‫همونطور که می‌بینید دمای هوا
‫امروز صبح سرده...
‫الو!
‫البته که میام.
‫مگه تا حالا شده نیام؟
‫خب، اگه می‌گفتم که دیگه سورپرایز نمی‌شدی،
‫نه؟ هی، سم، از مامانت بپرس
‫اگه چیزی نیاز داره بیارم،
‫نوشیدنی، هر چی.
‫آره، فقط... یادت نره بهش بگی پرسیدم.
‫سرنخ بدم؟
‫سرنخ می‌خوای؟
‫خیلی خب، اینم از سرنخت.
‫حاضری؟
‫گردن داره، ولی دست و پا نه.
‫آره، مار خریدم برات. اونم یه مار سمی.
‫خل شدی؟
‫ولی ببینیش خوشحال میشی. قول میدم.
‫آروم بگیر، شاو.
‫باز تو دردسر میفتیما.
‫بارنت رو دستگیر کردی، نه؟
‫اصلاً واسه‌ش حکم نیاز نبود.
‫دستگیر شده.
‫آره درسته، ولی نزدیک بود خودمون ‫هم دستگیر بشیم.
‫واسه انجام وظیفه‌مون. گور بابای ‫واحد رسیدگی به تخلفات پلیس.
‫هی، به خاطر گاوچرون بازی‌های تو
‫من نمی‌تونم از کار بیکار بشم.
‫فکر کنم همینجاست.
‫- باید هزینه قایق رو بدم. ‫- آره.
‫دوقلوها پاییز قراره برن دانشگاه.
‫می‌دونی هزینه‌ش چقدره؟
‫نه، می‌دونم. می‌فهمم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- فکر نکنم بفهمی. ‫- می‌فهمم بابا. فقط...
‫امیدوارم دنت هنوز اینجا باشه، همین.
‫هست. عجبا!
‫مگه سرکارگر نگفت هست؟
‫- اینقدر ابرپلیس بازی درنیار. ‫- ابرپلیس؟
‫خاک تو سرم، پنجاه و هشت هزار دلار ‫اونم فقط واسه شهریه.
‫چی؟ چون قراره دوتا بچه رو بفرستی
‫هزینه فقط یکی رو ازت نمی‌گیرن؟
‫هر هر خندیدم.
‫بفرستشون آکادمی پلیس.
‫کلاً سه هزار دلار هزینه داره.
‫که یه شغل باشکوه داشته باشن،
‫بیفتن دنبال آدم بدها،
‫در حالیکه مردم کشور ازشون متنفرن؟
‫آره، ساعت طلا رو یادت نره.
‫بیخیال ساعت طلا.
‫هی، داداش اگه پول خواستی خودم نوکرتم.
‫تو که تو پرداخت نفقه غرق شدی، رفیق. ‫می‌خوای چیکار کنی،
‫کلکسیون دیسک‌های موسیقی عزیزت رو بفروشی؟
‫بمیر بابا. ولی جدی گفتم، خب؟
‫می‌دونم.
‫ممنون، ولی نیاز نیست.
‫سرکارگر نگفت رفته استراحت کنه.
‫اگه حکم لعنتی زودتر میومد
‫اینجا تنهایی خفتش می‌کردیم.
‫باید نیروی پشتیبانی می‌آوردیم.
‫زیاد... وحشی نشو.
‫جیمی!
‫ایناها.
‫سلام، من فرانک شاو هستم. ایشون داگی اسلیتره.
‫از واحد جنایی اومدیم. چطوری؟
‫میشه ساندویچ گوشتت رو بذاری کنار
‫و یه لحظه بیای اینجا؟
‫ببخشید مزاحم وقت استراحتتون شدیم، رفقا.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫دارم نهار می‌خورم.
‫یالا جیمی، بذارش کنار. بیا اینجا.
‫اسلحه!
‫واو، واو، واو!
‫- برید عقب! یالا! ‫- واو! واو!
‫هی، هی، هی!
‫میگم اسلحه رو بذار زمین و گم شید عقب!
‫گلاک ۴۲، شش تیر.
‫- آروم باش! ‫- خفه شو! بذارش زمین!
‫- بذارش زمین، فرانک. ‫- میگم اسلحه رو بذار زمین!
‫- بذارش زمین! ‫- گم شید عقب!
‫بذار شلیک کنم.
‫فرانک...
‫بمیر، پلیس عوضی!
‫بپا!
‫- فرانک! ‫- برو کنار!
‫فرانک!
‫شد چهارتا، جیمی!
‫لعنتی. اینم پنجمیش.
‫هی، جیمی!
‫شلیک خوبی بود، جیمی.
‫ولی گلوله‌هات تموم شدن، حالا زانو بزن.
‫فرانک!
‫سلام!
‫سلام، بابا.
‫سم... چیکار می‌کنی؟
‫هی، گوش کن، نیاز نیست...
‫خیلی خب. می‌خونم. آره.
‫برو تو...
‫زیرزمین. اوه، باشه.
‫هاها، بابا، خیلی خندیدم.
‫- پرسیدم اگه... ‫- آره، می‌دونم،
‫پرسیدی میام تک نوازیت یا نه. آره، فهمیدم.
‫یکی هم من واسه تو دارم. حاضری؟ ‫خیلی خب.
‫«لطفاً باهام راه بیا.»
‫«من یه سگ پیرم که دارم حقه‌های ‫جدید یاد می‌گیرم.»
‫خوب بود، بابا.
‫خوشت اومد؟ این یکی رو مخصوص ‫خودت یاد گرفتم.
‫خوبه داری تمرین می‌کنی. خوبه. ‫بهش نیاز داری.
‫خب؟
‫میای دیگه؟ جمعه بعد.
‫یالا دیگه، بابا. تا حالا نشده واسه اجرا نیای.
‫ببین، سم...
‫نیاز نیست کنار مامان بشینی.
‫- ام... ‫- عیب نداره. دیگه برام مهم نیست.
‫- دیگه ناراحت نمیشم. ‫- نه، نه. بحث اینه که...
‫سر اون نیست. می‌دونی، من...
‫نمی‌تونم تو جمعیت بمونم، و...
‫نمی‌دونم چقدر از
‫اجرا رو می‌تونم بشنوم...
‫مدرسه می‌تونه بهت سمعکی چیزی بده،
‫مشکلی نیست که.
‫من...
‫- نیاز نیست. ‫- بابا!
‫برام مهمه.
‫خودت گیتاره رو بهم دادی. ‫می‌خوام ببینی چقدر قشنگ میزنم.
‫لعنتی!
‫وایسا، وایسا. من...
‫صدات رو نمی‌شنوم.
‫رابط وای‌فای این یکی
‫شل شده بود. درستش کردم.
‫می‌دونستم یه چیزی شده.
‫آره، ولی بحث فقط سمعک نیست، فرانک.
