‫انجمن مخفی همیشه وجود داشته.
‫تو سایه‌ به دنیا میای.
‫تو سایه حکومت می‌کنی. ‫تو سایه هم می‌میری.
‫می‌دونی الان تو این محله چی مونده؟
‫نقل‌قول‌هاشون رو تو شبکه‌های اجتماعی پست می‌کنن.
‫مثلاً می‌خوان خودشونو به رخ بکشن.
‫بذار یه چیزی بهت بگم. ‫ما اینجا دلقک نمی‌خوایم.
‫ما روباه‌هایی می‌خوایم با مشاهیر تیز.
‫که بوی خطر رو بفهمن.
‫شیرهایی می‌خوایم که این لعنتی‌ها رو بدَرَن.
‫آره، واسه همینه که اوضاع اینجوریه.
‫انجمن مخفیه.
‫خودت که می‌دونی.
‫بابای خودت هم جزوشون بوده.
‫اونا سفره رو برامون پهن کردن، ‫مثل اینکه خودشون بنیان‌گذارش بودن.
‫از گامبینو، پروفاچی، جنووزی و بونانو حرف می‌زنم.
‫اونا قوانین رو وضع کردن.
‫نقشه‌ی راه بود.
‫آره، این ندای وظیفه‌ست.
‫تعهده.
‫خودت می‌دونی.
‫پس اینجوری به من زل نزن،
‫انگار تو یه حباب تو یه جور
‫مدینه فاضله گیر افتادم.
‫هی، این خیابون رو می‌بینی؟
‫اون پنجره رو می‌بینی؟
‫پنجاه ساله از اون پنجره این خیابون رو نگاه می‌کنم.
‫می‌دونی چی می‌بینم؟
‫استقامت می‌بینم.
‫امید می‌بینم. می‌فهمی؟
‫سلام. اسپرسوتون.
‫هر روز اینجام. دو تا اسپرسو می‌خورم، آره.
‫بعدش برمی‌گردم سر کتابام.
‫من برای کتابام زندگی می‌کنم.
‫بعضی‌ها کیک می‌پزن، آره؟
‫بعضیا هم گاباگول قاچ می‌کنن.
‫- چی سفارش می‌دید؟ براش تیرامیسو بیار.
‫الان میام.
‫مرسی.
‫می‌دونی، بعضی وقتا خودت خجالت می‌کشی.
‫باید بیشتر حواسمو جمع می‌کردم.
‫باید می‌دونستم.
‫- صبح بخیر، دان کیو. ‫ چطوری، جکی؟
‫می‌دونی، دیشب یکی می‌خواست وارد منطقه‌ت بشه.
‫- نه بابا. زدمش همونجا انداختمش پایین.
‫- بدون تو چیکار می‌کردم؟ ‫- من هیچ قولی نمیدم که نتونم عملی کنم.
‫خیلی مردی. شب خوش، دان کیو.
‫[قتل‌های مافیا]
‫خوشتیپ شدی، دان کیو.
‫- داری مدل موی آناستازیا رو برام در میاری؟ ‫- ببخشید... ببخشید، اون تازه‌وارده.
‫آناستازیا دیگه کیه؟ ‫من آناستازیا رو نمی‌شناسم.
‫- آناستازیا؟ دیوونه‌ست. ‫ باشه.
‫- چی میگی پسر؟ نمی‌دونم این کیه.
‫معلومه حالت خوب نیست.
‫یه مشت
‫دان... دان کیو. لطفاً.
‫پنج دقیقه دیگه فقط پشت گردنت رو درست کنم، ‫خواهش می‌کنم.
‫- فقط بشین سر جات. معذرت می‌خوام، آقای دان کیو.
‫به سلامتی دان.
‫ممنون، جوآن.
‫اگه این دیوارها حرف می‌زدن
‫بزرگ‌ترین آدم‌ها رو دیدن.
‫و الان دارن به بزرگ‌ترینشون نگاه می‌کنن.
‫من چی کار کردم که این نصیبم شد؟
‫- اینجا چه خبره؟ به نظرت داریم چیکار می‌کنیم؟
‫- داریم اسکیت می‌کنیم. ‫- می‌خواید از روی آدما رد شید؟
‫اینجا محله‌ی منه. ‫من تصمیم می‌گیرم کی اینجا باشه یا نه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟ هان؟
‫ما هر جا دلمون بخواد اسکیت می‌کنیم.
‫- نشنیدم. ‫ برو بابا، گمشو از اینجا.
‫- چی گفتی؟ ‫ گفتم گمشو!
‫گمشو؟ کی گم بشه؟ می‌خوای من گم بشم؟
‫- هی، می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- هیچکی نمی‌خواد چیزی بشه.
‫فقط گورت رو گم کن.
‫فکر کردید اینجا کجاست، هان؟
‫- گمشید برید... ‫ بیا بریم، استیکی!
‫چه مرگت شده؟ می‌خوای بزنی؟
‫بیا دیگه، برو بریم.
‫بیا دیگه، بچه سوسول.
‫می‌خوای با من کیک‌فلیپ بزنی؟ بیا ببینم!
‫بفرمایید آقا، کربونارای شما.
‫این چیزی نبود که من سفارش دادم.
‫خیلی معذرت می‌خوام. چی سفارش داده بودید؟
‫من پنه آریبیتا سفارش داده بودم.
‫- آقا، خیلی شرمنده‌م. نه، مهم نیست.
‫نه، نه، الان براتون پنه آریبیتا درست می‌کنم.
‫دیگه باید برم.
‫- خیلی معذرت می‌خوام. شب خوش.
‫- مشکل چیه؟ بهت گفتم.
‫همیشه با این یه مشکلی هست.
‫- مطمئن بودم. به خدا قسم. فکر می‌کردم گفت کربو
‫به خاطر تو مشتری رو از دست می‌دیم.
‫ولم کن!
‫دستت رو بکش!
‫سرت به کار خودت باشه.
‫جرأتشو داری؟
‫احمق به تمام معنا.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫بجنب، دان. ‫همه منتظر تو هستن.
‫بجنب، چرا کاری نمی‌کنی؟
‫محکم باش، دان. ‫یه کاری کن.
‫بهتره یه کاری کنی، دان.
‫دان، راه‌حل داری؟
‫مرد باش، دان.
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ همه منتظرن، دان.
‫- یه کاری بکن دیگه. تصمیم بگیر، دان.
‫بجنب، دان. ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫- همه به تو چشم دوختن، دان. من باید یه کاری بکنم.
‫- باید یه کاری کنیم. باید یه کاری کنیم.
‫- یه کاری بکن. باید یه کاری کنم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫مرد باش، دان.
‫یه کاری بکن دیگه.
‫- بجنب، دان. می‌خوای چیکار کنی؟
‫همه منتظرتن. بجنب. ‫چرا معطل می‌کنی؟
‫می‌خوای چیکار کنی، دان؟
‫محکم باش، دان. ‫یه کاری کن.
‫بهتره یه کاری بکنی، دان.
‫هی، همه منتظرن، دان.
‫مرد باش، دان.
‫یه کاری بکن دیگه.
‫بجنب، دان. ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫تصمیم بگیر، دان.
‫یه کاری بکن دیگه.
‫چی؟
‫می‌خوای منو بزنی؟
‫چی؟
‫کلیدام دست تو چی کار می‌کنه؟
‫- کلیدهامو پس بده. آره، حتماً.
‫اگه یه وقت افتادی مردی، من چطوری بفهمم؟
کور خوندی
‫فقط یادت باشه، نصف اینجا مال منه، عزیزم.
‫مامان و بابا اینجا رو برای ‫هر جفتمون به ارث گذاشتن.
‫کولر گازی چرا خرابه؟
‫صحیح.
‫جلسه.
‫تو همیشه جلسه داری.
‫داروهات رو می‌خوری یا نه؟
‫- خوبی؟ حالت خوبه؟ ‫ آره.
‫- صبح بخیر، آقای کوئینتو. ‫ آره.
‫راستی، کولر خونه‌م خرابه.
‫باید با صاحبخونه صحبت کنم.
‫الان دیگه یه نفر می‌فرستن ‫که ببینه میشه درستش کرد یا نه.
‫- داریم راجع به چی حرف می‌زنیم؟ این روال جدیده.
‫- می‌خوان پول ذخیره کنن. باز پای پول وسطه؟
‫همیشه با این آدما قضیه پوله.
‫- بیا اینجا نه، صبر کن.
‫نه آقای کوئینتو. من پول نمی‌خوام.
