‫[بر اساس رخدادهای واقعی]
‫داری چه غلطی می‌کنی، پسر؟
‫مک.
‫چی داره سرم میاد؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫شاید...
‫شاید اینجوری بهتر باشه؟
‫بهتر؟
‫چه مزخرفی داری میگی؟
‫فقط چون داری می‌میری،
‫معنیش این نیست که باید حتما بمیری.
‫بهم بگو که قرار نیست ‫این‌قدر راحت تمومش کنی.
‫ولی من...
‫من گند زدم، رفیق.
‫می‌دونم، پسر.
‫می‌دونم.
‫حالم خوب میشه؟
‫اینش دست من نیست، ولی دلم میگه...
‫الان وقتش نیست.
‫چی داریم؟
‫پاسخی نداره.
‫احتمالاً اوردوز کرده.
‫دارن علائم حیاتی رو چک می‌کنن.
‫اون پسر منه!
‫خانم، لطفاً.
‫نمی‌تونم بذارم برین اونجا.
‫[پرت، تنسی، ۲۰۰۵]
‫یکی از اینا رو می‌تونی بیاری، لطفاً؟
‫ساعت ۳:۱۵ شده
‫گفتی کجا بود؟
‫روی قفسه‌ی اون پشت.
‫عصر بخیر.
‫می‌خوام روغن ماشینم رو عوض کنم.
‫جکسون، تلفن باهات کار داره.
‫لاولر، اون مزخرف رو خاموش کن.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، قربان؟
‫فقط یه تعویض روغن می‌خوام.
‫مشکلی نیست.
‫می‌تونیم براتون انجامش بدیم.
‫لاولر.
‫نمیشه، مک.
‫باید زود برم.
‫امشب قراره یه اجرا داشته باشم.
‫باشه، عیب نداره.
‫خودم انجامش میدم.
‫ممنون.
‫الو؟
‫سلام بابی.
‫چه خبر؟
‫آره؟
‫صبر کن.
‫کی؟
‫داری شوخی می‌کنی.
‫امشب؟
‫عمراً!
‫تو...
‫جدی میگی؟
‫باشه، باشه.
‫باشه، اینجا رو جمع می‌کنم.
‫الان میام اونجا.
‫باشه، خوبه.
‫زود می‌بینمت.
‫آره!
‫ایول!
‫آره!
‫همینو می‌خواستم!
‫این همه داد و بیداد برای چیه؟
‫اسکات تامپسون امشب میاد به اجرامون.
‫کی؟
‫اسکات تامپسون.
‫مدیر کاوبویز، یه کافه توی نشویل.
‫برای هر اجرا پنج هزار تا میدن.
‫آخر شب می‌تونیم قرارداد ببندیم، رفیق.
‫آره.
‫فقط باید بدونین که مثل فیلم‌ها نیست.
‫برو گمشو، لاولر.
‫تو هم توی گروهی، یادت نره.
‫دیر نکنی.
‫من باید برم، مک.
‫کجا داری میری، پسر؟
‫میرم ریون.
‫خب، دو ساعت به تعطیلی مونده.
‫می‌دونم، مک، ‫ولی بابی روی من حساب کرده.
‫باید تمرین کنیم.
‫باشه.
‫ولی نمی‌تونم بذارم هر بار ‫که یه کله‌گنده از نشویل میاد،
‫تو زودتر بری،
‫که خواب‌های بابی رو زنده کنی.
‫این انصاف نیست، مک.
‫بیخیال، رویای منم هست.
‫واقعاً؟
‫یا پای پول وسطه؟
‫چرا نمی‌تونه هر دوتاش باشه؟
‫چه عیبی داره که آدم یه ذره ثبات بخواد؟
‫ثبات می‌خوای، پسر؟
‫برو ارتش ثبت‌نام کن.
‫برای هر چیزی همینو میگی، مک.
‫شاید همین کار رو کردم.
‫لعنتی.
‫بچه‌ها، عجب اجرای خفنی بود.
‫آره، واقعاً.
‫باید اسکات رو پیدا کنم.
‫آروم باش، داداش کوچیکه.
‫فقط پنج دقیقه صبر کن.
‫اگه بری بهش بچسبی، فراریش میدی.
‫آره، تو احتمالاً فراریش میدی.
‫میرم یه اجرای درست‌وحسابی ‫برامون جور کنم.
‫هیچ‌وقت گوش نمیده.
‫هیجان قبلی برات کافی نبود؟
‫هیچ‌وقت هیچ هیجانی کافی نیست.
‫فکر می‌کنی چقد شانس داریم؟
‫زیاد روش حساب نکن، هارلو.
‫ولی خب، حتی دخترای چاق هم ‫بعضی وقتا شانس میارن.
‫هی.
‫دمت گرم، خواهرزاده.
‫مادرت بهت افتخار می‌کنه.
‫یادته قبلاً اینجوری ما هم اینجوری بودیم؟
‫واقعاً بلدین چه‌جوری جمعیتو جذب کنین.
‫چی می‌خورین؟
‫آره.
‫چون احتمالاً مثل همیشه ‫خودم باید حساب کنم،
‫هفت تا جیمسون ‫و یه لوکا ماریانو سینگل بارل
‫برای خانوم.
‫امی، چطوری دختر؟
‫اسلم، همون همیشگی؟
‫بله، خانم.
‫اصلاً نیومده.
‫بهت گفته بودم.
‫حرص نخور، پسر.
‫چطور می‌تونه بگه میاد،
‫و بعدش کلاً نیاد؟
‫نه زنگی، نه عذرخواهی؟
‫متأسفم، عزیزم.
‫نمی‌تونی هی منتظر آدم‌ها بمونی.
‫گور باباش، ‫خودم برامون اجرا جور می‌کنم.
‫تور سرتاسری ایالت.
‫کل تابستونو پر می‌کنم.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫می‌تونیم با ون لاولر بریم.
‫مگه تو خواب ببینی!
‫آره، باید این کارو بکنین، ‫شما خیلی خوبین.
‫هی.
‫یه‌ذره ترمز کنین، بچه‌ها.
‫رویا خوبه، ‫ولی تهش که شب تموم بشه،
‫همه باید با واقعیت بیدار بشن.
‫من و مادرت نمی‌تونیم ‫تا ابد حامی رویاهای تو باشیم.
‫نیازی ندارم که باشی، جان.
‫خودم کار دارم.
‫شغلی نیست که بشه ازش ‫یه زندگی درست‌وحسابی درآورد.
‫بهت بر نخوره.
‫همه‌تون اینجوری در موردم فکر می‌کنین؟
‫که فقط دنبال یه رویای احمقانه‌ام؟
‫نه.
‫باشه.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫جکسون، عزیزم.
‫ببخشید.
‫زندگی درست‌وحسابی؟
‫خب، تا جایی که من دیدم،
‫هنوز کلی ماشین لعنتی هست ‫که نیاز به تعمیر دارن.
‫بیشعور.
‫بهشون بگو، مک.
‫چی؟
‫این منصفانه نبود.
‫حقیقت بود.
‫ما هفته‌ای دو بار شیفت اضافه کار می‌کنیم،
‫تا رویاهای پوچ اونو تأمین کنیم.
‫آره، و اگه لازم بود، ‫دو برابرش هم کار می‌کردم.
‫بچه‌ها می‌دونین چیه؟
‫من یه‌کم خسته‌ام،
‫پس می‌خوام شب‌بخیر بگم، ‫ولی شما خوش بگذرونین.
‫زندگی هیچ‌وقت ‫طبق برنامه پیش نمیره، بابی.
‫نمی‌خوام بیشعور به نظر بیام،
‫ولی دروغ هم نمیگم.
‫منم یه زمانی رویا داشتم.
‫آره.
‫جکسون نوازنده فوق‌العاده‌ایه،
‫ولی اون راه خروجت از این شهر نیست.
‫خواهیم دید.
‫اگه سرباز بشم چی؟
‫چی؟
‫با مک حرف زدم.
‫پولی که توی تعمیرگاه در میارم کافی نیست.
‫اینطوری پول بیشتری گیرمون میاد
‫و تازه انعطاف بیشتری هم داره.
‫سرباز بودن دقیقاً برعکس انعطافه، جکسون.
‫نمی‌خوام که برم تکاور نیروی دریایی بشم،
‫گارد ملیه، ‫ماهی دو تا آخر هفته بعد از آموزش اولیه.
‫۴۰ هزار دلار، به‌علاوه مزایا.
‫قرار نیست تیر بخورم یا...
‫جکسون.
‫- نه. ‫- جدی میگم.
‫کریستی.
‫جدی میگم، عزیزم.
‫می‌تونیم به یه جایی برسونیمش.
‫ایده‌ی خوبیه.
‫قول میدم، نمیرم عراق.
‫ولی تو که مطمئن نیستی.
‫چون من یکی از اون دخترا نیستم
‫که بشینم خونه و ‫منتظر بمونم مردش برگرده، نه.
‫می‌دونم.
‫برای همین یه سوال دیگه ازت دارم.
‫کریستی براون، با من ازدواج می‌کنی؟
‫باورم نمیشه.
‫بالاخره می‌تونم ‫این فامیلی احمقانه‌مو عوض کنم؟
‫یعنی جوابت مثبته؟
‫[ سال ۲۰۱۰]
‫خانم هارلو، آقای هارلو؟
‫- حالش چطوره؟ ‫- جان میلر هستم.