‫آسیبی که حلزون گوشت خورده داره بدتر میشه.
‫تو ژوئیه شنواییت پنجاه درصد بود،
‫الان شده سی درصد.
‫- سی؟ ‫- چند وقت گذشته؟
‫ده ماه از حادثه گذشته؟
‫- یازده ماه. ‫- یازده ماه.
‫خب، تا یازده ماه دیگه، مطمئن نیستم
‫چقدر دیگه می‌تونی بشنوی.
‫تکالیفت رو انجام میدی؟
‫تکالیف زبان اشاره‌ت رو؟
‫اسم من
‫فرانک شاو هست.
‫کارآگاه واحد جنایی هستم.
‫عالیه.
‫دختر خیلی...
‫سمجی دارم.
‫باید به حرفش گوش بدی. دختر باهوشیه.
‫به نظرم بی‌فایده‌ست.
‫ببین، اولین بار نیست این رو میگم،
‫ولی به خاطر طبیعت آسیبی که دیدی،
‫ممکنه پیوند جزو گزینه‌هات نباشه.
‫و در معرض سر و صدای بیشتر بودن
‫ممکنه آسیبی که دیدی رو بیشتر کنه.
‫باید خودت رو واسه احتمال
‫آسیب بیشتر در آینده آماده کنی.
‫بله. می‌شنوم صدات رو.
‫«می‌شنوم صدات رو.» یعنی کر نیستم.
‫خیلی خب، ممنون.
‫فرانک!
‫هی، خوشحالم برگشتی، رفیق.
‫- مشتاق دیدار. ‫- آره.
‫اینجا چی داریم؟
‫اه، دوتا دلال معمولی...
‫نیاز نیست فریاد بکشی، خب؟
‫شرمنده. ببخشید.
‫خیلی خب، دوتا دلال متوسط داریم،
‫تقریباً سی ساله،
‫یه گلوله به سرشون خورده، به سبک اعدام.
‫احتمالاً قتل سفارشی بوده.
‫این آقا یک ساعت پیش دیدتشون،
‫ولی بهیار فکر می‌کنه اینا دیشب
‫کشته شدن.
‫ببخشید، قربان. من حلش می‌کنم.
‫بفرمایید.
‫فرانک شاو. بخش جنایی. ‫حال شما چطوره؟
‫- خوبم. ‫- میشه بگید چه اتفاقی افتاده؟
‫داشتم می‌رفتم دنبال جای خواب بگردم
‫که... این رو دیدم.
‫ببخشید آقا، میشه یه کم بلندتر صحبت کنید؟
‫تو جای خواب من بودن، اینا...
‫من... چی؟
‫نباید اینجا باشن.
‫اینجا... جای منه. من باید اینجا بخوابم.
‫فرانک! فرانک؟
‫خوبی، رفیق؟
‫هی.
‫سلام.
‫اینجا دفتر جدیدته؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫خب، من کارآگاهم.
‫چی؟
‫میگم من کارآگاهم. از همه چی آگاهم. یه نوشیدنی میدین؟
‫خب، واحد موادمخدر چطوره؟
‫نمی‌دونم. اه...
‫جنازه‌های کمتر، مواد بیشتر.
‫شکایتی ندارم.
‫ولی دلم واسه منظره طبقه ششم تنگ شده.
‫هر وقت خواستی بیا.
‫تو هم می‌تونی بیای پایین.
‫مهمون ما، کارآگاه.
‫چطوری؟
‫فوق‌العاده.
‫دست بردار، فرانک، کلی آدم معلول...
‫یعنی ناتوان...
‫نمی‌دونم. چی بهش میگن؟
‫کر.
‫داگ، همون کر خوبه.
‫می‌دونی می‌خوام چی بگم دیگه.
‫کلی نیروی این شکلی تو پلیس هست.
‫آره.
‫تو حتی با این حالت هم،
‫از نصف این عوضی‌ها حرفه‌ای‌تری.
‫فقط نصفشون؟
‫چطور؟ چیکار می‌خوای بکنی؟ ‫ول کنی بری؟
‫لعنتی، جدی جدی؟
‫ساعت طلا؟ ‫گور باباشون، این کارها به درد تو نمی‌خوره.
‫روانی میشی. تو واسه پلیس بودن ساخته شدی.
‫چه غلطی بکنم؟
‫به هیچ دردی نمی‌خورم.
‫یه سرنخ سر قتل‌های هاید پارک دارم.
‫- یه شاهد. ‫- جدی؟
‫چی دیده؟
‫هنوز نمی‌دونیم.
‫طرف ناشنواست.
‫مترجم رسمی اداره تا هفته دیگه مرخصیه.
‫پس واسه همین اومدی؟
‫من مترجم نیستم، داگ.
‫برس میگه وقت نداریم. نیم ساعت ‫بیشتر طول نمی‌کشه.
‫و ببین، نمی‌خوام فقط کمک کنم یه ‫پرونده حل بشه.
‫می‌خوام با هم برگردیم سر یه پرونده،
‫دوباره سر پات کنم، می‌دونی،
‫که تو هم برگردی میدون عملیاتی.
‫واسه من دلسوزی نکن.
‫دلسوزی کجا بود.
‫اگه بهم کمک کنی منم کمکت می‌کنم. ‫همکارها همین کار رو می‌کنن.
‫ما یه مدت همکار بودیم، نبودیم؟
‫نمی‌دونم، شاید دلم واسه اون دوران تنگ شده.
‫شاید هم دلم واسه خودت تنگ شده.
‫من حتی اسلحه هم ندارم. بیرون از خدمتم.
‫زبون اشاره‌م فاجعه‌ست.
‫از من که واردتری.
‫لعنتی.
‫خیلی خب، راضیم کردی.
‫خب... قضیه چیه؟
‫خیلی خب.
‫ایوا فریمونت،
‫سی و سه ساله. اون شب تو اون کوچه بوده.
‫مثل اینکه خودش شاهد تیراندازی بوده.
‫امروز صبح زنگ زده پلیس.
‫- امروز صبح؟ ‫- آره.
‫چهارشنبه شب تیراندازی شده.
‫چرا اینقدر طولش داده؟
‫خب، ما هم قراره همین رو
‫بفهمیم، همکار.
‫یا خدا. شانس آورد ناشنواست.
‫آره.
‫مجبور نیست تا شب به اینهمه سر و صدا گوش بده.
‫عجب آشوبی.
‫این دلقکی که من رو باهاش همکار کردن،
‫متولد نسل هزاره‌ست.
‫یه سره سرش تو گوشیشه.
‫خانمه؟
‫تنها نکته مثبتش همینه.
‫هی! آسانسور رو نگه دارین!
‫عجبا.
‫- عوضی! ‫- بامزه بود.
‫شبیه تله مرگ می‌مونه.
