‫[برای آرامش تو...
‫تمام گناهانت را می‌گیرم
‫و روح خود را گِرو می‌گذارم]
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫دست به دامان تو، مسیح به صلیب کشیده شده‌...
‫- و بخشنده. ‫- مامان؟
‫پدر، پسر و روح‌القدس. ‫آمین.
‫چیکار می‌کنی؟
‫به نام پدر، پسر...
‫و روح‌القدس.
‫ مسیح به صلیب کشیده شده...
‫به من آرامش...
‫و بخشش اعطا کنی.
‫مامان؟
‫متاسفم!
‫[سه سال بعد]
‫ببخشید، آقا.
‫کارگر گم شده‌ام.
‫بالاخره تصمیمی گرفتی بیای؟
‫آره، ببخشید. ‫من...
‫همین الانش هم یکی رو به جات پیدا کردم.
‫روز خوش.
‫نه، بیخیال. ‫لطفا، آقا.
‫خواهشا. ‫من به این شغل نیاز دارم.
‫- هی، سرکارگر. سرکارگر. ‫- نمیشه.
‫ببین، فکر نکنم بدون اون بتونیم ‫امروز کار رو تموم کنیم.
‫هرکاری می‌کنم. ‫نمی‌ذارم محل کار یه ذره کثیف بمونه.
‫- دیگه دیر نمی‌کنی؟ ‫- نه، نه. هرگز.
‫دیگه هیچوقت. ‫شک نکن.
‫برو دست به کار شو.
‫ممنون، آقا.
‫ببخشید، خانوم.
‫جعبه کمک‌های اولیه دارین؟
‫- زخمی شدم. ‫- نه.
‫هیچی تو خونه ندارین که بتونم استفاده کنم؟
‫ببین، ببین، خانوم.
‫من...
‫اگه اینو تمیزش نکنم، عفونت می‌کنه،
‫و واقعا دلم می‌خواد برگردم براتون کار کنم.
‫به بقیه هم چیزی نمیگم.
‫سریع کارت رو انجام بده.
‫رستوران خدماتی داره تعمیر میشه،
‫پس این لطف رو جزئی از مجموعه مزایات در نظر بگیر.
‫ممنون.
‫بله؟
‫مطمئن باشم که خودت می‌تونی ‫از خونه خارج بشی؟
‫سلام.
‫تو کی هستی؟
‫من ریک‌ام.
‫گرسنته، ها؟
‫آه...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- ببخشید. ‫- اخراجی. تو اخراجی.
‫و تا زمانی که با پلیس تماس می‌گیرم ‫همینجا می‌مونی.
‫نه، خانوم. لطفا، ببین. ‫من اشتباه کردم، باشه؟
‫لطفا به پلیس زنگ نزن. ‫فقط از دستمزدم کم کنین یا همچین چیزی.
‫مطمئن می‌شم که دیگه هیچکس استخدامت نکنه.
‫- نه، خانوم. لطفا... ‫- بس کن.
‫بشین.
‫یه اسکناس 20 دلاری؟ ‫چرا کل پول‌ها رو نبردی؟
‫عه...
‫امروز صبح که داشتم میومدم سرکار ‫خفتم کردن،
‫پس فقط به قدری پول نیاز داشتم ‫که بتونم برگردم خونه.
‫می‌خواستم آخر هفته که دستمزدم رو گرفتم ‫پولت رو پس بدم.
‫من اخراجت نمی‌کنم.
‫بگیرش.
‫اسمش رو پیش‌پرداخت بذار.
‫چی؟ واقعا؟
‫دیگه کارمون تموم شد.
‫ممنون، جناب.
‫- جر. ‫- چیه؟
‫اگه اون همه پول داشتی، چیکار می‌کردی؟
‫نمی‌رفتم گلنکو زندگی کنم.
‫اینو مطمئنم.
‫فقط یه مشت آدم پیر اونجان.
‫الان زندگیم خفنه، پس نگران این نیستم.
‫این آپارتمان برات خفنه؟
‫آره، ریک. ‫بهش فکر کن.
‫حالا می‌تونم هرکاری که می‌خوام انجام بدم.
‫نوشیدنی بخورم، سیگار بکشم، مهمونی بگیرم، ‫هرچی که باشه.
‫مگه اینجا رو اجاره نکردی؟
‫- آره. آره. اجاره‌اش کردم. ‫- آره.
‫- راستش خوشحالم که اینو گفتی.
‫می‌تونی سر اجاره این ماه ‫دنگت رو بدی یا نه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫چرا بهم نمیگی که اگه ریک مالون ‫به عنوان یه میلیاردر از خواب بیدار بشه...
‫- آره. ‫- چیکار می‌کنه؟
‫اولین کاری که می‌کنی چیه؟
‫به جزء اینکه گورت رو از هم آپارتمانم گم کنی.
‫خب، تو لینکلن پارک زندگی می‌کردم.
‫اوهوم.
‫تو رستوران‌هایی غذا می‌خوردم ‫که بابت هر غذا 500 دلار می‌گیرن.
‫و بهترین شب زندگی تانیا رو براش رقم می‌زدم.
‫- آره، باشه. ‫می‌دونی، آدم‌هایی که میرن اونجا،
‫دارن به بهترین نحو زندگی می‌کنن.
‫دارن نوشیدنی‌هایی می‌خورن
‫که من و تو اصلا اسمشون رو نشنیدیم.
‫- اوه، جدی؟ ‫- آره، اونا به زندگی پی بردن.
‫بهش غلبه کردن.
‫- کارشون رو بلدن. ‫- پول نامحدود. نامحدود.
‫اونوقت اولین کارت اینه که بری شام و نوشیدنی بخوری؟
‫یعنی، انگار انتظارت پایینه.
