‫آماده‌اید بچه‌ها؟
‫بله ناخدا!
‫نشنیدم صداتون رو.
‫بله ناخدا!
‫اوه...
‫میاد پیش‌تون با خوشحالی؟
‫باب اسفنجی!
‫عاشق آبه این تپلی!
‫باب اسفنجی!
‫ندارین دوستی به این خوبی!
‫باب اسفنجی!
‫اسفنج کوچیک دندون خرگوشی!
‫- باب اسفنجی! ‫- آماده‌اید؟
‫باب اسفنجی!
‫باب...
‫اسفنجی!
‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫[پاتریک]
‫اوه پسر، صبحونه.
‫هی! صبحونه‌ی بد!
‫برو توی شکمم ببینم!
‫وای.
‫تو اولین غذایی هستی که فرار کرده.
‫ادای احترام می‌کنم آقا.
‫اوه، یه پاکت‌نامه‌ست!
‫طعم مورد علاقه‌ام نیست، ‫ولی به درک.
‫اوه!
‫یه پاکت‌نامه‌ی باز کردنیه، ‫نه یه پاکت‌نامه‌ی خوردنی.
‫این چیزها باید دستورالعمل داشته باشن.
‫شاید باب اسفنجی بتونه کمک کنه.
‫اون خوب از این چیزها سر درمیاره.
‫باب اسفنجی!
‫می‌تونی این پاکت‌نامه‌ی صبحونه رو ‫برام باز کنی؟
‫تو هم یه پاکت‌نامه‌ی صبحونه به دستت رسیده؟
‫چقدر مرموز!
‫بیا باهمدیگه بازشون کنیم.
‫با این وضعیت این نامه بازشدنی نیست!
‫شاید یه ذره دیگه چربی آرنج بخواد.
‫دیدی؟
‫دیدی گفتم؟
‫دستمال گردن اردوگاه مرجانی قدیمیم؟
‫ایول.
‫لباس زیر قدیمی اردوگاه مرجانیم!
‫سال‌هاست که اینا رو نپوشیدم!
‫یعنی به نظرت واسه کس دیگه‌ای هم...
‫چیزهای خاطره‌انگیز بامزه ‫از اردوگاه مرجانی فرستادن؟
‫بیا از هم‌خوابگاهی قدیمی‌مون سندی بپرسیم.
‫فکر می‌کنم این خاطرات...
‫دارن جلوی خون‌رسانی به مغزم رو می‌گیرن.
‫پاکت‌نامه؟ آره، یکی به دستم رسید.
‫بازش کردم و یه دفعه ارتودنسی‌های قدیمیم ‫خوردن توی دهنم!
‫ایول، همه یه جایزه‌ای گرفتن.
‫خب، معما حل شد. خداحافظ.
‫وایسید! شما نامه‌ی...
‫توی پاکت‌نامه رو نخوندید؟
‫نامه؟
‫دل‌تون برای روزهای آسوده‌خاطری ‫جوونی‌تون تنگ شده؟
‫خب دیگه نگران نباشید، چون به یه دورهمی...
‫فوق‌العاده توی اردوگاه مرجانی دعوت شدید.
‫بیاید بچگی‌تون رو دوباره زندگی کنید ‫و جشن بگیرید.
‫انقدر خوش بگذرونید تا بمیرید.
‫امضا، ایکس.
‫- می‌دونی این یعنی چی؟ ‫- آره.
‫این یعنی یه شخص یا شیء مشخص.
‫آره، درسته، ولی همچنین معنیش اینه که...
‫ما قراره به اردوگاه مرجانی برگردیم!
‫آره! بزن قدش!
‫بزن قدش!
‫عضله بیارید!
‫ها؟
‫اوه.
‫آهان!
‫میپ؟
‫موپ؟
‫ماپ. ‫[در انگلیسی: تی]
‫ها؟
‫من نمیرم یه دورهمی احمقانه ‫توی یه اردوگاه قدیمی.
‫من اونجا رو به موقع بستم که...
‫از زیر اون تخلفات بهداشتی در برم!
‫ها؟
‫من این سکه رو هرجایی می‌شناسم.
‫پی‌نوشت: به نظرت آشناست؟
‫اگه جرئت داری بیا بقیه‌اش رو بگیر.
‫خدای بزرگ!
‫نقشه‌ی محل سکه‌های گمشده‌ی اردوگاهم!
‫همونایی که انقدر خوب قایم‌شون کردم، ‫که خودمم یادم رفت کجان.
