‫ سلام. ‫ درحال حاضر نمی‌تونم
‫ جواب تلفن رو بدم.
‫سلام، منم.
‫فقط می‌خواستم بهت بگم که برگشتم.
‫امیدوارم اونجا همه حالشون خوب باشه و...
‫لطفا به بچه‌ها بگو دوستشون دارم.
‫می‌دونی، دوست دارم ببینمشون.
‫عه...
‫خب، همین.
‫خیلی‌خب.
‫جری.
‫خب، گفتی وقتی آزاد شدم،
‫بهم کار میدی.
‫آزاد شدم.
‫مقررات؟
‫نه، اینو نشنیدم.
‫6 ماه دیگه بهت زنگ بزنم؟
‫تو کم آوردی.
‫مگه چی شد؟
‫آقای شفلند هستن، لطفا؟
‫بله، من و ایشون درمورد یه موقعیت کاری فروش صحبت کرده بودیم.
‫ایشون فوت شدن؟
‫- آرمن هست؟ ‫- جنابعالی؟
‫اسم من دان هست.
‫خودش می‌دونه چی می‌خوام.
‫همینجا صبر کن.
‫به یه قیمت دوتا منظره گیرت میاد.
‫گلندیل و لس آنجلس.
‫تو در گلندیل زندگی می‌کنی؟
‫- پاسادینا. ‫- پاسادینا!
‫دان.
‫سلام، آرمن.
‫کدوم گوری بودی تو؟
‫اوه، خودت می‌دونی.
‫به نظر سرحال میای.
‫دستت چی شده؟
‫کدوم دست؟
‫خب، چی تو فکرته؟
‫اینو هم می‌دونی.
‫- فکر می‌کنی بهت پول بدهکارم. ‫- آره، آرمن.
‫فکر نمی‌کردم جراتش رو داشته باشی
‫که بیای اینجا و پولت رو بخوای.
‫لابد دوباره می‌خوای شرط‌بندی کنی.
‫نه، اصلا.
‫ولی درست میگی.
‫بهت بدهکارم.
‫ولی تو هم بهم بدهکاری!
‫چطور مگه؟
‫خب...
‫تو اونقدر گند زدی
‫که هزینه زیادی برام برداشت.
‫خراب شدن کار یه چیزه، ‫ولی...
‫خدایا، تو واقعا رکورد زدی.
‫- ببین، اونقدرهام ساده نبود. ‫- اونقدرهام سخت نبود.
‫و اگه پول رو بهت بدم، ‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫خب،
‫فکر نکنم به تو ربطی داشته باشه.
‫خب، دلم می‌خواد بدونم
‫که قراره چطور استفاده بشه.
‫من واسه پولم خیلی زحمت می‌کشم.
‫یه کلبه در لیک جورج پیدا کردم.
‫- لیک جورج دیگه کدوم گوریه؟ ‫- سیرا.
‫- سیرا چیه؟ ‫- کوهستانه، آرمن.
‫ببین، بیا روراست باشیم، واقعا واسه تو اهمیتی نداره. ‫خب؟
‫اصلا برات پولی به حساب نمیاد.
‫فقط پولم رو بده و منم دیگه مزاحمت نمی‌شم.
‫این حرف درستی نیست.
‫که بگی من بهت اهمیت نمیدم.
‫بیا اینجا.
‫به این می‌گن یه منظره‌ی یک میلیون دلاری.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫البته.
‫با یه قیمت دوتا منظره داره.
‫من یه فکری دارم.
‫خیلی‌خب.
‫تو بخاطر گندی که زدی ‫برام جبران می‌کنی،
‫منم بدهیم رو باهات صاف می‌کنم.
‫اونوقت هر دومون راضی می‌شیم.
‫گوش کن آرمن، من فقط...
‫من یه مشکلی دارم که باید حل بشه.
‫اسمش فیلیسـه.
‫می‌خوام ترتیبش داده بشه.
‫- ترتیبش داده بشه؟ ‫- آره.
‫- من؟ ‫- آره.
‫اوه، من از این کارها نمی‌کنم.
‫تو کمپ ترک اعتیاد باهاش آشنا شدم.
‫هر دومون کوکائین مصرف می‌کردیم، ‫بدجورم.
‫گفتم اگه اون زن بودنش ‫اندازه‌ی نصف
‫کوکائین زدنش باشه، باید مال من باشه.
‫اونم ناامیدم نکرد،
‫و بدجور عاشقش شدم.
‫دو سال معرکه‌ای باهم بودیم،
‫و بعد کم کم روی واقعیش رو نشون داد.
‫این چیز و اون چیز رو می‌خواست ‫تا اینکه دیگه هیچی براش کافی نبود.
‫براش یه ماشین و خونه‌ی قشنگ گرفتم.
‫و بعد می‌خواست تو کسب و کارم دست داشته باشه.
‫چون حساب و کتابش خوبه ‫اونو وارد کاسبیم کردم،
‫ولی مدام ازم بیشتر می‌خواد.
‫حالا هم زیادی می‌دونه ‫و معلوم شد...
‫آدم کثیفیـه.
‫باید از شرش خلاص بشم.
‫آرمن، تو که منو می‌شناسی.
‫می‌دونی که از این کارها نمی‌کنم.
‫بخاطر همین هم واسه این کار حرف نداری.
‫هیچکس فکر نمی‌کنه که این کار ازت بربیاد.
‫تازشم، هرکسی اگه به اندازه کافی درمانده باشه
‫از پس هر کاری برمیاد.
‫من اونقدرهام درمانده نشدم.
‫هیچکس به تو اهمیتی نمیده، دان.
‫من می‌تونم از روی بالکن پرتت کنم پایین
‫و یه ذره توی دنیا تاثیر نمی‌ذاره.
‫حداقل با پولی که بهت میدم،
‫یه چیزی گیرت میاد.
‫- اون چی؟ ‫- هاروت؟ اون نمی‌تونه.
‫اون خیلی بهم نزدیکه.
‫خب، شرمنده آرمن. ‫منم نمی‌تونم.
‫باشه. ‫پس گورت رو از خونه‌ام گم کن.
‫آرمن، لطفا.
‫خیلی جربزه داری
‫- آرمن! ‫- که بیای خونه‌ی من...
‫و طلب پول کنی.
‫ همیشه شنیده بودم
‫ که تو مبارز ماهری هستی، هرب.
‫ بدون اسلحه یا چاقو چطور مبارزه می‌کنی؟
‫آرمن می‌خواد ببینتت.
‫منو با یکی دیگه اشتباه گرفتی.
‫خودت که می‌دونی من هیچوقت ‫جواب نه قبول نمی‌کنم.
‫می‌خوای زنده از این خونه بری...
‫پس باید انجامش بدی.
‫- متوجهی؟ ‫- متوجه‌ام.
‫فقط نمی‌تونم انجامش بدم. ‫خودت اینو می‌دونی.
‫من فقط می‌دونم که تو واقعا بهم ضرر زدی.
‫حداقل پنج سال باعث پس‌رفتم شدی.
‫اگه بخاطر تو نبود، من الان ‫تو یه عمارت بورلی هیلز
‫یا خونه ساحلی ملیبو، زندگی می‌کردم.
‫- آرمن، لطفا این کارو نکن. ‫- خب؟
‫خب؟
‫- خب؟ ‫- انجامش میدم.
‫چی؟
‫صداتو نمی‌شنوم.
‫انجامش میدم.
‫خوشحالم که مجبور نبودم ‫گوشِت رو بپیچونم.
‫یک هفته وقت داری، متوجهی؟
‫آره.
‫خوبه.
‫هاروت جزئیات رو بهت میگه.
‫من هیچی ندارم.
‫منظورت چیه؟
‫بی‌پولم. ماشین ندارم. ‫هیچی ندارم.
‫لعنتی! ‫هنوز عوض نشدی.
