‫باز داره همچین میشه.
‫ساختمون بزرگیه.
‫هنوز وقت داری.
داری به ‫رویای ۳۰ ساله‌ت می‌رسی. ‫[رمپارت - همایش سالانه اندیشه]
‫عه، این یکی جدیده.
‫بیا.
‫اینو تو نوشتی؟ ‫[سری مناظرات اصلی]
‫نه، چرا؟
‫سایمون هرینگتون، روشنفکر در حوزه‌ی عمومی
‫با مقالاتی درباره آینده‌گرایی
‫به‌شدت معروف شده.
‫«به‌شدت معروف؟»
‫اگه راست بود، باید تو تلویزیون می‌بودم.
‫نه، من اینجام چون جورج خواسته.
‫اون لعنتی فراری، کلی واسش پیام گذاشتم.
‫آقای پرفروش نیویورک تایمز.
‫رقابت که نیست.
‫البته که هست.
‫همه چی تو زندگی رقابته.
‫مدیرم گفت اگه این مسابقه رو ببرم
‫- شاید بتونم یه قرارداد کتاب بگیرم. ‫- عزیزم...
‫شما سخنران اصلی نیستید؟
‫چرا، یکی‌شون.
‫خوشبختم، سایمون هرینگتون.
‫منم خوشبختم.
‫دم شما گرم که ‫با این موهای سفیدم منو شناختین.
‫داره شکسته‌نفسی می‌کنه.
‫اون عکس قدیمیه.
‫اینم همسر عزیزم، کلیر.
‫سلام. ‫کارهای سایمون رو می‌شناسی؟
‫قطعاً.
‫می‌خواید سریع امضا بدید؟
‫بروشورم رو امضا می‌کنید؟
‫خب...
‫ببخشید.
‫[جورج]
‫ببین، ما داشتیم می‌رفتیم داخل.
‫با ما بیا.
‫به اتاق سبز؟
‫آره، خودکار بردارم.
‫نمی‌خوام سخنرانی‌های اول رو از دست بدم.
‫خب، از دست نمیدی. ‫من خود سخنرانم.
‫قول میدم.
‫قبل از اینکه اتفاق جالبی بیفته ‫برت می‌گردونم.
‫...برای عموم مردم،
‫باید یه‌جورایی نمایش اجرا کنی.
‫زود باش.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بفرمایید تو.
‫و البته باید از شهر زیبای پورتلند تشکر کنیم
‫که واقعاً بهترین مکان‌ها رو
‫برای این رویداد فراهم کرده.
‫و امسال، میزبان رهبران فکری ‫از سراسر جهان هستیم.
‫نظرتون چیه، بچه‌ها؟
‫- زندگی رو تقویت کنیم؟ ‫- آره!
‫باشه!
‫یکی از دوستان جدید رمپارت
‫قراره تا چند لحظه دیگه سخنرانی افتتاحیه رو بده.
‫سایمون داره به‌عنوان ‫یک مقاله‌نویس مشهور می‌شه.
‫و قراره با جورج روسی، ‫ستون رمپارت، رقابت کنه.
‫این یه رویداد سطح بالاست
‫که خیلی‌ها براش اومدن.
‫حتماً اپ رمپارت رو دانلود کنید ‫اگه هنوز نکردید.
‫تو اَپ می‌تونید رویدادها رو ببینید،
‫بلیط بخرید، و درباره ‫سخنران‌های درجه‌یک ما بدونید.
‫و البته همه مناظره‌ها، پنل‌ها،
‫و کارگاه‌ها ضبط می‌شن.
‫و بعد از پخش زنده به
‫بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده ‫و در اینترنت قرار می‌گیرند.
‫خب.
‫ببینم خودکار کجاست.
‫یه لیوان آب بهتون بدم؟
‫- خیلی خوب میشه، ممنون. ‫- باشه.
‫بله. ‫خیلی ممنون.
‫- بده من. ‫- ممنون.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، فقط یه کم می‌خوام
‫نفس تازه کنم.
‫دکتر هرینگتون، ملاقات با شما مایه‌ی افتخاره.
‫- ممنون که اینو می‌گین. ‫- آنت.
‫باید اعتراف کنم، واقعا به کار شما
‫و مشارکتتون در دنیا احترام می‌ذارم.
‫خواهش می‌کنم، شوخی می کنید؟
‫این احساس متقابله.
‫و خیلی خوشحالم که ‫بالاخره می‌تونم از سایمون حمایت کنم.
‫آره، خودش اینجاست.
‫سایمون.
‫سلام، خوشحالم می‌بینمتون.
‫ممنون که بهم فرصت دادید.
‫- چقدر وقت دارم؟ ‫- دو سه دقیقه.
‫و واقعاً متأسفم که باید تو این شرایط سخت
‫همدیگه رو ببینیم.
‫ممنون، ولی کلیر یه جنگجوئه.
‫آره، واقعاً ناراحت شدم که شنیدم ‫سرطان شما همچنان ادامه داره.
‫ممنون.
‫هر کاری که برای راحتی شما
‫تو این کنفرانس لازمه انجام می‌دیم...
‫نه، سایمون خیلی خوب ازم مراقبت می‌کنه.
‫باهاتون تماس نگرفتن؟
‫ببخشید، میشه...؟
‫- بله، حتماً. ‫- آره...
‫آره، استراحت کن.
‫خوبی؟
‫آره، ببخشید. چی می‌گفتید؟
‫جورج. ‫تو بخش مراقبتای ویژه لندن بستریه.
‫ببخشید، شما با هرینگتون هستید؟
‫آره، اون با ماست.
‫ممنون که وقت گذاشتید. ‫مراقبش باشید.
‫آره، ممنون که اومدی.
‫امکان نداره.
‫ایست قلبی.
‫چقدر وخیمه؟
‫سینتیا میگه وضعیتش ثابته.
‫تحت نظر قرار داره.
‫پس مجبوریم مناظره اصلی ‫شما رو کنسل کنیم.
‫شوربختانه.
‫شاید بتونید مثلاً...
‫یکی دو تا کارگاه برگزار کنید ‫که برنامه بهینه بشه.
‫واقعاً متأسفم، سایمون.
‫عزیزم.
‫ببخشید.
‫- چیز دیگه‌ای لازم داری؟ ‫- نه، ممنون.
‫جورج رمپارت رو به جایگاه امروزش رسونده.
‫توجهات رو به ما جلب کرد.
‫از پسش بر میاد.
‫ما ادامه میدیم.
‫خب، فکر نمی‌کنم این تصمیم درستی باشه.
‫به نظرم استقبال خوبی نمی‌شه.
‫جورج یه پیشروه.
‫با پشتکار و مصمم.
‫چیزی کمتر از این از همکاراش انتظار نمی‌ره.
‫مطمئنید؟
‫آره، مطمئنم. اون بهترین دوستمه.
‫ببینید، می‌دونم که باید برای مناظره
‫یه نفر دیگه پیدا کنید.
‫کسی بهتر از جورج نیست، اما...
‫من تلاشم رو می‌کنم.
‫نگران نباشید. ‫اون از پسش برمیاد.
‫خب، فردا هر چی بخواد بشه
‫ولی الان باید بری رو صحنه.
‫کلیر راست می‌گه.
‫می‌خوای بیای؟
‫می‌خوام نفس تازه کنم.
‫ممنون.
‫خب، بیاید یه خوشامدگویی رمپارتی ‫گرم بهش بگیم، باشه؟
‫ایشون سایمون هرینگتون ـه.
‫اوضاع اونجا چطوره؟
‫می‌دونی، برای من یه کم زیادی آرومه، ‫ولی...
‫خوشحالن که اونجاست، پس...
‫خوشبحال سایمون.
‫چی می‌جوی؟
‫به تو چه.
‫باید یه چیزی دستم بدی.
‫آخه می‌دونی، همه که اینجان
‫می‌خوان بدونن چه خبره.
‫- تو یه اسطوره‌ای. ‫- ها ها.
‫خب، اول خبرای خوب.
‫می‌تونیم آزمایش بالینی رو ادامه بدیم.
‫کاملاً مناسب این روش درمانی هستی.
‫باشه.
‫باشه؟ ‫کلیر، این خبر خوبیه.
‫واقعاً خبر خوبیه.
‫میشه اول با سایمون درباره‌‌ش حرف بزنم؟
‫بله، البته، اگه تا آخر هفته به من جواب بدی.
‫فکر نمی‌کنم که تأخیر به نفعت باشه.
‫- قبوله؟ ‫- قبوله.