‫این پول رو واسه خودت نگه دار.
‫یه صد دلاری دیگه. ‫باید تا شب درست بشه.
‫من
‫دوستت دارم. به کجا داریم می‌رسیم؟
‫- هی. ‫ هی، دان کیو!
‫- حالت چطوره؟ ‫- کت ‌و شلوارت خیلی قشنگه، دان کیو.
‫خوشتیپ شدی.
‫داری میری پیش شاه؟
‫آره.
‫روزت خوش، دان کیو.
‫- سلام. هی.
‫- یه دقیقه وقت داری؟ ‫ الان نه. اینجا نه.
‫برو بیرون بشین. پانزده دقیقه دیگه بیا.
‫- برو بیرون بشین. ‫ همینجا می‌مونم.
‫برو، برو.
‫برو دیگه!
‫برو، برو، برو! هی!
‫چه خبره؟ ‫کارگر ندارم.
‫گارسون ندارم. اعصابمو خرد کردی.
‫تو پارک زندگی می‌کنیم یا چی؟ ‫این بچه‌های لعنتی چشونه؟
‫اونجا رو نگاه کن. ‫همونا که با چرخ بقالی بازی می‌کنن.
‫قدیما اگه اینجوری بی‌احترامی می‌کردی، ‫کتک می‌خوردی.
‫به نظرم باید برگردی سر داروهات،
‫یا هر چی که می‌خوری.
‫بپا چشم نخوری، بابا.
‫تو تیمارستان می‌بینمت.
‫می‌دونی، اآل، داداشم راست میگه.
‫ما هیچوقت با این اسکیت‌بازا مشکلی نداشتیم.
‫میان، می‌شینن.
‫سفارش می‌دن، می‌خورن، ‫نوشیدنی می‌خورن،
‫حساب می‌کنن و تموم.
‫پس بخور، سفارش بده، حساب کن.
‫اما فکر نمی‌کنی این یه جور استراتژی جنگی باشه؟
‫- یا شاید یه جور فریب؟ ‫ توسط کی؟
‫نمی‌دونم. ‫ممکنه کار یه خانواده دیگه باشه.
‫ممکنه کار دولت باشه. منظورمو می‌فهمید؟
‫اونا واقعاً به مردم حمله می‌کنن، می‌دونی.
‫شاید تو گول خوردی. ‫شاید دارن دورت می‌زنن.
‫- بدتر از اینم صدام کردن. ‫ آل، اون منظوری نداشت.
‫یه کم تند شده بود. ‫ولی حق با توئه.
‫ما حواسمون بهشون هست.
‫می‌دونی، من هیچوقت نتونستم ‫حتی مفهوم فردا رو درک کنم.
‫چرا؟
‫هیچوقت نتونستم تصور کنم ‫فردا ممکنه چه چیزی
‫ممکنه چه چیزی بیاره.
‫- کی می‌تونه؟ درسته! نوش جان.
‫بفرمایید کربونارای شما.
‫- باز همون اشتباه همیشگی. بسه دیگه. ‫- من... باشه، مارچلو.
‫- مارچلو، باشه. همیشه همون مشکل لعنتی.
‫مارچلو، ببخشید، باشه؟ معذرت می‌خوام.
‫باید تمومش کنی. ‫همیشه یه چیزی می‌شکنی.
‫- مارچلو، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫- مشکلت چیه لعنتی؟
‫باید تمومش کنی. می‌فهمی؟
‫- باید تمومش کنی. باشه، معذرت می‌خوام.
‫ببخشید، باشه.
‫مشکل تو چیه؟
‫مشکلت چیه؟ مشکلت چیه پسر؟
‫- مشکلت چیه؟ مشکلم چیه؟
‫مشکلت منم.
‫- نه بابا بیخیال. مشکلت منم!
‫- بیخیال، پسر. ‫ گمشو از اینجا.
‫می‌خوای دعوا راه بندازی؟ ‫می‌خوای شروع کنی؟
‫- بسه دیگه. مشکلت منم.
‫- بسه دیگه. می‌خوای چیکار کنی؟
‫- می‌خوای بزنی؟ نه.
‫- بزن دیگه. بسه دیگه.
‫بزن دیگه. یه مشت بزن.
‫برو تو آشپزخونه. ‫برو تو آشپزخونه.
‫- بیخیال، مرد. بسه. ‫ برو تو آشپزخونه.
‫- بسه دیگه. ‫ برو تو آشپزخونه لعنتی.
‫- با من در می‌افتی؟ ‫ می‌خوای با من در بیفتی؟
‫- گفتم بسه! ها؟
‫- نه، بسه. چربی رو از تنت آب می‌کنم.
‫بیا اینجا. ‫بجنب.
‫چربی رو از تنت آب می‌کنم.
‫- لطفاً آقا، بسه. بچه‌ها، معذرت می‌خوام.
‫فقط یه بحث کوچولو بود.
‫همگی ببخشید. یه لیوان نوشیدنی مهمون ما.
‫مشکل توی لعنتی چیه؟
‫دمار از روزگارت در میارم.
‫- می‌خوای دعوا کنی؟ صبر کن. لطفاً.
‫خدای من. چی شده؟
‫مارچلوی لعنتی. ‫باهاش دعوا کردم.
‫- باز؟ ‫ آره، دوباره.
‫خیلی اعصاب‌خردکنه.
‫عزیزم، حس می‌کنم تقصیر منه.
‫چی؟ چرا؟
‫همین که... ‫که نمی‌تونم کار کنم.
‫نمی‌تونم کار کنم.
‫دیوونه شدی؟
‫عزیزم، نگاه کن داری چیکار می‌کنی.
‫آخه عملاً داری یه آدم کوچیک رو خلق می‌کنی.
‫- می‌دونی این کار چقدر سخته؟ ‫- آره، می‌دونم چقدر سخته.
‫وای، پسر. عجب شبی بود.
‫اخراجت کردن؟
‫- بیرون منتظرم بودی؟ اسمت چیه؟
‫- سانتو. ‫ خب، اهل کجایی؟
‫بروکلین.
‫پدر و مادرت اهل کجان؟
‫اهل ایتالیا. ناپل.
‫- جای خوبیه. معلومه که می‌شناسی.
‫خب، بعدش چیه؟
‫امروز پیراهنت بود.
‫یه هفته دیگه پات درمیونه.
‫بعدش چی میشه؟
‫یه روز پیدات می‌کنن که لای قالی پیچیدنت؟
‫انداختنت توی جاده بلت؟
‫- اینجوری فکر می‌کنی؟ فکر نمی‌کنم.
‫می‌دونم.
‫حتی نمی‌دونم... ‫نمی‌دونم چی بگم.
‫یه پیشنهاد کوچیک برات دارم.
‫یه کار.
‫زیاد از تجارت سر درنمیارم.
‫مایکل جردن؟ از کفش ورزشی چیزی می‌دونی؟
‫نه.
‫فردا همینجا منو ببین. باشه؟ ‫ساعت ۱۲ ظهر.
‫- باشه. دیر نکنی.
‫- یارو چی کاره‌ست؟ ‫ نمی‌دونم.
‫ولی به نظر آدم خوبیه.
‫ممنون که اومدی. دمت گرم.
‫- روکو. ‫ عالیه. سلام، عزیزم.
‫- بابا، چقدر خوب به نظر می‌رسی. ‫- زندان منو سالم نگه داشت.
‫- بعد از بیست سال لعنتی، هنوز همون شکلی‌ام. ‫- آره بابا، واقعاً.
‫- آره. ‫ واقعاً همون‌جوری.
‫زود باشید، جشن بگیریم.
‫بیاید، بذارید یه چیزی بخوره!
‫بچه‌ها.
‫آنچه در «اسمش» گذشت.
‫خانواده لئونه بودن که مومو رو کشتن.
‫عوضی ‌ها.
‫من عاشق مومو بودم.
‫باید تقاص اینو پس بدن، اونم بدجور.
‫- بدجور. ‫ آره.
‫من اسمش رو می‌خوام. ‫می‌خوام سر به تنش نباشه.
‫نرو، اسمش. خیلی خطرناکه.
‫این زندگی‌ایه که انتخاب کردم، عزیزم.
‫نمی‌خوام از دستت بدم، اسمش.
‫استیوی.
‫فکر کنم انتظارشو نداشتی.
‫کارمین اسمش. ‫جرأت کردی تنها بیای اینجا؟
‫دل و جربزه‌م زیاده.
‫وقتت تموم شده، اسمش. کارتو می‌سازم.