‫من و پولمیم دیگه.
‫خب، این دورهمی ارزش رفتن داره!
‫اوه پسر، کُلی منتظر اینم که برگردم ‫اردوگاه مرجانی!
‫آره، ولی چطوری بریم اونجا؟
‫یه چرخه‌ام داره تعمیر میشه.
‫- خب... ‫- من می‌دونم!
‫می‌تونیم جست‌وخیز کنان بریم!
‫اوه پسر، من سال‌هاست جست‌وخیز نکردم.
‫فقط سوار اتوبوس بشید.
‫آره، اتوبوس.
‫آره، به نظرم منطقیه.
‫[هم‌اکنون در حال خروج از بیکینی‌باتم هستید]
‫منتظرم بمونید رفقا!
‫به خاطر همین هم پسر صدفی، ‫با هردوتا دست‌هاش...
‫موپ موپ موپ.
‫داری به چی نگاه می‌کنی پسر جون؟
‫شما از اردوگاه تا حالا یه ذره هم ‫تغییر نکردید آقای خرچنگ.
‫سلام اردونشینان عزیز!
‫من می‌خواستم شخصاً از هرکسی که...
‫به این دورهمی بزرگ دعوت‌مون کرده تشکر کنم.
‫خب، کار کی بوده؟
‫من نبودم.
‫خب، وقتی برسیم اونجا،
‫قطعاً می‌فهمیم.
‫توقف بعدی، اردوگاه پول!
‫یوجین!
‫منظورم، اردوگاه مرجانیه.
‫آره!
‫اردوگاه مرجانی قشنگ‌مون.
‫الان یه جورهایی فرق کرده.
‫انگار اسمش رو به کاکا تغییر دادن.
‫خب، باید بگم که... ‫اینجا واقعاً از دست رفته.
‫خب، فکر می‌کنم یه نفر با این دورهمی...
‫می‌خواد یه حقه‌ای بزنه.
‫بهش حرفش گوش نکن سکه کوچولو.
‫به زودی دوست‌هات رو پیدا می‌کنیم.
‫اینجا خیلی کوچیک‌تر از چیزیه که یادمه.
‫کوچیک‌تر نیست.
‫فقط تو بزرگ‌تر شدی.
‫ولی خیلی سست‌تر شده.
‫آخ!
‫بسیار خب، به نظرم این شوخی دیگه بی‌مزه شده.
‫همگی، برگردید توی اتوبوس.
‫ما اینجا نمی‌مونیم.
‫نگران نباشید. جعبه ابزار رو میارم،
‫بعد چرخ‌هاش رو دوباره وصل می‌کنیم.
‫شاید بتونیم...
‫خب، به نظرم قراره پیاده از پل بگذریم.
‫اوه نه!
‫باید از تونل قدیمی استفاده کنیم.
‫اشکالی نداره. به سمت بالون هوای گرم!
‫گیر افتادیم!
‫همه‌ی مسیرهای خروج از بین رفتن!
‫واسه شما بیچاره‌ها شاید.
‫رجیگیلد، عملیات تخلیه‌ی ثروتمندان رو ‫شروع کن.
‫یعنی چی؟
‫- اون چیه؟ ‫- وای! این چیه؟
‫وای!
‫وایسا! وایسا، وایسا.
‫عجله کن رجیلیگید.
‫ببینید با سومین...
‫هلیکوپتر مورد علاقه‌ام چیکار کردید!
‫بهم برخورد!
‫هی، حداقل هیچکس صدمه ندیده، درسته؟
‫بالاخره تموم شد.
‫حالا باید غنیمتم رو پیدا کنم.
‫بذار ببینیم، صد قدم به سمت جنوب.
‫باشه! یک، دو، سه...
‫از سر راهم برو کنار کلبه!
‫کلبه‌ی خنگ!
‫چهار، پنج...
‫حالا چیکار کنیم آقای خرچنگ؟
‫آقای خرچنگ؟
‫کسی یوجین رو دیده؟
‫فکر کنم دیدمش در حالی که یه چیزی ‫زیر دستش بود رفت.
‫اگه پدرم موقع رفتن یه روزنامه ‫زیر دستش بوده،
‫تا چند ساعت دیگه نمی‌بینیمش.
‫نود هشت، نود و نه، صد!
‫اوه! همینجاست!
‫پیداش کردم!
‫حالا ببینم چی گیرم میاد!
‫ها؟
‫هی، شبیه صدای آقای خرچنگ بود...