‫کم و بیش 5 هزار دلاره. ‫کارت رو راه می‌ندازه.
‫هاروت، ببرش پیش نیک ‫و بگو بهش ماشین بده.
‫این دفعه گند نزن، دان!
‫زود باش!
‫نیک!
‫هی، بابا. ‫نیک کدوم گوریه؟
‫نیک؟
‫هاروت، چطوری رفیق؟
‫من خوبم. خوبم.
‫- این دانه. ‫- چطوری، رفیق؟
‫- دان ماشین لازم داره. ‫- اوه.
‫یه ماشین عالی برات دارم، دان.
‫یه واگن مرسدس 300 دیزلی مدل 1983.
‫بالای یک میلیون کیلومتر راه رفته،
‫می‌تونی کلی بارش بزنی.
‫سیستم تعلیق بادی داره. ‫بیاین. نشونتون میدم.
‫ها؟
‫این چیه دیگه؟
‫وسط راه خراب نمیشه؟
‫نگران دود سیاه نباش.
‫خودش درست میشه. ‫فقط باید تخت گاز بری.
‫خیلی‌خب، همین خوبه. ‫همچنین، یه رفیق کوچولو هم لازم داره.
‫مشکلی نیست.
‫بیاین تو دفترم.
‫چی در نظر داری؟ ‫نیمه‌خودکار؟ خودکار؟
‫- یه کالیبر 45 بهش بده. ‫- اوه، انتخاب عالی‌ایه.
‫ساده‌ و قابل اطمینانـه.
‫مثل ماشینه.
‫- گوشی لازم داره. ‫- آه. انتخاب عالی‌ایه.
‫آیفون؟ گلکسی؟ ‫پیکسل...
‫اوه، این یکی که کلی دکمه گنده داره رو ببین.
‫- گوشی ساده‌ست. ‫- همین خوبه.
‫- بست زیپی چی؟ ‫- مهمون خودم.
‫یه چاقو چطوره؟
‫تضمین می‌کنم که به کار میاد.
‫خیلی‌خب، همینم برمی‌داریم.
‫عالیه. هوشمندانه‌ست. ‫چیز دیگه‌ای می‌خواین؟
‫فکر کنم کافی باشه، دیگه همه‌چی داره.
‫به آرمن میگم باهات حساب کنه.
‫هی، اون همیشه هوام رو داره.
‫ممنون.
‫موفق باشی، رفیق.
‫بیا.
‫اگه من جات بودم، سریع انجامش می‌دادم.
‫هی. اگه بازی در بیاری،
‫دستت رو چرخ می‌کنم، باشه؟
‫یادت باشه، فیلیس آدم عوضی‌ایه.
‫اصلا به حرفاش گوش نده.
‫آرمن؟
‫ازت می‌خوام باهام بیای.
‫وایسا! در نرو!
‫نه!
‫می‌خوای منو بکشی؟
‫آرمن اجیرت کرده که منو بکشی، درسته؟
‫بهت چی گفته؟ ‫که من آدم کثیفی‌ام، درسته؟
‫می‌دونستم که بهم پشت می‌کنه.
‫هرچی که آرمن بهت گفته دروغ بوده.
‫آرمن دروغگوئه. ‫اینو می‌دونی؟
‫آرمن فقط براش پول مهمه.
‫اصلا دل نداره.
‫به تو می‌خوره که دل داشته باشی.
‫به نظر آدم خوبی میای.
‫منم آدم خوبی‌ام.
‫از مادرم مراقبت می‌کنم. ‫اون پیره.
‫مریضه. ‫خواهش می‌کنم...
‫چقدر داره بهت پول میده؟
‫من می‌تونم بیشتر بهت بدم.
‫بگو چقدر داره بهت میده ‫من دو برابرش رو بهت میدم.
‫فقط قیمتت رو بگو. ‫بگو چی می‌خوای.
‫باید یه قیمتی داشته باشی.
‫لطفا ساکت باش.
‫ساکت باشم؟
‫لعنت بهت! لعنت بهت!
‫من نمی‌خوام بمیرم.
‫برو کنار آب.
‫هوم.
‫- هی، وایسا. وایسا. ‫- باشه.
‫نه، نه، نه. نه.
‫می‌دونی، مجبور نیستی این کارو کنی.
‫خواهش می‌کنم. ‫وای خدا.
‫وای خدا! وای خدا! ‫وای خدا!
‫ای بابا.
‫لعنتی!
‫لعنت!
‫لعنتی!
‫- وای خدا. ‫- خدایا!
‫دلش رو نداری، مگه نه؟
‫به نظر که اینطوری میاد.
‫اوه.
‫بهت نمی‌خوره اینکاره باشی.
‫ببخشید.
‫اون منو می‌کشه.
‫اوه آره، الان دیگه منو می‌کشه. ‫اون فقط...
‫همونجا بمون. تکون نخور.
‫طوری نیست.
‫می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫- چی؟ ‫- میرم پیش آرمن.
‫می‌تونم راضیش کنم که بیخیال همه‌چی بشه.
‫- این جواب نمیده. ‫- آره، نه.
‫اون فقط عصبانیـه.
‫من می‌تونم درستش کنم. ‫فقط بذار امتحان کنم.
‫آرمن مرد منطقی‌ای نیست.
‫هیچ‌جوره نمیشه باهاش حرف زد.
‫سر جات بمون!
‫تو باید از اینجا بری.
‫از کشور خارج بشی.
‫از کشور خارج بشم؟
‫آره، بهش میگم که کشتمت،
‫ولی تو باید از اینجا بری.
‫- نمی‌تونم. ‫- معلومه که می‌تونی.
‫پاسپورت ندارم.
‫چی؟
‫هفت سال پیش لب مرز ‫موقع قاچاق کوکائین گرفتنم.
‫- لعنتی! ‫- اونقدرهام بد نبود.
‫بعد از یک سال بخاطر رفتار خوب آزاد شدم.
‫ولی حالا حالاها بهم پاسپورت نمیدن.
‫سوار ماشین شو.
‫- کجا داریم می‌ریم؟ ‫- فقط سوار بی‌صحاب شو!
‫خیلی‌خب، این کاریه که می‌کنم.
‫می‌برمت واشینگتن.
‫- دی‌سی؟ ‫- نه، ایالت واشینگتن.
‫همونجا می‌مونی.
‫اگه 800 کیلومتری لس آنجلس بشی،
‫خودم رو مجبور می‌کنم که بکشمت.
‫متوجهی؟
‫نه، نیستم.
‫خب، یه دو روز وقت داری تا بفهمی.
‫دستت.
‫- مامانم چی میشه؟ ‫- مشکل من نیست.
‫- چرا واشینگتن؟ ‫- چون یه مسیر راسته.
‫خب، یه جای گرم‌تر مثل آریزونا چطوره؟
‫واشینگتن چطوره؟
‫خب، آرمن رو از کجا می‌شناسی؟
‫من تو کمپ ترک اعتیاد باهاش آشنا شدم.
‫منو باش که فکر می‌کردم ‫من خیلی کوکائینی‌ام.
‫اون دیگه بدجور دماغی می‌زنه.
‫با همدیگه ترک کردیم.
‫یعنی، یه چند باری طول کشید ‫ولی...
‫اون تو روزهای سختی کمکم کرد.
‫واقعا باهام مهربون بود.
‫یه دقیقه، عملا کارتن‌خواب بودم،
‫یه دقیقه بعدش سوار پورشه بودم.
‫و چون حساب و کتابم خیلی خوبه
‫تو کسب و کار آرمن بهش کمک کردم
‫و بخاطر اینکه یه مشت آدم خنگ
‫دور و برش رو گرفتن،
‫و کلا قاطی می‌کنن و می‌گن
‫"چرا اون اینقدر قدرت داره"؟
‫و هرکاری بتونن می‌کنن تا اون علیه من بشه.