‫برو به درک، سرپیکو.
‫هی، آروم.
‫همینجوری پنج تای خودمو می‌دم. ۲۲ یا ۲۵.
‫ای بابا.
‫- چی شده؟ ‫ باز هم دان کیو اومد.
‫الان وقتش نیست.
‫- میاد تو؟ ‫ آره.
‫ای بابا.
‫چطوری؟
‫دو تا از اینا بده.
‫خب، دارم گروه خودمو جمع می‌کنم.
‫اگه کسی بخواد بیاد.
‫آره، می‌تونم
‫۲۴ ساعت وقت بهتون بدم.
‫چطوره؟
‫ماریو.
‫همه رو به حساب من بذار.
‫باشه؟
‫خوبه.
‫می‌بینمتون.
‫خدافظ.
‫این یارو خیلی دیوونه‌ست.
‫دومینیک. ‫اون دیگه چی بود؟
‫- ولش کن، روکو. اون یارو کیه؟
‫ارزش نداره.
‫ارزش نداره؟
‫یه احمق میاد اینجا، ‫پیش تو چرت و پرت میگه،
‫و شما یه کتک حسابی نمی‌زنیدش؟
‫نه، نه، نه. بابا، بابا.
‫متوجه نیستی. باشه؟
‫این یارو خل و چله. باشه؟
‫فقط شب تا صبح بیداره.
‫کتاب‌های مافیا می‌خونه. ‫فیلم‌های مافیا می‌بینه.
‫مغزش دیگه پوک شده.
‫نکته مثبت اینه که رو یه کوه پول نشسته.
‫- یعنی چقدر؟ پول نفت.
‫نفت؟ جدی؟
‫- آره. خیلی.
‫هیچ‌وقت ایتالیای کوچیکو از این منظره ندیده بودم.
‫اون خیابونو می‌بینی؟ ‫خیابون مولبری.
‫آره.
‫خانواده‌م ۱۳۰ ساله که همون پایین زندگی می‌کنن.
‫اون ساختمون اجاره کنترل‌شده‌ست.
‫ماهی ۱۵ دلار، ها؟
‫- وای خدای من. آره.
‫۱۳۰ سال پیش، اینجا همه چی... ناپلی بود.
‫خیابون الیزابت. ‫اونجا سیسیلی بودن.
‫خیابون مث، کالابریایی. ‫فکرشو بکن.
‫از بوری تا همین لافایت،
‫از هوستون تا ورت. فقط ایتالیایی.
‫خب، فکر می‌کنی چی شد؟
‫خب، چرا فکر می‌کنی اومدیم اینجا؟
‫- برای زندگی بهتر. نه.
‫چرا اومدیم اینجا؟
‫فکر می‌کنم خانواده‌م برای همون اومدن
‫ما اومدیم که از دست خیال‌پردازها فرار کنیم.
‫اومدیم که از این مافیای کوچیک فرار کنیم.
‫همین رستوران لعنتی که توش کار می‌کنی.
‫مارسلینو و دار و دسته‌ش. ‫راستی، ۱۳۰ سال پیش،
‫به خاطر کاراشون لقب «داووس خیابون مث» رو بهشون دادن.
‫باید کار خیلی عجیبی کرده باشی که
‫همچین لقبی از ایتالیایی‌ها بگیری.
‫ایتالیایی‌ها ۱۳۰ سال پیش اومدن اینجا.
‫اینجاها خیابوناشون پر از طلا بود.
‫ولی مجبور بودن تا کمر توی کثافت اسب راه برن ‫که برسن سر کار.
‫و هفته‌ای صد ساعت کار می‌کردن.
‫آخر هفته، تنها چیزی که می‌خواستی ‫یه نوشیدنی لعنتی بود.
‫یه نوشیدنی.
‫اون موقع بود که اون دلقک‌ها وارد ماجرا شدن. ‫اونا نوشیدنی میاوردن، مگه نه؟
‫حدس بزن چی شد؟ ‫وقتی نوشیدنی خرجا رو جور نکرد،
‫اجاره جمع می‌کردن، با سود پنج درصد.
‫حالا از ایتالیا میای اینجا، تو نیویورک.
‫تو ایتالیا قبضاتو با سود پنج درصد می‌دادی؟
‫فقط واسه اینکه قفل کنی رو زندگیت.
‫اینا مافیا بودن، بچه جون.
‫اینا جنایتکارن.
‫یه مشت جنایتکار خرده‌پا.
‫- فهمیدی؟ ‫ آره... فقط می‌تونم
‫میشه یه چیزی سریع بگم؟
‫قدردان فرصتی که بهم دادی هستم و اینا،
‫ولی نمی‌تونم قبول کنم.
‫چی رو نمی‌خوای بگی؟ ‫توی چشمات می‌بینم.
‫چی داری که نمی‌خوای بگی؟ فقط بگو.
‫- دارم می‌گم نه، ممنون. چی می‌گی نه، ممنون؟
‫- قدر این فرصت رو می‌دونم. ‫- ما توافق کردیم. بجنب.
‫من حس خوبی نسبت بهت دارم. ‫چرا داری بحث می‌کنی با من؟
‫ببین، واقعاً ممنونم. ‫و دوباره تشکر می‌کنم.
‫قدر کاری که دیشب برام کردی رو می‌دونم.
‫- داری با کی حرف می‌زنی؟ ببین، فقط مسئله کاره
‫- هی، تو با منی. ‫ فقط اینکه
‫- تو با منی. چیزایی که درموردت شنیدم.
‫- چی شنیدی؟ من فقط... همین طور خوبم.
‫می‌دونی، می‌خوام همین راهی ‫که دارم می‌رم رو ادامه بدم.
‫کی این حرف رو زده؟
‫می‌خوای چی کار کنی؟ ‫گوش کن. نه، نه.
‫- این حرفای دیوونه‌وارو نزن. برو بابا، مرد.
‫نگاه کن... نگا. نگا. نگا. ‫عقلت کجاست؟
‫- نگا. ‫ ها؟
‫- لطفاً، لطفاً. ‫ برو به جهنم مرد.
‫- دیوونه‌ای. پاشو!
‫هی، پدر پیتر.
‫پدر پیتر، یه مرد با نیازهاش.
‫چی؟
‫چندتا دختر تو محله می‌شناسم. ‫می‌خوای آشنات کنم؟
‫همیشه شوخی می‌کنی، راک. ‫اصلا عوض نشدی.
‫نه، نه. اون فقط یکی از کساییه که دنبال آرامشه.
‫تو خونه خداوند البته.
‫- آره، باشه، هر چی. گمشو از اینجا!
‫هی، قضیه این دان کیو چیه؟
‫دان کیو؟ دان من؟ ‫یه مورد خاصه.
‫وقتی اون دور و بره هیچوقت حوصله‌ت سر نمیره، ‫همینو بهت بگم.
‫یه پرنده کوچیک بهم گفت ‫که کلی پول داره، خیلی پولداره.
‫آره، درسته.
‫اون و خواهرش همیشه به کلیسا کمک می‌کنن.
‫و خب، پدر و مادرش ‫بزرگ‌ترین واردکننده‌های روغن بودن.
‫بهت بگم، یه زمانی ‫هر قاشق سس گوجه تو این محله
‫با روغن زیتون اونا درست می‌شد.
‫روغن زیتون؟
‫فکر می‌کردم نفت خام بود.
‫ولی خب، روغن روغنه دیگه.
‫وقتی والدینشون مرگ غم‌انگیزی داشتن،
‫کار رو به اون و خواهرشون سپردن.
‫و بعدش کار رو فروختن و دیگه یه روز هم کار نکردن.
‫خانواده کوئینتو؟
‫دمار از روزگارت در میارم.
‫آره.
‫ببین، یه راه درست و حسابی داره.
‫مثل یه آدم معمولی.
‫بیخیال این فکرای عجیب‌غریب شو.
‫- چه خبره اینجا؟ ‫ چه خبره اینجا؟
‫- چرا درستش نمی‌کنی؟ مشکلت چیه؟
‫- زبونتو از حلقت می‌کشم بیرون. آروم باش، آروم.
‫- برو تو. ‫ برو تو!
‫جری، بیارش اینجا. بشین.
‫آره، لطفاً بشین. ‫لطفاً بشین.
‫آروم باش.
‫بشین. بشین سر جات.
‫زبونشو می‌کشم بیرون.
‫اسم من روکو اسپوزیتو هست. ‫اهل همین محل.
‫شنیدم دنبال یه نیروی قوی می‌گردی.
