‫[بخش اول: شکار]
‫داریم با نهایت سرعت‌مون میایم، خب؟
‫چقدر دیگه می‌رسیم؟
‫شش‌هفت دقیقۀ دیگه.
‫خیلی‌خب، پنج دقیقه دیگه می‌رسیم. خب؟ ‫پنج دقیقه!
‫«ترجمه از محمد سید»
‫کثافت‌های عوضی! ‫جرئت دارید خودتون رو نشون بدید!
‫ولی اینو بدونید:
‫اونا صحبت نمی‌کنن، چون کار از کار گذشته.
‫عمرشون به سر رسیده بود.
‫در رو باز کنید لطفاً. در رو باز کنید.
‫اون توی زیرزمینِ بالِ شرقی‌ـه.
‫همه سرِ جاهاشونن؟
‫همه دقیقاً سرِ جاهاشونن.
‫عالیه. خسته نباشید.
‫پلیس!
‫تکون نخورید!
‫این چه کوفتیه؟
‫وحشی‌ها!
‫«سایمون فارمر»
‫خودکُشی؟!
‫عجب، همین‌جوری ولش کردن.
‫نشوندنش اینجا و گذاشتن از شدت خونریزی بمیره.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫- چه مدت اینجا بوده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫الو؟
‫باشه، الآن راه می‌افتم.
‫باید برم.
‫چی؟ کجا می‌ری؟
‫خودت از پسِ این قضیه برمیای.
‫بله، صحیح!
‫سریع خودم رو رسوندم.
‫اینو بگیر، لازمت می‌شه.
‫یه دونه دیگه؟
‫الآن با چند مورد طرفیم.
‫ظاهراً اونا هم اینجا کُشته نشدن.
‫پس یه صحنۀ جرمِ دیگه، اون بیرون هست.
‫باید کمکم کنی پیداش کنم.
‫برایان اتفاقاً الآن سرِ یه صحنۀ جرم‌ـه.
‫خونه‌باغِ خیابون «گرین‌استون».
‫جسدِ یه مَردِ دیگه اونجا بود.
‫به هم ربط دارن؟
‫هنوز مطمئن نیستم.
‫خیلی‌خب. اینجا رو داشته باش.
‫اوه!
‫خیلی زیاده.
‫اوهوم.
‫زنه داشته یه‌سری کارهای نوسازی می‌کرده.
‫کارگرها حدود یک ماهی می‌شده ‫که نیومده بودن اینجا.
‫زیرِ پاهات رو بپا.
‫تیکه‌های پازل درست کرده!
‫سرها و دست‌ها بُریده شدن.
‫چه کوفتیه آخه؟
‫چرا بدنش رو تیکه‌تیکه کرده ‫و همین‌جا ولش کرده؟
‫- اکثر قاتل‌ها با خودشون... ‫- اکثر قاتل‌ها!
‫می‌دونی که منظورم چیه؟
‫- تیکه‌پاره‌کردنِ جسد برای... ‫- آره، برای خلاص‌شدن از شرّشه. می‌دونم.
‫شاید وسط کار، مزاحمش شدن.
‫کارآگاه.
‫یه جسد دیگه طبقۀ بالاست.
‫یا خدا!
‫اسمش رو می‌دونیم؟
‫«جوآنا فارمر»ـه.
‫تمام قربانی‌ها «فارمر» هستن.
‫شاید شوهر و پسرش باشن؟!
‫۸۴ سالشه. بیوه‌ست.
‫چهارتا بچه داره. ‫پس ممکنه پسرش باشه.
‫ولی دوتای دیگه رو دقیق نمی‌دونم ‫که نسبتی باهاش دارن یا نه.
‫برایان می‌گه این زنه ‫حداقل دو هفته‌ای هست که اینجاست.
‫هوای سرد، پروسۀ تجزیه‌اش رو کُند کرده.
‫بدبختِ بیچاره.
‫- همین‌جوری ولش کردن رفتن. ‫- کی پیداشون کرده؟
‫خب، مسئله همین‌جاست.
‫«پارکس» داره تست دی‌ان‌ای می‌گیره از روی...
‫خونی که روی پنجرۀ شکستۀ آشپزخونه پیدا کرده.
‫ولی کسی زنگ نزده گزارش دزدی بده.
‫به‌نظرم یکی از کارگرها بوده.
‫این آشغالدونی خیلی بزرگه.
‫۲۱ هکتارـه!
‫تا چند کیلومتری‌اش، هیچ خونه‌ای نیست.
‫یه نفر صدای شکستنِ یه چیزی رو شنیده ‫و به بچه‌ها خبر داده.
‫گزارش دادند که یه ماشین آبی یا بنفش ‫داشته با سرعت از صحنه دور می‌شده
‫ولی مظنونی شناسایی نشده.
‫یه لطفی در حقم بکن.
‫به تمام بیمارستان‌های محلی زنگ بزن
‫- و ببین اخیراً کسی رو پذیرش کردن یا نه. ‫- اوهوم.
‫- راستی، یه چیز دیگه. ‫- بله؟
‫دریچه‌ها و درها ‫همه‌شون با حوله پوشونده شده بودن.
‫جلوی بیرون‌رفتنِ بو رو می‌گرفته.
‫وایستا، اینو ببین.
‫کدوم قاتلی، وقت می‌ذاره ‫و در کمال وقاحت، یه فنجون چایی می‌خوره؟
‫اگه با هم نسبت دارن
‫کل خانواده‌شون قلع‌وقمع شدن.
‫به همین راحتی!
‫منم خانواده‌ام رو از دست دادم.
‫ولی هیچ شباهتی به این وضعیت نداشت.
‫حتماً خیلی حس مزخرفی داشته.
‫آره.
‫هنوزم حس مزخرفی داره.
‫اینا رو توی اتاق‌خواب پیدا کردیم.
‫ممنون.
‫برداشتنِ چشم‌ها،
‫سپس قطع‌کردنِ سر،
‫شرحه‌شرحه‌کردنِ اجساد،
‫بدونِ برداشتنِ چیزی.
‫دو برادر رو کُشته
‫و نفر سوم رو آورده که صحنه رو ببینه.
‫چه جونوریه آخه؟
‫خطرناک و مرگبار!
‫خداوکیلی آدم نیستن اینا!
‫قبول داری؟
‫سرها رو به داداش بزرگِ خانواده نشون داده.
‫نشون می‌ده قاتل یه چیزی دیده ‫که با همون عقده‌ای شده.
‫خونه‌باغ، چند ساله که متروکه شده.
‫اونجا صحنۀ جرم اول‌مون بود.
‫مطمئنم در جریانید که...
‫یه حادثه توی خونۀ اصلی پیش اومده.
‫می‌خواستم بدونم توی دو سه هفتۀ اخیر ‫صدای غیرعادی‌ای نشنیدین؟
‫احتمال داره یه سرنخی از ماشینش به دست آورده باشیم.
‫مَزدای آبی.
‫امشب، ما این سؤال رو می‌پرسیم:
‫چقدر احساس امنیت می‌کنید؟
‫من وحشت‌زده شدم.
‫شش ماه خبر دروغ و صحبت‌های دروغ
‫به اینجا ختم شدن.
‫پلیس صحبت می‌کنه.
‫می‌شه لطفاً باز کنید؟
‫[خانواده]
‫ما نمی‌دونستیم.
‫[خانواده]
‫فامیل‌هاشون چی؟
‫یه‌بار باهاشون صحبت کردیم.
‫- همیشه چیزهای بیشتری هست. ‫- ولی هیچی نیست!
‫- کار یکی از کارگرها نبوده. ‫- دوباره انجامش بده.
‫کار یه نفر بوده که به خونه دسترسی داشته.
‫دوباره با کارکنان صحبت کن.
‫هیچی پیدا نمی‌شه!
‫می‌گم دوباره ازشون بازجویی کن!
‫دوباره ازشون بازجویی کن.
‫دوباره بکن!
‫یه عکسِ مخدوش‌شده از «پاتریشیا فارمر» پیدا کردم.
‫- پاتریشیا فارمر با کی نسبت داره؟ ‫- با اون پیرزنـه.
