‫حال و وضعت خوب بوده، آره؟
‫غیر از این مسئله؟
‫ظاهراً حالش خوبه. ‫لااقل بهتر از چیزیه که خیال می‌کردم.
‫از دفعه قبل که اینجا بودم ‫زیاد فرق نکرده.
‫معلوم نیست درد داره یا نه. ‫حداقل وقتی خوابه.
‫ولی اینو الویت قرار دادی، آره؟
‫چون به نظرم مهم اینه که ‫در حد امکان درد کمتری بکشه.
‫لِم‌ـش اینه... منظورم اینه که
‫امیدوارم بتونیم شرایط رو ‫براش آسون‌تر کنیم.
‫نه اینکه مشکل درست کنیم.
‫اگه در مورد چیزی همنظر نبودیم، ‫بدون داد و فریاد یا هر چیزی که ناراحتش کنه،
‫درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫مثل یه بزرگسال حل و فصلش می‌کنیم، ‫دیگه بالغ و عاقل شدیم.
‫واقعاً نمی‌فهمم سر چی ممکنه بحثمون بشه؟
‫حقیقت اینه که در بستر مرگه.
‫کاری از هیچ کدوممون بر نمیاد ‫تا جلوی این اتفاق رو بگیریم.
‫نمی‌خوام بی‌احساس باشم، ‫ولی مهم اینه که کنارش باشیم،
‫و هستیم.
‫کدورت‌های گذشته‌ فعلاً مهم نیستن.
‫اگه مشکلی هم باشه، ‫بذاریم برای بعد.
‫واقعاً امیدوارم موافق باشی.
‫ناراحتم. می‌دونم تو هم هستی. ‫همه ناراحتیم. سخته. ضد حاله.
‫از این سخت‌ترش نکنیم، باشه؟
‫متوجه شدم...
‫فرم عدم احیا که ‫خواسته بودم اصلاً امضا نشده.
‫اونم چند بار گفته بودم.
‫می‌فهمم، آسون نیست.
‫در واقع، آسون بود. ‫الان خیلی سخت‌تره.
‫نمی‌خوام بگم دردسر درست شده.
‫فقط الان که دکتر نمیره سخت‌تره.
‫مجبورم دکتر ساندرز یا یکی رو بیارم ‫که شاهد امضاش باشه،
‫در حالی که وقتی می‌بردیش دکتر ‫خیلی آسون‌تر انجام میشد.
‫نمی‌دونم چقدر وقت دارم.
‫یعنی اون وقت داره.
‫مهمه.
‫واقعاً مهمه.
‫یه لحظه چشماش رو باز کرد.
‫خوب شد. می‌دونه ما اینجاییم.
‫معلوم بود که از بابت خوشحاله.
‫می‌دونم.
‫قول میدم تمام مدت این جور نباشم.
‫قرار نیست همش گریه کنم. ‫فقط واسه الانه.
‫می‌دونید سخته که از میرابلا و دیوید دور باشم.
‫واسه اینم گریه می‌کنم.
‫- دفعۀ اولمه. ‫- می‌تونستی بیاریشون.
‫نه، نه، خوبه که اینجا نیستن.
‫مشکلی ندارن.
‫ترجیح میدم خاطره‌شون از بابا ‫دیدار آخرمون باشه
‫که حالش بهتر بود. ‫همین بیشتر دردناکه.
‫با اینکه مریض بود، ‫ولی اونجا حضور داشت،
‫زمین‌گیر نشده بود.
‫فکر نمی‌کردم کار به اینجا بکشه، ‫اونم یهویی.
‫احتمالا زیاد فیلم دیدم، ‫خصوصا فیلمای بچه‌گونه.
‫این دو سال اخیر با بدنیا اومدن میرابلا ‫همه چی خیلی خوب و با نشاط بود.
‫حتی اگه اوضاع سخت میشد،
‫زیبایی و روشنی باقی می‌موند.
‫این خیلی واقعیه.
‫شرمنده وراجی می‌کنم. ‫پرواز زده شدم.
‫وقتی با هواپیما میام احساسی‌تر میشم.
‫بگذریم...
‫خیلی خوبه که ما اینجاییم، ‫فقط خودمون هستیم.
‫باید این طور باشه. ‫بابا این جور می‌خواست.
‫مزاحم حرفتون شدم. شرمنده.
‫چطوری، ریچل؟ ‫انگار از جشن شکرگزاری با هم حرف نزدیم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫نمی‌دونم می‌خواید چی بگم. ‫خوبم.
‫معلومه نشئه‌س. ‫اینجا بوی گند علف میده.
‫آره بابا، اون بالاهام.
‫خیلی بالام.
‫اولین کاری که فردا صبح می‌کنم ‫اینه که یه سیگار می‌پیچم،
‫بعدش سه بار دیگه هم علف می‌کشم.
‫می‌دونید چرا؟ چون من اینم.
‫برام مهم نیست مواد می‌کشی.
‫ولی تو خونه‌ای که مریض توشه ‫سیگار کشیدن درست نیست.
‫خب، از نظر بابا اشکال نداره.
‫باور کن، همیشه پیشش می‌کشیدم.
‫و مشکلی نداشت.
‫در واقع از مزه‌ش خوشش میاد.
‫چند بار به خودم گفت.
‫دوده. دود، نه مزه. ‫ناسلامتی داره می‌میره. برو بیرون.
‫لعنت، همش پنج دقیقه طول کشید.
‫پنج دقیقه، نه؟ ‫که تو کارام فضولی کنی.
‫یه لحظه پیش داشته می‌گفتی، ‫«بیایید با هم خوب باشیم.»
‫آره. آره. بهتره آروم باشیم. ‫دلیل نداره این مشکل درست کنه.
‫باید بره علف آشغالش رو بیرون دود کنه.
‫علف آشغال؟
‫ای بابا. اصل جنس رو می‌گیرم.
‫نه اون کثافتی که کل روز دود می‌کردی، یادته؟
‫- فکر کردی فراموش کردم؟ ‫- مال دوران دبیرستان بود.
‫از اون موقع بر خلاف بعضیا خیلی عاقل شدم.
‫عاقل شدی؟ هنوز عوضی هستی.
‫ریچل، کیتی، نه. بس کنید.
‫ببینید.
‫سلام. دنبال ما می‌گشتی؟
‫لطفاً بیا بشین.
‫- شرمنده، داشتیم... ‫- نه. نیازی به عذرخواهی نیست.
‫متوجه هستم که تو وضعیت استرس‌آوری هستید.
‫طبیعیه.
‫سخته.
‫وقتی همکارم میرابلا تو اتاق پیش پدرتونه،
‫گفتم بیام در مورد وضعیتش حرف بزنم.
‫«میرابلا؟»
‫اسم دخترم همینه.
‫- عجب. ‫- واقعاً؟ اسم قشنگیه.
‫- سه سالشه. ‫- چه عالی.
‫و خیلی خوبه ک تو این شرایط ‫همگی اینجا هستید.
‫همیشه اینطور نیست.
‫خانواده‌ها با هم مشکل دارن.
‫گاهی بعضیا به‌خاطر دلایل پزشکی نمی‌تونن بیان.
‫گاهی هم به‌خاطر مسائل دیگه.
‫می‌دونم که همسرش چند سال قبل فوت کرده.
‫دو بار ازدواج کرد.
‫آره، فوت کرده.
‫از سرطان سینه حدود 20 سال قبل، نه؟
‫بهتون تسلیت میگم. ‫نمی‌دونم اون موقع چی کار کردید،
‫ولی به نظرم خیلی کمک می‌کنه ‫روندی که در پیش می‌گیریم رو بدونید
‫حالا که پدرتون نه غذای جامد می‌خوره نه مایع.
‫من یا میرابلا یا اگه ممکن باشه هر دومون،
‫هر روز صبح طرفای این ساعت میایم اینجا،
‫شماره‌م رو دارید.
‫اگه سوالی داشتید جواب میدم ‫یا اگه لازم باشه میام.
‫وقتی فوت کرد با ما تماس می‌گیرید.
‫ساعت مرگ رو اعلام می‌کنیم
‫مگه اینکه قبلش باز رفته باشه بیمارستان.
‫ببخشید. واسم خیلی عجیبه که اسمش اینه.
‫وقتی اسمش رو می‌گید یاد دخترم می‌افتم.
‫لطفاً ادامه بدید. شرمنده.
‫خب،
‫خبر خوب اینه که پدرتون به مسکن جواب میده،
‫سرطانش در مراحل خیلی پیشرفته‌س ‫و وقتی درد داریم،
‫بدنمون به طور طبیعی سعی می‌کنه ‫باهاش بجنگه،
‫حتی با اینکه باعث آسیب بیشترمون میشه.
‫آرامشش می‌تونه این فرایند رو ‫به طور طبیعی تسریع کنه.
‫تفاوت بزرگی بین بیمارسرا ‫و مراقبت بیمارستانی وجود داره،
‫که هدفش طولانی شدن عمره.
‫هدف ما همیشه مرگ بدون درد بوده.
‫ولی یه مسئله دیگه‌م هست،
‫فقط بدن نیست که رو مدت زمان ‫فوت شدن تاثیر می‌ذاره.
‫نمی‌تونم از نظر علمی توضیح بدم،
‫ولی تو این دوازده سالی که ‫در این بیمارسرا کار کردم،
‫برام خیلی روشن شده که ذهن
‫مثل بدن نقش مهمی ایفا می‌کنه.
‫و اینجاست که شما می‌تونید واقعاً کمک کنید،
‫اگه هنوز دل نکَنده باشه، ‫یا از ترس نخواد بره.
‫شما می‌تونید بهش اطمینان‌خاطر بدید
‫که می‌تونه بره.
‫ذهن قدرت بهبود یا برگشت بیماری رو نداره،
‫نه تو این مرحله‌ای که پدرتون هست،
‫ولی اگه بدونه مشکلی نیست،
‫که شما همه خوبید،
‫خیلی راحت‌تر دل می‌کَنه.
‫- ببخشید. آنجل بودی، درسته؟ ‫- اوهوم.
‫آنجل، اسمت هم به کارت می‌خوره. ‫(فرشته)
‫می‌خواستم بپرسم،
‫پدرم قصد داشت فرم دی‌ان‌آر امضا کنه، ‫که احیا نشه.
‫ولی زمانی که می‌رفته دکتر ‫به هر دلیلی این کار انجام نشده.
‫این مسئله هنوز براش مهمه،
‫که واسه همین می‌خواستم بدونم چقدر دیگه زنده‌س.
‫متوجه هستم. ‫یه معادله ساده ریاضی نیست.
‫خب، واضح نگفت.
‫ممکنه هر لحظه فوت کنه، ‫یا شاید چند روز دیگه، یا مدت طولانی‌تر.
‫باید بیای دیدنش. ‫حالش خوب نیست.
‫همین یه ماه پیش دیدمش،
‫ولی به نظر میاد الان چند سال گذشته.
‫برنامه‌م اینه که فعلاً اینجا بمونم.
‫نوبتی ازش پرستاری می‌کنیم.
‫وقتی زمانش برسه با همیم.
‫مطمئنم اگه برم، همون لحظه که برم ‫و نتونم به موقع برگردم
‫این اتفاق بیفته، می‌دونی؟
‫می‌شنوی؟
‫کریستینا داره براش آواز می‌خونه.
‫نمی‌دونم. فقط خدا کنه ‫از گروه «گریتفول دید» نباشه.
‫همون لحظه بابا رو می‌کشه. ‫اونم مثل من از آهنگاشون بدش می‌اومد.
‫خوبه. بد نیست. ‫حداقل ظاهراً خوبه، مثل همیشه.
‫امیدوارم آواز خوندش طولانی نیشه. ‫وگرنه منم می‌کشه.
‫اون...
‫دقیقاً همین جوریه که همیشه بوده.
