‫[دختر کوچولو]
‫[مامان]
‫[بابا]
‫دیشب تا ساعت چند بیدار بود و کار می‌کرد؟
‫فکر کنم تا بعد از نیمه شب.
‫بذار یکم دیگه بخوابه.
‫بابا.
‫بیدار شو.
‫ساعت هفته.
‫سحر خیز باش تا کامروا باشی.
‫خیلی خب.
‫از پیاده‌روی برگشتی؟
‫آره.
‫بخور.
‫باشه.
‫بخور.
‫ژیلی.
‫عمو کیو رو یادته که ‫توی کشتی‌سازی همکارم بود؟
تونستی برای پسرش کار پیدا کنی؟
‫خیالت راحت.
‫یه مصاحبه توی شرکت براش جور می‌کنم.
‫اون وانگ هائو یوئه؟
‫از کِی خرچنگ می‌فروشه؟
‫ماه پیش اخراج شد.
‫فکر می‌کردم عضو کلیدی تحقیق و توسعه بود.
‫فقط یه عضو کلیدی هست
‫و اونم شوهرته.
‫عزیزم، توی سوپرمارکت روغنِ سویا نداریم.
‫باید یه سر به بازار بزنم.
‫آب معدنی هم کمه.
‫بهشون بگو بیشتر بیارن.
‫نمی‌تونی همش به خودت انسولین بزنی.
‫باید ورزش کنی.
‫با این همه کار وقتش رو از کجا بیارم؟
‫مدرسه بین‌المللی هفته‌ی بعد ‫با اولیا جلسه داره.
‫یادت نره.
‫باشه.
‫لیو یونونگ قبلاً ثبت نام کرده.
تمرین قرائت انگلیسی‌ات چطور پیش میره؟
‫خیلی آسونه.
‫ما دیگه می‌ریم.
‫- فعلاً. ‫- خدافظ، بابابزرگ.
‫خدافظ.
‫خدافظ، بابا.
‫خدافظ.
‫من میرم.
‫- این چیه؟ ‫- مکمل غذایی.
‫نوشیدنی دارویی چینی.
‫خون دماغم می‌کنه؟
‫مگه خوابش رو ببینی.
‫فکر می‌کنی هنوز بیست سالته؟
‫بعد از تموم کردن دور نندازش.
‫جینسینگ رو بجو.
‫یه لحظه صبر کن!
‫ممنون.
‫یواش‌تر، آروم
‫زمان مجاز به پایان رسید، ‫لطفاً فوراً سفارش را تحویل دهید.
‫ورود با موفقیت ثبت شد.
‫صبح بخیر، قربان.
‫و برنامه‌ی مورد توافق ‫سه روز جلوتر افتاده.
‫سایر تیم‌ها همزمان روی سه پروژه کار می‌کنن.
‫ما هم باید بیشتر تلاش کنیم.
‫چطور تونستی یه کُد بروزرسانی ‫مهم رو جا بندازی؟
‫یادم رفت تاریخ رو عوض کنم
‫و اشتباهی پاکش کردم.
‫به کسی نگو این کارو کردی.
‫بندازش گردنِ من.
‫خب شما چیکار می‌کنید؟
‫چیکار کنم؟
‫برات بازنویسیش می‌کنم.
‫مرسی، رئیس.
‫رئیس.
‫بریم سیگار بکشیم؟
‫فکر می‌کنید هنوز برای اَپِ مسکن مشترک ‫که تیمِ ما توسعه داده بازار هست؟
‫بازارِ زیادی هست.
‫به نظرم هزینه‌ی توسعه خیلی بالاست.
‫بخشی از سیستم لجستیکِ هوشمند رو ‫که تیم الف روش کار می‌کنه بگیریم؟
‫من پنج ماهه تمام هفته کار می‌کنم.
‫می‌خواید من رو بکشید؟
‫من دیشب تا 12 کار کردم.
‫بعدش قند خونم رو گرفتم، ‫حدس بزنید چند بود؟
‫چند بود؟
‫18 بود.
‫فقط احساس می‌کنم ‫با پروژه‌های بیشتر
‫پاداشِ بیشتری می‌گیریم.
‫تیم الف چندتا پروژه داره؟
‫سه تا همزمان.
‫یعنی 16 ساعت در روز.
‫تا حالا دیدید یکی از اونا اینجا سیگار بکشه؟
‫حتی دستشویی هم نمیرن.
‫اونا پوشک می‌بندن و کار می‌کنن.
‫این احمقانه‌ست.
‫اونا همه‌شون دیوونه‌ان.
‫سان فندو، اونا عینِ تو هستن.
‫معتاد کارن.
‫مثل بچه جلوی پدربزرگش مطیعن.
‫نوه‌ی جنگی.
‫آقای گائو.
‫آقای شی می‌خواد شما رو ‫توی اتاق کنفرانس ببینه.
‫خدافظ.
‫پس اخراجم می‌کنید؟
‫بله.
‫- گائو ژیلی. دیوونه شدی؟ ‫- حراست رو خبر کنید.
‫من برای این شرکت جون می‌کَنم.
‫هر روز تا آخر شب کار می‌کنم.
‫من دهه‌ها اینجا بودم ‫و به خاطر کار دیابت گرفتم.
‫حالا اخراجم می‌کنید
‫چون سان فندو بیشتر عرق می‌ریزه؟
‫چه مرگتونه؟
‫حروم‌زاده‌های آشغال.
‫این تبعیض سنّیه.
‫بهتون میگم.
‫شما فقط یه مُشت عوضی نمک نشناسید!
‫ول کنید.
‫اینجا چیزی واسه دیدن نیست.
‫من 11 سال اینجا کار کردم.
‫حالا اخراجم می‌کنید.
‫من محاسبه کردم.
‫غرامتش 700 هزار یوانه.
‫300 هزار یوان.
‫با توجه به وضعیتِ شرکت ‫انقدر می‌تونیم بهت بدیم.
‫اگه قبول می‌کنی،
‫پول رو بگیر و برو.
‫پس به وزارت کار شکایت می‌کنم.
‫وزارتِ کار؟
‫اشکالی نداره.
‫برای هردو محاکمه میایم اونجا.
‫گائو.
‫تعدیل نیرو توسط سیستم بهینه سازی ‫نیروی انسانی پیشنهاد شده.
‫سیستمی که توسط تیمی ‫به سرپرستی خودت طراحی شده.
‫یادته؟
‫خودت گفتی که
‫باید به الگوریتم احترام بذاریم.
‫به چی نگاه می‌کنید؟
‫تو این رو سفارش دادی؟ ‫مشکلت چیه، مرد؟
‫هزار بار زنگ زدم.
‫عجله‌ات واسه چیه؟ ها؟
‫پذیرش قبولش نمی‌کرد. ‫و نتونستم قفسه پیدا کنم.
‫برای شیشه شکستن وقت داری ‫اما واسه تحویل گرفتن قهوه‌ات نداری؟
‫لهجه‌ی مسخره‌ات رو نمی‌فهمم.
‫[یک ماه بعد]
‫لی شولین.
‫اینجام.
‫چند سالته؟
‫من 23 سالمه.
‫امسال فارغ‌التحصیل شدم.
‫تو چی؟
‫من فقط 21 سالمه؟
‫واسه کارآموزی اومدم.
‫وقتی جوونم شغل‌های مختلفی رو امتحان می‌کنم.
‫گائو ژیلی.
‫اینجام.
‫من گائو ژیلی هستم.
‫فارغ‌التحصیل مهندسی نرم‌افزار ‫از دانشگاه تونگجی هستم.
‫به زبانِ جاوا تسلط دارم...
‫یه لحظه صبر کن.
‫تو متولد 1978 هستی؟
‫یکی به سنِ اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫متأسفم.
‫اشتباهی خوندم 1998.
‫من یه زمانی مدیر تیم بودم...
‫نمی‌تونی 7 رو از 9 تشخیص بدی؟
‫شرمنده.
‫من یه زمانی مدیر تیم بودم...
‫می‌تونیم کارمون رو بکنیم یا نه؟
‫تقصیرِ تو نیست. ‫اشتباه از ما بوده.
‫یه برنامه‌نویس بالای 40 سال؟
‫هنوز می‌تونی تا دیر وقت بیدار بمونی؟
‫چقدر باید بهش حقوق بدیم؟
‫مگه اینجا آسایشگاهه؟
‫امروز خیلی زود برگشتی.
‫بابا؟
‫توی مغازه نیستی؟
‫تو هم سرِ کار نیستی.
‫قرار بود چندتا مشتری ببینم.
‫لحظه‌ی آخری لغو شدن.
‫شین واسه مصاحبه رفت شرکتت.
‫گفت اخراج شدی.
‫درسته؟
‫راستش، خودم تصمیم گرفتم استعفا بدم.
‫بازم دروغ میگی؟
‫چند وقته؟
‫هنوز سعی داری پنهانش کنی؟
‫ژیلی.
‫تو به شیائو نی قول دادی ‫یه زنِ خانه‌دار باشه.
‫پس خرج کل خانواده‌مون ‫باید از سوپرمارکت در بیاد؟
‫یه شرکت بزرگ می‌خواد استخدامم کنه.
‫بهشون نگو.
‫هنوز به شیائو نی نگفتم.
‫حالا که بیکار شدی
‫می‌خوای خانواده رو چیکار کنی؟
‫[یک ماه بعد]
‫فرار نکن
‫وایسا.
‫کجا میری؟
‫تو قول دادی برام کار پیدا کنی.
‫قول دادم، داداش.
‫ولی با سنّی که داری ‫و حقوقی که می‌خوای،
‫نتونستم کاری پیدا کنم.
‫پس پولم رو پس بده.
‫تمام 30 هزار یوان رو پس بده.
‫باشه.
‫پسش میدم.
‫فقط اول بذار بلند شم.
‫با علی‌پِی برات واریزش می‌کنم.
‫بذار بلند شم.
‫گوشی‌ام رو در میارم.
‫این شماره‌ی توئه؟
‫آره.
‫پلیس خبر کردی؟
‫گیر کردی؟
‫کوله رو در بیار.
‫ببین می‌تونی رد شی.
‫دنبال کارِ درست و حسابی می‌گردی؟
‫مگه خوابش رو ببینی.
‫اگه نمی‌تونی کار پیدا کنی ‫برو توی اوبر کار کن.
‫می‌تونی کارگری کنی یا پیک بشی.
‫یا توالت تمیز کنی.
‫بله.
‫ژیلی، کجایی؟
‫چی؟
‫بابات توی مغازه غش کرد.
‫حالش چطوره؟
‫آمبولانس اومد بردش بیمارستان.
‫سریع خودت رو برسون.
‫اون خودش بارها رو حمل کرد
‫تا 20 یوان هزینه‌ی حمل نده
‫و بلافاصله از حال رفت.
‫بیمار دچار سکته‌ی مغزی ‫در اثر خستگی مفرط شده،
‫با موفقیت لخته رو خارج کردیم،
‫اما حالا دچار تبِ خیلی بالا ‫به همراه پنومونی شدید شده.
‫وضعیتِ بیمار خیلی خاصه،
‫و باید به دستگاه تنفس مصنوعی وصل شه.
‫نمی‌دونم این اواخر چش شده بود
‫کافیه.
‫ولی بابات رسماً توی مغازه زندگی می‌کرد.
‫کل هزینه 240 هزار یوانه.
‫بله.
‫ما اولش 100 هزارتا دادیم. ‫پس 140 هزارتا بدهکاریم؟
‫مبلغ پیش‌پرداخت برای عمل بود،
‫از جمله هزینه‌های جراحی، ‫بی‌هوشی، لوازم و دستگاه‌ها،
‫اینا 70 هزار یوان میشه.
‫240 هزارتا فقط برای آی‌سی‌یو ‫و هزینه‌ی بستری شدنه.
‫انقدر؟
‫فکر کنم بابام بیمه داره.
‫بیمه بیشتر اقلام آی‌سی‌یو رو پوشش نمیده.
‫داروهای وارداتی رو هم شامل نمیشه.
‫البته،
‫می‌تونید داروهای داخلی رو انتخاب کنید.
‫داروهای وارداتی بهترن.
‫کِی پول رو می‌خواید؟
‫سه روزه.
‫سلام.
‫می‌تونید 300 هزار یوان ‫پول بازخرید رو برام واریز کنید؟
‫آره.
‫فردا میام کارهای اداریش رو می‌کنم.
‫چیه؟
‫تماس کاریه.
‫آره.
‫به وزارت کارم شکایت نمی‌کنم.
‫خیلی خب.
