‫[داستان‌ها، حقایقی هستند که باید به خاطر سپرده شوند]
‫[افسانه‌ها، حقایقی بزرگ‌نمایی شده هستند]
‫[اسطوره‌ها، حقایقی هستند که باید فراموش شوند]
‫[در همه چیز حقیقتی نهفته است]
‫[افسانه مذاکرات صلح]
‫اورک‌ها واقعی نیستن.
‫به راستی که روز وحشتناکی بود.
‫من که فکر نکنم همچین اتفاقی ‫افتاده باشه.
‫- در حد افسانه‌ست. ‫- نادیده گرفتنش راحته، جوون.
‫مردم زیادی جزئیات رو یادشون نیست.
‫بهرحال، حتی اگه اتفاق افتاده باشه هم ‫نگرانی درباره گذشته بی‌فایده‌ست.
‫طرز فکر خطرناکی داری.
‫جدی؟ چطور؟
‫اینجوری هیچوقت از اشتباهاتت درس نمی‌گیری.
‫ترجیح میدم نگران سفر باشم تا گذشته.
‫برام جالبه وقتی اون اتفاقات قدیمی رو یادته،
‫باز می‌تونی این پیغام رو تو دلت نگه داری.
‫گمونم پیغامت یه ربطی به مذاکرات صلح داره،
‫چون یه دفعه حرف این مزخرفات قدیمی رو ‫وسط کشیدی.
‫پیغام من فقط برای پادشاهه.
‫خودت درباره مذاکرات صلح و دلیل رفتن اورک‌ها ‫ازم پرسیدی.
‫بعد سعی می‌کنی حرف تو دهنم بذاری ‫تا بگم پیغام پادشاه چیه.
‫پیغام‌رسون‌ها رو دست کم نگیر.
‫اینم یه درس ارزشمند واسه تو.
‫چشم و گوشت رو وا کن.
‫- اگه خطری در کار باشه، تو همین مسیره. ‫- چرا؟
‫نصف سفر رو طی کردیم.
‫اینجا هم از پایتخت خیلی دوره
‫هم از بندر.
‫- جالبه. ‫- چرا؟
‫وسط سه‌تا گردمانیم.
‫کدوم گردمان؟
‫گردمان چوبی،
‫گردمان سنگی و گردمان دریایی.
‫بازم حرفای من درآوردی.
‫آره، واسه امروز درس تاریخ
‫دیگه کافیه.
‫خب، امیدوارم پیغامی که داری به اندازه
‫مزخرفاتی که گفتی چرت و پرت نباشه.
‫سلاحتون رو دربیارین.
‫چی می‌بینی، گریف؟
‫رد پای تازه، میره اون سمت.
‫- من میرم چک کنم. ‫- نه، تو مسیرت بمون.
‫کنار هم می‌مونیم، هوم؟
‫گریف، بیفت جلو.
‫گردمان چه قدرتی داره؟
‫یکیش رو دیدی.
‫سنگ گنده‌ای رو میگی که مردم
‫دورش آواز می‌خونن؟
‫گردمان سنگیه.
‫من هم اون رو از نزدیک دیدم،
‫هم گردمان چوبی رو.
‫خوشم نمیومد بهش نزدیک بشم.
‫نزدیکش که می‌شدم حس بدی بهم دست می‌داد.
‫به جادو نمیشه اعتماد کرد، هوم؟
‫- حرکت هوشمندانه‌ایه. ‫- آره.
‫هوشمندانه‌ست که آدم به
‫چیزی که درکش نمی‌کنه نزدیک نشه.
‫قدرت عجیبی گردمان‌ها رو فرا گرفته.
‫اونم سه‌تا گردمان.
‫انرژی سنگینی دارن.
‫یعنی چی؟
‫انرژی زیاد یه مِه برای جادوگرها می‌سازه.
‫پیدا کردن همدیگه سخت میشه.
‫هیچوقت باور نکردم. که میگن، ‫«جادو، جادو رو حس می‌کنه.»
‫تا حالا نشده بری جایی و حس کنی یکی عصبانیه؟
‫اون فرق داره.
‫اگه نزدیک پایتخت اینقدر گردمان نساخته بودن،
‫ارتباط برقرار کردن باهاشون خیلی ‫راحت‌تر میشد.
‫اگه مردم جادو رو می‌پذیرفتن همه چی ‫ساده‌تر میشد.
‫باید پیغام خوبی باشه.
‫- آرلو. ‫- چیه؟
‫سه نگهبان واسه یه پیغام‌رسونی که باید ‫پیاده حرکت کنن.
‫سرعت اندازه امنیت
‫و پنهان شدن توی شب مهم نیست.
‫زشته آدم یه پیغام‌رسون رو زیر سوال ببره،
‫خلاف قوانینه.
‫تازه فرمانده نگهبان‌ها رو هم برای اومدن انتخاب کردن؟
‫فکر می‌کردم این کارها رو در حدت نمی‌بینن.
‫همه‌مون مجبوریم هر از گاهی کارهای ‫ساده‌تر انجام بدیم.
‫هی این حرفت رو تکرار می‌کنی، یاد سگ میفتم.
‫سگی که رفته به آخرین شکار زندگیش ‫بعد دماغش از کار میفته.
‫آرلو.
‫همه‌مون شایعات رو شنیدیم.
‫ناراحت نشی، ولی سربازهای جوون‌تری هم هستن
‫که دیگه باتجربه شدن.
‫میشه گفت بیشتر از اتفاقات فعلی با خبر هستن.
‫تو عاشق سبک و روش‌های سنتی هستی.
‫البته جز استفاده از جادو.
‫با این رفتارها تو اتاق نگهبانان به هیچ جا نرسیدی.
‫جدی؟
‫دارم حرف دل همه رو میزنم.
‫هم اون، و هم اینکه با یه گابلین معامله ‫انجام دادی.
‫تو دوران جوونیت.
‫من هیچوقت قانون رو زیر پا نمی‌ذارم.
‫وایسید.
‫نه، یه خبرهاییه.
‫- چیه؟ رد پای بیشتر؟ ‫- قاتل؟
‫- پس چی؟
‫- ارواح شرور. ‫- ممکنه.
‫چرت و پرت نگو.
‫از وقتی جنگ‌سالارهای شرقی واسه پادشاه ما
‫معاهده فرستادن، شایعه شده
‫اتفاقات عجیبی در جریانه.
‫یه سری‌ها میگن اینجا پر جادوی سیاهه.
‫از جنگل سیاه اومده به غرب.
‫بیاید از مسیر خارج شیم ببینیم چی میشه.
‫از یکی از حقه‌هات استفاده کن، پیغام‌رسون.
‫از خطر دور بمونیم، هوم؟
‫چرا باید از جنگل سیاه رد بشیم؟
‫خب، من یه بار
‫با یه کماندار از همسفرهای جنگ‌سالار سفر کردم.
‫گفت سفر کردن از اونجا دو برابر بیشتر طول می‌کشه.
‫دیگه از جنگل سیاه سفر نمی‌کنن.
‫به خاطر جادوی سیاه؟
‫نه، گفت اینجا پر بیماریه.
‫اولین قربانی‌های طاعون فصل کی مشخص شدن؟
‫کِی؟
‫بعد اومدن جنگ‌سالار.
‫ساکت.
‫انگار مصدوم شدن.
‫چی بود؟
‫باید حرکت کنیم.
‫باید خودمون رو به پادشاه برسونیم.
‫دشمن‌های زیادی هستن.
‫- خبر داشتی؟ ‫- پیغام من برای پادشاهه.
‫اگه پیغام رو بهش نرسونی که بی‌فایده‌ست.
‫- تهدید می‌کنی؟ ‫- ای کاش همینطور بود.
‫از پس تو بهتر برمی‌اومدم، هوم؟
‫می‌دونی کی قراره بهمون حمله کنه؟
‫چند نفرن؟
‫از کجا اومدن؟
‫می‌تونم مسیر سفر رو عوض کنم.
