‫«دریاچه کادو»
‫پریس، رفتی سراغش؟
‫- باشه. شرمنده. ‫- زود باش پسر.
‫فایده داره؟ به نظر نمیاد.
‫نه، اگه عمق آب کم نبود ‫حتی نمی‌تونستم ببینمش.
‫کجا میره؟
‫خیلی دوره. گمش می‌کنم.
‫حداقل نزدیک گودال گراز.
‫پسر، ولش کن.
‫امکان نداره بتونیم این لوله رو ‫امروز بکشیم بیرون.
‫زود باش، پسر.
‫تا آب اینقدر پایین باشه، ‫چنین آت و آشغال‌هایی پیدا می‌کنیم.
‫پسر، من میرم بالا.
‫باشه.
‫وقتی که اولین بار حفاری رو شروع کردن.
‫احتمالا یه مدت طول می‌کشه ‫تا دوتایی پاکسازیش کنید.
‫آره. هنوز نمی‌دونیم تا کجا میره.
‫مراسم تشییع جنازه بیلی پیره میری؟
‫آره، تمام شهر میان.
‫اونجا می‌بینمت.
‫ممنون، زد. مچکرم.
‫من میرم.
‫می‌بینمت، زد.
‫واقعا منو عصبانی می‌کنه.
‫خیلی وقته که با اون سد ‫دارن با دریاچه ور میرن.
‫اون سد اصلا نباید از اولش اینجا می‌بود،
‫طبیعی نیست.
‫پیاده‌ات می‌کنم، باشه؟
‫نظرت عوض شد؟
‫خیلیاشون سال‌هاست تو رو ندیدن، پریس.
‫از بعد از مراسم تشییع مادرت.
‫خوبه که ببینن سر پا شدی.
‫اصلا ممکنه اون اونجا نباشه.
‫بیخیال، از هیوستون با ماشین کُلی راهه.
‫گمون نکنم بخواد منو ببینه، بابا.
‫فقط پیاده‌ات می‌کنم.
‫نیاز نیست بیای دنبالم.
‫خودم میام خونه.
‫امروز شنبه، 24 سپتامبره.
‫ساعت دقیقا 4 هست.
‫آره و فردا یه نوبت دکتر دارم،
‫ولی بعد از ظهر میام جمینای.
‫حله.
‫اونجا می‌بینمت.
‫اینو دربیار...
‫اوه، من می‌برمش.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫- می‌دونی جاش کجاست؟ ‫- آره، می‌دونم جاش کجاست.
‫باشه، زمان می‌گیرم. آماده؟ برو.
‫دوازده دلار و ده سنت.
‫امشب خونه می‌خوابی؟
‫شاید. نمی‌دونم.
‫میری پیش کلیر؟
‫پس چرا نمی‌تونی بیای خونه؟
‫خونه کلیر به مدرسه نزدیک‌تره.
‫ولی یک ماهه که نیستی.
‫میمی دیگه به بشقاب‌ها اهمیت نمیده.
‫نباید باهاش دعوا کنی.
‫اون مامانمه. ‫اجازه دارم باهاش دعوام بشه.
‫و چرا؟ اون چیزی بهت گفته؟
‫آره. گفته که تو واقعا بدقلقی.
‫گفت از وقتی که نوزاد بودی،
‫یعنی از یک سالگی همیشه بدقلق بودی.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خب، اون روی مخه.
‫الی، اون مامانته!
‫و بومی‌های آمریکا خیلی قبل از اینکه
‫ما بیایم اینجا روش اسم گذاشتن.
‫حتی قبل از اینکه تو به دنیا بیای.
‫اوه، سلام سافایر!
‫سلام، آنا!
‫سافایر به تمام کلاسمون گفته
‫که دیروز گرگ دیده.
‫ولی خانم هندرسون بهمون گفت ‫که این امکان نداره
‫چون گرگ‌ها دیگه اینجا زندگی نمی‌کنن.
‫- عمقش خیلی کمه؟ ‫- خیلی کمه.
‫- بیا، می‌خوای برونی؟ ‫- آره، می‌خوام برونم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫بسیارخب.
‫- فقط وسط نگهش دار. ‫- می‌دونم.
‫شیب کارتر سمت چپه.
‫می‌دونم.
‫بسیارخب.
‫دستت رو از توی دهنت بیار بیرون.
‫- بس کن. ‫- چیه؟
‫- بیا سلام کن. ‫- باید قایق رو ببندم.
‫می‌تونی بهشون بگی که ‫پول کافی واسه شیر نداشتیم؟
‫حتما.
‫- آنا، آنا! ‫- سلام لیزی!
‫دل و روده‌هاشو ببینید.
‫بهش دست نزن. ‫برید. برید عقب.
‫- نصف فلس‌هاشو هم خورده. ‫- اَخ!
‫ببین، هنوز داره خونریزی می‌کنه.
‫- آنا، برو! میشه لطفا برید عقب؟ ‫- عجیبه.
‫یه حیوون دیگه‌ست.
‫خیلی دقیق برش خورده.
‫- آره، گمونم. ‫- و یه...
‫- اسمش چی بود؟ ‫- الی.
‫کی اینو گذاشته اینجا؟
‫عمو جیسون توی دریاچه پیداش کرد.
‫چشماشو نگاه کنید.
‫- یه چیزی اونو خورده. ‫- مثل چی؟
‫شاید از آب کشیدش بیرون، ‫پاش رو گاز گرفته و کَنده...
‫عدر می‌خوام. دکتر میچل. سلام.
‫هی، گوش کن. ببخشید که اینجوری ‫واست کمین کردم.
‫گمونم پذیرش دیگه تماس‌های منو ‫بهت وصل نمی‌کنه.
‫آره. شرمنده، پسر.
‫- پریس. ‫- آره.
‫اسم متخصصین توی دالاس رو بهت دادم.
‫آره می‌دونم. باهاش صحبت کردم.
‫کمک چندانی بهم نکرد،
‫ولی این یادداشت‌ها از پدرم پیشم بود
‫که اون درمورد دوره‌های ‫بیماری مادرم نوشته بود، و یه عالمه...
‫مادرت تشنج‌های میوکلونیک حاد داشت.
‫خب، بیماران میوکلونیک
‫هوشیاری‌شون رو از دست میدن.
‫درست نمیگم؟
‫توی برخی بیماران ممکنه رخ بده.
‫درمورد گوش‌ها، آقا؟ خونریزیش؟
‫آخه حتی یه مورد هم پیدا نکردم ‫که جایی چنین اتفاقی رخ بده.
‫شما اینو می‌دونستید. ‫حتی دیدم خودتون یه جا گفتید که...
‫اتفاقی که روی اون پل افتاد وحشتناک بود.
‫مادرت از خطرات رانندگی ‫با وجود بیماریش مطلع بود.
‫اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫شش سال بود تشنج نکرده بود، پس...
‫خیلی چیزا درمورد مغز هست ‫که ما درکش نمی‌کنیم، پسر.
‫می‌دونم آرزو می‌کنی که کاش ‫یه کاری از دستت برمیومد،
‫ولی اون فقط بد موقع دچار تشنج شد.
‫گوش کن، اگه بازم تو و پدرت رو ببینم
‫فقط توی ساعات کاریه.
‫به مطبم زنگ بزن و نوبت بگیر.
‫ولی اینجوری نه.
‫ممنون آقا. شرمنده.
‫چند وقته منتظری؟
‫زیاد نیست.
‫سلام عزیزم. سلام والی.
‫اوه، پسر خوب.
‫ببخشید واسه مراسم نیومدم.
‫می‌دونی، واقعا پدربزرگ خوبی واست بود.
‫واقعا متأسفم. هی.
‫- آره. ‫- بیا اینجا.
‫فردا برمی‌گردم هیوستون.
‫منطقیه.
‫- پس رانندگی می‌کنی؟ ‫- آره. رانندگی می‌کنم.
‫آره. کار هم می‌کنم.
‫روی دریاچه کار می‌کنم.
‫- روی سد؟ ‫- آره.
‫خب، بزرگراه روی سد.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫واقعا عالیه، پریس.
‫بهش دست نزدم.
‫خیلی از چوب‌هاش الان خراب شدن.
‫این اتاق نشیمنـه؟
‫آشپزخونه‌ست.
‫نقشه طبقات توئه.