‫چطوری میگی یه نفر «نانازه؟»
‫آروم بگیر بابا.
‫من مترجم نیستم.
‫نهایت تلاشت رو بکن.
‫چند وقته برگشتی به میدون؟ یه ماه؟
‫شدم یه بار رو دوش همه، دی.
‫عجله نکن.
‫مگه همیشه نمی‌گفتی نصف کار ما
‫به حس ششممون بستگی داره؟
‫به یه حس درونی؟
‫از پسش برمیای.
‫اه. آپارتمان ده-جی.
‫سلام. اه. من شاو هستم. کارآگاهم.
‫و ایشون کارآگاه...
‫شما مترجمی؟
‫اه. بله. بله.
‫بله، باید...
‫- نه، وایسا. ‫- خدایی؟
‫باید یه مترجم حرفه‌ای می‌آوردین.
‫ببخشید. یواش‌تر. نفهمیدم.
‫مزخرف. این رو فهمیدی؟
‫- مزخرف؟ ‫- نه، خانم.
‫اه، ایشون یه سال پیش براش یه حادثه ‫پیش اومده.
‫- مترجم رسمیمون نیست. ‫- به جهنم.
‫من مترجم حرفه‌ای می‌خوام.
‫هی. اه. یه کم باهام راه بیا. خواهش می‌کنم.
‫من یه سگ پیرم که دارم سعی می‌کنم ‫حقه‌های جدید یاد بگیرم.
‫سگ پیر.
‫ممنون، خانم.
‫خب... انگار دارین از اینجا میرین.
‫همه دارن میرن. از دست این صاحبخونه لعنتی. ‫همه رو بیرون کرده.
‫یواش‌تر. ببخشید. اه.
‫لعنتیش رو فقط فهمیدم.
‫همه رو بیرون کرده.
‫اینجا رو دارن می‌کنن آپارتمان پولدارها.
‫اه. همه رو بیرون کردن.
‫- اوه. ‫- متاسفم.
‫فصل جدید زندگی.
‫خب، خانم فریمونت؟
‫ام، هاید پارک؟
‫شما... لبخونی می‌کنی؟
‫ایشون... لبخونی می‌کنه؟
‫بله، بلدم.
‫خب، چی دیدی؟
‫چهارشنبه رفتم بیرون. من عکاسم.
‫چهارشنبه شب واسه عکاسی رفته بیرون.
‫اونجا یه
‫دعوا، یه بحث دیده.
‫و فیلمبرداریش کرده.
‫یه کم دیگه زمان بده.
‫زمان؟ برو بابا.
‫میشه درباره‌ش صحبت کنیم؟ خب؟
‫یه مقدار دیگه وقت می‌خوام، داداش.
‫بیا یه مقدار دیگه بهش وقت بدیم.
‫حالا میشه بزنیم به چاک؟
‫زیاد پیش میاد این وقت شب واسه ‫عکاسی برید بیرون؟
‫اون شب ماه کامل بود. آسمون قشنگ بود.
‫ماه کامل بود. زیبا بود.
‫اینا رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫شما اینا رو می‌شناسین؟
‫نه.
‫حالا چی میشه؟
‫اه، ما باید...
‫ازتون اظهاریه بگیریم.
‫اگه گرفتینشون، می‌فهمن من لوشون دادم؟
‫ببخشید. یه بار دیگه.
‫می‌تونین گیرشون بندازین؟
‫بله.
‫باید گوشیتون رو ازتون بگیریم.
‫دی، صورتت رو نمی‌بینه که.
‫اوه، آره. شرمنده.
‫اه، خانم فریمونت، باید گوشیتون رو بگیریم
‫چون اون فیلمه مدرکه،
‫ولی پسش می‌گیرین.
‫مدرکه، ولی گوشیتون رو بهتون پس میدیم.
‫حالا تموم چیزهایی که
‫امروز گفتین رو می‌نویسم،
‫شما هم یه بار بخونیدش و بگید
‫چیزی کم و کسر نباشه.
‫- خب؟ ‫- باشه.
‫میشه برم دستشویی؟
‫[سم، شرمنده ولی فکر نکنم بیام، یه کاری پیش اومد.]
‫ازشون خوشم اومد.
‫تاریکن.
‫منم همینم. تاریک.
‫آره.
‫ممنون که کمکم کردین.
‫خواهش می‌کنم.
‫گفتم که، کارت عالی بود.
‫وقتی رفتی دستشویی، گفتم بچه‌ها ‫پرونده‌ش رو چک کنن.
‫سابقه کیفری داره.
‫چندتا مالکیت مواد کوچیک، یه دوره ‫کمپ ترک بوده.
‫تو دستشوییش یه بسته نالوکسان پیدا کردم.
‫- نه بابا. ‫- به خدا.
‫پس واسه گرفتن عکس‌های خوشگل ‫نرفته بوده بیرون.
‫اونم نه تو اون محل.
‫نه، قربان.
‫حتماً اینجا یه دورانی قشنگ بوده.
‫موندم قراره با واحدهاشون چیکار کنن.
‫اگه چیزی درباره مجرم‌ها فهمیدم خبرت می‌کنم، خب؟
‫- باشه. ‫- کار تیمی.
‫- دلم واسه‌ش تنگ شده بود. ‫- یه بار دیگه میگی؟
‫کارت عالی بود.
‫شوخی می‌کنی دیگه.
‫وایسید همینجا.
‫گوشیم رو جا گذاشتم.
‫- چه خبر؟ ‫- چه خبر، رفیق؟
‫نمی‌خوام بلایی سرت بیارم.
‫فهمیدی؟
‫چیکار می‌کنی؟ پانتومیمه؟
‫دیده چیکار کردیم.
‫- بیا فقط... ‫- انجل،
‫خفه شو. خب؟ آروم بگیر.
‫نمی‌بینی خانمه معلوله؟
‫اذیتش نکن.
‫لعنتی.
‫ای وای، نه، آروم باش. ‫[به کسی چیزی نمیگم.]
‫خودمون می‌دونیم. آروم باش.
‫فقط می‌خوام چندتا سوال ازت بپرسم.
‫یک...
‫از فیلمی که گرفتی کپی نداری؟
‫کپی؟
‫- نه. ‫- نه؟ کپی نگرفتی؟
‫خیلی خب. سوال آخر.
‫کس دیگه‌ای ویدئو رو دیده؟
‫نه.
‫نه؟
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫به نظرم...
‫ببرینش روی مبل.
‫یالا، پاشو.
‫بشین!
‫- دراز بکش! ‫- نه!
‫ولم کنین!
‫نه! خواهش می‌کنم! نه!
‫- تکون نخور! ‫- نه!
‫خواهش می‌کنم! بس کنین!
‫- نگهش دار! ‫- بزن دیگه!
‫شرمنده.
‫بهتر میشد اگه...
‫نه! خواهش می‌کنم!