‫فقط کافیه همین رو بدونم.
‫باشه.
‫راه بیفتید.
‫از پشت حواستون باشه ولگردی نزدیکمون نشه.
‫طاعون‌زده‌ست.
‫مراقب باشید.
‫- به هیچی دست نزنین. ‫- اینا مطرود هستن.
‫اگه مریض بودن که خیلی شجاع بودن.
‫باید به راهمون ادامه بدیم.
‫می‌دونین چیکار کنین، از خودتون دفاع کنین.
‫آروم باشین و حمله کنین.
‫آرلو، می‌تونی راه بری؟
‫- اوهوم. ‫- بیا بریم.
‫حتماً ضربه خوردن با
‫دندون اژدهای دوپا خیلی درد داره.
‫اژدهای دوپا؟
‫زیادی به افسانه‌هایی که دور آتیش
‫تعریف می‌کنن و شایعات گوش میدی.
‫حالا چون یه افسانه محو میشه،
‫قرار نیست حقیقی بودنش هم از بین بره.
‫شبیه کسایی که طاعون دارن نجنگیده بودن.
‫یکیشون که خیلی قوی بود.
‫آرلو؟
‫- نکن. ‫- مراقب باش.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- تاثیر دندون اژدهای دوپاست.
‫یه مدت سم همچین بلایی سر آدم میاره.
‫چی داری میگی؟
‫یه خبرهاییه.
‫باید از اون بپرسی.
‫می‌تونم صدای افکارت رو بشنوم.
‫افکارت رو پیش خودت نگه دار، جوون.
‫طاعون گرفته؟
‫نه.
‫مسموم شدم.
‫اون درست گفت.
‫مادربزرگم قبلاً داستان
‫اژدهای دوپا و گرگ رو برام تعریف می‌کرد.
‫وقت مُردنه.
‫وایسا!
‫چاقو داره.
‫اگه افکارم رو خونده پس یعنی پیغام رو شنیده.
‫خواهش می‌کنم.
‫من رو ببرید پیش یه درمانگر.
‫خواهش می‌کنم.
‫همین که پشتت رو به من کنی
‫می‌کشمت.
‫می‌تونم بهش اعتماد کنم؟
‫البته، یکی از افراد خودمه.
‫متاسفم، عجولانه رفتار کردم.
‫دروغ میگه.
‫اگه می‌تونی افکار رو بشنوی، من دارم به چی ‫فکر می‌کنم؟
‫به عشقی که به دریا داری.
‫پیغام چیه؟
‫گریف.
‫من قسم خوردم پیغام رو برای کسی
‫- جز پادشاه افشا نکنم. ‫- پیغام‌رسون‌های مُرده
‫نمی‌تونن همچین وعده‌هایی بدن.
‫- گریف. ‫- خودش داشت می‌مُرد.
‫زهر اژدهای دوپا قبل تشنج آدم رو هوشیار می‌کنه.
‫نذاشتم مرگ وحشتناکی رو تجربه کنه.
‫همین.
‫باید بریم.
‫خودتون دیدین اینجا چه خبره.
‫من نمی‌دونم چی دیدم.
‫گرگ، اژدهای دوپا و جنگ‌سالار.
‫گرگ دشمن رو شکار می‌کنه.
‫اژدهای دوپا دشمن رو می‌بینه.
‫و جنگ‌سالار دشمن رو نابود می‌کنه.
‫افسانه اینطور میگه.
‫قراره حرف بزنیم یا راهمون رو ادامه بدیم؟
‫انتخاب با شماست.
‫اگه لازم باشه خودم تنها میرم، ولی اگه
‫همچین هیولاهایی کمین کردن، یعنی ‫پیغامم مهمه.
‫فکرهاتون رو بکنین.
‫برو دنبالش، من پشت سرتون میام.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫میگم توی نبرد کشته شدی، هوم؟
‫شجاعتت در زمستون گذشته رو یادمه،
‫که با گرگ‌ها می‌جنگیدی.
‫همه‌ش تقصیر اژدهای دوپا و صورت طاعونی‌هاست.
‫چه بد شگون.
‫اگه در مسیری که باید مراقب کسی باشید،
‫تنها شدید، یعنی یه خبرهاییه.
‫در همچین لحظاتی، حماقته که بخوای حمله کنی.
‫اگه قراره دیده بشن اما
‫نمی‌تونی ببینیشون، باید به مسیرت ادامه بدی.
‫اگه یه دیدگاه به نتیجه نرسید، یه راه دیگه ‫رو امتحان کن!
‫صبر کن، معطل نکن، حرکت کن!
‫و به مسیرت ادامه بده!
‫اولین قانون جنگ، حمله‌ست!
‫هیچوقت منتظر نمونید.
‫هیچوقت فرار نکنید.
‫حرکت کنید تا یه راه حلی به دست بیارید،
‫و وقتی آماده بودید، حمله کنید.
‫پیروز که شدید، برید دنبال چیزی که
‫از دستش دادید.
‫خطری که شکست بخوره، به ما فرصت ‫نفس کشیدن میده.
‫دیدیمش، وقت نشد بهت هشدار بدیم.
‫- خودم رسیدگی کردم. ‫- باید عجله کنیم.
‫آسیب دیدی؟
‫آرلو می‌خواست پیغام‌رسون باشه.
‫می‌گفت دنیای سفر پوشیده از ترسه،
‫و پیغام‌رسون‌ها ثابت می‌کنن آدم می‌تونه ‫صحیح و سالم سفر کنه.
‫متاسفم که اشتباه کرده بود.
‫مرد خوبی نبود، ولی بد هم نبود.
‫آدم‌های خیلی بدتری رو هم دیدم.
‫مرگ وحشتناکی داشت.
‫در یه سری فرهنگ‌ها، مرگ به دست ‫اژدهای دوپا
‫افتخار بزرگی به حساب میاد.
‫آره، خوردن مغز کبوتر هم همینطور.
‫قرار نیست بخورمش.
‫چی بود؟
‫- باد. ‫- هی مسیرش تغییر می‌کنه.
‫منم متوجهش شدم.
‫آرلو اگه بود غرش رو به جون من میزد.
‫یه حقه دیگه‌ست.
‫هوم.
‫وقتی برگشتیم به پدرش خبر میدم که فوت کرد.
‫قبلاً دیده بودمش.
‫بدش میومد که تک پسرش نگهبان شده.
‫می‌خواست مثل خودش گندم بکاره.
‫پول خوبی توشه.
‫از پولی که ما درمیاریم بیشتر.
‫جادو، جادو رو حس می‌کنه.
‫ممکنه گاهی احساس حقارت کنی، ولی تو ‫رودخونه زندگی
‫ممکنه کارهای بزرگی انجام بدی.
‫معمولاً تصمیمات کوچیک، نتایج بزرگی به همراه دارن.
‫فکر کردم قبول نشدی.
‫یه نفر انصراف داد.
‫اوه، پس حقیقت داره.
‫مردم دارن درباره‌ش صحبت می‌کنن.
‫مادر.
‫یکی رو تا سر حد مرگ زدی
‫تا بتونی جاش رو بگیری.
‫دستم انداخت، گفت به درد این کار نمی‌خورم،
‫منم پشیمونش کردم.
‫گفتم که.
‫خب، گذشت زمان مشخص می‌کنه.
‫کارهای زیادی نیستن که با گذشت زمان ‫دووم بیارن.
‫وسایل چوبی من از بین میرن.
‫ولی خب، ممکنه بتونی جنگجو بشی.
‫دنیا جنگجوها رو به خاطر می‌سپره.
‫فکر نمی‌کردم جربزه‌ش رو داشته باشی،
‫که قبول بشی.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫از این بی‌مصرف که بهتری.
‫اگه بگم یه کاری رو انجام میدم، انجامش میدم.
‫یا نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫حیف که کل زورت دیگه ارزشی نداره.
‫ارزشش از جنگ بیشتره.
‫- کار تو هم از جنگ باارزش‌تره. ‫- باز شروع نکن.