‫که داره خوش می‌گذرونه!
‫همون آقای خرچنگ قدیمی خودمونه.
‫بلده چطوری خوش بگذرونه.
‫وای!
‫اون چیه؟
‫شاید یه اتوبوس دیگه‌ست که ما رو ببره خونه.
‫پرستار هلگا!
‫خودمم!
‫واسه دورهمی اومدم!
‫چی رو از دست دادم؟
‫اوه! به نظر می‌رسه که...
‫دقیقاً هم به موقع اومدم!
‫بیا اینجا ببینم پسرک صدمه دیده!
‫به نظر می‌رسه اردوگاه مرجانی دوباره باز شده!
‫آره! آره، آره!
‫خب بچه‌ها، حالا که اینجا گیر افتادیم،
‫بیاید از برگشتن‌مون به اردوگاه لذت ببریم!
‫♪ بپرید و اردوگاه مرجانی رو تشویق کنید ♪
‫♪ جایی که غذاش بده و مزه‌ی غیرعادی‌ای میده، ♪
‫♪ تخت خواب‌ها پر از حشره‌ان ♪
‫♪ چوب‌هاشونم غیر عادی‌ان، ♪
‫♪ ولی ما عاشق این اردوگاهیم، ♪
‫♪ پس اصلاً اعتراضی نداریم! ♪
‫ما قراره همینجا بمیریم.
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته.
‫این واقعاً کلبه‌ی قدیمی ماست؟
‫رجیگیلد، در!
‫به روی چشم.
‫اوه، خدایا!
‫حال به هم زنه!
‫وحشتناکه!
‫کلبه‌ی قشنگ‌مون از یه قصر ‫تبدیل به یه زاغه شده.
‫اه.
‫خدایا.
‫رجیگیلد!
‫به روی چشم.
‫ها؟
‫یه ذره از اونی که یادمه قلمبه‌تر شده.
‫ها؟
‫اینجا روح‌زده‌ست!
‫رجیگیلد!
‫به روی چشم.
‫کار دیگه‌ای دارید؟
‫به روی چشم.
‫ممنونم که اون چیز هلیکوپتر رو درآوردید.
‫ولی حالا دوباره شکمم گشنه‌اش شده!
‫غذا!
‫اه. کودن‌ها.
‫اه، این کلبه وقتی رفتم خیلی تمیز بود.
‫چاقوهای جراحیم!
‫نگه‌دارنده‌هام!
‫ابزار برشم!
‫هیچ‌کدومش نیست!
‫ها؟
‫کی اونجاست؟
‫کسی مصدومیتی داره؟
‫به پرستار هلگا نیاز دارید که خوب‌تون کنه؟
‫ها!
‫هوف!
‫میشه لطفاً صداتون رو کم کنید!
‫هیس!
‫اون مشخصاً یه گرگینه بود!
‫ولی الان روزه و ماهی وجود نداره!
‫پس حتماً یه شبح ترسناک توی اردوگاهه!
‫ما مشکلات بزرگ‌تری داریم.
‫به نظر میاد هیچ مکانیسمی برای زیپ لاین ‫وجود نداره.
‫پس بیاید ابتکار عمل نشون بدیم.
‫اوه اوه.
‫آخ!
‫نشیمن‌گاهم دوبار دچار ضربه مغزی شد.
‫اوه نه. نشیمن‌گاهش نابود شده!
‫ممنونم کوین،
‫ولی مطمئنم اوضاعم انقدرها هم بد نیست.
‫هی، کوین کجاست؟
‫کوین، مسخره بازی درنیار.
‫حس می‌کنم که...
‫یه چیز ماورالطبیعه داره اینجا اتفاق میفته.
‫من هم همین احساس رو...
‫پشتم دارم.
‫غذا. خوراکی.
‫اوه!
‫رستوران آقای خرچنگ!
‫اه!
‫هیچکس نمی‌تونه بگه تلاش نکردم.
‫ها؟
‫کسی داره آب می‌پاشه بهم؟
‫فقط یه سطل دیگه ماهی چرخ‌شده‌ی منقضی شده ‫مونده که غیرقانونی بریزیم دور!
‫نمی‌دونم چرا اصرار داشتی که این همه راه...
‫بیایم اینجا که فقط یه مقدار ‫ماهی چرخ‌شده رو بریزیم دور.
‫چون حتی یه احمق هم حاضر نیست...
‫این همه راه تا اینجا بیاد.
‫سلام آقای پلانکتون.