‫یه مشت دروغ تحویلش دادن.
‫می‌دونی، اونا از زن‌های باهوش متنفرن.
‫و بعد آرمن با یه دختر جدید ‫و جوون‌تر آشنا شد،
‫و منم دیگه از دل رفتم.
‫- به همین راحتی، ها؟ ‫- آره.
‫اسم تو چیه؟
‫اسمم دانـه.
‫بهت می‌خوره اسمت دان باشه.
‫عمراً جواب بده. ‫آرمن می‌فهمه.
‫ازت مدرک نمی‌خواد؟
‫داری سعی می‌کنی قانعم کنی که بکشمت؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫اگه پیدات کنه بد میشه.
‫من دیدم که اون کارهای ناجوری کرده.
‫یا حداقل راجع‌بهشون شنیدم.
‫ناخن‌های یه نفر رو یکی یکی کشیدن.
‫یعنی، آرمن این کارو نکرد. ‫آدم‌هاش کردن.
‫بعدش ناخن‌ پاهاش رو کَندن.
‫هوم.
‫اوه و یه نفر رو زنده زنده دفن کردن.
‫ولی قبلش، دست و پاهاش رو قطع کردن.
‫حالت خوبه؟
‫هی، بزن بغل.
‫بزن بغل!
‫چی شده؟
‫منو ببین. منو ببین.
‫درست میشه. ‫دستت رو بده من.
‫فقط بدش به من.
‫زود باش. بگیر.
‫خودشه. همینطوری.
‫حالا نفس عمیق بکش.
‫نفس بکش. یواش.
‫همینطوری.
‫خوبی؟
‫خیلی آشفته شدی.
‫حمله عصبی بود؟
‫خیلی برات پیش میاد؟
‫آره، بعضی وقت‌ها... ‫بعضی وقت‌ها.
‫خدایا، وضعیت اونقدرهام بد نیست.
‫والا عالی که نیست،
‫ولی اونقدر هم ناجور نیست که ‫بخاطرش بهم بریزی.
‫احتمالا قند خونت پایین اومده.
‫باید یه چیزی بخوریم.
‫نمیشه موقع خوردن دست‌هام رو باز کنی؟
‫نه.
‫مال خودت رو نمی‌خوری؟
‫- گرسنه نیستم. ‫- باید بخوری.
‫یه گاز بزن.
‫زود باش، یه گاز بزن.
‫هوم؟ بهتر شدی، درسته؟
‫- آره. ‫- باشه. همینطوری بخور.
‫خب، گوش بده...
‫فکر نکنم رفتن به واشینگتن جواب بده.
‫- می‌دونم که اینطور فکر می‌کنی. ‫- من فکر بهتری دارم.
‫یادته بهت گفتم که می‌تونم ‫پولی که آرمن بهت میده
‫رو دو برابر کنم؟
‫خب، می‌تونم خیلی بیشتر از اینا بهت بدم.
‫یعنی، دقیقا پول خودم که نیست.
‫پول آرمن هستش، ‫ولی می‌دونم پول‌هاش رو کجا جاساز می‌کنه.
‫چون خودم کمکش کردم ‫خونه‌های جاساز بگیره می‌دونم.
‫می‌دونم کجا همه‌چی رو نگه می‌داره.
‫خیلی‌شون شمال گولیتایِ سانتا بارباراست،
‫تو یه خونه نزدیک ساحل.
‫کاملا مخفیه.
‫اصلا کسی نمی‌فهمه که چیزی اونجا قایم کرده.
‫تو یه گاوصندوقـه. ‫با اثرانگشت باز میشه.
‫با اثرانگشت من. ‫به من اعتماد کرد که پول‌ها رو ببرم.
‫کارت‌های بانکی فروشگاه‌های 99سنتی رو می‌زد
‫و کلاهبرداری بیمه ‫و بیمه پزشکی سالمندان انجام می‌داد
‫و این چیزا، ولی نمی‌تونست پول‌ها رو تو بانک نگه داره،
‫و نمی‌تونست به خارج از کشور حواله‌شون کنه ‫چون اف‌بی‌آی یه بار
‫به همین خاطر دستگیرش کرده. ‫راحت دوباره می‌گرفتنش.
‫به خدا! ‫هیچوقت کسی اونجا نیست!
‫از این کار آسون‌تر گیرت نمیاد.
‫اوه، اینو قبلا هم شنیدم.
‫آخرین باری که اونجا بودم، ‫حول و حوش 200 هزار دلار اونجا داشت.
‫چقدر؟
‫200 هزارتا.
‫هوم؟ ‫می‌تونی خیلی دور بشی.
‫هیچکس هم پیدات نمی‌کنه.
‫حداقل برو یه نگاهی بنداز. ‫تو مسیر شماله.
‫بیشتر از این درگیر این وضعیت نمیشم.
‫مسئله هم همینجاست! ‫همین الانش هم
‫پات کامل گیره.
‫چی واسه از دست دادن داری؟
‫خیلی چیزها.
‫- مثلا چی؟ ‫- اوه، نمی‌دونم. زندگیم؟
‫خدایا، تو چقدر آدم استرسی‌ای هستی.
‫گفتم 200 هزار دلار، ولی تازه کم هم گفتم.
‫ممکنه دو برابرش باشه.
‫کی اینقدر پول نقد دم دست نگه می‌داره؟
‫آرمن.
‫می‌دونم بیشتر از پولیه که باید بهت بده.
‫چقدر بهت بدهکاره؟
‫حدود 60 هزارتا.
‫با 60 هزار دلار نمیشه خیلی زندگی کرد.
‫دارم بهت میگم. ‫پول‌ها آماده‌ی قاپیدنـه.
‫باید سر این قضیه بهم اعتماد کنی.
‫- چرا باید بهت اعتماد کنم؟ ‫- چون من آدم خوبی‌ام.
‫آره، اینو یه بار بهم گفتی.
‫باشه. ‫مجبور نیستی الان بهم اعتماد کنی.
‫می‌تونیم تو مسیرمون به شمال ‫بریم یه نگاهی بندازیم.
‫اون موقع می‌تونی تصمیم بگیری.
‫من خسته‌ام.
‫می‌دونی دان، الان هر دومون به فنا رفتیم.
‫آرمن احتمالا هیچ پولی بهت نمیده.
‫اگه قراره بدبخت بشیم، بیا زهرمون رو بریزیم.
‫الان فرصتش رو داریم تا بهش ضربه بزنیم، ‫جلو بی‌افتیم، از نو شروع کنیم.
‫خب؟
‫هستی؟
‫هاروتـه. ‫نمی‌خوای جواب بدی؟
‫نه.
‫نمی‌تونی همینطوری بهش بی‌محلی کنی.
‫ببین، حرفی ندارم بهش بزنم.
‫آره، باید ابتکار به خرج بدی، ‫باید بازیشون بدی.
‫- مطمئن نیستم که بشه بازیشون داد. ‫- همه رو میشه بازی داد.
‫از ساحل خوشت میاد؟
‫- بدک نیست. ‫- بدک نیست؟
‫کی درمورد ساحل همچین حرفی می‌زنه؟
‫یکی که کوهستان دوست داره.
‫من از کوهستان خوشم نمیاد.
‫زیادی سرده. ‫واسه همین نمی‌خوام برم واشینگتن.
‫مادرم از هوای سرد متنفره.
‫کاپشن تو کرکی براش بگیر.
‫مامان تو زنده‎ست؟
‫- نه. ‫- بابات چی؟
‫- نه. ‫- خانواده‌ای داری؟
‫نه.
‫بچه کجایی؟
‫- لس آنجلس. ‫- آره، ولی کجاش؟
‫- کانوگا پارک. ‫- اونجا دیگه کجاست؟
‫- دره سن فرناندو. ‫- و کارت چیه؟
‫نه.
