‫[پس از ده سال کشت و کشتار،] ‫[شهر تروآ سرنگون شد]
‫[و یونانیان پیروز به سمت خانه روانه شدند.]
‫[سال‌ها گذشت.]
‫[در جزیره ایتاکا، ملکه پنه‌لوپه همچنان] ‫[مشتاق بازگشت شوهرش اودیسئوس است.]
‫[پسرش تلماخوس انتظار پدری] ‫[که هرگز ندیده را می‌کشد.]
‫[در همین حین،] ‫[خواستگاران بی‌قرار سرزمین را...]
‫[نابود کرده و به ملکه فشار می‌آورند] ‫[پادشاه جدیدی برگزیند.]
‫- آهای یومئاس. ‫- چیه؟
‫از اون‌ها بیشتر می‌خوان، ‫کوچولو بیشتر می‌خوان.
‫اگه الان کل کوچولوها رو بخورین،
‫سال بعد چی می‌مونه؟
‫سال بعد از اینجا رفتیم.
‫ملکه تا اون موقع پادشاه جدیدی انتخاب کرده.
‫می‌تونین تنهایی از گرسنگی بمیرین.
‫عه، ببین کی اومده.
‫ببینین، شاهزاده است.
‫ارباب اومده!
‫اربابمون!
‫بیاین پیشمون شاهزاده!
‫شاهزاده‌مون.
‫پدرتون رو پیدا کردین؟
‫- تلماخوس. ‫- هرچی خواستن بهشون بده.
‫پسرک، به مادرت بگو ‫کفنی که داره می‌دوزه...
‫واسه پسرشه.
‫اگه بیش از این معطلمون کنه،
‫خودم جسدت رو توش می‌ذارم.
‫هنوز خیال می‌کنی ‫حاضره با تو ازدواج کنه؟
‫خیال کردی تو دلش چه خبره؟
‫خواسته اون هم با باقی زنان فرقی نداره.
‫آبروی خودش رو نمی‌بره.
‫وای!
‫گلوت رو می‌برم حرومزاده حقیر.
‫کاریش نداشته باش!
‫وایستا!
‫چرا بهش نمی‌گی من رو انتخاب کنه؟
‫گور همه‌شون رو گم می‌کنم.
‫دوباره جزیره رو ‫روبه‌راه می‌کنم.
‫باهات خوب رفتار می‌کنم.
‫خیال کردی تو از اون‌ها بهتری؟
‫پسرک بیچاره.
‫نمی‌دونی اگه من نبودم،
‫خیلی وقت پیش مرده بودی؟
‫ممکنه تجدید نظر کنم.
‫چرا انتخاب نمی‌کنی؟
‫چرا انتخاب نمی‌کنه؟
‫این جزیره داره نابود می‌شه.
‫با یکیشون ازدواج کن.
‫فرقی نمی‌کنه! ‫بعدش بقیه‌شون می‌رن.
‫مادرت هیچ‌وقت با مرد دیگه‌ای ‫ازدواج نمی‌کنه.
‫هیچ‌وقت شرف این جزیره ‫و نام پدرت رو...
‫لکه‌دار نمی‌کنه.
‫پدر من مرده!
‫دیگه نباید با اون وحشی‌ها زندگی کنیم.
‫کدومشون؟
‫کدوم وحشی رو پدرت کنم؟
‫حتما یکیشون رو ترجیح می‌دی.
‫کفن پدربزرگت رو که تموم کردم ‫انتخاب می‌کنم.
‫چندین ماهه داری می‌دوزیش.
‫به چه دردش می‌خوره؟
‫اومدی با ملکه ازدواج کنی؟
‫گمون کنم تعدادمون همین‌جوری کافیه.
‫عمرا اگه کسی از اون آب‌وهوا ‫جون سالم به در ببره.
‫ولش کن! ولش کن!
‫بمون.
‫صورتش چی؟
‫خوب می‌شه.
‫غذا می‌خوری؟
‫اینجا کجاست؟
‫نمی‌دونی؟
‫جزیره ایتاکا.
‫من رو ببر. کمکم کن.
‫بیرون.
‫این رو بخور.
‫یومئاس.
‫چرا غریبه راه دادی؟
‫ممکنه عصبانی بشه؟
‫چون هنوز به حیوان تبدیلمون نکردن.
‫بازار؟
‫دیگه بازاری در کار نیست.
‫هر موجود چهارپایی به کاخ می‌ره.
‫پادشاهتون طماعه.
‫پادشاهی نداریم.
‫سال‌ها پیش با کشتی رفت تروآ.
‫بهترین افرادش رو با خودش برد.
‫هیچ‌کدومشون برنگشتن.
‫الان به کی خدمت می‌کنین؟
‫به ملکه پنه‌لوپه و پسرش.