‫ازش یه کار ساده خواستم، ‫ترتیب امضای فرم دی‌ان‌آر لعنتی رو بده،
‫که الان امضا کردنش خیلی پیچیده‌تر شده.
‫امیدوار بودم مسئول ‫بیمارسرا کمک کنه، ولی انگار
‫باید یه پزشک بیارم اینجا ‫و وقت بگیرم
‫و بعدش ببینم کِی به هوشه تا امضاش کنه.
‫الان نیست.
‫ازش خواستم تو خونه سیگار نکشه، ‫و دلخور شد.
‫انگار دل تو دلش نیست که بابا بمیره ‫و آپارتمان مال خودش بشه.
‫اصلاً برام مهم نیست بعدش چی کار می‌کنه.
‫مسئولیتش با من نیست.
‫ریچل، چی کار می‌کنی؟
‫می‌دونی که اینجا نمیشه سیگار بکشی.
‫ویکتور!
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی، مرد؟
‫گند می‌زنی به حال من.
‫گندکاریت رو نباید اینجا انجام بدی.
‫مشکل اینه.
‫این کوفتی قانونی شده.
‫چیه، هنوز تو دهه نود گیر کردی ‫وقتی خودت دود می‌کردی؟
‫برو بابا.
‫هر شب می‌کشم،
‫ولی وقتی میرم خونه ‫و تو آپارتمانم هستم.
‫قانون اینجا رو که می دونی.
‫اگه کسی سیگار بکشه قشقرق به پا می‌کنن.
‫ازم می‌خوان پلیس خبر کنم. ‫دیوونگیه.
‫ببین، چرا نمیری تو خونه،
‫که فقط بتونم بهت هشدار بدم،
‫و تو هم بگی برو به درک؟
‫باشه،
‫آخریشه.
‫می‌دونی، به‌خاطر خواهر عوضیمه.
‫میگه سیگار کشیدن بابامون رو می‌کشه.
‫وینی چطوره؟
‫داره گور به گور میشه، ‫ولی به‌خاطر سیگار کشیدن من نیست.
‫عوضی‌بازی زیاد در میاره...
‫همیشه باید زهرش رو بریزه.
‫و حالام گفت بیام اینجا تا آروم بشم، ‫و بعد تو میای سرم داد می‌زنی.
‫جسارت نباشه. ‫نوکرت هم هستم، ویکتور
‫ولی سر اون باید داد بزنی، نه من.
‫خب...
‫فقط سعی می‌کنم دووم بیارم، می‌دونی؟
‫هی، می‌خوای بیای پیش من؟
‫پرستار الاناست که بیاد،
‫و قبل از رسیدنش می‌تونیم دور بابا جمع بشیم.
‫براش آواز بخونیم.
‫یا اگه می‌خوای، می‌تونی باهاش تنها باشی. ‫اینم میشه.
‫خوابیده ولی خیلی آسوده به نظر میاد.
‫مطمئنی؟
‫باشه.
‫اگه نظرت عوض شد می‌تونی.
‫نمی‌خوام حس کنی ‫به حریم شخصیت هجوم آوردیم.
‫کریستینا؟
‫کریستینا.
‫بله؟
‫فقط همین تو یخچاله.
‫نه یه پاکت سیب، بلکه سه تا.
‫می‌دونی چیه؟ همه‌شون خراب شدن.
‫پلاسیده شدن و فقط همینه. ‫بیا خودت ببین.
‫سه تا پاکت سیب،
‫یه ادویه مونده که خدا می‌دونه مال کِیه، ‫همیناست.
‫خدایی ریچل چند سالشه؟
‫الان میرم خرید می‌کنم.
‫نه، خودم میرم، ‫ولی حرفم این نیست.
‫دیمن نُه سالشه ‫و خیلی بهتر از خودش مراقبت می‌کنه.
‫همون لحظه که بابا زمین‌گیر شده، ‫فقط همینو خریده.
‫فقط یکی دو هفته‌س.
‫بعدش چه بلایی سرش میاد؟
‫یه چیز می‌تونم بگم، ‫به ما مربوط نیست.
‫تو اون سر کشور زندگی می‌کنی ‫و باید به خانواده خودت برسی.
‫منم به اندازه کافی مشغله دارم. ‫دیگه بسه.
‫اوضاعش خیلی خیطه. ‫ولی به من مربوط نیست.
‫الان رفت بیرون خرید.
‫آره، اونم اینجا می‌مونه.
‫نوبتی از بابا پرستاری می‌کنیم. ‫الان پرستار پیششه.
‫هر روز همین موقع میاد ‫و چهار ساعت می‌مونه.
‫چیزی نیست.
‫نه، نمی‌دونم چقدر طول می‌کشه.
‫هیچ کی نمی‌دونه. ‫و نمی‌خوام حدس بزنم ولی...
‫فکر کنم زود برگردم خونه.
‫عیب نداره.
‫عیب نداره. ممنون.
‫فقط می‌خوام بدونم اوضاع اونجا چطوره. ‫بهتون خوش می‌گذره؟
‫ببینم میرن سراغ خادم جک.
‫جک میاد.
‫می‌پره بالا
‫و خطا می‌کنه.
‫خطای شخصی برای جک.
‫جلوش رو گرفتن، اریک ‫با یه حرکت نفوذی قشنگ،
‫با دست چپ پرتاپ می‌کنه. ‫تصمیم درستی بود.
‫اون...
‫دلم براتون تنگ شده. ‫برای هر جفتتون یه ذره شده.
‫هنوز یه روز نگذشته،
‫ولی همش تو این فکرم که برگردم پیشتون.
‫چون اینجا دیگه حس و حال خونه رو نداره.
‫خیلی خوش‌شانسم. ‫نه، نمی‌دونی. باور کن...
‫صدای خودشه؟
‫آره؟
‫آره، لطفاً.
‫فرشتۀ عزیزم.
‫آره. آره، منم. مامانی.
‫سلام، میرابلای ناز خوشگلم.
‫دلت برام تنگ شده؟
‫شنیدم با بابایی حسابی بازی کردی.
‫نه. گریۀ خوشحالیه چون صداتو شنیدم. ‫مامانی ناراحت نیست.
‫اون...
‫خوشحاله چون دوستت داره.
‫و لحظه‌شماری می‌کنه که ببینتت.
‫میرابلا، می‌دونی چیه؟
‫امروز یه خانمه رو دیدم.
‫به آدما کمک می‌کنه.
‫مثل دکتره.
‫خب، دکتره.
‫و حدس بزن اسمش چیه.
‫حالش چطوره؟
‫هنوز خوابه.
‫پرستار نیم ساعت دیگه میره.
‫السون... الژون...الیژان. ‫زن خوبیه.
‫- بهش شام بدیم؟ غذا هست. ‫- ازش می‌پرسم.
‫شاید. آره.
‫احتمالاً می‌خواد بره خونه. ‫خدا می‌دونه چقدر تو راه باید باشه.
‫آره، فکر کنم. بهش تعارف کنیم.
‫بهتره که ازمون خوشش بیاد.
‫و در مورد ریچل؟
‫نمی‌خوام حریم شخصیش رو زیرپا بذارم.
‫بهش میگم غذا حاضره ‫و بیاد بخوره.
‫باشه. باشه، براش غذا درست کردم. ‫بهش بگو.
‫اگه می‌خواد برای اونم غذا پختم.
‫اول به پرستار بگو بعدش به ریچل.
‫هر چی سبز باشه. ‫دلیلش رو نمی‌دونم. اگه سبز باشه نمی‌خوره.
‫جدّی به این فکر افتادیم ‫غذاش رو با رنگ غذا رنگ کنیم.
‫جدّی میگم. ‫فکر می‌کنه خیار بنفشه.
‫شاید وقتی بزرگ‌تر بشه گیج بشه.
‫البته که همینطور میشه. ‫و فقط این نیست.
‫وقتی بزرگ‌تر بشن خیلی چیزا گیج‌شون می‌کنه.
‫اوضاع بهتر شده؟
‫با تریسی؟
‫بهتر یه لغت نسبی ـه. ‫منظورت از بهتر چیه؟
‫باهامون حرف می‌زنه؟ آره.
‫اکثر اوقات یه نوجوون بی‌تربیت پررو ـه،
‫و مثل دشمن با ما، ‫مخصوصا من رفتار می‌منه
‫که تنها وظیفهم اینکه که نذارم ‫به خواسته‌هاش برسه؟
‫آره.
‫درباره‌ش...
‫درباره‌ش حرف نزنیم، باشه؟
‫غذا رو دوست داری؟
‫- چی؟ ‫- غذا.
‫غذایی که برات درست کردم، خوشت میاد؟
‫آره، از غذات خوشم میاد.
‫بابت غذایی که درست کردی ممنونم.
‫غذایی که تو درست کنی خوشمزه‌س.
‫شرط بستم. ‫تیمم به مسابقه نهایی رسیده.
‫واسه همین سرم تو گوشیه. ‫دارم کار می‌کنم.
‫منظورت اینه مسابقه‌ای که ‫روش شرط بستی رو تماشا می‌کنی؟
‫آره.
‫413 تا وسط گذاشتم، ‫پس ده تا دیگه لازمه به 270 برسه.
‫فکر می‌کنی تماشای مسابقه ‫رو نتیجۀ بازی اثر می‌ذاره؟
‫دستت درد نکنه.
‫ببین حتی ظرفا و نشست.
‫دور زدم!
‫جالبه.
‫لباست.
‫آره، تو یکی از جعبه‌ها پیداش کردم.
‫باید همه‌شون رو بگردم و هر چی می‌خوام بردارم
‫و بقیه رو بندازم دور، ولی...
‫آره، خوشحال شدم پیداش کردم.
‫هنوز عاشقشی، ‫ولی دیگه نمیری کنسرتش، نه؟
‫زیاد نمی‌تونم پشت فرمون بشینم.
‫جان مایر؟
‫آره.
‫آره. خانواده خانواده‌س.
‫نخوابیدی؟ ‫تا ساعت 4 پیشش بودی.
‫وقتی می‌دونم بچه‌ها مدرسه دارن ‫نمی‌تونم بخوابم.
‫به همه‌شون پیام دادم.
‫جِی از بچه‌ها بدتره، ‫ولی آماده‌شون می‌کنه.
‫پس کاچی بعض هیچی.
‫تریسی که صبحونه نخورد.
‫قبلش یه کم خوابیدم. ‫بعدا می‌خوابم.
‫می‌دونی اون پرستاری نکرد، نه؟
‫کی؟
‫آره.
‫مطمئن نیستم.
‫احتمالاً باید برم پیش بابا.
‫- اول برم آب بخورم. ‫- برات عجیب نیست؟
‫وقتی ما اومدیم، ‫از تمام مسئولیت‌هاش شونه خالی کرد؟
‫قهوه هنوز داغه.
‫ممنون.
‫دارم آگهی درگذشتش رو می‌نویسم. ‫خوب میشه تو هم بخونی.
‫بله، متوجه‌م.
‫ولی اگه خودش نتونه بیاد،
‫یکی رو می‌خوام بیاد اینجا ازش امضا بگیره.
‫بی‌نهایت براش مهمه.
‫می‌دونم، آره، کاری که شده، ‫و اونم خیلی مریضه که جایی بره.
‫هر لحظه ممکنه بمیره، ‫پس یه راه‌حل جلوم بذارید.
‫بله، لطفاً. منتظر می‌مونم.
‫- آنجل و میرابلا اومدن. ‫- باشه، باز می‌کنم.
‫به نظرم با گوش دادنش بهش، ‫اوضاع بهتر میشه.
‫سلام.
‫صبح بخیر.
‫ریچل هستی، نه؟
‫میشه لباس عوض کنی و بیای اینجا.
‫آنجل داشت در مورد این حرف می‌زد ‫که بابا اوضاع رو چطور می‌بینه.
‫باشه.
‫قهوه می‌خورید؟
‫آره.