‫تلفنی با کی حرف می‌زدی؟
‫وزارتِ کار چی؟
‫گائو ژیلی،
‫توی دو ماه گذشته ‫حقوقت رو تحویل ندادی.
‫و بانک بهم پیام داده
‫که اقساط وام مسکن عقب افتاده.
‫ژیلی.
‫با توام.
‫چی شده؟
‫کارم رو از دست دادم.
‫دو ماهه.
‫وقتی صرافی‌های همتابه‌همتا ورشکست شدن ‫تمام پس‌اندازهامون رو از دست دادیم.
‫فقط تونستیم بدهی‌مون ‫به شیانگ رو پس بدیم.
‫توی این کارت‌ها هم کلاً 32 هزار یوان داریم.
‫و هزینه‌ی ماهانه خانواده هم ‫حداقل 21,100 یوانه.
‫14,900 یوان اقساط وام مسکن.
‫5 هزار یوان اقلام ضروری.
‫400 یوان هزینه‌ی درمان.
‫500 یوان واسه مدرسه‌ی جیا.
‫300 یوان واسه انسولین.
‫قصد دارم دوباره واسه بچه‌ها ‫کلاسِ درام بذارم.
‫توی یه ماه خوب می‌تونم ‫7,000 یوان در بیارم.
‫خیلی خب
‫و تو هم باید 15,000 یوان دیگه در بیاری.
‫فکر نکنم مشکلی باشه.
‫می‌تونم.
‫مشکلی نیست.
‫و این 4,000 یوان.
‫چون بابا توی بیمارستانه
‫باید ماهانه 4,000 یوان ‫به مرکزِ توانبخشی بدیم.
‫و امروز از مدرسه بین‌المللی جیا ‫بهم زنگ زدن.
‫اون قبول شده.
‫عالیه.
‫باید انصراف بدیم.
‫ولی پول ضمانت رو پس نمیدن.
‫این کارو نکن.
‫مدرسه رو یه کاریش می‌کنم.
‫مثلاً چی؟
‫یه کاری می‌کنم.
‫چه کاری؟
‫باید یه راهی باشه.
‫حلش می‌کنم.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫با چی؟
‫چطوری؟
‫گائو ژیلی، به من نگاه کن.
‫به من نگاه کن.
‫با وضعیتِ بابام،
‫نمی‌تونیم بیشتر توی دردسر بیفتیم.
‫می‌دونم.
‫اگه نتونیم خونه رو نگه داریم،
‫مجبور می‌شیم جابجا شیم ‫و جیا باید مدرسه عوض کنه.
‫می‌دونم. خونه اساسِ زندگی ماست.
‫نمی‌دونی.
‫اگه می‌دونی چرا بهم نگفتی اخراج شدی؟
‫چرا باور نداشتی من می‌تونم کمکت کنم؟
‫می‌تونم دوباره کلاس درام بذارم.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫چرا بهم اعتماد نمی‌کنی؟
‫متأسفم.
‫بابتِ چیز دیگه‌ای عصبانی نیستم.
‫ما الان 15 ساله باهم زندگی می‌کنیم.
‫با اخراج شدنت مشکلی ندارم.
‫قبولش می‌کنم.
‫ولی...
‫نمی‌تونم پنهان‌کاریت رو قبول کنم.
‫چرا ازم قایمش کردی؟
‫این فقط خانواده‌ی توئه؟
‫فقط مالِ توئه؟
‫فقط نمی‌خواستم نگرانت کنم.
‫این خانواده‌ی ماست.
‫15 هزار یوان.
‫از پسش برمیام.
‫چوی، من توی وضع بدی‌ام.
‫صرافی‌های همتابه‌همتا ورشکست شدن.
‫بابام سکته کرد ‫و از کار اخراج شدم.
‫آقای گائو، اقساطتون 7 روز عقب افتاده.
‫اگه بازم پرداخت رو عقب بندازید
‫بانک مجبور به اقدام قانونی میشه.
‫من تا حالا یه قسط معوقه هم نداشتم.
‫- میشه چند روز بهم وقت بدید؟ ‫- مگه نگفتم؟
‫من فقط به قوانین عمل می‌کنم.
‫باشه، متوجهم.
بابت دونیت از مستِ عشق ممنونم.
‫بچه‌ها،
‫یه خبر خوب دارم.
‫من توی ماه گذاشته 1,750 تحویل موفق داشتم.
‫که جمعاً میشه 10,042 تحویل موفق.
‫سه تأخیر و یک بازخورد منفی.
‫با حقوق ماهانه‌ی 1,800 یوان،
‫180 یوان پاداش شیفت شب،
‫بعلاوه‌ی 600 یوان پاداش عملکرد.
‫کلاً 12,700 یوان در آوردم.
‫تازه من بیشترین درآمد رو ندارم.
‫بهترین نفرِ ایستگاه من ‫16,000 یوان در آورده.
‫جَوون.
‫تو غذا تحویل میدی؟
‫آره.
‫تو ماهی 12,000 یوان در میاری؟
‫آره.
‫کی 16,000 یوان در آورده؟
‫پیکِ قهرمان ایستگاهم.
‫اگه یکی مثل من غذا تحویل بده
‫می‌تونم 15,000 یوان در بیارم؟
‫معلومه.
‫ولی اگه می‌خوای انقدر در بیاری
‫باید تمام وقت کار کنی.
‫این کار اونقدر که به نظر میاد آسون نیست.
‫می‌خوای کار کنی؟
‫نه، فقط کنجکاوم...
‫سعی دارم یه چیزی یاد بگیرم.
‫اگه می‌خوای پیک شی کُدم رو اسکن کن.
‫اونی که روی موتورمه.
‫یانگ داشان، شوالیه‌ی رومانتیک.
‫اون یارو خیلی باحاله.
‫ضدعفونی کردن جعبه‌ها رو جدی بگیرید.
‫بعد از اسپری کردنِ الکل، ‫توش رو با حوله‌ی سفید پاک کنید.
‫بعد بیرونش رو با پارچه‌ی رنگی پاک کنید.
‫فودی دلیوری.
‫محبوبِ همه.
‫فودی دلیوری.
‫سریع‌تر با هر تماس.
‫امروز همه کارشون خوب بود.
‫برای یه ایستگاه تحویل حجمِ سفارش ‫از همه چی مهم‌تره.
‫وقتی نرخ تأخیر از 3 درصد بالاتر بره،
‫امتیازمون پایین میاد...
‫و وقتی امتیاز پایین بیاد، ‫دستمزدمون کمتر میشه.
‫و این روی همه اثر میذاره.
‫ایستگاه ما همیشه رتبه‌ی اول این منطقه بوده.
‫ولی ماه پیش به رتبه‌ی دوم سقوط کردیم.
‫ماه بعد قراره سوم بشیم؟
‫و بعدش چهارم؟
‫تا جایی که شرکت تعطیلمون کنه؟
‫ای وای، بچه‌ها.
‫از کار بیکار می‌شید.
‫قربان، من نمی‌خوام بیکار شم.
‫پس شروع به دویدن کن...
‫بدوید.
‫همه‌ی سخت‌کوش‌ها رو تشویق کنید.
‫یالا.
‫خوبه.
‫مرخصید.
‫گوش کنید، بچه‌ها.
‫در طول سال گذشته،
‫پیک‌های محلی این منطقه ‫بیش از 300 تصادف داشتن.
‫باید اون بیرون احتیاط کنید.
‫سلام، قربان.
‫من می‌خوام پیک بشم.
‫- اهل کجایی؟ ‫- اهل اینجام.
‫محلی هستم.
‫نمی‌تونی. برو خونه.
‫صبر کن.
‫منظورت اینه که من پیرم؟
‫ژانگ.
‫بیا اینجا.
‫چند سالته؟
‫من 57 سالمه.
‫زنم یه سال ازم جوون‌تره.
‫پسرم هم اینجا کار می‌کنه.
‫کافیه. اون پلیس نیست.
‫اون 57 سالشه و کار می‌کنه.
‫بحثِ سن نیست.
‫می‌دونم.
‫قربان.
‫من دیروز 35 تا سفارش تحویل دادم.
‫آفرین. ادامه بده.
‫تو می‌تونی.
‫این کار روحیاتِ خاصی می‌خواد.
‫شهروندهای کارمندی مثل تو ‫برای این کار ساخته نشدن.
‫- تحملِ سختیش رو نداری. ‫- نه، ولی...
‫من حتی گواهی سلامتم آوردم.
‫این کار خسته‌کننده‌ست.
‫فراموشش کن.
‫- واقعاً می‌تونم این کارو بکنم. ‫- داداش، داداش.
‫تو اومدی.
‫احسنت.
‫پس تو این رو استخدام کردی؟
‫آره.
‫مگه نگفتید نیرو کم داریم؟
‫ولی اون؟
‫شکمش رو ببین.
‫فکر می‌کنی می‌تونه این کارو بکنه؟
‫باهاش حرف بزن.
‫داداش.
‫من نمی‌تونم کار پیدا کنم.
‫و پول لازم دارم.
‫ببرش لباس بپوشه.
‫خودت بهش آموزش بده.
‫ممنون، قربان.
‫داداش،
‫این اپلیکیشنِ شرکت ماست،
‫هر روز قبل از شروع به کار ‫روی ورود به سیستم بزن.
‫بعد سیستم به طور خودکار ‫سفارش‌ها رو تقسیم می‌کنه.
‫از لحظه‌ای که سفارش می‌گیری،
‫تایمر فعال میشه.
‫برای تحویل گرفتن و تحویل دادن ‫زمانِ معینی وجود داره.
‫سفارش تأیید شد، لطفاً فوراً برای ‫تحویل گرفتن بسته مراجعه کنید.
‫پیکِ شما به محل رسید.
‫- نگاهش کن، رفیق... ‫- باشه، ممنون.
‫پیکِ شما سفارش را تحویل گرفت.
‫نباید تأخیر داشته باشی ‫وگرنه از دستمزدت کسر میشه.
‫6983، بیرون‌بر.
‫باشه، مرسی.
‫یونیفرم زمستونی رو تموم کردیم. ‫فعلاً این رو بپوش.
‫باشه.
‫داداش، شکمت رو جمع کن.
‫فردا یه سایز بزرگ‌تر بهت میدم.
‫این دیگه چیه؟
‫رده‌بندی ایستگاه.
‫مدیر طراحی‌اش کرده.
‫بر اساس میزان سفارش ماهانه بروز میشه.
‫تو دهم هستی؟
‫آره.
‫این رتبه‌ی اول کیه؟
‫اون سیاه گُنده‌ست.
‫30 سالشه.
‫اهل کشورِ مغولستانه.
‫تیره‌پوست، قدبلند و قویه،
‫برای همین اسمِ مستعارش اینه.
‫اون زیاد حرف یا لبخند نمی‌زنه.
‫ولی موتورسوارِ خیلی خوبیه.
‫ذاتاً پیک به دنیا اومده.
‫شنیدم توی وطنش با موتور چوپانی می‌کرده.
‫سیاه گنده معتاد کاره.
‫روزی حداقل 70 تا سفارش می‌گیره.
‫و پیوسته 16 ساعت در روز کار می‌کنه.
‫اگه خسته شه، روی موتور چرت می‌زنه.
‫خیابون‌ها رو مثل کفِ دستش می‌شناسه.
‫کافیه یه نگاه به سفارش بندازه ‫تا سریع‌ترین مسیر رو تشخیص بده.
‫حتی شنیدم یه دفترِ سرّی داره.
‫که هرگز به هیچکس نمیده.
‫سیاه گنده مشکلِ معده داره.
‫چون هیچوقت سرِ وقت غذا نمی‌خوره.
‫با این وجود،
‫بازم سخت‌کوش‌ترین کارگر اینجاست.
‫بیشتر از همه سفارش می‌گیره ‫و سریع‌ترین موتورسواره.
‫ولی سفارشِ پیک‌های دیگه رو نمی‌گیره.
‫برای همین به شدت نامحبوبه.
‫فکر کنم اینجا فقط یه دوست داره.
‫بخشکی شانس.
‫حتی یه دونه هم در نیومد.
‫خسیس.
‫35 سالشه.
‫اهلِ لیو هه‌ی نانجینگه.
‫قبلاً کشاورز بوده.
‫حالا کل خانواده‌اش اومدن اینجا.
‫بهش میگن خسیس
‫چون خسیس‌ترین آدمِ اینجاست.
‫وقتی موتورش خراب شه،
‫با چسب درستش می‌کنه.
‫با کلاه و بارونی‌اش هم همین کارو می‌کنه.