‫ببخشید، شما واقعاً
‫یکی از مقاله‌هامو چاپ کردید؟
‫سایمون؟
‫- نگاه تیزی داری. ‫- کی همچین کاری می‌کنه؟
‫اون موقع احتمالاً تنها فرد
‫تو سواحل غربی بودم.
‫- من سارا هستم. ‫- خوشبختم.
‫این خیلی تأثیرگذاره.
‫- ممنون. ‫- چطور می‌تونی
‫افکارت رو اینقدر قانع‌کننده روی کاغذ بیاری؟
‫خب، بازنویسی.
‫می‌دونی، نوشتن بیشترش بازنویسیه.
‫نوشتن یعنی بازنویسی؟
‫باشه، خب...
‫سعی می‌کنم مخالفت‌های احتمالی رو پیش‌بینی کنم.
‫و قبلش خودم مطرحش می‌کنم.
‫نکته خوبیه.
‫فکر کنم برم یه نوشیدنی بگیرم.
‫به‌خاطر استرس و این چیزا.
‫با حریفت آشنا شدی؟ ببخشید، ‫می‌خواستم معرفی‌تون کنم.
‫خیلی بامزه‌ بود.
‫- صبر کن، وایسا. ‫- کلیر خوبه؟
‫آره، کلیر داره استراحت می‌کنه. ‫اون کی بود؟
‫سارا کلاوسن.
‫نویسنده مسیحی خیلی شناخته‌شده‌ایه.
‫حضور آنلاین خیلی قدرتمندی داره.
‫- ولی اون... ‫- یه زنه.
‫نه، می‌خواستم بگم مسیحیه.
‫داشتم اذیتت می‌کردم.
‫مناظره اصلیت ‫فردا سر وقت شروع میشه.
‫شما دو نفر در مورد وجود ‫یا عدم وجود خدا بحث می‌کنید.
‫آنت...
‫این موضوع دیگه خیلی قدیمی نیست؟
‫خب، سارا تو برنامه سخنرانیش ‫یه وقت خالی داشت،
‫که اینو تبدیل می‌کنه به ‫یه معجزه که نصیب تو شده.
‫چطور قدیمی شده؟
‫خب، تو این فضای سیاسی؟
‫می‌دونی، کسی به چیزی که ‫اونا میگن گوش نمیده،
‫و اصلاً نمی‌خوان گوش بدن.
‫انگار می‌خوای یه نفر رو قانع کنی
‫که از دسر موردعلاقه‌ش صرف‌نظر کنه، ‫که اونا مثلاً عاشق وانیل باشن.
‫باشه. به برنامه من ‫مثل برنامه خودت اعتماد کن.
‫چی بگم.
‫مصمم باش.
‫سرسخت، فکر کنم این کلمه بود.
‫جورج چیزی کمتر از این از همکاراش انتظار نداره.
‫کاش جوابمو می‌داد.
‫اینجا نوشته نویسنده پرفروش نیویورک تایمزه.
‫گفت مقاله‌هام خیلی تأثیرگذاره.
‫می‌دونی، یکی از چیزایی که همیشه
‫در مورد سبک نوشتنم دوست داشتم اینه که...
‫تعریف از خودت رو فراموش کردی؟
‫آره.
‫در شأن همایش رمپارت نیست
‫- که درباره‌ی وجود خدا بحث کنه؟ ‫- مطمئنم قبلاً هم
‫اینجا مسیحی‌ها بودن.
‫آره، ولی هیچ‌وقت برای دفاع از ایمانشون نبوده.
‫ناسلامتی نباید یه رویداد فکری باشه؟
‫پس فکری نگه‌ش دار.
‫«سفره‌ی بزرگ خداوند.»
‫- باید خوب باشه. ‫- لعنتی.
‫این مهم‌‌ترین کتابشه. ‫1.2 میلیون نسخه فروخته.
‫هنوز مناظره شروع نشده
‫سعی داری منو دستپاچه کنی؟
‫باید آماده باشی.
‫اگه از تو باهوش‌تر باشه چی؟
‫سایمون.
‫احتمالش در حد برف تو جهنمه.
‫که واقعاً باهوش باشه ‫یا اینکه واقعاً مطالعه کرده باشه؟
‫مگه قرار نبود ‫برای سمینار زوریخ آماده بشی؟
‫به جورج زنگ بزن.
‫ببین حالش چطوره.
‫واقعاً داری ذهنم رو درگیر می‌کنی.
‫هر چند سال یک‌بار، ‫رمپارت دوست داره اوضاع رو تکون بده.
‫من ترنس استند هستم.
‫به سری مناظره‌های چهارساله رمپارت خوش آمدید.
‫با حضور دو متفکر برجسته ‫در حیطه‌ی تخصصی خودشون.
‫هیئت داوران محترم ما به ریاست
‫رئیس رمپارت، آنت دیویس برگزار می‌شه.
‫همچنین سخنرانان گذشته که
‫می‌تونید بیشتر درباره‌شون ‫تو برنامه‌تون بخونید.
‫یا در اَپ رمپارت.
‫سه مناظره و یه نتیجه‌گیری.
‫به برنده جایگاه دائمی اختصاص داده میشه.
‫و یک سری سخنرانی به اسمش نامگذاری می‌شه.
‫فرد مذکور همچنین دعوت‌نامه‌ای
‫برای عضویت دائمی ‫در هیئت داوران ما دریافت می‌کنه.
‫چیز کوچیکی نیست.
‫و برای جذاب‌تر کردن مسابقه،
‫سارا یا سایمون یه چک ‫50,000 دلاری دریافت می‌کنن.
‫و یه 50,000 دلار دیگه هم به ‫خیریه انتخابی برنده تعلق می‌گیره.
‫همون‌طور که می‌گن، ‫این حکم همه چیز رو داره.
‫بیاید باهاشون آشنا بشیم.
‫سارا کلاوسن نویسنده‌ای محبوب در حوزه ایمان و
‫سخنرانیه که رمپارت مدت‌ها اونو زیر نظر داشته
‫با کتاب جدیدش، سفره‌ی بزرگ خداوند.
‫که به لیست پرفروش‌های نیویورک تایمز رسیده.
‫وی به‌عنوان یکی از ده نویسنده ضروری معاصر
‫توسط مجله «اکنون مسیحیت» معرفی شده.
‫لطفاً به سارا کلاوسن ‫روی صحنه خوش‌آمد بگید.
‫سایمون هرینگتون یک مقاله‌نویس نوظهوره.
‫که علم پیش‌بینی آینده
‫و فناوری رو به جریان اصلی آورده.
‫ممکنه مقالات منتشرشده‌شو بشناسید که به‌عنوان
‫حامی پرشور عقل‌گرایی مبتنی بر اصول شناخته می‌شه.
‫که اونو عقل سلیم با پاهای ما در خاک می‌نامد.
‫لطفاً به سایمون هرینگتون روی صحنه خوش‌آمد بگید.
‫خیلی خوب. ‫مقدمات خسته‌کننده تموم شد.
‫سارا، چرا خدا؟
‫و سؤال متقابل برای تو، سایمون، چرا نه؟
‫ولی با تو شروع می‌کنیم، سارا.
‫ممنون.
‫سی.اس. لوئیس میگه: ‫«من به خدا ایمان دارم، مثل ایمانم به خورشید.
‫نه چون اونو می‌بینم،
‫بلکه چون به واسطه اون سایر چیزا رو می‌بینم.»
‫خدا باعث می‌شه چیزها معنی پیدا کنن.
‫چه در روشنایی و چه در تاریکی.
‫خدا وجود غیرمنتظره عشق رو توضیح میده.
‫و عشق رو از چیزی که معمولاً
‫به وضعیت خودخواهی و لذت ربط داده می‌شه
‫به حرکتی از مهربانی، ‫لطف و جامعه‌ای غیرمنتظره تبدیل می‌کنه.
‫خدا چیزهایی رو روشن می‌کنه که علم،
‫هرچند ارزشمند، ‫قادر به توضیحش نیست.
‫نظریه بقا برای قوی‌ترها فقط یه درک سطحی از
‫جذب اولیه و تولید مثل بعدی می‌ده.
‫اما اصلاً به مفهوم عشق مسیحی نزدیک نمی‌شه،
‫که فداکارانه و پر از تسلیمه.
‫علم و عقل‌گرایی در این زمینه
‫مثل لباس نامناسب می‌شن.
‫و من اینجا مکث می‌کنم.
‫ببخشید، دارم یاد می‌گیرم.
‫اجازه هست؟
‫بفرمایید.
‫خب...