‫به‌نظرت عکسه ربطی به قضیه داره؟
‫پاتریشیا، این موضوع خیلی مهمه.
‫دلیلی به ذهنت می‌رسه که چرا یه نفر...
‫ممکنه بخواد بهش آسیب برسونه؟
‫نه!
‫مامان سرش تو کار خودش بود.
‫نمی‌دونم.
‫اون...
‫اون عضو نیروی دریایی بود.
‫از یه جنگ‌جهانیِ کوفتی، جون سالم به در برد.
‫چطور این اتفاق افتاده؟
‫نمی‌فهمم.
‫اون اصلاً بیرون نمی‌ره.
‫بهش گفتم اون خونۀ وامونده رو بفروشه.
‫گفتم یه خونۀ کوچیک‌تر بگیره
‫ولی گوشش بدهکار نبود.
‫آخرین باری که دیدینش ‫یا باهاش صحبت کردین کِی بود؟
‫چند هفته‌ای می‌شد که باهاش صحبت نکرده بودم.
‫چرا اون تنها بازمانده‌ست؟
‫ممکنه مربوط به مسائل گانگستری باشه؟
‫بعیده.
‫انتقام؟
‫تمام قربانی‌ها با هم نسبت دارن.
‫پس مشخصه که یه دلخوری‌ای از این خانواده داشتن.
‫یعنی می‌گی دقیقاً با چی طرفیم؟
‫نفرت!
‫دعوامون شده بود.
‫- دعوا؟ ‫- یه بحث مسخره.
‫می‌شه بپرسم چرا؟
‫مامانم خیلی...
‫چطور همچین اتفاقی افتاد؟
‫درک نمی‌کنم.
‫- من... ‫- واقعاً متأسفم.
‫دعوا؟
‫احمقانه‌ست واقعاً.
‫یادم رفته بود عینکش رو براش بگیرم.
‫و...
‫می‌شه بهم بگید می‌دونید یا نظری دارید...
‫که چرا شما رو زنده نگه داشتن؟
‫برادرهاتون چی؟ ‫آخرین باری که با اون صحبت کردین کِی بود؟
‫دِیو و بیل؟
‫چند ساله که صحبت نکردیم.
‫وقتی بابا مُرد دیگه قطع رابطه کردیم.
‫الیور هم که...
‫- اون... ‫- پسرخوندۀ شماست.
‫مجبور نیستی چیزی بگی
‫ولی اگه الآن حرف بزنی...
‫شاید توی دادگاه بهت تخفیف جرم بدن.
‫هر چی می‌گی به‌عنوان مدرک ضبط می‌شه.
‫حله.
‫اون...
‫اون چی؟
‫اون...
‫وقتی با جماعت نااهلی نِشست و برخاست کرد،
‫سعی می‌کرد با دروغ‌های مزخرف، ‫ازمون اخاذی کنه.
‫مرحوم رو می‌شناسی دیگه؟
‫خانم فارمر.
‫می‌دونید...
‫موادمخدر، نوشیدنی‌های غیرمجاز.
‫همه‌مون یه‌جورایی خودمون رو ‫ از اون پسر دور کردیم.
‫شاهد داریم که می‌گه ‫داشتی از خونۀ اصلی فرار می‌کردی.
‫خونِت رو روی پنجرۀ آشپزخونه پیدا کردیم.
‫صحبتی ندارم.
‫می‌تونی ریسک کنی
‫چون فرقش اینه که...
‫اگه فقط پنجره رو شکسته باشی، ‫خسارت کیفری وارد کردی،
‫یا اینکه آدم کُشتی.
‫تو باور می‌کنی؟
‫چی رو؟
‫خب، کلاً همه‌ش رو.
‫شوخی‌تون گرفته؟
‫چند ساله داره سعی می‌کنه برام پاپوش درست کنه.
‫اون زنیکه خیلی پست‌فطرت‌ـه.
‫- می‌دونیم اونجا بودی. ‫- از چی حرف می‌زنید؟
‫من هیچ‌وقت نرفتم داخل.
‫ولی خونِت روی پنجره هست.
‫اونجا چی‌کار می‌کردی، الیور؟
‫انگیزۀ قتل رو نمی‌دونیم.
‫دارید باهام شوخی می‌کنید دیگه؟
‫فکر می‌کرده فارمرها خونه نیستن
‫چون توی خونه داشتن بنّایی می‌کردن.
‫پس چه هدفی داشته بره داخل؟
‫بذار تکلیفت رو مشخص کنم، خب؟
‫خسارت کیفری یا قتل؟
‫حق ندارید همچین کاری کنید.
‫من اصلاً نرفتم داخل.
‫پاتریشیا فارمر بهمون گفت
‫کارگرها دیدن وارد حیاط شدی.
‫به‌نظر من داره راستش رو می‌گه.
‫نرفتم توی حیاط.
‫چی می‌گید برای خودتون؟
‫از مسیر اصلی منحرف‌مون کردن.
‫اگه اجازه می‌دین، ‫می‌شه یه سؤال دیگه ازتون بپرسم؟
‫اینو توی خونۀ مادرتون پیدا کردم.
‫الیور بهمون گفت می‌تونید در موردش توضیح بدید.
‫از این افراد، کسی رو می‌شناسید؟
‫فکر می‌کنه دست‌نیافتنی‌ـه.
‫بلده چطور پلیس رو دور بزنه.
‫می‌دونه داره چی‌کار می‌کنه.
‫تا وقتی مدرکِ قاطع‌تری نداشتید، ‫کاری نکنید.
‫- چرت نگید! چرا نمی‌شه... ‫- جانم؟!
‫حداقل چرا نمی‌شه ازش بازجویی کنیم؟
‫اگه بترسونیدش، شاید خودش رو گُم و گور کنه.
‫می‌دونیم کار کی بوده.
‫- می‌دونیم کجا پیداش کنیم. ‫- ولی مدارک‌مون کافی نیست.
‫هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم.
‫بازم مدرک می‌خوایم.
‫آره.
‫این یه حملۀ دیوانه‌وارِ جنون‌آمیز نبوده.
‫سرقت مسلحانه یا یه عمل تصادفی نبوده.
‫کاملاً فکرشده و حساب‌شده بوده.
‫انگیزۀ مشخص و عامدانه‌ای داشته.
‫و می‌ترسم که از کارش لذت برده باشه!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اگه نری خونه، خودت هم خلافکار می‌شی.
‫یه‌کم استراحت کن، دختر.
‫دیگه آخراشه. کم‌کم می‌رم.
‫خیلی‌خب.
‫یه‌سری اطلاعات دیگه برات ایمیل کردم.
‫به هر مشکلی برخوردی، باهام هماهنگ کن.
‫باشه، ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫اتفاقاً یه مسئله‌ای هست.
‫بسیار خب.
‫به‌نظرت دوباره ممکنه دست به قتل بزنه؟
‫یا شایدم همین الآنش یه نفر رو کُشته
‫و یه جسد دیگه هست که باید پیداش کنیم.
‫آره.
‫تا وقتی یه جسد دیگه پیدا نکنیم، ‫انگار دست به قتل نزده.
‫- فردا می‌بینمت، خب؟ ‫- آره.
‫راستی یادم رفت، چهارشنبه می‌بینمت.
‫یه‌کم استراحت کن.
‫[بخش دوم: شکارچی‌ها]
‫[دو هفته بعد]
‫کدوم گوری هستی؟
‫میان سراغت.
‫- می‌دونم. ‫- و سراغ تمام آشناهات!
‫- می‌دونم. ‫- گوش کن، یه کشیشِ کوفتی اونجاست، پسر.
‫نه، تو گوش کن.
‫اگه قراره این کار رو بکنیم،
‫امشب انجامش می‌دیم، باشه؟
‫باشه.
‫آهای!
‫صبر کن.
‫ایست!
‫پلیس!
‫خوبی؟
‫چقدر سر و وضعت داغونه!
‫ممنون.
‫این حرفت برای اعتمادبه‌نفسِ یه دختر ‫معجزه می‌کنه! نه؟
‫مال منو صاف بگیر.
‫مردکِ پُررو!
‫یه نفر اون خانم مسن رو دزدیده؟
‫آره، ردش رو تا یه کلیسا زدیم.