‫جکسون چی شده؟
‫جکسون اوردوز کرده.
‫وضعیتش وخیمه.
‫اوردوز؟
‫چون واکنشی نشون نمیده،
‫نیاز به اجازه والدین داریم که عمل کنیم.
‫آره، انجام بدین، ‫هر کاری لازمه انجام بدین.
‫لعنت بهت، چطور جرئت کردی؟
‫ببخشید؟
‫خودتو به اون راه نزن.
‫می‌دونم نقشه تو بود.
‫پیوستن به ارتش ‫تاحالا اصلاً به فکرش نرسیده بود.
‫آروم باش.
‫نه!
‫ببین، من که امضای لعنتیشو جعل نکردم؟
‫خودش اومد ازم مشورت گرفت.
‫منم راهنماییش کردم.
‫دیگه بچه نیست.
‫دقیقاً نکته همینه.
‫اون بچه‌ست.
‫بچه‌ی منه.
‫جکسون یه مرد عاقل و بالغه، لعنتی!
‫داره ازدواج می‌کنه.
‫این انتخاب خودش بود ‫که به کشورش خدمت کنه.
‫باید بهش افتخار کنی.
‫باشه، آره.
‫آره.
‫ببینم، این انتخاب ‫برای تو چطور جواب داد؟
‫شاید بهتره از مامان بپرسیم.
‫البته، نمی‌تونیم، چون ولت کرد و رفت،
‫و منو با توئه بی‌عرضه تنها گذاشت.
‫گمشو از اینجا بیرون.
‫جکسون.
‫نگران نباش، عزیزم.
‫مادرت آخرش کنار میاد.
‫فقط تمرکز کن که ‫همون مردی باشی که می‌دونم هستی.
‫همیشه دقیقاً می‌دونی چی بگی، خانم هارلو.
‫فعلاً روی تمرینات تمرکز کن پسر، باشه؟
‫و یه چیزم برای من بترکون.
‫تمام تلاشمو می‌کنم.
‫اون بلونده رو می‌بینی ‫که اونجا داره برام دست تکون میده؟
‫بد به حال هر کی مردش باشه، ‫چون دنبال مردهای دیگه‌ست.
‫مراقب باش.
‫داری در مورد زن من حرف می‌زنی.
‫زنت؟
‫آره.
‫آره لعنتی.
‫هی، نگران نباش...
‫نگران نباش، نگران نباش.
‫منم نمی‌تونم زنمو ول کنم.
‫خیلی وفاداره.
‫ریچارد داگلاس.
‫رفیقام بهم میگن ریچی.
‫جکسون هارلو.
‫اسم خوبی داری.
‫از یک تا ده، چقدر استرس داری؟
‫اگه بخوام راستشو بگم، احتمالاً هشت.
‫هشت؟
‫اگه تو هشتی، من یه پنج لعنتی‌ام.
‫برو بابا.
‫اصلاح می‌کنم، دو.
‫همین الان گم شین پایین!
‫الان!
‫بجنب!
‫جرئت نکن به من نگاه کنی!
‫تکون بخور، از اون طرف.
‫دست بجنبون، کرم!
‫تو چشم من نگاه نکن.
‫حرکت کن، حرکت کن!
‫باشه، باشه!
‫به نظرت من شبیه اوکلاهمام؟!
‫صاف وایسا لعنتی.
‫داری چی رو نگاه می‌کنی؟
‫نگاهت به جلو باشه!
‫کی یه چمدون بنفش میاره کمپ آموزشی؟
‫اون لعنتی رو باز کن.
‫چون باید ببینم
‫توی یه چمدون بنفش چه کوفتی می‌ذاری.
‫بازش کن!
‫لازم نکرده.
‫استخدام‌کننده‌م گفت ‫هر چی بخوایم می‌تونیم بیاریم، جناب.
‫به من هیچ ربطی نداره اون چی گفته.
‫استخدام‌کننده‌ت اینجا نیست!
‫شبیه اونایی هستی ‫که پشت انبار با خواهرت می‌پری.
‫دوست داری با خواهرت بپری، تازه‌وارد؟
‫نه.
‫نه چی؟
‫نه، با خواهرم نمی‌پرم.
‫برای ما اصلاً مهم نیست با کی می‌پری،
‫احمق دهاتی.
‫ولی حتماً باید ما رو گروهبان صدا بزنی.
‫بله، گروهبان.
‫تو از کدوم سوراخ اومدی بیرون، احمق؟
‫پرت، گروهبان.
‫پرت رو می‌شناسم.
‫تنها دلیلی که توی اون شهر لعنتی توقف کنی،
‫اینه که ماشینت خراب شده باشه.
‫بله، گروهبان.
‫اونجا توی مکانیکی کار می‌کردم، گروهبان.
‫معلومه که می‌کردی.
‫حالا بخواب و ۵۰ تا شنا برو.
‫بله، گروهبان!
‫به آموزش اولیه خوش اومدین، خانم‌ها.
‫از اینجا به بعدش فقط سخت‌تر میشه.
‫حالا که حرف از سختی شد، ‫قراره بریم بدویم.
‫ولی قبلش می‌خوام ‫یه کلمه کوچیک بهتون معرفی کنم
‫به نام «بازرسی».
‫بازرسی‌ها ناگهانی‌ان.
‫هر وقتی ممکنه اتفاق بیفتن.
‫روندش خیلی ساده‌ست.
‫ما میگیم بازرسی، ‫شما لباستونو در میارین.
‫از همین الان شروع میشه.
‫بازرسی!
‫در بیارین!
‫یالا ببینم!
‫درش بیار!
‫ممکنه از دویدن بدت بیاد، ‫ولی یاد می‌گیری دوستش داشته باشی،
‫چون توی ارتش من، ‫به اندازه‌ای که مرگباریم، آماده هم هستیم.
‫خسته‌ای، پدربزرگ؟
‫می‌خوای بشینی؟
‫نه، ممنون، گروهبان.
‫گروهبان؟
‫نه، ممنون، گروهبان!
‫داری از دستور مستقیم سرپیچی می‌کنی؟
‫نه، گروهبان!
‫صف رو شکستی،
‫پس به ازای هر سال عمرت ‫۵۰ تا شنا برو.
‫بله، گروهبان!
‫گفت فقط لباس زیر تنتون باشه،
‫چون این آخرین لحظه شما ‫به عنوان یه غیرنظامیه.
‫آخرین تغییرتون به یه چرخ‌دنده به‌دردبخور
‫توی ماشین سبز بزرگ.
‫لعنتی.
‫اسمت چیه، تازه‌وارد؟
‫سم گرین، گروهبان.
‫حالا که سرباز گرین ترجیح میده آزاد باشه،
‫همه‌تون باید آزاد باشین.
‫سلام.
‫امروز روز دلستره یا نوشیدنی؟
‫راستش هیچکدوم.
‫خب پس چی می‌خوای؟
‫یه چیزی مثل قانون محرمانگی ‫برای کافه‌چی‌ها هست؟
‫که اگه یه چیزی بهت بگم،
‫نتونی به کسی دیگه بگی؟
‫یه همچین چیزی،
‫مگه اینکه بخوای یکی رو بکشی،
‫که اون وقت مجبورم به کلانتر بگم.
‫باشه.
‫خب، در این صورت، من...
‫کریستی، حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫میشه یه لیوان آب برام بیاری؟
‫ظاهرت که اینو نمیگه.
‫آره، اگه کمکی لازم داشتی، خبرم کن.
‫نیازی به مواد ندارم.
‫مرسی.
‫هر جور راحتی.
‫خب، خوشحال میشی اگه بدونی
‫تورمون بالاخره داره سر و سامون می‌گیره.
‫تا وقتی که جکسون برگرده،
‫همه چی رو ردیف می‌کنم.
‫فکر نکنم جکسون بخواد ‫توی تور شرکت کنه، بابی.
‫الان دیگه مسئولیت داره.
‫ما ازدواج کردیم.
‫چه خنده‌دار.
‫مسئولیت از نظر اون،
‫اینه که بره و سرباز بازی کنه.
‫تو رو اینجا تنها بذاره.
‫شوهر ایده‌آلی به نظر می‌رسه، نه؟
‫لاولر.
‫ببخشید، سر خودش نیست.
‫خودم هم همینطور.
‫خب، شب بخیر، کریستی.
‫بابی، الان روزه.
‫خب، آره که هست.
‫آره که هست.
‫چه خبر، تاکر؟
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫اگه گروهبان بفهمه ‫بعد از ساعت خاموشی بیرونی،
‫بدجوری حسابتو می‌رسه،
‫که یعنی الان حساب منم می‌رسه.
‫این ماجرا برام سنگین بوده، رفیق.
‫وقتی داری میای اینجا، به خودت میگی
‫وقتی رسیدی می‌تونی هر کاری بکنی.
‫داری دو به شک میشی؟
‫آره، می‌فهمم.
‫بابام هم خیلی بهم سخت می‌گرفت.
‫سخت‌گیره، نظامیه.
‫آره، بابای من وقتی بچه بودم گذاشت رفت،
‫ولی مامانم یه سخت‌گیر حسابی بود.
‫هنوزم هست.
‫مامان من همیشه می‌دونه ‫چه‌جوری همه چی رو درست کنه.
‫حتی وقتی مریض شد، بازم همینطور بود.
‫الان حالش خوبه؟
‫نه، وصلش کردن به یه دستگاه.