‫اوه، تویی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫واسه جشن اومدیم اینجا.
‫شما رو به دورهمی اردوگاه مرجانی دعوت نکردن؟
‫دورهمی؟
‫واسه چی من باید برم ‫یه دورهمی احمقانه‌ی بچگونه؟
‫چون داره گرسنه‌مون میشه،
‫شما هم یه زمانی اینجا آشپز بودی.
‫پس چرا آشپزی نمی‌کنی آشپز؟
‫آشپزی؟
‫الان صورتت رو می‌پزم!
‫آروم باش پلنگ خان.
‫بیا باهاشون همکاری کنیم که گزارش‌مون نکنن.
‫اه، قبوله.
‫بیاید بگیرید!
‫تنبل‌های کودن.
‫تو که واقعاً نمی‌خوای این ماهی چرخ‌شده‌ی ‫فاسد رو بدی بخورن؟
‫معلومه! آلوده کردن اردونشین‌ها...
‫بیشتر به نفع محیط زیسته تا آلوده کردن دریاچه.
‫درست میگم مغز نودلی؟
‫هوم، نودل مغز.
‫یه دفعه دیگه گرسنم نیست.
‫اه! منم همینطور.
‫هی، کسی میاد بریم والیبال بازی کنیم؟
‫مثل اینه بگی الان روزه؟
‫آهای، منتظر من بمونید!
‫- میپ. ‫- میپ.
‫اه!
‫من کثیف شدم!
‫من باید برم دوش بگیرم.
‫صبر کن!
‫دوش نگیر!
‫تا حالا فیلم ترسناک ندیدی؟
‫اون شبح می‌گیردت!
‫من تنهام.
‫این هم بر خلاف قوانین فیلم‌های ترسناکه!
‫میپ، میپ، میپ!
‫میپ!
‫هوم؟ اوه، خوبه.
‫هیچوقت دستم به اون پشت نمی‌رسه.
‫هاروی، تویی؟
‫باب اسفنجی؟
‫خیلی تمیز شد...
‫به طرز وحشتناکی تمیز شد
‫خیلی تمیز شد.
‫حالا که توی این اردوگاه کثیف گیر افتادیم،
‫کی قهرمان والیبال میشه؟
‫آماده باشید!
‫من اسم این سرویس رو می‌ذارم،
‫«سلام آقا، میشه لطفاً توپ‌مون رو پس بگیریم؟»
‫آهان، آره!
‫این اذیت‌تون می‌کنه!
‫جواب‌شون رو بدید. حمله کنید.
‫بزنید بریم قایق‌های پارویی!
‫پیداش کردم!
‫آهان!
‫اوه، پسر زرنگی هستی، ها؟
‫اه!
‫داری به چی می‌خندی؟
‫فقط چون درخت‌ها دارن می‌خندن دارم می‌خندم.
‫هی، مو کجاست؟
‫مشخصاً من خاکسترش کردم.
‫منظورت اینه ترسوندیش. ‫[این دو واژه تلفظ شبیهی دارند]
‫آره...
‫حالا هرچی.
‫همچنان نابودتون می‌کنیم داداش.
‫هی تیل بالابلند، تعویض شدی!
‫زود باش تیل بالابلند، جوراب‌هات رو بپوش!
‫اون توپ رو بترکون، برنده شو!
‫بزن بریم ورزشکارها!
‫من اسم این پرتاب رو «برخورد عمیق» می‌ذارم.
‫ها؟
‫اصلاً بهم نخورد.
‫- من میارمش. ‫- منم باهات میام.
‫آقای خرچنگ، کلبه‌ی قایق تفریحی، کوین،
‫پرستار هلگا، ماهی‌های کولی، ماهی حبابی،
‫حالا هم این ورزشکار، ‫همه‌شون به طرز اسرارآمیزی ناپدید شدن.
‫احتمالاً یه جایی دارن خوش می‌گذرونن.
‫یه جایی توی قبرشون!
‫مطمئنم یه توضیح خیلی خوب...
‫کاملاً منطقی، از نظر علمی اثبات شده،
‫برای ناپدید شدن‌شون وجود داره.
‫به علاوه، همه‌ی ورزشکارها گم نشدن.
‫تیل بالابلند هنوز...
‫یا خدا!
‫نیستش!
‫شبح اردوگاه دوباره حمله می‌کنه.
‫این دورهمی خیلی باحال نیست.
‫همیشه بعدش نوبت تشویق‌کننده‌هاست!