‫- غلیظ با شکر، آره؟ ‫- آره، ممنون.
‫هفده ساعت!
‫توی هفده ساعت بازجویی بهمون دروغ گفت.
‫اصلاً چرا این کارها رو می‌کنیم؟
‫بخشی از شغل‌مونه.
‫همین‌جاست.
‫خوب بزرگه، نه؟
‫آره، کلیسای نسبتاً معروفیه.
‫- خوش‌ساخت‌ـه. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، واحد ۴۲۸۸ به محل رسید. ‫واحد ۴۲۸۸ رسید.
‫ما توی موقعیت قرار گرفتیم. ‫می‌شه گزارش بدی؟
‫صبح بخیر، کارآگاه‌ها.
‫واقعاً فکر می‌کنی شدنی باشه؟
‫الآن وقت ندارم باهات بحث کنم.
‫یه‌بار بهت گفتم که!
‫کلی پلیسِ کوفتی ریخته اینجا، پسر.
‫- آره، می‌دونم. ‫- منم آزادی مشروط دارم!
‫پولی که بهم دادی رو پس می‌دم.
‫ببین...
‫دیگه دیره.
‫باید قبلش بهش فکر می‌کردی.
‫باشه، ولی ساعت ۱۲ می‌رم.
‫اگه اومدی بهم آسیب بزنی، پسر،
‫- لطفاً برو. لطفاً! ‫- پاشو.
‫اینجا درِ پشتی‌ای چیزی داره؟
‫حالت خوبه پسرم؟
‫آخه... ‫به صداها می‌خوره که بیرون خیلی شلوغ باشه.
‫الآن تنها چیزی که بهش فکر نمی‌کنم گپ‌زدن‌ـه.
‫یه تیم اینجا مستقر کردیم.
‫توی بخش شرقی.
‫اینم تیم غربی‌ـه. ‫یه تیم هم اینجا گذاشتیم.
‫شما می‌تونید از این بخش وارد شید،
‫ما هم از بخش غربی وارد می‌شیم.
‫متأسفانه فقط سه راه برای بیرون‌رفتن از اینجا هست.
‫دوتاشون رو پلیس پوشش می‌ده و سومی‌اش...
‫اینه که شش نفر با یه تابوت چوبی ببرنت بیرون.
‫اگه به آرامش درونی رسیده باشی، پسرم،
‫می‌دونی که تنها راه خروجِ واقعی همینه.
‫شاید متوجه نشدی ولی نصف پلیس لندنِ جنوبی ‫ریختن اینجا...
‫و هر لحظه ممکنه درها رو بشکنن و بیان داخل.
‫وقت برای گپ‌زدن ندارم.
‫صحبت‌کردن، تنها چیزیه که براش وقت داری
‫مخصوصاً الآن.
‫یا خدا!
‫گیرش انداختیم.
‫بگو که به اون خانم دست‌بند زدین.
‫خروجی‌ها در چه حالن؟
‫خروجی‌ها رو پوشش دادیم، ‫هلی‌کوپتر توی آسمونه.
‫نیروهای عملیاتی منتظرن.
‫- فکر می‌کنم که... ‫- شهروند عادی‌ای داخل هست؟
‫سعی کردیم ارتباط برقرار کنیم.
‫از وقتی ما رسیدیم ‫نه کسی رفته داخل، نه کسی خارج شده.
‫دور تا دور رو بستیم.
‫جانسون!
‫چند ساعت پیش، یه تماس باهامون گرفتن ‫که یه پیامک هم بعدش اومد.
‫حدوداً ۲ صبح.
‫نوشته:
‫«لطفاً سریع بیاید. اون بهم آسیب می‌زنه.»
‫رد تماس رو زدیم و به پاتریشیا فارمر رسیدیم
‫که خیابون بیچ، پلاک ۲۷ زندگی می‌کنه.
‫خیلی‌خب، پس حرف بزن.
‫می‌خوای در مورد چی حرف بزنیم؟
‫چطوره بگی این موقع از شب چرا اینجایی؟
‫بذار اول با دست‌هات شروع کنیم.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫با شیشه بُریدن.
‫اشکالی نداره. ‫اگه نمی‌خوای، مجبور نیستی توضیح بدی.
‫فقط اینکه زخمش به‌نظر ناجور میاد.
‫باید بدی یه متخصص یه نگاه بهش بندازه.
‫بهش می‌خوره عمیق باشه. بیا.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫مذهبی هستی؟ به...
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫خدا؟
‫که یه چیزی اون بالاست؟
‫آره.
‫اینکه خداست یا چیز دیگه‌ایه...
‫نمی‌دونم.
‫ممکنه «ئی.تی» باشه، ممکنه هر چیزی باشه. ‫(ئی.تی: کاراکتر یک فیلم تخیلی)
‫ولی اون رو میندازی گردنت.
‫خیلی‌خب، جوگیر نشو.
‫نگفتم اعتقاد ندارم که. ‫گفتم؟
‫فکر کردی ماجرا چیه؟ ‫فکر کردی یه‌جور...
‫فقط دارم سؤال می‌پرسم.
‫فقط می‌خوام درکت کنم.
‫خب، لازم نیست درکم کنی.
‫برای اعتراف‌کردن نیومدم اینجا. غیر از اینه؟
‫می‌تونی قشنگ بشنوی اون بیرون چه خبره.
‫و قراره کلی بدتر هم بشه
‫چون الآناست که بیان داخل.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫کجا می‌ری؟
‫از کجا بدونم آخه؟
‫ول‌مون کن، نخواستیم حرف بزنیم.
‫واحد اعزام‌شده رفتن خونه رو بررسی کردن ‫ولی خالی بوده.
‫یه صحنۀ جرمِ دیگه، ورودِ به‌زور،
‫یه جاهایی هم آثار خون دیده شده.
‫طبق پرونده،
‫یه‌سری از دی‌ان‌ای‌هایی که اونجا پیدا شده
‫تطابق کامل با دی‌ان‌ایِ پیداشده توی خونه‌باغ داشته.
‫- دی‌ان‌ایِ هارپر؟ ‫- تطابق قطعی داره.
‫ضمناً «سیستم تشخیص خودکار پلاک خودرو»
‫تشخیص داده که مَزدای آبی‌اش ‫قبل از اینکه بیاد اینجا، داشته از خونه‌اش دور می‌شده.
‫همون ماشین ما رو به اینجا رسوند.
‫هنوز نتونستیم خودرو رو پیدا کنیم.
‫بسیار خب.
‫مطلب آخر:
‫جی‌پی‌اس موبایلِ فارمر رو چک کردیم
‫و اونم ما رو به اینجا رسوند.
‫یا ماشینِ خودشه یا گوشی‌اش رو دزدیدن.
‫گیرش انداختیم.
‫از این یکی نمی‌تونه قسر در بره.
‫هنوز خبری از «سیمون فورست» نشده؟
‫تا جایی که اطلاع دارم، نه.
‫وقتی رسید بهت خبر می‌دم.
‫آنا! آنا!
‫آنا!
‫سلام بابایی.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫مگه بهت نگفتم از جات تکون نخوری؟
‫فقط داشتیم صحبت می‌کردیم.
‫- داشت بهم می‌گفت که تو... ‫- لعنتی! عاشق حرف‌زدنی، نه؟
‫بابایی، اون گفت می‌دونه چی می‌خوای.
‫ازت خواستم از جات تکون نخوری.
‫خیلی زود می‌ریم، باشه؟
‫آنا می‌گه دارید می‌رید.
‫که یه کار بد کردی.
‫بعضی وقتا...
‫آدما کارهای بد می‌کنن.
‫- بعضی وقتا صرفاً یه... ‫- یه انتخاب‌ـه.
‫یه انتخاب‌ـه.
‫انتخاب‌ها!
‫همه‌مون کارهایی می‌کنیم ‫که ازشون پشیمون می‌شیم.
‫خدا می‌بخشتمون.
‫ببین...
‫ازت می‌خوام بری اون پشت...
‫و کاکائوت رو بخوری و موسیقی‌ات رو گوش کنی.