‫داشتم به خواهرات می‌‌گفتم ‫به نظرم وینست
‫از دیروز که دیدمش خیلی بیشتر رفتنی شده.
‫نمی‌خوام بگم زمان دقیق فوتش رو می‌دونم.
‫گاهی حدسام درست از آب در اومده ‫و گاهی هم غلط،
‫و چند نفر رو دیدم که ‫در شرایط مشابه پدرتون بودن،
‫و بیشتر از حد انتظارم زنده موندن.
‫فقط میگم لطفا خودتون رو آماده کنید،
‫خصوصا برای حال پدرتون ‫که کلاً از هوش و گوش میره.
‫تونستید باهاش صحبت کنید؟
‫آره، خیلی کم.
‫گاهی چند کلمه زیر لب میگه.
‫مثلاً منو اشتباه گرفت، یا چیزی خواست
‫که اصلاً منطقی نیست.
‫انگار فکر می‌کنه هنوز ‫میره سر کار و ضرب‌الاجل کاری داره.
‫کار خیلی مهمه.
‫با اینکه داشتن شغل ضدحاله،
‫و شخص برای روز بازنشستگیش ‫لحظه‌شماری می‌کنه.
‫با اینحال، حس آشنایی داره که الان لازمه.
‫امیدوارم همگی‌تون، اگه می‌خواید
‫از این فرصتای کوچیک استفاده کنید ‫و احساستون رو بهش بگید،
‫اگه دلتون می‌خواد.
‫الان وقتشه.
‫فرم دی‌ان‌آر.
‫- درسته. ‫- آوردن پزشک کار سختیه،
‫و الان با این چیزایی که گفتید، ‫فکر کنم سخت‌تر هم شد.
‫آره، آره. می‌فهمم برای شما خیلی مهمه.
‫برای اون.
‫می‌دونم بدون فرم ‫چه اتفاقی می‌افته، چه اتفاقی ممکنه بیفته.
‫مامورهای آمبولانس دنده‌های مادر دوستم رو شکستن،
‫تقریباً همه‌شون خرد شدن،
‫درست بعد از اینکه با آرامش از دنیا رفت ‫و اونا خواستن احیاش کنن.
‫بنده خدا تا سه هفته بعدش ‫در حالت مرگ مغزی به سر می‌برد.
‫شَل و پَل شده بود.
‫و پدرم همچین چیزی نمی‌خواد.
‫وقتی از این دنیا میره، ‫باید اجازه داشته باشه که بره.
‫متوجه هستید که؟
‫آره. آره.
‫گاهی...
‫گاهی بعضیا وقتی عزیزشون فوت می‌کنه
‫سریع آمبولانس خبر نمی‌کنن.
‫یوقت مطمئن نیستن،
‫و این باعث تاخیر در تماس میشه.
‫درسته. درسته.
‫ولی اگه یهویی واجب شد بره بیمارستان چی؟
‫من به شدت طرفدار عدم احیا هستم.
‫ولی نمی‌تونم امضا کنم.
‫- هان؟ ‫- یه حرفی دارم.
‫می‌فهمم اگه نمی‌خوای بری تو اتاق بابا.
‫حرفی نیست، من تا 4 صبح پیشش بودم ‫و کریستینا از اون موقع تو اتاقشه.
‫هر کی کمک کنه ثواب کرده.
‫و هر کسی به شیوۀ خودش با مرگ مواجه میشه ‫و من نمیگم چی کار کن.
‫بین خودت و باباست
‫و هر جور که دوست داری زندگی کنی.
‫ولی ازت خواهش می‌کنم ‫مثل نوجوونا رفتار نکن
‫و یواشکی تو دستشویی سیگار نکش.
‫بدبختی یواشکی هم نیست. ‫تو کل خونه بوش پیچیده.
‫نمیگم به‌خاطر بابا سیگار نکش، ‫با اینکه خودش نمی‌تونه حرف بزنه.
‫به‌خاطر خودم میگم.
‫ازت می‌خوام به من ‫و خواسته‌هام احترام بذاری،
‫و تا وقتی بابا زنده‌س و من اینجام، ‫بری بیرون سیگار بکشی. فقط همین.
‫بعدش اینجا مال تو میشه. ‫اسمت رو اجاره‌نامه هست.
‫اونوقت هر کاری دلت خواست بکن، ‫و من هیچی نمیگم.
‫می‌خوای سیب‌های فاسد تو یخچالت بمونه؟ ‫به من مربوط نیست.
‫شبانه روز می‌خوای بکشی؟ ‫به من چه.
‫از الان به بعد، ‫هر وقت میری بیرون سیگار بکشی،
‫فکر کن،«برای احترام به کیتی میرم»،
‫و منم می‌فهمم برام احترام قائل میشی، خب؟
‫باشه.
‫هیچی نگو، ویکتور. ‫دل و دماغ ندارم.
‫- ریچل. ‫- ببین، نوکرتم، ویکتور. ولی بزن به چاک.
‫به هر کی می‌خوای زنگ بزن، ‫هر کار می‌خوای بکن.
‫اصلاً برام مهم نیست. ‫فقط می‌دونم این کوفتی قانونیه.
‫حق با منه.
‫بابا بیخیال ما شو.
‫چطوری؟ خوبی؟
‫می‌دونی، می‌گذرونم بره.
‫آره، می‌دونم.
‫خوب می‌دونم، داداش.
‫می‌خواستم دعوتت کنم بشینی، ‫ولی بچه‌ها همراهتن.
‫راحت باش.
‫اونام خیلی زود می‌کشن. ‫نگران نباش.
‫نوبتی ماریجوانا دود می‌کنن، هان؟
‫- چی بگم. چی بگم. ‫- آره.
‫بچه‌های لعنتی.
‫گفتم بیام بیرون یه کم هوا بخورم.
‫راحت میشه فراموش کرد ‫بیرونی هم وجود داره، می‌دونی؟
‫خوبه گاهی بیای بیرون و نفس تازه کنی.
‫خیلی وقته اینجا نشستم، ‫شاید چند ساله،
‫ولی خوبه. فراموش کرده بودم.
‫یادمه گاهی می‌اومدم این بیرون می‌نشستم.
‫یادمه لازم داشتم.
‫عجیبه چه چیزایی یادمون میره، ‫چیزایی که برات خوبن،
‫یه لحظه از همه چی فاصله بگیری.
‫تو در چه حالی؟
‫می‌دونم آسون نیست،
‫که من و کیتی وارد حریم شخصیت شدیم.
‫خونۀ من نیست.
‫نه. هست. ‫برای تو و باباست.
‫ولی خیلی زود مال تو میشه.
‫می‌خوام خرت و پرتام رو رد کنم بره،
‫یا بندازم دور یا با خودم ببرم خونه.
‫شرمنده این همه مدت اونجا بوده.
‫حتماً ردشون می‌کنم.
‫برام مهم نیست.
‫تو اتاق من نیست، ‫به من ربطی نداره.
‫برای من مهمه. ‫آخه دلیل نداره اونجا بمونن و خاک بخورن.
‫من کلی جا دارم.
‫زیادی.
‫فکر کنم برای بچه دوم کافی باشه ‫وقتی زمانش برسه،
‫ولی میرابلا خودش تنهایی خیلی کار داره، می‌دونی؟
‫تصور دو تاش سخته، ‫ولی میگن آسون‌تر میشه.
‫حداقل این طور میگن.
‫می‌دونم دیوید بچه می‌خواد.
‫تو چی؟
‫من چی؟
‫بچه.
‫بچه می‌خوای؟
‫شرمنده ولی یه تخته‌ت کمه.
‫بهت بر نخورده، ولی خلی.
‫من؟
‫منظورت از «خل» چیه؟
‫چطور؟ از چه نظر؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید به‌خاطر اون همه ماشروم ‫و زهرماریه که کشیدی.
‫گریتفول دید کوفتی. ‫آهنگاشون خیلی چرته.
‫آره.
‫آره، باشه.
‫می‌دونی...
‫واقعاً این جور نیست.
‫یه بخشیش همینه ولی...
‫هرگز مسئله این نبود.
‫باشه، باشه. شوخی می‌کنم. ‫نشئه‌م. فراموشش کن.
‫نه، نه. من نمی‌خوام بچه‌دار بشم.
‫عیب نداره.
‫باور کن، قدیما هم بهم گیر می‌دادن.
‫عکسم دست ملت بود ‫که تو گِل و خاک غلت می‌زدم،
‫و خل‌بازی در میاوردم، ‫ولی واقعیت تو اجراهاس،
‫یه گروه بودیم که هوای همدیگه رو داشتیم.
‫همین.
‫همه
‫برای عشق واحد به موسیقی به هم مرتبط بودن،
‫که اجازه می‌داد با همدیگه همزادپنداری کنیم، ‫به همدیگه اهمیت بدیم.
‫برای کسایی که
‫این حس رو جای دیگه‌ای پیدا نکردن، ‫یا ازشون دریغ شده،
‫و مجبور شدن
‫خودشون برای خودشون ایجاد کنن.
‫آره. حداقل برای یه عدّه، نه همه.
‫بهتره برم قدم بزنم.
‫خوراکی بخرم.
‫تو چیز بخصوصی نمی‌خوای؟
‫نه، نمی‌خوام. ممنون.
‫باشه. می‌بینمت.
‫آره.
‫می‌بینمت.
‫مطب دکتر رابرت ساندرز ‫شمارۀ شما رو داده
‫که اگه نیاز بود بتونم تماس بگیرم.
‫پدرم خیلی بدحاله.
‫در حال مرگه.
‫ممنون. بله.
‫و می‌خواد فرم عدم احیا رو امضا کنه
‫ولی خیلی ناخوش‌احواله که خودش بیاد.
‫آره، به هوش و گوشه.
‫البته نه همش. ‫از خدمات بیمارسرا تو خونه‌ برخورداره.
‫- به نظر شما دکتر... ‫- کیتی؟ کیتی؟
‫نفس کشیدنش عجیب شده. ‫یه اتفاقی افتاده.
‫باباجون؟
‫- ریچل، باید بیای. ‫- بابا، صدامو می‌شنوی؟
‫تنفسش مشکل داره.
‫بابا؟
‫نمی‌فهمم. واکنشی نشون نمیده. باشه.
‫باشه، به نظرم باید آمبولانس خبر کنیم.
‫- نه. ‫- چرا.
‫- نه. بهتره به آنجل زنگ بزنم. ‫- باشه.
‫- خوبه. ‫- خوبه.
‫حالش خوبه.
‫وای.
‫یا خدا.
‫آره، خیلی ترسناک بود.
‫فکر کردم...
‫چی بگم.
‫خوب می‌دونم خیلی سرسخته، لعنتی.
‫تا وقتی آماده نباشه رفتنی نیست.
‫- جشن گرفتی؟ ‫- آره.
‫می‌دونستم به یه دلیلی نوشیدنی گرفتم. ‫ولی نمی‌دونستم برای جشن گرفتن زندگیه.
‫یه کم برات می‌ریزم.
‫یه کم بریز. ‫آنجل گفت خیلی زود خودشو می‌رسونه.
‫نباید جلوش جشن بگیریم.
‫وجهه خوبی نداره.
‫آنجل.
‫فرشتۀ مرگ بیشتر بهش میاد.
‫بخورش.
‫حالیت شد منظور آنجل چی بود، آره؟
‫تا وقتی بابا قشنگ نمرده ‫به اون یا آمبولانس زنگ نزنیم.
‫از مرگش مطمئن بشیم و بعد صبر کنیم.
‫من برم پیشش ببینم وضعش ثابته.
‫فرشتۀ مرگ میاد و با خودش می‌برتش.
‫برو دیگه.
‫نکن. این کار رو نکن.
‫نه، باید دو تا بازی رو ببینم. ‫واسه دو تاش پول گذاشتم.