‫نه؟
‫دیگه نمی‌خوام درمورد خودم حرف بزنم.
‫یه چیزی رو می‌دونی؟ ‫تو خیلی کسل کننده‌ای.
‫سر نبش بپیچ راست.
‫خیلی‌خب، یکم یواش برو.
‫اونجاست.
‫خالیه. پرده‌ها کشیده شدن.
‫ماشینی درکار نیست. ‫کسی نیست.
‫سمت راست پارک کن.
‫حس خوبی راجع‌بهش داری؟
‫خیلی کم پیش میاد نسبت به چیزی ‫حس خوبی داشته باشم.
‫آره، ولی قراره انجامش بدیم؟
‫- مطمئنی که پول‌ها اونجاست؟ ‫- مطمئنم. نگران نباش.
‫- من همیشه نگرانم. ‫- باشه، خب دیگه بس کن.
‫پایه‌ای؟
‫خوبه. ‫باید صبر کنیم تا هوا تاریک بشه.
‫اگه وقتی اونجا بودیم ‫یه کلمه چیزی بگی...
‫کجا میری؟
‫میرم قدم بزنم. ‫خسته شدم از بس توی ماشین پیش تو بودم.
‫می‌خوای پول‌ها رو برداری کجا بری؟
‫- پوله رو که ندارم. ‫- گیرت میاد.
‫- امیدوارم. ‫- یکم ایمان داشته باش.
‫ایمان کمکی نمی‌کنه.
‫به خدا اعتقاد نداری؟
‫نه.
‫هوم. منم ندارم.
‫اگه به خدا اعتقاد داشتیم راحت‌تر بود.
‫یکشنبه‌ها بیدار می‌شدیم،
‫می‌رفتیم کلیسا،
‫با آدم‌های عادی دعا می‌کردیم.
‫بعدش با بچه‌ها و مادربزرگ و پدربزرگ‌شون ‫می‌رفتیم ساعت دهی بخوریم.
‫تصورشون می‌کنم. ‫خیلی به نظر خوشحال میان.
‫به نظرت واقعا خوشحالن؟
‫به نظرم خیال می‌کنن که خوشحالن.
‫هوم.
‫این واسه بیشتر آدم‌ها کافیه.
‫آره.
‫اون دوربین امنیتی نداره.
‫فکر کردی که اون می‌خواد تمام کارهاش رو ضبط کنه؟
‫بیا بریم.
‫کلید روی آبگرمکنـه.
‫تا الان که خوب بوده.
‫همینجاست.
‫کمکم کن.
‫دیدی؟ ‫بهت که گفته بودم.
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫هوم.
‫شاید اون یکی انگشت منه.
‫لعنتی! گندش بزنن!
‫لابد قفلش رو ریست کرده.
‫چیه، یه شاه کلید یا کدی نداره؟
‫نه.
‫لعنتی! لعنتی!
‫به نظرت بتونیم با دیلمی چیزی بازش کنیم؟
‫- دیلم؟ ‫- آره.
‫نه. به نظرم باید از اینجا بریم.
‫- آرمن ده قدم ازت جلوتره. ‫- نه، نه، نه.
‫- شاید بتونیم... ‫- آره، آره، آره، آره.
‫لعنتی.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی، فیلیس؟
‫گاراژ رو تمیز می‌کنم.
‫حتما.
‫اون کیه؟
‫یه دوسته.
‫دوستت اسم هم داره؟
‫دان.
‫تو عاشقش شدی، دان؟
‫نه خیر.
‫نصف گلندیل باهاش خاطره دارن.
‫خیلی طول کشید تا آرمن اینو بفهمه.
‫گور بابات، آرتی!
‫گور بابای من؟
‫من احتمالا تنها کسی‌ام که گولت رو نخورده.
‫الان هم قرار نیست گولم بزنی، ‫چون من اونقدرهام احمق نیستم.
‫فقط صبر کن تا آرمن بشنوه که ‫داری چیکار می‌کنی.
‫همون بهتر که...
‫ولم کن، عوضی!
‫تقاص کارت رو پس میدی!
‫می‌خواست بکشتت.
‫کمکم کن. ‫احتمالا گاوصندوق با اثرانگشتش باز بشه.
‫زود باش!
‫آماده‌ای؟ ‫یک، دو، سه!
‫- هی، بگیر. ‫- اوه.
‫باشه. آره.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب، به سه شماره. ‫- باشه.
‫- یک، دو، سه! ‫- یک، دو، سه!
‫- برش گردون. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، حالا با سه شماره، ‫تو اون پاش رو نگه دار.
‫- فهمیدم. ‫- من اینجاش رو نگه می‌دارم. با سه شماره.
‫- یک، دو، سه! ‫- یک، دو، سه!
‫- آره، حالا... ‫- آها.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫این طرف.
‫- آره. ‫- آره.
‫- خیلی‌خب.
‫- آماده‌ای؟ یک، دو، سه. ‫- آره. آها.
‫آره، آره.
‫خوبه.
‫- خیلی‌خب. ‫- بلندش کنیم؟
‫- آره. خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫یک، دو، سه!
‫اصلا بهش نزدیک نشد. ‫اصلا نزدیک نشد.
‫برو کنار.
‫نه.
‫لعنتی! لعنتی.
‫اون ساعتش رو دست راستش می‌کنه.
‫دست چپه.
‫- طلا؟ ‫- امن‌ترین سرمایه‌گذاری‌ایه که وجود داره.
‫می‌فروشیش. ‫بهتر از پوله.
‫وقتی بهش نیاز داری می‌فروشی،
‫و باقیش با گذر زمان ارزشش بالا میره.
‫این 12تا شمشه.
‫هر کدوم یک کیلوئه. ‫دونه‌ای 60 هزار دلار در میاد.
‫حساب کن. ‫پول زیادیه.
‫چیه؟
‫آره، می‌دونم. ‫اون مُرده.
‫دیگه دیره که فکرش رو بزنی.
‫کلی پول اینجاست که باعث میشه
‫این کار عیب نداشته باشه، خب؟ ‫طلاها رو برمی‌داریم،
‫ترتیب آرتی رو می‌دیم ‫و می‌زنیم به چاک.
‫باشه؟
‫گفتم که گیرش میاریم.
‫تو گفتی کار راحتیه.
‫من نمی‌دونستم که آرتی اونجا زندگی می‌کنه.
‫خب، آرتی که مُرده.
‫خنده‌داره، ها؟
‫خب، این هیچیش برام خنده‌دار نیست.
‫تو قرار بود منو بکشی، ‫ولی بعد جونم رو نجات دادی.
‫و بعد من نجاتت دادم.
‫اوه، اینقدر ترشرو نباش! ‫پول رو ببین!
‫- این پول نیست. ‫- بهتر از پوله.
‫خب؟
‫حالا چی؟
‫چندتا از اینا رو نقد می‌کنیم
‫و من می‌برمت واشینگتن.
‫واقعا؟
‫دان!
‫طلا آرمن رو ناپدید نمی‌کنه.
‫اونجا چطور دووم بیارم؟ ‫چطور زندگی کنم؟
‫اوه چه می‌دونم، مثل بقیه.
‫من بی‌پولم! ‫هیچی ندارم!
‫تو یه ماشین پورشه داری ‫و تو یه ساختمون باکلاس زندگی می‌کنی.
‫این بی‌پولی نیست.
‫هیچ کدومشون مال من نیست.
‫همه‌شون مال آرمنه.
‫واقعا هیچی نداری؟
‫هیچی. ‫دیگه که نمی‌تونم از کارت اعتباریش استفاده کنم.
‫اینا رو باهات تقسیم می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- آره. می‌تونی نصفشون رو برداری.
‫خدایی؟
‫- این کارو می‌کنی؟ ‫- آره.
‫چرا؟
‫خب، کار عادلانه همینه.