‫خب، خیلی وقت گذشته.
‫این چیه؟
‫جزیره آشپزخونه.
‫- جزیره آشپزخونه؟ ‫- آره.
‫یه سورپرایزه.
‫پاستا چطوره؟
‫بیا، گوجه‌فرنگی‌هارو واسم بیار.
‫و دربازکن.
‫باید اونجا توی قفسه باشه.
‫پریس، دربازکن رو بده بهم.
‫کجاست؟
‫- همونجاست. ‫- هووم.
‫همونجا توی قفسه سمت راسته.
‫فکر می‌کردم توی کشو باشه. نه توی قفسه.
‫- پریس، آب داره جوش میاد. برو اونور. ‫- یه دربازکُنـه.
‫اوه خدای من.
‫بسیارخب، یکم نمک، یکم آویشن،
‫یه تیکه فلفل قرمز...
‫اوه خدای من.
‫یا خدا.
‫باید امتحانش کنی.
‫زدم رو دست خودم.
‫بیا.
‫خب؟
‫واقعا خوبه.
‫بهت که گفتم.
‫واقعا خوبه.
‫- آخ. ‫- چرا اینقدر کثیفی؟
‫اوه خدای من، آنا.
‫تنهایی رفتی بیرون؟
‫- بخاطر دریاچه‌ست. ‫- این همه گِل چیه؟
‫درآوردنش خیلی طول می‌کشه.
‫آره خب، درست نمی‌شوریش.
‫باید تا جایی که می‌تونی محکم بمالیش.
‫- آخ. ‫- بفرما.
‫دیدی؟
‫اوه، چطوری اینکارو می‌کنی؟
‫جادو.
‫خب، برو تف کن.
‫برو دهنت رو توی آشپزخونه بشور.
‫حس عجیبی داره.
‫مسیح بزرگ، می‌دونم داشتی ما رو ‫با این خشکسالی آزمایش می‌کردی.
‫ولی می‌دونیم خیلی‌ها بیشتر از ما ‫با سختی‌ها دست و پنجه نرم می‌کنن.
‫پس دعا می‌کنم که درهای آسمان رو باز کنی
‫و اجازه بدی دریاچه و زمین ما ‫یک بار دیگه رونق بگیره.
‫به نام مسیح. آمین.
‫آمین.
‫تو چته؟
‫نذارید هیچی از غذا بمونه.
‫گمونم بتونیم ازش یه قایق کانو بسازیم.
‫اینجوری خشکسالی زیادی نمیشد...
‫عذر می‌خوام که بعضیاتون مجبورید ‫توی بشقاب‌های کاغذی غذا بخورید.
‫ولی متأسفانه درحال حاضر ‫بشقاب چینی به اندازه کافی ندارم.
‫آره، برو غذات رو بردار.
‫اوه خدای من! فراموش کردم!
‫- نه، نه، نه! چی؟ اونو از سر میز بردار! ‫- آنا!
‫ولی خیلی باحالن! ‫می‌خواستید ببینید؟
‫آره، بذار...
‫همگی غذاتون رو بخورید.
‫چی داری؟
‫کنار جزیره بز پیداشون کردم. ‫یه عالمه ازشون بود.
‫روی سطح آب پخش شده بودن.
‫- بذار ببینمش. ‫- باحال نیستن؟
‫- تا حالا چنین چیزی دیدی؟ ‫- بال‌های پُرزدار دارن.
‫می‌دونی، از اینا تعداد زیادی باقی نمونده ‫یا شاید قبلا هم نبوده.
‫- واقعا؟ ‫- منقرض شدن.
‫خفنه، ها؟
‫آره، این یه شب‌پره‌ی چهارچشم‌ـه.
‫- اون نقطه سیاه رو روی شکمش می‌بینی؟ ‫- اوهوم.
‫از اونجا می‌تونی بفهمی.
‫کجا پیداشون کردی؟
‫تنهایی توی نهر بنهارد بودم.
‫واقعا اون همه راه رفتی که فقط...
‫می‌خوای اینارو آب بکشم؟
‫نه، نیاز نیست.
‫ممنون بابت کمکت.
‫فکر می‌کردم از این شام‌های خونوادگی متنفری.
‫خب، خونواده‌ی من نیست.
‫با هیچکدومشون نسبتی ندارم.
‫تو دختر منی.
‫پس بخشی از این خونواده هستی. خب؟
‫دارم یه ترم زودتر فارغ‌التحصیل میشم
‫و فقط باید دو تا کلاس بیشتر بردارم.
‫عالیه.
‫به امضای تو و گواهی فوت بابا نیاز دارم
‫تا از طریق دولت این کار رو انجام بدم.
‫بذار ببینم... بیا.
‫دنیل می‌تونه امضاش کنه.
‫نه، من به عنوان الیزابت لَنگ ثبت‌نام شدم.
‫پس باید کسی امضاش کنه ‫که فامیلی واقعی خودمو داشته باشه.
‫چرا اینکارو می‌کنی؟
‫بخاطر دانشگاه انجامش میدم.
‫فکر می‌کردم خوشحال میشی که زودتر تموم کنم.
‫اگه دنیل امضاش کنه فرقی نداره،
‫اون بزرگت کرده، الی.
‫خب آره، فرقش اینه که اون ‫بابای واقعی من نیست.
‫فامیلیش روی من نیست.
‫اونا به این مسئله اهمیت نمیدن.
‫آخه تو داریش، درسته؟ من تحقیق کردم.
‫اگه کسی گم بشه، بعد از هفت سال،
‫دولت اونو مُرده تلقی می‌کنه.
‫و اگه فامیلی "لنگ" روش باشه، پس...
‫دیگه درمورد بابات صحبت نمی‌کنیم، باشه؟
‫ولی واقعا چیز مهمی نیست.
‫و من و دنیل امضاش می‌کنیم.
‫اگه کسی توی مدرسه نیاز شد ‫درموردش باهام صحبت کنه،
‫با کمال میل باهاش صحبت می‌کنم. باشه؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫- کمکت تموم شد؟ ‫- آره.
‫هی حدس بزن چی پیدا کردم.
‫توی جعبه جواهرات مامانت پیداش کردم.
‫نگاه کن. نگاهش کن. می‌بینی؟
‫سرطان‌ـه. مال میمی‌ـه.
‫- اوه، داری درمورد علامت ستاره‌ها صحبت می‌کنی؟ ‫- آره.
‫- معنیش اینه که اون بیش از حد مواظبه... ‫- عالیه.
‫و از همه خوشش میاد
‫و از آشپزی و این چیزا خوشش میاد.
‫می‌دونستی که میمی می‌خواد ‫منو به فرزندخوندگی بگیره؟
‫- خودش اینو بهت گفته؟ ‫- اوهوم.
‫و بابا می‌خواد تو رو به فرزندخوندگی بگیره.
‫صحبت‌هاشون رو شنیدم.
‫مامان واقعیت چی؟ تو نمی‌خوای...
‫برگردی فلوریدا و ببینیش؟
‫نه راستش. اینجا رو دوست دارم.
‫اون آیپاد کجاست؟
‫چرا این در قفله؟
‫دارم دنبال یه چیزی می‌گردم.
‫فکر کردم اینجا گذاشتمش.
‫گمونم می‌خواد در رو باز کنه.
‫اوهوم.
‫فقط بهم بگو دنبال چی می‌گردی. اشکال نداره.
‫این چیه؟
‫- چه خبره؟ ‫- نشستیم پیش همدیگه.
‫می‌تونی بهم بگی کجاست، مامان؟
‫- چی کجاست؟ ‫- بسیارخب، باید بری.
‫کارت همینه؟ می‌خواستی جلب توجه کنی؟
‫نخیر. فقط دارم دنبال ‫گواهی فوت بابام می‌گردم
‫- که متعلق به منه. ‫- منظورت رو رسوندی.
‫نسبتی با هیچکدوم از آدمای اینجا نداری
‫و تلاشی نمی‌کنی.
‫اون بابامه. اجازه دارم که...
‫تو اجازه نداری اینجا باشی.
‫میشه وقتی خونه پر از آدم نبود ‫درمورد این مسئله صحبت کنیم؟
‫مسئله مهمی نیست. من میرم.
‫منو وادار می‌کنه که اینطوری ناراحت باشم.