‫و می‌خوای اوضاع رو مثل قدیم کنی.
‫کی قراره این نیرو باشه؟
‫- ببین، ما پشتتیم. واقعاً؟
‫مدنظر بگیر. ‫ما همین دور و بر هستیم.
‫- باشه؟ ‫ در نظر می‌گیرم.
‫آروم باش، باشه؟
‫مدنظر می‌گیرم.
‫- تو چی؟ لازم نبود این کارو کنی.
‫تو هستی؟ ‫الان دیگه توی کاری یا نه؟
‫آره.
‫آره، من هستم.
‫فکر کنم دیگه تو کاریم.
‫دستت رو بکش!
‫سرت به کار خودت باشه.
‫آقا، گرسنه‌ای؟ ‫ما بهترین اردک پکنی رو داریم.
‫می‌خوای بیای تو؟
‫تو برو. ‫دخترای منو اذیت نکن.
‫الان دیگه یکی از ما شدی.
‫مسئولیت‌های زیاد، فشار زیاد.
‫مطمئنی از پسش برمیای؟
‫ناهار!
‫یه نگاهی به منوی ما بندازید. ‫غذاهامون عالیه.
‫اهل کجایی؟
‫اسپانیا؟ خیلی قشنگه.
‫رستوران «اومبرتو» غذای ایتالیایی خوشمزه داره.
‫بیایید تو، یه میز براتون پیدا می‌کنم.
‫سلام، آقا.
‫دوست داری بهترین غذای ایتالیای کوچیکو امتحان کنی؟
‫یه میز عالی کنار پنجره براتون دارم. همینجا.
‫- می‌خوام برم کافه ناپولی. ‫ این کارو نکن.
‫یه میز بیرون همینجا برات دارم.
‫- هی، تامی! ‫ چی؟
‫- من ۴۰ ساله که اینجا میام. ‫ اینجا غذاش عالیه.
‫نه آقا، ناهار مهمون ما.
‫آروم باش. ولش کن.
‫یه واحد خوب داریم.
‫حتی تو این بازار قاراشمیش، مطمئنم که می‌فروشیمش.
‫این یارو پشت تلفن خیلی حرفه‌ای حرف می‌زد.
‫فقط اینکه الان اینجاست. ‫باشه، باید برم. خداحافظ.
‫جری! خوشحالم دیدمت.
‫- سلام خب، خب.
‫اینا اومدن ملک بخرن؟
‫هی، بهت ۲۰۰ دلار دادم، اندی.
‫کولر من کو؟
‫چی می‌گی درستش کردن؟ تو مواد کشیدی؟
‫از شدت عرق کمرم خیس شده.
‫فقط درستش کن، لطفاً.
‫بله؟
‫سلام.
‫پیداش کردی؟
‫همونه؟
‫چنده؟
‫امشب می‌بینمت.
‫تو کی هستی؟
‫اومدم دنبال نینو.
‫- نینو. تنها اومدی؟
‫خب، آره، تنها اومدم.
‫کلمه رمز چیه؟
‫اوه، پمپ... پمپئی.
‫درسته!
‫- برو. خوبه.
‫- خب، کجاست؟ یه دقیقه صبر کن! آروم باش!
‫باید آروم باشی! نفس بکش!
‫باشه! دارمش.
‫- برو سمت صندوق عقب. بجنب! باشه.
‫ببین اینو. اسلحه آل کاپون.
‫به صورت رنگی. ‫توقیف شده توسط اداره مالیات در سال ۱۹۲۸!
‫قشنگه، نه؟ ببینش!
‫صبر کن، وایسا. ‫پول رو آوردی؟
‫بیست هزار تا.
‫مواظب باش با این گیر نیفتی، مرد.
‫بی‌قیمته.
‫یه جایی تو خونه‌ت قایمش کن.
‫جلوی مهمونا نمایش نذار.
‫باشه؟
‫یه چیز دیگه.
‫اگه یه وقت خواستی ‫این کوچولو رو امتحان کنی، باشه؟
‫باشه، گرفتم، گرفتم.
‫آلفونسو. هیچ‌وقت نمی‌دونی چی پیش میاد.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی.
‫چه عجب. ‫فکر کردیم نمیای.
‫- اینو ببینید. ‫ اوه، اومدی.
‫- خب، مرد. ببینش، ببینش.
‫اینم از عزیز دلم. ‫برام برش گردوندی.
‫- قربون دستت، ممنون، دان. ‫- نه، نه، نه. ما امن نیستیم.
‫دان، برام برش گردوندی. ‫این مال منه، عزیز دلم.
‫- اینجا امن نیستی! ما امن نیستیم! بجنب، مال منه.
‫- کجا داری میری؟ ‫ اینجا امن نیست!
‫- نگاه کن. امن نیست.
‫- کجا داری میری؟ امن نیست.
‫چی فکر کردی؟ ‫همون دان، یه ترسوی بزرگه.
‫- امن نیست. ‫ دان، تفنگمو برگردون اینجا.
‫- اون عزیز منه! برگرد. ما امن نیستیم.
‫باشه، باشه.
‫باید خودتو یه مرد محترم بدونی، می‌فهمی؟
‫قراره ازت عکس بگیرن، ‫ثبت بشی، فدرال‌ها زیر نظرت دارن.
‫باید شیک و مرتب باشی، می‌فهمی؟
‫هرچی شیک‌تر به نظر بیای، ‫اونا هم شیک‌تر دیده می‌شن.
‫فکرشو بکن، آره؟ ‫همه خوشحال می‌رن خونه‌شون.
‫آفرین.
‫الان مثل یه قطعه موسیقی کلاسیک به نظر میای، ها؟
‫فکر می‌کنی تریسا اینو دوست داره؟
‫آره! ‫مثل یه پیناتای هلندی شدی.
‫منظورم اینه که خیلی خوشتیپ شدی.
‫راستی حرف تریسا شد، می‌خواد تو رو ببینه.
‫- واقعاً؟ آره.
‫می‌خواد بابت تمام چیزایی که برام انجام دادی ‫تشکر کنه. منم همینطور.
‫من که کاری نکردم.
‫شام یکشنبه. ‫چی فکر می‌کنی؟ میای؟
‫چی؟ سفارش جدید می‌گیری؟
‫- باشه، خوبه. ‫ خوشتیپ شدی، مرد.
‫خب رئیس، درباره خودت چی؟ ‫کسی تو زندگیته؟
‫فقط یکی.
‫عصر بخیر، آقا. ‫تنها اومدید؟
‫بیا، لطفاً بشین.
‫بفرمایید.
‫- ممنون. اینم منوی شما.
‫- من تو رو یادمه سلام.
‫- اسمت چیه؟ ‫ سوزی.
‫نه، جدی. ‫اسم واقعیت چیه؟
‫- لی مینگ. لی مینگ؟ چه اسم قشنگی.
‫چی دوست داری سفارش بدی؟
‫من
‫- چی گفتی؟ گفتم خیلی بانمکی.
‫- این چیزا برات جدیده. لطف داری.
‫تو چی پیشنهاد می‌کنی؟
‫اینو، این یکی. ‫اردک پکنی و همینطور سوپ نودل تخم‌مرغی‌مون.
‫- خیلی خوشمزه‌ست. ‫- بهت اعتماد دارم. بهت اعتماد دارم.
‫غذای مخصوص سرآشپز برات میارم. ‫زود برمی‌گردم.
‫اینم سوپت.
‫مزاحمت میشه؟
‫نه، آدم خوبیه. ‫فقط با چند تا دوست بد افتاده.
‫باهاش دوستی؟
‫ای کاش بود.
‫اگه اذیتت کرد فقط بهم بگو. ‫من حلش می‌کنم.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫یه چهره مهربون و یه قلب شجاع داری.
‫اون پسر خوبی نیست.
‫یه کلّه‌ماری ـه.
‫خیلی خطرناکه.
‫الان دیگه مافیای چینی داریم.
‫واقعاً؟
‫اونا تو رو مثل یه بشقاب گوشت خوک رنده شده می‌کنن.
‫هی، خفه شو.
‫فکر کنم آخرش دان این جوری به فنا میره.
‫گفتم خفه شو.
‫این آدم‌ها شوخی ندارن.
‫دیگه فقط خونه‌های تریاک رو اداره نمی‌کنن.
‫کارای بزرگ‌تری انجام می‌دن.
‫از این زن چی می‌خوای؟
‫داری کجا میری؟
‫اون می‌کشوندت ته یه چاله.