‫کور بودی.
‫چی شد؟
‫- برید عقب! ‫- خیلی خب! واو! واو! واو!
‫گم شید عقب. اسلحه رو بذار روی زمین.
‫خیلی خب! خیلی خب! واو! واو! واو!
‫واو! عجبا! لعنتی! هی!
‫- خیلی خب! ‫- اسلحه کوفتی رو بذار زمین!
‫الان می‌ذارمش زمین. خب؟ ‫الان می‌ذارمش.
‫- بکش عقب. ‫- دیدی؟
‫گذاشتمش زمین.
‫- این قضیه به تو مربوط نیست. ‫- بیا پشت من.
‫هی.
‫اسلحه کوفتیت رو بذار زمین!
‫واو! واو!
‫بخواب روی زمین! بخواب روی زمین!
‫لعنتی!
‫میسون! میسون! من تیر خوردم.
‫یالا!
‫برو، برو، برو، برو!
‫اسلحه کوفتی کو؟ کجاست؟
‫- سیمز! سیمز، بیا تو! ‫- لعنتی!
‫این دیگه کدوم الاغی بود؟
‫سمت جنوبی! از پله‌ها برو! یالا!
‫سل! پله اضطراری بخش شرقی!
‫دریافت شد. الان میرم.
‫دو نفرشون دارن میان سمتت!
‫یالا، یالا، یالا!
‫سل، داریم میایم پایین! ‫پله اضطراری بخش شرقی!
‫دیدمشون.
‫لعنتی!
‫شلیک نکن.
‫فهمیدی؟ شلیک نکن.
‫لعنتی.
‫رفتن طبقه شش! شش! ‫برو اونور!
‫خیلی خب، سل، برگرد لابی.
‫- لابی؟ ‫- آره.
‫وایسا جلوی آسانسور طبقه پایین.
‫- تو پله‌ها نیستن. ‫- لعنتی.
‫ندیدمشون.
‫خیلی خب، گوش بده.
‫وقت نداشتن خودشون رو برسونن لابی،
‫هنوز تو ساختمونن.
‫هزارتا سوراخی واسه قایم شدن هست.
‫ببین، تو همین ساختمونن.
‫میگم اگه یارو گوشی داشته باشه،
‫بدبخت میشیم.
‫بازم نیرو می‌خوایم.
‫خیلی خب.
‫با آسانسور برو لابی، خب؟
‫برو با سل بپا بدین.
‫- باشه. ‫- برو!
‫خیلی خب.
‫هی، انجل، دارم میام پیشت.
‫هی، هی. هیس.
‫هی. هی. هی.
‫همه چی درست میشه.
‫خب؟
‫برام مهم نیست. با جفتتون کار دارم.
‫آره. رسیدین زنگ بزن.
‫عوضی‌ها.
‫خوبی، داداش؟
‫باید برم بیمارستان، میس.
‫دست بردار، می‌دونی که شدنی نیست.
‫- الو، بهیار لازم دارم. ‫- باورت میشه؟
‫جفت پله‌ها، پله اضطراری، و آسانسور کوفتی.
‫چطوری باید جلوی همه‌شون بپا بدیم؟
‫سل یه نقشه داره.
‫بیا ببین. نگاه کن.
‫یه دوربین جلوی هر خروجی هست.
‫آسانسور، که تو چه طبقه‌ایه،
‫همه جا جز پله اضطراری.
‫خیلی خب، خوبه.
‫ببین، من همینجا شیفت وامیسم.
‫- نه، نه، نه. ‫- تو برو دم پله اضطراری.
‫- گمشو عوضی. ‫- چه مرگته؟
‫نقشه منه.
‫خودت برو.
‫عوضی چرک.
‫حواست باشه سر و صدا نکنی.
‫هی!
‫چطوری پیدام کردن؟
‫چی؟
‫از کجا فهمیدن من با پلیس حرف زدم؟
‫حتماً از داخل یکی براشون
‫کار می‌کنه.
‫داخل؟ داخل نیروهای پلیس؟
‫آره.
‫گزارش...
‫امروز صبح زنگ زدی خبر دادی، نه؟
‫آره، تو پلیس جاسوس دارن،
‫عوضی خبرچین، احتمالاً عضو ‫نیروهای مرکزه،
‫منتظر بود اگه کسی چیزی درباره
‫قتل‌ها گفت بهشون خبر بده.
‫من رو می‌شناختن.
‫می‌دونستن مواد مصرف می‌کردم.
‫آره، چون همکارم پرونده‌ت رو
‫چک کرد، اونا هم یه نگاه انداختن.
‫می‌دونستن چجور آدمی هستی.
‫آره.
‫اون شب...
‫نرفته بودی عکس بگیری.
‫رفته بودی مواد بخری.
‫من دیگه مواد مصرف نمی‌کنم.
‫وسایل جلوگیری از اوردزت رو تو دستشویی دیدم،
‫مزخرف تحویل من نده.
‫آدم هیچوقت نمی‌تونه کامل مواد رو ترک کنه.
‫هی، من به خاطرت جونم رو تو خطر انداختم.
‫یه گالری پیشنهاد نمایش عکس‌هام رو داد.
‫رفته بودم بنوشم. کنترلم رو از دست دادم.
‫یواش‌تر.
‫ببخشید. دیگه دروغ نمیگم.
‫خب، چرا دو روز معطل کردی بعد زنگ زدی؟
‫می‌ترسیدم.
‫یکی از قربانی‌ها موادفروش خودم بود. میگم بود.
‫خیلی خب.
‫من حتی نمی‌دونم اسمت چیه.
‫اسمم فرانپه.
‫پ نه، ک. ک.
‫ممنون.
‫من ایوا هستم.
‫می‌دونم.
‫باید یه تلفن پیدا کنیم.
‫چند نفر هنوز تو این ساختمونن؟
‫زیاد نیستن. من. خانم دیاز.
‫دانته.
‫«دانته.»
‫طبقه چهارم. موسیقی‌دانه. خیلی سر و صدا می‌کنه!
‫آره، آره، صداش رو شنیدم.
‫ولی منظورم تو همین طبقه بود.
‫چی شد؟
‫سلام عزیزم. واسه مهمونی اومدی؟
‫کدوم اتاقه؟
‫ده-جی.
‫آسانسور اون سمته.
‫- مادر ترزا داره میاد بالا. ‫- خوبه.
‫فرل هم داره میاد.
‫بگو کل آپارتمان رو بگردن،
‫از سوراخشون بکشوننشون بیرون!
‫انجل، بسه دیگه، خب؟
‫یکی داره واسه کمک میاد.
‫گور بابای این یارو، پسر.
‫خیلی خب.
‫دانته طبقه چهاره، درسته؟
‫زود برمی‌گردم. ولی در رو قفل کن.