‫شنیدم حتی لباس زیرشم ‫با چسب وصله می‌زنه.
‫برای غذای روزانه،
‫برنجِ خالی بدون خورشت سفارش میده.
‫ولی می‌دونه کدوم رستوران
‫بهترین غذای منطقه رو داره.
‫اون پولِ زیادی نداره.
‫بازم سوپ.
‫خسیس.
‫سریع، یالا.
‫فقط آبِ شیر می‌خوره.
‫و برای خرید بلیت بخت آزمایی ‫پس انداز می‌کنه.
‫در ضمن، چینی بلد نیست.
‫پس حرف زدن باهاش غیرممکنه.
‫این "کوکو فری" کجاست؟
‫واسه چی عجله داری؟
‫پذیرش قبولش نمی‌کرد. ‫و نتونستم قفسه پیدا کنم.
‫برای شیشه شکستن وقت داری ‫اما واسه تحویل گرفتن قهوه‌ات نداری؟
‫لهجه‌ی مسخره‌ات رو نمی‌فهمم.
‫چی؟
‫اگه دستم بسته نبود، ‫بهت مُشت می‌زدم.
‫اون شکایاتِ زیادی دریافت می‌کنه.
‫آخه واسه چی؟!
‫خسیس.
‫برادر گائو تازه وارده.
‫سلام.
‫شما همدیگه رو می‌شناسید؟
‫باهم دوست نیستیم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کارهای اداریت رو تموم کردی؟
‫الان تموم میشه.
‫عجله کن، کلی کار داری.
‫آقای ژو.
‫اهل شنیانگه.
‫شاید همیشه بی‌تفاوت و بداخلاق باشه،
‫اما ذاتاً آدمِ خوبیه.
‫فقط بدجوری دنبال ترفیعه.
‫اون خیلی باتجربه‌ست.
‫قبلاً پیمانکار ساختمانی بود.
‫توی خط تولید کار کرده، ‫نگهبان و مدیر ساختمان هم بوده.
‫اون تازه پیک شده.
‫مهم نیست پیک چی آورده،
‫جلوش رو بگیرید.
‫مهم نیست نگهبان چقدر بدجنسه.
‫ازش رد شید.
‫دیدید؟
‫عملکرد و مهارت‌های مدیریتش عالیه،
‫برای همین سریع نظرِ بالادستی‌ها رو جلب کرد ‫و معاون مدیر شد.
‫و بعدش مدیر شد.
‫آقای ژو روی تعداد سفارش‌ها ‫و حُسنِ شهرت تمرکز می‌کنه.
‫جدولِ رده‌بندی پیکِ قهرمان ‫روشی برای افزایش روحیه‌ست.
‫بارونی.
‫گیره.
‫نشان.
‫حالا همه چی داری.
‫به جز یه چیز.
‫چی؟
‫موتور.
‫می‌برمت یه جای باحال.
‫داداش.
‫اگه می‌خوای ماهی 15,000 یوان در بیاری.
‫باید جون بکنی.
‫فعلاً که تازه کاری.
‫سفارشی 6 یوان در میاری.
‫باید سطحت رو بالا ببری.
‫تا دستمزد سفارشت رو افزایش بدی.
‫می‌فهمی؟
‫فقط حرف نزن.
‫حواست به جلوت باشه.
‫من قبلاً توی چونگ‌کینگ سواری کردم.
‫اینجا موتورسواری برام مثل آب خوردنه.
‫تو اهل چونگ‌کینگ هستی؟
‫در واقع اهل ژیگونگم.
‫قبلاً آرایشگر بودم.
‫خانم، موهاتون یکم خشکن.
‫سیاهی لشکرِ فیلم هم بودم.
‫تبلیغ‌کننده‌ی خیابونی،
‫و حتی شخصیتِ غیرقابل بازی هم بودم.
‫ولی تحویل دادن غذا از همه‌شون بهتره.
‫می‌تونم حینِ دویدن لایو بذارم.
‫بچه‌ها، درست میگم یا چی؟
‫سلام، غذاتون رو آوردم.
‫ممنون.
‫- یادتون نره بهم 5 ستاره بدید. ‫- باشه.
‫داره 25 سالم میشه.
‫پس باید یکم پول پس‌انداز کنم.
‫واسه چی؟
‫واسه زن گرفتن دیگه. فکر کردی واسه چی؟
‫لو میلی، دلم برات تنگ شده.
‫فقط به یادم باش.
‫اینجا کجاست؟
‫این تونلِ زیرزمینی ‫در واقع مرکزِ موتورسوارهاست.
‫که به افرادی مثل ما خدمات میده.
‫از خرید و اجاره‌ی موتور گرفته ‫تا تعمیرات و تعویض باتری
‫حتی تعمیرِ گوشی، ‫اینجا همه رو دارن.
‫بزرگ‌ترین رقبای ما این آبی‌پوش‌ها هستن.
اسم شرکتِ اونا رپیدلیوره.
‫رئیس.
‫باید موتور قوی‌تر و سریع‌تری بگیری.
‫یکی که با یه شارژ 60 کیلومتر بره.
‫این چقدر میشه؟
‫ماهی 230 یوان. ‫واسه تو فقط 200 یوان.
‫یه باتریِ جدیدم میندازم روش.
‫این یکی چطوره؟
‫یواش، یواش، یواش!
‫یواش‌تر.
‫داداش، حالا وارد سیستم شو.
‫اوه.
‫این سفارش 30 دقیقه وقت داره.
‫وقتی قبولش کنی تایمر شروع به کار می‌کنه.
‫تأخیر نکن. وگرنه بازخورد منفی می‌گیری،
‫که باعث کسر از حقوق میشه.
‫"قبول سفارش" رو بزن.
‫سفارش تأیید شد، ‫لطفاً فوراً به محل تحویل گرفتن بروید.
‫وقتِ حرکته.
‫این رستوران رو خوب می‌شناسم.
‫نزدیکم بمون.
‫دارم میام.
‫روزِ خیلی سردیه...
‫این برادرِ محلی 45 ساله ‫تازه به ما ملحق شده.
‫امروز قراره اولین تحویلش رو انجام بده.
‫اگه اینجوری پیش بری
‫بیشتر از چیزی که درمیاری ‫پول جریمه میدی.
‫اونجا وایسا.
‫داداش.
‫اشتباه پیچیدی.
‫این طرف.
‫برو، برو.
‫فقط گوش‌های خرگوشی رو دنبال کن.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫خودت رو برسون.
‫وقتی رسیدی رستوران، ‫باید حضورت رو تأیید کنی.
‫من میرم این بغل سفارش بگیرم.
‫خانم، اومدم سفارش بگیرم.
‫شماره؟
‫شماره‌اش چنده؟
‫32. فودی 32.
‫یه لحظه، هنوز آماده نیست.
‫سلام می.
‫سفارش 35 رو زودتر آماده کن.
‫الساعه.
‫سلام می.
‫37
‫یه دقیقه صبر کن، داره آماده میشه.
‫پیکِ شما به محل رسیده است.
‫رپیدلیور 24.
‫29
‫شیائومین، یالا بگیر.
‫اوه، ممنون.
‫خانم.
‫شماره‌ی 32 کی آماده میشه؟
‫کسایی که بعد از من اومدن ‫سفارششون رو گرفتن.
‫شماره‌ی 37.
‫- آماده‌ست. ‫- فودی 37 آماده‌ست.
‫رفیق.
‫چرا هنوز منتظری؟
‫همین الان هم دیرت شده.
‫من.
‫- رئیس. ‫- بله.
‫این کارآموز جدید منه.
‫لطفاً هواش رو داشته باش.
‫باشه.
‫‏32، اگه می‌خوای کارت راه بیفته بیا تو.
‫پیکِ شما سفارش را تحویل گرفت.
‫محدودیتِ زمانی در حال اتمام است.
‫زمان تخمین‌زده شده به پایان رسید.
‫ای وای.
‫زمان مجاز به پایان رسید.
‫ای وای.
‫زمان مجاز به پایان رسید.
‫شما از فودی دلیوری غذا سفارش دادید؟
‫بله.
‫ببخشید دیر کردم.
‫اشکالی نداره.
‫شما باید روی این کلیک کنید یا من؟
‫چی هست؟
‫غذای من کو؟
‫ببخشید.
‫بده‌اش من.
‫دیگه کاری نداری؟
‫نه.
‫شما یه سفارش جدید دارید.
‫سفارش به طور خودکار پذیرفته شد.
‫خانم،
‫فودی 27 آماده‌ست؟
‫تازه‌واردی؟
‫بیرون منتظر بمون.
‫وقتی آماده بشه صدات می‌کنم.
‫غذا هنوز آماده نیست.
‫باید دریافت غذا رو تأیید کنم؟
‫چی، مگه احمقی؟
‫عجله کنید.
‫محدودیتِ زمانی در حال اتمام است.
‫زمان مجاز به پایان رسید.
‫به پایان رسید.
‫زمان مجاز به پایان رسید. ‫لطفاً فوراً سفارش را تحویل دهید.
‫سلام.
‫غذاتون رو آوردم.
‫الان به چه دردم می‌خوره؟
‫دیگه خیلی دیره.
‫بابام می‌خواست قبل از رفتن ‫گوشت سرخ شده بخوره.
‫من خیلی متأسفم.
‫غمِ آخرتون باشه.
‫تسلیت میگم.
‫چی گفتی؟
‫بابام تازه از بیمارستان مرخص شد.
‫چطور می‌تونی این حرف رو بزنی؟
‫متأسفم.
‫چه مرگته؟
‫فودی 118 کدومه؟
‫خودت پیداش کن.
‫ورود پیک موتوری به محوطه ممنوعه.
‫اونجا پارک کن.
‫محدودیتِ زمانی در حال اتمام است.
‫شما به مقصد رسیدید.
‫تحویل خوبی داشته باشید.
‫جی‌پی‌اس چه مرگشه؟
‫ببخشید،
‫می‌دونید خوابگاه شماره‌ی 4 کجاست؟
‫از این طرف برید
‫از اون طرف برید.
‫برگرد.
‫ورود پیک به داخل ممنوعه.
‫برو بیرون.
‫بیرون تماس بگیر.
‫بهشون بگو بیان پایین و بگیرنش.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫برو اونور.
‫برو بالا.
‫اگه تماس برقرار نمیشه خب داد بزن.
‫ای وای. زمان مجاز به پایان رسید.
‫گل گوش الاغی.
‫غذا نخوردی؟
‫بلندتر.
‫به موعد جریمه نزدیک می‌شوید.
‫لطفاً فوراً سفارش را تحویل دهید.
‫گل گوش الاغی.
‫دوتا بابل تی.
‫گل گوش الاغی.
‫ای وای.
‫مبلغ جریمه کسر شد.
‫گل گوش الاغی.
‫گوش الاغی.
‫شما این گوش الاغی رو می‌شناسید؟
‫نه.
‫فیلم نگیرید.
‫بابل تی رو آوردم.
‫گل گوش الاغی.
‫چه مرگته؟
‫آقا.
‫این بابل تیِ منه؟
‫پس تو گل گوش الاغی هستی؟
‫بله.
‫نشنیدی داشتم اسمت رو داد می‌زدم؟
‫داشتم بازی می‌کردم ‫هدفون گذاشته بودم.
‫به خاطر همین نشنیدم،
‫بعد از سفارش دادن غذا باید در دسترس باشی.
‫بیشتر از ده دقیقه بود ‫که داشتم بهت زنگ می‌زدم.
‫عمدی نبود که،
‫بعدش هم، چرا نیاوردیش بالا؟
‫مسئول خوابگاه بهم اجازه نداد.
‫ولی اون می‌ذاره بقیه‌ی پیک‌ها بیان داخل.
‫چرا باید جلوی تو رو بگیره؟
‫محترمانه ازش نخواستی؟
‫تو دانشگاهی هستی، بچه جون.
‫چرا به جای کلاس رفتن،
‫توی خوابگاهت قایم شدی ‫و مشغول بازی و بابل تی خوردنی؟
‫چطور خرجت رو درمیاری؟
‫با بازی کردن.
‫تو کلاس‌هات رو پیچوندی، می‌دونی؟
‫الان آخر هفته‌ست.
‫اگه من بابل تی سفارش ندم، ‫چطور خرجت رو درمیاری؟
‫من رو نصیحت می‌کنی؟
‫دیگه حرف نزن،
‫وگرنه یه ستاره بهت میدم.
‫برو رد کارت.
‫باورم نمیشه.
‫گوش الاغی.