‫مهم نیست. یکی رو تماشا کن.
‫اعصاب آدم خورد میشه ‫هی شبکه عوض می‌کنی.
‫هر کدوم مهم‌تره رو انتخاب کن ‫و بشین ببین.
‫اصلاً نمی‌دونم بازی‌ها چند چنده.
‫از بس این کانال اون کانال می‌زنی.
‫باشه؟
‫ممنون.
‫باید بریم بیرون بکشیم.
‫درخواست دادن.
‫داریم بازی رو می‌بینیم.
‫شرمنده، ارزشش رو نداره.
‫اصلاً مشکلی نیست. ‫کارم همینه.
‫خوشحالم زنگ زدید ‫وقتی همین نزدیکا بودم و سریع اومدم.
‫نیم ساعت دیرتر تماس می‌گرفتید، ‫رفته بودم کویینز.
‫مسلماً خیلی خوشحالیم که هنوز پیش‌مونه،
‫ولی وقتی سخت نفس می‌کشید ‫صدای ناجوری در آورد...
‫من، یعنی ما از این نگرانیم ‫نکنه درد می‌کشه.
‫آره، و الان میرابلا داره معاینه‌ش می‌کنه.
‫مقاومت به سرعت قطرۀ سِرم بالا میره، ‫همونطور که حس درد زیاد میشه.
‫پس پیشنهاد می‌کنم ‫میزان مورفین رو زیاد کنیم.
‫ولی یه مرز نامرئی این وسطه.
‫اونقدر باشه که کمکش کنه، ‫ولی اونقدر نباشه که باعث مرگش بشه.
‫وقتی میرابلا کارش تموم بشه، ‫میاد بیرون و بهمون میگه.
‫ولی متوجۀ حرفام شدید، درسته؟
‫می‌تونستیم آمبولانس خبر کنیم.
‫اگه مشکل تنفسش بر طرف نمی‌شد ‫حتماً زنگ می‌زدیم.
‫معلوم بود که درد می‌کشید، ‫و نمی‌دونیم چی کار کنیم.
‫می‌دونم. و باور کنید، ‫آخرین چیزی که همه می‌خوان
‫لنگ در هوا موندن تو این وضعیته.
‫همگی می‌خوایم با آرامش از دنیا بره.
‫ولی میرابلا کمک‌مون می‌کنه.
‫بهمون میگه دقیقاً چقدر ‫مورفین میشه تزریق کرد.
‫اگه باز این طور شد چی؟
‫درد می‌کشه ‫و بیشتر از توصیه میرابلا بهش مورفین بدیم.
‫خب عمداً نمی‌تونید این کار رو بکنید. ‫تو این شهر قتل محسوب میشه،
‫تو کل کشور،
‫حتی اگه خود بیمار بخواد.
‫ولی تنها کاری که میشه کرد ‫اینه که مرتکب اشتباه بشید،
‫تا غیرعمد محسوب بشه.
‫شاید تو دوز دارو اشتباه پیش بیاد.
‫گاهی اگه مقدارش زیاد باشه، ‫کُشنده‌س.
‫نمی‌دونم، ولی این اشتباهات پیش میاد ‫و این حوادث طبیعیه، درسته؟
‫متاسفم که خیلی درد کشید.
‫می‌فهمم برای شما چقدر سخت بوده،
‫ولی اینجا پیش شماست ‫نه تو بیمارستان
‫با امید اینکه اوضاع بهتر میشه.
‫یعنی خودِ عزراییل ـه.
‫دیدی گفتم؟
‫اون می‌خواد کمک کنه. ‫تو همش این سوالا رو ازش می‌پرسی.
‫می‌دونم، و ازش ممنونم.
‫ولی اون طور که آنجل گفت ‫نمی‌خوام به طور تصادفی باعث اوردوز بابامون بشم.
‫فقط نمی‌خوام درد بکشه.
‫تا پرستار اینجاست ‫بهتره یه فکری واسه شام بکنیم.
‫باشه. نمی‌خوای در موردش حرف بزنی.
‫عیب نداره.
‫می‌خوری؟ ‫دو تا لیوان دیگه مونده.
‫- یه بطری دیگه‌م هست اگه بخوایم... ‫- نمی‌خوام.
‫ریچل؟
‫بله. مشکلی هست؟
‫مشکلی هست؟ تو بگو.
‫ببین، خواهشاً شروع نکن، خب؟ ‫همونطور که خواستی بیرون سیگار کشیدیم.
‫حالا می‌ریم تو اتاقم.
‫فکر نمی‌کنی یه کم عجیبه؟ ‫آخه عجیبه، نه؟
‫تو همچین شرایطی غریبه‌ها رو بیاری خونه.
‫کار درستیه که یه غریبه رو بیاری خونه ‫وقتی هر لحظه‌س که بابا ممکنه جون بده؟
‫غریبه نیست.
‫من و بنجی یه مدته با همیم.
‫چون تو نمی‌شناسیش ‫به این معنی نیست که غریبه باشه.
‫و بابا دوستش داره. این مهمه.
‫باشه.
‫به نظرم بهتره زیاد بهش سخت نگیری.
‫برای خودش آزاده.
‫خیلی وحشتناک بود. ‫مطمئن بودم که داره جون میده.
‫یه جور عجیب نفس می‌کشید، ‫صورتش...
‫کاش بتونم این تصویر رو ‫از ذهنم پاک کنم.
‫آره، بیشتر بهش مورفین زدن. ‫الان خوابیده.
‫نمی‌دونم اگه فرصتی مونده باشه.
‫خوبم. حداقلش اینه که زودتر میام خونه.
‫عیب نداره. چیزی نیست.
‫یکی دو ساعته که کیتی رو آورده به الکل، ‫و می‌دونی اون و ریچل...
‫بگذریم، چیزی نیست.
‫همه چی مرتبه.
‫چیه؟
‫هیچی. فقط اینجا خوابت نبره.
‫- به اندازه کافی مشکل دارم. ‫- حالم خوبه. خوابم نمیاد.
‫- پرتم نکن بیرون پیش اون سلیطه‌ها. ‫- ای بابا. خواهرام هستن.
‫من می‌تونم بهشون فحش بدم، ‫ولی تو نه.
‫باشه، آره.
‫خواهرات میگن برو بیرون سیگار بکش. ‫اینجا خونۀ کوفتی توئه.
‫- جدّی میگم. حوصله الم شنگه ندارم. ‫- باشه.
‫باشه. هیس. آروم حرف بزن.
‫باشه، ولی می‌دونی کارشون اشتباهه، نه؟
‫و لازم نیست اونا برات تعیین تکلیف کنن.
‫تمام مدت تو اینجا بودی ‫و از پدرت مراقبت می‌کردی.
‫و یهویی، اینجا شد خونۀ اونا؟ ‫اونا مراقبشن؟
‫- گمشو ببینم بابا. ‫- بس کن.
‫لطفاً جون من ساکت باش. ‫داری داد می‌زنی.
‫فقط می‌خوام بگم
‫خونه خواهرت کجاست؟
‫بروکلین؟
‫و کِی میاد سر بزنه؟
‫تو بهترین حالت ماهی یه بار.
‫حتی اونم نه.
‫غلط زیادی کرده.
‫و می‌دونی باید ازش حساب پس بگیری.
‫اون یکی خواهرت؟ ‫از ظاهرش پیداست که اصلا تو یه عالم دیگه‌س.
‫- باشه. ‫- آدم شناسم.
‫آره، آدم شناسم.
‫اگه تو یه چیز مهارت داشته باشم،
‫اینه که زود می‌فهمم طرف پرروئـه ‫یا خل و چله.
‫و تو این جور نیستی.
‫هیچ کدوم از این اخلاق‌ها رو نداری.
‫ببین، جوری رفتار می‌کنن ‫انگار خیلی حالیشونه،
‫ولی نیست.
‫باشه؟
‫می‌فهمی؟
‫فهمیدم.
‫در کلاس‌های شبانۀ مدیریت ‫در دانشگاه بی‌ام‌سی‌سی شرکت کرد
‫و عاشق یه دختر چشم سبز ساکت ‫که پشت سرش می‌نشست شد.
‫سال 1978 مارگارت دایسون شد،
‫و صاحب دو دختر شدن.
‫مارگارت بعد از یک مبارزۀ طولانی
‫با سرطان سینه که وینست همواره در کنارش بود، ‫در سال 1994 فوت کرد.
‫سه سال بعد...
‫سه سال بعد، ‫وینست با سارا برادسکی ازدواج کرد،
‫که دختر کوچکش را ‫مثل دخترش خودش بزرگ کرد.
‫سارا نیز قبل از وینسنت فوت کرد...»
‫می‌دونی، غذای کافی برای هر جفتتون هست
‫اگه بخوای به ریچل بگی و بیایید سر میز.
‫باشه، ممنون.
‫از آشناییت خوشحال شدم.
‫قبلاً آشنا شدیم.
‫چند وقت پیش بود.
‫شاید یکی دو ماه قبل.
‫- شما یادت نیست؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫نه، نه، به جا نمیارم.
‫پس به گمونم آخرین بار بود که اینجا اومدی،
‫چون یه مدت پیش بود، درسته؟
‫راستش همینجا تو این اتاق بودیم.
‫من و وینسنت داشتیم مسابقه تماشا می‌کردیم.
‫تیم باکس و بولز.
‫راستش زیاد با هم مسابقات ورزشی می‌بینیم.
‫- خوبه. ‫- آره بود.
‫همیشه با روی باز ازم استقبال می‌کرد.
‫و منم همیشه دوست داشتم بهش سر بزنم.
‫گاهی یه کلام حرف نمی‌زدیم. ‫فقط بازی رو تماشا می‌کردیم.
‫تماشا می‌کردیم.
‫گاهی حرف می‌زدیم.
‫چرت و پرت می‌گفتیم.
‫در مورد زندگی.
‫همچین چیزایی.
‫افراد مسن.
‫بعضیاشون این طور هستن.
‫همه‌شون نه، ولی معمولاً باهاشون کنار میام.
‫گاهی خیلی عاقل و دانا میشن.
‫یا ازش لذت می‌برن یا نه.
‫از اول از همینِ وینسنت خوشم اومد.
‫مشخص بود که همون لحظه ‫که منو دید،
‫متوجۀ یه چیزایی شد که نمی‌خوام بگم،
‫لازم نیست بگم، ‫چون منم همینطورم.
‫انگار رابطۀ خوبی داشتید.
‫خوشحالم می‌شنوم.
‫منظورم اینه آدما رو خوب می‌شناسم.
‫حتی لازم نیست چیزی بگن.
‫کل شخصیتشون دستم میاد.
‫حداقل بیشترش.
‫آره، آسونه وقتی یکی بهم نگاه می‌کنه، ‫ولی در واقعیت...
‫داره ذات و درونم رو می‌بینه.
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫اگه نمی‌خوای بیای سر میز...
‫فقط گفتم غذا برای شما داریم.
‫می‌تونی دو تا بشقاب با خودت ببری.
‫دیدی؟
‫می‌فهمم داری چی کار می‌کنی.
‫شاید خیلی تابلوئه،
‫ولی وقتی از کنارتون رد شدم ‫فهمیدم فازتون چیه
‫قبل از اینکه یه کلمه حرف بزنید.
‫فکر کنم سوءتفاهم شده.
‫سوءتفاهم نشده.
‫صد درصد سوءتفاهم نشده.
‫تازه فهمیدم.
‫حتی تعارف غذا یه جور حس مالکیته.
‫تا حالا بهش فکر کردید؟
‫فکر کنم من بیشتر از شماها ‫سر این میز نشستم.
‫اون پدر ماست.
‫آره، ولی به نظرت کی اینجا حاضر بوده؟
‫اون... اون از حقش دفاع نمی‌کنه.
‫ریچل می‌تونه از پس خودش بر بیاد،
‫که یکی از خصوصیاتیه که عاشقشم،
‫ولی از حقش دفاع نمی‌کنه.
