‫«ترجمه از محمد سید»
‫ادای احترام می‌کنم!
‫۱۶ سال پس از مرگ امپراتور «مارکوس اورلیوس»،
‫رؤیای او برای ساختنِ «رومِ ایدئال»، ‫ به فراموشی سپرده شد.
‫با ظلم و ستم امپراتورهای دوقلو، «گتا» و «کاراکالا»،
‫فساد و تباهی رونق گرفت.
‫خشونت بی‌رحمانۀ آن‌ها همچون طاعون ‫در سرتاسر امپراتوری گسترش یافت.
‫سقوط این شهر بزرگ، قریب‌الوقوع بود.
‫جز امید و آرزوی آن دسته از مردمی که ‫همچنان جرئت رؤیابافی داشتند، چیزی باقی نمانده بود...
‫باهاشون مهربون باش، هانو.
‫اسامیِ شریف‌تون رو نام می‌بریم
‫تا به کمک ما بشتابید.
‫رومی‌ها رو شکست بدید،
‫کشتی‌هاشون رو نابود کنید، ‫[نومیدیا - سال ۲۰۰ میلادی]
‫ادوات جنگی‌شون رو از بین ببرید
‫و سربازهاشون رو بکُشید.
‫ما پیروز خواهیم شد.
‫«اوزالسس»
‫«اریشات»
‫هانو!
‫امروز چیزی پیشکش نکردی.
‫ترجیح می‌دم یه رومی رو قربانی کنم.
‫هر جا تو باشی...
‫منم هستم.
‫و هر جا تو باشی،
‫منم هستم، برای همیشه!
‫همسرم.
‫باد خیلی شدیده. ‫بادبان‌ها رو بکِشید و پارو بزنید.
‫بادبان‌ها رو بکِشید و پارو بزنید!
‫پارو بزنید!
‫اونا بجز سرزمین‌هایی که دزدیدن، ‫سرزمینی ندارن.
‫هر جا برن خرابی به بار میارن
‫و اسمش رو صلح می‌ذارن.
‫این آخرین شهر آزاد در «آفریقا نووا»ـست.
‫امروز ما به جنگ می‌ریم.
‫دعا کنید که خدا همراهی‌تون کنه، ‫اگه نکنه، واستون بد میشه.
‫ما هیچی برای ترسیدن نداریم.
‫آنجا که مرگ باشد، ما نیستیم.
‫هر جا که ما باشیم،
‫مرگ نیست.
‫با همدیگه بمونید و به دستوراتم گوش بدید.
‫چشم‌هاتون رو باز کنید و هوشیار باشید.
‫پرتاب!
‫سلاح‌هاتون رو آماده کنید!
‫دوباره!
‫از سمت راست آتیش گرفتیم!
‫آرایش رو حفظ کنید.
‫بکشید!
‫کمان‌دارها آماده!
‫رها کنید!
‫تیرها رو بذارید!
‫بکشید!
‫رها کنید!
‫کمان‌دارها!
‫پرتاب!
‫- سکوی دفاعی رو ببرید بالا! ‫- سکوی دفاعی رو ببرید بالا!
‫- در جهت مخالف پارو بزنید! ‫- در جهت مخالف پارو بزنید!
‫همین‌طور بچرخون.
‫پل متحرک رو بندازید!
‫پل متحرک گیر کرده!
‫قربان!
‫رها کنید!
‫آماده.
‫کمان‌دارها!
‫اونجا!
‫بکُشیدش!
‫اریشات!
‫اریشات.
‫اریشات!
‫منتظرت می‌مونم.
‫تمام جسدها رو بررسی کنید!
‫هیچی رو از قلم نندازید!
‫من این شهر رو...
‫برای شکوه و جلالِ روم، تصاحب می‌کنم.
‫«وی‌ویکتیس» ‫(مغلوب تحت کنترل فاتح است)
‫مغلوب، تحت کنترل فاتح است.
‫بعدی!
‫یالا!
‫- پایینِ پله‌ها! ‫- طبقۀ پایین!
‫ببینم.
‫بدجوری بهت آسیب زدن، نه؟
‫بلندش کن. ‫آروم، آروم.
‫بگیرش.
‫اریشات چی شد؟
‫متأسفم پسرم.
‫خیلی وقت ندارم.
‫این کِشتی...
‫داره می‌برتمون جایی که نمی‌تونم توش طاقت بیارم.
‫آماده‌ام تا منو ببرن یه جای دیگه. ‫(مرگ)
‫یه‌کم دیگه همین‌جا بمون.
‫اون‌موقع که تو رو آوردن پیش‌مون رو ‫به‌خوبی یادمه.
‫یه پسربچۀ تنها از دلِ بیابون. ‫بی‌دوز و کلک!
‫وحشت‌زده!
‫هر چی بهت یاد می‌دادیم رو با آغوش باز می‌پذیرفتی.
‫عاشق اریشات شدی و روحت جون گرفت.
‫وقتی بمیرم،
‫اجدادم توی دنیای بعدی به دیدنم میان.
‫کی به دیدنِ تو میاد؟
‫هانو،
‫من کارم تمومه.
‫نذار شخصیتی که داری رو تغییر بدن.
‫این پسره رو ندیدین؟
‫خاله! خاله!
‫دیگه باید تنها بری، هانو.
‫هیچ‌وقت نذار پیدات کنن.
‫برو، برو.
‫[اوستیا] ‫[بندر روم]
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫امپراتور گتا.
‫امپراتور کاراکالا.
‫ژنرال آکاسیوس.
‫به نام شما، نومیدیا رو تسخیر کردم
‫تا سلطۀ شما، سلطنتِ تمام امپراتورهایی که
‫قبل از شما اومدند رو تحت‌الشعاع قرار بده.
‫بهش تاج افتخار بده، برادر.
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫به افتخار فتحِ باشکوه‌ات...
‫در کولوسئوم (میدان رزم و نمایش) ‫مسابقاتی برگزار می‌شه.
‫لازم نیست به افتخار من، مسابقاتی برگزار بشه.
‫خدمت به مجلس و مردم روم...
‫برام بزرگترین افتخارـه.
‫شکسته‌نفسی می‌کنی، آکاسیوس.
‫درخورِ ژنرالی به موفقیِ تو نیست.
‫افتخار از آنِ شماست، نه من.
‫تنها خواسته‌ای که دارم، مدتی دوری از جنگ‌ـه
‫تا با همسرم وقت بگذرونم.
‫همسرت... بله.
‫مزایایی که بهش عطا کردیم رو یادته؟
‫الآن کجاست که همچین مناسبتی رو نادیده گرفته؟
‫هنوز فتوحات زیادی در پیش داریم.
‫هندوستان.
باید فتح بشه.
‫روم رعیت‌های زیادی داره.
‫باید شکم‌شون رو سیر کنیم.
‫می‌تونن جنگ بخورن!
‫فتوحات تو به‌عنوان تجلیل از بزرگواریِ مردم روم
‫جشن گرفته می‌شه.
‫[آنتیوم] ‫[حومۀ روم]
‫برید به دَرَک!
‫ماکرینوسِ تیسدروسی،
‫ارباب گلادیاتورها!
‫نزدیکم بمون.
‫ادیل‌ها (پاسبان‌های روم) ‫و نمایندگان شهر،
‫میهمانانِ گرامی،
‫شهروندانِ «آنتیوم»،
‫نظاره‌گرِ سرنوشتِ افرادی باشید
‫که دشمنانِ شکست‌خوردۀ روم هستند؛
‫نومیدیایی‌های بربری و سردسته‌شون،
‫یوگورتا! ‫(ژوگورتا)
‫این یارو جالبه.
‫می‌خرمش.
‫ایست! کی هستی؟
‫ژنرال.
‫بانوی من.
‫به لطف خدایان، صحیح و سالم برگشتی خونه.
‫به لطف ارتش بود که ازم محافظت کردن.
