‫[افغانستان، ۲۰۲۱]
‫بیارینشون بیرون!
‫آدم با خودش فکر می‌کنه ‫یک درس عبرت واسه‌شون کافیه.
‫بذار ببینیم تو می‌تونی ‫متقاعدشون کنی یا نه.
‫این آمریکایی اومده ‫سرزمین ما رو آلوده کنه...
‫و ذهن‌مون رو نابود کنه.
‫امروز شما یک سرنوشتی رو ‫بهش نشون می‌دین که...
‫در انتظار افرادیه که بی‌حرمتی انجام بدن.
‫باشد که درس عبرت بقیه بشه.
‫برش دار.
‫همین حالا.
‫ولشون نکن!
‫وایستا!
‫وایستا، شنیدی چی گفتم؟
‫نباید ولشون کنی!
‫گفتم برگرد اونجا، شنیدی چی گفتم؟!
‫وایستا!
‫نه.
‫نه!
‫[دبیرستان دخترانه و ‫بین‌المللی کیوته، پاکستان]
‫[زمان حال]
‫متاسفم، ولی خیلی قدکوتاه بود.
‫آره والا!
‫می‌خواین آخرین خبر رو بشنوین؟
‫یک خواستگار دیگه؟
‫حالا دیگه فقط پز می‌دی.
‫قصاب‌مون اومد پیش بابام...
‫و به اندازه وزن من گوشت پیشنهاد داد ‫تا با پسرش ازدواج کنم.
‫ووهوو!
‫پس یعنی دوجین پیراشکی گوشت؟
‫دقیقا!
‫صبر کن، واسه مراسم عروسی ‫می‌خواین برین مک‌دونالد؟
‫واسه من یک بیگ‌مک سفارش بده ‫و حاضرم با پسر قصاب ازدواج کنم.
‫اوه!
‫واسه همین می‌گن غذای شادی.
‫- سیب‌زمینی سرخ کرده چی؟ ‫- واسه سیب‌زمینی سرخ کرده...
‫طالبان.
‫داعش.
‫بیاین بیرون! بیرون! بیرون!
‫نمی‌خواد پایین بریم!
‫بریم پشت‌بوم.
‫برو، برو، برو!
‫برو.
‫آمریکایی‌ها.
‫دختر زنیکه دورانی کدومه؟
‫کدوم یکی از شما دختر ‫کامیلا دورانی هست؟
‫خائن مردمش.
‫امروز نیومده بود.
‫زنگ زده مریض شده.
‫می‌خوان بیان این بالا.
‫بریم پارکینگ. می‌تونم رانندگی کنم.
‫زود باشین.
‫داره میاد. داره میاد.
‫تو دختر همون زنیکه‌ای هستی...
‫که به زور به دخترها ‫خوندن و نوشتن یاد می‌ده.
‫طالبان حداقل خوندن و نوشتن بلد بود.
‫اگه داعش باشی، می‌دونی که سرکرده‌تون ‫حتی نمی‌تونه اسم خودش رو بنویسه.
‫- پس الان با یک زن تحصیل‌کرده حرف می‌زنم؟ ‫- بله، درسته.
‫پس مجبور نیستم توضیح بدم که ‫غرور بیش از حد، یک بهایی داره.
‫با مامان و بابای بزدلتون ‫فرار کردین اومدین اینجا.
‫حالا نگاهشون کن.
‫می‌تونستین همسرهای خوبی بشین...
‫اگه مادرش شما رو مسموم نکرده بود.
‫نه! نه! نه!
‫بس کن!
‫نه! نه!
‫بس کن! نه!
‫اون دخترها شاید نجات پیدا کرده باشن.
‫ولی برای دخترهای دیپلمات‌های آمریکایی...
‫و کسایی که کارشون از نجات پیدا کردن گذشته،
‫ده میلیون دلار برای هر نفر...
‫و آزادی شیخ الشیمالی،
‫یک مرد مومن که به دست دولت ‫فاسد طالبان زندانی شده رو خواستاریم.
‫پنج روز مهلت دارین.
‫می‌خوان ما رو بکشن.
‫نه، نمی‌کشن. ما واسه‌شون یک ارزشی داریم.
‫بر خلاف دوست‌های من.
‫مگه تو بهشون نگفتی که ‫تو پشت‌بوم جاشون امنه؟
‫همه شنیدیم چی گفتی.
‫- حالا بگو چطور پیش رفت؟ ‫- دست از سرش بردار.
‫- خیلی‌خب؟ تقصیر اون نبود. ‫- واقعا؟ پس از دوست‌هاش بپرس.
‫هالی، تو الان به این خاطر زنده‌ای ‫که بابات سفیر هست...
‫پدر و مادر ما هم معاونین وزیر هستن.
‫ولی اگه اینقدر سرت تو تیک‌تاک نبود،
‫می‌فهمیدی که آمریکا ‫به تروریست‌ها باج نمی‌ده.
‫پس شاید بهتره که اینقدر ‫از خود راضی نگاه نکنی...
‫و بفهمی که الان همه‌مون نزدیکه بمیریم.
‫یا ما رو همسر مبارزان داعش بکنن.
‫- چی؟ ‫- دور و برتون رو ببینین.
‫شاید ۵۰ تا دختر از مدرسه دزدیدن.
‫فکر می‌کنی الان کجا هستن؟
‫هممم؟
‫برو گمشو ببینم.
‫[فورت ایروین، کالیفرنیا]
‫- جلسه در ساعت ۱۱:۰۶... ‫- یک لحظه صبر کن.
‫کاپیتان، الان یک ساله روی اعصابم ‫راه رفتی و حالا به خواسته‌ات رسیدی.
‫ولی قبل از اینکه خودت و ‫ارتش رو شرمسار کنی،
‫می‌خوام برای آخرین بار بهت فرصت بدم ‫که از شکایتت صرف‌نظر کنی.
‫- با کمال احترام، قربان... ‫- گور بابای احترام گذاشتنت.
‫ستوان‌یار کالینز وارد قلمروی دشمن شد ‫و جونت رو نجات داد.
‫ماموریتی که به قیمت جان ‫همکار خلبان و چهار تکاور شد،
‫دو نفر دیگه زخمی شدن در حالی که ‫نزدیک بود به خودش هم شلیک کنن.
‫ولی با این حال، می‌خوای ‫اون رو به جرم بزدلی محکوم کنی.
‫شاید اگه سرهنگ خودشون می‌دیدن ‫که افرادشون کشته می‌شدن...
‫در حالی که ستوان‌یار کالینز، ‫امنیت رو به وظیفه ترجیح داد، درک می‌کردین.
‫امنیت؟
‫حق با توست، کاپیتان.
‫مطمئنا تصمیم سختی بوده ‫که باید گرفته می‌شده.
‫شاید مشابه همون تصمیمی که ‫خودت یک هفته قبل از اون گرفتی.
‫تصمیمی که بعضی‌ها فکر می‌کنن باید ‫به خاطرش تحت پیگرد قرار بگیری.
‫- چه عذر موجه داشته یا نداشته. ‫- بله، قربان.
‫ولی حاضری که همه چیز برملا بشه ‫و خطر کنی که به زندان بری.
‫حاضرم که مسئولیت کارهام رو به گردن بگیرم.
‫ایشون هم باید همین کار رو بکنه.