‫نه، اصلا کم‌انتظار بودن نیست.
‫اینطوری می‌دونی که دیگه موفق شدی.
‫واقعا؟
‫- پسر، آخه... ‫- پس انجامش بده.
‫انجامش بده، ریک. ‫خدایی میگم.
‫خیلی دوست دارم اینو ببینم.
‫ولی مشکل اینجاست که تو اراده ‫ادامه دادن چیزی رو نداری.
‫واسه همین هم تو و تانیا به جایی نرسیدین.
‫دیگه باید دست از شروع کردن ‫چیزهایی که نمی‌تونی تمومشون کنی برداری.
‫هی، ریک.
‫چیه، پسر؟
‫به نظرت این قراره چی بشه؟
‫- وقتی کارمون تموم شد. ‫- چه می‌دونم.
‫یه چیزی درمورد یه آلونکی چیزی شنیدم.
‫آلونک؟ بیخیال بابا. ‫یارو میلیاردره.
‫می‌دونی، تو فکر بودم که یه خونه عروسکی گنده باشه.
‫چی، واسه بچه‌ها؟
‫واقعا جا می‌خوری.
‫آدم‌های پولدار چیزهای عجیب‌ و غریب دوست دارن.
‫آقای مالون.
‫بله.
‫آقای دریتون می‌خوان باهات صحبت کنن.
‫ای گندش بزنن.
‫میشه بگی اسمت چی بود، جوون؟
‫ریک مالون، جناب.
‫ریچارد مالون، ها؟
‫همون ریک خوبه، آقا.
‫اسمی نویدبخش.
‫به خصوص توی این شهر.
‫خدا می‌دونه که با اسم بد ‫تو زندگی به کجا میرسی و این چیزا.
‫نمی‌دونم واضحه یا نه، ولی...
‫وقت زیادی از عمرم نمونده.
‫متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫وقتی از دنیا رفتم، همه اینا...
‫به هیچکس نمیرسه.
‫نه بچه دارم، نه نوه.
‫یک حسرت در عمری سرشار از پشیمانی.
‫تو مرد مذهبی‌ای هستی؟
‫قبلا آره.
‫منم از دستش دادم.
‫ولی با به آخر رسیدن زندگیم،
‫مذهب رو دلگرمی دلپذیری می‌دونم.
‫تاریخ، قوانین.
‫راه‌های گریز.
‫بگذریم...
‫بیا بریم سر اصل مطلب.
‫اگه تو یه وعده غذایی از من بخوری، ‫همه‌چی رو بهت میدم.
‫این خونه، پول‌هام، سرمایه‌گذاری‌هام،
‫دستاوردهای زندگیم، همش مال تو می‌شن.
‫عه...
‫شوخی می‌کنی؟
‫به هیچ وجه.
‫آه...
‫قصد توهین ندارم، ولی نه...
‫نمی‌تونم همچین کاری کنم.
‫همچین کاری نمی‌کنم.
‫چرا خب؟
‫با یه وعده غذایی به همه‌چی میرسی.
‫دیگه هیچوقت مجبور نیستی نگران چیزی باشی،
‫مخصوصا چیز پیش‌ پا افتاده‌ای ‫مثل کرایه اتوبوس.
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.
‫یه دیوونه پولدار صرفا می‌خواد ‫قبل از مردنش
‫برای آخرین بار فقیرها رو اذیت کنه.
‫ولی...
‫این یه پیشنهاد واقعیه.
‫ولی چرا من؟
‫چون من هیچوقت به یه آدم نیازمند کمک نکردم.
‫که تو به نظر نیازمند میای.
‫و به نظر کسی میای که بنیه‌ی
‫کنار اومدن با فشاری که
‫ثروت زیاد به همراه داره رو داری.
‫فقط یه وعده غذایی؟
‫ببخشید. سلام.
‫تانیا.
‫ریک. سلام.
‫فکر نمی‌کردم که قراره بیای اینجا.
‫خودمم فکر نمی‌کردم بیام.
‫خب چیکارا می‌کنی؟
‫رویایی زندگی می‌کنم.
‫آره، راستش منم همینطور.
‫- خیلی‌خب. ‫- آره.
‫آه...
‫می‌خواستم اینو زودتر بهت بگم، ولی...
‫هی می‌دونی، من همیشه خوشحال می‌شم که ریک پیشم، باشه.
‫اون همیشه سرگرم کننده بوده، درسته؟
‫می‌دونی، یه شغل تو گلنکو براش جور کردم.
‫درموردش براش گفتی؟
‫- نه، فرصت نکردم بگم. ‫- چرا؟
‫آره، عالیه. ‫و اون اینجا اقامت داره.
‫می‌دونی، حواسم بهش هست.
‫آره. خب، شما دوتا همیشه باهم می‌گشتین.
‫نوشیدنی نخوردی؟ ‫بذار برات بیارم.
‫نه، ولی فکر کنم تو یه نوشیدنی بهم بدهکاری، مگه نه؟
‫- یعنی، این... ‫- نه، اون آه در بساط نداره، پس...
‫به نظرت کی زیاد نوشیدنی داره؟ بیخیال. ‫من همه‌جور نوشیدنی‌ای دارم.
‫خوش می‌گذره؟
‫جرمی قطعا بلده چطور آدم رو سرگرم کنه.
‫- هوم. ‫- همیشه آدم بامزه‌ایه.
‫آره. ‫وقتی برگشت فرق کرده بود، مگه نه؟
‫فکر می‌کنه یه قهرمانه که داره به مصلحت عموم خدمت می‌کنه.
‫پس تو چرا اینجایی، ریک؟
‫متوجه مهمونی‌ای نشدی که
‫وسط اتاق خوابم در جریانه؟
‫بامزه بود.