‫یه سری دارو دادن بهش، ‫چندتا عمل هم کردن.
‫ولی همه‌ش برای تسکین دردش بود.
‫برای چیزی که داشت، هیچ درمانی نبود.
‫اسمش چی بود؟
‫وایولا.
‫وایولا؟
‫چه اسم قشنگی.
‫آره، قشنگه.
‫بیا بریم.
‫خب، کسی نیست.
‫بریم.
‫آخرش منو به کشتن میدی.
‫بالا، بالا، بالا!
‫بجنبین!
‫همین الان از اونجا بیان بیرون!
‫بجنبین!
‫یالا! یالا! یالا!
‫دو تا ردیف می‌خوام و همین الان می‌خوام!
‫دو تا ردیف!
‫صف ببندین!
‫این مال کیه؟
‫لعنتی.
‫نمی‌خوام دوبار بپرسم.
‫گروهبان، مال منه، قربان.
‫به دلایلی، سرباز داگلاس
‫فکر نابخردانه‌ای کرد
‫که بعد از خاموشی سیگار بکشه.
‫خوشبختانه برای سلامتیش، من فهمیدم...
‫و کمکش می‌کنم که ترک کنه.
‫متأسفانه برای بدنش، ‫این یعنی بدبختی...
‫بدبختی برای همه‌تون.
‫یه بیل بیار.
‫بله، گروهبان!
‫تو، برو اینجا.
‫بله، گروهبان.
‫دایره بزنین.
‫الان!
‫دایره بزنین.
‫عادت‌های بد بهتره که دفن بشن.
‫شروع کن به کندن.
‫۲ متر.
‫کری، پسر؟
‫گفتم شروع کن به کندن.
‫می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم یه چیزی کم داریم.
‫می‌دونی کی رو کم داریم، داگلاس؟
‫نه، گروهبان.
‫خب، برای اینکه ‫یه مراسم تدفین درست و حسابی بشه،
‫نیاز به یه اسم داریم.
‫یه اسم؟
‫برای سیگارت، داگلاس.
‫براش یه اسم بذار.
‫وایولا، گروهبان.
‫وایولا؟
‫نمی‌دونم سیگارتو به اسم یه کشتی گذاشتی،
‫یا یه زن خیابونی،
‫ولی به هر حال، انتخاب شد.
‫حالا می‌تونیم یه مراسم ‫خاکسپاری درست‌وحسابی برگزار کنیم.
‫زود باش، داگلاس، سریع‌تر بکن!
‫وانمود کن برات اهمیت داره.
‫بهتره اونی که توی چشمته عرق باشه.
‫چون اگه برای کندن یه گودال ‫داری گریه می‌کنی،
‫به درد سرباز بودن نمی‌خوری.
‫اینجا جای بچه ننه‌ها نیست.
‫اینجا جای مردهاست.
‫داری کم میاری، داگلاس؟
‫نه، گروهبان!
‫گروهبان!
‫چیه، هارلو؟
‫اجازه میدین یه بیل بردارم، گروهبان؟
‫برای چی؟
‫که به داگلاس کمک کنم، گروهبان.
‫اجازه رد میشه.
‫گروهبان، منم اونجا باهاش بودم.
‫و همونطور که از وقتی اومدیم اینجا ‫بهمون گفتین،
‫اون برادر منه.
‫شاید یه روزی آدم حسابی بشی، هارلو.
‫۶۰ ثانیه وقت داری.
‫بله، گروهبان.
‫گروهبان، اجازه می‌خوام کمک کنم.
‫اجازه صادر میشه.
‫توی میدان جنگ،
‫همیشه در معرض آتش غیرمستقیم هستی.
‫توپخانه، خمپاره، موشک، ‫مرگ از آسمون.
‫توانایی سریع سنگر گرفتن،
‫ممکنه جونتو نجات بده.
‫بسه، به‌اندازه کافی عمیقه.
‫اینو بذار وسطش.
‫گفتم وسطش.
‫دوباره امتحان کن.
‫تقریباً خوبه.
‫بیا بیرون.
‫یه مدحیه بگو.
‫چی؟
‫کدوم بخش از اون مغز نخودیت ‫توی مایکروفر آب شده،
‫که هر کوفتی رو که میگم زیر سوال می‌بری؟
‫یه مدحیه بگو، داگلاس.
‫یه سیگار خوب بود.
‫یه ذره احترام بذار.
‫اسمش وایولا بود، یادت که هست؟
‫وایولا باهام خوب بود،
‫و کمک می‌کرد از سختی‌های زندگی کم کنم.
‫همیشه وقتی بهش نیاز داشتم کنارم بود.
‫و دلم براش تنگ میشه.
‫آمین.
‫خیلی تأثیرگذار بود، داگلاس.
‫گروه آموزشی دو، سه،
‫می‌خوام ساعت ۶ صبح آماده باشین.
‫مرخصین!
‫بله، گروهبان!
‫تو نه، داگلاس.
‫واقعاً فکر کردی
‫یه گودال ۲ متری توی زمینم باقی می‌ذارم؟
‫نه، گروهبان!
‫درسته.
‫اون لعنتی رو پر کن.
‫و می‌خوام صافِ صاف باشه، مثل پنکیک.
‫عمل موفقیت‌آمیز بود.
‫ولی هنوز وضعیتش بحرانیه.
‫به خاطر کمبود اکسیژن ‫دچار آسیب مغزی شده.
‫همچین چیزی در اوردوز رایجه.
‫آخرین اسکن‌های مغزیش ‫نتیجه منفی نشون دادن.
‫یعنی چی؟
‫یعنی توی کماست.
‫بدون هیچ نشونه‌ای از عملکرد مغزی،
‫شانس بهبودی جکسون کمتر از یک درصده.
‫نه.
‫از اینجا به بعد ‫دیگه نمی‌تونیم براش کاری کنیم.
‫باشه، اگه شما...
‫اگه شما نمی‌تونین براش کاری کنین، ‫پس کی می‌تونه؟
‫کی...
‫اداره امور کهنه‌سربازان؟
‫جکسون یه سرباز کهنه‌سربازه.
‫یه لحظه فکر کن.
‫فلوریدا خیلی دوره.
‫بس کن.
‫اگه می‌خوای چیزی رو بگی که فکر می‌کنم،
‫اصلاً شروع نکن.
‫لعنتی، دارم برای کارهایی که ‫هنوز نکردم توی دردسر می‌افتم.
‫چیه؟ ‫فکر می‌کنی دارم وقتمو تلف می‌کنم؟
‫چی...
‫در مورد پوله؟
‫چون اگه این‌طور باشه، ‫خیلی مزخرفی، جان.
‫ربطی به پول نداره.
‫خرج سفر رو میدیم.
‫نگرانم که فقط داری اتفاق اجتناب‌ناپذیر رو ‫به تأخیر میندازی.
‫ببین، وقتی قبلاً به من نیاز داشت ‫کنارش نبودم،
‫و دیگه نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫خب، من...
‫بالاخره اومد!
‫سلام، جان.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫سلام، مامان.
‫من خونه‌ام.
‫خب، برو دستتو بشور.
‫شام تقریباً آماده‌ست.
‫اشکال نداره.
‫آره.
‫تو...
‫بیخیال.
‫می‌دونی چه اوضاعیه.
‫مک، باید بگم یه کم ناامید شدم.
‫نتونستم هیچی رو منفجر کنم.
‫فقط یه عالمه دویدم و چندتا گودال کندم.
‫واقعاً؟
‫انگار توی این ۵۰ سال ‫خیلی چیزا عوض شده.
‫انگار آره.
‫آره، این همه روبان برای چیه، جک؟
‫یعنی توی دوره آموزشی ‫دست و پاش قطع نشده.
‫این حرفت خنده‌دار نیست.
‫جکسون برای اینا زحمت کشیده.
‫خب، فکر می‌کردم اینا رو برای شجاعت میدن،
‫می‌دونی، مثلاً توی عراق.
‫داری میری عراق؟
‫خوشبختانه نه.
‫گارد فقط کسایی رو می‌فرسته ‫که خودشون درخواست بدن.
‫پس فعلاً هیچ جا نمیرم.
‫خب، اینم خوبه، چون بابا جکسون
‫توی هفت ماه آینده حسابی سرش شلوغ میشه.
‫می‌دونستم!
‫می‌دونستم.
‫یه سرباز پیدا شد که تیرش خطا نمیره.
‫عجب!
‫تبریک میگم.
‫خوش اومدی به دنیای باباها.
‫ولی، من که باردار نیستم.
‫چیزی قوی‌تر از دلستر داری، جان؟
‫یا همه رو خوردی؟
‫همه‌شو خوردم.
‫که این خودش یه مشکله، چون پروستاتم
‫به اندازه یه هندونه شده.
‫نه.
‫یه کم استراحت کن، مامان.
‫من می‌تونم انجامش بدم.
‫نه، یه سیستمی دارم.
‫می‌دونم سیستم داری.
‫با قاشق چوبی پشت دستم یاد گرفتمش.
‫مامان، تا کی می‌خوای از دستم عصبانی باشی
‫به خاطر اینکه به گارد ملحق شدم؟
‫من به حمایتت نیاز دارم.
‫همه چیزی که می‌خوام ‫اینه که ازت حمایت کنم.
‫ولی می‌دونم این ماجرا به کجا ختم میشه.
‫مادرم زن یه سرباز بود،
‫و این همه چی رو عوض کرد.