‫باشه.
‫من تا دوشنبه صبر می‌کنم.
‫چون حس و حالش رو ندارم ‫که آخر هفته‌ام رو خراب کنم.
‫می‌تونیم به ثبت جلسه برگردیم.
‫جلسه در ساعت ۱۱:۰۸ به تعویق افتاد.
‫از اینجا گمشو برو.
‫تسلیم شو.
‫تسلیم شو، لعنتی!
‫خودت تسلیم شو، زنیکه.
‫شنیده بودم دوست‌های جدید پیدا کردی.
‫ولی خوشحالم که با چشم‌های خودم دیدم.
‫ساکت شو، ترویس.
‫باید بگی ساکت شو، قربان،
‫ولی الان فکر نکنم ‫حاضر بشم دعوا به راه بندازم.
‫من باختم.
‫آره، به نظر میاد از لحظه لحظه ‫پیروزیش لذت می‌بره.
‫برو یک دوش بگیر.
‫نمی‌تونم با کسی حرف بزنم ‫که بوی گند عرق می‌ده.
‫می‌دونم چرا اومدی اینجا.
‫- نمی‌تونی جلوم رو بگیری... ‫- که حرفه‌ات رو از بین ببری؟
‫زحمت نمی‌دم این کار رو بکنم.
‫برو دوش بگیر. جدی می‌گم.
‫کِی؟
‫یک ساعت دیگه می‌رم واشینگتن دی.سی.
‫امیدوارم از دیشب تا حالا ‫اطلاعات بیشتری داشته باشن.
‫برای تو هم در سی-۵ یک جا رزرو کردم ‫که ساعت ۱۶ از ویسبادن پرواز می‌کنه.
‫از اونجا با پرواز تجاری می‌ری.
‫بعد این هیچ ارتباطی به نگرانی ‫مقامات عالی رتبه نداره که....
‫می‌ترسن شهادت من قراره شهرت ‫درخشان ارتش رو مخدوش کنه؟
‫یک جلسه محرمانه است.
‫هر حرفی که بزنی، از اونجا بیرون نمی‌ره...
‫و خودت هم خوب می‌دونی.
‫تنها کسی که سرش روی نیز ‫جلوی دروازه قرار می‌گیره، خودتی.
‫پس اومدی اینجا من رو ‫از دست خودم نجات بدی.
‫نمی‌گم که واسم مهم نیست،
‫چون جفت‌مون می‌دونیم که دروغه.
‫ولی در حال حاضر، این‌ها واسم مهمن.
‫این مزخرفات سی‌آی‌ای هست.
‫دلتا رو بفرست.
‫ما فرستادیم، ماموریت نجات، ‫سه روز پیش فرستادیم.
‫هیچکس زنده نموند.
‫پس این مزخرف سی‌آی‌ای تنها امیدیه ‫که این دخترها تا هفته دیگه دارن.
‫به عنوان یک سازمان امداد بین‌المللی ‫به اونجا می‌ریم.
‫باید ۶۰ درصد اعضاش زنان باشن ‫تا قابل باور باشه.
‫تکاورهای خوب زیادی هستن.
‫تعجب می‌کنی که چندتاشون زن هستن.
‫بین‌المللی گفتم.
‫چندتا مزدور از آسیا؟
‫مطمئنم که جزو بهترین‌ها هستن.
‫وقتی این دو نفر رو ببینی،
‫می‌تونی ازشون بپرسی که ‫چند نفر در اوکراین کشتن.
‫واسه کدوم طرف؟
‫انتخابش با خودته.
‫فقط با خودم گفتم حتما ‫ترجیح می‌دی این خشم خودت رو...
‫سر کسی خالی کنی که ‫تیمت رو از بین برد،
‫تا اون خلبانی که جونت رو نجات داد.
‫شاید هم اشتباه فکر می‌کردم.
‫فکر کنم جفت‌مون می‌دونیم...
‫تنها کسی که تو می‌خوای ‫تاوان این قضیه رو بده،
‫الان روبروی من نشسته.
‫پاسپورت و کارت شناسایی کانادایی.
‫به زحمت تونستم یک عکس پیدا کنم...
‫که جلوی دوربین مسخره‌بازی در نیاوردی.
‫پس از قبل می‌دونستی که می‌رم؟
‫هفت ساله می‌شناسمت و هنوز ‫تقریبا هیچی درباره‌ت نمی‌دونم، جیک.
‫این استثنا به حساب میاد.
‫جسیکا ربیت؟ ‫[اسم یک شخصیت کارتونی]
‫ربیت.
‫یک فامیل باافتخار فرانسوی-کانادایی هست.
‫[کویته، پاکستان]
‫خانم ربیت؟
‫ربیت، تشدید نداره.
‫ماشین کجاست؟
‫- بذارین کیف‌تون رو بگیرم. ‫- نه. ماشین کجاست؟
‫اینجوری بد جلوه می‌ده. ‫کار من همینه.
‫ممنون.
‫می‌خواستم بپرسم که احیانا شما ‫ارتباطی با اون شخصیت معروف...
‫اون مال یک کارتون هست. ‫چطور می‌شه بهش ارتباط داشته باشم؟
‫ولی از یک روی نفر طراحیش کردن، نه؟
‫- پس شاید مادرتون... ‫- ماشین کجاست؟
‫ماشین.
‫[فرودگاه بین‌المللی کویته]
‫شرمنده بابت ماشینم. ‫مردم تو پاکستان وحشیانه رانندگی می‌کنن.
‫ای وای!
‫دیدی؟ وحشی‌ان!
‫[هتل زرناب]
‫نه، نه. لازم نیست.
‫من قدردان زنده موندنم هستم.
‫از این پول واسه خودت یک تابوت قشنگ بگیر.
‫ممنون.
‫جسیکا. راکل هستم.
‫راکی صدام کن.
‫جیک هستم.
‫گوش کن، لازم نیست اسامی رو بدونم.
‫هیچکدوم از شما تو ذهنم نمی‌مونین....
‫و احتمالا به اندازه جسیکا ربیت، ‫اسامی واقعی هستن.
‫پس چی می‌خوای؟ شماره بگم؟
‫وظایف رو بدونم.
‫پس من مکانیکم که شباهت زیادی داره.
‫باید از این طرف بریم.
‫با خودشون فکر کردن ‫اینجا خانه امن هست؟
‫امن‌ترین جایی که مونده.
‫متاسفانه پاکستان دیگه متحد دوستانه‌ای نیست.
‫آمریکایی هستی یا افغان؟
‫تا بدونی که می‌تونی ‫بهم اعتماد کنی یا نه؟
‫من یک افغانی می‌شناسم که بیشتر ‫از هر آمریکایی بهش اعتماد دارم.
‫فقط یکی می‌شناسی؟
‫یکی که هنوز زنده است.
‫بعد از اینکه بابام اعدام شد، ‫از اونجا مهاجرت کردیم.
‫انگار اولین راه‌حل طالبان ‫برای مجازات، اعدام بوده.
‫سی‌آی‌ای اعدامش کرد.
‫یا تحت شکنجه اطلاعات به طالبان داده بود...
‫یا اینکه یک مامور دوجانبه بود.
‫کدوم یکی بود؟
‫اصلا نمی‌شه فهمید.
‫حدسیات و فرضیات هم خطرناکن.