‫ای وای،
‫شما یک بازخورد منفی دریافت کردید.
‫چندشه.
‫بابا، کجا بودی؟
‫بابا رفته بود ماراتن.
‫من که باور نمی‌کنم.
‫بابات داشت پیاده‌روی می‌کرد.
‫تمرین تک‌نوازیت تموم شد؟
‫باشه، فهمیدم.
‫یونیفرمم رو بذار اونور.
‫نذار جیا ببیندش.
‫امروز چندتا سفارش بردی؟
‫‏13 تا.
‫هر سفارش چقدر؟
‫حدود 6 یوان.
‫یعنی، 5,400 تا در ماه.
‫این کجا و 15,000 تا کجا.
‫من تازه شروع کردم.
‫این شغل تقریباً هیچ پیش‌نیازی نمی‌خواد.
‫خیلی زود کارم بهتر میشه.
‫گائو ژیلی.
‫فکر می‌کنم باید واقع‌بین‌تر باشی
‫و رزومه‌های بیشتری بفرستی.
‫گائو ژیلی.
‫موقع رویارویی با مشتری،
‫همیشه لبخند بزنید.
‫لبخند.
‫خنده‌ی الکی نه.
‫خنده‌ی چندش هم که اصلاً.
‫طبیعی لبخند بزنید.
‫از ته دلتون.
‫ژانگ.
‫میگم لبخند، قهقهه نزن که.
‫ولی این از ته دلمه.
‫خیلی خب.
‫سخت نگیر.
‫بعد از هر تحویل،
‫در عرض پنج دقیقه،
‫شرکت یه بررسی ناگهانی انجام میده.
‫وقتی عکس می‌گیره،
‫حتماً کلاه و یونیفرمتون رو نشون بدید.
‫اونایی که سلب صلاحیت بشن،
‫‏200 الی 500 یوان جریمه،
‫و سه روز از کار محروم میشن.
‫مفهومه؟
‫بله، قربان.
‫خوبه،
‫مرخصید.
‫از ورودی کارکنان برو.
‫اومدم یه سفارش بگیرم.
‫می‌دونم.
‫پیک‌ها نمی‌تونن برن داخل.
‫من قبلاً از اینجا خرید می‌کردم.
‫یه مصرف‌کننده بودم.
‫اون قبلاً بود.
‫مادامی که این یونیفرم تنته،
‫فقط می‌تونی از در عقب بری.
‫یالا.
‫زود باش، عجله کن.
‫از اون طرف.
‫شماره‌ی 35.
‫شماره‌ی 26.
‫رفیق، این برای رپیدلیوریـه.
‫فودی اونجاست.
‫ببخشید.
‫فودی 36.
‫فودی 38.
‫فودی 52.
‫منم.
‫خواهش می‌کنم، دارم میرم.
‫نمی‌دونی نمی‌تونی اینجا پارک کنی؟
‫نه.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫وقتی جریمه شی می‌فهمی.
‫200 یوان.
‫ببخشید.
‫سلام رفیق.
‫میشه یکم باهام راه بیاید؟
‫البته.
‫هوآنگ.
‫یکم خوراکی بخور.
‫این چیه؟
‫چی ازم می‌خوای؟
‫این بازخوردهای منفی رو می‌بینی؟
‫آره.
‫می‌تونی برام حذفشون کنی؟
‫خدمات ضعیف. ‫این رو نمی‌تونم.
‫اینکه تقصیر من نیست.
‫بازخورد منفی بابت خدمات ضعیف،
‫قابل حذف نیست.
‫وقتی شماها با یه مشتری بحث می‌کنید،
‫نمیشه گفت تقصیر کیه.
‫پیچیده‌ست.
‫به چیزی نخوری.
‫رفیق.
‫سر راهت این آشغالم بذار بیرون.
‫یعنی فقط باید چاپلوسی کنیم؟
‫دقیقاً.
‫ما توی صنعت خدمات‌دهی‌ایم.
‫همیشه حق با مشتریه.
‫متأسفم، نمی‌تونم حذفشون کنم.
‫امروز سه تا سفارش بردم.
‫‏21 یوان درآوردم، 180 تا به باد دادم.
‫سفارش‌ها رو دیر رسوندی ‫و با مشتری‌ها بدرفتاری کردی.
‫دو بازخورد منفی، ‫هرکدوم 100 یوان.
‫حتی قهوه می‌خوری
‫و باتری اجاره می‌کنی.
‫من با خودم آوردم.
‫باید چند تا سفارش ببری چونجینگ بای شانگجو.
‫اون موقع می‌فهمی اینجا چقدر راحته.
‫چند تا سفارش بردی؟
‫‏28 تا.
‫‏28 تا سفارش.
‫‏40 تا دیگه گرفتم.
‫سیاه گنده.
‫می‌خوام عملکردم رو بهتر کنم.
‫توصیه‌ای داری؟
‫رازش اینه که
‫سفارش‌های بیشتری ببری.
‫هی.
‫جریان چیه، گائو ژیلی؟
‫نمی‌دونی داره دیرت میشه؟
‫اینجا پیچ در پیچه.
‫نمی‌تونم شماره‌ی 47 رو پیدا کنم.
‫زمان توسط سیستم تعیین شده.
‫داری همه رو معطل می‌کنی.
‫فردا برای تمرین بیشتر بیا پیشم.
‫سریع‌تر،
‫محدودیتِ زمانی در حال اتمام است.
‫شما رسیدید.
‫شما از مسیر منحرف شدید.
‫شما رسیدید.
‫شما از مسیر منحرف شدید.
‫این جهت‌یابی کوفتی چه مرگشه؟
‫محدودیتِ زمانی در حال اتمام است.
‫سلام، فودی دلیوری.
‫می‌خوای گل‌هام رو تحویل بدی یا نه؟
‫دیدم اون بیرون همینطوری می‌چرخیدی.
‫همین الانش هم دیر کردی، متوجهی؟
‫شرمنده.
‫نمی‌تونم سفارش قبل از شما رو پیدا کنم.
‫هروقت اینجا کارم تموم شد،
‫گل‌های شما رو میارم.
‫همینجوریش نیم ساعت دیر کردی.
‫همین الان بیارش.
‫چشم.
‫زود باش.
‫حتماً.
‫پیک لالاموو.
‫می‌دونی شماره‌ی 47 کجاست؟
‫من اینجا رو می‌شناسم،
‫دنبالم بیا.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫همیشه پیدا کردن این آپارتمان‌ها ‫توی این منطقه سخته.
‫‏47 اینه.
‫آهان.
‫ممنون.
‫ممنون، آقا.
‫سلام.
‫غذاتون رو آوردم.
‫من نمی‌بینمت.
‫دمِ درم.
‫مگه خیابون وانه، کوچه‌ی 201 نیست؟
‫شماره‌ی 47؟
‫درسته. من اینجام.
‫حتماً آدرس اشتباهی رفتی.
‫زمان مجاز به پایان رسید.
‫اما...
‫این آدرس درسته.
‫بسته رو از دستگیره‌ی در آویزون می‌کنم.
‫هی.
‫مشتری سفارش 47 آدرس اشتباهی ثبت کرده.
‫الان خونه‌ی دوستشه.
‫شماره‌ی 37.
‫زیاد دور نیست. می‌تونی ببریش اونجا.
‫ولی الان اونجا نیستم.
‫خب برگرد.
‫چرا وقتی مشتری اشتباه می‌کنه،
‫من باید گندش رو پاک کنم؟
‫چند تا بازخورد منفی گرفتی؟ ‫متوجهی چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای این کارو نگهداری یا نه؟
‫ببخشید.
‫آدرس رو اشتباه نوشتم.
‫باید آدرس رو درست بنویسید.
‫این چه رفتاریه؟
‫مگه عذرخواهی نکردم؟
‫می‌دونی تحویل سفارشت ‫یه ساعت طول کشید؟
‫من گفتم متأسفم. دیگه چی می‌خوای؟
‫سفارشم.
‫بده‌اش به من.
‫منم خیلی منتظر موندم.
‫الان همه‌ی سفارش‌هام دیر میشه.
‫اونوقت این تقصیر منه؟
‫پس تقصیر کیه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫هان؟
‫چی می‌خوای بگی؟
‫بازخورد منفی می‌خوای؟
‫کیه؟
‫می‌خوای یا نه؟
‫چه خبره؟
‫تو کی هستی؟
‫کافیه، بیا برگردیم سر بازی.
‫نیاز نیست پاچه‌ی پیک رو بگیری.
‫می‌خوای؟
‫نه.
‫پس معذرت خواهی کن.
‫فقط معذرت بخواه.
‫و منم بهت امتیاز منفی نمیدم.
‫میگی یا نه؟
‫- عذر می‌خوام. ‫- چی گفتی؟
‫معذرت می‌خوام.
‫بدبخت‌هایی مثل تو حقشونه ‫تا آخر عمر غذا تحویل بدن.
‫بریم شام بخوریم.
‫زود باش.
‫ماهجونگ موند.
‫ببخشید؟
‫چرا دوباره برگشتی؟
‫شما خدمات پیک خواستید.
‫من هزینه‌اش رو دادم. میارمش.
‫مشتری سفارش رو لغو کرد.
‫هی.
‫بابا امروز از بیمارستان میاد خونه.
‫گفتی میری میاریش.
‫یادت رفت؟
‫ژیلی.
‫اومدی.
‫چرا باید این ساعت به مغازه سر بزنیم؟
‫بابا.
‫فقط یه نگاه بندازم.
‫بعد می‌ریم خونه و استراحت می‌کنیم.
‫می‌تونی یه وقت دیگه بیای.
‫بابا.
‫تو...
‫فارغ‌‌التحصیل تونگجی ‫غذا می‌بره میاره.
‫مگه چشه؟
‫من پدرم در نیومد تو رو بفرستم دانشگاه...
‫که الان یه حمال بشی.
‫این فقط یه شغل موقته.
‫یکی دیگه پیدا می‌کنم.
‫این روزها کار پیدا کردن سخته.
‫ژیلی فقط می‌خواد پول بیشتری دربیاره
‫تا تو بتونی بری مرکز توانبخشی.
‫من نمیرم.
‫از ته دلت نگفتی.
‫مزخرفه
‫اگه نری مرکز توانبخشی، ‫مردم میگن من پسر بدیم.
‫حرف نزن.
‫پیک بودن
‫تو رو پسر خوبی می‌کنه؟
‫چرا این همه حرص می‌خوری؟
‫می‌خوای برگردی بیمارستان؟
‫درمان بی درمان.
‫دیگه خسته شدم.
‫پس غده‌ی توی سرت چی میشه؟
‫انقدر تحریکش نکن.
‫اون داره من رو تحریک می‌کنه.
‫تا الان 300,000 یوان خرج کردم.
‫بس کن دیگه.
‫همه‌اش به خاطر این خونه‌ست.
‫همون اول بهت گفتم اینجا خیلی گرونه.
‫حالا موقع نیاز هیچ پولی نداریم.
‫منظورت چیه؟
‫همه‌مون سر خرید این خونه باهم توافق کردیم.
‫مامان و بابا خونه‌ی قدیمی رو فروختن ‫تا سهمشون رو بدن.
‫الان می‌خوای چیکار کنم؟
‫چرا سر من داد می‌زنی؟
‫باهم یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫دیگه بیچاره شدم.
‫من یه بدبختم.
‫من باید خرج کل یه خانواده رو بدم.
‫پرداخت قبض‌های ماهانه هم که هیچی.
‫فکر می‌کنی من می‌خوام پیک باشم؟
‫‏45 سالمه.
‫بیشتر از هزارتا رزومه فرستادم.
‫هیچکس نمی‌خواد استخدامم کنه.
‫مامان، بابا، دعوا نکنید.
‫و تو،
‫تو باید بری مدرسه‌ی بین‌المللی،
‫که سالانه 200,000 یوان خرجشه.
‫ما نمی‌تونیم پولش رو بدیم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا سر بچه هوار می‌کشی.
‫چه مرگته؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫که چی؟
‫نمی‌تونم عصبانی بشم؟
‫پس تو هم مریض نشو.
‫گائو ژیلی.
‫خفه شو.
‫دو ماهه اقساط وام مسکن رو ندادی.
‫اگه خونه رو بفروشیم چی؟
‫من برات حساب کردم.
‫اگه الان خونه رو بفروشی،
‫شش و نیم میلیون از دست میدی.
‫این نمی‌تونه درست باشه.
‫بدترین بخشش اینه که...
‫تضمینی نیست بتونی خونه رو بفروشی.
‫فقط یه لطفی بهم بکن.