‫هوم.
‫بذار برات غذا بپزم.
‫برید.
‫سمت دیوار.
‫میدان مسابقات، حکم یه معبد مقدس رو داره.
‫برای دلیرترین‌هاتون...
‫مسیر سعادت و کامیابی، ‫از میدان مسابقات شروع می‌شه.
‫میدان مسابقات ‫بَرده‌ها رو تبدیل به گلادیاتور می‌کنه
‫و گلادیاتورها رو آزاد می‌کنه.
‫دندون‌هات کِرم زدن.
‫این یارو رو می‌شناسم.
‫میمون می‌خوره.
‫برید. بشینید. بخورید.
‫تو!
‫هانو، پاشو.
‫زبان بومی‌ات چیه؟ ‫من به همۀ زبان‌ها صحبت می‌کنم.
‫جواب نمی‌دی چون نمی‌تونی یا چون نمی‌خوای؟
‫بسیار خب.
‫خشونت، زبان مشترک جهانی‌ـه.
‫ویگو، محکش بزن.
‫با یه میمون می‌تونه بجنگه. ‫بذار ببینیم با یه انسان هم می‌تونه بجنگه یا نه.
‫کافیه!
‫خیلی خوب بود.
‫تر و تمیزش کنید.
‫بیاریدش پیش من.
‫عه.
‫فکّ قوی‌ای داری.
‫دست‌های خوبی داری.
‫بوی مطبوعی می‌دی.
‫می‌تونی به جاهای خوبی برسی.
‫انتخاب‌کردنِ گلادیاتورها یه هنرـه.
‫بعضی‌ها مبارزهای سرگرم‌کننده رو انتخاب می‌کنن.
‫بعضی‌ها خوی حیوانی رو انتخاب می‌کنن.
‫من خشم رو انتخاب می‌کنم.
‫حضار عاشق خون‌ان.
‫و عاشق کسایی‌ان که به اندازۀ خودشون ‫عاشق خون و خونریزی‌ان.
‫و تو، دوست من، خشم...
‫از سر تا پای تو می‌باره، مثلِ...
‫مثل فورانِ آب
‫از یه چشمۀ خروشان
‫مبارزِ قهاری می‌شی.
‫برای تو نه.
‫درسته، برای من مبارزه نمی‌کنی.
‫وقتی انداختمت توی میدان، ‫یا مبارزه می‌کنی یا می‌میری.
‫تصمیمش با خودته.
‫ولی سرِ کی رو می‌تونم بهت تقدیم کنم
‫که این عصبانیت رو فروکِش کنه؟
‫سرِ کل ارتش روم.
‫زیادن.
‫هوم.
‫ژنرال کفایت می‌کنه.
‫ژنرال؟
‫- ژنرال آکاسیوس؟ ‫- هوم.
‫خشمت رو در راه خدمت به من استفاده کن
‫تا سرش رو برات بذارم زیرِ شمشیرت.
‫به من خدمت کن تا من بهت خدمت کنم. ‫انکارم کن...
‫تا بمیری.
‫بعضی وقتا می‌گم کاش منو ترک می‌کردی
‫ولی توی جنگ‌های اونا نمی‌جنگیدی.
‫این تصمیم رو خودم گرفتم.
‫می‌تونم باهاش کنار بیام.
‫ولی کاسۀ صبرم برای تحمل اون دوتا داره لبریز می‌شه.
‫لتا؟
‫دیگه می‌تونی بری توی اتاقت. ‫هر چی لازم داریم هست.
‫شنیدنِ صدای عزاداریِ زنان و مادران برای مُردگان‌شون
‫توی اون ساحلِ نومیدیایی، خیلی سخت بود.
‫لوسیلا.
‫دیگه بسه.
‫یه نسلِ دیگه...
‫از مردانِ جوان رو با غرور و تکبر اونا تلف نمی‌کنم.
‫اگه قرار باشه توی یه عملیات دیگه بجنگم ‫باید برای عزل‌کردنِ اون دوتا باشه.
‫نیروهات کِی می‌رسن؟
‫ده روز دیگه به خشکی‌های «اوستیا» می‌رسن.
‫چند نفرشون فقط و فقط به تو وفادار می‌مونن؟
‫همه‌شون.
‫امپراتورها از حمایت مردم برخوردار نیستن.
‫مردم خسته شدن از این جنون، از این ظلم.
‫رؤیای روم، وقتی مردمش آزاد نباشن چه معنایی داره؟
‫هدفم از حضور در اینجا چیه؟
‫به‌زودی می‌فهمی.
‫قضیه چیه که می‌گن برای نامزدی در انتخابات مجلس ‫(مجلس سنای روم)
‫از خودت علاقه نشون دادی، ماکرینوس؟
‫من؟ نه، من...
‫حتی بلد نیستم از چُرتکه استفاده کنم.
‫ولی تا جایی که اطلاع دارم
‫رسمه که مهمان‌هاتون
‫در این مناسبت‌ها شرط‌بندی می‌کنن؟!
‫چقدر می‌خوای شرط ببندی؟
‫هزار سکۀ طلای دناریوس؟
‫دو هزار.
‫دو هزار؟
‫دناریوس!
‫برای سرگرمی‌تون،
‫هنر رزم‌آوری رو داریم.
‫بربری در برابرِ یکی از افراد دستۀ خودم،
اسلواکه نیرومند
‫سه دور، با دستِ خالی.
‫شمشیر!
‫ما شمشیر می‌خوایم. ‫تا آخرین نفس بجنگید.
‫زودتر مبارزه کنید!
‫برادر،
‫بیا برای سرگرمیِ اونا، همدیگه رو نکُشیم.
‫از کجا اومدی؟
‫حرف بزن.
‫گفتم حرف بزن.
اون اهل کلونیه
‫فقط زبان بومی‌اش رو متوجه می‌شه.
‫دروازه‌های جهنم، روز و شب باز است.
‫راه افول، هموار است و ‫مسیر عبور، آسان!
‫اما...
‫بازگشت از جهنم...
‫و تماشای آسمانِ نشاط‌آور
‫مشقّت دارد و زحمت بسیار می‌طلبد.
‫از «ویرژیل» نقل قول کرد، اعلی‌حضرت. ‫(شاعر رومی)
‫شعر!
‫سرگرمیِ شما، تنها خواستۀ منه.
‫سرگرم شدیم، سرگرم شدیم.
‫سرگرم شدیم.
‫و همگی بی‌صبرانه منتظریم تا مبارزۀ شاعرت رو...
‫در میدان مسابقات ببینیم.
‫منم همین‌طور، اعلی‌حضرت‌ها.
‫ممنون.
‫ویگو؟
‫دنبالم بیا.
‫امروز خوب جنگیدی، ‫ولی شانس هم آوردی.
‫بیت‌هایی که از حفظ خوندی،
‫توی آفریقا یاد نگرفتی‌شون. ‫اینو می‌دونم.
‫اشعار خوب، تا دوردست‌ها نقل می‌شن.
‫کی بهت شعر یاد داده؟
‫یه افسر رومیِ اسیرشده.
‫منو زندانبانش کرده بودن ‫و اون برای گذرِ زمان...
‫برامون یه‌سری داستان تعریف می‌کرد.
‫سرنوشت اون زندانی چی شد؟
‫خوردیمش.
‫مثل همۀ بربری‌ها.
‫مثل همۀ بربری‌ها!
‫اون‌وقت کجا به دنیا اومدی؟
‫گذشتۀ من چه ربطی به این داره که در آینده...
‫توی میدان مسابقات برات بمیرم یا نه؟
‫بهم بگو پول رومی به چه کارِ من میاد؟
‫گلادیاتورها...
‫می‌تونن آزادی خودشون رو بخرن.
‫از بندِ اسارت رها می‌شن.
‫رؤیای رومی.