‫آره، ولی آدم‌ها همچین کاری نمی‌کنن.
‫خب، من اون آدم‌ها نیستم.
‫ولی باید قول بدی که خیلی از
‫- گلندیل و آرمن دور بمونی. ‫- قول میدم.
‫قول میدم.
‫خوبه.
‫من خسته‌ام.
‫می‌دونم کجا بیشتر نگه می‌داره.
‫- چی؟ بازم طلا؟ ‫- نه. پول نقد.
‫اگه طلاها به قدری که میگی بی‌ارزن،
‫فکر کنم به اندازه کافی داریم.
‫واسه تو ممکنه کافی باشه. ‫من بیشتر لازم دارم.
‫بهت برنخوره، ولی من خیلی جوون‌تر از توئم.
‫باید زندگیم رو از نو شروع کنم.
‫بهم برنخورد. ‫فکر بدیه.
‫راحته.
‫راحت‌تره.
‫برادر آرمن تو تاوزند اوکس زندگی می‌کنه.
‫کفپوش ساختمانی می‌فروشه.
‫همسر برادرش تو مطب دندان‌پزشکی کار می‌کنه.
‫هیچوقت در طول روز خونه نیستن.
‫آرمن تو اتاق زیر شیروانی یه گاوصندوق نگه می‌داره.
‫چند هفته پیش یه مقدار پول بردم رسوندم.
‫می‌دونم که اونجا پول نقد هست.
‫این دفعه می‌خوای انگشت کی رو قطع کنی؟
‫اوه، هاها. ‫یه گاوصندوق قدیمی عقربه‌ایه.
‫اونقدر پول گیرت میاد
‫که دیگه لازم نیست نگران چیزی باشی.
‫می‌تونی زندگی یکی که دوستش داری ‫رو تامین کنی.
‫من کسی رو ندارم.
‫اوه، بیخیال.
‫واقعا کسی رو نداری؟
‫همه بالاخره یکی رو دارن.
‫بیا انجامش بدیم.
‫نه خیر. نه.
‫این دونات افتضاحیه.
‫دونات خوب گیر آوردن سخته.
‫اونقدرهام بد نیست.
‫تو آخه چی از دونات حالیت میشه؟
‫من قبل از اینکه تو به دنیا بیای ‫دونات می‌خوردم.
‫بازم دلیل نمیشه که بدونی چی خوبه.
‫شاید من با پولم همین کارو کردم.
‫یه دونات‌فروشی باز کردم.
‫کاسبی خوبیه.
‫دنیا لایق دونات‌های بهتریه.
‫می‌دونی، این به نظر فکر عالی‌ای میاد.
‫هی، نصف گلندیل باهام خاطره ندارن.
‫آرتی دروغ می‌گفت.
‫به من ربطی نداره.
‫خب، اینطور نیست.
‫باشه.
‫"باشه، حرفم رو باور می‌کنی"؟ ‫یا "باشه، حالا هرچی"؟
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫من یه سری کارهای بدی کردم.
‫همه‌مون کردیم.
‫چی نظرت رو عوض کرد
‫که به خونه‌ی برادر آرمن بری؟
‫اوه، آدم خاصی تو زندگیت داری، درسته؟
‫اوه، داری خودت رو به اون راه می‌زنی؟
‫چه بانمک.
‫- اونا سگ دارن؟ ‫- آره. یه پیت‌بولـه.
‫بیا بالا.
‫آره.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫پول نقد.
‫- دروغ گفتم؟ ها؟ ‫- نه.
‫- خیلی‌خب. کیسه رو بده من. ‫- باشه.
‫صدا رو شنیدی؟
‫فکر کردم گفتی خونه خالی می‌مونه.
‫- پله. ‫- پله. پله. پله.
‫آخ، لعنتی!
‫سلام، ند. ‫به کوری سلام کن.
‫سلام. ‫سلام، ند.
‫چرا... در زیر شیروانی بازه؟
‫یک چیزی اون بالاست که دیوونه‌ش کرده.
‫احتمالا فقط یک موشه، باشه؟
‫می‌شه بری چک کنی؟ لطفا؟
‫باشه. باشه.
‫یک نردبون تو گاراژ هست.
‫از چهارپایه استفاده می‌کنم.
‫سگ وامونده.
‫هیچی نمی‌بینم! خیلی تاریکه!
‫اونجا... یک نخ هست،
‫همون... چراغ رو روشن می‌کنه.
‫تو دیگه خر کی هستی؟
‫یعنی چی؟ اوه، خدای من!
‫اسلحه خود به خود شلیک کرد.
‫خود به خود؟
‫خب، من ماشه رو کشیدم.
‫می‌گم یک واکنش غیرارادی بود.
‫آرمن تو رو می‌کشه.
‫تو رو پیدا می‌کنه و می‌کشه، ‫زنیکه‌ی روانی مریض.
‫اصلا خبر نداری خودت رو درگیر چی کردی.
‫نه.
‫فیلیس...
‫جفت‌تون رو می‌کشه.
‫اگه بهش نگی، نمی‌کشه.
‫از آرمن متنفری، نادیا. اعتراف کن.
‫اصلا باهات خوب رفتار نمی‌کنه.
‫هیچوقت تو رو دوست نداشت.
‫به نظرش یک زنیکه مغروری...
‫که به دیده تحقیر بهش نگاه می‌کنی.
‫حقیقت واقعی اینه.
‫اگه آرمن بفهمه که آندره رو ول کردی،
‫مخصوصا به خاطر اون طرف، ‫تو رو می‌کشه.
‫می‌دونی که درست می‌گم، نه؟
‫آره.
‫آره. خب... بذار بگم ‫قراره چیکار کنیم.
‫ما از شر این طرف خلاص می‌شیم.
‫خرابکاری رو تمیز می‌کنیم.
‫تو هم باید خودت رو جمع و جور کنی،
‫برگردی سر کار و دهنت رو بسته نگه داری.
‫- فهمیدی؟ ‫- اوهوم.
‫چرا اینجا بودین؟
‫تو اتاق زیر شیروانی چیکار می‌کردی؟
‫آرمن به آندره گفته بود ‫یک چیزی واسم اونجا بذاره.
‫فقط اومدم برش دارم.
‫خب، چرا آندره بهم نگفت؟
‫اممم، احتمالا به خاطر اینکه ‫نمی‌خواست خبر داشته باشی.
‫درست همونطور که تو دلت نمی‌خواد...
‫بفهمه کوری رو اینجا راه دادی.
‫اوه.
‫- بهش فکر می‌کردی؟ ‫- شاید؟
‫فکر نکنم.
‫خوبه. پس فراموشش می‌کنی.
‫خیلی‌خب.
‫خودت رو جمع و جور کن ‫و برگرد سر کار.
‫کیه؟
‫- هاروته. ‫- جواب بده.
‫- چی؟ ‫- آره، بگو انجامش دادی.
‫- چرا؟ ‫- مجبوری.
‫وگرنه مشکوک می‌شه. ‫یه کم وقت واسه‌مون می‌خره.
‫- الو؟ ‫- دان؟
‫آره.
‫هاروتم. خبری ازت نشنیدم.
‫کجایی؟
‫الو؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫یعنی چی؟
‫- الو؟ ‫- آره.
‫پشت خطی؟
‫چیزمیزها رو تموم می‌کنم.
‫من... چیزمیزها رو تموم می‌کنم.
‫«چیزمیزها رو تموم می‌کنی»؟
‫- از شر من خلاص می‌شی. ‫- از شر من خلاص می‌شی.
‫از شر تو خلاص می‌شم؟ ‫اه، یعنی چی اصلا؟
‫- از شر چیز. ‫- کدوم چیز؟
‫می‌دونی.
‫تو... تو... انجامش دادی؟
‫آره.
‫واقعا انجامش دادی؟
‫آره.