‫مردی کنارش نیست؟
‫یه ساله که از کیلومترها دورتر ‫اینجا جمع شدن...
‫و منتظرن انتخاب کنه.
‫کرده؟
‫قویه.
‫معطلشون کرده...
‫تا شوهرش برگرده.
‫هر کسی باید جایگاهش ‫تو دنیا رو...
‫حفظ کنه.
‫بخورش.
‫می‌خوام برگردونمت کاخ پدربزرگ.
‫کاخ؟
‫آره. مادر اونجا با اون مردها تنهاست.
‫با همون‌هایی که ترسوندنت.
‫سنگ‌ها...
‫خیلی...
‫قشنگن.
‫خب، برم؟
‫برم دنبال پدرم بگردم؟
‫ببینم مرده یا نه؟
‫باید بدونم.
‫می‌تونم فردا با کشتی برم یونان.
‫ماهی‌گیرها می‌برنم.
‫پدر؟
‫پدرت رو گم کردی؟
‫هوم. پسرک بیچاره.
‫آهای! کثافت!
‫- دختره کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫کجا قایم شده؟
‫نمی‌دونم.
‫امکان نداره دور شده باشه.
‫اگه دختره نباشه، خودتی.
‫خلاصه شاهزاده‌ها و پادشاهان...
‫کوچک‌ترین جزایر تا بزرگ‌ترین شهرها ‫با کشتی اومدن...
‫که به اون قول وفا بشه.
‫قهرمانانشون ده سال تمام جنگیدن...
‫و افتخار کسب کردن.
‫ده سال تمام جنگیدن، ولی هیچ‌کدومشون ‫نمی‌تونستن ادعای پیروزی کنن.
‫بعدش با بریدن درختان جنگل‌های آسیا،
‫دم دیوارهای مستحکم تروآ،
‫اودیسئوس اسب بزرگی ساخت.
‫می‌گن برجی بود که بتونه باهاش ‫از بالای دیوارشون رد بشه.
‫برج؟ ‫از کی شنیدی؟
‫مردم عاشق داستان‌سرایی‌ان.
‫کل جنگل‌ها رو سوزونده بودیم ‫که زمستون اذیتمون نکنه.
‫اپیوس با چوب کشتی مردگانمون ساخته بودش.
‫تو اونجا بودی؟
‫شاهد سوختن تروآ بودی؟
‫آره.
‫پادشاه اودیسئوس ما هم اونجا بود.
‫زرنگ‌ترین قهرمان دنیا بود.
‫به‌خاطر اون پیروز شدیم.
‫مگه نه؟
‫بهشون بگو.
‫قهرمانان.
‫اودیسئوس...
‫حقه‌ای...
‫به ذهنش رسید.
‫با اون حقه ارتش رو ‫از دروازه‌شون رد کرد.
‫حقه خوبی بود.
‫رفتن تو.
‫دروازه‌ها رو پشت سرشون بستن.
‫با خودشون حبسشون کردن.
‫تو خیابون سلاخیشون کردن.
‫قدش چقدر بود؟
‫خیلی قدبلند نبود.
‫تعریف کن.
‫با ظاهر گدا رفت تو.
‫با لباس کهنه رفت تو.
‫شبانه رفت تو شهرشون.
‫تعداد سربازانشون رو شمرد. ‫شایعاتشون رو گوش داد.
‫شاهد عذابشون بود.
‫بازارشون خالی بود.
‫مردم...
‫مردم غذا، لباس...
‫و صلح می‌خواستن.
‫کل شهر همین رو می‌خواستن.
‫در و دیوار شهر همین رو می‌خواستن.
‫ولی گنجینه‌هاشون...
‫روز دوم هلن رو دید.
‫قرار بود گداها سر جاشون وایستن؛
‫ولی اون اومد جلو.
‫دستش رو دراز کرد.
‫تو چشمش نگاه کرد.
‫یه سکه تو دستش گذاشت.
‫محافظانش سواره بودن.
‫همون موقع به ذهنش خطور کرد.
‫اسب چوبی.
‫اسب چوبی بزرگ.
‫دروازه رو باز می‌کنن ‫و می‌برنش تو.
‫صبح هم سربازان از دلش بیرون می‌ریزن.
‫کل شهر می‌میرن.
‫بابت اون همه سال...
‫دوری از خونه انتقام گرفتیم.
‫انتقام کل مردگانمون رو گرفتیم.
‫انتقام سرما و گرسنگی رو گرفتیم.
‫تروآ رو تصاحب کردیم.
‫اصلا نمی‌شد اون شهر رو تصاحب کرد،
‫فقط می‌شد نابودش کرد.
‫به آتش کشیدیمش و بعدش...
