‫♪ ایلومینیشن ♪
‫[اتمام بلیط، بهترین نمایش شهر]
‫یکی لطفا.
‫ای موجودات کوچک و بزرگ،
‫به تئاتر مون خوش اومدید.
‫لطفا بشینید. ‫اجرا داره شروع می‌شه.
‫پنچر شد؟
‫وای نه!
‫حالا واسه مهمونی دیر می‌رسم.
‫آنتن نداره؟ ‫شوخیت گرفته.
‫خیلی خب. به خودت بیا.
‫مگه عوض کردن این تایر مسخره ‫چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫تو صندوق عقب باید یه زاپاس باشه.
‫چی شد؟
‫ماشینم! غیب شد!
‫ولی... ولی... این غیرممکنه!
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫من اینجام!
‫♪ چیزی به نیمه‌شب نمونده ♪
‫♪ و یه چیز پلید داره از تاریکی به بیرون می‌خزه! ♪
‫♪ زیر مهتاب ♪
‫♪ چیزی می‌بینی که زهره ترکت می‌کنه! ♪
‫وای خدا جون.
‫♪ می‌خوای جیغ بکشی ♪
‫♪ اما وحشت قبل اینکه صدات دربیاد اون رو می‌بره! ♪
‫♪ خشکت می‌زنه ♪
‫♪ چون ترس باهات چشم تو چشم شده ♪
‫♪ فلج شدی! ♪
‫♪ صدای کوبیده شدن در میاد ♪
‫♪ و می‌فهمی هیچ راه فراری نداری ♪
‫کوکو!
‫♪ سردی دست رو حس می‌کنی ♪
‫♪ و می‌ترسی دیگه خورشید رو نبینی! ♪
‫♪ چشمات رو می‌بندی و آرزو می‌کنی کاش تصوراتت باشه ♪
‫♪ دختر! ♪
‫آره!
‫♪ اما همزمان، صدای پای یه موجودی رو ‫از پشت سرت می‌شنوی♪
‫♪ عجلت سر رسیده! ♪
‫♪ چون این دلهره‌ست! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ راه فراری از دست موجود چهل چشمی نداری دختر! ♪
‫♪ دلهره! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ امشب با این ‫دلهره وحشتناک واسه جونت می‌جنگی ♪
‫♪ موجودات شب صدات می‌زنن ♪
‫♪ و مرگ با لباس مبدلش سر می‌رسه ♪
‫♪ مبدل! ♪
‫♪ دیگه راه فراری از آرواره‌های بیگانه نداری ♪
‫♪ این پایان عمرته ♪
‫راستی مون، باهامون میای بریم مهمونی هالووین کلی؟
‫- امشبه؟ ‫- آره! بریم مهمونی عشقی!
‫- با اتوبوس می‌رید؟ ‫- نه، با ماشین بابام اومدم.
‫- ایول! ‫- بزن بریم مون.
‫- اگه دیر کنیم کلی عصبانی می‌شه. ‫- باشه، اومدم.
‫ساختمان کاملا نابود شده...
‫و درختان اطراف این صحنه از جا کنده شده‌اند.
‫همه به‌صورت امن از آزمایشگاه خارج شده‌اند،
‫اما علت این انفجار مرموز هنوز مشخص نگشته.
‫بریم مون!
‫نیم کیلومتر دیگر از خروجی دوم خارج شده...
‫و مستقیم برانید.
‫وای!
‫شرمنده رفقا، تو آزمایشگاه علمی انفجار ‫و نشت اتفاق افتاده.
‫- کسی زخمی شده؟ ‫- نه، همه سالم خارج شدن.
‫سرکار اینا چیه؟
‫چه می‌‌دونم. من که دانشمند نیستم.
‫ولی تا شرایط کنترل نشه، ‫جاده بسته‌ست، خب؟
‫ممنون سرکار.
‫مراقب باشید.
‫لعنتی. چکمه‌هام جدید بود.
‫خیلی خب، عجیبه ها.
‫این طرف خوب بلده مهمونی بگیره، نه؟
‫- باورم نمی‌شه. ‫- پسر چه خفنه!
‫بقیه کجان؟
‫- اینجا رو. ‫- خارق العاده‌ست.
‫کلی، رسیدیم.
‫احتمالا می‌خواد ما رو بترسونه.
‫دیدی؟ کلی همیشه همینه.
‫خیلی خب، آقای ترسوننده، موفق شدی!
‫آره، بامزه بود کلی. ‫دیگه بیا بیرون.
‫کلی، می‌دونیم تو خونه‌ای.
‫کلی؟
‫بچه‌ها؟ بقیه مهمون‌هامون رو پیدا کردم.
‫من با این مهمونی‌ها حال نمی‌کنم.
‫♪ چون این دلهره‌ست! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ و هیچکس از دست هیولایی ‫که می‌خواد بهت حمله کنه نجاتت نمی‌ده ♪
‫♪ می‌دونی که خود دلهره‌ست! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ امشب با این ‫دلهره وحشتناک واسه جونت می‌جنگی ♪
‫آره!
‫♪ دلهره! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ چون چنان دلهره‌ای بهت می‌دم ‫که هیچ غولی جرئتش رو نداشته باشه ♪
‫♪ دلهره! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ پس بذار محکم بگیرمت ♪
‫♪ و امشب با هم یه دلهره ‫ترسناک وحشتناک رو تجربه کنیم! ♪
‫♪ دلهره! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ چون چنان دلهره‌ای بهت می‌دم ‫که هیچ غولی جرئتش رو نداشته باشه ♪
‫♪ دلهره! ♪
‫♪ شب دلهره! ♪
‫♪ پس بذار محکم بگیرمت ‫و با هم یه دلهره ترسناک رو تجربه کنیم! ♪
‫آقای مون، فرار کن!
‫چیزی نیست خانم کراولی. دیگه جامون امنه.
‫خانم کراولی؟ چی... چی شده؟
‫آقای مون، ‫فکر کنم سرتون خورده به جایی.
‫آره. فکر کنم درست می‌گید.
‫حالتون خوب هست که برید مهمونی قربان؟
‫مهمونی؟ چی؟
‫همه دم در تو ماشین منتظر شمان.
‫البته. مهمونی!
‫ممنون خانم کراولی، خوبم!
‫بیاید بریم! ‫راستی یادم بندازید قفسه‌ها رو درست کنم، باشه؟
‫چشم، آقای مون.