‫سرم شلوغه.
‫کارت مهمه، میرم به کارت برسی.
‫هنر، صنعتگر به وجود میاره،
‫باعث میشه علم و زیبایی نسل به نسل منتقل بشه.
‫درسیه که تو بچگی گرفتی.
‫ولی دیگه فراموشش کن.
‫جنگ از آدم جنگجو می‌سازه.
‫حواست رو بده به همون.
‫بهت افتخار می‌کنم که سرباز شدی.
‫خانواده‌مون رو سربلند کردی.
‫من که جای همه رو تنگ کردم.
‫اگه کار با چوب رو یاد بگیری، همیشه ‫یه میز داری.
‫اگه با گیاهان کار کنی، همیشه دارو داری.
‫اگه با محصولات کشاورزی کار کنی، همیشه غذا داری.
‫اگه با سنگ جواهر کار کنی، همیشه جادو داری.
‫اگه با ارواح سر و کار داشته باشی، ‫هیچوقت گذشته رو فراموش نمی‌کنی.
‫و می‌دونی چیه مادر، حالم بد میشه که
‫فقط به فکر مرگ و نابودی هستی.
‫عجب به درد نخوری هستی!
‫گیاه؟ محصولات کشاورزی؟
‫اونم تو؟
‫با دستات بیشتر می‌تونی جون یکی رو بگیری ‫تا بخوای کسی رو نجات بدی.
‫من می‌دونم چی به صلاحته.
‫می‌دونم بهتره چیکاره بشی، یه جنگجو!
‫اگه نتونم جنگجو بشم،
‫به نگهبانان ملحق میشم.
‫و آبروی ما رو می‌بری؟
‫حق نداری.
‫- هی. ‫- حسش می‌کنی؟
‫- انگار... ‫- خشمیه که داره بیشتر میشه.
‫آره.
‫به نظرم وقتشه دونسته‌هات رو
‫با ما در میون بذاری، پیغام‌رسون.
‫حرف خاصی ندارم.
‫همون دو کلمه حرف هم غنیمته.
‫ما از پیمان پیغام‌رسون‌ها و
‫راه و روش نگهبان‌ها با خبریم.
‫نمی‌خوایم قانونی رو زیر پا بذاری.
‫چیزی که بتونی بهمون بگی ممکنه تفاوتی
‫در تعداد مرگ‌ها و موفقیتت در سفرت ایجاد کنه.
‫سفر ما.
‫زندگی ما ارزشی نداره، کل کار یه نگهبان همینه.
‫این سفر توئه، و ما ازت محافظت می‌کنیم ‫تا موفق بشی.
‫چیه؟
‫زیادی جدیش گرفتین.
‫با جونمون.
‫برات خنده‌داره؟
‫خوبه.
‫پس چی؟
‫چطوری حسش نمی‌کنی؟
‫خشم در حال جوشیدنه، ویرانی از راه رسید.
‫جدی حسش نمی‌کنی؟
‫تو چی؟
‫چیزی که بهتون میگم رو نباید به کسی بگین.
‫شیوه کاری نگهبان‌ها همینه.
‫ما از همه چیز محافظت می‌کنیم.
‫از حرف‌ها، شاهدها، جادو، و ارواح.
‫خبر نداری؟
‫نه، ولی برام ساده‌تر شد.
‫موجودی که دیدی، جنگ‌سالاره.
‫- یه اورک؟ ‫- آره.
‫چیزی که من و گریف حس می‌کنیم ‫شدت گرفتن خشمشه.
‫انرژیش تا اینجا و با این شدت سفر می‌کنه.
‫جنگ‌سالاری که برای رسیدن به این میزان ‫خشم داره
‫از قبیله‌ش کمک می‌گیره، حتماً پای جونش وسطه.
‫خشم من فقط با حقارت شما
‫راضی میشه.
‫باید با هم بجنگیم،
‫ولی تو بی‌ارزشی.
‫گوشت رو ببین،
‫چقدر چپر چلاقه.
‫فقط مرگ برات کافیه.
‫حتی دماغت هم به سادگی جدا میشه.
‫تو یه جنگجو نیستی.
‫حتی برای یه اورک هم در حد اسباب بازی هستی.
‫این میزان پستی...
‫عصبانیم می‌کنه.
‫من نیومدم که با مهربونی
‫به زندگی موجودات بی‌ارزش پایان بدم.
‫من به افتخار مرگ‌های باشکوه اومدم،
‫که مردمم همه چیز رو غارت کنن.
‫من برای جنگیدن اومدم.
‫صدای فریاد جنگه.
‫- باور نمی‌کنم. ‫- پس گوشت رو باور کن.
‫حتی اگه نتونی قدرتش رو بشنوی.
‫اگه یه جنگ‌سالار فریاد جنگ سر بده، ‫یه مسیر جنگی ساخته میشه
‫و حزب جنگی از راه می‌رسن.
‫و وقتی به جنگ‌سالار برسن،
‫یه اردوی جنگی میزنن.
‫و توی این ناحیه جنگ به پا می‌کنن،
‫-ولی اورک‌ها که... ‫- اینقدری وقت می‌گذره
‫که ناحیه پر از غنیمت بشه.
‫دشمن‌هایی برای کشتن، غذا برای دزدیدن، ‫یادگاری برای نگه داشتن.
‫وقتی یه جنگ‌سالار راه بیفته...
‫خواب به چشم هیچ انسانی نمیاد.
‫پیغامت برای پادشاه همینه؟
‫فقط یه بخشیش، ولی خوب شد که فهمیدی.
‫باید خودمون رو به پادشاه برسونیم.
‫فقط به تو اینقدری اعتماد دارم
‫که بیای به این خونه.
‫الان همه رفتن استراحت کنن.
‫من ترجیح میدم تنها باشم.
‫شنیدم دوستت طاعون گرفته.
‫هوم.
‫منم عین تو از بلایی که سرشون میاریم ‫خوشم نمیاد.
‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫واسه همه‌مون خطر به حساب میان.
‫اورک‌های لعنتی!
‫آدم خوبی هستی.
‫اون اورک.
‫وقتی فریاد کشید، لرزیدی.
‫یه اورک عادی نیست.
‫یه جنگ‌سالاره، و بله،
‫قدرت مسیر جنگش رو حس کردم.
‫چطوریه دقیقاً؟
‫وقتی پذیرای ارواح و جادو باشی،
‫می‌تونی این امواج قدرتمند رو حس کنی.
‫شبیه یه حس کِشنده می‌مونه،
‫انگار افتادی تو مسیر درست.
‫و مسیر جنگ واقعاً ما رو می‌رسونه ‫به جنگ‌سالار.
‫- آره. ‫- می‌تونی حسش کنی؟
‫- آره. ‫- توانایی جادویی داری.
‫نزدیکه؟
‫خوبه.
‫باید بریم.
‫قانون دوم و سوم همینه.
‫دو قدرت همیشه در تضاد با همدیگه هستن.
‫این قانون شماره دو هست.
‫قانون سوم میگه آدم همیشه باید بدونه
‫که جز این دو نفر، یه نفوذ خارجی ‫هم وجود داره.
‫اگه یه آهو رو شکار کنید، اینجا بحث ‫انسان علیه حیوونه.
‫آهو اینجا چیکار می‌کنه؟
‫دنبال غذاست؟
‫شاید بعد غذا خوردنش رفته بوده پیاده‌روی.
‫شاید حق با تو باشه.
‫- پس نفر سومی در کار نیست. ‫- همیشه نفر سومی در کاره.
‫این که معما نیست!
‫کی حلش می‌کنه؟
‫قانون سوم همونطوریه که می‌بینیم.
‫آهو دنبال غذاست.
‫دنبال یه جفته.
‫شاید منتظر دوستشه.
‫ولی ممکنه این قانون برای شکارچی باشه.
‫روستاش ازش خواسته با غذا برگرده.
‫ازش خواسته شده با گوشت برگرده.
‫ولی خورشید تو آسمونه، و گرمش شده.