‫برام گریه کنید!
‫ببینید، حرف من فقط اینه که ‫زنده موندن توی ترس قانون داره.
‫مثلاً، تنها جایی نرید،
‫نگید الان برمی‌گردم،
‫گرم صحبت هم نشید.
‫مسخره هم نباشید.
‫همه‌تون دارید مثل بچه‌ها رفتار می‌کنید.
‫من از هیچ موجودی یا قاتل تبر به دستی ‫یا هیچی نمی‌ترسم.
‫اگه یه چیز ترسناک بیاد سراغ من،
‫اینطوری می‌زنمش، بعد هم اینطوری می‌زنمش.
‫اه!
‫خیلی خنده دار بود کارن.
‫خیلی خنده دار بود.
‫زود باش بامزه.
‫بیا بریم این پسره رو بسوزونیم ‫و هرکاری گفته نکنیم رو بکنیم.
‫اگه جای شما بودم این کار رو نمی‌کردم.
‫تو هیچ‌کدوم از کارهای من رو نمی‌کنی خل و چل.
‫هوم، اس‌مور. ‫[نام یک دسر با شکلات و مارشمالو و بیسکوییت]
‫می‌دونی اون یه مخروط کاجه، درسته؟
‫مخروط کاج اس‌مور دارم!
‫چه غذای خوشمزه‌ی تندی.
‫اه.
‫شاید بهتر باشه داستان تعریف کنیم ‫که ذهن‌مون از...
‫این موجود ترسناکی که ‫داره توی تاریکی می‌خزه دور بمونه.
‫اوه، من شروع می‌کنم.
‫یه شبی درست مثل امشب بود،
‫توی یه اردوگاه متروکه درست مثل این یکی.
‫ولی یه چیزی اونجا بود،
‫یه چیزی ترسناک که توی جنگل حرکت می‌کرد.
‫جداً؟ یه داستان اردوگاهی ترسناک؟
‫این تنها داستانیه که الان یادم میاد.
‫اوه، اون تیکه‌ی قتل با تبرش رو تعریف کن!
‫نه!
‫بسیار خب، کافیه!
‫آتیش روشن کردن کافیه!
‫همه‌مون می‌ریم توی...
‫کلبه‌ی قدیمی قایق پارویی می‌مونیم تا صبح.
‫فکر خوبیه.
‫من میرم دنبال پلانکتون و کارن.
‫الان برمی‌گردم.
‫اون دیگه مُرده.
‫آخی، کلبه‌ی قدیمی‌مون.
‫قابل تعمیره.
‫بیشتر قابل تخریبه.
‫من تخت بالا می‌خوابم!
‫باب اسفنجی، فکر کنم یه نفر...
‫توی این تخت دو طبقه خوابیده.
‫وای!
‫حالا میشه از حال برم؟
‫راحت باش.
‫با این چیکار کنم؟
‫وای! آره!
‫به اولین پایگاه رسیدم!
‫ها؟
‫اوه، اونجایید.
‫سلام.
‫تو مشکلت چیه؟
‫نزدیک بود سکته کنم!
‫قضیه‌ی اون ماسک چیه؟
‫اه، انقدر بزرگش نکنید.
‫یه سری وسایل هاکیم رو توی جنگل پیدا کردم.
‫هنوز اسمم روش هست.
‫چه دورانی بود.
‫پلانکتون؟ کارن؟
‫بیخیال، می‌دونم فقط می‌خواید بترسونیدم.
‫یا خدا!
‫بسیار خب، کجا بودم؟
‫اوه آره، الان یادم اومد.
‫یه موجود ترسناک اون بیرون بود،
‫که داشت توی جنگل حرکت می‌کرد،
‫و یه جیغ وحشتناک زد!
‫من دیگه از ترسیدن خسته شدم!
‫- منم همینطور. ‫- منم همینطور.
‫من هنوز از ترسیدن خسته نشدم.
‫زود باشید رفقا، وقتشه باهاشون مقابله کنیم!
‫اون شبح!
‫آهان!
‫اختاپوس؟
‫آخ!
‫پاتریک!
‫حداقل جای اختاپوس امنه.
‫آخ!
‫شما بچه‌ها؟
‫شما احمق‌ها اینجا چیکار می‌کنید؟
‫واسه دورهمی اردوگاه مرجانی اومدیم اینجا.
‫- تو واسه اون نیومدی؟ ‫- دورهمی؟
‫نه، من یه هفته‌ست که اینجام،
‫از وقتی که کلارینت زدنم...