‫الی، تروخدا نرو. میشه بمونی؟
‫- توی مدرسه می‌بینمت. ‫- چرا همین الان؟
‫- همین حالا که یه... ‫- من میرم!
‫خدای من. چندتا نوشیدنی خوردین؟
‫داری میری سر راهت بشقاب‌هارو نشکنی!
‫- الی، خواهش می‌کنم نرو... ‫- همینجا پیش من بمون.
‫عزیزم، تو همینجا بمون.
‫نه میمی. خواهش می‌کنم میشه برم؟ ‫واقعا می‌خوام برم.
‫اگه داری میری شیب کارتر، سطح آب خیلی پایینه.
‫آره، حواسم هست.
‫فقط چند دقیقه مونده تا هوا تاریک بشه.
‫حواسم هست.
‫می‌دونم هست. من...
‫فقط دارم بهت یادآوری می‌کنم.
‫خیلی خوب بود که دوباره برگشتی خونه.
‫زود برگرد. ‫فردا واسه صبحونه برگرد.
‫قراره دستگاه وافل‌ساز رو بیاریم بیرون.
‫یه صندلی واست نگه می‌دارم.
‫- مواظب باش. ‫- خداحافظ.
‫هی.
‫والی، چیکار می‌کنی؟
‫هی!
‫چیکار می‌کنی؟ هووم؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا اینقدر ترسو شدی؟
‫چیه؟
‫والی، بیا بریم.
‫زود باش. هی، زود باش. بیا بریم.
‫آره، ولی گرگ‌ها این اطراف زندگی نمی‌کنن.
‫حتما یه نفر آزادشون کرده.
‫وگرنه چطور امکان داره که ‫این همه راه تا توی آب رفته باشن؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی عجیب و غریبه.
‫طبیعته دیگه.
‫همیشه چیزای عجیبی درمورد دریاچه می‌شنوم.
‫- گفتی کجا بودن؟ ‫- پیش فاند هرد.
‫متأسفم، تروور امشب می‌خواد ‫توی لجندز منو ببینه.
‫ولی فردا می‌بینمش.
‫باشه. شب بخیر.
‫می‌خوای بری خونه پیش خونواده‌ات
‫یا می‌خوای فردا شب هم اینجا بمونی؟
‫نمی‌دونم.
‫باشه.
‫شب بخیر.
‫ الی، باید گوشیت رو جواب بدی.
‫ سه پیام واست فرستادم. ‫ باید بهمون زنگ بزنی.
‫ بهش بگو باید قایق رو همین الان برگردونه.
‫ آره، قایق رو برگردون.
‫ آنا اینجا نیست. قایقش نیست.
‫- چی شده؟ ‫ - فقط بهم زنگ بزن.
‫ تروخدا زنگ بزن.
‫نمی‌دونم. یه چیزی درمورد آناست.
‫ببین امروز چقدر فرز شدی.
‫کیف می‌کنی؟
‫پسر، دیشب بهت خوش گذشته؟
‫انگار حسابی خسته‌ای.
‫می‌تونیم نزدیک‌تر بشیم؟
‫اگه نزدیک‌تر بشم
‫گیر میفتیم.
‫جالبش اینه که
‫اینجا قبلا پر از آب بوده.
‫حسابی عمیق بوده.
‫حالا تمامش خشکیه.
‫قراره امشب بارون بباره،
‫واسه همین فردا یکم آبش بیشتر میشه.
‫باید دنبالش کنیم؟
‫ما هیچی رو دنبال نمی‌کنیم.
‫تو می‌تونی بری جلو و دنبالش کنی.
‫می‌خوای پیاده ازش رد بشی؟
‫من دور می‌زنم، اون سمت می‌بینمت.
‫- باشه. ‫- بی‌سیمت همراهته، ها؟
‫- آره. ‫- بسیارخب.
‫کلیر. خونه کلیر بودم.
‫چرا باید همراهم میومد؟
‫دیدی که باهاش خداحافظی کردم.
‫آره، پنج دقیقه دیگه می‌رسم. فقط...
‫باشه! باشه!
‫هی، هنوز چیزی پیدا نکردین؟
‫نمی‌دونم.
‫به دنیل بگو جزیره رندال رو دور می‌زنم، باشه؟
‫باشه.
‫مامان؟
‫خبری نشد؟
‫چی؟ نه. رفتی دنبال دنیل؟
‫- نه. ‫- برو دنبالش. خواهش می‌کنم!
‫باید بریم توی آب!
‫چند وقته که گم شده؟
‫اوه الی، خواهش می‌کنم!
‫مورز و برندون ندیدنش.
‫- الی، قایق رو آوردی؟ ‫- آره.
‫- چندتا عکس دارم. ‫- جیسون و ریتا خونه نیستن.
‫چیزی روی آب ندیدی؟
‫نه، هیچی. ‫مطمئنید اون قایق رو برداشته؟
‫قایق نیستش، مگه نه؟
‫کلیداتو بده بهم. ‫کلیدای ما روی قلاب نیست.
‫نه، گمون نکنم از خونه فرار کرده باشه.
‫زود باش، زود باش، زود باش! عجله کن!
‫به دوستاش زنگ زدین؟ مثلا...
‫- مثلا آماندا یا... یا سافایر؟ ‫- اونجا نیست.
‫- یا بچه‌های رینور چی؟ ‫- تو از دیشب ندیدیش؟
‫- نه. ‫- به گوشیت زنگ زده؟
‫- کجا گذاشتیش؟ ‫- چی؟
‫قایق، الی. نیستش.
‫چرا، هست. گذاشتمش همونجا.
‫آنا!
‫کجا گذاشتیش؟
‫همینجا بود. همینجا بود.
‫برادرت منو دید. تازه رسیدم خونه. ‫وگرنه چطور می‌تونستم...
‫- خب چه بلایی سرش اومده؟ ‫- نمی‌دونم!
‫بهتره باهام روراست باشی، دختر.
‫الان بهم دروغ نگو.
‫یه نفر اونو برداشته. یه نفر...
‫نمی‌دونم چه اتفاقی افتاده.
‫خدای من...
‫هی.
‫رسیدم تهش. ‫میرسه به یه جک پمپ قدیمی.
‫هی، صدامو داری؟
‫پریس!
‫آره.
‫پریس.
‫- پریس! ‫- بله.
‫پسر، کجا بودی؟
‫ببین چه وضع کثافتیه!
‫آخه این همه آت و آشغال از کجا اومده؟
‫گمونم جریان آب اینارو آورده اینجا.
‫قبلا هیچکدومشون اینجا نبود. قسم می‌خورم.
‫هی، صدای اون هلیکوپتر رو شنیدی؟
‫گرگ‌ها بودن...
‫قایق گیر کرده.
‫یه چیزی زیر موتوره. نمی‌تونم برسم بهش.
‫سیستم تنظیم کار نمی‌کنه.
‫نمی‌دونم، این قراضه...
‫الان دوباره امتحان می‌کنیم.
‫کمرم، پسر.
‫وقت اینو ندارم که بی‌‌هدف ‫توی این آب وقتم تلف بشه، پسر.
‫پسر، درستش کردی؟
‫آره.
‫آره، حل شد. می‌تونی روشنش کنی.
‫36 کیلو، بسیارخب.
‫موهاش چه رنگیه؟
‫- قهوه‌ای. ‫- موی قهوه‌ای.
‫- می‌دونید چیه؟ من... ‫- بسیارخب.
‫بفرمایید. عذر می‌خوام.
‫تازه اینارو گرفتیم...
‫- اون این شکلیه. ‫- بسیارخب.
‫به جز یکی از دندوناش.
‫دندون؟
‫آره، تازه دندونش افتاد.
‫کدوم دندون؟ دندون جلو؟
‫- دندون راست. ‫- باشه.
‫چی پوشیده بود؟
‫یه هودی بزرگ. هودی خواهرش الی.
‫خب، چه رنگی بود؟
‫خاکستری کارناک شرقی.
‫سلام دوستان. سلام کشیش.
‫خب، حالا می‌تونیم بریم؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫می‌تونیم روی دریاچه صحبت کنیم.
‫کشیش، الان نصف اداره
‫درحال ساماندهی واسه جستجو هستن.
‫- مارک... ‫- خب؟ از سمت کلیسای منطقه.
‫و باید تمام دریاچه رو بگردیم.