‫شعله‌هاش رو با خون خاموش کردیم.
‫می‌گن از این به بعد...
‫کل جنگ‌ها همین شکلی می‌شن.
‫اشباح مردگان تروآ...
‫میان و تماشا می‌کنن.
‫پادشاهم چی شد؟
‫دریانوردان می‌گن نزدیکه.
‫کجاست؟
‫اگه نمرده، چرا برنمی‌گرده ‫و حکومتش رو به دست نمی‌گیره؟
‫براش مهم نیست ‫چی به سر مردمش میاد؟
‫این جزیره رو ‫به یه قبر تبدیل کرده.
‫- مایه افتخار سرزمینشون شده. ‫- افتخار؟
‫خیال کردی واسه بیوه‌هامون غذا می‌شه؟
‫ترجیح نمی‌دن شوهرهاشون برگردن؟
‫از مادر من بپرس.
‫خب، ایمان داشته باش.
‫برمی‌گرده، ‫اون عوضی‌ها رو سلاخی می‌کنه...
‫و جزیره‌مون دوباره نفس می‌کشه.
‫حتی اگه از تروآ تا اینجا شنا می‌کرد،
‫باید چند سال پیش برمی‌گشت.
‫نه‌خیر.
‫الان کف دریاست.
‫شاید این‌جوری به نفعش باشه.
‫پدرش هنوز زنده است؟
‫پادشاه قبلی زنده است؟
‫آره.
‫ولی سوگ دیوانه‌اش کرده.
‫پسرش چی؟
‫پسر نیست. ‫دیگه مرد شده.
‫فسقلی کوچولو. بزدله.
‫بزدل‌ها فرار می‌کنن.
‫تنهایی چه کاری از دستش بر میاد؟
‫- تو حاضری کمکش کنی؟ ‫- کار من نیست.
‫حاضره واسه من بمیره؟
‫چیکار می‌کنه؟
‫پشت دامن مادرش قایم می‌شه؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کجا بودی؟
‫چطور مگه؟
‫باز دارین دعوا می‌کنین؟
‫سر و وضعش رو ببین.
‫ترسیده. شرمگینه.
‫خودت می‌دونی پشت‌سرت چی می‌گن.
عوضی.
‫پسرم کجاست؟
‫پسرت؟
‫چطور مگه؟
‫گمش کردی؟
‫کجاست؟
‫تلماخوس مرد گنده است.
‫اگه تو تخت خودش نیست،
‫شاید جای دیگه‌ای ‫براش راحت‌تره.
‫بعضی‌ها ترجیح می‌دن ‫جاهای مختلف رو ببینن.
‫لطفا برو بیرون.
‫نمی‌فهمی؟
‫هرچی بیشتر پشت دامنت ‫قایمش کنی،
‫بیشتر ازت متنفر می‌شه.
‫اگه همیشه جلوی چشمم نباشه، می‌کشنش.
‫اگه انتخاب کرده بودی، ‫الان در امان بود.
‫برام پیداش می‌کنی.
‫پسرت تنهات گذاشته.
‫شوهرت مرده.
‫تک و تنهایی. بهم نیاز داری.
‫پیداش می‌کنی ‫و برمی‌گردونیش پیش من.
‫چشم...
‫ملکه من.
‫توافق کرده بودیم حواست به پسره باشه.
‫حتما رفته یونان پرس‌وجو کنه.
‫پدربزرگش می‌دونه.
‫ممکنه کمک بیاره.
‫ممکنه اصلا برنگرده.
‫سفر دریایی این وقت سال خطرناکه.
‫اگه پسره رو بکشی ‫مادره رو به دست نمیاری.
‫حواست رو جمع کن.
‫کسی اینجا حرف کشتن نزد.
‫برو کنار!
‫- شاهزاده کجا رفته؟ ‫- نه!
‫برمی‌گرده؟
‫نه.
‫جناب پیر می‌خوان ببیننتون.
‫پسرم رو پیدا کردی؟
‫پادشاه قبلی مرده.
‫من دارم می‌رم.
‫کل افراد شریف دارن می‌رن.
‫فقط عوضی‌ها می‌مونن.
‫می‌مونن که ثروتتون رو به جیب بزنن.
‫چه‌جوری مرد؟
‫پیرمردها می‌میرن دیگه.
‫شما به محافظت...
‫و پسرتون به پدر نیاز داره.
‫من عین برخی از دیگران جوان نیستم.
‫عین شوهرتون مشهور نیستم.
‫اگه زنده بود، ‫همون‌قدر که واسه بیوه‌اش احترام قائلم...
‫براش احترام قائل می‌بودم.
‫من زن اودیسئوسم.
‫اودیسئوس مرده.
‫از نظر من نمرده.