‫گذشته از مقایسه ناشیانه‌
‫با خورشید، که یکی از بهترین
‫نمونه‌ چیزهاییه که ‫می‌تونیم به راحتی اندازه‌گیری کنیم و ببینیم،
‫می‌خوام این ایده رو به چالش بکشم
‫که عشق به طرز اسرارآمیزی ‫غیرمنطقی و غیرمنتظره‌ست.
‫آدما برای دلایل مختلف کارهای عجیب می‌کنن.
‫فرهنگ‌ها با گذشت زمان تکامل پیدا می‌کنن ‫و کم‌ کم معنی عشق رو تغییر میدن.
‫مثلاً بحث کتک زدن تو آمریکا رو در نظر بگیرید
‫الان در مقایسه با نسل قبل.
‫خب این مفهوم رو...
‫می‌خوام از وقتم استفاده کنم. ‫ممنون.
‫مثلاً تنبیه بدنی.
‫یا اینکه بفهمی بعضی
‫ویتامین‌ها در واقع سم هستن.
‫این موضوع رو حتی میشه ‫با یه نگاه گذرا به تاریخ فهمید.
‫دوم، تسلیم، به قول سارا.
‫خب، شاید فقط یه جور لذت به اسم دیگه باشه.
‫می‌فهمید چی می‌گم؟
‫لذت می‌برم از این که تمایلاتم رو انکار کنم.
‫می‌تونی نسبت به نیات کسانی
‫که اعتقاد دارن تسلیم شدن از سوی خداست
‫دیدگاه بدبینانه‌ای داشته باشی، ‫که باید اضافه کنم
‫گسترده‌تر از ایمان میسحیه.
‫اما این واقعیت رو تغییر نمیده که رها کردن
‫واقعاً سخته و همیشه هم سخت بوده.
‫و به نظر میاد تا حدی براتون راحته
‫این تعمیم کلی بدی که در طول تاریخ
‫ارتقای اخلاقی جمعی ما، ‫به نقل از دکتر کینگ،
‫که قوس تاریخ اخلاقی که به سمت عدالت خم می‌شه،
‫امری بدیهی یا ساده بوده؟
‫یا بدون زحمت به دست اومده؟
‫رنج و مشقت کسایی که پیش از ما اومدن
‫و برای ایجاد دنیایی عادلانه‌تر ‫و برابرتر برای همه ما،
‫نه فقط برای قوی‌ترها ‫تلاش کردن رو نادیده می‌گیری.
‫و این نشون میده که بحث شما ‫فاقد نوعی از تواضعه که
‫اسحاق نیوتون مدنظر داشت وقتی نوشت:
‫«اگر فاصله دورتری را دیده‌ام،
‫با ایستادن بر شانه‌های غول‌ها بوده است.»
‫من علاقه‌ای به فروتنی کاذب ندارم،
‫هرچند با این دیدگاه آشنا هستم، ‫و البته درستش هم اینه که
‫متعلق به فیلسوف فرانسوی برنارد شارترز هست.
‫مگه اینجا نیومدیم که ‫احتمال وجود خدا رو بررسی کنیم؟
‫حرف من اینه که عشق ‫منطق عقلانی رو نقض می‌کنه،
‫و اینکه گروه‌های بزرگی از مردم در طول تاریخ
‫به رفتارهایی ادامه نمی‌دادن ‫که به نظر غیرمنطقی
‫و از نظر تکاملی زیان‌آور باشه، ‫مگه به خاطر چیزی دیگر،
‫برای نجواهای الهی در دل‌هایشان.
‫اشاره به نظر اکثریت یه مغالطه رایجه.
‫فکر نمی‌کنم متوجه شدی داری یه پیش‌گویی
‫خودساخته می‌سازی.
‫شخص مومن یاد می‌گیره که انکار خصوصی
‫و عمومی خودش رو
‫باید در بالاترین حد ممکن در قبیله‌ش نگه داره، ‫تا لطف خدا بر او بتابه.
‫و به همین دلیل اون شخص ‫تسلیم رو انتخاب می‌کنه تا
‫احساس خوبی داشته باشه ‫و دیگران ستایش و تحسینش کنن.
‫پاداش‌هایی جذاب، ‫به‌عنوان یه شخص مؤمن
‫باید اعتراف کنی.
‫آدما کاری رو انجام میدن که باعث می‌شه ‫حس خوبی داشته باشن و احساس تعلق کنن،
‫و این نکته کلیدیه برای
‫درک فلسفه ابتدایی انسانی.
‫پس لطفاً، رفتارهای نادرست
‫یا تعبیر ضعیف سارا از تاریخ ‫رو با اثبات الهی اشتباه نگیریم.
‫سایمون.
‫- کارت خوب بود. ‫- ممنون.
‫می‌گن زمان می‌بره که به شرایط عادت کنی.
‫فکر کنم منم خوب کار کردم.
‫سینتیا، سایمونم.
‫مراسم تشییع سه روز دیگه‌س.
‫سینتیا شوکه شده.
‫برادر شوهرش کارها رو دست گرفته.
‫می‌خواد همه‌ چیز تموم بشه.
‫همون روزیه که باید ‫مناظره نهاییم رو انجام بدم.
‫شاید الان زمان مناسبی برای بودن در اینجا نباشه.
‫منظورم اینه که شاید باید ‫از پنجره بیرون رو نگاه کنیم
‫تا یادمون بیاد کجاییم.
‫دنیا زخمیه.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اجاره‌شو بده.
‫ولی ما موفق شدیم، سایمون.
‫ما خیلی خوش‌شانسیم.
‫نه، تو موفق شدی.
‫نه، می‌مونیم. می‌مونیم.
‫و امشب می‌خوام با حریفم شام بخورم.
‫وای، به نظر خوب میاد.
‫جنگ تن به تنه، عزیزم.
‫چیز قشنگی توش نیست.
‫ممنون. بازم بیار.
‫لطفاً نکن.
‫برای جورج.
‫باید برم.
‫- سارا! ‫- ببخشید که دیر کردم.
‫- تماسم طول کشید. ‫- این همسرمه، کلیر.
‫- خیلی ماهید. ‫- ممنون.
‫- تو هم همینطور. ‫- ممنون.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫شاید. ‫شاید نه، احتمالاً نه.
‫می‌خوای شش دنگ حواست جمع باشه؟
‫تو ملاقات اولیه زیادی نوشیدی؟
‫کدوم غذاش خوبه؟
‫ما اهل اینجا نیستیم.
‫- اهل کجایید؟ ‫- کمبریج.
‫نه بابا. من دو سال تو ولسلی درس خوندم.
‫عاشق ماساچوستم.
‫و ولش کردی؟
‫از مسیرم منحرف شدم.
‫با کل این ماجرای سخنرانی و نویسندگی.
‫اصلاً تو برنامه‌ نبود.
‫یا حداقل تو برنامه من نبود. ‫اراده خدا غالب میشه.
‫- نوشیدنی؟ ‫- من آب می‌خوام. ممنون.
‫مشغول نوشتن یه کتاب دیگه‌ هستی؟
‫همیشه. زندگینامه.
‫خیلی بابت این یکی هیجان دارم...
‫به نظرت برای این کار خیلی جوون نیستی؟
‫خب، می‌تونستم صبر کنم ‫تا به سن تو برسم.
‫کلاهه چقدر بهت میاد ‫عمراً به من بیاد.
‫آره. منم فکر نمی‌کردم بهم بیاد.
‫کلیر فرانسویه.
‫راستش به‌خاطر سرطانه.
‫- وای خدای من. ‫- نه، اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫نوع پیشرفته از لنفوم تی‌سل غیر هوچکین.
‫سعی می‌کنم از درجه‌بندی عددی پرهیز کنم
‫وقتی بحث سرطان‌های خونی مطرحه، چون...
‫عزیزم، عزیزم، ‫به زبان ساده توضیح بده.
‫کلیر یه متخصص برجسته جهانی
‫تو رشته نفرولوژیه، ‫که شبیه چیزی می‌مونه که باید برای
‫انجام دادنش زندانی بشی، ‫ولی در واقع یعنی شما الان
‫کنار یه دکتر متخصص کلیه منحصر‌به‌فرد نشستی.
‫وای. خیلی تأثیرگذاره.
‫ممنون.
‫در اصل سرطان خون مرحله چهار دارم.
‫خیلی متأسفم.
‫مرسی.
‫ولی خب، این زندگیه...
‫یه روز خوبه یه روز بد.
‫آره، این رویکرد قابل احترامه،
‫یه چیزی که من واقعاً باید یاد بگیرم.
‫سارا.
‫رمپارت. به نظر می‌رسید ‫حتی چیزی ازش نمی‌دونستی.
‫خب، باهام تماس گرفتن و به خودم بالیدم.
‫و به نظر می‌رسید یه فرصت خوب باشه.