‫الان همگی بیاید یکم بشینیم.
‫یه چیزایی هست که باید درموردش صحبت کنیم.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫چیزی پیدا کردین؟
‫نه. گوش کنید...
‫باید...
‫خب ببینید. واسه اینکه بتونیم ازش رد بشیم،
‫باید درمورد سابقه‌ی سلست با ‫خدمات محافظت از کودکان صحبت کنیم.
‫ببینید، می‌دونم متعلق به خیلی وقت پیشه.
‫- ببخشید؟ ‫- ما فقط...
‫ولی چیزیه که باید...
‫متأسفم. اون خیلی وقت...
‫تو... واقعا، مارک؟
‫دنیل، ما هنوز دو پرونده ‫در ارتباط با الیزابت داریم.
‫آره، با الی خیلی سال پیش!
‫پرونده‌هاش بسته شدن. ‫هیچ ربطی به این قضیه نداره.
‫باید درموردش صحبت کنیم.
‫وقتی توی ماشین مامان زندگی می‌کردیم، ‫چندبار نرفتم مدرسه.
‫الی، خواهش می‌کنم! ‫سلست هیچ کاری با آنا نکرد.
‫خب؟ آنا احتمالا می‌خواسته ‫دنبال خواهرش بره توی دریاچه.
‫قبلا اینکارو کرده.
‫ولی حالا دوتا قایق گمشده داریم. دوتا!
‫عکس‌های کوفتیشون رو واست فرستادم. ‫منتظر چی هستیم؟
‫- منتظر نیستیم... ‫- یا یه نفر اونو دزدیده، یا اینکه آسیب دیده!
‫دنیل.
‫جونز، می‌خوای اینجا پیش خانم بنت بمونی؟
‫بله قربان.
‫- هی، هی. ‫- هی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- چرا روی آب نیستی؟ ‫- چطور پیش رفت؟
‫- می‌دونی، جریان... ‫- خوب بود.
‫دار بیش از حد وقتم رو توی اون ‫بیمارستان کوفتی می‌گذرونم.
‫- چه خبره؟ ‫- هیچی.
‫امروز ته اون لوله‌ی جی‌آرسی رو پیدا کردیم.
‫می‌رسه به یه جک پمپ قدیمی
‫وسط جنگل کنار جزیره بز.
‫بسیارخب.
‫ولی اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چه خبره؟
‫دنبال مدارک بیمارستان لانگ‌ویو می‎گشتم.
‫اون سوابق پزشکی که گفتن دادن به مامان.
‫شرمنده.
‫نتونستم پیداشون کنم.
‫چون همه‌شون رو گم و گور کردم.
‫از یه جایی دیگه همینه.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫آره.
‫هنوز فکر می‌کنم بیماریش رو ‫اشتباه تشخیص دادن.
‫فردا می‌بینمت.
‫آنا!
‫آنا بنت!
‫آنا!
‫آنا بنت!
‫- آنا! ‫- آنا!
‫آنا!
‫عمق آب خیلی کمه.
‫اینجا گیر می‌کنیم.
‫همینجاست.
‫همینه.
‫پیداش می‌کنم. یه لحظه اجازه بده.
‫گردنبند همینجا بود؟
‫نه، اونجا پیداش کردم.
‫ولی اینجا اون صدا قطع شد.
‫انگار گوشام از کار افتادن.
‫به دلایلی این اتفاق نمی‌افته.
‫ردپاها همه‌شون از بین رفتن، ‫ولی قسم می‌خورم همینجا بود.
‫اعلامش کن.
‫قایق آنا بت رو اینجا پیدا کردیم.
‫- واقعا؟ ‫- جفری.
‫چیز دیگه‌ای پیدا نکردن؟
‫نه، همینجور توی کانال روی آب بود.
‫طناب هم نداشت. ‫درست بعد از پل قدیمی.
‫می‌تونید واسه اثر انگشت بررسیش کنید، آره؟
‫میشه. میشه، رفیق.
‫یه آزمایشگاه توی دالاس هست ‫که می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫خیس شده و ایده‌آل نیست.
‫- ولی باید تلاشمون رو بکنیم. ‫- حتما.
‫حتما تلاشمون رو می‌کنیم، کشیش. ‫حالا که عمق آب کمه، به نظرم...
‫جلیقه نجاتش نیست.
‫- جدی؟ ‫- آره، اون یه جلیقه نجات داشت.
‫آخرین باری که قایق رو بردیم همینجا بود.
‫یا همینجا بود، یا...
‫- معنیش اینه که جلیقه رو با خودش برده. ‫- خوبه.
‫- چیز خوبیه. ‫- چه رنگیه؟
‫نارنجی روشن. اسمش روش نوشته.
‫باشه، اعلامش می‌کنیم. جلیقه نجات نارنجی.
‫می‌خوای به غواص‌ها خبر بدی؟
‫چیز دیگه‌ای هست که ببینی گم شده باشه؟
‫ جلیقه نجات نارنجی. به اسم آنا.
‫نه.
‫و تمامش خیلی سریع برگشت. ‫صدا، تمامش.
‫بعدش دستم داشت می‌لرزید.
‫مثل تشنج‌های مامانت؟
‫آره.
‫حسش کردم.
‫- بسیارخب. ‫- می‌دونم مامانم اونجا بود.
‫چرا اون باید اونجوری
‫وسط دریاچه می‌بود؟
‫خیلی بزرگه و من...
‫- متأسفم. ‫- خوبم.
‫- پس اگه این دقیقا... ‫- مجبور نیستیم...
‫نه، نمی‌خوام درموردش صحبت کنم.
‫باید ببرمت خونه. باشه؟
‫هی، آخرین باری که روی یه قایق بودیم رو یادته؟
‫من بودم، تو، علی و اندرو. ‫و سه قایق داشتیم.
‫و گیر افتادیم. به زور تونستیم خلاص شیم.
‫یه تابستون خشکسالی بود.
‫بیخیال، یادت نمیاد؟
‫توی گِل گیر کردیم.
‫- توی تقاطع جیکوب. ‫- کِی بود؟
‫یادت نمیاد وقتی پشه‌ها نیشمون زدن
‫و من تا یک ماه فکر می‌کردم ‫ویروس نیل غربی گرفتم؟
‫یادم نبود که سال 1999 خشکسالی بوده.
‫آره، من...
‫متأسفم. می‌دونم تمام اتفاقات ‫اون زمان واست مبهم و گنگه.
‫جالبه که یهویی این همه واست مهم شده.
‫چی؟
‫اون حرفای "اونا خونواده‌ی من نیستن."
‫آنا خونواده‌ات نیست؟
‫- فقط واسم عجیبه... ‫- کتکش زدی؟
‫من هیچوقت حتی انگشتمم ‫به اون بچه نخورده، و تو اینو می‌دونی.
‫- هرگز و هیچوقت. ‫- باشه، بسیارخب.
‫تقصیر تو بود! اون دنبال تو اومد...
‫می‌تونست با من بیاد خونه‌ی کلیر ‫ولی تو بهش اجازه ندادی.
‫واقعا می‌خواستی باهات بیاد خونه‌ی کلیر؟
‫معلومه که می‌تونست بیاد خونه کلیر.
‫- همیشه می‌تونه... ‫- می‌دونی چیه؟
‫فقط یه لحظه. ‫نمی‌تونم بهت گوش بدم. من...
‫بقیه مسیر رو پیاده برو.
‫خواهش می‌کنم.
‫ولی این سه مربع اینجا منطقه‌ی ماست.
‫یه تیم داریم، و باید تا دوساعت دیگه
‫برسیم به اون ماهیگیرهایی ‫که از جکسون میان.
‫سه رهبر تیم داریم.
‫پس به ازای هر مربع دوازده نفر رو بردارن.
‫اگه سوالی دارید...
‫1993
‫1985
‫از اینجا اومدیم.
‫از گودال گراز، تا نهر گاورمنت.
‫پنج قایق دیشب گیر کردن.
‫نصف شب طول کشید تا درشون آوردم.
‫فکر نکردین شاید همین اتفاق واسش افتاده؟
‫این دیگه آب نیست.
‫این خشکیه که حتی درموردش خبر ندارین.
‫نمی‌تونین بگین که اون منطقه رو گشتین.