‫خصوصاً پیش شما دو نفر.
‫فهمیدیم. ممنون. ‫به اندازه کافی تیکه انداختی.
‫نه، نه، نه، نفهمیدی
‫چون وگرنه جوری رفتار نمی‌کردی ‫که انگار همیشه به بابات سر می‌زدی.
‫کی بابات رو می‌برد دستشویی؟
‫کی...
‫کی قرصاش رو نصف می‌کرد
‫و طبق روزهای هفته تو جاقرصیش می‌ذاشت
‫درست مثل وقتی مامانم رو می‌دیدم
‫که همین کار رو برای پدر رو به فوتش می‌کرد؟
‫باشه، الان صداش می‌کنم.
‫وقتشه از اینجا گورتو گم کنی.
‫بوی زهره‌ماری که خوردی رو حس می‌کنم.
‫دختر بیچاره بهش غذا می‌داد.
‫وقتی دیگه چیزی جز سیب نمی‌خورد،
‫که سیب‌ها رو قاچ می‌کرد و دهنش می‌ذاشت؟
‫کوفتم حالیت نیست.
‫ریچل، بیا این دوست کثافتت رو
‫از جلو رومون بنداز بیرون یا هر کوفتی که هست.
‫نمی‌خوام اینجا باشه. ‫باید بره.
‫زود باش، بنجی. ‫بیا بریم.
‫می‌خوام از وینسنت خداحافظی کنم؟ ‫عیب نداره؟ می‌تونم؟
‫معلومه که می‌تونی.
‫تو هم میای؟
‫همینجا می‌مونم.
‫وای، پسر.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫ممنون که چند ساعت در روز ‫ازش پرستاری می‌کنی.
‫ما هم فرصت استراحت پیدا می‌کنیم.
‫یه نفسی تازه کنیم، خب؟
‫گاهی هضمش برای آدم دشوار میشه.
‫بابت اون موقع معذرت می‌خوام.
‫شرایط استرس‌آوریه. ‫به گمونم شما تجربه داشتی.
‫مشکلی نیست.
‫فردا ساعت پنج عصر؟
‫باشه، مگه اینکه قبلش اتفاقی بیفته.
‫زنگ می‌زنم.
‫حس می‌کنم... نمی‌دونم.
‫ببینیم فردا چی میشه، ‫ولی نمی‌دونم چقدر این وضع ادامه داره.
‫حالش زیاد خوب نیست.
‫شرمنده.
‫ببخشید. اسیر من شدی.
‫بابت امروز ممنون.
‫مطمئنم فردا می‌بینیمت.
‫ریچل؟
‫- ریچل، میشه یه چیزی بگم؟ یه لحظه صبر کن. ‫- علاقه‌ای ندارم.
‫- هنوز نگفتم... ‫- علاقه‌ای ندارم.
‫- خب، می‌خوام بگم... ‫- خیلی خب، قضیه از این قراره، خب؟
‫مجبور نیستیم چیزی به همدیگه بگیم. ‫چیزی واسه گفتن نیست.
‫تا اینجایی، کاری که باید بکنی رو بکن. ‫بعدش دیگه تمومه.
‫دیگه کار به کار همدیگه نداریم. ‫می‌تونیم سر راه هم قرار نگیریم.
‫نه شدنیه، نه درسته.
‫اوه، خب، بحث تو نیست.
‫بحث هیچ کدوم‌مون نیست. ‫بحث پدرمونه.
‫- "پدرمون." جالبه. ‫- واسه چی؟
‫همیشه وقتی یه چیزی ازم می‌خوای میگی "پدرمون."
‫معمولا میگی "پدرم."
‫خب، سعی دارم ازش عذرخواهی کنم، ‫ولی همونطور که می‌بینی...
‫گور بابای عذرخواهی کردنت، جدی میگم.
‫آفرین.
‫آفرین. در رو می‌کوبی ‫در حالی که اون همین بغل داره می‌میره؟
‫تو یه عوضی لوسی!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫- نه! نه! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫نه، تو روحت هم خبر نداره. نابودت می‌کنم!
‫- تو نابودم می‌کنی؟ ‫- آره!
‫تو الدنگی، آره! ‫یه آدم آویزون و ورشکسته...
‫خیلی خب، کریستینا، ‫باید این عوضی رو از اینجا ببری.
‫- بیا جلو ببینم! ‫- بسه!
‫بسه!
‫از جفت‌تون متنفرم! جفت‌تون عوضی هستین! ‫بچه‌های آشغال کثافت!
‫کریستینا، کجا میری؟
‫هی.
‫از اتاقش اومدم بیرون که وسایلم رو جمع کنم. ‫اون روبه‌راهه.
‫چرا وسایلت رو جمع کردی؟
‫به نظرم باید مدتی برم خونه.
‫دیروقته.
‫به نظرم اگه برم خوبه.
‫اگه چیزی تغییر کرد، خبرم کن، و من میام.
‫یه چیزی تغییر می‌کنه. ‫خودت اینو می‌دونی.
‫کریستینا...
‫نمی‌دونم از من چی می‌خوای.
‫مشخصا ما ۳ تا یه مشکلی داریم.
‫من حتی نمی‌دونستم بین ماست.
‫به هر حال اون اینجا زندگی می‌کنه ‫و تو هم خونه‌ات دوره.
‫منطقیه که من برم.
‫متاسفم، اون داره می‌میره ‫و تو قرار نیست اینجا باشی،
‫و بعدش هرگز منو نمی‌بخشی.
‫متاسفم. نمی‌خوام بری.
‫می‌خوام خودمون ۳ تا یه راهی پیدا کنیم،
‫یه راهی که بشه حداقل فعلا با هم کنار بیایم.
‫فکر می‌کردم ما روبه‌راهیم...
‫من و تو.
‫از این شگفت‌زده شدم.
‫کیتی، من عصبانی بودم.
‫آمپر چسبوندم.
‫بذار حرفم رو بزنم، خب؟
‫من ترسیده بودم.
‫هی، بیا بشینیم.
‫هر ۳ تامون.
‫می‌تونیم در اتاق اونو باز بذاریم.
‫اگه خبری بشه می‌شنویم.
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی که وقتی داریم حرف می‌زنیم ‫اون می‌میره.
‫نه، فکر نکنم.
‫به‌خصوص اگه بتونه بشنوه ‫داریم با هم حرف می‌زنیم.
‫فکر نکنم اون بهمون ملحق بشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کیتی داشت روی آگهی ترحیم بابا کار می‌کرد.
‫خیلی خب.
‫اون موقع داشت برام می‌خوند،
‫و همینطور که داشتم گوش می‌دادم
‫باعث شد به این فکر کنم ‫که هر کدوم‌مون داستان‌های مختلفی داریم.
‫اینکه اون کیه، واسه هر کدوم‌مون کی بود.
‫همه‌مون توسط اون بزرگ شدیم، ‫ولی در دوران مختلف.
‫زندگی‌های متفاوتی داشتیم، ‫حتی اگه توی یه خونه بود.
‫جفت‌تون از خونه رفته بودین ‫قبل اینکه حتی من نوجوون بشم.
‫پس منطقیه که با هم فرق داشته باشیم.
‫بابت چیزی که اون موقع گفتم متاسفم.
‫از هیچ کدوم‌تون متنفر نیستم.
‫فکر نمی‌کنم جفت‌تون عوضی باشین.
‫عصبانی بودم،
‫ترسیده بودم.
‫اصلا نمی‌خواستم اون اتفاق بیفته.
‫معذرت می‌خوام.
‫باشه، ولش کن.
‫مشکل این نبود.
‫یعنی میگم، عیبی نداره.
‫اه...
‫نیازی به عذرخواهی نیست، ‫ولی می‌بخشیمت.
‫آره، مشکلی نیست، کریستینا. ‫البته که می‌بخشیمت.
‫ببخشید که وسط درگیری‌ها گیر افتادی.
‫خب...
‫منم قبل‌تر می‌خواستم عذرخواهی کنم ‫قبل اینکه اوضاع از کنترل خارج بشه.
‫عذرخواهی واسه چی؟
‫خب، به خاطر اینکه ‫بابت سیب‌های توی یخچال بهت گیر دادم.
‫نمی‌دونستم اونا واسه بابا هستن. ‫متاسفم. کاش می‌دونستم.
‫و این تفاوتی رو رقم می‌زنه؟
‫سیب‌ها
‫هر چی لازمه بدونی رو بهت میگن.
‫این یه مورد بود. ‫موردی بود که اشتباه برداشت کردم.
‫چیز دیگه‌ای نیست؟
‫البته.
‫از اول متوجه بودم که خونه‌ی تو اومدم.
‫چرت نگو. خونه‌ی تو هم هست.
‫من می‌دونم. تو هم می‌دونی...
‫ولی تو اینجا زندگی می‌کنی. ‫اجاره‌نامه به اسم توئه.
‫این دومین باره اسم اجاره‌نامه رو آوردی.
‫قضیه چیه؟ چی می‌خوای بگی؟
‫و تو هم بحثش رو پیش کشیدی. بیرون.
‫پس قضیه چیه؟
‫هیچی. فقط اینکه وقتی اون بمیره، ‫اینجا خونه‌ی تو میشه.
‫فکر می‌کنی این چیزیه که می‌خوام؟ ‫اینکه این خونه برام مهمه؟
‫ببخشید. بیاین...
‫بیاین صدامون رو بلند نکنیم. ‫باید صدای اتاق اونو بشنویم.
‫خب؟ فکر نمی‌کنم هیچ کدوم‌مون
‫منظور خاصی داشته باشیم.
‫منظور خاص؟
‫بی‌خیال، ریچل. ‫معلومه تو بهش اهمیت میدی.
‫ولی اینجا جای حقیه.
‫بیا در موردش صادق باشیم.
‫هیچ کس توی شهر همچین اجاره‌ی کمی نمیده.
‫یعنی میگم، خیلی مبلغش کمه. اصلا چیزی نیست.
‫این خوبه.
‫- من برات خوشحالم. می‌خوام مال تو باشه. ‫- خب، گور باباش.
‫نمی‌خوامش.
‫حالا چی؟
‫مسخره نشو. چرا می‌خوای از اینجا بری؟
‫چون اون وقت دیگه کاری به هم نداریم ‫و همه چی تمومه.
‫این اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫کریستینا، میشه توضیح بدی ‫قضیه در چه موردیه؟
‫- مطمئن نیستم. ‫- خودت رو به خریت نزن.
‫- لعنت بهت. ‫- اوه، خیلی خب.
‫هی، بچه‌ها، بس کنین.
‫همه چی مرتبه.
‫به نظرم
‫سوال ریچل اینه که
‫بعد از مرگ اون چی باعث میشه ‫ما ارتباط‌مون رو حفظ کنیم؟
‫ما نه.
‫یعنی میگم، شما دو تا که وضع‌تون مشخصه، نه؟
‫و قضیه‌ی تو رو درک می‌کنم، کریستینا.
‫تو هزاران کیلومتر دورتر زندگی می‌کنی.
‫بچه داری.
‫احتمالا چند تا بچه‌ی دیگه پس میندازی.
‫واسه خودت زندگی داری، می‌دونی؟ ‫این شهر به تیپ تو نمی‌خوره. درک می‌کنم.
‫پس فقط ارتباطت با کیتی مهمه؟
‫اوه، معلومه که نه.
‫نه، تو حداقل جوری وانمود می‌کنی ‫که انگار وجه مشترک بیشتری داریم.
‫می‌بینی؟ این چیزی بود که می‌خواستم بگم.
‫ما هر کدوم داستان خودمون رو داریم، ‫ولی داستان بقیه رو نمی‌دونیم.
‫فکر می‌کنیم می‌دونیم.
‫ولی شاید فقط.... خب...