‫یعنی، هیچوقت تو رو
‫آدمی نمی‌دونستم که موندگار باشی.
‫انگار بعد از جریان مامانت...
‫و نمی‌خوام دوباره اتفاقات گذشته رو پیش بکشم.
‫آخه...
‫- جرمی؟ ‫- داداش، اوه! آروم باش! آروم باش!
‫این...
‫شوخیت گرفته، داداش؟
‫آروم باش! آروم باش!
‫- داداش، خونسرد باش! ‫- هی، هی، هی، هی!
‫داداش. اوه، اوه، اوه! ‫خونسرد باش!
‫داداش، ولم کن ریک!
‫- هی! ‫- الان شوخیت گرفته؟
‫بعد از تمام کارهایی که برات کردم، ‫الان جدی‌ای، ریک؟
‫پاشو!
‫اگه مشکلی داری، می‌تونی گم‌شی بیرون!
‫اوه صبر کن، نمی‌تونی، ‫چون جای خوابت تو خونه منه!
‫چیه، به اندازه کافی جورت رو نمی‌کشم؟ ‫گورت رو گم کن بابا!
‫خدایی؟ ‫عوضی نمک‌نشناس!
‫ببین، هرکاری بخوای می‌کنم.
‫یه روز هم خوبه.
‫برام اهمیتی نداره.
‫ببین، خواهش می‌کنم. ‫گرفتارم.
‫خواهش می‌کنم. ‫حتی دو ساعت هم نمیشه؟
‫فقط منو یادت باشه، باشه؟
‫آره.
‫آره، درک می‌کنم. ‫درک می‌کنم.
‫بیخیال، تو رو خدا.
‫ببین، ازت نمی‌خواستم اگه...
‫کسی تحویلت نگرفت؟
‫نه، هیچی.
‫لعنت، پسر.
‫چیزی تا یکم ماه نمونده.
‫نگفتی که قراره یه چیز بزرگ گیرت بیاد؟
‫آره، اینطوری فکر می‌کردم.
‫خب، می‌تونی...
‫کمکم کنی جنس آب کنم.
‫قرار نیست سهم زیادی بهت بدم و این چیزا، ‫می‌دونی که.
‫پول خودمه، ولی یه چیزی دستت رو می‌گیره.
‫آره.
‫مطمئن نیستم، جر.
‫خودش درآمدیه، پسر.
‫آره، می‌دونم.
‫پس...
‫با تو کار دارن؟
‫نه.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫با ریچارد مالون کار دارم.
‫هی، ریک.
‫اینو می‌شناسی؟
‫آقای مالون؟
‫ریک.
‫امروز عصر دعوت شدید، جناب.
‫این لباس شماست.
‫کنار ماشین منتظرتون هستم، جناب.
‫جناب؟
‫اون چه کوفتی بود؟
‫خب، دریتون چطور مُرد؟
‫نمی‌تونم بگم.
‫از مسیر لذت ببرید، آقای مالون.
‫آقای مالون.
‫خوش اومدی.
‫خب، دریتون کِی فوت شد؟
‫امروز صبح. ‫لطفا با دقت قرارداد رو بررسی کن
‫چون قانونا لازم‌الاجراست.
‫بصورت خلاصه نوشته شده ‫که در عوض
‫خوردن یک وعده غذایی از روی جسد دریتون،
‫تو وارث ثروت دریتون میشی.
‫ولی باید تمام بخش‌های وعده غذایی رو بخوری.
‫نباید خرده‌ای ازش باقی بمونه.
‫متوجه میشی که یه توافق‌نامه عدم افشاء هم شاملش شده.
‫مهمه که به جزء ما و کارکنان عمارت
‫کسی از این معامله با خبر نشه.
‫این رویدادها باید مخفیانه باشن.
‫اگه این بند از قرارداد رو نقض کنی، ‫همه‌چی رو از دست میدی.
‫متوجه هستی؟
‫فکر نکنم بتونم این کارو کنم.
‫دریتون قبل از مرگش، ‫شخصا زبان قرارداد رو به اسم تو نوشته.
‫نمیشه اصلاحش کرد.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اگه به تو نرسه،
‫عمارت صرفا فروخته میشه.
‫باید تکرار کنم که اگه وعده غذایی رو نخوری، ‫هیچی نصیبت نمیشه.
‫فکر کن که اگه بتونی
‫دل انجامش رو داشته باشی
‫همه‌چی مال تو میشه.
‫تمام ماشین‌های توی گاراژ.
‫کارت مشکی.
‫پول نامحدود.
‫حتی اگه بعدش بخوای یه جزیره هم بخری، ‫کسی جلودارت نیست.
‫یا می‌تونی برگردی سر زندگی سابقت.
‫باشه.
‫تا ذره آخرش.
‫دریتون درخواست کرده که اینو با صدای بلند بگی.
‫برای پایان دادن به وعده غذایی لازمه.
‫باید بخونیش تا قرارداد لازم‌الاجرا بشه.
‫"برای آرامش تو...
‫تمام گناهانت را می‌گیرم و روح خود را گِرو می‌گذارم".
‫ایول بابا.
‫1787.
‫هی!
‫اوه.
‫معذرت می‌خوام.
‫آقای مالون...
‫انتظار نداشتم اینقدر زود بیدار بشی،
‫به خصوص بعد از چنین کار دشواری.
‫مطمئنم مشتاقی که اینجا رو کامل برگردی.
‫صریحا به کارکنان خدماتی دستور داده شده ‫که هرگز با کسی چشم تو چشم نشن.
‫بهت اطمینان میدم که دیگه تکرار نمیشه.
‫اشکال نداره.