‫یه تماس گرفتم که آب بیشتری به سد اضافه کنن
‫واسه بالا آوردن سطح آب، ‫تا بتونیم قایق‌های بیشتری اونجا داشته باشیم.
‫ولی با اون شکاف توی سد
‫باید از شهرستان ماریون تاییدیه بگیرم.
‫تا اون موقع، کار دیگه‌ای از دستمون برنمیاد.
‫اون الان اون بیرونه!
‫- اونجاست! ‫- الی، الی، به من گوش بده.
‫نصف شهر رو آوردیم اینجا که دنبالش بگردن.
‫صبر کن، بابات اینجاست؟
‫نمی‌تونم بذارم تنهایی بری روی اون دریاچه.
‫واسه همه خیلی خطرناکه. خب؟
‫الی، این یه سیستم رفاقتیه.
‫- این چیه؟ ‫- مال بابامه.
‫از سال 1972 هربار که مامانم دچار ‫تشنج شده رو ثبت کرده.
‫این لیست رو اینجا ببین.
‫1993. مامانم در سال 1993 سه بار تشنج کرده.
‫ببین توی سال 1993 دیگه چه اتفاقی افتاده.
‫می‌بینی؟
‫سطح آب پایینه، درسته؟
‫و اون خشکسالی تا آخر تابستون ادامه داشته،
‫درست مثل این یکی.
‫ سرتاسر خط ساحلی لوئیزیانا.
‫ با سازمان‌ها و ادارات اونجا همکاری می‌کنیم
‫ تا توی عملیات جستجو کمکمون کنن.
‫ خیلی لطف داشتن.
‫ و دارن روی یه شبکه ساختارمند کار می‌کنن.
‫ سیستم خیلی موثریه
‫ - ولی راستشو بخواید... ‫- چه خبره؟
‫و سال 1972، می‌بینی؟ بازم همونه.
‫مامانم هربار که سطح آب ‫پایین بوده دچار تشنج شده.
‫حالا وقتی ما اونجا بودیم بارون می‌بارید، درسته؟
‫قبلش وقتی دچار تشنج شدم ‫کاملا خشک بود.
‫چندوقته داری اینارو بررسی می‌کنی؟
‫چند وقت؟ منظورت چیه؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫نمی‌دونم. فقط...
‫اینو به بابات نشون دادی؟
‫نه. نمی‌خواد درموردش بشنوه.
‫اگه تشنج‌ها... اگه ارثی باشن چی؟
‫از مادرت رسیده به تو.
‫هووم، تا حالا هیچی نداشتم، می‌دونی؟
‫- می‌دونم... ‫- تا الان.
‫- ولی... ‫- وقتی پامو گذاشتم اونجا.
‫وقتی اون بخش از دریاچه خشک میشه ‫یه اتفاقی می‌افته.
‫- می‌دونم، پریس. فقط میگم... ‫- سطح آب پایینه...
‫می‌دونی، ممکنه ژنتیکی باشن. ‫این بخشی ازش نبود؟
‫آره.
‫فقط سعی دارم به تمام توضیحات ممکن فکر کنم.
‫آره.
‫درک می‌کنم.
‫آره، اشکال نداره.
‫هی.
‫من عاشق مامانت بودم. اینو می‌دونی.
‫فقط گمون نمی‌کنم اون می‌خواسته که تو
‫وقتت رو درگیر فکر کردن به این موضوع کنی.
‫شاید بهتره نگران این نباشی ‫که اون چی می‌خواسته.
‫- جوری نگاهم می‌کنی انگار دیوونه‌ام. ‫- نخیر.
‫چرا.
‫پریس، من دلم برات تنگ شد.
‫من قرار بود دیروز برگردم هیوستون.
‫ولی اینجام پیش تو.
‫- باشه. ‫- باشه چی؟
‫باشه. نمی‌دونم چی می‌خوای.
‫می‌خوای من اینجا باشم؟
‫نمی‌دونم می‌خوای جواب این حرفت رو چی بدم.
‫- نمی‌تونم. باید برم. ‫- من یه جواب می‌خوام.
‫آره، خب، من نمی‌تونم بهت جوابی بدم.
‫نمی‌تونم.
‫باید برگردم.
‫مامان، واسه چی قایق آنا برگشته؟
‫چی؟
‫قایق آنا. واسه چی برگشته؟
‫اوه، اون پلیسه، قد بلنده، برش گردوند.
‫- گفت دیگه بهش نیازی ندارن. ‫- چی؟
‫یه نفر دیگه از دالاس وارد آب میشه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫فقط دارم دنبال یه چیزی می‌گردم ‫که شاید کمک کنه.
‫تمومش کن لطفاً. آخه...
‫چیه؟
‫می‌خوای توی هر مسئله‌ی کوچیکی دخیل باشی؟
‫من می‌خوام کمک کنم.
‫آخرین باری که یه شب ‫توی این خونه موندی کی بوده؟
‫آنا کل این هفته‌ها که رفته بودی گریه می‌کرد،
‫می‌پرسید ازش متنفری؟ ‫این رو می‌دونی؟
‫نه.
‫اگه بیشتر اینجا می‌بودی می‌دونستی.
‫اگه چیز مشکوکی پیدا کردم...
‫اون برمی‌گرده.
‫اگه کسی سوالی داره، ‫تمام تلاشم رو می‌کنم پاسخ بدم.
‫شایدم برنگرده.
‫اشیاء، لباس‌ها...
‫صرفاً چون...
‫اون گم شده...
‫- دلیل نمیشه همه چیز رو می‌دونی. ‫- چی؟
‫صرفاً چون اون گم شده،
‫معدلیل نمیشه تو همه چیز رو بدونی.
‫اون رفت الی.
‫پدرت گم نشد، رفت.
‫- تو مطمئن نیستی. ‫- چرا، هستم.
‫من رو ول کرد رفت پیش یکی دیگه.
‫من اون زنه رو دیدم. بهم حمله کرد.
‫اومد سراغم و از خودم دفاع کردم. بهش صدمه زدم.
‫تو اونجا بودی. داشتی جیغ می‌زدی. ‫اون تو رو دید. بچه بودی.
‫بهش گفتم در مورد تو باهاش حرف بزنه.
‫تصمیم گرفت هیچوقت برنگرده.
‫اون ما رو نمی‌خواست.
‫به خاطر همین هیچوقت نمی‌خواستم بهت بگم.
‫خیلی متاسفم الی.
‫دعا می‌کردیم این اتفاق بیفته ‫و بهش نیاز داشتیم.
‫امیدوارم همه مراقب خودشون باشن،
‫چون این مسئله خطرات خودش رو هم داره.
‫در عین حال تعمیرات سد هولموس ادامه دارن.
‫مسئولین ایالت در تلاش بودن پول جمع‌آوری کنن،
‫در مقابل مخالفت دفتر فرمانداری...
‫خود سد در اوایل دهه‌ی 1950 ساخته شده،
‫بخشی از پروژه‌های دولتی بوده که...
‫توسط تی‌وی‌ای رهبری می‌شده.
‫مهندسان نگرانن که ورود مقدار زیادی آب...
‫ممکنه برای سد...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- کجا بودی؟ ‫- امروز یه جایی نوبت داشتم.
‫- سر کار نمیای. ‫- فراموش کردم بهت بگم.
‫- فکر نمی‌کنی نگرانت میشم؟ ‫- نه، می‌فهمم.
‫من خوبم.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫آره، ولی هستم.
‫بخشی از کارمونه.
‫داشتم فکر می‌کردم شاید به وید بگم بیاد سد،
‫که ببینم میشه اون ‫بیل مکانیکی‌هاش رو قرض بگیریم،
‫بعد می‌تونیم کل اون زیرساخت‌های پوسیده‌ای ‫که اونجا هستن رو بیاریم بیرون.
‫می‌تونیم آخر هفته تمومش کنیم.
‫- اونجا خونه‌ات رو داری. ‫- آره.
‫- اونجا رو داری که... ‫- من الان به یه خونه‌ی جدید نیازی ندارم بابا.
‫- ببین، من باید برم. ‫- آم...
‫می‌دونم نمی‌تونم مثل مادرت باهات صحبت کنم.
‫ولی می‌دونی که ازم می‌خواست که ‫بهت سر بزنم،
‫و مطمئن بشم حالت خوبه.
‫آره، می‌دونم.