‫سپیده‌دم مراسم ختم می‌گیرن.
‫پادشاه قبلی...
‫منتظر بازگشت پسرش موند.
‫بعدش ناامید شد.
‫الان هم مرده.
‫خانواده‌اش خاکش می‌کنن؟
‫ملکه تنهایی خاکش می‌کنه.
‫پسرش رفته.
‫زندگیمون این‌جوری شده.
‫من که بمیرم، حتی خاکم ‫هم نمی‌کنن.
‫جسدم رو به خورد سگ‌ها می‌دن.
‫حالا می‌تونی انتخاب کنی.
‫اگه انتخاب نکنی،
‫یه سال دیگه خودت رو میارن اینجا.
‫- به زودی انتخاب می‌کنم. ‫- کی؟
‫- کی؟
‫الان!
‫هر وقت کفنه رو تموم کردم.
‫باز هم دروغ می‌گه.
‫گفت داره کفنش رو می‌دوزه.
‫دیگه کار از کار گذشته. مرده.
‫کفنش ردای عروسیم می‌شه.
‫بذارین با خیال راحت ‫واسه پادشاه قبلی عزاداری کنم.
‫بعدش انتخاب می‌کنم.
‫دیگه منتظر نمی‌مونین.
‫من رو ببر کاخ.
‫راهت نمی‌دن.
‫خیال می‌کنن تو هم یکی دیگه‌ای ‫که امیدواری باهاش ازدواج کنی.
‫دیگه سر و کله ولگردها هم داره پیدا می‌شه.
‫من رو ببر.
‫سگ شکاری اربابه.
‫همون‌جا می‌مونه، منتظرشه.
‫این همه سال منتظرشه.
‫آرگوس.
‫یه سرباز الان می‌تونه بکشدشون.
‫اصلا نمی‌فهمن.
‫ازم دور نشو. ‫اوضاع عوض می‌شه.
‫واسه سربازی که تو جنگ تروآ بوده ‫غذای اضافه ندارین؟
‫عالی شد. یه کهنه‌سرباز دیگه اومده.
‫ولگرده!
‫بندازینش بیرون.
‫همه تو جنگ تروآ بودن!
‫آره! همه بودن.
‫بعضی‌ها قبل از تولدشون هم جنگیدن. هه.
‫بیا سرباز پیر.
‫کاری به کارش نداشته باشین! ‫بیا پیرمرد.
‫بسه! بس کنین!
‫با ملکه حرف بزن. ‫بهش بگو شوهرش رو می‌شناختی.
‫بدتر از تروآیی‌ها بهت حمله می‌کنه.
‫آهای گدا. ‫بیا اینجا.
‫اون رو می‌بینی؟
‫اون آنتینوسه.
‫واسه به دست آوردن ملکه ‫به هر دری می‌زنه.
‫حتی دنبال ثروتش هم نیست. ‫دنبال خودشه.
‫برو اعصابش رو خرد کن. ‫بهت پول می‌ده که بری.
‫واسه کهنه‌سرباز چیزی ندارین؟
‫برو بیرون پیش باقی گداها.
‫پشت میز یکی دیگه نشستین،
‫غذای یکی دیگه رو می‌خورین...
‫و یه تکه گوشت به فقیر نمی‌دین.
‫یکی این گدا رو بندازه بیرون.
‫بیا. ‫من می‌برمت بیرون.
‫وایستین، وایستین.
‫بد نیست یه‌کم سرگرم بشیم.
‫مبارزه بلده؟
‫ممنون. خودم می‌رم.
‫نرو.
‫گفتی تو جنگ تروآ حضور داشتی.
‫جنگیدن یادمون بده.
‫بعضی‌هاشون باید یاد بگیرن.
‫- زود باش دیگه. ‫- جنگیدنش رو ببینیم.
‫بشین روش!
‫- زود باش دیگه. ‫- زود باش.
‫زود باش!
‫زود باش.
‫کافیه؟
‫بلند شو!
‫سروصدای چیه؟
‫دعواست. ‫این‌دفعه یه غریبه اومده.
‫شاید از تلماخوس خبر داشته باشه.
‫نه. ولگرده.
‫نرو اونجا.
‫این یکی هم می‌گه ‫تو جنگ تروآ حضور داشته.
‫بس کنین. ‫خوش گذروندن.
‫بزنش!
‫بس کنین!
‫یکی اینجا رو جمع کنه.
‫بهتر از باقی گداها مبارزه می‌کنی.
‫اگه دنبال ارباب می‌گردی،
‫من همیشه دنبال برده جدیدم.
‫باید خیلی خرسند باشی.
‫دیگه لازم نیست بکشنش.
‫آدم بکشم که عوضی‌ها سرگرم بشن؟
‫فرصت پیروزی داشت. ‫نباید تو رو مقصر بدونن.