‫شاید قبل اینکه چند بچه‌ی دیگه پس بندازم، ‫که در ضمن خیلی چندش‌آوره.
‫- حقیقت داره. ‫- نه، هیچی پس نمیفته.
‫پس افتادنی در کار نیست. ‫روالش اینجوری نیست.
‫خیلی خب. به نظر من پس افتادنه.
‫خیلی خب، خب، ‫قبل اینکه تصمیم بگیرم خانواده‌ام رو بزرگ کنم،
‫اگه تصمیم بگیرم...
‫کارهایی هست که امیدوار بودم بکنم.
‫مثلا چی؟
‫یعنی میگم، اصلا چیکار لازمه بکنی؟
‫زندگی تو بی‌نقصه.
‫یعنی میگم، من می‌دونم، همه می‌دونن. ‫تو همه جا جار می‌زنی.
‫این چیزیه که فکر می‌کنی؟
‫وقتی عکس میرابلا رو نشون میدم ‫یا در مورد زندگیم حرف می‌زنم
‫فکر می‌کنی همچین قصدی دارم؟
‫کیتی؟
‫این چیزیه که به ذهنت میاد؟
‫خب، گندش بزنن.
‫واقعا گندش بزنن.
‫اصلا منظورم این نبود. ‫این... منظورم...
‫صبر کن. متاسفم. من...
‫نمی‌خواستم چیزی بگم ‫که آزرده‌خاطر بشی، خب؟ من...
‫گمونم فکر کردم یه جورایی تابلوئه.
‫آخه هیچ وقت نمی‌شنوم ‫از چیزی گِله شکایت کنی.
‫گمونم، "میرابلا سبزیجاتش رو نمی‌خوره"، ‫یا همچین چیزی.
‫یعنی میگم، هی، این فقط طرز تفکر منه.
‫فراموش کن چی گفتم.
‫قبل اینکه بیشتر بچه بیاری ‫امیدوار بودی چیکار کنی؟
‫مثلا امیدوار بودم ‫با تو ارتباطی شکل بدم.
‫اه.
‫چه قشنگ، کریستینا.
‫واقعا قشنگه.
‫فکر می‌کردم با هم ارتباط داریم.
‫- نه، یه ارتباط واقعی. ‫- همینه دیگه.
‫ببین...
‫بیا فراموشش کنیم.
‫می‌دونی، ما با هم فرق داریم.
‫شما دو تا حداقل خواهر خونی هستین.
‫مادرتون یکیه.
‫- و پدر. ‫- معلومه.
‫می‌دونم.
‫خب؟ ولی دارم میگم اون بابای منم هست.
‫می‌دونین، همونقدر که بابای شما دو تاست، ‫بابای منم هست.
‫- ولی تو بابای دیگه‌ای هم داری. ‫- که هرگز نمی‌شناختمش.
‫که وقتی ۴ سالم بود مُرد.
‫ولی به هر حال بابات بود. ‫و وقتی بود، وینسنت هم بابای ما بود.
‫قضیه از این قراره.
‫کلا قضیه اینه.
‫قبل از اون
‫پدری نداشتم.
‫خب؟
‫کجای اینو متوجه نمیشی؟
‫اون برام بابا بوده.
‫پس اون بابامه که اونجاست...
‫اینجا...
‫داره می‌میره.
‫می‌دونی؟
‫بابامه.
‫بابامه، خب؟
‫می‌دونم. نمیگم که نیست. فقط...
‫هیس!
‫چون من گِله شکایت نمی‌کنم، ‫به این معنا نیست که مشکلی ندارم.
‫من به خاطر اون اینجام.
‫نه این خونه‌ی مسخره.
‫اوه، خدای من.
‫فکر کنم یه نفر رو پیدا کردم که بیاد،
‫یه دکتر، که اون فرم رو امضا کنه.
‫خوبه.
‫- ببخشید، داری حرکات کششی میری. ‫- نه، مشکلی نیست. دیگه تمومه.
‫قهوه می‌خوای؟
‫البته.
‫مشکل اینه وقتی دکتر میاد ‫بابا به‌هوش بیاد.
‫آره، این ممکنه سخت باشه.
‫اون دیشب واقعا چیزی بهم نگفت.
‫چند باری مِن مِن کرد، ولی چیزی نفهمیدم.
‫منم همینطور.
‫به نظرت عیب داره بهش قهوه بدیم؟
‫خیلی خب، شاید نه.
‫فقط یه شفاف‌سازی دیگه لازم داریم. همین.
‫می‌دونم که اون توانش رو داره.
‫قهوه‌اش خوبه. ممنون.
‫بابت دیشب متاسفم. ‫از دستم در رفت.
‫منم همینطور.
‫دیروز بعد اینکه همه با هم حرف زدیم ‫چیزی متوجه نشدم.
‫مسخره‌ست.
‫باید سال‌ها پیش متوجه می‌شدم، ‫ولی بنا به دلیلی نشدم.
‫اینکه مادرش مُرده، و مادر ما هم همینطور.
‫به جز بابا، یه وجه اشتراک دیگه هم داریم.
‫هیچ وقت در مورد زمانی که ‫این اتفاق براش افتاد حرف نزدیم.
‫تو بچه بودی.
‫آره. همه‌مون بودیم.
‫احتمالا زیادی بچه بودیم ‫که صحبت واقع‌بینانه‌ای در موردش بکنیم.
‫دکتر اومد.
‫میشه.... تا وقتی که...؟
‫قهوه می‌خوای؟ تازه‌دمه.
‫آب و آبمیوه هم داریم.
‫اون این پشته.
‫پرستار تا ساعت ۳ نمیاد، ‫ولی ایشالا که بتونیم بیدارش کنیم.
‫بابا؟ بابا، چطوری؟
‫من کریستینا هستم. این پدرمونه.
‫بیا اهرم رو بکشیم تا...
‫بیا... دکمه رو بزن که یه خرده بیاد بالا. آره.
‫یه جورایی سرحال نیست. ‫تازه خواب بوده.
‫چند کلامی حرف زد.
‫اینم از این.
‫- خیلی خب. عالیه. ‫- آره.
‫گمونم فقط...
‫گمونم می‌تونستی اونو ببینی، ها؟
‫یکی دو ماه پیش که هنوز سر پا بود.
‫این چیزی نبود که به خاطرش دلخوری پیش بیاد.
‫اون عملا یه نبض لازم داشت.
‫پونصد و پنجاه دلار، اومد و رفت، ‫کلا ۱۰ دقیقه کارش طول کشید.
‫حتما زندگی خوبی داره. ‫ولی آره، حداقل تموم شد.
‫خب، بهش بگو مجبوره. ‫جای هیچ بحثی نیست.
‫نمیشه من آدم بده باشم.
‫من مادر بدجنسم.
‫اینجا اوضاع به حد کافی سخته.
‫اینجا اینجوری‌ام. متوجه نمیشم.
‫نمی‌فهمم چرا واسه همه اونجوری شدم. ‫منصفانه نیست.
‫من همچین آدمی نیستم. ‫کسی نمیذاره چیز دیگه‌ای باشم.
‫هیچی، ولش کن.
‫خیلی خب.
‫بذار تریسی هر کار می‌خواد بکنه. ‫از کنترل من خارجه.
‫بعدا با هم صحبت می‌کنیم.
‫اوه، تو سگ کوچولوی خوبی هستی.
‫سگ گنده، ها؟
‫مثل یه سگ گنده آب دهنت می‌ریزه.
‫خدا.
‫عجب سگ خوبیه، ها؟
‫این سگ... شرط می‌بندم مثل اسب غذا می‌خوره.
‫سلام.
‫اه.
‫آره، درسته. متوجه شدی.
‫باید زودتر باز کنین. می‌دونی؟
‫ساعت ۱۰ صبح چیه مد شده؟
‫واسه همین این محله داره خراب میشه. آره.
‫من باید واسه خودم حشیش‌فروشی بزنم. ‫بیست و چهار ساعته، بدون مسخره‌بازی.
‫مطاعت رو بگیر و بزن به چاک، می‌دونی؟
‫آره. عمده‌فروشی، ها؟
‫خیلی خب، مرد.
‫من مغازه باز نمی‌کنم، پس نگران نباش.
‫صبح به خیر.
‫اوه، سلام.
‫در چه حالی؟
‫اه...
‫می‌گذره.
‫خوبه.
‫الان پیش بابات بودم.
‫می‌بینم تونستین اون فرم عدم احیا رو امضا کنین.
‫آره.
‫آره، صبح یه دکتر اومد.
‫و اون تونست امضاش کنه؟ ‫یعنی میگم، می‌دونست چی به چیه؟
‫آره.
‫شگفت‌آوره.
‫یعنی میگم، خوبه.
‫الان می‌خواستم به خواهرهات بگم...
‫می‌دونم شنیدن این سخته،
‫ولی اگه باباتون دوباره به‌هوش بیاد واقعا تعجب‌آوره.
‫خدا رو شکر انگار که راحته.
‫در مورد اینکه بعدش چی میشه،
‫من و میرابلا به محض اینکه بتونیم میایم
‫و تا جایی که بتونیم کارها رو مدیریت می‌کنیم.
‫ولی یه سری چیزها هست ‫که نمی‌تونیم پاسخی بدیم.
‫دقیقا وقتی متوجه فوتش شدین،
‫می‌خوام زمان دقیقش رو یادداشت کنین ‫ولی مشخصا
‫منظورم ثانیه‌ی دقیقش نیست. ‫ما متوجه میشیم.
‫وقتی تونستین یه دقیقه‌ای رو انتخاب کنین.
‫خودتون تصمیم بگیرین کی این کار رو بکنه،
‫کی تماس بگیره، کی ثبت کنه.
‫شما به همدیگه احتیاج دارین.
‫خوبه که ۳ نفرین.
‫انگار داری میگی دیگه آخر خطه.
‫یعنی رسیدیم به تهش.
‫پایان کار.
‫آره، ولی مگه دیروز نبود؟
‫بهت بر نخوره، ولی می‌دونیم اون داره می‌میره. ‫متوجه هستیم.
‫میگی نمی‌تونی زمان دقیقش رو بگی،
‫ولی هر روز میای اینجا میگی دیگه تمومه.
‫نمی‌خوام از طرف اونا حرف بزنم،
‫ولی این دیگه داره خسته‌ام می‌کنه، می‌دونی؟
‫دیگه کلافه‌کننده‌ شده. ‫زمان زیادی واسه خداحافظی کردن بوده.
‫آره، یعنی میگم، قطعا دیروز بود.
‫- و امروز. ‫- آره.
‫ببخشید اگه به نظر بیخود شلوغش می‌کنم.
‫قطعا همچین قصدی ندارم.
‫ولی خب کار رو به پایانه.
‫- واسه همین اینجام. ‫- می‌دونیم.
‫و کارت هم عالی بوده. ‫باور کن، ممنونیم.
‫دیشب شب سختی داشتیم.
‫دست خودم نبود.
‫اون هر روز میاد اینجا میگه بابا داره می‌میره.
‫همینجوریش هم بده، ‫ولی اون خیلی شلوغش می‌کنه.
‫می‌دونم.
‫"صبح به خیر. باباتون داره می‌میره."
‫"میشه یه قهوه بهم بدین؟"
‫شما دو تا چه مرگ‌تونه؟
‫متاسفم. نباید چیزی می‌گفتم.
‫نه، حق با توئه. ‫اون باید یه خرده روشش رو عوض کنه،
‫و مثلا بگه اون به زودی می‌خواد آکروبات‌بازی کنه ‫که ببینه گوش میدیم یا نه.
‫آکروبات‌بازی؟
‫آره، یه چیز رندوم. هر چی.
‫آکروبات‌بازی؟ چرا آکروبات‌بازی؟ ‫بابا آکروبات‌بازی بلد نیست.
‫می‌تونست سکه ناپدید کنه.
‫اوه، آره!