‫و روز پر کاری داشته، خسته شده.
‫خوبه.
‫ولی قانون دوم هیچکدوم از اینا نیست.
‫من می‌تونم به دوستم کمک کنم، ‫تضادی درش نیست.
‫به دوستتون کمک می‌کنین تا اون دوست
‫به شما بدهکار بشه.
‫چندتای دیگه هستن؟
‫قانون هفتم، توی همه چیز میشه شانس رو پیدا کرد.
‫حتی وقتی تعداد شما از دشمن کمتره.
‫اگه حمله کنید، از من بیشترید.
‫ولی همه‌تون حمله نکردین.
‫پس احتمال پیروزی من علیه شما
‫در همین حده، در حد احتمال.
‫نتیجه‌ش تایید نشده.
‫در شرایط بحرانی باید از همین فرصت استفاده کنید.
‫و بدونید چیزی که شبیه نقطه ضعفه ممکنه ‫نقطه قوت شما باشه.
‫اینکه ما فلز که وسیله کمیابیه رو نداریم،
‫مثلاً یعنی باید با چوب، استخون و سنگ بجنگیم،
‫که اندازه فلز و آهن سر و صدا ندارن.
‫تعداد اسلحه‌هامون محدودتره،
‫برای همین با تمام ابزارمون تمرین می‌کنیم.
‫محدودیت رو تبدیل به فرصت می‌کنیم.
‫داره میاد.
‫جنگ‌سالار.
‫- جنگ در راهه. ‫- اومد.
‫بدو.
‫بوی خونت رو حس می‌کنم!
‫چرا عذابم میدی؟
‫پس جنگجوهاتون کجا قایم شدن؟
‫از تو کمک می‌خوام، شمن جنگ.
‫من صبر کردم.
‫باز شدن مسیر جنگ رو حس کردیم.
‫راه میفتیم، کاری نمیشه کرد.
‫هنوز در حال شکارم، یه خبرهاییه.
‫خون‌خواری خسته‌م کرده.
‫سنگ خونت پر شده.
‫وگرنه نمی‌تونستیم با افکارمون با هم صحبت کنیم،
‫اونم اینقدر نزدیک.
‫بله، دارم آدم می‌کشم، اما...
‫می‌دونم، کم پیش میاد کسی ارزش کشته شدن ‫با شمشیرت رو داشته باشه.
‫یه سری‌هاشون رو برای ما نگه دار.
‫جنگ در راهه.
‫چرا مشتاق مرگ هستن؟
‫گرگم رو کشتید، اژدهای دوپام رو اسیر کردید و ‫نابودش کردید،
‫اونوقت هیچی برای من نمونده؟
‫من قبلاً هم طاعون رو دیده بودم اما اون...
‫تعدادشون خیلی زیاد بود و...
‫سلاح‌هایی داشتن که تا حالا ندیده بودم.
‫دندون بودن.
‫نه، دندون اِنت هم داشتن.
‫و به خدا قسم یکیشون دندون نیش عنکبوت بود.
‫- نه، نه، نه. ‫- چیه؟
‫شبیه یه خواب بد می‌مونه،
‫کابوسی که خیلی وقت پیش منقرض شده.
‫هیچ آدم زنده‌ای تا حالا اورک ندیده، ‫چه برسه اژدهای دوپا،
‫یه عنکبوت غول‌پیکر یا انت.
‫تو توی یه گوشه از دنیا
‫مخفی شده بودی.
‫مطمئنم هیچی از نژادهای باستانی ندیدی.
‫نژادهای باستانی چیزی جز افسانه نیستن.
‫جنگ تاثیرات وحشتناکی گذاشته،
‫ولی اینی که می‌بینی مدرکشه.
‫بیرون روستای شما اتفاقات زیادی داره میفته.
‫باید به راهمون ادامه بدیم.
‫جنگ‌سالار نزدیک و غیرقابل پیشبینیه.
‫باید بریم.
‫شما دوتا همیشه دو نفری سفر می‌کنید؟
‫چطور؟
‫همینجوری، خواستم یه بحث بندازم وسط.
‫تو که تا ازت نپرسن هیچی نمیگی،
‫مگر اینکه درباره نژادهای باستانی باشه.
‫من سخنگوی نگهبانان هستم.
‫هر جا فرمانده‌م بره، میرم دنبالش.
‫عذر می‌خوام.
‫- سخنگوی نگهبانان چیه؟ ‫- به عنوان رساننده همچین پیغام مهمی
‫هیچی نمی‌دونی‌ها.
‫سخنگوی نگهبانان کسیه که جادو رو حس می‌کنه،
‫یا قدرت سنگ جواهر یا ارواح رو.
‫می‌تونه با نگهبان‌های دیگه هم صحبت کنه.
‫البته نگهبانی باقی نمونده.
‫چرا؟
‫مردم از روش‌های سنتی خوششون نمیاد.
‫الان، هیچی جز انتقال انرژی یادمون نمیدن.
‫بسه.
‫اون یه غریبه‌ست.
‫از من می‌ترسی.
‫نه، نسبت بهت محتاطم.
‫وقتی اومدی، طاعون و اورک‌ها رو با خودت آوردی.
‫چیزهایی که خیلی وقته فراموش شدن.
‫- یه نگهبان رو کشتی. ‫- بهش رحم کردم.
‫کشتیش، با هیچی هم نمی‌جنگی.
‫مشخصه برات شرایط آسونی نیست.
‫و ریش‌سفید گفت این قدرت بزرگ رو
‫تقسیم به سه بخش می‌کنیم.
‫یعنی سنگ جواهر، جادو و ارواح.
‫دوتاش می‌رسه به ریش‌سفیدها ‫و یکیش می‌رسه به اژدها.
‫یکی می‌رسه به انسان‌ها که از سرشون هم زیاده.
‫نمی‌تونی از سنگ جواهر استفاده کنی ‫چون چیزی
‫درباره راه و روش نگهبانان نمی‌دونی.
‫- باید به راهمون ادامه بدیم. ‫- نه.
‫نه.
‫همین الان متوقف میشیم.
‫فکر کردم قراره سر سوگندت بمونی.
‫زیاد آدم دوست داشتنی نیستی، اوریون.
‫توی گزینش این اخلاقت به نفعت نبود.
‫بوی گند میدی، حرف دلت رو میزنی.
‫کارهات رو نصفه و نیمه انجام نمیدی.
‫مردم از این رفتارت متنفرن ولی من ‫بهش احترام می‌ذارم.
‫بهترین موقعیتی که می‌تونم بهت بدم،
‫فرمانده نگهبانان شهر بک‌واتره.
‫مطمئنم خانواده‌ت راضی میشن.
‫یه چیز دیگه.
‫از یه فرمانده به یه فرمانده دیگه.
‫چی درباره سنگ جواهر می‌دونی؟
‫آدم یا با قدرت سنگ جواهر و جادو به دنیا میاد، ‫یا با ارواح.
‫یا هیچکدومش.
‫اولین نگهبانان تشکیل شدن تا از رازهای
‫سنگ‌های جواهر محافظت کنن.
‫اگه یاد نگیرن، نمی‌تونن از قدرتشون ‫استفاده کنن.
‫هر کسی سنگ جواهر رو بشناسه،
‫نگهبان‌های هر نژادی رو هم می‌شناسه.
‫شاید الان جز یه نگهبان ساده شهری چیزی
‫نباشیم، ولی قبلاً که سرزمین ‫در صلح بود و همه آزاد بودن،
‫نگهبان‌ها وظایف مهم‌تری داشتن.
‫هیچوقت نباید این رو فراموش کنیم.
‫جادوگرها نیازی به محافظت یا محافظ ندارن،
‫یعنی تو...
‫تو باید روح‌گر باشی.
‫درسته.
‫ترس به تنت میفته.
‫ارواح برای ضیافت میان.
‫از حس‌های تو تغذیه می‌کنن، ‫روحت رو می‌خورن.