‫لابد هنوز هضمش نکردی.
‫چی رو؟
‫این.
‫تمام اینا. مال توئن.
‫اگه دلت بخواد، می‌تونی همه‌شون رو اخراج کنی
‫و از نو شروع کنی.
‫می‌خوای این کارو کنی؟
‫آه...
‫نه.
‫پس می‌خوای چیکار کنی؟
‫عه...
‫- نمی‌دونم. ‫- هوم.
‫پیشنهاد بدم که
‫ظاهر خونه‌ات رو طبق استایل خودت تغییر بدیم؟
‫شاید بهتره با اتاق خواب شروع کنیم؟
‫آره، حتما.
‫عه...
‫ببین، همه اینا یه جورایی...
‫گیج کننده بوده. ‫درک می‌کنم.
‫خودم ترتیب جزئیاتش رو میدم.
‫و به نظرت می‌تونم برم باقی وسایلم رو بیارم؟
‫اوه، مطمئنم که می‌تونیم بدون مشکل ‫برات بیاریمشون.
‫اوه، نه. ‫منظورم اینه که می‌تونم یکی از ماشین‌ها رو بردارم؟
‫خیلی زود پی می‌بری که ثروتمندها ‫خودشون رانندگی نمی‌کنن.
‫مگه اینکه برای سرگرمی باشه.
‫یادم افتاد.
‫این مال توئه.
‫محدودیت نداره.
‫چطوره بری کمی خرج کنی؟
‫کمکت کنه کاری که می‌خوای انجام بدی ‫رو پیدا کنی.
‫می‌تونی خیلی چیزها رو باهاش بخری.
‫خدایا، پسر.
‫می‌دونی که می‌تونستم بهت شلیک کنم، درسته؟
‫نمی‌خوام مزاحم خلوت کردنت بشم.
‫پس نمی‌خوای بهم بگی که جریان ‫اون چیزهای جیمز باندی چی بود؟
‫کاری که راجع‌بهش بهت گفته بودم رو یادته؟
‫- ردیف شد. ‫- آره خب، معلومه که ردیف شده.
‫چی، تو یه نوکر کلاس بالایی؟
‫فعلا یه جای کوچیک
‫واسه موندن بهم دادن و...
‫ببین رفیق...
‫دمت گرم که گذاشتی
‫- اینجا بمونم و اینا. ‫- آره.
‫- آره، حالا هرچی. ‫- من...
‫فقط دارم سعی می‌کنم...
‫سعی می‌کنی؟
‫انگار خیلی بیشتر از سعی کردنه.
‫نگهش دار.
‫من مشکلی ندارم.
‫خب، می‌خوای وقت بگذرونیم؟
‫نوشیدنی بگیریم؟ ‫یعنی، می‌تونیم...
‫نمی‌تونم، پسر. ‫نمی‌تونم.
‫مشکلی نیست. ‫می‌دونی؟
‫آره مشکلی نیست، چون گمون کنم هنوزم ‫باید کار جدیدت رو یاد بگیری، پس...
‫آره. ‫مراقب خودت باش، پسر.
‫مراقبت کن.
‫ریک؟
‫این دیگه چیه؟
‫لطفا بگو که لاتاری‌ای چیزی برنده شدی.
‫آره.
‫نه...
‫راستش بهتره.
‫بیخیال.
‫باهام روراست باش.
‫اینکه یه جور
‫مسخره‌بازی‌های تو و جرمی نیست، آره؟
‫نه. واقعیه.
‫تانیا، من...
‫دوباره ریکی شدم که می‌شناختی.
‫الان حتی بهتر هم هستم.
‫نه...
‫مطمئنی خوبی؟
‫آره.
‫عالی‌ام.
‫درواقع، نظرت چیه،
‫من و تو عین قدیما بریم نوشیدنی بخوریم؟
‫- مهمون من. ‫- عه...
‫بیا دیگه.
‫نمی‌تونم.
‫ببین، من باید برم.
‫جرمی منتظرمه.
‫سلام. چطوری؟
‫میشه یه بطری از یه نوشیدنی بهم بدی؟
‫ما نوشیدنی‌های عالی‌ای داریم.
‫راستش تو فکر یه جور نوشیدنی تند بودم.
‫دلت چی می‌خواد؟
‫چیزی داری که فروشی نباشه؟
‫خب، من یه مکلان 64 دارم، ‫اگه دلت شربت اسکاتلندی بخواد.
‫و یه یامازاکی 55 هم دارم ‫اگه دوست داری ژاپن رو تجربه کنی.
‫چنده؟
‫اگه حتما باید بپرسی.
‫هی، رفیق.
‫می‌دونم از چی خوشت میاد.
‫حتما.
‫همیشه از یه نوشیدنی پیشنهادی استقبال می‌کنم.
‫من...
‫دوتا از اون مکلان‌ها می‌خوام.
‫یکی برای من و یکی هم برای این آقا.
‫داری جدی میگی؟
‫چشم، جناب.
‫الان برمی‌گردم.
‫چرا این کارو باهام کردی؟
‫آنتون!
‫- منو چیزخور کردی؟ ‫- ببخشید؟
‫اون غذا. ‫غذایی که خورده بودم، توش چیزی ریخته شده بود؟
‫- به هیچ وجه. ‫- من یه زن رو دیدم.
‫یه زن مُرده خیس و اون منو...
‫آروم باش.
‫یه چیزی عوض شده.
‫چه اتفاقی داره برام می‌افته؟
‫فکر نکنم متوجه منظورت بشم.
‫اون چیزی که آخر وعده غذایی باید می‌خوندم ‫چی بود؟
‫یه چیزی که دریتون پیدا کرده بود.