‫نمی‌خوام در نهایت ‫من بچه‌تو بزرگ کنم.
‫یه دلستر دیگه می‌خوام.
‫باید دست از تنبیه کردن اون بچه برداری.
‫اگه می‌خوای منو تنبیه کنی، اشکالی نداره،
‫ولی اون نه.
‫اونم به اندازه تو ترسیده.
‫ولی هنوز چیزی نشده.
‫دیگه داره بچه‌دار میشه.
‫اون پسر به مادرش نیاز داره.
‫تو آخرین کسی هستی ‫که باید منو نصیحت کنی، پیرمرد.
‫زن لجباز.
‫ممنون، ممنون.
‫می‌دونم تازه یه استراحت کردیم، ولی به درک،
‫می‌خوایم یه استراحت دیگه هم بکنیم.
‫الان برمی‌گردیم، ممنون.
‫ببین کی اینجاست.
‫سلام، رفیق.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫منم همینطور.
‫یه صندلی بیار بشین.
‫ریچی، این بابیه.
‫رفیق جنگی جکسون.
‫خوش‌وقتم.
‫اینم برادرم، لاولر.
‫ممنون.
‫هیچ‌کدوم از شما دو سرباز خوش‌تیپ ‫نوشیدنی نمی‌خواین،
‫مهمون من؟
‫شهر توئه.
‫چی می‌خوریم، بابی؟
‫دو تا لوکا ماریانو و یه دونه معمولی.
‫و تو چی می‌خوای، ریچی؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫بذار حدس بزنم.
‫می‌دونی فیفتی‌سنت چی میگه، نه؟
‫هنی برای داداش کاکاسیاهم!
‫الان برمی‌گردم.
‫باید برم دستشویی.
‫داشت شوخی می‌کرد.
‫آره، لاولر همینجوریه، رفیق.
‫آره، خیلی شوخی خنده‌داری بود.
‫یه سیگار لازم دارم.
‫شرمنده دیگه.
‫آره.
‫خب، خوشحال شدم دیدمت، بابی.
‫می‌بینمت.
‫آره، بعداً می‌بینمت.
‫می‌دونی، شاید وقتش باشه ‫منم یکی از اونا رو امتحان کنم.
‫تموم شده.
‫واقعاً انقدر از یه شوخی ناراحت شدی؟
‫واقعاً نمی‌فهمم.
‫راست میگی، نمی‌فهمی.
‫صبر کن.
‫از دست من ناراحتی؟
‫آره، جکسون.
‫ازت عصبانی‌ام.
‫از لاولر عصبانی‌ام.
‫از کل این کشور لعنتی عصبانی‌ام،
‫اگه واقعاً می‌خوای بدونی.
‫پس چرا داری بهش خدمت می‌کنی؟
‫اینو برام توضیح بده.
‫فکر نکنم بتونی بفهمی.
‫فکر می‌کنی نمی‌فهمم؟
‫نه، نمی‌فهمی.
‫چی رو نمی‌فهمم؟
‫چه چیزی مشکلات تو رو ‫اینقدر خاص می‌کنه، ریچی؟
‫منظورم اینه، می‌فهمم، ‫متأسفم که مادرت فوت کرده.
‫خب، بابای من ‫وقتی بچه بودم ول کرد و رفت،
‫و حالا خودم دارم پدر میشم.
‫اگه چیزی که می‌فهمی همینه،
‫منم بچه‌ی یکی هستم، جکسون.
‫اینو می‌فهمی؟
‫دارم برای بابام می‌جنگم ‫که الان روی ویلچره
‫چون توی کویت، همه‌ی سربازای دیگه رو
‫قبل از اون برگردوندن.
‫و برای بابای بابام ‫که توی یه قبر بی‌نام‌ونشون
‫یه جایی توی اروپا خوابیده، چون یه افسر
‫فکر نمی‌کرد یه کاکاه‌سیاه مُرده ‫ارزش اینو داشته باشه
‫که کنار سربازای سفیدپوست به خونه برگرده.
‫و فکر می‌کردم برای تو هم دارم می‌جنگم.
‫قرار بود اونجا پشت من باشی، رفیق.
‫قرار بود برادرم باشی.
‫معلومه که پشتتم، و برادرت هم هستم.
‫برادرم امشب اون یارو رو آش و لاش می‌کرد.
‫چرا؟
‫به خاطر یه شوخی مسخره؟
‫برای من شوخی نبود، جکسون!
‫اینو می‌فهمی؟
‫آدمایی که شبیه منن،
‫باید برای هر ذره احترام بجنگن
‫این مزخرفات رو به من نگو!
‫مزخرفات؟
‫آره.
‫احترام این‌طوریه.
‫باید براش بجنگی.
‫باید به دستش بیاری.
‫هیچ‌کس همین‌طوری بهت نمیده‌ش.
‫گروهبان بهم دادش.
‫بالاخره.
‫می‌دونی بعد از اینکه ‫دوره‌ی آموزش تموم شد، چیکار کرد؟
‫چی؟
‫یه راست اومد پیشم، ‫درست قبل از اینکه سوار اتوبوس بشیم،
‫حتی چیزی هم نگفت.
‫فقط یه سیگار دستم داد.
‫حتی فندکش رو هم بهم داد.
‫بالاخره احترامش رو به دست آوردم.
‫بالاخره.
‫می‌دونی مامانم ‫سه هفته قبل از شروع دوره فوت کرد؟
‫و هیچ‌وقت یادم نمیره ‫وقتی بهش گفتم به ارتش پیوستم،
‫چی بهم گفت.
‫گفت «مردها همیشه می‌خوان ‫بپرن و از یه چیزی محافظت کنن،»
‫«ولی کی از خودشون محافظت می‌کنه؟»
‫و من هر روز دیدم ‫که برای زندگیش می‌جنگید.
‫پس منطقیه که ‫بخوام جون بقیه رو نجات بدم، نه؟
‫حتی اگه خودشون نخوان.
‫آره، دارم برای بابام می‌جنگم،
‫برای بابای بابام می‌جنگم، ‫برای تو می‌جنگم،
‫و حتی برای عوضی‌های بی‌عرضه‌ای مثل لاولر.
‫چون مگه عشق همین نیست؟
‫لعنت، ببخشید، رفیق.
‫از این به بعد پشتت هستم، باشه؟
‫صد درصد.
‫خب، اینم از این.
‫فکر کنم تمومه.
‫عزیزم، فکر کنم درستش کردم.
‫جکسون.
‫آدم فکر می‌کنه ‫این چیزا رو باید راحت‌تر می‌ساختن...
‫جکسون!
‫چیه؟
‫بهم قول دادی.
‫قول دادی که اینجا می‌مونی ‫و بچه‌مون رو بزرگ می‌کنی،
‫قول دادی که نمیری.
‫دارن عملیات جنگی عراق رو گسترش میدن.
‫دیگه اختیاری نیست.
‫بهت قول دادم.
‫قرار نبود اینجوری بشه.
‫می‌دونم.
‫این برای توئه، بابا.
‫هی.
‫فکر کنم مک باید ‫گهواره رو صورتی رنگ کنه، نه؟
‫نه، لازم نیست.
‫دختر کوچولوی ما خیلی باحاله، ‫همینجوری هم خوشش میاد.
‫آره، خوشش میاد.
‫یه لطفی بهم می‌کنی و ‫تا وقتی نیستم اینو نگه می‌داری؟
‫آره.
‫البته.
‫خیلی دوستتون دارم.
‫خیلی دلم برای همه‌چی تنگ میشه.
‫نه، اینطور نیست.
‫این حرفو نزن.
‫برمی‌گردی تا کنار هم بزرگش کنیم.
‫آره.
‫قبل از اینکه بفهمی، برمی‌گردم.
‫قبل از اینکه بفهمم؟
‫باید دقیق بدونم کی برمی‌گردی، باشه؟
‫دوستت دارم، بچه جون.
‫حالا گوش کن.
‫سرتو بنداز پایین، کارتو انجام بده.
‫همین الانشم یه سربازی، ‫پس قهرمان‌بازی درنیار.
‫باشه؟
‫چشم، قربان.
‫مامان.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫خیلی دلم برات تنگ میشه.
‫منم دلم برات تنگ میشه.
‫من طوری بزرگت کردم ‫که به اعتقاداتت پایبند باشی،
‫پس، جکسون، ‫خیلی به مردی که شدی افتخار می‌کنم.
‫فقط بهم قول بده برمی‌گردی، باشه؟
‫مامان...
‫نه، فقط...
‫نمی‌خوام واقعاً از ته دل بگی.
‫فقط نیاز دارم بشنومش.
‫باشه.
‫قول میدم.
‫باشه.
‫آره.
‫[بیمارستان کهنه‌سربازان جیمز ای. هالی] ‫[اورلاندو، فلوریدا، ۲۰۱۱]
‫میرم سر اصل مطلب، خانم هارلو.
‫پرونده‌ی پسرتون رو بررسی کردم و...
‫ببخشید، اگه این یه سخنرانیه ‫برای کاهش انتظاراتم،
‫می‌تونین بیخیالش بشین.
‫می‌دونم که پسرم اونجاست.
‫انتظارات من چیزی کمتر از ‫یه بهبودی کامل نیست.
‫متوجه‌ام.
‫و شنیدم که چه تلاش‌هایی
‫برای کمک به پسرتون کردین.
‫ولی حقیقت، حقیقته...