‫خیلی خب. خب...
‫آره، آره، آره، آره.
‫"باباتون به زودی قراره سکه ناپدید کنه."
‫آره، خوشم اومد. ‫به نظرم منطقیه.
‫تو نشئه‌ای. ولی آره، قبول دارم.
‫میری اونجا؟
‫اگه می‌خوای. نمی‌خوام اصرار کنم، ولی اگه...
‫می‌خوای با یا بدون ما اونجا بری، امیدوارم بگی.
‫خیلی خب، خب، من میرم اونجا.
‫اگه اتفاقی افتاد خبر میدم،
‫اگه سکه‌ای شروع به ناپدید شدن کرد.
‫من نمی‌خوام ارتباط‌مون ‫بعد از فوت اون از بین بره.
‫چه ارتباطی؟
‫خب، تو می‌خوای چه ارتباطی باشه؟
‫نه، گوشی رو بردار.
‫تریسی!
‫...خیلی تلاش می‌کنه. ‫جیمی هانت به تیم بنت حمله می‌کنه.
‫این اتفاقیه که میفته.
‫تکلش روی بنت تاثیری نداره.
‫واسم مهم نیست ناهار بودی.
‫...گوش به شدت فیزیکی که...
‫تریسی؟
‫از اینجور گوش‌ها دوست دارم ببینم.
‫اونایی که مشکلی ندارن که ‫بیان و عقب زمین درگیر بشن...
‫نمی‌تونم.
‫تریسی؟
‫...این سیستم دفاعی...
‫تریسی، گوش کن.
‫می‌خوام بس کنی و گوش کنی.
‫این کار رو نکن.
‫تریسی، ازت می‌خوام...
‫تریسی!
‫مطمئنی حداقل نصفش رو نمی‌خوای؟
‫نه، گشنه‌ام نیست.
‫می‌دونم عجیبه، ولی نوشته این کار رو بکنیم.
‫خب، مشکلی نیست.
‫جدی؟ چیزی نمی‌خوای برات درست کنم؟
‫- من اینجا همیشه‌ی خدا گشنه‌امه. ‫- جدی؟
‫می‌خوای یه استراحتی بکنی؟ ‫اگه بخوای من می‌تونم برم پیشش.
‫مشکلی نیست. ‫خودت می‌خوای بری اونجا پیشش؟
‫چون می‌تونیم با هم اونجا باشیم. ‫مشکلی نیست. من فقط دارم براش کتاب می‌خونم.
‫نه، مشکلی نیست. کار‌ دیگه‌ای می‌تونم بکنم.
‫می‌دونی ریچل کجا رفت؟
‫نوچ.
‫کریستینا؟
‫هی.
‫اوه.
‫- اوه، اینجایی. ‫- آره.
‫یه خرده داشتم استراحت می‌کردم. چی شده؟
‫هیچی‌. به استراحتت برس. همه چی مرتبه.
‫- مُرد؟ ‫- نه.
‫نه، اگه همچین اتفاقی افتاده بود ‫باهات تماس می‌گرفتیم.
‫نمی‌دونم.
‫آخه عجیبه اینجا نشستی.
‫- کیتی غذا درست کرده اگه می‌خوای. ‫- خیلی خب.
‫اینجا اوضاع به نظر خیلی عجیبه.
‫دارم یه استراحتی می‌کنم ‫قبل اینکه برگردم پیش بابا.
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫باید برم ببینم بازی چند چنده. ‫شونزده تا شرط بستم.
‫برنده که نمیشم، ولی...
‫خدا رو چه دیدی.
‫خوبی؟
‫روبه‌راهم.
‫خیلی خب.
‫بیا. بیا، اینو بگیر.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام، بابا.
‫روی کلیپرز...
‫با احتمال بالای ۱۲۵،
‫بیلز زیر ۲۰۰،
‫تیتانز زیر ۱۴۵،
‫وایکینگز زیر ۹۰۰،
‫متس زیر ۱۱۵،
‫و ایگلز زیر ۲۲۰ شرط بستم.
‫پس...
‫بیست دلار بستم که میشه ۷۲۴ دلار و خرده‌ای.
‫خفنه، نه؟
‫آره.
‫از دیدنت خوشحالم. بیا تو.
‫اون چطوره؟ بابات چطوره؟
‫هنوز پیش ماست، زنده‌ست.
‫غذا می‌خوای؟ سوپ درست کردم.
‫نه؟ قهوه چی؟
‫خیلی خب.
‫خب، اگه نظرت عوض شد بگو.
‫خیلی زیاد درست کردم.
‫داری میری حموم؟ آره، با اردک‌خان؟ دیگه کی؟
‫حباب؟
‫چه بابای خوبی.
‫از طرف منم آب‌بازی کن، خب؟
‫سلام.
‫کار داری.
‫نه، چیزی نیست. همه چی مرتبه.
‫فقط می‌خواستم سلامی عرض کنم، ‫دلم واسه خونه تنگ شده.
‫حتما. ممنون.
‫راحت بشین...
‫از نحوه‌ی نشستنت آگاه باش.
‫یادت باشه بنیاد مدیتیشن
‫اینه که بشینی و بدونی در امانی.
‫تمام جنبه‌های دیگه‌ی...
‫چطوری، ریچل؟
‫خوبم.
‫بابات چطوره؟
‫فعلا که زنده‌ست.
‫هنوز پیش ماست.
‫خوبه.
‫آره.
‫خب، می‌دونی که چی باید بهت بگم، نه؟
‫در مورد اینجا سیگار کشیدن.
‫خب، فرض می‌کنیم که گفتم، خب؟
‫آره، آره.
‫ممنون.
‫روزی چند بار این کار رو می‌کنی؟
‫هر وقت بتونم.
‫معمولا وقت ندارم، ولی کمک می‌کنه.
‫می‌خوای بهم ملحق بشی؟
‫ممنون.
‫شاید وقتی بچه‌ها بزرگتر شدن ‫و از خونه رفتن شروع کنم.
‫توی نوشتن این گیر کردم.
‫به نظرم باید از ریچل بپرسی.
‫جدی؟
‫کار داری؟
‫دارم روی متن آگهی ترحیمش کار می‌کنم. ‫امیدوار بودم بتونی کمک کنی.
‫من در مورد این چیزها هیچی نمی‌دونم.
‫منم همینطور.
‫وینسنت افتخار می‌کرد که
‫در دپارتمان خدمات اداری شهرداری کار می‌کرد.
‫بعد از ۳۲ سال، ‫به عنوان سرپرست ارشد بازنشسته شد،
‫و همکارانش دوستش داشتن.
‫وینسنت به خاطر تعهدش به خانواده و دوستانش،
‫به خاطر روحیه‌ی گرم و صمیمیش،
‫و علاقه‌ی بیش از حدش به تیم جتس ‫در یادها باقی می‌مونه.
‫همین؟
‫تا الان آره.
‫و می‌دونم خیلی خشک به نظر میاد،
‫ولی مطمئن نیستم چه جوری ‫با چند کلام زندگیش رو خلاصه کنم.
‫به نظر تا الان خوب بوده.
‫نمی‌دونم کی این چیزها رو می‌خونه. نمی‌دونم.
‫اگه طرف رو می‌‌شناختی، کافی بوده.
‫بیشتر یه جورایی حکم یه سند و مدرک رو داره،
‫مثلا بگی، "این شخص وجود داشته، ‫محض اینکه اگه کسی می‌خواد بدونه."
‫شرط می‌بندم
‫هر چی بنویسی کسی متوجه نمیشه، خب؟
‫با دو زن دیوونه ازدواج کرد،
‫چند تا دختر دیوونه بزرگ کرد.
‫ممنون.
‫خیلی خب، جدی، خب؟
‫وینسنت...
‫عاشق تیم جتس بود.
‫آره، نوشتم.
‫خوشش میاد به چیزهای مسخره بخنده.
‫از فیلم‌های قدیمی خوشش میاد،
‫آهنگ‌های قدیمی گوش میده.
‫اه...
‫اون...
‫اون... اون گاهی با...
‫برنامه‌های خبری رادیویی تماس می‌گیره ‫و باهاش گفتگو می‌کنه.
‫عصبانی میشه، شروع می‌کنه به داد و بیداد کردن،
‫بعد یادش میره در مورد چی بود.
‫اون به خیلی چیزهایی که
‫باید اهمیت بدی نمیده.
‫"به خیلی چیزهایی که ‫باید اهمیت بدی نمیده."
‫خب، حقیقت داره.
‫- هر چی گفتم حقیقت داره. ‫- می‌دونم.
‫و جالب‌تر از چیزیه که نوشتم.
‫ولی نهایتا، اینم یه لیسته.
‫سعی کردم.
‫یه روز... ‫این بعد از فوت ساراست،
‫و کیتی، تو تازه رفته بودی دانشگاه ‫یا تابستون قبلش بود،
‫ولی خارج از شهر بودی، ‫و ریچل، تو...
‫تو شب‌های زیادی بیرون بودی، ‫پس خیلی عجیب نبود
‫که من و بابا شب خونه تنها باشیم.
‫من توی تکالیف مدرسه کمک زیادی نیاز نداشتم
‫و می‌دونین، اون هنوز عزادار بود،
‫ولی گاهی بعد از شام با همدیگه
‫یه فیلم یا سریال تلویزیونی می‌دیدیم.
‫و این دورانیه که هنوزم خیلی بهش فکر می‌کنم.
‫آرامش‌بخش بود.
‫خب، یه شب از چیزی که ‫داشتیم تماشا می‌کردیم خیلی کفری شد.
‫و دقیق یادم نمیاد چی بود، ‫فقط اینکه یه نفر توش داشت می‌مُرد،
‫و اون می‌خواست به من توضیح بده
‫مرگی که توی اون فیلم تماشا می‌کردیم
‫اصلا با مرگ توی زندگی واقعی، کتاب‌ها
‫و فیلم‌ها ارتباطی نداشت
‫و کلا مرگ رو اشتباه نشون دادن.
‫و کلا نحوه‌ی به تصویر کشیدنش
‫و بیان کردنش کاملا اشتباه بود.
‫دروغ بزرگی بود. ‫اون چیزی که داشتیم تماشا می‌کردیم...
‫اوه، یادمه.
‫"تنها راه واسه خلاصه کردن زندگی یه فرد،
‫تنها روش واسه تصویرسازی اینکه
‫طرف چیکار کرده، کی بوده، ‫چه جوری عشق ورزیده، و..."
‫- چی شده؟ ‫- نه، نه. اون خوابه.
‫فقط وقتشه دیگه من برم.
‫اوه، خدای من، فکر کردم اتفاقی افتاده.
‫منم همینطور.
‫مسخره‌ست.
‫یعنی میگم، همه‌مون مضطرب بودیم. ‫به نظر خیلی غلطه.
‫من میرم بدرقه‌اش کنم.
‫چی؟ نه. صبر کن.
‫ما رو توی خماری نذار. تو می‌خواستی...
‫بگو بابات در مورد مرگ چی گفت.
‫صحیح.
‫تنها راه واسه انتقال حس واقعی مرگ
‫از طریق عدم حضوره.
‫باقی چیزها همه خیال هستن.
‫خیلی خب.
‫پس اساسا...
‫هیچی ننویس.
‫به نظرم چیزی که بابا داشت می‌گفت این بود که
‫تا بعد از مرگش نمی‌فهمیم کی بوده.
‫ولی من فکر می‌کنم وقتی ‫آدم‌ها هنوز زنده‌ان اونا رو می‌شناسم، خب؟
‫آره.
‫یه جورایی. خب...
‫اینکه الان کی هستن.
‫من...
‫به من ربطی نداره، ولی...
‫شنیدم با تریسی کلکل می‌کردی، ‫ولی فقط، می‌دونی...
‫اون الان به عنوان یه نوجوون کیه.
‫تو اینو می‌دونی.