‫وام تو یکی از اولین وام‌هاییه ‫که وقتی پنج سال پیش
‫توی بانک مشغول شدم، تأییدش کردم.
‫واقعاً می‌خوام کمکت کنم.
‫ولی اگه الان نتونی اقساط رو پرداخت کنی،
‫ممکنه شغلم رو از دست بدم.
‫نمی‌خوای که تهش خونه‌ات پلمپ ‫و برقت قطع شه.
‫اونا خونه‌ رو پلمپ می‌کنن ‫و میندازنت بیرون.
‫اون موقع خیلی دیر میشه.
‫اول قسط این ماه رو می‌ریزم.
‫چی؟
‫بیا اینم فیش حقوقیت.
‫انقدر تاریکه که نمی‌تونم چیزی ببینم ‫یا سریع بدوم.
‫غر زدن به من بی‌فایده‌ست.
‫شرکت کِی دست از تحمیل این بیمه برمی‌داره؟
‫وقتی هر ماه بابتش پول میدم ‫قلبم خونریزی می‌کنه.
‫تو همیشه چراغ قرمزها رو رد می‌کنی.
‫و قبول نمی‌کنی بیمه شی؟
‫انگار خودت این کارو نمی‌کنی.
‫به خاطر همین بیمه خریدم دیگه.
‫سیاه گنده دوباره صدر جدوله.
‫گائو ژیلی هم نفر آخره.
‫گائو ژیلی گند زده.
‫کار پدرش رو درآورده.
‫جالب اینجاست این سفارشم دیر رسونده.
‫و سفارش لغو شده.
‫و بازخورد منفی گرفته.
‫دوبار بزن لایک شه.
‫لایکش کن.
‫برادر گائو، برگشتی.
‫فیلمت وایرال شده.
‫باید حساب کاربری خودت رو راه بندازی.
‫یه اسم خفن برات پیدا کردم
‫گلچین.
‫گائو ژیلی.
‫فیش حقوقیت.
‫بده.
‫لی یو اینجاست؟ لی یو؟
‫خب؟
‫‏300 تا بابت یونیفرم و باکس موتور رفته.
‫‏500 تای دیگه‌ام بابت اجاره‌ی موتور.
‫یعنی بعد از یه ماه جون کندن،
‫فقط 4000 یوان درآوردم.
‫مشکل چیه؟ بده ببینم.
‫درآمد پایه‌ات 1,800 یوانه.
‫حق‌الزحمه‌ی 500 تا سفارش 3,700 یوان.
‫پاداش عملکرد،
‫یا وقت‌شناسی،
‫یا حسن اخلاق یا ارائه‌ی خدمات کامل نداری.
‫حتی انعام هم بهت ندادن.
‫‏300 تا کسری بابت تحویل دیر.
‫‏1100 تا هم بابت 11 بازخورد منفی.
‫- به نظر من که درسته. ‫- ‏11 تا بازخورد منفی.
‫این 100 تا چی؟
‫بیمه.
‫پرداخت ماهیانه بابت بیمه.
‫رفیق.
‫‏400 یوان بابت نگرفتن پاداش ‫خدمات کامل کم داری.
‫فقط یه بار به خاطر مریضی نیومدم.
‫همینه دیگه.
‫این طبق داده‌های خصوصی محاسبه میشه.
‫بازخوردهای منفیت بیش از سفارش‌هاته. ‫کنسلی‌هام که هیچی.
‫تو اعتبار ایستگاه رو میاری پایین.
‫بازخوردهای منفی که تقصیر من نیست.
‫من به شرکت شکایت می‌کنم.
‫تقصیر تو نیست؟
‫پس تقصیر ماست؟
‫ما با پیک‌های جدید نسبتاً مدارا می‌کنیم،
‫اگه بازم کارساز نیست،
‫می‌تونی بری با رپیدلیور کار کنی.
‫سیاه گنده.
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫بیا.
‫بگو ببینم،
‫بعد از گرفتن سفارش،
‫می‌تونم کنسلش کنم؟
‫نه،
‫فقط می‌تونی بدیش به یه سوار دیگه.
‫می‌دونم تو اینا رو قبول نمی‌کنی.
‫ولی میشه لطف کنی ‫این بسته رو برام ببری؟
‫چیه؟
‫این شرکت قبلی منه.
‫این یه بارو کمک کن.
‫خودت ببرش.
‫نمی‌خوام همکار‌های قبلیم من رو ببینن.
‫خجالت می‌کشی؟
‫ما پیک رستورانیم،
‫نه موادفروش.
‫خودت ببرش.
‫سلام.
‫من توی پذیرشم.
‫می‌تونید بیاید بیرون و بگیریدش؟
‫متأسفم،
‫شما دیگه اینجا کار نمی‌کنید.
‫گائو.
‫وایسا نرو.
‫واقعاً خودتی گائو.
‫داری آزمون میدی،
‫یا نقش بازی می‌کنی؟
‫چرا غذا تحویل میدی؟
‫فقط می‌خواستم یه چیز جدید امتحان کنم.
‫بدک نیست.
‫این برای منه.
‫بفرما.
‫- لی. ‫- ببخشید دیر کردم.
‫نمی‌دونی این کیه؟
‫قبلاً رئیس بخش ما بود.
‫آقای گائو.
‫چی سفارش دادی؟
‫دو تا آمریکانو.
‫زود باش.
‫بهش انعام بده.
‫چی؟
‫نیازی نیست.
‫باید بگیری.
‫فقط دو یوان.
‫بیشتر بده بابا.
‫- باشه. ‫- پنج تا بده.
‫زدم.
‫دریافت شد، ممنون.
‫بیا بریم اتاق من.
‫نه.
‫باید برگردی سر کارت.
‫همه اینجا دلشون برات تنگ شده.
‫شماها باید برگردید سر کارتون.
‫ما به راهنماییت نیاز داریم.
‫گائو.
‫آخه چرا غذا تحویل میدی؟
‫نمی‌فهمم.
‫فکر کردم کسب و کار خودش رو راه انداخته.
‫شما یک سفارش جدید دارید.
‫پذیرش خودکار ظرف 10 ثانیه.
‫سفارش پذیرفته شد.
‫خاله جان.
‫سفارش ماهی داشتم.
‫باشه.
‫ممنون.
‫قابلی نداره.
‫بله.
‫ماهی من کجاست؟
‫ماهی فرار کرد.
‫کجا؟
‫سوژو؟
‫سوار قطار سریع‌السیری؟
‫رود سوژو؟
‫داری ماهی می‌گیری؟
‫من خسارتتون رو پرداخت می‌کنم. ‫متأسفم.
‫الو، الو، الو؟
‫حالت خوبه، مرد جوان؟
‫می‌خوای با آمبولانس تماس بگیرم؟
‫قند.
‫قند خونش افتاده.
‫هر چیز شیرینی حالش رو خوب می‌کنه.
‫من اسپرایت گرفتم.
‫توی گلوت نپره.
‫یکم دیگه بخور.
‫مأموریت لبخند، گرما بخشیدن به شهر.
‫برای تأیید ظرف یک دقیقه ‫از چهره‌ی خندان خود عکس بگیرید.
‫مأموریت لبخند، گرما بخشیدن به شهر.
‫برای تأیید ظرف یک دقیقه ‫از چهره‌ی خندان خود عکس بگیرید.
‫پسرم، توی شرایطی نیستی که فیلم زنده بگیری.
‫فرآیند تأیید شروع شد.
‫دهان خود را باز کنید.
‫سرتان را تکان دهید.
‫تأیید ناموفق.
‫لطفاً دوباره تلاش کنید.
‫فرآیند تأیید شروع شد.
‫دهان خود را باز کنید.
‫سرتان را تکان دهید.
‫لبخند بزنید.
‫تأیید ناموفق.
‫لبخند بزنید.
‫تأیید ناموفق.
‫لبخند بزنید.
‫تأیید ناموفق.
‫لبخند بزنید.
‫تأیید ناموفق.
‫لطفاً دوباره تلاش کنید.
‫لبخند بزنید.
‫دهان خود رو باز کنید.
‫سرتان را تکان دهید.
‫لبخند بزنید.
‫پوشیدن لباس‌کار نامناسب.
‫تأیید ناموفق.
‫سه روز از کار معلق می‌شوید.
‫همه بشینن،
‫شام آماده‌ست.
‫بریز.
‫کافیه.
‫اون روز،
‫اشتباه از من بود.
‫متأسفم.
‫ای وای.
‫ببخشید.
‫دوباره خودم رو خیس کردم.
‫دیگه نمی‌تونم چیزی حس کنم.
‫اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫اشکالی نداره.
‫بابا.
‫با یه دکتر توی مرکز توانبخشی صحبت کردم.
‫گفت چهار ماه طول می‌کشه کامل خوب شی.
‫نگران پولش نباش.
‫تو باید درمان شی.
‫عسلم.
‫ژیلی.
‫متأسفم.
‫دیروز مرکز توانبخشی بهم گفت
‫ممکنه
‫بقیه عمرم رو روی ویلچر باشم.
‫فکر نکنم صلاح باشه
‫پول بیشتری هدر بدید.
‫این اواخر ژیلی دوران سختی رو می‌گذرونه.
‫اوضاع منم داره بدتر میشه.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫زیاد کمکی از دستم برنمیاد،
‫اما حداقل،
‫می‌تونم سربارتون نباشم.
‫پس،
‫تصمیمِ عاقلانه اینه که...
‫الان برم.
‫زندگی...
‫برای هیچکس آسون نیست.
‫قبلاً
‫من از خانواده‌ حمایت می‌کردم.
‫الان
‫نوبت ژیلیه.
‫سخت خواهد بود
‫اما تو باید
‫به خوبی از جیا مراقبت کنی.
‫من باور دارم
‫که زندگیت
‫بالأخره
‫بهتر میشه.
‫ما به‌عنوان یه خانواده،
‫به ته خط رسیدیم.
‫ولی این در مقایسه با روزهای گذشته ‫هیچی نیست.
‫حداقل می‌تونیم شکم گاو بخوریم.
‫منم می‌تونم
‫خودم رو وقف خانواده کنم،
‫درست مثل تو.
‫از پسش برمیام.
‫بابا، فقط بهم یه فرصت بده.
‫یکم بهم زمان بده.
‫اگر نشد،
‫منم باهات میام.
‫نظرت چیه؟
‫بابابزرگ،
‫هنوز کیک رو نبریدی.
‫آقای سیاه گنده.
‫می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم.
‫فکر کردم تعلیق شدی.
‫می‌خوام بهتر شم.
‫تو بهترینی.
‫لطفاً بهم یاد بده.
‫این چیه؟
‫تو شکم درد داری.
‫این پچ گرمایشیه.
‫بذارش روی شکمت.
‫به کاهش درد کمک می‌کنه.
‫ممنون.
‫بیشتر مزاحمت نمیشم.
‫ماه آخر چند تا سفارش بردی؟
‫‏500 تا.
‫انقدر کم؟
‫با 11 تا بازخورد منفی و دو تا شکایت.
‫انقدر زیاد؟
‫آخه چطوری؟
‫شرمنده.
‫شد دیگه.
‫می‌دونی چرا کمتر از بقیه سفارش گرفتی؟
‫چون تمام سفارش‌هات بی‌ارزش بودن.
‫چرا سفارش‌های بی‌ارزش گرفتی؟
‫چون تو یه پیک بی‌ارزشی.
‫گرفتی؟
‫پیک بی‌ارزش.
‫سفارش بی‌ارزش اونیه که...
‫راهش طولانی و پولش کمه.
‫تحویل دادنش سخت‌تره.
‫خب چطور سفارش‌های بی‌ارزش رو رد کنم؟
‫باید خودت رو بکشی بالا.
‫سیستم پیک‌ها رو در پنج سطح برنز، نقره، ‫طلایی، الماس و قهرمان دسته‌بندی می‌کنه.
‫سطح بالاتر،
‫یعنی مبلغ بالاتر به ازای هر سفارش.
‫و سیستم‌ سفارش‌های بیشتری بهت میده.
‫می‌خوای پول بیشتری دربیاری؟
‫باید سریع‌تر باشی.
‫باید در عرض چند ثانیه
‫سفارش‌ها رو اولویت‌بندی کنی.
‫اینکه کدوم‌ها رو اول ببری
‫و کدوم‌ها رو عقب بندازی.
‫اینطوری اولویت‌هات رو مشخص می‌کنی.
‫فهمیدی؟
‫شرکت یه مسیر پیش‌فرض بهت میده.
‫من معمولاً با اون نمیرم.