‫نه، رؤیای بَرده‌ها فقط آزادی نیست،
‫بلکه بَرده‌گرفتن برای خود نیز می‌باشد.
‫اینو «سیسرو» گفته.
‫ماکرینوس، برمبنای همین اصول بزرگ شدی؟
‫باید چی‌کار می‌کردی تا بهت پول رومی بدن؟
‫بهم قولِ سرِ اون یارو رو دادی.
‫ثابت کن می‌ارزی ‫تا سرِ هر کی که خواستی رو بهت بدم.
‫پدر،
‫ازمون محافظت کن و راه رو نشون‌مون بده.
‫نمایندگان.
‫بانوی من.
‫بانوی من، کاش در موقعیت و زمانِ بهتری ‫همدیگه رو می‌دیدیم.
‫موقعیت و زمان بهتر هم می‌رسه.
‫چرا اومدین اینجا؟
‫تا شهر رو پس بگیریم.
‫و روم رو به وضعیتی که باید باشه، برگردونیم.
‫چه طرح هیجان‌انگیزی.
‫- کِی؟ ‫- در آخرین روزِ مسابقات.
‫ارتش من توی اوستیا، منتظر دستورمه.
‫پنج هزار سرباز که بهم وفادار هستن
‫وارد روم و بعد وارد کولوسئوم می‌شن
‫و در اونجا امپراتورها رو بابت جرائم‌شون
‫علیهِ مجلس و مردم...
‫دستگیر می‌کنن.
‫این نقشه، بلندپروازانه و پُرمخاطره‌ست.
‫روم تحت مدیریت شما قرار می‌گیره و...
‫مارکوس اورلیوس صحبت از ‫برگردوندنِ قدرت به مجلس می‌کرد،
‫ولی اون مال یک نسل قبل بود. ‫از اون‌موقع خیلی چیزها تغییر کرده.
‫مردم خیلی ساله که امید رو...
‫به چشم ندیدن.
‫ولی به مرور زمان ‫و با راهنماییِ درست...
‫لوسیلا، تو دختر مارکوس اورلیوس هستی.
‫من به اون وفادار بودم.
‫به تو هم وفادارم.
‫نماینده تراکس، نظر شما چیه؟
‫سیاست از قدرت تبعیت می‌کنه، بانوی من.
‫حق مشروع خودتون رو پس بگیرید
‫تا مجلس ازتون حمایت کنه.
‫ممنون.
‫[دروازۀ شهر روم]
‫غذا! غذا!
‫وقتی بهم گفتن قراره بیایم اینجا،
‫صحبتی از بوی تعفنش نکردن.
‫احتمالاً بوی هانوـه.
‫خب، باید همین‌طور که هستم باهام کنار بیاید.
‫اونی که اون بالاست چیه؟ گرگه؟
‫اون دوقلوها رو نمی‌خواستن.
‫روی تپه‌ها رهاشون کردن تا بمیرن.
‫اون گرگه پیداشون کرده ‫و از شیر خودش بهشون داده.
‫یه حیوان بزرگ‌شون کرده. ‫این توی خون‌شونه.
‫تو چطور اینجا رو می‌شناسی؟
‫هرج و مرجی که اونا با خودشون آوردن رو می‌شناسم.
‫این شهر، هر چی که ‫باهاش در تماس باشه رو آلوده می‌کنه.
‫فکرش هم نمی‌کردم انقدر بزرگ باشه.
‫گول ظاهرش رو نخور.
‫این شهر، بیمار شده.
‫غذا! غذا!
‫آهای تو! بربریِ عوضی!
‫کمکم کنید. ‫لطفاً کمکم کنید!
‫- عه! ‫- تراکس.
‫یه شرطی بسته بودیم.
‫آها، بربری‌ـه رو می‌گی.
‫فراموش نکرده بودم، ‫همیشه بدهی‌هام رو می‌دم.
‫صرفاً می‌خواستم پیشنهاد بدم
‫که یکبار دیگه شانست رو محک بزنیم.
‫اگه من بُردم دو برابر می‌گیرم، ‫اگه تو بُردی بی‌حساب می‌شیم.
‫عه...
‫برید عقب!
‫گوشت تازه.
‫به خط شید! به خط شید!
‫[قدرت و شرافت]
‫بزنید! بزنید!
‫امپراتور کاراکالا.
‫امپراتور گتا.
‫شهروندان روم!
‫این مسابقات مقدس
‫به افتخارِ پیروزیِ روم در مقابل بربری‌های نومیدیا
‫برگزار می‌شن.
‫برید! برید!
‫و به افتخار فرمانده لژیونِ روم،
‫ژنرال یوستوس آکاسیوس!
‫زنده باد آکاسیوس!
‫و به همراه ایشون...
‫لوسیلا، دخترِ امپراتور مارکوس اورلیوس.
‫آکاسیوس.
‫ژنرال.
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫براشون سخنرانی کن.
‫برامون سخنرانی کن!
‫من نه سخنور هستم
‫نه سیاستمدار.
‫من سربازی بیش نیستم.
‫در طول جنگ، شجاعت رو در مردان و زنان دیده‌ام.
‫حتی یکبار در این میدان هم دیده‌ام.
‫پس اگه در دعاهاتون از خدایان چیزی خواستید
‫همون شجاعت رو طلب کنید.
‫چرا که روم، الآن بهش نیاز داره.
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫از دروازۀ جنوبی،
‫مبارزینی از دستۀ ماکرینوسِ تیسدروسی!
‫از دستۀ...
‫امپراتورانِ گرامی، کاراکالا و گتا،
‫قهرمانِ شکست‌ناپذیر:
‫گلیسیوی نابودگر!
‫منتظر بمونید.
‫درود بر سزارها!
‫گلیسیو! گلیسیو! گلیسیو!
‫کنار هم بمونید و وقتی حمله کرد، ‫بدوئید سمت دیوار.
‫چرا باید این کار رو بکنم؟
‫منتظر بمونید!
‫بدوئید!
‫بزدل‌ها!
‫به سمت دیوار!
‫بیا جلو!
‫برادر، همون شاعره‌ست، نه؟
‫یادم نمیاد.
‫اون شب برام مبهم‌ـه.
‫دروازه‌های جهنم، روز و شب باز است.
‫راه افول، هموار... ‫یادم رفت.
‫راه افول، هموار است...
‫راه افول، هموار است
‫و مسیر عبور، آسان!
‫سپر!
‫بهش رحم کنید! بهش رحم کنید! بهش رحم کنید!
‫بهش رحم کنید! بهش رحم کنید!
‫خون!
‫لوسیلا،
‫بهش رحم کنیم؟
‫رحم کنید.
‫بهش رحم کنید! بهش رحم کنید!
‫نمی‌خوام رحم کنید!
‫خدایان از جونت گذشتن...
‫حاضرم با تیغ شمشیرتون روبه‌رو بشم ‫ولی رحمِ رومی‌ها رو نپذیرم.
‫بکُشش! بکُشش! بکُشش!
‫هانو! هانو! هانو! هانو!
‫مسیر آزادی از میدان مسابقات شروع نمی‌شه.
‫به این ختم می‌شه.
‫برید توی سلول‌هاتون.
‫هانو! هانو! هانو! هانو!
‫بیا بریم.
‫راه افول، هموار است
‫و مسیر عبور، آسان!
بابا بابا باورکردنی نبود
واقعا در تمام روم
این بهترین صحنه بود
‫«اسکاتو» و «آرجنتو».
‫لوسیوس در امانه؟
‫لوسیوس!
‫لوسیوس،
‫حالا تو تنها وارث تاج و تخت هستی.
‫آدمایی هستن که می‌خوان بکُشنت
‫تا بتونن قدرت رو به دست بگیرن.
‫قول می‌دم به محض اینکه خطری در کمین نبود ‫برت می‌گردونم.
‫مادر، چرا نمی‌شه همراهم بیای؟
‫به صلاح توئه که من اینجا بمونم.