‫کجاست؟
‫"برای آرامش تو، تمام گناهانت را می‌گیرم
‫و روح خود را گِرو می‌گذارم".
‫من همین کارو کردم؟
‫این اصلا ممکنه؟
‫بعد از اینکه دریتون می‌دونست داره می‌میره،
‫فکر و ذهنش آداب و رسوم غیرمتعارف شده بود.
‫وجدانش براش سرباری بود،
‫و دنبال این بود تا از چیزی که ‫معتقد بود سرنوشتش هست، فرار کنه.
‫چه سرنوشتی؟
‫جهنم.
‫گناه که نداشته باشی، جهنم نمیری.
‫خیلی چیز خرافاتی‌ایه.
‫خیلی کم پیش میومد که مشغول خوندنش نباشه.
‫"در انگلستان و ولز، ‫در قرن‌های 1700 و 1800،
‫وقتی یکی تو روستا می‌مرد،
‫خانواده یه رعیت اجیر می‌کردن،
‫به خصوص یه آدم نیازمند،
‫تا وعده غذایی‌ای رو از روی جسد مرحوم بخوره.
‫با این کار، گناهان اون شخص رو می‌گرفتن و...
‫و تا زمان مرگ با خودشون حمل می‌کردن".
‫من همچین کاری کردم؟
‫من...
‫یه گناه‌خوارم؟
‫این مراسمیه که دریتون راضیت کرد انجام بدی.
‫یعنی چی؟
‫من واقعا گناهانش رو خوردم؟
‫این اصلا یعنی چی؟
‫چیزی که دریتون بهش اعتقاد داشت یا نداشت ‫یه حقیقت ساده رو تغییر نمیده.
‫تو اینو به ارث بردی، ‫همه اینا رو،
‫در عوض یه بهایی.
‫ثروت زیاد بار سنگینی داره.
‫این همونیه که تو براش داوطلب شدی.
‫نه.
‫نه، نه، نه. ‫باید اینو درستش کنم.
‫باید درستش کنم.
‫تو متوجه نیستی.
‫زنه سعی کرد منو بکشه!
‫آقای مالون.
‫ازت می‌خوام منو ببری یه جایی.
‫فکر نکنم این عاقلانه باشه.
‫زود باش دیگه.
‫می‌دونم که این تکان دهنده‌ست ‫ولی ما باید معقولانه رفتار کنیم.
‫حالا بیا برگردیم داخل
‫و با همدیگه برای حلش تلاش کنیم.
‫چی شده؟
‫پدر، فکر کنم مرتکب گناه شدم.
‫نمی‌دونم. ‫ازت می‌خوام کمکم کنی.
‫پس به دنبال آمرزش هستی؟
‫آره. گمون کنم.
‫آخرین باری که به مادرت سر زدی کِی بود؟
‫- مسئله این نیست. لطفا. ببین. ‫- هی. هی.
‫- تقصیر تو نبود. اون خیلی مریض بود. ‫- پدر، اینو می‌دونم. پدر.
‫- تو نمی‌تونستی بفهمی که می‌خواد... ‫- پدر، لطفا. این...
‫- ربطی به اون نداره، پدر. ‫- با اون اسلحه چیکار کنه.
‫مسئله درمورد مامانم نیست.
‫به اعترافم گوش میدی یا نه؟
‫باشه، ریک.
‫باشه.
‫پدر، پسر، روح‌القدس.
‫آمین.
‫یادته که از آخرین اعترافت چقدر می‌گذره؟
‫نه.
‫و برای اعتراف به چه گناه‌هایی اومدی؟
‫عه...
‫هی، طوری نیست. ‫عجله نکن.
‫نه، مسئله این نیست.
‫اینطوری نیست که نمی‌دونم چی بگم.
‫اینطوریه که اصلا نمی‌دونم اونا چی‌ان، پدر.
‫- منظورت چیه؟ ‫- من...
‫ببین، نمی‌تونی
‫همونطور که می‌گفتی، یه جور آمرزش کلی بهم بدی؟
‫- خواهشا. ‫- ریک، تو...
‫نمی‌تونی راه خلاصت رو بخری.
‫اعتراف یعنی درخواست بخشش
‫بخاطر کار اشتباهیه که آگاهانه انجام دادی.
‫من نمی‌تونم بخاطر چیزی ببخشمت
‫که حاضر نیستی اعتراف کنی چیکار کردی.
‫من باید برم.
‫باید برم.
‫ریک!
‫از دیدنت خوشحال شدم، پدر روحانی.
‫آنتون!
‫آهای؟
‫آنتون!
‫کسی آنتون رو ندیده؟
‫یالا دیگه، فقط یکم کمک احتیاج دارم. ‫شما باید همه‌چیز رو درمورد این خونه بدونین.
‫شما چیزی می‌دونین؟ ‫چیزی درمورد اینکه دریتون به کسی صدمه زده می‌دونین؟
‫به یه زن؟ یه زن مو قرمز؟
‫تو چیزی می‌دونی؟ ‫چیزی در این باره می‌دونی؟
‫اصلا چیزی نمی‌دونی؟
‫مطمئنم که جای دیگه‌ای باید کار داشته باشی.
‫از بین همه آدم‌های اینجا، ‫تو باید یه چیزی درمورد اینکه چه اتفاقی افتاده بدونی.
‫دقیقا می‌خوای چی بدونی؟
‫همه‌چی. همه‌چی. ‫می‌خوام همه‌چی رو بدونم.
‫می‌خوام بدونم که اون زن کیه ‫و می‌خوام بدونم،
‫می‌خوام بدونم که دریتون باهاش چیکار کرده.
‫تو از این شغل خوشت میاد؟
‫این زندگی منه.
‫حتما. صحیح.