‫- من هم دلم براش تنگ شده. ‫- آره.
‫من خوبم بابا.
‫واقعاً میگم.
‫بذار من برم عقب. بهت راه میدم.
‫فردا می‌بینمت. باشه؟
‫فردا می‌بینمت.
‫آنا؟
‫لعنتی!
‫آنا بنت!
‫کسی اونجاست؟
‫اومدیم بهت کمک کنیم.
‫فقط درخواست کن.
‫خودت رو نشون بده!
‫هیچکس نباید اینجا تنها باشه.
‫سلام؟
‫آنا!
‫لعنت بهش، گوشیم.
‫یعنی چی؟ خدایا.
‫زود باش. زود باش.
‫هی!
‫فکر می‌کردم من تنها کسی‌ام که ‫دوست داره صبح به این زودی ماهی‌گیری کنه.
‫مطمئنی می‌تونی ‫دوباره مسیر برگشت رو پیدا کنی؟
‫یه بشکه‌ی اضافه اینجا دارم. ‫می‌تونیم بریم پرش کنیم.
‫نه، مشکلی برام پیش نمیاد. ‫می‌تونی پیش داتی پیادم کنی.
‫ماریگولد، خوبی دختر؟
‫- به سلامت برو خونه. ‫- ممنونم.
‫لیسا!
‫الی، توی آب چیزی رو دیدی؟
‫نه.
‫تا خونه‌ی کلیر تعقیبت کرد؟
‫- نه. ‫- مطمئنی؟
‫نه، همینجام. برو بیرون دنبال دنیل. ‫الان به قایق نیاز داره.
‫- بله، توی شهر مارشال هستیم. ‫- وایسا مامان.
‫توی کارنک.
‫بله. خیابان پیوت 67.
‫خب، یکی از قایق‌هامون گم شده،
‫واسه همین فکر می‌کنیم توی آب باشه.
‫آره، نه، نمی‌دونم.
‫ما توی شهرستان هریسون هستیم. کارنک.
‫خیابان پیوت 67.
‫یکی از قایق‌هامون گم شده، واسه همین ‫فکر می‌کنیم شاید باهاش توی آب باشه.
‫نه.
‫خب، نه. می‌دونه که نباید بدون این که ‫به کسی بگه بره بیرون، واسه همین...
‫یک ماه پیش این کار رو کرد.
‫بدون این که اجازه بگیره،
‫رفت دنبال خواهرش توی آب.
‫آنا.
‫دخترم، الی، همین الان رسید خونه.
‫ولی اون ندیدتش، واسه همین...
‫وقتی بیدار شدیم اینجا نبود.
‫واسه همین می‌خوام الان یه نفر توی دریاچه ‫دنبالش بگرده.
‫- شماها باید برید توی دریاچه. ‫- مامان؟
‫ممکنه صدمه دیده باشه یا توی دردسر ‫افتاده باشه. اون یه دختر کوچولوئه.
‫هنوز خبری نشده؟
‫نه. دنیل رو صدا کردی؟
‫- نه. ‫- برو دنبالش. لطفاً!
‫باید بریم توی دریاچه!
‫- چه مدته که نیستش؟ ‫- اوه، الی، خواهش می‌کنم!
‫آنا!
‫الی!
‫آنا؟
‫الی!
‫همونجا بمون! آنا، کجایی؟
‫فقط همونجا بمون! آنا، کجایی؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫الی؟
‫آنا؟
‫هی.
‫هی!
‫الی!
‫نمی‌تونم روشنش کنم.
‫آنا؟ آنا!
‫- چطوری پیدام کردی؟ ‫- آنا. هی.
‫این مسیر خونه‌ی کلیره؟
‫صدات رو شنیدم. صدات رو تعقیب کردم. ‫کجا بودی؟
‫همه دارن دنبالت می‌گردن.
‫نه، من فقط داشتم ‫دنبالت می‌اومدم خونه‌ی کلیر.
‫یه دفعه رفتی.
‫واسه چی همه چی رو خراب می‌کنی؟
‫چیکار کردم؟ چی...
‫میمی رو اذیت کردی، ‫بعدش یه بشقاب رو پرت کردی.
‫این مال یه ماه پیش بود.
‫راجع به چی داری حرف می‌زدی؟ ‫همین الان رفتی.
‫وایسا. وایسا.
‫- چیه؟ ‫- دندونت.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هی.
‫هی! کمک می‌خوام!
‫بس کن!
‫آخ! بس کن.
‫مشکل تو چیه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫من فقط می‌خواستم باهات برم خونه‌ی کلیر.
‫هی، بیدار شو.
‫بیدار شو، بیدار شو.
‫واسه چی تو و مامان همیشه دعوا می‌کنید؟
‫تو فقط... تو اشک همه رو درمیاری. ‫تو همه رو خیلی ناراحت می‌کنی.
‫- آنا، بس کن. بس کن. ‫- هروقت دلت می‌خواد از خونه میری.
‫- تو واسه چی... ‫- بس کن. بس کن!
‫باید از دریاچه بریم بیرون، باشه؟
‫باشه. باشه، می‌ریم خونه.
‫راه بیفت.
‫- من می‌برمت خونه، باشه؟ ‫- باشه.
‫بسیار خب.
‫هی، هی، چیزی نیست. چیزی نیست. من پیشتم.
‫- تنهام بذار! ‫- آنا!
‫عزیزم.
‫- من دارم صبوری می‌کنم. تمومش کن. ‫- آنا.
‫زود باش. در رو باز کن.
‫آنا... خدایا.
‫تا شماره‌ی سه می‌شمرم.
‫یک...
‫دیگه هیچوقت بدون اجازه نرو توی دریاچه...
‫دنیل!
‫دوباره واسه چی اومدی اینجا، ها؟
‫چیه؟
‫این همه دعوا درست کردی که بری خونه‌ی کلیر، ‫بعد حالا برگشتی.
‫الی، کافیه!
‫لعنت بهش. چی داری بگی؟
‫چی داری بهم بگی؟
‫خواهش می‌کنم، دیگه دعوا نکنید.
‫- ببخشید. ‫- نمی‌تونی عذرخواهی کنی. نمی‌تونی...
‫اگه می‌خوای این کار رو توی این خونه بکنی ‫حق نداری پاتو توی این خونه بذاری!
‫اگه دوباره مادرت رو اینطوری تهدید کنی،
‫اگه دوباره توی این خونه اینطوری ‫دعوا راه بندازی،
‫زنگ می‌زنم کلانتر تانر.
‫همونطور که گفتی برو خونه‌ی کلیر.
‫من باید از مادرت مراقبت کنم.
‫دنیل، نباید بذاری آنا بره توی دریاچه.
‫تو... نباید بذاری تنها بره بیرون.
‫اون دوباره دنبال من میاد و اتفاق بدی میفته.
‫چی؟ راجع به چی داری حرف می‌زنی؟
‫- خطرناکه. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫من اونی‌ام که باید به آنا توضیح بده که...
‫واسه چی همه‌اش با مادرت درگیری.
‫- نه، دارم راجع به آنا حرف می‌زنم. ‫- من هم دارم راجع به تو حرف می‌زنم.
‫راجع به رفتارت. می‌خوای سعی کنی ‫واقعاً مثل خواهرش باشی؟
‫پس مثل آدم بالغ رفتار کن.
‫من همیشه برات دعا می‌کنم که بین تو و مادرت ‫یه آرامشی برقرار بشه.
‫ولی امشب دیگه نمی‌تونم.
‫نمی‌تونی همینطوری برگردی و وانمود کنی ‫که این اتفاق نیفتاده.
‫خب، امنه!
‫هی.
‫هی!
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید. درست میشه.
‫بیا اینجا. بابا رو بغل کن عزیزم.
‫دوستت دارم.
‫یه ذره کیک می‌خوای؟
‫- آره. ‫- یه تیکه.
‫- بگیریدش. بگیریدش. ‫- چه خبر شده؟
‫- چه اتفاقی براش افتاده؟ ‫- از روی یه شاخه افتاد.
‫بذارش اون پشت.
‫بیا. این رو روش فشار بده.
‫برو ببینم.
‫- بندازش بیرون. ‫- گرگ‌ها بهش حمله کردن؟
‫چی؟
‫خدایا. همه‌تون پیش تاسیسات سد بودید؟
‫- نه، نه، نه. من... ‫- تنفسش عادی نیست.