‫پس، به زودی می‌بینمت. ‫به آرمن بگو.
‫به آرمن بگم... که انجامش دادی.
‫باشه؟
‫باشه.
‫موفق شدیم!
‫واقعا تصادفی بود.
‫خب، برای تصادف،‌ خیلی کارت خوب بود.
‫کارت حرف نداره.
‫تو چی؟
‫آدمکشی.
‫قبلا این کار رو کردی؟
‫یعنی قبل از آرتی و کوری؟
‫نه.
‫نه؟
‫نه!
‫ولی احساس بدی نسبت بهش ندارم.
‫آدم‌های عوضی تو دنیا کمتر شدن.
‫همه‌شون باید بمیرن.
‫تو رو درک نمی‌کنم.
‫- چیزی نیست بخوای درک کنی. ‫- دقیقا.
‫آخه چطور کسی مثل تو، ‫کارش به آرمن افتاده؟
‫دنیای سرسختیه.
‫جوری رفتار می‌کنی ‫انگار هیچی ندیدی.
‫من آرمن رو زیاد نمی‌شناسم.
‫اونقدر می‌شناسیش که ‫قبول کردی من رو بکشی.
‫- هیچوقت نمی‌خواستم بکشمت. ‫- می‌دونم.
‫بازم، داستان تو چیه، دان؟
‫یالا! دیگه با همدیگه‌ایم.
‫دو نفر رو کشتیم ‫و کلی پول دزدیدیم.
‫تو دو نفر رو کشتی.
‫آره، من کشتم.
‫جوری رفتار نکن انگار ‫دنیا داره از هم می‌پاشه.
‫ای خدا، مثل یک کارمند بیمه عصبی هستی.
‫بالاخره از این اتفاق‌ها میفته.
‫مردم کاری می‌کنن که دلشون نمی‌خواد.
‫دنیا همینجوری پیش می‌ره.
‫حالا، دو جسد وجود داره، ‫کلی پول گم و گور شده.
‫اگه با هم راه چاره‌ای پیدا نکنیم،
‫آرمن نصف گلندیل رو بسیج می‌کنه ‫که دنبال ما بگردن.
‫خب... گرفتی؟
‫خیلی‌خب.
‫صبر کن.
‫خیلی‌خب، عکس بگیر.
‫چطوری باهاش عکس بگیرم؟
‫خیلی‌خب.
‫منو، پایین، پایین...
‫- خیلی‌خب. ‫- فشار بده، فشار بده.
‫- آماده است. ‫- اوه، باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫دان سرم رو تو عکس ننداختی.
‫خون بیشتری لازم داریم. ‫بیا. بگیرش.
‫- همم. ‫- بیا.
‫حالا می‌خوام بریزی.
‫- بیشتر؟ ‫- آره، آره.
‫فقط بریز. یالا.
‫- باشه. ‫- آره.
‫اوه، آره، آره.
‫خوبه. خیلی‌خب، خوبه. خوبه.
‫- آماده؟ ‫- باشه، صبر کن.
‫اه. دوباره...
‫- منو... ‫- آره.
‫- برو پایین... ‫- باشه.
‫- دکمه رو بزن... ‫- آها.
‫- دوباره دکمه رو بزن. ‫- باشه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫- فهمیدی؟ باشه. ‫- آها. خیلی‌خب.
‫- گرفتم. ‫- آره؟
‫اوه، آره، خوب شد. خیلی‌خب.
‫اممم، با بیل خاک بریز.
‫- خاک؟ ‫- آره.
‫آره، باید واقعی جلوه بدیم. آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫اممم.
‫زیاد بریز.
‫- زیاد؟ ‫- آره.
‫یکی دیگه.
‫یکی دیگه. می‌خوام موی سرت دیده بشه...
‫که بتونن موهات رو ببینن.
‫- بیشتر؟ ‫- آره!
‫اوه، خدای من.
‫اوه، خدایا.
‫خیلی‌خب، آره.
‫گرفتی؟
‫نه، نه. یک لحظه باش.
‫اوه، لعنت.
‫دان، چی شد؟
‫- فکر کنم کار نمی‌کنه. ‫- اوه، خدا.
‫این...
‫اوه، خدا! عکس بگیر!
‫اوهوم.
‫گرفتم!
‫اوه، لعنت به این وضعیت!
‫بذار ببینم.
‫اوه، خدا. اوه، آره، خوبه. ‫خیلی‌خب.
‫جسد مُرده. اوه، خدا.
‫اووه!
‫- خیلی‌خب. آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫- یک،‌ دو... سه! ‫- یک، دو...
‫- هی، دان؟ ‫- بله؟
‫دستت چی شده؟
‫دلت نمی‌خواد بدونی.
‫- چرا؟ ‫- داستانش خسته‌کننده است.
‫خب، نظرت چیه؟
‫فقط همین رو داشتن.
‫دان، بازم نگران هستی؟
‫- همم. ‫- اوهوم. درسته.
‫چون قراره جواب بده، باشه؟
‫♪ هر صبح، هر شب ♪
‫♪ مگه خوش نمی‌گذرونیم؟ ♪
‫♪ کلی پول ♪
‫♪ اوه، ولی عزیزم، خوش نمی‌گذرونیم؟ ♪
‫منم خوابم نمی‌برد.
‫اوه، وای.
‫آره.
‫از کجا می‌دونستی من کارمند بیمه بودم؟
‫چی؟
‫بهم گفتی که اینقدر مثل ‫کارمند بیمه رفتار نکنم.
‫همینجوری مثال زدم.
‫کارمندهای بیمه همیشه تلاش می‌کنن ‫آدم رو از تموم...
‫چیزهای بدی که قراره بیفته، ‫تو رو وحشت‌زده کنن.
‫فقط می‌خواستم چیزی بگم ‫که اینقدر نگران نباشی.
‫من کارمند بیمه بودم.
‫- ارزیاب بیمه. ‫- ارزیاب؟
‫یکی از اون‌ها بودم که وقتی مردم ‫مطالبات‌شون رو مطرح می‌کردن،
‫می‌رفتم می‌دیدم که چقدر قراره ‫به مردم پول بدیم.
‫به نظر کار ثابتی میاد.
‫اینجوری با آرمن آشنا شدم.
‫به مردم پول بدهکار بودم.
‫مشکل شرط‌بندی داشتم.
‫مسابقات اسب‌سواری.
‫یک نفر که آرمن رو می‌شناخت، ‫ما رو با هم آشنا کرد.
‫ما... کارهای کلاهبرداری بیمه انجام دادیم.
‫ادعاهای بیمه درست می‌کرد، ‫من اوکی‌شون می‌کردم.
‫تونستم پول کسایی که بدهکار بودن رو پس بدم.
‫آرمن می‌خواست ادامه بده ‫و قبول کردم چندتا دیگه انجام بدم.
‫اف‌بی‌آی درباره ما فهمید.
‫اشتباه کردم به کسی اعتماد کردم...
‫که خیلی خوب نمی‌شناختمش.
‫ده سال تو زندان فدرال بودم.
‫هممم.
‫اون موقع چندتا هم‌سلولی ‫این بالا رو سر دستم آوردن.
‫مطمئنم آرمن بهشون پول داده بود ‫این کار رو بکنن.
‫- تسویه‌حساب گندکاریم. ‫- درست.
‫آرمن اونقدر پول داشت که ‫یک وکیل گرون‌قیمت استخدام کنه...
‫و حبس تعلیقی گرفت.
‫معلومه.
‫حق با تو بود.
‫از اون دست آدم‌ها نیستم ‫که دور و بر آرمن بچرخم.
‫زن داشتم...
‫با دوتا بچه قشنگ.
‫من... تو مخمصه گیر افتادم...
‫و کار احمقانه کردم.
‫مرد خونواده‌دار.
‫آره.
‫ولی نه از اون خوب‌هاش.