‫اگه فرض کنم، بعد می‌شه حدس زد ‫که نمی‌شه بهت اعتماد کرد.
‫مگه اینکه حقیقت نداشته باشه ‫که رهبر تیم خودت رو کشتی.
‫نه. اون کاملا حقیقت داره.
‫بهش شلیک کردی؟
‫با سنگ زدم. به اندازه یک توپ بیسبال.
‫تو بالتیمور بازیکن مدافع بودم. ‫تو پرتاب‌کننده‌ای؟
‫آدم نمی‌دونه چه مهارتی ‫چه موقع به دردش می‌خوره.
‫مطمئنم حقش بوده که بمیره.
‫اصلا هم حقش این نبود.
‫مطمئنم این اطلاعات جالب رو ‫با بقیه تیم هم در میون گذاشتی؟
‫نه. خودشون با من در میون گذاشتن.
‫هواپیمای ترویس کِی می‌شینه؟
‫اون صندلی راکی هست.
‫مطمئنم اونقدر اینجا بوده ‫که یک صندلی دیگه پیدا کنه.
‫ترویس؟
‫- پرواز کرده. ‫- وای‌فای ما کدوم یکیه؟
‫اونی که نوشته «شبکه امن مخفی».
‫وقت زیادی برای آماده شدن داریم، نه؟
‫عربی بلدی؟ دیلایت۷۴۳؟
‫تو تنظیم کردی.
‫- پس تو فنی‌کار هستی، نه؟ ‫- اوهوم.
‫شر هستم، ارتباطی به خواننده ندارم.
‫خب، چقدر تو دل‌برو.
‫من رو «خوره» صدا بزن.
‫اونم ریچله.
‫متخصص سلاح.
‫تیرانداز!
‫درسته، «تیرانداز».
‫از قبل روی مخ تریسا رفتی.
‫اهل مواد منفجره که شاید ‫کار درستی نکرده باشی.
‫- می‌تونی «بمب» صدام بزنی. ‫- خوشم اومد.
‫ببین، قصد توهین ندارم، خرگوش.
‫دکتر مایک هم از ما خوشش نمیاد.
‫فقط ازش بهره می‌بریم ‫که از مرز رد بشیم.
‫یک ماهه منتظر مجوز ‫از طرف پاکستانی‌ها هستم...
‫که به شهر خوست، دارو ببرم.
‫قبول دارم. به طرز معجزه‌آسایی ‫این مجوز صادر شد.
‫خوست، اونطرف مرز؟
‫تا جایی که طالبان اجازه بده بریم.
‫به علاوه جایی که شیخ رو نگه داشتن.
‫البته فرصتی نداریم که ‫اون رو از زندان آزاد کنیم.
‫- نقشه این بوده؟ ‫- بهترین نقشه نبود.
‫همه آمریکایی‌ان.
‫- پس این کیه؟ ‫- بدیا دورانی.
‫مادرش وزیر آموزش و پرورش افغانستان بود.
‫امروز صبح باهاش جلسه داریم.
‫حتی مامانش می‌دونه که اینجاییم.
‫خب، از مرز می‌شیم. بعدش چی؟
‫دارو رو تحویل می‌دیم، بعدش می‌فهمیم ‫که دلکوی ماشین ترک خورده.
‫دلکوی جدید دو روز بهم وقت می‌ده. ‫شاید هم سه روز.
‫نمی‌تونیم اسلحه‌ای ببریم. باید فرض کنیم ‫که کامیون رو کامل می‌گردن.
‫باید شانس بیاریم که ‫جاساز اسلحه ترویس اونجا باشه.
‫- درسته. ‫- کارت‌های شناسایی مشکلی ندارن؟
‫اسامی همه نام کارمندهای واقعی هستن.
‫شش زن، دو مرد.
‫می‌تونی من رو اونطرف ستون حساب کنی.
‫اصلا برقع نمیندازم.
‫نزدیک‌ترین کافی نت کجاست؟
‫سلام.
‫چی می‌خوای؟
‫اوه، اوه...
‫این چه طرز حرف زدن ‫با یک دوست قدیمیه؟
‫کی هستی؟
‫انگلیسی حرف می‌زنی. ‫پس تنهایی.
‫بگو که از طرف آمریکا زنگ زدی.
‫آوینا، به کمکت احتیاج دارم.
‫من جزو طالبانم و به کشورم وفادارم.
‫تنها کسایی که بیشتر از آمریکایی‌ها ‫از داعش بدشون میاد، طالبان هست.
‫باید بفهمم دخترهای آمریکایی کجان.
‫عقل از سرت پریده؟ ‫من از کجا بدونم؟
‫می‌دونی که چطور بفهمی.
‫خب، نمی‌دونم. هیچکس نمی‌دونه کجان.
‫دوازده ساعت وقت داری که بفهمی.
‫اینجا نیا. حاضر نیستم ببینمت.
‫می‌دونی که دروغ می‌گی.
‫می‌دونی که کجا بیای.
‫چیه؟
‫چطور می‌شه قبل از من رسیدی ‫و هنوز خودت رو اینجا نرسوندی؟
‫کجا؟
‫هر اتفاق پیچیده‌تری افتاد، ‫یکسره برو پیش بهیار.
‫- هر چیز مرگباری... ‫- فهمیدم، دکتر.
‫یه لحظه ما رو تنها می‌ذاری؟
‫- حتما. ‫- ممنون.
‫یک چای سبز واست سفارش دادم.
‫شنیدم دوست‌های جدید پیدا کردی.
‫دوست‌های آدم می‌میرن.
‫بعد از چیزی که دیدم، ‫باید گفت مرگشون حتمیه.
‫خب،
‫وارد می‌شیم، بر اساس اطلاعات ‫ماهواره‌ای بحث‌برانگیز، پیداشون می‌کنیم...
‫و اگه پیداشون کنیم، ‫با درگیری مسلحانه بیرون میایم.
‫خب، یه خرده شسته رفته‌تر از اینه.
‫آره.
‫شنیدم یک جاساز اسلحه داری.
‫- یک چیزی واسه روز مبادا. ‫- مطمئنی هنوز سرجاشه؟
‫اون‌ها ثابت کردن کارشون در پیدا کردن ‫مزخرفاتی که جا می‌ذاریم، خوبه.
‫زیر یک کف فلزی که خودم جوش دادم.
‫زود اومد.
‫به چند نفر می‌خوای درباره ‫نقشه مرموز خودت بگی؟
‫هیچکس.
‫خودش ما رو پیدا کرد.
‫چقدر خوب.
‫خانم وزیر.
‫وزیر سابق. کامیلا صدام کن.
‫باید معذرت بخوام که ‫خودمون رو معرفی نمی‌کنیم.
‫می‌دونم که چرا اومدین. ‫فقط همین واسم کافیه.
‫لطفا، بفرمایید بشینید.
‫کنجکاوم بدونم که چطور فهمیدین.
‫ای کاش می‌تونستم بهتون بگم.
‫- قهوه می‌خورید؟ ‫- حرفم زیاد طول نمی‌کشه.
‫می‌دونین دخترم رو کجا نگه می‌دارن؟
‫اطلاعات خوبی داریم.
‫حتی بهتر از دفعه قبل؟
‫خانم وزیر، ما بر اساس همین اطلاعات ‫جون خودمون رو به خطر میندازیم.