‫توی بیکینی‌باتم ممنوع شد!
‫شهر اخیراً خیلی آروم بوده.
‫متوجه نشدی که یه هفته‌ی کامله که...
‫سر کار نیومدم؟
‫فکر کردم فقط رفتی دستشویی.
‫حتماً برات دعوت‌نامه فرستادن.
‫صبر کنید.
‫فکر کنم این مال توئه.
‫هوم.
‫این نامه مال پیرمرد واکره!
‫اون اصلاً به این اردوگاه نیومده!
‫شما احمق‌ها فرار فوق‌العاده‌ام رو خراب کردید!
‫حالا باید دوباره از اول فرار کنم!
‫مثل همیشه.
‫نه، وایسا!
‫تنها نرو بیرون!
‫اختاپوس!
‫دیگه دیره.
‫ناپدید شد.
‫همه ناپدید شدن.
‫همه؟
‫آهان! باب اسفنجی!
‫کمک، دارم ناپدید میشم!
‫زود باش پاتریک، مادی شو!
‫حالت خوبه رفیق؟
‫نمی‌دونم.
‫هنوز دارم هضمش می‌کنم.
‫اختاپوس رو به خاطر این بردن که ‫قوانین ترس رو نادیده گرفت.
‫منظورت اینه که بعد از روز کارگر ‫سفید نپوشیم؟
‫اه!
‫تکرار می‌کنم، تنها نرید بیرون،
‫نگید الان برمی‌گردم،
‫اصلاً هم گرم صحبت نشید!
‫نگاه کنید، ثابتش می‌کنم.
‫اوه، عزیز دلم.
‫یکی یدونه‌ی من.
‫قند عسل من.
‫گفت عسل؟
‫من گرسنمه.
‫اه!
‫اوه.
‫به خاطر همین گرم صحبت نمی‌شید.
‫همه برگردید!
‫آهان!
‫هرکی که هست، احتمالاً هنوز نزدیکه.
‫بیاید بگیریمش!
‫حتماً یه جایی هست که بتونم بدون...
‫هیچ مزاحمت اعصاب خورد کنی ساز بزنم.
‫ها؟
‫شما کودن‌ها بهتره تعقیبم نکنید!
‫این خنگول‌ها ترسوندنم.
‫ها؟
‫از اعتراف به این قضیه متنفرم، ‫ولی این یه جورهایی دوست داشتنیه.
‫آخ! حرفم رو پس می‌گیرم!
‫خرگوش‌های بد!
‫ها؟
‫بسیار خب، دیگه کیه؟
‫من یه کلارینت دارم و نمی‌ترسم ازش استفاده کنم!
‫فکر کنم فراری‌شون دادم!
‫اختاپوس؟
‫هاروی؟
‫خانم پاف؟
‫مو؟
‫خانم آپترن؟
‫بابا؟
‫دارم نعره می‌زنم!
‫دارم داد می‌زنم!
‫شنیدید؟
‫موسیقی کلارینت. حتماً اختاپوسه!
‫اه، فقط یه حلزونه.
‫آره، گفتم صداش زیادی خوبه.
‫من خیلی خستم.
‫به نظرم بهتره جست‌وجو رو تا فردا متوقف کنیم.
‫بچه‌ها! بچه‌ها!
‫من رو گرفت!
‫آخ!
‫آخ! کمک!
‫اه!
‫اون نیستش!
‫اون شبح گرفتش!
‫اه! اه!
‫حالا هم پاتریک رو گرفت!
‫صداش داره از اون پشت میاد!
‫کلبه‌ی کشتی ماهی‌گیری قدیمی!
‫پاتریک؟
‫چی شده؟
‫تو بودی داشتی داد می‌زدی؟
‫داد می‌زدم؟
‫اوه، آره، آره.
‫می‌خواستم بهتون هشدار بدم که...
‫این تار عنکبوت اینجاست؟
‫آم... آره.
‫آخی، ممنون رفیق.
‫با شماره‌ی سه پسرها...
‫یک، دو، سه.
‫بین همه‌ی کسایی که قدیم‌ها...
‫جیغ می‌زدن، شما از همه بهتر بودید!
‫ها؟
‫راکسی بزرگه و کوچیکه؟
‫یا الان شده راکسی کوچیکه و بزرگه؟
‫جاتون رو عوض کردید؟
‫هر سه چرخش ماه این اتفاق میفته.
‫جابه‌جایی‌مون منصفانه‌ست.