‫یه ارباب روح هیچوقت سالم ولت نمی‌کنه.
‫یه شعر جالب که شما رو از ما بترسونه.
‫مایی که با سایه‌ها راه می‌رویم، ‫تعداد کمی شکوه ما رو می‌بینند.
‫راهنماهای ارواح می‌دونن که تمام دشمنان ‫باید تسلیم بشن.
‫پس واسه همین گفتن فرمانده رو با خودم بیارم.
‫اونموقع نفهمیدم چرا، ولی الان فهمیدم.
‫می‌خواستن پیدات کنم.
‫منظورت چیه؟
‫تو...؟
‫من راهنمای ارواحم، حالا شاگرد یه استادم.
‫کسی یادم نداده بود چطوری از توانایی‌هام ‫استفاده کنم.
‫خودم دنبال جواب گشتم.
‫حالا نوبت منه که یاد بگیرم.
‫فریاد من شنیده شد، یه استاد من ‫رو پیدا کرد.
‫- من تو رو... ‫- خیلی وقته می‌شناسی.
‫تموم این سال‌ها مجبور شدم رازم رو مخفی کنم.
‫مردم از روش‌های سنتی خوششون میاد، ‫اما از جادو نه.
‫از ارواح که متنفرن.
‫فکر می‌کردم از سنگ جواهر استفاده می‌کنی.
‫هیچوقت ازم نپرسیدی.
‫نفرت چشمت رو کور کرده.
‫راهنماهای ارواح همه چیز رو افشا می‌کنن، ‫چون خودشون روح مردگان هستن.
‫اگه مردم خودم حاضر نبودن از توانایی‌هام ‫حمایت کنن،
‫چرا نباید برم طرف کسایی که پشتیبان من هستن؟
‫پا در مسیر تاریکی گذاشتی، گریف.
‫همیشه بهت احترام می‌ذاشتم، اوریون، ولی
‫چیزهای بزرگتری وجود دارن که هیچوقت ‫درک نکردی.
‫راه و روش من عوض شده.
‫مسیر جدیدی جلوی رومه.
‫باید ادامه بدیم.
‫باد به دنبال ماست.
‫ماموریتت تکمیل شد، نگهبان.
‫برو.
‫دیگه بهت نیاز نداریم.
‫سکوتی طبیعی وجود داره که همیشه
‫همراه با پذیرش میاد.
‫بپذیر.
‫وجود داشته باش.
‫انگار با پذیرش مشکل داری.
‫سخته بپذیرم یه پسر مهربون بزرگ کردم
‫و آوازه یه آدم‌کش رو داره.
‫ما یه سری قانون داریم.
‫اگه کسی قوانین رو بشکنه، میرم سراغش.
‫به همین سادگی.
‫ترفیع می‌گیری، ولی دوستی پیدا نمی‌کنی.
‫- بلایی که سر اون گابلین آوردی... ‫- هیچوقت به یه گابلین اعتماد نکن.
‫قوانین شفاف‌سازی کردن.
‫آدم حسابشون نکن.
‫داشت التماس می‌کرد.
‫قوانین از ما محافظت می‌کنن.
‫تا حالا شده آرزو کنی من جادوگر باشم؟
‫هرگز.
‫- ولی... ‫- جادو هم بدی خودش رو داره،
‫بدیش سنگ جواهره.
‫یه سری‌ها می‌تونن با سنگ جواهر کار کنن ‫و یه سری‌ها با جادو.
‫ولی ارواح می‌تونن به هر دوشون غلبه کنن.
‫ارواح از روحت انرژی می‌گیرن.
‫تو از همه‌ش در امانی.
‫نقطه ضعفیه که دوست دارم رفعش کنم.
‫استعداد هیچ کاری رو ندارم.
‫یه روز اون نقطه ضعف تبدیل به قدرتت میشه.
‫همینجوریش هم به اندازه کافی تو دردسر میفتی.
‫دردسر بیشتر به دردت نمی‌خوره.
‫هیچوقت یادت نره.
‫جادو، جادو رو حس می‌کنه.
‫خبر نداشتم قراره بیاید.
‫ولی حس کردی که قراره اتفاق بیفته.
‫بله.
‫این ندای روحه.
‫ما رو به هم وصل می‌کنه، شکار
‫جادوگرها رو آسون‌تر می‌کنه.
‫وقتی یه وردست خودش استاد میشه،
‫باید یه شاگرد دیگه پیدا کنه.
‫جادوی قوی رو دو نفری میشه اجرا کرد.
‫با هم، به موفقیت‌های بزرگی دست پیدا می‌کنیم.
‫من رو از جنگل سیاه فرستادن اینجا.
‫کجا داریم میریم؟
‫- همونجایی که قرار بود بریم. ‫- مقر پادشاه؟
‫ولی اون که روح‌گرها رو یاغی اعلام کرد.
‫پدر و مادرم...
‫همه از چیزهایی که بلد نیستن می‌ترسن.
‫و اورک؟
‫داریم راهنماییش می‌کنیم سمت پایتخت.
‫- بهتره بگم داریم به اون سمت گردآوریش می‌کنیم. ‫- گردآوری؟
‫صورت طاعونی‌ها تحت کنترل من هستن.
‫در عوض پس گرفتن نور،
‫قرار شد روحشون رو به ارواح بدن.
‫ولی ما که یه سری‌هاشون رو کشتیم.
‫تو یه سری‌هاشون رو کشتی.
‫باید مطمئن می‌شدم لایقی،
‫و نمی‌دونستم اونی که دنبالش هستم ‫تویی یا فرمانده.
‫جادوگرها و سنگ جواهر گردان‌ها
‫می‌تونن هم نوع خودشون رو حس کنن.
‫راهنماهای روح نمی‌تونن.
‫هم نقطه ضعفه هم قوت.
‫ولی می‌تونیم کشش روح رو حس کنیم.
‫روح دنبال قدرته.
‫با روح مردم تغذیه میشه.
‫کور کورانه دنبال کردنش تقاص سنگینی داره.
‫حالا مهم‌ترین وظیفه زندگیت
‫درک جزر و مده.
‫بعضی‌ها میگن شبیه فرو رفتن در رویا
‫موقع بیدار شدنه.
‫به نظر من شبیه شناختن دیگرانه،
‫ولی وقتی نمی‌دونی طرف رو کجا دیدی.
‫چیزهای زیادی رو باید یاد بگیرم، استاد.
‫خوبه که تو روز روشن می‌تونیم درباره‌شون ‫صحبت کنیم.
‫من خیلی وقته در سایه‌ها پنهان شدم.
‫اوریون فکر می‌کنه یه کار مناسب برات پیدا کرده.
‫روز طولانی رو در پیش داری.
‫می‌دونی که لب ساحل جنوبی
‫دارن ساحره‌های روح رو می‌کشن.
‫آره، باید بهمون ملحق بشی.
‫تعدادمون زیاده. فوق‌العاده میشه.
‫شنیدم در جنگ غول‌ها جنگیدین.
‫که تو چاله‌ها گیر افتادین ولی تونستین فرار کنین.
‫درسته.
‫مطمئنم الان که تعریف کنم هیجان انگیزه،
‫ولی وقتی با دست خالی تو یه چاله دراز کشیدی،
‫دورت رو خشونت گرفته، خیلی سریع می‌فهمی
‫کسی قرار نیست بیاد نجاتت بده.
‫هر تصمیمی باشه خودت باید بگیری.
‫ممکنه با چکش غول‌ها بمیری یا شمشیر گابلین‌ها.
‫یا باید برمی‌گشتم به خط مقدم
‫که بتونم از مردمم محافظت کنم.
‫تو جنگ، تصمیم‌گیری به همین سادگیه.
‫بقا یا مرگ.
‫گابلین‌ها کلی فلز دارن.
‫از کوتوله‌ها زمین رو عمیق‌تر حفر می‌کنن.
‫رنگ‌های تاثیرگذاری هستن.
‫غول‌ها نیازی بهش ندارن.