‫پس نهایت سعی‌مون رو می‌کنیم ‫که این اطلاعات درست باشن.
‫ممنون می‌شم.
‫ولی اگه فهمیدین نهایت سعی شما کافی نیست،
‫ازتون می‌خوام مبلغ باجی که ‫درخواست کردن رو بهشون بدین.
‫اون می‌شه ۷۰ میلیون دلار.
‫ده میلیون دلار.
‫پس فقط واسه دختر خودتون؟
‫امیدوارم که تا فردا آماده کنید.
‫می‌دونین که نمی‌تونیم ‫این کار رو بکنیم، خانم وزیر.
‫دارم یک گزینه در صورت لزوم، ‫پیش روی شما می‌ذارم.
‫تا دخترم رو نجات بدین که ‫به صورت عمومی، سرش بریده نشه.
‫- ولی فقط دختر خودتون؟ ‫- دختر من، اولین نفر خواهد بود.
‫از یک دختر افغان نمایش به راه بندازن،
‫تا آمریکایی‌ها از کانال‌های محرمانه برای ‫پرداخت باج شهروندهای خودشون استفاده کنن.
‫همونطور که قبلا هم چندین بار ‫این کار رو انجام دادن.
‫این رو گفتم تا در نظر بگیرین.
‫اومدم بهتون کمک کنم که از مرز رد بشین،
‫جایی که بیشتر از همه ممکنه ‫در معرض خطر لو رفتن قرار بگیرین.
‫البته جای بحث داره.
‫یک دوست قدیمی به نام بشیر، ‫سرپرست گذرگاه هست.
‫- اون بهتون کمک می‌کنه رد بشین. ‫- چطور پیداش کنیم؟
‫از این و اون نپرسین. ‫توجه بقیه جلب می‌شه.
‫خودش مراقب شما هست.
‫امیدوارم که به سلامت برین.
‫ممنون.
‫دخترم رو برگردونین.
‫هر کار بتونیم انجام می‌دیم.
‫خانم ربیت، سلام.
‫خیلی خوشحالم می‌بینمتون.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫بیا، همراه من بیا، خانم ربیت.
‫عباس، فکرش هم نکن.
‫از سواری لذت ببر.
‫ممنون بابت این اسمی که بهم دادی.
‫باید بالاخره از کارم لذت ببرم.
‫ببخشید.
‫خانم ربیت، بفرمایید.
‫- بذارین کمکتون کنم. ‫- ربیت.
‫تشدید نداره.
‫بله، می‌دونم. مثل باگز بانی.
‫اسم من، مالک هست.
‫رانندگی کن، ملک.
‫مالک.
‫[گذرگاه مرزی خیبر]
‫اوه، خانم ربیت.
‫هی داداش،
‫یک بار دیگه صدام کنی...
‫خودم میام ساکتت می‌کنم.
‫نمی‌دونی رابط ما چه موقعی سر کاره؟
‫- چون به نظر میاد چند ساعت اینجاییم. ‫- ای کاش می‌دونستم.
‫انگار باید منتظر بمونیم.
‫رئیس.
‫من درستش می‌کنم. نگران نباش.
‫عباس. عباس!
‫ممنون.
‫نگران نباشین. عباس درستش می‌کنه.
‫راننده افتضاحیه، ولی ‫حلال مشکلات خوبیه.
‫خوشحالم می‌شنوم.
‫- از موسیقی خوشتون میاد؟ ‫- آره، از موسیقی خوشم میاد.
‫طالبان و داعش از موسیقی متنفرن.
‫به همین خاطر ازشون متنفرم.
‫فقط سر مشکلشون با موسیقی؟
‫از گروه «دورز» خوشتون میاد؟
‫آره از دورز خوشم میاد.
‫استپنولف چی؟
‫تو لغت‌نامه موسیقیایی ‫غافلگیرکننده‌ای داری، ملک.
‫- مالک. ‫- مالک.
‫از داداشم یاد گرفتم.
‫عضو یک گروه ادای احترام هست.
‫داداشت، عباس عضو ‫یک گروه ادای احترام هست؟
‫آهنگ محبوبش از گروه استپنولفه، ‫«زاده شده تا رام نشه».
‫آهنگ خیلی خوبیه.
‫راننده افتضاحیه، خواننده خوبیه.
‫داداشت رو دوست داری.
‫عباس جونم رو نجات داد.
‫اونم چندین بار.
‫همه چیزم رو مدیونش هستم.
‫می‌فهمی از چه حسی می‌گم.
‫آره.
‫چی گفتم؟
‫- حلال مشکلات. ‫- با خواننده.
‫خواننده خیلی خوب.
‫راننده افتضاح.
‫برگرد داخل!
‫سلام علیکم. سلام علیکم.
‫برگرد!
‫- اینجا چیکار می‌کنی! ‫- برگرد تو صف.
‫گوش نمی‌کنی!
‫خیلی‌خب، در کامیون رو باز کن.
‫همه بیان بیرون! بازش کن.
‫تجهیزات پزشکی! ‫اینجوری خرابشون می‌کنین!
‫تجهیزات پزشکی! ‫اینجوری خراب می‌شن.
‫می‌خواین مردم خودتون رو بکشین.
‫- خفه‌خون بگیر... ‫- اومدن مردم‌تون رو نجات بدن.
‫مردم خودتون! اینجوری می‌کشینشون!
‫محض رضای خدا، دارو هستن!
‫- دکتر، درگیر نشو. ‫- برگرد تو ماشین.
‫- من... ‫- بعد از چند سال برگشتی؟ ۲۰ سال؟
‫با خودت فکر می‌کنی...
‫طالبان به کسایی که ‫لباس مبدل بپوشن احترام میذاره؟
‫- من... ‫- برو سوار ماشین شو!
‫بس کن! می‌گم بس کن! ‫روش رو بخون. «آنتی‌بیوتیک» نوشته.
‫مواد، می‌خواین مردم ما رو مسموم کنین!
‫آنتی‌بیوتیک می‌گم، مشنگ خر! ‫[مشنگ از کتاب‌های هری پاتر]
‫- مشنگ! ‫- چی گفتی؟ بهم چی گفتی؟
‫بهت گفتم مشنگ. ‫چون همون چیزی که...
‫مشنگ یک مرد خیلی جدیه.
‫حتی به سحر و جادو اعتقاد نداره.
‫حداقل برچسبش رو ببین!
‫این‌ها اسلحه‌ان. ‫می‌دونم که اسلحه هست.
‫اسلحه‌ای در کار نیست.
‫به نظرت بهشون بگیم ‫که اومدیم داعش رو بکشیم؟
‫حداقل اونجوری می‌گن ‫یک طرف قضیه هستیم.
‫شاید بهتره نظرت رو پیش خودت نگه داری.
‫چه غلطی دارین می‌کنین؟
‫دنبال اسلحه می‌گردم.
‫این محموله توسط بالاترین رتبه تایید شده.
‫قربان، ما هیچ مکاتباتی دریافت نکردیم.
‫مکاتباتی دریافت نکردی؟
‫اصلا خوندن و نوشتن بلد نیستی!
‫این‌ها رو بردار و بذار سر جاشون.
‫اگه یک شیشه دیگه بشکنین،
‫خودم سرت رو می‌بُرم!