‫خب، اگه می‌خوای شغلت رو نگه داری، ‫بهت توصیه می‌کنم
‫همه چیزهایی که می‌خوام بدونم ‫رو بهم بگی.
‫گزارش پزشک قانونی. ‫عکس‌ها.
‫مصاحبه‌هایی که توسط پلیس شیکاگو انجام گرفته.
‫و اظهارات ضبط شده‌ی دریتون.
‫تنهات می‌ذارم.
‫ یه بار بهتون گفتم که اون همه‌چیز منه.
‫ آقای دریتون، ما حقیقت رو می‌دونیم ‫ و خودت هم اینو می‌دونی.
‫ همسرت بی‌وفا بود.
‫ - نه، نه. ‫ - جرج. جرج.
‫ می‌تونم جرج صدات کنم؟ ‫ ببین، درک می‌کنم.
‫ اگه همسر منم بی‌وفایی کرده بود ‫ عصبانی می‌شدم.
‫ همه‌مون بعضی وقت‌ها از کوره در می‌ریم.
‫ فکر می‌کنی این کار از من برمیاد؟
‫ تو گفتی که عصبانی بودی.
‫ و این عکس‌ها قطعا شبیه کسیه که ‫ خیلی خیلی عصبانیه، جرج.
‫ خدایا، نه.
‫ جرج، می‌دونیم که کار تو بوده.
‫ کار درست رو انجام بده. ‫ فقط مرد باش.
‫ سوزان، نمی‌تونم...
‫ - خدایا کمکم کن. ‫ - بهشون نگاه کن، جرج.
‫ تو با جفت دست‌هات گردنش رو گرفتی
‫ - و اونقدر فشار دادی تا گلوش شکست. ‫ - نه!
‫ نمی‌تونست نفس بکشه.
‫ اوه، سوزان! ‫ اون نبود. سوزان نبود.
‫ ببین، همه اینا تموم می‌شن. ‫ فقط اعتراف کن.
‫ - فقط اعتراف کن. همین و بس. ‫ - کار من نبود...
‫ اعتراف کن دیگه، مرتیکه مریض!
‫ نه، کار من نبود!
‫ دیگه باهات حرف نمی‌زنم! ‫ وکیلی چیزی نیاز دارم!
‫ من کاری نکردم... من وکیل می‌خوام... ‫ یه وکیل برام بیارین!
‫ کار من نبود!
‫و بعد اون...
‫اون...
‫گردنش رو گرفتم.
‫خفه‌اش کردم...
‫تا اینکه صدای شکستن گردنش رو شنیدم.
‫و جسدش رو توی دریاچه‌ انداختم.
‫ریک.
‫یعنی...
‫مگه این زن باهات چیکار کرده بود
‫که مرتکب چنین کار وحشتناکی شدی؟
‫نمی‌دونم، پدر.
‫نمی‌دونم.
‫فقط می‌دونم که متاسفم.
‫و حاضرم هرکاری کنم تا به قبلش برگردم.
‫خواهش می‌کنم. ‫خواهش می‌کنم، پدر.
‫خواهش می‌کنم.
‫خدایا...
‫پدر رحمان،
‫از طریق مرگ و رستاخیز پسرش،
‫جهان را با خودش آشتی داده...
‫و روح‌القدس رو برای بخشش گناهکاران
‫در میان ما نازل کرده.
‫از طریق خدمت به کلیسا...
‫الهی خداوند تو را عفو کند و به آرامش برساند.
‫و من گناهانت رو می‌بخشم.
‫به نام پدر،
‫پسر و روح‌القدس.
‫برو و دیگر گناه نکن.
‫پدر.
‫ممنون.
‫ممنونم، پدر.
‫ممنون. ممنون. ‫واقعا میگم.
‫خیلی ممنونم. ممنون.
‫ممنونم.
‫ممنونم، پدر روحانی.
‫♪ من تنهام ♪
‫ ♪ برای تو، برای تو ♪
‫ ♪ من تنهام ♪
‫ ♪ برای تو، برای تو ♪
‫ ♪ تو ♪
‫ ♪ برای تو ♪
‫ ♪ هرکاری انجام میدم ♪
‫ ♪ بخاطر توئه ♪
‫ ♪ هرکاری انجام میدم ♪
‫ ♪ بخاطر توئه ♪
‫ ♪ آره، من تنهام... ♪
‫ ♪ تنهام ♪
‫ ♪ تنهام... ♪
‫- سلام. ‫- ریک.
‫سلام.
‫الان وقت مناسبیه؟
‫وقت عالی‌ایه. ‫همین الان به فکرت بودم.
‫اخیراً با جرمی حرف نزدی؟
‫جرمی؟
‫اون،
‫اخیراً خیلی توهمی شده.
‫یه جای کار می‌لنگه، ولی با من حرف نمی‌زنه.
‫شاید به حرف تو گوش بده. ‫فکر کنم ممکنه توی دردسر افتاده باشه.
‫ریک، لطفا. ‫اون الان بهت نیاز داره.
‫منم بهت نیاز دارم. ‫و تو ممکنه نخوای اون یا منو ببینی.
‫من باید تو سختی کنارت می‌بودم، و نبودم.
‫نمی‌دونم والا.
‫فقط یه سر بیا. ‫و...
‫یادته که قول یه نوشیدنی رو بهم داده بودی؟
‫باشه.
‫حرف می‌زنیم.
‫ریک، صبر کن...
‫آنتون!
‫منو صدا می‌کردی.
‫معذرت می‌خوام. ‫من...
‫از صفر جمع‌ کردن چنین امپراتوری املاک و مستغلاتی مثل این...
‫غیرممکن نیست، اما از کسی با پیشینه اون بسیار بعیده.