‫اینجا کادوئه؟ این دریاچه‌ی کادوئه؟
‫- هنوز داره نفس می‌کشه. ‫- اسمت چیه؟
‫پریس. من پریس هستم. من پسر بن لنگم.
‫شرکت بهره‌برداری جمینای.
‫- عقلش رو از دست داده. ‫- اینجا کارنکه، درسته؟ این دریاچه‌ی کادوئه؟
‫آره، این دریاچه‌ی کادوئه.
‫الان چه سالیه؟
‫- چی؟ ‫- الان چه سالیه؟
‫سال 52ئه.
‫- 52؟ ‫- رابرت، بریم.
‫می‌دونی، تو هم خونریزی داری.
‫- باید بریم. ‫- باهام شوخی نمی‌کنید، درسته؟
‫با این دختره چیکار داری پسرم؟
‫هیچی. من فقط...
‫- باهاش چیکار کردی؟ ‫- ببخشید، من...
‫- راب، باید بریم. زود باش. ‫- ببخشید.
‫باید ببریمش دکتر.
‫[سال 1947 تا 1952 ‫قحطی بزرگ]
‫1952.
‫[سال 1953 شروع پر شدن دریاچه‌ی کادو]
‫[سال 99، حادثه‌ی 19 آگوست]
‫من می‌تونم برگردم.
‫باشه.
‫باشه، باشه.
‫من اینجا بودم.
‫دنیل؟
‫الی، کجایی؟ داشتم بهت زنگ می‌زدم.
‫من کنار رودخونه‌ی «فاند هرد»م، ‫زیر پل قدیمی.
‫- کجا؟ ‫- فاند هرد.
‫- اون شب‌پره‌هایی که آنا پیداشون کرد... ‫- فاند هرد؟ چی؟
‫صدات داره قطع و وصل میشه.
‫فقط لطفاً بیا دنیل.
‫فاند هرد.
‫- من کمک می‌خوام! ‫- آنا؟
‫آنا!
‫[آنا بنت]
‫اوه، لعنتی.
‫- ورود قایق‌ها به این قسمت ممنوعه. ‫- آره. آره، ببخشید.
‫- دارم میرم بیرون. ‫- تکون نخور.
‫من...
‫من یه مقدار گم شدم.
‫- صبر کن. ‫- مشکلی نیست. من فقط...
‫فقط اشتباه رفتم، همین.
‫- این قایق توئه؟ ‫- چی گفتی؟
‫- این قایق توئه؟ ‫- بله آقا.
‫- کارت شناسایی داری؟ ‫- بله آقا.
‫هی، هی، هی!
‫کمک می‌خوای؟
‫سال 2005. ‫[انتخابات سال 2005]
‫- میای؟ ‫- نه، پشت سرتون میام.
‫کلانتر توی بیمارستان می‌بیندتون.
‫- مراقب خون توی گوش‌هاش باش. ‫- هی. الان چه سالیه؟
‫سال 2022ئه عزیزم.
‫- خدایا. دوباره داره می‌لرزه. ‫- آره، حواسم بهش هست.
‫تو پشت یه آمبولانسی...
‫سلام. شما این دختر رو دیدید؟
‫- گم شده؟ ‫- آره.
‫جیسلین! این دختره میگه یه نفر رو گم کرده.
‫- خواهرمه. ‫- اسمش چیه؟
‫- آنا. ‫- اینجا گمش کردی؟
‫نه، بعد از مدرسه اینجا همدیگه رو می‌بینیم.
‫امروز شنبه‌ست. ‫[روز تعطیل آمریکا]
‫می‌خوای درها رو قفل کنم؟
‫خانم؟
‫آنا!
‫زود باش عزیزم.
‫- عذر می‌خوام؟ ‫- ببخشید.
‫- عذر می‌خوام؟ شما... ‫- نه، ببخشید.
‫فقط وایسا. باهاش ور نرو.
‫می‌خوام بدونم چطوری سوار اون قایق شدی.
‫اگه توضیح ندی چه اتفاقی برات افتاده، ‫هیچ جا نمی‌تونی بری.
‫هی! توی ماشینم داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- چطوری سوار شدی؟ ‫- این رو از کجا آوردی؟
‫- این گردن‌بندمه. ‫- از کجا این رو آوردی؟
‫- تو چرا... بندازش! ‫- بهم بگو از کجا آوردیش.
‫بهم بگو!
‫گردن‌بندم رو بهم بده.
‫- هی، هی، هی! ‫- بده‌اش بهم!
‫اون ازم دزدی کرده. گردن‌بندم دستشه. ‫تو دزدیدیش.
‫- ولم کن! پسش بده! ‫- بهم بگو از کجا آوردیش.
‫این مال خواهرمه. از کجا آوردیش؟
‫- این رو از کجا آوردی؟ ‫- مال مادر اون پسره‌ست.
‫اون پسره‌ی توی آگهی، مادر اون، آنا لنگ.
‫قبل از این که گم بشه بهم دادش. ‫مال آناست.
‫حالا میشه گردن‌بندم رو پس بدی؟
‫حالت خوبه؟
‫[گمشده، از 26 سپتامبر 2003 ‫نام: پریس لنگ، 31 ساله]
‫تو می‌دونی اون کجاست؟
‫چیزی نیست الی.
‫- چیزی نیست عزیزم. ‫- الان چی صداش کردی؟
‫ازت می‌خوام بهش بگی که ‫ما دیگه یه بچه داریم.
‫و این که من عصبانی نمیشم.
‫فقط ازش می‌خوام بیاد خونه، باشه؟
‫برام هم مهم نیست اگه پیش توئه. ‫برام مهم نیست.
‫ولی ازت می‌خوام بهش بگی، باشه؟ ‫بهش بگو دلم براش تنگ شده.
‫بهش بگو بیاد خونه.
‫هی!
‫میشه بهش بگی لطفاً؟
‫لطفاً بهش بگو!
‫آنا لنگ.
‫[کامپیوتری دی‌اندسی، اینترنت و پرینت]
‫این خون توئه؟ این خون کیه؟
‫اطراف منطقه‌مون شاهدش خواهیم بود،
‫چون کارنک قراره با شدیدترین...
‫- این دختره رو دیدی؟ ‫- نه.
‫نمی‌شناسمش.
‫با قایقش داری چیکار می‌کنی؟
‫من...
‫ببین، چیزهایی که لازمه بدونم رو ‫بهم بگو بعدش می‌ذاریم بری.
‫نمی‌تونم، نمی‌تونم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫گزارش پلیس...
‫می‌بنده.
‫ببین، فقط آروم باش. اینجا جات امنه، باشه؟
‫- نه، من باید برگردم. باید برگردم. ‫- بشین.
‫هی کلانتر.
‫میگن باید یه اتاق دیگه بگیریم؟
‫گفتن باید چند ساعت دیگه بیدار باشه،
‫تا بتونن منتقلش کنن.
‫- مارتا، ببین. ‫- کلانتر؟
‫این بچه می‌تونه بره.
‫زحمتش رو از سرتون کم می‌کنیم.
‫بذار یه پرس‌وجوی دیگه بکنم.
‫ساعتی ده دلاره. ده دقیقه‌ی اول رایگانه.
‫[27 آگوست سال 2005 ‫ساعت 11:36 صبح]
‫[آنا بنت]
‫[آنا لنگ]
‫اطراف دریاچه‌ی کادو داره تخلیه میشه،
‫چون مسئولین معتقدن که اگه سد بشکنه...
‫کشیش و خانم بنت...
‫- همین الان دارن میان اینجا. ‫- لعنتی!
‫- نمی‌دونم. می‌خوای بهش زنگ بزنم؟ ‫- نه. نه...
‫ماشین رو بیار.
‫- منتظر این قضیه نمی‌مونیم. ‫- بله قربان.
‫- توی پاسگاه همدیگه رو می‌بینیم. ‫- من باید برم دستشویی.
‫فقط 20 دقیقه راهه. برات مشکلی پیش نمیاد.
‫- نه، باید همین الان برم. ‫- همین الان؟
‫- آره. ‫- باشه، باید منتظر بمونی.
‫[زنی در حادثه‌ی رانندگی در دریاچه‌ی کادو ‫جان خود را از دست داد.]