‫و دیگه هیچوقت نمی‌تونی ازش بیای بیرون.
‫دان. خدایی؟
‫تشویقشون کن!
‫تحریکشون کن!
‫ناراحتشون کن!
‫مثل یه گروه تخریبچی باش!
‫همونی باش که باید باشی!
‫اون پاکت.
‫چشم، رئیس.
‫بفرما.
‫- یه ذره الهام‌بخشی. بفرمایید.
‫- دومینیک. یه ذره
‫ممنونم، رئیس.
‫ممنون.
‫هی، اینا رو بین بقیه پخش کن.
‫ببخشید، فقط یه لحظه.
‫باشه؟
‫۵۰۰ دلار.
‫خیلی مهمه، نه؟
‫پول بنزینمون رو داد.
‫باشه؟
‫من از چرت و پرت‌های این یارو خسته شدم.
‫باید بفهمیم این پیرمرد دیوونه ‫پولاشو کجا قایم کرده.
‫جدی میگی، بابا؟
‫چرا؟
‫تو پسر منی
‫یا مادرت تو رو دم در پیدا کرده، هان؟
‫و همه این سال‌ها بهم دروغ گفته؟
‫بی‌خیال، بابا. ‫فقط میگم دلم واسه اون یارو می‌سوزه.
‫- نگاش کن. خفه شو.
‫دومینیک، ببین من باید با چی سر کنم.
‫تو هر خانواده‌ای یه فردو هست.
‫- اینم پسر من، فردو لعنتی. آره، ممنون بابا.
‫آره.
‫باید بفهمیم این دیوونه ‫پولاشو کجا قایم کرده.
‫این پیرمردا هیچوقت از بانک استفاده نمی‌کنن.
‫احتمالاً یه جایی تو این آپارتمان لعنتیش پنهان کرده.
‫روکو. روکو.
‫چی؟
‫اون پسره اینجاست.
‫بچه.
‫ببین، من چیزی نمی‌گم.
‫سانتو می‌دونه دهنشو ببنده.
‫نه تنها دهنشو می‌بنده، ‫بلکه بهمون کمک می‌کنه بفهمیم.
‫- فهمیدی چی گفتم؟ ‫ آره.
‫اینا رو پشت سر من می‌بینی؟ ‫اونا گشنه‌ان.
‫و تو غذای لعنتی اونایی.
‫- فهمیدی چی گفتم؟ ‫ آره، فهمیدم، روکو.
‫یه دور دیگه. ممنون.
‫بابت کاری که برای شوهرم انجام میدی ممنونم.
‫اختیار داری.
‫باعث افتخاره.
‫اخلاق کاریش واقعاً محشره، می‌دونی؟
‫بینظیره.
‫آره.
‫وای، پسر.
‫- اهل کجایی؟ خیابون بث.
‫فکر کنم صدای زنگ گوشیم از اتاق بغلی میاد. ‫ممکنه برام بیاریش؟
‫- من که چیزی نمی‌شنوم. لطفاً.
‫باشه.
‫نمی‌دونم کی هستی ‫یا دنبال چی هستی،
‫ولی اگه شوهرمو به خطر بندازی،
‫این چاقو رو برمی‌دارم
‫و فرو می‌کنم تو شکمت.
‫خب.
‫نه، اشتباه شنیدی، عزیزم.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫این مرد عین یه نخ سیگاره. امتحانش می‌کنی؟
‫- نه، هنوز نه. نگاه کن.
‫پیرمرد رو ببین که داره قدم می‌زنه.
‫می‌دونی چی عجیبه؟
‫هر بار که به شماها برمی‌خورم، ‫همیشه بوی پوشک کثیف میاد.
‫اصلاً حموم می‌رید؟
‫- چی؟ ‫ از رئیسم عذرخواهی کن.
‫عذرخواهی برای چی؟ ‫شاید دلت کتک می‌خواد.
‫چطوره مثل سگ بزنمت؟
‫ببین، هوش یه حاکم، خب؟
‫هوشش، به نقش‌هایی که
‫دور و برش هستن برمی‌گرده.
‫جالبه، چون فقط یه نفله اینجا می‌بینم.
‫خود کثافتت هستی.
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫ می‌دونی کی اینو گفته؟
‫نیکولو ماکیاولی اینو گفته.
‫- تو کی به دنیا اومدی؟ ۱۹۹۵.
‫اون سال ۱۴۶۹ به دنیا اومد.
‫فکر کنم شماها قضیه رو دست کم گرفتین.
‫دست کم گرفتیم؟
‫ببین، اون همچنین گفته بود ‫هیچوقت سعی نکن با زور پیروز بشی.
‫چون با فریب حکم‌رانی خواهی کرد.
‫- این یارو... سورپرایز، عوضی ‌ها!
‫این دیگه خیلی مسخره‌ست.
‫آره. بیا اینجا.
‫تو گاوی و من ماتادورم.
‫هی!
‫تورو. هی!
‫هی!
‫فکر کنم یه ذره از کنترل خارج شد، نه؟
‫چی خارج شد؟
‫جوری که روکو و اونا ‫اون بچه‌ها رو لت و پار کردن.
‫کدوم بچه‌ها؟
‫همون اسکیت‌برد سوارها.
‫اسکیت‌برد سوارها؟
‫آره.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫وقتی بچه بودم
‫شاید یه کوروت سوار می‌شدی.
‫ولی دور و بر راه نمی‌رفتی و بگی، ‫«من یه کوروت هستم.»
‫نخند.
‫می‌دونی هر روز تو این شهر ‫چندتا عابر پیاده توسط
‫این احمق‌ها کشته می‌شن؟
‫بیا حساب کتاب کن.
‫حساب کتاب کن.
‫باشه. ببخشید. ‫بهش فکر نکرده بودم،
‫فقط احساس کردم یه ذره زیادی بود.
‫- رئیس، می‌تونم یه سوال بپرسم؟ آره، بپرس.
‫یه چیزی... یه چیزی هست ‫که دارم بهش فکر می‌کنم.
‫اون پول نقدی که بهم می‌دی، من
‫نمی‌دونم کجا بذارمش.
‫می‌دونی، من هیچوقت... ‫با اینقدر پول سر و کار نداشتم.
‫می‌دونی، پس فقط
‫فقط دارم می‌پرسم، مثلا،
‫فکر می‌کنی کجا بذارمش؟
‫مثلاً اگه یکی بیاد و بخواد بدزدتش؟
‫تو جعبه کفش نذارش.
‫یا زیر تختت.
‫باشه.
‫بذار یه جای امن.
‫امن.
‫کجا؟ کجا می‌تونه یه جای خوب باشه؟
‫باشه، این برای اوپا و اوما، ‫بابا و مامان، و کترین. ‫[پدرخوانده]
‫- کترین. کترین.
‫فرهنگ‌هامون خیلی فرق داره، نه؟
‫آره.
‫ببخشید، پدرخوانده. ‫دیدنتون واقعاً باعث افتخاره.
‫تامی، دیگه بس کن. این کار رو تمومش کن.
‫خودتو کوچیک نکن، خب؟
‫ببین، خودشه، پدرخوانده!
‫من یه عکس دارم.
‫می‌شه یه عکس بگیریم؟ لطفاً؟
‫- می‌شه... آره، بیاین، مرد.
‫می‌تونی یه عکس بگیری؟
‫- آره، البته. ‫ باشه.
‫- این دیگه چه وضعیه؟ وای خدا. ‫- باید یه کم بالاتر نگهش داری.
‫اینجا، باید اینجوری بگیریش.
‫- خیلی‌ خب. خیلی ممنون.
‫- خیلی ممنون. خیلی ممنون.
‫- مرسی. خیلی لطف کردید. ‫ مرسی. وای.
‫- بابت این ممنونم. مرسی. خواهش.
‫پدرخوانده خودش اینجاست.
‫وای خدای من.
‫تو خیلی کارت درسته، مرد.
‫می‌بینمت، رفیق.
‫خوشحال شدم از همکاری.
‫رئیس. ‫دلت برای کوفته‌ها تنگ شده؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫ یه کار کوچیک با تفریح.
‫رفیق اون کله ماری شدی؟ ‫پس قراره با من چیکار کنی؟
‫- بیا، بیا. ‫ می‌خوای بری جنگ؟
‫- چی؟ چی؟
‫شنیدی چی گفتم؟
‫- داری شوخی می‌کنی؟ ‫ همین الان می‌رم جنگ.
‫این چه طرز حرف زدنه؟
‫بابا. بیا دیگه.