‫عذر می‌خوام. می‌تونین به راهتون ادامه بدین.
‫بشیر؟
‫قدردان لطفتون هستیم.
‫فقط در موقعیت اضطراری، ‫به این شماره زنگ بزنین.
‫نمی‌تونم قول کمک بدم.
‫امیدوارم که بهش احتیاج پیدا نکنیم.
‫خدا به همراهتون.
‫همینطور شما.
‫دنبال یک توهین بودی...
‫بعد از کتاب‌های هری پاتر گفتی.
‫زندان.
‫آره. همینطور به نظر میاد.
‫روحانی. شیخ الشیمالی. زندان.
‫پس اینجا نگه‌ش می‌دارن.
‫اینجا نرو.
‫حالا از مونوپولی می‌گی، مالک.
‫عباس همیشه من رو شکست می‌ده.
‫تقلب می‌کنه.
‫منم تقلب می‌کنم ‫ولی اون بهتر تقلب می‌کنه.
‫دلایل زیادی داری که ‫به چشم الگو بهش نگاه کنی.
‫فال خوب اومد؟
‫هیچوقت خوب نیست.
‫فکر کنم مامانم منفی‌باف بوده.
‫ممنون.
‫من هر کاری بگین انجام می‌دم.
‫پس قهوه بخور.
‫- چی؟ ‫- بشین.
‫بایت پیشنهاد خودمون که تو و دوست‌هات رو ‫آزاد کنیم، هیچ جوابی دریافت نکردیم.
‫البته به غیر از اینکه آمریکایی‌ها ‫سعی می‌کنن ما رو بکشن.
‫ولی می‌دونی اونجوری ‫واسه‌شون خوب پیش نرفت.
‫- نه، تقصیر من نبود. ‫- نه، نه، نه.
‫می‌دونم، هیچکدوم از این‌ها تقصیر تو نیست.
‫یک قورت بخور.
‫من تصمیم گرفتم که باید حسن نیت نشون بدیم.
‫- پس می‌ذارم بری. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫دارم آزادت می‌کنم.
‫- منو؟ ‫- جا خوردی.
‫اینو درک می‌کنم.
‫با توجه به طوری که رسانه‌ی شما ‫سعی داره ما رو جلوه بده.
‫تو دوست‌هام رو از روی پشت بوم پرت کردی پایین.
‫بله، اقدام هیولاصفتانه‌ای بود.
‫ولی می‌دونی، ما هدف خودمون رو داریم
‫و به شدت هم بهش معتقدیم.
‫آمریکایی‌ها هم به هدف‌شون معتقد هستن.
‫و خیلی از ما رو کشتن.
‫با پهبادها و بمب‌هاشون ‫خانواده‌ها و بچه‌هامون رو کشتن.
‫از قبل زمانی که تو متولد شده باشی.
‫خانواده‌ی منو هم کشتن.
‫دوتا دختر داشتم.
‫و یه همسر.
‫می‌دونی، من سعی نمی‌کنم قانعت کنم.
‫- یکی دیگه رو انتخاب کنم؟ ‫- نه، نه.
‫نه. من میرم.
‫خوبه.
‫می‌خوام این یادداشت رو
‫به اداره‌ی پلیس تحویل بدی.
‫- پلیس طالبان؟ ‫- بله.
‫بگو ببینم.
‫می‌تونم با این کار بهت اعتماد کنم؟
‫بله.
‫می‌تونی.
‫ممنون.
‫قهوه‌ات رو تموم کن.
‫نمی‌خواد.
‫می‌دونم. ‫بدجور تلخه.
‫می‌خوان همین که بار رو خالی کردیم ‫همه‌مون با اون یکی کامیون بریم.
‫- خوب نیست. ‫- نه. عباس درستش می‌کنه.
‫اوکیه.
‫اوکی اینطوریه؟
‫بله.
‫من بهشون پول دادم، باقیش نمایشیه.
‫- عجب نمایشی هم هست. ‫- آره.
‫پشت رو می‌بینی، رئیس؟
‫هامبی رو می‌بینی؟
‫هاموی رو می‌بینم.
‫بله، هامبی. ‫ببین کجا میره.
‫جایی که سلاح‌های بزرگ رو نگه می‌دارن.
‫- زرادخانه. ‫- نه، نه.
‫اسلحه، بمب، بوم بوم.
‫ممنون، عباس. ‫خودمون ردیفش می‌کنیم.
‫مشکلی نیست، همیشه در خدمتم.
‫مالک.
‫بوم بوم.
‫ریچل، تریسا، روسری سرتون کنید.
‫بریم چندتا اسباب‌بازی بگیریم.
‫بمبه.
‫چی؟
‫اسمم.
‫منم تیراندازم.
‫نشونه بگیر. ‫ماشه رو بکش.
‫دفعه بعد.
‫گور پدرت که برگشتی.
‫گور پدر تو که هنوز اینجایی.
‫من برای خونه‌ام می‌جنگم.
‫فقط خیلی خوب نمی‌جنگی.
‫اونا کجان؟
‫لعنتی.
‫پس زیر اونجاست؟
‫لعنتی!
‫فکر می‌کردم یه ماهواره زیر نظرش داره.
‫گمون کنم از ماورای جو زمین ‫یه سقف مسطح عین یه سقف مسطح به نظر میاد.
‫- مدار. ‫- چی؟
‫ماهواره‌ها تو مدار هستن، ‫نه ماورای جو.
‫پس همین هم توضیحش میده.
‫گندش بزنن!
‫واسه خودم موتور جور کردم.
‫دزدیدیش؟
‫قرضش گرفتم.
‫قرضش گرفتی؟
‫باید یه بولدوزر می‌دزدیدم.
‫اینو برات گرفتم. ‫تو بازار سیاه. پنج دلار.
‫خوشگله.
‫برو!
‫تو کی هستی؟ ‫اینجا چیکار داری؟
‫بهم گفتن اینو بهت بدم.
‫"این تقاص خیانت به ایمان و هدفته".
‫اون چه کوفتیه؟
‫حدود پنج کیلو سی4.
‫داعش.
‫انگار هیچکس تو دنیا متوجه نشده که ‫اینجا یه جنگ داخلی شروع شده.
‫مالک. مالک.
‫مالک میره بررسی کنه، رئیس.
‫خانم ربیت، حالتون خوبه؟ ‫من میرم بررسی کنم.
‫دکتر، میشه بری؟
‫کارم همینه.
‫خیلی‌خب. ‫اول چیزهای راحت.
‫داده ماهواره گروگان‌ها رو اینجا نشون میده.
‫و ما هنوز قراره به اطلاعات ماهواره‌ای اعتماد کنیم؟
‫خونه روستایی. ‫20 کیلومتر فاصله داره.
‫توسط دو منبع تایید شده.
‫اشتباه می‌کنن.
‫اونا تو یه کارخونه تنباکوی متروکه‌ان.
‫اینا مختصات اونجان.
‫اونوقت از کجا اینو می‌دونی؟
‫منبع‌ام یه ماماست.
‫اینجا جمع کوچیکی هست ‫و ماماها هم عادت دارن حرف بزنن.
‫یکی از زن‌های امیر، ‫دو روز پیش زایمان کرده.
‫و منبعت اونجا بوده؟
‫نبوده.