‫بهتره جنگ رو فراموش کنی.
‫سال‌ها پیش بود.
‫خیلی ازش گذشته.
‫همه‌جا رو گرفته.
‫هرچی می‌بینیم و لمس می‌کنیم جنگه.
‫یه جام، جنگ، یه میز.
‫جنگ. همه‌چیزه.
‫منتظرن که من...
‫دوباره تکرارش کنم.
‫می‌خوای به ملکه چی بگی؟
‫بهش دروغ نگو.
‫کلی عذاب کشیده.
‫اینجا رو.
‫جنگجویان بزرگ همین‌جوری می‌شن.
‫برو بیرون! ‫برو پیش باقی گداها.
‫ولش کن.
‫می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫بیا دم نور.
‫بیا جلوتر.
‫بذار ببینمت.
‫خدمتکارم می‌گه تو جنگ تروآ بودی. ‫راست می‌گه؟
‫آره.
‫در رکاب شوهرم جنگیده بودی؟
‫آره.
‫پس خوب به خاطرش داری.
‫خیلی وقت پیش بود.
‫این همه مدت ‫که از تروآ رفتی...
‫کجا بودی؟
‫در سفر بودم. ‫این‌ور و اون‌ور می‌رفتم.
‫در سفرهات از شوهرم خبری نشنیدی؟
‫حتما مرده.
‫اصلا آدمی نبود ‫که راهش رو کج کنه.
‫پسرش،
‫زنش...
‫و مردمش رو ول نمی‌کرد.
‫شاید می‌ترسه.
‫واسه چی باید بترسه؟
‫شاید...
‫شاید گم شده.
‫گم شده؟
‫مگه می‌شه آدم جنگ رو پیدا کنه ‫ولی راه خونه رو پیدا نکنه؟
‫جنگ خونه بعضی‌ها می‌شه.
‫مردها واسه چی می‌رن جنگ؟
‫چرا خونه بقیه رو خراب می‌کنن؟
‫چرا غارت می‌کنن؟
‫چرا زن و بچه‌ها رو به قتل می‌رسونن؟
‫مگه پیش خانواده خودشون خوشحال نیستن؟
‫شوهر من غارت کرده بود؟
‫زن و بچه‌ها رو به قتل رسونده بود؟
‫این سرزمین نابود شده.
‫من قربانی...
‫اون کردمش.
‫پسرم ازم متنفره.
‫می‌خواد ازدواج کنم.
‫باید ازدواج کنم؟ بهم بگو.
‫تمومش کنم؟
‫بهم بگو.
‫یعنی این همه منتظر هیچ و پوچ بودم؟
‫به این آدم رسیدگی کنین،
‫بعدش بفرستینش بره.
‫از یه پرستار پیر می‌ترسی؟
‫اون زخم رو...
‫وقتی تازه بود شسته بودم.
‫از شکار برگشته بودی.
‫هیس.
‫پسرم.
‫پسرم، پسرم، برگشتی!
‫- نه. ‫- پادشاه من.
‫- نه. نه. ‫- باید بهش بگم.
‫- باید بهش بگم! ‫- نه!
‫آخ!
‫هیچی نگو. قسم می‌خوری؟
‫قسم بخور.
‫هیچی نگو.
‫باشه.
‫درک می‌کنم.
‫نباید بهش بگیم. ‫عین ما قوی نیست.
‫پسرم برگشته.
‫حالا...
‫می‌تونی همه‌شون رو بکشی.
‫پدر.
‫نمی‌دونستیم مرده‌ها خوش‌شانس‌ترن.
‫آدم زنده می‌مونه...
‫ولی هیچی درونش باقی نمی‌مونه.
‫اون همه آدمی که رها کردم...
‫حتی نمی‌تونم چهره‌شون رو ببینم.
‫هیچ‌وقت بخشیده نمی‌شم.
‫قایقه!
‫یه دسته‌شون تو بندرگاه شمالی ‫منتظرمون بودن.
‫ولی ماهی‌گیرهامون گولشون زدن، ‫از مسیر جنوبی رفتن،
‫مخالف باد حرکت کردن ‫و همون‌جا ولشون کردن،
‫عین ماهی‌های جا مونده ‫به صخره‌ها می‌خوردن.
‫نمی‌فهمی؟
‫الان خطرناک‌تر شدن.
‫باید قایم بشی.
‫خودت چی؟
‫بلایی سر من نمیارن. ‫من باید زنده باشم...
‫حداقل تا انتخاب کنم.
‫- ولی نمی... ‫- باید فراموشش کنی.
‫به فکر خودت باش.
‫همسری وفادار...
‫یا زنیکه‌ای حقه‌باز.
