیر.
‫پول سمی...
‫پول سیاه واردش میشه ‫و پول سفید بیرون میاد.
‫پس این کاریه که تو باید انجام بدی.
‫پرونده‌ جی‌دی‌آر
‫همه‌چیز داره.
‫که شامل اسم صاحب واقعیش هم میشه.
‫زمانش که رسید، داستانش رو منتشر می‌کنی.
‫بصورت انحصاری.
‫ولی صاحب واقعی جی‌دی‌آر کیه؟
‫آقای جوی،
‫ممکنه منو از کسب و کار بیرون کرده باشن
‫ولی می‌خوام برگردم.
‫صدها میلیارد می‌ارزه.
‫سیاستمدارها، شرکت‌ها، دولتمردها،
‫ستاره‌های سینما، بازیکن‌های کریکت...
‫زندگی همه بهش بستگی داره.
‫من نمی‌تونم بی‌مسئولیت باشم.
‫وقتی نیاز شد وکیلم از بمبئی ‫باهات تماس می‌گیره.
‫و اون موقع دسترسی کامل به پرونده‌ رو پیدا می‌کنی.
‫تا اون موقع، راحت بشین
‫و از نمایشی که به پا میشه ‫لذت ببر.
‫الو؟
‫ندیم ریزی هستم.
‫از باند راجان.
‫باید همدیگه رو ببینیم. ‫فوراً.
‫مطمئن شو که راننده و اسکورت نبیننت.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫کار خوبی نکردی.
‫به خواست خودم نیومدم.
‫احضار شدم.
‫ای عوضی!
‫تو داری طلاق می‌گیری...
‫با عشق مخفیت زندگی‌ای می‌سازی.
‫به یکی دیگه هم ابرازعلاقه کردی.
‫اونوقت میگی احضار شدی؟
‫تو هر لحظه زیر نظری.
‫بهم گفتن بهت بگم که اگه بیشتر از این کاری کنی
‫تو بد وضعیتی قرار می‌گیری.
‫کی منو زیر نظر داره؟
‫کله‌گنده‌ی واقعی!
‫جی‌دی‌آر. راجان.
‫هرکی طرف ماست.
‫سونداران صاحب یکی نه، ‫بلکه صاحب چهارتا تیم لیگ تی20 هست...
‫شرکتش گلوبال کو با شرکت‌های کاغذی خریداری شده.
‫برو، داستان رو منتشر کن.
‫ولی اگه چوب لای چرخ جی‌دی‌آر کنی،
‫کلکه‌ات کنده‌ست.
‫الو؟
‫چه خبر شده؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫من به اصرار تو رفتم لندن، ‫تا کار تو رو انجام بدم!
‫و حالا دارم تعقیب می‌شم؟
‫دارن تهدیدم می‌کنن!
‫آروم باش.
‫خبر اینکه با وادوا ملاقات کردی ‫پخش شده.
‫نمی‌دونم چطوری.
‫دارم بررسیش می‌کنم.
‫بررسیش می‌کنی؟
‫منظورت چیه که داری بررسیش می‌کنی؟
‫یعنی پیگیرشم.
‫فعلا منتظر باش.
‫خدافظ.
‫خبری از کسی نشد؟
‫تمام منبع‌های همیشگیم دهن‌شون رو بستن.
‫ولی یه منبع داخلی از باند راجان بهم گفت
‫که وادوا داره با رئیس جی‌دی‌آر صلح می‌کنه.
‫از دستت عصبانی‌ان.
‫گفتن که میان سراغت.
‫مگه من چیکار کردم، پسر؟
‫من فقط یه روزنامه‌نگارم!
‫این یارو جی‌دی‌آر کیه، پسر!
‫ته‌توش رو در بیار! ‫اطلاعات گیر بیار!
‫مهندس یه نرم‌افزار جدید فرستاده. ‫اسمش ردیاب+ هست.
‫امتحانش کن.
‫[پیام به سیلوا: من فقط کاری که تو ازم خواسته بودی رو کردم.
‫دیگه بیشتر از این خودم رو درگیر نمی‌کنم.
‫می‌دونم که جی‌دی‌آر همون استون‌دوم هست.
‫اگه بخوام می‌تونم جزئیات بیشتری گیر بیارم.
‫باید فوراً حرف بزنیم. ‫دو دقیقه دیگه زنگ بزن.
‫وگرنه همه‌چی فردا وارد جلسه ویرایش داستان‌ها میشه.]
‫خب، این غیرعادیه.
‫همه کنفرانس انتشار کتاب برگزار می‌کنن.