‫ولی دوستش بهش گفته که دخترهای آمریکایی اونجا بودن.
‫همینطوری تو حیاط داشتن یوگا کار می‌کردن؟
‫تو یه قفس بودن.
‫دست یکی‌شون بدجور زخمی بوده.
‫و از ماما خواسته بودن که زخم رو تمیز کنه.
‫و این منبع قابل اعتماده؟
‫اون طالبانـه.
‫من جونش رو نجات دادم.
‫داعش داشت بهمون می‌رسید.
‫من فراریش دادم.
‫وگرنه بخاطر همکاری کردن به ما ‫همونجا سرش رو می‌زدن.
‫برخلاف بقیه‌ی اعضای تیمت که تیکه تیکه شدن.
‫کافیه.
‫همین الان دست از این کارها برمی‌داریم،
‫عین یه تیم رفتار می‌کنیم، ‫وگرنه کارمون تمومه.
‫- حرفش رو باور می‌کنی؟ ‫- آره.
‫اطلاعات شما یه تله‌ست.
‫و خودش هم حاضره باهامون بیاد.
‫این بهم نشون میده که راست میگه.
‫باشه.
‫پس می‌مونه اسلحه.
‫محل جاساز؟
‫موضوع حساسیه.
‫عباس، زرادخانه‌ی شما رو می‌گیریم.
‫هوشمندانه‌ست، رئیس. ‫بریم تو کارش.
‫- خدایی؟ ‫- از هرچی که داریم استفاده می‌کنیم.
‫راکی، نمی‌تونیم از ماشین غیردولتی استفاده کنیم.
‫ازت می‌خوام یکی دیگه برام بدزدی.
‫پس قراره پایگاه رو با چندتا کوکتل مولوتف
‫و تفنگ‌های جنگ جهانی اول بگیریم.
‫مهمات!
‫مهمات بیشتر!
‫عجله کنید! مهمات!
‫مهمات بیشتر!
‫تیرانداز، راکی، دیدبانی بدید.
‫عباس، هاموی. ‫بقیه هرچی لازم داریم بردارید.
‫طالبان!
‫ایول!
‫وایسا، برگرد!
‫- شرمنده، خانوم. ‫- برگرد!
‫ما ولش نمی‌کنیم! ‫برگرد!
‫نمی‌تونم.
‫خودت می‌دونی که با جسدش چیکار می‌کنن.
‫اگه اون عباس بود، ولش می‌کردی؟
‫می‌کردی؟
‫بیارشون خونه.
‫غلط کردی. ‫تو خوب میشی.
‫تا دو دقیقه دیگه به اون شماره زنگ می‌زنم.
‫می‌خوام محلش رو ردیابی کنی.
‫اون چه کاری بود؟
‫ما کسی رو ول نمی‌کنیم.
‫نه، به کشتن‌شون میدی.
‫می‌خوای ول کردن افرادت رو جبران کنی؟
‫به قیمت جون کس دیگه‌ای این کارو کن.
‫در حال حاضر، نمی‌دونن ما کی هستیم.
‫ولی اگه یه آمریکایی با کارت شناسایی دکتر پیدا کنن، ‫می‌فهمن.
‫اونوقت دیگه راه فراری برامون نمی‌مونه.
‫هی، وصل شدم و آنلاین هستیم.
‫بخاطر همین برگشتی؟
‫نه.
‫الو؟
‫چیزی که پیشنهاد دادی رو نیاز داریم.
‫نصف شهر آتیش گرفته.
‫پلیس داره دنبالتون می‌گرده.
‫- دنبال ما؟ ‫- نمی‌دونم. بعضی‌ها می‌گن کار داعش بوده.
‫نبود.
‫اینش الان مهم نیست.
‫اونا پیداتون می‌کنن. ‫من نمی‌تونم کمکتون کنم.
‫بشیر، صبر کن. ‫فقط گوش بده.
‫به چی گوش بدم؟
‫- به زودی می‌بینیمت. ‫- منو می‌بینید؟
‫نزدیکیم. 8 کیلومتر.
‫با اون ماشین؟ ‫یک کیلومتر هم جلو نمی‌ریم.
‫خوره‌. ‫بیا بریم.
‫نمی‌تونید اینجا بمونید. ‫باید برید.
‫ولی چاره‌ای نداریم.
‫جایی واسه دفن کردن مُرده‌هامون نیاز داریم.
‫خانم ربیت.
‫خانم ربیت!
‫به اندازه کافی عمیق شده.
‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫- تو بهش زنگ زدی؟ ‫- معلومه.
‫چطور وارد کشور شدی؟
‫بهم میگه که دوتا از افرادت مردن.
‫خیلی متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫اخبار میگه که حمله داعش بوده.
‫پلیس هم همینطور.
‫یکی از دخترهای مدرسه اونجا پیدا شده.
‫حداقل یونیفرم و چند تیکه از جسدش.
‫سفید پوست بوده.
‫سر اینکه کی اول می‌میره ‫اشتباه می‌کردم.
‫ولی فکر نکنم مورد دوم رو اشتباه کرده باشم.
‫ده میلیون.
‫خودت که شنیدی ترویس چی گفت.
‫ترویس مرده، پس رئیس کیه؟
‫پس تصمیمش با توئه.
‫همه‌شون هزاری‌ان؟
‫اسکناس‌های هزار دلاری؟
‫نمی‌دونستم که اینقدر اسکناس هزار دلاری ‫تو بازار هست.
‫ده میلیون اسکناس هزار دلاری ‫از کجا پیدا کردی؟
‫این کارو نکرده.
‫قلابی‌ان.
‫می‌خوای با اسکناس قلابی باج بدیم؟
‫فقط تونستم همینو جور کنم. ‫نباید متوجه بشن.
‫یه دقیقه هم نشد تا اون بفهمه.
‫امیر آمریکایی نیست.
‫براتون زمان می‌خره.
‫وضعیت مدام داره بهتر و بهتر میشه.
‫عملیات نجاتتون شکست خورد.
‫دیگه چه چاره‌ای دارید؟
‫یکی از دخترها رو نجات بدید.
‫آمریکا بابت بقیه‌شون پول میده.
‫بعد می‌تونید فرار کنید.
‫به گمونم واسه همین هم اینجایید، ‫که فرار کنید؟
‫قبل از رفتنت یه کار خوب انجام بده.
‫اصلا راه فراری داریم؟
‫من شماره‌ای دارم که درخواست تخلیه کنم.
‫بالگرد شاهین سیاهی که اون طرف مرز آماده‌ست.
‫خب زنگ بزن بیاد.
‫همه گوشی‌هاتون رو بذارید روی میز.
‫اگه اخبار جعلی باشه، ‫ممکنه سعی کنن ردیابی‌مون کنن.
‫من گوشیم رو خاموش می‌کنم.
‫سیمکارت‌ها رو در بیارید.
‫همه‌چی رو خوب از بین ببرید.
‫- گور پدرت! ‫- نه!
‫زنه جیگر داره.
‫قابل تحسینـه.
‫برو.
‫می‌تونم از خودم دفاع کنم.
‫زن‌ها رو تحسین می‌کنی؟
‫بخاطر همین هم از روی پشت بوم ‫پرتشون کردی؟
‫هالی کجاست؟
‫قول دادم آزادش کنم.
‫و همین کارو هم کردم.