‫به صلاح روم هم هست.
‫یادت نره کی هستی.
‫و یادت باشه دوستت دارم.
‫دوستت دارم.
‫بیا.
‫پات رو بیار.
‫برو. برو!
‫خب...
‫اسمت چیه؟
‫من «راوی» هستم. دکترم.
‫آخه تعداد کسایی که از زخم عفونی می‌میرن
‫بیشتر از تعداد کُشته‌های توی میدان‌ـه.
‫این زخم باید تمیز بشه، ‫باید بخیه بشه و...
‫قراره درد داشته باشه.
‫هوم.
‫این ترکیبی از «نفس شیطان» و تریاکـه.
‫دردت رو آروم می‌کنه.
‫باید استنشاقش کنی.
‫دیگه انقدر اینجا بودم که
‫حتی نمی‌دونم چه مدته.
‫حساب قطع عضوهایی که کردم ‫از دستم در رفته.
‫- از کجا طبابت رو یاد گرفتی؟ ‫- چرا می‌پرسی؟
‫دستِ سنگینی داری.
‫منم یه زمان گلادیاتور بودم.
‫عه.
‫اگه با من مبارزه می‌کردی، شکستم می‌دادی؟
‫مسلماً وقتی توی اوج خودت بودی.
‫با این وضعیتی که الآن داری ‫همین حالا هم می‌تونم شکستت بدم.
‫از شانس خوبت، شمشیرم رو گذاشتم زمین.
‫برای همین، این روزها...
‫جونِ مردم رو نجات می‌دم، ‫نه اینکه جون‌شون رو بگیرم.
‫چرا توی این سنّ و سال ‫خودت رو تغییر دادی؟
‫اقدامات ما در این دنیا
‫تا ابد پژواک می‌کنند.
‫حس می‌کنم این جمله رو یه جا شنیدم.
‫از خودم نگفتم.
‫روی یکی از سنگ قبرها نوشته.
‫روی استخوان‌های یه گلادیاتور.
‫قهرمان من!
‫بوی «نفس شیطان» به مشامم می‌خوره.
‫قهرمانِ... من!
‫صدای جمعیت رو شنیدی؟
‫- صدای جمعیت رو شنیدی؟ ‫- اوهوم.
‫تو یه ویژگی خاصی داری. ‫از اولش می‌دونستم.
‫- می‌دونستی؟ ‫- آره. یونانی‌ها بهش می‌گن...
‫«تایموس»
‫دود.
‫خشم!
‫خشم موهبت توئه.
‫مثل آشیلِ کبیر.
‫هیچ‌وقت ازش دست نکِش.
‫تو رو به بزرگی و شکوه می‌رسونه،
‫قهرمان عزیزم.
‫ممنونم...
‫که منو دعوت کردین.
‫حقیقتاً مایۀ افتخارمه.
‫بله.
‫قبلاً همدیگه رو دیدیم.
‫- جداً؟ ‫- خیلی وقت پیش.
‫کجا؟
‫من در خدمت ارتش پدرتون...
‫توی لشکرکشی‌شون به آفریقا بودم.
‫به پدرم خدمت کردی؟
‫اوهوم.
‫این افتخار نصیبم شده
‫که کتاب «تأملاتِ» ایشون رو بخونم.
‫هوم.
‫«بهترین انتقام...
‫آن است که هرگز شبیه فردی که ‫از آن زخم خورده‌اید نشوید.»
‫شنیدم که این مدت ‫داشتی نصف ارتش‌های امپراتوری رو مسلح می‌کردی،
‫الآن هم که اینجا توی روم...
‫داری با حمایت مالی از گلادیاتورها، ‫نفوذ خودت رو بیشتر می‌کنی.
‫این کار برای من جنبۀ سرگرمی داره.
‫اون‌وقت این گلادیاتورها رو از کجا پیدا کردی؟
‫معمولاً اسیرهای جنگی‌ان.
‫یا ولگردن. چرا می‌پرسید؟
‫انسان می‌تونه تصمیم بگیره مبارزه کنه
‫و زنده بمونه.
‫زندگی هم دقیقاً مثل توی میدان مسابقاته، نه؟
‫این کیه؟
‫جوانی‌های پدرمه.
‫یه بچه داشته؟
‫هوم...
‫همه می‌دونن. ‫وقتی کومودوس کُشته شد،
‫پسره هم غیبش زد.
‫- ولی چه اهمیتی داره؟ ‫- برای لوسیلا اهمیت داره.
‫- بازم نوشیدنی بیارید! ‫- بازم نوشیدنی بیارید!
‫هر چی نباشه از نسلِ خاندان سلطنتی بوده.
اسم پسرش چی بوده؟
‫از قرار معلوم، «لوسیوس وروس».
‫ازدواج سنّتی کردن.
‫لوسیلا ۱۴ سالش بوده.
‫نمی‌خواسته متعهد به زن و بچه باشه.
‫- منم تقریباً همین‌جوری‌ام. ‫- تو هم آره؟
اینطور که میگن اونا از هم جدا شده بودن
و پسره از ازدواج دوم و ثمره عشقش یعنی کومودوسه
‫- مهر و محبت برادرانه‌ست دیگه. ‫- آره.
‫اگه اون پسرک مُرده
‫باید بقایای جسدش پیدا می‌شده.
‫و اگه زنده مونده، تقریباً باید چند سالش باشه؟
‫خب، بذار حساب کنیم.
‫- وقتی مُرده حدوداً دوازده سالش بوده؟ ‫- بله.
‫با این اوصاف، می‌شه...
‫گلادیاتور،
‫منو می‌شناسی؟
‫خانواده داری؟
‫یه همسر. اریشات.
‫اریشات؟
‫تحت فرماندهیِ شوهر تو، کُشته شد.
‫روم آخرش توی خونریزی‌های خودش غرق می‌شه.
‫اگه مخالفی، چرا از مبارزاتِ کولوسئوم لذت می‌بری؟
‫خیلی چیزها هست که متوجه‌شون نیستی.
‫لوسیوس.
‫نمی‌دونم منو با کی اشتباه گرفتی.
‫اسم من هانوـه
‫و مادری ندارم، ‫یا حداقل یادم نمیاد کی بوده.
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫اگه پسرت اینجا بود، مطمئناً بهت می‌گفت
‫براش غصه نخوری.
‫چون دیگه اون پسری نیست که فرستادی‌اش بره.
‫اون پسربچه مُرده.
‫شاید فکر کنی من بی‌ارزشم.
‫شاید فکر کنی بهت خیانت کردم.
‫ولی ازت می‌خوام بدونی
‫اگه مِهر مادرت رو نمی‌پذیری،
‫از قدرتِ پدرت بهره ببر.
‫بهش نیاز داری.
‫اسمش «ماکسیموس دسیموس مریدیوس» بود.
‫و توی تو می‌بینمش.
‫برو بیرون.
‫بانوی من، باید هر چه سریع‌تر بریم!
‫لوسیوس، ما دوستت داشتیم
‫هم من، هم پدرت.
‫تا لحظۀ مرگ، اسمت روی لب‌هاش...
‫برو بیرون!
‫لوسیوس زنده‌ست.
‫مطمئنی؟
‫بله.
‫پسرم رو می‌شناسم.
‫امشب باهاش صحبت کردم.
‫شاید به‌خاطر کاری که کردم ‫دیگه برای من از دست رفته باشه
‫ولی زنده مونده.
‫فردا سومین روز مسابقات‌ـه.
‫اکثر مبارزها جون سالم به در نمی‌برن.
‫آکاسیوس،
‫باید کمکش کنی.
‫- کمکش کنم؟ ‫- بله.
‫سال‌ها پیش، از خودم ناامیدش کردم.
‫مطمئنم.
‫دیگه الآن نباید ناامیدش کنم.
‫ارتش توی اوستیاست.