‫خب، معلومه که هست.
‫ولی منظورم اینه، ‫در نهایت دنبال چی هستی؟
‫فکر کنم می‌خوام ‫آدما رو به سمت خدا راهنمایی کنم.
‫چیز خیلی پیچیده‌ای نیست.
‫زاویه‌ت چیه؟ ‫راستش واقعاً کنجکاوم.
‫تو چی؟
‫فردا بهتر خواهد بود.
‫ما آینده‌گراها تحلیلش کردیم.
‫مهمه که چرایی‌ها و چگونگی‌های
‫مسیر آینده بشریت رو نشون بدیم
‫تا بتونیم مشارکت و ‫هیجان دور و بر پیشرفت رو ایجاد کنیم.
‫لازم نیست اینقدر سخت کار کنه.
‫من کلی پول درآوردم.
‫آره، پدرسالاری.
‫یه کم امید، یه حقوق.
‫سایمون، جایی خوندم ‫که اضطراب اجتماعی داری؟
‫و تو یه کنفرانس، ‫باید خیلی سخت باشه که کنار بیای.
‫استقامتش یکی از ویژگی‌های موردعلاقه منه.
‫فقط دستشو می‌گیرم و آروم می‌شه.
‫ای بابا، کلیر.
‫راستی جورج چطوره؟
‫آنت گفت سکته قلبی کرده.
‫با آثارش آشنایی؟
‫من بیشتر تو جمع‌های مرتبط با ایمان می‌چرخم.
‫جورج امروز فوت کرد.
‫فقدان عظیمیه.
‫و ما منتظریم ببینیم کلیر برای آزمایش بالینی
‫مناسب هست یا نه، یه تلاش نهایی،
‫که زمان‌بندیش کاملاً عالیه.
‫- سارا؟ ‫- بله؟
‫می‌شه لطفاً اینو برام امضا کنی؟
‫بله، حتماً.
‫خودکار داری؟ عالیه.
‫کارت محشر بود.
‫ممنون.
‫[سفره‌ی بزرگ خداوند]
‫شب خوبی داشته باشی.
‫باید می‌ذاشتی سارا حرفش رو تموم کنه.
‫واقعاً حرفشو قطع کردی.
‫بابت نظرت ممنونم. ‫خیلی مفید بود.
‫ببخشید، آزمایش بالینی، این یعنی چی براتون؟
‫می‌شه لطفاً بریم سراغ منو؟
‫اشکالی نداره اگه برای سلامتیت دعا کنم، کلیر؟
‫هر کاری که دوست داری، بله.
‫باید یه چیزی سفارش بدیم.
‫سایمون، یه سوال دارم.
‫احترام می‌ذارم که به خدا اعتقاد نداری،
‫- یا می‌پذیرم که نداری. ‫- باشه.
‫ولی خسته نمی‌شی از اینکه اینقدر ‫در موردش سرسخت و مبارزه‌طلبی؟
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫- صداقت زیباست. ‫- مبارزه‌طلبی.
‫توصیف غیرمنتظره‌ایه.
‫نتیجه‌گیریت رو به چالش نمی‌کشم.
‫فقط... پاداشش چیه؟
‫فردا تجربه‌ش می‌کنی.
‫حالت خوبه؟
‫- دمت گرم، تو آدم خوبی هستی. ‫- ممنون.
‫- مشکلی نیست. ‫- هی...
‫تو پیشخدمت خوش‌تیپی هستی، می‌دونی؟
‫بدم نمیاد ببینم با این دو خانم زیبا
‫کمی بگو و بخند کنی و این چیزا.
‫این درست نیست.
‫می‌دونم، باشه، بریم.
‫من خوبم. ‫میگم خوبم!
‫شب خوش. ‫سارا، تا هتل باهات میام.
‫اینم خوش‌رویی مثال‌زدنی!
‫- مطمئنی می‌تونه بره خونه؟ ‫- اون خوبه.
‫چیزیم نیست.
‫خوبه که وقت مردونه‌ای داشتیم.
‫آره. قطعاً.
‫زندگی تو شمال غربی اقیانوس آرام رو دوست داری؟
‫آره. طبیعتش بی‌نظیره.
‫آره.
‫فکر می‌کنی اینجا مهمانوازن؟
‫یا فقط یه چیزیه که مردم تیک می‌زنن؟
‫خودمم هنوز نفهمیدم.
‫هی، من تو این کنفرانس ‫یکی از سخنرانای اصلی هستم.
‫- خیلی خوبه. ‫- رمپارت!
‫با آینده‌گرایی آشنایی داری؟ چون...
‫- من یه جورایی توش معروفم. ‫- ایول.
‫-آره. ‫-آره.
‫هی، باید برای مناظره بعدیم آماده بشم.
‫می‌خوای کمکم کنی؟ کارت‌های یادداشت دارم.
‫من هنوز تو شیفتم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، البته.
‫باشه.
‫منطقیه.
‫همسرت گفت اگه از در پشتی ببرمت
‫صد دلار میدی.
‫می‌تونی پیاده بری؟
‫آره.
‫شب خوبی داشته باشی، آقا.
‫آره، کلیر زیادی نگرانه.
‫پورتلند رو چطور می‌بینی؟
‫خوبه.
‫منظورم اینه، ‫با شرق آمریکا قابل مقایسه نیست، اما...
‫نه، نیست.
‫و برای مناظره‌ای که بهش تعلق ندارم اینجام.
‫سارا، مزخرف نگو.
‫یعنی برای این فرصت شکرگزارم.
‫فقط این که مجبورم هر چیزی ‫که پیش میاد رو قبول کنم،
‫و بنابراین برای همیشه تو جاده‌ام.
‫من تنها منبع درآمدمونم در حالی که شوهرم
‫منتظره که شغل رویاییش ‫به شکل جادویی پیدا بشه.
‫همش به روم میاره ‫که از این همه سفر خوشش نمیاد،
‫اما واقعاً بچه می‌خواد.
‫متأسفم.
‫این باید با توجه به چیزی ‫که شما دارید تجربه می‌کنید
‫خیلی بی‌ملاحظه و کوچیک به نظر برسه.
‫نه اصلاً. ازدواج سخته.
‫آره.
‫می‌تونم بهت راهکار بدم.
‫اول تو شروع کن.
‫به جای اینکه نشون بدی ناامیدی،
‫واقعاً بگو چه حسی داری.
‫آره.
‫اما بخش واقعاً سختش بخشش‌ـه.
‫- آره. ‫- همه‌چی بی عیب و نقص نیست،
‫اما عشق همینه دیگه.
‫شما و سایمون بچه دارید؟
‫چون رسالتت رو پیدا کردی.
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫احساس می‌کنم در برابر جالوت ایستادم.
‫یعنی، سایمون واقعاً تو ساختن نقطه نظراتش خوبه،
‫ولی تو نابود کردن نقطه نظرات من ‫واقعاً، واقعاً ماهره.
‫آره، همینطوره.
‫صبح بخیر. ‫من سارا کلاوسن هستم،
‫و شما در حال نوشیدن قهوه ‫با «اکنون مسیحیت» هستید.
‫نگران نباش. ‫ما از حضورتون خوشحالیم.
‫فنجون قهوه امروز صبح رو با سخنران،
‫اینفلوئنسر، و نویسنده سارا کلاوسن می‌نوشیم،
‫که سومین کتابش، سفره‌ی بزرگ خداوند
‫به تازگی به نقطه عطفی رسید که نادره...
‫بعد از این سال‌های اخیر
‫یه کم بدبین شده.
‫چطور؟
‫من و اون هر دو بی‌ایمان هستیم و من آرومم،
‫ولی اون سایمون هرینگتونه.
‫متوجه نمی‌شم.
‫خب، مثل بقیه‌ از محافل دانشگاهی نمیاد.
‫یه کم دلم براش می‌سوزه.
‫از وقتی که از دانشکده الهیات
‫اخراج شد یه جورایی غریبه و غیرخودی بوده.
‫خب، تا حالا که یه جورایی ‫یه آدم بیرونی بوده.
‫شوخی می‌کنی.
‫نه.
‫نه، همون وابستگی‌ای که
‫شام امشب رو یکم ناخوشایند کرد.
‫می‌خوای بیای داخل؟
‫نباید اینو می‌گفتم.
‫- من زیادی اعتماد می‌کنم. ‫- چیزی نمی‌گم.
‫فکر کنم باید برم.
‫- پس همراهت بیام. ‫- نه، نه.
‫همین پایین خیابونه.
‫باشه. ممنون با هم حرف زدیم.
‫جورج؟
‫دست‌هات رو ببر بالا.