‫از سنگ به عنوان سلاح استفاده می‌کنن.
‫داس چوبی من شکست.
‫با دسته‌ش یه غول مصدوم رو کشتم.
‫بعد هر چی دستم میومد رو برداشتم.
‫تنها هدفم کشتن بود.
‫نمی‌دونستم قراره زنده برگردم یا نه،
‫ولی قسم خورده بودم از دوستانم،
‫خانواده‌م و مردمم محافظت کنم.
‫پس جنگجو نبودین.
‫به عنوان یه نگهبان کارم رو شروع کردم.
‫رفتین جنگ؟
‫آدم نمیره جنگ.
‫جنگ میاد سراغ تو.
‫ارواح راهنماییمون می‌کنن، اما بادها ‫دارن بهمون هشدار میدن، عجیبه.
‫پس اورک به پایتخت حمله می‌کنه
‫و جنگ در این سرزمین‌ها به پا می‌کنه.
‫بله.
‫ما هم از مردگان و کسایی که طاعون دارن
‫یه لشکر تشکیل میدیم.
‫و همه‌شون رو له می‌کنیم.
‫با هر روح جدید، قدرتمندتر میشیم.
‫تا همه به خدمت ما دربیان.
‫ولی ارواح فقط به درد یه غیبگو می‌خورن.
‫هوم.
‫ولی...
‫گردمان سنگی در شمال، ‫گردمان دریایی در شرق،
‫گردمان چوبی در جنوب غربی.
‫گردمان‌ها قدرتشون رو از زمین، دریا ‫یا باد می‌گیرن.
‫مثلثی که توسط این سه ساخته شده...
‫باعث میشه وردست ارواح
‫تبدیل به یه غیبگو بشه.
‫با یه قربانی.
‫قربانی هر چقدر بزرگتر باشه، قدرت بیشتر میشه.
‫پادشاه.
‫پیغام شما درباره مُردنشه.
‫خیلی زرنگی.
‫شاگرد خوبی هستی، ولی به نظرم
‫تبدیل به یه وردست میشی.
‫شاید هم غیبگو بشی، یه مسیر واقعی ‫به سمت افتخار.
‫اه، اه، اه، اه.
‫وایسا، کجا؟
‫میرم بکشمش.
‫به گردنش نگاه کن.
‫هنوز خونریزی داره.
‫یعنی ماسکش رو تازه گذاشته.
‫می‌دونم برادرت به دست یه صورت طاعونی کشته شده،
‫ولی اول و آخرش اینا آدمیزاد هستن.
‫ارواح بدبخت.
‫بقیه رو هم آلوده می‌کنه.
‫نه، می‌خواد برگرده به خونه‌ش.
‫مثل من و تو.
‫نه.
‫چند روز دیگه که برگرده،
‫دیوونه و وحشی میشه.
‫بیچاره میشه.
‫اصلاً نمی‌تونه راهش به خونه‌ش رو پیدا کنه.
‫خیلی مهربونی.
‫نه، ولی نشستم فکر کردم.
‫به نظرم بهتره اگه می‌تونی
‫جای قتل، یه چیزی رو نجات بدی.
‫من میرم سر شیفت.
‫کاریش نداشته باش.
‫عمراً.
‫آب و هوای مرز عوض شده، چون ‫اورک‌ها دارن میان.
‫خانواده‌های بیشتری این سمتی میان.
‫واسه بچه‌ها جای خوبیه.
‫واسه کشاورزی، سود کردن.
‫این خط این نشون، این زمین تا
‫چند سال دیگه باارزش میشه.
‫وایسا!
‫فرمانده اوریونه.
‫اومدیم دنبالتون، قربان.
‫از بازرگان‌های مسافر شنیدیم صورت طاعونی‌ها ‫این طرفا می‌پلکن.
‫و بدتر از اون.
‫حرفش رو نزن.
‫بگو.
‫نه، یه سری‌ها چرت و پرت گرفتن.
‫اورک‌ها.
‫دیدمش.
‫برید عقب!
‫غول‌ها و اورک‌ها رو باید به یه روش کشت.
‫دوره‌ش کنید و با هم حمله کنید.
‫یه نفره نرید سمتش.
‫می‌بازید.
‫لعنتی.
‫بجنگ.
‫من رو بکش.
‫نه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫آره، بجنگ!
‫- دستت رو بیار بالا. ‫- یواش.
‫یواش.
‫خیلی خب.
‫یالا، تصمیمت رو بگیر.
‫میشه گفت باهوشی.
‫عین گابلین‌ها رفتار می‌کنی.
‫حداقل گابلین‌ها به یه دردی می‌خورن.
‫الان بحث افتخار وسط نیست.
‫حقیر.
‫یا این کارها.
‫من به هوای جنگ اومدم!
‫نیومدم با...
‫بزغاله به درد نخور بجنگم!
‫یا یه گابلین احمق!
‫بی‌مصرف‌ها!
‫یا انت‌دوست‌های بزدل!
‫همه‌تون چپر چلاقین.
‫نه جرئت دارید. نه قدرت.
‫برای همین اومدیم باهاتون توافق کنیم...
‫سر صلح.
‫ارزش کشته شدن ندارید.
‫ولی ممکنه به درد بخور باشید،
‫و توی زندگیتون
‫یه قصد
‫و هدف داشته باشید.
‫[افسانه مذاکرات صلح] ‫[نسخه اورک‌ها]
‫ولی با اینکه ما دست خالی
‫اومدیم، شما قایم شدین.
‫کسی نیست بشه باهاش حرف زد.
‫خونه‌ها رو بگردید. می‌خوام با یکی صحبت کنم.
‫بلایی سرشون نیارید.
‫مثل گابلین‌ها بهمون خدمت می‌کنن.
‫برامون غذا میارن، برامون فلز پیدا می‌کنن.
‫می‌خواستیم بذاریم یه کار به درد بخور بکنین، ‫شکم ما رو سیر کنین.
‫ولی...
‫بعد فریاد جنگ سر میدین...
‫و همه می‌فهمن، فریاد جنگ سر میدین،
‫ما هم فریاد جنگ سر میدیم.
‫نبرد خونینی آغاز میشه، پس همه باید بمیرن.
‫مبارزه خوبی نیست.
‫- خیلی راحته. ‫- نه، چیکار می‌کنی؟
‫دارین میرین سمت اورک‌های عظیم‌الجثه!
‫دیر کردیم، قربان.
‫هیچوقت نمیشه به یه اورک اعتماد کرد!
‫عقب نشینی کنین! فرار کنین!
‫سوگند خوردیم دیگه برنمی‌گردیم.
‫آدم‌ها قابل اعتماد نیستن.
‫کارگرهای ضعیف، شکموهای حریص.
‫لاغر و ضعیف.
‫ولی دیگه دیره.
‫مبارزهام که برسن...
‫شما رو ریشه کن می‌کنیم.
‫دیگه از دستتون خسته شدم.
‫به درد نخور، به درد نخور، به درد نخور.
‫جنگجوها سنت‌ها رو نابود می‌کنن.
‫من با صورت طاعونی‌ها می‌جنگم، نه با جنگجوها.
‫تو یه جنگجو نیستی.
‫وقتی از دست غول‌ها فرار کردی،
‫چرا نرفتی خونه؟
‫وقتی کار ناتموم مونده،
‫خبری از صلح نیست.
‫درسم رو یادت باشه، وگرنه شکست می‌خوری.
‫شاگرد خوبی هستی.
‫خداحافظ، اوریون.
‫استاد خوبی داشتم، کارناک.
‫کار من تموم شده.
‫گردمان چوبی، ازتون متنفرم.
‫یه چیزی ارواح رو پریشون کرده.
‫یکی دیگه همینجاست، حسش می‌کنی؟
‫- نه. ‫- هنوز ضعیفی.
‫یه جادوگر باد داره تو کار مردگان ‫دخالت می‌کنه.
‫زیاد قوی نیستن.
‫ولی می‌تونن با پیغامی که
‫توسط نسیم می‌فرستن به پادشاه هشدار بدن.