‫به نظرم منظور بابا
‫کلیتِ
‫ماجرا بوده.
‫همش، می‌دونی؟
‫دوران مختلف، اشخاص متفاوتی که می‌تونیم باشیم،
‫می‌دونی، همش.
‫آره.
‫در مورد تریسی راحت میشه ‫این نکته رو فراموش کرد.
‫انگار اون قراره تا ابد اینجوری باشه.
‫نه.
‫وقتی بزرگتر بشه، بازم لوسه،
‫ولی یه نوع لوس متفاوت.
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫بله، می‌دونم.
‫ببخشید که بیشتر اینجا نبودم تا کمک کنم.
‫می‌دونم خیلی سخت بود.
‫مشکلی نیست.
‫خودم خوشم میومد.
‫ولی ممنون.
‫و امیدوارم تو از اینجا نری.
‫واسه چی؟
‫چون می‌خوام آپارتمان توی خانواده بمونه.
‫می‌خواین الان با هم بریم اونجا؟
‫یالا، بریم.
‫ببین کی اینجاست.
‫سلام.
‫بابا، سلام، منم.
‫پاشو.
‫چیه، بابا؟
‫متوجه نمیشم. می‌خوای جابجات کنم؟
‫میشه دوباره بگی؟
‫فکر کنم بابا می‌خواد بشینه.
‫- جدی؟ ‫- بابا؟
‫- تابلو رو بپا! ‫- خیلی خب.
‫- اوه، خدای من. ‫- بچه‌ها...
‫- بچه‌ها، این فکر خوبیه؟ ‫- آروم برو.
‫خیلی خب. لطفا مراقب باش.
‫- پاهاش رو بپا. ‫- دنبالم بیاین.
‫- بپا. ‫- بفرما، بابا.
‫- صاف نگهش دار. ‫- خیلی خب.
‫- داریم موفق میشیم.
‫اوه.
‫خیلی خب. بسیار خب.
‫فکر کنم می‌خواد روی صندلیش بشینه.
‫اونجا؟ عاقلانه‌ست؟ ‫اگه لازم باشه یهو جابجاش کنیم چی؟
‫کجا؟
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب. باشه.
‫- بیا. ‫- آره، صندلی دیگه رو بیار.
‫اووه.
‫- آره؟ ‫- آره، حله.
‫مانیتور رو بیار اینجا.
‫- خیلی خب. ‫- خیلی خب، صبر کن.
‫پاها. پاهات رو بلند می‌کنم، بابا، خب؟
‫- قفلش کن. ‫- خیلی خب. آره، قفلش کن.
‫یک، دو، سه.
‫آره، من دوباره وصلش می‌کنم.
‫بووم. خیلی خب، بیا.
‫آره. ممنون.
‫اوه، بپا‌.
‫- ردیفه؟ ‫- آره.
‫- وصل شد. ‫- خیلی خب.
‫اکسیژن در جریانه.
‫خیلی خب.
‫آره.
‫چیکار کنیم؟ ‫فکر کنم چیزی نباید بخوره.
‫همینجوری دور هم میشینیم. ‫می‌تونیم فیلمی، بازی‌ای تماشا کنیم.
‫آره...
‫تیم تیتانز گند زد به شرط‌مون.
‫ولی اگه بخوای می‌تونیم ‫بازی تیم بیلز رو بینیم.
‫می‌خوای؟
‫- اونو بچرخون. ‫- خیلی خب.
‫- خیلی خب.
‫هی.
‫فاجعه بود.
‫- این صدا... ‫- بابا...
‫صبر کن، نباید!
‫- نه، نه، نه. ‫- نه، نه، نه. من...
‫نه. بذارین خودم پا میشم.
‫این... هنوز یه خرده
‫جون توی تنم مونده.
‫خیلی خب، نگاه‌های متعجب بسه.
‫به حد کافی روی تخت بودم.
‫اوه.
‫اه...
‫و بابت تلاشت ازت ممنونم، ولی...
‫نه.
‫ریچل خواهرته.
‫اون دخترمه.
‫اونو "مثل" دختر خودم بزرگ نکردم.
‫اون دختر خودمه.
‫اگه پیوند خونی روش تاثیری می‌داشت،
‫پدر خیلی متفاوتی می‌داشت.
‫پدری مثل پدر من می‌داشتی.
‫بابام یه عوضی تمام عیار بود.
‫خب، اینو می‌دونین.
‫ما با هم فامیل بودیم، ولی...
‫اون پدر نبود.
‫تو نمی‌دونی ریچل چقدر
‫به تو اهمیت میده،
‫چقدر براش مهمی.
‫وقتی رفتی دانشگاه، از این خونه رفتی،
‫تا حالا اونو اونقدر ناراحت ندیده بودم.
‫خب، فقط وقتی مادرش مریض شد ‫و از پیش ما رفت.
‫همش منتظر روزی بودم
‫که جفت‌تون بفهمین ‫چرا اینقدر با هم دعوا می‌کنین.
‫اینکه چقدر شبیه هم هستین.
‫می‌خوام وقتی مُردم همه‌تون سعی‌تون رو بکنین.
‫می‌دونم ارتباط بهتر ممکنه.
‫بعد از فوت من با هم ارتباط می‌گیرین،
‫حتی به خاطر این بیشتر هم میشه.
‫می‌دونم دیگه.
‫کریستینا.
‫کریستینا،
‫می‌دونم در حقت ظلم شد.
‫شنیدم در مورد اون زمانی که ‫با هم فیلم می‌دیدیم چی گفتی.
‫آم...
‫اون تنها زمانی بود که ‫بهت خیلی توجه نکردم.
‫هیچ کس دیگه‌ای هم توجه نکرد.
‫نمی‌تونم بگم چقدر متاسفم.
‫تو... خب، تو فقط...
‫از لحظه‌ای که راه افتادی،
‫به نظر به کسی نیاز نداشتی.
‫می‌شد تو رو تنها گذاشت.
‫و بعد، وقتی مامانت فوت شد، ‫به نظر روبه‌راه هم بودی.
‫و باید می‌فهمیدم که این ممکن نیست،
‫و تو هم اندازه‌ی من ناراحت بودی،
‫ولی اونقدر درد می‌کشیدم که متوجه نبودم.
‫و بعد دوباره عاشق شدم. و بعد من...
‫اه...
‫دخترت قرار نیست چیزی کم داشته باشه.
‫من دیدم که تو چقدر به اون ‫و به دیوید عشق می‌ورزی،
‫و به هر کسی که ‫در آینده ممکنه عضو خانواده‌تون بشه،
‫و ازت ممنونم.
‫ممنونم که بهتر از من عمل می‌کنی،
‫و بیشتر تلاش می‌کنی.
‫لعنتی، عاشق این شهرم.
‫منو شگفت‌زده می‌کنه.
‫مثل سوسک‌ها و علف‌های هرز، ‫به نحوی ما هم دائم جون سالم به در می‌بریم.
‫قطعا دلم واسه گذشته
‫و خاطراتی که در تمام محله‌ها داشتم تنگ میشه.
‫به نظرم به زودی خودم هم ‫به خاطرات می‌پیوندم.
‫یه عشق حقیقی دیگه ‫به جز مادرتون هم بود.
‫این عشق وقتی خیلی جوون بودم رخ داد.
‫اون تابستونی که به گارد ساحلی رفتم.
‫اسم دختره بلیس بود.
‫می‌دونم، ولی این اسم ‫توی ایرلند خیلی غیرمعمول نیست،
‫و اون ایرلندی بود،
‫اهل محله‌ی کویینز.
‫و مثل همه‌تون،
‫مثل مادران‌تون،
‫اون از پس خودش برمیومد.
‫ولی من تا حالا کسی مثل بلیس رو ندیده بودم.
‫اون بیشتر از هر کسی که تا حالا دیده بودم
‫به چیزهای زیادی علاقه داشت،
‫شاید تا اون موقع.
‫به نظرش زندگی،
‫دنیا و مردم جالب بودن.
‫و بودن کنارش واقعا شورانگیز بود.
‫از بودن کنارش خسته نمی‌شدم.
‫می‌خواستم دیدگاهم مثل اون بشه.
‫هدفم این بود دیدگاهم مثل اون بشه.
‫و بعد من رفتم.
‫و وقتی گارد ساحلی رو ترک کردم،
‫دیگه نامه‌ای برام نفرستاد،
‫و زندگی بین ما فاصله انداخت، مثل همیشه.
‫راستش دیگه همدیگه رو ندیدیم ‫یا گذرمون به هم نخورد.
‫به جز یک دفعه.
‫هر کدوم توی گروه خودمون بودیم، ‫توی خیابون از کنار هم رد شدیم.
‫خیلی مختصر بود.
‫وقتی دستش رو گرفتم و گفتم، "سلام"،
‫اون گفت، "تو هنوز یادته؟"
‫من گفتم، "البته.
‫تو... تو زندگیم رو عوض کردی."
‫این باعث شد لبخند بزنه.
‫ولی اگه عذاب وجدانی داشتم،
‫شاید به خاطر این بود که باید...
‫می‌تونستم خودم رو بهتر بیان کنم.
‫درس مهمی در پی نداشت.
‫من...
‫می‌دونین هر کسی حداقل ‫با یه پشیمونی می‌میره.
‫ولی من...
‫این عشقیه که می‌خوام بشناسینش.
‫چیزی که منو از بنیاد تغییر داد.
‫بابا؟
‫منو تبدیل به اینی کرد
‫که هستم.
‫بابا.
‫- بابا. ‫- بابا.
‫- بابا؟ ‫- بابا؟
‫- کسی که... ‫- بابا!
‫من...
‫- بابا. ‫- نه، نه، نه.
‫- بابا. ‫- بابا، بابا. بابا.
‫بابا!
‫هممم.
‫بابا از پیش‌مون رفت.
‫♪یه روز ۵ تا اردک کوچولو رفتن بیرون♪
‫♪از روی تپه رد شدن و به دوردست رفتن♪
‫♪مامان اردکه گفت کواک، کواک، کواک، کواک♪
‫♪ولی فقط ۴ تا اردک کوچولو برگشتن♪
‫♪یه روز ۴ تا اردک کوچولو رفتن بیرون♪
‫♪از روی تپه رد شدن و به دوردست رفتن♪
‫♪مامان اردکه گفت کواک، کواک، کواک، کواک♪
‫♪ولی فقط ۳ تا اردک کوچولو برگشتن♪
‫♪یه روز ۳ تا اردک کوچولو رفتن بیرون♪
‫♪از روی تپه رد شدن و به دوردست رفتن♪
‫♪مامان اردکه گفت کواک، کواک، کواک، کواک♪
‫♪ولی فقط ۲ تا اردک کوچولو برگشتن♪
‫♪یه روز ۲ تا اردک کوچولو رفتن بیرون♪
‫♪از روی تپه رد شدن و به دوردست رفتن♪
‫♪مامان اردکه گفت کواک، کواک، کواک، کواک♪
‫♪ولی فقط یه دونه اردک کوچولو برگشت♪
‫♪یه روز یه دونه اردک کوچولو رفت بیرون♪
‫♪از روی تپه رد شد و به دوردست رفت♪
‫♪مامان اردکه گفت کواک، کواک، کواک، کواک♪
‫♪ولی هیچ کدوم از ۵ اردک کوچولو♪
‫♪برنگشتن♪
‫چطوری، ریچ؟
‫خبر رو شنیدم.
‫تسلیت میگم.
‫روبه‌راهی؟
‫آره.
‫روبه‌راهم.
‫ممنون، ویکتور.
‫♪یه روز مامان اردکه غمگین رفت بیرون♪
‫♪از روی تپه رد شد و به دوردست رفت♪
‫♪بابا اردکه گفت بیپ، بیپ، بیپ♪
‫♪بیپ!♪
‫و تمام اردک‌ کوچولوهای دیوونه برگشتن.