‫خب شما دو تا چیا گفتید؟
‫یه توافق خیلی جدی با هم داریم.
‫آره، می‌دونم.
‫به خاطر همین تمام این سال‌ها لب به نوشیدنی نزدم.
‫باید چیزی داشته باشم ‫تا تو این ازدواج بهش تکیه کنم
‫وگرنه همه‌چیز خیلی سریع خراب می‌شه.
‫«خیلی سریع؟»
‫مسخره‌م نکن.
‫- این تقصیر تو بود. ‫- بی‌خیال.
‫فکر نمی‌کنی سر درد کوبنده‌م کافی باشه؟
‫کلیر...
‫اون بار که قرار سخنرانی‌ام رو
‫تو نیویورک کنسل کردم ‫تا مراقب بچه‌های خواهرم باشم رو یادت هست؟
‫یه چیزایی.
‫خب، مکس کوچولو ‫با یه مشت چیپسش‌ خیلی خوشحال بود
‫تا وقتی که خواهرش ‫با یه بسته کامل وارد شد.
‫و دیدن اینکه خواهرش بیشتر ‫از خودش داره باعث شد قاطی کنه.
‫آره، می‌فهمم، ولی ببین
‫به یه نویسنده جوان مسیحی حسادت نمی‌کنم.
‫درباره‌ش مطالعه می‌کنی؟
‫فکر کنم کنجکاو شدم.
‫مثل تو.
‫می‌دونی،از اون دست آدم‌هاست ‫که دوست داره مردم رو
‫به خودش جذب کنه تا احساس قدرت کنه ‫و بعد ردشون کنه.
‫خواستم سر صحبت رو باز کنم.
‫وایسا بهت بدم.
‫لعنتی.
‫- می‌تونم خودم بردارم. ‫- ببخشید.
‫روبراهی؟
‫عالی.
‫«در حالی که این برای سینما جذاب است ‫و به نظر نمی‌رسد
‫راه بدی برای گذراندن یک بعدازظهر باشد،
‫هیچ دلیلی برای ترس از ‫یک کابوس‌آباد منفعل وجود ندارد که
‫زندگی‌مان را در صندلی معلق ‫در حال نوشیدن غذا از یک لیوان بگذرانیم.
‫در واقعیت، در آینده نزدیک خواهیم دید که
‫مردم مسئولیت بیشتری ‫در قبال سلامتی‌شان می‌پذیرند
‫و برای نتایج بهتر هزینه کمتری می‌کنند.
‫تا سال 2040، ‫65 درصد از هزینه‌های بهداشت
‫مدل‌هایی از مراقبت را پشتیبانی می‌کند که پیشگیری و
‫سلامت را ترویج می‌دهد، ‫با فناوری‌ای که تشخیص زودهنگام را برای
‫پزشکان و بازخورد بلادرنگ ‫برای بقیه ما بهبود می‌بخشد.
‫دیری نمی‌پاید تا جسم ما
‫و حساب‌ بانکیمان مزایای
‫دویدن صبحگاهی را احساس کنند.»
‫هنوز خوبی؟
‫- چیزی لازم نداری؟ ‫- مشغولم.
‫کِی قراره درباره آزمایش بالینی خبردار بشیم؟
‫مطمئنم به زودی.
‫باید برای کنفرانس بعدیت آماده بشی.
‫باید سرت تو کار خودت باشه.
‫یا بگی «گور بابات»، طبق معمول.
‫دفعه قبل سارا مناظره رو شروع کرد.
‫سایمون، می‌تونی این یکی رو شروع کنی؟
‫با کمال میل.
‫هر چند برای اهداف این سری
‫از مناظرات رمپارت
‫اندیشیدن به احتمال وجود خدا جذابه...
‫و خوشحالم که انجامش بدم...
‫لیکن نادیده گرفتن چیزهایی که
‫امروزه در خانه‌های عبادت وجود نداره ‫برای من کوتاهی محسوب می‌شه.
‫ما به خدا نیاز نداریم.
‫ما وسط داستان خودمون هستیم.
‫بشریت مسائل فوری داره ‫که باید حل بشه، و...
‫ما داریم اونا رو با علم و منطق
‫و پیشرفت‌های تکنولوژی پاسخ می‌دیم.
‫دور و برتون رو نگاه کنید.
‫چالش‌های فوری ‫و پیروزی‌های نفس‌گیر وجود داره.
‫اما بخش قابل توجهی از جمعیت جهان همچنان
‫بخش زیادی از ‫زمان و انرژی‌شون رو صرف
‫یه تلاش طولانی برای صید ماهی ‫تو یه برکه خالی می‌کنن.
‫این یه فقدان عمیقه.
‫تصور کنید چه‌ها می‌شد انجام بدیم ‫اگه می‌تونستیم
‫تمام اون قدرت ذهنی رو متمرکز کنیم.
‫بنابراین باور من در عین حال یک درخواست است.
‫دوباره به نژاد انسانی ملحق بشید.
‫به هر روش قابل تصوری حضور کامل داشته باشید.
‫چیزی رو از دست ندید.
‫ما از شما استقبال می‌کنیم. ‫ما به شما نیاز داریم.
‫و قول می‌دم،
‫پاداش‌ خودشو همین امروز و فردا نشون میده.
‫قطعا سایمون می‌دونه که علم از قرون
‫16 و 17 برخاسته،
‫دوره‌ای که عمدتاً ‫از میان گروهی از خداپرستان شکل گرفت.
‫این نشون میده که علم در تاریخ بشر ‫پدیده‌ای نسبتاً جدیده
‫و همان‌طور که در ابتدا طراحی شده، ‫دامنه محدودی داره.
‫ببینید، این خداپرستان انتظار داشتند ‫که علم دیدگاه اونارو
‫درباره قوانین طبیعت و ریاضیات تأیید کنه
‫که بر اساس درکی مبتنی بر ایمان شکل گرفته بود،
‫مبنی بر اینکه یک موجود الهی ‫زمانی قوانین طبیعت را پدید آورده.
‫استنباطت اینه که چیز اولی
‫چیز بعدی رو بی‌اهمیت می‌کنه.
‫اما اگه خدای مصری هوروس رو مطرح کنم،
‫که سه هزار قبل از اسطوره‌شناسی مسیح ظهور کرده، ‫تو استدلال منو رد می‌کنی
‫یا می‌گی که به نوعی داستان
‫ناجی غایب معتبرتره چون بعداً اومده.
‫- می‌خوام حرفم رو تموم کنم. ‫- کدومش درسته؟
‫قبلی یا بعدی بهتره؟
‫برخلاف پاسخی که تصور می‌کنم
‫در همین لحظه داره
‫تو دل سایمون می‌جوشه...
‫من ارزش علم رو انکار نمی‌کنم،
‫که اجازه میده چیزها رو به شکلی جدید ببینم،
‫حالا بماند روش‌هایی که کمک می‌کنه ‫جامعه پیشرفت کنه.
‫بذارید اینطور بگم.
‫علم به من اجازه میده ‫ساختار مولکولی یک
‫گل رو درک کنم ‫و این که چگونه گرده‌افشانی می‌شه.
‫اما اگه بیش از حد به اون گل نزدیک بشم،
‫اگه داخل میکروسکوپ زندگی کنم،
‫خیلی چیزها درباره معنای اون گل
‫برای مردم رو از دست می‌دم.
‫وقتی از مولکول‌ها فاصله می‌گیرم ‫و تصویر بزرگ‌تر رو می‌بینم،
‫شروع می‌کنم به درک زیبایی گل.
‫تحت تاثیر احساسی ‫رنگ قرمز درخشانش قرار می‌گیرم
‫که در برابر میز ‫آشپزخانه یا دیوارهای کسل‌کننده قرار داره.
‫این تضاد چیزی در روحم رو تکون میده.
‫و این ظلم به خودمه
‫اگه در مورد این احساسات تامل نکنم ‫یا نپرسم چرا.
‫شاید وقتی به ظرافتی فکر ‌کنم ‫که یک گل باهاش شکل گرفته،
‫به معنای زندگی بیندیشم.
‫و وقتی به طبیعت اجازه می‌دم که
‫فراتر از یک مشاهده بالینی باهام صحبت کنه،
‫یادم می‌مونه که لحظات کوچیک رو ‫با کسی که دوستش دارم قدر بدونم
‫چون به یاد میارم که زندگی خودم ‫به همون اندازه شکننده‌ست.
‫ببینید، فقط زمانی که به خدا ایمان دارم
‫شروع می‌کنم به پیدا کردن پاسخ‌هایی فراتر از
‫درک محض در مورد اینکه ما کی هستیم ‫و چرا همه اینا مهمه.