‫دریتون از بدو تولد ثروتی نداشت.
‫خب؟
‫خود دریتون هم گناه‌خوار بود.
‫خب...
‫- چی؟ ‫- اینطوری پول شروع کارش رو شروع کرد.
‫آدم‌هایی که اونقدر به ناچاری رسیدن ‫تا گناه‌خوار استخدام کنن
‫معمولا کارهای وحشتناک و وصف‌ناپذیری کردن.
‫پس یعنی میگی که من می‌تونم...
‫از این بیشتر...
‫قتل، آزار...
‫و خدا می‌دونه چه چیزهای ناجوری دیگه‌ای رو ‫با خودم حمل کنم؟
‫طوریه که انگار خودت انجامشون دادی.
‫هرچی که مونده باشه، ‫حالا اسمشون رو هرچی که می‌خوای بذار،
‫روح یا انرژی‌ قربانی‌ها،
‫نمی‌ذارن قاتل یا کسی که آزارشون داده ‫آرامش داشته باشه.
‫تا زمانی که بار گناهش رو به دوش می‌کشی ‫عذابت میدن.
‫و بار سنگینیـه.
‫دریتون با گذشت سال‌ها...
‫آشفته، وحشت‌زده و گوشه‌گیر شد.
‫همون چیزهایی که تو دیدی رو می‌دید.
‫و از پا درش آورد.
‫گناه‌ها دریتون رو کشتن؟
‫نه.
‫اون خودکشی کرد.
‫گمون کنم می‌دونست که بدون بازخواست شدن ‫می‌تونه این کارو کنه،
‫چون می‌دونست که تو گناه خودکشیش رو ازش می‌گیری.
‫پس من باید چیکار کنم؟
‫چطور باید از شر گناهانی خلاص بشم،
‫که اصلا چیزی ازشون نمی‌دونم؟
‫غیرممکنه.
‫باید همون کاری که دریتون کرد رو انجام بدی،
‫کاری که همه گناه‌خواران قبل از اون انجام دادن،
‫و یاد بگیری که باهاش کنار بیای.
‫نه.
‫نمی‌تونم.
‫قوانین کاملا واضحن.
‫برای خلاص شدن از گناهان،
‫باید بمیری یا به کسی منتقل‌شون کنی.
‫پس می‌تونی این کارو انجام بدی
‫یا می‌تونی همراه با گناهانت بمیری...
‫که احتمالا تا ابد زجر می‌کشی.
‫توصیه من به عنوان یه دوست اینه...
‫از ثروت لذت ببر.
‫زندگی کن و هرچقدر که می‌تونی پول خرج کن.
‫و در این بین...
‫شاید اینا بتونن کمک کنن.
‫هرچی که نیاز داشته باشی،
‫من هرچیزی که به درد کمک کنن ‫رو می‌تونم پیدا کنم.
‫نه. نه.
‫تو نمی‌تونی کمکم کنی.
‫پدر؟ پدر ایلای؟
‫پدر ایلای، باز کن.
‫امشب تعطیله، بچه.
‫نه. نه، تو رو خدا. ‫خواهش می‌کنم.
‫تو تنها کسی هستی که دارم.
‫ریک.
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم بذار بیام تو. ‫خواهش می‌کنم.
‫- برو خونه، بچه. ‫- خواهش می‌کنم، باز کن.
‫برو بخواب بهتر بشی.
‫زود باش، پدر. ‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫می‌دونستم که هیچوقت بهم اهمیت نمی‌دادی!
‫می‌دونستم!
‫هیچوقت اهمیت نمی‌دادی!
‫نه!
‫ریک؟
‫- تویی؟ ‫- مامان؟
‫مامان؟
‫مامان.
‫من اینجام.
‫مامان؟
‫من همینجام.
‫پسرم.
‫حالا صدام رو می‌شنوی، آقای مالون؟
‫لطفا برگرد پیشمون.
‫من...
‫من مُردم؟
‫برای چند لحظه کوتاه، بله.
‫علائم حیاتی‌تون قطع شد.
‫ولی شما رو برگردوندیم.
‫ممنون، دکتر کیلدیر،
‫بخاطر کمک و رازداری مداوم‌تون.
‫مثل همیشه.
‫خوشحالم که در خدمت شمام.
‫هروقت خواستید تماس بگیرید.
‫برای هرچیزی.
‫تو گفتی تنها راه خلاص شدن از گناهان...
‫مُردنه.
‫منتقل‌شون کنم، درسته؟
‫اساسا بله.
‫می‌خوام یه چیزی رو امتحان کنم.
‫من هیچوقت به راه گریز اعتماد نداشتم.
‫آدم رو دل‌شکسته به جا می‌ذارن.
‫ولی این ممکنه جواب بده.
‫مطمئنم که تا حالا به فکر دریتون نرسیده بود.
‫پس کمکم می‌کنی؟
‫معلومه.
‫من ثروت عمارت رو هر کجا که بره ‫دنبال و بهش خدمت می‌کنم،
‫و مهم هم نیست که متعلق به چه کسی باشه.
‫تمام چیزیه که دارم.
‫و فکر گذشتن ازش...
‫ولی مسئله تویی.
‫مطمئنی که حاضری از همه اینا بگذری؟
‫بدون شک.
‫کسی رو در نظر داری که می‌‎خوای ‫اینو بهش بدی؟
‫نه. لعنتی.
‫تو قبولش می‌کنی؟
‫می‌تونی دیگه خدمت نکنی ‫و بالاخره کنترلی داشته باشی.
‫متاسفانه قرارداد من چنین اجازه‌ای نمیده.
‫پس همینه؟
‫میرسه به من؟
‫به یکی مثل من؟
‫نمی‌تونم انجامش بدم.