‫اگه برگشتی که صدای در زدنت رو نمی‌شنوم.
‫لعنتی.
‫کیف پولت. پول.
‫پول رو بده زیر در. ‫می‌بینمش.
‫مراقب باش.
‫قفلش کن.
‫اونجاست.
‫زخم گلوله رو شونه چپش...
‫اول، من سه تا قانون دارم.
‫- نه... قانون‌ها رو می‌دونم. ‫- اول، اسمی برده نمی‌شه.
‫دوم، هیچ جزئیاتی...
‫از فعالیت‌های مجرمانه نباید گفته بشه.
‫سوم، فقط کاری رو قبول می‌کنم...
‫که از طریق واسطه سرش توافق شده.
‫بله. متوجه‌م.
‫در عوض، هیچگونه جزئیاتی از این کار رو...
‫پیش هیچ شخص ثالثی ‫من‌جمله پلیس فاش نمی‌کنم.
‫این قوانین رو قبول می‌کنی؟
‫بله. بله قوانین رو قبول می‌کنم.
‫حالا می‌شه به این زبون بسته کمک کنی؟
‫کمک کن بلدنش کنم.
‫آهای!
‫- این رو بگیر بالا. ‫- چی؟
‫- بالا. ‫- من؟
‫آهای!
‫نگاه کن!
‫نگاه، نیروهای کمکی هم رسیدن.
‫- مسلحن؟ ‫- خیر.
‫- مستأجر دیگه‌ای مونده؟ ‫- نه زیاد.
‫تو برو راه پله شمالی.
‫آره خوبه.
‫برام حوله خیس بیار.
‫باشه، البته.
‫یا خدا.
‫خیلی خب، گوش کنید.
‫تلفن ندارن،
‫اما مطمئن باشید دنبال گوشی یا اینترنتن.
‫ببینید کدوم یکی از آپارتمان‌ها هنوز پره...
‫و اول به اونجا حمله کنید.
‫جیک، فرل، ساختمون رو خالی کنید.
‫بی‌دردسر انجامش بدید. ‫نمی‌خوایم شاهدی باقی بمونه.
‫پلیس بوستون. باز کنید.
‫سیمز، چشمت به خروجی پشتی...
‫و پله‌های اضطراری باشه.
‫باشه، باشه، رسیدم.
‫سل، تو با مرکز تماس بگیر.
‫بهشون بسپار تماس‌های 911...
‫این ساختمون به ماها وصل بشن.
‫گوش بدید.
‫اگه کسی فرار کنه، ‫اگه با کسی حرف بزنن،
‫دخلمون اومده، ‫متوجه هستید دیگه؟
‫ما همه چیزمون رو گذاشتیم وسط،
‫پس گند نزنید.
‫دو نفر دیگه رسیدن. ‫پلیسن.
‫پلیس؟ اینجان؟
‫خدا رو شکر.
‫نه. اون آدما رو می‌شناختن.
‫متوجه نمی‌شم.
‫همدستن.
‫پلیس؟
‫باهاشون همدستن؟
‫لعنتی.
‫یعنی اینکه اونا هم پلیسن.
‫یعنی اینکه تموم خروجی‌ها تحت نظرشونه.
‫لابی، پله‌ها...
‫تک تک طبقات رو می‌گردن.
‫چی‌کار کنیم؟
‫این به کجا وصله؟
‫طبقه پایین. ‫همه‌شون خرابن.
‫آسانسور.
‫آسانسور؟ نه.
‫یکی رو گذاشتن پایین. ‫می‌بیننمون.
‫نگاه کن دیگه.
‫باتریش.
‫از پسش برمیایم.
‫می‌تونیم.
‫آسانسور داره می‌ره بالا.
‫طبقه دوم.
‫سوم.
‫چهارم.
‫پنجم.
‫ششم.
‫ششم. طبقه ششمن.
‫بریم.
‫تماس بگیر.
‫اسم من...
‫صبر کن. وقت بده وصل شه.
‫لعنتی پای تلفنه. ‫خط داخلی آسانسوره.
‫داره با بیرون تماس می‌گیره.
‫با تشکر از تماس شما.
‫گروگان گیری شده... ‫ساختمون یورک تو محله راکسبری.
‫در حال حاضر اوپراتورهای ما...
‫- مشغول هستند. ‫- من نمی‌شنوم...
‫چی دارید می‌گید، ‫پس لطفا گوش کنید.
‫لطفا با کارآگاه داگ اسلیتر تماس بگیرید،
‫واحد سی‌6، ‫بگید تمام واحدها رو...
‫بفرسته به طبقه شش ‫ساختمون یورک در محله راکسبری.
‫در حال حاضر اوپراتورهای ما مشغول هستند.
‫از تماس شما متشکریم...
‫تیم امنیتی بدفورد، ‫چه کمکی از ما ساخته‌ست؟ الو؟
‫کسی نیست؟
‫ایست!
‫اسلحه‌ت رو بنداز!
‫بخواب زمین.
‫لعنتی.
‫خوبی؟
‫تو آسانسور، دارن می‌رن بالا.
‫داره می‌ره طبقه هفتم.
‫لعنتی تفنگ داره.
‫تفنگ داره.
‫نه، خشابش رو خالی کرد.
‫اون تفنگ منه!
‫عوضی، دوربین کوفتی رو شکوند.
‫باشه، تو طبقه دهم براش کمین کردم.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫بهم اعتماد کن.
‫طبقه نهم! طبقه نهم پیاده شدن!
‫همه برن طبقه نهم!
‫من طبقه نهمم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫میرم دنبال گوشیم.
‫می‌دونم کجاست.
‫چه مرگتونه؟ ‫مگه نگفتم شلیک نکنید.
‫کسی اینجا نیست.
‫آره، ولی ما که مطمئن نیستیم.
‫باید تک تک آپارتمان‌های ‫خراب شده تو این طبقه رو بگردیم.
‫حالا برید. برید.
‫طبقه نهم رو می‌گردیم. ‫طبقه نهم رو می‌گردیم.
‫پلیس بوستون. کسی هست؟ باز کنید.
‫اگه کسی اون تو باشه چی؟
‫تو برو گوشی رو بردار.
‫لعنتی! جم نخور.
‫تکون نخور.
‫تکون نخور وگرنه مخت رو می‌ترکونم.
‫خیلی خب.
‫گوشیت اینجا نیست.
‫همه جا رو بگرد.
‫جم نخور.
‫تفنگ رو بنداز.
‫تفنگت رو بنداز آشغال!
‫بندازش.
‫تفنگ رو بنداز!
‫تفنگش خالیه.
‫بندازش وگرنه می‌میره.
‫- وایسا. ‫- باشه.
‫تفنگش خالیه.
‫خالیه.
‫بزنش کنار.
‫مرتیکه احمق کر تفنگ خالی دستش گرفته.
‫یه گوله حرومش کن!