‫من نمی‌خوام
‫تو دخالت نکن.
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ بچه‌ها، لطفاً.
‫همینه دیگه.
‫فاتحه‌ت خونده‌س.
‫ایناهاش. همینو می‌گفتم.
‫آفرین، دان.
‫- پشتتیم. هنوز سرسختی. ‫- ببینش. داره کار خودشو می‌کنه.
‫- آره، ببینش، مرد. ‫ این دفعه موفق می‌شه.
‫- دانی پسر. دانی.
‫اون خوب می‌شه. آره، دانی.
‫بیا جلوتر، عوضی.
‫یه کم جلوتر بیا. ‫مغزتو می‌پاشم.
‫بیا جلوتر.
‫جو! داری چیکار می‌کنی؟
‫گرفتمت.
‫نمی‌خوام خانواده‌ها درگیر این قضیه بشن.
‫نه! جو! نه!
‫نمی‌خوام مغز کسی رو بپاشم. ‫نمی‌خوام خانواده‌ها درگیر بشن.
‫- دارم میام پایین! کجا داری میری، دانی؟
‫این یه جنگ لعنتیه.
‫دست از سرش بردار!
‫سرت به کار خودت باشه، دیوونه‌ی لعنتی.
‫دل و جرأت داری؟
‫خب، بله، من فقط
‫بله. یه راهنمایی کوچیک بهش می‌کنم ‫چون بهش واقعاً نیاز داره،
‫به خاطر طلاقش. ‫پس، می‌خوای
‫این وسواسش دیگه خیلی افراطی شده.
‫باید ببینیش.
‫چند روز پیش، داشت مردم رو مجبور می‌کرد ‫دستشو ببوسن.
‫آنتونیا، چه غم‌انگیز.
‫دیگه جواب تلفن‌ها رو نمیده.
‫باید یواشکی برم آپارتمانش
‫تا مطمئن بشم زنده‌ست یا نه.
‫- ببین، آنتونیا... دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫می‌دونی، اگه فکرشو بکنی، ‫این مشکل دقیقاً مثل اعتیاده.
‫مثل اعتیاد به سیگار، ‫قمار، مواد مخدر یا الکل.
‫فرقش اینه که مرکز بازپروری‌ای ‫برای وسواس به مافیا وجود نداره.
‫- دقیقاً نمی‌فهمم چی می‌گین، پدر. باشه.
‫این چیزیه که خدا بهمون یاد داده.
‫نمی‌تونی رو زغال داغ راه بری ‫و پاهات نسوزه.
‫پس باید وسوسه رو از گناهکار ‫دور کنی تا گناه نکنه.
‫- فکر می‌کنین جواب میده؟ ‫- خب، فکر می‌کنم شروع خوبیه.
‫ببین، من ۲۴ ساعته روز و شب در خدمتتم.
‫هر وقت که نیاز داشتی، من اینجام.
‫- خیلی ممنون باشه، آنتونیا.
‫رئیس، منم.
‫رئیس، بیا درو باز کن. ‫می‌دونم اون تویی.
‫- تنهایی اومدی؟ آره.
‫- تعقیبت نکردن؟ نه. چرا؟
‫مطمئنی؟
‫آره. مطمئنم. کاملاً مطمئنم.
‫خوبی؟ چی... چی شده؟
‫بیا تو.
‫رئیس، باید بپرسم. همه چی خوبه؟
‫ازت بعیده. ‫از صبح هیچ خبری ازت نداشتم.
‫ساکت نشستی داری می‌نویسی؟ ‫چی شده؟
‫ما تو جنگیم.
‫- چی؟ ‫ گفتم تو جنگیم.
‫- با کی؟ اسکیت‌بازا؟ روکو.
‫- خط قرمزو رد کرد. چی
‫می‌خوای خط قرمز رو رد کنی؟
‫رد کن.
‫چیه؟
‫- چی چیه؟ ‫ اون کیه؟
‫نه، نه، تریساست.
‫خب جواب بده.
‫جواب بده.
‫فقط چند دقیقه طول می‌کشه.
‫الو؟
‫می‌خواستی تماس منو رد کنی؟
‫نه، نه. دومینیک، بی‌خیال.
‫حدس می‌زنم اون عجیب‌غریب ‫بهت گفته ما از نمایش برادوی بیرونیم.
‫- آره، گفت. ‫ این معنی‌ش این نیست که قسر در میری.
‫- نه؟ ‫ بهتره کاری که گفتم رو انجام بدی.
‫وگرنه خیلی کتک می‌خوری.
‫و این فقط از طرف من نیست، ‫بلکه از طرف روکو هم هست.
‫فهمیدی؟ ‫کار خودتو بکن.
‫عصر بخیر.
‫باشه.
‫خوبی؟
‫- آره. ‫ حالا به من گوش کن.
‫اون دختره توی رستوران،
‫می‌دونی؟ تو دردسر افتاده.
‫باید هوامو داشته باشی. ‫باید حواست بهش باشه.
‫برای این کار آماده‌ای؟
‫آره، آره، نه، من... آره.
‫- آماده‌ای؟ آره، هر چی که بخوای انجام می‌دم.
‫خوبه. میرم لباس عوض کنم.
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫چطور می‌خوای... ‫چطور می‌خوای این کارو انجام بدی؟
‫فقط صبر کن.
‫همین دختره.
‫خیلی خوشگله، رئیس.
‫باشه. الان تنهاست.
‫- بیا بریم. صبر کن.
‫آروم باش.
‫- چی؟ ‫ حرکتمون رو می‌کنیم.
‫بینگو!
‫خب کجا بریم غذا بخوریم؟
‫می‌ریم نیکو، بهش گفتم میام اونجا.
‫- میلر چشه؟ ‫ می‌خوام برم نیکو.
‫هی، اون مسیر پنجاه‌پنجاهه.
‫- آقای پاستوره! ‫ هی، قاضی، چه خبر؟
‫آقای پاستوره، وینسنت، اینم همسرم رنی.
‫- هی، رنی. حالت چطوره؟ رنی، اینم آقای پاستوره.
‫بازیگر. خب، چه خبر؟
‫خوبم. یه سریال جدید دارم. ‫اسمش اسمش ـه.
‫- خیلی خوش‌شانسی. خیلی خوش‌شانس. اوه، خوبه.
‫- سریالش گرفته. اوضاعمون خوبه. ‫ خیلی خوبه.
‫- خب، خدمات اجتماعی چطوره؟ ‫ خدمات اجتماعی؟
‫مجبورم کردن تو سنترال پارک برگ جمع کنم.
‫- می‌تونستی بیای حیاط منو تمیز کنی. ‫- لعنت بهت، کثافت.
‫- همیشه اینا پشتت هستن. لعنت به اون قاضی لعنتی.
‫منو مثل یه گدا مجبور کردن برگ جمع کنم.
‫- مثل یه نزول‌خور لعنتی. ‫- لعنت بهش. لعنت به همشون.
‫- مثل یه پنی بد، همیشه برمی‌گرده. ‫- دارم بازنشسته می‌شم. نگاه کن چه دختر بانمکی.
‫- من... هان؟
‫حس سرزندگی می‌کنی؟
‫- هی، حسابی سرزنده شدی؟ نه بابا.
‫نه بابا؟ ‫مواظب این یارو باشید. مزاحمه.
‫- وینی! وین، وین، وین؟ ‫ بله، چه خبر؟ بله.
‫- گوش کن هی، هی، فرانکی.
‫- چطوری؟ گوش کن. حالت چطوره؟ چی؟
‫خوب. یه نقش برات دارم. ‫یه فیلم‌نامه نوشتم.
‫خب، باید با مدیر برنامه‌هام صحبت کنی.
‫- ولی... ولی... لطفاً. ‫ من فیلم‌نامه نمی‌پذیرم.
‫فقط بخون... ‫فقط این فیلم‌نامه رو بخون، لطفاً.
‫نقشی هم برای بوچی هست؟
‫- آره. ‫ بیا بوچی، بیا.
‫هر کسی که بخوای براش نقش هست.
‫- وید، داری چیکار می‌کنی؟ سلام، وینی.
‫- بوچی رو می‌شناسی؟ هی، چطوری؟
‫- هی. چه خبر، بوچ؟ ‫ خوبه. خوشحالم می‌بینمت.
‫- چه خبر؟ هیچی، اومدم اینجا
‫گفتم یه چیزی بخورم، استراحت کنم.
‫همه دارن رو اعصاب من راه می‌رن.
‫میزت آماده‌ست. ‫بالا منتظرتونه.