‫اگه چند روز منتظر بمونیم...
‫ممکنه تا اون‌موقع بمیره.
‫آکاسیوس،
‫حاضرم با میل خودم، جونم رو برای روم بدم
‫ولی جون پسرم رو نمی‌دم.
‫یک!
‫دو!
‫یک!
‫با همدیگه! ‫سریع‌تر، سریع‌تر، سریع‌تر!
‫یک. دو!
‫یک!
‫وایستید، وایستید!
‫این‌جوری به جایی نمی‌رسیم.
‫فقط اون بمونه. بقیه برن.
‫برید!
‫حالا ببینیم تنهایی بدونِ تیمت ‫تا کجا می‌تونی پیش بری.
‫حاضر؟
‫یک!
‫حالا دو!
‫سریع‌تر، سریع‌تر!
‫یالا، بیشتر!
‫بیشتر!
‫کاری بهش نداشته باش.
‫چیزی نیست، سرکه‌ست، رفیق.
‫دیگه بهت مواد نمی‌دم.
‫توی زندگی بعدی، کلی درد در انتظارته.
‫نمی‌دونم چرا توی این زندگی هم انقدر دنبال دردی.
‫تو آزاده هستی، راوی؟
‫آزاده!
‫بله.
‫شمشیرم رو گذاشتم زمین
‫و سوگند خوردم دیگه هرگز برش ندارم.
‫اون‌وقت این جهنم رو انتخاب کردی؟
‫اوهوم.
‫قبلش خونه‌ات کجا بود؟
‫«بنارس»
‫حالا چرا برنمی‌گردی؟
‫کاش می‌تونستم.
‫ولی...
‫- با یه خانمی آشنا شدم. ‫- آها.
‫- همیشه پای یه زن در میون‌ـه. ‫- همیشه!
‫اهل «لوندینیوم»ـه. بریتانیا. می‌دونی؟
‫پس حالا...
‫پسرهامون فقط لاتین صحبت می‌کنن.
‫چشم‌های دخترم، مثل تو آبی‌‌رنگ‌ـه.
‫ما دیگه رومی هستیم.
‫بچه که بودم می‌شِستم کنار بابابزرگم ‫و برام داستان تعریف می‌کرد.
‫در مورد رؤیای روم صحبت می‌کرد.
‫انقدر رؤیای ظریف و حساسی بود ‫که فقط می‌شد زیرِ لب درباره‌اش حرف زد
‫وگرنه ناپدید می‌شد.
‫حالا...
‫این رؤیا دقیقاً چی بود؟
‫رومی که همه بتونن زیر نظر قوانین منصفانه زندگی کنند ‫و ازشون حفاظت بشه.
‫رومِ مجلس سنا.
‫رومِ امید.
‫این‌طور می‌گی پدربزرگت مردِ خطرناکی بوده.
‫هوم.
‫احتمال موفقیتت خیلی کمه.
‫من همیشه احتمال موفقیتم کمه.
‫نگران نباش، پیرمرد.
‫عه!
‫یه‌کم استراحت کن.
‫رفقات فردا بهت نیاز دارن ‫تا رهبری‌شون کنی.
‫هدف‌مون بقاست!
‫زنده بمونید!
‫به نام «پوزئیدون» ‫(خدای دریاها)
‫عظمتِ جنگِ دریایی رو جشن می‌گیریم.
‫کمان‌دار دارن.
‫آماده باشید. ‫به دستوراتم گوش بدید.
‫کنار هم بمونید و همزمان پارو بزنید، باشه؟
‫باشه!
‫- باشه؟ ‫- باشه!
‫امروز «نبرد سالامیس» رو...
‫بازسازی می‌کنیم!
‫تروآیی‌ها در برابر ایرانی‌ها!
‫- پاروها رو بندازید! ‫- پاروها!
‫حالا... پارو بزنید!
‫کمان‌دارها!
‫بکِشید!
‫آتیش گرفت!
‫بکِشید!
‫پارو بزنید!
‫هر وقت من گفتم!
‫و... حالا!
‫سمت چپ! آماده؟
‫حالا پاروها رو جمع کنید!
‫پاروها رو جمع کنید! پاروها رو جمع کنید!
‫سرتون رو بدزدید!
‫پارو بزنید! پارو بزنید!
‫واینستید!
‫پارو بزنید!
‫حالا راست!
‫آماده باشید برای برخورد!
‫سفت بچسبید! سفت بچسبید!
‫همه جمع شید!
‫گارد سلطنتی!
‫هانو! هانو! هانو!
‫برو، برو.
‫هانو! هانو! هانو!
‫به نام امپراتورها...
‫پیروز این جنگ، کسی نیست جز هانو!
‫کار کی بود؟
‫- من بودم! ‫- من کردم!
‫- من کردم! من کردم! ‫- من بودم!
‫گتا تلافی‌اش رو سرِ همه‌تون در میاره.
‫همون‌جا که یاد گرفتی شعر حفظ کنی
‫تیراندازی یاد گرفتی؟
‫خوشحال باش من نزدم
‫وگرنه اون تیر به تو خورده بود.
‫بشین.
‫یه خبری برات دارم.
‫اون اینجاست، آقا.
‫عه، هنوز اینجایی.
‫ماکرینوس.
‫خوش اومدی.
‫بله، گوش می‌دم.
‫می‌دونی، اینجا دیگه خونۀ منه.
‫بدهی‌ات از ۱۰.۰۰۰ دناریوس هم زده بالا.
‫می‌دونی دیگه؟
‫چیزهای دیگه‌ای دارم.
‫دام و احشام! آثار هنری!
‫پس حقیقت رو بگو.
‫گفتی چی می‌خوای؟
‫حقیقت رو می‌خوام.
‫هیچ اتفاقی توی روم نمی‌افته ‫که تو ازش اطلاع نداشته باشی.
‫نمایندگان مجلس بهت اعتماد دارن.
‫لوسیلا بهت اعتماد داره.
‫از اون مهمتر، من بهت اعتماد دارم.
‫دنبال وفاداریِ منی؟
‫من مالکِ...
‫خونه‌ات هستم.
‫چاره‌ای نداری جز اینکه بهم وفادار باشی.
‫یه توطئه‌ای در حال شکل‌گیری‌ـه
‫- برای سرنگون‌کردنِ امپراتورها. ‫- بله.
‫ولی نقشه رو به تعویق انداختن.
‫یه گلادیاتور رو باید از میدان مسابقات نجات بدن.
‫امشب!
‫- دلیلش رو نمی‌دونم. ‫- من دلیلش رو می‌دونم. گلادیاتورش رو هم می‌شناسم.
‫وسایلت رو جمع کن.
‫زود باش.
‫در رو باز کن!
‫در رو به روی گارد امپراتورها باز کنید!
‫بانوی من، همراه‌مون بیاید.
‫به لطف فضیلت‌های مدنیِ
‫مردانی مثل تراکس و ماکرینوس
‫فتنه‌تون...
‫برملا شد.
‫احترام،
‫شأن و منزلتی که روم بهتون داده بود
‫با خیانتی که کردین، همه‌شون رو از دست دادین.
‫- خواهش می‌کنم، امپراتور گتا. ‫- این...
‫اگه می‌خواید شکنجه‌ام کنید
‫ولی برام موعظه نکنید.
‫اسمت فراموش می‌شه!
‫در گذرِ تاریخ به فراموشی سپرده می‌شی.
‫محکوم به فنایی، ژنرال.
‫- می‌خندی؟ ‫- منو محکوم می‌کنی؟
‫برام مهم نیست.
‫همه‌چیز به مرور زمان فراموش می‌شه. ‫امپراتوری‌ها سقوط می‌کنن. امپراتورها هم می‌میرن.
‫چرا صبر کنیم؟
‫- همین الآن دل و روده‌اش رو می‌ریزم بیرون! ‫- نه، نه، نه!