‫کار من این نبود.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫کجا می‌ری، ای احمق!
‫هی! هی!
‫الان اینجان! ‫جفتشون الان اینجان!
‫الان اینجان!
‫الان! الان...
‫انجل جواب بده، چی گفتی؟
‫انجل، تکرار کن.
‫انجل، نمی‌شنوم چی میگی.
‫صورتش.
‫انجل!
‫چشماش رو باز کن.
‫اومدم سمتت.
‫باز شد.
‫یعنی چی؟
‫هی، کدوم قبرستونی رفتن؟
‫-کجان؟ ‫- چی؟
‫چی شد؟ کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫لعنتی. اینجا بودن و بعدش...
‫فکر کنم رفتم.
‫خدایا.
‫لعنتی.
‫چرا تفنگ من رو نبردن؟
‫چرا تفنگ من اینجاست؟
‫هی! هی! اینجا چی‌کار می‌کردن؟
‫چرا تفنگ من رو نبردن؟
‫هوی انجل،
‫اینجا چه غلطی می‌کردن؟
‫نمی... نمی‌دونم.
‫گوشیم.
‫مصبت رو شکر! ‫تازه خریده بودمش.
‫- بیا این تفنگ کوفتی رو بگیر. ‫- باشه.
‫زنگ میزنم به گوشیت.
‫گوشی.
‫نه. نه وایسا. چیزی نمی‌شنوه.
‫دکتره باهاش حرف زد ولی صداش رو نمی‌شنید.
‫یارو سمعک می‌ذاره انجل.
‫زنگ میزنه 911 و مرکز می‌ذارتش کف دست خودمون.
‫خب شاید باهوش‌تر اینا باشه.
‫می‌دونی چیه؟
‫الو لینچم. از واحد موادمخدر. ‫[اضطراری. داگ منم فرانک. به این شماره زنگ بزن]
‫آره می‌خوام یه گوشی رو ردیابی کنی. آره همین الان.
‫الان.
‫هیس! هیس!
‫صدا رو شنیدی؟
‫تنها صدایی که میاد اون آهنگ کوفتیه داداش.
‫باید بریم.
‫برو اونجا. بدو. بدو.
‫- جدی؟ ‫- بدو، بدو.
‫لعنتی. باشه.
‫چرا؟
‫فقط...
‫برو گمشو ببینم.
‫می‌خوای برم کنار؟ وایسا تا نشونت بدم...
‫از ماشین پیاده شو آشغال.
‫یالا دیگه پیاده شو. ‫بیا بینم حرف حسابت چیه.
‫سیمز، واسه من پلیس راهنمایی نشو...
‫و کار کوفتیت رو بکن.
‫این دو تا کدوم گوری‌ان؟
‫کسی خبری نداره؟
‫طبقه یک تا سه خالیه.
‫- دارم می‌رم طبقه چهارم. ‫- خوبه.
‫و می‌شه یکی لطفا این احمقی که صدای ‫آهنگش رو تا ته زیاد کرده رو پیدا کنه...
‫و از اینجا بندازتش بیرون؟
‫خونه‌شه. خانم دیاز.
‫گاهی اوقات واسه خرید خونه کمکش می‌کردم.
‫خیلی خب.
‫فرانک، چه وضعشه؟ ‫چه خبر شده؟
‫داگ وایسا گوش کن.
‫- هیچی نمی‌شنوم. سمعکم ترکیده. ‫- کی؟
‫گوش کن داگ. ‫من پیش ایوا فریمونتم.
‫اون شاهده، تو ساختمون خودشم.
‫ببین جونش تو خطره. ‫جون منم همینطور.
‫هیچی نمی‌شنوم پس ازت می‌خوام صورتت رو...
‫موقع حرف زدن بیاری نزدیک صفحه.
‫ایوا سعی می‌کنه لب‌خونی کنه...
‫- و بگه چی گفتی. ‫- لب‌خونی؟
‫باشه.
‫[ما ساکت نمی‌شیم! جلوی تخلیه رو بگیرید! سر و صدا راه بندازید]
‫چه وضعشه داداش؟
‫اوضاع خیت شده داداش.
‫اگه کسی گزارش شلیک بده چی؟
‫- اگه نیرو بفرستن چی؟ ‫- نه. نه. نه.
‫فرل و پاتر، بهشون سپردن،
‫به همه بگو شرایط تحت کنترله،
‫که تحت کنترل هم هست. خب؟
‫داستان اوردز جواب نمی‌ده.
‫انجل خود ماهاییم...
‫که تحقیقات رو انجام می‌دیم.
‫هرچی بگیم اصل داستانه. خود داستانه.
‫باشه خب اگه بریم یه باره تهدیدشون کنیم چی؟
‫می‌دونه اگه بهشون بگیم...
‫اگه صداشون دربیاد خودشون ‫و خانواده‌شون رو می‌کشیم چی؟
‫واقعا فکر کردی این یارو از ما می‌ترسه؟ هان؟
‫- نمی‌دونم. ‫- اگه کسی اینجا دهنش بجنبه...
‫بدبخت شدیم.
‫و مطمئن باش که یکی‌مون وا می‌ده.
‫یه نفر معامله می‌کنه.
‫واقعا فکر کردی سمیز نمیاد لوت بده،
‫و به جاش خودش رو از هچل بکشه بیرون؟
‫پاتر چی؟ هان؟
‫واقعا می‌خوای آینده‌ت رو بسپری ‫دست چند تا پلیس گشتی؟
‫نه.
‫خب پس ببین داداش. ‫خوب گوش بده.
‫باشه.
‫ما همه واسه دلایل خودمون اینجاییم، خب؟
‫سل، اون... ‫واسه خاطر خونه کیپ اینجاست مگه نه؟
‫- آره. ‫- تو هم به‌خاطر دوکاتی‌ها.
‫منم به‌خاطر جما اومدم.
‫پول بیمارستانش... ‫درمانش...
‫فکر کردی حتی واسه یه لحظه...
‫من حاضرم بیخیال دخترم بشم؟
‫فقط چون یه مشکل کوچیک پیش اومده؟ واقعا؟
‫نه، نه. نمی‌شی.
‫باشه پس.
‫پس بریم حساب این آشغال رو برسیم.
‫اسمشون...
‫اسمشون رو می‌دونیم؟
‫اسم؟ نه اسم کوفتی‌شون رو نفهمیدم.
‫داشتن بمون تیراندازی می‌کردن. ‫حتما یه واحد مخفی از یه منطقه دیگه‌ن.
‫فرانک، قبضه‌ت باهاته؟
‫قبضه؟
‫تفنگ داری؟
‫نه. و همه مسلحن. ‫شش نفرن، دو واحد.
‫داگی، پشتیبانی بفرست.
‫همون جا بمون.
‫همین الان میام کمکت.