‫باشه؟
‫با کشیشِ مهربون صحبت می‌کنم، ‫بعدش می‌تونیم بریم.
‫باشه؟
‫می‌شه یه چیزی بگیریم بخوریم؟
‫معلومه که می‌تونیم.
‫پیتزا!
‫فعلاً...
‫فعلاً برو.
‫منم تا یه دقیقۀ دیگه میام، باشه؟
‫برو.
‫بچه‌ها مایۀ دلخوشیِ آدمن.
‫فکر کردی ایرادی نداره باهاش حرف بزنی؟
‫خب، خودش باهام حرف زد.
‫نمی‌تونستم نادیده بگیرمش
‫و وانمود کنم نامرئی‌ـه.
‫خودمم یه زمان یه بچه داشتم.
‫ولی چند سال از اون بزرگتر بود.
‫- بود؟ ‫- آره، فوت کرد.
‫چند سال پیش.
‫خب...
‫تا همین سال‌های اخیر نمی‌دونستم بابا شدم.
‫می‌دونی، از اولش کشیش نبودم.
‫باباش نمی‌دونسته بابا شده؟
‫آره. یه چیزی تو این مایه‌ها. آره.
‫دستت چطوره؟
‫خب... روبه‌راهه.
‫چه خوب.
‫بیا بریم قدم بزنیم.
‫قدم‌زدن بهم کمک می‌کنه فکر کنم.
‫- ببین، تنها چیزی که الآن دارم بهش فکر می‌کنم... ‫- آزادی‌ـه!
‫هر کدوم‌مون می‌خوایم از یه چیزی آزاد بشیم، پسرم.
‫بیا بریم.
‫می‌خوای فرار کنی؟ بُدویی بری؟
‫ببین اون بیرون چقدر زیادن.
‫اصلاً آدم هیچ‌وقت آزاد می‌شه؟
‫آزاد از افکار، آزاد از مردم، آزاد از مسئولیت‌ها؟
‫ببین، اونا به امثال تو نیاز دارن
‫تا بتونن شغل‌شون رو حفظ کنن ‫و وام‌های مسکن‌شون رو بدن
‫- و شکم خانواده‌شون رو سیر کنن. ‫- امثال من؟
‫وقتی خلافکاری نباشه، ‫نیازی به پلیس یا اجرای عدالت هم نیست.
‫رد جی‌پی‌اس موبایلش تا همین کلیسا زده شده.
‫داریم دنبال اون پیرزنه می‌گردیم ‫ولی چیزی پیدا نکردیم.
‫باشه.
‫چقدر دیگه اونجا کار دارید؟ ‫اینجا به نیروهای بیشتری نیاز داریم.
‫نمی‌دونم.
‫یه چیز عجیب‌وغریب پیدا کردیم.
‫شبیه لیست قتل می‌مونه.
‫- اوهوم. ‫- تشخیص دادن که بعضی از اسم‌ها مال چند سال پیش‌ـه.
‫بعضی‌هاشون مُردن، بعضی‌هاشون مفقود شدن.
‫شاید به باندهای خلافکاری ربط داشته باشه ‫که ما نمی‌دونیم.
‫هر کدوم‌مون توی یه بُرهه‌ای از زندگی‌مون ‫مرتکب جرم شدیم.
‫جرم بعضی‌ها بدتر از بقیه بوده.
‫«اگر خود هیچ گناهی در زندگی نکردید، ‫گناهکاران را قضاوت کنید.»
‫بعضی از این اسامی رو می‌شناسم ‫چون توی سیستم ثبت شدن.
‫چون سابقۀ تعرض دارن.
‫بعضی‌هاشون هیچ خلافی نکردن.
‫اسامی قدیمی‌تر، خلافکارهای سابقه‌دارن.
‫خیلی‌خب.
‫- اینو می‌دم به تیم تحقیقات. ‫- باشه، خداحافظ.
‫آره، بگو. یه لحظه، یه لحظه. آهای!
‫- نمی‌تونی بری تو. ‫- باید برم تو.
‫نه‌خیر!
‫- باید برم تو! ‫- اینجا صحنۀ جرم‌ـه.
‫باید از یه مسیر دیگه بری.
‫- باید برم تو! ‫- اینجا صحنۀ جرم‌ـه.
‫نمی‌تونی از اینجا رد بشی، خب؟
‫باید برم تو! خواهش می‌کنم! ‫چرا باید بری؟
‫- اون اونجاست! ‫- کی اونجاست؟
‫خب، بگو ببینم، چی‌کارها می‌کنی؟
‫منظورت چیه که چی‌کارها می‌کنم؟
‫کار می‌کنی؟ شغل داری؟
‫الآن جدی هستی؟
‫می‌خوای بشینم سیر تا پیاز زندگی‌ام رو بگم؟
‫فکر بهتری داری؟
‫نه، فقط فکر نمی‌کنم همچین کاری ‫جزو وظایف تو باشه، همین!
‫خب، ببین، اون چند دقیقه‌ای که می‌خواستی حرف بزنی
‫به دو ساعت کِشید!
‫و به‌نظر من تا وقتی که فکر می‌کنن گروگان داری
‫نریزن بیان داخل.
‫گروگان؟
‫اصلاً چرا داری کمکم می‌کنی؟
‫حتی نمی‌دونی چی‌کار کردم.
‫فصل هفتم انجیل «متی»:
‫«قضاوت نکن، وگرنه تو نیز قضاوت خواهی شد.»
‫«زیرا همان‌گونه که دیگران را قضاوت کنی، ‫قضاوت می‌شوی.»
‫«و با هر معیاری که داوری کنی، داوری می‌شوی.»
‫اشکالی نداره برگردیم توی دفترم؟
‫باید نوشتنِ یه چیزی رو تموم کنم.
‫بیاید بریم توی کلیسا.
‫«فورست» رو لازم دارم.
‫یارو توی کلیسا گروگان گرفته.
‫و هیچ‌کس، هیچ‌کس زیر نظر من نمی‌میره.
‫باید قبل از اینکه بریم داخل، ‫بفهمم با چی طرفیم. خب؟
‫می‌خوام همه زنده بیان بیرون.
‫حتی خودِ هارپر.
‫واحدهای عملیاتی رو می‌فرستم توی موقعیت.
‫عزیزم...
‫دست نگه دار!
‫- ولی من... ‫- بهت گفتم، گوشی بی گوشی! نمی‌شه!
‫- خب؟ ‫- ولی می‌خواستم به مامانی شب به‌خیر بگم.
‫همیشه به مامانی شب به‌خیر می‌گم.
‫زود برمی‌گردم. قول می‌دم.
‫ولی...
‫نباید از جات تکون بخوری، باشه؟
‫توی دردسر افتادی، بابایی؟
‫یا شیطنت کردی؟
‫تو فقط یه ذره استراحت کن، باشه؟
‫راه زیادی مونده که باید بریم.
‫آنا!
‫سلام پسرم.
‫فقط سه راه برای خروج از اینجا هست.
‫الآن وقتش نیست، کشیش.
‫حرفم اینه که توی زندگی، ‫گاهی وقتا تصمیماتی می‌گیریم...
‫الآن وقتش نیست، کشیش!
‫- تصمیم‌هایی که منتظرن تا... ‫- خفه‌خون بگیر!
‫محض رضای خدا خفه‌خون بگیر!
‫نمی‌خوام این چرت‌وپرت‌ها رو بشنوم.
‫ببینید!
‫دخترم یه پیامک برام فرستاد، بعدش...
‫بعدش بهش زنگ زدم ولی ‫گوشی‌اش خاموش بود.
‫لوکیشنش رو دیدم، ببینید،
‫دخترم پیش اونه. ‫داخل اونجاست!
‫ما اینجاییم. زود باش!
‫بعد از شنیدنِ بوق، پیغام بذارید.
‫بهم زنگ بزن...
‫گندش بزنن.
‫شونصد سال پیش بهتون گفته بودم اون یارو مشکل داره.
‫دائم‌الخمرـه و عقل درست‌ودرمونی نداره.
‫حالا ببینید چی شد.
‫دختر کوچولوم رو ازم می‌گیره!
‫چرا به کشیش‌ها...