‫خیلی‌خب، بذارین همین‌جا ‫حرفتون رو قطع کنم، دکتر.
‫من همه جور «تسلیم شو» رو شنیدم
‫از دکترها، از دوستام، حتی از خانواده.
‫بذارین ازتون بپرسم، ‫شما با سربازها کار می‌کنین،
‫چند نفرشون همین‌طوری تسلیم میشن؟
‫می‌فهمم چی میگین.
‫کاش می‌تونستم برای تک‌تکشون بجنگم.
‫خواهش می‌کنم دکتر، پس کمکم کنین.
‫خواهش می‌کنم، کمک کنین براش بجنگم.
‫کمک کنید!
‫اونجا همه چی مرتبه، بچه‌ها؟
‫اتاق پاکه؟
‫پاکه!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫فکر کنم یه بچه رو کشتم.
‫فکر کنم همین الان یه بچه رو کشتم.
‫آلفا ۳، گزارش وضعیت بده.
‫فکر کنم همین...
‫هی، منو نگاه کن، ‫نباید اینجوری فکر کنی.
‫یه بچه رو...
‫- تقصیر تو نیست لعنتی! ‫- جکسون، این یه واقعیته!
‫- تقصیر تو نیست! ‫- ولی یه بچه بود، جکسون!
‫آلفا ۳، ساختمون پاکسازی شده؟
‫میشه یه دقیقه دندون رو جیگر بذاری؟
‫محض رضای خدا!
‫لعنت!
‫خدایا!
‫اینجا آلفا ۳، ساختمون امنه.
‫پنج دشمن کشته شدن.
‫تیم آلفا خوبه.
‫داریم میایم بیرون.
‫خیلی‌خب.
‫بریم!
‫من یه بچه لعنتی رو کشتم.
‫یه بچه لعنتی رو کشتم، رفیق.
‫یه بچه لعنتی بود، رفیق.
‫کشتمش...
‫- آره، کشتمش. ‫- نه، این کارو نکردی.
‫- تقصیر تو نیست. ‫- چرا تقصیر منه.
‫باید ادامه بدیم.
‫هیچ حرفی از یه بچه نزدن، جکسون!
‫می‌دونم!
‫هیچ حرفی از یه بچه نزدن!
‫می‌دونم لعنتی!
‫ولی من دستورش رو دادم،
‫الان باید خودتو جمع و جور کنی، لعنتی!
‫همین الان!
‫باشه، سرباز؟
‫به من نگاه کن!
‫از ته دلت بجنگ، لعنتی!
‫باید ادامه بدیم، لعنتی!
‫باشه؟
‫بجنب!
‫بریم!
‫بریم، یالا، یالا!
‫قبلاً همیشه ازم می‌پرسیدی که ‫امروز روز دلستره،
‫یا نوشیدنی؟
‫بازم لازمه بپرسیم؟
‫اون چیزی نبود که گفتی.
‫سر قولی که دادی نیستی.
‫این چیزها زمان می‌بره، باید صبور باشی.
‫من آدم صبوری نیستم.
‫به به خانم هارلو؟
‫اوضاع چطوره؟
‫دختر جدیده کیه؟
‫ماریسا.
‫فقط یه دوسته.
‫دختر آقای بیله؟
‫سلام، من کریستی هستم.
‫سلام، کریستی.
‫خب، سرباز کوچیک ما چطوره؟
‫راستش، نمی‌دونم.
‫قرار بود امروز اسکایپ کنیم،
‫ولی اختلاف ساعت،
‫همه‌چی رو به هم ریخته.
‫خب، منطقیه.
‫متأسفم که تور جور نشد.
‫آره، بابی خیلی سخت گرفته.
‫سعی کردم بهش بگم ‫این راه به جایی نمی‌رسه،
‫ولی گوش نمیده.
‫شاید بهتر بود که هارلو رفت.
‫خودش نرفت.
‫فراخوان شد، ‫اونم از دستور اطاعت کرد.
‫باشه.
‫هر چی تو میگی.
‫ولی خیلی خسته به نظر می‌رسی.
‫بدت نیاد.
‫خوبم.
‫آره که خوبی.
‫اگه یه چیز قوی‌تر خواستی،
‫که حالت رو بهتر کنه،
‫فقط یه زنگ بهم بزن.
‫لعنت بهت، سیمپسون، ‫یه بار دیگه وزنه بزنی بازوهات می‌ترکه.
‫کوچیکتر از انگشتای پات میشن،
‫که همه‌مون توی دوره آموزشی دیدیم.
‫آره، اینو کسی میگه که می‌خواد ‫عراقی‌ها گلوله‌هاشونو هدر ندن.
‫یه سیگار دیگه بکش.
‫دیگه اون دهاتی‌ها نیازی نیست بکشنت.
‫نقشه‌م همینه.
‫می‌خوام یه تابلو بزرگ عراقی ‫دستم بگیرم که روش نوشته،
‫«منو نکشین، سرطان ریه دارم.»
‫فکر می‌کنی اون لعنتی‌ها ‫اصلاً می‌دونن سرطان ریه چیه؟
‫حتی آدمای عصر حجر هم ‫می‌دونستن سرطان چیه، احمق.
‫میشه خفه‌خون بگیرین؟
‫خدایا، چطور می‌تونین با این اتفاقایی که
‫برامون افتاده شوخی کنین؟
‫چرا اینقدر بیشعورین؟
‫چرا نمیری یه دور دیگه وزنه بزنی،
‫که تمرین کنی چطوری ‫بقیه رو به فنا بدی، بی‌عقل؟
‫هی، هی، هی.
‫مشکلت چیه، مرد؟
‫اینقدر حساس نشو، لعنتی.
‫دارم سعی می‌کنم با زنم حرف بزنم.
‫اینترنت کوفتی کار نمی‌کنه.
‫لعنت!
‫هی، فقط دلتنگ شدی، مرد.
‫درباره حرف زدن از زن بقیه چی گفتیم؟
‫اون یه خط قرمزه، لعنتی.
‫یه کلمه دیگه بگی، عوضی...
‫برو گم شو!
‫- هی، هی، هی! ‫- هی، هی، هی، هی!
‫- هی، هی! ‫- ولش کن!
‫ولش کن!
‫بچه‌ها، بچه‌ها!
‫لعنتی!
‫آروم باشین!
‫همین الان شش هفته‌مون ‫شد شش ماه دیگه توی این خراب‌شده.
‫واقعاً به فنا رفتیم!
‫خدمت فعال تمدید شد.
‫لعنتی!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫یعنی چی؟
‫کریستی منو می‌کشه.
‫لعنت.
‫و فکر می‌کردم اون یه هدیه‌ست.
‫بدون شک، می‌دونی...
‫صبر کن، میگه، نگاه کن...
‫این همون چیزیه که ‫سربازها براش ثبت‌نام کردن.
‫هست و نیست.
‫می‌دونی، به نظرم...
‫می‌دونم که کل زندگیت سخت جنگیدی.
‫ولی...
‫فقط، یه مدت دیگه باید بجنگی.
‫خواهش می‌کنم.
‫جکسون.
‫خیلی متأسفم.
‫می‌دونم همیشه با هم کنار نیومدیم،
‫ولی می‌دونی، ‫تو همیشه بهم قدرت دادی که ادامه بدم.
‫پس می‌دونی، الان، ‫دارم تمام قدرتم رو بهت میدم
‫چون می‌دونم هنوز اینجایی.
‫و می‌دونم حالت خوب میشه.
‫می‌دونم حالت خوب میشه.
‫کسی می‌دونه این لعنتی از کجا میاد؟
‫اون عوضیه.
‫دوباره.
‫لعنتی!
‫قهرمان‌بازی در نیار.
‫هارلو، چه غلطی می‌کنی!
‫جکسون.
‫هی، جکسون، صدامو می‌شنوی؟
‫صدامو می‌شنوی، عزیزم؟
‫وای، خدایا شکرت.
‫ممنون.
‫دکتر!
‫دکتر، سریع بیا، دکتر.
‫حالت خوبه.
‫حالت خوبه، حالت خوبه.
‫سلام عزیزم.
‫سلام.
‫هی.
‫- حالت خوبه. ‫- صدای منو می‌شنوی؟
‫دکتر، بهتون گفتم پسرم می‌جنگه
‫اگه بهش فرصت بدین.
‫ممنون.
‫- ممنون، دکتر. ‫- الان برمی‌گردم.
‫وای عزیزم.
‫[سال ۲۰۰۶]
‫کریستی کجاست؟
‫کیتی کجاست؟
‫چرا اینجا نیستن؟
‫نمی‌دونم، عزیزم.
‫قرار بود اینجا باشه.
‫قبلش رفتم دم خونه،
‫کسی جواب نداد.
‫خودمم نمی‌خواستم دیر کنم.
‫می‌دونی، این روزها خیلی تحت فشار بوده.
‫کمتر با من در ارتباطه،
‫بیشتر پیش مادرشه.
‫ولی یه بار دیگه میریم خونه سر می‌زنیم.
‫باشه؟
‫من و تو.
‫بقیه خانواده ‫دارن اون سفره‌ای رو آماده می‌کنن
‫که مادرت از صبح روش کار می‌کرده.
‫دخترها رو برمی‌داریم و برمی‌گردیم،
‫برای یه شام خوشامدگویی خوب.
‫باشه؟
‫بیا، بریم.
‫باشه، مک.