‫حالا میاد.
‫خیلی بهتر داری حرفام رو می‌فهمی.
‫دارم سعیم رو می‌کنم.
‫سگ پیر.
‫پینگش رو زدن.
‫یا خدا.
‫فرل، پاتر، گمشید بیاید طبقه دهم.
‫- کاپشنت رو بپوش. بزن بریم. ‫- باشه.
‫گیرش آوردیم.
‫چرا دلالم رو کشتن؟
‫پول. همیشه به‌خاطر پوله.
‫یه سهمی از تموم معاملاتی ‫که تو منطقه‌شون انجام می‌شه می‌گیرن.
‫طرف احتمالا حریص شده بوده.
‫به بقیه می‌فهمونن که رئیس اونان.
‫با گفتن حرفایی مثل اینکه کم حقوق می‌گیرن،
‫که این شغل این ملزومات رو ‫داره کارشون رو توجیه می‌کنن.
‫می‌گن ما اصلا داریم ‫نرخ جنایت رو کم می‌کنیم.
‫هی. هی.
‫ما چند تا برادر پلیسیم،
‫خیابون‌ها رو امن نگه داشتیم.
‫بیاید مثل کارهای آماتورها جلوه‌ش بدیم.
‫این جماعت، پلیس نیستن.
‫یه مشت گانگسترن که نشون پلیس دارن.
‫خالیه!
‫لعنتی!
‫خیلی خب برید لامصب‌ها! ‫گمشید کنار!
‫دارن میرن سمت پله‌ها!
‫الو، یه پینگ دیگه بزن.
‫آرومتر.
‫از کجا می‌دونستن اونجاییم؟
‫لعنتی!
‫سوئیشرتت! درش بیار!
‫سل، پینگش رو تو راه‌پله شمالی زدن.
‫دارن میرن پایین. برو اونجا.
‫سل، پیداشون کردی؟
‫ای جون. هنوزم کار می‌کنه.
‫- گوشی کوفتی! ‫- هوی چته!
‫از بالا انداختنش پایین.
‫پس هنوز تو این ساختمون خراب شده‌ن.
‫خیلی خب ببینید.
‫من و انجل از طبقه آخر شروع می‌گردیم میایم پایین.
‫شما دو تا، از پایین بگردید برید بالا،
‫و تک تک درها رو بیارید پایین تا پیداشون کنید.
‫فهمیدید؟
‫واسه چی هنوز واسادین؟
‫- برید! برید! ‫- یالا!
‫کمک تو راهه.
‫ازکجا معلوم.
‫بگو ببینم.
‫چطور اینطوری شدی؟
‫حادثه بود. سر کارم.
‫تو یه لحظه...
‫همه چی عوض شد.
‫همه چیز که نه. ‫فقط یه چیز عوض شده.
‫نمی‌تونم... مثل قدیم‌ها کار کنم.
‫دیگه... نمی‌تونم پلیس باشم.
‫چرا. می‌تونی. ‫فقط خودت متوجه نشدی.
‫من مثل تو شنواییم رو از دست ندادم.
‫کر به دنیا اومدم.
‫اما می‌دونم از دست دادن چه حسی داره.
‫مامان بزرگم اون...
‫پنج سال پیش مرد.
‫دنیا رو سرم خراب شد. ‫اون موقع بود که معتاد شدم.
‫قوی و شجاع بود.
‫اگه من رو با این وضع می‌دید. ‫بهم می‌گفت...
‫بس کن.
‫سوگواریت رو بکن. ‫قبول کن که تغییرت داده.
‫و بعد به زندگیت ادامه بده.
‫بگو دلت بیشتر برای چی تنگ شده؟
‫دخترم!
‫سم...
‫گیتار زدنش.
‫شنیدن اون.
‫نیازی نیست بشنوی.
‫من بهار هر سال، ‫می‌رم بوستون پاپس.
‫چرا؟
‫که تماشا کنم. حسش کنم.
‫نوازنده‌ها...
‫مردم، که لذتشون رو ببینم.
‫همین کافیه.
‫دیدنش کافیه، سهیم بودنش.
‫نبود یه جزء دلیل نمی‌شه وجودت کامل نباشه.
‫داگه.
‫چی؟ تنهاست؟
‫پشتیبانی نیاورده.
‫داره میره تو دل تله.
‫باید بریم پایین.
‫چطور؟
‫عمرا!
‫باشه.
‫اونجا رو بگیر. و اونجا. ‫و اونجا. برو پایین.
‫این دیوونگیه.
‫یا اینکه می‌تونیم بپریم.
‫میخوای تو اول بری؟
‫اول خودت.
‫دست‌ها بالا بی وجود.
‫جفتشون رو پیدا کردم. ‫آسانسور طبقه ششم.
‫همون جا نگه‌شون دار. دارم میام سمتت.
‫- دست‌هات رو بگیر بالا. ‫- بپر.
‫-دست‌ها بالا! یالا! ‫- بپر!
‫هی گفتم برو عقب...
‫این چه کوفتی بود؟
‫خیلی خب. طبقه ششم رو بزن.
‫کدوم گوری‌ان؟
‫خب اینجا که نیستن اسکل.
‫کسی تو راه‌پله نیست.
‫فرل کدوم گوری هستی؟
‫فرل؟
‫تو تونل آسانسورن، ‫دارن می‌رن سمت لابی.
‫خوبی؟
‫خوبم. آماده‌ای؟
‫تفنگت رو بذار زمین، آروم، آروم، آروم.
‫تفنگت رو آروم بذار زمین.
‫گذاشتمش. آروم می‌ذارمش زمین.
‫همکارت کدوم گوریه؟
‫مسلح نیستم. هیچ...
‫- بندازش! تفنگت رو بنداز! ‫- تفنگت رو بنداز آشغال!
‫وگرنه می‌زنم...
‫- تفنگ رو بنداز آشغال! ‫- لعنتی. باشه.
‫فرانک بندازش.
‫بندازش بیاد.
‫جم نخوری.
‫متأسفم فرانک.
‫قرار نبود برگردی.
‫آخه واسه چی برگشتی؟
‫باید کابوی بازی درمیاوردی، مگه نه؟
‫خب تقصیر خودته فرانک! ‫همه‌ش تقصیر خودته.
‫بگیرش. بگیرش.
‫ولم کنید! نه! تو رو خدا!
‫آستینش رو بزن بالا. ‫دستش رو بده ببینم.
‫عوضی.
‫خب شما دو تا از اینجا برید. خب؟
‫هرچی کمتر اینجا ‫باشیم بهتره. برید، برید، برید.
‫بریم تمومش کنیم.
‫اینطوری بهم نگاه نکن.
‫دیدم فرصت این رو دارم به خانواده‌م کمک کنم...
‫به پسرها.
‫پس قبولش کردم.
‫و دوباره هم همین کار رو می‌کردم...