‫می‌گن «پدر»؟ ‫(پدر روحانی)
‫فکر می‌کنم ریشه در ‫جهانِ راهبانۀ قرون وسطی داشته باشه.
‫به رئیس صومعه، می‌گفتن «ابت» ‫(مثل عربی که ابو یعنی پدر)
‫که یعنی «پدرِ جامعه».
‫پس گمون کنم از اونجا بیاد.
‫چند وقته که پدر شدی؟
‫ببخشید، منظورم کشیش بود.
‫دقیقش رو نمی‌دونم.
‫به اندازۀ کافی بوده.
‫یعنی چقدر؟
‫یه چند سالی می‌شه.
‫قبل از اون توی نیروهای مسلح بودم.
‫۲۹ سال، عضو پلیس متروپولیتن بودم.
‫۲۹؟
‫پس قبلش یه زندگیِ دیگه داشتی.
‫چی شد پس؟
‫چرا یهویی شغلت رو عوض کردی؟
‫توی دورۀ خودم چیزهای زیادی دیدم، ولی...
‫روی یه پرونده کار می‌کردم که یه پسر بچه...
‫مورد آزار و خشونت چند نفر ‫از اعضای خانواده‌اش قرار گرفته بود.
‫برایان!
‫خیلی‌خب، یه مشکل دیگه داریم.
‫یه دختر کوچیک اونجا داریم، ‫پنج سالشه و اسمش آناست.
‫باید باهاشون ارتباط برقرار کنیم.
‫باید اول دختره رو در بیاریم ‫ولی نمی‌خوام مشکلی پیش بیاد.
‫نمی‌خوام مطبوعات از این قضیه باخبر بشن،
‫- نمی‌خوام خبرنگارها بریزن اینجا. ‫- بهش رسیدگی می‌کنم.
‫رئیس می‌گه مذاکره نمی‌کنیم.
‫ولی بهتره سعی کنیم ارتباط برقرار کنیم.
‫من باهاش صحبت می‌کنم.
‫واقعاً به‌نظرم باید...
‫باشه.
‫می‌خوایم با داخل کلیسا ارتباط برقرار کنیم.
‫بعضی از نامه‌هایی که پیدا کردیم
‫خیلی غم‌انگیز بودن.
‫[خدای عزیز، دیگه تحمل ندارم]
‫همه‌چی به مادری ختم شد که ‫قضایا رو لاپوشونی می‌کرده.
‫وجدانش اجازه نمی‌داد باور کنه.
‫گندش بزنن.
‫خیلی وضعیتِ کوفتی بوده.
‫منم بعضی وقتا نمی‌تونم عبارت مناسب رو ‫برای توصیف شرایط پیدا کنم.
‫بفرما بشین.
‫پسرک کلی نامه نوشته بود.
‫هنوز که هنوزه اونا رو یادمه.
‫خطاب به پدرش بودن که بچه‌اش رو ول کرده بود
‫و هیچ‌وقت ندیدیمش.
‫فکر کنم حدود چهار سال روی اون پرونده کار کردیم.
‫و پای بهزیستی هم باز شد.
‫ولی هیچ‌وقت مدرکِ محکمه‌پسندی پیدا نشد.
‫که اوضاع رو در واقع بدتر می‌کرد، چون‌که...
‫می‌دونستیم چی به چیه ‫ولی هیچ کاری از دست‌مون برنمی‌اومد.
‫تا اینکه...
‫یه روز صبح، ما اعزام شدیم به اون خونه.
‫همکارم «آرون»،
‫آره، جالبی‌اش اینجا بود که...
‫من و اون رو اعزام کردن به محل.
‫یه جعبۀ پُر از نامه، توی اتاق‌خوابش پیدا کردیم.
‫فکر کنم مادرش، وقت نکرده بود قایم‌شون کنه.
‫آخرین نامه رو دقیق یادمه.
‫«دیگه دلم نمی‌خواد ادامه بدم.»
‫«کاش می‌تونستم برم بخوابم ‫و دیگه هیچ‌وقت بیدار نشم.»
‫«حالم ازشون به هم می‌خوره؛ از همه‌شون!»
‫«فکر می‌کنم اگه اینجا نباشم خیلی عالی می‌شه.»
‫نمی‌تونستم در موردش حرف بزنم.
‫زبونم بند اومده بود. بی‌حس شده بودم.
‫نمی‌تونستم از سرم بیرونش کنم.
‫آخه بچه مگه خودکُشی می‌کنه؟
‫انگار در تلاش بوده که از دیگران کمک بگیره ‫و همه...
‫بهش بی‌محلی می‌کردن.
‫بله.
‫اون بچۀ بیچاره خیلی زجر کشید.
‫من هر کی که به دختر کوچولوم دست بزنه رو می‌کُشم.
‫هر کی!
‫با کمال احترام،
‫چند ساعته داریم سعی می‌کنیم ارتباط برقرار کنیم ‫ولی فایده نداره.
‫بیاید بریم داخل.
‫۱۰۰ درصد مطمئنیم هارپر اونجاست؟
‫چون نمی‌خوایم خرابکاری کنیم.
‫خب، اگه کسی گوشی‌اش رو ندزدیده باشه، ‫آره، صد درصد خودش اونجاست.
‫«فورست» چی شد؟
‫هر چی باهاش تماس می‌گیریم جواب نمی‌ده.
‫- خیلی‌خب، نرفته سرِ صحنۀ فارمرها؟ ‫- نه، خانم.
‫باشه، هنوزم حواس‌تون به اونجا باشه.
‫اینو بگیر.
‫راستش رو بخوای ‫اون قضیه واقعاً زندگی‌ام رو عوض کرد.
‫مخصوصاً با خوندنِ نامه‌هاش و ‫دیدنِ عکس‌هاش!
‫اونجا بود که...
‫از نیروهای مسلح اومدم بیرون.
‫آره، راستش بدجوری ذهنم رو به هم ریخت.
‫رو آوردم به سمتِ نوشیدنی‌های غیرمجاز و...
‫همه‌جور چیزِ تخریب‌کننده‌ای.
‫چیزهایی که دیدم، از ذهنم بیرون نرفتن.
‫یکی دو سال بعد...
‫متوجه شدم خودم یه پسر دارم.
‫و خب، مثل هر آدم عاقلی، ردِ مادرش رو زدم.
‫و بعد... آره...
‫آره...
‫متأسفانه اون‌موقع...
‫دیگه از دنیا رفته بود. ‫پس هیچ‌وقت نتونستم از نزدیک ببینمش.
‫تسلیت می‌گم.
‫اونجا بود که خدا رو پیدا کردی؟
‫فکر کنم بهتر باشه بگم خدا منو پیدا کرد.
‫یه اتفاق دیگه بود که افتاد.
‫یه پروندۀ دیگه؟
‫آره.
‫می‌دونستم نظام قضایی‌مون می‌ذاره قسر در بره.
‫چی‌کار کرده بود؟
‫یه‌جور مجازات.
‫اگه آدم معتقدی بود،
‫شاید فکر می‌کرد داره در راه خدا این کارها رو می‌کنه.
‫از اون‌جور چیزهایی که توی نقاشی‌های قرن وسطایی
‫توی کلیسا دیده می‌شه.
‫سعی کردم توی زمینه‌های دیگه مشغول بشم.
‫ولی خدا دوباره بهم راه رو نشون داد.
‫اون به کُشت‌وکُشتارش ادامه داد.
‫آزادانه مردم رو مجازات می‌کرد.
‫شاید هم واقعاً خواستِ خدا بوده.
‫یه حسی بهم می‌گی حالا حالاها اینجاییم.
‫اوهوم.
‫آره ظاهراً.
‫پلیس‌های اون بیرون...
‫شاید لازم باشه بازم قهوه بخوریم.
‫خبر دارن.
‫الآن میارم، خانم.
‫ولی می‌ذارن اتفاق بیفته.
‫من باید یه کاری می‌کردم که جلوش رو بگیرم.
‫اونا رو گرفتن؟
‫آدمایی که با اون پسره ‫بدرفتاری کرده بودن رو می‌گم.
‫گرفتن‌شون؟
‫بله.
‫خوبه.