‫نصیحتی داری، مک؟
‫بچسب به ماشین‌ها، ‫کمتر دردسر داره.
‫آره.
‫می‌خوای منتظر بمونم؟
‫نه.
‫ماشینم اینجاست، ‫یعنی اونم اینجاست.
‫پس...
‫سر شام می‌بینمت.
‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫موفق باشی، پسر.
‫کریستی.
‫هی، کریستی، خوبی؟
‫کریستی؟
‫بیدار شو.
‫خوبی؟
‫چی شده؟
‫هی.
‫جکسون؟
‫چی؟
‫چرا امروز اونجا نبودی؟
‫بذار کیتی رو از تخت بیارم.
‫خوشحال میشه ببیندت.
‫آره، برو.
‫گلوریا.
‫منم، جکسون.
‫آره، خودمم.
‫ممنونم.
‫ببین، کیتی پیش توئه؟
‫چیزی نگو، فقط...
‫آره، من اینجام.
‫می‌دونستی وقتی ازت خواست ‫دختر منو نگه داری،
‫می‌خواست چیکار کنه؟
‫می‌خواست نشئه کنه، ‌گلوریا.
‫جکسون.
‫داشت نشئه می‌کرد.
‫جکسون.
‫گوش کن، دارم میام دنبال دخترم.
‫تو هم بهتره همین کارو بکنی.
‫جکسون.
‫صبر کن.
‫صبر کن، جکسون.
‫نه، نرو.
‫نرو، جکسون.
‫جکسون.
‫نه.
‫می‌تونیم بدون اون شروع کنیم؟
‫لعنت، جان.
‫یه دقیقه بهش وقت بده، میشه؟
‫ببخشید.
‫ببخشید، متأسفم.
‫جکسون، همه چی خوبه؟
‫آره، آره، تأیید می‌کنم.
‫ببخشید.
‫عزیزم، داری چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونم تمیزشون کنم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی چیه؟
‫می‌دونی چیه، عزیزم؟ ‫به نظرم تمیزن.
‫باشه؟
‫خیی‌خب، بیا.
‫همه منتظر تو ان.
‫بیا بریم شام بخوریم.
‫باشه.
‫اومد!
‫پس، بخوریم.
‫خب، جکسون، تو...
‫اونجا تروریستی کشتی؟
‫من...
‫ترجیح میدم راجع بهش حرف نزنم، ‫اگه اشکالی نداره.
‫دیگه تموم شده.
‫و فکر کنم...
‫فکر کنم اگه همه چی، می‌دونی،
‫برگرده به حالت عادی، خوبه، ‫اگه کسی مشکلی نداشته باشه.
‫دریافت شد، سرباز.
‫حالت عادی.
‫من فقط افتخار می‌کنم ‫که با یه قهرمان واقعی آمریکایی،
‫سر یه میز نشستم.
‫لطفاً اینجوری صدام نزن.
‫برای امشب چند تا آتیش‌بازی گرفتیم.
‫که برگشت سلامتت رو جشن بگیریم.
‫خیلی خوب میشه.
‫تیم تایتانز بازم باخت.
‫دیگه چی؟
‫عادی...
‫جایزه لاتاری مگا میلیونز شده ۳۷۰ میلیون.
‫عادی.
‫جان هنوز هم یه عوضیه.
‫سلام، کریستی هارلو هستم.
‫نمی‌تونم جواب تماس رو بدم.
‫لطفاً پیغام بذارین.
‫صبح بخیر.
‫حال کیتی چطوره؟
‫هنوز یه کم ناآرومه.
‫یه جورایی انگار از من می‌ترسه.
‫بهش وقت بده.
‫وقتی از جنگ برگشتم،
‫مادرت تا یه ماه اول،
‫نمی‌خواست بهم نزدیک بشه.
‫همه‌ش منو غریبه صدا می‌زد.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫یه نامه برات اومده.
‫جکسون،
‫وقتی رفتی، انگار قلبم از تپیدن ایستاد.
‫اصلاً نمی‌تونستم تنهایی ‫از پس یه نوزاد بر بیام.
‫متأسفم و...
‫راهمو گم کردم.
‫اصلاً نمی‌دونم زندگیم چی شده.
‫و الان برای تو آدم مناسبی نیستم.
‫همیشه بدون که تو قهرمان منی.
‫با عشق، کریستی.
‫اون رفته، مک.
‫خب، بعضی وقتا باید بذاری برن.
‫اگه قرار باشه برگرده، ‫راهشو پیدا می‌کنه.
‫دیگه برنمی‌گرده.
‫خب، اوضاع کار و کاسبی چطوره؟
‫کساده.
‫از وقتی کارخونه به جنوب منتقل شد،
‫اینجا مثل یه شهر ارواح شده.
‫ولی خب یه مکانیک استعفا داد.
‫برای همین چند تا شیفت اضافه پیدا کردم.
‫آره.
‫خیلی ازت ممنونم، مک.
‫هر کاری از دستم بربیاد، ‫برات انجام میدم، پسر.
‫کارت مونده ‫یا وقت داری یه دوری بزنیم؟
‫یه کاری دارم.
‫یه جورایی مهمه.
‫باشه، حتماً.
‫ممنون، مک.
‫کار درستی کردی، پسر.
‫ممنون، مک.
‫سرباز متخصص جکسون هارلو، ‫به خونه خوش اومدی.
‫می‌دونم که مسیر طولانی‌ای رو اومدی.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، ‫چیزی لازم داری؟
‫پلاک‌های شناساییم.
‫و به نظرت اونا چه قدرتی روت دارن؟
‫بدون اونا احساس می‌کنم لختم.
‫ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
‫مسیر سختی رو پشت سر گذاشتی.
‫کنجکاوم بدونم...
‫چی باعث شد ادامه بدی؟
‫به مامانم یه قول داده بودم.
‫به نظر میاد دلیل خوبی باشه.
‫واقعاً انتخابی نداشتم.
‫بعضی وقتا انتخاب‌هایی که می‌کنیم،
‫ما رو به مسیری می‌بره ‫که اصلاً انتظارشو نداریم.
‫وقتی برگشتی، ‫به جای اینکه با ترس‌هات روبرو بشی،
‫جنگیدن رو متوقف کردی.
‫فکر نکنم لازم باشه نگران این باشی، دکتر.
‫آدمای زیادی هستن ‫که باید براشون بجنگم.
‫فقط دیگه اهمیتی به خودم نمیدم.
‫فعلاً اشکالی نداره.
‫روش کار می‌کنیم.
‫همه‌مون باید یاد بگیریم ‫خودمونو دوست داشته باشیم،
‫همونقدر که نزدیکترین آدمای ‫زندگیمونو دوست داریم.
‫موفق باشی، دکتر.
‫موضوع شانس نیست.
‫موضوع اینه که ‫چقدر حاضری براش تلاش کنی.
‫موضوع اینه که ‫تا چه حد می‌خوای خودتو رشد بدی.
‫این برات منطقیه، جکسون؟
‫خب، قدردان خوش‌بینی‌تون هستم.
‫این اولین بار نیست که حالم بد شده
‫و نیاز به کمک داشتم.
‫و؟
‫می‌دونی، دکتر، مشکل اینجاست.
‫همون کسی که قبلاً کمکم کرد،
‫این دفعه خودش کسی بود که بهم ضربه زد.
‫بابی.
‫پولی که هفته پیش بهم قول دادی کجاست؟
‫من که یه بانک لعنتی نیستم.
‫فقط به خاطر اینکه برادر لاولر هستی
‫به این معنی نیست که ‫این آشغال‌ها رو مجانی بگیری.
‫خب، داشتم فکر می‌کردم که...
‫اون کیه؟
‫اون سرباز متخصص جکسون هارلوئه.
‫قبلاً با ما توی بند کار می‌کرد.
‫راستش، دومین آدم بااستعدادیه
‫که از این شهر بیرون اومده.
‫البته تا وقتی که رفت و خودش رو
‫به دولت لعنتی فروخت.
‫از سربازها خوشم میاد.
‫اوه، متأهل هم هست.
‫متأهل بود، ولی اگه از من بپرسی...
‫بابی، دهنت رو ببند ‫و منو به دوستت معرفی کن.
‫خب...
‫خوبه که برگشتی.
‫به نظر میاد خوشحالی که برگشتی.
‫ولی ببین، متأسفم بابت دوستت شنیدم.
‫ایمی، می‌تونی دو تا شات برای...
‫اسمش چی بود؟
‫باشه، الان میارم.
‫سه تا بیار، عزیزم.
‫بخواب زمین!
‫چه مرگته، جکسون!
‫از روش بلند شو!
‫چیزی نیست.
‫آروم باش. نفس بکش.
‫من ازش مراقبت می‌کنم.
‫چیزی نیست.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش.
‫باید از اینجا برم.
‫- باید برم بیرون. ‫- بیا، بذار کمکت کنم.
‫بیا.
‫هی.
‫اشکالی نداره.
‫- حالت خوب میشه. ‫- می‌دونم.
‫دکتر امشب نیاز به یه ماشین ‫برای برگشتن به خونه داره؟
‫اصلاً برنامه نداشتم برگردم خونه امشب.
‫آدرس خونه‌ت چیه؟
‫چی بگم؟
‫همیشه وقتی یه چیزی می‌شکنه ‫از کوره در میری،
‫یا این یه مشکل جدیده؟
‫یه جورایی تازگی داره.