‫باید می‌کشتیمش.
‫مردگان رو بیدار کردم، ‫اومدن کمکمون.
‫نه، فقط یه...
‫بله.
‫فقط یه غیبگو می‌تونه مردگان رو ‫تا ابد زنده کنه.
‫قدرت انجامش رو واسه یه ‫مدت کوتاه دارم.
‫باید عجله کنیم.
‫یواش، نفس بکش.
‫ریه‌هات دارن از زهر می‌سوزن.
‫یه مقدار هوا رو برات خنک کردم.
‫ولی حالت رو بهتر می‌کنه.
‫می‌دونی چه زهری بود؟
‫درسته.
‫خب، کار خاصی از دستمون برنمیاد، نه؟
‫می‌تونم برای چند دقیقه، شاید هم چند ساعت ‫زنده نگهت دارم.
‫- ولی زهر اژدهای دوپا، اونم اینجا؟ ‫- کار جنگ‌سالاره.
‫اه، زهر داره کار می‌کنه.
‫صحبت توسط افکار چیز خاصیه.
‫من آرکانوس هستم، جادوگر باد.
‫رد طاعون رو در هوا زدم.
‫شبیه یه بازوی کثیف از طریق آب داره میاد
‫و دستش رو باز می‌کنه و شکارش رو احاطه می‌کنه.
‫امواج طاعونی به این شدت کمیابه.
‫چرا طاعون به همراه دندون اژدهای دوپا میاد؟
‫به دنبال یه جنگ‌سالار اومده.
‫با اورک‌ها دست به یکی نکردن.
‫به اورک‌ها نمیشه اعتماد کرد.
‫مگه همینجوری نمیگن؟
‫نفس بکش.
‫یواش.
‫ارباب روح.
‫و یه شاگرد.
‫اینجا؟
‫دارن جنگ‌سالار رو به سمت پایتخت
‫و پادشاه می‌برن.
‫برای شروع جنگ.
‫باید یه پیغام بفرستم، ولی من رو حس کردن.
‫میان سراغم.
‫گردمان سخت‌ترش می‌کنه، اما
‫اگه حین فرستادم پیغام بهم حمله شد...
‫ازت محافظت می‌کنم.
‫وظیفمه.
‫حواسم نبود داری به حرفام گوش میدی.
‫مطمئنی از پسش برمیای؟
‫چاره دیگه‌ای داریم؟
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫به اندازه‌ای که خبر رو به باد بدم.
‫صداشون رو می‌شنوی؟
‫صدای افکارشون رو.
‫متاسفانه صدای افکارشون پریشونت می‌کنه.
‫قوی بمون.
‫سریع کارم رو انجام میدم.
‫از گردمان بهم حمله نمی‌کنن.
‫کم پیش میاد کسی اینقدر نزدیکم بشه
‫و تحت تاثیر جادوم قرار نگیره.
‫بکش، بکش، بکش، بکش.
‫بکش، بکش، بکش.
‫یه لحظه.
‫یه لحظه قبل از روز بزرگت.
‫اومدی منصرفم کنی؟
‫نه، به انتخابت احترام می‌ذارم.
‫شاید احمقانه به نظر بیاد، ولی ‫دیشب یه خوابی دیدم.
‫نه، درباره امروز یا روزهای آینده نبود.
‫ولی یه قورباغه، یه بچه اژدهای دوپا رو
‫از اون سمت آب بلند کرده بود که ‫از جزر و مد نجاتش بده.
‫ولی وقتی صحیح و سالم رسیدن اون سمت آب،
‫بچه اژدهای دوپا قورباغه رو گاز گرفت و کشتش.
‫و می‌دونی قورباغه تو لحظه مرگش، تو افکار
‫اژدهای دوپا چی شنید؟
‫چه انتظاری داشتی؟ ‫من یه اژدهای دوپام.
‫حالا هر فکری می‌خوای بکن، ولی ‫از حرفم درس بگیر.
‫همین.
‫- امیدوارم امروز برات خوب پیش بره. ‫- من اژدهای دوپا نیستم.
‫قورباغه هم نباش.
‫ممکنه باعث سرافکندگی بشی، ولی ‫باعث سرافکندگی منی.
‫بی‌مصرف.
‫بکش.
‫بکش، بکش، بکش، بکش، بکش.
‫بکش.
‫بکش!
‫بکش، بکش، بکش.
‫بکش.
‫درس آخرت، یه عقیده ساده‌ست.
‫هر وقت اوضاعت سخت شد به زبون بیارش،
‫چون تنفست رو تنظیم می‌کنه،
‫بدنت رو حاضر می‌کنه، ذهنت رو متمرکز می‌کنه، ‫و آماده میشی.
‫فقط باید همین الان به زبون بیاریش.
‫دفعه بعد که گفتیش، قراره جنگجو بشی
‫چون اینی که گفتم عقیده جنگجوهاست.
‫بیا پیشم.
‫- بکش. ‫- من اینجام.
‫بیا جلو.
‫- بیا با هم بجنگیم! ‫- بکش.
‫بیا جلو!
‫پیغامم رو با باد ببر.
‫بازم زمان می‌خوام.
‫بکش، بکش.
‫دیگه نمی‌تونم.
‫یکی که از من قوی‌تره داره سعی می‌کنه ‫جلوم رو بگیره.
‫بازم زمان می‌خوام.
‫بهت قدرت قرض میدم.
‫این قدرت.
‫بذار از تو عبور کنه.
‫پیغامم به دست باد سپرده میشه
‫چون پادشاه باید بفهمه چه خبر شده.
‫کمکم کن، پیغام‌رسونِ باد.
‫تموم شد.
‫بکش، بکش، بکش، بکش، بکش.
‫بکش، بکش، بکش، بکش.
‫جنگ در راهه.
‫فریاد جنگ بود؟ ‫پس یعنی نزدیکیم...
‫زود باشید!
‫چه ضربه پشت دست وحشتناکی.
‫بکش، بکش.
‫آرکانوس، به کمک نیاز دارم.
‫جونی برام نمونده، ولی می‌تونم ‫گیجشون کنم.
‫گیج شدنشون به چه دردی می‌خوره؟
‫بیاید اینجا.
‫بیاید بجنگیم.
‫بیاید اینجا!
‫همه‌شون رو بکشید.
‫بزن توی مغزش.
‫بکش، بکش، بکش، بکش.
‫بیشتر!
‫برام خشم به ارمغان بیار!
‫برام مرگ به ارمغان بیار!
‫این پیغام رو ببر چون پادشاه باید بفهمه
‫من از چی می‌ترسم. ‫صدام رو بشنو، پیغام‌رسونِ باد.
‫پیغامم رو ببر و سریع به گوش
‫پادشاه برسون، چون باید از ترس ‫من خبردار بشه.
‫بکش!
‫زامبی‌های طاعون رو بسپر دست جنگ‌سالار.
‫باید این ساحره رو بکشیم.
‫بکش، بکش، بکش.
‫چون پادشاه باید از ترس من خبردار بشه.
‫صدام رو بشنو، پیغام‌رسون باد.
‫پیغامم رو سریع برسون.
‫چون پادشاه باید از ترس من خبردار بشه.
‫در سه ضلعیِ گردمان‌ها هستیم.
‫جادوش داره تلاش می‌کنه خودش رو ‫آزاد کنه.
‫ترسش هم در تلاش برای آزاد شدنه.
‫خشمگین‌تر شدم.
‫کار شما چپر چلاق‌ها خوب بود.
‫حتی عرقم هم دراومد.
‫تمرین خوبی بود.
‫بازوی قدرتمندی داشت.
‫ولی ضربه پشت دستم زیاد جالب نبود...
‫فکر کنم به خاطر اینه که زیاد نرفتم میدون جنگ.
‫این پیغام رو با باد برسون.
‫هنوز زنده‌ای؟
‫باید از روی جنازه‌ی من رد بشین.
‫پس پشت سرته.
‫خوب شد گفتی.