‫چرا باهاش حرف می‌زنی؟ ‫نمی‌شنوه چی می‌گی.
‫می‌دونه چی دارم می‌گم.
‫برو، بندازش تو تخت.
‫از این طرف.
‫بشین. بشین.
‫آهای انجل.
‫بیا.
‫می‌دونی که چی‌کار کنی. ‫پخشش کن.
‫- واقعی صحنه سازی کن. ‫- بلدم چی‌کار کنم.
‫خیلی خب.
‫دو تا جنازه؟
‫چطور می‌خوای توجیه‌ش کنی.
‫لازم نیست دو تا باشن.
‫این... ‫[25 هزار تا و ماهی 5 هزار تا]
‫برای سکوتته.
‫می‌فهمی؟ سکوت.
‫فکر کن جبران و غرامت آسیب‌هائیه که دیدی.
‫- مستحقشی. ‫- آره جون خودش.
‫ببین، من از دست این عوضی آسی شدم.
‫هی. هی. لب‌خونی کن. خب؟
‫یا اینه یا این.
‫می‌فهمی دیگه؟
‫بیخیال فرانک، ‫به‌خاطر سم قبول کن.
‫حداقل واسه سم قبول کن، ‫زندگی بهتری بهش بده.
‫می‌دونی که فقط همین مهمه.
‫اصلا می‌دونی چیه؟ ‫پنج ثانیه وقت داری.
‫پنج، چهار...
‫سه، دو، یک!
‫باشه. قبوله. قبوله.
‫- جدی؟ ‫- ولی...
‫50 هزار تا پیش می‌خوام.
‫پنجاه؟
‫این زر زرها چیه دیگه؟
‫عقلت رو از دست دادی.
‫- بیا اینجا، بیا اینجا. ‫- بذار یه چیزی رو بهت بگم.
‫اگه فکر کردی سهمم رو می‌دم ‫به این آشغال، عقلت رو...
‫بفرما، باهاش معامله کن.
‫باشه. باشه.
‫ولی خیلی رو داری فرانک.
‫بریم. بیا گورمون رو گم کنیم.
‫باشه.
‫کار درست رو کردی. ‫بهترین کار رو براش کردی.
‫یه مفنگی کمتر دنیا رو جای بهتری می‌کنه.
‫- هوی، هوی! ‫- هوی، لعنتی.
‫- لعنتی! ‫- از دست این عوضی!
‫هی! هی!
‫گفته بودی دردسر درست نمی‌کنه.
‫که کمکمون می‌کنه بفهمیم این زنه چی می‌دونه.
‫باشه خب، ‫بذار خودم حلش کنم. خب؟
‫نه! گمشو برو لابی.
‫و حواست باشه کس دیگه‌ای نیاد تو ساختمون.
‫گورتون رو گم کنید ببینم!
‫می‌خوای چی‌کار کنی، میس؟ ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- ببین سل، طرف در رفت. ‫- چی؟
‫آره، همین الان برو سراغ پله‌های اضطراری.
‫لعنتی!
‫هی. هی!
‫پاشو
‫پاشو.
‫هی. هی.
‫چیزی نیست.
‫خیلی خب، همه گوش بدن.
‫برمی‌گرده پیش زنه.
‫پس سیمز تو برو پله‌های اضطراری طبقه 11.
‫ممکنه بخوان برن سمت پشت بوم.
‫انجل تو برو طبقه دهم، ‫دم در خونه‌ش منتظر بمون.
‫دیگه به این یارو شانس دوباره‌ای نمی‌دیم.
‫خوبی؟
‫نالوکسانه اثرش از بین می‌ره.
‫چقدر دووم میاره؟
‫ده دقیقه. شاید کمتر.
‫ده دقیقه؟
‫- سل رسیدی؟ ‫- تو موقعیتم.
‫پنجره رو هدف بگیر.
‫- باشه. ‫- اینجا رو هدف بگیر.
‫باشه؟
‫سیمز، موقعیتت چیه؟
‫طبقه یازدهمم.
‫- اسلیتر؟ ‫- منم تو موقعیتم.
‫آشغال.
‫- انجل؟ ‫- تو موقعیتم.
‫پس یعنی راه فراری ندارن.
‫کسی جم نخور! ‫خودم تمومش می‌کنم.
‫چی‌کار می‌کنی؟!
‫با دود علامت می‌دم!
‫هوی. کبریت.
‫لامصب!
‫خیلی خب.
‫داداش این زنه که هنوز زنده‌ست.
‫- انجل، برو داخل! ‫- جدی؟
‫- میخوام حواس‌شون رو پرت کنی! حمله کن! ‫- کبریت رو بده.
‫در باز نمی‌شه.
‫خب با تفنگ بازش کن.
‫لعنتی!
‫خونه رو به آتیش کشید.
‫میس! میس!
‫داداش نقشه‌ای داری یا چی؟
‫منتتظر بمون. گیر افتادن. لعنتی.
‫دود اونا رو می‌فرسته سمت من.
‫لعنتی.
‫- داداش قضیه چیه؟ ‫- چقدر آدم جمع شد.
‫لعنتی
‫لعنتی. چی‌کار کنیم میس؟
‫من که رفتم.
‫- میسون چه غلطی... ‫- به درک.
‫میس سریع فرار کن.
‫خوش بگذره رفقا.
‫میس چی‌کار می‌کنی، داداش؟
‫میس!
‫لعنتی!
‫یعنی چی؟
‫سلام، آشغال!
‫اینجا چه خبر شده؟
‫گند خورد به همه چی. ‫ما که رفتیم.
‫همه چی ریخت به‌هم.
‫هی! هی!
‫هی. ولش کن بذار بره. ‫بیا فلنگ رو ببندیم.
‫فرانک!
‫یا خدا! ‫چی‌کار می‌کنی مرد حسابی؟
‫هی! چشمام هیچی نمی‌بینه!
‫اسپیکر.
‫خیلی خب. خیلی خب. بکشش.
‫خفه شو. چرا من؟
‫هی، تو پاش رو کشیدی وسط، ‫پس خودت هم خلاصش کن.
‫لعنتی.
‫فرانک؟
‫فرانک احمق!
‫ایوا! ایوا!
‫کمک! کمک!
‫داره اوردز می‌کنه.
‫سرش رو بپا!
‫مردمک‌هاش جمع شن. ‫آمبو بگ رو بیارید.
‫آماده!
‫♪ همه رو حس می‌کنم، همه رو حس می‌کنم ♪
‫ ♪ همه رو حس می‌کنم، همه رو حس می‌کنم ♪
‫ ♪ بیشتر از گذشته می‌دونم ♪
‫ ♪ من اونی‌ام... ♪
‫ ♪ که قلب خودم رو می‌شکنم ♪
‫ ♪ من اونی‌ام که تفنگ دستشه ♪