‫هنوزم باهاشون حرف می‌زنی؟
‫نه. دلشون نمی‌خواد ‫اصلا کاری به کار من داشته باشن.
‫من... نمی‌تونم سرزنششون کنم. ‫من به زندگی‌شون گند زدم.
‫متاسفم.
‫آره.
‫منم همینطور.
‫- می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم. ‫- خب؟
‫باید بری فیلیپین.
‫- فیلیپین؟ ‫- اوهوم. زن‌های جذابی اونجا دارن.
‫یکی رو می‌شناسم که اونجا ‫با عشق زندگیش آشنا شد.
‫پیرتر از تو بود.
‫باید بری.
‫یک زن پیدا کنی، واسه‌ش پول خرج کنی،
‫یک لباس قشنگ بخری،
‫بری هتل، کنار ساحل خوش بگذرونی. ها؟
‫هی، واقعا از اول شروع کنی، می‌دونی؟
‫این رو در نظر می‌گیرم.
‫نه، باشه پیش خودت.
‫از من می‌گیرنش.
‫به علاوه، زیاد کارم باهاش خوب نیست.
‫اون طاق‌نما رو می‌بینی؟ بزرگه؟
‫خب؟
‫می‌رم اونجا. ‫جای خوبی واسه نشسته.
‫سوت و کوره.
‫باشه. طاق‌نما.
‫پس می‌بینمت.
‫باشه.
‫موفق شدی.
‫باید انجامش می‌دادم.
‫یالا. آرمن الان میاد پایین.
‫- ماشین چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫آره، این...
‫ماشین‌های گازوئیلی ممکنه ‫یه کم کند باشن.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫ای‌ام‌جی ۶۳ جدیدم رو بیرون دیدی؟
‫شاسی بلند. ‫توربو دوقلو با ۵۷۷ اسب بخار وی۸.
‫- مثل هیولاست. ‫- آره، خوشحالم می‌شنوم.
‫آره، بعدا تو رو می‌برم یک دور بزنیم.
‫پس واقعا انجامش دادی؟
‫آره.
‫سلام، آرمن.
‫انجامش دادی؟
‫اوهوم.
‫کشتیش؟
‫آره.
‫چطور کشته شد؟
‫همونطور که انتظار می‌رفت.
‫- سریع بود؟ ‫- آره.
‫فهمید که از طرف منه؟
‫بهش گفتم، آره.
‫واکنشش چی بود؟
‫ناراحت بود.
‫قرار نبود بکشیش.
‫چی؟
‫قرار نبود واقعا بکشیش.
‫فقط می‌خواستم بترسونمش، همین.
‫جوری رفتار می‌کرد انگار ‫خیلی آدم مهمیه و من...
‫می‌دونی، می‌خواستم سر جاش بنشونمش،
‫ولی نه اینکه بکشمش!
‫پس...
‫چرا من رو فرستادی که بکشمش...
‫وقتی اومدی پیش من و پول خواستی...
‫انگار از آسمون واسم افتاده بودی.
‫این نقشه فورا به ذهنم رسید.
‫آخه فکر می‌کردم که هیچوقت ‫نتونی انجامش بدی.
‫پس همه‌ش الکی بود؟
‫قرار بود همینطور باشه.
‫چرا تغییر کردی؟
‫چطور تونستی بکشیش؟
‫اوه، خیلی واضح روشن کردی ‫که چاره دیگه‌ای ندارم، آرمن.
‫زندان حتما تو رو عوض کرده.
‫تو آدم مزخرفی بودی...
‫ولی آدمکش نبودی.
‫گوش کن.
‫بابت سوء تفاهم پیش اومده متاسفم،
‫ولی می‌تونستی راستش رو بهم بگی.
‫اون خیلی زرنگه که می‌گفتم الکیه!
‫دو ثانیه‌ای می‌فهمید قضیه چیه!
‫حالا چی؟ گمونم پولت رو می‌خوای.
‫خب، اه...
‫واسه همین اومدم، آرمن.
‫من دوستش داشتم.
‫نمی‌تونم بهت بدم.
‫اگه پول رو بهت بدم،
‫بعد من مسئول مرگش می‌شم...
‫و نمی‌خوام باهاش کنار بیام.
‫ببین، آرمن، من... متاسفم اگه...
‫هاروت.
‫متاسفم، دان....
‫ولی نمی‌تونم اجازه بدم که آزاد بچرخی.
‫مطمئنم یکی اون بیرون هست...
‫یا یک دوربینی هست که ‫تو رو به قتل ربط بده.
‫بعد گیر میفتی و اعتراف می‌کنی...
‫بعد من دوباره بدبخت می‌شم.
‫خب چی؟ یعنی تو...
‫تو... می‌خوای من رو بکشی؟
‫هاروت قراره تو رو بکشه.
‫من می‌خوام برم یک بطری بخورم ‫و سعی کنم فراموشت کنم.
‫- از اینجا ببرش. ‫- آرمن، آرمن...
‫- بیا بریم. ‫- آرمن! آرمن!
‫من این کار رو نکردم!
‫چیکار نکردی؟
‫نکشتمش.
‫- کی کشته؟ ‫- هیچکس.
‫زنده است، آرمن.
‫تو پارک برند، منتظر منه.
‫- من رو سر به سر میذاری؟ ‫- نه. نه.
‫حق با تو بود.
‫نتونستم بکشمش.
‫پس اون عکس‌ها...
‫جعلی بودن؟
‫آره. همه الکی بودن.
‫هاروت، برو ببین راستش رو می‌گه یا نه.
‫اگه اونجا بود، برگردونش اینجا.
‫اگه نیست، از شر این خلاص شو.
‫اصلا این بالا چیکار می‌کنه؟
‫اینجا سوت و کوره.
‫سوت و کوره؟ مگه اصلا خودش ساکت می‌شه؟
‫- اینجا؟ ‫- آره.
‫کجاست؟
‫نمی‌دونم. قسم می‌خورم. ‫اینجا پیاده‌ش کردم.
‫ای مردک دروغگو.
‫هاروت.
‫- سلام، فیلیس. ‫- لطفا اسلحه رو بده.
‫یعنی چی آخه، دان؟
‫الان باورت نمی‌شه ‫چی می‌خوام بگم، فیلیس، ولی...
‫آرمن هیچوقت نمی‌خواسته تو رو بکشه.
‫می‌دونست که از پسش بر نمیام.
‫فقط می‌خواسته تو رو بترسونه ‫و سر عقل بیای.
‫گفت تو رو دوست داره.
‫گفت من رو دوست داره؟
‫سلام، آرمن.
‫عزیزم.
‫عزیزم، حالت خوبه.
‫نباید چیزی بخوری.
‫متاسفم، عزیزم.
‫نمی‌خواستم بهت صدمه بزنم.
‫می‌دونی چه حسی نسبت بهت دارم.
‫فقط اینکه تو به حرفم گوش نمی‌کردی.
‫بلند شو.
‫بشین. بیا حرف بزنیم.
‫راه بیفت. طبقه پایین.
‫می‌دونی که ازت مراقبت می‌کنم.
‫قبلا کارت رو کردی.
‫برو.
‫بازش کن.
‫برو کنار.
‫هیچوقت نمی‌تونی قسر در بری.
‫چرا، قسر در می‌رم.
‫خونه‌های تاوزند اوکس ‫و گولیتا رو هم خالی کردیم.
‫همه رو برداشتیم.
‫زن داداشت هم یکی به اسم...
‫کوری رو به خونه راه داده بود.
‫ها؟
‫هی، آرمن، اسم مستعارت واسه من چی بود؟
‫چی؟
‫بگو من رو چی صدا می‌زدی.
‫- بی‌خیال. ‫- بگو.
‫«پوپولیک».
‫نه، اون قشنگه نه.
‫اونی که به افرادت گفتی.