‫ولی ما با خودمون گفتیم که ‫کنفرانس خبری کوچیکی برگزار کنیم
‫تا انگیزه‌تون باز بشه!
‫امروز روی صحنه آقای جوی باگ رو داریم، ‫نویسنده‌ی کتاب.
‫ولی قبل از اینکه شروع کنیم،
‫می‌خوام یک همکار صمیمی آقای باگ ‫رو هم روی صحنه فرا بخونم...
‫خانم پریرنا پراکاش.
‫نویسنده‌ای نوپدید که داره روی پیش‌نویس اولیه‌ی خودش کار می‌کنه.
‫- ممنونم. ‫- ممنونم، آقا.
‫من طرفدار پروپاقرص شما هستم، آقا.
‫- ممنون! ‫- ممنون!
‫الان میام.
‫الو؟
‫آقا؟
‫دو روزه که دارم سعی می‌کنم ‫باهات تماس بگیرم.
‫کجا بودی؟
‫نمی‌فهمم چه اتفاقی داره می‌افته.
‫اگه دارین باهم صلح می‌کنید، ‫کاری به من نداشته باشید.
‫من که چیزی به کسی نمیگم.
‫اگه صلحی درکار باشه، تمیز انجام می‌گیره.
‫بدون اینکه کار نیمه‌تمومی بمونه.
‫فقط بخاطر اینکه به نوری کمک کردی ‫دارم بهت زنگ می‌زنم.
‫روی سرت جایزه گذاشتن.
‫فوراً از شهر برو. ‫خدافظ.
‫سبک کاری شما چیه؟ ‫داستان تخیلی؟
‫ببخشید؟
‫جوی!
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫چیکار می‌کنی، جوی؟
‫- بیا اینجا. ‫- جوی!
‫پری، مشکل بزرگی داریم.
‫باید بریم. همین الان!
‫باید از شهر بریم.
‫چی؟
‫بهم اعتماد داری؟
‫آره.
‫طی چند روز گذشته ‫یه اتفاقی در جریان بود
‫که نمی‌تونستم بهت بگم.
‫داشتم یه داستان رو دنبال می‌کردم،
‫و یه کله‌گنده‌ای هست که فکر می‌کنه
‫اطلاعات حساسی ازش دارم.
‫نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره می‌افته.
‫با مخبرهام حرف زدم. ‫با پلیس حرف زدم.
‫همه‌شون دارن می‌گن که روی سرم جایزه گذاشتن.
‫چی؟
‫چی!
‫چی؟
‫من قاطی بد آدمایی شدم.
‫ولی نگران نباش.
‫می‌دونم چطور ازش خلاص بشم.
‫فقط وقت می‌خوام، همین.
‫در همین حال، تو برو خونه، ‫وسایلت رو جمع کن
‫و منم تو راه بهت زنگ می‌زنم. ‫باشه؟
‫زده به سرت؟
‫کجا می‌خوایم قایم بشیم؟
‫بیا بریم پیش پلیس و شکایت ثبت کنیم.
‫با اونا حرف زدم! ‫فقط کاری که میگم رو بکن.
‫بیا از مسیر متفاوتی بریم ‫تا کسی شک نکنه.
‫چمدونت رو ببند و برو خونه‌ی آمریتا.
‫حواست هم باشه که کسی تعقیبت نکنه، باشه؟
‫باشه؟
‫من باید آقای راجداس رو ببینم.
‫همین الان.
‫درمورد یکی از موکلین ایشون در لندنه. ‫آقای وادوا.
‫بگید کاپور اومده.
‫عصر بخیر...
‫آقای جوی؟
‫چرا خودت رو کاپور معرفی کردی؟
‫اون عوضی خودنماییـه.
‫بیا.
‫لطفا بیا. ‫لطفا بشین.
‫خب، بگو ببینم... ‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫حتما آقای وادوا درمورد ملاقات ما بهت گفته.
‫من از اول روی جی‌دی‌آر کار می‌کردم.
‫من قرار بود امانت‌دارش باشم.
‫ولی این جواب نمیده.
‫موکلت داره تماس‌هام رو نادیده می‌گیره.
‫طرف مقابل داره تهدیدم می‌کنه.
‫شغل بی‌اجر و پاداشیه،
‫وکیل بودن یا روزنامه‌نگار بودن.
‫تجارب سخت حرفه‌مونه.
‫درسته!
‫بخاطر همین هم کل ملاقات تو لندن رو ضبط کردم.
‫مخفیانه.
‫اسم شرکت حقوقی راجداس هم توی نوارهای ضبط شده اومده.
‫منم طبیعتا رفتم و تحقیق کردم.