‫امیدوارم توی زندان بپوس‌ان.
‫هنوز خبری نشده ‫ولی به محض اینکه چیزی بشه بهمون می‌گن.
‫مشکلی نداره.
‫بالأخره اومدی!
‫واقعاً شرمنده‌ام. متوجه نشدم زنگ زدین. ‫درگیر یه کاری بودم.
‫ولش کن. الآن دیگه اینجام. به کجا رسیدیم؟
‫خب، امیدوار بودم تو بهم بگی به کجا رسیدیم.
‫ولی فکر می‌کنیم فارمر رو برده اونجا ‫و حداقل یه گروگان دیگه هم داره.
‫و می‌خوام همه‌شون زنده بیان بیرون.
‫- حتی خودش. ‫- گروگان؟
‫آره. چرا انقدر برات عجیب‌ـه؟
‫آخه گروگان‌گیری به سبک کارهای اون نمی‌خوره.
‫خیلی‌خب، بیشتر توضیح بده.
‫گروگان‌گیری برای حفظ جان شخص‌ـه.
‫باید نگه‌شون داره ‫تا خواسته‌هاش برآورده بشن و فرار کنه.
‫ولی برای اون، مردم ابزار یا هدفن.
‫یه فکری توی سرشه.
‫درخواستی کرده؟
‫نه، هنوز باهاش حرف نزدم.
‫می‌خواستم قبلش با تو حرف بزنم.
‫- می‌شه یه سؤال ازت بپرسم، پدر؟ ‫- بله.
‫صد درصد. ‫در ضمن، راحت باش، «برایان» صدام کن.
‫به‌نظرت...
‫خدا اونایی که مرتکب قتل می‌شن رو می‌بخشه؟
‫دقیقاً سؤالت چیه؟
‫یعنی، می‌گن خدای مهربان...
‫بخشنده‌ست، نه؟
‫توی انجیل نوشته:
‫«یکدیگر را نکُشید.»
‫پس انجیل می‌خونی!
‫نه.
‫ولی «ده فرمان» رو بلدم. یا بهتره بگم...
‫بعضی‌هاشون رو.
‫پدر مقدس، تمام گناهان رو می‌بخشه
‫بجز اهانت به «روح‌القدس».
‫چرا پرسیدی؟
‫از طرز کُشتنِ قربانی‌هاش ‫معلومه که با شور و شوق بوده.
‫برای همین نِشسته و نگاه کرده و چایی خورده.
‫اوهوم.
‫اگه پاتریشیا رو برده باشه داخل کلیسا، ‫پس یعنی بازم می‌خواد از این کارها بکنه.
‫یادمه وقتی بچه‌مدرسه‌ای بودم
‫مجبورمون می‌کردن که از این...
‫اعتراف‌های مذهبیِ توی کلیسا بکنیم.
‫می‌اومدیم با یه کشیش صحبت می‌کردیم و...
‫و گناه‌هامون رو می‌گفتیم.
‫می‌گیری منظورم رو دیگه؟
‫آره، فکر کنم. بله.
‫ببین، همیشه خیلی واضح...
‫بهمون می‌گفتن...
‫که هر چی با کشیش‌ها در میون می‌ذاریم
‫بین خودمون می‌مونه
‫و کسِ دیگه‌ای ازش خبردار نمی‌شه.
‫پس...
‫اگه یه نفر مرتکب یه جرم شده باشه
‫مثلاً...
‫قتل یا هر چی،
‫اون‌وقت...
‫می‌ری چُغُلی می‌کنی؟
‫چغلی می‌کنی؟
‫چغلی؟
‫آره دیگه، یعنی می‌ری به پلیس می‌گی؟
‫می‌دونم چغلی یعنی چی.
‫فقط اینکه تا حالا این سؤال رو ازم نپرسیده بودن. ‫همین!
‫منظورت منم، یا کلاً کشیش‌ها؟
‫جفتش!
‫خب، رازت با توجه به قوانین کاتولیگ حفظ می‌شه.
‫یا حداقل، روالش اینه که باید حفظ بشه.
‫احتمالاً بستگی داشته باشه به کشیشِ مورد نظر.
‫اگه تو بودی می‌رفتی لو می‌دادی؟
‫من می‌گم به آرامش درونی برس، پسرم.
‫مهمترین چیز همینه.
‫بقیه‌اش دستِ اون بالا بالایی‌ـه.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫کارمون رو می‌کنیم.
‫باید باهاش صحبت کنیم.
‫فکر نمی‌کنم کُشت‌وکُشتارِ اون تموم شده باشه.
‫حالا برنامه‌ات چیه؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، نمی‌تونی تا ابد فرار کنی، پسرم.
‫دوباره پیدات می‌کنن.
‫نمی‌دونم.
‫ولی دلم نمی‌خواد دوباره برگردم زندان.
‫- طاقت نمیارم. ‫- دوباره برگردی؟
‫آره.
‫همیشه برام سؤال بود ‫که چرا مردم دوباره برمی‌گردن زندان.
‫می‌ری داخل و میای بیرون.
‫مگه همون یه‌بار، کم چیزیه؟
‫درسته.
‫از بچگی‌ام زیاد افتادم زندان و در اومدم.
‫سرِ همه‌جور خلافی.
‫بهش افتخار نمی‌کنم ولی...
‫آدم بعضی وقتا بدبیاری میاره، مگه نه؟
‫ولی...
‫دیگه برنمی‌گردم.
‫گفتم امشب یه کاری می‌کنم
‫و انجامش می‌دم،
‫تحت هر شرایطی!
‫- خوبی عزیزم؟ ‫- سردمه.
‫باشه.
‫اینجا کلاً خیلی جای گرمی نیست، مگه نه؟
‫بیا جلو.
‫عالی شد.
‫دختر خوب.
‫آفرین.
‫می‌شه دیگه بریم، بابایی؟
‫به‌زودی می‌ریم، خب؟
‫خیلی وقته که اینجاییم.
‫گفتم به‌زودی می‌ریم.
‫باشه؟
‫به‌نظرت به مشکلی نمی‌خوریم؟
‫به‌نظرم مدارک جرمی که داریم بیشتر از حد نیازـه.
‫- هیچ وکیلی نمی‌تونه درش بیاره. ‫- عالیه.
‫فقط باید دی‌ان‌ای تأیید بشه.
‫در اسرع وقت برو آزمایشگاه.
‫بهم خبر بده.
‫چند دقیقۀ دیگه می‌رسم.
‫باشه، خوبه، یه‌کم دیگه می‌بینمت.
‫آره، خداحافظ.
‫خبر خوب داد؟
‫هنوز مطمئن نیستیم.
‫تیم تحقیقات یه چیزی پیدا کرده.
‫داره از وسایل اون خونه، تست دی‌ان‌ای می‌گیره.
‫این همه هیاهو برای چیه؟
‫چرا داری فرار می‌کنی؟
‫چرا داری می‌ری؟
‫آخه من کشیش‌ام و قبلاً هم پلیس بودم.
‫کلی اعتراف جورواجور شنیدم.
‫معتقدم یه دلیلی داشته که خدا تو رو آورده پیشم.
‫چند دقیقه پیش در مورد بیرون‌اومدن از ‫نیروهای مسلح صحبت کردی
‫و پرونده‌ای که باعث شده بری.
‫خب، اون مثلِ...
‫مثلِ زندگی من بود.
‫خب، نه اینکه باهام بدرفتاری شده باشه.
‫من توی پرورشگاه‌ها رفت‌وآمد داشتم؛
‫خانواده‌های مختلف سرپرستی‌ام رو گرفتن.
‫بعدش یتیم‌خونه‌ها تبدیل به سلول‌های زندان شدن
‫و کل ماجرا همین بود.
‫مامان و بابات چی شدن؟
‫البته اگه بشه اسم‌شون رو مامان و بابا گذاشت!
‫بابام رو هیچ‌وقت ندیدم.
‫وقتی مامانم حامله شد ازش جدا شد،
‫اون‌وقت وقتی شش یا هفت سالَم بود
‫مامانم هم اوردوز کرد و مُرد.
‫من اعتقاد دارم که بچه‌ها نعمتی هستن ‫که از جانب خداوندِ قادر، نازل شدن.