‫یعنی من نمی‌تونم بدون احضار یک قدرت برتر ‫از یک گل قدردانی کنم؟
‫البته که می‌تونی.
‫اما قدردانی و جهان‌بینی دو چیز متفاوت هستند.
‫سایمون، نظرت درباره احتمال وجود خدا چیست
‫وقتی که این همه اختلاف نظر وجود داره؟
‫نکته خوبی بود.
‫اختلاف نظر نه فقط درباره‌ی وجودش،
‫بلکه درباره ماهیت و شخصیت خدا،
‫که همچنان باعث شکاف بین باورمندان
‫به جناح‌های مخالف می‌شه.
‫قابل توجهه که مسیحیان دوست دارن ‫به مسلمانان و مورمون‌ها
‫به خاطر داستان‌های عجیبشون ایراد بگیرن،
‫اما با داستان‌های خودشون کاملاً راحتن.
‫اما بار اثبات کاملاً
‫روی شونه‌های مخالف برجسته منه
‫چون من نمی‌تونم ‫عدم وجود چیزی رو ثابت کنم،
‫مثل اینه که سعی کنم
‫ناباوری جمعی‌مون به موجودات خیالی رو محاسبه کنم.
‫جالبه که نمی‌بینی چطور
‫خودت شبیه انتقاد‌هایی هستی که مطرح می‌کنی.
‫خانم‌ها و آقایان، رقیب من،
‫در حال نمایش تمایل مذهبی به فریب‌کاری
‫در معرض دید همگانه.
‫از یه طرف، اونا دوست دارن
‫داستان آفرینش رو مطرح کنن ‫تا سخاوت خدا رو نشون بدن.
‫از هر درخت باغ بخورید به جز یکی.
‫واقعا؟ تقریبا هیچ چیز؟ ‫ممنوعه؟
‫خب، نه چندان سریع، ‫مثلاً بازماندگان سوءاستفاده،
‫مطلقه‌ها، اعضای جوامع مختلف،
‫و هرکسی که به خاطر زندگی خارج
‫از تعریف باستانی پولُس از جنسیت
‫توسط مسیحیان محکوم شده‌اند،
‫حرف‌های دیگه‌ای برای گفتن دارن.
‫بوفه‌ی خیلی محدودیه.
‫فقط از آدم و حوا بپرسید.
‫سعی کن متمرکز بمونی، سایمون.
‫واقعا می‌خوای بگی که با مخالفت با اصول
‫اسلام یا جنبه‌هایی از ایمان مورمون‌ها
‫مسیحی نمی‌تونه به خدا باور داشته باشه؟
‫که یه نقص در یک سیستم اعتقادی در هر جایی
‫تمام سیستم‌های اعتقادی رو در همه جا بی‌اعتبار می‌کنه؟
‫مثل اینه که به دلیل داشتن یه رئیس‌جمهور بد
‫هرج و مرج رو تبلیغ کنیم.
‫منتظرم که یه ادعای معتبر مطرح کنی،
‫و از خودم می‌پرسم چرا داری ‫سعی می‌کنی مثل من به نظر برسی.
‫دارم سعی می‌کنم پاسخ بدم.
‫حرفای بی‌ربط می‌زنی.
‫- بهترین قدم رو بردار. ‫- نکته همینه.
‫ببخشید؟
‫این بی‌معنیه چون بازتاب‌دهنده
‫ماهیت آشفته استدلال خودته.
‫فکر می‌کنم رقیبم بیشتر دوست داره زبون بریزه
‫تا واقعاً استدلال خودشو مطرح کنه.
‫تو...
‫خیلی گیج‌کننده‌ای.
‫خب...
‫منظورم اینه چه بلبشویی بود، نه؟
‫دختره دیوونه‌ست.
‫فضای معمولش نیست.
‫بیا عجله کن. حتی نمی‌دونم
‫چرا به این همایش دعوت شده.
‫میشه لطفا آروم‌تر بریم؟ ‫خستگی خیلی شدیده،
‫- اصلاً دیوونه‌کننده‌س. ‫- تو سرطان داری.
‫با بیماران سرطانی شوخی نداریم.
‫آماده‌ای؟
‫چرا از دکتر خبری نیست؟
‫مشکلش چیه؟
‫مطمئنم که تو کارشون غرق شدن.
‫خوشحالم که تونستی بیای.
‫- سایمون. ‫- ببخشید دیر کردیم.
‫می‌خوای چند کلمه بگی؟
‫بله، بله، ممنون.
‫سلام به همه.
‫جورج روسی پیشگام در زمینه‌های
‫علم، عقلانیت و آینده‌نگری بود.
‫همچنین صمیمی‌ترین دوستم بود.
‫عجیب و کمی غم‌انگیزه،
‫که ما اینقدر در سال‌های اخیر مشغول بودیم.
‫پس توافق کردیم که
‫تا حد امکان همیشه خارج از شهر ‫همدیگه رو ببینیم،
‫به دور از جمعیت و توجه.
‫و در اون لحظات بود ‫که چهره‌ی عمومی و خصوصی جورج روسی
‫یکی و یکسان بود.
‫کنجکاوی بی‌پایان.
‫این که او یک پدر و یک شوهر بود
‫و حامی جدی هنر
‫و همچنین یه بشردوست، ‫همه شایسته یادآوری هستند.
‫اما تشنگی شدیدش برای دانش
‫چیزیه که با من خواهد ماند.
‫جهان واقعا یکی از بهترین ذهن‌هایش را از دست داده.
‫ممنون، سایمون.
‫می‌خوام کسی رو معرفی کنم که شاید
‫برای بعضی‌ها در این جمع ‫چندان شناخته‌شده نباشه.
‫از تلاش‌های فراگیر
‫جورج در طول زندگیش میگه.
‫کنجکاویش، همونطور که سایمون اشاره کرد،
‫آن‌قدر همیشه حاضر بود ‫که جورج بی‌سروصدا تقسیمات رو کنار زد
‫تا صداهایی رو ترویج بده ‫که حتی باورهای خودش رو به چالش کشید.
‫سارا کلاوسن.
‫ممنون.
‫نمی‌خوام احساساتی بشم،
‫و قول می‌دم صحبتم کوتاه باشه.
‫امشب مربوط به جورجه.
‫من بهش نامه نوشتم ‫و ازش خواستم که دوست مکاتبه‌ای بشیم.
‫تصور کنید وقتی گفت بله چقدر تعجب کردم.
‫خیلی چیزها از جورج یاد گرفتم،
‫و به ندرت به چیزی می‌رسید که احساس بشه
‫خیانت به باورهای هر دومونه.
‫و امیدوارم جسارت نکنم
‫وقتی می‌گم که من هم...
‫اونو دوست عزیزم می‌دونستم.
‫و همچنان برای خانواده‌ش دعا می‌کنم.
‫همه جمع شدن.
‫آره. تقریباً مراسم بی‌نقصی شد.
‫فکر می‌کنم همینطور بود.
‫- باید واقعا به خودت افتخار کنی. ‫- ببخشید.
‫مراسم یادبود خوبی بود.
‫ممنون که دعوت کردی.
‫چرا احساس می‌کنم از غافله عقب موندم؟
‫- ببخشید؟ ‫- اینکه اون جورج رو می‌شناخت.
‫- همین. ‫- من نمی‌...
‫- سایمون... ‫- جایگزینش
‫بر حسب اتفاق یه دوست مکاتبه‌ای مخفی بوده.
‫فکر می‌کنی برای حل چیزی که تو اصرار داشتی
‫بهت توضیح بدهکارم؟
‫خب، فکر می‌کنم که...
‫ممنون که اومدی.
‫شب بخیر.
‫این خیلی پایین‌تر از شأن این مؤسسه‌ست ‫که حتی ایشون رو اینجا داشته باشن.
‫و خودت هم می‌دونی.
‫یه کتاب کودکان
‫درباره رستاخیز نوشته، محض رضای خدا.
‫واقعا می‌خوای این زن سیاه‌پوست افتخارآمیز
‫که این پلتفرم رو در اختیارت گذاشته بی‌اعتبار کنی؟
‫نه.
‫و نه.
‫امشب نه.
‫با همدیگه حلش کنین،
‫و انتظار دارم نسبت به لجاجت دیروز ‫میونه‌تون بهتر بشه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من فمینیست‌های زیادی رو می‌شناسم
‫ولی همچنین زن‌هایی رو می‌شناسم
‫که برای منافع شخصی از هدف منحرف شدن.
‫جورج همیشه ازت به خوبی یاد می‌کرد.
‫ولی من چیز دیگه‌ای می‌بینم.