‫- از همینی که اینجاست استفاده می‌کنم. ‫- اینجا مشکلی نیست؟
‫- نه. بریم. ‫- آره، من فقط باید برم دستشویی.
‫- بله، نزدیک‌ترین دستشویی کجاست؟ ‫- همینجاست.
‫اونا دستت می‌مونن. در هم باز می‌مونه. ‫فکری به سرت نزنه.
‫[25 آگوست سال 1999 ‫آنا لنگ، 55 ساله...]
‫تا دو روز، همه‌ی مردم در خیابان...
‫هی!
‫هی. هی! عوضی. برو بیرون. راه بیفت!
‫چطور فرار کرد؟ حالت خوبه کلانتر؟
‫هی! هی!
‫[در سال 1999 مُرد، 55 ساله...]
‫اون هشت سالشه.
‫هی!
‫وایسا!
‫[مدرسه‌ی ابتدایی کارنک]
‫[کلاس سال 1952]
‫سلام به همگی. از صبوری‌تون ممنونم.
‫در عین حال در کارنک تگزاس...
‫آنا بنت هشت ساله هنوز پیدا نشده.
‫آخرین موقعیت مشخصش سه روز پیش ‫توی دریاچه‌ی کادو بوده.
‫آنا بنت از بین نیمه شب و ساعت شش صبح ‫از خونه‌شون ناپدید...
‫جست‌وجو به دلیل ‫طوفان پیش‌بینی شده‌ی پیش رو متوقف شده،
‫پیش‌بینی شده که...
‫در کمتر از یک ساعت...
‫بیش از 15سانتی‌متر بارش داشته باشیم.
‫آنا بنت هشت سالشه،
‫موهاش تا روی شونه‌شه و چشم‌هاش سبزه.
‫اون یه لباس اورسایز...
‫خب اگه دل‌تون می‌خواد ‫به گروه جست‌وجو ملحق بشید،
‫لطفاً با دفتر کلانتر شهرستان ‫تیلور تماس بگیرید.
‫اونا می‌تونن تا حد امکان داوطلب بگیرن،
‫تا دریاچه و مناطق اطرافش رو بگردن،
‫که کار سختیه به دلیل...
‫[آنا بنت]
‫بعداً بهش سر بزن.
‫- بله خانم. ‫- می‌تونی یه گزارش از این طبقه بهم بدی؟
‫خانم بیکر حالش خوبه. ایبل خوبه. ‫دارلین غر می‌زد ولی وضعیتش پایداره.
‫- بنجامین لنگ چطور؟ ‫- آره، هشیاره.
‫امروز با لوله مشکل داشت.
‫به دستگاه تنظیم برق وصلش کردم.
‫خانم‌ها، اینجا یه مشکلی داریم.
‫اون آقائه از دریاچه فرار کرده.
‫اگه می‌خواید همه برید طبقه‌ی پایین.
‫مشکلی براتون پیش نمیاد. فقط کنار هم بمونید.
‫[دلقک‌های کلاس سال دوم]
‫[آنا بنت]
‫[آنا لنگ، مجموعه تصاویر]
‫[بهترین معلم خانم لنگ]
‫[بنجامین لنگ]
‫بابا.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫گوش کن.
‫مامان رو پیدا کردم.
‫پیداش کردم.
‫یه جایی توی دریاچه هست که می‌تونی توش ‫زمان رو تغییر بدی.
‫به خاطر همین، به خاطر همین... ‫مریض شده بود.
‫اون یه دختر کوچولو بود.
‫صدمه دیده بود.
‫صدمه دیده بود و من بردمش، ‫با دست‌های خودم بردمش.
‫نجاتش دادم.
‫هی، هی، هی.
‫من باید برم خونه.
‫باید قبل از این که ببنده برگردم.
‫کلانتر، اینجاست.
‫بابا، من دیگه خوبم. می‌شنوی؟
‫من دیگه خوبم. لازم نیست نگران من باشی.
‫میام خونه پیشت.
‫پیش سلست. میام خونه.
‫قول میدم.
‫لعنت بهش.
‫کجاست؟ کدومه؟
‫- وایسا! ‫- نه، خدایا، نه!
‫- هی، هی! ‫- خدایا. نه.
‫این پایین!
‫همونجا وایسا!
‫هی! هی، هی، هی! ‫هی، هی! هی! پیاده شو!
‫- پیاده شو! ‫- چی؟ چی؟
‫- پیاده شو. پیاده شو! ‫- بسیار خب!
‫وایسا.
‫هی!
‫خب، آره، اون ماشینم رو برد. ‫گوشیم رو جا گذاشتم. بهشون زنگ بزن!
‫زود باش، زود باش.
‫نه، صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید. ‫من دارم سعی می‌کنم برگردم پیش خانواده‌ام...
‫سد امن نیست.
‫- من باید برم خونه. ‫- از اون لبه بیا کنار. همین الان!
‫آنا!
‫الی!
‫دنیل!
‫الی!
‫بیا عزیزم. پیشتیم. بیا. کجا بودی؟
‫- پیشتیم. بشین. بشین. ‫- حالت خوبه؟
‫توی طوفان گیر افتادی؟
‫خیلی زود دریاچه رو پرد کرد. ‫قایق رو پیدا کردیم.
‫یه ذره از این بخور، بیا.
‫چی، چی، چی شد؟
‫چند وقته که رفته؟
‫سه روزه.
‫- صورتت. ‫- الی رو پیدا کردیم.
‫- بالای رودخونه‌ی فاند هرد. ‫- مامان کجاست؟
‫خونه‌ست. یه پسره بود.
‫ماشین رو دزدید. ‫اون قطعاً توی این قضیه دست داشت.
‫اون سوار ماشین آنا بود.
‫مادرت فکر می‌کرد اون شبیه پدرته. شبیه پریس.
‫اون خودش رو کشت، از سد پرید پایین.
‫مادرت...
‫گفتن می‌تونن توی کانال ببینن‌مون.
‫باشه.
‫داریم سعی می‌کنیم ازش سر دربیاریم.
‫- دنیل. ‫- بله، بله، بله.
‫همینجام. بهم بگو چی شد.
‫اینجا...
‫طبیعت اینجا رو...
‫از طریق...
‫ما یه خانواده‌ایم.
‫من و تو.
‫- از طرف آنا. ‫- ما همیشه یه خانواده بودیم.
‫الی، عذر می‌خوام.
‫- ببخشید من... ‫- نه، نه، نه.
‫- من... ‫- نه.
‫آنا حالش خوبه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫می‌دونم که حالش خوبه.
‫می‌دونم که خوبه.
‫همه در جای امنی هستن.
‫در عین حال مسئولین درخواست کمک کردن ‫تا یه مرد مرحوم رو شناسایی کنن.
‫مظنونی توی پرونده‌ی آنا بنت.
‫پلیس این عکس رو منتشر کرده.
‫مشخصات مردی 25 تا 30 ساله رو دادن،
‫با موهای قهوه‌ای و چشم‌های قهوه‌ای روشن ‫و هیکلی لاغر.
‫این مرد کارت شناسایی همراهش نداشته.
‫و ابتدا توی قایق گمشده‌ی ‫آنا بنت هشت ساله پیدا شده.
‫این مرد از بیمارستان جنوب کادو فرار کرده ‫و تحت تعقیب مسئولین بوده که...
‫درست قبل از شکستن سد هولموس...
‫از روی پل سد می‌پره پایین.
‫پلیس میگه که این مرد بعد از ‫جاری شدن جریان آب غرق شده.
‫مسئولین از مردم برای شناسایی این مرد ‫درخواست کمک کردن.
‫خودشه.
‫در عین حال، سد هولموس...
‫بعد از چند ساعت کاملاً شکست.
‫داشت سعی می‌کرد برگرده.
‫این سد در اوایل دهه‌ی 1950 ساخته شد،
‫این سد سال‌هاست ‫که به تعمیرات زیادی نیاز داره،
‫من...
‫اما مسئولین بودجه‌ی این تعمیرات رو ندارن.
‫این نشتی‌ها خساراتی رو به جامعه زدن،
‫چون خونه‌ها رو آب گرفته و اجناس مردم ‫از دست رفتن.
‫این مال سال 1952ئه.
‫اونا نمی‌خواستن از پیش‌مون برن.