‫ول‌شون کن. ‫بیا! بیا!
‫مرگش باید در ملأ عام باشه.
‫در ملأ عام؟
‫دل و روده‌ش رو از دروازه‌های شهر آویزون کن!
‫اون زنه رو هم به صلیب بکش!
‫به صلیب بکِشش!
‫اونا رو ببرید!
‫آروم باش، آروم.
‫ممنونم، ماکرینوس.
‫بیا.
‫در این چند روز اخیر
‫به این نتیجه رسیدم که تو رعیت نیستی،
‫بلکه یه دوست حقیقی‌ای.
‫متشکرم.
‫خیلی ازتون متشکرم ولی به‌عنوان یه دوست...
‫توصیه می‌کنم جوانب احتیاط رو رعایت کنید.
‫آکاسیوس قهرمان مردم روم‌ـه.
‫به صلیب‌کشیدن مال دزدهاست.
‫مال مسیحی‌هاست.
‫- بیش‌ازحد پیشِ پا افتاده‌ست. ‫- اون خیانتکارـه. باید بمیره.
‫موافقم.
‫بذارید خدایان دربارۀ سرنوشتش تصمیم بگیرن، ‫توی کولوسئوم.
‫بذارم خدایان تصمیم بگیرن؟
‫می‌دونی، نصفه‌شب از خواب بیدار شدم. ‫داشتم خواب یه رودخونۀ تاریک رو می‌دیدم.
‫این‌بار، برای اولین بار
‫داشتم ازش رد می‌شدم.
‫هوم.
‫خب می‌دونی، توی شهر ما...
‫رد شدن از یه رودخونه، ‫نمادِ بخشش و گذشت‌ـه.
‫نمادِ رستگاری‌ـه.
‫توی شهر ما، معنی‌اش می‌شه ‫باید غزل خداحافظی رو بخونی.
‫ولی به‌وضوح دیدمش، ‫نترسیده بودم.
‫چون‌که...
‫چون‌که یه نفر اون‌طرف آب منتظرم بود.
‫تموم شد.
‫این مَرد کیه؟
‫که روی اسمش خط کشیده شده.
‫ماکسیموس.
‫یه‌بار مبارزه‌کردنش رو دیدم.
‫- باشکوه بود. ‫- اوهوم.
‫آره. دوره‌ای که من توی میدان مسابقات می‌جنگیدم ‫بعد از دورۀ اون بود،
‫ولی خیلی‌ها باز هم ‫زیر لب در موردش صحبت می‌کردن.
‫در مورد خودش.
‫در موردش کاری که کرد.
‫یه‌بار از نزدیک دیدمش.
‫مهربون بود.
‫به هیچ‌کس تعظیم نمی‌کرد.
‫دنبالم بیا.
‫- هوم؟ ‫- دنبالم بیا.
‫هر وقت یه گلادیاتورِ شورشی می‌میره، ‫اینجا خاکش می‌کنیم.
‫«اقدامات ما در این دنیا، تا ابد پژواک می‌کنند.»
‫این آرجنتوئه.
‫اینم اسکاتوئه.
‫[ماکسیموس]
‫به افتخار خودتون.
‫کافیه.
‫به واسطۀ خیانتش، علیهِ جانِ امپراتورها
‫و علیهِ حکومت روم،
‫ژنرال یوستوس آکاسیوس،
‫دشمن مردم محسوب می‌شه.
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫- دوستت داریم، آکاسیوس! ‫- تو قهرمانی!
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫آکاسیوس!
‫- «وی‌ویکتیس» (مغلوب تحت کنترل فاتح است) ‫- ژنرال!
‫آکاسیوس!
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫از شهرِ شکست‌خوردۀ نومیدیا،
‫پیروزِ دو مرحله از مسابقات ‫در داخل کولوسئوم...
‫دیگه برو. وی‌ویکتیس!
‫هانو! هانو! هانو!
‫هانو!
‫سرورم، اگه ذره‌ای پیش شما اعتبار دارم...
‫- جلوشون رو بگیرید! ‫- دیگه دیره.
‫خائن رومی یا...
‫قهرمان بربری.
‫خدایان تصمیم بگیرند.
‫لوسیوس... صبر کن.
‫صبر کن! صبر کن!
‫من همچون پیمانه‌ای می‌مانم،
‫انتقام مرا بگیر
‫و خائن را مغلوب کن.
‫- دوستت داریم، آکاسیوس! ‫- بجنب!
‫برش دار.
‫آفرین، هانو!
‫دوستت داریم، آکاسیوس!
‫منتظر چی هستی؟
‫می‌میری!
‫می‌دونم کی هستی.
‫لوسیوس وروس اورلیوس.
‫آکاسیوس دستش رو برد بالا!
‫خودش رو تسلیم کرد.
‫می‌ذاریم خدایان تصمیم بگیرند.
‫خدایان حکم‌شون رو ارائه کردن.
‫کاری که لازمه رو بکن.
‫ولی در آخرین لحظات مرگم، باید بدونی...
‫من مادرت «لوسیلا» رو دوست دارم.
‫و پدرت...
‫ماکسیموس
‫حاضر بودم براش جونم رو بدم.
‫بکُشش!
‫بذار زنده بمونه! خواهش می‌کنم!
‫زنده بمونه! زنده بمونه! زنده بمونه! زنده بمونه!
‫بکُشش!
‫کمان‌دارها!
‫- نه! ‫- بکُشیدش!
‫آکاسیوس! آکاسیوس!
‫بکُشیدش!
‫- بکُشیدش! ‫- آکاسیوس!
‫بکُشیدش! بکُشیدش!
‫آکاسیوس! آکاسیوس!
‫آکاسیوس!
‫آکاسیوس! آکاسیوس! آکاسیوس!
‫نه!
‫آکاسیوس!
‫لعنت بهتون!
‫شما حتی لیاقت مرگ هم ندارید!
‫روم با قهرمان‌هاش این‌طور رفتار می‌کنه؟
‫بهم بگید!
‫اگه جونِ اون هیچ ارزشی نداره، ‫پس جونِ شما چه ارزشی داره؟
‫خدایان نظر دادند!
‫هانو! هانو! هانو! هانو!
‫هانو! هانو!
‫برای امنیت خودمون هم که شده، ‫باید برگردیم توی قصر.
‫هانو! هانو! هانو! هانو!
‫جلو نیاید! جلو نیاید!
‫اریشات!
‫یه قراری با هم داشتیم.
‫دادمش بهت. ‫ولی گذاشتی زنده بمونه.
‫تو هم به خواسته‌ات رسیدی دیگه.
‫من همیشه به خواسته‌هام می‌رسم. ‫چرا گذاشتی زنده بمونه؟
‫گلادیاتور خریدی، بَرده که نخریدی.
‫ارادۀ من دست تو نیست.
‫آها...
‫خونِ توی رگ‌هات چقدر اشرافی‌ـه؟
‫احتمالاً قلب یه رومی
‫توی اون سینه می‌تپه.
‫بزرگترین معبدی که روم تابه‌حال ساخته
‫کولوسئوم‌ـه.
‫چون به همچین چیزی ایمان دارن؛
‫به قدرت!
‫جمع می‌شن اینجا تا ببینن که فرد قدرتمند، ‫فرد ضعیف رو از پا در میاره.
‫- باید یه چیز دیگه‌ای هم باشه. ‫- چیز دیگه‌ای نیست.
‫- باید یه روم دیگه باشه. ‫- روم دیگه‌ای نیست.
‫رؤیا؟
‫رؤیای روم؟
‫خیالات یه پیرمرد بوده.
‫تو کی هستی؟
‫قبل از اینکه اسم رومی روی خودت بذاری، ‫اسمت چی بود؟
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
‫من یه سرنوشت مشخص دارم.
‫خدایان، تو رو بهم تحویل دادن.