‫باید بین رستوران و مشتری
‫یه میانبر پیدا کنی.
‫سفارش‌ها رو براساس اولویت مرتب کن.
‫بعد طبق اون تحویلشون بده.
‫غذاتون رو آوردم
‫باشه.
‫ممنون.
‫نوش جان.
‫باید نقشه‌ی هر محله رو یاد بگیری.
‫ببینی میانبری هست یا نه؟
‫تمام مراکز خرید.
‫مناطق مسکونی.
‫ساختمان‌های اداری.
‫مجتمع‌های آپارتمانی.
‫تمام اینا قفسه‌ی تحویل غذا یا صندوق دارن.
‫پلاک بیشتر خونه‌‌های توی کوچه ‫اصولی مرتب نشدن.
‫فقط با بردن سفارشات بیشتر یادت می‌مونه.
‫بیمارستان‌ها و مدارس شدیداً گیر میدن.
‫معمولاً اون سفارش‌ها رو نگیر.
‫خسیس.
‫من یه موتور دست دوم برای خودم خریدم.
‫توی بخش جنوبی پارک شده.
‫برای سفارشات مدرسه
‫می‌تونیم باهم برونیمش.
‫چقدر می‌گیری؟
‫هیچی.
‫می‌تونم وقتی آزادی بگیرمش؟
‫البته.
‫بهت یاد میدم چطوری یه سفارش رو ‫عقب بندازی.
‫دوتا باتری لازم داری.
‫به عنوان پشتیبان همدیگه.
‫اینطوری هیچ سفارشی رو زمین نمی‌مونه.
‫من حداقل 14 ساعت در روز کار می‌کنم.
‫پیک بودن یعنی رقابت با زمان.
‫ما زیر ماه، توی باد و بارون کار می‌کنیم.
‫اگه می‌خوای غذات زودتر آماده شه،
‫باید با صاحب رستوران و پیشخدمت
‫رابطه‌ی خوبی برقرار کنی.
‫رئیس.
‫- چای تازه‌ی امسال، امتحانش کن. ‫- لطف کردی.
‫بذار من ببرم.
‫برادر لی.
‫ممنون، من غذا رو می‌رسونم.
‫شیائومین، بیا.
‫قهوه بخور. ‫انرژیت رو بالا می‌بره.
‫یه پیک باید رفتارش خوب باشه.
‫شاید غرور اعیانیت رو دور انداخته باشی،
‫اما یه کارگر واقعی نشدی.
‫هنوز فکر می‌کنی جات توی لیموزینه،
‫اما درواقع تو فقط یه راننده‌ای.
‫فکر کردم اون یه موتورسواره.
‫یه نکته‌ی دیگه دربان هر مرکز خریده.
‫یه نکته‌ی کلیدی.
‫خانم.
‫لطفاً دو بسته سیگار بدین.
‫باشه.
‫سلام.
‫نمی‌تونی بری داخل.
‫بابت زحمتی که دادم.
‫لطفاً برو داخل.
‫خانم، بابت زحمتی که دادم.
‫اومدم داخل،
‫گل گوش الاغی.
‫نوش جونت.
‫تبریک میگم! شما انعام گرفتید.
‫همینطور ادامه بدید.
‫همیشه به مشتری‌ها لبخند بزن.
‫مهم نیست که دارن نگاهت می‌کنن.
‫یا فحشت میدن.
‫به قول معروف،
‫هیچکس یه آدم خندان رو نمی‌زنه.
‫نوش جان.
‫سلام.
‫سفارش فودی 21 هستم.
‫عمرتون طولانی!
‫امیدوارم زود خوب شید.
‫نوش جان.
‫لطفاً بهم پنج ستاره بدید.
‫یعنی...
‫خوش بگذره.
‫می‌خواید آشغال‌هاتون رو ببرم؟
‫بذارید آشغال‌هاتون رو ببرم.
‫نیاز نیست.
‫خودم می‌تونم ببرم.
‫اینکه چیزی نیست.
‫ممنون بابت لطفت.
‫تولدت مبارک.
‫تولد کیه؟
‫من.
‫تولدت مبارک.
‫تو لیاقت یه بغل گنده داری.
‫تحویل هیچ سفارشی خیلی سخت نیست.
‫ما مردم طبقه‌ی کارگر ‫باید هوای هم رو داشته باشیم.
‫نوش جان.
‫ممنون بابت زحماتتون.
‫من با هر مشتری مثل بچه‌ام برخورد می‌کنم.
‫اگه به موقع غذا رو بهشون نرسونم،
‫از گشنگی می‌میرن.
‫دوست دارم (به زبان مغولی).
‫بپر.
‫یالا دیگه.
‫گیر کردی؟
‫هنوز نیومده.
‫من همه‌ی پولم رو بهت دادم.
‫حالا حتی نمی‌تونم ‫پول غذای بیرون‌برم رو بدم.
‫اومد.
‫واقعاً غذا می‌بری و میاری؟
‫آره
‫کوفتت شه!
‫- مثل یه ربات ازم کار می‌کشی. ‫- واقعاً؟
‫مثل یه ربات ازم کار می‌کشی.
‫سلام، سون فندو.
‫قهوه‌ات رو آوردم.
‫نوش جونت.
‫لطفاً پنج ستاره بهم بده.
‫یه دقیقه‌ای حاضره.
‫سلام، شُله‌ی سالمتون توی قفسه‌ست.
‫سلام، فودی دلیوری.
‫نوش جان.
‫ممنون.
‫خسیس.
‫امروز چطور بود؟
‫بد نبود.
‫یه سفارش بزرگ برای سی نفر
‫کلی طول می‌کشه آماده شه
‫زمانم داره تموم میشه.
‫باید برم.
‫باشه.
‫خسیس.
‫آسیب دیدی؟
‫خونریزی داری.
‫بیا ببرمت بیمارستان.
‫تلفنم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫متأسفم.
‫غذای من کی می‌رسه؟
‫توی راهم.
‫یه دقیقه‌ای اونجام.
‫من می‌تونم کمکت کنم.
‫خسیس، بذار من این سفارش رو ببرم.
‫ولش کن.
‫خسیس.
‫خسیس!
‫بذار من انجامش بدم.
‫بذار من انجامش بدم
‫سریع برسونش بیمارستان.
‫باشه، ببخشید.
‫همین نزدیکی‌هاست.
‫عجله کن.
‫باشه، باشه.
‫- فرار نکنیا. ‫- نمی‌کنم.
‫شماره پلاکت رو حفظ کردم.
‫حتماً تحویلش بدیا.
‫نگران نباش،
‫قطعه‌ی ناقص رو جایگزین می‌کنم.
‫خسیس.
‫چرا داری فرار می‌کنی؟
‫موقع تحویل غذا چیزی نگفتن؟
‫وقتی رسیدم اونجا خیلی خوب برخورد کردن.
‫موتورم کجاست؟
‫بردمش تعمیرگاه.
‫تلفنم.
‫صبر کن.
‫تو که هنوز پانسمان نکردی.
‫برگرد تا ببندنش.
‫پانسمان می‌خوام چیکار؟
‫با یکم نوار بستمش.
‫چرا به بقیه پول بدم این کارو بکنن؟
‫کفش‌ هم که نداری.
‫اشکالی نداره.
‫اون جَسوون خسارت داد؟
‫آره.
‫چقدر؟
‫‏15,000 تا.
‫فوراً قبول کرد.
‫اشتباه کردم.
‫باید 20,000 تا می‌خواستم.
‫نرسیدیم؟
‫مستقیم برو.
‫عمارتِ من اینجاست.
‫تک و تنهاست.
‫اونی که چراغش روشنه.
‫همین‌جا.
‫این عمارته؟
‫من اومدم خونه.
‫بابا.
‫چرا الان اومدی خونه؟
‫کارم تموم شد که اومدم خونه دیگه.
‫گائو، بشین.
‫هرجا خواستی بشین.
‫بشین.
‫یانگ یانگ.
‫یانگ یانگ، زود باش.
‫آقا.
‫وِیی.
‫مؤدب باش.
‫سلام، آقا.
‫سلام.
‫سانیوان.
‫این گائو همکارمه.
‫امروز لطف بزرگی بهم کرد.
‫این همسرم سانیوانه.
‫لطفاً بشین.
‫چشم.
‫صورتت چی شده؟
‫هیچی.
‫با یه ماشین تصادف کردم.
‫خوبم.
‫پات آسیب دیده؟
‫چیزی نیست.
‫گفتم که خوبم.
‫فقط یه تصادف ساده بود. من خوبم.
‫از بیمارستان چند تا ماسک برای یانگ گرفتم.
‫مجانی.
‫یکم سوپ بخور.
‫اینجا کوچیکه
‫اما باصفاست.
‫با توام.
‫چیه؟
‫چطوری دوباره با یه نفر تصادف کردی؟
‫از قصد نبود.
‫فکر کردی من چجور آدمی هستم؟
‫اون یکم پول بهم داد.
‫‏15,000 تا.
‫اگه یه ماه پیش بود من...
‫‏15,000 تا.
‫جونت انقدر ارزش داره؟
‫شروع نکن.
‫خوشحال باش که یه ماه زودتر ‫پولِ عمل جراحی رو در آوردم.
‫به نظرت خفن نیستم؟
‫واسش برنامه نریخته بودم
‫ولی خب گاهی آدم شانس میاره.
‫بخند.
‫بچه‌ات...
‫سرطان خون داره.
‫چیزی نیست.
‫حالا پول کافی داریم.
‫و پیوند مغز استخون بهش می‌خوره.
‫وقتی جا خالی شه جراحی میشی، یانگ.
‫بابا،
‫- چیه؟ ‫- من این اسب رو درست کردم.
‫این چیه؟
‫تو این رو درست کردی؟
‫آفرین دخترم.
‫یکی دیگه برای بابا درست کن.
‫با دوتا شاخ.
‫هر دوش رو می‌چسبونم به موتورم.
‫باشه؟
‫یکی رو انتخاب کن. ‫چه رنگ‌های دیگه‌ای هست؟
‫لیاقت یه گل زرد رو داری.
‫ممنون من رو رسوندی خونه.
‫چرا انقدر با من خوبی؟
‫اجازه دادی مفتی از موتورت استفاده کنم.
‫به سمتت قهوه پرت کردم.
‫و روت تف کردم.
‫بیخیال.
‫من یه بازخورد منفی بهت دادم.
‫و تو بهم کمک کردی
‫یه سفارش بزرگ رو رسوندی.
‫فک کن الان بی‌حساب شدیم.
‫بی‌حسابیم.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫امروز...
‫مرگ...
‫از بیخ گوشم رد شد.
‫مویی در رفتم.
‫اگه زنده نمی‌موندم چی؟
‫خودم که راحت می‌شدم.
‫اما خانواده‌ام چطور دووم میاوردن؟
‫اشکالی نداره.
‫خدافظ،
‫مراقب باش.
‫ریشت بو میده.
‫چیزی خوردی؟
‫نه.
‫فقط می‌خوام جیا رو بوس کنم.
‫و تو رو بغل کنم.
‫ببین.
‫بابا این گل وحشی رو برای تو کنده.
‫قشنگه؟
‫آره.
‫من رو ببخش.
‫تو رو به کلاس لیو یونونگ نبردم.
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونم یکشنبه‌ها برم باهاش بازی کنم.
‫بابا سخت‌تر کار می‌کنه.
‫بابا.
‫تو به اندازه‌ی کافی سخت کار می‌کنی.
‫پس باید همینطور ادامه بدم.
‫حتی بهتر شم.
‫بابا می‌خواد موتورسوار قهرمان بشه.
‫وقتی بابات قهرمان بشه
‫برای تو و بابا نمایش
‫اجرا می‌کنم.
‫وقتی مامان اجرا می‌کنه، ‫مثل قو میشه.
‫ولی من مثل یه اردک زشت میشم.
‫بابا.
‫چرا انقدر زود بیدار شدی؟
‫بابات یه ساعت خریده.
‫در طول روز هر دو ساعت یه بار،
‫بهش یادآوری می‌کنه که بره دستشویی.
‫می‌دونی
‫چند وقته که دیگه تختم رو خیس نمی‌کنم؟
‫چند وقته؟
‫الان 10 روزه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫من به مرکز توانبخشی نمیرم،
‫خودم خودم رو خوب می‌کنم.
‫دوباره سر پا میشم.
‫ژیلی، آروم باش.
‫هستم.
‫این پیرمرد
‫حرف نداره.
‫تسلیم نمیشه.
‫سوپرمارکت دوباره شروع به کار کرده.