‫یعنی اول که تازه برگشته بودم،
‫خانواده‌م برای جشن گرفتن آتیش‌بازی کردن،
‫و وقتی ترکیدن، منم ترکیدم.
‫جز این...
‫اختلال اضطراب پس از سانحه‌ست، اره؟
‫نصف شب با جیغ از خواب بیدار میشی؟
‫آره، یعنی...
‫یه بخشش همینه.
‫ولی یه چیز دیگه هم هست.
‫ببین...
‫وقتی اونجایی، ‫همیشه توی حالت آماده‌باشی.
‫همیشه هشیار، مراقب...
‫مراقب یه بمب کنار جاده ‫یا یه تیرانداز توی طبقه دوم.
‫و این خوبه.
‫چیز خوبیه.
‫چیزیه که زنده نگهت می‌داره.
‫همیشه هشیار؟
‫همیشه هشیار.
‫توصیف خوبیه.
‫ولی وقتی برمی‌گردی خونه...
‫اون هنوز هست.
‫و هیچ‌وقت تموم نمیشه.
‫هیچ‌وقت تموم نمیشه.
‫از بین نمیره.
‫داری رانندگی می‌کنی، ‫فقط رانندگی توی جاده،
‫ولی از بین نمیره.
‫توی کافه، از بین نمیره.
‫لعنتی از بین نمیره.
‫هی، از جکسون خبری داری؟
‫قرار بود دو ساعت پیش کیتی رو بیاره.
‫نه خبری ندارم.
‫نگرانشم.
‫مطمئنم چیزی نیست که نگرانش باشی، عزیزم.
‫نظرت درباره امشب چیه؟
‫بریم آلفونسو.
‫خیلی وقته یه شب برای خودمون نداشتیم.
‫آره.
‫باشه.
‫بیا!
‫چیزی دیگه نیاز داری، مک؟
‫کارم برای امشب تموم شد.
‫خب، وقت بستن مغازه‌ست؟
‫لعنت.
‫نه، برو.
‫همه چی خوبه.
‫باشه، مک.
‫فردا می‌بینمت.
‫هی، پسر.
‫حالت چطوره؟
‫منظورم اینه، با همه چی؟
‫خوبم.
‫می‌دونم که آسون نیست.
‫اون عذاب وجدانی که توی دلت داری، ‫تو رو می‌خوره.
‫و من یادت دادم که ‫بفرستیش پایین،
‫مثل هر سربازی...
‫و ادامه بدی.
‫باشه؟
‫پس...
‫ولی من اینجا کنارتم، باشه؟
‫اگه نیاز داشتی حرف بزنی، اینجام.
‫ممنون، مک.
‫لطف داری.
‫دوستت دارم، پسر.
‫حالا برو.
‫باشه.
‫مک، حالت خوبه؟
‫مک؟
‫مک!
‫لعنتی.
‫جکسون، خوبی؟
‫خوبم، مامان.
‫می‌خوای ببرمت خونه؟
‫الان میام.
‫ممنون.
‫بهت گفتم، قهرمان‌بازی در نیار.
‫اون کار لعنتی که قولشو دادی چی شد؟
‫می‌خوای تا آخر عمر کوفتیت
‫آویزون مامانت باشی؟ ‫[دو سال بعد]
‫چرا هیچ‌وقت برام گل نمی‌گیری؟
‫من لعنتی دارم زحمت می‌کشم ‫و تو اینجا می‌شینی،
‫مثل یه بازنده ‫به حال خودت تأسف می‌خوری!
‫جکسون!
‫گوش میدی چی میگم؟
‫چی؟
‫دارم میرم!
‫آدم به‌دردنخور بی‌ارزش نمی‌خوام.
‫نمی‌بینی به چی تبدیل شدی؟
‫اینجا رو نگاه کن!
‫کجا می‌خوای بری؟
‫تعجبی نداره که زنت ولت کرد.
‫مایه ننگ مردهایی.
‫لعنتی!
‫لطفاً نکشش!
‫لعنت!
‫متأسفیم.
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید، ‫در دسترس نیست.
‫لطفاً شماره را بررسی کنید ‫یا دوباره تماس بگیرید.
‫گرفتمت.
‫خوبه.
‫چه غلطی کردی؟
‫هی، حرف نزن.
‫فقط نفس بکش.
‫بیا.
‫بیا، یه‌کم آب بخور.
‫چطور پیدام کردی؟
‫تنها تعمیرگاه مکانیکی پرت.
‫البته به نظر میاد الان بسته شده.
‫دو روز توی ونم نشستم و منتظرت بودم.
‫چرا؟
‫خب، از وقتی بازنشسته شدم، ‫به تمام کشور سفر کردم و
‫به قبر سربازهایی که آموزش دادم، سر زدم.
‫فکر کردم می‌تونی نشونم بدی که
‫گروهبان داگلاس کجا دفن شده.
‫می‌خوام بهش ادای احترام کنم.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫مزخرفه.
‫برادرت مُرد تا تو زنده بمونی.
‫اگه دیگه نخوام زنده بمونم چی؟
‫اگه از زندگی خسته شده باشم، گروهبان؟
‫من برای این آموزش ندیدم.
‫منو برای این لعنتی آموزش ندادی!
‫منو به یه قاتل تبدیل کردی!
‫منو به یه قاتل لعنتی تبدیل کردی!
‫نه.
‫آره!
‫نه، من تو رو به یه قاتل تبدیل نکردم.
‫بهت یاد دادم چطور بجنگی.
‫دیگه نمی‌خوام بجنگم.
‫دیگه از جنگیدن خسته شدم.
‫آخ، بمیرم برات!
‫جنگ هیچ‌وقت تموم نمیشه، پسر.
‫و تو می‌خوای خودتو دار بزنی؟
‫این کار درد رو تموم نمی‌کنه.
‫فقط اونو به یکی دیگه منتقل می‌کنه،
‫چون تو زیادی بزدلی ‫که به جنگیدن ادامه بدی.
‫به من نگاه کن.
‫به من نگاه کن!
‫بله، گروهبان.
‫من آدم بزدل آموزش ندادم.
‫شروع کن به کندن، سرباز، ‫و بدجوری عمیق بکن.
‫اگه هیچی نباشه، ‫می‌تونی بهشون بگی،
‫بهت یاد دادم چطور بکنی.
‫آره.
‫قطعاً می‌تونی اینو بهشون بگی.
‫ما سربازیم، هارلو.
‫تا وقتی که کشته بشیم، می‌جنگیم،
‫نه تا وقتی که خودمونو بکشیم.
‫و ممکنه این حرف ‫به نظرت احمقانه بیاد، ولی...
‫تو یکی از خوش‌شانس‌ها هستی.
‫تونستی برگردی.
‫حالا...
‫جنگ تموم نشده.
‫فقط...
‫فقط فرق کرده.
‫گروهبان داگلاس رو توی یه قبرستون
‫خارج از دانلاپ پیدا می‌کنی.
‫یه لطفی بهم بکن، گروهبان.
‫پدرش چند کیلومتر اون‌طرف‌تر زندگی می‌کنه.
‫می‌تونی یه سر بهش بزنی؟
‫اون عاشق شنیدن...
‫داستان کندنه.
‫آره.
‫ممنون، گروهبان.
‫هی.
‫بذار برسونمت خونه.
‫معذرت می‌خوام.
‫مامان، نیاز به کمک دارم.
‫من اینجام.
‫من اینجام، همه‌چی درست میشه.
‫معذرت می‌خوام.
‫نه.
‫- نه. ‫- معذرت می‌خوام.
‫نه.
‫هیس.
‫هی، دوستت دارم.
‫ممنون، مامان، ‫می‌دونم که خیلی به‌هم‌ریخته ست.
‫خواهش می‌کنم، عزیزم.
‫عزیزم، این همه قرص از کجا اومده؟
‫آره، آره.
‫بابی معرفیمون کرد...
‫بعد از اینکه از عراق برگشتم.
‫نمی‌دونستم اون و لاولر
‫این آشغال‌ها رو با هم پخش می‌کنن.
‫باید برم.
‫چی؟
‫جکسون.
‫هی، داری کجا میری؟
‫هی.
‫هی!
‫هی، یادت نره فردا تولد کیتیه.
‫چته؟
‫چی می‌خوای؟
‫چه مرگته، هارلو؟
‫باشه.
‫واقعاً می‌خوای این کارو بکنی؟
‫باشه پس.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫اون به زنم مواد فروخته.
‫درسته؟
‫خدایا.
‫اون فقط یه کم کمک می‌خواست، باشه؟
‫ناراحت بود.
‫می‌خواست از زندگیش فرار کنه.
‫و تو اینجا نبودی که بهش آرامش بدی، ‫سرباز کوچولو.
‫من بودم.
‫من اینجا بودم که بهش بدم.
‫تو کدوم گوری بودی...
‫زنتو ول کردی رفتی.
‫دوستات رو ول کردی.
‫باید همونجا ‫با اون کاکاسیاه کوفتی می‌مُردی.
‫ولم کن!
‫بذار برم!
‫اون برادرم بود!
‫از سر راهم برو کنار.
‫دیگه کافیه.
‫از سر راهم برو کنار، بابی.
‫یالا.
‫حسابشو برس.
‫آره.
‫سینه‌خیز برو، بزدل لعنتی.
‫این کارو خوب بلدی، مگه نه؟
‫گورتو گم کن.
‫میای خونه من، ‫کار رو شروع می‌کنی که نمی‌تونی تموم کنی.