‫مُهره‌ی من می‌مونی.
‫من هیچ‌وقت مُهره‌ی تو نمی‌شم، ‫چه توی این دنیا، چه توی دنیای پس از مرگ.
‫سرنوشت من قرار نیست این باشه.
‫ولی پایان کار تو رو می‌بینم.
‫چارۀ دیگه‌ای نداشتم.
‫اون و زنِ لعنتی‌اش، ‫ برای کُشتن‌مون دسیسه کرده بودن.
‫صداشون رو نمی‌شنوی؟ ‫سرهامون رو می‌خوان!
‫گارد سلطنتی این جمعیت رو سرکوب می‌کنه.
‫- مثل تمام قیام‌های دیگه. ‫- تو این بلا رو سرمون آوردی.
‫میمون کثیف!
‫شاید بهتر باشه...
‫«داندوس» رو ببرید یه جای دیگه، ‫تا آرومش کنید.
‫ببخشید که برادرم از کوره در رفت.
‫بیماری‌ای که پهلوهاش رو درگیر کرده
‫به مغزش هم رسیده.
‫- هر روز حالش بدتر می‌شه. ‫- سرِ عقل میارمش.
‫دارم می‌بینمت.
‫کاراکالا، کاراکالا!
‫یالا، پاشو.
‫بلند شو، بلند شو. ‫تو نه!
‫خیلی‌خب، اینم از این.
‫حالا گوش کن ببین چی می‌گم.
‫چی شده؟
‫هیچ‌وقت هیچی مال من نیست.
‫همیشه همه‌چی مال جفت‌مونه.
‫حتی توی شکم مادرمون، می‌خواست...
‫می‌خواست بند نافم رو بِبُره
‫تا دیگه بهم اکسیژن نرسه.
‫- قشنگ یادته، آره؟ ‫- قطعاً.
‫- بیا، بشین. ‫- آدم مگه از یادش می‌ره؟
‫وجدانم اجازه نمی‌ده بهت نگم.
‫چی رو؟
‫بشین.
‫برادرت...
‫قصد داره تو رو...
‫در مقابل تمام نمایندگان مجلس مقصر جلوه بده.
‫ولی کار من نبود!
‫برای اتفاق‌هایی که توی خیابون‌ها داره می‌افته.
‫- هرج و مرج! ‫- داره دروغ می‌گه.
‫هیچ شهادتی نمی‌تونه محکوم‌کننده‌تر از...
‫شهادتِ برادر علیهِ برادرش باشه.
‫دروغه! اون همیشه دروغ می‌گه.
‫ولی خوب بقیه رو متقاعد می‌کنه.
‫که چی؟ می‌خوان باهام چی‌کار کنن؟
‫من جرئت ندارم تصور کنم. ‫ولی اینی که می‌گم رو تصور کن:
‫چه بلایی سر داندوس میارن؟
‫چه بلایی سرِ...
‫داندوس میارن؟
‫حالا خود دانی.
‫برادر.
‫خنجر رو بذار زمین.
‫دروغ می‌گی.
‫- بده‌ش من. ‫- همیشه دروغ می‌گی.
‫بده...
‫منو ببین. منو ببین. منو ببین.
‫- دروغ! ‫- گوش کن چی می‌گم. طلسم رو بشکن!
‫- دروغ! ‫- طلسم رو بشکن!
‫همیشه هوات رو داشتم، چون دوستت دارم.
‫به خودت بیا.
‫کمکم کن!
‫لوسیوس.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم فرشته‌های تقدیر ‫ما رو به اینجا برسونن.
‫ولی الآن وضعیت‌مون همینه.
‫برگشتیم سرِ خونۀ اول.
‫منو فرستادی برم ولی دستِ تقدیر...
‫منو برگردوند به همون زمینی که پدرم توش مُرد.
‫این حلقه...
‫متعلق به پدرم بود.
‫دادش به پدر تو، ماکسیموس،
‫به نشانِ اعتماد.
‫من دادمش به آکاسیوس، برای شهامتش.
‫این حلقه متعلق به همسرم بود.
‫در کنار حلقۀ تو دستم می‌کنمش.
‫بابت آکاسیوس تسلیت می‌گم.
‫نمی‌دونستم چه‌جور آدمیه.
‫سرباز روم بود.
‫یه نقشه داشتیم.
‫داشت نیروها رو توی اوستیا آماده می‌کرد،
‫با فرماندهیِ «داریوس سکستوس».
‫نیروهایی که قرار بود علیهِ امپراتورها رهبری‌شون کنه.
‫آکاسیوس. ماکسیموس. ‫مارکوس اورلیوس.
‫اونا برای روم زندگی کردن و مُردن.
‫عاقبت همه‌مون همینه.
‫راست می‌گن که قصد دارن بکُشنت؟
‫از روزی که پدرم مُرد، ‫مردهای زیادی بودند...
‫که شمشیرشون رو گذاشته بودند روی گردنم.
‫ولی حالا که تو رو پیدا کردم
‫دیگه اهمیتی نداره.
‫نمی‌ترسم.
‫توی از‌دست‌دادنِ چیزهایی که برام عزیزن ‫ تبحر خاصی پیدا کردم.
‫ولی حالا که تو رو پیدا کردم،
‫دوست ندارم دوباره از دستت بدم.
‫مثل اون سرِ جات وایمیستی.
‫هوشیار!
‫با افتخار!
‫قدرت اون رو ندارم.
‫کاش این حرفت درست بود.
‫کاش بهت می‌گفتم از اینجا فرار کن.
‫قدرت و شرافت.
‫[اورلیوس - ماکسیموس]
‫در مقام امپراتور،
‫نمایندگان مجلس رو اینجا جمع کردم
‫تا مشاور اول خودم رو منصوب کنم.
‫و به ایشون قدرتِ استفاده از ارتش...
‫و ظرفیت‌های مدنیِ امپراتوری رو عطا کنم.
‫معرفی می‌کنم...
‫شهروند داندوس!
‫درود بر داندوس!
‫- درود بر داندوس. ‫- درود بر داندوس!
‫درود بر داندوس!
‫به‌عنوان مشاور دوم...
‫معرفی می‌کنم:
‫شهروند...
‫ماکرینوس!
‫درود بر ماکرینوس!
‫رژۀ پیروزی برای تجلیل از این انتصاب‌ها برگزار می‌شه.
‫مسابقات خواهیم داشت
‫و اعدام‌های دسته‌جمعی.
‫زنده باد امپراتوری!
‫بشینید.
‫برحسب اتفاق...
‫با بخت و اقبال ‫و نه با ذره‌ای مهارت و زیرکی...
‫گوشِ باقی‌موندۀ امپراتور با منه.
‫می‌تونم بهش مشاوره‌های منطقی بدم
‫و آشفته‌بازاری که توی خیابون‌ها ‫به راه افتاده رو آروم کنم. ولی...
‫برای برقراریِ نظم...
‫باید قدرت داشته باشم
‫و فرماندهیِ...
‫ارتش «پرتورین» رو به دست بگیرم. ‫(ارتش روم)
‫رأی‌گیری با برگه...
‫یا با دست؟
‫- موافقم! ‫- موافقم!
‫برای خدمت‌گزاری حاضرم.
‫دست‌هاتون رو بیارید پایین.
‫می‌تونید بشینید.
‫روم باید سقوط کنه.
‫فقط کافیه یه مقدار تحریک‌شون کنم.
‫وقتی روم سقوط کرد...
‫بعدش چی می‌شه؟
‫الحق که بچۀ همون پدری.
‫رؤیای اون برای روم، ‫هیچ‌وقت واقعی نبود.
‫خیالی بود.
‫«بهترین انتقام...
‫آن است که هرگز شبیه فردی که ‫از آن زخم خورده‌اید نشوید.»
‫من سعی کردم اصلاً شبیهِ پدرت نشم.