‫یه ضربه بی‌نقص، یه مرگ سریع.
‫زنده بمون.
‫باید زنده بمونم.
‫نفس کشیدن برات سخت‌تر شده، نه؟
‫اون ساحره زنده نگهت داشته بود؟
‫اه، متاسفم.
‫بوی در هم شکستن روحت رو حس می‌کنم.
‫بخش‌هایی از تو در حال مُردن هستن، ‫ولی به زندگی چنگ زدی.
‫خیلی حقیری.
‫باید فرار می‌کردی.
‫شاید خودت یادت رفته باشه کی هستی، گریف،
‫ولی من یادم نرفته.
‫بازم زمان می‌خوام.
‫خواهش می‌کنم.
‫بکشش.
‫نیاز نیست پا در همچین مسیری بذاری، گریف.
‫این دختر تا لحظه مرگش به من پیوند خورده.
‫پس می‌کشمت.
‫بسه.
‫با دوستت تجدید دیدار کن.
‫می‌دونستم من رو نمی‌کشی، گریف.
‫با پهنای شمشیرت بهم ضربه زدی.
‫اگه می‌خوای تو این مسیر من رو بکشی،
‫باید بیشتر از اینا تلاش کنی.
‫گندکاری خودته، خودت جمعش کن.
‫ببرش کنار!
‫جلوش رو بگیر!
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم کنترلش کنم.
‫وقتی نمی‌تونی این موجود رو شکست بدی،
‫یعنی ضعیفی.
‫بمیر!
‫حالا، یا بکشش یا خودم می‌کشمت.
‫به خاطر این از همه چیز گذشتی.
‫پیغام‌رسون‌های باد، پیغامم رو ببرید
‫و سریع به گوش پادشاه برسونید، چون ‫باید از...
‫من رو بکش.
‫حالا بکشش.
‫پشیمون میشی.
‫کشت و کشتار بیشتر بدون من؟!
‫تو دنبال مرگ بودی.
‫من خود مرگ هستم.
‫همیشه توانایی‌هات بیشتر به چشمم میومد.
‫هنوز هم همینطوره.
‫نه.
‫نه فلزی دارید که بخوام بدزدم، نه سنگ جواهری ‫دارید که برای شمن ببرم.
‫غنیمت‌های مفتی هستید. ‫برام تمرین شد، ولی یه مبارزه واقعی نبود.
‫بالاخره.
‫دیگه صدات رو نمی‌شنوم.
‫- پیغام رو فرستادی؟ ‫- گریف.
‫پیغام رو فرستادی؟
‫متوقف شدم.
‫دوباره امتحان کن.
‫من کمکت می‌کنم.
‫جواب داد؟
‫چی شد؟
‫یه شمن جلومون رو گرفت.
‫ناامیدت کردم، نگهبان.
‫همینجا بمون.
‫همینجا بمون، و وقتی فرصتش رو پیدا کردی،
‫تا جایی که می‌تونی از اینجا دور شو.
‫تا جایی که بتونم برات وقت می‌خرم.
‫موجودات کوچولو و ضعیفی هستین، نه؟
‫سورپرایز نشو.
‫یه شمن بلده به زبون‌های زیادی صحبت کنه.
‫پس نجات‌یافته تویی؟
‫هاه.
‫ارباب‌های روح کلاً اهل کرم ریختن هستن.
‫می‌دونستم یه اتفاقی افتاده.
‫تو مسیر جنگ حسش کردم،
‫ولی تا وقتی رسیدم اینجا کار خاصی ‫از دستم برنمیومد.
‫ولی الان...
‫گردابی که توسط سه گردمان ساخته شده.
‫پوشش هوشمندانه‌ایه. باریکلا.
‫تو یه جنگجویی، نه؟
‫پس چی؟
‫نگهبان.
‫از قدرت سنگ‌های جواهر باخبری.
‫وظیفه نگهبان‌ها محافظت از رازهای...
‫قدرت سنگ‌های جواهر، نه؟
‫آره.
‫از شیوه زندگی نگهبان‌ها باخبری.
‫من از روش زندگی همه انسان‌ها و ‫موجودات باخبرم.
‫قانون هفتم، ها؟
‫در همه چیز میشه شانس پیدا کرد.
‫امروز شانس آوردی نگهبان، نه؟
‫تو مکان درستش، تو وقت درستش ‫و با رقیب درستش.
‫طبق قوانین باستانی نمی‌تونم بلایی ‫سرت بیارم،
‫من به قوانین احترام می‌ذارم.
‫احترام؟
‫معنی این کلمه رو بلدی، اورک؟
‫تو از اورک‌ها چی می‌دونی، ها؟
‫برای اربابش زانو زده. خوبه.
‫شما دنبال جنگید.
‫ما برای جنگ زنده‌ایم!
‫مرگ واسه ما برابر با زندگیه.
‫زندگی برای ما برابر با مرگه.
‫شماها...
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫چون ما رو نمی‌شناسی ازمون می‌ترسی.
‫ولی من شماها رو می‌شناسم، آدمیزاد.
‫بیا، بگیرش.
‫درمانت می‌کنه.
‫من انسان‌ها رو می‌شناسم.
‫هر کاری ما بخوایم انجام میدین.
‫من هیچ کاری برات انجام نمیدم.
‫اوه، انجام میدی.
‫انجام میدی.
‫برو پیش پادشاه،
‫و بهش بگو یه لشکر برای جنگ آماده کنه.
‫نه اینکه فرار کنه و قایم بشه.
‫نه، نه، یه جنگ درست و حسابی.
‫چی تو کیسه‌ست؟
‫خشم ما رو دیوونه می‌کنه.
‫دیوونه.
‫وقتی داشتم میومدم اینجا عصبانی بودم.
‫خیلی عصبانی بودم، چون مسیر جنگ ‫اشتباهی بود.
‫زدیم به جاده خاکی، رسیدیم به یه روستای کوچولوی ‫ناز کنار رودخونه.
‫پر انسان و غنیمت.
‫حسابی چپر چلاق.
‫شاید یه سری‌هاشون رو می‌شناختی.
‫چی تو اون کیسه‌ست؟
‫قیافه‌ت شبیه کسایی شده که ممکنه ‫دیوونه بازی دربیارن.
‫شاید بهتر باشه بری پیش پادشاهت و ‫یه لشکر رو به صف کنین.
‫جنگ برامون به ارمغان بیارین!
‫چی تو کیسه‌ست؟
‫قراره برامون جنگ راه بندازه؟
‫- انسان‌ها عاشق انتقامن. ‫- نشونم بده.
‫من سوگند خوردم از مردمم محافظت کنم.
‫پس گند زدی.
‫آره، چون می‌دونم دروغ میگی.
‫حالا نمی‌دونی باید کجا بری.
‫واسه همین پیغام‌رسونه داشت سعی می‌کرد
‫شما رو ببره پیش پادشاه.
‫ممکنه چندین هفته یا ماه توی این ‫جنگل‌ها گم بشین.
‫احتمالاً قبل رسیدن به پادشاه از گشنگی ‫تلف میشین.
‫قانون اول جنگ اینه که اول تو حمله کنی.
‫گمونم دوستت زبون آدمیزاد سرش نمیشه.
‫و احتمالاً ازت دفاع می‌کنه.
‫ضربه پشت دست خیلی خوبی بود.
‫خونش رو درمان کن.
‫این یکی رو هم می‌کشم.
‫خودم می‌کشمش.
‫حق نداری به من دستور بدی!
‫چرا زبون شما رو می‌فهمم؟
‫ما دیگه به هم پیوند خوردیم.
‫بیا.
‫حالا هر چی بگم باید بگی چشم، انسان.
‫برو پیش پادشاهت.
‫بهش بگو برای جنگ آماده بشه.
‫اورک‌ها دارن میان.
‫شما درباره ما اورک‌ها چی می‌دونین؟
‫ضربه پشت دستم رو حال کردی؟
‫جادو، جادو رو حس می‌کنه.