‫برو گورتو گم کن.
‫برو گمشو.
‫بیا.
‫برو گمشو.
‫از خانواده من دور بمون.
‫از بابی دور بمون.
‫ازشون دور بمون لعنتی.
‫بزدل کوفتی.
‫زندگی خوبی داشته باشی، هارلو.
‫بیا بریم.
‫ولش کن!
‫جکسون، بیدار شو!
‫باید وسایلمو بردارم!
‫بیدار شو لعنتی!
‫باید وسایلمو بردارم.
‫بیدار شو.
‫عزیزم، من بهترین چیزی بودم که داشتی.
‫لعنتی!
‫دوست داری برای تولد امروزت،
‫کار خاصی انجام بدیم؟
‫مثلاً کادو؟
‫اوه، کادو؟
‫باشه.
‫مثلاً دوست داری بریم پارک؟
‫آره.
‫چیز دیگه‌ای می‌خوای؟
‫همین.
‫همین؟ باشه.
‫خب، شاید یه کیک هم برات درست کنم.
‫دوست داری شکلات‌های رنگی روش باشه؟
‫آره.
‫تریسا.
‫کیتی.
‫صبح بخیر.
‫پسرم اینجاست؟
‫نه.
‫متأسفم.
‫ماشینش اینجاست.
‫آره.
‫منظورم اینه که آره، اینجاست، ولی خوابیده،
‫و نمی‌خوام بیدارش کنم.
‫خب، امروز تولد دخترشه،
‫پس شرط می‌بندم براش بیدار میشه.
‫حالش الان خوب نیست.
‫بهش یکی دو ساعت وقت بده.
‫باشه، خب، می‌دونی، ‫کیتی حالشو بهتر می‌کنه.
‫چرا نمی‌ذاری بیایم داخل؟
‫الان نمی‌تونین بیاین داخل.
‫خدای من، جکسون.
‫جکسون.
‫جکسون!
‫عزیزم.
‫وای خدا.
‫نه!
‫زنگ بزن اورژانس!
‫یکی کمک کنه!
‫عزیزم.
‫لعنتی.
‫عزیزم.
‫جکسون، داری میری خونه.
‫چه حسی داری؟
‫خوشحالم.
‫یه کم نگرانم.
‫نگران؟
‫مدام یه خوابی رو می‌بینم.
‫برگشتم، و دارم نزدیک خونه میشم.
‫و می‌بینم دخترم از دور به سمتم می‌دوه.
‫ولی یه چیزی درست به نظر نمی‌رسه.
‫شروع می‌کنم دویدن تا بهش برسم،
‫و درست وقتی که...
‫درست وقتی که بهش می‌رسم...
‫می‌بینم که بارها و بارها و بارها می‌میره.
‫فکر می‌کنی این خواب داره چی بهت میگه؟
‫آخه از کدوم گوری بدونم، دکتر.
‫قرار نیست همه رو نجات بدی.
‫شاید نتونستی ‫جون اون دختر کوچولو رو نجات بدی.
‫ولی الان این فرصت رو داریم
‫که زندگی دخترت رو نجات بدیم.
‫به نکات مثبت نگاه کن.
‫می‌تونم تلاش کنم ولی...
‫یه مانعم میشه.
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫اگه خوابم فقط به این معنی باشه که...
‫حتی وقتی تلاش می‌کنم، ‫آخرش همیشه شکست می‌خورم، چی؟
‫می‌تونی این‌طور نگاهش کنی،
‫یا می‌تونی راهی پیدا کنی ‫برای غلبه بر ترس‌هات
‫و همه‌ی این افکار.
‫راهی پیدا کن که نشون بدی ‫جکسون هارلو واقعی کیه.
‫جکسون ماه آینده مرخص میشه.
‫خب...
‫شاید بتونیم با هم بریم.
‫نمی‌تونم.
‫اضافه‌کاری می‌کنم، ‫خودمو به زحمت انداختم
‫که صورت‌حساب‌های بیمارستانشو پرداخت کنم.
‫خب، می‌تونی اتاقشو آماده کنی ‫برای وقتی برمی‌گردیم؟
‫می‌خواد بیاد اینجا؟
‫آره.
‫می‌خواد برگرده خونه.
‫واقعاً چطور می‌خوای هم از کیتی مراقبت کنی
‫و هم از جکسون؟
‫این دیگه چه حرفیه که می‌زنی؟
‫من مادرشم.
‫فقط میگم کار زیادیه.
‫همین.
‫اون میاد خونه.
‫جای مذاکره نداره.
‫اون پسر مشکل داره.
‫نمی‌دونه چطور با مردم ارتباط برقرار کنه.
‫اختلال اضطراب پس از سانحه داره.
‫این یه وضعیت قابل درمانه.
‫فقط...
‫فقط به زمان نیاز داره که خوب بشه.
‫ولی خانواده فشار زیادی ‫روی خانواده وارد می‌کنه.
‫اگه بیاد خونه و نتونی از پسش بربیای چی؟
‫اون‌وقت چی؟
‫دیگه اون جوون رویاوردازی نیست ‫که گذاشتی بره جنگ.
‫این حرفای مزخرف رو به من نزن.
‫من نمی‌خواستم بره، ‫خودت هم می‌دونی.
‫ولی رفت، برگشت، و معتاد شد.
‫به‌جای اینکه همیشه ازش دفاع کنی،
‫چرا نمی‌فهمی که ‫هم برای خودش خطر داره، هم برای ما؟
‫اون پسرمه، ‫و نمی‌ذارم توی یه آسایشگاه بمونه.
‫می‌دونی، همون شخصیت و غروری
‫که باعث شد بره،
‫دقیقاً همون چیزیه که کمکش می‌کنه ‫درمان بشه و از پسش بربیاد.
‫من نمی‌خوام پسره اینجا باشه.
‫اجازه نمیدم پسره اینجا باشه.
‫متأسفم.
‫ولی باید قاطعانه بگم.
‫خب، این خونه‌ی تو نیست، ‫پس برو بیرون.
‫الو؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫تو چطوری؟
‫دوست دارم ببینمت ‫و حضوری صحبت کنیم.
‫کجایی؟
‫بیرونم.
‫الان میام.
‫برای اطلاع، مامانت گفت نیام.
‫اگه بخوای می‌تونم برم.
‫می‌تونی بمونی.
‫به نظر حالت زیاد بد نیست.
‫چی انتظار داشتی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید یه کم داغون‌تر به نظر برسی.
‫شنیدم لاولر چیکار کرده.
‫متأسفم.
‫باید اینجا می‌بودم.
‫اومدم چون باید یه چیزی بهت بگم.
‫یه چیز مهم.
‫میشه یه لحظه بهم نگاه کنی؟
‫تو هنوزم شجاع‌ترین مردی هستی که می‌شناسم.
‫وقتی رفتم...
‫همیشه امید داشتم ‫دوباره راهی پیدا کنیم که برگردیم پیش هم.
‫احمقانه ست، ولی وقتی نبودم...
‫همیشه از خودم می‌پرسیدم ‫ا.ج.ب.چ.م
‫«اگه جکسون بود چیکار می‌کرد؟»
‫حالا...
‫قبل از اینکه بری،
‫چیزی هست که بخوای در موردش صحبت کنی؟
‫مدام...
‫این سردردها رو دارم.
‫هر صبح که از خواب بیدار میشم،
‫احساس می‌کنم انگار ‫یه بمب توی مغزم منفجر شده.
‫می‌خوای برای این درد دارو مصرف کنی؟
‫نه، نه.
‫داروها فقط درد رو پنهون می‌کنن.
‫پشت این درد چی هست، جکسون؟
‫لعنتی!
‫بجنب.
‫نه!
‫باید برگردیم خونه.
‫لعنتی، بجنب.
‫هارلو، تسلیم نشو.
‫قیافه‌ت بدجوری افتضاحه.
‫هارلو؟
‫پزشک!
‫لعنتی!
‫ریچی!
‫لعنتی!
‫پزشک!
‫ریچی!
‫بیدار شو، لعنتی!
‫ریچی!
‫نه.
‫یکی یه پزشک برام بیاره، لعنتی!
‫ریچی، رو دست من نمیر لعنتی!
‫لعنتی!
‫عذاب وجدان.
‫به ما یاد داده بودن هیچ‌وقت ‫از جایی که پناه گرفتیم خارج نشیم،
‫ولی فکر کردم می‌تونم ‫جون اون دختر کوچولو رو نجات بدم.
‫ولی در عوض بهترین دوستم ‫به خاطر من کشته شد.
‫وایسا، صبر کن.
‫نقش‌ها رو عوض کن.
‫اگر ریچی مجبور می‌شد ‫اون پناه رو ترک کنه،
‫چون باید سعی می‌کرد ‫اون بچه رو نجات بده،
‫تو هم همین کار رو می‌کردی؟
‫معلومه.
‫چرا؟
‫چون بهترین دوستم بود.
‫برادرم بود.
‫مهم بود که از پناه بیرون بره؟
‫نه.
‫دقیقاً.
‫تلاش برای نجات جون اون بچه کوچولو
‫کاری بود که باید می‌کردی ‫تا با خودت کنار بیای.
‫ریچی هم کاری رو کرد،
‫که باید انجام می‌داد ‫تا با خودش کنار بیاد.
‫چرا سعی نمی‌کنی خودتو ببخشی، جکسون؟
‫خودتو ببخش.