‫اون صحبت از رؤیا می‌کرد، ‫من صحبت از حقیقت می‌کنم.
‫تنها حقیقت در رومِ من...
‫قانون جنگل‌ـه.
‫یه امپراتور...
‫صاحب من بود.
‫حالا یه امپراتوری رو کنترل می‌کنم.
‫بجز روم، کجا یه آدم می‌تونه همچین کاری بکنه؟
‫داغِ پدرت که روی بدنم خورده رو می‌شناسی؟
‫اگه توی این ساعت‌های آخر...
‫به چیزی نیز داری
‫بهمون بگو
‫تا برات فراهم کنیم.
‫مرگ تو، راه من برای رسیدن به تاج‌وتخت رو باز می‌کنه.
‫فردا مسابقاتی برگزار می‌شه.
‫و من...
‫در اون‌ها پیروز می‌شم.
‫راوی!
‫می‌تونی تا صبح، یه پیامی رو برام برسونی اوستیا؟
‫توی اوستیا چه خبره؟
‫یه ارتش منتظره.
‫دارم ازت می‌خوام جونت رو به خطر بندازی، دوستِ من.
‫برای خدمت به هدفی والاتر.
‫برو اوستیا.
‫این حلقه رو به ژنرال داریوس اکستوس برسون.
‫گوش می‌دی؟
‫داریوس اکستوس.
‫به‌عنوان حلقۀ آکاسیوس می‌شناستش.
‫و...
‫باید بگم...
‫کی منو با این حلقه فرستاده؟
‫من لوسیوس وروس اورلیوس هستم.
‫شاهزادۀ روم.
‫بهش بگو ارتش رو فرا می‌خونم
‫تا بیان و از یه جمهوری جدید دفاع کنن.
‫- بهت اعتماد کنم؟ ‫- آره.
‫- اعتماد کنم؟ ‫- آره.
‫راوی! کلیدهات رو بده من.
‫ممنونم.
‫وایستا! برگرد!
‫[اورلیوس - ماکسیموس]
‫کی اینو بهت داده؟
‫لوسیوس وروس اورلیوس.
‫شاهزادۀ روم.
‫باید لوسیلا رو بکُشیم؟
‫تا وقتی اون نَمیره، طعم آرامش رو نمی‌چشی.
‫هیچ‌وقت!
‫مردم خیلی دوستش دارن. ‫با مرگش شورش به‌پا می‌شه!
‫اگه اون بمیره و مردم از عصبانیت بریزن توی خیابون‌ها
‫سرِ کاراکالا رو بهشون می‌دم
‫و مردم تحسینم می‌کنن.
‫دوستِ من، به این می‌گن سیاست.
‫- بریم؟ ‫- بله.
‫امروز آخرین مبارزته، قهرمان.
‫و ارباب‌مون یه هدیه‌ای بهت تقدیم کرده؛
‫شمشیر چوبیِ آزادی!
‫ولی قبلش باید ثابت کنی لیاقتش رو داری.
‫امروز از مادرت دفاع می‌کنی.
‫چوبی یا فلزی، ‫تیزی با تیزی فرق نداره!
‫[ماکسیموس]
‫منتظرم بمون.
‫به افتخارِ...
‫تمجید از امپراتور کاراکالا،
‫مشاور اول داندوس ‫و مشاور دوم ماکرینوس،
‫و به‌عنوان مجازات ملکه برای دسیسه علیهِ امپراتوری،
‫برای افتراهایی که به اصالت نسلِ امپراتور زده،
‫و برای برانگیختنِ کودتای نظامی...
‫به‌همراه شوهرش،
‫حالا عدالت الهی در حقش اجرا می‌شه،
‫اون هم به دستِ گارد سلطنتی.
‫من ژنرال نیستم.
‫ولی همه‌مون سربازیم.
‫و تا الآن...
‫برای چیزی جز یک روز بقای بیشتر، نجنگیدیم.
‫می‌خوای چی‌کار کنیم؟
‫خب، اگه تمایلی به جنگیدن توی این نبرد ندارید
‫می‌تونید برگردید توی سلول‌هاتون.
‫یا...
‫می‌تونید به من ملحق شید.
‫و برای آزادی‌ای در پسِ این دیوارها بجنگید.
‫- به‌به! ‫- به‌به!
‫یه زمان توی روم، «شرافت» مقولۀ ارزشمندی بود.
‫توی این روم...
‫به اعتقاد من، دیگه وجود نداره.
‫ما باید دوباره ارزشمندش کنیم.
‫و اینو بدونید:
‫آنجا که مرگ باشد، ما نیستیم.
‫هر جا که ما باشیم،
‫مرگ نیست.
‫با علامتِ شمشیر من!
‫قدرت و شرافت.
‫قدرت و شرافت!
‫ناگفته نمانَد...
‫که امپراتور، اصلاً رحم نمی‌کنه.
‫تنها یک سرباز به ملکه داده می‌شه
‫تا در برابر گارد سلطنتی ازش دفاع کنه.
‫قهرمان؛ هانو!
‫هانو! هانو! هانو!
‫همینه!
‫سواره‌نظام رو بفرست. ‫سریع جلوشون رو بگیرید.
‫این جنگه! جنگِ واقعی!
‫ارتش آکاسیوس در نزدیکیِ روم ‫دارن پیشروی می‌کنن، قربان.
‫بازم می‌تونیم غافل‌گیرشون کنیم.
‫فقط ۵۰۰۰ نفر دارن. همین و بس.
‫ما چقدر داریم؟
‫شش هزار. شایدم بیشتر.
‫برید سمت دروازه و جلوشون رو بگیرید.
‫کثافت عوضی!
‫لوسیوس!
‫کمان رو بده من.
‫برو، پسرم. ‫لوسیوس...
‫اسب!
‫هیچی این بربری رو از پا در نمیاره؟
‫اسم من لوسیوس وروس اورلیوس‌ـه.
‫آدم صرفاً با خونِ سلطنتی امپراتور نمی‌شه.
‫باید به زور بشینی روی تخت ‫و به زور هم حفظش کنی.
‫تو همچین مَردی هستی؟
‫من برای قدرت نمی‌جنگم.
‫می‌جنگم تا روم رو از امثال تو پاک کنم
‫و به مردم روم برش گردونم.
‫خودِ خدایان می‌خوان روم از نو ساخته بشه.
‫منو فرستادن تا این مأموریت رو انجام بدم.
‫اگه خدایانت منو فرستاده باشن اینجا ‫که جون تو رو بگیرم چی؟
‫هان؟
‫وقتش رسیده تمومش کنیم، ماکرینوس.
‫قدرت و شرافت،
‫پسرم.
‫منتظرید که من سخنرانی کنم.
‫نمی‌دونم چی بگم، جز اینکه...
‫بسه هر چی شاهدِ مرگ‌ومیر مختلف بودیم.
‫نذاریم دیگه حتی یک قطره خون هم ‫از روی ظلم و ستم، ریخته بشه.
‫پدربزرگم، مارکوس اورلیوس
‫صحبت از رومی رؤیایی می‌کرد.
‫رؤیایی که پدرم...
‫ماکسیموس دسیموس مریدیوس
‫براش مُرد.
‫یه شهر ایدئال.
‫شهری برای اقشار مختلف ‫و سرپناهی برای نیازمندان!
‫وطنی که ارزش داشته باشه براش بجنگیم.
‫وطنی که ماکسیموس عمرش رو صرفِ دفاع ازش کرد.
‫اون رؤیا از دست رفته.
‫ولی جرئتش رو دارید...
‫که اون رؤیا رو با هم بازسازی کنیم؟
‫موافقید؟
‫آری!
‫- آری! آری! آری! ‫- آری! آری! آری!
‫آری! آری! آری! آری! آری! آری!
‫آری! آری! آری!
‫مادر.
‫باهام صحبت کن، پدر.
‫«ترجمه از محمد سید»