‫حالا یه پرونده کاملا جدید از شرکت شما دارم.
‫پس،
‫ساده‌ست.
‫یا تو پرونده‌ جی‌دی‌آر رو بهم میدی...
‫یا پرونده‌ خودت رو منتشر می‌کنم.
‫ویراستارم پیام شخصی‌ای برات فرستاده
‫که حتما مطمئن می‌شیم در شرکتتون تخته بشه.
‫ما سومین شرکت بزرگ حقوقی در هند هستیم.
‫اونقدر ازتون شکایت می‌کنیم، آقای جوی
‫که هفت نسل و 150 سال طول می‌کشه ‫تا پرونده‌ها تموم بشن.
‫ما هم سومین روزنامه بزرگ هند هستیم، آقای راجداس.
‫همین که داستان منتشر بشه
‫مهم نیست که پرونده‌ها تا کِی ادامه داشته باشن.
‫نظر مردم برنده رو مشخص می‌کنه.
‫- الو؟ ‫- الو.
‫بله، الو؟
‫بله، نوری.
‫تاکسی! تاکسی!
‫جوی، چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫همه‌چی به فنا رفته!
‫ببخشید که بهت زنگ زدم. ‫باید فوراً با لودها حرف بزنم.
‫لودها باهات حرف نمی‌زنه، مرد حسابی.
‫پرونده‌ای که خواسته بود رو گیر آوردم.
‫بهم گفت اگه پرونده رو پیدا کردم ‫زنگ بزنم.
‫اگه بهش زنگ بزنم و اسم تو رو بیارم، ‫قبول نمی‌کنه.
‫بذار همین الان بهش زنگ بزنم. ‫پشت خط باش.
‫الو چیمپو؟ چطوری؟
‫از سفر برگشتی؟ چطور بود؟
‫سلام خانم... سلام! ‫جوی هستم از روزنامه دیسپچ.
‫- الو! الو؟ ‫- پرونده‌ای که خواسته بودی رو گیر آوردم.
‫جوی؟ عوضی. ‫این چه وضعشه؟ نوری کجاست؟
‫خانم، گوش بده چی میگم. ‫پرونده‌ای که لازم داری رو گیر آوردم.
‫می‌تونم به هرکسی که بخوای بدمش.
‫فقط می‌خوام بلایی سرم نیاد.
‫ای عوضی! ‫مگه احمقی؟
‫و نوریِ کثافت، زده به سرت؟
‫چرا به من زنگ زدی؟
‫می‌دونی که گوشیم شنود میشه! ‫گوشی شما هم شنود میشه.
‫جفت‌مون بدبخت می‌شیم!
‫و جوی، ای احمق!
‫پرونده باشه مال خودت. ‫برو فرار کن!
‫الو؟ الو، نوری؟
‫الو؟
‫- الو؟ ‫- آره، شما کجایید؟
‫ما اینجا تو کولابا منتظریم.
‫پریرنا رفت؟
‫قرار بود بیاد خونه‌ی تو.
‫ولی جواب گوشیش رو نمیده.
‫امروز عصر زنگ زد و گفت که برنامه عوض شده.
‫عجله داشت. ‫گفت بعداً بهم میگه.
‫ولی اون قرار بود با وسایلش بیاد خونه‌ی تو.
‫بعدش هم قرار بود بیاد ایستگاه دادار پیشم.
‫- دادار؟ ‫- آره.
‫نه، آخرین بار عصر باهاش حرف زدم.
‫هیچی نگفت.
‫فقط به نظر میومد ترسیده.
‫همه‌چی روبراهه؟ ‫چی شده؟
‫الو؟
‫جوی؟
‫ این شماره برای همیشه قطع شده است.
‫ لطفا شماره را بررسی کنید.
‫خودشه. با جزئیات کامل.
‫وادوا پرونده جی‌دی‌آر رو دزدید.
‫کلاهبرداری 2جی، لیگ کریکت...
‫این پرونده خیلی بزرگ‌تر از همه‌ی ایناست.
‫صاحب جی‌دی‌آر چندین شرکت کاغذی رو می‌چرخونه.
‫از جزایر ویرجین بریتانیا، ‫موریس و جاهای دیگه...
‫همه‌شون به استون‌دوم ارتباط دارن.
‫من می‌تونم تا یه ساعت دیگه اینا ‫رد جی‌دی‌آر واقعی رو بزنم.
‫ولی جی‌دی‌آر همون استون‌دومـه.
‫هیچکس اینو نمی‌دونه.
‫کل کلاهبرداری 500 تا 600 میلیارد می‌ارزه، رئیس.