‫شب همگی بخیر.
‫به اتاق پذیرایی من خوش اومدید.
‫برش، برش، برش.
‫سلام پردا توری!
‫کیدفراتو، چقدر بزرگ شدی!
‫خوشحالم که هنوزم مُرده و سرحالی.
‫الان یه کنت شده.
‫خوشحالم که دوباره می‌بینم‌تون بچه‌ها!
‫جیمی کله‌گنده؟
‫هی ظاهرت....
‫آره، می‌دونم، می‌دونم.
‫ظاهرم مثل قبل نیست.
‫وقتی بچه بودم خیلی خوشگل‌تر بودم.
‫زیبایی درونته که مهمه.
‫آره، ولی بیرونش هم خیلی بد نیست.
‫هنوز مزه‌ی سیروپ درخت افرا میده.
‫اوه! نزدیک بود یادم بره!
‫همه‌مون در خطریم!
‫یه شبح توی اردوگاه هست.
‫یه شبح؟
‫به نظر میاد از خودمون باشه.
‫شما متوجه نیستید.
‫اون داره همه‌ی کسایی رو که واسه دورهمی ‫اومدن اینجا رو می‌دزده!
‫این شبح به نظرم خیلی جالبه.
‫باید چیکار کنیم که دزدیده بشیم؟
‫خب، هاروی می‌گفت باید یکی از قوانین...
‫ترس رو زیر پا بذارید.
‫آسونه.
‫ما همه‌شون رو بلدیم.
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫الان برمی‌گردیم.
‫ها؟ هوم؟
‫نیستن!
‫هوم.
‫فهمیدم!
‫می‌دونم اون شبح کیه!
‫بهش فکر کنید.
‫کی قبلاً همه‌اش باهامون شوخی می‌کرد؟
‫هوم.
‫دوستان تپه نشین‌مون، نارلین و نابی!
‫اوه.
‫پس به نظرم وقتشه که ما هم باهاشون شوخی کنیم!
‫کلبه‌ی نارلین به نظر متروکه میاد.
‫همیشه همینطوری بوده!
‫کلبه‌ی سنتی‌ایه.
‫اونجان. با دمم دارم حسش می‌کنم.
‫می‌تونم مزه‌اش رو توی دمت حس کنم.
‫کیکت رو برداشتی؟
‫همینجاست، توی جا کیکیم.
‫وقتی پاتریک با کلارینت بیدارشون کرد،
‫بده بخورن.
‫چرا جواب نداد؟
‫عروسک؟
‫وای!
‫باز هم تله؟
‫پاتریک، کمک‌مون کن!
‫اومدم!
‫پاتریک؟
‫نابی، بیارشون پایین.
‫آهان!
‫ساکنین قدیمی کلبه‌ی قایق پارویی‌ان.
‫توی خونه‌ی ما چیکار می‌کنید؟
‫مثلاً خبر نداری!
‫کل شب داشتی سر به سرمون می‌ذاشتی!
‫ها! متاسفانه نه.
‫ما مشغول گرفتن یه موجودی بودیم که...
‫بی‌اجازه وارد خونه‌مون شده!
‫به خاطر همین تله گذاشته بودیم.
‫افسوس، فقط تونستیم باهاشون شما رو بگیریم.
‫مطمئنم همون شبح بوده.
‫اون ما رو دعوت کرد به دورهمی اردوگاه ‫که همه‌ رو بدزده.
‫نظرتون چیه که باهمدیگه تیم بشیم،
‫و جلوی این یارو رو بگیریم؟
‫مثل اینه بپرسی الان شبه؟
‫وقتشه مسلح بشیم!
‫ها ها!
‫هوم.
‫پاتریک، سلاحت رو نخور!
‫وای!
‫بیاید این شبح رو بگیریم!
‫این صدای چیه؟
‫نگران نباشید بچه‌ها.
‫با ساندویچم ازتون محافظت می‌کنم.
‫اه! اوه نه، ساندویچم!
‫اوه، ممنونم.
‫اوه اوه.
‫وای!
‫اوه نه!
‫پاتریکه!
‫دزدیدنش!
‫هرچی اون بیرونه الان می‌گیرتمون!
‫این یعنی فقط یه راه داریم...
‫فرار کنید!
‫ها؟
‫نه! می‌خواستم بگم باهاش مقابله کنید!
‫ها؟
‫ای وای من.
‫ها؟ ها؟
‫برای شهامت!
‫به شهامت بیشتری نیاز دارم!