‫- بالا؟ ‫ آره.
‫آسانسور داری؟
‫چرا داریم اینجا غذا می‌خوریم؟
‫چون از ما پول نمی‌گیره. ‫تو مگه پولدار شدی؟
‫- نه بابا. چی؟ ما رفتیم «لا مِلا».
‫- پول نقد داری؟ ‫- ۵۰ دلار از من برای پاستا «فوزیلی» گرفت.
‫ سلام، وینی.
‫دکمه‌ت هم هست.
‫دارین چیکار می‌کنین؟ ‫چی می‌خواین؟ امضا؟
‫چی کار می‌کنی؟ ملاقات و عکس یادگاری؟
‫- من طرفدار دارم. ‫ اینا رو کجا می‌ذاری؟
‫تیک‌تاک؟ فیسبوک؟
‫فکر کنم هفته‌ای یه بار پست می‌ذارم. ‫نمی‌دونم، یه کاری می‌کنم.
‫می‌خوای به کجا برسی؟ ‫برنامه لیبرال‌ها؟
‫آخه همین که یه خائن لعنتی هستی بد هست، خب؟
‫به کل کمیسیون گفتم
‫چرا بهم می‌گی خائن؟
‫می‌دونی اگه پدرت بود چی کار می‌کرد؟
‫تو رو از اینجا می‌نداخت پایین
‫- چه مرگته؟ ‫ رئیس، چی کار می‌کنی؟ بازیگره.
‫چه مرگته؟
‫تو رستوران چینی چی کار می‌کنی؟
‫- از دختره خوشم میاد. همون کلّه‌ماری با دختره؟
‫- کی، اون عوضی؟ آره، همون بیشرف کله‌ماری.
‫خاک بر سر کونگ‌فو. لعنت بهش.
‫صورتش رو جمع کنین.
‫- می‌دونی تو چه کاریه؟ ‫ چی؟
‫- رئیس؟ خفه شو!
‫اون کلیه می‌فروشه.
‫- کلیه؟ ‫ آره، کلیه زن‌ها.
‫حالا دیگه روشن شد؟
‫بله، رئیس.
‫خب، گوش کن. ‫این دختر قراره آسیب ببینه.
‫- به کمکت نیاز داریم. ‫ چرا من؟
‫چون تو «اسمش» هستی.
‫- گوش کن آقای پاستوره. ‫ نه، نه، نه، نه.
‫باشه.
‫«اسمش» هستم.
‫- داره میاد، داره میاد. ‫ همینه. هی، هی، سانتو.
‫هی، سانتو! ‫هی، هی. چطوری رفیق؟
‫چیه؟
‫روکو، توروخدا. باید برم خونه ‫پیش زنم. بهم نیاز داره.
‫نمی‌خوام این مزخرفات زنت رو بشنوم.
‫خودم به زنت می‌رسم. ‫پولم رو پیدا کردی یا نه؟
‫نه، به خدا قسم، همه جا رو گشتم.
‫نمی‌دونم کجاست.
‫مشکل چیه؟ نمی‌خوای به اون رئیس ‫متوهمت خیانت کنی؟
‫- روکو، باید حرفم رو باور کنی. ‫- فکر می‌کنم داری به من دروغ می‌گی.
‫چرا باید بهت دروغ بگم؟ توروخدا.
‫می‌دونی دلم می‌خواد چیکار کنم؟ ‫می‌خوام تنبیه‌ت کنم و یه چیزی قطع کنم.
‫- شاید یه انگشت. ‫ نه، ده ‌تا داره. فایده‌ای نداره.
‫بعد از این همه نوشیدنی ‫می‌تونی تنهایی تا خونه برونی؟
‫روکو.
‫وای خدای من.
‫خیلی عالی به نظر میای.
‫ممنون.
‫فکر کردم
‫برگشتم، عزیزم.
‫آره، کیو رفته.
‫اینجا مثل سوناست.
‫- خیلی گرمه. ‫ سریع کارو تموم کنیم.
‫پاکت آوردی که وسایل رو توش بذاریم؟
‫آره، آوردم.
‫لعنتی، چی آورده؟ ‫پاکت جنازه آوردی؟
‫گفت پول زیاده. ‫پول زیاد، پاکت بزرگ.
‫لعنتی
‫- بریم. ‫ چیه؟
‫خودت گفتی دیگه.
‫این دیوونه رو می‌بینید؟ ‫عقلش کامل پریده.
‫هی، بابا. بیا اینو ببین.
‫عکس‌های کارای ما رو چسبونده به دیواراش.
‫جو دیوونه. لاکی. گالانته.
‫انگار همین دیروز بود.
‫آره.
‫عجب آدم مریضیه این لعنتی.
‫پولی پیدا کردید؟
‫- نه. پول پیدا نکردید؟
‫- نه. باید یه جایی باشه، روکو.
‫- اینجا نیست. فقط وقتمون تلف شد.
‫بریم دیگه. قبل از رفتن ‫همه این لعنتی‌ها رو از دیوار بکنید.
‫باشه.
‫وقت تلف کردن محض بود.
‫تو این گرما واسه هیچ و پوچ عرق ریختیم.
‫ولش کن، بابا. حالا چیزی نشده.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫- این دیگه چیه، فردو؟ ‫ چی؟ فکر کردم خوشت میاد.
‫خب، نیومد.
‫هی، فردو. بریم.
‫فردو، هان؟
‫لعنت بهت.
‫خب، اسمش.
‫این دلقک رو دیدی؟
‫این کلّه‌ماری؟
‫مدتیه اینجام. هیچ ماری ندیدم.
‫- چقدر اینجایی؟ ‫ یه ساعتی می‌شه.
‫اسلحه داری دیگه؟
‫اسلحه؟ ‫یعنی می‌خواد کسی رو بکشم؟
‫- هی، برگشتی! ‫ آره.
‫فقط... ببین، به من ربطی نداره،
‫ولی اون یارو که دیشب اینجا بود
‫برام مهم نیست عشقت، برادرت، ‫نامزدت یا هر چی که هست.
‫اون تو و اینجا و خانوادت رو ‫برمی‌داره می‌بره.
‫با شما مثل آشغال رفتار می‌کنه.
‫عزیزم، باید بعداً بهت زنگ بزنم، باشه؟
‫چی، الان؟
‫باشه گوش کن، تاکسی بگیر، ‫من بیمارستان می‌بینمت.
‫- باشه، خداحافظ. دوستت دارم. ‫ چی می‌گی؟
‫اونا آدما رو مثل سیب زمینی ‫توی کشتی حمل بار می‌فروشن.
‫- چی می‌گی؟ ‫ خودشه.
‫همین یارو رو می‌گفتم.
‫بیا اینجا. می‌خوام بدونم.
‫- می‌خوام بدونم. هی، به من نگاه کن.
‫- نه، می‌خوام بدونم. ‫ به من نگاه کن. به من نگاه کن.
‫- هی، می‌خوام بدونم. گمشو بیرون!
‫بریم، بریم.
‫لطفاً برید.
‫چرا آروم نمی‌گیری، عوضی کنگ‌فو کار؟
‫- لعنتی! تیزی بهم زدی، عوضی.
‫- وینی، بریم. لعنت به تو.
‫بیا. می‌خوای چی کار کنی؟
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫- رئیس، چی کار کنیم؟ باید فکر کنم، باشه؟
‫ببرم بیمارستان.
‫نمی‌خوام تو یه رستوران چینی بمیرم.
‫رئیس، گوشی لعنتیم خاموشه.
‫الان چی کار کنم؟ اون منتظرمه.
‫- معذرت می‌خوام، رئیس. ‫- بابت چی معذرت می‌خوای؟
‫بابت اونجوری که با لی مینگ پیش رفت.
‫آدمه، رفیق. ‫آدما از کسایی که دوسشون دارن متنفرن.
‫کسایی رو دوست دارن که بهشون ‫محبت نمی‌کنن. آدم اینطوره.
‫- یاد بگیر باهاش کنار بیای. آره، حق با توئه.
‫گوش کن، تاکسی بگیر، دربست بگیر، ‫هر کاری لازمه بکن.
‫نباید دیر کنی. نباید دیر کنی. ‫فقط برو، باشه؟
‫- برو، برو. موفق باشی. تو چی؟
‫همه چی خوب پیش میره. ‫من خوبم، خوبم. برو، برو!
‫یه بار دیگه بیای محله چینی‌ها ‫پیش زن من، می‌کشمت.
‫من کلّه‌ماری هستم.