‫تو که راست میگی.
‫شنیدم داریم جا به جا می‌شیم.
‫آمریکایی‌ها دارن میان، مگه نه؟
‫نگهبان‌ها دوست دارن حرف در بیارن.
‫اگه از آمریکایی‌ها می‌ترسیدم،
‫برنامه ازدواج با تو رو نمی‌ریختم.
‫ازدواج با من؟
‫فقط باید صبر کنیم تا روحانی بیاد.
‫مغزت مشکل داره.
‫من تصمیم گرفتم که به زن قوی‌ای نیاز دارم
‫تا فرزندانی جنگجو برام بیاره.
‫چون زن‌های ضعیف، ‫فرزندان ضعیف هم به دنیا میارن.
‫ترجیح میدم بمیرم تا اینکه با تو ازدواج کنم.
‫دقیقا همین انتخاب رو می‌کنی.
‫ولی با زن من شدن،
‫جون دوست‌هات رو نجات میدی.
‫- آزادشون می‌کنی؟ ‫- نه.
‫اونا رو زن وفادارترین جنگجویانم می‌کنم.
‫اونا لایق این پاداش هستن.
‫بهتر از اینه که به عنوان برده فروخته بشن،
‫و طور دیگه‌ای باهاشون رفتار بشه.
‫من بدون رضایتت باهات ازدواج نمی‌کنم.
‫ماشین داره نزدیک میشه!
‫مهمون دعوت کردی؟
‫سلام.
‫من طالبان هستم.
‫خوشوقتم.
‫طالبان فکر می‌کنه کار داعشه.
‫حتما شاهدی به جا نذاشتید.
‫ولی امیر می‌دونه که داعش نبوده.
‫دوستم شنیده که دارن دخترها رو جا به جا می‌کنن.
‫نمی‌دونه به کجا.
‫عالی شد. ‫رهبر نداریم، اسلحه و هدف هم نداریم.
‫یه مقدار اسلحه داریم.
‫اونا فکر می‌کنن که داعش اسلحه‌ها رو دزدیدن ‫تا به زندان حمله کنن.
‫بنابراین دارن شیخ رو منتقل می‌کنن.
‫- کِی؟ ‫- به زودی.
‫- به کجا؟ ‫- به تنها زندان فوق امنیتی نزدیک به اینجا.
‫آمریکا ساختتش.
‫احمقانه‌ترین نقشه‌ای که کشیده بودی ‫چی بود؟
‫- اصلا رو دستش نبود. ‫- چی بود؟ بگو دیگه!
‫شیخ رو از زندان فراری بدیم ‫و معاوضه‌اش کنیم.
‫امیر پول و شیخ رو می‌خواد.
‫ما پول رو داریم.
‫بریم شیخ رو گیر بیاریم.
‫و کاری کنیم که امیر بیاد پیش ما.
‫من همیشه این نقشه رو دوست داشتم.
‫به شدت ازش محافظت میشه.
‫آره. گوشیت رو لازم دارم.
‫اونقدر احمق نبودم که گوشیم رو بیارم.
‫تمام کارت‌های شناسایی جعلی‌مون رو می‌سوزونیم.
‫اگه کسی گیر افتاد،
‫فقط اعتراف کنید که سرباز آمریکایی هستید.
‫باهاتون بد تا می‌کنن، ‫ولی در نهایت معاوضه می‌شید.
‫فهمیدید؟
‫تو رو که معاوضه نکردن.
‫نه. ولی بهترین شانسیه که داریم.
‫خب، از کجا می‌فهمن؟
‫وقتی ببینن‌مون.
‫خب، خدا کنه آماده باشن.
‫داره میاد.
‫سوار ماشین شو.
‫- چی؟ ‫- برو!
‫شرمنده، راکی. ‫معذرت می‌خوام.
‫بهشون بگو که سرباز آمریکایی هستی.
‫هستم خب.
‫معلومه که هستی.
‫بهشون بگو.
‫عباس.
‫باز کن!
‫سوار شو.
‫برو!
‫عباس.
‫عباس!
‫عباس.
‫اون عاشق کاری بود که ‫توش مهارت نداشت.
‫آواز خوندن؟
‫نه.
‫خوب می‌خوند.
‫عاشق رانندگی کردن بود.
‫آره واقعا.
‫برای تو، آزادی آمریکاست.
‫برای اون، فقط رانندگی بود.
‫می‌خوای راجع‌بهش حرف بزنی؟
‫چی؟
‫نه واقعا.
‫همون اول زندگی می‌فهمی که
‫از یه حدی نمی‌گذری.
‫کارهایی که می‌کنی، ‫کارهایی که هرگز نمی‌کنی.
‫تو وضعیت دشواری که قرار بگیری، ‫حد و مرزها عوض می‌شن.
‫وضعیت خیلی ناجور باشه، ‫بیشتر هم عوض میشه.
‫من هیچوقت گربه نمی‌خورم.
‫صبر کن تا وقتی که از گرسنگی داری می‌میری
‫و بچه‌گربه‌ ولگردی که نازش می‌کردی ‫رو برات بیارن.
‫ولی هنوزم حد و مرزی هست.
‫حد و مرز ضخیم، تیره و سرراست ‫و پایبندش هم هستی.
‫تا وقتی به جایی می‌رسی که ‫اون حد و مرز تموم میشه.
‫از بین رفته. ‫تمام تصمیماتت غیر قابل تصوره.
‫فرانک، رهبر تیم‌مون،
‫تو اون سوراخ، ماه‌ها ما رو کنار هم نگه داشت.
‫تک تک‌مون دوستش داشتیم.
‫مرگ ناجوری در انتظارش بود. ‫آهسته.
‫استخوون‌هاش با هر سنگی که افراد خودش پرت می‌کردن ‫خرد می‌شد.
‫ما رو دورش حلقه زدن.
‫همه‌مون قبول نکردیم.
‫واسه همین امیر گلوی یه زن روستایی رو بُرید.
‫ولش کرد تا روی خاک جون بده و بمیره.
‫بازم قبول نکردیم.
‫همین بلا رو سر بچه‌اش آورد.
‫من دست راستش بودم. ‫وظیفه‌اش گردن من بود.
‫بنابراین یه سنگ گِرد برداشتم،
‫توی دستم گرفته بودمش.
‫و فرانک صاف تو چشمم نگاه کرد.
‫یه لبخند کوچیک زد.
‫تو پایگاه که بیس‌بال بازی می‌کردیم ‫دیده بود چطور توپ پرتاب می‌کنم.
‫سرش رو برگردوند ‫تا شقیقه‌اش به سمت من باشه.
‫و منم سریع‌ترین پرتاب عمرم رو انجام دادم.
‫قسم می‌خورم که صدای شکستن جمجمه‌اش رو شنیدم.
‫فقط با یه سنگ!
‫اگه همچین کاری کنی، ‫دیگه هیچوقت حد و مرز رو پیدا نمی‌کنی.
‫و اون لبخند هر شب عذابم میده.
‫فکر می‌کردم که دیگه هیچوقت ‫کسی رو ول نمی‌کنم.
‫اون توی تلوزیونـه!
‫چی میگه؟
‫میگه که اون یه پلیدیـه، ‫مرد یا زن نیست.
‫لعنت بهت!
‫چی میگه؟
‫و اینکه از داعشه.