‫چاره دیگه‌ای ندارم. ‫نمی‌تونم زندگی دیگه‌ای داشته باشم.
‫من می‌فرستمشون پی کارشون.
‫من جزیره‌مون رو دوباره ‫خونه خودمون می‌کنم.
‫مادر، اون برنمی‌گرده.
‫دریانوردی رو دیدم ‫که در حین سفرهاش دیده بودنش.
‫مدت زیادی تو یه جزیره ساکن شده بود.
‫با زن دیگه‌ای ازدواج کرده بود.
‫سال‌ها اونجا بود.
‫شرمنده‌ام مادر.
‫نمی‌خواستم بهت بگم.
‫شرمنده‌ام.
‫یرو پیش یومئاس.
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫خیال می‌کردم همسر شوهر مرحومتی.
‫ظاهرا به فکر پسرتی.
‫برو.
‫اگه نتونم پدرش باشم، ‫تقصیر توئه.
‫ولی شوهر تو می‌شم.
‫تو هم عاشقم می‌شی.
‫دوباره عاشق می‌شی.
‫اگه کس دیگه‌ای رو انتخاب کنی، ‫می‌کشمش.
‫تنهامون می‌ذاری؟
‫فرار می‌کنی؟
‫خیال کردی من احمقم؟
‫من می‌دونم کی هستی.
‫ما این همه سال منتظر بودیم...
‫اون‌وقت تو فرار می‌کنی؟
‫من برده‌ام.
‫اگه آزاد بودم، واسه حقم می‌جنگیدم.
‫واسه مردمم می‌جنگیدم.
‫مردم وقتی ببینن...
‫تنها برگشتم، چی می‌گن؟
‫وقتی ببینن مردهاشون رو ‫به کشتن دادم، چی می‌گن؟
‫بابتش ازت متنفر می‌شن.
‫پس در راه محافظت ازشون بمیر.
‫دیگه جنگت تو تروآ نیست.
‫همین‌جاست.
‫شاهزاده.
‫گفته بودن فرار کردین. ‫ولی صحیح و سالم برگشتین.
‫باز هم بهم حمله می‌کنن.
‫من بقیه رو میارم.
‫ملکه حرف حکیمانه‌ای نزد؟
‫اون زن داره گولت می‌زنه. ‫همه‌مون رو گول می‌زنه.
‫الان پسرش هم اضافه شده.
‫پیشنهادی براتون دارم.
‫برین شکار.
‫اگه به حرف نیاین،
‫خانواده‌هاتون از گرسنگی می‌میرن.
‫بهتره با خودتون بمیرن!
‫بگین کجاست!
‫- شاهزاده کجا رفته؟ ‫- کجاست؟
‫کجاست؟
‫بگو کجاست!
‫جوانه. قایم شده. کجاست؟
‫پیساندر!
‫بیا.
‫خب، تو کی هستی؟
‫هیچ‌کس.
‫به مادرم گفتی تروآ بودی؟
‫اگه اونجا بودی، پدرم رو دیدی.
‫حتما دیدی.
‫چه‌جور آدمی بود؟
‫سرباز بود.
‫عین بقیه.
‫تو از افرادش بودی؟
‫تموم که شد، ‫با خودش برگشتی؟
‫از جنگ فرار کردی، مگه نه؟
‫سلاح‌هات رو فروختی که عشق بخری.
‫کار پدرم هم همین نبود؟
‫- فرار کن. ‫- چی؟
‫- فرار کن! قایم شو. ‫- این‌جوری با من حرف نزن.
‫- بس کن! ‫- پناه بگیر!
‫چی شده؟
‫تو کی هستی؟
‫پدرتم.
‫باید فرار کنی!
‫نه!
‫تلماخوس! تلماخوس!
‫تلماخوس!
‫ولم کن!
‫جفتتون رو می‌کشن! ‫تلماخوس!
‫دارن میان بکشنتون!
‫بدوین! برین تو آب!
‫- بجنبین! ‫- برین.
‫من اجساد رو قایم می‌کنم. ‫راهشون رو کج می‌کنم.
‫کجاست؟
‫یومئاس؟
‫با گرازهای وحشی سمت تپه‌هاست.
‫پسره کجاست؟
‫ندیدمش. قسم می‌خورم.
‫برو.
‫ایول. بدو.
‫بدو.
‫چه پسر خوبی. چه پسر خوبی.
‫گمش کردن. ‫معلوم نیست کجان.
‫وای، تف به اینجا.
‫برگردیم.
‫گرسنه‌ام. بریم.
‫بیا. پسر خوب.
‫باید خیلی وقت پیش می‌کشتیمش.
‫اومدیم شکار.
‫وقتشه به حرف بیای.
‫اون پدر من نیست.