‫چی شده؟
‫لی مینگ.
‫با زن من حرف بزنی.
‫می‌کشمت.
‫گندش بزنن، رئیس.
‫خدای من.
‫رئیس، حالت خوبه؟
‫رئیس، چه غلطی باهات کرد؟
‫خدای من.
‫رئیس، رئیس، بذار کمکت کنم.
‫- بذار کمکت کنم. حالم خوبه.
‫- وایسا، بذار من باز کنم. ‫ نمی‌خواد.
‫دان.
‫با ما چی کار کردن، دان؟
‫اون عوضی ‌ها رو بکش.
‫تمومش کن، دان.
‫دخلشون رو بیار.
‫برو، برو، برو، برو.
‫به خدا می‌خواستم همون لحظه که آزاد شدی ‫پولتو پس بدم.
‫خب من الان آزاد شدم. ‫پول من کجاست؟
‫دو روز بهم وقت بده، ‫دو هزار دلار آماده می‌کنم.
‫اون برای بیست سال پیش بود.
‫با بهره و تورم، الان ‫بیست هزار دلار می‌شه.
‫20 هزار دلار لعنتی! فکرشو بکن!
‫چطوری می‌خوای جور کنم؟
‫اجاره‌مو هم نمی‌تونم بدم!
‫دو روز وقت داری، 20 هزار دلار لعنتی.
‫- دو روز. برو گمشو.
‫گمشو لعنتی.
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫این عوضیا اومدن محله ما؟
‫آره، آره. ‫می‌خواید با ما جنگ راه بندازید؟
‫هی، دان.
‫نگاه کن.
‫اونجا.
‫همینه.
‫لحظه‌ات رسیده، دان.
‫خودتو ببین.
‫از همون لحظه‌ای که دیدیش ‫می‌خواستی بکشیش.
‫چی رو نمی‌فهمی، دان؟
‫خواهرت.
‫خواهرتو گول زد.
‫رئیس. ‫رئیس، اون چیه تو دستت؟
‫- برو بیرون! ‫ خدای من!
‫رئیس. رئیس، لطفاً.
‫رئیس، صبر کن.
‫رئیس، لطفاً. ‫رئیس، التماست می‌کنم.
‫رئیس، این کارو نکن. ‫خواهش می‌کنم.
‫رئیس، التماست می‌کنم. ‫رئیس! به من گوش کن! نگام کن!
‫بسه! دیگه تمومه!
‫تو یه گانگستر نیستی، آل!
‫توی لعنتی... عقلت رو از دست دادی!
‫- این فقط دیوونه‌بازیه! چرا؟
‫چون من همونطور که هست می‌بینمش، ‫نه همونطور که باید باشه!
‫اگه همونطور که باید باشه ببینم، دیرم می‌شه!
‫من هیچوقت دیر نمی‌کنم!
‫پست فطرت.
‫عوضی لعنتی!
‫می‌خوای منو بکشی، هان؟
‫می‌خوای بهم شلیک کنی، عوضی؟
‫برو به جهنم.
‫هی! ‫می‌خوای منو بکشی؟
‫وقت مُردنه، عوضی
‫خدای من.
‫خدای من. ‫خدای من.
‫خدای من!
‫بابا؟
‫خودتو ببین.
‫ببین چی به روزت اومده!
‫آنتونیا.
‫آلفونسو.
‫اینو ببین.
‫ببین شهر به چه روزی افتاده.
‫[بازیگر وینسنت پاستوره در محله چینی‌ها چاقو خورد]
‫انگار برگشتیم به دهه 70.
‫ممنون که اومدی، پدر پیتر.
‫وظیفه‌ی منه.
‫پس ما اینجا هستیم که راجع به این موضوع ‫صحبت کنیم که برادرم، آلفونسو،
‫داروهاشو مصرف نمی‌کنه.
‫نمی‌خوام بهم بگن چی مصرف کنم، ‫کجا مصرف کنم، چطوری مصرف کنم،
‫با کی مصرف کنم، باشه. ‫نمی‌خوام بهم بگن.
‫فقط می‌دونم که علاقه‌ی بیمارگونه به مافیا
‫از صد سال پیش پیدا کردی.
‫آنتونیا، ما همه یه جورایی انحراف داریم.
‫آلفونسو، انحرافات... مسائلی هستن
‫که نباید پنهان و در تاریکی بمونن.
‫باید مستقیم با این انحرافات روبه‌رو شد.
‫آنا ماریا بردوگو. چیزی یادت میاد؟
‫تو مراسم ازدواجش رو اجرا کردی. ‫خودم اونجا بودم.
‫آره، خانواده‌شو از بچگی می‌شناسم.
‫یه چیزی راجع به تو بهم گفت.
‫آره.
‫تو باهاش دوست بودی.
‫خدای من.
‫آره، خیلی برات احترام قائل بود. ‫حرفای خوبی زد.
‫چیزای خوب. ‫چیزای خوب.
‫این مسخره‌ست.
‫این یه گفت‌وگویی بین خودته، می‌دونی؟
‫شاید خدا، نه من.
‫من تا وقتی که حقایق رو ندونم ‫قضاوت نمی‌کنم.
‫داری داستان می‌سازی.
‫درمورد حقیقت صحبت کنیم. ‫خانمِ خیلی خوب، تو قلبمو شکستی.
‫تو مادر و پدرت،
‫مامان و بابای منو با اون رفقای پستت عوض کردی.
‫می‌دونی چی هنوزم اذیتم می‌کنه؟
‫وقتی انداختنت همون‌جا وایسادی و نگاه کردی.
‫این از کجا اومده؟
‫فکر می‌کنی مردم این محله اهمیت می‌دن؟
‫که من کل روز با خودم حرف می‌زنم؟ ‫که تو یه دنیای دیگه زندگی می‌کنم؟
‫چی؟ خودمو سرگرم می‌کنم؟
‫من کابوی بازی می‌کنم با این تازه‌کارا؟
‫چی؟ خودم دارو می‌خورم؟ ‫سعی می‌کنم حالمو خوب کنم؟
‫خیالاتمو برآورده می‌کنم؟ ‫ببین چی؟
‫اونا هم خیالات لعنتی خودشونو دارن.
‫اونا فقط دارن تحمل می‌کنن تا روز بگذره.
‫- آلفونسو، لطفاً. می‌دونی چیه؟
‫نصف این محله، ‫نصف این ملت لعنتی
‫حدس بزن چی؟ ‫ما هنوز اینجاییم.
‫و هر روز می‌جنگیم.
‫- لطفاً. با هم دیگه.
‫- می‌دونی چیه؟ آلفونسو، لطفاً آروم باش.
‫- خواهش می‌کنم. و می‌دونی چیه؟
‫حق با توئه.
‫من گیر افتادم.
‫باید برگردم.
‫باید برگردم سر کتابام.
‫خدای من.
‫برمی‌گردم سر کتابام.
‫اگه نسوزونده باشی‌شون. ‫کتابامو سوزوندی؟
‫من کتاباتو نسوزوندم!
‫کتابامو سوزوندی؟
‫برای خودم کسی بودم.
‫یه روزی کسی بودم.
‫یه جایی.
‫یه وقتی.
‫کسی بودم، می‌فهمی؟
‫کسی بودم.
‫منم دنبال رستگاری بودم.
‫می‌فهمی؟
‫می‌خواستم رستگار بشم.
‫من هم تایید می‌خواستم.
‫خشم می‌خواستم. ‫من
‫عصبانیت می‌خواستم.
‫می‌دونی؟ ‫عصبانیت واقعی.
‫من اینو می‌خواستم. ‫عصبانیت تو کجاست؟
‫- معذرت می‌خوام، باشه؟ معذرت می‌خوام. ‫- عصبانیتت کجاست؟
‫‫یه قدم با بردگی فاصله دارن.
‫برده بودن.
‫رفیقت، همین روکوی لعنتی.
‫خب؟ ‫همون که با یه کله‌ماری همکاری می‌کنه.
‫قاچاق انسان! ‫همون یه تله‌ست!
‫می‌خوای چی کار کنم؟ ‫معذرت می‌خوام، باشه؟
‫می‌دونی تو این زندگی چیکار می‌کنی؟
‫فقط سعی می‌کنی چیزا رو نمایان کنی.
‫همین.
‫کجا داری میری؟
‫آلفونسو، برگرد اینجا!
‫خدای من.
‫خیلی متاسفم.
‫غیر از دعا کردن کاری از دستمون بر نمیاد.
‫دعا؟
‫دعا!