‫رئیس؟
‫باید همین امروز داستان رو منتشر کنیم.
‫یه سری آدم می‌خوان منو بکشن.
‫جوی، این خیلی بزرگه.
‫زیادی بزرگه!
‫اصلا می‌ترسم بپرسم که چطور اینا رو گیر آوردی.
‫داستان رو منتشر می‌کنی؟
‫البته.
‫این خبره.
‫قطعا منتشرش می‌کنم.
‫اگه اینجا نباشه، جای دیگه‌ای منتشرش می‌کنم.
‫حتما انجامش میدم.
‫گزارشش رو بنویس.
‫من کارهاش رو شروع می‌کنم.
‫رئیس؟
‫رئیس، رئیس!
‫عجب زمان‌بندی‌ای!
‫جیتو، بیا فردا حرف بزنیم.
‫رئیس، گوش کن چی میگم. ‫مهمه!
‫جیتو، بذار برو.
‫رئیس، لطفا گوش بده.
‫جیتو، داری اذیتم می‌کنی.
‫رئیس، گوش کن چی میگم. ‫فقط یه دقیقه.
‫- رئیس، کاری که بهم دادی رو انجام دادم. ‫- کدوم کار؟
‫تو بیمارستان درمورد مالکیت ازم کار خواستی.
‫کدوم مالکیت؟
‫مقاله‌مون، تصاحب، مالکیت.
‫همه‌چی رو دنبال کردم.
‫این ساویرا یه حقه‌ست.
‫کدوم ساویرا؟
‫ساویرا؟ رئیس! ‫صاحبان ما! مهمونی!
‫ساویرا واقعا ساویرا نیست!
‫همش بازی‌ای از شرکت‌های کاغذیـه.
‫جیتو، لطفا برو.
‫رئیس، گوش کن چی میگم. ‫ساویرا درواقع استون‌دومـه.
‫طی 6 ماه گذشته، استون‌دوم ‫حداکثر سهام ساویرا رو خریده.
‫داستان خوبی نیست؟
‫رئیس، گوش کن. ‫نمی‌تونیم اینجا داستان رو منتشر کنیم.
‫بیا بدیمش به یکی دیگه تا منتشرش کنه.
‫درکل استون‌دوم آمریکاییه.
‫کل تجارتشون رو با پول قانونی انجام میدن.
‫پدرشون رو در میاریم.
‫بیا تو روزنامه اکسپرس چاپش کنیم،
‫تا چندتا پرونده علیه‌شون تشکیل بشه.
‫زهره‌ترک می‌شن!
‫اون همه پُزی که بخاطر ساویرا و افتخارش دادن.
‫همه‌شون قایم می‌شن.
‫یکم بیشتر بهم وقت بده.
‫ته‌توی بقیه چیزها رو هم در میارم.
‫تمام کسایی که توش سهم دارن،
‫و اینکه دیگه چه کسایی توش دخیل هستن.
‫با جزئیات کامل.
‫رئیس؟
‫چی شد؟
‫تاکسی، تاکسی!
‫راه بی‌افت.
‫سلام گوخاله، من پرونده مهمی دارم.
‫اگه بلایی سرم اومد، منتشرش کن.
‫بقیه‌اش رو بعداً تلفنی بهت میگم.
‫سریع‌تر برون!
‫اینجا بپیچ راست!
‫سریع‌تر لطفا!
‫برو تو کوچه.
‫زود باش!
‫همه اینا رو یادت باشه، خب؟
‫سه‌تا حساب اینجا و دوتا هم اینجا.
‫اینا هم اوراق سپرده ثابت هستن.
‫اینا هم برگه‌های آپارتمانن.
‫و اگه لازمتون شد، یه مقدار پول تو کمد هست.
‫سعی می‌کنم زود برگردم.
‫اگه گوشیم نگرفت، به گوخاله زنگ بزن.
‫خودش می‌دونه چیکار کنه.
‫باشه.
‫به من بگو! ‫اون هیچی حالیش نمیشه.
‫مامان، نگران نباش!
‫خودش تمام کارهاش رو می‌کنه.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫بهش بگو!
‫زود باش.
‫اینجا رو امضا کن.
‫تمام این اسناد دست گوخاله هست.
‫اگه لازم بود بهش زنگ بزن.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫جریان چیه؟
‫هیچی.
‫بیا بغلم.
‫خیلی‌خب، من دیگه میرم.
‫سلام، گوخاله؟
‫آره، دارم از اینجا میرم. ‫با یه موتور دیگه.
‫ام‌اچ1305. باشه؟
‫نیم ساعت دیگه پایین می‌بینمت.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»