‫اودیسئوس تا الان اون عوضی رو...
‫از کاخ بیرون کرده بود.
‫مگه وقتی پدرت نیست، ‫تو کارگزارش نیستی؟
‫نگاهی به این جزیره بنداز.
‫نابود شده.
‫یه مشت عوضی وحشت به دل مردم انداختن.
‫طویله‌ها خالی شدن.
‫شبانه به خونه‌ها حمله می‌کنن.
‫پادشاه قبلی رو ول کردین ‫تک و تنها بمیره.
‫اگه پدرت برگرده، ‫خجالت نمی‌کشی...
‫تو روش نگاه کنی؟
‫من اسم تک‌تک ساکنان ‫این جزیره رو بلدم.
‫می‌دونم چقدر بدون پادشاهشون عذاب کشیدن.
‫خب، افرادش چی شدن؟
‫حاضر بود بمیره تا تنها برگرده.
‫تو می‌دونی من کی‌ام.
‫بهش بگو.
‫من می‌دونم کی بودی.
‫دروازه رو ببندین.
‫شبانه هرچی در طول روز می‌دوزی ‫رو باز می‌کنی.
‫خیال می‌کردی این‌جوری شوهرت رو ‫زنده نگه می‌داری؟
‫داستان می‌بافی.
‫چقدر وقت می‌خوای؟
‫بهت فرصت می‌دم. ‫ولی باید سر وقت...
‫باهام ازدواج کنی.
‫به بقیه نمی‌گم.
‫اون‌ها عین من درک نمی‌کنن.
‫- پسرم چی می‌شه؟ ‫- پسرت؟
‫پسرت به چه کار من میاد؟
‫کاش هیچ‌وقت ندیده بودمت.
‫می‌خوام از این جزیره برم، ولی نمی‌تونم.
‫هر جوری که شده اینجا می‌میرم.
‫چی شده؟
‫ملکه تصمیمش رو گرفته.
‫امروز یکیشون رو انتخاب می‌کنه.
‫وایستا.
‫وایستا!
‫دیگه واسه بازگشتت خیلی دیر شده.
‫فقط اذیتمون می‌کنی. ‫برگرد پیش اون یکی زنت.
‫اگه الان برگردی کاخ، می‌کشنت.
‫مادرم می‌خواد ازدواج کنه.
‫امروز.
‫با یکی از اون کثافت‌ها.
‫تو می‌خوای چیکارش کنی؟
‫هیچ کاری نمی‌کنی.
‫زندگیش رو در انتظار تو نابود کرده.
‫امیدوارم بکشنت.
‫این‌ها واسه چی‌ان؟
‫نمی‌دونم.
‫ببین کی اومده.
‫اِم...
‫الان نه.
‫بعدا.
‫انتظارتون به سر رسیده.
‫انتخاب یه نفر از بین این همه مرد...
‫با خصوصیات مختلف دشوار بود.
‫آهای. بندازش بیرون.
‫بدشانسی میاره.
‫- باز اون گدائه اومده. ‫- بندازینش بیرون.
‫باز کی این رو راه داده؟
‫- بندازینش بیرون. ‫- برو بیرون!
‫بندازینش بیرون.
‫ولش کنین!
‫مهمان منه.
‫تو خونه منه.
‫تو خونه توئه؟
‫راستش،
‫نمی‌تونم انتخاب کنم.
‫تصمیمم رو دوش خودتونه.
‫این کمان رو...
‫در کودکی به شوهرم هدیه داده بودن.
‫می‌تونست تیر رو جوری شلیک کنه ‫که بدون برخورد...
‫با ۱۲ تبر، از وسط همه‌شون رد بشه.
‫هر کدومتون که بتونه ‫بند این کمان رو وصل کنه...
‫و تیرش از وسط تبرها رد بشه،
‫شوهر من...
‫و پادشاه ایتاکا می‌شه.
‫- امکان نداره! ‫- بسه!
‫حقه سیرکه!
‫چرا باید بابت چنین مهارتی ‫شوهر انتخاب کنی؟
‫اگه کسی از پسش بر نیاد چی؟
‫اودیسئوس برمی‌اومد.
‫چرا باید شوهر جدیدم ‫از قبلی کمتر باشه؟
‫من امتحان می‌کنم.
‫برو.
‫آفرین! آفرین!
‫آفرین!
‫داری اشتباه وصل می‌کنی.
‫آفرین!
‫یه‌کم دیگه.
‫از پسش بر نمیاد.
‫بده ببینم.
‫آفرین!
‫بدو.
‫آفرین!
‫منتظر چی هستی آنتینوس؟
‫می‌ترسی امتحان کنی؟
‫این هم از اون حقه‌هاست.
‫خودش این‌جوری هماهنگ کرده.