‫کل خانواده‌‌مون
‫قراره باهم کار کنن.
‫آقایون، توجه کنید.
‫سفارش بیشتر، پاداش بیشتر.
‫موتورسوار قهرمان ماهی 2,000 یوان می‌گیره.
‫همه گوش کنید.
‫وقتی شروع کردید...
‫قربان.
‫می‌خوام یه چیزی رو اعلام کنم.
‫من یه برنامه‌ی وی‌ چت ساختم
‫به اسمِ روت‌مستر.
‫در تمام مجتمع‌های مسکونی،
‫مدارس، بیمارستان‌ها،
‫و مراکز خرید،
‫صندوق‌ها و قفسه‌های تحویل رو ‫براتون مشخص کردم.
‫همه‌شون رو اینجا پیدا می‌کنید.
‫این تحویلِ بسته‌ها رو آسون‌تر می‌کنه..
‫بذار اسکنش کنم.
‫با وی چتتون کد کیو آر رو اسکن کنید
‫و واردش شید.
‫هرچی داده‌ها بیشتر باشه، کارآمدتر میشه.
‫و همچنان داره می‌شمره.
‫خدمات تحویل بسته.
‫همینه؟
‫بله، لیو شیانهو.
‫- ممنون، عمو گائو. ‫- ممنون بابابزرگ گائو.
‫امروز مامان بیشتر از ده هزار تا ‫دنبال‌کننده داشت
‫ممنون از همگی.
‫بذارید معرفی کنم.
‫این شوهرمه.
‫تازه توی تحویل غذا استخدام شده.
‫زود باش، به همه سلام کن.
‫سلام، من شوهرشم.
‫من یه پیکم،
‫ولی در عین حال یه شوهرم.
‫همگی خدافظ.
‫خدافظ.
‫خوبه.
‫فودی دلیوری،
‫محبوبِ همه.
‫نظرت چیه؟
‫نوش جان.
‫برات کفش جدید خریدم.
‫آفرین،
‫حرف نداری.
‫انسولینت.
‫انسولینت یادت رفت.
‫انگار تازگی‌ها دیگه لازمش ندارم.
‫باید برم.
‫دوباره سیاه گنده.
‫این ماه 18,000 تا درآورده.
‫خیلی سریعه.
‫دو تا خبر خوب دارم.
‫اولی،
‫ایستگاه ما از همسایه بغلی جلو زد
‫و توی پرداخت قبل از تحویل اول شد.
‫ایول.
‫و دومی،
‫گلچین، کسی که همه‌مون رو ‫معطل می‌کرد...
‫این ماه 1,670 تا سفارش برده،
‫و 10,000 تا درآورده.
‫به نظر میاد موش شهری کارش رو بلده.
‫روت‌مستر فوق‌العاده‌ست.
‫بیاید یکم حمایتش کنیم، باشه؟
‫آفرین!
‫سیاه گنده.
‫تو خیلی سریع می‌رونی.
‫شرکت فرض می‌کنه
‫همه می‌تونن مثل تو باشن.
‫درنتیجه، زمان تحویل تو رو ‫به ما تحمیل می‌کنن.
‫این برای تو راحته.
‫ولی من هر روز جریمه میشم.
‫حقته.
‫توحتی مسیرهات رو هم نمی‌شناسی.
‫باید هم جریمه شی.
‫نمی‌تونی میانبر بزنی.
‫سیاه گنده.
‫توی سن من،
‫من نمی‌تونم انقدر سریع برونم.
‫اگه چراغ قرمزها رو رد نکنی ‫یا خلاف نری،
‫یا با سرعتِ غیرمجاز نری ‫تحویل به موقع غیرممکنه.
‫آره.
‫مگه نه؟
‫چیزی که قبلاً با 12 ساعت کار درمیاوردیم
‫الان با 14 ساعت درمیاریم.
‫اگه من صاحب شرکت بودم، ‫هر روز سفارش‌های خوب بهتون می‌دادم.
‫ما همه اینجا باهم همکاریم؟
‫درسته.
‫نباید به همدیگه کمک کنیم؟
‫آره.
‫سیاه گنده.
‫چطور می‌تونی انقدر خودخواه باشی؟
‫چی گفتی؟
‫تو خودخواهی.
‫کی خودخواهه؟
‫باید وقت بیشتری روی حفظ کردن جاده‌ها
‫و مسیرها بذارید.
‫ببینید میانبرها کجان.
‫چرا انقدر غر می‌زنید؟
‫ژانگ، تو هم؟
‫نه
‫بدبختِ بی‌ارزش.
‫سیاه گنده، چطور می‌تونی ‫این حرف رو بزنی؟
‫چی می‌خوای؟
‫چرا نمی‌ذاری
‫یه نگاه اجمالی به اون دفترچه‌ات بندازیم؟
‫آره، بذار ببینیمش.
‫چه نکات مخفی‌ای قایم کردی؟
‫به ما هم نشون بده.
‫فحش‌هایی رو که می‌خوری توش نوشتی؟
‫حواست باشه چه زری می‌زنی.
‫که چی؟
‫من می‌دونم چی توشه؟
‫نقاشی‌های عشقشه.
‫سان یائو.
‫فکر می‌کنی از همه بهتری؟
‫آره؟
‫حالا کی بهتره؟
‫بازم فکر می‌کنی خودت بهتری؟
‫چی میگی؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫خسیس.
‫چیزی نیست.
‫این تقصیر منه که سریع‌ترینم؟
‫نه.
‫بهترین بودن اشتباهه؟
‫انگار خودتون نمی‌خواید ‫پول بیشتری دربیارید.
‫انگار شما از پول بدتون میاد.
‫من فقط می‌خوام هر روز بهتر باشم.
‫می‌خوام زندگی‌ام رو زیر و رو کنم.
‫قربان.
‫من خسته‌ام.
‫استراحت لازم دارم.
‫همه‌تون موفق باشید.
‫هرکس سخت‌تر کار کنه ‫شرکت سفارش بیشتری بهش میده.
‫سیاه گنده سریع می‌روند.
‫لیاقتش رو داشت.
‫قربان.
‫حداقل باید به ما هم یه سهمی برسه.
‫چرند نگو.
‫بذارید یه چیزی بهتون بگم.
‫رپیدلیور داره یه سیستم پرداخت ‫رده‌بندی شده معرفی می‌کنه.
‫بین شرکت‌ها رقابت هست.
‫این روزها پیک‌های زیادی داریم.
‫روال کار تحویل سریع‌تر با هزینه‌ی کمتره.
‫حالا رقابت زیاد شده.
‫می‌بینید؟
‫اینا همه‌شون جوون‌های نزدیک بیست سالن.
‫اگه این کارو می‌خواید، بمونید.
‫وگرنه گم شید.
‫شیائومین.
‫برادر گائو.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کل روز رو همینطوری روندم.
‫کت بارونیم رو یادم رفت.
‫این بچه‌ی کیه؟
‫بچه‌ی منه.
‫تو بچه داری؟
‫معمولاً شب‌ها با خودم می‌برمش.
‫ولی بارون غافلگیرم کرد.
‫نمی‌تونم برم خونه.
‫بیا بارونی من رو بگیر.
‫نه، نه.
‫نیاز نیست.
‫قبل از اینکه سرما بخوره ببرش خونه.
‫خودت چی؟
‫تو گفتی باید بهم کمک کنیم، مگه نه؟
‫آروم برو.
‫برو داخل.
‫مراقب باش.
‫برو داخل.
‫آروم برو.
‫گلچین کنارِ خیابون خوابش برده.
‫چطوری اینجا خوابت برده؟
‫سرما می‌خوری.
‫بلند شو.
‫شماها اینجا چیکار می‌کنید؟
‫اومدیم تو رو ببریم یه جا.
‫حدس بزن کی‌ام؟
‫کی‌ای؟
‫حدس بزن.
‫شوخی می‌کنم.
‫الان میرم.
‫بعد به من میگن خسیس. ‫تنهایی نوشیدنی می‌خوری؟
‫همه اینجان.
‫بیا باهم بنوشیم.
‫سیاه گنده، از حرفی که ‫قبلاً زدم منظوری نداشتم.
‫می‌تونی من رو ببخشی؟
‫همه‌اش تقصیر منه.
‫اگه من رو نبخشی،
‫زانو می‌زنم.
‫ژانگ.
‫بهت تعظیم می‌کنم.
‫سیاه گنده.
‫پس استعفا دادی؟
‫کی گفته؟
‫یه ماه نمیام.
‫هر کس قهرمانی رو می‌خواد ‫باید دست به کار شه.
‫وقتی برگردم هیچ شانسی نخواهید داشت.
‫کای.
‫اینا دوست‌ها و همکارهام هستن.
‫غذای بیشتر برامون بیار.
‫الساعه.
‫ممنون.
‫پاش چی شده؟
‫من و اون توی یه ایستگاه کار می‌کردیم.
‫یه روز،
‫یه سفارش بهش دادم.
‫داشت راه می‌افتاد بره
‫که یه کامیون اومد ‫و پاش رو لِه کرد.
‫بهش غرامت دادن؟
‫چراغ قرمز رو رد کرده بود.
‫کاملاً مقصر بود.
‫مجبور شد خسارتِ محموله رو هم بده.
‫بعلاوه‌ی هزینه‌ی جراحی.
‫کلاً بیش از 400 هزار یوان شد.
‫اون موقع فهمیدم
‫داشت برای دانشگاه پس‌انداز می‌کرد.
‫اون اشتباه به قیمتِ آینده‌اش تموم شد.
‫تعجبی نداره که مجبوری قهرمان باشی.
‫تعجبی نداره که هیچوقت ‫سفارش‌هات رو به دیگران نمیدی.
‫اون هنوز 200 هزار یوان ‫بعد از بیمه بدهکاره.
‫فقط باید یه مدت دیگه کار کنم ‫تا بدهیش رو صاف کنم.
‫فقط 40,000 یوان دیگه مونده.
‫گائو.
‫اون پچ گرمایشی که بهم دادی عالیه.
‫می‌خواستم بدونم اون اَپت چطور پیش میره؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫این یادداشت‌ها خلاصه‌ی سه سال تجربه‌ان.
‫بگیرش.
‫من یه سری مسیر غیرممکن رو علامت گذاری کردم
‫و خودم ازشون استفاده کردم.
‫امیدوارم توی توسعه‌ی اَپ کمکت کنه.
‫تا به همه‌ی پیک‌ها سود برسونه.
‫قطعاً کمک می‌کنه.
‫من خودخواه بودم.
‫سیاه گُنده.
‫من هیچوقت همچین فکری ‫در موردت نمی‌کردم.
‫حتی یه بارم نشده.
‫با اون یادداشت‌ها،
‫اَپِ من حتماً موفق میشه.
‫قطعاً.
‫تو از پسش برمیای.
‫ممنون، به افتخارت.
‫کیکی که سفارش دادم حاضره؟
‫بردنی مواظبش باشید.
‫مأموریت لبخند، ‫شهر رو گرم کنید.
‫تأیید موفق بود.
‫شیائو نی.
‫بعد از سه سفارش به 15,000 یوان می‌رسم.
‫واسه رقص باله حاضری؟
‫پیکِ عزیز، محدودیتِ زمانی در حال اتمام است.
‫لطفاً فوراً تحویل را انجام دهید.
‫5, 829 یوان.
‫همش میراث فرهنگی بود، می‌دونی؟
‫در آینده با احتیاط برون.
‫شرمنده.
‫برگشتی خونه.
‫عصبانی هستی؟
‫نه.
‫فقط یه ماهه توی سالن ناخن کار می‌کنم.
‫می‌خواستم وقتی اولین حقوقم رو گرفتم بهت بگم.
‫عصبانی نیستم.
‫حتماً برات سخته.
‫الان یه سفارش رو خراب کردم.
‫این ماه نمی‌تونیم قسط وام مسکن رو بدیم.
‫هنوز 15,000 یوان کم داریم.
‫عزیزم، متأسفم.
‫فکر کنم احتمالاً خونه رو از دست بدیم.
‫تو کیک خریدی؟
‫می‌خواستم بهت هدیه بدم.
‫بازش کن.
‫متأسفم.
‫من گند زدم.
‫اشکالی نداره.
‫از پوکمون خوشم میاد.
‫وقتی بچه بودم،
‫کل خانواده‌مون
‫مجبور بودیم توی یه آپارتمان کوچیک زندگی کنیم.
‫ولی احساس خوشبختی می‌کردم.
‫قبلاً فکر می‌کردم...
‫اساسِ زندگی ما خونه‌ست.