‫هیچ بچه‌ای نباید بدون پدر و مادر باشه.
‫دنیا همین‌جوری‌اش هم جای سختیه،
‫دیگه وقتی خودت مجبور باشی ‫راه درست رو پیدا کنی، بدتر هم می‌شه!
‫آره، یه‌جورایی سخت گذشت.
‫دروغ چرا؟
‫ولی بعدش خودم بچه‌دار شدم.
‫فرشته کوچولوم.
‫عاشق اون بچه‌ام.
‫فقط همین یکی رو داری؟
‫آره. «آنا».
‫فقط...
‫می‌خواستم مطمئن بشم تمام چیزهایی که خودم نداشتم رو ‫در اختیارش قرار می‌دم.
‫ولی الآن گند زدم
‫و باید برم.
‫قطعاً کاری که کردی اون‌قدرها هم بد نیست.
‫قتل!
‫بله.
‫حسابی رفتم زیر منجلاب.
‫من هیچ‌وقت اهل درس و مدرسه نبودم.
‫فقط...
‫توی دزدی و آسیب‌زدن به آدما تبحر داشتم.
‫فقط می‌خواستم به یه جایی تعلق داشته باشم. ‫منطقیه؟
‫آره، صد درصد. معلومه که منطقیه. بله.
‫هر کدوم‌مون دل‌مون می‌خواد ‫به یه چیز یا جایی تعلق داشته باشیم.
‫خلاصه؛
‫خودم رو درگیر کردم
‫و ما...
‫نه، بهت نمی‌گم.
‫چون قبلاً افسر پلیس بودی.
‫ببین، اگه در مورد باندهای «رانی» و «ریچل» و ‫«ریچاردسون» صحبت کنی
‫شاید یادم بمونه، ولی...
‫گروه‌ها و باندهای دیگه، مال دورۀ من نیستن.
‫مطمئنم.
‫خلاصه؛ به پولش نیاز داشتم.
‫برای همین، رفتم...
‫یه‌سری کارها براشون کردم
‫و برای منو برای یه عملیات فرستادن.
‫گفتن فقط باید رانندگی کنم.
‫منم گفتم: «باشه رانندگی می‌کنم.»
‫وقتی رفتم اونجا، برام رئیس‌بازی در آوردن.
‫گفتن یه سرقتِ ساده‌ست.
‫نگفته بودن که قراره انقدر...
‫بعدش بهم گفتن باید دوباره بیام.
‫می‌دونی چه حسی داره که صاحبت باشن، پدر؟
‫مثل عروسک خیمه‌شب‌بازی کنترلت کنن!
‫مدام بهم یادآوری می‌کردن که چقدر...
‫دختر کوچولوم رو دوست دارم. ‫انگار خودم نمی‌دونستم و منتظر بودم اونا بهم بگن!
‫کلی پول و قدرت داشتم
‫و همه رو می‌شناختم.
‫پس تو...
‫یه‌جوری باید سَر می‌کردم.
‫مجبور بودم.
‫بحث دختر کوچولوم در میون بود.
‫سلام؟!
‫من کارآگاه بیلی هستم
‫از پلیس متروپولیتن.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫این کلیسا کاملاً محاصره شده.
‫مطمئنم یه نگاه به بیرون انداختی.
‫حال همه خوبه؟
‫گلن...
‫لطفاً وقتی گوشی‌ات زنگ خورد، جواب بده.
‫من کارآگاه بیلی هستم.
‫زود باش، پسرم.
‫جواب‌شون رو بده.
‫الو؟
‫گلن؟
‫بله، من کارآگاه بیلی هستم.
‫حالت چطوره؟
‫شب سخت و طولانی‌ای شد، نه؟
‫جفت‌مون می‌دونیم چی می‌خوای ‫پس ادای آدمای مهربون رو در نیار.
‫همه‌ش یه مُشت دروغه!
‫بعداً می‌تونیم در موردش صحبت کنیم.
‫بهترین کار اینه که همین الآن بیاید بیرون.
‫خب، بیام بیرون که بهم تیر بزنید؟
‫نه، همین‌جا جام خوبه، عزیزم.
‫تا ببینیم چی می‌شه.
‫خب...
‫ماجرا از این قراره:
‫تو الآن خطر بزرگی هستی.
‫کسی لازم نیست آسیب ببینه.
‫من بیرون نمیام!
‫گلن...
‫دخترت رو صحیح و سالم بفرست بیرون. ‫بعدش مطمئنم...
‫بیا اینجا، عزیزم.
‫بیا اینجا.
‫خیلی‌خب.
‫دوستت دارم.
‫بیا. بیا.
‫بابایی؟
‫همه‌چی درست می‌شه، عزیزم.
‫دلم نمی‌خواد تو بری.
‫درست می‌شه.
‫الو؟
‫گلن، می‌خوام یه کاری برام بکنی، باشه؟
‫ازت تقاضا می‌کنیم همین الآن «آنا» رو بفرستی بیرون.
‫همین الآن بفرستش بیرون.
‫می‌تونی این کار رو برام بکنی؟
‫ببین گلن، من حرفت باور می‌کنم
‫ولی تصمیم‌گیرندۀ نهایی من نیستم.
‫دارن بهم فشار میارن ‫که تیم‌های مسلح رو بفرستم داخل.
‫تو هم یه راه خروج لازم داری.
‫یه وکیل لازم داری.
‫من می‌تونم جفت‌شون رو برات جور کنم.
‫تمام چیزی که لازم دارم همین‌جاست.
‫گلن!
‫این مسئله فراتر از توئه.
‫به فکر آنا باش.
‫لزومی نداره جونش رو به خطر بندازی.
‫اینو یادت باشه:
‫وقتی به دوراهی‌های زندگی می‌رسی،
‫سراغ راه و روش‌های قدیمی رو بگیر.
‫طبق راه و روش‌های قدیمی پیش برو ‫و سراغ مسیرهای قدیمی رو بگیر.
‫ببین راه درست چیه
‫و توش قدم بذار.
‫الآن به اون دوراهی رسیدی، درسته؟
‫مطمئنی نیستی باید چی‌کار کنی.
‫اینجا هیچ دوراهی‌ای در کار نیست، رفیق.
‫خوب می‌دونم باید چی‌کار کنم.
‫باید به «پم» خبر بدیم. ‫اینجا حوزۀ استحفاظیِ اونه.
‫آره.
‫عزیزم...
‫ببین، مشکلی برات پیش نمیاد.
‫فعلاً برو بیرون، ولی...
‫بهت قول می‌دم میام پیدات می‌کنم.
‫باشه؟
‫مامانی بیرون منتظرته.
‫اون ازت مراقبت می‌کنه.
‫ولی دلم می‌خواد پیش تو بمونم.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫ازت می‌خوام این لطف رو در حق بابایی بکنی.
‫به‌خاطر من برو.
‫این تنها راهه، عزیزم.
‫مامانی... مامانی هم دوستت داره.
‫فقط اینکه...
‫بعضی وقتا عصبانی می‌شه.
‫ولی ازت مراقبت می‌کنه.
‫اونا دوباره با خودشون می‌برنت.
‫چیزی نمی‌شه.
‫اگه بخوای می‌تونم آنا را تا دمِ در ببرم.
‫صحیح و سالم برسونمش.
‫خب دیگه،
‫همراه من میای.
‫می‌ریم پیش مامانی.
‫بیا، آفرین.
‫از این‌طرف. آفرین، آفرین.
‫بریم.
‫آنا!
‫دختر عزیزم...
‫ما از گناهان‌مان توبه کرده
‫و پاداش اعمالِ روی زمین را ‫در بهشت دریافت خواهیم کرد.
‫طبق مسیری پیش می‌رویم که باید برویم،
‫مسیری که تو نشان‌مان می‌دهی.
‫بنا به دلایل خود، ما را کنار هم جمع می‌کنی.
‫برای کُشتن،
‫برای زندگی‌کردن،
‫برای مُردن
‫و برای عشق‌ورزیدن.
‫با دانشِ بی‌کرانی که داری
‫می‌پذیریم که این‌ها انتخاب‌های تو می‌باشند، نه ما.