‫چون تو یه جهان‌بینی داری
‫که انتظار داری ‫فرشته‌ها رو تو آسمون ببینی.
‫می‌دونی، دوست دارم این مسابقه رو
‫برای گرامیداشت میراثش ببرم، ‫اما قانعم
‫که اون زنی باشم ‫که تو رو در ملأ عام شکست می‌ده.
‫خب، ببین نقشه‌هات یکی یکی داره رو میشه.
‫تو واقعا یک موجود زیرزمینی هستی، مگه نه؟
‫جورج منو توصیه کرده بود.
‫با توجه به مشکلات سلامتیش در شش ماه گذشته،
‫من برنامه جایگزینش بودم.
‫مشکل سلامتی نداشت.
‫چقدر خوب بهش توجه می‌کردی؟
‫جورج.
‫جورج؟
‫شب سختی بود؟
‫خواب‌های عجیبی دیدم.
‫جورج...
‫انگار که می‌دونه چه اتفاقی افتاده.
‫انگار می‌دونه که رفته.
‫حس می‌کنم به‌خاطر اینجا بودن اذیت میشم.
‫حتی به این مزخرفات باور ندارم.
‫ذهنت داره سعی می‌کنه کنار بیاد.
‫خوبه خواب ببینی.
‫- سارا. سلام. ‫- هی.
‫ببخشید، نمی‌خواستم مزاحمت بشم.
‫- مشکلی نیست. ‫- حالت چطوره؟
‫خوبی؟
‫می‌دونی، اگه بتونم دست‌خط خودمو بخونم.
‫مطمئنم عالی خواهی بود.
‫ممنون. سایمون کجاست؟
‫فکر کنم تو راهه.
‫فقط می‌خواستم یه سؤال سریع ازت بپرسم.
‫باشه.
‫چرا بهمون نگفتی جورج رو می‌شناسی؟
‫نمی‌خوام درباره جورج صحبت کنم.
‫فکر کنم احساس کردم مثل لحظه سایمون بود.
‫امروز موفق باشی.
‫ممنون.
‫می‌دونم که همه‌تون منتظر این لحظه هستید.
‫سومین و آخرین مناظره ما
‫قبل از سخنرانی‌های پایانی فردا.
‫آب می‌خواهید، آقای هارینگتون؟
‫- یا قهوه؟ ‫- آب، بله، ممنون.
‫و البته
‫سایمون هارینگتون.
‫صبح بخیر، سارا و سایمون.
‫- صبح بخیر. ‫- ممنون.
‫برای شروع می‌خوام یه سؤال مطرح کنم
‫که فکر می‌کنم منجر به پاسخ‌های مفیدی بشه.
‫چیزی که سارا قبلاً درباره‌ی
‫لباس نامتناسب گفت کمی کنجکاوم کرد.
‫سایمون، ایمان رو امتحان کن.
‫می‌تونی اونو کش بدی که مناسب
‫باورهای خردگرایانه یا بی‌خدایانه‌ات بشه؟
‫گولشو می‌خورم.
‫با کنار گذاشتن مسائل بزرگ تاریخ
‫و به اصطلاح شواهد،
‫کاملا روی اخلاقیات خدا تمرکز می‌کنم.
‫من یک ضد‌دین هستم.
‫- ببخشید. ‫- ممنون.
‫مشکلات پخش زنده.
‫من یه بی‌خدا هستم.
‫همانطور که توسط ‫کریستوفر هیچنز معروف شد،
‫یا باید بگم یک ضد‌دین به دلایل زیادی،
‫اما یکی از واضح‌ترین‌ها رو اول می‌گم.
‫خدا چرا اینقدر دیر کرده؟
‫چطور می‌تونید یک موجود مقدس رو توجیه کنید
‫که این همه رنج رو بدون مداخله مستقیم رها کرده؟
‫نمی‌دونم، سایمون.
‫اگه خود عیسی روی صحنه بود،
‫تو فقط می‌گفتی که داره ‫آزادی اراده‌ات رو نقض می‌کنه.
‫به‌خاطر ثبات عقیده‌م ازم ایراد می‌گیری.
‫اینو کسی میگه که باید
‫اعتقادات خیالی خودش رو هر یکشنبه تأیید کنه
‫که نکنه تو هوا ناپدید بشن.
‫از حملات شخصی دوری کنید.
‫رقیب من، خانم‌ها و آقایان،
‫به کمبود سوخت اخلاقی و فکری رسیده.
‫همونطور که گفتم، بیایید از ‫حملات شخصی اجتناب کنیم.
‫برگردیم به مسیر.
‫یک چیزی نام ببر ‫که برایش دین لازم داشته باشیم
‫که نتونیم خودمون ازش استنتاج کنیم.
‫نمی‌تونه، اگرچه سعی خودشو خواهد کرد.
‫غرور.
‫ایده‌ای که انگیزه‌های خصوصی شما اهمیت دارند،
‫نه فقط شخصیت عمومی‌تان.
‫ببخشید. منظورت اینه که ‫عیسی خودآگاهی رو اختراع کرده؟
‫درسته، همگی.
‫به جای مسیح، پیرو سایمون باشید.
‫مشورت حکیمانه‌ای بود.
‫اگه من مسئول بودم،
‫برای همه گوشت و پنیر زیاد می‌اومد.
‫عیسی مشکلات آشپزی داشت.
‫آدم گوشت تلخی هستی.
‫و نیازی نیست که باشی.
‫من تجربه‌ش رو داشتم.
‫تلخی همه ما رو گمراه می‌کنه.
‫درسته که تو یه زمانی دانشکده الهیات می‌رفتی.
‫درسته؟
‫شاید این خدا بود که قلبت رو شکست.
‫- سارا. ‫- و شاید به همین خاطر
‫هنوز با الکل مبارزه می‌کنی.
‫شاید اعتیادت اونقدر بد بود که باعث شد
‫از حوزه علمیه اخراجت کنن.
‫شاید تو یه حیوان موذی زیرزمینی هستی.
‫ببخشید.
‫فعلاً این موضوع رو کنار می‌گذاریم
‫و فردا ادامه می‌دیم
‫وقتی هر طرف استدلال پایانی خود را ارائه میده.
‫ممنون از اینکه امروز پوست کلفت بودید.
‫این چی بود؟
‫- دوستم مرده. ‫- دقیقاً.
‫- دکتر هارینگتون. ‫- آنت.
‫سارا از خط قرمز عبور کرد.
‫و واکنش منم همینطور شد.
‫اصلاً نمیشه ماست‌مالیش کرد.
‫ببین، در سخنرانی پایانی
‫یه عذرخواهی صمیمانه می‌کنم.
‫سارا می‌تونه از عذرخواهی صرف‌نظر کنه.
‫من با این مشکلی ندارم.
‫فقط می‌خوام بدونم که ‫هنوز واجد شرایط برنده شدن هستم.
‫من نمی‌خوام یه تصمیم ‫عجولانه دیگه برات بگیرم.
‫وقت لازم دارم تا فکر کنم.
‫مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
‫قول می‌دم.
‫ترجیح میدم کنار بکشی، سایمون.
‫لزومی نداره.
‫لزومی نداره؟
‫نه برای تو. نه.
‫هیچ تاوان واقعی‌ای برای گناهان انسان‌ها ‫هرگز ضروری نیست.
‫واقعاً ممنون می‌شم اگه
‫کل تجربه‌ات رو
‫روی لحظه ضعف شوهرم خالی نکنی.
‫من به موضوع رسیدگی می‌کنم به شکلی که
‫ارزش‌های این نهاد حفظ بشه.
‫با این حال خوشایند نخواهد بود.
‫هر کاری لازم باشه انجام بده.
‫از نظر واجد شرایط بودن،
‫تصمیمم رو همزمان با دیگران می‌فهمی.
‫اما انتظار دارم در هر حال عذرخواهی کنی.
‫این کنفرانس منه.
‫انگار که هر دو چیزی برای محافظت داریم.
‫نیاز ندارم نجاتم بدی.
‫واقعاً؟
‫نیم ساعت اخیر رو از دست دادی؟
‫جزر و مد داره میاد.
‫می‌دونی، من به خاطر ‫ذهن و رفاقتت باهات ازدواج کردم.
‫و بعد از این همه سال، سایمون،
‫واقعاً آرزو داشتم که چیز دیگه‌ای وجود داشت.
‫و نمی‌خوام باقیمونده عمرم رو
‫تو رو تماشا کنم که در شعله‌ها فرو می‌ری.
‫اما از لحظاتت لذت ببر.
‫تمام این حرف‌ها و تمام این دانش،
‫و هنوز هم بدیهیات رو یاد نگرفتی.