‫یک زنیکه کثیف.
‫به همین صدام زدی، نه؟
‫شاید چند باری...
‫این رو گفته باشم.
‫- فقط عصبانی بودم و... ‫- بگو.
‫چی بگم؟
‫من رو زنیکه کثیف صدا کن.
‫بی‌خیال، فیلیس. ‫بیا از اینجا بریم.
‫- بگو. ‫- پول رو گیر آوردیم.
‫- زنیکه کثیف. ‫- نه.
‫- بی‌خیال. ‫- بگو «تو یک زنیکه کثیفی».
‫بگو!
‫تو...
‫تو یک زنیکه کثیفی.
‫هیچکس رو نباید اینجوری صدا زد.
‫حالت خوبه؟ می‌خوای رانندگی کنم؟
‫دان، باید بریم!
‫کجا؟
‫خب... کلی پول داریم،
‫به علاوه طلا، هر جا دلمون بخواد ‫می‌تونیم بریم.
‫همم؟
‫بازم کسی سراغمون میاد؟
‫فکر کنم حساب‌شون رو رسیدیم.
‫لیک جورج. می‌خوام برم اونجا.
‫درست. کجاست؟
‫جای کوهستان سیرا هست.
‫- قشنگه؟ ‫- خیلی قشنگه.
‫اونجا خونه داری؟
‫آره، یک کلبه اجاره کردم.
‫قبلا خونواده رو اونجا می‌بردم.
‫می‌شه باهات بیام؟
‫فقط واسه چند روز...
‫تا بفهمم کجا زندگی کنم.
‫مامانت چی می‌شه؟
‫من مامانی ندارم.
‫چی؟
‫پس اون زن خونه سالمندان چی؟
‫اون یک کار بود.
‫بهش پول بدهکار بودم.
‫سرش شلوغ بود نرفت، ‫واسه همین من رو فرستاد.
‫ازش خوشم میومد. زن مهربونی بود.
‫نه، حقیقت اینه که من ‫هیچکسی رو ندارم.
‫هیچکس؟
‫نخیر.
‫من... من... باید یک جایی وایستم.
‫سلام.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من... فقط می‌خواستم ببینم ‫حالتون چطوره.
‫حالمون خوبه.
‫خب، خوبه.
‫بچه‌ها خونه‌ان؟
‫می‌تونی بهشون زنگ بزنی.
‫زنگ زدم.
‫می‌دونی، دلشون نمی‌خواد ‫باهام حرف بزنن.
‫گوش کن...
‫می‌خوام یک چیزی بهت بدم.
‫من... چیزی از تو نمی‌خوام.
‫خیلی وقت گذشته و...
‫باور کنی یا نه، من فراموشش کردم.
‫می‌دونی، هر کاری که کردی ‫یا انجام ندادی،
‫دیگه واسم مهم نیست.
‫درک می‌کنم.
‫ولی واسه من مهمه.
‫می‌دونی، وقتی زندان بودم، ‫فقط به این فکر می‌کردم...
‫که چطوری واست جبران کنم...
‫واسه سم و ربکا جبران کنم.
‫می‌دونم این کاری که ‫انجام دادم رو از بین نمی‌بره،
‫ولی...
‫شاید یه خرده اوضاع رو ‫واسه شما راحت‌تر کنه، گلو.
‫- گفتم نمی‌خوامش. ‫- فقط... بگیرش.
‫می‌تونی بعدا بندازیش دور ولی...
‫بگیرش و برای همیشه از زندگیت بیرون می‌رم.
‫ممنون.
‫دان...
‫مراقب خودت باش.
‫زنت بود؟
‫زن سابقم بود.
‫کلی پول بهش دادی.
‫هممم، احتمالا بازم کافی نبود.
‫آدم خوبی هستی، دان.
‫جدی؟
‫آره. یکی از معدود آدم‌های خوب.
‫اینقدر به خودت سخت نگیر.
‫محاسن خوب زیادی داری.
‫- واقعا؟ ‫- آره! آدم خوبی هستی.
‫خوش‌قیافه هم هستی.
‫حتی با وجود اون دستت.
‫به علاوه، یک کم پول داری.
‫مورد خوبی هستی.
‫- مورد خوب؟ ‫- آره.
‫کلی زن واسه تو صف می‌کشن.
‫با یک زن خوب آشنا می‌شی.
‫بعد زندگی اونقدر بد نمی‌شه.
‫تو چی؟
‫دنبال دونات می‌ری؟
‫برو بابا دونات. ‫بهتر از اون می‌تونم گیر بیارم.
‫اوه، آره.
‫گمونم جفتمون می‌تونیم.
‫آره.
‫آره، گمونم می‌تونیم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫منم همینطور.
‫شب بخیر، فیلیس.
‫فردا می‌بینمت، دان.
‫تو... قطع و وصل می‌شی. ‫صدات قطع و وصل می‌شه. نمی‌تونم...
‫من الان... جای کوهستانم.
‫آنتن گوشی همش می‌پره.
‫صبر کن.
‫هی، من... حتی نمی‌تونم... ‫قطع و وصل می‌شی.
‫دوباره بگو.
‫بلندتر! بلندتر!
‫صدات رو نمی‌شنوم.
‫اون نقطه آبی کوچیک،
‫روی کل صفحه اینور اونور می‌ره.
‫نه، این... اونجور نیست...
‫قطع و وصل می‌شی.
‫می‌گم تو کوهستانم. هیچ...
‫تکون نخور.
‫چطوری پیدام کردی؟
‫نیک از «موتور نیک». ‫پینگ خط تلفنت رو گیر آورد.
‫تفنگ. اون تفنگت رو بهم بده.
‫قرار نبود پیدات کنم، دان؟
‫فکر می‌کردی اون زنیکه من رو کشت؟
‫- همونطور که آرمن رو کشت؟ ‫- تفنگ رو بده!
‫محکم بهم بزنین هم زنده می‌مونم.
‫تفنگت رو بهم بده.
‫می‌خوای بهم شلیک کنی، دان؟ واقعا؟
‫آره.
‫جدی؟
‫همونطور که به فیلیس زدی، نه؟ ‫الان کجاست؟
‫ای کاش می‌دونستم.
‫تفنگ رو بده.
‫راه برو.
‫می‌تونم کلی پول بهت بدم.
‫آرمن بهت می‌ده.
‫من پول نمی‌خوام و آرمن هم مُرده.
‫- اون جی۶۳ من، مال خودت. ‫- من جی۶۳ تو رو نمی‌خوام.
‫کلی می‌ارزه!
‫واسم مهم نیست.
‫خب، چی واست مهمه؟ ‫چیکار می‌تونم واست بکنم؟
‫همونجا وایستا.
‫می‌خوای من رو بکشی؟
‫تو... مجبور نیستی.
‫بعضی وقت‌ها باید کارهای مزخرفی ‫انجام بدی که دلت نمی‌خواد.
‫چی... چیکار داری می‌کنی؟
‫اونقدر خونریزی می‌کنی که بمیری.
‫دان؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫هاروت.
‫اینجاست؟
‫مُرده.
‫کشتیش؟
‫واقعا؟
‫برگشتی.
‫نمی‌تونستم ولت کنم.
‫- نتونستی؟ ‫- نه.
‫همونطور که گفتم آدم خوبی هستی. ‫یکی از معدود آدم‌های خوب.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫شروع جدید، مگه نه؟
‫زیاد مطمئن نیستم، اه...
‫فکر کنم دارم می‌میرم.
‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫هممم.
‫من ازت مراقبت می‌کنم.
‫تو... این کار رو می‌کنی؟
‫آره.
‫آره، این رو درست می‌کنم.
‫این... خیلی قشنگه.
‫زخم رو می‌گی؟
‫نه.
‫دریاچه.
‫واقعا.
‫خیلی قشنگه.
‫آره.