‫حتی در مواقعی که علت کارهایمان را نمی‌فهمیم
‫اعتماد داریم که فرشتگان، ‫خیر و شرّ را از هم جدا می‌کنند.
‫و به آرامش درونی خواهیم رسید.
‫دعا می‌کنم زرهِ ایمان و سپرِ خیرخواهی باشم.
‫آمین.
‫تمامی دِین‌ها ادا می‌شوند
‫و فرشتگان، خیر و شرّ را...
‫از یکدیگر جدا می‌کنند.
‫[پلیس]
‫تو با اینکه کشیش هستی، خیلی باحالی.
‫یا پلیس.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫سیگار می‌کشی؟
‫سیگار داری؟
‫سیگار؟ تو سیگار می‌کشی؟
‫چرا انقدر درکش برات سخته؟
‫نمی‌دونم، آخه...
‫من کشیش‌ام، فرشته نیستم که.
‫مواد هم می‌زنیم.
‫جدی نگیر، شوخی کردم.
‫شوخی کردم.
‫ولی من سیگاری نیستم.
‫حداقل دیگه الآن نیستم.
‫چند سال پیش ترک کردم.
‫منم باید ترک کنم.
‫واقعاً عادتِ نفرت‌انگیزی‌ـه.
‫موافقم.
‫شاید بهتر باشه جواب بدی.
‫الو؟
‫می‌خوان با تو صحبت کنن.
‫الو؟
‫بله، حالم خوبه.
‫گفتم که؛ حالم خوبه.
‫کارآگاه، بهتون اطمینان می‌دم ‫که کسِ دیگه‌ای داخل نیست.
‫می‌دونم گُم شده.
‫ولی قطعاً اینجا نیست.
‫چی می‌گن؟
‫گوشی رو بده من. ‫گوشی رو بده من. گوشی رو بده من.
‫الو؟
‫یه‌بار دیگه هم گفتم:
‫فقط منم و کشیش.
‫داره دروغ می‌گه.
‫پس فارمر کجاست؟
‫دلیلی نداره دروغ بگه.
‫اگه گروگان گرفته باشتش...
‫باید به ما بگه
‫وگرنه برای مذاکره، دستِ‌بالا رو نداره.
‫چرا انقدر خونسرده؟
‫می‌دونه آخر خطه،
‫کاملاً هم محاصره شده.
‫با یه آدمِ خیلی متفاوت طرف هستیم، بیلی.
‫اکثر مردم حتی نمی‌تونن یه روز هم ‫رازدار باشن،
‫ولی وقتی دور و برت پُر می‌شه از خلافکار،
‫وقتی درگیر سیستم قضایی می‌شی، ‫پوست‌کُلُفت می‌شی.
‫و یه روان‌پریش که از فرار کردن خسته شده
‫موردِ خیلی خطرناکیه.
‫بچه‌ها، بیاید اینو ببینید.
‫می‌تونیم بازش کنیم؟
‫می‌شه لطفاً بازش کنید؟
‫- یا خدا! ‫- گندش بزنن.
‫زده اینم کُشته.
‫«...تا جلوی این اتفاق را بگیرم ‫اما او تصمیم گرفت از من پنهانش کند.»
‫«او این کار را با پسرک کرد.»
‫«این کار را با ما کرد.»
‫«این زن، آخرین نفری خواهد بود که زجر کشید،
‫چرا که همۀ آن‌ها به‌خاطرِ او مُردند.»
‫مادرِ پسرِ هارپر بوده.
‫تمامی دِین‌ها ادا می‌شوند
‫و فرشتگان، خیر و شرّ را از یکدیگر جدا می‌کنند.
‫توی همین محل زندگی می‌کنی؟
‫نه، من توی...
‫این محله رو بلدی؟
‫آره، من بچۀ «پرسکو» هستم.
‫آهان، اون‌طرف می‌شینی پس.
‫من بچۀ «ولینگ‌بورو» هستم.
‫امشب تا صبح اینجایی؟
‫نه، نه، نه. آممم...
‫به‌زودی می‌رم.
‫میاید با هم دعا کنیم، پدر؟
‫باشه، حتماً.
‫لازم... لازم نیست این‌جوری کنی.
‫خداوند قادر و مطلق،
‫شکرگزارم که حتی با اینکه گناهکارم،
‫مرا از نعمتِ جسم و خونِ پسر عزیزت،
‫سرورمان عیسی مسیح، برخوردار کردی.
‫از گناهان‌مان توبه می‌کنیم
‫و پاداش اعمالِ روی زمین را ‫در بهشت دریافت خواهیم کرد.
‫طبق مسیری پیش می‌رویم که باید برویم،
‫مسیری که تو نشان‌مان می‌دهی.
‫بنا به دلایل خود، ما را کنار هم جمع می‌کنی.
‫برای کُشتن، برای زندگی‌کردن، ‫برای مُردن، برای عشق‌ورزیدن.
‫با دانشِ بی‌کرانی که داری
‫می‌پذیریم که این‌ها انتخاب‌های تو می‌باشند، نه ما.
‫حتی در مواقعی که علت کارهایمان را نمی‌فهمیم
‫اعتماد داریم که فرشتگان، ‫خیر و شرّ را از هم جدا می‌کنند.
‫و به آرامش درونی خواهیم رسید.
‫دعا می‌کنم زرهِ ایمان و سپرِ خیرخواهی باشم.
‫آمین.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫داری چی می‌نویسی؟
‫نامه‌ست...
‫به پسرم.
‫امشب قراره ببینمش.
‫مگه نگفتی...
‫نگفته بودی مُرده؟
‫تمامی دِین‌ها ادا می‌شوند
‫و فرشتگان، خیر و شرّ را از یکدیگر جدا می‌کنند.
‫گندش بزنن.
‫صدای شلیک بود؟
‫گندش بزنن. برید! برید!
‫- برید داخل. برید داخل. ‫- از جناحِین. از جناحِین. از جناحِین.
‫پلیس!
‫همین الآن زانو بزن و بشین روی زمینِ کوفتی!
‫بشین روی زمین!
‫کار من نبود.
‫- بشین روی زمین! ‫- گوش کن!
‫بشین روی زمین!
‫گندش بزنن.
‫نه، نه، نه، نه.
‫گوش کنید، گوش کنید.
‫به‌خدا قسم، کار من نبود.
‫چیزی نگفت؟
‫- قبل از اینکه... ‫- واقعاً نمی‌فهمم چی شد.
‫اینو بهم داد.
‫پسرم، متأسفم که تو...
‫رحم... به من رحم کن.
‫کاملش نکرده.
‫قطعاً کامل نوشته‌اش
‫فقط یه چیزی رو از قلم انداختیم.
‫گفت که...
‫تنها راه خروجِ واقعی...
‫اینه که به آرامش درونی برسی.
‫من خیلی از مسائل دینی سر در نمیارم
‫ولی بعید می‌دونم جایی که داره می‌ره ‫آرامشی در انتظارش باشه.
‫شما برای گرفتنِ من نیومدین اینجا؟
‫چندتا افسر اون بیرون دارم ‫که می‌خوان باهات یه صحبتی بکنن.
‫برایان، می‌شه ببری‌اش بیرون لطفاً؟
‫مطمئن شو حالش خوب باشه.
‫بفرما.
‫پاشو.
‫خودش می‌خواست اونا ببینن چقدر زجرشون داده.
‫چی؟
‫پدر روحانی رو می‌گم.
‫می‌خواسته درد و رنجی که پسرش ‫اون سال‌ها کشیده رو حس کنن.
‫یه‌جورایی دلم به حالش می‌سوزه، می‌دونید؟
‫آره، یه‌جورایی.
‫راستی، اون یارو آدمکُش بود.
‫خوبی؟
‫پدر مقدس، تمام گناهان رو می‌بخشه؛
‫بجز اهانت به «روح‌القدس».
‫ما اعتماد داریم که فرشتگان، ‫خیر و شرّ را از هم جدا می‌کنند.
‫برای من دعا نمی‌کرد. داشت برای...
‫برای خودش دعا می‌کرد.
‫چی؟
‫راه بیفت.
‫«ترجمه از محمد سید»