‫مواظب باش چی رو بلند می‌گی،
‫چون کائنات دارن گوش میدن.
‫و این چیزها به خود آدم برمی‌گرده.
‫آره، و...
‫محض اطلاعت،
‫آدما جذب قدرت و اعتبار و جایگاهت می‌شن.
‫اونا به خاطر خودت دوستت ندارن.
‫لحظه‌ای که رفتی فراموشت می‌کنن،
‫و قول می‌دم که یه روز می‌ری.
‫شاید نه مثل من، ‫و شاید نه به این زودی،
‫اما تو مثل بقیه محو می‌شی.
‫و بعد تبدیل به یه پاورقی ‫تو یه کتابی می‌شی که هیچ‌کس به یاد نمیاره.
‫چون این دنیا، رو پایه رقابت می‌چرخه.
‫و هیچ‌کدومش اهمیت نداره.
‫من...
‫خیلی تلاش کردم که بهم نزدیک بشی.
‫این حتی توی وجودته؟
‫من می‌خواستم موفقیتمو ببینی
‫قبل از اینکه دیگه اینجا نباشی.
‫به همین خاطر هنوز اینجاییم.
‫این قسمت منه.
‫باشه.
‫لطفاً سایمون و سارا ‫روی صحنه به من ملحق بشن؟
‫آماده بودم که اینو براتون بخونم.
‫یه بیانیه‌ی دیگه که با دقت نوشته شده.
‫همه‌شون در یه مقطعی ‫مثل هم به نظر می‌رسند، نه؟
‫بیانه من می‌خواست ‫به شما بگه چقدر ناامید شدم.
‫و با قاطعیت.
‫ناامیدی کلمه‌ای بود که انتخاب کردم بنویسم.
‫اما چیزی که واقعاً هستم...
‫خسته‌ست.
‫شما خسته نیستید؟
‫آنچه که در اینجا اتفاق افتاد ‫استانداردها رو نقض کرد.
‫و ارزش‌های این مؤسسه رو زیر پا گذاشت.
‫تمام و کمال.
‫ما این همه زحمتش رو می‌کشیم، ظاهراً،
‫تا برای انسانیت در بهترین حالتش مبارزه کنیم.
‫این دقیقاً دلیل وجود رمپارت هست.
‫می‌شه گفت تنها دلیله.
‫و چیزی که اتفاق افتاد
‫منو بیشتر دلتنگ جورج روسی می‌کنه.
‫کسی که عزیز دل ما بود.
‫دوستی که ارزش‌های ‫این مؤسسه رو نمایان می‌کرد.
‫با هر لحظه بیداریش.
‫و فقدانش.
‫و مردم دارن به خاطرش زجر می‌کشند.
‫رنج می‌برند.
‫چه بدونند چه ندونند.
‫خب، حالا چکار کنیم؟
‫من قبول دارم که تصمیمم...
‫محبوب نخواهد بود.
‫شاید مخالفینی داشته باشه.
‫اما سایمون اجازه خواهد داشت ‫در این رقابت باقی بمونه
‫در صورتی که یک ‫عذرخواهی صادقانه ارائه دهد.
‫حالا من تمایل دارم ‫به کلمه «ببخشید» بی‌اعتماد باشم
‫چون بارها و بارها ‫ازش سوء استفاده شده.
‫ولی...
‫شاید من هم باید تکامل پیدا کنم.
‫شاید باورهای من نیاز داشته باشن که
‫اون چه که به معنای سخاوته رو تمرین کنم.
‫با پذیرش خطرات.
‫اگر دیگر تمایلی به بخشش ندارم،
‫به این معنی نیست ‫که خودم هم نیاز به بخشش دارم؟
‫حالا سایمون به سارا و ما بقیه
‫مطمئنا چیز بهتری بدهکاره.
‫و همانطور که ما پاسخ می‌دیم، ‫شاید بتونیم چیز بهتری ارائه دهیم.
‫در عوض.
‫سایمون.
‫متشکرم، خانم رئیس، ‫بابت این سخنان مهم.
‫هر چند شنیدنشون دردناکه.
‫درست و مناسب، اما دردناک.
‫پدرم می‌گفت که عذرخواهی طولانی ‫فقط باعث تضعیف می‌شه.
‫عذرخواهی‌ای که به...
‫کلیر!
‫بیا. بیا.
‫اجازه بدید یه وقفه کوتاه داشته باشیم.
‫یه کم نفس چاق کنم و بعد برمی‌گردیم داخل.
‫آره، چند دقیقه اینجا استراحت کنیم.
‫و بعدش می‌ریم.
‫الان آمبولانس خبر می‌کنم.
‫به کمک پزشکی نیاز داری، عزیزم.
‫و یه بیمارستان خیلی مجهز و بزرگ.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫من هم دلم برات تنگ میشه.
‫تو اینجا چه کار می‌کنی؟
‫ممنونم که هوامو داشتی.
‫مدیر برنامه‌هات گفت...
‫سلام.
‫بیا داخل.
‫بفرما بشین.
‫ممنونم.
‫تشنگی.
‫چی باعث شده بیای کمبریج؟
‫تور کتاب.
‫تو جاده بودن سخته.
‫باردارم، بنابراین قصد دارم
‫کمی از سفر و نمایش‌ها عقب بکشم.
‫تبریک می‌گم.
‫این امیده، در هر حال.
‫شوهرم یه شغل نیمه‌وقت داره،
‫اما باقی هفته رو با گروه عبادت
‫تمرین می‌کنه.
‫گیتار زدن عالیه، اما پول قبضا رو نمیده.
‫سخنرانی جدیدی نداری؟
‫تو سایتت نگاه کردم.
‫اخیراً پیشنهادهای زیادی نبوده،
‫از زمانی که من و تو یکم اختلاف داشتیم.
‫که مشکلی نیست.
‫خودمم خیلی حسش رو نداشتم.
‫و...
‫حالا که حرفش شد...
‫تبریک میگم.
‫خب، تو تنها کسی بودی که تا آخر ایستادی.
‫خب، کلیر از هوش رفت،
‫و آنت کل مراسم رو لغو کرد.
‫باید چی کار می‌کرد؟
‫با این حال گل‌ فرستاد.
‫آنت آدم خوبیه.
‫واقعاً همسرتو تحسین می‌کردم.
‫در واقع به همین خاطر اومدم.
‫خیلی حالم بده که به اعتمادش خیانت کردم.
‫و به تو.
‫چه حرفیه.
‫منم همین کار رو می‌کردم.
‫تازگیا خیلی به اون مناظره فکر کردم.
‫واقعاً.
‫نمی‌خوام به دین خودم بیارمت.
‫خدا رو شکر.
‫عیسی بهم گفته با بیوه‌ها مهربان باشم.
‫مستقیم اینو بهت گفت؟
‫به نظرم منم خیلی بهش فکر کردم.
‫باید بهت زنگ می‌زدم.
‫حقت این نبود که...
‫این روزها چطور می‌گذرونی؟
‫خب...
‫هیچ وقت واقعاً به این شکل بهش فکر نکردم.
‫آدما می‌میرن. درسته؟
‫و فکر می‌کنی، یا حداقل من فکر می‌کردم که...
‫تنها چیزی که واقعاً میره خودشونه.
‫منظورم اینه که مطمئنم ‫این یه جور مکانیزم مقابله‌ایه که
‫هر بار با یه فقدان جدید فراموشش می‌کنم،
‫ولی خیلی دیر متوجه می‌شی
‫که اونا هم یه احساس هستن.
‫باهاشون بودن یه...
‫کلمه‌اش چی بود؟
‫الکتریکی نه، مداری هم نه.
‫مثل یه جریان.
‫شارژ.
‫مثل شارژ می‌مونه...
‫که به‌طور منحصر به فرد ‫بین تو و اونا به اشتراک گذاشته شده.
‫و وقتی که این حس ‫شروع می‌کنه به محو شدن،
‫خیلی خوشایند نیست.
‫فکر می‌کردم کلیر داشت ‫رو سخنرانی بعدیش کار می‌کرد.
‫ولی معلوم شد که داشته شعر می‌نوشته.
‫می‌تونم برات بخونم؟
‫بله.
‫باشه.
‫«در بازار قدم زدم به امید اینکه دیده بشم.»
‫ها!
‫وای خدا.
‫خیلی احساسی بود. باشه.
‫«در بازار قدم زدم به امید اینکه دیده بشم.
‫غریبه‌هایی که با مهربانی ‫و صمیمیت به هم پیوند خورده‌اند.
‫موجی از انسانیت، ‫چشمانی که زندگی را بیان می‌کردند.
‫اما کسی مرا ندید.»