‫ما دیگه گولش رو نمی‌خوریم.
‫درسته!
‫سال‌هاست با اون کمان شلیک نکردن.
‫حتی اودیسئوس هم بود ‫نمی‌تونست بندش رو ببنده.
‫درسته!
‫امکان نداره!
‫درسته!
‫- خاک بر سرتون! ‫- دروغ می‌گه!
‫حقه است!
‫دروغه!
‫ما دیگه گولش رو نمی‌خوریم.
‫- درسته. ‫- امکان نداره!
‫زنیکه دروغگو!
‫پس من انجامش می‌دم!
‫می‌خواد شوهر مادرش بشه!
‫خیلی‌خب! ‫پس امتحان کن!
‫- زود باش دیگه! ‫- کمان رو بدین بهش.
‫این مسخره‌بازی دیگه بسه.
‫خیلی وقت تلف کردیم.
‫- مردها انتخاب می‌کنن. ‫- درسته!
‫درسته.
‫آره. کمان رو ول کنین!
‫اگه کار آقایون تموم شده،
‫بد نیست من هم امتحان کنم.
‫به دست گرفتن کمان اودیسئوس...
‫فرصت نادریه.
‫ملکه من.
‫کمانه می‌تونه گدا رو مرد کنه؟
‫برگرد سر جات.
‫نظر ملکه چیه؟
‫کمان رو بدین بهش.
‫کمان رو بده به پدرت.
‫اون سرباز پیر رو ببینین.
‫همین رو می‌خواستین؟
‫آفرین سرباز پیر.
‫حالا برو تا از مهارتت پشیمون نشدی.
‫آره، برو جای دیگه امتحان کن.
‫پیرمرد، کمان رو بذار کنار.
‫- دیوانه شده. ‫- بهش حمله کنین!
‫بدوین! زود باشین!
‫بدوین! بدوین!
‫پناه بگیرین!
‫آهای! برو بیرون!
‫برین بیرون!
‫برین! در رو ببندین!
‫باید با همدیگه بهش حمله کنیم!
‫دیوانه شده. ‫خیال کرده می‌تونه همه‌مون رو بکشه.
‫- تک‌تکمون رو می‌کشه. ‫- غریبه...
‫کمانت رو بگیر پایین.
‫اگه واقعا اودیسئوسی،
‫همه بهت حق می‌دیم خشمگین باشی.
‫ما تو سرزمینت بی‌ملاحظگی کردیم.
‫ولی رهبرمون یه نفر بود.
‫آنتینوس!
‫- آره! آره! کار اون بود! ‫- همه‌چی تقصیر اونه.
‫می‌خواست تلماخوس رو بکشه.
‫کار اون بود! نه ما!
‫کار اون بود!
‫اودیسئوس، ‫تو می‌دونی من...
‫تیرش تموم شد.
‫پدر!
‫من رو بکش.
‫خواهش می‌کنم.
‫ملکه من.
‫دنبال همین عشق بودی؟
‫اگه من بودم، هیچ‌وقت تنهاش نمی‌ذاشتم.
‫همه‌چی می‌تونست خیلی متفاوت باشه.
‫نه!
‫نه.
‫نه!
‫چرا اشک می‌ریزی؟
‫شوهرت برگشته.
‫پسرت نجات یافته.
‫اون پسر من نیست.
‫کشتارگاه شده.
‫این همه سال صلح رو حفظ کردم.
‫اصلا هم صلح نبود.
‫چاره دیگه‌ای نبود.
‫ملکه.
‫پسرتون می‌خواد باهاتون صحبت کنه.
‫تلماخوس، چیزی نگو.
‫مادر...
‫باید برم.
‫برم پیشش.
‫پسرمون رو ازمون گرفتی.
‫هر وقت بفهمه کیه، برمی‌گرده.
‫خیلی حکیمی.
‫طاقت دیدن رفتنش رو از کجا آوردی؟
‫کلی خون ریخته شده.
‫آره.
‫سال‌های زیادی گذشته.
‫چرا؟
‫هنوز هم عاشق...
‫این آدمی که شدم هستی؟
‫نمی‌تونستم برگردم.
‫من رو ببخش.
‫این تخت ما نیست.
‫کی گذاشتیش اینجا؟
‫وقتی تنهام گذاشتی.
‫من خیلی چیزها رو نمی‌دونم.
‫نمی‌خوام بدونی.
‫باید درک کنم.
‫درکش از توانت خارجه.
‫از توان خودم هم خارجه.
‫درک می‌کنیم.
‫گذشته تو گذشته من هم می‌شه.
‫گذشته من هم گذشته تو می‌شه.
‫بهتره فراموش کنیم.
‫به یاد میاریم.
‫و با همدیگه فراموش می‌کنیم.