‫اون شبح هیچوقت نمی‌تونه من رو...
‫توی سیستم زیرزمینی تنه‌ی درختم بگیره.
‫اه، گیر افتادم!
‫جلو نیا!
‫من یه چکش برقی دارم و نمی‌ترسم ‫ازش استفاده کنم.
‫چکشم دیوونه شده!
‫وقت نقشه‌ی دوممه!
‫خداحافظ شبح!
‫وای!
‫حالا می‌دونم یه بادکنک چه حسی داره.
‫سینمای صدفی؟
‫کل اجساد رو اونجا مخفی کردی؟
‫واسه چی داری این کار رو می‌کنی؟
‫به خاطر این که...
‫باحاله!
‫الوود؟
‫سلام سندی!
‫همیشه می‌خواستم بدونم چی به سر تو اومد.
‫خیلی سال پیش بود.
‫از آخرین اتوبوس از اردوگاه مرجانی به خونه،
‫توی آخرین روز اردوگاه جا موندم.
‫آره!
‫از همون موقع دارم تنهایی اینجا زندگی می‌کنم.
‫خوش گذشت!
‫هوم.
‫اوه!
‫ولی دلم واسه شما بچه‌ها تنگ شد.
‫بعد یه روز فکر کردم، ‫اگه یه دورهمی برگزار کنم،
‫همه برمی‌گردن اردوگاه مرجانی،
‫و می‌تونیم تا همیشه بازی کنیم!
‫تنهایی زندگی کردنت هیچ کمکی به...
‫ارتباطات اجتماعیت نکرده، مگه نه؟
‫نه.
‫همه‌ی دوستات هم اینجان!
‫الوود؟ تو این کار رو کردی؟
‫تو هم می‌تونی بهشون ملحق بشی!
‫من باید یه مهمون دیگه رو هم بیارم!
‫هوف. آهان!
‫این همه داد زدن باید اون شبح رو ‫فراری بده.
‫اشتباه می‌کردم.
‫به داد بیشتری نیاز دارم!
‫وای!
‫باشه.
‫ببخشید که وقتی پشتم به تاریکی بود ‫یه داستان تعریف کردم،
‫هرگز هم گرم صحبت نشدم، ‫هرچی که هست.
‫لطفاً من رو نکش!
‫من واسه مردن زیادی جوونم!
‫کلی کیک خرچنگ دیگه باید درست کنم.
‫اه!
‫همه‌ی دوستام مُردن!
‫نه نمردن. همه‌شون زامبی شدن.
‫ما زامبی نشدیم.
‫حوصله‌مون از منتظرت بودن سر رفت.
‫واسه همین یه دعوا با سس کچاپ راه انداختیم.
‫بعدش هم خسته شدیم،
‫و خواب‌مون برد.
‫اوه.
‫من هم بودم دقیقاً همین کار رو می‌کردم.
‫هی الوود!
‫کچاپ‌مون تموم شد.
‫الوود؟
‫تو شبح اردوگاهی؟
‫فکر می‌کنم! آره!
‫کل این کارها روش احمقانه‌اش...
‫برای دعوت کردن همه‌مون به دورهمی ‫اردوگاه مرجانیه.
‫من ارتباط اجتماعی ندارم!
‫آره...
‫خب، حالا چی؟
‫آهان. خب حالا چی؟
‫بیاید جشن بگیریم.
‫بزنید!
‫نه!
‫آهان!
‫وای!
‫♪ اردوگاه مرجانی ♪
‫♪ الوود همه رو می‌دزده ♪
‫♪ اردوگاه مرجانی ♪
‫♪ حالا جشن شروع شده ♪
‫♪ اردوگاه مرجانی ♪
‫♪ فکر می‌کردیم کشته می‌شیم ♪
‫♪ به جاش خیلی هیجان‌زده شدیم ♪
‫♪ با نهایت وجودمون ♪
‫مهمونی فوق‌العاده‌ایه رفیق.
‫گوش کن، می‌خواستم ببینم که...
‫کی می‌خوای بهم نشون بدی که گنجینه‌ام کجاست.
‫می‌دونی دیگه.
‫همین الان داری بهش نگاه می‌کنی!
‫خرج این مهمونیش کردم.
‫اون سکه‌ی باقی مونده‌اش که برات فرستادم ‫به دستت نرسید؟
‫به علاوه...
‫نگو.
‫گنجینه‌ی اصلی دوست‌های آدم نیستن؟
‫نه!