‫ولی الان می‌دونم،
‫در اصل خانواده‌ست.
‫ژیلی.
‫تو شوهرِ خیلی خوبی هستی.
‫فقط احساس می‌کنم
‫باید یه کیکِ خوشمزه بخوری.
‫متأسفم.
‫ژیلی.
‫بابا.
‫چیه؟ می‌خوای بری دستشویی؟
‫این دیگه چیه؟
‫دیروز، مامانت وقتی داشت ‫خونه رو تمیز می‌کرد،
‫این عکس رو پیدا کرد.
‫این منم توی سال 1997،
‫وقتی توی گوانگژو کار می‌کردم،
‫مجبور شدم سه روز توی ‫یه تونل زیرزمینی بخوابم.
‫منم وقتی جَوون بودم جون کَندم.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم،
‫تحویل دادن غذا زیادم بد نیست.
‫برو.
‫اومدم یه چیزی بهتون نشون بدم.
‫آمارِ حقوقم به عنوان پیک.
‫اولش، ماهانه فقط 4,000 یوان در می‌آوردم.
‫ولی ماه پیش به 12,000 یوان رسید.
‫در واقع پول کافی در آورده بودم.
‫فقط به یه سه‌چرخه زدم ‫و یکمش رو از دست دادم.
‫منظورم اینه که تا آخر ماه
‫قطعاً 15,000 یوان در میارم.
‫من قراره قهرمان بشم.
‫باید باور کنی.
‫بهم پنج روز وقت بده.
‫قول میدم قسطم رو بدم.
‫اگه قهرمان نشی چی؟
‫در اون صورت،
‫خونه رو می‌فروشم.
‫همه توجه کنید.
‫الان یه اطلاعیه از شرکت گرفتم.
‫پاداشِ پیک قهرمان این ماه ‫به 2,500 یوان افزایش پیدا کرده.
‫و برنده می‌تونه توی مراسم ‫پاداش پایان سال شرکت کنه.
‫رتبه‌بندی فعلی از این قراره...
‫مقام اول: داشان با 2002 سفارش.
‫ایول!
‫ببخشید.
‫مقام دوم: سان یائو با 1999 سفارش.
‫مقام سوم: گائو ژیلی 1997 سفارش.
‫به همراه خسیس.
‫مقام پنجم: کیو شیائومین با 1990 سفارش.
‫هوا بارونی و جاده لغزنده‌ست. ‫مواظب باشید.
‫الان ساعت 7:58 شبه...
‫فقط 4 ساعت و 2 دقیقه ‫به ظهور یه قهرمان جدید مونده.
‫داشان، تو می‌تونی.
‫بچه‌ها،
‫الان وقتِ هنرنمایی داشانِ جوانه.
‫موفق باشید.
‫پیک‌ها.
‫موتورها رو آماده کنید.
‫با تمام سرعت حرکت کنید.
‫12 نصف شب می‌بینمتون.
‫سلام به همه
‫درام‌زن پوکمون اینجاست.
‫تازه‌واردها، یادتون نره لایک کنید.
‫روی قلبِ قرمزی که پایین سمت راسته بزنید.
‫شماره 262.
‫از وقتی بهتون گفتم شوهرم پیکه،
‫حمایتِ زیادی از شما دریافت کردم.
‫حالا یه تک‌نوازی براتون انجام میدم.
‫این اولین اجرای من بعد از هفت ساله،
‫امیدوارم دوست داشته باشید.
‫فودی 120.
‫سلام، فودی 22.
‫فودی 167.
‫من امروز قهرمان میشم.
‫آره، قهرمان میشی.
‫فودی دلیوری 124.
‫بیرون‌بر 106.
‫آقای ژانگ، درسته؟
‫من توی راهم.
‫نگران نباشید.
‫دارم میام.
‫شماره 5002.
‫مرسی.
‫مراقبش باشید.
‫باشه، ممنون.
‫سلام.
‫غذاتون رو آوردم.
‫شما این رو سفارش دادید؟
‫درسته.
‫خیلی خب.
‫آقا.
‫چای لیموتون رو آوردم.
‫فودی 101 حاضره.
‫شیائو مین، یالا.
‫تو می‌تونی.
‫ممنون.
‫نوش جان.
‫سلام، غذاتون رو آوردم.
‫ممنون.
‫نوش جان.
‫خانم ژانگ،
‫زیاد طول می‌کشه؟
‫به این زودی آماده نمیشه.
‫سلام.
‫آدرستون خیلی دوره ‫و پیدا کردنش یکم سخته.
‫لطفاً صبور باشید.
‫به موقع تحویلش میدم.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫فودی 95.
‫نوش جان.
‫65.
‫لطفاً بهم 5 ستاره بدید.
‫من کَر و لالم.
‫نوش جان.
‫ژانگ و لاله تسلیم نمیشن.
‫نوش جان.
‫سلام، غذاتون رو آوردم.
‫این مالِ من نیست.
‫- من خسارتتون رو میدم... ‫- بحث پول نیست.
‫انگار اون 26.9 یوان رو لازم دارم!
‫پولتون رو میدم، باشه؟
‫ببین،
‫گائو ژیلی داره می‌رسه.
‫به نظرم یانگ داشان قهرمان میشه.
‫پنج تا سفارش انجام شد.
‫یه قدم تا پیروزی مونده.
‫شماره 18.
‫شماره 72.
‫آقا
‫فودی 121.
‫ممنون.
‫قابلی نداره.
‫بگو.
‫خسیس، یانگ آماده‌ی جراحیه.
‫جای خالی دارن؟
‫آره.
‫کِی؟
‫دکتر میگه الان. فوراً خودت رو برسون.
‫دارم میام.
‫خب؟
‫حالا که سون یائو و کیو شیائومین ‫از بازی خارج شدن و خسیس آفلاینه،
‫مقامِ قهرمانی به گائو ژیلی ‫یا یانگ داشان می‌رسه.
‫گائو ژیلی، بدک نیست.
‫دکتر گفت جادو می‌کنه.
‫زود خوب میشی.
‫وقتی به هوش بیای سالم و سرحال میشی.
‫- ما اینجا منتظر می‌مونیم. ‫- ورود خانواده ممنوعه.
‫لطفاً، خانم دکتر.
‫اصلاً نترس.
‫آخرین سفارش قبل از 12 نصف شب.
‫بچه‌ها.
‫اون قلبِ قرمز رو بزنید.
‫طبقه‌ی 18.
‫خدا لعنتش کنه.
‫تمام زورم رو می‌زنم.
‫ژیلی.
‫الان تعداد سفارشت با داشان برابره.
‫هر کدوم از شما دوتا که این تحویل رو ‫قبل از ساعت 12 انجام بده
‫قهرمانِ این ماه میشه.
‫تو می‌تونی.
‫گائو، یالا.
‫خیلی خب.
‫خوبی؟
‫چطور از اون طرف جلوم در اومدی؟
‫خونریزی داری.
‫بذار برسونمت بیمارستان.
‫نه.
‫وقت ندارم.
‫زنگ می‌زنم پلیس.
‫نه، بیمه دارم.
‫پات آسیب دیده.
‫لطفاً بذار ببرمت بیمارستان.
‫داره دیرم میشه.
‫وقت ندارم.
‫می‌برمت بیمارستان.
‫من باید قهرمان شم.
‫لو میلی.
‫دارم میام باهات ازدواج کنم.
‫بچه‌ها،
‫رسیدم طبقه‌ی 18.
‫من قراره قهرمان بشم.
‫چرا قفله؟
‫تو کی هستی؟
‫آقا.
‫بیا این طرف.
‫فیلمه، فیلم.
‫داره فیلم می‌گیره.
‫آقا.
‫بیاید دوباره به برنده‌ها تبریک بگیم.
‫لطفاً حالا از استیج پایین برید.
‫شما بمونید.
‫ایشون مُسن‌ترین برنده‌ی جایزه‌ی ‫موتورسوار جدید امسال هستن.
‫آقای گائو ژیلی.
‫بیاید صحبت‌هاشون رو بشنویم.
‫برامون سخنرانی کنید.
‫فقط به ما بگید چه احساسی دارید.
‫بفرمایید.
‫من قبلاً فکر می‌کردم تحویل دادن غذا راحته.
‫نمی‌دونستم قراره سخت باشه.
‫ولی بازم می‌خوام از شرکت تشکر کنم.
‫وقتی به پیسی خورده بودم ‫من رو دوباره سرِ پا کرد.
‫یعنی وقتی به ته خط رسیده بودم.
‫ایول!
‫این یکی از همکارهای من توی ایستگاهه،
‫خسیس
‫امروز جراحیِ سرطان خون دخترش ‫موفقیت آمیز بود.
‫ایول.
‫درسته.
‫ما همه سخت کار می‌کنیم.
‫این چیز فوق‌العاده‌ایه.
‫هرکسی که دیدم سخت‌کوشه.
‫همه می‌جنگن که زندگی بهتری بسازن.
‫برای خانواده‌شون سخت کار می‌کنن.
‫برای آینده‌شون.
‫ما همه تمام تلاشمون رو کردیم.
‫و برای همین لایقِ احترام هستیم
‫و حق داریم زندگیِ بهتری داشته باشم.
‫درسته؟
‫بله.
‫درسته؟
‫بله.
‫احسنت.
‫و مهم‌تر از همه،
‫شما باید یه چیز رو به خاطر بسپارید.
‫لطفاً با احتیاط رانندگی کنید ‫که مثل من نشید.
‫[یک ماه بعد]
‫بیا، درام‌ها رو بذار اینجا.
‫سلام، رپیدلیور.
‫آقا.
‫صبر کنید.
‫استراحت کنید. یه چیزی میل کنید.
‫ممنون.
‫اول غذا بخورید.
‫خیلی خب، ممنون.
‫- اول شما. ‫- ببخشید.
‫من تازه مشغول شدم. ‫منطقه رو خوب نمی‌شناسم.
‫لطفاً بهم امتیاز منفی ندید.
‫من که دیر رسیدم. ‫چرا بهم انعام دادید؟
‫من از همکارهاتم.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫بعد از جابجایی به یه خونه‌ی کوچیک‌تر،
‫استرس کل خانواده کمتر شده.
‫ولی هنوز مطمئن نیستم ‫اینجا رو دوست دارید یا نه.
‫خیلی عالیه.
‫کوچیک‌تره.
‫اتاق‌ها به هم نزدیک‌ترن. ‫راحت‌تره.
‫مهم اینه که دیگه قد قبل خسته نمیشی.
‫همیشه نمی‌تونی قهرمان باشی.
‫بابا قهرمان که سهله ‫مدیر ایستگاهم میشه.
‫خوب بلدی بهم روحیه بدم.
‫از این به بعد تو باید مطمئن شی ‫بابات موفق میشه.
‫اشکالی نداره.
‫شی رو دیدم که توی کشتی‌سازی همکارم بود.
‫توی ساختمونِ بغلی زندگی می‌کنه.
‫واقعاً؟
‫از اینجا خوشم میاد.
‫من رو یاد بچگی‌هام میندازه.
‫- جامون یکم تنگ میشه. ‫- اصلاً هم تنگ نمیشه.
‫پسرم، این عالیه.
‫راست میگه.
‫من خیلی گائو ژیلی رو دوست دارم.
‫آخرین بار کِی انسولین زدی؟
‫فکر کنم 4 ماه پیش. ‫با این ماه میشه 5 ماه.
‫مشخصه که خیلی فرق کردی.
‫حس می‌کنم می‌تونی به هر موفقیتی برسی.
‫چه خوب از شوهرت تعریف کردی.
‫[یک ماه بعد]
‫آقای وی. ما به یه اَپ برخوردیم.
‫توسط یکی از پیک‌ها طراحی شده.
‫رابط کاربریش ساده و تر و تمیزه.
‫از پیک‌هایی که ازش استفاده کردن ‫بازخورد مثبتی گرفتیم.
‫نظرتون چیه یه مدت ‫توی مرکزِ الگوریتم امتحانش کنیم؟
‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫- این لو میلیه. ‫- سلام.
‫نامزدمه.
‫منظورت چیه که نمی‌تونم ‫دختری به این خوشگلی گیر بیارم؟
‫پرواز کن.
‫یواش‌تر، وانت وانت!
‫تا هستم نمیذارم یه نفرم از گرسنگی بمیره.
‫زود خودم رو می‌رسونم.
‫هوات رو دارم. نترس.
‫[تقدم به تمام کسانی که سخت تلاش می‌کنند] ‫[که بیشترین بهره را از زندگی ببرند.]