‫هم‌خونه و همکار سابقت
‫همراه غیرعادی بود که اون همه وقت ‫کنارش بودی.
‫جرمی؟
‫نه.
‫نه، کل عمرم می‌شناسمش.
‫و هرچقدر هم که ادعا می‌کنه...
‫- نه، اون نمی‌تونه. ‫- منظور من اینه که...
‫آدمی چنان درمونده که به دروغ‌های خودش ‫درمورد خودش باور می‌کنه
‫و به دزدی و خشونت متوسل میشه...
‫اون نه.
‫یه سرباز سابق می‌تونه بار گناهان ‫رو به دوش بکشه.
‫بهم اعتماد کن...
‫اون نمی‌تونه.
‫- سلام. ‫- خدا رو شکر. کجا بودی؟
‫من تو بد دردسری افتادم، پسر. ‫پیش این آدما گند زدم.
‫می‌خوان بلایی سرم بیارن، پسر. ‫یه مقدار پول لازم دارم، باشه؟
‫میشه لطفا کمکم کنی؟ ‫خواهش می‌کنم!
‫- می‌دونی که بهت پس میدم. ‫- جر، مطمئن نیستم.
‫خواهش می‌کنم، ریک! ‫به کمکت احتیاج دارم، رفیق!
‫من ترسیدم، پسر.
‫این آدما زهره‌ترکم می‌کنن، رفیق!
‫خواهش می‌کنم، یه هفته‌ای پولت رو پس میدم. ‫قول میدم.
‫- باشه، باشه. ‫- یا خدا.
‫تو ناجی‌ام شدی.
‫چقدر لازم داری؟
‫همه‌چی روبراهه، قربان؟
‫سریع برون.
‫آقای مالون، می‌خواید همراهتون بیام؟
‫فقط حواست به در باشه.
‫هی، جرمی؟
‫جرمی؟
‫کمک.
‫باشه؟
‫کمک.
‫هی. طوری نیست. ‫کمک.
‫کمک!
‫نه، نه.
‫طوری نیست. طوری نیست. طوری نیست. ‫طوری نیست. طوری نیست.
‫خیلی متاسفم.
‫نه، نه.
‫- لطفا، لطفا. ‫- قربان!
‫ما نباید اینجا باشیم.
‫ترتیب همه‌چی داده میشه.
‫فقط کاری کن تموم بشه. ‫فقط می‌خوام تموم بشه.
‫پس می‌دونی باید چه کاری انجام بشه.
‫لطفا بشین.
‫تانیا مرده.
‫من سعی کردم. ‫التماس‌شون کردم بیشتر بهم وقت بدن.
‫و اونا هم قبول کردن. ‫واسه همین به تو زنگ زدم.
‫اونا هم ریخته بودن تو خونه‌ام ‫و بهش شلیک کرده بودن.
‫نباید این اتفاق می‌افتاد.
‫اگه من اونجا بودم، این اتفاق نمی‌افتاد.
‫من باید اونجا می‌بودم. ‫باید یه کاری می‌کردم.
‫این بار گناه ناگواریه که با خودت حملش کنی.
‫آخه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫پس...
‫پس دیگه بسمه.
‫دیگه بُریدم.
‫برنمی‌گردم.
‫تو فکر بودم که شاید بتونی بهم کار بدی.
‫می‌تونم با هرچیزی کمکت کنم. ‫هرچی که باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫آقای مالون می‌خوان بهتون پیشنهادی بدن.
‫آره. ‫آره، هرچی که باشه داداش.
‫تو...
‫- لطفا. ‫- می‌خوان تو گناه‌خوارشون بشی.
‫تو وعده غذایی‌ای رو از روی جسدشون می‌خوری،
‫تا ذره آخرش، و ایشون هم همه‌چی رو بهت میدن.
‫چی؟
‫خونه، ماشین‌ها، پول. ‫همه‌اش.
‫داری می‌میری یا همچین چیزی؟
‫نه.
‫آقای مالون معتقده که این زندگی ‫مناسب اون نیست.
‫یکی با پیشینه تو، کسی که ارتشی بوده،
‫شاید بهتر از پس فشارهای ثروت بربیاد.
‫اوه.
‫همه‌چی؟
‫جواب میده.
‫بهترین گزینه‌ایه که داریم.
‫بیشترین زمانی که می‌تونم اجازه‌اش رو بدم ‫چهار دقیقه‌ست.
‫این تازه زیاده‌رویه.
‫ولی باید زمان کافی رو در اختیار دوستت بذاره ‫که خوردن غذا رو تموم کنه.
‫یا خدا.
‫این مراسم باید مخفی بمونه.
‫اگه این بند رو نقض کردی، ‫همه‌چی رو از دست میدی.
‫متوجه‌ام.
‫آماده‌ای؟
‫کمک، کمک. ‫کمک.
‫ریک؟
‫مامان؟
‫من همینجام.
‫ریک.
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫مامان، متاسفم!
‫مامان؟
‫متاسفم!
‫من اینجام.
‫پسرم.
‫انجامش داد؟
‫اون غذا رو به طور کامل تموم کرد.
‫و نیایش رو هم خوند.
‫همین الانش هم شروع به دستور دادن کرده.
‫انگار از بدو تولد رئیس بوده.
‫در خصوص بقیه گناهان هم...
‫کس دیگه‌ای رو می‌بینی که ‫دور و برت پرسه بزنه؟
‫جرمی همین الانش هم شروع به لذت بردن ‫از زندگی جدیدش کرده.
‫امیدوارم که تو هم همین کارو انجام بدی.
‫[شش ماه بعد]
‫خیلی‌خب، وقت ناهاره!
‫«ترجمه از تورج پاکاری»