‫- ما رو که دیدن، درسته؟ ‫- دیدنمون.
‫چون فقط داعش همچین زن پلیدی رو قبول می‌کنه.
‫- این مزخرفه! ‫- یالا، راکی. انگلیسی حرف بزن.
‫و اینکه اون و بقیه ‫سربازهای شجاع طالبان زیادی رو کشتن.
‫بهشون بگو.
‫حالا داره ازش می‌پرسه که در دفاع از خودش ‫حرفی برای گفتن داره یا نه.
‫- چیزی نمیگه. ‫- میگه.
‫بهشون میگه که آمریکاییـه.
‫- بهم قول داد. ‫- ما رو لو نمیده.
‫همین الانش هم پوشش ما لو رفته، ‫می‌دونن که ماییم. خودشم اینو می‌دونه.
‫نمیگه.
‫خواهش می‌کنم، راکی!
‫حالا داره خدا و مهربانیش رو ستایش می‌کنه.
‫انگلیسی.
‫نه!
‫- مرده؟ ‫- بیهوشه.
‫یعنی چی؟ ‫تو جونش رو نجات داده بودی.
‫فکر کرده بودم که نجاتش دادم.
‫اون موقع خودش اونا رو آورد سمت ما ‫و الانم داره همین کارو می‌کنه.
‫چی؟
‫لعنتی. ‫کل این مدت اونا رو در جریان قرار می‌داده.
‫- چقدر وقت داریم؟ ‫- چند دقیقه.
‫گوشی رو بده من.
‫ماشین‌ها رو روشن کنید.
‫پول رو برام بیارید.
‫- تو ماشینه. ‫- بیارش.
‫بذارش همینجا.
‫- اونا چی؟ ‫- ولشون می‌کنیم.
‫و داری تمام چیزهایی که...
‫ماشین‌ها رو ببرید تو جاده!
‫سعی کردم اینجا نگهشون دارم.
‫حالا بذار طالبان بگیرنشون.
‫شیخ الشیمالی، بذارید کمکتون کنم بلند شید.
‫ممنون.
‫می‌خواستن منو بکشن.
‫شیخ رو سوار ماشین کن.
‫چرا داری کمکم می‌کنی؟ ‫هوم.
‫می‌گن که من رهبر معنوی شمام.
‫ما تا حالا همدیگه رو ندیدیم.
‫ولی شما والدین منو می‌شناسید.
‫خودتون عقدشون کردید.
‫واقعا؟
‫آره. ‫اوه.
‫خیلی‌خب.
‫- بریم. ‫- کجا بریم؟
‫تا گوشیم رو پیدا کنیم.
‫- من عاشق نرم‌افزار "گوشی مرا پیدا کن"ام. ‫- کجاست؟
‫تو ساک پول‌ها.
‫بیاید تا شمردن رو شروع نکردن ‫بهشون برسیم.
‫می‌تونید اینجا دست و صورتتون رو بشورید.
‫ممنون.
‫والدینت، اسمشون چیه؟
‫مادر و پدرم؟
‫بله.
‫آفاق و محمد واسق،
‫که متاسفانه دیگه در این دنیا نیستن.
‫خیلی متاسفم.
‫قبل از مرگشون...
‫درمورد شما صحبت کردن.
‫- درمورد من؟ ‫- بله.
‫و من منتظرت بودم.
‫من یه عروس انتخاب کردم.
‫باعث افتخارمه.
‫دود گازوئیل.
‫- چه تجهیزاتی داریم؟ ‫- اسلحه، مهمات، طناب نداریم.
‫یه مقدار طناب تو صندوق عقب هست.
‫نمی‌‌دونم چقدر محکم‌ان.
‫اسلحه کمری، نارنجک، چاقو، مواد منفجره.
‫کسی تفنگ بزرگ نیاره. ‫فقط تیرانداز.
‫وقتشه انتخاب کنی.
‫لعنتی.
‫بذار کمکت کنم.
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫اگه خدا بهم جواب نمیده،
‫توی قهوه‌ام دنبالشون می‌گردم.
‫در خصوص ازدواج کردن با این دختر؟
‫نه.
‫در خصوص تو.
‫زیبا شدی.
‫با خودته.
‫سه طبقه‌ست.
‫دخترها تو طبقه‌ی دوم زندانی شدن.
‫فقط 6 نفرن. ‫یکی‌شون نیست.
‫دختر دورانی.
‫اثری از امیر نیست.
‫شاید تو یه طبقه پایین‌تره.
‫آنها الله رو پروردگارشان می‌دانند. ‫"اگر به ما فرزندی اعطا کنی.
‫ما قطعا سپاسگزار خواهیم شد".
‫ممنون.
‫نیازی به کل مراسم نیست.
‫فقط بگو که زن و شوریم.
‫ببخشید؟
‫پدرم مذهبی بود.
‫طالبان هم با ایمانن...
‫با اینحال با شیطان معامله می‌کنن.
‫من وطنم رو بیشتر از خدا دوست دارم.
‫فقط بگو که ما زن و شوهریم.
‫شما زن و شوهرید.
‫ممنون.
‫حالا بخاطر خوندن صیغه‌ی طلاق والدینم...
‫نه...
‫همین کارو کردی،
‫و طالبان اونا رو اعدام کردن.
‫بخاطر همین هم قسم خورده بودم که ‫به دست من کشته میشی.
‫نه...
‫جعلیه.
‫و اینم توی ساک بود.
‫مال توئه؟
‫مال اونه.
‫پول‌ها واقعی نیست و تو رسوندیشون اینجا.
‫اولین وظیفه‌ی همسریت، ‫خون رو تمیز کن.
‫فوراً همه زن‌‌ها رو به آشپزخونه بیارید!
‫به صف شید!
‫بجنبید!
‫وایسا!
‫برو تو صف وایسا.
‫صورتتون رو نشون بدید.
‫گور بابات.
‫- بلند شید! بلند شید! ‫- پا شید، پا شید، پا شید!
‫- بدیا دورانی؟ ‫- بله.
‫کمکش کن ببرتشون بیرون.
‫- ببرینشون تو آسانسور. ‫- تو کجا میری؟
‫پزشک.
‫و منتظر نمونید.
‫زود باشید، راه بی‌افتید!
‫- یالا! بجنبید! بجنبید! بجنبید! ‫- زود باشید!
‫زود باشید، زود باشید، زود باشید!
‫بجنبید، بجنبید، بجنبید!
‫بخوابید کفِش! بخوابید کفِش! ‫بخوابید کفِش!
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت...
‫هی، حالت خوبه؟
‫لعنتی!
‫شیطان...
‫- تو باید بری. ‫- زر مفت نزن!
‫از اینجا برو. ‫من خوبم.
‫- چیزیت نشده! ‫- جیک!
‫جیک!
‫اشکال نداره.
‫ما بخاطر اونا اومدیم اینجا، درسته؟
‫ببرشون خونه.
‫اشکال نداره.
‫همه‌جا امنه! همه‌جا امنه!
‫برید!
‫تیم پزشکی بیاد اینجا!
‫برید! برید، برید، برید!
‫گرفتمت!
‫برید!
‫هی گروهبان، هوات رو دارم!
‫سوار شو!
‫تو میری؟
‫من نمیرم.
‫منم همینطور.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نوار گلچین عباس.